Lachen en brullen met Montasser

Dat Montasser Al De’emeh een fantast is is voor wie de man wat volgt en kent geen geheim meer. Recent nam hij het nog op voor Dries Van Langenhove, de führer van Schild en Vrienden met wie hij na de onthullingen over zijn gore private praktijken dan een toer van Molenbeek deed. Waarna hij dan van de man een groot witwasinterview afnam voor het roddelblad Dag Allemaal.

Baron von Munchhausen

Reeds jaren ook leurt hij met de bewering dat hij werkt voor de Belgische Staatsveiligheid. Waar of niet. Je weet maar nooit, noch met Montasser, noch met de Staatsveiligheid. Recent gaf hij nu een interview met de Britse media (1). Een ware dappere held zo blijkt uit het gesprek. Toch als we hem mogen geloven.

Een uittreksel:

Hidden away in a forest near Brussels is an unassuming wooden cabin. It is here that the man credited with doing more to halt the march of Islamist terrorism in Europe than almost anyone else has lived in secret for the past six months.

Verborgen in een bos vlakbij Brussel staat een onopvallende houten hut. Het is hier dat de man al zes maanden lang leeft van wie men stelt dat hij meer dan wie ook gedaan heeft om de opmars van het islamitisch terrorisme in Europa te stoppen.

In het gesprek vertelt hij ook dat iemand vanuit Israël hem in België was komen waarschuwen dat MI5 (De Britse binnenlandse veiligheidsdienst) een tegen hem gericht moordcomplot van ISIS had weten te verheidelen. Wow.

DCC26D84-5BF8-46B8-AABE-383CCC6A9B0C

Montasser, hier poserend met Theo Francken, de gewezen staatssecretaris voor Asiel en Emigratie die vandaag die Brusselse betoging tegen immigranten van o.m. Schild & Vrienden steunde. De man ook die honderden Palestijnen (landgenoten van Montasser dus), op de vlucht voor de Israëlische terreur en de lokale politieke en sociaal-economische situatie, als kandidaat vluchteling weigerde in te schrijven. Met als gevolg dat deze mensen nu al soms weken in de kou op straat moeten zien te overleven. Sympathieke jongen die Montasser.

Ook heeft hij het over het tegen hem gevoerde proces wegens schriftvervalsing waarbij hij tijdens dat gesprek stelt dat men hem verplicht had om zijn werk voor de Staatsveiligheid openbaar te maken. Een verhaal waarmee hij volgens bronnen echter al jaren zit te leuren en dat hij om zijn hachje te redden dit uit eigen vrije wil aan de rechtbank vertelde. En dat dus niet verplicht deed zoals hij in het gesprek stelt.

Het is de man die eerst vanuit Syrië al Qaeda & co in onze media zat op te hemelen als zijnde echte vrijheidsstrijders. Om nadien toen Syrië al de stad Aleppo had bevrijd nog in De Morgen te vertellen dat de Jihadisten op het punt stonden om de hoofdstad Damascus in te nemen.

Nadien beweerde hij zelfs dat diezelfde al Qaeda & Co goed op weg waren om Israël te veroveren (Hij is een Palestijn wiens vader afkomstig is uit de buurt van Haifa). Dit terwijl hij goed weet dat Israël die jihadisten steunde.

Kortom de man is een fantast, een baron von Munchhausen, die zoals ook oplichter Jean-Pierre Van Rossem zo de weg weet naar de media die gretig aan zijn lippen hangen om het zoveelste ‘waar gebeurde’ verhaal over het Midden-Oosten en vooral Syrië te aanhoren. Van Humo over De Morgen tot Knack en de VRT. Hij ging het allemaal eens vertellen.

Tijdens zijn studies aan het Dendermondse atheneum leurde hij bij medeleerlingen met rozenkransen. En nu dit. Wat gaan we nog allemaal van die man te horen en te zien krijgen? Getuigen van Jehova of gezant van mars?

Willy Van Damme

1) Inews, https://inews.co.uk/news/world/isis-hitlist-montasser-aldeemeh-brussels-academic-islamist-terrorism-europe/. De auteur van het gesprek is een zekere Robert Verkaik. Het verscheen op 5 oktober 2018. Hij schrijft voor onder meer The Guardian en The Independent en is de auteur van enkele boeken over jihadisme waaronder ‘Jihad John, de radicalisering van een westerse moslim.’

Advertenties

De Staatsveiligheid en het Gele Gevaar

Ooit in het begin der jaren tachtig was China een zogenaamde vriend van België en was er officieel voor onze Staatsveiligheid niets met dat land aan de hand. Voor China te kritische artikelen zag men zelfs niet graag verschijnen. Onze bedrijven maakten er immers pillen en telefooncentrales en dus moest men hen koesteren, lief hebben. En, belangrijker, China en de VS vormden op dat ogenblik een alliantie tegen de Sovjetunie.

Chinese cultuur is staatsgevaarlijk

Al een gans tijd is dit veranderd en laat onze Staatsveiligheid de ene waarschuwing na de andere over dat land op ons los. De zaak van elektriciteitsdistributeur Eandis was er een voorbeeld van. Dat Chinezen er gingen in investeren was gevaarlijk want zij zouden wel eens kunnen te weten komen hoe onze elektriciteitsvoorziening er uitziet. Een pak onzin maar onze politici bogen als angsthazen voor die onheilsboodschap.

Recent was Vlaams Belanger Filip Dewinter aan de beurt om vanuit de Staatsveiligheid een ton modder over zich heen te krijgen want de man hielp een Chinese culturele vereniging hun weg in België vinden. Gevaarlijk stelden onze spionnen want ze wilden zo goodwill creëren in ons land. Chinezen die hier goodwill willen zoeken! Sidder en beef Belg want daar is het Gele Gevaar. Met Dewinter als het gele mannetje van president Xi Jinping.

Vraag is wat voor ons land op veiligheidsgebied het gevaarlijkst is natuurlijk. Sinds de onthullingen van Edward Snowden weten we dat de Amerikaanse spionagedienst NSA samen met het Britse GCHQ alle communicatie afluisteren wereldwijd. En dus ook die van onze koning, premier, de chef van de federale politie en die van beenhouwer Jean-Paul om de hoek.

Keizerlijk paleis Beijing

Voor onze Staatsveiligheid is China een gevaarlijk land dat wij best zoveel mogelijk mijden. Dit terwijl het veruit de grootste economische kracht ter wereld is die ook massaal in ons land investeert. Speelt de Staatsveiligheid het spel van de VS?

Recent bleek dat ze zelfs de ongetwijfeld geheime communicatie van de Saoedische kroonprins Mohammad bin Salman nauwgezet volgen. En dat is toch een voor Washington wel veel belangrijkere ‘bondgenoot’ dan onze Charles Michel of zijn Nederlandse collega Mark Rutten.

De vriend van de NSA

Toen het in september 2013 uitlekte dat die NSA/GCHQ ook op grootschalige wijze bij de communicatiesystemen van Proximus hadden ingebroken verscheen er in het maandblad MO (1) gelijktijdig een gesprek met Eddy Testelmans, toen de chef van onze militaire veiligheidsdienst, die pochte met zijn goede en open en bloot relatie met de Amerikaanse generaal Keith Alexander, dan de baas van de NSA, het Nationaal Veiligheidsagentschap.

Maar daarvoor hoor je onze veiligheidsdiensten zeker nooit waarschuwen. Die mogen de telefoons van onze premier Charles Michel dus afluisteren? Bovendien weet zowat iedereen die wat thuis is in de internationale politiek dat de VS al heel veel jaren een economische oorlog voert tegen de EU. De gigantische speculatie tegen de euro van een paar jaar terug gebeurde toch vanuit Wall Street?

En op een ogenblik dat China en haar ondernemingen op grote schaal in het buitenland investeren – Het land zit men een enorme berg geld die men nu eenmaal ergens rendabel moet beleggen – begint de Staatsveiligheid onrust te zaaien en ons angst aan te jagen want ‘China zoekt hier invloed te verwerven’. Wow, wat een gevaarlijk plan. China wil hier invloed krijgen. Om bang van te worden?

Prietpraat natuurlijk. Recent stuurde ons land een grote handelsdelegatie naar Marokko. Waarom? Om er invloed te verwerven om zo beter handel te kunnen drijven en de samenwerking op andere vlakken te verbeteren. Een erg goede zaak al zou men de export van hasj moeten op tafel leggen want Marokko is de veruit grootste exporteur ervan. Maar daarover horen we niets natuurlijk. Ook niet toen Bart De Wever er recent rondjes liep.

En dat er onder die tienduizenden Chinezen die hier rondlopen spionnen zitten zal wel. Waarom zou men daarover speciaal alarm moeten slaan? Er zijn hier vele honderden ‘geheime agenten’ onder allerlei vermommingen. Brussel heeft van veel landen tot drie verschillende ambassades (het koninkrijk, NAVO en de EU) en daar zitten pakken spionnen tussen hoor.

Geely autoproducent

Als we de verhaal van onze Staatsveiligheid en ook professor Internationale Relaties Jonathan Holslag moeten geloven dan is ook de aankoop van Volvo door de Chinese automaker Geely uiterst verdacht en zelfs een gevaar voor onze veiligheid.

Trouwens ambassades dienen toch om via allerlei soms erg discrete contacten zoveel mogelijk informatie over het gastland te verkrijgen. Spionage dus! Zo zijn er bovendien de aan de ambassades verbonden militaire attachés die bijna in regel werken voor de militaire inlichtingendiensten van hun land. Ook België doet dat trouwens. Niets speciaals, het is dagelijkse kost.

Scharnierpunt in de geschiedenis

Maar qua geopolitiek zit België en de EU zoals gans de wereld op een scharnierpunt. De oude gevestigde orde is kapot en wat er in de plaats gaat komen weten we niet. Er zijn in wezen drie grote economische blokken met de EU op nummer twee, de VS en China de grootste. Met daarnaast spelers als Indië en Rusland. Waarbij de VS tegen iedereen op dit ogenblik een felle economische oorlog voert om hen zo op de knieën te dwingen. America First!

De VS wil China’s groei kapot maken en hen zo veel als mogelijk isoleren. Het gevolg is een enorm pak aan propaganda vol leugens, verdraaiingen en halve waarheden over China in onze media. De kranten staan er vol van met verhalen komende vanuit de VS om zo het Europese wereldbeeld te kneden richting daar waar Washington het wil. Met China als het rijk des duivels, naast dan Rusland uiteraard.

Maar België en de EU hebben niet de minste reden om dit spel mee te spelen. Integendeel, wij hebben er alle belang bij om met zoveel mogelijk landen op goede voet te staan. Zelfs al doen zij dingen die ons niet aanstaan zoals het strafbaar stellen van homofilie. De wereld behoeft vrede en stabiliteit zodat de economie verder op volle kracht kan groeien en we – niet gestoord door ruzies – het klimaatprobleem kunnen aanpakken.

Op een ogenblik dat de Chinese internetverkoper Alibaba op termijn in de sociaal-economisch nog steeds noodlijdende Luikse regio mogelijks duizenden banen gaat realiseren komen de heren en dames van onze Staatsveiligheid ons waarschuwen voor Chinese beïnvloeding. Dat is om zowel te vloeken, te lachen als te schreien.

Behoefte aan stabiliteit

Uiteraard moeten wij binnen de EU ons eigen beleid voeren en niet de naïeveling uithangen. En het beschermen van ons ‘s lands economisch en strategische vitale onderdelen is zeer belangrijk. Ook China doet dat trouwens. Terecht.

Maar als we zien dat een Chinees bedrijf hier in de regio Charleroi elektrische auto’s gaat maken, als we zien dat het Chinese Geely toen het autobouwer Volvo overnam tot heden een goede investeerder bleek – kijk eens naar GM met Opel en Ford met Genk – dan is het bestaan van het Gele Gevaar in essentie een pure fantasie. Een uitvinding van de PR-bureaus van Uncle Sam.

BYD - Brussel - Taxi's - 1

Inderdaad, de Chinese invasie is begonnen. Hier taxi’s van BYD in Brussel. Recent verkocht het ook bussen voor de luchthaven van Zaventem. Als dat geen bewijs is voor de heel kwade bedoelingen van China. Toch als we onze vrienden van de Staatsveiligheid moeten geloven.

Men kan zich trouwens hier de vraag stellen wiens belang onze Staatsveiligheid met dit soort verhalen over het ‘Gele Gevaar’ dient? Dat van de VS die China wil isoleren of dat van een land dat elke investeerder en handelspartner dient welkom te heten. Dit lijkt eerder op het dienen van Washington dan op het helpen van ons land.

België en de EU behoeven stabiliteit en geen geruzie, zeker niet als dat dan nog in het voordeel is van een andere ons in wezen vijandige mogendheid. Het waren toch geen Chinese speculanten die enkele jaren geleden hoopten de euro en zo de EU kapot te maken?

En als we problemen hebben met de Chinese economische opmars dan is dat ook deels de fout van de EU. Al jaren investeren de Chinese overheid en lokale private bedrijven er in de productie van batterijen en elektrische voertuigen. Het zijn Japan, Zuid-Korea en vooral China die elektrische batterijen maken. Arm Europa.

DSC_0090 (1)

Hier Wang Chuangfu, de erg discrete grote baas en stichter van BYD in Londen bij de inauguratie van twee door elektrische bussen van BYD bediende buslijnen. In Londen rijden er nu al tientallen elektrische bussen van BYD rond. Zij vertrekken om 6 uur en komen rond 11 uur terug binnen zonder tussendoor de batterijen te moeten laden. Hier weigert de Vlaamse busmaatschappij De Lijn en Ben Weyts (N-VA), minister voor Verkeer om elektrische bussen te bestellen. Zou busmaker Van Hool die technologie nog niet onder de knieën hebben? Het lijkt er op.

Een privaat beursgenoteerd bedrijf als BYD (Build Your Dreams) uit het Chinese Shenzhen produceert met haar eigen batterijen massaal elektrische wagens en ook in Amiens en Hongarije bussen en is zeer rendabel en beursgenoteerd. Het is bovendien groter dan Tesla van die blaaskaak Elon Musk.

Het Chinese parlement stemde zelfs wetten die de autobedrijven verplichten een procentueel elk jaar stijgend aantal elektrische wagens te maken. En men zet er nu verplicht een algemeen recyclagesysteem op voor die batterijen.

En wat doet Europa? Er zijn eindelijk ‘plannen’ want de Duitse autonijverheid zweerde tot vorig jaar bij de… diesel. Daar zit het gele gevaar, zijnde bij de domme beslissingen van de Europese beleidsmensen die onvoldoende kritisch de wereld bekijken. Hetzelfde trouwens voor het internet waar alle belangrijke takken van deze industrie Amerikaans zijn en er amper iets Europees is in terug te vinden. En dat is uiteraard geen toeval.

1) http://www.mo.be/opinie/militaire-inlichtingendienst-getroffen-door-ernstig-cyberincident.

Willy Van Damme

N-VA – Jekyl en Hyde

Toen enkele ijveraars voor de Vlaamse taal en cultuur tijdens de eerste wereldoorlog besloten om, deels uit puur opportunisme, te collaboreren met de toen hondsbrutaal optredende Duitse bezetter werd dit nationalisme beladen met de erfzonde.

Want toen de hielen likken van deze uiterst arrogante Duitse elite betekende nadien het aanvaarden van het Duits fascisme met al zijn eraan verbonden gruwel. De stap was immers zeer klein. De vernieling van Belgische steden als Visé en Dendermonde in 1914 was nu eenmaal van praktisch diezelfde aard als nadien het fascisme van Hitler en zijn adepten.

Hitleradepten

De gevolgen zijn nog steeds volop voelbaar in het milieu van Vlaamse nationalisten en dat zal nog heel lang zo blijven. Het is een erfzonde en daar raakt men normaal niet zomaar vanaf. Het vergt een ijzersterk karakter. Het aantal incidenten rond nazifans in dat milieu van de voorbije dertig jaar toont dat perfect aan. Tegenwoordig gaat er zelfs bijna geen dag voorbij zonder zo’n schandaal. Het is ronduit verontrustend.

Vorige week nog Ines Annemans, voorzitter van het Vlaams Belang Dendermonde die op sociale media via likes openlijk haar liefde voor Adolf Hitler zat de belijden. Ze staat nu voor die partij op de derde plaats als kandidaat voor een zitje in de Dendermondse gemeenteraad. Toen het bekend raakte werd ze wel nog bijna diezelfde minuut uit de partij gezet.

Volgens de lokale lijststrekster en nationaal ondervoorzitter Barbara Pas is er in de partij geen plaats voor Hitleradepten en racisten. Het kwam echter op een ogenblik dat de partij onder de nieuwe jonge leiding poogt dat zeer extremistische en grof racistische verleden van zich af te schudden. Maar wees gerust dat nazivirus zal in die partij blijven woekeren. Die besmetting bezweer je niet met enkele straffe verklaringen.

Barbara Pas

Barbara Pas, nationaal ondervoorzitster, federaal parlementslid en Dendermonds gemeenteraadslid, trad kordaat op toen de nieuwswebsite Apache haar lokale partijvoorzitter ontmaskerde als een Hitlerfan.

Bart De Wever, de grote baas van  de N-VA en komende uit zo’n gitzwart milieu, besefte dit probleem vrij snel en voluit bij de oprichting van de partij en haar groei naar de macht. Een tweede Vlaams Belang was duidelijk iets waarvoor hij huiverde en hij wou dit N-VA zo zuiver mogelijk en ver weg van die erfzonde. Toch naar buiten toe.

Joden

Zij het dat hij, niet verwonderlijk, nog veel moest leren. Typerend was toen de vorige burgemeester Patrick Janssens (SP.A) zich in 2012 tegenover de joodse gemeenschap verontschuldigde voor het gedrag van de Antwerpse politie en het stadsbestuur die tijdens W.O. II in tegensteling tot in Brussel meegeholpen hadden bij de razzia’s tegen joden.

De Wever zag dat als iets onnodig maar toen in joodse kringen en elders daarop een storm van protest losbrak beseft hij de zware fout. Weg die erfzonde en leve de joodse gemeenschap, toch die welke aanhorig is aan Israël zoals Michaël Freilich van Joods Actueel. Want daar ligt de grootste macht in dit milieu. Joods Actueel van Freilich is sindsdien zowat een partijblad geworden van de N-VA.

Voor De Wever was dit de te volgen weg. Hij nam bijvoorbeeld een zwarte chauffeur in dienst die hij publiek uitspeelde en trok verder ook enkele allochtone politici aan zoals de Turkse Zuhal Demir zelfs al waren die in de verste verte geen Vlaams nationalisten. En dat leek naar de buitenwereld toe te lukken. Niemand die N-VA nog belast zag met die erfzonde. Maar men was fout.

Bart De Wever - Belz Antwerpen

Bart De Wever besefte vrij snel dat hij vriendjes moest worden met bepaalde groepen binnen de Antwerpse Joodse gemeenschap en ging er dan maar kow tow doen. Hier op bezoek bij de Antwerpse clan Belz, chassidische joden die in tegenstelling tot gelijkaardige groepen Israël wel steunen.

Dansende moslims

Want dan kwam Jan Jambon (N-VA), vice-premier en minister van Binnenlandse Zaken, na die terreuraanslagen in o.m. Zaventem luid het verhaal uitschreeuwen over dansende Belgische moslims die een feestje bouwden omwille van die aanslagen. Laster natuurlijk want de enige dansende moslims toen waren die welke actief waren in allerlei dansverenigingen.

En dan was er aan de top vooral Theo Francken, staatssecretaris voor Migratie en Asiel die Donald Trump achterna grossierde in allerlei dubieuze en leugenachtige tweets. Tweets die hij soms dan maar en voorzien van de nodige verontschuldigingen snel verwijderde.

Dit terwijl hij ten tijde van de door Turkije opgezette migratiegolf uit 2016 richting Europa zijn werk deed zoals het hoort. Maar de dubieuze tweets zetten naar buiten toe bij de modale Belg wel de toon. En dat was de bedoeling.

De door de partij opgezette strategie was simpel. Bij de laatste parlementsverkiezingen waren immers veel kiezers van het Vlaams Belang overgelopen naar de N-VA. En dus dacht men dat gezien de grote immigratiegolf toen en de groeiende moslimhaat en racisme actie nodig was. En daarom begon Theo Francken al tweetende met een krachttoer om de racistische kiezers niet te laten wegvloeien richting Vlaams Belang of elders.

En dus speelde men in op de vreemdelingenhaat bij de bevolking en de vrees voor die immigratiestromen richting België. Een in wezen onoplosbaar probleem maar een waarbij allerlei poujadisten, tegenwoordig populisten genoemd, pogen winst te halen door de indruk te geven dat zij dit kunnen oplossen. Onzin natuurlijk, want wie dit oplost kan daarna het fileprobleem aanpakken alsmede het uitroeien van de armoede en de klimaatopwarming.

Een voor politici klassieke techniek natuurlijk om zo aan kiezersbinding en -bedrog te doen. Maar de gevolgen lieten zich snel voelen. Want de N-VA voerde via vooral Francken niet alleen campagne met een racistische ondertoon maar het was ook een partij met veel macht en ook natuurlijk pakken geld. Dit samen met het internationaal succes van vreemdelingenhaat elders in Europa.

Schild en Vrienden Theo Francken - 2

Theo Francken, staatssecretaris verantwoordelijk voor Scheldpartijen tegen iedereen die hem niet aanstaat.

En dan was het niet echt verwonderlijk dat een organisatie als Schild en Vrienden hier in dit klimaat en in de marge van de N-VA tot ontwikkeling kwam. En evenmin wekte het verbazing dat er snel een soort van symbiose ontstond tussen Jong N-VA en Schild en Vrienden. Met voorzitters en secretarissen van lokale afdelingen van Jong N-VA die ook lid waren bij Schild en Vrienden.

Dries Van Langenhove, de leider van de groep, lijkt ook duidelijk zeer ambitieus. Een torenhoge ambitie zelfs. En dan is de keuze van hem en zijn groep om de N-VA te infiltreren en niet het in de marge opererende Vlaams Belang logisch.

Want wie de man bezig zag en de reportage op de VRT (1) bekeek kan alleen maar tot de conclusie komen dat Dries Van Langenhove een meestermanipulator is, uiterst intelligent, goed te woord, genadeloos en heel doortrapt.

De andere leden van zijn club waren vooral kneedbare materie, om te vormen tot een militie die bereid is door het vuur te gaan voor het door de Leider bepaalde doel. En het gebruiken van geweld en criminaliteit waren daarbij zo lijkt het geen enkel probleem.

Ook ging bij de groep alles snel in crescendo met eerst twee wel nog brave maar zo te zien criminele acties met zeer beperkt geweld. Maar de aandachtige toeschouwer kon wel al vermoeden dat dit maar het begin was.

In die zin is de uitzending van Pano over de groep een erg goede zaak die een serieus gevaar voor onze maatschappij ontmaskerde en deels neutraliseerde. Dries Van Langenhove vecht nog wel terug maar maatschappelijk is hij een paria.

Dries Van Langenhove, een nieuwe Führer voor Vlaanderen? Hij ontkent wel enig racisme en stelt tegenwoordig zelfs van moslims te houden. Hij is nog grappig ook.

Al heeft hij nog wel volgelingen natuurlijk maar politiek en ook maatschappelijk zit hij in het verdomhoekje. Het is zoals Filip Dewinter van Vlaams Belang stelde, hij wou als Icarus naar de top vliegen maar dat bleek te snel en veel te hoog gegrepen.

Maar door de reportage van Pano kwamen natuurlijk de relaties tussen Schild en Vrienden en N-VA plots in het openbaar, en dat enkele weken voor de lokale verkiezingen die als een opstapje dienen gezien te worden naar de parlementsverkiezingen van komend jaar. Het kon voor de N-VA op geen slechter ogenblik komen. En dus was er die avond van de televisiereportage van Tim Verheyden duidelijk paniek bij de N-VA.

“We gaan dat opkuisen” tot “Dit is mijn N-VA niet” waren de kreten bij figuren als Bart De Wever en Theo Francken met Zuhal Demir die nog wat straffer klonk. In haar geval logisch want vrouwen en vreemdelingen werden intern bij Schild en Vrienden gezien als minderwaardig, objecten die men kon mishandelen of nog erger. De gaskamer leek wel te lonken.

Maar kijk, de volgende ochtend was de toon bij N-VA al helemaal anders en stelde men “geen heksenjacht” te willen organiseren. Men ging, zo stelde men, geval per geval bekijken. Ook verschoof de kritiek naar diegenen die hier de aard van Schild en Vrienden hadden blootgelegd. Ze werden zelfs als een soort smeerlappen beschreven.

How to pick up Jewish chicks jpg

Hoe verzamel je volgens Schild en Vrienden joodse meisjes? Walgelijker kan natuurlijk niet.

Het werd in hun ogen het journaille dat brave mensen ten onrechte aanvalt. Ja, de organisatie en Dries Van Langenhove zijn wel fout maar de leden zijn op een paar uitzonderingen na allen onschuldige lammetjes.

Vrijheid van meningsuiting

Dat Schild en Vrienden in het openbaar een inbraak pleegde in het lokaal van het ABVV en daar een vlag stalen (2)…. ach, wie maalt daar bij de N-VA zo te zien om. Het is toch maar het ABVV. Hetzelfde met die actie aan het Gentse Gravensteen tegen een toch toegestane manifestatie voor een betere opvang in Europa voor migranten. Ook dit was duidelijk geen probleem. Ach dat zijn die ‘linkse agitatoren’. Weg ermee!

En nochtans lijkt dit op inbraak, diefstal, ordeverstoring, bendevorming, geweldpleging, vandalisme en, veel erger, een aanval op de vrije meningsuiting. En dat is toch de hoeksteen waar onze democratie rond draait. In wezen kan een politicus geen erger misdaad begaan dan die tegen de vrijheid van meningsuiting. Wat men van die persoonlijke visie ook mogen denken, men moet ze respecteren.

En al diegenen die de N-VA ondanks die daden op de kieslijst lieten staan zoals met Jan Vanhove in Dendermonde gaven in wezen het bewijs dat dit beknotten van de vrijheid van meningsuiting geen echt probleem is. Want zeker die actie aan het Gravensteen lijkt toch een regelrechte aanval op ons maatschappelijk bestel waar die vrijheid hoort centraal te staan.

Bovendien is dit soort van ontkenningen door leden van Schild en Vrienden dat men niet wist van die extreem racistische en walgelijke uitlatingen erg ongeloofwaardig. Alsof men bij die club van Dries van Langenhove zit en niet weet wat hij en zijn kompanen off-the-record echt zeggen.

 

Geweten is dat Dries Van Langenhove een gewiekst manipulator is maar zijn leden wisten wel beter dan een ‘ik wist van niets’. Daarmee afkomen doet teveel denken aan die andere gelijkaardige bewering uit 1944 en ‘45 van ‘Ich habe es nicht gewusst.’

Uitschelden

Maar uiteindelijk dumpte Theo Francken in zijn Lubbeek Nick Peeters en de Dendermondse N-VA Jan Vanhove, beiden leden van die groep. Waarbij Theo Francken zwaar uithaalde naar wat hij een heksenjacht noemde en op Twitter stellende dat: “Van Ranst’s (3) en andere bloedhonden mogen trots zijn met de scalp van deze jonge Vlaamsgezinde student/historicus.” Een taalgebruik een regeringslid totaal onwaardig.

Dus niet de leden van Schild en Vrienden waren voor de N-VA crapuul maar diegenen die onthulden wat voor gore racistische praat die verkondigden en hoe ondemocratisch dit gezelschap is. Toen hier eerder op deze blog de zaak van Schild en Vrienden ter sprake kwam was het niet de haatpraat van die leden maar de auteur zelf die voor sommige mensen van de lokale N-VA een ‘haatschrijver’ was. De omgekeerde wereld.

Make Dendermonde Great Again - Marius Meremans, Tomas Roggeman en links naar rechts Jan Vanhove, Milan De Saeger en Dylan Vandersnickt - 2017 - kopie

Jan Van Hove, links, ernaast derde van links Dylan Vandersnickt, Tomas Roggeman, derde van rechts en Marius Meremans tijdens hun actie met een gratis vat bier ‘Make Dendermonde Great Again’. Dylan Vandersnickt van Schild en Vrienden was nationaal ondervoorzitter van Jong N-VA. Waarheen wil men met de N-VA?

Niet verwonderlijk dus dat ook in Dendermonde men dezelfde tactiek toepaste als Theo Francken en men Jan Vanhove in bescherming nam. Niet hij maar de boze buitenwereld die hem pest zijn de smeerlappen. Zo stelde de Dendermondse N-VA in haar persbericht:

In de nasleep van de commotie rond “Schild en Vrienden” werden ook geruchten verspreid over Jan Van Hove, een van de kandidaten op de N-VA-lijst voor Dendermonde.

Vooral de hardheid van de reacties en de kwetsende facebookberichten van mensen die voor hun eigen partij totaal andere maatstaven gebruiken, hebben hem geschokt. Jan is op dit ogenblik helemaal ondersteboven van de hele heisa en heeft zelf besloten om zich terug te trekken van de lijst. Emotioneel heeft hij het heel moeilijk en hij heeft rust nodig om alles op een rijtje te zetten. Daarnaast wil hij ook zijn familie beschermen.

Onze afdeling heeft met Jan overlegd en heeft besloten om in te gaan op zijn vraag. Wij hebben respect voor zijn beslissing en onze voorzitter, Giel Van Medegael, heeft dan zijn verantwoordelijkheid genomen en zal op de lijst de plaats innemen van Jan Van Hove.

N-VA Dendermonde wenst dat Jan de tijd krijgt om rust te vinden, zijn studies verder te zetten en te werken aan zijn toekomst.’ (4)

Inbraak, vernielingen, geweldpleging en ordeverstoring zijn geen probleem. Het aanvallen van de vrijheid van meningsuiting evenmin. Alleen diegenen die dit aanklagen zijn ‘bloedhonden’ en ‘haatschrijvers’. En dat Jan Vanhove niets wist van die ranzige correspondentie op het internet is weinig geloofwaardig. Zo schreef De Standaard:

Jong N-VA’er Jan Vanhove liet eerder weten dat alle Jong N-VA’ers afstand nemen van Schild & Vrienden. Hij neemt zelf de verantwoordelijkheid op, omdat hij naar eigen zeggen ‘het dichtst bij Dries Van Langenhove’ stond. ‘Ik ben me bewust van de ernst van de feiten, maar heb dit nooit gezien (of misschien niet willen zien). Dit valt niet goed te praten.’ (5)

Of misschien niet willen zien! En hij wist volgens de Standaard zelfs al te melden dat alle Jong N-VA’ers zich van Schild en Vrienden distantiëren. Hij spreekt dus ook voor al de anderen. Hier eerder op deze blog poogde hij de N-VA actie ‘Make Dendermonde Great Again’ (6) voor te stellen als iets los van de N-VA en Schild en Vrienden.

Blijkt nu dat twee van de organisatoren niet alleen lid waren van Jong N-VA maar ook van Schild en Vrienden. De foto met daarbij Vlaams parlementslid en lokaal lijsttrekker Marius Meremans toen men aan Dendermondse scholieren een gratis vat bier cadeau deed – Een pedagogisch project? – is nochtans duidelijk.

De N-VA moet dan ook duidelijk maken waarvoor ze hier staat en mensen die deelnamen aan dat soort acties zoals bij het Gentse ABVV en het Gravensteen radicaal de deur wijzen. Maar of dat zal gebeuren is maar de vraag. Zo te zien niet.

 

Ook ontdekte Knack deze week het verhaal van Carl Deconinck (6), medewerker in het parlement van het Ieperse federaal parlementslid Jan Vercammen. Deze Deconinck was betrokken bij de actie van Schild en Vrienden aan het Gentse Gravensteen en gaf ook bokslessen aan de groep. Maar waarom moest die groep überhaupt bokslessen volgen en pronken met geweren? Als onschuldige lammetjes? Dat is toch gewoon een opstap naar meer geweld? Of niet?

Dat zijn medewerker door deel te nemen aan die actie aan het Gravensteen aldus een aanval deed op de vrijheid van meningsuiting en mogelijks een serie strafbare feiten pleegde was voor Jan Vercammen geen zorg.

Jan Vercammen: “We gaan die brave man toch niet straffen. Bovendien leverde hij voor die actie alleen het spandoek en deed zelf niet mee. Er is trouwens toch ook zoiets als de vrijheid van meningsuiting. Hij is wel misschien een beetje radicaal en moet nog gekneed worden.” Een brave man dus.

Geconfronteerd met de feiten ontkende Deconinck dat hij ooit hatelijke of racistische berichten had geplaatst op de geheime internetfora van de groep. Tot hij tegen Knack moest toegeven ooit het bericht te hebben geplaatste communistische studenten te willen doden. Zo schreef hij: “Jullie krijgen allemaal een plaatsje in mijn helikopter. De eindbestemming is de oceaan.” Een truck geleerd uit de militaire dictatuur in Argentinië.

Hij was dat, stelde hij, wegens een ‘slecht geheugen’ vergeten. “Het is nu niet zo dat ik elke dag mensen die mijn mening niet delen, de dood toewens.” opperde hij nog tegen het weekblad. Misschien dan om de twee dagen?

John Paul Watson

Wel is het duidelijk dat veel leden van de N-VA dit soort discours niet lusten en intern er hierover zeer grote onenigheid is. Getuige de recente uitlatingen vanuit de Gentse N-VA en die van Jan Peumans, nu voorzitter van het Vlaams parlement.

Ook in Dendermonde trouwens waar er op de kieslijst zeer eerbare figuren zijn te vinden. Liggen hier de kiemen voor een nieuwe zoveelste split in het Vlaams nationalisme? Het zou niet mogen verbazen.

Een toppoliticus wiens partij lokaal in alliantie zit met de N-VA: “Toen Stijn Everaert, het Aalsterse lid van Schild en Vrienden, op het internet racistische praat over zwarten plaatste protesteerde ik in een reactie. Tomas Roggeman, nationaal voorzitter Jong N-VA, was er echter snel bij om Everaert tegen mij in bescherming te nemen”. Opmerkelijk is hier dat de Aalsterse N-VA Stijn Everaert wel onmiddellijk op straat gooide. Nog diezelfde dag.

Uiteindelijk zijn voor het ontsporen van de N-VA en vooral de Jong N-VA twee hoofdverantwoordelijken: Partijvoorzitter Bart De Wever en Jong N-VA voorzitter Tomas Roggeman. Zij zitten aan het stuur en zijn dus de eindverantwoordelijken voor die zaak. Zij geven de marsrichting aan.

Nick Peeters

Nick Peeters op het internet. Geen probleem voor Theo Francken, integendeel het is een fijne jongen.

Maar als Tomas Roggeman zich op Twitter vrolijk maakt over de problemen van een vluchtelingenboot – met veel kinderen aan boord – dan stellen zich inderdaad vragen over de politiek waarheen de N-VA wil: Een democratische of een anti-democratische partij. Zeker ook als we zien dat hij, toch lieveling van de partijtop en voorzitter Jong N-VA, probleemloos ook een tweet van de Britse internetter Paul Joseph Watson retweet.

Deze Watson is de rechterhand van Alex Jones, op het internet een prominent producent van de grootst mogelijke onzin. Hij staat gekend als een extremistisch warhoofd die met Alex Jones rond Infowars.com samenwerkt – hij is er editor at large – en waar men ideeën promootte zoals die van de illuminatie. Daarbij stelt men o.m. dat onze bestuurders in wezen reptielen zijn. Zotter kan men ze op het internet amper vinden.

Zijn snel verwijderde tweet waarin hij zich vrolijk maakte over die in nood verkerende bootvluchtelingen lijkt dan eerder geen vergissing te zijn zoals hij nadien opperde maar deels de basis van zijn denken. En dat soort gedachtengoed kan men ook vinden bij een Dries Van Langenhove. Die zat ook onschuldige kinderen en slachtoffers van hongersnood en geweld zo te zien uit te lachen. En dus stelt zich de vraag: Waarheen wil de N-VA?

Willy Van Damme

1) De reportage die Tim Verheyden maakte voor Pano van de VRT kan hier via deze link bekeken worden. Opgepast, zij is ruw en niet geschikt voor al te gevoelige zielen. https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/09/05/pano-wie-is-schild-vrienden-echt/

2) Newsmonkey,, 2 mei 2018, ‘Extreemrechtse studenten halen vakbondsvlag neer op 1 mei.’. http://newsmonkey.be/article/88385

3) Het betreft hier de aan het UZ van de KUL verbonden Marc Van Ranst, professor virologie. Een autoriteit in zijn vakgebied.

4) Persbericht van N-VA Dendermonde, 12 september 2018. De Dendermondse N-VA schreef zijn naam hier fout. Het moet Jan Vanhove zijn, niet Jan Van Hove. Wat lijkt te tonen dat dit persbericht niet lokaal maar nationaal door de PR-afdeling van de partij is gemaakt. De teneur en professionaliteit ervan doet dit ook zo vermoeden.

5) De Standaard, 6 september 2018, ‘Schild & Vrienden: al drie kandidaten van N-VA-lijst geschrapt’. http://www.standaard.be/cnt/dmf20180906_03709946/

6) De reacties van Jan Vanhove kunnen gelezen worden bij het op deze blog geplaatste stuk: ‘Dendermonds schaaktheater op de Aquarius’, van 17 juni 2018. https://willyvandamme.wordpress.com/2018/06/17/dendermonds-schaaktheater-op-de-aquarius/

7) Knack, 26 september, pagina 18, ‘Medewerker N-VA verzorgde bokscursus voor Schild & Vrienden’, Simon Demeulemeester. https://www.knack.be/nieuws/belgie/medewerker-n-va-verzorgde-bokscursus-voor-schild-vrienden/article-normal-1202981.html?utm_source=Newsletter-25/09/2018&utm_medium=Email&utm_campaign=Newsletter-RNBDAGKN&M_BT=277118925354

België het aards paradijs

Sommigen moeten Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) en Freddy Roosemont, hoofd van de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) wel heel dankbaar zijn. Juist op het ogenblik dat politie en nadien gerecht hen hun straf voor de begane misdaden gaan geven komt daar Roosemont en Francken als een reddende engel tussenbeide en zorgt dat deze criminelen hun straf ontlopen.

Nog straffer, de DVZ geeft hen zelfs een vliegtuigticket naar huis, op kosten van de belastingbetaler. Toch mooi. Wat kan een crimineel nog meer wensen? Je moordt, pikt er op los, zet een drugshandel op en slaat wat mensen het hospitaal in. En je straf? Een gratis ticket naar huis om er daar dan te genieten van je crimineel geld.

Belgenmop

En ondertussen doet onze politie arrestaties en zet het justitieel apparaat zich in om die heren, en dames, in een cel te krijgen en hen serieuze boetes aan te smeren. Allemaal vergeefse moeite want Francken, en zijn medewerker Roosemont, willen zoveel mogelijk mensen terugsturen en kijken niet nauw. Een kwestie van de statistieken nietwaar.

Staatssecretaris Theo Francken, beschermengel van criminelen. Alle Belgische criminele illegalen moeten zijn fans zijn.

En uiteraard horen illegale criminelen hier niet thuis en inderdaad kan het gebeuren dat die misdadigers in afwachting van hun definitieve veroordeling nog misdaden plegen. Maar dat kan moeilijk een reden zijn om hen hun gerechtigde straf te laten ontlopen.

Bovendien moet dit verhaal in Albanië en elders zeker de ronde doen. Je wil het criminele pad bewandelen, moorden, plunderen, een drugshandel opstarten en oefenen met de vuisten of de boksbeugels waarna men je na verloop van tijd dan arresteert.

Maar geen probleem want er is het fameuze duo Francken en Roosemont als een soort superman om je uit de nood te helpen. En eens terug thuis is het een koud kunstje om na een jaartje genieten terug te keren om je Belgische activiteiten terug op te starten. Want je bent safe dankzij Francken en Roosemont die je wel opnieuw een vliegtuigticket zullen bezorgen. Misdadigers wereldwijd zijn gewaarschuwd: België is hun paradijs.

En dat dit duo Francken en Roosemont dan alle mogelijke domme excuses trachten te vinden om hun misplaatste Belgenmop goed te praten en te liegen is natuurlijk schokkend maar wekt hen kennende geen verbazing. En beiden blijven gewoon op hun post bezig om de werking van het gerecht te saboteren en zo de misdaad te steunen. Inderdaad, de kracht van de verandering.

Willy Van Damme

De geheime diensten en de Syriëstrijders–De zaak Fouad Belkacem en Bassam Ayachi

VOORWOORD:

Na veel zwoegen hier dan mijn geschenk voor de vele lezers omwille van het 1 miljoen aantal bezoekers. Veel leesgenot.

Willy Van Damme

____________________________________

Gegevens rond de persoon van de Britse en erg belangrijke salafistische predikant Anjem Choudary (1), de man van Shariah4UK, tonen aan dat deze een infiltrant was van de Britse veiligheidsdienst MI5. Hij moest salafistische kernen oprichten en rekruteerde zo onder meer de Belg Fouad Belkacem, de stichter van Sharia4Belgium.

Ook rond de persoon van de Molenbeekse predikant Bassam Ayachi hangt er een verdacht geurtje. In Europa kwam die voor het eerst in 1996 met het gerecht in contact toen men hem noemde als de draaischijf die geld van erg gewelddadige overvallen gepleegd door de salafistische Bende van Roubaix doorsluisde naar terreurgroepen in Bosnië. En die steun van Bassam Ayachi aan de terreur blijft nu al 22 jaar lang te duren en desondanks is de man nog nooit veroordeeld. Hoe kan dat?

Een groot huurlingenleger

Geweten is dat westerse veiligheidsdiensten al sinds de Afghaanse oorlog in 1978 begon massaal investeerden in de ontwikkeling van een enorm groot geworden leger van moslimextremisten. Dit bevat vele tienduizenden jihadisten uit zowat alle landen ter wereld. Het is de culminatie van de al sinds de jaren twintig van de vorige eeuw gegroeide samenwerking van eerst de Britten en daarna de Verenigde Staten met het salafistische Saoedi-Arabië.

Deze huurlingen waren voor de westerse alliantie al nuttig in een ganse serie door de VS en haar bondgenoten georganiseerde oorlogen zoals in Tsjetsjenië, Afghanistan, Libië, Kasjmir, Somalië, Mali, Libië, Joegoslavië, Irak, Libanon en Syrië.

Al Nusra - strijders

Leden van al Qaeda in Syrië, een onderdeel van het salafistische huurlingenleger aangestuurd door westerse inlichtingendiensten.

Ook in Iran gebruikte men dergelijke groepen voor terreuraanslagen. Zo is er de in Iraans Baluchistan, een gebied in het zuidoosten aan de grens met Pakistan, opererende Jundallah, de Volksverzetsbeweging van Iran, opgericht door een zekere Abdolmalek Rigi. De man werd echter gevangen genomen, kreeg de doodstraf en werd opgehangen.

Zonder die tienduizenden terroristen zou de VS immers haar eigen troepen moeten sturen wat echter in de VS politiek niet meer te verkopen is. Vandaar dat men die salafistische moordbendes inschakelde. Overigens in veel gevallen met groot succes zoals bleek in Afghanistan, Libië en in het begin ook in Tsjetsjenië met de eerste van 1994 tot 1996 gevoerde oorlog met het Russische leger.

Eerst met de tweede oorlog in 2000 in Tsjetsjenië en nu in Syrië loopt het echter totaal fout en toont het de zwakte van die groepen. Een goed uitgerust en gemotiveerd leger haalt het er van het veelal ongeregeld maar wel gemotiveerd en voldoende bewapend jihadistenleger.

Duidelijk is dat het de westerse geheime diensten pakken werk bezorgt met de rekrutering, training, bewapening en ondersteuning via onder meer de media van die salafistische groepen. Dat de Israëlische Mossad hierbij betrokken is staat eveneens vast en is logisch. Zo is er de zionistische steun in de vorm van financiering en bewapening van in Syrië actieve terreurgroepen. (2)

Abdelkader Belliraj

En er is ook het verhaal van de Marokkaanse Belg Abdelkader Belliraj die in Marokko levenslang kreeg wegens het oprichten van een salafistische terreurgroep met een link naar al Qaeda. Het aan het Belgisch parlement verbonden Comité I dat de inlichtingendiensten moet onderzoeken legde de zaak bloot (3). Uit dat bij de Senaat neergelegde rapport bleek dat de man naast informant van onze Staatsveiligheid ook werkte voor een andere maar dan grote dienst.

Verder onderzoek leerde dat volgens de toenmalige voorzitter van het Comité I wijlen Anne-Marie Lizin en drie andere betrokken bronnen die grote geheime dienst de Israëlische Mossad was.

Onder meer op voorstel van Anne-Marie Lizin (PS), toen voorzitster van de Senaat, werd het verhaal rond Abdelkader Belliraj door het Comité I onderzocht. Bleek de man Bin Laden te hebben ontmoet, een Marokkaans terreurnetwerk te hebben opgezet en te werken voor de Mossad. Nadien viel ze politiek in ongenade. Geen toeval natuurlijk.

Daarbij bleek dat Belliraj, ogenschijnlijk een gewone huisvader uit Evergem, kort voor de aanslagen van 11 september 2001 een privaat gesprek had met zowel Osama Bin Laden als met Ayman al Zawahiri, respectievelijk nummer een en twee van al Qaeda. De Mossad wist dus waar Bin Laden verbleef.

Op 15 januari 2008 werd Belliraj dan in Marokko opgepakt als de stichter en wapenleverancier van een nieuwe salafistische terreurgroep. Het hof van beroep in het Marokkaanse Salé zal hem op 17 juli 2010 hiervoor veroordelen tot een levenslange celstraf. (4) Of hoe een infiltrant van de Mossad in Marokko vanuit de centrale positie van stichter en wapenleverancier de terreur poogde te organiseren.

Britse veiligheidsdiensten

Aan veel van de aanslagen in Europa zelf hangt niet verbazend dan ook een geurtje van de veiligheidsdiensten. Zo onthulde de Britse zakenkrant The Financial Times in een gedetailleerd artikel (5) hoe de aanslag van 22 mei 2017 tegen de Manchester Arena en het concert van Ariana Grande het werk was van mensen die MI5 voorheen van Manchester naar Libië had gestuurd.

Omar Bakri Muhammed - 1

Omar Bakri Muhammed, een infiltrant van MI5, is hier zijn volgelingen aan het opzwepen. Rechts naast hem Abu Hamza al Masri, nog een man van MI5.

Dit om het land te vernielen en president Moeammar Kadhaffi te vermoorden. Er vielen in Manchester toen 23 doden en 512 gewonden. Men wacht nog op het resultaat van het beloofde onderzoek naar de rol van de veiligheidsdiensten in de zaak. En dat zal zo te zien nog lang wachten worden.

Uit verder speurwerk blijkt nu dat die Britse veiligheidsdiensten op grote schaal en al decennia niet alleen zomaar samenwerken met die salafistische terreurbendes maar er integendeel een centrale rol in spelen.

Zo blijken drie der kopstukken van het Britse salafisme agenten te zijn van MI5. Wat betekent dat dit feitelijk geen veiligheidsdiensten zijn zoals het hoort maar oorlogsstokers en de ware leiders van terroristenbendes, verantwoordelijk voor een enorm aantal moorden en een massale destructie wereldwijd.

Zowel Abu Hamza al Masri, alias kapitein Haak, Omar Bakri Muhammed als Anjem Choudary blijken figuren te zijn die voor rekening van MI5 in moslimkringen ageerden en zo rekruten verzamelde voor de vele oorlogen van Afghanistan tot nu Syrië die het Verenigd Koninkrijk, de VS en Israël voor hen in petto hadden. Lekker kanonnenvoer dus.

Het is een wereldje gelieerd aan zowat alle terreuraanslagen en andere vormen van criminaliteit die salafisten op hun kerfstok hebben. Met onder meer de aanslagen op de Londense metro van 7 juli 2005, de aanslagen van Mohammed Merah, de moordenaar van Toulouse, de bende van Roubaix met haar uiterst gewelddadige overvallen tot de aanslagen in Zaventem en de Brusselse metro in Maalbeek van 22 maart 2016.

Anjem Choudary

Vooral de figuren van Omar Bakri Muhammed en Anjem Choudary zijn hierbij interessant. Deze Choudary, een geschorste advocaat, leidde in zijn jongere jaren een erg liederlijk leven met grote hoeveelheden drugs, drank en het nodige vrouwelijke gezelschap.

Plots echter ontpopte die man zich als een uiterst fanatiek predikant voor wie het provoceren en uitschelden van de Britse maatschappij dagelijkse kost was. Hij werd dus geen advocaat maar onrustzaaier die maar niet genoeg kreeg van het beledigen van zijn thuisland. De drank, drugs en seks veranderden in donderpreken.

Omar Bakri en later Choudary richten eerst al Muhajiroun op en daarna Shariah4UK, Sharia4Islam en Mulims4Crusades op. Organisaties die na verloop van tijd werden verboden maar de leiders als Choudary en Omar Bakri bleven gerechtelijk merkwaardig steeds netjes buitenschot.

Anjem Chadoury - 6

Anjem Choudary toen hij nog geen salafist en agent van MI5 was.

Een van hun strafste daden was het uitschelden in het stadje Wootton Bassett van de in Afghanistan gestorven Britse soldaten. Die werden er door de overheid ceremonieel in een kist door het stadje vervoerd, uiteraard in aanwezigheid van hun nabestaanden. Choudary en zijn vrienden kwamen er telkens tegenbetogen en uiteraard al de omstaanders, incluis verwanten, beledigen.

Scheldpartijen

Wat voor de Britse pers dan weer een thema bij uitstek was om Choudary en Bakri en hun organisaties eveneens uit te schelden. Choudary werd voor de pers en de doorsnee Brit zo vijand nummer één. Het regende in het Verenigd Koninkrijk beledigingen heen en weer. Het leek dat ook voor de Britse regering Anjem Choudary en Omar Bakri Muhammed eveneens vijand nummer één waren.

Maar buiten de scheldpartijen en harde woorden van de regering gebeurde er niets. En dankzij die steeds maar opgedreven spanningen werden Choudary en zijn kompanen steeds populairder bij een bepaald segment van de Britse bevolking, jonge moslims, oudere tieners en twintigers die in de marge der samenleving zich veelal bezig hielden met allerlei vormen van kleinere criminaliteit.

Hun bestaan hier stelde niet veel voor maar Choudary schotelde hen een nieuw leven voor en een waar er nog wat te verdienen was, huurling bij het almaar groeiende leger van jihadisten in Syrië en elders. En verloren ze hun leven dan waren er nog de 64 of zo maagden in de hemel, een neukparadijs. En men kreeg ginds niet alleen een loon maar men kon er ook naar hartenlust stelen, moorden en verkrachten.

Volgens een serie bronnen zijn Choudary en Omar Bakri verantwoordelijk voor de rekrutering van een 500 van de 850 Britten die in het Midden-Oosten voor al Qaeda, ISIS en andere terreurgroepen gingen vechten. (1)

Abu Hamza al Masri

Een andere vriend van Omar Bakri en Choudary was Abu Hamza al Masri, alias Kapitein Haak. Dit omwille van de prothese waarbij een van zijn handen had vervangen door een haak zoals men die wel eens in zeeroverfilms ziet. Wat zijn imago van onrustzaaier nog verbeterde.

Ook die kon jarenlang vanuit de moskee van Finsbury Park in Londen waar hij imam was de heilige oorlog prediken, o.m. op de bijeenkomsten van al Muhajiroun die daar gehouden werden. Zijn eerste publiek gekende salafistische terreuractiviteiten dateren van rond 1990 en situeren zich in Bosnië.

Ook deze werd jarenlang, tot grote frustratie van zelfs de koningin, de volledige vrijheid gelaten om zoals Choudary op te roepen tot steun voor al Qaeda en andere terreurgroepen. Hij vocht trouwens mee in de oorlogen rond Bosnië, Kasjmir, Algerije, Afghanistan, Pakistan en Jemen. In het geval van Jemen werd een van zijn zoons trouwens gearresteerd wegen het organiseren van ontvoeringen.

Abu Hamza werd een eerste maal op 27 mei 2004 aangehouden op vraag van de VS en kort nadien op 26 augustus 2004 op vraag van het Britse gerecht zelf wegens betrokkenheid bij terrorisme. Men veroordeelde hem op 7 februari 2006 in London tot 7 jaar cel en leverde hem nadien op 6 oktober 2012, 6 jaar later, uit aan de VS.

Aboe Hamza

Abu Hamza al Masri, provocateur in dienst van MI5, hier samen met enkele vrienden, zeer waarschijnlijk wereldverbeteraars, zoiets als idealisten.

Hier kreeg hij dan op 14 april 2014 levenslang zonder kans op beroep. Tijdens dat proces stelde diens advocaat Joshua Dratel dat zijn acties gebeurden in overleg met MI5 om zo de moslimgemeenschap in het Verenigd Koninkrijk te infiltreren. (6)

De strategie van MI5 en Choudary was zeker succesvol. Door hem voor te stellen als ‘s lands grootste vijand werd hij geloofwaardig in dat segment van de bevolking dat zich om allerlei reden afkeerde van die Britse maatschappij. Des te meer scheldpartijen heen en weer des te beter voor MI5 en figuren als Aboe Hamza, Omar Bakri Mohammed en Anjem Choudary.

Voorwaarde was wel dat men hen liet begaan. Niet simpel want terwijl de ene politiedienst tegen hen wilde optreden zorgde een andere ervoor dat ze gerechtelijk buiten schot bleven. Wat bij nogal wat Britse politielui voor grote frustratie zorgde.

Aanslagen op Londense metro

Zo waren er in de pers verhalen te lezen over trainingskampen met wapens en de Britse krant The Telegraph noemde zelfs 15 terreuraanvallen of pogingen tot waarbij Choudary vanaf 2001 betrokken was. Zo waren er de aanslagen van 7 juli 2005 op de Londense metro en een dubbeldeksbus waarbij eventjes 52 doden en 700 gewonden vielen. De zelfmoordenaars waren allen lid geweest van Al Muhajiroun. (7)

Ook Rachid Redouane, Kuram Shozad Butt en Youssef Zaghba behoorden tot het clubje van al Muhajiroun en haar opvolgers. Het waren zij die op 3 juni 2017 de moorddadige aanslag pleegden op London Bridge, goed voor 5 doden.

Redouane was een oudgediende van o.m. de oorlog in Libië waar hij vocht met de Libische Strijdersgroep van Abdul Hakim Belhaj, de man van al Qaeda in Libië en na de machtsovername commandant van de Nationale Transitieraad. (8)

Youssef Zagba werd in maart 2016 op weg naar Syrië door de Italiaanse autoriteiten in Bologna tegengehouden maar na contact met iemand bij MI5 vrijgelaten. (9) Ook waren Michaël Adelbolajo en Michael Adebowale, de moordenaars op 22 mei 2013 van de Britse soldaat Lee Rigby kennissen van diezelfde Choudary. Maar de politie ondernam niets en liet gewoon betijen.

En wie dacht dat de politie dan Omar Bakri Mohammed ging arresteren was eveneens verkeerd. De man trok op reis naar Libanon en toen hij wou terugkeren werd hem de toegang tot het Verenigd Koninkrijk verboden. Er kwam dus geen Brits proces tegen de man. Toch netjes. (1)

Abdul Hakim Belhaj -

Abdul Hakim Belhaj, leider van de Libische Strijdersgroep, een onderdeel van al Qaeda, werd om die reden door de Britten ontvoerd en overgeleverd aan de Libische regering van Kadhaffi. Die mocht er dan mee doen wat hij wou. Nadien gebruikten de Britten diezelfde Belhaj om Kadhaffi te vermoorden. Een regeringsbeleid gestoeld op democratische humanitaire principes noemt men dat.

Waarna de fakkel bij al Muhajiroun dan werd overgenomen door de Pakistaan Anjem Choudary. De meester agitator werd de nieuwe leider. Choudary kon zo verder kanonnenvlees werven voor de oorlogen van MI5.

Tot hij op 5 augustus 2015 in een filmpje op YouTube de eed van trouw aflegde aan ISIS. (1) Toen kon de Britse regering die hem tot dan beschermde niet veel anders meer doen dan hem arresteren en doen veroordelen. Het duurde echter nog tot 28 juli 2016 voor zijn veroordeling definitief was. Waarom hij in 2015 die ultieme provocatie deed is natuurlijk een goeie vraag die echter tot heden zonder antwoord blijft.

Leveranciers van al Qaeda

Dat salafistische terreurorganisaties in het Verenigd Koninkrijk feitelijk vrij kunnen opereren is ook duidelijk uit het verhaal van de (sic) liefdadigheidsinstelling One Nation die werkt vanuit vier steden, Batley, Leicester, Oldham en High Wycombe.

Toen al Qaeda in de Syrische stad Khan Sheikhoun begin april 2017 gasmaskers wou hebben was het One Nation die ze leverde. One Nation is dan ook een puur salafistische organisatie die samenwerkt met allerlei terreurgroepen in het buitenland. Wie dus een bijdrage wil leveren aan de ‘goede’ werken van al Qaeda kan er zo geld storten, hen bellen om er vrijwilliger te worden of een bezoekje te brengen. Zeer gemakkelijk. (10)

En zoals veel van die figuren in dit milieu hebben ook de beheerders van deze ngo een mooi strafblad. Zo veroordeelde de rechtbank voorzitter Maqsood Motala op 18 augustus 2003 voor zijn betrokkenheid bij een serie inbraken en de handel in hard drugs en wapens. (11)

Een andere bestuurder en vroeger voorzitter van One Nation was dan Arshad Patel. Deze prees de daders van de erg bloedige zelfmoordaanslagen van 7 juli 2005 op de Londense metro en een dubbeldeksbus. Hij is immers gehuwd met Hasina Sidique Khan, de zus van zelfmoordenaar Mohammed Sidique Khan, de leider van de terreurgeroep die tekende voor die aanslagen. (12)

Opvallend is wel de steun die Arshad Patel en Maqsood Motala kregen van Jo Cox, het nadien vermoorde parlementslid van Labour voor de regio Batley waar One Nation haar hoofdkwartier heeft. (13) Een steun die er kwam ondanks de eerdere veroordelingen en de gekende relaties van Patel met het salafisme.

Prins Charles

Een ander crimineel figuur in One Nation is een zekere Tarek Islam. Deze kreeg voorheen 16 maanden cel om reden dat hij in een nachtclub en stomdronken een man aftroefde met een fles champagne.

 

Anjem Chadoury - 1

Anjem Choudary in actie. Is dat niet leuk, je door de Britse staat laten betalen om hen voor rotte vis uit te schelden. Fijn beroep.

En alhoewel de Britse officiële Liefdadigheidscommissie One Nation al regelmatig op de vingers tikte blijft ze operationeel. (14). Maar One Nation steunt Al Qaeda en dat doet ook de Britse regering en dus kan One Nation blijven verder werken. Deze blijkt immers bovendien goede vrienden te hebben in zionistische kringen. (10)

Zo krijgt One Nation geld van Prism The Gift Fund dat mede wordt geleid door lord Stone of Blackheath. Een lid van het Britse Hogerhuis die zijn benoeming daar te danken heeft aan premier Tony Blair (Labour).

Deze lord is ook lid van onder meer The Labour Friends of Israel en Jewish Policy Research dat onder leiding staat van bankier Jacob Rothschild, de levenslange voorzitter van deze organisatie. En wie Rothschild zegt denkt bijna onmiddellijk ook aan de stichting van Israël.

Hoeft het dan ook te verbazen dat de Moslimbroeders, in wezen toch een salafistische organisatie die in veel gevallen al samenwerkte met al Qaeda, ook in het Verenigd Koninkrijk alle nodige steun krijgt. Kroonprins Charles is zelfs beschermheer van hun aan de universiteit van Oxford verbonden organisatie, het Oxford Center for Islamic Studies.

En daar komt men ook uit bij de Egyptische predikant Youssef Qaradawi tegen (15). Deze werd in 2004 een paar jaar lang beheerder van deze organisatie en leeft in ballingschap in Qatar.

In zijn toespraken haalde die al uit naar alle niet-salafisten en uiteraard ook alle christenen, joden, enzovoort die wat hem betreft ook mogen vermoord worden. Hij wordt gezien als de hoofdideoloog van de Moslimbroeders maar werd in 2008 wel de toegang tot het Verenigd Koninkrijk ontzegd.

Moslimbroeders

In wezen gaat die relatie tussen de Britten en de Moslimbroeders terug tot de stichting van deze organisatie in 1928. Men zag haar als een tegengif voor het opkomende Arabische nationalisme dat in essentie vooral seculier was.

Hetzelfde voor het salafisme, ook wel eens wahhabisme genoemd. Het waren de Britten die in de periode 1917 tot ongeveer 1936 de basis legden voor het salafistisch rijk van Ibn Saoed, stichter van Saoedi-Arabië en beschermer van het salafisme.

En toen Europese zionisten in 1948 Israël stichten weigerde Ibn Saoed, ook gekend als Abdoelaziz Saoed,  zich daar tegen te verzetten. Het begin van de alliantie tussen dat land, de VS, het Verenigd Koninkrijk en het zionisme.

Bovendien hebben de veiligheidsdiensten MI5, MI6 en de CIA steeds kunnen rekenen op financiële steun vanuit het Huis van Saoed. Legden men ze in hun thuisland financieel en militair aan banden dan was er steeds Riyad om hen uit de nood te helpen. Wat er voor zorgden dat die samenwerking nog intenser werd. Met dan de cruciale vraag: Wie controleerde dan uiteindelijk die diensten? Washington en Londen of Riyad, of beiden?

Het ontstaan van het salafisme in zijn huidige jihadistische vorm is ontstaan in 1978 toen de VS Afghanistan destabiliseerden en zo de Sovjetunie deden interveniëren in wat altijd al haar invloedsfeer was. Afghanistan was bijvoorbeeld het eerste land om na de Oktoberrevolutie de Sovjetunie te erkennen. Beiden hadden immers de Britten als vijand.

Zbigniev Brzezinski

In Pakistan bracht men in 1977 dictator Zia ul-Haq aan de macht en samen met hem, Saoedi-Arabië en Londen begon de VS met de creatie van wat toen nog de Mujahedeen noemde. Met de belangrijke hulp van de Pakistani Inter Services Intelligence Directorate, de Pakistaanse spionagedienst. Wat militair voor de VS een enorm succes was. Voor Afghanistan zelf en de wereld echter een enorme ramp. (16)

Het was een strategie uitgedacht door Zbigniev Brzezinski, de toenmalige Amerikaanse Nationale Veiligheidsadviseur onder president Jimmy Carter. Toen men Brzezinski later hierover interviewde gaf hij probleemloos de rol van de VS in de kwestie toe, incluis de destabilisering van Afghanistan. En toen men daarop de vraag stelde of die jihadisten dan geen gevaar vormden lachte hij dat ogenschijnlijk heel arrogant weg.

Achteraf gezien was zijn nonchalante houding in deze zaak begrijpelijk want het zijn de Westerse inlichtingendiensten die deze jihadisten via hun infiltranten genre Anjem Choudary en Abu Hamza al Masri sturen in de richting die de Mossad, CIA en MI5 wensen.

Het verklaart ook perfect waarom de oorlog tegen de terreur zoals de oorlog tegen de drugs nergens raakt en men integendeel beide fenomenen ziet groeien. Immers achter die terreur en drugs staan diezelfde zogenaamde inlichtingendiensten die als het ware een staat binnen de staat vormen. Want ook de opbrengst van hun drughandel zorgen ervoor dat zij desnoods onafhankelijk van hun regeringen kunnen opereren. (17)

Fouad Belkacem

Maar Anjem Choudary kwam er met zijn proces nog goed vanaf. Hij kreeg amper 5 jaar en 6 maanden cel voor steun aan een terreurorganisatie, in dit geval ISIS. De hier in België en Nederland beste gekende door Choudary gerekruteerde extremist is natuurlijk de Antwerpenaar Fouad Belkacem die samen met enkele kompanen in navolging van zijn vriend Choudary op 3 maart 2010 Sharia4belgium 2010 opricht.

En zoals Choudary was ook Fouad Belkacem een provocateur die steeds maar de spanning deed toenemen en daardoor van de media veel belangstelling en dus publiciteit kreeg. Fouad Belkacem mag zoals zijn illuster voorbeeld in het Verenigd Koninkrijk in België gezien worden als de mogelijks meest succesvolle ronselaar voor de oorlogen in het Midden-Oosten.

Fouad Belkacem een man met een stevig strafblad die salafistisch predikant werd na rekrutering door Anjem Choudary, een agent van MI5. Zoals Anjem Choudary in het Verenigd Koninkrijk de meest succesvolle werver voor Syriëstrijders was zo is Fouad Belkacem dat voor België geweest. Een succes dus voor MI5.

Voor hij zich in 2003 tot het salafisme bekeerde was ook hij een man met al een stevig strafblad gaande van inbraak tot weerspannigheid, autozwendel, schriftvervalsing, Btw-fraude, racisme, slagen en verwondingen, smaad aan de politie en drughandel. Of Belkacem ook directe contacten had met MI5 is niet geweten, zeker is dat hij de methoden van Choudary overnam.

Zo werd Sharia4Belgium reeds op 7 oktober 2012, na twee jaar dus, verboden en kreeg hij van het Antwerpse hof van beroep op 27 januari 2016 twaalf jaar cel. Zijn Sharia4Belgium kon dus wel bijna drie jaar relatief ongestoord werken.

Verder konden zijn kompanen probleemloos naar Syrië vertrekken om er bij die terreurgroepen te gaan vechten. Zo bedreigde Belkacem ook o.m. toenmalig minister van Defensie Pieter De Crem (CD&V) met de dood. Wel werd hij regelmatig opgepakt en zag hij dikwijls voor korte tijd een cel. Wat doet vermoeden dat hij zeker niet de bescherming genoot van zijn voorbeeld Anjem Choudary.

Het vertrek naar het Midden-Oosten van veel leden om er te gaan vechten en acties van politie en gerecht zorgden voor het wegkwijnen van deze beweging. En de enorme nederlaag die het salafisme in Irak en Syrië leed zal er ook niet veel goed aan doen.

Afghanistan en de eerste Tsjetsjeense oorlog waren de hoogdagen van het salafisme, nu is de top al lang voorbij en zit men in een dal. Of men hen daar nog uit zal kunnen halen is de vraag.

De sjeik van Molenbeek

En dan is er de andere bekende Belgische salafistische predikant, de 72-jarige uit het Syrische Aleppo afkomstige Bassam Ayachi. De man die in 1992 na een failliet avontuur met een restaurant in Aix-en-Provence naar Brussel trok en er het Centre Islamique de Belgique (CIB) opricht. Wat Abu Hamza al Masri en de moskee van Finsbury Park in Londen was voor het rekruteren van jihadisten zo was dit het geval voor Bassam Ayachi en het CIB in het Brusselse Molenbeek.

Op 4 april van dit jaar werd hij door de Fransen aangehouden toen hij via Turkije uit Syrië terugkeerde. Blijkbaar verbleef hij al enkele maanden in Turkije, volgens zijn fans om er een nieuwe prothese voor zijn arm te laten plaatsen. Waarna de Turken hem oppakten en naar Frankrijk stuurden. (18)

Daar was er op 12 maart een onderzoek tegen hem gestart na de arrestatie van een naar Frankrijk uit Syrië teruggekeerde jihadist. Mogelijks viel bij diens ondervraging de naam van Bassam Ayachi als diens rekruteerder. (19)

Bassam Ayachi heeft het uiterlijk van een soort Sinterklaas, wee echter de niet-salafistische kinderen die in zijn handen raken.

En kijk onmiddellijk trokken enkelen in België naar de pen om de man voor te stellen als feitelijk een onschadelijk figuur die het wel goed meent. Een soort fanclub dus. De allereerste om verzachtende omstandigheden in te roepen was Gauthier De Bock. Die schrijft op 4 april 2018 (20) op de website van het weekblad Moustique een stuk en stelt daarin:

Les amalgames allant bon train s’agissant de musulmans, barbus et maniant l’AK 47, même pour une bonne cause, le Cheikh Bassam Ayachi est toujours inculpé, en Belgique, de participation à une organisation terroriste.

Amalgamen verkopen altijd goed als het gaat over moslims, mannen met baarden die dan nog zwaaien met een AK47, zelfs als het voor een goede zaak is, dan is de sjeik Bassam Ayachi in België altijd schuldig wegens het lidmaatschap van een terroristische organisatie.

Een soefist

Zelfs de website Bellingcat doet hier een flinke duit in het zakje (21) en springt in de bres voor onze Molenbeekse sjeik. Daar stellen onderzoeker Pieter Van Ostaeyen en journalist  Guy Van Vlierden, die werkt voor Het Laatste Nieuws, dat het wat betreft Bassam Ayachi allemaal overroepen is.

Hun stelling is: Jazeker, hij is een salafistisch predikant maar hij heeft steeds gezegd dat hij tegen de komst naar Syrië van Syriërstrijders is. Bovendien vocht hij in Syrië tegen ISIS en nu tegen Hayat Tahrir al Sham (al Qaeda in Syrië). Kortom hij is een gematigde jihadist waarmee men zaken kan doen.

En wie de man breed glimlachend en met zijn grijze baard ziet zou zelfs denken dat dit de vleesgeworden Sinterklaas is, de goede kindervriend dus. Maar dan moet men de realiteit die achter die baard, de mooie woorden en de glimlach schuilt wegcijferen. En daarin zijn Pieter Van Ostaeyen en Guy Van Vlierden hier goed bedreven.

Zo stellen zij in het stuk: ‘The pictures show an old man, dressed as a Sufi cleric, not a bloodthirsty jihadi.’ (‘De foto’s tonen een oude man, gekleed als een soefistische (22) predikant eerder dan als een bloeddorstig jihadist). Voor hen is de man een gematigde jihadist die buiten Syrië geen terreuraanslagen wil zien gebeuren en wiens groep De Valken van de Levant (Suqur al Sham) best te doen is. Ze zijn gematigd in hun jihad.

Bellingcat

En dat de website Bellingcat dit gemoedelijk portret van de vader van het Molenbeekse salafisme publiceert hoeft ook niet te verbazen. Eliot Higgins, de man achter eerst Moses Brown en nu Bellingcat, werkt immers voor The Atlantic Council en dat is feitelijk een soort van intellectuele satelliet van de NAVO die toch mee die oorlog tegen Syrië steunt.

Bovendien is Bellingcat binnen de Atlantic Council een deel van het Digital Forensic Research Lab en dat krijgt volgens eigen informatie steun van The Syrian American Medical Society, het Aleppo Media Center, the Syria Institute, Syrian Civil Defense (De Witte Helmen) en de Syrian Campaign. Organisaties die o.m. leiden naar al Qaeda, en de Rockefellers Brothers Foundation en vermoedelijk naar allerlei Westerse geheime diensten.

Eliot Higgins - Atlantic Council - The Syria Campaign

Een deel van het netwerk rondom Eliot Higgins en zijn Bellingcat. Een man die op basis van internetfoto’s en video’s zware beschuldigingen uit. Alsof foto’s en video’s op het internet zomaar te vertrouwen zijn. Links onderaan het logo van de Witte Helmen.

Dus de Witte Helmen steunen Bellingcat die op haar beurt al de verhalen die de Witte Helmen uit hun helm toveren zoals de gifgasaanval op Douma, bewijzen door haar (sic) forensisch onderzoek. Een zwendel dus.

En bovendien stelt zich hier de vraag waarom zogenaamde hulporganisaties een toch rijke instelling als The Atlantic Council en dat Lab moeten gaan steunen. Dat is toch niet de taak van een hulporganisatie. Het is alsof het Nederlandse Rode Kruis het Haagse onderzoeksinstituut Clingendael of De Telegraaf zou gaan steunen.

Maar het toont dat Bellingcat gewoon een onderdeel is van een zwendel van organisaties die organisch met elkaar verbonden zijn en alleen maar dienen om elkaar geloofwaardig te maken. Het verklaart waarom haar zogenaamde onderzoeksresultaten steeds daar belanden waar de VS en haar bondgenoten dat willen. Geen toeval.

Achter de façade

Pieter Van Ostaeyen, Gauthier De Bock en Guy Van Vlierden baseren zich in essentie op de verklaringen van Bassam Ayachi zelf zonder echter achter die façade te kijken. Hij zegt wel dat hij tegen de komst naar Syrië van buitenlandse jihadisten is maar de realiteit is dat er in zijn spoor wel naar Syrië trokken en zijn CIB een verzamelplaats van terroristen was..

En dat hij tegen de internationale terreur is is eveneens een fabeltje. Vanuit zijn Centre Islamique de Belgique lopen er contacten met de ganse wereld van de internationale terreur, zelfs naar de aanslagen in Zaventem en Maalbeek.

Maar dan moet men wel verder kijken dan naar zijn beweringen natuurlijk. Ook die over de Valken van de Levant. En, nog erger, sinds wanneer is salafistische terreur een probleem hier in het Westen en niet ginds. Syriërs, Irakezen, enzovoort mogen dus in die filosofie leven onder het juk van die bendes. Zolang wij Belgen er maar geen last van hebben.

Abdel Rahman Ayachi, hier in de Brusselse rechtbank, de zoon van de ‘gematigde’ Bassam Ayachi, noemde joden op de website van het CIB  apen en varkens en zette er ook video’s met onthoofdingen op. Gematigde weliswaar.

En zoals met Abu Hamza kan men ook hier de vraag stellen naar de rol van de inlichtingendiensten. Bassam Ayachi kwam voor het eerst begin 1996 in het vizier van het gerecht toen hij volgens een enquête van de Franse onderzoeksrechter Jean-Louis Bruguière een cruciale rol speelde bij de erg gewelddadige overvallen van wat men de Bende van Roubaix noemde. (23)

En nog steeds kreeg onze Molenbeekse salafist ondanks al de feiten nooit een definitieve veroordeling op zijn naam. Dus al 22 jaar kan de man bijna ongestraft opereren in de wereld van de salafistische terreur. Wat natuurlijk de steun van bepaalde machtige structuren zoals geheime diensten doet vermoeden.

De uit 12 leden bestaande bende van Roubaix pleegde tussen 20 januari en 29 maart 1996 in totaal 8 aanslagen waaronder die met een autobom voor het hoofdkantoor van de politie in Rijsel. De buit van die overvallen diende voor het financieren van de jihadistische terreur in Bosnië.

Volgens het onderzoek van rechter Bruguière werd het geld via Bassam Ayachi doorgesluisd naar de vrienden in Bosnië waar al Qaeda met Bin Laden toen erg actief was. Ook de Britse MI5 predikant Abu Hamza kwam hier in beeld. (24) De leider van die bende was immers een zekere Christophe Caza die als salafist in Bosnië had gevochten en wiens spirituele gids Abu Hamza was.

Dat jihadisten toen in Bosnië opereerden was natuurlijk logisch. De landen van de NAVO wilden Joegoslavië kapot en daarvoor diende men het sektarisme zoals nu in Irak en Syrië op de spits te drijven. En in Bosnië en in Kosovo waren figuren als Bassam Ayachi en Abu Hamza met Bin Laden hiervoor de geschikte figuren. Over hun gruweldaden lazen we natuurlijk nooit iets in de pers. En dus bleven Abu Hamza en Bassam Ayachi buiten schot.

Maar reeds voor 1996 kwam Bassam Ayachi in contact met het gerecht. Na zijn vertrek van Syrië naar Frankrijk in 1960 werkte hij in 1979 voor de Franse bouwonderneming Bouygues in Saoedi-Arabië. Dit tijdens de beruchte bestorming van de Grote Moskee door een 500 man sterke bende onder leiding van Juhayman al Otaybi, een extremist van het zuiverste water. Bassam Ayachi werd hierbij als verdachte gearresteerd. (25)

Salafistisch broeinest

En tweede maal maar dan veel sensationeler kwam hij in het vizier van het Europese gerecht toen hij het huwelijk inzegende van Malika al Aroud en Abdessatar Dahmane vlak voor die laatste onder het mom van journalist naar Afghanistan vertrok om op 9 september 2001, twee dagen voor de aanslagen in New York, Achmed Sjah Massoud te vermoorden.

Deze pleegde vanuit de Afghaanse Panjshirvallei als zowat laatste verzet tegen de Taliban en werd gezien als de contactman van de Fransen, Indiërs en Russen. Maar uiteraard was de daad van Bassam Ayachi om een huwelijk hier in te zegenen op zich al strafbaar want om een religieus huwelijk mogelijk te maken moet het echtpaar eerst voor de wet zijn getrouwd. Maar ja, Bassam Ayachi erkent zoals hij stelt maar een wet, die van zijn Allah.

Malika el Aroud wordt zowat gezien als de Belgische topjihadiste van het internet en huwde nadien met de Tunesiër Moez Garsallaoui, een lid van al Qaeda die op 10 oktober 2012 in Pakistan zou gesneuveld zijn. Malika al Aroud kreeg op 10 mei 2010 8 jaar cel en verloor op 1 december 2017 ook haar Belgische nationaliteit. (26)

Zaventem en Maalbeek

Het Centre Islamique de Belgique was dan ook een broeinest van allerlei jihadisten op zoek naar plekken om terreur te plegen. Zo werden zeven salafisten van het CIB in november 2010 gearresteerd wegens hun betrokkenheid bij het terrorisme in Irak in de jaren 2005 en 2006. Bij de huiszoekingen werden trouwens ook wapens ontdekt. (27)

Niet verassend komt bij het onderzoek naar de aanslagen in Zaventem en Maalbeek ook de figuur van Bassam Ayachi en zijn CIB ter sprake. Onder meer in de figuur van de gekende terrorist Ali Tabich, een oud lid van het CIB en vermeend leverancier van de producten voor het aanmaken van de toen gebruikte springstof.

Onder de zeven Ali Tabich, Olivier Dassy en Abdel Rahman Ayachi. Ali Tabich zal later opduiken in het onderzoek naar de aanslagen van 22 maart 2016 in Zaventem en Maalbeek. Ali Tabich runde aan de Brusselse Stalingradlaan een doe-het-zelf-zaak waar zelfmoordterrorist Ibrahim al Bakraoui zijn materiaal kocht voor het aanmaken van de in Maalbeek en Zaventem gebruikte springstof. (28)

Olivier Dassy duikt dan weer op in Syrië bij Bassam Ayachi evenals Abdel Rahman, zoon van Bassam Ayachi. Deze zoon krijgt in Brussel in eerste aanleg 8 jaar cel en in beroep 4 jaar. Abdel Rahman wordt ook het verspreiden via de website Ribaat.org, de website van het CIB, verweten van onder meer onthoofdingen. Het betere salafistenwerk dus.

Voordien al veroordeelde het Brusselse hof van beroep de man samen met zijn kompaan Raphaël Gendron op 23 januari 2006 wegens het verspreiden van racistische boodschappen via Assabyle.com, de voorganger van Ribbaat. (29) Hier werden joden onder meer omschreven als apen en varkens en een onwaardig volk dat zijn straf niet zou ontlopen.

Opvallend is dat Sebastien Courtoy, advocaat van Abdel Rahman Ayachi, tijdens de debatten voor de rechtbank als argument ter verdediging stelde dat zijn cliënt werkte voor de DGSE, de Franse buitenlandse veiligheidsdienst. Wat uiteraard niet zou moeten verbazen. Het is een lekkere bijverdienste en geeft een zekere immuniteit om te moorden en plunderen. (30)

Het mag allemaal

En ondanks al die criminele feiten bleef Bassam Ayachi gerechtelijk buiten schot. Na 2001 zal er bij hem slechts op 27 januari 2006 voor zover geweten voor het eerst een huiszoeking gehouden worden en werd hij in de zaak van de Bende van Roubaix maar eventjes gearresteerd.

Tot een definitieve veroordeling kwam het echter tot heden nooit. Zelfs al schrijft hij in maart 2004 een open brief met doodsbedreigingen aan het adres van de Franse president Nicolas Sarkozy. Het kan en mag allemaal.

Zo zal hij na die huiszoeking in 2006 naar het Midden-Oosten trekken en bij zijn terugkeer met Raphaël Gendron in het Italiaanse Bari op 11 november 2008 gearresteerd worden. In hun caravan hadden zich immers 2 Syriërs en drie Palestijnen verstopt. Mensenhandel dus.

Nicolas Sarkozy - 3

Bassam Ayachi bedreigde de toenmalige president Nicolas Sarkozy in een publieke verklaring maar gerechtelijk gebeurde er tegen hem niets.

Volgens de politie was er in hun caravan ook propagandamateriaal voor al Qaeda gevonden. Zij kregen hiervoor 4 jaar cel maar werden in beroep vrijgesproken. In hun gevangeniscel had de politie echter microfoons verstopt en uit de gesprekken leidde men af dat ze in Frankrijk een aanslag planden op de luchthaven van Roissy-Charles de Gaulle.

Wat voor een nieuw proces zorgde met een veroordeling op 11 juni 2011 tot 8 jaar cel. Maar in beroep werd dat wegens onvoldoende bewijzen op 3 juli 2012 opnieuw een vrijspraak. Nadien keert hij wel terug naar België maar niet voor lang want stilaan voelt hij de druk vanuit de politiek en het gerecht op hem toenemen. Op dat ogenblik beginnen de kranten immers het probleem te ontdekken van de salafistische terreur in Europa.

Zo stelt de Brusselse raadkamer Bassam Ayachi op 14 december 2016 eindelijk in verdenking. (31) En zoals ook zijn zoon Abdel Rahman, hun kompanen Raphaël Gendron en Olivier Dassy naar Syrië trokken om aan de gevangenis te ontsnappen, zo vlucht ook Bassam Ayachi in 2013 terug naar zijn oude vaderland Syrië.

Valken van de Levant

Zij vervoegen er de Valken van de Levant (Suqur al Sham) een van de vele honderden salafistische terreurgroepen. (32) De Valken van de Levant is vooral actief in de provincie Idlib maar raakte eind 2013 verwikkeld in de interne jihadistische oorlog tussen ISIS en de andere groepen waarmee men voorheen vrij probleemloos samenwerkte.

De groep werd in september 2011 opgericht door Ahmed Aboe Eissa, voor de oorlog in Syrië uitbrak een van de vele salafistische gevangen in het land. De Valken van de Levant groeide, ongetwijfeld dankzij Amerikaanse en andere buitenlandse steun, snel uit tot een van de grootste groepen van het land. Tot eind 2013 toen er in jihadistan een oorlog uitbrak.

Eind 2013 hadden die jihadisten immers zoals de VS had gevraagd het olierijke oosten van Syrië bezet (33). En daarbij hoorde ook de voor de lente van 2014 geplande verovering van grote delen van het nog veel olierijkere Irak. Dit laatste met als idee Irak definitief te versplinteren. En olie betekent heel veel geld en heel vermoedelijk was dit de echte aanleiding voor de interne oorlog onder jihadisten.

Noer al Din al Zinki - Handarat-Aleppo - Juli 2016 - onthoofding Palestijns kind

Hier enkele feestende leiders van terreurgroep Nour Din al Zinki als ze het 12-jarige zwaar zieke Palestijnse jongen Abdoellah Issa onthoofden. En leutig dat dit blijkbaar was. Zie maar naar de vrolijke jongen die breed lachend zijn duim omhoog steekt. Dit zijn de bondgenoten van de Valken van de Levant en Bassam Ayachi. Gematigde vrienden dus.

Voor de Valken van de Levant was deze oorlog echter desastreus met ganse eenheden die overliepen naar ISIS. Het toont nogmaals dat de bewering van Pieter Van Ostaeyen en Guy Van Vlierden dat deze Valken van de Levant ‘a rather moderate islamist group’ is (een nogal gematigde islamitische groep) gewoon fantasie is.

Zo vervoegden de familie Ayachi in 2012 en midden 2013 een groep waarbij ook massa’s toekomstige leden van ISIS zaten. Bovendien rekruteerde die groep ook kinderen (34) en waren ze in een bepaalde periode toen Bassam Ayachi er toch voor rechter speelde zelfs in alliantie met al Qaeda. Waarbij men eveneens werkte met zelfmoordterroristen. (35)

Sinds de oorlog met ISIS zijn de Valken van de Levant echter gekrompen tot een van de kleinere legertjes die alleen lijkt te kunnen overleven in de hel die de provincie Idlib geworden is door allianties te sluiten met andere groepen. Dan eens met al Qaeda en daarna tegen al Qaeda.

Nu zijn ze in een front tegen al Qaeda waartoe ook Ahrar al Sham en Nour Din al Zinki behoren en dat duidelijk de steun van Turkije krijgt. Het is deze alliantie die ook met Turkije tegen de Koerdische YPG/PKK vecht. Het zijn gewoon huurlingen.

Techniek van de autobom

Een van de specialiteiten van de Valken van de Levant is het gebruiken van autobommen. Daarbij worden gevangenen de vrijheid gegeven en krijgen de ‘gelukkigen’ zelfs een auto ter beschikking om hen zelf naar hun vrijheid te rijden. Wat deze gelukkigen natuurlijk niet weten is dat dit een autobom is die men zodra hij een controlepost van het leger nadert tot ontploffing wordt gebracht. Bye bye geluk.

En uiteraard streeft de Valken van de Levant zoals de rest van die terreurgroepen naar een kalifaat om zo hun versie van de sharia en de koran ingang te doen vinden. En dat ze in alliantie zijn met een groep als Nour Din al Zinki zegt ook veel.

Deze groep bracht in 2016 bij het bouwen van een feestje de 12-jarige uit een hospitaal ontvoerde Palestijnse jongen Abdullah Issa om het leven door hem te kelen. (36) Ze zetten hun ‘feestgedrag’ zelfs op YouTube. Ook die groep werd in de westerse media voorheen steeds omschreven als gematigd. Gematigd kelen misschien.

Bassam Ayachi - 3

De gematigde rechter Bassam Ayachi poserend met een AK47. Om zijn rechtspraak kracht bij te zetten?

Bassam Ayachi had wel meer geluk dan zijn zoon Abdel Rahman die op 19 juni 2013 sneuvelde en kompaan Raphaël Gendron die op 14 april 2013 werd neergeschoten. Bassam Ayachi werd in februari 2015 alleen kort ontvoerd door al Qaeda en verloor bij een aanslag in februari 2015 een deel van een arm.

Bij de Valken van de Levant was hij rechter die zijn visie op de sharia deed naleven. Over zijn vonnissen hier is niets geweten. Vermoedelijk was hij ook wel invloedrijk. Maar het rijk van de jihadisten in Syrië loopt naar haar einde en misschien is dat de ware reden waarom hij zoals vele anderen naar Turkije trok. Beter in een Franse of Belgische gevangenis zitten dan in handen te vallen van het Syrische leger of haar bondgenoten.

Het is nu wachten op de verdere afwikkeling van de rechtszaken die in Frankrijk en België tegen de man lopen. Komt er nog een einde aan diens straffeloosheid en zullen zijn slachtoffers nog gerechtigheid zien?

Conclusie

Al Qaeda, ISIS, Valken van de Levant en al die andere groepen staan in de praktijk onder controle van de westerse veiligheidsdiensten die hen financieren, sturen en wapens en andere benodigdheden om oorlog te voeren leveren. En dit zo al 40 jaar lang. Zonder geld en centen van de CIA zijn zij niets. (37)

Het is gewoon kanonnenvlees die het slachtoffer werden van gewetenloze schurken als Bassam Ayachi, Abu Hamza en Anjem Choudary. Zij stuurden soms simpele geesten en kleine criminelen regelrecht de dood tegemoet zoals bij die aanslagen van 7 juli 2005 op de Londense metro.

Maar de echte schuldigen voor die ontelbare doden zijn de westerse geheime diensten die zonder scrupules en gedreven door hun machtshonger de wereld de vernieling injagen. Over de slachtoffers van die aanslagen in Nice, Londen, Zaventem en Madrid maken zij zich geen enkele zorg. Als een aanslag lukt zijn zij blijkbaar tevreden.

De grote vraag is dan ook: Waarom? Willen zij het angstgevoel bij de bevolking er zo inpompen om aldus Big Brother, de alleswetende staat, dichterbij te brengen? Men moet het zeker niet uitsluiten want een ander motief lijkt er zo te zien niet te zijn.

En onze Britse (sic) bondgenoten? Ze breken in bij telefoonmaatschappij Proximus om er alle data te stelen en rekruteren hier dan ook nog salafisten om in België en elders terreuraanslagen te plegen. Met zulke bondgenoten heeft men uiteraard geen vijanden meer nodig.

Willy Van Damme

Nota’s

1) Insurge Intelligence, 17 juni 2017, Nefeez Ahmed, ‘ISIS recruiter who radicalised London Bridge attackers was protected by MI5’. https://medium.com/insurge-intelligence/isis-recruiter-who-radicalised-london-bridge-attackers-was-protected-by-mi5-232998ab6421

Omar Bakri Muhammed was ook de oprichter van de Britse tak van de internationale terreurbeweging Hizb ut-Tahrir. De bron bij uitstek voor Corry Hancké van de Standaard om te weten wat er op de Krim in Rusland Abdul Hakim Belhajuist gaande is.

2) Haaretz, 19 juni 2017, ‘Israel Reportedly Providing Direct Aid, Funding to Syrian Rebels.’ https://www.haaretz.com/middle-east-news/syria/with-eye-on-iran-israel-increases-military-support-for-syrian-rebels-1.5826348

Haaretz, 21 februari 2018, ‘To Push Iran Back, Israel Ramps Up Support for Syrian Rebels, ‘Arming 7 Different Groups’, https://www.haaretz.com/middle-east-news/syria/with-eye-on-iran-israel-increases-military-support-for-syrian-rebels-1.5826348

3) Het geheim van Belliraj, George Timmerman, Houtekiet, 2011.

4) Belliraj bekende bij zijn ondervragingen in Marokko ook de moord op dokter Joseph Wybran, een topfiguur binnen de Brusselse joodse gemeenschap. Hij wist daarbij gegevens te onthullen die normaal alleen de moordenaar kon weten.

5) The Financial Times, Sam Jones, 27 mei 2017, ‘A forgotten civil war comes home to Manchester’.

De grote vraag is waarom die krant dit voor de Britse regering schadelijk verhaal publiceerde. Journalist Sam Jones is kind aan huis bij de veiligheidsdiensten en het is in dat milieu zoals overal steeds een zaak van ons kent ons.

Hadden sommigen bij MI5/MI6 gewoon genoeg van de samenwerking met die jihadisten en wilden ze dit via dit lek aan de kaak stellen? Mogelijks, en dus trok men naar vriend Sam Jones die dit dan na overleg publiceerde.

6) The Telegraph, 7 mei 2014, Philip Sherwell, ‘Abu Hamza ‘secretly worked for MI5’ to ‘keep streets of London safe’.’ https://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/northamerica/usa/10814816/Abu-Hamza-secretly-worked-for-MI5-to-keep-streets-of-London-safe.html.

Documenten die dat dienden te bewijzen werd door diens advocaat aan de rechtbank ook overhandigd. Blijkbaar zonder gevolg. Ook tijdens diens Brits proces haalde men dit argument boven.

7) The Telegraph, 21 augustus 2016, Martin Evans en Ben Farmer, ‘ MI5 stopped Scotland Yard taking Choudary down, sources claim.’ https://www.telegraph.co.uk/news/2016/08/21/mi5-stopped-scotland-yard-taking-choudary-down-sources-claim/

8) BBC, 10 mei 2018, ‘Abdul Hakim Belhaj: Libyan rebel commander who got UK apology.’ http://www.bbc.com/news/world-africa-14786753

Abdul Hakim Belhaj vocht in Libië en Afghanistan als lid van de Libische Strijdersgroep die in wezen de Libische tak van al Qaeda is. Hij werd door de Britten in Thailand in 2004 ontvoerd en uitgeleverd aan de regering van Moeammar Kadhaffi waar hij er 7 jaar in een gevangenis verbleef.

Die ontvoering was een onderdeel van het toen grootschalig ontvoeringsprogramma van de CIA en ook dus ook de Britten onder Tony Blair. Ontvoeringen die veelal eindigden in Guantánamo.

door die kidnapping verloor de echtgenote van Belhaj, die mee ontvoerd was, echter ook haar nog niet geboren baby. Nadien moest Belhaj dan voor de Britten meehelpen bij de moord op Kadhaffi. Wat uiteraard voor veel nieuwe gevangenen en doden zorgde.

Deze maand verontschuldigde de Britse regering zich officieel bij Belhaj en betaalde het aan hem en de echtgenote van Belhaj ook een schadevergoeding. Het kan verkeren zei Bredero.

9) Corriere della Sera, 6 juni 2017, Fiorenza Sarzanini, ‘ESCLUSIVA|Attentato Londra: Youssef Zaghba, ecco il terzo terrorista. Fu fermato a Bologna, la madre italiana vive lì.’ https://www.corriere.it/cronache/17_giugno_06/terzo-attentatore-londra-aveva-madre-italiana-089fd452-4a8f-11e7-ac11-205c7f1cfc9f.shtml

10) Casting a Golden Eye, 11 april 2017, ‘The sources behind the gas attack in Idlib, Syria.’ https://castingacoldeye.blogspot.be/2017/04/uncovering-source.html

11) The Telegraph and Argus, 18 augustus 2003, Jenny Loweth, ‘Car gang is jailed for 32 years’. http://www.thetelegraphandargus.co.uk/news/884960.Car_gang_is_jailed_for_32_years9)

12) The Sun, 11 mei 2014, Michael Hamilton en Tom Worden, ‘7/7 bomber’s brother in cop charity probe’. https://www.thesun.co.uk/archives/news/808035/77-bombers-brother-in-cop-charity-probe/

13) Twitter Jo Cox, 31 oktober 2015, ‘ Good luck to Arshad Patel & Maqsood Motala from One Nation.’ https://twitter.com/jo_cox1/status/660368342444851200.

De steun van Arshad Patel voor de zelfmoordaanslagen op de Londense metro van 7 juli 2005 was toen al zeer goed gekend. Zie punt 12. De tweet betrof steun voor een reis van One Nation naar Griekenland om er zogenaamd Syrische vluchtelingen te helpen.

Jo Cox werkte eerst als politiek adviseur voor Sarah Brown, echtgenote van de vroegere premier Gordon Brown (Labour) en nadien bij Oxfam UK. In 2015 werd ze als parlementslid voor Labour verkozen voor het district Beatley and Penn, de regio waar de hoofdzetel van One Nation gevestigd is. Ze werd op 16 juni 2016 vermoord door de racist Thomas Maire. Haar steun voor het salafisme staat echter vast.

14) Charity Commission, 23 december 2016, ‘New charity investigation: One Nation ‘. https://www.gov.uk/government/news/new-charity-investigation-one-nation

15) European Council on Foreign Relations, November 2013, Fatima Ayub, ‘The Gulf and sectarianism;’ http://www.ecfr.eu/page/-/ECFR91_GULF_ANALYSIS_AW.pdf.

Qaradawi is een sluwe vos en naar gelang de periode wijzigde hij wel eens 180° van positie. Zijn functie als hoofdtheoloog binnen de Moslimbroeders en zijn televisietoespraken via al Jazeera Arabic tonen echter diens ware gezicht. Hij moet uiteraard bij zijn toespraken ook rekening houden met zijn gastland Qatar.

16) Le Nouvel Observateur, 15/21 januari 1999, Vincent Jouvert, ‘Oui, la CIA est entrée en Afghanistan avant les Russes.’

Interview met de intussen overleden Zbigniev Brzezinski. Het was dus de zich tegenwoordig voor gutmensch uitgevende ex-president Jimmy Carter (Democraat) die verantwoordelijk is voor het ontstaan van die almaar groeiende golf van salafistische terreur.

17) Voor een beter licht op de werking van de CIA en haar relatie tot de drugshandel en productie is de volgende lectuur aan te bevelen:

– Dark alliance, Gary Webb, Seven Stories Press, 1998. Over het ontstaan van crackcocaïne, de Nicaraguaanse Contra’s en de CIA.

– The politics of Heroine, CIA complicity in the global drug trade, Alfred W. McCoy, Lawrence Hill Books, revised edition, 2003. Over de CIA in vooral Laos en Afghanistan.

– Whiteout, The CIA, drugs and the press, Alexander Cockburn en Jeffrey St. Clair, Verso, 1998. Over hoe de CIA via de media klokkenluiders genadeloos aanpakt.

– Kill the messenger, Nick Schou, Nation Books, 2006. Over de wijze waarom men journalist Gary Webb tot zelfmoord duwde.

18) Sudinfo, 28 maart 2018, ‘Cheikh Bassam Ayachi, le plus vieux djihadiste de Belgique (71 ans), est toujours en vie et il a fui la Syrie!’ http://www.sudinfo.be/id46174/article/2018-03-28/cheikh-bassam-ayachi-le-plus-vieux-djihadiste-de-belgique-71-ans-est-toujours-en

19) Le Monde, 4 april 2018, Soren Seelow, ‘Un vétéran du djihad de 71 ans arrêté en France.’
http://www.lemonde.fr/international/article/2018/04/04/un-veteran-du-djihad-de-71-ans-arrete-en-france’

20) Moustique, 4 april 2018, Gauthier De Bock, La dernière interview du “plus vieux djihadiste de Belgique.‘ https://www.moustique.be/20685/la-derniere-interview-du-plus-vieux-djihadiste-de-belgique

21) Bellingcat, 9 april 2018, Pieter Van Ostaeyen & Guy Van Vlierden, ‘Separating Facts from Fiction about Belgium’s Oldest Foreign Fighter, Bassam Ayachi.’ https://www.bellingcat.com/news/uk-and-europe/2018/04/09/separating-facts-fiction-belgiums-oldest-foreign-fighter-bassam-ayachi/

22) Het soefisme is een stroming binnen de islam die te vuur en te zwaard wordt bestreden door salafisten. Veel soefisten lieten al het leven bij aanslagen door al Qaeda & Co in zowat alle landen waar moslims in de meerderheid zijn zoals Pakistan, Irak, Egypte, Afghanistan, Syrië en Irak.

23) L’ Express, 14 november 1996, Chabrun Laurent en Dupuis Jérôme, ‘Roubaix: la filière bosniaque’. https://www.lexpress.fr/informations/roubaix-la-filiere-bosniaque_619395.html.

24) Claude Moniquet, Néo-djihadistes : ils sont parmi nous. Qui sont-ils ? Comment les combattre ?, Broché, 2013

25) Paris Match, 5 februari 2016, Alfred de Montesquiou, ‘Un clan au cœur du djihad.’ http://www.parismatch.com/Actu/International/Un-clan-au-coeur-du-djihad-908515#

26) De Standaard, 1 december 2017, Mark Eeckhaut, ‘Zwarte weduwe van de jihad’ geen Belgische meer.’ http://www.standaard.be/cnt/dmf20171130_03217170.

Ze had daarnaast nog de Marokkaanse nationaliteit.

27) 7 sur 7, 16 april 2012, Maxime de Valensart, ‘Procès terrorisme: Ali Tabich conteste s’être rendu en Irak.’ www.7sur7.be/7s7/fr/1502/Belgique/article/detail/1424126/2012/04/16/Proces-terrorisme-Ali-Tabich-conteste-s-etre-rendu-en-Irak.dhtml

28) De Standaard, 11 november 2017, Mark Eeckhaut, ‘Ibrahim El Bakraoui kocht zwavelzuur aan Zuidstation.’ http://www.standaard.be/cnt/dmf20171011_03125662

29) Unia, 23 januari 2009, ‘Belangrijke veroordeling in de strijd tegen cyberhate.’ https://www.unia.be/nl/artikels/belangrijke-veroordeling-in-de-strijd-tegen-cyberhate

30) Agoravox, 6 april 2013, Morice, ‘La mort d’un pied nickelé.’ https://www.agoravox.fr/tribune-libre/article/la-mort-d-un-pied-nickele-134311

31) Vers l’ Avenir, 14 december 2016, Jean-Pierre De Staercke, ‘Prescription pour l’ex-patron du centre islamique belge.’  www.lavenir.net/cnt/dmf20161213_00930372/prescription-pour-l-ex-patron-du-centre-islamique-belge

32) Over de groep Valken van de Levant (Suqur al Sham) bestaan enkele portretten van Amerikaanse instellingen. Die portretten zijn veelal onbetrouwbaar. Logisch want deze groep kreeg geld en wapens van de VS. De teksten zijn ook steevast verouderd en dus niet aangepast en verder alleen gebaseerd op Angelsaksische bronnen of mensen als Hassan Hassan die deze jihadisten steunen.

– Mapping Militant Organizations, Stanford University, 5 augustus 2016. http://web.stanford.edu/group/mappingmilitants/cgi-bin/groups/view/525

– Terrorist Research and Analysis Consortium (TRAC), Suqour al Sham, ht3ps://www.trackingterrorism.org/group/suqour-al-sham-brigade

33) Levant Report, 19 mei 2015, Brad Hoff, ‘Defense Intelligence Agency document: West will facilitate rise of Islamic State “in order to isolate the Syrian regime”.’ https://levantreport.com/2015/05/19/2012-defense-intelligence-agency-document-west-will-facilitate-rise-of-islamic-state-in-order-to-isolate-the-syrian-regime/

Studie van augustus 2012 van de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst DIA over hoe men het hier toen nog onbekende ISIS moest gebruiken in de oorlog tegen Syrië en ook Irak. Vermoedelijk werkte ook Aboe Bakr al Baghdadi, baas van ISIS, dus voor een westerse veiligheidsdienst.

Zowel de toenmalige directeur als de woordvoerder van de DIA bevestigden nadien de echtheid van het document. Het raakte openbaar als een gevolg van de hetze in de VS vanuit de Republikeinse partij tegen de presidentskandidate Hillary Clinton. Delen van het document zijn om veiligheidsreden wel onleesbaar gemaakt.

34) Bellingcat, 16 november 2016, Eric Woods, ‘Lost boys, Child combatants of he Syrian civil war.’ https://www.bellingcat.com/news/mena/2016/11/16/lost-boys-child-combatants-syrian-civil-war/

35) FDD’s Long War Journal, 26 mei 2014, Bill Roggio, ‘Al Nusra Front, Suqour al Sham launch joint suicide assault in Syria.’  https://www.longwarjournal.org/archives/2014/05/american_reportedly.php

36) International Middle East Media Center, 22 juli 2016, ‘Syria: PLO Statement on Beheading of Palestinian Boy in Aleppo.’ http://imemc.org/article/syria-plo-statement-on-beheading-of-palestinian-boy-in-aleppo-video/

Het kind had Thalassemie, een erfelijke aandoening van het bloed. Hoe beide heren op de website van Bellingcat een groep gematigd kan noemen die samenwerkt met monsters als die van Nour Din al Zinki grenst aan het ongelooflijke en is alleen als walgelijk te omschrijven. Het toont het totaal gebrek aan moraliteit.

37) Washington Post, 14 april 2013, Liz Sly, ‘U.S. feeds Syrians, but secretly’, https://www.washingtonpost.com/world/middle_east/us-feeds-syrians-but-secretly/2013/04/14/bfbc0ba6-a3b3-11e2-bd52-614156372695_story.html?utm_term=.0281322e9f21.

Het artikel is een prachtig voorbeeld die de symbiose toont tussen de Amerikaanse overheid, de CIA, de Amerikaanse media en al Qaeda. In de VS stelt de ‘overheid’ dat er een probleem in Syrië is want men wil in de buitenwereld hierover een beter profiel krijgen.

En daarom stuurt men dan maar Liz Sly van de Washington Post, de journaliste die voor de krant de oorlog vanuit Beiroet al jaren volgt, naar het door al Qaeda & Co bezette Aleppo. Waar trouwens toen ook nog ISIS bij behoorde.

Althans zo beschrijft Liz Sly in het artikel haar opdracht die ze krijgt. Ze stelt ook dat ze veel namen moest weglaten. Verder toont ze hoe de CIA en USAID, de officiële ontwikkelingsorganisatie van de VS, op grote schaal met vrachtwagens vanuit Turkije in Aleppo bloem en andere benodigdheden leveren aan de door die jihadisten gestolen bakkerijen. Wat al Qaeda een enorme machtspositie tegenover die bevolking geeft. Niet luisteren is geen eten! Deze mensen daar waren zo dan ook hun gevangene. Dankzij de VS.

NASCHRIFT: In tegenstelling tot bovenstaande bericht is er in België nog geen verwijzing naar de rechtbank gebeurt voor Bassam Ayachi. Er loopt volgens het federaal parket wel een onderzoek tegen die man wegens de oudere feiten. geïnformeerde bronnen geven de zaak weinig kans om te leiden tot een effectieve vervolging wegens de ouderdom van het dossier. Bassam Ayachi zal dus nu al 22 jaar lang in België ongestraft blijven. Waarom?

Charles Michel is een nepliberaal

Het is geweten dat men in Israël iedereen die kritiek heeft op dat land in de ban poogt te slaan en monddood te maken door hem te beschuldigen van antisemitisme en een ontkenner te zijn van de holocaust. Het is een zo klassiek geworden techniek dat men er normaal geen aandacht meer aan zou schenken.

Maar dat onze premier Charles Michel (MR) gisteren in een Brusselse synagoge mee moest zingen in dit koor van valszingers is zowel schokkend als schandelijk. Hij riep zijn alma mater de ULB gisteren immers op om de Britse filmmaker Ken Loach vandaag geen eredoctoraat te geven daar hij volgens Michel en zijn zionistische vriendjes een antisemiet en een ontkenner van de holocaust is. Complete onzin en een grove leugen.

Hun god

Wat Michel hier zo duidelijk poogt te doen is een voor westerse regeringen kritische stem het zwijgen op te leggen. Ken Loach is immers niet alleen een gevierde en uitstekende filmmaker maar ook een criticus van het beleid van de regeringen van de westerse alliantie.

Het eigendomsrecht staat voor de Franstalige liberaal Charles Michel centraal behalve bij zionisten die mogen van hem stelen en moorden dat het een lieve lust is. Voor hen is er maar een wet: Die van de sterkste. Dankzij de steun van het Westen, de trouwe dienaars al meer dan 100 jaar van het zionisme.

En dus doet Michel mee om Ken Loach politiek dood te maken en zo Israël te plezieren. Dit komende van iemand die het toch zo graag heeft over een vredespolitiek en de waarden van de rechtstaat, mensenrechten, vrijheden, enzovoort. Het blijkt gewoon bla bla bla te zijn. Iets als bladvulling.

Iedereen die Israël kent weet bovendien dat dit geen joods project is maar een zionistische zaak waar mogelijks zelfs een meerderheid van de joden niets mee te maken willen hebben. En het in veel gevallen omwille van haar karakter zelfs hartsgrondig haten.

Israël is gesticht op het land gestolen van de Palestijnen en in de grond zit het bloed van die Palestijnen die vochten voor hun eigendommen. Diefstal die gebeurde met als enig argument dat hun god hen dat land had belooft. Hoe geschift kan men zijn om met zo’n argument af te komen?

Nepliberaal

Maar voor deze liberaal is het eigendomsrecht relatief en als je zionist bent dan mag je stelen en moorden zoveel je wil. Zie maar hoe ze ongestraft en zonder enig protest van de EU Syrië mogen bombarderen en er salafistische terreurgroepen bewapenen. En dat steunt Louis Michel, de nepliberaal.

Bovendien is zijn bewering over antisemitisme totaal fout. Jood zijn betekent immers lid zijn van een bepaalde geloofsgemeenschap zoals het christendom en niet behorende tot een of andere taalgroep of etnie.

En daarom heeft jood zijn dus niets te maken met Semiet zijnde. Neen, Semieten zijn onder meer Arabieren of mensen die altijd al bijvoorbeeld Aramees hebben gesproken, ooit de lingua franca van de Levant. Zionisten pogen nu wel in Israël het Hebreeuws, een inderdaad Semitische taal, op te dringen maar dat is nep.

Joden verbranden Israëlische vlaggen

Massa’s joden zijn fanatiek tegen Israël gekant, deels om politieke reden deels om dogmatisch religieuze reden. Sommige joden in Israël weigeren daarom zelfs met de sjekel te betalen en gebruiken de Amerikaanse dollar. Ook op joodse scholen in Antwerpen gebeuren er zulke vlagverbrandingen.

De recente Antwerpse politieke ruzie rond de CD&V tussen Michael Freilich en de chassidische jood Aron Berger is hier typerend. Freilich maakt reclame voor het vertrekken van joden naar Israël, Berger helpt joden dat land te verlaten. Vandaar het optreden van Freilich in deze zaak. Er zijn tussen beiden nog onbetaalde rekeningen uitstaande. En Freilich leeft op goede voet met Bart De Wever. Daarom.

Neen, Charles Michel heeft door zijn uitlatingen de kant gekozen van oorlog en vernieling en tegen de meest elementaire basisrechten van de mens. Maar verassend is dat niet, integendeel. Israël is de drijvende kracht achter de oorlog tegen Syrië en onze regering steunt die oorlog al meer dan zeven jaar voluit. Ondanks de zware gevolgen voor ons land. Zie Zaventem en Maalbeek. Om over het droeve lot van de Syriërs maar te zwijgen.

Nog meer dan voor andere problemen en schandalen waar deze regering mee zit zou dit voldoende reden moeten zijn om hem als premier af te zetten. Wie achter die grootschalige diefstal, racisme en oorlog gaat staan waar zionisme voor staat ontbreekt het immers aan elk moreel gezag. En zonder dit kan hij geen premier zijn. Ken Loach toonde vandaag tijdens zijn toespraak voor de ULB wel dit moreel gezag te hebben.

Willy Van Damme

Stevig Indeput

Op dit ogenblik loopt er in het leger, de politiek en de maatschappij een stevig debat dat bij wijlen gewoon hallucinant te noemen is en in bepaalde gevallen getuigt van een zelfs zelden geziene incompetentie. Zelden heeft de N-VA en haar minister Vandeput zich zo verdacht gemaakt. Aftreden is dan ook het enige eerbare welke die man rest. Maar dat weigert hij tot heden. Hij is immers van de N-VA.

Een stem in het debat is die van een zekere Pierre Therie, een oud-kolonel van het Belgische leger die wel met een zekere expertise spreekt. Zijn verhaal toont de schandelijke wijze waarop deze regering en de minister van Defensie aan politiek doet, beloften maakt en met ons belastinggeld gooit. Kan men onze minister van Defensie niet best met pek en veren uit de Wetstraat jagen?

Atoomoorlog

Terwijl onze politici publiek zeggen tegen de aanwezigheid op ons grondgebied te zijn van die Amerikaanse atoombommen, met name in Kleine-Brogel, het gouw van Steven Vandeput, wil hij vliegtuigen kopen speciaal omdat ze ook atoombommen kunnen gooien. De totale waanzin van een minister, politieke partij en deze regering. Die man is dus bereid hier in Europa een atoomoorlog te helpen ontketenen!!

Steven Vandeput wil blijkbaar die F-35 kopen omdat ze ook atoombommen kunnen gooien. De man wil dus dat België meehelpt bij een Amerikaanse atoomoorlog en de totale destructie van Europa. Een groots politicus.

Duidelijk is nu ook wat al zo kon vermoed worden. De beslissing om na jaren zwoegen bij Lockheed-Martin toch die nog niet eens operationeel zijnde F35 te kopen is in wezen al genomen. De Europese Eurofighter doet wel mee maar dat is alleen om de buitenwereld de indruk te geven dat er hier sprake is van een reguliere competitie. Vals spel is dat.

En die zo geprezen stealthtechnologie die het vliegtuig zogenaamd onzichtbaar moet maken en welke het koopargument is, naast dan die atoombommen. Is dat lachen. Deze technologie is straks al dertig jaar oud en is tegenwoordig ook in gebruik in landen als Rusland en China. En zeker tegen als die F35 aangekocht is deze totaal verouderd. Het is gewoon een klassieke verkooptruc. De praatjes van een tapijtverkoper.

En zoals onze politici zeggen tegen die atoombommen te zijn, beweren onze politici officieel ook voorstander te zijn van een Europese luchtvaartindustrie maar als puntje bij paaltje komt dient die Eurofighter alleen maar als excuustruus om het vals spel rond de F35 te verbergen. Of hoe de N-VA de Europese industrie (niet) steunt.

F16 als instrument van illegale oorlogen

Bovendien is er de vraag waarvoor die gevechtsvliegtuigen wel dienen. Ze werden gebruikt in Joegoslavië om zo het land in stukken te hakken en voor decennia te destabiliseren. Zie maar naar de continue herrie in Bosnië-Herzegovina en Kosovo. Landen met ook na 20 jaar later niet eens een serieus werkend centraal bestuur.

Ze zijn eveneens gebruikt om het Libische staatshoofd Moeammar Kadhaffi te helpen vermoorden en dat land voor nog veel jaren tot een falende staat te maken. Het paradijs voor salafistische terreurgroepen. Een waar men nu slaven verkoopt en mensen levend vilt. Dankzij onze F16. Een oorlog die trouwens inging tegen het internationaal recht. Maar wie in het Westen maakt zich daarover zorgen?  Vandeput zeker niet.

Ze werden verder gebruikt in Syrië zodat de VS er het gebied ten oosten van de Eufraat kon bezetten. Illegaal uiteraard. De oorlog tegen ISIS was hier maar een flinterdun excuus. Het zijn toch wapens made in Bulgarije waarmee ISIS werkt. En ISIS werd toch mede door het Westen opgericht om zo Syrië te vernielen en de Syrische president Assad te kunnen vermoorden, Kadhaffi achterna.

Moeammar Kadhaffi - 1

Mede met steun van onze F16 – en trouwens het voltallige Belgische parlement – werd Moeammar Kadhaffi vermoord en diens land zo herschapen in een salafistisch terreurnest met slavenhandel incluis en zelfs het levend villen van mensen. Waar een F16 al eens goed voor is.

Het waren trouwens onze bondgenoten zoals de VS en Saoedi-Arabië die deze Bulgaarse wapens voor ISIS betaalden. Bovendien waren die bombardementen eveneens een flagrante overtreding van het internationaal recht. Men vertikte het gewoon om de wettige Syrische regering om toelating te vragen zoals de betrokken VN-resolutie vereiste.

En dan is er Afghanistan. De door de VS georganiseerde knoeiboel waar niemand het einde van ziet. Met de Amerikaanse president Jimmy Carter die om zich in 1978 – dus 40 jaar terug – op de nederlaag in Vietnam wou wreken door hoogstnodig salafistische terreurgroepen zoals de Moedjahidien en zuster al Qaeda in het leven te roepen. Toen in de media trouwens ook omschreven als vrijheidsstrijders.

Stevig Vandeput is gewoon een Amerikaans schoothondje dat blaft als Washington hem dat beveelt. Zielige Limburger! Hij zit hier niet de Belgische maar de Amerikaanse belangen te verdedigen. Kan dat zomaar?

Hieronder drie bijdragen van Pierre Therie over de F35, een vliegtuig dat maar ten vroegste in 2022 operationeel wordt. Als het lukt! Waarbij niemand ook weet wat hij ongeveer gaat kosten. Rest de vraag waarom men dit doet en een toestel wil kopen dat ook atoombommen kan gooien. Het is dan het einde van Europa.

Een toestel dat zoals ook blijkt uit het eerste stuk van Therie feitelijk onder Amerikaanse bevel zal vliegen. België als slaaf van de VS. Met dank aan de N-VA! Een onafhankelijk Vlaanderen? Als 51ste staat van de VS dan. Iemand pek en veren?

Willy Van Damme

1 – Een pleidooi voor politiek leiderschap

In Knack verscheen een artikel over ‘De lobbycampagne van de eeuw’, door Ewald Pironet. Daarin lazen we getuigenissen die grote vragen oproepen.

Militairen beslissen?

Pironet (Ewald, nvdr.) citeert de volgende uitspraak van Leo Tindemans, gewezen eerste minister: “De concurrentie was hard en deed een koortsachtige handelsdiplomatie ontstaan die het niet altijd zo nauw nam met de verantwoordelijkheidszin.” En dan volgde deze bekentenis: “Meer dan eens heb ik in de regeringen waarvan ik deel uitmaakte vastgesteld, dat bij aankoop van legermaterieel de vraag wat vanuit militair oogpunt het beste is, niet doorslaggevend is.”

Waar Pironet aan toevoegt: “Zou dat veertig jaar later anders zijn? En waarmee hij ook het artikel afsluit: “Welke beslissing de regering uiteindelijk ook neemt, één ding is nu al duidelijk: ze zal zich in haar keuze niet alleen laten leiden door ‘wat vanuit militair oogpunt het beste is’. Tindemans mag zich omdraaien in zijn graf.”

Wat hier verloren ging is een onontbeerlijke voorafgaande voorwaarde: Dat militairen, in dit geval de Luchtmacht, wel een volgorde van hun voorkeur mogen voorleggen, maar dat deze rekening moet houden met de vooraf vastgelegde politieke en financiële ambities van België. En laat dat nu precies een groot probleem zijn. De voorkeur van de Luchtmacht gaat uit naar de F-35A van Lockheed Martin, waarmee ze het politieke ambitieniveau vér overschrijdt en financieel grote offers zal vragen in de toekomst.

F 16 vliegtuig

De F16 ooit onder zwaar protest – Neen aan de 30 miljard was de slogan – aangeschaft. Als we sommige van de Belgische politici en ‘experts’ moeten geloven kan dit toestel elk ogenblik wegens totaal versleten uit de lucht vallen. Of hoe bepaalde politici en experts zelfs bereid zijn om zich belachelijk te maken omdat men toch nog snel die F35 kan aanschaffen.

Een uitermate belangrijk gevolg hiervan is dat er in het aanbestedingsdossier eisen werden gesteld waardoor drie kandidaten vroegtijdig afhaakten, en daar hadden ze goede redenen voor. Dit is nog nooit gebeurd in de geschiedenis van de grote militaire aankopen.

Daarenboven negeert Defensie een belangrijke militair-technische beperking, namelijk dat de F-35A nog niet operationeel is! Daarom had volgende bijkomende zin deze keuze moeten nuanceren: “mits de F-35A zijn meerwaarde bewijst tijdens de definitieve operationele evaluatie die voorzien is in 2020/2021”. Die éne zin zou een wereld van verschil maken; het verschil tussen beloftes en de werkelijkheid die roept om een uitstel van de beslissing, tot de F-35 (in de snel evoluerende technologische wereld) zijn meerwaarde kan bewijzen.

Het is goed om weten dat Canada – dat deel uitmaakte van het JSF/F-35 programma – zijn bestelling annuleerde en nu bekend maakte dat hun regering een nieuwe competitie zal opstarten en pas in 2021 zullen beslissen over de opvolger. Met levering in de periode 2025 – 2030. Als Canada wacht waarom kan België dat niet?

Worden we een onderafdeling van de Nederlandse Defensie?

Wie schrijft over de economische return, zou ook kunnen schrijven dat met de aankoop van de fregatten en de keuze voor de F-35A, Nederland grote economische voordelen binnenhaalt dankzij onze keuzes. Zijn fregatten met een bemanning van meer dan 130 man wel de beste keuze voor onze toekomstige defensie? Met dat geld hadden we beter kunnen doen. En Nederland dat bespaart op de fregatten kan meer investeren in toekomstgerichte militaire projecten. En dan betalen wij nog eens 258 miljoen euro om een vliegtuigtanker in Nederlandse kleuren te laten vliegen…?

Om het met een boutade te zeggen: Defensieminister Steven Vandeput is aardig op weg om verkozen te worden tot de beste Defensieminister ooit …van Nederland.

Een nationale Luchtmacht?

Even verder komen twee defensiespecialisten aan het woord; “Sven Biscop (UGent) en Alexander Mattelaer (Egmont Instituut) zijn het erover eens: “Ja, we moeten nieuwe toestellen kopen. Een land als België moet in elke legercomponent gevechtscapaciteit behouden. … en elk uitstel is verkeerd!”

Dat klinkt nogal stoer, maar opnieuw is dat geen argument vóór de F-35A, want wie pleit voor een nationale Luchtmacht moet de F-35A gewoon weigeren als kandidaat. Specialisten weten immers maar al te goed dat de F-35A nooit kan ingezet worden zonder de actieve medewerking én toestemming van Lockheed Martin en de Amerikaanse Luchtmacht (USAF). Dat ze bij elke vlucht kunnen meekijken over onze schouder, eventueel de vlucht niet toelaten (via de logistieke software ‘ALIS’) of zelfs kunnen saboteren (via de ‘missionsoftware’) die beide eigendom blijven van LM en de USAF. Kan men dan nog spreken van een autonome Belgische Luchtmacht? Beseffen deze defensiespecialisten niet dat ‘onze nationale Luchtmacht’ én de Nederlandse de facto slechts een F-35A squadron zijn van de USAF?

Verlenging levensduur

Over de verlenging van levensduur wordt eens te meer rond de pot gedraaid door de minister en onbenoemde ‘specialisten’. Hoog tijd dat de minister gewoon een antwoord geeft op de parlementaire vraag hieromtrent (lees hier). Maar wat ook zijn antwoord zal zijn, een uitstel van beslissing van enkele jaren is géén probleem.

Geld genoeg!

Even professor Herman Matthijs citeren: “De wet van 23 mei 2017 heeft de programmering voor de militaire investeringen 2016-2030 vastgelegd en daar staat 9,2 miljard euro ingeschreven. Die 9,2 miljard is uitgedrukt in geld van 2015, dus daar moet je de inflatie nog bij rekenen. Er is dus zeker geld voorzien voor de aankoop van de 34 gevechtsvliegtuigen.”

Sven Biscop, lobbyist in tijden van nood voor de F35, mocht al eens over de wapenaankopen discussiëren in NATO Review, het blad van de NAVO. Lonkt het lucratieve lezingencircuit?

Het verbaast ons dat een ‘begrotingsspecialist’ niet weet dat voor de vliegtuigen slechts 3,5 miljard euro werd geprogrammeerd. Onvoldoende, want uit het officiële document dat de verkoop van VS-militair materieel toelaat en goedgekeurd werd door het Amerikaanse congres is er sprake van $6.53 miljard, en dus moet minstens één tot twee miljard gezocht worden (of afgenomen van andere noodzakelijke militaire programma’s). Men mag van de Amerikanen veel zeggen, maar ze gaan niet lichtzinnig foute bedragen vermelden op officiële documenten.

De juiste prijs?

Blijft dan nog de vraag hoeveel het nieuwe vliegtuig werkelijk zal kosten. Het is onmogelijk om dat te weten! In elk groot militair dossier, ook bij de aankoop van de F-16, werden bepaalde noodzakelijke (maar minder dringende) aankopen uit het contract gehaald om de prijs artificieel te drukken en die pas later in rekening te brengen. En voor de F-35A komen daar nog de onvermijdelijke ‘upgrades’ bij die vandaag zelfs niet eens gekend zijn, laat staan de prijs die Lockheed Martin – op dat ogenblik de enige mogelijke leverancier – ervoor zal vragen. Dat is trouwens de reden waarom Lockheed Martin weigert om een ‘Not to exceed price’ maximumprijs op te geven.

Pierre Therie, kolonel op rust, gewezen defensieattaché

2 – Defensieminister Steven Vandeput had het kunnen weten

 

Pjotr’s Defensieteam wenst volgende commentaar toe te voegen aan de reeds gepubliceerde informatie over de verlenging van de levensduur van onze F16-AM en F16-BM.

Dat de levensduur afhankelijk is van de belastinggraad zoals het rapport van Lockheed martin aanhaalt, is inderdaad juist. Het klopt ook dat onze F-16 gedurende hun levensduur weinig operationeel werden ingezet en het overgrote deel van de gevlogen uren minder belastend waren.

Maar ook zonder dit rapport had de minister kunnen en moeten weten dat de limietdatum van 2023 verkeerd was. We hebben zowel de Minister als de Leden van de Parlementaire Commissie Defensie herhaalde malen hierop gewezen.

Mogen we herinneren we aan wat we eerder al schreven (lees hier het volledig artikel):“Uit het antwoord op een parlementaire vraag werd duidelijk dat er momenteel geen noemenswaardige problemen zijn met de ‘fuselage’ en we weten ook dat de F-16 vloot momenteel gemiddeld zo’n 5.000 vlieguren op de teller heeft. In gebruik sinds 1979, na 38 jaar betekent dat zowat 130 vlieguren per jaar. Ook met een intensiever gebruik van 250 uur per jaar (bijna een verdubbeling!), wordt zelfs de limiet van 8.000 vlieguren pas gehaald binnen twaalf jaar: 2029 en dus niet 2023 zoals de minister beweert.”

Nu blijkt dat we met onze schatting van 250 vlieguren aan de veilige kant zaten en eerder 220 uur bedraagt. Komt daarbij de factor 0.85 inzake belastingsquotient en het is duidelijk dat de limiet van 8.000 vlieguren pas bereikt wordt NA 2030.

Federaal parlementslid Dirk Van der Maelen, defensiespecialist van de SPA, kende volgens Vandeput in een wat ouder interview niets van defensie te kennen. Zou onze Limburger dat nu noch durven herhalen?

Daarvoor hoefde Defensie dus zelfs géén rapport te vragen aan Lockheed Martin. Dat wisten op zijn minst de specialisten van de Luchtmacht ook wel. Ook het argument dat een verlenging tot 2030 veel zou kosten is een ordinaire uitvlucht.

Pjotr’s Defensieteam

3 – Defensieminister Steven Vandeput is boos

In een interview in De Zondag (12/11), spreekt defensieminister Vandeput zich uit voor een snelle beslissing inzake de vervanging van de F-16 gevechtsvliegtuigen. De oppositie schildert hij af als onwetend of te kwader trouw en dat maakt hem boos. Terecht?

Eén van de belangrijkste twistpunten in dit dossier is de dringendheid van de vervanging van de F-16.

Hierover schreven we reeds dat de Luchtmachtgeneraals als de dood zijn om toe te geven dat deze dringendheid op basis van de beperkte luchtwaardigheid tot 8.000 vlieguren, een drogreden is. Voor alle duidelijkheid: luchtwaardigheid heeft in dit geval niets te maken met de ICT flight and mission software, de bewapening, of andere toevoegingen maar alleen met de materiaalmoeheid van de ‘fuselage’ (romp, vleugels en landingsstel)

Dat de minister de vragen ontwijkt of zich verschuilt achter het standaard antwoord van de Luchtmacht wijst erop dat dit interview het niveau van de particratie (meerderheid versus oppositie) niet overstijgt. Dat is ook de reden waarom wij, het defensieteam van Pjotr’s Dwarsliggers, ons verre houden van elke partijpolitiek geïnspireerde invalshoek.

Stel de juiste vragen en geef de juiste antwoorden

In het interview zegt de minister dat oppositielid Dirk Van der Maelen (sp.a) er niks van kent: Ik moet hem nog het eerste verstandige woord horen zeggen over militair materieel. Hij kent die dossiers niet. Onze F-16’s zijn gemaakt voor 8.000 vlieguren. Dat stelt de fabrikant. Moet ik dat negeren? In 2023 zijn die versleten’.

Een boze minister die zich verlaagt tot het uitschelden van een kamerlid is niet niks. Vooral wanneer zijn antwoord door geen enkele specialist zal gelezen worden als een bewijs van kennis.

Ten eerste, antwoordt de minister niet op de vraag van kamerlid Van der Maelen dat we de vloot F-16’s ook kunnen updaten. Vanzelfsprekend kunnen we onze F-16’s updaten[1]. De Amerikanen doen het en álle vliegtuigen ondergaan gedurende hun levensduur updates, ook aan de fuselage. De ‘fuselage’ van een vliegtuig wordt nooit oud, tenzij bij gebrek aan onderhoud!

Ten tweede, het antwoord van de minister slaat op een andere (niet gestelde) vraag, namelijk of er een uitstel van beslissing mogelijk is? Zijn antwoord op deze vraag is gewoon fout. Dat ‘onze F-16’s gemaakt zijn voor 8.000 vlieguren’ klopt niet. Vliegtuigen worden niet ‘gemaakt’ voor een welbepaald aantal maar voor een minimumaantal vlieguren. En zelfs dat is slechts een benadering. Want vroegere toestellen werden ook voorbij die limiet (eventueel na verkoop) verder ingezet zonder risico’s. Terwijl andere vliegtuigen reeds na minder dan de helft van hun vlieguren nood hadden aan de vervanging van een of ander hoofdonderdeel van de ‘fuselage’. Bij de F-104 Starfighter van Lockheed Martin dienden de vleugels al tussen 1.600 en 1.800 vlieguren vervangen te worden. En laat nu net bij de F-35A, de belasting van de vleugels, ‘wing load’ nog groter zijn dan bij de F-104 Starfighter[2].

F35 - Lockheed-Martin-Lightning-II

De F35 van Lockheed-Martin is nog steeds niet operationeel maar al wel verkocht aan o.m. Nederland. Volgens recente ramingen uit de VS zou hij in 2022 echt operationeel worden. Of is het zijn wensen voor werkelijkheid nemen? En wat de kostprijs betreft, niemand die het weet. Onze regering spreekt nu van 15 miljard euro maar het kunnen er desnoods zelfs 30 miljard euro zijn, geen frank dus zoals de F16 van weleer. Alsof ons land die feitelijk zowel in aankoop als in onderheid veel te dure vliegtuigen nodig heeft. Complete waanzin.

Op een parlementaire vraag of de luchtwaardigheid van onze F-16’s niet net als de Amerikaanse kunnen verlengd worden tot 12.000 vlieguren was het antwoord: Onze F-16’s zijn niet dezelfde types als deze van de USAF. Waar de minister aan toevoegde dat hij dat jammer vond.

Minister negeert de moeilijke vragen

En niemand die de juiste vraag stelde: Of de minister (lees de Luchtmacht) zou kunnen aantonen in welke mate de ‘fuselage’ van onze vliegtuigentypes verschilt van deze van de USAF die door Lockheed Martin goed bevonden werden voor 12.000 vlieguren? Nooit een antwoord gehoord of gelezen. Wij onderzochten wél of er verschillen waren die zouden kunnen oorzaak zijn van een beperkter luchtwaardigheid. Onze bevindingen tonen aan dat onze F-16’s net zoals de Amerikaanse zonder meer langer kunnen gebruikt worden. Lees hier onze vraag aan de minister en het resultaat van ons onderzoek.

De minister blijft zich verschuilen achter de formele beperking van de luchtwaardigheid van 8.000 vlieguren om niet te moeten ingaan op onze vraag naar onderzoek. Het is een drogreden die aan de basis ligt van deze poging om toch maar zelf te kunnen beslissen tijdens deze regeerperiode.

Is een kordate politieke besluitvorming gebaseerd op onafhankelijke kennis niet langer het handelsmerk van N-VA? Voor Lockheed Martin en de Amerikaanse regering is de Luchtmachttop zonder meer de beste lobbymachine die daarenboven niet moet betaald worden[3]. Lobbyisten hoeven dus op het kabinet van Vandeput niet binnen te komen: ze hebben er hun bureel.

Een kort uitstel is perfect mogelijk én een teken van goed bestuur

Uit het antwoord op een parlementaire vraag werd duidelijk dat er momenteel geen noemenswaardige problemen zijn met de ‘fuselage’ en we weten ook dat de F-16 vloot momenteel gemiddeld zo’n 5.000 vlieguren op de teller heeft. In gebruik sinds 1979, na 38 jaar betekent dat zowat 130 vlieguren per jaar. Ook met een intensiever gebruik van 250 uur per jaar (bijna een verdubbeling!), wordt zelfs de limiet van 8.000 vlieguren pas gehaald binnen twaalf jaar: 2029 en dus niet 2023 zoals de minister beweert. En laat nu net dergelijk kort uitstel (dat géén noemenswaardige bijkomende kosten veroorzaakt) voldoende zijn om de beslissing uit te stellen tot Lockheed Martin erin slaagt om alle hangende problemen op te lossen en de finale operationele testen af te ronden (gepland eind 2022). Het is trouwens mogelijk om bij problemen, zoals reeds gebeurde met vroegere vliegtuigtypes, een deel van de F-16 vloot geleidelijk af te bouwen.

Over zijn dispuut met kamerlid De Vriendt (Groen) gaan we hier niet verder in. Enkel dit: uit ons onderzoek blijkt duidelijk dat (1) de minister wel degelijk steun zocht voor de keuze van de F-35 (lees hier) en dat (2) de minister inderdaad zelf niet gekozen heeft. Dat deden de Luchtmachtgeneraals.

Over transparantie en het publiceren van het lastenboek komen we nog uitgebreid op terug.

Pjotr’s Defensie Team

[1] In 2017, Romania purchased 12 refurbished used F-16A/Bs from Portugal for a total of €628 million, roughly $680 million, an average cost of $56 million.

UAE: The Defence Ministry agreed a deal worth around Dh6 billion ($1.63 billion) with US aerospace company Lockheed Martin Corp to upgrade F-16 jet fighters

[2] Ter vergelijking de ‘wingload’ van enkele vliegtuigen: F-104 Starfighter: 514 kg/m2; F-35: 745 kg/m2; F-18 Super Hornet: 459 kg/m2; Rafale: 328 kg/m2; Eurofighter: 312 kg/m2 en de Gripen: 283 kg/m2.

[3] Taalkundig: Bij ‘Lobbyist’ vinden we nergens een verwijzing naar betaling. We vinden steeds dat het om een groep gaat die bepaalde beslissingen in een zekere richting wil ombuigen. In die zin is de top van onze Luchtmacht bijna volledig met lobbyisten bezet.

Meer hierover te lezen op de website: www.dwarsliggers.eu

Soedan–Over duimzuigers en scheldpartijen

Het rapport van het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen (CGVS) over de mogelijke folteringen van door België naar Soedan gedeporteerde immigranten is dan klaar en lijkt feitelijk en verrassend vrij goed en correct te zijn. En dat is zeker geen goed nieuws voor Koert Debeuf, directeur voor Europa van het Tahrir Institute for Middle East Policy.

De ontmaskering van de man is totaal. Ook Theo Francken komt er zij het al veel minder slecht uit. Het toont ook nogmaals aan dat onze media alles zomaar zonder enige controle in de kranten plaatsen. Zoals met zoveel andere sensationeel ogende verhalen werd ook dit zeer prominent in de kranten gegooid.

Fantasten

Een hond met een hoed op komt met sensationeel ogende feiten en hop de dag nadien staat het zomaar als een vaststaand feit in de krant. Dat is journalistiek. Het is met deze beweringen van Koert Debeuf in wezen als met die andere met vette titels in de kranten gebrachte verhalen komende van organisaties zoals Amnesty International, Human Rights Watch, enzovoort.

Ze zijn bijna steeds gewoon waardeloos en gebaseerd op beweringen die door de onderzoekers dikwijls zelfs niet eens geverifieerd werden op hun waarheidsgehalte. Ngo’s moeten regelmatig in het nieuws komen om zo fondsen te verzamelen en hun nut te bewijzen. En dus moeten er aanklachten zijn, liefst straffe met veel bloed en tranen.

Koert Debeuf deed allerlei zware beschuldigingen over Soedanese vluchtelingen en de Soedanese regering zonder echter zelfs maar het minste bewijs. Maar de man is hier niet aan zijn proefstuk en doet dat al sinds hij naar Egypte verhuisde om die door de VS aangestoken Arabische Lente te verslaan.

De eenzame onderzoeker of journalist die deze verhalen dan wat onderzoekt ziet echter onmiddellijk dat het hier veelal gaat om fantasten en bedriegers al of niet met een politieke agenda. Het verhaal van de oorlog in Syrië en de media is hier een perfect voorbeeld van.

Zo bleken de meeste schokkende dossiers van Amnesty International en Human Rights Watch over Syrië bij nader toezien afkomstig van de Zwitserse ngo Alkarama. en dat is een door Qatar gefinancierde club bestuurt door leden van het Algerijnse Front Islamique du Salut (FIS), een stel salafistische koppensnellers die tijdens de Algerijnse burgeroorlog uit de jaren negentig bewezen hoe goed ze konden moorden.

Zo is het natuurlijk gemakkelijk om gruwelverhalen over de regering Assad samen te stellen. Met succes trouwens, want onze zogenaamde kwaliteitspers bracht ze zonder enige kritische blik pagina’s lang in de kranten. Met op de voorpagina grote vette titels en zo gruwelijk mogelijke foto’s van vermeende misdaden van ‘de brutale dictator’ Bashar al Assad.

Hetzelfde met Koert Debeuf die in Syrië eveneens de kant koos van die koppensnellende salafisten. Koert Debeuf is gewoon een betaalde kracht die via dat Tahrir Institute for Middle East Policy over Syrië niets anders doet dan al Qaeda en aanverwanten naar de mond praten en hen zo steunt. De vrienden van al Qaeda zijn de vrienden van Debeuf, en omgekeerd.

Het geld van het Tahrir Instituut

Dat de drie door Debeuf voor waar gebrachte getuigenissen over folteringen in Soedan waardeloos en gelogen zijn wekt daarom geen verbazing. Het tegendeel ware verrassend geweest. Had Debeuf voor hij met dit verhaal naar de pers was gestapt enig onderzoek de naam waardig gedaan dan had hij geen dossier. Maar ook geen extra naambekendheid.

Maar de man moet zich bij zijn instituut bewijzen en dat kan hij pas doen door als ‘expert’ in Europa enige geloofwaardigheid op te bouwen. Dergelijke instellingen hangen immers af van hun geldschieters en dat zijn geen liefdadigheidsinstellingen maar landen of miljardairs.

En deze willen waar voor hun geld en het debat via die ‘experts’ sturen in de richting welke die geldschieters willen. Het manipuleren van de bevolking dus. In het geval van Syrië om de visie ingang te doen vinden dat de Syrische regering een stel gruwels zijn en dat de tegenstanders van die regering, dus al Qaeda, fijne mensen zijn die het goed voor hebben met hun land. En daarom moet Debeuf regelmatig als DE specialist in onze media verschijnen om ons dan zoals nu met Soedan leugens wijs te maken. .

In die zin zijn er recent elementen opgedoken die nieuwe vragen doen rijzen naar de financiers van dit instituut. Iets waarover Debeuf weigert te praten want dan lopen, stelt hij, die mensen ginds in de regio gevaar. Merkwaardig als we zien dat een topman van dat instituut Hassan Hassan is, een vertrouweling van de heersers in de Verenigde Arabische Emiraten. En over dat land zal je bij het Tahrir Institute niets negatiefs lezen.

John McCain - 3

De officiële stichting van de republikeinse senator John McCain kreeg in 2017 geld van het Tahrir Instituut. Waarom en van wie was dat geld echt? John McCain werd al gefotografeerd met allerlei salafistische moordenaars waaronder de Libische Abdel Hakim Belhaj, een leider van al Qaeda. De man is dan ook een der meest oorlogszuchtige Amerikaanse politici.

Recent echter dook het instituut zelfs op als geldschieter van de McCain Foundation, de stichting van de Republikeinse senator John McCain. Een man gekend voor zijn oorlogszucht die ook al op foto’s te zien was met salafistische krijgsheren in Syrië en Libië. Lieverdjes dus. Werkte het Tahrir Instituut in dit geval misschien als doorgeefluik voor een financier van McCain die om allerlei reden geheim moest blijven.

En dan is er het verhaal dat ‘s werelds mogelijks machtigste geldspeculant George Soros de instelling mee financiert. Wat zeker niet zou verbazen. Het Tahrir Instituut is in 2013 opgericht toen de Arabische Golfstaten in Washington naast het financieren van Amerikaanse en Britse instellingen als het Brookings Instituut ook eigen instellingen oprichten. Kwestie van er een nog grotere controle over te hebben.

Een belangrijk figuur binnen het Tahrir Instituut is zeker de Egyptische directeur Nancy Okail, een van de drijvende krachten achter de acties tegen de vorige Egyptische president Hosni Moebarak.

Zij werkte toen voor de Egyptische afdeling van het Amerikaanse Freedom House. Een instelling die wereldwijd een belangrijke rol speelt bij het omverwerpen via agitatie en propaganda van allerlei regeringen zoals in Georgië, Oekraïne, Iran en ook Egypte.

Dat Debeuf in het recente verleden onversneden reclame maakte voor allerlei salafistisch crapuul deert hem duidelijk niet, het hoort bij zijn werk. Hij wordt er ook voor betaald. En bovendien kwam dit verhaal over Soedan zijn Tahrir Institute vermoedelijk ook heel goed uit.

Aleppo - Gewond jongetje langs regeringszijde - 18 augustus 2016

Koert Debeuf steunt al bijna zeven jaar lang de oorlog tegen Syrië van al Qaeda en haar bondgenoten. Dat steunen is voor Debeuf nooit een probleem geweest. Maar Soedan…. Hier een van de ontelbare gewonde kinderen, dit aan regeringszijde. Een foto die dus nooit in onze kranten kwam.

Qatar versus Saoedi-Arabië

In de huidige strijd voor hegemonie op het Arabisch schiereiland met Qatar versus vooral Saoedi-Arabië staat Soedan aan de kant van Qatar. Waarom? Egypte behoort om financiële reden tot de alliantie tegen Qatar. Het kreeg van Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten namelijk een lening van 8 miljard dollar nadat het de Moslimbroeders in Cairo van de troon verjoeg. En Qatar is een financier van de Moslimbroeders.

En die vrijgevigheid betaalt Egypte terug door Saoedi-Arabië te steunen in haar conflict met Qatar. Wat ze uiteraard met veel plezier doet want Qatar steunt Yusuf Qaradawi, de Egyptische hoofdideoloog van de Moslimbroeders. De man leeft in Qatar in ballingschap en predikt via de Arabischtalige versie van de Qatarese televisiezender al Jazeera.

Het staat in het kamp van Saoedi-Arabië zelfs al is Egypte per definitie een seculiere staat wiens maatschappelijke visie haaks staat op die van het Huis van Saoed. Zo steunt men de Syrische regering, zij het ietwat discreet om zo Riyad niet te zeer tegen het hoofd te stoten.

Maar Soedan en Egypte liggen al decennia overhoop over de beheersing van de Nijl. Zowel Ethiopië als Soedan en Egypte willen immers allen zoveel mogelijk water van die Nijl voor zich en regelmatig komt dit probleem er terug op de voorgrond.

Zeker als sommigen vinden dat men er om binnenlandse politieke reden terug ruzie wil over maken. Verder behoort Soedan tot het kamp van de Moslimbroeders. En dus zit Soedan in de alliantie rond Qatar tegen de Verenigde Arabische Emiraten van Hassan Hassan, collega van Koert Debeuf.

Zonder enige controle van Belgische zijde overhandigde staatssecretaris Theo Francken Soedanese migranten aan de regering in Khartoem voor ondervraging. En nochtans is de president daar volgens het Internationaal Strafhof verdacht van zware mensenrechtenschendingen. De onderzoekers van de Belgische regering wezen Francken hierover terecht en dient hij dit te stoppen.

Controle over repatriëringen

Natuurlijk is er hier zoals van een serieus rapport over die vluchtelingenkwestie kon verwacht worden ook stevige kritiek op de door de diensten van Theo Francken (N-VA), de staatssecretaris voor de Vluchtelingen, gevolgde procedures.

Het kan toch niet dat men hier opgepakte vluchtelingen zomaar over hun toestand laat ondervragen door ambtenaren of agenten van een ander land zonder dat door ook Belgen bij betrokken zijn. België heeft hier een grote verantwoordelijkheid en dient toe te zien dat alles netjes verloopt. En zelfs al betrof het Nederland dan nog dient men vanuit de regering steeds toe te zien.

Maar voor Francken was dat niet nodig. Ze zo snel mogelijk het land uitzetten was de boodschap. Toen dat van die ondervragingen uitlekte stelde Francken dan dat dit geen politiemensen waren maar gewone ambtenaren. Alsof die dossiers via het internet niet bijna dezelfde minuut richting de Soedanese politie en veiligheidsdiensten zouden gaan.

Dat Theo Francken – evenals Koert Debeuf – na publicatie van dit rapport victorie kraaiden getuigt dan ook van arrogantie. Maar arrogantie is zowat het grootste kenmerkt van Francken. Het is dat welke hem feitelijk ongeschikt maakt om in een regering te zetelen. Men moet anders maar in detail naar zijn vluchtelingenbeleid kijken.

Nooit werden er zoveel vluchtelingen in dit land aanvaard als onder Francken. Begrijpelijk gezien de enorme toevloed van de voorbije jaren. Groepsregularisaties van Syrische vluchtelingen waren bijwijlen geen probleem en dat werd niet zelden stiekem georganiseerd. Geen probleem. Maar er is bij de man en zijn partij een zwaar politiek probleem.

Arrogantie

Bij de laatste parlementsverkiezingen bleken veel kiezers van het Vlaams Belang overgelopen te zijn naar de N-VA en die stemden voordien op het Vlaams Belang voor een heel groot deel wegens de voor hen te grote vluchtelingeninstroom. En daarom moet Francken regelmatig om hen aan boord te houden stoer doen en naar de publieke opinie asociaal en zelfs een klein beetje racistisch overkomen.

Theo Francken hield cruciale informatie achter tegen zowel het parlement als de premier. En toen dat uitlekte moest hij hoogstnodig zijn premier ook nog schofferen. Ongehoord voor een regeringslid maar geen probleem voor N-VA-voorzitter Bart De Wever. Met pure chantage hield hij Francken in de regering. De nieuwste politieke deontologie of de ‘kracht van de verandering’.

En dus terwijl hij ganse groepen Syrische vluchtelingen toelaat gaat hij wild tekeer tegen dat ene Syrische gezin welke hij luidkeels de toegang ontzegt. Waarbij hij tegen hen zelfs een ware lastercampagne begint en de rechters en advocaten zit te beledigen. Alsof een regeringslid de rechterlijke macht publiek mag beledigen en laster verkopen over advocaten en vluchtelingen.

En als we Jan Jambon, partijgenoot en minister van Binnenlandse Zaken, vandaag over het proces Salah Abdeslam bezig hoorden dan lijkt dat zelfs courante praktijk te worden. Het toont nogmaals het gebrek aan respect voor de rechtstaat van deze regering.

Toen reeds had men in de Wetstraat Francken moeten op straat zetten. En als de zaak rond Soedan dan uitbarstte moest hij bovendien nog tegen de premier en het parlement de waarheid verzwijgen. En wanneer alles dan uitlekt en premier Charles Michel (MR) de zaak logischerwijze naar zich trok moest hij de regeringsleider in het publiek schofferen. Nooit gezien.

Zeker daar de man daarna gewoon op zijn post bleef zitten. Dit voorzien van ruggensteun door N-VA-leider Bart de Wever die dreigde met de val van de regering. En dat betekende bijna zeker verkiezingen die dan ook rond de vluchtelingenproblematiek dreigden te draaien. Waarop zijn bange coalitiepartners – Als je hier nog van partners kunt spreken – dan maar inbonden. Van chantage gesproken.

Dat Francken dus nu hoog van de toren blaast is dan ook geen verrassing. De N-VA bewees echter hiermee feitelijk niet geschikt te zijn als een partij die haar verantwoordelijkheden als regeringspartij en coalitiepartner neemt zoals je dat mag verwachten.

Je toont nu eenmaal respect voor je partners. Tenminste in het publiek. De Wever had Francken zelf op straat moeten zetten. Maar wedden dat De Wever die arrogantie van zijn partijgenoot best kon smaken. Arrogantie is immers de kern van het DNA van die partij. Bewijzen zat.

Willy Van Damme

Ghelamco Arena en Humo

In zijn lezersbrief over Ghelamco Arena (Humo van 23 januari 2018) klaagt Jos de Meyere het gebruik van overheidsgeld aan voor de bouw van die Ghelamco Arena. Elke sport van enige omvang en dit in alle landen ter wereld zal financiële steun krijgen van de overheid. Zo bouwde men in Dendermonde voor de Dendermondse Rugby Club een mooie nieuwe tribune met alles erop en eraan, incluis een grote leuke ontvangstruimte met toog. Met financiële steun van het gewest, de provincie en de stad.

Daar is dan ook niets mis mee. En het zou mij verbazen dat Ignace Vandewalle niet weet dat overheidssteun de meest normale zaak is in de sportwereld. Zo niet is hij wel erg onwetend. Was zijn vroegere baas Jean-Marie Dedecker niet ooit actief in de judowereld?

Maar zijn door de mediagroep Van Thillo gesteunde campagne tegen de stad Gent heeft dan ook niets met feiten te maken maar alleen met een schandelijke politieke campagne. Trouwens als ik goed begrepen heb zal de stad Gent op het einde van de rit nog winst maken aan de zaak.

Willy Van Damme

Lezersbrief als reactie op een brief in Humo van Jos de Meyere. Het Laatste Nieuws, Humo, De Morgen en Dag Allemaal brachten vorige week de ‘schandalen’ rond Tom Meeuws/De Lijn en de Ghelamco Arena uit en die bladen zijn allen eigendom van de mediagroep rond Christiaan Van Thillo. Niet toevallig dus.

Het Laatste Nieuws over Ghelamco - 15 januari 2018

Hoe Het Laatste Nieuws van niets toch een schandaal poogde te maken. De persgroep Van Thillo is al meer dan een jaar druk bezig om in Gent de huidige meerderheid met Daniel Termont (SPA) te doen vallen. Met als hoogtepunt onder meer het ‘schandaal’ toen bleek dat burgemeester Daniel Termont de Gentse vastgoedman en financier Jeroen Piqueur op een boot had ontmoet.

Eerder publiceerde Het Laatste Nieuws lasterlijke aantijgingen komende van die groep rond Dedecker over Tom Boonen en zijn ploegbaas Patrick Lefevere. De krant beweerde toen dagenlang met grote vette titels dat Boonen zich liet doperen. Totaal onbewezen beweringen die de krant veel geld heeft gekost. Het verhaal was gewoon het gevolg van de rancune van Dedecker tegenover Lefevere. Wat de krant toch moet geweten hebben.

Het toont allemaal het gemak waarmee de pers leugens; halve waarheden en verdraaiingen voor waar publiceert en ze uitvergroot om zo het grootst mogelijk politiek effect te hebben. Jan Segers, topman van Het Laatste Nieuws, ontkende op de radio het bestaan van een moddercampagne en had het over het ‘geven van feiten’. Nou.

De eer aan zichzelf

Moest Theo Francken een eervol man zijn dan had hij al minstens enkele weken geleden ontslag genomen. Dit toen hij toeliet dat Soedanese ambtenaren hier vluchtelingen uit dat land zomaar konden ondervragen. Een schokkend feit. Het is meewerken met een brutale politiestaat wier president trouwens officieel gezocht wordt door het Internationaal Strafhof in Den Haag. (1)

Samenwerken met een folteraar

Niet dat dit strafhof zelf vrij is van zonden natuurlijk. Het voert nu eenmaal alleen maar politieke processen op vraag van het Westen. Is er al iemand voor dat strafhof verschenen omdat ze Libië bombardeerden en veranderden in een paradijs voor salafistische terroristen, slavenhandelaars, roversbenden en gruwels die zich specialiseren in het levend villen van mensen? Natuurlijk niet, want het Westen mag van dit strafhof gewoon doen wat ze willen.

Maar hoe dan ook is Soedan een dictatuur waar men indien nodig foltert dat het een plezier is. Dan Soedanese ambtenaren uitnodigen om hier in Brussel hun landgenoten te ondervragen is te grof voor woorden. Toen reeds had men Theo Francken met een dikke schop onder zijn gat de Wetstraat uit moeten smijten. Maar neen, bij de N-VA mag men doen wat men wil, eveneens straffeloos.

Theo Francken (N-VA), staatsecretaris voor Asiel en Migratie, zou al weken geleden beter ontslag hebben genomen. Dit indien hij toch over enig eergevoel beschikt. Maar blijkbaar is dat niet nodig bij die partij. Zie maar naar Jan Jambon, minister voor Binnenlandse Zaken, en zijn met een Porsche rondtoerende kabinetschef.

Bij hen mag Joy Donné, de kabinetschef van Binnenlandse Zaken, en dus verantwoordelijk voor politie en de veiligheid, rondrijden met een valse nummerplaat, zo verkeersboetes verzamelen voor de eigenaar van die nummerplaat en voor het oog van de camera een parkeerboete gewoon en arrogant op straat gooien. Wie is hier zwerfvuil: Het papiertje of die kabinetschef?

Dat Theo Francken nu in deze kwestie tegen iedereen, incluis zijn premier, zit te liegen over die Soedanese vluchtelingenkwestie wekt alleen verbazing voor diegenen die niets kennen van de praktijken van die partij. Alleen de vrees dat de kiezers dit soort praktijken spijtig genoeg deels blijven tolereren zorgt ervoor dat hij en die regering blijft zitten. Smeerlapperij loont dus!

Onoplosbaar

Uiteraard is het vluchtelingenprobleem enorm groot. Maar een serieuze oplossing is er niet. Zeker nu men de Libische president Moeammar Kadhaffi mede door onze regering en met steun van een voltallig Belgisch parlement (!!) uit de weg ruimde. Ja, want in de stad Benghazi waren enkele honderden salafisten op straat gekomen en die mensen moet men toch beschermen tegen die ‘brutale dictator’.

Neen, een oplossing voor die vluchtelingenstroom is er op dit ogenblik niet. Zeker zolang men vanuit het Westen het Midden-Oosten blijft destabiliseren zoals in Syrië. En zeker ook zolang Afrika een arm wingewest blijft waar door de EU en de VS geplaatste dictators mogen plunderen zolang de stroom grondstoffen naar hier maar blijft doorgaan. Zolang Afrika arm blijft zullen er hier vluchtelingen pogen te geraken en worden onze straten steeds zwarter.

Wie beweert hier een degelijke oplossing voor te hebben is een leugenaar en een platte demagoog. En uiteraard is Koert Debeuf, de man van het Amerikaanse Tahrir Institute for Middle East Policy die dat verhaal over Soedan en folteringen naar buiten bracht, een meer dan dubieus figuur die nog veel minder te vertrouwen is dan onze Theo Francken.

Misschien kan Koert Debeuf bijvoorbeeld eens een dossier voorleggen over martelingen bij zijn vrienden in de Verenigde Arabische Emiraten of in Saoedi-Arabië. Dat zou pas nieuws zijn. Maar wees gerust, het zal er niet komen. Want wiens brood men eet….

Willy Van Damme

1) Het arrestatiebevel had vermoedelijk te doen met de wens van het Westen om via de creatie van fantasiestaat Zuid-Soedan Soedan wat kleiner te maken. Geen kat in het Westen die nu nog moeite doet om het aanhoudingsbevel tegen president Omar al Bachir van het Internationaal Strafhof te doen respecteren. Missie volbracht.