Soedan–Over duimzuigers en scheldpartijen

Het rapport van het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen (CGVS) over de mogelijke folteringen van door België naar Soedan gedeporteerde immigranten is dan klaar en lijkt feitelijk en verrassend vrij goed en correct te zijn. En dat is zeker geen goed nieuws voor Koert Debeuf, directeur voor Europa van het Tahrir Institute for Middle East Policy.

De ontmaskering van de man is totaal. Ook Theo Francken komt er zij het al veel minder slecht uit. Het toont ook nogmaals aan dat onze media alles zomaar zonder enige controle in de kranten plaatsen. Zoals met zoveel andere sensationeel ogende verhalen werd ook dit zeer prominent in de kranten gegooid.

Fantasten

Een hond met een hoed op komt met sensationeel ogende feiten en hop de dag nadien staat het zomaar als een vaststaand feit in de krant. Dat is journalistiek. Het is met deze beweringen van Koert Debeuf in wezen als met die andere met vette titels in de kranten gebrachte verhalen komende van organisaties zoals Amnesty International, Human Rights Watch, enzovoort.

Ze zijn bijna steeds gewoon waardeloos en gebaseerd op beweringen die door de onderzoekers dikwijls zelfs niet eens geverifieerd werden op hun waarheidsgehalte. Ngo’s moeten regelmatig in het nieuws komen om zo fondsen te verzamelen en hun nut te bewijzen. En dus moeten er aanklachten zijn, liefst straffe met veel bloed en tranen.

Koert Debeuf - 3

Koert Debeuf deed allerlei zware beschuldigingen over Soedanese vluchtelingen en de Soedanese regering zonder echter zelfs maar het minste bewijs. Maar de man is hier niet aan zijn proefstuk en doet dat al sinds hij naar Egypte verhuisde om die door de VS aangestoken Arabische Lente te verslaan.

De eenzame onderzoeker of journalist die deze verhalen dan wat onderzoekt ziet echter onmiddellijk dat het hier veelal gaat om fantasten en bedriegers al of niet met een politieke agenda. Het verhaal van de oorlog in Syrië en de media is hier een perfect voorbeeld van.

Zo bleken de meeste schokkende dossiers van Amnesty International en Human Rights Watch over Syrië bij nader toezien afkomstig van de Zwitserse ngo Alkarama. en dat is een door Qatar gefinancierde club bestuurt door leden van het Algerijnse Front Islamique du Salut (FIS), een stel salafistische koppensnellers die tijdens de Algerijnse burgeroorlog uit de jaren negentig bewezen hoe goed ze konden moorden.

Zo is het natuurlijk gemakkelijk om gruwelverhalen over de regering Assad samen te stellen. Met succes trouwens, want onze zogenaamde kwaliteitspers bracht ze zonder enige kritische blik pagina’s lang in de kranten. Met op de voorpagina grote vette titels en zo gruwelijk mogelijke foto’s van vermeende misdaden van ‘de brutale dictator’ Bashar al Assad.

Hetzelfde met Koert Debeuf die in Syrië eveneens de kant koos van die koppensnellende salafisten. Koert Debeuf is gewoon een betaalde kracht die via dat Tahrir Institute for Middle East Policy over Syrië niets anders doet dan al Qaeda en aanverwanten naar de mond praten en hen zo steunt. De vrienden van al Qaeda zijn de vrienden van Debeuf, en omgekeerd.

Het geld van het Tahrir Instituut

Dat de drie door Debeuf voor waar gebrachte getuigenissen over folteringen in Soedan waardeloos en gelogen zijn wekt daarom geen verbazing. Het tegendeel ware verrassend geweest. Had Debeuf voor hij met dit verhaal naar de pers was gestapt enig onderzoek de naam waardig gedaan dan had hij geen dossier. Maar ook geen extra naambekendheid.

Maar de man moet zich bij zijn instituut bewijzen en dat kan hij pas doen door als ‘expert’ in Europa enige geloofwaardigheid op te bouwen. Dergelijke instellingen hangen immers af van hun geldschieters en dat zijn geen liefdadigheidsinstellingen maar landen of miljardairs.

En deze willen waar voor hun geld en het debat via die ‘experts’ sturen in de richting welke die geldschieters willen. Het manipuleren van de bevolking dus. In het geval van Syrië om de visie ingang te doen vinden dat de Syrische regering een stel gruwels zijn en dat de tegenstanders van die regering, dus al Qaeda, fijne mensen zijn die het goed voor hebben met hun land. En daarom moet Debeuf regelmatig als DE specialist in onze media verschijnen om ons dan zoals nu met Soedan leugens wijs te maken. .

In die zin zijn er recent elementen opgedoken die nieuwe vragen doen rijzen naar de financiers van dit instituut. Iets waarover Debeuf weigert te praten want dan lopen, stelt hij, die mensen ginds in de regio gevaar. Merkwaardig als we zien dat een topman van dat instituut Hassan Hassan is, een vertrouweling van de heersers in de Verenigde Arabische Emiraten. En over dat land zal je bij het Tahrir Institute niets negatiefs lezen.

John McCain - 3

De officiële stichting van de republikeinse senator John McCain kreeg in 2017 geld van het Tahrir Instituut. Waarom en van wie was dat geld echt? John McCain werd al gefotografeerd met allerlei salafistische moordenaars waaronder de Libische Abdel Hakim Belhaj, een leider van al Qaeda. De man is dan ook een der meest oorlogszuchtige Amerikaanse politici.

Recent echter dook het instituut zelfs op als geldschieter van de McCain Foundation, de stichting van de Republikeinse senator John McCain. Een man gekend voor zijn oorlogszucht die ook al op foto’s te zien was met salafistische krijgsheren in Syrië en Libië. Lieverdjes dus. Werkte het Tahrir Instituut in dit geval misschien als doorgeefluik voor een financier van McCain die om allerlei reden geheim moest blijven.

En dan is er het verhaal dat ‘s werelds mogelijks machtigste geldspeculant George Soros de instelling mee financiert. Wat zeker niet zou verbazen. Het Tahrir Instituut is in 2013 opgericht toen de Arabische Golfstaten in Washington naast het financieren van Amerikaanse en Britse instellingen als het Brookings Instituut ook eigen instellingen oprichten. Kwestie van er een nog grotere controle over te hebben.

Een belangrijk figuur binnen het Tahrir Instituut is zeker de Egyptische directeur Nancy Okail, een van de drijvende krachten achter de acties tegen de vorige Egyptische president Hosni Moebarak.

Zij werkte toen voor de Egyptische afdeling van het Amerikaanse Freedom House. Een instelling die wereldwijd een belangrijke rol speelt bij het omverwerpen via agitatie en propaganda van allerlei regeringen zoals in Georgië, Oekraïne, Iran en ook Egypte. 

Dat Debeuf in het recente verleden onversneden reclame maakte voor allerlei salafistisch crapuul deert hem duidelijk niet, het hoort bij zijn werk. Hij wordt er ook voor betaald. En bovendien kwam dit verhaal over Soedan zijn Tahrir Institute vermoedelijk ook heel goed uit.

Aleppo - Gewond jongetje langs regeringszijde - 18 augustus 2016

Koert Debeuf steunt al bijna zeven jaar lang de oorlog tegen Syrië van al Qaeda en haar bondgenoten. Dat steunen is voor Debeuf nooit een probleem geweest. Maar Soedan…. Hier een van de ontelbare gewonde kinderen, dit aan regeringszijde. Een foto die dus nooit in onze kranten kwam.

Qatar versus Saoedi-Arabië

In de huidige strijd voor hegemonie op het Arabisch schiereiland met Qatar versus vooral Saoedi-Arabië staat Soedan aan de kant van Qatar. Waarom? Egypte behoort om financiële reden tot de alliantie tegen Qatar. Het kreeg van Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten namelijk een lening van 8 miljard dollar nadat het de Moslimbroeders in Cairo van de troon verjoeg. En Qatar is een financier van de Moslimbroeders.

En die vrijgevigheid betaalt Egypte terug door Saoedi-Arabië te steunen in haar conflict met Qatar. Wat ze uiteraard met veel plezier doet want Qatar steunt Yusuf Qaradawi, de Egyptische hoofdideoloog van de Moslimbroeders. De man leeft in Qatar in ballingschap en predikt via de Arabischtalige versie van de Qatarese televisiezender al Jazeera.

Het staat in het kamp van Saoedi-Arabië zelfs al is Egypte per definitie een seculiere staat wiens maatschappelijke visie haaks staat op die van het Huis van Saoed. Zo steunt men de Syrische regering, zij het ietwat discreet om zo Riyad niet te zeer tegen het hoofd te stoten.

Maar Soedan en Egypte liggen al decennia overhoop over de beheersing van de Nijl. Zowel Ethiopië als Soedan en Egypte willen immers allen zoveel mogelijk water van die Nijl voor zich en regelmatig komt dit probleem er terug op de voorgrond.

Zeker als sommigen vinden dat men er om binnenlandse politieke reden terug ruzie wil over maken. Verder behoort Soedan tot het kamp van de Moslimbroeders. En dus zit Soedan in de alliantie rond Qatar tegen de Verenigde Arabische Emiraten van Hassan Hassan, collega van Koert Debeuf.

Theo Francken - 5

Zonder enige controle van Belgische zijde overhandigde staatssecretaris Theo Francken Soedanese migranten aan de regering in Khartoem voor ondervraging. En nochtans is de president daar volgens het Internationaal Strafhof verdacht van zware mensenrechtenschendingen. De onderzoekers van de Belgische regering wezen Francken hierover terecht en dient hij dit te stoppen.

Controle over repatriëringen

Natuurlijk is er hier zoals van een serieus rapport over die vluchtelingenkwestie kon verwacht worden ook stevige kritiek op de door de diensten van Theo Francken (N-VA), de staatssecretaris voor de Vluchtelingen, gevolgde procedures.

Het kan toch niet dat men hier opgepakte vluchtelingen zomaar over hun toestand laat ondervragen door ambtenaren of agenten van een ander land zonder dat door ook Belgen bij betrokken zijn. België heeft hier een grote verantwoordelijkheid en dient toe te zien dat alles netjes verloopt. En zelfs al betrof het Nederland dan nog dient men vanuit de regering steeds toe te zien.

Maar voor Francken was dat niet nodig. Ze zo snel mogelijk het land uitzetten was de boodschap. Toen dat van die ondervragingen uitlekte stelde Francken dan dat dit geen politiemensen waren maar gewone ambtenaren. Alsof die dossiers via het internet niet bijna dezelfde minuut richting de Soedanese politie en veiligheidsdiensten zouden gaan.

Dat Theo Francken – evenals Koert Debeuf – na publicatie van dit rapport victorie kraaiden getuigt dan ook van arrogantie. Maar arrogantie is zowat het grootste kenmerkt van Francken. Het is dat welke hem feitelijk ongeschikt maakt om in een regering te zetelen. Men moet anders maar in detail naar zijn vluchtelingenbeleid kijken.

Nooit werden er zoveel vluchtelingen in dit land aanvaard als onder Francken. Begrijpelijk gezien de enorme toevloed van de voorbije jaren. Groepsregularisaties van Syrische vluchtelingen waren bijwijlen geen probleem en dat werd niet zelden stiekem georganiseerd. Geen probleem. Maar er is bij de man en zijn partij een zwaar politiek probleem.

Arrogantie

Bij de laatste parlementsverkiezingen bleken veel kiezers van het Vlaams Belang overgelopen te zijn naar de N-VA en die stemden voordien op het Vlaams Belang voor een heel groot deel wegens de voor hen te grote vluchtelingeninstroom. En daarom moet Francken regelmatig om hen aan boord te houden stoer doen en naar de publieke opinie asociaal en zelfs een klein beetje racistisch overkomen.

Bart De Wever

Theo Francken hield cruciale informatie achter tegen zowel het parlement als de premier. En toen dat uitlekte moest hij hoogstnodig zijn premier ook nog schofferen. Ongehoord voor een regeringslid maar geen probleem voor N-VA-voorzitter Bart De Wever. Met pure chantage hield hij Francken in de regering. De nieuwste politieke deontologie of de ‘kracht van de verandering’.

En dus terwijl hij ganse groepen Syrische vluchtelingen toelaat gaat hij wild tekeer tegen dat ene Syrische gezin welke hij luidkeels de toegang ontzegt. Waarbij hij tegen hen zelfs een ware lastercampagne begint en de rechters en advocaten zit te beledigen. Alsof een regeringslid de rechterlijke macht publiek mag beledigen en laster verkopen over advocaten en vluchtelingen.

En als we Jan Jambon, partijgenoot en minister van Binnenlandse Zaken, vandaag over het proces Salah Abdeslam bezig hoorden dan lijkt dat zelfs courante praktijk te worden. Het toont nogmaals het gebrek aan respect voor de rechtstaat van deze regering.

Toen reeds had men in de Wetstraat Francken moeten op straat zetten. En als de zaak rond Soedan dan uitbarstte moest hij bovendien nog tegen de premier en het parlement de waarheid verzwijgen. En wanneer alles dan uitlekt en premier Charles Michel (MR) de zaak logischerwijze naar zich trok moest hij de regeringsleider in het publiek schofferen. Nooit gezien.

Zeker daar de man daarna gewoon op zijn post bleef zitten. Dit voorzien van ruggensteun door N-VA-leider Bart de Wever die dreigde met de val van de regering. En dat betekende bijna zeker verkiezingen die dan ook rond de vluchtelingenproblematiek dreigden te draaien. Waarop zijn bange coalitiepartners – Als je hier nog van partners kunt spreken – dan maar inbonden. Van chantage gesproken.

Dat Francken dus nu hoog van de toren blaast is dan ook geen verrassing. De N-VA bewees echter hiermee feitelijk niet geschikt te zijn als een partij die haar verantwoordelijkheden als regeringspartij en coalitiepartner neemt zoals je dat mag verwachten.

Je toont nu eenmaal respect voor je partners. Tenminste in het publiek. De Wever had Francken zelf op straat moeten zetten. Maar wedden dat De Wever die arrogantie van zijn partijgenoot best kon smaken. Arrogantie is immers de kern van het DNA van die partij. Bewijzen zat.

Willy Van Damme

Advertenties

Positie Soedan in de Arabische politiek

Recent riep de Soedanese regering zijn ambassadeur voor consultatie terug uit Egypte. Volgens berichten in bepaalde Arabische media kwam dat na het recente bezoek van de Turkse president Recep Erdogan aan de Soedanese regering in Khartoem.

Ankara leeft op voet van oorlog met Egypte wegens de steun van Erdogan voor de afgezette Egyptische president Mohamed Morsi. En er is ook ruzie tussen Khartoem en Cairo over geplande werken in Soedan op de Nijl.

Zowel Morsi, Erdogan als de Soedanese president Omar al Bachir behoren allemaal tot de Moslimbroeders, een internationaal goed georganiseerde geheime en salafistische beweging die deels vanuit het Verenigd Koninkrijk wordt geleid.

Koert Debeuf 2

Koert Debeuf beschuldigde Soedan van het folteren van teruggekeerde vluchtelingen. Dat wordt nu onderzocht. Met als vraag niet alleen of dat waar is maar liefst ook waarom hij dit doet. Gezien zijn steun aan salafistische terreurgroepen in Syrië zal het wel niet omwille van de mensenrechten zijn. Heeft het te maken met de positie van Soedan in de ruzie tussen Saoedi-Arabië en Qatar? Soedan kiest immers de kant van Qatar.

Geweten is dat de Verenigde Arabische Emiraten, vooral dan Abu Dhabi, en Saoedi-Arabië omwille van de steun van Qatar aan de Moslimbroeders een economische oorlog voeren tegen Qatar. Dat Koert Debeuf, die werkt voor het Tahrir Institute for Middle East Policy, plots die zware beschuldigingen uitte over Soedan kan hier mogelijks een verklaring geven. 

Er lopen immers directe lijnen van dat instituut naar de VAE en recent nam Debeuf het in een opiniestuk over het conflict rond Qatar op voor de familie al Saoed, eigenaars van dat naar hen genoemde land. Zelf weigert Debeuf de namen van de financiers van zijn instituut te geven.

Het ware dan ook erg interessant dat de regering het Belgisch onderzoeksrapport over die vermeende folteringen zodra dat klaar is openbaar maakt. Het kan een beter licht laten schijnen op de ware reden voor die zware beschuldigingen van Koert Debeuf. Wat drijft Debeuf? 

Willy Van Damme

Een Britse grap

Op dit ogenblik is de regering in discussie voor de aanschaf van nieuwe gevechtsvliegtuigen in vervanging van onze F 16’s. Zelfs al is er feitelijk geen geld om die moordtuigen aan te schaffen. Dat zootje is ook ongewenst. Zie maar wat deze F16’s aanrichten in o.m. Joegoslavië en Libië.

Er zijn drie kandidaten, de F35 van de VS, de Brits-Duitse Eurofighter en de Franse Rafale. Wat dat lobbywerk dan echt betekent, daar kunnen sommigen zich natuurlijk wel wat bij inbeelden. Het gaat immers over heel veel (geleend) geld.

Michel Moll - De Tijd - 20-04-2013

De Tijd, en trouwens ook andere Belgische kranten, ontdekten de daders van die cyberaanvallen bij Belgacom in … China. Als men nu eens voorzichtig is met het gebruiken van bronnen. Regel 1: Geloof nooit zomaar veiligheidsdiensten. Liegen is hun beroep.

Best grappig is de Britse belofte om bij de aankoop van hun Eurofighter ook gratis een pakket cyberveiligheid te leveren voor onze ganse telecomsector. Was het niet de Britse spionagedienst GCHQ die in 2013 bij toen nog Belgacom (nu Proximus) was ingebroken om er alles in samenwerking met de Amerikaanse NSA af te luisteren? Waarna Lars Bové bij de krant De Tijd – getipt door onze veiligheidsdiensten? – het eerst stak op China.

Anthony Gregory, chef lobbyist voor de Eurofighter in België, rakelde in zijn gesprek met De Morgen trouwens dat voorval met de overzeese kabels van Proximus op. Geen zorg, onze persmuskieten lieten de man maar raaskallen.

En die Britten gaan ons dus gratis een pakket cyberveiligheid voor gans onze telecomsector bezorgen. Men is gewaarschuwd. Er schijnt in België een immer groeiend aantal arme kinderen te zijn. Als men dat geld van die moordwapens daar eens aan bestede. Maar vergeet het, zo asociaal zijn de meeste van onze toppolitici. Arme kinderen, bah.

Willy Van Damme

Escalatie Syrische oorlog

Er zijn duidelijk nog zekerheden in het leven. Alle presidenten uit de geschiedenis van de VS hebben voor zover geweten oorlog gevoerd. En dus stond het in de steren geschreven dat ook Donald Trump dat zou doen. Mensen die dachten dat het ditmaal anders zou zijn blijken dan ook uitermate naïef te zijn geweest. De geschiedenis herhaalt zich want dat was met Barack Obama hetzelfde.

Valse voorwendsels

En dat men daarbij oorlog voert onder valse voorwendsels is ook niet nieuw. De originele bevolking van de VS had er zelfs een befaamde term voor: ‘Ze spreken met dubbele tong’. Ze zeggen A maar doen B. Niet dat dit voor wie wat van geschiedenis kent iets nieuw is.

Neem chemische wapens. Toen De Iraakse president Saddam Hoessein – nota bene een oud-agent van de CIA – op 16 maart 1988 in het stadje Halabja gifgas gebruikte staken zowel de CIA als de Amerikaanse militaire veiligheid DIA en dus de regering in Washington de schuld op … Iran.

Achteraf bleek uit later bekend gemaakte rapporten van diezelfde diensten dat men al 1983 wist dat het Saddam Hoessein was die sinds dan die wapens gebruikte. Het was Donald Rumsfeld die toen in 1983 als speciaal gezant van President Ronald Reagan voor het Midden-Oosten bij Saddam op bezoek ging om hem alle hulp toe te zeggen. Hij en de VS steunden dus het gebruik van gifgas.

Donald Trump - 1

Is de impulsieve en zonder regeringservaring zijnde Donald Trump erin geluisd? Het is een mogelijkheid. Zijn optreden gaat de oorlog in Syrië vermoedelijk alleen verlengen en al Qaeda & Co versterken. 

Twintig jaren later beweerde diezelfde Rumsfeld met een uitgestreken gezicht dat men Irak wel moest aanvallen want het land had …. chemische wapens. Een leugen zoals feitelijk toen al bleek. Men kan er bijna gif op nemen dat hetzelfde scenario zich nu aan het herhalen is.

Het is Michael T. Flynn, tot voor kort Nationaal Veiligheidsadviseur van Donald Trump en gewezen baas van de DIA, die stelde dat de aanval met sarin in 2013 het werk was van die jihadisten en niet van de Syrische regering. Maar de man werd uitgezuiverd, kaltgestellt.

Wat nu met Syrië 

De vraag is hoe het nu met Syrië verder moet. Wat bij de eerste reacties zeer opviel waren de snelle hoerakreten uit Israël. In regel zwijgt die zionistische regering in alle talen over Amerikaanse acties in het Midden-Oosten. Met als typevoorbeeld hun stilte bij de invasie van Irak in 2003. Dit terwijl zij achter de schermen een der drijvende krachten waren van de vernieling van dat land.

De indruk is dat men Donald Trump bewust in de richting van oorlog duwde, weg van een politieke oplossing voor Syrië. Wat trouwens de goede richting uitging. De nooit geziene perscampagne tegen de vermeende Russische invloed op Trump en bepaalde adviseurs uit zijn entourage tonen dit.

Over de allesomvattende invloed van Saoedi-Arabië, toch medeverantwoordelijk voor de ongeveer 3.000 doden kostende aanval op het New Yorkse WTC van 11 september 2001, zwijgt de klassieke pers en politiek in de VS. Geen woord over de entourage van Hillary Clinton met de Moslimbroeders en Saoedi-Arabië. Men doet het zelfs af als ‘fake news’, de nieuwste modeterm van onze persmuskieten. .

Donald Rumsfeld - 2

In 1983 steunde Donald Rumsfeld het gebruik van gifgassen door de Iraakse president Saddam Hoessein. In 2003 was diens bezit – waarvan Rumsfeld toen al wist dat het een leugen was – de reden waarom Donald Rumsfeld als minister van Oorlog Irak aanviel en bezette. Met catastrofale gevolgen zoals het ontstaan later van al Qaeda in Irak en daarna ISIS.

Gans die hetze was een bewuste poging om de neoconservatieven meer invloed op het beleid te geven. Die zitten nu natuurlijk te juichen en hun reacties van de voorbije twee dagen in de Amerikaanse pers zijn duidelijk. Ze feesten.

De grote vraag is dan ook welke gevolgen dit gaat hebben voor de oorlog tegen Syrië en de relaties met Rusland, China en de wereld. Zeker is dat dit optreden van Donald Trump de zaak geen enkele stap vooruit brengt. Integendeel.

Al Qaeda en Israël juichen

Dat al Qaeda vandaag staat te juichen zegt boekdelen. Evenzeer als de vanuit pro-Syrische bronnen gemelde aanval van ISIS in de provincie Homs waar die getroffen luchtmachtbasis ligt. Trump de man van al Qaeda. Gisteren verscheen er bij Reuters een bericht dat de heersers van Bahrein zeer tevreden zijn met Donald Trump. Uiteraard. Maar dat zijn wel de vrienden van die salafistische bendes.

Onder het mom van de strijd tegen oorlogsmisdaden begaan Donald Trump en de rest van de westerse alliantie de grootst mogelijke oorlogsmisdaden. Want wat is het steunen van een gewapende opstand in een ander land anders dan een oorlogsmisdaad?

Zeker als we zien dat ze hier al zeven jaar een nest koppensnellers van al Qaeda en consoorten steunen, zelfs met wapens. Figuren als een Alexander De Croo, vice-premier voor Open-VLD in de regering Charles Michel, zijn dan ook hypocrieten van de hoogste orde.

Geld inzamelen voor noodhulp aan Jemen en ondertussen de Saoedische oorlog tegen dat land, incluis met een blokkade, steunen. Een oorlog waarbij al Qaeda meevecht met de Saoedi’s en dus de Belgen. En intussen maar zeuren over Waalse wapenleveranties aan die salafistische prinsen daar. Een kwestie van durf of pure domheid. Geloofwaardigheid: –100.

Willy Van Damme

Knack en de ondankbaarheid van Assad

Lezersbrief gestuurd naar Knack naar aanleiding van het er vandaag gepubliceerde  gesprek met de Syrische president Assad.

Waarom in ’s hemelsnaam zou de Syrische regering of Assad België dankbaar moeten zijn (Knack 14 februari 2017 ‘Bashar al Assad ‘Ik ben België niet dankbaar’)? In 2011 vaardigde men in de EU met akkoord van België een embargo uit tegen Syrië die zelfs het leveren van geneesmiddelen vanuit de EU bijna onmogelijk maakte.

In april 2013 veroverde ISIS toen nog samen in een front met al Qaeda de oliebronnen in het oosten van Syrië. Waarna men in de EU met unanimiteit van de aangesloten landen, dus ook België met Didier Reynders, razendsnel al op 23 mei 2013 het embargo tegen Syrië voor olieproducten beëindigde.

Waardoor ISIS zich in Europa via die olieverkoop kon financieren. Met steun van onze regering. Ook maakte een rapport van de Amerikaanse militaire veiligheid (DIA)  (1) van augustus 2012 melding van het feit dat het Westen de oprichting van een kalifaat in Syrië en Irak wou. Dus steunde België volgens dat rapport de oprichting door ISIS van dat kalifaat.

Verder heeft men het ook over de eerste betoging in maart 2011 waarbij Knack schrijft dat de Syrische veiligheidsdiensten met scherp schoten op de betogers. Bij die eerste betoging werden door sluipschutters 8 politiemensen vermoord en zowel het gerechtsgebouw als de hoofdzetel in Daraa van de Baath partij in brand gestoken. Dat verzwijgt Knack. Moesten de Syrische veiligheidsdiensten zich dan zomaar laten afslachten misschien? Blijkbaar voor onze media wel.

 

Knack - 14 februari 2017 - Voorpagina Assad

Alhoewel alles erop wijst dat de oorlog tegen Syrië aan het aflopen is blijft onze pers weer volop propaganda verspreiden. Getuige de VRT gisteren met Terzake en De Afspraak. Ondertussen is men bij de EU al wel bezig voorbereidingen aan het treffen te ‘helpen’ bij de wederopbouw. Kwestie in Syrië toch nog iets van invloed te behouden. De schaamteloosheid van de Westerse diplomatie. Eerst jihadisten sturen om het land te vernielen en daarna de stenen en mortel verkopen voor de wederopbouw.

Ook voert of voerde onze luchtmacht boven Syrisch grondgebied luchtbombardementen uit zonder daarvoor toestemming te vragen aan de Syrische regering. Wat volgens het internationaal recht een daad van oorlog en zelfs een oorlogsmisdaad is. Bovendien steunt onze regering in Syrië een gewapende opstand wat eveneens een daad van oorlog en een oorlogsmisdaad is. Assad was dus nog heel diplomatisch braaf over ons land.

Willy Van Damme

1) Volgens dat rapport was al Qaeda in Irak (het latere ISIS) al van dag één in Syrië actief. Naast dan de Moslimbroederschap. Dit was dus geen opstand voor meer democratie of mensenrechten zoals onze pers maar blijft beweren maar een salafistische. Wat de door de massamedia gerespecteerde Amerikaanse expert Joshua Landis in een recent groot interview ook sterk benadrukte.

Lees: http://talkingpointsmemo.com/cafe/americas-failure-russia-success-in-syrias-war

De ietwat gematigde Molenbeekse sjeik

In het verhaal ‘IS probeert Molenbeekse sjeik te vermoorden, maar faalt weer’ over sjeik Bassam Ayachi in de krant van 18 november stelt Uw medewerker Guy Van Vlierden dat de gekende sjeik behoort tot Suqour al Sham wat, stelt hij, ‘een ietwat gematigde moslimmilitie’ is.

Een merkwaardige redenering. Eerst stelt hij dat Bassam Ayachi de reputatie had een kopstuk van al Qaeda te zijn, en dan een paar lijnen verder behoort hij plots tot een ‘ietwat gematigde moslimmilitie’.

De man die indirect gelinkt is aan de aanslagen van al Qaeda van 11 september 2001, die zowat de peetvader is van het Molenbeekse salafisme en zijn terreur en een man wiens zoon wegens terrorisme 4 jaar cel kreeg, vecht dus voor een ‘ietwat gematigde moslimmilitie’.

Merkwaardig toch hoe Uw medewerker ook nu weer de ernst van de zaak poogt te minimaliseren. Verder weet hij zonder twijfel dat Suqour al Sham zij aan zij vecht met Jabhat Fatah al-Sham (de Syrische tak van al Qaeda) in het Leger van de Verovering. Ook is Suqour al Sham voorstander van een kalifaat met de salafistische interpretatie van de sharia. Ietwat gematigd? Wat is dan nog extremistisch?

Ook dient men te beseffen dat het verhaal van die vermeende aanslag door ISIS integraal gebaseerd is op wat die man vertelt op zijn Facebookpagina. En dat lijkt mij amper geloofwaardig.

De vraag die men zich bij Bassam Ayachi beter kan stellen is waarom die man, ondanks zijn activiteiten, meer dan tien jaar ongestraft in België jihadisten voor zijn zaak kon blijven rekruteren. Hem arresteren of het land uitzetten had misschien wel eens veel leed kunnen voorkomen.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar aanleiding van een artikel van Guy Van Vlierden in Het Laatste Nieuws van 18 november. Guy Van Vlierden schreef vorig jaar in zijn krant een opiniestuk waarin hij voorstelde om Syrië te laten besturen door die rebellen, behoudens dan de volgens hem ware extremisten van al Qaeda en ISIS.

Met andere woorden: Het Laatste Nieuws wou Bassam Ayachi desnoods tot kalief over Syrië laten benoemen. Ze zullen er in Molenbeek zeer gelukkig mee zijn. Misschien kan men dan bij die benoeming een Belgische regeringsdelegatie laten overvliegen. Samen met de burgemeester van Molenbeek?

Ook de in Brussel wegens steun aan het terrorisme tot 4 jaar cel veroordeelde zoon Abdelrahman Ayachi behoorde tot die Suqour al Sham, de Valken van de Levant. Hij sneuvelde in 2013 in Syrië.

Deze terreurgroep fusioneerde in maart 2015 met Ahrar al Sham, een soort lokale kloon van al Qaeda die samen met deze al Qaeda het feitelijk bestuur vormen over de Syrische provincie Idlib. Om onduidelijke reden scheurde die groep zich recent in september weer af van Ahrar al Sham. In februari 2014 sloot een belangrijke fractie van deze groep zich aan bij ISIS.

Pax Christi in bed met al Qaeda

Vandaag was er een stemming binnen de Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties in Genève. Daarbij vloog Rusland voor het eerst sinds haar stichting in 2006 uit die Raad. Ten voordele dan van Kroatië. Wie naast de VS en het Verenigd Koninkrijk ook werd verkozen was Saoedi Arabië. Ze presenteerden ter gelegenheid hiervan zelfs een brochure over hoe ze de rechten van de vrouwen steunen. Goed zo.

Machtspolitiek

De relatie tussen de VN en de mensenrechten zijn natuurlijk altijd al een lachertje geweest. Die Raad voor Mensenrechten is in wezen nu eenmaal niets anders dan een vergadering van landen waar de diplomaten namens hun land, en niet zelden zeer tegen hun goesting, over mensenrechten allerlei verklaringen afleggen en stemmingen organiseren. Om daarna lekker te gaan eten en drinken.

Deze raad heeft daarom niets te maken met mensenrechten maar alleen met het misbruiken ervan door voornamelijk de VS en haar satellietstaten zoals het Verenigd Koninkrijk en België. Mensenrechten verdedigen klinkt nu eenmaal mooi en is het perfecte excuus voor nog maar eens een oorlog. De uitvlucht par excellence sinds men oorlog voert.

De Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties is het schaamlapje waarachter men zich verschuilt om aan machtspolitiek te doen. Zeker voor de VS is dat een van haar geliefde instrumenten. Dat ze Afghanistan, Libië, Irak, Jemen en nu Syrië vernielden zal de VS worst wezen. Niemand binnen die raad protesteerde hierom trouwens ooit tegen hun aanwezigheid. En dan hebben we het nog niet over Saoedi Arabië, de geestelijke en financiële vader van de wereldwijde salafistische terreurgroepen.

Nog eerder deze week werd er door 87 zogenaamde humanitaire organisaties, het wereldje van de vele ngo’s, een oproep (1) gedaan om Rusland uit die Raad te gooien wegens haar ‘misdaden tegen de mensenrechten’ in Syrië. Met als haantje de voorste natuurlijk de oorlogsstoker Human Rights Watch.

Het blijkt een zeer merkwaardige lijst te zijn van grotendeels Syrische of rond Syrië werkende ngo’s die ogenschijnlijk rond mensenrechten actief zijn zoals het Syrian Network for Human Rights. De meesten zijn totaal onbekend bij zelfs specialisten. Maar van bijvoorbeeld dat Syrian Network for Human Rights is het geweten dat het de spreekbuis is van die salafistische terreurgroepen in Syrië.

Pax Christi

Opvallend afwezig zijn dan weer Amnesty International, Oxfam UK, Save the Children en Artsen zonder Grenzen, nochtans ngo’s waarvan sommigen zich de voorbije jaren de benen van onder het lijf liepen om al Qaeda & Co wat meer ruggensteun te geven. Wel aanwezig is echter op nummer 46 een Belgisch/Nederlandse ngo, Broederlijk Delen/Pax Christi, dit via het zogenaamde Middle East Desk, Brigitte Herremans dus.

En die zit in heel goed gezelschap. Zo staat op nummer 41 de Zwitserse al Karam Foundation. En dat is volgens de informatie van de VS een door financiers van al Qaeda opgerichte ngo, zijnde de Qatarees Abdul Rahman Bin Umair al Nuaimi en de Jemeniet Abdul Wahab Mohammad Abdul Rahman al Humaiqani. Met gulle geldelijke steun van de slavenhouders van Qatar. (2)

Het bestuur van al Karam bestaat verder uit in ballingschap in Zwitserland levende leden van het Algerijnse Front Islamique du Salut, nog zo’n salafistische terreurgroep die in het verleden in Algerije gekend waren voor het vele koppensnellen van tegenstanders, incluis priesters.

Met verder op die lijst een ganse resem van vermeende ngo’s zoals het Unified Revolutionaire Medical Bureau in East Gouta, een mantelorganisatie van de door Saoedi’s geleide Islamfront. Het is voor sommige criminele bendes een manier om geld te verdienen want Saoedi Arabië, Qatar, Turkije, Frankrijk, de VS en het Verenigd Koninkrijk zijn gul met geld voor dat soort initiatieven. En dus, leve de ngo…

Brigitte Herremans - 3

Brigitte Herremans kruipt hier via deze motie rond Syrië in bed met verkrachters, koppensnellers, plunderaars, priestermoordenaars en ander salafistisch tuig. Het lijkt wel als op Facebook: ‘I like al Qaeda.’

Maar met andere woorden: Brigitte Herremans is hier in bed gekropen met het grootste crapuul dat deze aardkloot rijk is. Psychopaten voor wie het vermoorden van priesters en vernielen van kerken wel de enige reden van bestaan lijkt.

Zouden de bisschoppen onder wiens toezicht Herremans werkt dat wel weten? En ja, keurt men dan bij Broederlijk Delen en Pax Christi het vermoorden van priesters in Syrië goed? Ik las er bij hen trouwens nog nooit een woord van kritiek over. Ach vermoorde priesters, niet? En wie maalt erom? Toch zo te zien niemand bij Pax Christi en Broederlijk Delen!

Maar er is een troost voor haar. Er staat op nummer 38 van die lijst immers de Syrische International Supporting Woman Association, een onderdeel van het salafistische Syria Relief Network. De vriendinnen van de nikab dus. Iets voor Brigitte Herremans?

Willy Van Damme

1) Human Rights Watch, 24 oktober 2016, ‘UN: Russia’s Role in Syria Raises Questions ‘’About Bid for Human Rights Council’. https://www.hrw.org/news/2016/10/24/un-russias-role-syria-raises-questions-about-bid-human-rights-council.

2) Eigen blog, 30 december 2013, ‘De salafistische vrienden van Human Rights Watch en Amnesty International’. https://willyvandamme.wordpress.com/2013/12/30/de-salafistische-vrienden-van-human-rights-watch-en-amnesty-international/

Syrië–België–Piraten organiseren farce

Niet geheel onverwacht heeft de Belgische regering dan besloten om haar F16’s ISIS niet alleen in Irak maar ook in Syrië te laten bombarderen. Een perfecte Belgenmop natuurlijk en een die getuigt van een totaal misprijzen voor het internationaal recht en een welke de schaamteloosheid van de Belgische politiek bewijst.

Dubbelspel

In juli dienen de Nederlandse gevechtsvliegtuigen vervangen te worden door de Belgische en vanuit de VS wordt al maanden in Brussel aangedrongen opdat ook wij Syrië zouden bombarderen. Iets waar – wat dacht je – de Belgische regering op inging. Voor de NV-A is een belletje vanuit het Witte Huis al voldoende om in de pas te lopen. Vlaamse onafhankelijkheid? Grapjas.

Maar de bombardementen in Irak op stellingen van ISIS gebeuren op vraag van de Iraakse regering en passen dus perfect in het internationaal recht. Zelfs al weten bijna alle Irakezen dat de VS hier dubbel spel speelt en het ISIS mee creëerde en zelfs naar Irak stuurde om het land te vernielen.

Didier Reynders - In Saoedi Arabië met Nayef en Saud  al Shalaan

Didier Reynders maakte het mogelijk om in België de door ISIS en al Qaeda gestolen Syrische olie aan te kopen. Hier op bezoek bij de broers Sayed en Saud al Shalaan, twee Saoedische financiers van die Syrische terreurbendes. Een ervan kreeg eerder in Frankrijk wegens grootschalige cocaïnehandel 9 jaar cel. En plezier dat men had. Zelf zegt Reynders dat hij alleen de ‘gematigde’ Syrische rebellen steunt. Dat zijn diegene die alleen op vrijdag onthoofden.

Maar de VS is ISIS blijkbaar beu en wil er vanaf en dus is men, vooral na de Russische interventie in Syrië van eind september 2015, zo te zien effectief begonnen met haar te bestrijden. Zelfs al blijkt dat Amerikaanse bondgenoten als Saoedi Arabië en Turkije ISIS nog steeds blijven steunen. Spijts al hun peperdure woorden.

Nu stelde de Syrische regering nooit de vraag aan de VS, Frankrijk of België en Nederland voor militaire bijstand tegen ISIS. Nooit vroeg men of gaf men hen toelating om in Syrië te gaan bombarderen. Met andere woorden: dit is simpel. Als België daar gaat bombarderen dan pleegt men oorlogsmisdaden en gaat men regelrecht in tegen het internationaal recht. Men is dan een ‘gewone’ oorlogsmisdadiger.

Maar onder het internationaal recht heeft een aangevallen staat nadien het recht om met diezelfde hier militaire middelen terug te slaan. Eventueel via een bondgenoot. Dus als Rusland, bondgenoot van Syrië, België met raketten in puin schiet dan is dat in orde met het internationaal recht. Zeker ook omdat wij al vijf jaar lang de aanvallen van al Qaeda en co tegen Syrië steunen.

Belgische steun voor ISIS

Het argument dat ISIS vanuit Syrië eventueel aanslagen in België pleegde is hierbij van geen enkele tel. Dat als argument gebruiken is lachen met het recht. Vooreerst betreft het hier vooral Fransen en Belgen die deze aanslagen pleegden. Bovendien is Syrië tot nader order een soevereine natie die vecht tegen ISIS en daarbij trouwens alle mogelijke tegenwerking krijgt van onder meer België.

Maar nog veel erger is het feit dat onze regering in wezen al meer dan vijf jaar die salafistische terreurgroepen die hier ook aanslagen plegen steunt. Het hier al een paar maal ter sprake gekomen document van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA van augustus 2012 over de plannen voor een islamitische Staat zijn overduidelijk. Ze laten geen ruimte voor enige discussie. De VS en haar vazallen wilden zo’n staat.

En dan, al even erg, is er nog de beslissing van de Europese ministers van Buitenlandse Zaken, waarbij dus onze Didier Reynders, van 23 mei 2013 om het Europese embargo tegen Syrië voor olieproducten op te heffen. Waarom juist dan? Simpel, want de maand voordien veroverde al Qaeda in Irak (hun naam voor hun kort erna komende scheiding in het latere ISIS en Jabhat al Nusra) de Syrische olievelden.

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3

Pagina 3 van het beruchte document van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA met de analyse over de toestand toen in augustus 2012 in Syrië. Het raakte in mei vorig jaar openbaar en de echtheid hiervan is voldoende bewezen. In noot C wordt de wenselijkheid uitgedrukt voor de oprichting van een kalifaat. In punt D 1 wordt de desastreuze gevolgen gesproken die dit voor Irak zouden betekenen. Op pagina 1 stelt men dat al Qaeda mee aan de oorsprong van de opstand in Syrië stond. De vrienden van ISIS of hoe ISIS plots zo rijk werd.

Met andere woorden: Reynders zorgde voor het financieren van ISIS. Dan komen zeggen dat men ISIS in Syrië wil bestrijden getuigt van een zelden geziene hypocrisie. Het zijn leugens zoals weinige politici ze durven uiten. Ze eerst financieren en dan bombarderen. Een Belgenmop of het hoogtepunt van het Belgische surrealisme? Aan U de keuze. De farce van een piratenbeleid of de cowboys van de Wetstraat.

Communicatieapparatuur

Bovendien is dit nog niet het enige hallucinante aan dit hoogst bizarre verhaal. Reeds vorig jaar kondigde de Nederlandse regering na veel binnenskamers politiek gezweet aan dat ze ook Syrië ging bombarderen. Dit na gebruik van de hier eerder besproken door de VS aangeleverde nepargumenten.

Bleek echter dat het voorbije jaar bijna geen enkele Nederlandse F16 boven Syrië actief is geweest. Waarom? Het ontbreekt hen aan voldoende ver reikende communicatieapparatuur om ook boven Syrië te vliegen. Men nam dus een besluit waarvan men vooraf perfect wist dat het niet kon. Volgens hun eigen zeggen hebben ze het voorbije jaar zeven (!!) maal boven Syrië gevlogen. De schrik bij ISIS zit er sindsdien goed in. Dat is zeker.

Geen probleem moet de regering Michel gedacht hebben. En dus namen ze vandaag dezelfde beslissing als de Nederlandse van Mark Rutte. Wetende dat ook de Belgische F16’s evenmin over de nodige communicatieapparatuur voor verre afstand beschikken.

Met andere woorden: De regering Charles Michel nam dus een beslissing waarvan ze weten dat ze die niet alleen niet mogen nemen maar een waarvan ze heel goed weten dat ze die nooit goed kunnen nakomen. Surrealisme van een gehalte zoals René Margritte dat in zijn wildste dromen nooit had kunnen bedenken.

Geheim overleg

Bovendien is de farce nog groter. Via de vele details van een artikel in The Wall Street Journal weten we dat de VS via de ambassades in de VN zeer concrete detailafspraken maakt met de Syrische regering over die bombardementen. Wat in wezen erg logisch is.ISIS met wapens waaronder kromzwaard

Na Nederland stelt België nu ook dat men ISIS in Syrië gaat bombarderen. Maar waarom dan ook niet al Qaeda daar? Een vraag die geen enkel westers persorgaan met naam durft stellen. Ooit waren beiden de vrienden van de VS en de EU. Met als vraag: Hoe zijn die relaties tegenwoordig?

Officieel weigert onze Belgische regering met die van Syrië te praten – ze bombarderen immers volgens de westerse logica hun eigen volk – maar door te stellen dat men ISIS in Syrië gaat bombarderen gaat men, indien men dit toch zou willen doen, afspraken maken met die verfoeide smeerlap in Damascus.

Moest onze regering durf en gezond verstand hebben dan trok men nu naar Damascus met de vraag wat ze nodig hebben in de strijd tegen die terroristen. De vijanden van de Syriërs zijn immers dezelfde als de onze. Dat vergt toch geen hogere wiskunde om dat te beseffen.

Want het gaat hem hier uiteindelijk niet alleen over ISIS maar ook over al Qaeda en hun tientallen bondgenoten groot en klein. Om ook hun financiers uit de Arabische golfstaten niet te vergeten. Het is uiteindelijk niet ISIS geweest maar al Qaeda die begin vorig jaar de slachtpartij bij Charlie Hebdo aanrichtte. Diezelfde al Qaeda die Frankrijk de voorbije vijf jaar bewapende.

Willy Van Damme

Conferentie voor en over Syrië

Dat de oorlog in Syrië met zijn tienduizenden buitenlandse jihadisten zowat de tot heden grootste humanitaire crisis van deze eeuw is staat buiten kijf. In de media en op allerlei conferenties over deze kwestie krijgen wij over dit drama praktisch alleen het beeld van de goede ‘vrijheidsstrijders’ tegen de dictator en massamoordenaar president Bashar al Assad.

Syrië blijven steunen

Nu zondag organiseert de van oorsprong Italiaanse in Syrië actieve ngo Sol.id de conferentie ‘Stand by Syria’ voor en over Syrië en met uitbreiding het ganse Midden-Oosten. Want de oorlogen tegen Libië, Irak, Jemen en Syrië zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. En hier dus geen ‘experten’ als een Rik Coolsaet, Rudi Vranckx of Brigitte Herremans van Pax Christi, de verdedigers van die zogenaamde vrijheidsstrijd.

Sprekers zijn pater norbertijn Daniel Maes die al sinds ongeveer 2009 in Syrië woont, Yvette Shamier en Malik Samoel van het Comité van Syriërs in Nederland, Rima Darious van de Syrische Jeugdraad, pater Paulus Sati van de Chaldeeuwse Liga, de Libanese politicologe Marwa Osman, Zuster Agnes de la Croix, moslimgeestelijke sjeik Hasanian al Hachami, een vertegenwoordiger van de Jafari islam, een stroming binnen de sjiieten.

Pater Daniel Maes

Pater norbertijn Daniel Maes, verbonden aan het klooster in Postel, vierde vorig jaar zijn 50 jaar als norbertijn, zit nog steeds vol energie en schrijft wekelijks op vrijdag een passioneel geschreven open brief over Syrië en zijn leven als geestelijke in het klooster van Mar Yakub in Qara. Het klooster heeft ook een website en Facebookpagina. Het gebouwencomplex is tweeduizend jaar oud en was origineel een Romeins fort. Wat je in de structuur van het klooster nog goed kan zien. Het werd in de zesde eeuw een klooster en eind vorige eeuw onder impuls van zuster Agnes geheel heropgebouwd. Een prachtig staaltje van erfgoedrestauratie. De foto is genomen op zijn viering in de tuin van de abdij in Postel.

Verder komt ook de Libanese geestelijke sjeik Ali Abo Raya van de Imam Reda moskee in Anderlecht spreken. Deze is de opvolger van de op 12 maart 2012, een jaar na de start van de oorlog in Syrië, in Brussel vermoorde sjeik Abdellah Dahdouh. Bij die aanslag werden ook een aantal aanwezigen verwond.

Het was voor zover geweten de eerste moord gepleegd op andere moslims in Brussel door een salafistische terrorist. Rachid el Boukhari pleegde die aanslag tegen deze sjiitische moskee omwille van de oorlog in Syrië. Hij kreeg op 5 december 2014 van het Hof van Assisen hiervoor 27 jaar cel.

Zuster Agnes de la Croix van de Syrisch Melkitische Grieks-Katholieke Kerk en hoofd van het klooster Mar Yakub, de Heilige Jacob de Gekwetste, uit het Syrische Qara zal spreken via een televerbinding vanuit Syrië.

De voertaal van de conferentie is Engels en het Arabisch. Uit de deelnemerslijst kan men deels al de enorme culturele verscheidenheid van Syrië en de regio proeven. Een verrijking. Wat het westen onder impuls van Israël en Saoedi Arabië bewust poogt kapot te maken.

De conferentie vat nu zondag 17 april aan om 13 uur in het Elzenveld Conferentiecentrum, Lange Gasthuisstraat 45, te Antwerpen.

Willy Van Damme

Syrië–ISIS en het povere Belgische debat

Zoals verwacht heeft de VS ook aan België gevraagd om met haar luchtmacht in Syrië stellingen van ISIS te bombarderen. En zoals men wel kon vermoeden staat men in België niet echt weigerachtig tegenover die vraag. Minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) was al onmiddellijk een en al enthousiasme. En ook minister van Defensie Steven Vandeput (NV-A) lijkt zich niet te verzetten. Hetzelfde voor premier Charles Michel (MR)

Vazalstaat

België is een Amerikaanse vazalstaat en dat laat zich ook nu weeral eens voelen. Vicepremier Alexander De Croo (Open VLD) klinkt nog wel aarzelend en vroeg voorzichtig te zijn en een debat te willen.

Hetzelfde bij Kris Peeters (CD&V) die het had over de nood aan politieke en diplomatieke acties rond Syrië. Peter De Roover, fractieleider voor NV-A, stelde dan weer dat dit kan maar dat men zich moet aansluiten bij een militaire alliantie. Lees: De bevelen van de VS volgen.

Charles Michel - 3

Premier Charles Michel liep tijdens zijn verklaring in de Kamer van Volksvertegenwoordigers klaarblijkelijk al over van enthousiasme of ISIS in Syrië te gaan bombarderen. Over de achtergronden van het conflict of de kwestie van het internationaal recht maakte hij zich zo te zien geen zorgen. De man is duidelijk een trouwe knecht van Washington.

Over het internationaal recht en de soevereiniteit van staten hadden zij het echter niet. De ene regeringspartij zegt ja, indien, terwijl de andere dan weer ja, maar oppert en de derde stelt van ja, maar laat ons eerst eens wat praten. Om daarna dan finaal allen toe te geven. Het debat hier lijkt dus eerder een kwestie van partijprofilering dan van een doordacht buitenlands beleid.

Ook bij de oppositie klonk er geen echt definitief en principieel njet. Het cruciale rechtsprincipe van de niet-inmenging en de onschendbaarheid van de grenzen was er amper te horen. Maar dat wekt allemaal geen verbazing.

Het is als met eerdere ietwat gelijkaardige debatten. De oppositie maakt wat opmerkingen, reageert een beetje nukkig maar laat uiteindelijk betijen. Zo lijkt het toch ook hier te worden. Zeker als de VS de druk nog verder gaat opvoeren.

Libië

Het debat in 2011 rond het ingrijpen in Libië was een klassiek voorbeeld. Onder het mom van het zogenaamd redden van de bevolking van de stad Benghazi trokken onze F16’s naar ginds, niet om die bevolking te redden maar gewoon om de regering daar ten val te brengen en hun president te vermoorden.

Didier Reynders - 5

Didier Reynders beweert alleen gematigde Syrische rebellen te steunen. Toch maakte hij als minister van Buitenlandse Zaken de financiering van ISIS en al Qaeda mogelijk. En reeds in 2012 suggereerde hij al het internationaal recht richting vuilbak te gooien. Zo schreef De Standaard op 26 juni 2012 met als titel ‘desnoods zonder V.N. militair ingrijpen in Syrië’: “De Belgische minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders sluit niet uit dat de internationale gemeenschap in Syrië militair kan ingrijpen zonder een mandaat van de Verenigde Naties. ’Dat wordt de inzet van de bijeenkomst in Parijs, waar de vrienden van Syrië (1) op 6 juli zullen samenkomen’ zei Reynders”.

De rest was gewoon het klassiek excuus over mensenrechten dat men nodig had om ginds een gewillig regime te installeren. De mensenrechten nietwaar! Iedereen, van Groen tot het Vlaams Belang, sprong dat jaar op wat gewoon de zoveelste koloniale oorlog was. Nu zit men natuurlijk met de brokken van wat alleen maar een moorddadige en dwaze politiek kan genoemd worden. Dank U Leterme.

Dirk Van der Maelen (sp.a), voorzitter van de commissie Buitenlandse Zaken van de Kamer van Volksvertegenwoordigers, lijkt zich ogenschijnlijk wel niet te willen schikken naar dit nieuwe Amerikaanse verlangen. Hij zit nu in de oppositie en dat maakt het hem natuurlijk ook een pak gemakkelijker. Ook hij laat echter wel een fameuze opening.

Dirk Van der Maelen: “Nu moeten wij zeker niet gaan bombarderen want er zijn nog teveel vragen. We zijn daar ook niet echt nodig want er zijn ginds al zoveel bombardementsvliegtuigen. De vraag is of wij niets ander kunnen doen, zoals op humanitair vlak of de logistiek.”

Hij ziet ook nog andere problemen: “Er is ook de rechtsgrond om in Syrië op te treden. Er is geen VN-mandaat en de regering zou dat nu willen interpreteren. Dat moeten wij nog bespreken en er vertrekt nu maandag een brief naar de premier om in de commissie over die zaak te discussiëren.”

Voor hem is er echter nog een politieke factor: “De operaties in Libië en Afghanistan leerde ons dat wij een serieuze partner op de grond nodig hebben. Wie gaat dat zijn? Het leger van Assad, de Koerden en Hezbollah? Je moet bovendien een goed politiek project hebben voor zowel Syrië als Irak. Wat is bijvoorbeeld het einddoel dat men wil bereiken? Ik wacht nu het antwoord van de regering af. Maar uit wat ik hoor is er daar toch wel wat terughoudendheid.” Over de vroegere houding van België in Syrië wou hij zich wel niet uitspreken.

Dirk van der Maelen - 5

Dirk Van der Maelen, de buitenlandspecialist van de sp.a en voorzitter van de Commissie van Buitenlandse Zaken in de Kamer voor Volksvertegenwoordigers, is erg kritisch over het eventueel deelnemen aan bombardementen op ISIS in Syrië. Blijft die overeind nadat de regering zoals elders in de EU een zoveelste kromme interpretatie geeft van het internationaal recht?

Geen debat

Het grote probleem is echter ook nu weer de intellectuele armoede in het land over die kwestie. Typerend was het dossier van Libië die zich onder de regering van Yves Leterme (CD&V) openbaarde. De discussie hierover in ons Belgisch politiek bestel, de media en onze intellectuele elite was in wezen zelfs onbestaande.

Zoals een sleutelfiguur uit die episode het uitdrukte: “De Franse president Nicolas Sarkozy wou oorlog en premier Yves Leterme was akkoord want we moesten die mensen redden. Waarna uit de gesprekken met de fractieleiders in het parlement bleek dat niemand hierover echte opmerkingen maakte. En nu zitten we met de problemen.” Zo gemakkelijk gaat dat.

Ook nu weer blijkt er van een echt debat over Syrië en ISIS geen sprake. Het gebrek aan kennis en de durf om de waarheid te zeggen zijn als met Libië de grote kenmerken van het huidig discours binnen diezelfde groep van politici, journalisten en zogenaamde specialisten van onze universiteiten. Dat men dan geen discussie de naam waardig kan voeren beseft men blijkbaar niet.

Typerend voor het intellectuele debat in België over de kwestie is de pas gepubliceerde analyse van emeritus professor Rik Coolsaet geschreven voor ons Koninklijk Instituut voor Internationale Betrekkingen Egmont. In zijn 48-pagina’s dikke studie: ‘Facing the Fourth Foreign Fighters Wave’ is er geen enkele verwijzing naar Saoedi Arabië en Qatar. Waarbij al Qaeda volgens hem slechts een “kleine elitaire voorhoedegroep is” (pagina 37)!

Rik Coolsaet - 4

Rik Coolsaet ziet al Qaeda slechts als een kleine elitaire voorhoedegroep. Van onderschatting gesproken. Ook voorheen deed hij steevast geringschattend over die terreurbeweging. Het toont de schrijnende armoede in ons intellectueel milieu van ons debat over de wereldwijde salafistische opmars.

Verder is er één vermelding van Turkije om te zeggen dat het zijn grenzen met het gebied van ISIS nu beter controleert. Ook komt het woord salafisme amper tweemaal voor. Met op pagina 43 een korte zin uit de toespraak in november 2015 van de Franse premier Manuel Valls en onmiddellijk erna op die pagina een even korte zin over het debat in Nederland rond het salafisme.

En dus ligt de politieke reactie in die te verwachten lijn. Vicepremier Alexander De Croo wil wel eens nadenken, maar over wat er daar in Syrië werkelijk gebeurt heeft hij zo te horen bijna geen enkel benul. Dat was duidelijk te horen uit het gesprek met journaliste Linda De Win in het Tv-programma Villa Politica.

Linda De Win bleek afgaande op het gesprek er trouwens evenmin veel van te begrijpen. Maar mensen zonder goede basiskennis kunnen nooit degelijke beslissingen nemen. Het is de essentie van wat besturen hoort te zijn. Goede informatie is essentieel.

Belgische steun voor ISIS

Dat België ISIS en al Qaeda in Syrië en Irak steunde zal je bij hen nooit horen. En dat de regering in Syrië de enige is die, samen met de door haar gesteunde Syrische Koerden van de YPG, tegen ISIS en al Qaeda vecht is iets wat men blijkbaar niet weet. Of niet durft zeggen. Het was alleszins nergens in het debat te horen.

Interview met RT op vrijdag 4 maart over de vondst door de Spaanse politie van ongeveer 20.000 legeruniformen bestemd voor ISIS en Jabhat al Nusra (al Qaeda). De vondst werd ergens in februari gedaan in de havens van Valencia en Algeciras en betrof drie containers met ogenschijnlijk tweedehandskledij. Ze volgde op de eerdere aanhouding van terroristen in o.m. de Spaanse enclave Cueta in Marokko. Het bewijst o.m. dat beide organisaties samenwerken en dat ze ook relatief complexe logistieke operaties kunnen opzetten. Of ze bestemd zijn voor nieuwe rekruten is wel verre van zeker. Uniformen verslijten nu eenmaal en dienen daarom na een zekere tijd ook vervangen te worden. Wel is die vondst van groot belang die mogelijks tot verdere aanhoudingen kan leiden en ook financiële structuren kan blootleggen.

Donderdag nog raakte het bericht bekent dat de Spaanse politie in de havens van Algeciras en Valencia vorige maand drie containers had ontdekt met ongeveer 20.000 legeruniformpen voor ISIS en Jabhat al Nusra (al Qaeda). Of hoe die twee terreurbewegingen op logistiek vlak goed samenwerken en ver weg een relatief ingewikkelde operatie kunnen opzetten!

Neen, men heeft zich in het westen pas tegen ISIS gaan keren toen het na de verovering van de Iraakse stad Mosoel ook Iraaks Koerdistan en haar hoofdstad Erbil aanviel. Toen pas sloeg men in Washington alarm. Niet eerder.

De VS droomt immers al jaren van een Irak in minstens drie delen, en ISIS moest dat project verder vorm gaan geven door de creatie van een met Saoedi Arabië gelieerde salafistische staat. Naast dan een Koerdische en sjiitische staat. Wat Irak permanent ging destabiliseren. De natte droom van Israël.

En dus ging de VS ISIS vernielen, ook omdat de leiders daar blijkbaar te veel kapsones kregen. Ze zagen zich immers reeds als wereldveroveraars. En dit voor een stel door de VS en haar bondgenoten bewapende woestijnroofridders. En dat de VS en ook België ISIS en al Qaeda steunden staat absoluut vast. Met als vraag of die Amerikaanse steun ooit heeft opgehouden. Want dat de VS hier dubbelspel speelt is overduidelijk.

De Standaard - Kaart militaire situatie in Syrië - 4 maart 2016

De militaire situatie volgens De Standaard van 4 maart 2016. Bemerk dat volgens deze kaart Jabhat al Nusra (al Qaeda) slechts in een klein stukje in het noordwesten van de provincie Idlib aanwezig is. Dit terwijl zelfs de rebellen hun aanwezigheid op zowat alle fronten in het westen van Syrië bevestigen. Bijna drie jaar lang beweerde de krant zelfs dat al Qaeda in Syrië niet actief was en die verhalen slechts propaganda was van die ‘misdadige’ Syrische regering. Dit terwijl de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA schrijft dat al Qaeda een van de aanstokers van de opstand was. De Standaard doet zoals Coolsaet die het een kleine groep noemde. Maar onze politici en burgers baseren zich voor hun beeld van de situatie voor een groot deel op wat een Coolsaet en De Standaard beweren.

Die steun blijkt overduidelijk uit het van augustus 2012 daterende in de VS vrijgegeven document van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA. Die stelde in haar analyse onomwonden dat de Syrische opstand onder leiding staat van de Syrische Moslimbroederschap en al Qaeda. Met al Qaeda die aan de wieg ervan stond. Een al Qaeda waaruit later in het najaar van 2013 ISIS en Jabhat al Nusra (al Qaeda in Syrië) zullen ontstaan.

In dat document staat ook dat de VS en haar bondgenoten voorstander zijn van een islamitische staat in het oosten van Syrië en ook in delen van Irak. Met zware gevolgen voor de eenheid van Irak. En dit geschreven op een ogenblik dat er in het publiek hierover nog geen woord was te horen. Maar duidelijk is dat de VS en haar bondgenoten toen al in die richting van de vernieling van niet alleen Syrië maar ook Irak werkten.

image

Pagina 5 van dit document van de DIA laat geen enkele twijfel bestaan over de steun die de VS en haar bondgenoten gaven aan al Qaeda en de plannen voor een islamitische staat. En de reden is ook duidelijk. En dit document is geen vervalsing maar echt. AQI is al Qaeda in Iraq, nu gekend als ISIS. Of hoe men bewust Syrië en Irak verder aan stukken wou slaan.

Reynders schiet ISIS ter hulp

En dan is er de fameuze beslissing van 23 mei 2013 toen de Europese ministerraad van 28 ministers voor Buitenlandse Zaken unaniem besloot – unanimiteit is hier vereist – om het embargo voor olieproducten uit Syrië op te heffen. Een besluit dat volgde op de verovering de maand voordien door al Qaeda van de meeste Syrische oliebronnen.

De grote snelheid waarmee men in de EU die beslissing nam toont ook het enthousiasme bij die 28 ministers en hun regeringen voor de Syrische plannen van al Qaeda. Het moest vlug gaan want men wou hen zo indirect financieren. Het is een beslissing die nadien ook de creatie en expansie van ISIS en de islamitische staat mee mogelijk maakte.

Didier Reynders ontkende via een gesprek met zijn woordvoerder wel dat men ISIS of al Qaeda steunde en alleen de zogenaamd gematigde rebellen hielp. Maar de feiten zijn wat ze zijn en daar helpen zijn beweringen over een steun aan niet eens bestaande gematigde rebellen niet.

Dat men in de Arabische wereld meer dan argwanend en zelfs vijandelijk staat tegenover de Amerikaanse manoeuvres en de Belgische plannen is dan ook meer dan begrijpelijk. In Syrië en Irak en ook elders in de regio kent bijna iedereen de rol van de VS bij het ontstaan van ISIS. De fantasierijke verhalen van een Coolsaet of De Standaard worden er gewoon weggelachen.

De soevereiniteit der naties

En dan is er het juridische aspect van deze kwestie. En zoals met Libië neemt men ook nu weer een loopje met het internationaal recht. Het is voor de VS en haar vazalstaten gewoon een vodje papier, goed voor het WC.

Peter De Roover - 5

Peter De Roover, fractieleider van de NV-A in de Kamer, leek geen probleem te hebben met het bombarderen van ISIS in Syrië zolang het maar in een coalitie met de VS gebeurt. Over het internationaal recht maakt die zich blijkbaar minder zorgen. Voordien nam die al de verdediging op van het salafistische koninkrijk Saoedi Arabië, de geestelijke en ook financiële vader van ISIS.

Voor defensiespecialist Dick Zandee van het Nederlandse overheidsinstituut Clingendael is het simpel want militair operationeel is dit voor hem een gebied en dus tellen in zijn visie grenzen niet meer. Zo gemakkelijk schuift men daar het internationaal recht opzij. Maar Turkije steunt in de praktijk ISIS. En dat bombarderen zit er wel niet in bij mensen als Zandee. Turkije is immers een bondgenoot van Nederland.

Typerend is dat premier Louis Michel zich in het parlement om ja te zeggen baseerde op de van november 2015 daterende VN-resolutie 2249 die de lidstaten oproept tot algemene actie tegen ISIS. Maar dan wel binnen de regels van het internationaal recht en het VN-handvest. En dat spreekt over de onschendbaarheid van de grenzen van landen. Het zijn elementen die men er specifiek op vraag van Rusland en Syrië bijvoegde.

De redenering van de VS en ook landen als Frankrijk is vrij simpel: “ISIS zit in beide landen en dus kunnen we in beide landen aanvallen doen.” De soevereiniteit van de landen wordt zo regelrecht op de vuilhoop gegooid. Alsof men Syrië over die kwestie niet eens moet aanspreken. Een in het internationaal recht voor zover geweten ongehoord feit.

Wel is de steun van de EU en de VS gedurende de voorbije jaren voor de gewapende salafistische opstand in Syrië volgens het internationaal recht een daad van gewapende agressie. En die geeft de aangevallen staat en haar bondgenoten het recht om desnoods gewapenderhand terug te slaan. Het heet het recht op zelfverdediging.

Jabhat al Nusra - Militair konvooi - Februari 2016

Over de toch ook noodzakelijke strijd tegen al Qaeda in Syrië zwijgt men heel opvallend in de Belgische en ook Nederlandse politiek en de massamedia geheel. Hier een konvooi van al Qaeda begin februari 2016 met vele tientallen wagens op weg naar Aleppo ter verdediging van hun bastion. Dit om een toen verwachte aanval van het Syrische leger af te slaan. Die kwam er ietwat later dan ook. Het werd voor hen een zeer smadelijke nederlaag en een nieuw keerpunt in de al 5 jaar aanslepende oorlog tegen het land.

Dus als Syrië of Rusland, op vraag van Syrië, dan Frankrijk, Nederland of België zouden bombarderen dan is dit geheel volgens het boekje van het internationaal recht. Ze moeten volgens de huidige geplogenheden wel eerst diplomatiek overleg pogen te plegen en de VN raadplegen, maar dat recht om aan te vallen hebben ze.

Overleg met Syrië en Rusland

Bovendien is overleggen met de Syrische regering ook gewoon militair logisch want zij is de enige die vecht tegen ISIS. En het is datzelfde westen dat door haar strafmaatregelen tegen het land een grote bijdrage leverde aan het verzwakken van die regering en haar instellingen waaronder het leger. Wat het succes van al Qaeda en ISIS verklaart. Ook hier zijn de EU en de VS schuldig want ze steunen zo minstens indirect het terrorisme. 

Maar eerst poogde men via een embargo tegen het land en het financieren en bewapenen van tienduizenden buitenlandse jihadisten dat land kapot te maken. Waarbij men zoals bewezen is ook ISIS met alle middelen, incluis wapens, steunde.

En nu gaat men dan zonder enige officiële toestemming van de Syrische regering of een simpel gesprek zomaar dat land bombarderen. Een land dat wij diplomatiek erkennen. Van dwaasheid, arrogantie en een koloniale mentaliteit gesproken.

Soldaten Syrisch leger, Tishreen militair hospitaal

Als België toch zou besluiten om ISIS in Syrië te bombarderen dan zal men zoals de VS nu doet afspraken moeten maken het Syrische en Russische leger. Wedden dat ze over dit aspect tijdens de komende debatten zedig zullen zwijgen? Je zult in de pro-Syrische pers trouwens amper nog kritiek lezen op het beleid hier van de VS en de EU. Die is tegenwoordig bijna exclusief bestemd voor het trio Saoedi Arabië, Turkije en Qatar.

Maar het is nog straffer. Zoals uit perslekken gebleken is is er over die aanvallen in Syrië van de VS en haar bondgenoten permanent overleg met zowel de Syrische regering als met Rusland. Kwestie dat de vliegtuigen niet tegen elkaar botsen of dat men de posities van wat in essentie een bondgenoot is aanvallen.

Officieel weigert men aan de Syrische regering te vragen of men hen met bombardementen mag steunen, maar stiekem doet men dat toch en helpt men zo de regering in Damascus.

Dat is ook pure militaire logica. Want, ziet dat de Syrische of Russische luchtafweer, die van topniveau is, een Belgische F16 voor een Turkse neemt – En deze zijn in het Syrische luchtruim persona non grata – en die neerknalt. Wat dan? Men mag er niet aan denken. Wat gaan Michel en Vandeput in ons parlement dan zeggen? Sorry?

Wat deze kwestie nogmaals ten volle aantoont is de zwakheid van ons parlement, samen dan met dat van de andere Europese landen en ook de VS. Op dit ogenblik is Hillary Clinton in de VS op weg naar het presidentschap maar niemand bij de Republikeinen, ook demagoog en viezerik Donald Trump niet, durft het tot nu toe hebben over haar militaire samenwerking als minister van Buitenlandse Zaken met al Qaeda.

Hillary Clinton - 5

Hillary Clinton lijkt definitief op weg naar het Amerikaans presidentschap. Dat ze in het verleden nauw samenwerkte met al Qaeda – wat toch kan gezien worden als landverraad – wordt zedig uit de verkiezingscampagne gehouden, ook door de massamedia. Voorheen stond ze achter de oorlogen tegen Irak en Libië en wou ze als minister van Buitenlandse Zaken ook Syrië aanvallen. De vraag is dan ook welk land deze oorlogszuchtige dame gaat aanvallen eens ze president wordt. China? Obama lijkt duidelijk hiervoor al de eerste steen te leggen.

Diezelfde al Qaeda die op 11 september 2001 een drieduizend doden maakte met haar aanslagen op o.m. het WTC in New York. Het nationaal trauma! Wat dan leidde tot de waanzinnige oorlogen in Afghanistan en Irak en nog eens duizenden dode Amerikanen. Geen enkel Amerikaans parlementslid die over die link van Clinton met al Qaeda en ook ISIS begint te praten.

En behoudens een kort item op CBS over dat DIA-rapport heeft voor zover geweten geen enkel groot Amerikaans persorgaan in de VS hierover zitten zeuren. Het wekt daarom geen enkele verbazing dat de debatten die zo ontstaan alleen veel gelul opleveren en resulteren in foute, soms zeer foute beslissingen. Het is de logica zelve.

Met zoals in Syrië massaal veel slachtoffers. Waarna diezelfde heren en dames het dan, dixit Alexander De Croo, hebben over die ‘menselijke drama’s’. Miserie die ze door hun gedrag echter zelf veroorzaakten. Maar dat zal men nooit willen toegeven.

Willy Van Damme

Met dank aan Janu.

1) De zogenaamde ‘Vrienden van Syrië’ was een club van ongeveer 70 landen waaronder de VS, Saoedi Arabië, Turkije, Qatar, Frankrijk en ook België en Nederland die met geweld de Syrische regering wilden omverwerpen. Een oorlogsmisdaad dus.

Ze werd op 24 februari 2012 opgericht onder impuls van toenmalig Frans president Nicolas Sarkozy. Frankrijk had na de Groot Oorlog in 1918 de controle over Syrië overgenomen van het Ottomaanse rijk en dus terug belangstelling voor dat land. Die overname gebeurde in overleg met het Verenigd Koninkrijk, namelijk het geheime verdrag van Sykes-Picot.

Herhaalde opstanden tegen die bezetting dwongen de Fransen echter om zich na de tweede wereldoorlog terug te trekken. Ook de VS oefende hier toen druk uit. Zij hoopte immers haar mannetje in Damascus aan het bewind te brengen.

Onder impuls van een oorlogszuchtige Sarkozy wou Frankrijk terug controle krijgen over het land. In 2011 had Sarkozy al met succes Kadhaffi laten vermoorden en Libië vernield. Dit in de veronderstelling controle te krijgen over de Libische olievoorraden. Het werd een enorme flop.

De club ‘Vrienden van Syrië’ viel al vrij snel in onderlinge ruzies over de buit uit elkaar. Ook Turkije en Saoedi Arabië en ook andere leden van die club wilden immers een lekker stuk Syrische taart. Met zo’n ‘vrienden’ heeft men natuurlijk geen vijanden meer nodig.