Een Britse grap

Op dit ogenblik is de regering in discussie voor de aanschaf van nieuwe gevechtsvliegtuigen in vervanging van onze F 16’s. Zelfs al is er feitelijk geen geld om die moordtuigen aan te schaffen. Dat zootje is ook ongewenst. Zie maar wat deze F16’s aanrichten in o.m. Joegoslavië en Libië.

Er zijn drie kandidaten, de F35 van de VS, de Brits-Duitse Eurofighter en de Franse Rafale. Wat dat lobbywerk dan echt betekent, daar kunnen sommigen zich natuurlijk wel wat bij inbeelden. Het gaat immers over heel veel (geleend) geld.

Michel Moll - De Tijd - 20-04-2013

De Tijd, en trouwens ook andere Belgische kranten, ontdekten de daders van die cyberaanvallen bij Belgacom in … China. Als men nu eens voorzichtig is met het gebruiken van bronnen. Regel 1: Geloof nooit zomaar veiligheidsdiensten. Liegen is hun beroep.

Best grappig is de Britse belofte om bij de aankoop van hun Eurofighter ook gratis een pakket cyberveiligheid te leveren voor onze ganse telecomsector. Was het niet de Britse spionagedienst GCHQ die in 2013 bij toen nog Belgacom (nu Proximus) was ingebroken om er alles in samenwerking met de Amerikaanse NSA af te luisteren? Waarna Lars Bové bij de krant De Tijd – getipt door onze veiligheidsdiensten? – het eerst stak op China.

Anthony Gregory, chef lobbyist voor de Eurofighter in België, rakelde in zijn gesprek met De Morgen trouwens dat voorval met de overzeese kabels van Proximus op. Geen zorg, onze persmuskieten lieten de man maar raaskallen.

En die Britten gaan ons dus gratis een pakket cyberveiligheid voor gans onze telecomsector bezorgen. Men is gewaarschuwd. Er schijnt in België een immer groeiend aantal arme kinderen te zijn. Als men dat geld van die moordwapens daar eens aan bestede. Maar vergeet het, zo asociaal zijn de meeste van onze toppolitici. Arme kinderen, bah.

Willy Van Damme

Advertenties

Escalatie Syrische oorlog

Er zijn duidelijk nog zekerheden in het leven. Alle presidenten uit de geschiedenis van de VS hebben voor zover geweten oorlog gevoerd. En dus stond het in de steren geschreven dat ook Donald Trump dat zou doen. Mensen die dachten dat het ditmaal anders zou zijn blijken dan ook uitermate naïef te zijn geweest. De geschiedenis herhaalt zich want dat was met Barack Obama hetzelfde.

Valse voorwendsels

En dat men daarbij oorlog voert onder valse voorwendsels is ook niet nieuw. De originele bevolking van de VS had er zelfs een befaamde term voor: ‘Ze spreken met dubbele tong’. Ze zeggen A maar doen B. Niet dat dit voor wie wat van geschiedenis kent iets nieuw is.

Neem chemische wapens. Toen De Iraakse president Saddam Hoessein – nota bene een oud-agent van de CIA – op 16 maart 1988 in het stadje Halabja gifgas gebruikte staken zowel de CIA als de Amerikaanse militaire veiligheid DIA en dus de regering in Washington de schuld op … Iran.

Achteraf bleek uit later bekend gemaakte rapporten van diezelfde diensten dat men al 1983 wist dat het Saddam Hoessein was die sinds dan die wapens gebruikte. Het was Donald Rumsfeld die toen in 1983 als speciaal gezant van President Ronald Reagan voor het Midden-Oosten bij Saddam op bezoek ging om hem alle hulp toe te zeggen. Hij en de VS steunden dus het gebruik van gifgas.

Donald Trump - 1

Is de impulsieve en zonder regeringservaring zijnde Donald Trump erin geluisd? Het is een mogelijkheid. Zijn optreden gaat de oorlog in Syrië vermoedelijk alleen verlengen en al Qaeda & Co versterken. 

Twintig jaren later beweerde diezelfde Rumsfeld met een uitgestreken gezicht dat men Irak wel moest aanvallen want het land had …. chemische wapens. Een leugen zoals feitelijk toen al bleek. Men kan er bijna gif op nemen dat hetzelfde scenario zich nu aan het herhalen is.

Het is Michael T. Flynn, tot voor kort Nationaal Veiligheidsadviseur van Donald Trump en gewezen baas van de DIA, die stelde dat de aanval met sarin in 2013 het werk was van die jihadisten en niet van de Syrische regering. Maar de man werd uitgezuiverd, kaltgestellt.

Wat nu met Syrië 

De vraag is hoe het nu met Syrië verder moet. Wat bij de eerste reacties zeer opviel waren de snelle hoerakreten uit Israël. In regel zwijgt die zionistische regering in alle talen over Amerikaanse acties in het Midden-Oosten. Met als typevoorbeeld hun stilte bij de invasie van Irak in 2003. Dit terwijl zij achter de schermen een der drijvende krachten waren van de vernieling van dat land.

De indruk is dat men Donald Trump bewust in de richting van oorlog duwde, weg van een politieke oplossing voor Syrië. Wat trouwens de goede richting uitging. De nooit geziene perscampagne tegen de vermeende Russische invloed op Trump en bepaalde adviseurs uit zijn entourage tonen dit.

Over de allesomvattende invloed van Saoedi-Arabië, toch medeverantwoordelijk voor de ongeveer 3.000 doden kostende aanval op het New Yorkse WTC van 11 september 2001, zwijgt de klassieke pers en politiek in de VS. Geen woord over de entourage van Hillary Clinton met de Moslimbroeders en Saoedi-Arabië. Men doet het zelfs af als ‘fake news’, de nieuwste modeterm van onze persmuskieten. .

Donald Rumsfeld - 2

In 1983 steunde Donald Rumsfeld het gebruik van gifgassen door de Iraakse president Saddam Hoessein. In 2003 was diens bezit – waarvan Rumsfeld toen al wist dat het een leugen was – de reden waarom Donald Rumsfeld als minister van Oorlog Irak aanviel en bezette. Met catastrofale gevolgen zoals het ontstaan later van al Qaeda in Irak en daarna ISIS.

Gans die hetze was een bewuste poging om de neoconservatieven meer invloed op het beleid te geven. Die zitten nu natuurlijk te juichen en hun reacties van de voorbije twee dagen in de Amerikaanse pers zijn duidelijk. Ze feesten.

De grote vraag is dan ook welke gevolgen dit gaat hebben voor de oorlog tegen Syrië en de relaties met Rusland, China en de wereld. Zeker is dat dit optreden van Donald Trump de zaak geen enkele stap vooruit brengt. Integendeel.

Al Qaeda en Israël juichen

Dat al Qaeda vandaag staat te juichen zegt boekdelen. Evenzeer als de vanuit pro-Syrische bronnen gemelde aanval van ISIS in de provincie Homs waar die getroffen luchtmachtbasis ligt. Trump de man van al Qaeda. Gisteren verscheen er bij Reuters een bericht dat de heersers van Bahrein zeer tevreden zijn met Donald Trump. Uiteraard. Maar dat zijn wel de vrienden van die salafistische bendes.

Onder het mom van de strijd tegen oorlogsmisdaden begaan Donald Trump en de rest van de westerse alliantie de grootst mogelijke oorlogsmisdaden. Want wat is het steunen van een gewapende opstand in een ander land anders dan een oorlogsmisdaad?

Zeker als we zien dat ze hier al zeven jaar een nest koppensnellers van al Qaeda en consoorten steunen, zelfs met wapens. Figuren als een Alexander De Croo, vice-premier voor Open-VLD in de regering Charles Michel, zijn dan ook hypocrieten van de hoogste orde.

Geld inzamelen voor noodhulp aan Jemen en ondertussen de Saoedische oorlog tegen dat land, incluis met een blokkade, steunen. Een oorlog waarbij al Qaeda meevecht met de Saoedi’s en dus de Belgen. En intussen maar zeuren over Waalse wapenleveranties aan die salafistische prinsen daar. Een kwestie van durf of pure domheid. Geloofwaardigheid: –100.

Willy Van Damme

Knack en de ondankbaarheid van Assad

Lezersbrief gestuurd naar Knack naar aanleiding van het er vandaag gepubliceerde  gesprek met de Syrische president Assad.

Waarom in ’s hemelsnaam zou de Syrische regering of Assad België dankbaar moeten zijn (Knack 14 februari 2017 ‘Bashar al Assad ‘Ik ben België niet dankbaar’)? In 2011 vaardigde men in de EU met akkoord van België een embargo uit tegen Syrië die zelfs het leveren van geneesmiddelen vanuit de EU bijna onmogelijk maakte.

In april 2013 veroverde ISIS toen nog samen in een front met al Qaeda de oliebronnen in het oosten van Syrië. Waarna men in de EU met unanimiteit van de aangesloten landen, dus ook België met Didier Reynders, razendsnel al op 23 mei 2013 het embargo tegen Syrië voor olieproducten beëindigde.

Waardoor ISIS zich in Europa via die olieverkoop kon financieren. Met steun van onze regering. Ook maakte een rapport van de Amerikaanse militaire veiligheid (DIA)  (1) van augustus 2012 melding van het feit dat het Westen de oprichting van een kalifaat in Syrië en Irak wou. Dus steunde België volgens dat rapport de oprichting door ISIS van dat kalifaat.

Verder heeft men het ook over de eerste betoging in maart 2011 waarbij Knack schrijft dat de Syrische veiligheidsdiensten met scherp schoten op de betogers. Bij die eerste betoging werden door sluipschutters 8 politiemensen vermoord en zowel het gerechtsgebouw als de hoofdzetel in Daraa van de Baath partij in brand gestoken. Dat verzwijgt Knack. Moesten de Syrische veiligheidsdiensten zich dan zomaar laten afslachten misschien? Blijkbaar voor onze media wel.

 

Knack - 14 februari 2017 - Voorpagina Assad

Alhoewel alles erop wijst dat de oorlog tegen Syrië aan het aflopen is blijft onze pers weer volop propaganda verspreiden. Getuige de VRT gisteren met Terzake en De Afspraak. Ondertussen is men bij de EU al wel bezig voorbereidingen aan het treffen te ‘helpen’ bij de wederopbouw. Kwestie in Syrië toch nog iets van invloed te behouden. De schaamteloosheid van de Westerse diplomatie. Eerst jihadisten sturen om het land te vernielen en daarna de stenen en mortel verkopen voor de wederopbouw.

Ook voert of voerde onze luchtmacht boven Syrisch grondgebied luchtbombardementen uit zonder daarvoor toestemming te vragen aan de Syrische regering. Wat volgens het internationaal recht een daad van oorlog en zelfs een oorlogsmisdaad is. Bovendien steunt onze regering in Syrië een gewapende opstand wat eveneens een daad van oorlog en een oorlogsmisdaad is. Assad was dus nog heel diplomatisch braaf over ons land.

Willy Van Damme

1) Volgens dat rapport was al Qaeda in Irak (het latere ISIS) al van dag één in Syrië actief. Naast dan de Moslimbroederschap. Dit was dus geen opstand voor meer democratie of mensenrechten zoals onze pers maar blijft beweren maar een salafistische. Wat de door de massamedia gerespecteerde Amerikaanse expert Joshua Landis in een recent groot interview ook sterk benadrukte.

Lees: http://talkingpointsmemo.com/cafe/americas-failure-russia-success-in-syrias-war

De ietwat gematigde Molenbeekse sjeik

In het verhaal ‘IS probeert Molenbeekse sjeik te vermoorden, maar faalt weer’ over sjeik Bassam Ayachi in de krant van 18 november stelt Uw medewerker Guy Van Vlierden dat de gekende sjeik behoort tot Suqour al Sham wat, stelt hij, ‘een ietwat gematigde moslimmilitie’ is.

Een merkwaardige redenering. Eerst stelt hij dat Bassam Ayachi de reputatie had een kopstuk van al Qaeda te zijn, en dan een paar lijnen verder behoort hij plots tot een ‘ietwat gematigde moslimmilitie’.

De man die indirect gelinkt is aan de aanslagen van al Qaeda van 11 september 2001, die zowat de peetvader is van het Molenbeekse salafisme en zijn terreur en een man wiens zoon wegens terrorisme 4 jaar cel kreeg, vecht dus voor een ‘ietwat gematigde moslimmilitie’.

Merkwaardig toch hoe Uw medewerker ook nu weer de ernst van de zaak poogt te minimaliseren. Verder weet hij zonder twijfel dat Suqour al Sham zij aan zij vecht met Jabhat Fatah al-Sham (de Syrische tak van al Qaeda) in het Leger van de Verovering. Ook is Suqour al Sham voorstander van een kalifaat met de salafistische interpretatie van de sharia. Ietwat gematigd? Wat is dan nog extremistisch?

Ook dient men te beseffen dat het verhaal van die vermeende aanslag door ISIS integraal gebaseerd is op wat die man vertelt op zijn Facebookpagina. En dat lijkt mij amper geloofwaardig.

De vraag die men zich bij Bassam Ayachi beter kan stellen is waarom die man, ondanks zijn activiteiten, meer dan tien jaar ongestraft in België jihadisten voor zijn zaak kon blijven rekruteren. Hem arresteren of het land uitzetten had misschien wel eens veel leed kunnen voorkomen.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar aanleiding van een artikel van Guy Van Vlierden in Het Laatste Nieuws van 18 november. Guy Van Vlierden schreef vorig jaar in zijn krant een opiniestuk waarin hij voorstelde om Syrië te laten besturen door die rebellen, behoudens dan de volgens hem ware extremisten van al Qaeda en ISIS.

Met andere woorden: Het Laatste Nieuws wou Bassam Ayachi desnoods tot kalief over Syrië laten benoemen. Ze zullen er in Molenbeek zeer gelukkig mee zijn. Misschien kan men dan bij die benoeming een Belgische regeringsdelegatie laten overvliegen. Samen met de burgemeester van Molenbeek?

Ook de in Brussel wegens steun aan het terrorisme tot 4 jaar cel veroordeelde zoon Abdelrahman Ayachi behoorde tot die Suqour al Sham, de Valken van de Levant. Hij sneuvelde in 2013 in Syrië.

Deze terreurgroep fusioneerde in maart 2015 met Ahrar al Sham, een soort lokale kloon van al Qaeda die samen met deze al Qaeda het feitelijk bestuur vormen over de Syrische provincie Idlib. Om onduidelijke reden scheurde die groep zich recent in september weer af van Ahrar al Sham. In februari 2014 sloot een belangrijke fractie van deze groep zich aan bij ISIS.

Pax Christi in bed met al Qaeda

Vandaag was er een stemming binnen de Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties in Genève. Daarbij vloog Rusland voor het eerst sinds haar stichting in 2006 uit die Raad. Ten voordele dan van Kroatië. Wie naast de VS en het Verenigd Koninkrijk ook werd verkozen was Saoedi Arabië. Ze presenteerden ter gelegenheid hiervan zelfs een brochure over hoe ze de rechten van de vrouwen steunen. Goed zo.

Machtspolitiek

De relatie tussen de VN en de mensenrechten zijn natuurlijk altijd al een lachertje geweest. Die Raad voor Mensenrechten is in wezen nu eenmaal niets anders dan een vergadering van landen waar de diplomaten namens hun land, en niet zelden zeer tegen hun goesting, over mensenrechten allerlei verklaringen afleggen en stemmingen organiseren. Om daarna lekker te gaan eten en drinken.

Deze raad heeft daarom niets te maken met mensenrechten maar alleen met het misbruiken ervan door voornamelijk de VS en haar satellietstaten zoals het Verenigd Koninkrijk en België. Mensenrechten verdedigen klinkt nu eenmaal mooi en is het perfecte excuus voor nog maar eens een oorlog. De uitvlucht par excellence sinds men oorlog voert.

De Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties is het schaamlapje waarachter men zich verschuilt om aan machtspolitiek te doen. Zeker voor de VS is dat een van haar geliefde instrumenten. Dat ze Afghanistan, Libië, Irak, Jemen en nu Syrië vernielden zal de VS worst wezen. Niemand binnen die raad protesteerde hierom trouwens ooit tegen hun aanwezigheid. En dan hebben we het nog niet over Saoedi Arabië, de geestelijke en financiële vader van de wereldwijde salafistische terreurgroepen.

Nog eerder deze week werd er door 87 zogenaamde humanitaire organisaties, het wereldje van de vele ngo’s, een oproep (1) gedaan om Rusland uit die Raad te gooien wegens haar ‘misdaden tegen de mensenrechten’ in Syrië. Met als haantje de voorste natuurlijk de oorlogsstoker Human Rights Watch.

Het blijkt een zeer merkwaardige lijst te zijn van grotendeels Syrische of rond Syrië werkende ngo’s die ogenschijnlijk rond mensenrechten actief zijn zoals het Syrian Network for Human Rights. De meesten zijn totaal onbekend bij zelfs specialisten. Maar van bijvoorbeeld dat Syrian Network for Human Rights is het geweten dat het de spreekbuis is van die salafistische terreurgroepen in Syrië.

Pax Christi

Opvallend afwezig zijn dan weer Amnesty International, Oxfam UK, Save the Children en Artsen zonder Grenzen, nochtans ngo’s waarvan sommigen zich de voorbije jaren de benen van onder het lijf liepen om al Qaeda & Co wat meer ruggensteun te geven. Wel aanwezig is echter op nummer 46 een Belgisch/Nederlandse ngo, Broederlijk Delen/Pax Christi, dit via het zogenaamde Middle East Desk, Brigitte Herremans dus.

En die zit in heel goed gezelschap. Zo staat op nummer 41 de Zwitserse al Karam Foundation. En dat is volgens de informatie van de VS een door financiers van al Qaeda opgerichte ngo, zijnde de Qatarees Abdul Rahman Bin Umair al Nuaimi en de Jemeniet Abdul Wahab Mohammad Abdul Rahman al Humaiqani. Met gulle geldelijke steun van de slavenhouders van Qatar. (2)

Het bestuur van al Karam bestaat verder uit in ballingschap in Zwitserland levende leden van het Algerijnse Front Islamique du Salut, nog zo’n salafistische terreurgroep die in het verleden in Algerije gekend waren voor het vele koppensnellen van tegenstanders, incluis priesters.

Met verder op die lijst een ganse resem van vermeende ngo’s zoals het Unified Revolutionaire Medical Bureau in East Gouta, een mantelorganisatie van de door Saoedi’s geleide Islamfront. Het is voor sommige criminele bendes een manier om geld te verdienen want Saoedi Arabië, Qatar, Turkije, Frankrijk, de VS en het Verenigd Koninkrijk zijn gul met geld voor dat soort initiatieven. En dus, leve de ngo…

Brigitte Herremans - 3

Brigitte Herremans kruipt hier via deze motie rond Syrië in bed met verkrachters, koppensnellers, plunderaars, priestermoordenaars en ander salafistisch tuig. Het lijkt wel als op Facebook: ‘I like al Qaeda.’

Maar met andere woorden: Brigitte Herremans is hier in bed gekropen met het grootste crapuul dat deze aardkloot rijk is. Psychopaten voor wie het vermoorden van priesters en vernielen van kerken wel de enige reden van bestaan lijkt.

Zouden de bisschoppen onder wiens toezicht Herremans werkt dat wel weten? En ja, keurt men dan bij Broederlijk Delen en Pax Christi het vermoorden van priesters in Syrië goed? Ik las er bij hen trouwens nog nooit een woord van kritiek over. Ach vermoorde priesters, niet? En wie maalt erom? Toch zo te zien niemand bij Pax Christi en Broederlijk Delen!

Maar er is een troost voor haar. Er staat op nummer 38 van die lijst immers de Syrische International Supporting Woman Association, een onderdeel van het salafistische Syria Relief Network. De vriendinnen van de nikab dus. Iets voor Brigitte Herremans?

Willy Van Damme

1) Human Rights Watch, 24 oktober 2016, ‘UN: Russia’s Role in Syria Raises Questions ‘’About Bid for Human Rights Council’. https://www.hrw.org/news/2016/10/24/un-russias-role-syria-raises-questions-about-bid-human-rights-council.

2) Eigen blog, 30 december 2013, ‘De salafistische vrienden van Human Rights Watch en Amnesty International’. https://willyvandamme.wordpress.com/2013/12/30/de-salafistische-vrienden-van-human-rights-watch-en-amnesty-international/

Syrië–België–Piraten organiseren farce

Niet geheel onverwacht heeft de Belgische regering dan besloten om haar F16’s ISIS niet alleen in Irak maar ook in Syrië te laten bombarderen. Een perfecte Belgenmop natuurlijk en een die getuigt van een totaal misprijzen voor het internationaal recht en een welke de schaamteloosheid van de Belgische politiek bewijst.

Dubbelspel

In juli dienen de Nederlandse gevechtsvliegtuigen vervangen te worden door de Belgische en vanuit de VS wordt al maanden in Brussel aangedrongen opdat ook wij Syrië zouden bombarderen. Iets waar – wat dacht je – de Belgische regering op inging. Voor de NV-A is een belletje vanuit het Witte Huis al voldoende om in de pas te lopen. Vlaamse onafhankelijkheid? Grapjas.

Maar de bombardementen in Irak op stellingen van ISIS gebeuren op vraag van de Iraakse regering en passen dus perfect in het internationaal recht. Zelfs al weten bijna alle Irakezen dat de VS hier dubbel spel speelt en het ISIS mee creëerde en zelfs naar Irak stuurde om het land te vernielen.

Didier Reynders - In Saoedi Arabië met Nayef en Saud  al Shalaan

Didier Reynders maakte het mogelijk om in België de door ISIS en al Qaeda gestolen Syrische olie aan te kopen. Hier op bezoek bij de broers Sayed en Saud al Shalaan, twee Saoedische financiers van die Syrische terreurbendes. Een ervan kreeg eerder in Frankrijk wegens grootschalige cocaïnehandel 9 jaar cel. En plezier dat men had. Zelf zegt Reynders dat hij alleen de ‘gematigde’ Syrische rebellen steunt. Dat zijn diegene die alleen op vrijdag onthoofden.

Maar de VS is ISIS blijkbaar beu en wil er vanaf en dus is men, vooral na de Russische interventie in Syrië van eind september 2015, zo te zien effectief begonnen met haar te bestrijden. Zelfs al blijkt dat Amerikaanse bondgenoten als Saoedi Arabië en Turkije ISIS nog steeds blijven steunen. Spijts al hun peperdure woorden.

Nu stelde de Syrische regering nooit de vraag aan de VS, Frankrijk of België en Nederland voor militaire bijstand tegen ISIS. Nooit vroeg men of gaf men hen toelating om in Syrië te gaan bombarderen. Met andere woorden: dit is simpel. Als België daar gaat bombarderen dan pleegt men oorlogsmisdaden en gaat men regelrecht in tegen het internationaal recht. Men is dan een ‘gewone’ oorlogsmisdadiger.

Maar onder het internationaal recht heeft een aangevallen staat nadien het recht om met diezelfde hier militaire middelen terug te slaan. Eventueel via een bondgenoot. Dus als Rusland, bondgenoot van Syrië, België met raketten in puin schiet dan is dat in orde met het internationaal recht. Zeker ook omdat wij al vijf jaar lang de aanvallen van al Qaeda en co tegen Syrië steunen.

Belgische steun voor ISIS

Het argument dat ISIS vanuit Syrië eventueel aanslagen in België pleegde is hierbij van geen enkele tel. Dat als argument gebruiken is lachen met het recht. Vooreerst betreft het hier vooral Fransen en Belgen die deze aanslagen pleegden. Bovendien is Syrië tot nader order een soevereine natie die vecht tegen ISIS en daarbij trouwens alle mogelijke tegenwerking krijgt van onder meer België.

Maar nog veel erger is het feit dat onze regering in wezen al meer dan vijf jaar die salafistische terreurgroepen die hier ook aanslagen plegen steunt. Het hier al een paar maal ter sprake gekomen document van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA van augustus 2012 over de plannen voor een islamitische Staat zijn overduidelijk. Ze laten geen ruimte voor enige discussie. De VS en haar vazallen wilden zo’n staat.

En dan, al even erg, is er nog de beslissing van de Europese ministers van Buitenlandse Zaken, waarbij dus onze Didier Reynders, van 23 mei 2013 om het Europese embargo tegen Syrië voor olieproducten op te heffen. Waarom juist dan? Simpel, want de maand voordien veroverde al Qaeda in Irak (hun naam voor hun kort erna komende scheiding in het latere ISIS en Jabhat al Nusra) de Syrische olievelden.

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3

Pagina 3 van het beruchte document van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA met de analyse over de toestand toen in augustus 2012 in Syrië. Het raakte in mei vorig jaar openbaar en de echtheid hiervan is voldoende bewezen. In noot C wordt de wenselijkheid uitgedrukt voor de oprichting van een kalifaat. In punt D 1 wordt de desastreuze gevolgen gesproken die dit voor Irak zouden betekenen. Op pagina 1 stelt men dat al Qaeda mee aan de oorsprong van de opstand in Syrië stond. De vrienden van ISIS of hoe ISIS plots zo rijk werd.

Met andere woorden: Reynders zorgde voor het financieren van ISIS. Dan komen zeggen dat men ISIS in Syrië wil bestrijden getuigt van een zelden geziene hypocrisie. Het zijn leugens zoals weinige politici ze durven uiten. Ze eerst financieren en dan bombarderen. Een Belgenmop of het hoogtepunt van het Belgische surrealisme? Aan U de keuze. De farce van een piratenbeleid of de cowboys van de Wetstraat.

Communicatieapparatuur

Bovendien is dit nog niet het enige hallucinante aan dit hoogst bizarre verhaal. Reeds vorig jaar kondigde de Nederlandse regering na veel binnenskamers politiek gezweet aan dat ze ook Syrië ging bombarderen. Dit na gebruik van de hier eerder besproken door de VS aangeleverde nepargumenten.

Bleek echter dat het voorbije jaar bijna geen enkele Nederlandse F16 boven Syrië actief is geweest. Waarom? Het ontbreekt hen aan voldoende ver reikende communicatieapparatuur om ook boven Syrië te vliegen. Men nam dus een besluit waarvan men vooraf perfect wist dat het niet kon. Volgens hun eigen zeggen hebben ze het voorbije jaar zeven (!!) maal boven Syrië gevlogen. De schrik bij ISIS zit er sindsdien goed in. Dat is zeker.

Geen probleem moet de regering Michel gedacht hebben. En dus namen ze vandaag dezelfde beslissing als de Nederlandse van Mark Rutte. Wetende dat ook de Belgische F16’s evenmin over de nodige communicatieapparatuur voor verre afstand beschikken.

Met andere woorden: De regering Charles Michel nam dus een beslissing waarvan ze weten dat ze die niet alleen niet mogen nemen maar een waarvan ze heel goed weten dat ze die nooit goed kunnen nakomen. Surrealisme van een gehalte zoals René Margritte dat in zijn wildste dromen nooit had kunnen bedenken.

Geheim overleg

Bovendien is de farce nog groter. Via de vele details van een artikel in The Wall Street Journal weten we dat de VS via de ambassades in de VN zeer concrete detailafspraken maakt met de Syrische regering over die bombardementen. Wat in wezen erg logisch is.ISIS met wapens waaronder kromzwaard

Na Nederland stelt België nu ook dat men ISIS in Syrië gaat bombarderen. Maar waarom dan ook niet al Qaeda daar? Een vraag die geen enkel westers persorgaan met naam durft stellen. Ooit waren beiden de vrienden van de VS en de EU. Met als vraag: Hoe zijn die relaties tegenwoordig?

Officieel weigert onze Belgische regering met die van Syrië te praten – ze bombarderen immers volgens de westerse logica hun eigen volk – maar door te stellen dat men ISIS in Syrië gaat bombarderen gaat men, indien men dit toch zou willen doen, afspraken maken met die verfoeide smeerlap in Damascus.

Moest onze regering durf en gezond verstand hebben dan trok men nu naar Damascus met de vraag wat ze nodig hebben in de strijd tegen die terroristen. De vijanden van de Syriërs zijn immers dezelfde als de onze. Dat vergt toch geen hogere wiskunde om dat te beseffen.

Want het gaat hem hier uiteindelijk niet alleen over ISIS maar ook over al Qaeda en hun tientallen bondgenoten groot en klein. Om ook hun financiers uit de Arabische golfstaten niet te vergeten. Het is uiteindelijk niet ISIS geweest maar al Qaeda die begin vorig jaar de slachtpartij bij Charlie Hebdo aanrichtte. Diezelfde al Qaeda die Frankrijk de voorbije vijf jaar bewapende.

Willy Van Damme

Conferentie voor en over Syrië

Dat de oorlog in Syrië met zijn tienduizenden buitenlandse jihadisten zowat de tot heden grootste humanitaire crisis van deze eeuw is staat buiten kijf. In de media en op allerlei conferenties over deze kwestie krijgen wij over dit drama praktisch alleen het beeld van de goede ‘vrijheidsstrijders’ tegen de dictator en massamoordenaar president Bashar al Assad.

Syrië blijven steunen

Nu zondag organiseert de van oorsprong Italiaanse in Syrië actieve ngo Sol.id de conferentie ‘Stand by Syria’ voor en over Syrië en met uitbreiding het ganse Midden-Oosten. Want de oorlogen tegen Libië, Irak, Jemen en Syrië zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. En hier dus geen ‘experten’ als een Rik Coolsaet, Rudi Vranckx of Brigitte Herremans van Pax Christi, de verdedigers van die zogenaamde vrijheidsstrijd.

Sprekers zijn pater norbertijn Daniel Maes die al sinds ongeveer 2009 in Syrië woont, Yvette Shamier en Malik Samoel van het Comité van Syriërs in Nederland, Rima Darious van de Syrische Jeugdraad, pater Paulus Sati van de Chaldeeuwse Liga, de Libanese politicologe Marwa Osman, Zuster Agnes de la Croix, moslimgeestelijke sjeik Hasanian al Hachami, een vertegenwoordiger van de Jafari islam, een stroming binnen de sjiieten.

Pater Daniel Maes

Pater norbertijn Daniel Maes, verbonden aan het klooster in Postel, vierde vorig jaar zijn 50 jaar als norbertijn, zit nog steeds vol energie en schrijft wekelijks op vrijdag een passioneel geschreven open brief over Syrië en zijn leven als geestelijke in het klooster van Mar Yakub in Qara. Het klooster heeft ook een website en Facebookpagina. Het gebouwencomplex is tweeduizend jaar oud en was origineel een Romeins fort. Wat je in de structuur van het klooster nog goed kan zien. Het werd in de zesde eeuw een klooster en eind vorige eeuw onder impuls van zuster Agnes geheel heropgebouwd. Een prachtig staaltje van erfgoedrestauratie. De foto is genomen op zijn viering in de tuin van de abdij in Postel.

Verder komt ook de Libanese geestelijke sjeik Ali Abo Raya van de Imam Reda moskee in Anderlecht spreken. Deze is de opvolger van de op 12 maart 2012, een jaar na de start van de oorlog in Syrië, in Brussel vermoorde sjeik Abdellah Dahdouh. Bij die aanslag werden ook een aantal aanwezigen verwond.

Het was voor zover geweten de eerste moord gepleegd op andere moslims in Brussel door een salafistische terrorist. Rachid el Boukhari pleegde die aanslag tegen deze sjiitische moskee omwille van de oorlog in Syrië. Hij kreeg op 5 december 2014 van het Hof van Assisen hiervoor 27 jaar cel.

Zuster Agnes de la Croix van de Syrisch Melkitische Grieks-Katholieke Kerk en hoofd van het klooster Mar Yakub, de Heilige Jacob de Gekwetste, uit het Syrische Qara zal spreken via een televerbinding vanuit Syrië.

De voertaal van de conferentie is Engels en het Arabisch. Uit de deelnemerslijst kan men deels al de enorme culturele verscheidenheid van Syrië en de regio proeven. Een verrijking. Wat het westen onder impuls van Israël en Saoedi Arabië bewust poogt kapot te maken.

De conferentie vat nu zondag 17 april aan om 13 uur in het Elzenveld Conferentiecentrum, Lange Gasthuisstraat 45, te Antwerpen.

Willy Van Damme

Syrië–ISIS en het povere Belgische debat

Zoals verwacht heeft de VS ook aan België gevraagd om met haar luchtmacht in Syrië stellingen van ISIS te bombarderen. En zoals men wel kon vermoeden staat men in België niet echt weigerachtig tegenover die vraag. Minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) was al onmiddellijk een en al enthousiasme. En ook minister van Defensie Steven Vandeput (NV-A) lijkt zich niet te verzetten. Hetzelfde voor premier Charles Michel (MR)

Vazalstaat

België is een Amerikaanse vazalstaat en dat laat zich ook nu weeral eens voelen. Vicepremier Alexander De Croo (Open VLD) klinkt nog wel aarzelend en vroeg voorzichtig te zijn en een debat te willen.

Hetzelfde bij Kris Peeters (CD&V) die het had over de nood aan politieke en diplomatieke acties rond Syrië. Peter De Roover, fractieleider voor NV-A, stelde dan weer dat dit kan maar dat men zich moet aansluiten bij een militaire alliantie. Lees: De bevelen van de VS volgen.

Charles Michel - 3

Premier Charles Michel liep tijdens zijn verklaring in de Kamer van Volksvertegenwoordigers klaarblijkelijk al over van enthousiasme of ISIS in Syrië te gaan bombarderen. Over de achtergronden van het conflict of de kwestie van het internationaal recht maakte hij zich zo te zien geen zorgen. De man is duidelijk een trouwe knecht van Washington.

Over het internationaal recht en de soevereiniteit van staten hadden zij het echter niet. De ene regeringspartij zegt ja, indien, terwijl de andere dan weer ja, maar oppert en de derde stelt van ja, maar laat ons eerst eens wat praten. Om daarna dan finaal allen toe te geven. Het debat hier lijkt dus eerder een kwestie van partijprofilering dan van een doordacht buitenlands beleid.

Ook bij de oppositie klonk er geen echt definitief en principieel njet. Het cruciale rechtsprincipe van de niet-inmenging en de onschendbaarheid van de grenzen was er amper te horen. Maar dat wekt allemaal geen verbazing.

Het is als met eerdere ietwat gelijkaardige debatten. De oppositie maakt wat opmerkingen, reageert een beetje nukkig maar laat uiteindelijk betijen. Zo lijkt het toch ook hier te worden. Zeker als de VS de druk nog verder gaat opvoeren.

Libië

Het debat in 2011 rond het ingrijpen in Libië was een klassiek voorbeeld. Onder het mom van het zogenaamd redden van de bevolking van de stad Benghazi trokken onze F16’s naar ginds, niet om die bevolking te redden maar gewoon om de regering daar ten val te brengen en hun president te vermoorden.

Didier Reynders - 5

Didier Reynders beweert alleen gematigde Syrische rebellen te steunen. Toch maakte hij als minister van Buitenlandse Zaken de financiering van ISIS en al Qaeda mogelijk. En reeds in 2012 suggereerde hij al het internationaal recht richting vuilbak te gooien. Zo schreef De Standaard op 26 juni 2012 met als titel ‘desnoods zonder V.N. militair ingrijpen in Syrië’: “De Belgische minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders sluit niet uit dat de internationale gemeenschap in Syrië militair kan ingrijpen zonder een mandaat van de Verenigde Naties. ’Dat wordt de inzet van de bijeenkomst in Parijs, waar de vrienden van Syrië (1) op 6 juli zullen samenkomen’ zei Reynders”.

De rest was gewoon het klassiek excuus over mensenrechten dat men nodig had om ginds een gewillig regime te installeren. De mensenrechten nietwaar! Iedereen, van Groen tot het Vlaams Belang, sprong dat jaar op wat gewoon de zoveelste koloniale oorlog was. Nu zit men natuurlijk met de brokken van wat alleen maar een moorddadige en dwaze politiek kan genoemd worden. Dank U Leterme.

Dirk Van der Maelen (sp.a), voorzitter van de commissie Buitenlandse Zaken van de Kamer van Volksvertegenwoordigers, lijkt zich ogenschijnlijk wel niet te willen schikken naar dit nieuwe Amerikaanse verlangen. Hij zit nu in de oppositie en dat maakt het hem natuurlijk ook een pak gemakkelijker. Ook hij laat echter wel een fameuze opening.

Dirk Van der Maelen: “Nu moeten wij zeker niet gaan bombarderen want er zijn nog teveel vragen. We zijn daar ook niet echt nodig want er zijn ginds al zoveel bombardementsvliegtuigen. De vraag is of wij niets ander kunnen doen, zoals op humanitair vlak of de logistiek.”

Hij ziet ook nog andere problemen: “Er is ook de rechtsgrond om in Syrië op te treden. Er is geen VN-mandaat en de regering zou dat nu willen interpreteren. Dat moeten wij nog bespreken en er vertrekt nu maandag een brief naar de premier om in de commissie over die zaak te discussiëren.”

Voor hem is er echter nog een politieke factor: “De operaties in Libië en Afghanistan leerde ons dat wij een serieuze partner op de grond nodig hebben. Wie gaat dat zijn? Het leger van Assad, de Koerden en Hezbollah? Je moet bovendien een goed politiek project hebben voor zowel Syrië als Irak. Wat is bijvoorbeeld het einddoel dat men wil bereiken? Ik wacht nu het antwoord van de regering af. Maar uit wat ik hoor is er daar toch wel wat terughoudendheid.” Over de vroegere houding van België in Syrië wou hij zich wel niet uitspreken.

Dirk van der Maelen - 5

Dirk Van der Maelen, de buitenlandspecialist van de sp.a en voorzitter van de Commissie van Buitenlandse Zaken in de Kamer voor Volksvertegenwoordigers, is erg kritisch over het eventueel deelnemen aan bombardementen op ISIS in Syrië. Blijft die overeind nadat de regering zoals elders in de EU een zoveelste kromme interpretatie geeft van het internationaal recht?

Geen debat

Het grote probleem is echter ook nu weer de intellectuele armoede in het land over die kwestie. Typerend was het dossier van Libië die zich onder de regering van Yves Leterme (CD&V) openbaarde. De discussie hierover in ons Belgisch politiek bestel, de media en onze intellectuele elite was in wezen zelfs onbestaande.

Zoals een sleutelfiguur uit die episode het uitdrukte: “De Franse president Nicolas Sarkozy wou oorlog en premier Yves Leterme was akkoord want we moesten die mensen redden. Waarna uit de gesprekken met de fractieleiders in het parlement bleek dat niemand hierover echte opmerkingen maakte. En nu zitten we met de problemen.” Zo gemakkelijk gaat dat.

Ook nu weer blijkt er van een echt debat over Syrië en ISIS geen sprake. Het gebrek aan kennis en de durf om de waarheid te zeggen zijn als met Libië de grote kenmerken van het huidig discours binnen diezelfde groep van politici, journalisten en zogenaamde specialisten van onze universiteiten. Dat men dan geen discussie de naam waardig kan voeren beseft men blijkbaar niet.

Typerend voor het intellectuele debat in België over de kwestie is de pas gepubliceerde analyse van emeritus professor Rik Coolsaet geschreven voor ons Koninklijk Instituut voor Internationale Betrekkingen Egmont. In zijn 48-pagina’s dikke studie: ‘Facing the Fourth Foreign Fighters Wave’ is er geen enkele verwijzing naar Saoedi Arabië en Qatar. Waarbij al Qaeda volgens hem slechts een “kleine elitaire voorhoedegroep is” (pagina 37)!

Rik Coolsaet - 4

Rik Coolsaet ziet al Qaeda slechts als een kleine elitaire voorhoedegroep. Van onderschatting gesproken. Ook voorheen deed hij steevast geringschattend over die terreurbeweging. Het toont de schrijnende armoede in ons intellectueel milieu van ons debat over de wereldwijde salafistische opmars.

Verder is er één vermelding van Turkije om te zeggen dat het zijn grenzen met het gebied van ISIS nu beter controleert. Ook komt het woord salafisme amper tweemaal voor. Met op pagina 43 een korte zin uit de toespraak in november 2015 van de Franse premier Manuel Valls en onmiddellijk erna op die pagina een even korte zin over het debat in Nederland rond het salafisme.

En dus ligt de politieke reactie in die te verwachten lijn. Vicepremier Alexander De Croo wil wel eens nadenken, maar over wat er daar in Syrië werkelijk gebeurt heeft hij zo te horen bijna geen enkel benul. Dat was duidelijk te horen uit het gesprek met journaliste Linda De Win in het Tv-programma Villa Politica.

Linda De Win bleek afgaande op het gesprek er trouwens evenmin veel van te begrijpen. Maar mensen zonder goede basiskennis kunnen nooit degelijke beslissingen nemen. Het is de essentie van wat besturen hoort te zijn. Goede informatie is essentieel.

Belgische steun voor ISIS

Dat België ISIS en al Qaeda in Syrië en Irak steunde zal je bij hen nooit horen. En dat de regering in Syrië de enige is die, samen met de door haar gesteunde Syrische Koerden van de YPG, tegen ISIS en al Qaeda vecht is iets wat men blijkbaar niet weet. Of niet durft zeggen. Het was alleszins nergens in het debat te horen.

Interview met RT op vrijdag 4 maart over de vondst door de Spaanse politie van ongeveer 20.000 legeruniformen bestemd voor ISIS en Jabhat al Nusra (al Qaeda). De vondst werd ergens in februari gedaan in de havens van Valencia en Algeciras en betrof drie containers met ogenschijnlijk tweedehandskledij. Ze volgde op de eerdere aanhouding van terroristen in o.m. de Spaanse enclave Cueta in Marokko. Het bewijst o.m. dat beide organisaties samenwerken en dat ze ook relatief complexe logistieke operaties kunnen opzetten. Of ze bestemd zijn voor nieuwe rekruten is wel verre van zeker. Uniformen verslijten nu eenmaal en dienen daarom na een zekere tijd ook vervangen te worden. Wel is die vondst van groot belang die mogelijks tot verdere aanhoudingen kan leiden en ook financiële structuren kan blootleggen.

Donderdag nog raakte het bericht bekent dat de Spaanse politie in de havens van Algeciras en Valencia vorige maand drie containers had ontdekt met ongeveer 20.000 legeruniformpen voor ISIS en Jabhat al Nusra (al Qaeda). Of hoe die twee terreurbewegingen op logistiek vlak goed samenwerken en ver weg een relatief ingewikkelde operatie kunnen opzetten!

Neen, men heeft zich in het westen pas tegen ISIS gaan keren toen het na de verovering van de Iraakse stad Mosoel ook Iraaks Koerdistan en haar hoofdstad Erbil aanviel. Toen pas sloeg men in Washington alarm. Niet eerder.

De VS droomt immers al jaren van een Irak in minstens drie delen, en ISIS moest dat project verder vorm gaan geven door de creatie van een met Saoedi Arabië gelieerde salafistische staat. Naast dan een Koerdische en sjiitische staat. Wat Irak permanent ging destabiliseren. De natte droom van Israël.

En dus ging de VS ISIS vernielen, ook omdat de leiders daar blijkbaar te veel kapsones kregen. Ze zagen zich immers reeds als wereldveroveraars. En dit voor een stel door de VS en haar bondgenoten bewapende woestijnroofridders. En dat de VS en ook België ISIS en al Qaeda steunden staat absoluut vast. Met als vraag of die Amerikaanse steun ooit heeft opgehouden. Want dat de VS hier dubbelspel speelt is overduidelijk.

De Standaard - Kaart militaire situatie in Syrië - 4 maart 2016

De militaire situatie volgens De Standaard van 4 maart 2016. Bemerk dat volgens deze kaart Jabhat al Nusra (al Qaeda) slechts in een klein stukje in het noordwesten van de provincie Idlib aanwezig is. Dit terwijl zelfs de rebellen hun aanwezigheid op zowat alle fronten in het westen van Syrië bevestigen. Bijna drie jaar lang beweerde de krant zelfs dat al Qaeda in Syrië niet actief was en die verhalen slechts propaganda was van die ‘misdadige’ Syrische regering. Dit terwijl de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA schrijft dat al Qaeda een van de aanstokers van de opstand was. De Standaard doet zoals Coolsaet die het een kleine groep noemde. Maar onze politici en burgers baseren zich voor hun beeld van de situatie voor een groot deel op wat een Coolsaet en De Standaard beweren.

Die steun blijkt overduidelijk uit het van augustus 2012 daterende in de VS vrijgegeven document van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA. Die stelde in haar analyse onomwonden dat de Syrische opstand onder leiding staat van de Syrische Moslimbroederschap en al Qaeda. Met al Qaeda die aan de wieg ervan stond. Een al Qaeda waaruit later in het najaar van 2013 ISIS en Jabhat al Nusra (al Qaeda in Syrië) zullen ontstaan.

In dat document staat ook dat de VS en haar bondgenoten voorstander zijn van een islamitische staat in het oosten van Syrië en ook in delen van Irak. Met zware gevolgen voor de eenheid van Irak. En dit geschreven op een ogenblik dat er in het publiek hierover nog geen woord was te horen. Maar duidelijk is dat de VS en haar bondgenoten toen al in die richting van de vernieling van niet alleen Syrië maar ook Irak werkten.

image

Pagina 5 van dit document van de DIA laat geen enkele twijfel bestaan over de steun die de VS en haar bondgenoten gaven aan al Qaeda en de plannen voor een islamitische staat. En de reden is ook duidelijk. En dit document is geen vervalsing maar echt. AQI is al Qaeda in Iraq, nu gekend als ISIS. Of hoe men bewust Syrië en Irak verder aan stukken wou slaan.

Reynders schiet ISIS ter hulp

En dan is er de fameuze beslissing van 23 mei 2013 toen de Europese ministerraad van 28 ministers voor Buitenlandse Zaken unaniem besloot – unanimiteit is hier vereist – om het embargo voor olieproducten uit Syrië op te heffen. Een besluit dat volgde op de verovering de maand voordien door al Qaeda van de meeste Syrische oliebronnen.

De grote snelheid waarmee men in de EU die beslissing nam toont ook het enthousiasme bij die 28 ministers en hun regeringen voor de Syrische plannen van al Qaeda. Het moest vlug gaan want men wou hen zo indirect financieren. Het is een beslissing die nadien ook de creatie en expansie van ISIS en de islamitische staat mee mogelijk maakte.

Didier Reynders ontkende via een gesprek met zijn woordvoerder wel dat men ISIS of al Qaeda steunde en alleen de zogenaamd gematigde rebellen hielp. Maar de feiten zijn wat ze zijn en daar helpen zijn beweringen over een steun aan niet eens bestaande gematigde rebellen niet.

Dat men in de Arabische wereld meer dan argwanend en zelfs vijandelijk staat tegenover de Amerikaanse manoeuvres en de Belgische plannen is dan ook meer dan begrijpelijk. In Syrië en Irak en ook elders in de regio kent bijna iedereen de rol van de VS bij het ontstaan van ISIS. De fantasierijke verhalen van een Coolsaet of De Standaard worden er gewoon weggelachen.

De soevereiniteit der naties

En dan is er het juridische aspect van deze kwestie. En zoals met Libië neemt men ook nu weer een loopje met het internationaal recht. Het is voor de VS en haar vazalstaten gewoon een vodje papier, goed voor het WC.

Peter De Roover - 5

Peter De Roover, fractieleider van de NV-A in de Kamer, leek geen probleem te hebben met het bombarderen van ISIS in Syrië zolang het maar in een coalitie met de VS gebeurt. Over het internationaal recht maakt die zich blijkbaar minder zorgen. Voordien nam die al de verdediging op van het salafistische koninkrijk Saoedi Arabië, de geestelijke en ook financiële vader van ISIS.

Voor defensiespecialist Dick Zandee van het Nederlandse overheidsinstituut Clingendael is het simpel want militair operationeel is dit voor hem een gebied en dus tellen in zijn visie grenzen niet meer. Zo gemakkelijk schuift men daar het internationaal recht opzij. Maar Turkije steunt in de praktijk ISIS. En dat bombarderen zit er wel niet in bij mensen als Zandee. Turkije is immers een bondgenoot van Nederland.

Typerend is dat premier Louis Michel zich in het parlement om ja te zeggen baseerde op de van november 2015 daterende VN-resolutie 2249 die de lidstaten oproept tot algemene actie tegen ISIS. Maar dan wel binnen de regels van het internationaal recht en het VN-handvest. En dat spreekt over de onschendbaarheid van de grenzen van landen. Het zijn elementen die men er specifiek op vraag van Rusland en Syrië bijvoegde.

De redenering van de VS en ook landen als Frankrijk is vrij simpel: “ISIS zit in beide landen en dus kunnen we in beide landen aanvallen doen.” De soevereiniteit van de landen wordt zo regelrecht op de vuilhoop gegooid. Alsof men Syrië over die kwestie niet eens moet aanspreken. Een in het internationaal recht voor zover geweten ongehoord feit.

Wel is de steun van de EU en de VS gedurende de voorbije jaren voor de gewapende salafistische opstand in Syrië volgens het internationaal recht een daad van gewapende agressie. En die geeft de aangevallen staat en haar bondgenoten het recht om desnoods gewapenderhand terug te slaan. Het heet het recht op zelfverdediging.

Jabhat al Nusra - Militair konvooi - Februari 2016

Over de toch ook noodzakelijke strijd tegen al Qaeda in Syrië zwijgt men heel opvallend in de Belgische en ook Nederlandse politiek en de massamedia geheel. Hier een konvooi van al Qaeda begin februari 2016 met vele tientallen wagens op weg naar Aleppo ter verdediging van hun bastion. Dit om een toen verwachte aanval van het Syrische leger af te slaan. Die kwam er ietwat later dan ook. Het werd voor hen een zeer smadelijke nederlaag en een nieuw keerpunt in de al 5 jaar aanslepende oorlog tegen het land.

Dus als Syrië of Rusland, op vraag van Syrië, dan Frankrijk, Nederland of België zouden bombarderen dan is dit geheel volgens het boekje van het internationaal recht. Ze moeten volgens de huidige geplogenheden wel eerst diplomatiek overleg pogen te plegen en de VN raadplegen, maar dat recht om aan te vallen hebben ze.

Overleg met Syrië en Rusland

Bovendien is overleggen met de Syrische regering ook gewoon militair logisch want zij is de enige die vecht tegen ISIS. En het is datzelfde westen dat door haar strafmaatregelen tegen het land een grote bijdrage leverde aan het verzwakken van die regering en haar instellingen waaronder het leger. Wat het succes van al Qaeda en ISIS verklaart. Ook hier zijn de EU en de VS schuldig want ze steunen zo minstens indirect het terrorisme. 

Maar eerst poogde men via een embargo tegen het land en het financieren en bewapenen van tienduizenden buitenlandse jihadisten dat land kapot te maken. Waarbij men zoals bewezen is ook ISIS met alle middelen, incluis wapens, steunde.

En nu gaat men dan zonder enige officiële toestemming van de Syrische regering of een simpel gesprek zomaar dat land bombarderen. Een land dat wij diplomatiek erkennen. Van dwaasheid, arrogantie en een koloniale mentaliteit gesproken.

Soldaten Syrisch leger, Tishreen militair hospitaal

Als België toch zou besluiten om ISIS in Syrië te bombarderen dan zal men zoals de VS nu doet afspraken moeten maken het Syrische en Russische leger. Wedden dat ze over dit aspect tijdens de komende debatten zedig zullen zwijgen? Je zult in de pro-Syrische pers trouwens amper nog kritiek lezen op het beleid hier van de VS en de EU. Die is tegenwoordig bijna exclusief bestemd voor het trio Saoedi Arabië, Turkije en Qatar.

Maar het is nog straffer. Zoals uit perslekken gebleken is is er over die aanvallen in Syrië van de VS en haar bondgenoten permanent overleg met zowel de Syrische regering als met Rusland. Kwestie dat de vliegtuigen niet tegen elkaar botsen of dat men de posities van wat in essentie een bondgenoot is aanvallen.

Officieel weigert men aan de Syrische regering te vragen of men hen met bombardementen mag steunen, maar stiekem doet men dat toch en helpt men zo de regering in Damascus.

Dat is ook pure militaire logica. Want, ziet dat de Syrische of Russische luchtafweer, die van topniveau is, een Belgische F16 voor een Turkse neemt – En deze zijn in het Syrische luchtruim persona non grata – en die neerknalt. Wat dan? Men mag er niet aan denken. Wat gaan Michel en Vandeput in ons parlement dan zeggen? Sorry?

Wat deze kwestie nogmaals ten volle aantoont is de zwakheid van ons parlement, samen dan met dat van de andere Europese landen en ook de VS. Op dit ogenblik is Hillary Clinton in de VS op weg naar het presidentschap maar niemand bij de Republikeinen, ook demagoog en viezerik Donald Trump niet, durft het tot nu toe hebben over haar militaire samenwerking als minister van Buitenlandse Zaken met al Qaeda.

Hillary Clinton - 5

Hillary Clinton lijkt definitief op weg naar het Amerikaans presidentschap. Dat ze in het verleden nauw samenwerkte met al Qaeda – wat toch kan gezien worden als landverraad – wordt zedig uit de verkiezingscampagne gehouden, ook door de massamedia. Voorheen stond ze achter de oorlogen tegen Irak en Libië en wou ze als minister van Buitenlandse Zaken ook Syrië aanvallen. De vraag is dan ook welk land deze oorlogszuchtige dame gaat aanvallen eens ze president wordt. China? Obama lijkt duidelijk hiervoor al de eerste steen te leggen.

Diezelfde al Qaeda die op 11 september 2001 een drieduizend doden maakte met haar aanslagen op o.m. het WTC in New York. Het nationaal trauma! Wat dan leidde tot de waanzinnige oorlogen in Afghanistan en Irak en nog eens duizenden dode Amerikanen. Geen enkel Amerikaans parlementslid die over die link van Clinton met al Qaeda en ook ISIS begint te praten.

En behoudens een kort item op CBS over dat DIA-rapport heeft voor zover geweten geen enkel groot Amerikaans persorgaan in de VS hierover zitten zeuren. Het wekt daarom geen enkele verbazing dat de debatten die zo ontstaan alleen veel gelul opleveren en resulteren in foute, soms zeer foute beslissingen. Het is de logica zelve.

Met zoals in Syrië massaal veel slachtoffers. Waarna diezelfde heren en dames het dan, dixit Alexander De Croo, hebben over die ‘menselijke drama’s’. Miserie die ze door hun gedrag echter zelf veroorzaakten. Maar dat zal men nooit willen toegeven.

Willy Van Damme

Met dank aan Janu.

1) De zogenaamde ‘Vrienden van Syrië’ was een club van ongeveer 70 landen waaronder de VS, Saoedi Arabië, Turkije, Qatar, Frankrijk en ook België en Nederland die met geweld de Syrische regering wilden omverwerpen. Een oorlogsmisdaad dus.

Ze werd op 24 februari 2012 opgericht onder impuls van toenmalig Frans president Nicolas Sarkozy. Frankrijk had na de Groot Oorlog in 1918 de controle over Syrië overgenomen van het Ottomaanse rijk en dus terug belangstelling voor dat land. Die overname gebeurde in overleg met het Verenigd Koninkrijk, namelijk het geheime verdrag van Sykes-Picot.

Herhaalde opstanden tegen die bezetting dwongen de Fransen echter om zich na de tweede wereldoorlog terug te trekken. Ook de VS oefende hier toen druk uit. Zij hoopte immers haar mannetje in Damascus aan het bewind te brengen.

Onder impuls van een oorlogszuchtige Sarkozy wou Frankrijk terug controle krijgen over het land. In 2011 had Sarkozy al met succes Kadhaffi laten vermoorden en Libië vernield. Dit in de veronderstelling controle te krijgen over de Libische olievoorraden. Het werd een enorme flop.

De club ‘Vrienden van Syrië’ viel al vrij snel in onderlinge ruzies over de buit uit elkaar. Ook Turkije en Saoedi Arabië en ook andere leden van die club wilden immers een lekker stuk Syrische taart. Met zo’n ‘vrienden’ heeft men natuurlijk geen vijanden meer nodig.

Na Parijs: Syrië en België–Wat te doen

De zoveelste terreuraanval van salafisten nu in Parijs drukt gans Europa nog maar eens op het gevaar dat van die bendes uit gaat. Hiertegen moet kordaat en hard opgetreden worden. Uiteraard binnen het kader van de rechtstaat.

Doen zoals de VS met zijn Guantanamo, geheime foltergevangenissen en drones kan niet. Bovendien is nu volop gebleken dat de VS alleen een nepoorlog voert tegen de terreur. Het is de enige serieuze verklaring waarom sinds de aanslagen van 11 september 2001 in New York de terreur alleen maar veel grotere proporties heeft aangenomen.

Imams

Op Washington rekenen voor de strijd tegen de terreur is nutteloos en wie weet zelfs gevaarlijk. Het is, om religieuze termen te gebruiken, alsof men de duivel een duiveluitdrijving zou laten doen.

Maar wat moet of kan België dan specifiek doen? Vooreerst voldoende investeren in de strijd tegen die groepen hier in België. Nu zitten veel veiligheidsdiensten waaronder de Staatsveiligheid, onderbemand. Met het personeel dat ze nu hebben kunnen ze amper de dossiers klasseren en pogen op te volgen. Zeker is dat ze deze blijkbaar deels in Brussel voorbereidde aanslag in Parijs niet hebben kunnen voorkomen.

Salman bin Aboelaziz al Saoed - 3

De Saoedische koning Salman de Hakbijl was volgens een serie Amerikaanse gerechtsdocumenten als voorzitter van enkele zogenaamde Saoedische liefdadigheidsinstellingen de grote financier van Al Qaeda, ook op het ogenblik dat ze in New York het World Trade Center aanvielen.

Maar er zijn nog veel meer maatregelen die zich opdringen. Zo dient men te zorgen dat alle imams perfect Nederlands en/of Frans kennen en dat ook steeds in de contacten met hun gelovigen gebruiken. Ze moeten zich ook conformeren met een aantal basiskenmerken van onze samenleving zoals scheiding kerk en staat.

Ook moeten buitenlandse imams zoveel mogelijk vermeden worden en bovendien mogen ze niet afkomstig zijn uit de Golfstaten als Saoedi Arabië die extremistische versies van de islam belijden zoals het salafisme (wahhabisme). Dat is allemaal misschien een probleem qua vrije meningsuiting maar de strijd tegen de salafistische terreur heeft een dringend en uitzonderlijk karakter en vergt dus ook bijzondere maatregelen.

Saoedi Arabië

Verder dient men strenge acties te ondernemen tegen de bekeringsijver van vooral Saoedi Arabië. Het salafisme is niets anders dan de hedendaagse islamistische versie van het vroegere fascisme. Het is mogelijks zelfs nog stukken gruwelijker. Maar dat salafisme is ook de staatsideologie van de Saoedische prinsen. En zij spenderen jaarlijks wereldwijd miljarden dollars aan die bekeringsdrang voor steeds meer salafisten.

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3

Een officieel document van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA daterend van augustus 2012, dus na de grote opmars in het land van al Qaeda, waarin men het vooruitzicht van een islamistische staat in Syrië en Irak als erg nuttig ziet en welke, stelt men, de steun heeft van het westen, dus incluis België. Zie punt C en ook D. Het document is echt maar wordt uit de massamedia gehouden. De lezers zouden immers de waarheid over de ‘oorlog tegen de terreur’ leren kennen. De bewering dat de VS ISIS steunt wordt in kranten als The New York Times veelal omschreven als pure fantasie en een der zoveelste zotte Arabische complottheorieën.

Er moet dan ook een einde gemaakt worden aan die bekeringspraktijken op Belgisch grondgebied. Die ondermijnen immers onze samenleving. De Saoedische religieuze ijver werkt als een kankergezwel in onze samenleving. Bij niet optreden kan het zelfs dodelijk zijn. Wil men dit kankergezwel vernietigen dan moet men Saoedi Arabië aanpakken. Desnoods keihard.

Daarom ook moet men, zoals Duitsland en Zweden dit jaar al deden, een wapenuitvoerverbod tegen die landen van het Arabische schiereiland uitvaardigen. Daar zijn immers meerdere goede reden voor. Ze voeren namelijk oorlog in Syrië, in Irak en Jemen en dus verkopen we wapens aan oorlogsgebieden. Hoeveel van onze wapens geraakten zo al bij ISIS en al Qaeda? Heel veel.

Bovendien schenden die landen op een ongehoord grove wijze de mensenrechten en zijn die landen, zeker Saoedi Arabië, betrokken bij grootschalige drugshandel. Recent nog werd Abdel Mohsen bin Walid Abdoelaziz al Saoed, een Saoedische prins en dus lid van de familie al Saoed, op de luchthaven van Beiroet betrapt met 1,9 ton amfetamines. En het is verre van het enige geval van drugshandel waar die prinsen al mee betrapt zijn.

Didier Reynders - 2

Belgische minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) steunde de voorbije bijna vijf jaar in Syrië allerlei salafistische terreurgroepen waaronder al Qaeda en ook ISIS. Verder waren zijn verklaringen niet meer dan gewauwel, netjes passend bij de Amerikaanse en Saoedische oorlogsstrategie tegen Syrië. Tijd voor wat meer karakter in het beleid.

Uiteraard zal dit verbod op wapenuitvoer grote gevolgen hebben voor wapenfabrikant FN in Herstal die zo haar grootste afzetmarkt verliest. Het zal een pijnlijke zware aderlating betekenen voor dat bedrijf, maar dat moet men dan maar sociaal en economisch op de gepaste wijze opvangen. Dat moet niet onmogelijk zijn.

Madrassa’s

Een andere maatregel tegen Saoedi Arabië is het opdoeken van de madrassa’s die ze in ons land runt. Dit zijn religieuze scholen waar men in wezen niets anders doet dan bepaalde teksten uit de koran repetitief herhalen. Waarbij men natuurlijk juist die teksten kiest die passen bij dit islamitisch fascisme. Maar gebleken is dat die madrassa’s wereldwijd kweekvijvers zijn voor salafistische terreur. Men kweekt hier dus kankercellen.

Hetzelfde met de internationaal actieve salafistische terreurgroep Hizb ut Tahrir die in een ganse serie landen waaronder Duitsland verboden is maar hier gewoon haar bekeringswerk mag verder zetten. Met informatieavonden in het Brusselse. Ze moet samen met andere salafistische groepen verboden worden.

Ook andere maatregelen dringen zich op. Natuurlijk zou Didier Reynders indien hij een ethisch persoon zou zijn alleen al wegens zijn houding in het dossier Syrië al ontslag hebben genomen en zich in het publiek zitten verontschuldigen. Maar zoveel lef heeft hij niet, hij mist er de ballen voor.

Maar hij kan, zij het beperkt en als absoluut minimum, toch wel iets ondernemen. Zo kan hij doen wat men vanuit Oostenrijk, Spanje en ook Tsjechië al deed en dat is beperkte toenadering zoeken tot Syrië.

Kleine stappen

Zo kan hij bijvoorbeeld verklaren dat men ook moet spreken met Assad en dat hij een belangrijke rol kan spelen in het vinden van een oplossing van de zaak. Het is vaag en braaf maar toch een heel kleine stap verder dan wat andere collega’s stelden. Maar hij durft het niet en blijft over de kwestie gewoon gewauwel produceren. Inhoudsloos gebral die netjes binnen de door de VS uitgestippelde lijnen blijft.

Een  andere politieke stap die men zou kunnen zetten is het doen van een oproep tot steun aan de ongeveer 8 miljoen vluchtelingen die in regeringsgebied verblijven. Via pater Daniel Maes is er nu een klein via enkele parochies lopende hulpproject. Dit kan men vanuit de regering subsidiëren en wat publiciteit geven. Ook dit is een kleine eerder symbolische stap. Maar voor die mensen zeer belangrijk.

Daniel Maes

Via een aantal katholieke parochies in België en Nederland wordt er hulpmateriaal ingezameld voor de projecten van pater Daniel Maes (foto) om in Syrië de heel grote nood te delgen. Reynders zou die vanuit de regering steun kunnen geven of zorgen dat men tenminste indirecte overheidshulp krijgt. Tot heden deed hij echter niets.

Een andere mogelijkheid is dat onze ngo’s als Broederlijk Delen, Oxfam en Socialistische Solidariteit in Syrië met projecten beginnen rond die vluchtelingen, de wederopbouw en de oorlogsslachtoffers. Het leed is er enorm maar geen enkele Belgische organisatie is er actief.

Het land telt massa’s mensen met geamputeerde ledematen maar Handicap International blijft er gewoon weg. Een vraag om inlichtingen weigerde men in Brussel zelfs te beantwoorden. Schandelijk gewoon.

In de jaren tachtig van de vorige eeuw waren die hier genoemde ngo’s in het door Vietnam bevrijde Cambodja actief. Tegen de wens van de regering in want die steunde China, de VS, Thailand en de Rode Khmer. De ngo’s zijn sindsdien gewoon slaven van de regering geworden. Hun beleid wordt in wezen tegenwoordig uitgestippeld door de overheid. Het was ooit anders. Triest. Maar zij kunnen hun leven beteren en naar Syrië trekken.

Een andere optie voor de regering en Didier Reynders is het sturen naar ginds van een niet-officiële politieke delegatie met enkele parlementairen en wat gekend gewezen politiek volk. Het is een klassieke veel gebruikte techniek om de relaties tussen landen te verbeteren. Ook dit is louter symbolisch maar toch belangrijk.

Gevangen Belgische Syriëstrijders

Wat zeker ook moet gebeuren is het samenwerken, uiteraard in stilte, van onze veiligheidsdiensten met die van Syrië, Hezbollah, Irak, Iran en Rusland. Willen we de strijd tegen de terreur effectief voeren dan zijn dit soort contacten essentieel. Zij beschikken immers over pakken voor ons cruciale informatie. Willen we effectief de terreur bestrijden dan zijn die gesprekken belangrijk.

Hilal al Hilal

Volgens Hilal al Hilal van de Baath partij zitten er een aantal Belgische Syriëstrijders in een Syrische gevangenis.

Naar Hilal al Hilal, officieel Assistent Regionaal Secretaris van de Baath partij en naar ingewijden zeggen de nummer twee in het land achter Bashar al Assad, tijdens een gesprek in Damascus vertelde zitten er een aantal Belgische Syriëstrijders in Syrische gevangenissen.

Een verhaal dat ook elders te horen is. Onderzoeker Montasser Alde’emeh, gekend wegens zijn goede contacten in het milieu van de Syriëstrijders, heeft het over twee Belgen die ginds gevangen zitten.

Uit informatie blijkt dat geen van onze veiligheidsdiensten tot heden hierover contact hadden met hun Syrische collega’s. Dit terwijl de Duitse en zelfs de Franse collega’s tegenwoordig bijna kind aan huis zijn in Damascus. En nochtans zouden die twee Belgen interessante informatie moeten hebben over hun vrienden en hun structuren.

Het zijn allemaal heel beperkte voorstellen die van België nochtans een kleine voortrekker zou kunnen maken in dit drama. Het zijn allen symbolische acties die echter zorgvuldig uitgekozen zijn om toch enig positief effect te hebben.

Dit soort stappen zal alleszins minder schandelijk zijn als dat bezoek van Reynders een paar jaar terug aan die Saoedische prinsen en financiers van de Syrische terreur die ook nog groothandelaars in cocaïne bleken te zijn. Didier Reynders kan via deze nieuwe kleine stappen dan tonen dat hij toch een man met ballen is en geen vod.

Didier Reynders - In Saoedi Arabië met Nayef en Saud al Shalaan

Toen Didier Reynders enkele jaren geleden op handelsmissie was in Saoedi Arabië wou hij zich ook wat beter informeren over Syrië en kwam zo terecht bij de tweelingbroers de prinsen Nayef en Saud al Shalaan, financiers van die Syrische terreurbendes. Achteraf bleek dat Nayef een in Frankrijk bij verstek tot 10 jaar cel veroordeelde groothandelaar in cocaïne is. Zoals neef Mohsen in Beiroet heeft Nayef ook een privévliegtuig en dat is altijd interessant voor wat extra vracht. Zeker als je familienaam al Saoed is. Maar zouden die drugs dan ook halal zijn? Op het verkopen van drugs staat in Saoedi Arabië de doodstraf en die wordt ook regelmatig toegepast met onthoofding en nadien kruisiging, à la façon de ISIS.

Willy Van Damme

Anne-Marie Lizin–Een dame

Toen ik begon aan het onderzoek voor mijn boek over de fameuze Belgische spion en wapenhandelaar Jacques Monsieur (1) nam ik op zeker ogenblik ook contact op met Anne-Marie Lizin. Logisch natuurlijk, als gewezen Senaatvoorzitster en ex-voorzitster van het parlementair Comité I dat toezag op onze twee veiligheidsdiensten was zij voor mijn onderzoek naar deze man een logisch contact.

Rwanda House

En dus belde ik haar, niet goed wetend wat dit allemaal zou opleveren. De pers, zeker de Vlaamse, was soms openlijk vijandig over haar. Wat wil je, ze was Franstalig en lid van de PS en dat is voor de hedendaagse Vlaamse media zo goed als des duivels.

Er hing bovendien al een waas van crimineel gedrag boven haar. Was ze niet immers wegens een serie ‘affaires’ bij de PS op straat gezet en uit de politiek, ook lokaal in haar Hoei (Huy) waar ze lang burgemeester was, verbannen?

Maar dat contact viel fantastisch mee. Ze poogde Nederlands te spreken, zij het dat dit duidelijk niet haar voertaal was. Het was er eerder een die ze slechts heel occasioneel gebruikte. Veelal begon het gesprek dus in het Nederlands om dan snel over te gaan in haar vermoedelijk geliefde taal het Frans.

Anne-Marie Lizin - 3

Zaterdag stierf onverwacht de politica Anne-Marie Lizin in haar Hoei. Een grote dame met veel politieke durf.

En dus kwam er een contact. En dat alleen al was memorabel. Plaats van dat rendez-vous was de Rwandese ambassade aan de Tervurenlaan in Brussel. Dit op een mooie zondagnamiddag waar ze eregast was. Die ambassade heet sinds de Rwandese machtsovername door de VS, het Verenigd Koninkrijk en hun lokale vazal Paul Kagame Rwanda House. In navolging van die oude Britse kolonies zoals Kenya.

Men vierde er de nationale feestdag en dus kwam ik daar onaangekondigd op bezoek, ten huize van dictator en plunderaar Paul Kagame. We vertrokken om kennis te maken en dan samen iets te gaan drinken aan de vijvers in Woluwe. Bleek haar auto Huy 1 als nummerplaat te hebben. Ze was dan ook 26 jaar burgemeester geweest van dit stadje aan de Maas, haar ‘koninkrijk’.

Tussendoor al rijdend in haar auto vertelde zij ook hoe Belgische militairen in 1994 een sleutelrol hadden gespeeld bij het binnensmokkelen in de Rwandese hoofdstad Kigali van de raketten die de dag nadien het vliegtuig neerhaalden met daarin de presidenten van Rwanda en Burundi. Een verhaal dat ook al elders circuleerde.

Het was het startschot voor niet alleen de moord op die 9 Belgische para’s, blijkbaar te lastige getuigen van dat binnensmokkelen, maar ook van de later als genocide omschreven slachtpartij. Waarna de VS via Paul Kagame zoals voorzien de macht overnam. Het was duidelijk dat zwijgen haar stijl niet was.

Joegoslavië

Ook had ze het over de vooral Duitse machinaties tegen Joegoslavië van toenmalig Duits kanselier Helmuth Kohl (CDU) en zijn minister van Buitenlandse Zaken Hans-Dietrich Genscher (FDP).

Zij bevestigde daarmee de verhalen die ik eveneens al elders gehoord had over hoe Duitsland met Amerikaanse steun heel bewust een oorlog tegen het land op gang trok. Het enige in Europa dat nog niet onder controle van de NAVO was gevallen.

En als toenmalig staatssecretaris voor Europese Zaken beheerde zij dit dossier in de toenmalige regering van Wilfried Martens (CD&V). Haar versie kwam in detail overeen met wat ik voordien al in diplomatieke kringen had vernomen.

Zoals het feit dat Genscher zijn Belgische collega Mark Eyskens (CD&V) tijdens een vergadering van de Europese ministers van Buitenlandse Zaken bij het bespreken van de zaak zeer snel en hondsbrutaal de mond snoerde. Een verhaal dat Eyskens noch ontkende noch bevestigde.

Alleen gaf zij nog heel veel meer feiten zoals dat Martens en Eyskens vooraf een mondeling akkoord hadden gesloten met de Duitsers om hen te steunen in hun oorlog maar dat men dit in de regering onder druk van de SPA wijzigde tot een neen. Een totaal ander verhaal dan datgene wat onze media toen allemaal als waarheid hadden zitten verkondigen.

Cercle Royal Gaulois

En kijk, zomaar zonder dat ik veel vroeg beloofde ze mij spontaan haar contacten in de veiligheidsdiensten en vooral dan langs Franstalige zijde aan te spreken om te zien in hoeverre zij mij kon helpen bij mijn onderzoek.

Het resulteerde in een lunch en een van die vele memorabele gesprekken, ditmaal onder zes ogen in het Salon Royal van de zeer exclusieve en chique Cercle Royal Gaulois aan de Wetstraat. Het hart van de macht.

Open en bloot verliep het gesprek over de werking van onze beider veiligheidsdiensten en ook over die van andere buitenlandse diensten. Ontluisterend want hier werd gesproken met kennis van zaken en voor zover te zien zonder vooroordelen en bijbedoelingen.

La face cachée des révolutions arabes - Eric Denécé

Zij werkte mee aan het in maart 2013 verschenen boek La Face Cachée des Révolutions Arabes’. Een boek welke haar intellectuele capaciteiten toonde. Een boek welke men in Europa zoveel mogelijk doodzweeg. Besprekingen ervan zijn dan ook alleen terug te vinden in de pers van landen als Algerije. Hier heerst de censuur. Eric Denécé was een van haar veel goede contacten. 

Ik kan Anne-Marie Lizin hiervoor alleen maar bedanken en ik heb haar dat nadien zoals het onder mensen hoort ook laten weten. Uiteindelijk bleek ook uit de gesprekken met andere kenners van dit specifiek dossier dat haar juridische problemen niet een gevolg waren van vermeend crimineel gedrag maar van het feit dat zij als lid van het Comité I bepaalde Amerikaanse praktijken had laten onderzoeken en openbaar gemaakt.

Onthullingen

Het was onder haar leiding dat het Comité I onthulde dat de CIA ook via België gekidnapte gevangenen transporteerde naar allerlei foltercentra zoals Guantanamo. Het was datzelfde Comité I dat het bestaan onthulde van Jacques Monsieur en Abdelkader Belliraj, die andere Belgische spion van de Israëlische Mossad. En Abdelkader Belliraj had als agent van de Mossad ook contact met Bin Laden.

Een Belliraj die nu levenslang in een Marokkaanse cel zit omdat hij een salafistische terreurgroep in zijn vroeger vaderland had pogen op te zetten. Waarbij Belliraj, infiltrant van de Mossad, de wapenleverancier was, de meest centrale positie in zo’n groep.

Het was ook het onder haar directie werkende Comité I dat onthulde dat de VS samen met de Britten, via een systeem dat men toen Echelon noemde, wereldwijd telecommunicatie afluisterde. Dus jaren voor Edward Snowden in de pers opdook. Teveel natuurlijk voor oppermachtige instellingen als de Mossad en de CIA om dit nog lang te tolereren.

En dus zoals een aantal insiders me stelden werden sommige van de betrokkenen op een zijspoor gezet en kwamen ze soms gerechtelijk in nesten. Men ruimde ze gewoon op. Het betekende het einde van Lizin in de Belgische partijpolitiek.

De PS liet haar vallen als een baksteen. Van de serie beschuldigingen bleef er alleen een over. Zo distribueerden volgens de aanklacht twee personeelsleden van de gemeente in 2006 tijdens hun werkuren verkiezingspamfletten voor haar. Het hof in Luik gaf haar in maart dit jaar hiervoor 1 jaar met uitstel en de ontzetting uit haar burgerrechten voor 5 jaar. Politiek het einde voor deze toch wel grote politica.

Gans die gerechtelijke affaires eindigden in zekere zin dan ook als een natte voetzoeker. Het was een Belgische versie van de vele verhalen over Dominique Strauss-Kahn. Pakken verhalen over verkrachtingen zonder ooit maar een bewijs te leveren. Maar hij was, zoals Lizin, uit de weg. En alleen daar was het de tegenstanders om te doen. De rest kon hen niets meer schelen.

Het is trouwens opvallend dat George Timmerman, de enige Belgische journalist die deze dossiers voor zijn krant De Morgen ook opvolgde (2), nadien door die krant ook ontslagen werd. Diezelfde krant die het veelvuldig heeft over het gebrek aan persvrijheid in ….  Rusland.

Arabische lente

Maar Lizin bleef Lizin, de gedreven vrouw die hard werkend actief bleef rond de wereld waarin zij vermoedelijk ooit bij toeval in verzeilde, namelijk die van de spionagediensten. De wereld van de nooit op te lossen mysteries en van het ontrafelen van al die intriges. Er moet hier bij haar sprake geweest zijn van een zekere fascinering voor dit milieu. Anders is het niet te verklaren.

Vooral haar goede contacten in Frankrijk, waar zij veel verbleef, met de veiligheidsdiensten en de politieke gevolgen van hun optreden bleven haar bezig houden. Getuige haar medewerking aan het in maart 2013 verschenen boek ‘La face cachée des revolutions arabes’ (Het Verborgen Gezicht van de Arabische Revoluties) dat verscheen onder leiding van Eric Denécé en zijn Centre Français de Recherche sur le Renseignement. Het Franse Centrum voor Onderzoek naar de Inlichtingendiensten.

Hierin schreef zij: ‘Syrie: une libanisation fabriquée’ en ‘Bahrein: réformer pour garder l’équilibre””’. Hierin bewees ze niet alleen haar engagement maar vooral haar zeer grote intellectuele capaciteiten die in schril contrast staan met die van zoveel andere Belgische parlementairen, veelal grossiers in onkunde, inhoudsloze praatjes en bedrog.

Zij en de andere auteurs toonden reeds begin 2013 in dit boek aan dat achter die schone façade die men de ‘Arabische Lente’ noemde in feite een gruwelijk monster schuil ging. Namelijk dat van westerse inlichtingendiensten die samen met o.m. Saoedi Arabië overal in het Midden-Oosten extremisten genre al Qaeda en de Moslimbroeders aan de macht poogden te brengen. Met de nu gekende gevolgen.

Anne-Marie Lizin - 7

Anne-Marie Lizin was een buitenbeentje in de Belgische politiek. Ze was ook een zeer actief voorvechtster voor vrouwenrechten.

Recent nog had ik met haar contact in verband met de Franse houding zowel onder president Nicolas Sarkozy als onder zijn opvolger François Hollande betreffende de tegen Syrië gevoerde oorlog. Zij maakte daarbij brandhout van de Franse politiek die zij als crimineel, oerdom en zeer gevaarlijk zag. Gevaarlijk ook voor Frankrijk zelf.

De dame werd 66 en stierf veel te vroeg. We zullen haar missen. Maar ik persoonlijk kan haar hier alleen maar bedanken en zal haar altijd blijven herinneren als een erg gedienstige dame met een hoog intellect die vrank en vrij vertelde wat zij rond haar had zien en nog zag gebeuren. Een dame met standing. Merci Anne-Marie.

Ze stierf zaterdag 17 oktober in Hoei en wordt nu donderdag 22 oktober begraven in haar Hoei. Meer info hierover is te vinden op haar website: http://www.lizin.org/

Willy Van Damme

1) Handelaar des doods, Willy Van Damme, Borgerhoff & Lamberigts, Februari 2011, 255 pagina’s.

2) Het geheim van Belliraj, Georges Timmerman, Houtekiet, 2011, 248 pagina’s.

De relatie tussen Belliraj en de Mossad is pas na het publiceren van dit boek bij mij en de auteur bekend geraakt. In het publiek verslag van het Comité I staat alleen te lezen dat hij behoudens informant voor onze Veiligheid van de Staat ook voor een grote westerse spionagedienst werkte.

Dat bleek dan de Mossad. De man reisde veel en had geen echt inkomen dat die vele reizen kon verklaren. En bij onze staatsveiligheid kreeg hij hoogstens wat drinkgeld. George Timmerman was de enige die toen op een correcte manier over die zaak schreef. En dat kon bij De Morgen blijkbaar niet door de beugel.