De Russofobie van De Standaard

In het stuk “Kompromat pakt je op je zwakke plek” in DS van vandaag schrijft Uw medewerkster Corry Hancké: “De tactiek om komprometiroejoesjtsiy material – compromitterend materiaal – te verzamelen is in de jaren 30 in een bureautje van de geheime dienst van de Sovjet-Unie ontstaan”. Wie de stukken van de dame wat volgt weet dat Russofobie de dreefveer is voor haar schrijfsels over Rusland.

Iedereen echter met een beetje kennis van de mensheid en haar geschiedenis weet dat het verzamelen van compromitterend materiaal om de betrokken persoon/organisatie onder druk te zetten eeuwenoud is en in wezen bijna zeker zo oud is als de mensheid zelf.

En alhoewel alles lijkt te wijzen op een interne Oostenrijkse politieke afrekening laat zij natuurlijk geen gelegenheid als dit vallen om haar haat tegenover Rusland tentoon te verspreiden. De titel van het stuk toont dit ook nog maar eens aan.

Dit terwijl België noch de EU er geen belang bij hebben een vijandige houding aan te nemen tegenover dat land. Zeker als de EU ziet hoe de VS met alle middelen aan de ganse wereld, incluis dus de EU, zeer brutaal poogt haar wil op te leggen en Washington veel meer dan wat men over Rusland beweert tegen de EU is.

België en de EU hebben er alle baat bij om met onze voornaamste buur een goede verstandhouding te hebben. Ruzies en de daaruit op ons continent ontstane instabiliteit kunnen we missen als kiespijn. Samenwerken in het kader van meer welvaartcreatie moet de boodschap zijn.

En daarbij hoort men in de EU best te zwijgen over zaken als mensenrechten. Het illegaal oorlog voeren door de EU tegen landen als Irak, Syrië, Joegoslavië en Libië en het bewapenen van al Qaeda & Co, naast het voluit steunen van Israël en Saoedi-Arabië, tonen dat wij op dat vlak anderen geen enkele lessen moeten geven.

Willy Van Damme

Rusland en de leugens van De Standaard

In het stuk “Poetin test Zelenski met Russische paspoorten” van Roeland Termote in De Standaard van vandaag 2 mei staat “…. op wat in de afvallige Georgische regio’s Zuid-Ossetië en Abchazië gebeurde. Ook daar verstrekte Rusland paspoorten, om vervolgens in 2008 de aanwezigheid van zijn staatsburgers aan te grijpen als motief voor een militaire inval.”

Wat uw medewerker hier schrijft is een flagrante leugen en typerend voor de wijze waarop De Standaard over Rusland bericht. Vooreerst ontstond het probleem toen Georgië zich met westerse steun afscheidde van Rusland en die twee deelrepublieken van Georgië zich dan op hun beurt afscheurden van Georgië. En als de ene deelstaat zich mag afscheuren dan logischer wijze mag ook de andere dat doen. Maar ja, de ene had de steun van de EU en de VS, de twee anderen niet.

Toen daaruit een gewapend conflict ontstond werd er tussen Rusland, Georgië, de Verenigde Staten en landen van de EU een vredesakkoord getekend waarbij Rusland in Zuid-Ossetië en Abchazië een gewapende vredesmacht mocht stationeren.

Het Georgische leger, geleid door een generaal met Israëlische en Georgische nationaliteit en gesteund door de VS, heeft na een serie incidenten dan Zuid-Ossetië aangevallen. Dit exact de dag dat in China de Olympische Spelen begonnen en Poetin in Beijing was. Een aanval die vermoedelijk dus niet toevallig was.

Daarbij vuurden Georgische troepen zelfs op het hospitaal in de Zuid-Ossetische hoofdstad. Een oorlogsmisdaad. Ook beschoot men uiteraard de Russische vredesmacht die dan terugvuurden en de Georgische troepen verjoegen.

515778697087890534_438052252

Voor De Standaard is het berichtgeven simpel. Is iemand de vijand van de VS dan is dat ook zo voor die krant. Jarenlang bijvoorbeeld beweerde Jorn De Cock, hun correspondent in Libanon, dat de verhalen over de aanwezigheid van al Qaeda in Syrië door de Syrische president Bashar al Assad (foto) verspreidde leugens waren. De vrouw van Jorn De Cock werkte toen bij het uitbreken van die oorlog in Syrië voor de regering van de Qatarese dictatuur. Diezelfde regering die al Qaeda en de Moslimbroeders in Syrië bewapende. Of hoe De Standaard die terroristen die nadien in België en elders toe sloegen steunde. Als dat geen (sic) kwaliteitskrant is.

Rusland volgde hierbij exact de regels van het internationaal recht en viel bij die actie maar enkele kilometers dat land binnen om zich daarna, eens de zaak gestabiliseerd, terugtrok. Deze versie van de feiten wordt officieel door niemand betwist. Ook niet door de toenmalige Franse president Nicolas Sarkozy die poogde te bemiddelen.

Maar ja, Rusland is tegenwoordig de vijand van Washington en dus is Rusland de vijand, de slechterik, voor De Standaard. Juist zoals dat met de Venezolaanse president Maduro is die recent in de krant voor dictator werd uitgescholden.

Hetzelfde met Syrië waar De Standaard jarenlang de aanwezigheid van al Qaeda in Syrië als een leugen van president Bashar al Assad beschreef. Nog zo’n slechterik. De vernielingen in Syrië door die jihadisten – de ‘vrijheidsstrijders’ – kregen dan ook de steun van deze krant. En zonder die jihadisten waren er hier in België vermoedelijk geen aanslagen gepleegd. Om over na te denken.

Het is simpel: Is de VS kwaad op een regering en poogt deze die omver te werpen dan komt De Standaard af met moddergooien, leugens, halve waarheden en verdraaiingen richting dat land. De voorbeelden zijn legio. Zich een kwaliteitskrant noemen is poepsimpel, dat ook zijn is echter een gans ander verhaal.

Willy Van Damme

De yogasnuivers

Dat De Wever uithaalt naar de gebruikers van cocaïne is begrijpelijk. Zij zorgen immers voor de vraag en dat staat centraal in deze handel. Dat hij daarbij echter een specifieke groep viseert van wat hij noemt yogasnuivers die hij duidelijk ziet als politieke tegenstanders wekt nog weinig verbazing.

1

Bart De Wever, de man die zijn volk leert schelden.

Maar misschien kan hij eens in zijn omgeving kijken waar vorig jaar in de media uitvoerig melding werd gemaakt van zijn vriend E. Van der Paal en diens liefde voor cocaïne. Dit terwijl De Wever aan zijn vader de belofte had gedaan om voor zoonlief te blijven zorgen.

Zij uithaal is dan ook minstens totaal ongepast maar typeert wel de man voor wie het uitschelden van tegenstanders een vaste gewoonte is. Zie Kris Peeters, mensen met een bakfiets, enzovoort.

In wezen een triest figuur maar wel een eeuwig lijkende ruziemaker.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar Humo naar aanleiding van hun artikel over yogasnuivers in Humo van 26 maart.

Waakhond slaapt verder

In het artikel ‘Nucleaire spion bleef ongemoeid in Leuven’ van De Morgen van 20 maart blijkt dat het Comité I en Uw medewerkers bij deze zaak een belangrijk element over het hoofd hebben gezien.

Zo verklaarde de vroegere Nederlandse premier Ruud Lubbers (CD&A) aan het VPRO programma Argos van 9 augustus 2005 dat de inlichtingendiensten weet hadden van diens activiteiten maar dat de CIA een arrestatie verhinderde. Zie onder meer: https://nl.wikipedia.org/wiki/Abdul_Qadir_Khan.

De zaak moet men trouwens zien in het kader van de geostrategie van dat ogenblik waarbij China nauw samenwerkte met de VS en dat ook Saoedi-Arabië dan Pakistan gunstig gezind was. Reeds in 1977 beginnen de VS, China, de EU, Saoedi-Arabië en Pakistan via politieke destabilisatie met hun oorlog tegen Afghanistan. Deze breekt definitief uit in 1979. En in dit spel was de cruciale schakel Pakistan.

Dit toont nogmaals aan dat het Comité I, de vermeende waakhond – de feiten speelden zich meer dan 30 jaar geleden af – gewoon verder slaapt en de media in dat zelfde bedje eveneens liggen te slapen. En ondertussen doet men rustig en ongestoord verder.

Willy Van Damme

Het complot van De Tijd

Toen de anti-joodse propaganda van de Nazi’s in Duitsland haar hoogdagen kende was het in de media de gewoonte alles wat ook maar als fout kon gezien worden te bestempelen als de schuld van de joden. Had men geen concrete feiten dan was het insinueren erg populair. Veelal was er ook niet meer dan dat.

Dat was waaraan ik moest denken toen ik het artikel zag en las van Wim Van de Velden en Dries Bervoet ‘De linkse kaping van de klimaatmarsen’ in de krant van 7 februari. Het is een schoolvoorbeeld van pure laster, zoals tegenover joden onder Hitler, om de tegenstander zwart te maken, in diskrediet te brengen.

De Tijd - Linkse kaping van de klimaatmarsen

Zo zag De Tijd hoe dit complot in elkaar zat. In 2003 – dus vijftien jaar terug – had de moeder van Anuna eens een rapport gemaakt voor een schepen van Groen. Nadien waren er nog vele rapporten voor o.m. N-VA kabinetten maar dat was voor Wim Van de Velden niets eens het vermelden waard. Ook Pieter De Crem (CD&V) en CD&V voorzitter Wouter Beke hadden het over politieke complotten en pogingen tot recuperatie door de PVDA. Vergetend dat hij voorstelde dat zijn partij in de scholen lezingen zou geven over de zaak. Het is duidelijk waarom ons milieubeleid nergens op trekt. Zeker ook als we zien hoezeer de Antwerpse petrochemie Bart De Wever steunt. Het toont ook de paniek bij onze politici. Na gele hesjes nu dit…

Tieners die gewoon hun woede willen uiten over het uitblijven van een degelijk Belgisch milieubeleid. Zoals ook op officiële internationale fora trouwens herhaaldelijk is gesteld. Typerend zijn de twee zinnen in het stuk: “Er wordt op gewezen dat haar (Anuna De Wever, nvdr.) vader stadsplanner is in Antwerpen. Dat kan banden doen vermoeden met de Vlaamse Bouwmeester, Leo Van Broeck.” Dat kan doen vermoeden …….

Het toont twee zaken: Eerst zijn deze auteurs niet alleen tegenstanders van een serieus milieubeleid en tweedes zijn ze ook geen journalisten maar moddergooiers, lasteraars. En ten derde bewezen jullie door dit stuk smeerlapperij te plaatsen dat de krant eenzelfde mening is toegedaan.

Als jullie het beroep van krantenuitgever en journalist serieus nemen zou men niet alleen beide ‘journalisten’ op straat gooien maar ook de hoofdredacteur verantwoordelijk voor dit stuk vuil. Er zijn grenzen.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Tijd betreffende hun lastercampagne tegen de klimaatbetogers.

Op het internet floreren allerlei kettingmails met een soms nog vulgairder inhoud. Het was voor die schrijvers allemaal Groen die deze massa’s op straat joeg. Opmerkelijk was dat soms bij de aanvang hiervan werd gesteld: ‘Dit onderzoekt Pano niet.’ Wat doet vermoeden dat deze kettingmails deels afkomstig zijn van de fanclub van Dries Van Langenhove. Vlaanderens mooiste dus.

Peter De Roover en de mensenrechten

Peter de Roover, fractieleider van de N-VA in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, zegt in Humo van 29 januari dat hij een groot voorstander is van de mensenrechten. Het is zowat een toppunt van cynisme.

Zijn partij schaart zich tegenwoordig zelfs voluit achter Israël, zij weigerde ook kordaat op te treden tegen partijleden die lid zijn of waren van Schild en Vrienden en schreef hij op 26 november 2015 op Knack.be een oproep om nauw samen te werken met Saoedi-Arabië want, stelde hij: ze vechten zoals ons tegen ISIS.

Een grap want zoals een door de EU en Duitsland betaalde studie van het Conflict Armamants Research naar de wapens van ISIS bewees leverde dit land nog zelfs begin 2017 Bulgaarse wapens aan die terreurbeweging. Wat de VS trouwens deed tot zeker eind juni 2014, na de val van de Iraakse stad Mosoel. Peter De Roover heeft alleen interesse in mensenrechten als het hem uitkomt. Zo niet, dan is het voor hem weggooien.

Willy Van Damme

Reactie op het interview met Peter De Roover fractieleider in de Kamer van Volksvertegenwoordigers van de N-VA in de serie ‘Humo sprak met’ van 29 januari 2019

VRT televisiejournaal –Israëlische propaganda

Deze middag jullie uitzending over de recente aanvallen van het Israëlische leger op Syrië gezien en dat toont nogmaals Jullie partijdigheid in dit conflict. Het journaal gaf immers alleen de officiële versie van de Israëlische regering en vertikte het die van Syrië te geven, officieel en niet-officieel. En dus vuurde Iran volgens Jullie verhaal een raket op Israël af en vuurde Israël nadien op Iraanse doelwitten in Syrië. Mooi maar dat is een zelfs gelogen versie.

Vooreerst begon dit doordat Israël zaterdag enkele raketten afschoot op doelwitten in Syrië waarna Syrië een raket terugschoot. Waarop Israël vandaag tientallen raketten afschoot op Syrië. Wat de meest waarnemers ook verwacht hadden. Het heet vergelding.

Luchtafweersysteem - BUK

Een Syrisch luchtafweersysteem van Russische makelij van het BUK-type. Vraag is waarom het eind verleden jaar geleverde S-300 luchtafweersysteem niet gebruikt werd? Is het nog niet operationeel? Of wou men het niet gebruiken?

Welke doelwitten men daarbij wou raken of raakte weten noch ik noch Jullie. Maar het journaals stelde wel als een feit dat het Iraanse doelwitten waren. Waar is Jullie bewijs? Bij de Mossad of misschien bij Michael Freilich?

Journalistiek hoort betrouwbaar te zijn en in geval van conflict en meerdere versies beide versies te geven. Maar blijkbaar is dat een voor het journaal onmogelijke opdracht.

Verder zou een aandachtig en kritisch journalist zich vragen moeten stellen bij het feit dat er bij al die Israëlische aanvallen zelden of nooit burgers of militairen sneuvelen. Volgens Rusland vandaag 4 soldaten dit terwijl er vele tientallen raketten werden afgeschoten.

Willy Van Damme

Lezersbrief over het VRT-journaal van deze middag 21 januari.

NAWOORD:

Jonathan Conricus, de woordvoerder van het Israëlische leger, verklaarde later vandaag dat deze aanval een vergelding was voor het afschieten door het Syrische leger van een raket op Israël. Wat op zich wederom een reactie was op de eerdere Israëlische rakettenaanval op Syrië. Waarbij echter blijkbaar alle raketten waren neergehaald.

Ook vertelde Conricus dat Rusland eerder zoals afgesproken gewaarschuwd was voor de aanval vandaag. Of dit waar is weten we niet. Maar het zou kunnen verklaren waarom er voor zover geweten bij de eerste aanvalsgolf vandaag geen slachtoffers vielen. Alleen bij de tweede aanvalsgolf vandaag op een BUK-luchtafweersysteem zouden er 4 doden en enkele gewonden gevallen zijn.

De Standaard over Raed Fares

Er zijn nog zekerheden in het leven en dus kregen wij na de moord op de Syrische jihadist Raed Fares van Uw medewerker Jorn De Cock in De Standaard van dit weekend een hagiografie over de man. Een soort heilige dus.

Niets is echter minder waar. Vooreerst is zijn Radio Fresh zoals de Washington Post schreef er gekomen op initiatief van de VS die dat ook financierde. Vandaar de slogans in het Engels soms zelfs gewijd aan het wel en wee van Amerikaanse popzangers. Het idee was die salafistische terroristen naar het Westen toe voor te stellen als wereldverbeteraars.

Kafranbel - Ode aan Robin Williams

Een foto van een van de wekelijkse door de VS gefinancierde slogans. Zelfs voor Robin Williams had men interesse bij de ‘Syrische revolutie’. Raed Fares en zijn acties in het door al Qaeda gecontroleerde stadje Kafranbel was ook de favoriet van Pax Christi. Men noemt hem ook een vechter voor de vrouwenrechten maar op geen enkele van die foto’s zoals boven is er een vrouw te zien.

De man nam ook de verdediging op zich van salafist Zahran Alloesh, baas van het door Saoedi-Arabië gefinancierde Leger van de Islam, die in Douma een terreurbewind organiseerde waarbij hij niet-salafisten in kooien liet rondrijden in zijn ‘bevrijd gebied’.

Dat men Raed Fares dan hier omschrijft als een held is daarom ook te schandelijk voor woorden. Maar niet verrassend komende van iemand die tot in 2013 het verhaal van een in Syrië actief al Qaeda afdeed als propaganda van de Syrische regering.

Iedereen die wat over Syrië kent weet dat de VS al decennia op oorlogsvoet leeft met Syrië. Dat Raed Fares dan voor de VS ging werken maakt hem tot een ordinaire landverrader die mee hielp zijn land te vernielen.

En voor de daders zijn er in de provincie Idlib tientallen kandidaten, van de CIA tot al Qaeda, Turkije en de Syrische regering. Keuze zat. Maar de man koos om geld te verdienen de kant van het geweld en is er nu zelf het slachtoffer van geworden. Tranen niet nodig.

Willy Van Damme

Brief naar De Standaard naar aanleiding van het bericht van Jorn De Cock over de moord op Raed Fares in de krant van dit weekend.

Aleksandr Litvinenko en polonium 210

In het uittreksel uit het boek van de Brit Mark Galeotti over Vladimir Poetin (Humo 20 november) wordt nogmaals de zaak van de moord op de Rus Aleksandr Litvinenko (dood op 23 november 2006) opgerakeld.

Het blijft daarbij verbazingwekkend hoe de pers er steeds in slaagt zaken te publiceren zonder enige kritische blik en zonder nakijken of alles wel klopt. Zoals hier in dit geval van de beweringen van de Britse autoriteiten over de zaak Litvinenko.

Officieel is hij vergiftigd ergens in het najaar van 2006 door middel van het toedienen van de radioactieve isotoop polonium 210. Voor zover geweten een uniek geval in de geschiedenis. Dacht men.

Tot enkele jaren nadien in een labo in het Zwitserse Lausanne bij een door de Suha, de weduwe van Yasser Arafat (dood op 11 april 2004), aangesteld labo men diens graf en lijk onderzocht en ontdekte dat er in zijn geval praktisch zeker sprake was van vergiftiging door datzelfde uiterst zeldzame polonium 210.

Dit echter in het voorjaar van 2004, dus twee jaar eerder dan bij Litvinenko. Waarna men vanuit allerlei kanten waaronder Joods Actueel poogde dit te ontkrachten en men zoveel mogelijk mist zaaide. Waren de Russen voor deze toch unieke moordwijze hier dan ook verantwoordelijk?

Verder vergeten Galeotti en anderen dan even gemakshalve dat Litvinenko de rechterhand was van Boris Berezovsky, tot 2000 de machtigste man in Rusland onder Jeltsin en dat die Berezovsky, zelfs volgens de Britse pers, een agent van MI6 was.

Deze man was toen hij nog in Rusland voor de voornaamste mediamagnaat speelde ook de leverancier van wapens aan de salafistische Tsjetsjeense opstandelingen. Terroristen dus waartoe Litvinenko zich op het einde van zijn leven ook had bekeerd.

Boris Berezovsky (1) stiert op 23 maart 2013. Volgens de Britse politie was het zelfmoord door ophanging. En iedereen gelooft dat zomaar zoals men ook alle Britse verhalen over Litvinenko voor waar aanneemt.

Galeotti is een Brit en zijn land voert op dit ogenblik al straks twintig jaar lang een propagandaoorlog tegen Rusland. Voorzichtigheid lijkt mij in zijn geval dan ook zeker geboden. (2)

Willy Van Damme

Brief aan Humo.

1) Boris Berezovsky controleerde als agent van MI6 het grootste gedeelte van de Russische media en lanceerde ook de kiescampagne van Vladimir Poetin in 1999. Toen die echter na de verkiezing onmiddellijk ontdekte dat Poetin niet uit zijn hand at vluchtte hij nog diezelfde dag met Litvinenko naar Londen. Bij zijn echte bazen. Poetin en zijn entourage hadden hem om de tuin geleid.

2) Het is merkwaardig hoe men na de onthullingen van dat Zwitserse labo een onvoorstelbare mist over het dossier poogde te doen ontstaan, zowel bij de andere aan dat onderzoek meewerkende labo’s in Frankrijk als in Rusland en elders.

Ook de bemoeienissen van Joods Actueel in deze zaak zijn best opvallend te noemen. Je zou nog gaan denken dat de Mossad van meer weet zoals vele critici van Israël stellen. De resultaten van dat Zwitserse labo werden nadien op 12 oktober 2013 gepubliceerd in het Britse wetenschappelijke tijdschrift The Lancet. In de media was er hiervoor echter amper of geen interesse.

Rusland en de onzin van Katlijn Malfliet

Merkwaardig gesprek met Katlijn Malfliet in De Standaard van dit weekend 10/11-11-2018 ‘We moeten onze relatie met Rusland herijken’. Zeker omdat dit komt van een dame die al gans haar professionele leven elk ogenblik de kans te baat nam om het land voor te stellen als het ‘imperium van het kwaad’.

Zeker ook omdat dit komt wanneer landen als de VS en Frankrijk nu het einde van de Groote Oorlog herdenken op een ogenblik dat zij open en bloot een niets ontziende oorlog voeren tegen het al voorheen straatarme Jemen. Je moet maar durven natuurlijk.

Maar geen zorg Katlijn Malfliet blijft haar typerende visie op Rusland als het ultieme kwaad getrouw. Zo zegt ze over de periode van de jaren ’90 onder president Boris Jeltsin:

‘In die periode heeft Moskou ons een rad voor de ogen gedraaid. De Russen gaven de indruk dat ze bij de Navo en dichterbij de Europese Unie wilden komen. Maar ik ben ervan overtuigd dat Rusland nooit de intentie heeft gehad….’

Grossieren in onzin

Bewijzen hiervoor levert zij natuurlijk niet. En dat is toch iets wat je van een professor verbonden aan een universiteit, een wetenschappelijke instelling, zou mogen verwachten. Feitelijk zelfs eisen.

Zij vergeet echter dat in die periode toen het land via o.m. het IMF feitelijk onder westerse curatele stond de grootste plunder uit haar geschiedenis plaats had. Kijk maar eens goed naar de affaire met Lukoil, Michael Khodorkovski en BP. Met de VS die via Henri Kissinger/Carlyle Group en BP de Russische olievoorraden wilden bemachtigen. Met de VS en het Verenigd Koninkrijk ieder hun deel.

Verder zijn er genoeg getuigenissen voorhanden dat de VS en de EU pogingen ondernamen om het land verder in stukken te hakken. De gebeurtenissen toen in bijvoorbeeld Tatarstan en de Kaukasus zijn daar bewijzen voor.

Maar over die door de VS georganiseerde uithongering van de bevolking (er is in Cambridge hierover een goede studie beschikbaar (1)) horen wij niets. Logisch toch dat de Russische bevolking de buik vol had van het Westen. Men was toen trouwens in het Westen al volop bezig met het uitbreiden van de NAVO richting Moskou om zo Rusland definitief in een economische en militaire greep te houden.

Verder heeft ze het over het Euraziatische samenwerkingsverband waarbij ze waarschuwt dat de EU wel eens onderdanig zou kunnen worden aan Rusland. Complete onzin. Wie goed kijkt naar die Euraziatische plannen ziet dat hier niet Rusland de nummer 1 zal zijn maar eventueel China met daarna de EU en Indië.

Rusland zal hoogstens de nummer twee kunnen spelen want het is economisch zelfs kleiner dan Duitsland. Een simpele kijk naar de macro-economische cijfers toont dat. Maar dat is natuurlijk veel te hoog gegrepen voor deze ‘wetenschapper’.

Vladimir Poetin - 13

Zie hier het ultieme kwaad, de duivel in hoogsteigen persoon, Vladimir Poetin. Men zit hem in onze media dag in, dag uit zodanig te demoniseren dat men nog zou gaan denken dat men in het Westen een oorlog tegen Rusland aan het voorbereiden is. Voorlopig is alleen nog de klimaatopwarming niet zijn schuld. Voor hoelang echter nog?

En uiteraard moet de EU zich niet de les laten spellen door Moskou zoals dat nu gebeurt in de relatie van de EU met de VS. Maar op dit ogenblik voert men vanuit de EU een politieke en economische oorlog tegen Rusland en China.

De EU steunt bijvoorbeeld indirect extremistische groepen die streven naar afscheiding van Xinjiang, Tibet en nu zelfs Hong Kong. Wat in wezen toch een daad van oorlog is. Steunt China of Moskou afscheidingsbewegingen in de EU? Ik ken er geen. Is het teveel gevraagd dat de EU die oorlog stopt?

Toogpraat

Maar geen verbazing hier. Onze media en de door de kranten opgetrommelde ‘specialisten’ grossieren over deze zaak in niets anders dan in halve waarheden, verdraaiingen en hele leugens.

Typerend is David Criekemans die recent in De Tijd schreef dat Rusland in 2008 Georgië had aangevallen. Dit terwijl 100% vaststaat dat het juist het omgekeerde was met het door de VS gecontroleerde Georgische leger dat Zuid-Ossetië was binnengevallen. (2)

Waarbij men er toen ook troepen van de Russische vredesmacht doodde. Soldaten die daar als gevolg van een internationaal door Georgië, de VS en bepaalde EU-landen ondertekend vredesverdrag aanwezig waren.

Hetzelfde met de interviewster van dit gesprek Corry Hancké die om te weten hoe het zat op de Krim zich in essentie alleen liet voorlichten door topfiguren van de salafistische terreurgroep Hizb ut-Tahrir.

Het wekt dan ook geen verbazing als Katlijn Malfliet hier in dat interview stelt: ‘De Sovjet-Unie heeft zich bewust laten imploderen om zich politiek te herdefiniëren.”  Toogpraat goed voor café De Zatte Reisduif. Een stelling waarvoor ze uiteraard nog niet de minste aanwijzing geeft en het daarom blijft bij warrige veronderstellingen. En die onzin krijgt in de krant dan twee volle pagina’s. Straffe kost.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Standaard

1) Mass privatisation and the post-communist mortality crisis: a cross-national analysis – The Lancet, januari 2009. Een studie van David Stuckler, Lawrence King (beiden van de University of Cambridge, Department of sociology, Faculty of Social and Political Sciences) en Martin McKee, London School of Hygiene and Tropical Medicine.

De bespreking hiervan kan je op deze blog vinden in het stuk ‘De bevrijding van Rusland of het feest der doden’. https://willyvandamme.wordpress.com/2010/04/26/de-bevrijding-van-rusland-of-het-feest-der-doden/. Het werd geplaatst op 26 april 2010.

Origineel stond er Oxford maar het moet dus Cambridge zijn. Als gevolg van de prijzenpolitiek in Rusland van het IMF werd voedsel voor velen amper nog betaalbaar en stierven er volgens die studie een geschatte 1 miljoen mensen. Maar de rijen mensen die aan winkels aanschoven waren wel weg.

2) In 2008 stond het Georgische leger onder leiding van Davit Kezerashvili die zowel de Israëlische als de Georgische nationaliteit had. Voor een inzicht over die relatie van de VS/Israël en Georgië lees: Wired, ‘How Israel Trained and Equiped the Georgian Army’ van 19 augustus 2008 en geschreven door Noah Shachtman. https://www.wired.com/2008/08/did-israel-trai/

Georgië grenst aan Iran. Iets wat de Israëlische interesse meer dan begrijpelijk maakt.