België het aards paradijs

Sommigen moeten Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA) en Freddy Roosemont, hoofd van de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) wel heel dankbaar zijn. Juist op het ogenblik dat politie en nadien gerecht hen hun straf voor de begane misdaden gaan geven komt daar Roosemont en Francken als een reddende engel tussenbeide en zorgt dat deze criminelen hun straf ontlopen.

Nog straffer, de DVZ geeft hen zelfs een vliegtuigticket naar huis, op kosten van de belastingbetaler. Toch mooi. Wat kan een crimineel nog meer wensen? Je moordt, pikt er op los, zet een drugshandel op en slaat wat mensen het hospitaal in. En je straf? Een gratis ticket naar huis om er daar dan te genieten van je crimineel geld.

Belgenmop

En ondertussen doet onze politie arrestaties en zet het justitieel apparaat zich in om die heren, en dames, in een cel te krijgen en hen serieuze boetes aan te smeren. Allemaal vergeefse moeite want Francken, en zijn medewerker Roosemont, willen zoveel mogelijk mensen terugsturen en kijken niet nauw. Een kwestie van de statistieken nietwaar.

Theo Francken - 2

Staatssecretaris Theo Francken, beschermengel van criminelen. Alle Belgische criminele illegalen moeten zijn fans zijn.

En uiteraard horen illegale criminelen hier niet thuis en inderdaad kan het gebeuren dat die misdadigers in afwachting van hun definitieve veroordeling nog misdaden plegen. Maar dat kan moeilijk een reden zijn om hen hun gerechtigde straf te laten ontlopen.

Bovendien moet dit verhaal in Albanië en elders zeker de ronde doen. Je wil het criminele pad bewandelen, moorden, plunderen, een drugshandel opstarten en oefenen met de vuisten of de boksbeugels waarna men je na verloop van tijd dan arresteert.

Maar geen probleem want er is het fameuze duo Francken en Roosemont als een soort superman om je uit de nood te helpen. En eens terug thuis is het een koud kunstje om na een jaartje genieten terug te keren om je Belgische activiteiten terug op te starten. Want je bent safe dankzij Francken en Roosemont die je wel opnieuw een vliegtuigticket zullen bezorgen. Misdadigers wereldwijd zijn gewaarschuwd: België is hun paradijs.

En dat dit duo Francken en Roosemont dan alle mogelijke domme excuses trachten te vinden om hun misplaatste Belgenmop goed te praten en te liegen is natuurlijk schokkend maar wekt hen kennende geen verbazing. En beiden blijven gewoon op hun post bezig om de werking van het gerecht te saboteren en zo de misdaad te steunen. Inderdaad, de kracht van de verandering.

Willy Van Damme

Advertenties

De geheime diensten en de Syriëstrijders–De zaak Fouad Belkacem en Bassam Ayachi

VOORWOORD:

Na veel zwoegen hier dan mijn geschenk voor de vele lezers omwille van het 1 miljoen aantal bezoekers. Veel leesgenot.

Willy Van Damme

____________________________________

Gegevens rond de persoon van de Britse en erg belangrijke salafistische predikant Anjem Choudary (1), de man van Shariah4UK, tonen aan dat deze een infiltrant was van de Britse veiligheidsdienst MI5. Hij moest salafistische kernen oprichten en rekruteerde zo onder meer de Belg Fouad Belkacem, de stichter van Sharia4Belgium.

Ook rond de persoon van de Molenbeekse predikant Bassam Ayachi hangt er een verdacht geurtje. In Europa kwam die voor het eerst in 1996 met het gerecht in contact toen men hem noemde als de draaischijf die geld van erg gewelddadige overvallen gepleegd door de salafistische Bende van Roubaix doorsluisde naar terreurgroepen in Bosnië. En die steun van Bassam Ayachi aan de terreur blijft nu al 22 jaar lang te duren en desondanks is de man nog nooit veroordeeld. Hoe kan dat?

Een groot huurlingenleger

Geweten is dat westerse veiligheidsdiensten al sinds de Afghaanse oorlog in 1978 begon massaal investeerden in de ontwikkeling van een enorm groot geworden leger van moslimextremisten. Dit bevat vele tienduizenden jihadisten uit zowat alle landen ter wereld. Het is de culminatie van de al sinds de jaren twintig van de vorige eeuw gegroeide samenwerking van eerst de Britten en daarna de Verenigde Staten met het salafistische Saoedi-Arabië.

Deze huurlingen waren voor de westerse alliantie al nuttig in een ganse serie door de VS en haar bondgenoten georganiseerde oorlogen zoals in Tsjetsjenië, Afghanistan, Libië, Kasjmir, Somalië, Mali, Libië, Joegoslavië, Irak, Libanon en Syrië.

Al Nusra - strijders

Leden van al Qaeda in Syrië, een onderdeel van het salafistische huurlingenleger aangestuurd door westerse inlichtingendiensten.

Ook in Iran gebruikte men dergelijke groepen voor terreuraanslagen. Zo is er de in Iraans Baluchistan, een gebied in het zuidoosten aan de grens met Pakistan, opererende Jundallah, de Volksverzetsbeweging van Iran, opgericht door een zekere Abdolmalek Rigi. De man werd echter gevangen genomen, kreeg de doodstraf en werd opgehangen.

Zonder die tienduizenden terroristen zou de VS immers haar eigen troepen moeten sturen wat echter in de VS politiek niet meer te verkopen is. Vandaar dat men die salafistische moordbendes inschakelde. Overigens in veel gevallen met groot succes zoals bleek in Afghanistan, Libië en in het begin ook in Tsjetsjenië met de eerste van 1994 tot 1996 gevoerde oorlog met het Russische leger.

Eerst met de tweede oorlog in 2000 in Tsjetsjenië en nu in Syrië loopt het echter totaal fout en toont het de zwakte van die groepen. Een goed uitgerust en gemotiveerd leger haalt het er van het veelal ongeregeld maar wel gemotiveerd en voldoende bewapend jihadistenleger.

Duidelijk is dat het de westerse geheime diensten pakken werk bezorgt met de rekrutering, training, bewapening en ondersteuning via onder meer de media van die salafistische groepen. Dat de Israëlische Mossad hierbij betrokken is staat eveneens vast en is logisch. Zo is er de zionistische steun in de vorm van financiering en bewapening van in Syrië actieve terreurgroepen. (2)

Abdelkader Belliraj

En er is ook het verhaal van de Marokkaanse Belg Abdelkader Belliraj die in Marokko levenslang kreeg wegens het oprichten van een salafistische terreurgroep met een link naar al Qaeda. Het aan het Belgisch parlement verbonden Comité I dat de inlichtingendiensten moet onderzoeken legde de zaak bloot (3). Uit dat bij de Senaat neergelegde rapport bleek dat de man naast informant van onze Staatsveiligheid ook werkte voor een andere maar dan grote dienst.

Verder onderzoek leerde dat volgens de toenmalige voorzitter van het Comité I wijlen Anne-Marie Lizin en drie andere betrokken bronnen die grote geheime dienst de Israëlische Mossad was.

Anne-Marie Lizin - 3

Onder meer op voorstel van Anne-Marie Lizin (PS), toen voorzitster van de Senaat, werd het verhaal rond Abdelkader Belliraj door het Comité I onderzocht. Bleek de man Bin Laden te hebben ontmoet, een Marokkaans terreurnetwerk te hebben opgezet en te werken voor de Mossad. Nadien viel ze politiek in ongenade. Geen toeval natuurlijk.

Daarbij bleek dat Belliraj, ogenschijnlijk een gewone huisvader uit Evergem, kort voor de aanslagen van 11 september 2001 een privaat gesprek had met zowel Osama Bin Laden als met Ayman al Zawahiri, respectievelijk nummer een en twee van al Qaeda. De Mossad wist dus waar Bin Laden verbleef.

Op 15 januari 2008 werd Belliraj dan in Marokko opgepakt als de stichter en wapenleverancier van een nieuwe salafistische terreurgroep. Het hof van beroep in het Marokkaanse Salé zal hem op 17 juli 2010 hiervoor veroordelen tot een levenslange celstraf. (4) Of hoe een infiltrant van de Mossad in Marokko vanuit de centrale positie van stichter en wapenleverancier de terreur poogde te organiseren.

Britse veiligheidsdiensten

Aan veel van de aanslagen in Europa zelf hangt niet verbazend dan ook een geurtje van de veiligheidsdiensten. Zo onthulde de Britse zakenkrant The Financial Times in een gedetailleerd artikel (5) hoe de aanslag van 22 mei 2017 tegen de Manchester Arena en het concert van Ariana Grande het werk was van mensen die MI5 voorheen van Manchester naar Libië had gestuurd.

Omar Bakri Muhammed - 1

Omar Bakri Muhammed, een infiltrant van MI5, is hier zijn volgelingen aan het opzwepen. Rechts naast hem Abu Hamza al Masri, nog een man van MI5.

Dit om het land te vernielen en president Moeammar Kadhaffi te vermoorden. Er vielen in Manchester toen 23 doden en 512 gewonden. Men wacht nog op het resultaat van het beloofde onderzoek naar de rol van de veiligheidsdiensten in de zaak. En dat zal zo te zien nog lang wachten worden.

Uit verder speurwerk blijkt nu dat die Britse veiligheidsdiensten op grote schaal en al decennia niet alleen zomaar samenwerken met die salafistische terreurbendes maar er integendeel een centrale rol in spelen.

Zo blijken drie der kopstukken van het Britse salafisme agenten te zijn van MI5. Wat betekent dat dit feitelijk geen veiligheidsdiensten zijn zoals het hoort maar oorlogsstokers en de ware leiders van terroristenbendes, verantwoordelijk voor een enorm aantal moorden en een massale destructie wereldwijd.

Zowel Abu Hamza al Masri, alias kapitein Haak, Omar Bakri Muhammed als Anjem Choudary blijken figuren te zijn die voor rekening van MI5 in moslimkringen ageerden en zo rekruten verzamelde voor de vele oorlogen van Afghanistan tot nu Syrië die het Verenigd Koninkrijk, de VS en Israël voor hen in petto hadden. Lekker kanonnenvoer dus.

Het is een wereldje gelieerd aan zowat alle terreuraanslagen en andere vormen van criminaliteit die salafisten op hun kerfstok hebben. Met onder meer de aanslagen op de Londense metro van 7 juli 2005, de aanslagen van Mohammed Merah, de moordenaar van Toulouse, de bende van Roubaix met haar uiterst gewelddadige overvallen tot de aanslagen in Zaventem en de Brusselse metro in Maalbeek van 22 maart 2016.

Anjem Choudary

Vooral de figuren van Omar Bakri Muhammed en Anjem Choudary zijn hierbij interessant. Deze Choudary, een geschorste advocaat, leidde in zijn jongere jaren een erg liederlijk leven met grote hoeveelheden drugs, drank en het nodige vrouwelijke gezelschap.

Plots echter ontpopte die man zich als een uiterst fanatiek predikant voor wie het provoceren en uitschelden van de Britse maatschappij dagelijkse kost was. Hij werd dus geen advocaat maar onrustzaaier die maar niet genoeg kreeg van het beledigen van zijn thuisland. De drank, drugs en seks veranderden in donderpreken.

Omar Bakri en later Choudary richten eerst al Muhajiroun op en daarna Shariah4UK, Sharia4Islam en Mulims4Crusades op. Organisaties die na verloop van tijd werden verboden maar de leiders als Choudary en Omar Bakri bleven gerechtelijk merkwaardig steeds netjes buitenschot.

Anjem Chadoury - 6

Anjem Choudary toen hij nog geen salafist en agent van MI5 was.

Een van hun strafste daden was het uitschelden in het stadje Wootton Bassett van de in Afghanistan gestorven Britse soldaten. Die werden er door de overheid ceremonieel in een kist door het stadje vervoerd, uiteraard in aanwezigheid van hun nabestaanden. Choudary en zijn vrienden kwamen er telkens tegenbetogen en uiteraard al de omstaanders, incluis verwanten, beledigen.

Scheldpartijen

Wat voor de Britse pers dan weer een thema bij uitstek was om Choudary en Bakri en hun organisaties eveneens uit te schelden. Choudary werd voor de pers en de doorsnee Brit zo vijand nummer één. Het regende in het Verenigd Koninkrijk beledigingen heen en weer. Het leek dat ook voor de Britse regering Anjem Choudary en Omar Bakri Muhammed eveneens vijand nummer één waren.

Maar buiten de scheldpartijen en harde woorden van de regering gebeurde er niets. En dankzij die steeds maar opgedreven spanningen werden Choudary en zijn kompanen steeds populairder bij een bepaald segment van de Britse bevolking, jonge moslims, oudere tieners en twintigers die in de marge der samenleving zich veelal bezig hielden met allerlei vormen van kleinere criminaliteit.

Hun bestaan hier stelde niet veel voor maar Choudary schotelde hen een nieuw leven voor en een waar er nog wat te verdienen was, huurling bij het almaar groeiende leger van jihadisten in Syrië en elders. En verloren ze hun leven dan waren er nog de 64 of zo maagden in de hemel, een neukparadijs. En men kreeg ginds niet alleen een loon maar men kon er ook naar hartenlust stelen, moorden en verkrachten.

Volgens een serie bronnen zijn Choudary en Omar Bakri verantwoordelijk voor de rekrutering van een 500 van de 850 Britten die in het Midden-Oosten voor al Qaeda, ISIS en andere terreurgroepen gingen vechten. (1)

Abu Hamza al Masri

Een andere vriend van Omar Bakri en Choudary was Abu Hamza al Masri, alias Kapitein Haak. Dit omwille van de prothese waarbij een van zijn handen had vervangen door een haak zoals men die wel eens in zeeroverfilms ziet. Wat zijn imago van onrustzaaier nog verbeterde.

Ook die kon jarenlang vanuit de moskee van Finsbury Park in Londen waar hij imam was de heilige oorlog prediken, o.m. op de bijeenkomsten van al Muhajiroun die daar gehouden werden. Zijn eerste publiek gekende salafistische terreuractiviteiten dateren van rond 1990 en situeren zich in Bosnië.

Ook deze werd jarenlang, tot grote frustratie van zelfs de koningin, de volledige vrijheid gelaten om zoals Choudary op te roepen tot steun voor al Qaeda en andere terreurgroepen. Hij vocht trouwens mee in de oorlogen rond Bosnië, Kasjmir, Algerije, Afghanistan, Pakistan en Jemen. In het geval van Jemen werd een van zijn zoons trouwens gearresteerd wegen het organiseren van ontvoeringen.

Abu Hamza werd een eerste maal op 27 mei 2004 aangehouden op vraag van de VS en kort nadien op 26 augustus 2004 op vraag van het Britse gerecht zelf wegens betrokkenheid bij terrorisme. Men veroordeelde hem op 7 februari 2006 in London tot 7 jaar cel en leverde hem nadien op 6 oktober 2012, 6 jaar later, uit aan de VS.

Aboe Hamza

Abu Hamza al Masri, provocateur in dienst van MI5, hier samen met enkele vrienden, zeer waarschijnlijk wereldverbeteraars, zoiets als idealisten.

Hier kreeg hij dan op 14 april 2014 levenslang zonder kans op beroep. Tijdens dat proces stelde diens advocaat Joshua Dratel dat zijn acties gebeurden in overleg met MI5 om zo de moslimgemeenschap in het Verenigd Koninkrijk te infiltreren. (6)

De strategie van MI5 en Choudary was zeker succesvol. Door hem voor te stellen als ‘s lands grootste vijand werd hij geloofwaardig in dat segment van de bevolking dat zich om allerlei reden afkeerde van die Britse maatschappij. Des te meer scheldpartijen heen en weer des te beter voor MI5 en figuren als Aboe Hamza, Omar Bakri Mohammed en Anjem Choudary.

Voorwaarde was wel dat men hen liet begaan. Niet simpel want terwijl de ene politiedienst tegen hen wilde optreden zorgde een andere ervoor dat ze gerechtelijk buiten schot bleven. Wat bij nogal wat Britse politielui voor grote frustratie zorgde.

Aanslagen op Londense metro

Zo waren er in de pers verhalen te lezen over trainingskampen met wapens en de Britse krant The Telegraph noemde zelfs 15 terreuraanvallen of pogingen tot waarbij Choudary vanaf 2001 betrokken was. Zo waren er de aanslagen van 7 juli 2005 op de Londense metro en een dubbeldeksbus waarbij eventjes 52 doden en 700 gewonden vielen. De zelfmoordenaars waren allen lid geweest van Al Muhajiroun. (7)

Ook Rachid Redouane, Kuram Shozad Butt en Youssef Zaghba behoorden tot het clubje van al Muhajiroun en haar opvolgers. Het waren zij die op 3 juni 2017 de moorddadige aanslag pleegden op London Bridge, goed voor 5 doden.

Redouane was een oudgediende van o.m. de oorlog in Libië waar hij vocht met de Libische Strijdersgroep van Abdul Hakim Belhaj, de man van al Qaeda in Libië en na de machtsovername commandant van de Nationale Transitieraad. (8)

Youssef Zagba werd in maart 2016 op weg naar Syrië door de Italiaanse autoriteiten in Bologna tegengehouden maar na contact met iemand bij MI5 vrijgelaten. (9) Ook waren Michaël Adelbolajo en Michael Adebowale, de moordenaars op 22 mei 2013 van de Britse soldaat Lee Rigby kennissen van diezelfde Choudary. Maar de politie ondernam niets en liet gewoon betijen.

En wie dacht dat de politie dan Omar Bakri Mohammed ging arresteren was eveneens verkeerd. De man trok op reis naar Libanon en toen hij wou terugkeren werd hem de toegang tot het Verenigd Koninkrijk verboden. Er kwam dus geen Brits proces tegen de man. Toch netjes. (1)

Abdul Hakim Belhaj -

Abdul Hakim Belhaj, leider van de Libische Strijdersgroep, een onderdeel van al Qaeda, werd om die reden door de Britten ontvoerd en overgeleverd aan de Libische regering van Kadhaffi. Die mocht er dan mee doen wat hij wou. Nadien gebruikten de Britten diezelfde Belhaj om Kadhaffi te vermoorden. Een regeringsbeleid gestoeld op democratische humanitaire principes noemt men dat.

Waarna de fakkel bij al Muhajiroun dan werd overgenomen door de Pakistaan Anjem Choudary. De meester agitator werd de nieuwe leider. Choudary kon zo verder kanonnenvlees werven voor de oorlogen van MI5.

Tot hij op 5 augustus 2015 in een filmpje op YouTube de eed van trouw aflegde aan ISIS. (1) Toen kon de Britse regering die hem tot dan beschermde niet veel anders meer doen dan hem arresteren en doen veroordelen. Het duurde echter nog tot 28 juli 2016 voor zijn veroordeling definitief was. Waarom hij in 2015 die ultieme provocatie deed is natuurlijk een goeie vraag die echter tot heden zonder antwoord blijft.

Leveranciers van al Qaeda

Dat salafistische terreurorganisaties in het Verenigd Koninkrijk feitelijk vrij kunnen opereren is ook duidelijk uit het verhaal van de (sic) liefdadigheidsinstelling One Nation die werkt vanuit vier steden, Batley, Leicester, Oldham en High Wycombe.

Toen al Qaeda in de Syrische stad Khan Sheikhoun begin april 2017 gasmaskers wou hebben was het One Nation die ze leverde. One Nation is dan ook een puur salafistische organisatie die samenwerkt met allerlei terreurgroepen in het buitenland. Wie dus een bijdrage wil leveren aan de ‘goede’ werken van al Qaeda kan er zo geld storten, hen bellen om er vrijwilliger te worden of een bezoekje te brengen. Zeer gemakkelijk. (10)

En zoals veel van die figuren in dit milieu hebben ook de beheerders van deze ngo een mooi strafblad. Zo veroordeelde de rechtbank voorzitter Maqsood Motala op 18 augustus 2003 voor zijn betrokkenheid bij een serie inbraken en de handel in hard drugs en wapens. (11)

Een andere bestuurder en vroeger voorzitter van One Nation was dan Arshad Patel. Deze prees de daders van de erg bloedige zelfmoordaanslagen van 7 juli 2005 op de Londense metro en een dubbeldeksbus. Hij is immers gehuwd met Hasina Sidique Khan, de zus van zelfmoordenaar Mohammed Sidique Khan, de leider van de terreurgeroep die tekende voor die aanslagen. (12)

Opvallend is wel de steun die Arshad Patel en Maqsood Motala kregen van Jo Cox, het nadien vermoorde parlementslid van Labour voor de regio Batley waar One Nation haar hoofdkwartier heeft. (13) Een steun die er kwam ondanks de eerdere veroordelingen en de gekende relaties van Patel met het salafisme.

Prins Charles

Een ander crimineel figuur in One Nation is een zekere Tarek Islam. Deze kreeg voorheen 16 maanden cel om reden dat hij in een nachtclub en stomdronken een man aftroefde met een fles champagne.

 

Anjem Chadoury - 1

Anjem Choudary in actie. Is dat niet leuk, je door de Britse staat laten betalen om hen voor rotte vis uit te schelden. Fijn beroep.

En alhoewel de Britse officiële Liefdadigheidscommissie One Nation al regelmatig op de vingers tikte blijft ze operationeel. (14). Maar One Nation steunt Al Qaeda en dat doet ook de Britse regering en dus kan One Nation blijven verder werken. Deze blijkt immers bovendien goede vrienden te hebben in zionistische kringen. (10)

Zo krijgt One Nation geld van Prism The Gift Fund dat mede wordt geleid door lord Stone of Blackheath. Een lid van het Britse Hogerhuis die zijn benoeming daar te danken heeft aan premier Tony Blair (Labour).

Deze lord is ook lid van onder meer The Labour Friends of Israel en Jewish Policy Research dat onder leiding staat van bankier Jacob Rothschild, de levenslange voorzitter van deze organisatie. En wie Rothschild zegt denkt bijna onmiddellijk ook aan de stichting van Israël.

Hoeft het dan ook te verbazen dat de Moslimbroeders, in wezen toch een salafistische organisatie die in veel gevallen al samenwerkte met al Qaeda, ook in het Verenigd Koninkrijk alle nodige steun krijgt. Kroonprins Charles is zelfs beschermheer van hun aan de universiteit van Oxford verbonden organisatie, het Oxford Center for Islamic Studies.

En daar komt men ook uit bij de Egyptische predikant Youssef Qaradawi tegen (15). Deze werd in 2004 een paar jaar lang beheerder van deze organisatie en leeft in ballingschap in Qatar.

In zijn toespraken haalde die al uit naar alle niet-salafisten en uiteraard ook alle christenen, joden, enzovoort die wat hem betreft ook mogen vermoord worden. Hij wordt gezien als de hoofdideoloog van de Moslimbroeders maar werd in 2008 wel de toegang tot het Verenigd Koninkrijk ontzegd.

Moslimbroeders

In wezen gaat die relatie tussen de Britten en de Moslimbroeders terug tot de stichting van deze organisatie in 1928. Men zag haar als een tegengif voor het opkomende Arabische nationalisme dat in essentie vooral seculier was.

Hetzelfde voor het salafisme, ook wel eens wahhabisme genoemd. Het waren de Britten die in de periode 1917 tot ongeveer 1936 de basis legden voor het salafistisch rijk van Ibn Saoed, stichter van Saoedi-Arabië en beschermer van het salafisme.

En toen Europese zionisten in 1948 Israël stichten weigerde Ibn Saoed, ook gekend als Abdoelaziz Saoed,  zich daar tegen te verzetten. Het begin van de alliantie tussen dat land, de VS, het Verenigd Koninkrijk en het zionisme.

Bovendien hebben de veiligheidsdiensten MI5, MI6 en de CIA steeds kunnen rekenen op financiële steun vanuit het Huis van Saoed. Legden men ze in hun thuisland financieel en militair aan banden dan was er steeds Riyad om hen uit de nood te helpen. Wat er voor zorgden dat die samenwerking nog intenser werd. Met dan de cruciale vraag: Wie controleerde dan uiteindelijk die diensten? Washington en Londen of Riyad, of beiden?

Het ontstaan van het salafisme in zijn huidige jihadistische vorm is ontstaan in 1978 toen de VS Afghanistan destabiliseerden en zo de Sovjetunie deden interveniëren in wat altijd al haar invloedsfeer was. Afghanistan was bijvoorbeeld het eerste land om na de Oktoberrevolutie de Sovjetunie te erkennen. Beiden hadden immers de Britten als vijand.

Zbigniev Brzezinski

In Pakistan bracht men in 1977 dictator Zia ul-Haq aan de macht en samen met hem, Saoedi-Arabië en Londen begon de VS met de creatie van wat toen nog de Mujahedeen noemde. Met de belangrijke hulp van de Pakistani Inter Services Intelligence Directorate, de Pakistaanse spionagedienst. Wat militair voor de VS een enorm succes was. Voor Afghanistan zelf en de wereld echter een enorme ramp. (16)

Het was een strategie uitgedacht door Zbigniev Brzezinski, de toenmalige Amerikaanse Nationale Veiligheidsadviseur onder president Jimmy Carter. Toen men Brzezinski later hierover interviewde gaf hij probleemloos de rol van de VS in de kwestie toe, incluis de destabilisering van Afghanistan. En toen men daarop de vraag stelde of die jihadisten dan geen gevaar vormden lachte hij dat ogenschijnlijk heel arrogant weg.

Achteraf gezien was zijn nonchalante houding in deze zaak begrijpelijk want het zijn de Westerse inlichtingendiensten die deze jihadisten via hun infiltranten genre Anjem Choudary en Abu Hamza al Masri sturen in de richting die de Mossad, CIA en MI5 wensen.

Het verklaart ook perfect waarom de oorlog tegen de terreur zoals de oorlog tegen de drugs nergens raakt en men integendeel beide fenomenen ziet groeien. Immers achter die terreur en drugs staan diezelfde zogenaamde inlichtingendiensten die als het ware een staat binnen de staat vormen. Want ook de opbrengst van hun drughandel zorgen ervoor dat zij desnoods onafhankelijk van hun regeringen kunnen opereren. (17)

Fouad Belkacem

Maar Anjem Choudary kwam er met zijn proces nog goed vanaf. Hij kreeg amper 5 jaar en 6 maanden cel voor steun aan een terreurorganisatie, in dit geval ISIS. De hier in België en Nederland beste gekende door Choudary gerekruteerde extremist is natuurlijk de Antwerpenaar Fouad Belkacem die samen met enkele kompanen in navolging van zijn vriend Choudary op 3 maart 2010 Sharia4belgium 2010 opricht.

En zoals Choudary was ook Fouad Belkacem een provocateur die steeds maar de spanning deed toenemen en daardoor van de media veel belangstelling en dus publiciteit kreeg. Fouad Belkacem mag zoals zijn illuster voorbeeld in het Verenigd Koninkrijk in België gezien worden als de mogelijks meest succesvolle ronselaar voor de oorlogen in het Midden-Oosten.

Fouad Belkacem - 1

Fouad Belkacem een man met een stevig strafblad die salafistisch predikant werd na rekrutering door Anjem Choudary, een agent van MI5. Zoals Anjem Choudary in het Verenigd Koninkrijk de meest succesvolle werver voor Syriëstrijders was zo is Fouad Belkacem dat voor België geweest. Een succes dus voor MI5.

Voor hij zich in 2003 tot het salafisme bekeerde was ook hij een man met al een stevig strafblad gaande van inbraak tot weerspannigheid, autozwendel, schriftvervalsing, Btw-fraude, racisme, slagen en verwondingen, smaad aan de politie en drughandel. Of Belkacem ook directe contacten had met MI5 is niet geweten, zeker is dat hij de methoden van Choudary overnam.

Zo werd Sharia4Belgium reeds op 7 oktober 2012, na twee jaar dus, verboden en kreeg hij van het Antwerpse hof van beroep op 27 januari 2016 twaalf jaar cel. Zijn Sharia4Belgium kon dus wel bijna drie jaar relatief ongestoord werken.

Verder konden zijn kompanen probleemloos naar Syrië vertrekken om er bij die terreurgroepen te gaan vechten. Zo bedreigde Belkacem ook o.m. toenmalig minister van Defensie Pieter De Crem (CD&V) met de dood. Wel werd hij regelmatig opgepakt en zag hij dikwijls voor korte tijd een cel. Wat doet vermoeden dat hij zeker niet de bescherming genoot van zijn voorbeeld Anjem Choudary.

Het vertrek naar het Midden-Oosten van veel leden om er te gaan vechten en acties van politie en gerecht zorgden voor het wegkwijnen van deze beweging. En de enorme nederlaag die het salafisme in Irak en Syrië leed zal er ook niet veel goed aan doen.

Afghanistan en de eerste Tsjetsjeense oorlog waren de hoogdagen van het salafisme, nu is de top al lang voorbij en zit men in een dal. Of men hen daar nog uit zal kunnen halen is de vraag.

De sjeik van Molenbeek

En dan is er de andere bekende Belgische salafistische predikant, de 72-jarige uit het Syrische Aleppo afkomstige Bassam Ayachi. De man die in 1992 na een failliet avontuur met een restaurant in Aix-en-Provence naar Brussel trok en er het Centre Islamique de Belgique (CIB) opricht. Wat Abu Hamza al Masri en de moskee van Finsbury Park in Londen was voor het rekruteren van jihadisten zo was dit het geval voor Bassam Ayachi en het CIB in het Brusselse Molenbeek.

Op 4 april van dit jaar werd hij door de Fransen aangehouden toen hij via Turkije uit Syrië terugkeerde. Blijkbaar verbleef hij al enkele maanden in Turkije, volgens zijn fans om er een nieuwe prothese voor zijn arm te laten plaatsen. Waarna de Turken hem oppakten en naar Frankrijk stuurden. (18)

Daar was er op 12 maart een onderzoek tegen hem gestart na de arrestatie van een naar Frankrijk uit Syrië teruggekeerde jihadist. Mogelijks viel bij diens ondervraging de naam van Bassam Ayachi als diens rekruteerder. (19)

Bassam Ayachi - 7

Bassam Ayachi heeft het uiterlijk van een soort Sinterklaas, wee echter de niet-salafistische kinderen die in zijn handen raken.

En kijk onmiddellijk trokken enkelen in België naar de pen om de man voor te stellen als feitelijk een onschadelijk figuur die het wel goed meent. Een soort fanclub dus. De allereerste om verzachtende omstandigheden in te roepen was Gauthier De Bock. Die schrijft op 4 april 2018 (20) op de website van het weekblad Moustique een stuk en stelt daarin:

Les amalgames allant bon train s’agissant de musulmans, barbus et maniant l’AK 47, même pour une bonne cause, le Cheikh Bassam Ayachi est toujours inculpé, en Belgique, de participation à une organisation terroriste.

Amalgamen verkopen altijd goed als het gaat over moslims, mannen met baarden die dan nog zwaaien met een AK47, zelfs als het voor een goede zaak is, dan is de sjeik Bassam Ayachi in België altijd schuldig wegens het lidmaatschap van een terroristische organisatie.

Een soefist

Zelfs de website Bellingcat doet hier een flinke duit in het zakje (21) en springt in de bres voor onze Molenbeekse sjeik. Daar stellen onderzoeker Pieter Van Ostaeyen en journalist  Guy Van Vlierden, die werkt voor Het Laatste Nieuws, dat het wat betreft Bassam Ayachi allemaal overroepen is.

Hun stelling is: Jazeker, hij is een salafistisch predikant maar hij heeft steeds gezegd dat hij tegen de komst naar Syrië van Syriërstrijders is. Bovendien vocht hij in Syrië tegen ISIS en nu tegen Hayat Tahrir al Sham (al Qaeda in Syrië). Kortom hij is een gematigde jihadist waarmee men zaken kan doen.

En wie de man breed glimlachend en met zijn grijze baard ziet zou zelfs denken dat dit de vleesgeworden Sinterklaas is, de goede kindervriend dus. Maar dan moet men de realiteit die achter die baard, de mooie woorden en de glimlach schuilt wegcijferen. En daarin zijn Pieter Van Ostaeyen en Guy Van Vlierden hier goed bedreven.

Zo stellen zij in het stuk: ‘The pictures show an old man, dressed as a Sufi cleric, not a bloodthirsty jihadi.’ (‘De foto’s tonen een oude man, gekleed als een soefistische (22) predikant eerder dan als een bloeddorstig jihadist). Voor hen is de man een gematigde jihadist die buiten Syrië geen terreuraanslagen wil zien gebeuren en wiens groep De Valken van de Levant (Suqur al Sham) best te doen is. Ze zijn gematigd in hun jihad.

Bellingcat

En dat de website Bellingcat dit gemoedelijk portret van de vader van het Molenbeekse salafisme publiceert hoeft ook niet te verbazen. Eliot Higgins, de man achter eerst Moses Brown en nu Bellingcat, werkt immers voor The Atlantic Council en dat is feitelijk een soort van intellectuele satelliet van de NAVO die toch mee die oorlog tegen Syrië steunt.

Bovendien is Bellingcat binnen de Atlantic Council een deel van het Digital Forensic Research Lab en dat krijgt volgens eigen informatie steun van The Syrian American Medical Society, het Aleppo Media Center, the Syria Institute, Syrian Civil Defense (De Witte Helmen) en de Syrian Campaign. Organisaties die o.m. leiden naar al Qaeda, en de Rockefellers Brothers Foundation en vermoedelijk naar allerlei Westerse geheime diensten.

Eliot Higgins - Atlantic Council - The Syria Campaign

Een deel van het netwerk rondom Eliot Higgins en zijn Bellingcat. Een man die op basis van internetfoto’s en video’s zware beschuldigingen uit. Alsof foto’s en video’s op het internet zomaar te vertrouwen zijn. Links onderaan het logo van de Witte Helmen.

Dus de Witte Helmen steunen Bellingcat die op haar beurt al de verhalen die de Witte Helmen uit hun helm toveren zoals de gifgasaanval op Douma, bewijzen door haar (sic) forensisch onderzoek. Een zwendel dus.

En bovendien stelt zich hier de vraag waarom zogenaamde hulporganisaties een toch rijke instelling als The Atlantic Council en dat Lab moeten gaan steunen. Dat is toch niet de taak van een hulporganisatie. Het is alsof het Nederlandse Rode Kruis het Haagse onderzoeksinstituut Clingendael of De Telegraaf zou gaan steunen.

Maar het toont dat Bellingcat gewoon een onderdeel is van een zwendel van organisaties die organisch met elkaar verbonden zijn en alleen maar dienen om elkaar geloofwaardig te maken. Het verklaart waarom haar zogenaamde onderzoeksresultaten steeds daar belanden waar de VS en haar bondgenoten dat willen. Geen toeval.

Achter de façade

Pieter Van Ostaeyen, Gauthier De Bock en Guy Van Vlierden baseren zich in essentie op de verklaringen van Bassam Ayachi zelf zonder echter achter die façade te kijken. Hij zegt wel dat hij tegen de komst naar Syrië van buitenlandse jihadisten is maar de realiteit is dat er in zijn spoor wel naar Syrië trokken en zijn CIB een verzamelplaats van terroristen was..

En dat hij tegen de internationale terreur is is eveneens een fabeltje. Vanuit zijn Centre Islamique de Belgique lopen er contacten met de ganse wereld van de internationale terreur, zelfs naar de aanslagen in Zaventem en Maalbeek.

Maar dan moet men wel verder kijken dan naar zijn beweringen natuurlijk. Ook die over de Valken van de Levant. En, nog erger, sinds wanneer is salafistische terreur een probleem hier in het Westen en niet ginds. Syriërs, Irakezen, enzovoort mogen dus in die filosofie leven onder het juk van die bendes. Zolang wij Belgen er maar geen last van hebben.

Abdelrahman Ayachi - 1

Abdel Rahman Ayachi, hier in de Brusselse rechtbank, de zoon van de ‘gematigde’ Bassam Ayachi, noemde joden op de website van het CIB  apen en varkens en zette er ook video’s met onthoofdingen op. Gematigde weliswaar.

En zoals met Abu Hamza kan men ook hier de vraag stellen naar de rol van de inlichtingendiensten. Bassam Ayachi kwam voor het eerst begin 1996 in het vizier van het gerecht toen hij volgens een enquête van de Franse onderzoeksrechter Jean-Louis Bruguière een cruciale rol speelde bij de erg gewelddadige overvallen van wat men de Bende van Roubaix noemde. (23)

En nog steeds kreeg onze Molenbeekse salafist ondanks al de feiten nooit een definitieve veroordeling op zijn naam. Dus al 22 jaar kan de man bijna ongestraft opereren in de wereld van de salafistische terreur. Wat natuurlijk de steun van bepaalde machtige structuren zoals geheime diensten doet vermoeden.

De uit 12 leden bestaande bende van Roubaix pleegde tussen 20 januari en 29 maart 1996 in totaal 8 aanslagen waaronder die met een autobom voor het hoofdkantoor van de politie in Rijsel. De buit van die overvallen diende voor het financieren van de jihadistische terreur in Bosnië.

Volgens het onderzoek van rechter Bruguière werd het geld via Bassam Ayachi doorgesluisd naar de vrienden in Bosnië waar al Qaeda met Bin Laden toen erg actief was. Ook de Britse MI5 predikant Abu Hamza kwam hier in beeld. (24) De leider van die bende was immers een zekere Christophe Caza die als salafist in Bosnië had gevochten en wiens spirituele gids Abu Hamza was.

Dat jihadisten toen in Bosnië opereerden was natuurlijk logisch. De landen van de NAVO wilden Joegoslavië kapot en daarvoor diende men het sektarisme zoals nu in Irak en Syrië op de spits te drijven. En in Bosnië en in Kosovo waren figuren als Bassam Ayachi en Abu Hamza met Bin Laden hiervoor de geschikte figuren. Over hun gruweldaden lazen we natuurlijk nooit iets in de pers. En dus bleven Abu Hamza en Bassam Ayachi buiten schot.

Maar reeds voor 1996 kwam Bassam Ayachi in contact met het gerecht. Na zijn vertrek van Syrië naar Frankrijk in 1960 werkte hij in 1979 voor de Franse bouwonderneming Bouygues in Saoedi-Arabië. Dit tijdens de beruchte bestorming van de Grote Moskee door een 500 man sterke bende onder leiding van Juhayman al Otaybi, een extremist van het zuiverste water. Bassam Ayachi werd hierbij als verdachte gearresteerd. (25)

Salafistisch broeinest

En tweede maal maar dan veel sensationeler kwam hij in het vizier van het Europese gerecht toen hij het huwelijk inzegende van Malika al Aroud en Abdessatar Dahmane vlak voor die laatste onder het mom van journalist naar Afghanistan vertrok om op 9 september 2001, twee dagen voor de aanslagen in New York, Achmed Sjah Massoud te vermoorden.

Deze pleegde vanuit de Afghaanse Panjshirvallei als zowat laatste verzet tegen de Taliban en werd gezien als de contactman van de Fransen, Indiërs en Russen. Maar uiteraard was de daad van Bassam Ayachi om een huwelijk hier in te zegenen op zich al strafbaar want om een religieus huwelijk mogelijk te maken moet het echtpaar eerst voor de wet zijn getrouwd. Maar ja, Bassam Ayachi erkent zoals hij stelt maar een wet, die van zijn Allah.

Malika el Aroud wordt zowat gezien als de Belgische topjihadiste van het internet en huwde nadien met de Tunesiër Moez Garsallaoui, een lid van al Qaeda die op 10 oktober 2012 in Pakistan zou gesneuveld zijn. Malika al Aroud kreeg op 10 mei 2010 8 jaar cel en verloor op 1 december 2017 ook haar Belgische nationaliteit. (26)

Zaventem en Maalbeek

Het Centre Islamique de Belgique was dan ook een broeinest van allerlei jihadisten op zoek naar plekken om terreur te plegen. Zo werden zeven salafisten van het CIB in november 2010 gearresteerd wegens hun betrokkenheid bij het terrorisme in Irak in de jaren 2005 en 2006. Bij de huiszoekingen werden trouwens ook wapens ontdekt. (27)

Aanslagen Zaventem 22 maart 2016 - 1

Niet verassend komt bij het onderzoek naar de aanslagen in Zaventem en Maalbeek ook de figuur van Bassam Ayachi en zijn CIB ter sprake. Onder meer in de figuur van de gekende terrorist Ali Tabich, een oud lid van het CIB en vermeend leverancier van de producten voor het aanmaken van de toen gebruikte springstof.

Onder de zeven Ali Tabich, Olivier Dassy en Abdel Rahman Ayachi. Ali Tabich zal later opduiken in het onderzoek naar de aanslagen van 22 maart 2016 in Zaventem en Maalbeek. Ali Tabich runde aan de Brusselse Stalingradlaan een doe-het-zelf-zaak waar zelfmoordterrorist Ibrahim al Bakraoui zijn materiaal kocht voor het aanmaken van de in Maalbeek en Zaventem gebruikte springstof. (28)

Olivier Dassy duikt dan weer op in Syrië bij Bassam Ayachi evenals Abdel Rahman, zoon van Bassam Ayachi. Deze zoon krijgt in Brussel in eerste aanleg 8 jaar cel en in beroep 4 jaar. Abdel Rahman wordt ook het verspreiden via de website Ribaat.org, de website van het CIB, verweten van onder meer onthoofdingen. Het betere salafistenwerk dus.

Voordien al veroordeelde het Brusselse hof van beroep de man samen met zijn kompaan Raphaël Gendron op 23 januari 2006 wegens het verspreiden van racistische boodschappen via Assabyle.com, de voorganger van Ribbaat. (29) Hier werden joden onder meer omschreven als apen en varkens en een onwaardig volk dat zijn straf niet zou ontlopen.

Opvallend is dat Sebastien Courtoy, advocaat van Abdel Rahman Ayachi, tijdens de debatten voor de rechtbank als argument ter verdediging stelde dat zijn cliënt werkte voor de DGSE, de Franse buitenlandse veiligheidsdienst. Wat uiteraard niet zou moeten verbazen. Het is een lekkere bijverdienste en geeft een zekere immuniteit om te moorden en plunderen. (30)

Het mag allemaal

En ondanks al die criminele feiten bleef Bassam Ayachi gerechtelijk buiten schot. Na 2001 zal er bij hem slechts op 27 januari 2006 voor zover geweten voor het eerst een huiszoeking gehouden worden en werd hij in de zaak van de Bende van Roubaix maar eventjes gearresteerd.

Tot een definitieve veroordeling kwam het echter tot heden nooit. Zelfs al schrijft hij in maart 2004 een open brief met doodsbedreigingen aan het adres van de Franse president Nicolas Sarkozy. Het kan en mag allemaal.

Zo zal hij na die huiszoeking in 2006 naar het Midden-Oosten trekken en bij zijn terugkeer met Raphaël Gendron in het Italiaanse Bari op 11 november 2008 gearresteerd worden. In hun caravan hadden zich immers 2 Syriërs en drie Palestijnen verstopt. Mensenhandel dus.

Nicolas Sarkozy - 3

Bassam Ayachi bedreigde de toenmalige president Nicolas Sarkozy in een publieke verklaring maar gerechtelijk gebeurde er tegen hem niets.

Volgens de politie was er in hun caravan ook propagandamateriaal voor al Qaeda gevonden. Zij kregen hiervoor 4 jaar cel maar werden in beroep vrijgesproken. In hun gevangeniscel had de politie echter microfoons verstopt en uit de gesprekken leidde men af dat ze in Frankrijk een aanslag planden op de luchthaven van Roissy-Charles de Gaulle.

Wat voor een nieuw proces zorgde met een veroordeling op 11 juni 2011 tot 8 jaar cel. Maar in beroep werd dat wegens onvoldoende bewijzen op 3 juli 2012 opnieuw een vrijspraak. Nadien keert hij wel terug naar België maar niet voor lang want stilaan voelt hij de druk vanuit de politiek en het gerecht op hem toenemen. Op dat ogenblik beginnen de kranten immers het probleem te ontdekken van de salafistische terreur in Europa.

Zo stelt de Brusselse raadkamer Bassam Ayachi op 14 december 2016 eindelijk in verdenking. (31) En zoals ook zijn zoon Abdel Rahman, hun kompanen Raphaël Gendron en Olivier Dassy naar Syrië trokken om aan de gevangenis te ontsnappen, zo vlucht ook Bassam Ayachi in 2013 terug naar zijn oude vaderland Syrië.

Valken van de Levant

Zij vervoegen er de Valken van de Levant (Suqur al Sham) een van de vele honderden salafistische terreurgroepen. (32) De Valken van de Levant is vooral actief in de provincie Idlib maar raakte eind 2013 verwikkeld in de interne jihadistische oorlog tussen ISIS en de andere groepen waarmee men voorheen vrij probleemloos samenwerkte.

De groep werd in september 2011 opgericht door Ahmed Aboe Eissa, voor de oorlog in Syrië uitbrak een van de vele salafistische gevangen in het land. De Valken van de Levant groeide, ongetwijfeld dankzij Amerikaanse en andere buitenlandse steun, snel uit tot een van de grootste groepen van het land. Tot eind 2013 toen er in jihadistan een oorlog uitbrak.

Eind 2013 hadden die jihadisten immers zoals de VS had gevraagd het olierijke oosten van Syrië bezet (33). En daarbij hoorde ook de voor de lente van 2014 geplande verovering van grote delen van het nog veel olierijkere Irak. Dit laatste met als idee Irak definitief te versplinteren. En olie betekent heel veel geld en heel vermoedelijk was dit de echte aanleiding voor de interne oorlog onder jihadisten.

Noer al Din al Zinki - Handarat-Aleppo - Juli 2016 - onthoofding Palestijns kind

Hier enkele feestende leiders van terreurgroep Nour Din al Zinki als ze het 12-jarige zwaar zieke Palestijnse jongen Abdoellah Issa onthoofden. En leutig dat dit blijkbaar was. Zie maar naar de vrolijke jongen die breed lachend zijn duim omhoog steekt. Dit zijn de bondgenoten van de Valken van de Levant en Bassam Ayachi. Gematigde vrienden dus.

Voor de Valken van de Levant was deze oorlog echter desastreus met ganse eenheden die overliepen naar ISIS. Het toont nogmaals dat de bewering van Pieter Van Ostaeyen en Guy Van Vlierden dat deze Valken van de Levant ‘a rather moderate islamist group’ is (een nogal gematigde islamitische groep) gewoon fantasie is.

Zo vervoegden de familie Ayachi in 2012 en midden 2013 een groep waarbij ook massa’s toekomstige leden van ISIS zaten. Bovendien rekruteerde die groep ook kinderen (34) en waren ze in een bepaalde periode toen Bassam Ayachi er toch voor rechter speelde zelfs in alliantie met al Qaeda. Waarbij men eveneens werkte met zelfmoordterroristen. (35)

Sinds de oorlog met ISIS zijn de Valken van de Levant echter gekrompen tot een van de kleinere legertjes die alleen lijkt te kunnen overleven in de hel die de provincie Idlib geworden is door allianties te sluiten met andere groepen. Dan eens met al Qaeda en daarna tegen al Qaeda.

Nu zijn ze in een front tegen al Qaeda waartoe ook Ahrar al Sham en Nour Din al Zinki behoren en dat duidelijk de steun van Turkije krijgt. Het is deze alliantie die ook met Turkije tegen de Koerdische YPG/PKK vecht. Het zijn gewoon huurlingen.

Techniek van de autobom

Een van de specialiteiten van de Valken van de Levant is het gebruiken van autobommen. Daarbij worden gevangenen de vrijheid gegeven en krijgen de ‘gelukkigen’ zelfs een auto ter beschikking om hen zelf naar hun vrijheid te rijden. Wat deze gelukkigen natuurlijk niet weten is dat dit een autobom is die men zodra hij een controlepost van het leger nadert tot ontploffing wordt gebracht. Bye bye geluk.

En uiteraard streeft de Valken van de Levant zoals de rest van die terreurgroepen naar een kalifaat om zo hun versie van de sharia en de koran ingang te doen vinden. En dat ze in alliantie zijn met een groep als Nour Din al Zinki zegt ook veel.

Deze groep bracht in 2016 bij het bouwen van een feestje de 12-jarige uit een hospitaal ontvoerde Palestijnse jongen Abdullah Issa om het leven door hem te kelen. (36) Ze zetten hun ‘feestgedrag’ zelfs op YouTube. Ook die groep werd in de westerse media voorheen steeds omschreven als gematigd. Gematigd kelen misschien.

Bassam Ayachi - 3

De gematigde rechter Bassam Ayachi poserend met een AK47. Om zijn rechtspraak kracht bij te zetten?

Bassam Ayachi had wel meer geluk dan zijn zoon Abdel Rahman die op 19 juni 2013 sneuvelde en kompaan Raphaël Gendron die op 14 april 2013 werd neergeschoten. Bassam Ayachi werd in februari 2015 alleen kort ontvoerd door al Qaeda en verloor bij een aanslag in februari 2015 een deel van een arm.

Bij de Valken van de Levant was hij rechter die zijn visie op de sharia deed naleven. Over zijn vonnissen hier is niets geweten. Vermoedelijk was hij ook wel invloedrijk. Maar het rijk van de jihadisten in Syrië loopt naar haar einde en misschien is dat de ware reden waarom hij zoals vele anderen naar Turkije trok. Beter in een Franse of Belgische gevangenis zitten dan in handen te vallen van het Syrische leger of haar bondgenoten.

Het is nu wachten op de verdere afwikkeling van de rechtszaken die in Frankrijk en België tegen de man lopen. Komt er nog een einde aan diens straffeloosheid en zullen zijn slachtoffers nog gerechtigheid zien?

Conclusie

Al Qaeda, ISIS, Valken van de Levant en al die andere groepen staan in de praktijk onder controle van de westerse veiligheidsdiensten die hen financieren, sturen en wapens en andere benodigdheden om oorlog te voeren leveren. En dit zo al 40 jaar lang. Zonder geld en centen van de CIA zijn zij niets. (37)

Het is gewoon kanonnenvlees die het slachtoffer werden van gewetenloze schurken als Bassam Ayachi, Abu Hamza en Anjem Choudary. Zij stuurden soms simpele geesten en kleine criminelen regelrecht de dood tegemoet zoals bij die aanslagen van 7 juli 2005 op de Londense metro.

Maar de echte schuldigen voor die ontelbare doden zijn de westerse geheime diensten die zonder scrupules en gedreven door hun machtshonger de wereld de vernieling injagen. Over de slachtoffers van die aanslagen in Nice, Londen, Zaventem en Madrid maken zij zich geen enkele zorg. Als een aanslag lukt zijn zij blijkbaar tevreden.

De grote vraag is dan ook: Waarom? Willen zij het angstgevoel bij de bevolking er zo inpompen om aldus Big Brother, de alleswetende staat, dichterbij te brengen? Men moet het zeker niet uitsluiten want een ander motief lijkt er zo te zien niet te zijn.

En onze Britse (sic) bondgenoten? Ze breken in bij telefoonmaatschappij Proximus om er alle data te stelen en rekruteren hier dan ook nog salafisten om in België en elders terreuraanslagen te plegen. Met zulke bondgenoten heeft men uiteraard geen vijanden meer nodig.

Willy Van Damme

Nota’s

1) Insurge Intelligence, 17 juni 2017, Nefeez Ahmed, ‘ISIS recruiter who radicalised London Bridge attackers was protected by MI5’. https://medium.com/insurge-intelligence/isis-recruiter-who-radicalised-london-bridge-attackers-was-protected-by-mi5-232998ab6421

Omar Bakri Muhammed was ook de oprichter van de Britse tak van de internationale terreurbeweging Hizb ut-Tahrir. De bron bij uitstek voor Corry Hancké van de Standaard om te weten wat er op de Krim in Rusland Abdul Hakim Belhajuist gaande is.

2) Haaretz, 19 juni 2017, ‘Israel Reportedly Providing Direct Aid, Funding to Syrian Rebels.’ https://www.haaretz.com/middle-east-news/syria/with-eye-on-iran-israel-increases-military-support-for-syrian-rebels-1.5826348

Haaretz, 21 februari 2018, ‘To Push Iran Back, Israel Ramps Up Support for Syrian Rebels, ‘Arming 7 Different Groups’, https://www.haaretz.com/middle-east-news/syria/with-eye-on-iran-israel-increases-military-support-for-syrian-rebels-1.5826348

3) Het geheim van Belliraj, George Timmerman, Houtekiet, 2011.

4) Belliraj bekende bij zijn ondervragingen in Marokko ook de moord op dokter Joseph Wybran, een topfiguur binnen de Brusselse joodse gemeenschap. Hij wist daarbij gegevens te onthullen die normaal alleen de moordenaar kon weten.

5) The Financial Times, Sam Jones, 27 mei 2017, ‘A forgotten civil war comes home to Manchester’.

De grote vraag is waarom die krant dit voor de Britse regering schadelijk verhaal publiceerde. Journalist Sam Jones is kind aan huis bij de veiligheidsdiensten en het is in dat milieu zoals overal steeds een zaak van ons kent ons.

Hadden sommigen bij MI5/MI6 gewoon genoeg van de samenwerking met die jihadisten en wilden ze dit via dit lek aan de kaak stellen? Mogelijks, en dus trok men naar vriend Sam Jones die dit dan na overleg publiceerde.

6) The Telegraph, 7 mei 2014, Philip Sherwell, ‘Abu Hamza ‘secretly worked for MI5’ to ‘keep streets of London safe’.’ https://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/northamerica/usa/10814816/Abu-Hamza-secretly-worked-for-MI5-to-keep-streets-of-London-safe.html.

Documenten die dat dienden te bewijzen werd door diens advocaat aan de rechtbank ook overhandigd. Blijkbaar zonder gevolg. Ook tijdens diens Brits proces haalde men dit argument boven.

7) The Telegraph, 21 augustus 2016, Martin Evans en Ben Farmer, ‘ MI5 stopped Scotland Yard taking Choudary down, sources claim.’ https://www.telegraph.co.uk/news/2016/08/21/mi5-stopped-scotland-yard-taking-choudary-down-sources-claim/

8) BBC, 10 mei 2018, ‘Abdul Hakim Belhaj: Libyan rebel commander who got UK apology.’ http://www.bbc.com/news/world-africa-14786753

Abdul Hakim Belhaj vocht in Libië en Afghanistan als lid van de Libische Strijdersgroep die in wezen de Libische tak van al Qaeda is. Hij werd door de Britten in Thailand in 2004 ontvoerd en uitgeleverd aan de regering van Moeammar Kadhaffi waar hij er 7 jaar in een gevangenis verbleef.

Die ontvoering was een onderdeel van het toen grootschalig ontvoeringsprogramma van de CIA en ook dus ook de Britten onder Tony Blair. Ontvoeringen die veelal eindigden in Guantánamo.

door die kidnapping verloor de echtgenote van Belhaj, die mee ontvoerd was, echter ook haar nog niet geboren baby. Nadien moest Belhaj dan voor de Britten meehelpen bij de moord op Kadhaffi. Wat uiteraard voor veel nieuwe gevangenen en doden zorgde.

Deze maand verontschuldigde de Britse regering zich officieel bij Belhaj en betaalde het aan hem en de echtgenote van Belhaj ook een schadevergoeding. Het kan verkeren zei Bredero.

9) Corriere della Sera, 6 juni 2017, Fiorenza Sarzanini, ‘ESCLUSIVA|Attentato Londra: Youssef Zaghba, ecco il terzo terrorista. Fu fermato a Bologna, la madre italiana vive lì.’ https://www.corriere.it/cronache/17_giugno_06/terzo-attentatore-londra-aveva-madre-italiana-089fd452-4a8f-11e7-ac11-205c7f1cfc9f.shtml

10) Casting a Golden Eye, 11 april 2017, ‘The sources behind the gas attack in Idlib, Syria.’ https://castingacoldeye.blogspot.be/2017/04/uncovering-source.html

11) The Telegraph and Argus, 18 augustus 2003, Jenny Loweth, ‘Car gang is jailed for 32 years’. http://www.thetelegraphandargus.co.uk/news/884960.Car_gang_is_jailed_for_32_years9)

12) The Sun, 11 mei 2014, Michael Hamilton en Tom Worden, ‘7/7 bomber’s brother in cop charity probe’. https://www.thesun.co.uk/archives/news/808035/77-bombers-brother-in-cop-charity-probe/

13) Twitter Jo Cox, 31 oktober 2015, ‘ Good luck to Arshad Patel & Maqsood Motala from One Nation.’ https://twitter.com/jo_cox1/status/660368342444851200.

De steun van Arshad Patel voor de zelfmoordaanslagen op de Londense metro van 7 juli 2005 was toen al zeer goed gekend. Zie punt 12. De tweet betrof steun voor een reis van One Nation naar Griekenland om er zogenaamd Syrische vluchtelingen te helpen.

Jo Cox werkte eerst als politiek adviseur voor Sarah Brown, echtgenote van de vroegere premier Gordon Brown (Labour) en nadien bij Oxfam UK. In 2015 werd ze als parlementslid voor Labour verkozen voor het district Beatley and Penn, de regio waar de hoofdzetel van One Nation gevestigd is. Ze werd op 16 juni 2016 vermoord door de racist Thomas Maire. Haar steun voor het salafisme staat echter vast.

14) Charity Commission, 23 december 2016, ‘New charity investigation: One Nation ‘. https://www.gov.uk/government/news/new-charity-investigation-one-nation

15) European Council on Foreign Relations, November 2013, Fatima Ayub, ‘The Gulf and sectarianism;’ http://www.ecfr.eu/page/-/ECFR91_GULF_ANALYSIS_AW.pdf.

Qaradawi is een sluwe vos en naar gelang de periode wijzigde hij wel eens 180° van positie. Zijn functie als hoofdtheoloog binnen de Moslimbroeders en zijn televisietoespraken via al Jazeera Arabic tonen echter diens ware gezicht. Hij moet uiteraard bij zijn toespraken ook rekening houden met zijn gastland Qatar.

16) Le Nouvel Observateur, 15/21 januari 1999, Vincent Jouvert, ‘Oui, la CIA est entrée en Afghanistan avant les Russes.’

Interview met de intussen overleden Zbigniev Brzezinski. Het was dus de zich tegenwoordig voor gutmensch uitgevende ex-president Jimmy Carter (Democraat) die verantwoordelijk is voor het ontstaan van die almaar groeiende golf van salafistische terreur.

17) Voor een beter licht op de werking van de CIA en haar relatie tot de drugshandel en productie is de volgende lectuur aan te bevelen:

– Dark alliance, Gary Webb, Seven Stories Press, 1998. Over het ontstaan van crackcocaïne, de Nicaraguaanse Contra’s en de CIA.

– The politics of Heroine, CIA complicity in the global drug trade, Alfred W. McCoy, Lawrence Hill Books, revised edition, 2003. Over de CIA in vooral Laos en Afghanistan.

– Whiteout, The CIA, drugs and the press, Alexander Cockburn en Jeffrey St. Clair, Verso, 1998. Over hoe de CIA via de media klokkenluiders genadeloos aanpakt.

– Kill the messenger, Nick Schou, Nation Books, 2006. Over de wijze waarom men journalist Gary Webb tot zelfmoord duwde.

18) Sudinfo, 28 maart 2018, ‘Cheikh Bassam Ayachi, le plus vieux djihadiste de Belgique (71 ans), est toujours en vie et il a fui la Syrie!’ http://www.sudinfo.be/id46174/article/2018-03-28/cheikh-bassam-ayachi-le-plus-vieux-djihadiste-de-belgique-71-ans-est-toujours-en

19) Le Monde, 4 april 2018, Soren Seelow, ‘Un vétéran du djihad de 71 ans arrêté en France.’
http://www.lemonde.fr/international/article/2018/04/04/un-veteran-du-djihad-de-71-ans-arrete-en-france’

20) Moustique, 4 april 2018, Gauthier De Bock, La dernière interview du “plus vieux djihadiste de Belgique.‘ https://www.moustique.be/20685/la-derniere-interview-du-plus-vieux-djihadiste-de-belgique

21) Bellingcat, 9 april 2018, Pieter Van Ostaeyen & Guy Van Vlierden, ‘Separating Facts from Fiction about Belgium’s Oldest Foreign Fighter, Bassam Ayachi.’ https://www.bellingcat.com/news/uk-and-europe/2018/04/09/separating-facts-fiction-belgiums-oldest-foreign-fighter-bassam-ayachi/

22) Het soefisme is een stroming binnen de islam die te vuur en te zwaard wordt bestreden door salafisten. Veel soefisten lieten al het leven bij aanslagen door al Qaeda & Co in zowat alle landen waar moslims in de meerderheid zijn zoals Pakistan, Irak, Egypte, Afghanistan, Syrië en Irak.

23) L’ Express, 14 november 1996, Chabrun Laurent en Dupuis Jérôme, ‘Roubaix: la filière bosniaque’. https://www.lexpress.fr/informations/roubaix-la-filiere-bosniaque_619395.html.

24) Claude Moniquet, Néo-djihadistes : ils sont parmi nous. Qui sont-ils ? Comment les combattre ?, Broché, 2013

25) Paris Match, 5 februari 2016, Alfred de Montesquiou, ‘Un clan au cœur du djihad.’ http://www.parismatch.com/Actu/International/Un-clan-au-coeur-du-djihad-908515#

26) De Standaard, 1 december 2017, Mark Eeckhaut, ‘Zwarte weduwe van de jihad’ geen Belgische meer.’ http://www.standaard.be/cnt/dmf20171130_03217170.

Ze had daarnaast nog de Marokkaanse nationaliteit.

27) 7 sur 7, 16 april 2012, Maxime de Valensart, ‘Procès terrorisme: Ali Tabich conteste s’être rendu en Irak.’ www.7sur7.be/7s7/fr/1502/Belgique/article/detail/1424126/2012/04/16/Proces-terrorisme-Ali-Tabich-conteste-s-etre-rendu-en-Irak.dhtml

28) De Standaard, 11 november 2017, Mark Eeckhaut, ‘Ibrahim El Bakraoui kocht zwavelzuur aan Zuidstation.’ http://www.standaard.be/cnt/dmf20171011_03125662

29) Unia, 23 januari 2009, ‘Belangrijke veroordeling in de strijd tegen cyberhate.’ https://www.unia.be/nl/artikels/belangrijke-veroordeling-in-de-strijd-tegen-cyberhate

30) Agoravox, 6 april 2013, Morice, ‘La mort d’un pied nickelé.’ https://www.agoravox.fr/tribune-libre/article/la-mort-d-un-pied-nickele-134311

31) Vers l’ Avenir, 14 december 2016, Jean-Pierre De Staercke, ‘Prescription pour l’ex-patron du centre islamique belge.’  www.lavenir.net/cnt/dmf20161213_00930372/prescription-pour-l-ex-patron-du-centre-islamique-belge

32) Over de groep Valken van de Levant (Suqur al Sham) bestaan enkele portretten van Amerikaanse instellingen. Die portretten zijn veelal onbetrouwbaar. Logisch want deze groep kreeg geld en wapens van de VS. De teksten zijn ook steevast verouderd en dus niet aangepast en verder alleen gebaseerd op Angelsaksische bronnen of mensen als Hassan Hassan die deze jihadisten steunen.

– Mapping Militant Organizations, Stanford University, 5 augustus 2016. http://web.stanford.edu/group/mappingmilitants/cgi-bin/groups/view/525

– Terrorist Research and Analysis Consortium (TRAC), Suqour al Sham, ht3ps://www.trackingterrorism.org/group/suqour-al-sham-brigade

33) Levant Report, 19 mei 2015, Brad Hoff, ‘Defense Intelligence Agency document: West will facilitate rise of Islamic State “in order to isolate the Syrian regime”.’ https://levantreport.com/2015/05/19/2012-defense-intelligence-agency-document-west-will-facilitate-rise-of-islamic-state-in-order-to-isolate-the-syrian-regime/

Studie van augustus 2012 van de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst DIA over hoe men het hier toen nog onbekende ISIS moest gebruiken in de oorlog tegen Syrië en ook Irak. Vermoedelijk werkte ook Aboe Bakr al Baghdadi, baas van ISIS, dus voor een westerse veiligheidsdienst.

Zowel de toenmalige directeur als de woordvoerder van de DIA bevestigden nadien de echtheid van het document. Het raakte openbaar als een gevolg van de hetze in de VS vanuit de Republikeinse partij tegen de presidentskandidate Hillary Clinton. Delen van het document zijn om veiligheidsreden wel onleesbaar gemaakt.

34) Bellingcat, 16 november 2016, Eric Woods, ‘Lost boys, Child combatants of he Syrian civil war.’ https://www.bellingcat.com/news/mena/2016/11/16/lost-boys-child-combatants-syrian-civil-war/

35) FDD’s Long War Journal, 26 mei 2014, Bill Roggio, ‘Al Nusra Front, Suqour al Sham launch joint suicide assault in Syria.’  https://www.longwarjournal.org/archives/2014/05/american_reportedly.php

36) International Middle East Media Center, 22 juli 2016, ‘Syria: PLO Statement on Beheading of Palestinian Boy in Aleppo.’ http://imemc.org/article/syria-plo-statement-on-beheading-of-palestinian-boy-in-aleppo-video/

Het kind had Thalassemie, een erfelijke aandoening van het bloed. Hoe beide heren op de website van Bellingcat een groep gematigd kan noemen die samenwerkt met monsters als die van Nour Din al Zinki grenst aan het ongelooflijke en is alleen als walgelijk te omschrijven. Het toont het totaal gebrek aan moraliteit.

37) Washington Post, 14 april 2013, Liz Sly, ‘U.S. feeds Syrians, but secretly’, https://www.washingtonpost.com/world/middle_east/us-feeds-syrians-but-secretly/2013/04/14/bfbc0ba6-a3b3-11e2-bd52-614156372695_story.html?utm_term=.0281322e9f21.

Het artikel is een prachtig voorbeeld die de symbiose toont tussen de Amerikaanse overheid, de CIA, de Amerikaanse media en al Qaeda. In de VS stelt de ‘overheid’ dat er een probleem in Syrië is want men wil in de buitenwereld hierover een beter profiel krijgen.

En daarom stuurt men dan maar Liz Sly van de Washington Post, de journaliste die voor de krant de oorlog vanuit Beiroet al jaren volgt, naar het door al Qaeda & Co bezette Aleppo. Waar trouwens toen ook nog ISIS bij behoorde.

Althans zo beschrijft Liz Sly in het artikel haar opdracht die ze krijgt. Ze stelt ook dat ze veel namen moest weglaten. Verder toont ze hoe de CIA en USAID, de officiële ontwikkelingsorganisatie van de VS, op grote schaal met vrachtwagens vanuit Turkije in Aleppo bloem en andere benodigdheden leveren aan de door die jihadisten gestolen bakkerijen. Wat al Qaeda een enorme machtspositie tegenover die bevolking geeft. Niet luisteren is geen eten! Deze mensen daar waren zo dan ook hun gevangene. Dankzij de VS.

NASCHRIFT: In tegenstelling tot bovenstaande bericht is er in België nog geen verwijzing naar de rechtbank gebeurt voor Bassam Ayachi. Er loopt volgens het federaal parket wel een onderzoek tegen die man wegens de oudere feiten. geïnformeerde bronnen geven de zaak weinig kans om te leiden tot een effectieve vervolging wegens de ouderdom van het dossier. Bassam Ayachi zal dus nu al 22 jaar lang in België ongestraft blijven. Waarom?

Charles Michel is een nepliberaal

Het is geweten dat men in Israël iedereen die kritiek heeft op dat land in de ban poogt te slaan en monddood te maken door hem te beschuldigen van antisemitisme en een ontkenner te zijn van de holocaust. Het is een zo klassiek geworden techniek dat men er normaal geen aandacht meer aan zou schenken.

Maar dat onze premier Charles Michel (MR) gisteren in een Brusselse synagoge mee moest zingen in dit koor van valszingers is zowel schokkend als schandelijk. Hij riep zijn alma mater de ULB gisteren immers op om de Britse filmmaker Ken Loach vandaag geen eredoctoraat te geven daar hij volgens Michel en zijn zionistische vriendjes een antisemiet en een ontkenner van de holocaust is. Complete onzin en een grove leugen.

Hun god

Wat Michel hier zo duidelijk poogt te doen is een voor westerse regeringen kritische stem het zwijgen op te leggen. Ken Loach is immers niet alleen een gevierde en uitstekende filmmaker maar ook een criticus van het beleid van de regeringen van de westerse alliantie.

Charles Michel - 2

Het eigendomsrecht staat voor de Franstalige liberaal Charles Michel centraal behalve bij zionisten die mogen van hem stelen en moorden dat het een lieve lust is. Voor hen is er maar een wet: Die van de sterkste. Dankzij de steun van het Westen, de trouwe dienaars al meer dan 100 jaar van het zionisme. 

En dus doet Michel mee om Ken Loach politiek dood te maken en zo Israël te plezieren. Dit komende van iemand die het toch zo graag heeft over een vredespolitiek en de waarden van de rechtstaat, mensenrechten, vrijheden, enzovoort. Het blijkt gewoon bla bla bla te zijn. Iets als bladvulling.

Iedereen die Israël kent weet bovendien dat dit geen joods project is maar een zionistische zaak waar mogelijks zelfs een meerderheid van de joden niets mee te maken willen hebben. En het in veel gevallen omwille van haar karakter zelfs hartsgrondig haten.

Israël is gesticht op het land gestolen van de Palestijnen en in de grond zit het bloed van die Palestijnen die vochten voor hun eigendommen. Diefstal die gebeurde met als enig argument dat hun god hen dat land had belooft. Hoe geschift kan men zijn om met zo’n argument af te komen?

Nepliberaal

Maar voor deze liberaal is het eigendomsrecht relatief en als je zionist bent dan mag je stelen en moorden zoveel je wil. Zie maar hoe ze ongestraft en zonder enig protest van de EU Syrië mogen bombarderen en er salafistische terreurgroepen bewapenen. En dat steunt Louis Michel, de nepliberaal.

Bovendien is zijn bewering over antisemitisme totaal fout. Jood zijn betekent immers lid zijn van een bepaalde geloofsgemeenschap zoals het christendom en niet behorende tot een of andere taalgroep of etnie.

En daarom heeft jood zijn dus niets te maken met Semiet zijnde. Neen, Semieten zijn onder meer Arabieren of mensen die altijd al bijvoorbeeld Aramees hebben gesproken, ooit de lingua franca van de Levant. Zionisten pogen nu wel in Israël het Hebreeuws, een inderdaad Semitische taal, op te dringen maar dat is nep.

Joden verbranden Israëlische vlaggen

Massa’s joden zijn fanatiek tegen Israël gekant, deels om politieke reden deels om dogmatisch religieuze reden. Sommige joden in Israël weigeren daarom zelfs met de sjekel te betalen en gebruiken de Amerikaanse dollar. Ook op joodse scholen in Antwerpen gebeuren er zulke vlagverbrandingen.

De recente Antwerpse politieke ruzie rond de CD&V tussen Michael Freilich en de chassidische jood Aron Berger is hier typerend. Freilich maakt reclame voor het vertrekken van joden naar Israël, Berger helpt joden dat land te verlaten. Vandaar het optreden van Freilich in deze zaak. Er zijn tussen beiden nog onbetaalde rekeningen uitstaande. En Freilich leeft op goede voet met Bart De Wever. Daarom.

Neen, Charles Michel heeft door zijn uitlatingen de kant gekozen van oorlog en vernieling en tegen de meest elementaire basisrechten van de mens. Maar verassend is dat niet, integendeel. Israël is de drijvende kracht achter de oorlog tegen Syrië en onze regering steunt die oorlog al meer dan zeven jaar voluit. Ondanks de zware gevolgen voor ons land. Zie Zaventem en Maalbeek. Om over het droeve lot van de Syriërs maar te zwijgen.

Nog meer dan voor andere problemen en schandalen waar deze regering mee zit zou dit voldoende reden moeten zijn om hem als premier af te zetten. Wie achter die grootschalige diefstal, racisme en oorlog gaat staan waar zionisme voor staat ontbreekt het immers aan elk moreel gezag. En zonder dit kan hij geen premier zijn. Ken Loach toonde vandaag tijdens zijn toespraak voor de ULB wel dit moreel gezag te hebben.

Willy Van Damme

Stevig Indeput

Op dit ogenblik loopt er in het leger, de politiek en de maatschappij een stevig debat dat bij wijlen gewoon hallucinant te noemen is en in bepaalde gevallen getuigt van een zelfs zelden geziene incompetentie. Zelden heeft de N-VA en haar minister Vandeput zich zo verdacht gemaakt. Aftreden is dan ook het enige eerbare welke die man rest. Maar dat weigert hij tot heden. Hij is immers van de N-VA.

Een stem in het debat is die van een zekere Pierre Therie, een oud-kolonel van het Belgische leger die wel met een zekere expertise spreekt. Zijn verhaal toont de schandelijke wijze waarop deze regering en de minister van Defensie aan politiek doet, beloften maakt en met ons belastinggeld gooit. Kan men onze minister van Defensie niet best met pek en veren uit de Wetstraat jagen?

Atoomoorlog

Terwijl onze politici publiek zeggen tegen de aanwezigheid op ons grondgebied te zijn van die Amerikaanse atoombommen, met name in Kleine-Brogel, het gouw van Steven Vandeput, wil hij vliegtuigen kopen speciaal omdat ze ook atoombommen kunnen gooien. De totale waanzin van een minister, politieke partij en deze regering. Die man is dus bereid hier in Europa een atoomoorlog te helpen ontketenen!!

Steven Vandeput - 5

Steven Vandeput wil blijkbaar die F-35 kopen omdat ze ook atoombommen kunnen gooien. De man wil dus dat België meehelpt bij een Amerikaanse atoomoorlog en de totale destructie van Europa. Een groots politicus.

Duidelijk is nu ook wat al zo kon vermoed worden. De beslissing om na jaren zwoegen bij Lockheed-Martin toch die nog niet eens operationeel zijnde F35 te kopen is in wezen al genomen. De Europese Eurofighter doet wel mee maar dat is alleen om de buitenwereld de indruk te geven dat er hier sprake is van een reguliere competitie. Vals spel is dat.

En die zo geprezen stealthtechnologie die het vliegtuig zogenaamd onzichtbaar moet maken en welke het koopargument is, naast dan die atoombommen. Is dat lachen. Deze technologie is straks al dertig jaar oud en is tegenwoordig ook in gebruik in landen als Rusland en China. En zeker tegen als die F35 aangekocht is deze totaal verouderd. Het is gewoon een klassieke verkooptruc. De praatjes van een tapijtverkoper.

En zoals onze politici zeggen tegen die atoombommen te zijn, beweren onze politici officieel ook voorstander te zijn van een Europese luchtvaartindustrie maar als puntje bij paaltje komt dient die Eurofighter alleen maar als excuustruus om het vals spel rond de F35 te verbergen. Of hoe de N-VA de Europese industrie (niet) steunt.

F16 als instrument van illegale oorlogen

Bovendien is er de vraag waarvoor die gevechtsvliegtuigen wel dienen. Ze werden gebruikt in Joegoslavië om zo het land in stukken te hakken en voor decennia te destabiliseren. Zie maar naar de continue herrie in Bosnië-Herzegovina en Kosovo. Landen met ook na 20 jaar later niet eens een serieus werkend centraal bestuur.

Ze zijn eveneens gebruikt om het Libische staatshoofd Moeammar Kadhaffi te helpen vermoorden en dat land voor nog veel jaren tot een falende staat te maken. Het paradijs voor salafistische terreurgroepen. Een waar men nu slaven verkoopt en mensen levend vilt. Dankzij onze F16. Een oorlog die trouwens inging tegen het internationaal recht. Maar wie in het Westen maakt zich daarover zorgen?  Vandeput zeker niet.

Ze werden verder gebruikt in Syrië zodat de VS er het gebied ten oosten van de Eufraat kon bezetten. Illegaal uiteraard. De oorlog tegen ISIS was hier maar een flinterdun excuus. Het zijn toch wapens made in Bulgarije waarmee ISIS werkt. En ISIS werd toch mede door het Westen opgericht om zo Syrië te vernielen en de Syrische president Assad te kunnen vermoorden, Kadhaffi achterna.

Moeammar Kadhaffi - 1

Mede met steun van onze F16 – en trouwens het voltallige Belgische parlement – werd Moeammar Kadhaffi vermoord en diens land zo herschapen in een salafistisch terreurnest met slavenhandel incluis en zelfs het levend villen van mensen. Waar een F16 al eens goed voor is.

Het waren trouwens onze bondgenoten zoals de VS en Saoedi-Arabië die deze Bulgaarse wapens voor ISIS betaalden. Bovendien waren die bombardementen eveneens een flagrante overtreding van het internationaal recht. Men vertikte het gewoon om de wettige Syrische regering om toelating te vragen zoals de betrokken VN-resolutie vereiste.

En dan is er Afghanistan. De door de VS georganiseerde knoeiboel waar niemand het einde van ziet. Met de Amerikaanse president Jimmy Carter die om zich in 1978 – dus 40 jaar terug – op de nederlaag in Vietnam wou wreken door hoogstnodig salafistische terreurgroepen zoals de Moedjahidien en zuster al Qaeda in het leven te roepen. Toen in de media trouwens ook omschreven als vrijheidsstrijders. 

Stevig Vandeput is gewoon een Amerikaans schoothondje dat blaft als Washington hem dat beveelt. Zielige Limburger! Hij zit hier niet de Belgische maar de Amerikaanse belangen te verdedigen. Kan dat zomaar?

Hieronder drie bijdragen van Pierre Therie over de F35, een vliegtuig dat maar ten vroegste in 2022 operationeel wordt. Als het lukt! Waarbij niemand ook weet wat hij ongeveer gaat kosten. Rest de vraag waarom men dit doet en een toestel wil kopen dat ook atoombommen kan gooien. Het is dan het einde van Europa.

Een toestel dat zoals ook blijkt uit het eerste stuk van Therie feitelijk onder Amerikaanse bevel zal vliegen. België als slaaf van de VS. Met dank aan de N-VA! Een onafhankelijk Vlaanderen? Als 51ste staat van de VS dan. Iemand pek en veren?

Willy Van Damme

1 – Een pleidooi voor politiek leiderschap

In Knack verscheen een artikel over ‘De lobbycampagne van de eeuw’, door Ewald Pironet. Daarin lazen we getuigenissen die grote vragen oproepen.

Militairen beslissen?

Pironet (Ewald, nvdr.) citeert de volgende uitspraak van Leo Tindemans, gewezen eerste minister: “De concurrentie was hard en deed een koortsachtige handelsdiplomatie ontstaan die het niet altijd zo nauw nam met de verantwoordelijkheidszin.” En dan volgde deze bekentenis: “Meer dan eens heb ik in de regeringen waarvan ik deel uitmaakte vastgesteld, dat bij aankoop van legermaterieel de vraag wat vanuit militair oogpunt het beste is, niet doorslaggevend is.”

Waar Pironet aan toevoegt: “Zou dat veertig jaar later anders zijn? En waarmee hij ook het artikel afsluit: “Welke beslissing de regering uiteindelijk ook neemt, één ding is nu al duidelijk: ze zal zich in haar keuze niet alleen laten leiden door ‘wat vanuit militair oogpunt het beste is’. Tindemans mag zich omdraaien in zijn graf.”

Wat hier verloren ging is een onontbeerlijke voorafgaande voorwaarde: Dat militairen, in dit geval de Luchtmacht, wel een volgorde van hun voorkeur mogen voorleggen, maar dat deze rekening moet houden met de vooraf vastgelegde politieke en financiële ambities van België. En laat dat nu precies een groot probleem zijn. De voorkeur van de Luchtmacht gaat uit naar de F-35A van Lockheed Martin, waarmee ze het politieke ambitieniveau vér overschrijdt en financieel grote offers zal vragen in de toekomst.

F 16 vliegtuig

De F16 ooit onder zwaar protest – Neen aan de 30 miljard was de slogan – aangeschaft. Als we sommige van de Belgische politici en ‘experts’ moeten geloven kan dit toestel elk ogenblik wegens totaal versleten uit de lucht vallen. Of hoe bepaalde politici en experts zelfs bereid zijn om zich belachelijk te maken omdat men toch nog snel die F35 kan aanschaffen.

Een uitermate belangrijk gevolg hiervan is dat er in het aanbestedingsdossier eisen werden gesteld waardoor drie kandidaten vroegtijdig afhaakten, en daar hadden ze goede redenen voor. Dit is nog nooit gebeurd in de geschiedenis van de grote militaire aankopen.

Daarenboven negeert Defensie een belangrijke militair-technische beperking, namelijk dat de F-35A nog niet operationeel is! Daarom had volgende bijkomende zin deze keuze moeten nuanceren: “mits de F-35A zijn meerwaarde bewijst tijdens de definitieve operationele evaluatie die voorzien is in 2020/2021”. Die éne zin zou een wereld van verschil maken; het verschil tussen beloftes en de werkelijkheid die roept om een uitstel van de beslissing, tot de F-35 (in de snel evoluerende technologische wereld) zijn meerwaarde kan bewijzen.

Het is goed om weten dat Canada – dat deel uitmaakte van het JSF/F-35 programma – zijn bestelling annuleerde en nu bekend maakte dat hun regering een nieuwe competitie zal opstarten en pas in 2021 zullen beslissen over de opvolger. Met levering in de periode 2025 – 2030. Als Canada wacht waarom kan België dat niet?

Worden we een onderafdeling van de Nederlandse Defensie?

Wie schrijft over de economische return, zou ook kunnen schrijven dat met de aankoop van de fregatten en de keuze voor de F-35A, Nederland grote economische voordelen binnenhaalt dankzij onze keuzes. Zijn fregatten met een bemanning van meer dan 130 man wel de beste keuze voor onze toekomstige defensie? Met dat geld hadden we beter kunnen doen. En Nederland dat bespaart op de fregatten kan meer investeren in toekomstgerichte militaire projecten. En dan betalen wij nog eens 258 miljoen euro om een vliegtuigtanker in Nederlandse kleuren te laten vliegen…?

Om het met een boutade te zeggen: Defensieminister Steven Vandeput is aardig op weg om verkozen te worden tot de beste Defensieminister ooit …van Nederland.

Een nationale Luchtmacht?

Even verder komen twee defensiespecialisten aan het woord; “Sven Biscop (UGent) en Alexander Mattelaer (Egmont Instituut) zijn het erover eens: “Ja, we moeten nieuwe toestellen kopen. Een land als België moet in elke legercomponent gevechtscapaciteit behouden. … en elk uitstel is verkeerd!”

Dat klinkt nogal stoer, maar opnieuw is dat geen argument vóór de F-35A, want wie pleit voor een nationale Luchtmacht moet de F-35A gewoon weigeren als kandidaat. Specialisten weten immers maar al te goed dat de F-35A nooit kan ingezet worden zonder de actieve medewerking én toestemming van Lockheed Martin en de Amerikaanse Luchtmacht (USAF). Dat ze bij elke vlucht kunnen meekijken over onze schouder, eventueel de vlucht niet toelaten (via de logistieke software ‘ALIS’) of zelfs kunnen saboteren (via de ‘missionsoftware’) die beide eigendom blijven van LM en de USAF. Kan men dan nog spreken van een autonome Belgische Luchtmacht? Beseffen deze defensiespecialisten niet dat ‘onze nationale Luchtmacht’ én de Nederlandse de facto slechts een F-35A squadron zijn van de USAF?

Verlenging levensduur

Over de verlenging van levensduur wordt eens te meer rond de pot gedraaid door de minister en onbenoemde ‘specialisten’. Hoog tijd dat de minister gewoon een antwoord geeft op de parlementaire vraag hieromtrent (lees hier). Maar wat ook zijn antwoord zal zijn, een uitstel van beslissing van enkele jaren is géén probleem.

Geld genoeg!

Even professor Herman Matthijs citeren: “De wet van 23 mei 2017 heeft de programmering voor de militaire investeringen 2016-2030 vastgelegd en daar staat 9,2 miljard euro ingeschreven. Die 9,2 miljard is uitgedrukt in geld van 2015, dus daar moet je de inflatie nog bij rekenen. Er is dus zeker geld voorzien voor de aankoop van de 34 gevechtsvliegtuigen.”

Sven Biscop - 4

Sven Biscop, lobbyist in tijden van nood voor de F35, mocht al eens over de wapenaankopen discussiëren in NATO Review, het blad van de NAVO. Lonkt het lucratieve lezingencircuit?

Het verbaast ons dat een ‘begrotingsspecialist’ niet weet dat voor de vliegtuigen slechts 3,5 miljard euro werd geprogrammeerd. Onvoldoende, want uit het officiële document dat de verkoop van VS-militair materieel toelaat en goedgekeurd werd door het Amerikaanse congres is er sprake van $6.53 miljard, en dus moet minstens één tot twee miljard gezocht worden (of afgenomen van andere noodzakelijke militaire programma’s). Men mag van de Amerikanen veel zeggen, maar ze gaan niet lichtzinnig foute bedragen vermelden op officiële documenten.

De juiste prijs?

Blijft dan nog de vraag hoeveel het nieuwe vliegtuig werkelijk zal kosten. Het is onmogelijk om dat te weten! In elk groot militair dossier, ook bij de aankoop van de F-16, werden bepaalde noodzakelijke (maar minder dringende) aankopen uit het contract gehaald om de prijs artificieel te drukken en die pas later in rekening te brengen. En voor de F-35A komen daar nog de onvermijdelijke ‘upgrades’ bij die vandaag zelfs niet eens gekend zijn, laat staan de prijs die Lockheed Martin – op dat ogenblik de enige mogelijke leverancier – ervoor zal vragen. Dat is trouwens de reden waarom Lockheed Martin weigert om een ‘Not to exceed price’ maximumprijs op te geven.

Pierre Therie, kolonel op rust, gewezen defensieattaché

 
2 – Defensieminister Steven Vandeput had het kunnen weten

 

Pjotr’s Defensieteam wenst volgende commentaar toe te voegen aan de reeds gepubliceerde informatie over de verlenging van de levensduur van onze F16-AM en F16-BM.

Dat de levensduur afhankelijk is van de belastinggraad zoals het rapport van Lockheed martin aanhaalt, is inderdaad juist. Het klopt ook dat onze F-16 gedurende hun levensduur weinig operationeel werden ingezet en het overgrote deel van de gevlogen uren minder belastend waren.

Maar ook zonder dit rapport had de minister kunnen en moeten weten dat de limietdatum van 2023 verkeerd was. We hebben zowel de Minister als de Leden van de Parlementaire Commissie Defensie herhaalde malen hierop gewezen.

Mogen we herinneren we aan wat we eerder al schreven (lees hier het volledig artikel):“Uit het antwoord op een parlementaire vraag werd duidelijk dat er momenteel geen noemenswaardige problemen zijn met de ‘fuselage’ en we weten ook dat de F-16 vloot momenteel gemiddeld zo’n 5.000 vlieguren op de teller heeft. In gebruik sinds 1979, na 38 jaar betekent dat zowat 130 vlieguren per jaar. Ook met een intensiever gebruik van 250 uur per jaar (bijna een verdubbeling!), wordt zelfs de limiet van 8.000 vlieguren pas gehaald binnen twaalf jaar: 2029 en dus niet 2023 zoals de minister beweert.”

Nu blijkt dat we met onze schatting van 250 vlieguren aan de veilige kant zaten en eerder 220 uur bedraagt. Komt daarbij de factor 0.85 inzake belastingsquotient en het is duidelijk dat de limiet van 8.000 vlieguren pas bereikt wordt NA 2030.

Dirk van der Maelen - 5

Federaal parlementslid Dirk Van der Maelen, defensiespecialist van de SPA, kende volgens Vandeput in een wat ouder interview niets van defensie te kennen. Zou onze Limburger dat nu noch durven herhalen?

Daarvoor hoefde Defensie dus zelfs géén rapport te vragen aan Lockheed Martin. Dat wisten op zijn minst de specialisten van de Luchtmacht ook wel. Ook het argument dat een verlenging tot 2030 veel zou kosten is een ordinaire uitvlucht.

Pjotr’s Defensieteam

3 – Defensieminister Steven Vandeput is boos

In een interview in De Zondag (12/11), spreekt defensieminister Vandeput zich uit voor een snelle beslissing inzake de vervanging van de F-16 gevechtsvliegtuigen. De oppositie schildert hij af als onwetend of te kwader trouw en dat maakt hem boos. Terecht?

Eén van de belangrijkste twistpunten in dit dossier is de dringendheid van de vervanging van de F-16.

Hierover schreven we reeds dat de Luchtmachtgeneraals als de dood zijn om toe te geven dat deze dringendheid op basis van de beperkte luchtwaardigheid tot 8.000 vlieguren, een drogreden is. Voor alle duidelijkheid: luchtwaardigheid heeft in dit geval niets te maken met de ICT flight and mission software, de bewapening, of andere toevoegingen maar alleen met de materiaalmoeheid van de ‘fuselage’ (romp, vleugels en landingsstel)

Dat de minister de vragen ontwijkt of zich verschuilt achter het standaard antwoord van de Luchtmacht wijst erop dat dit interview het niveau van de particratie (meerderheid versus oppositie) niet overstijgt. Dat is ook de reden waarom wij, het defensieteam van Pjotr’s Dwarsliggers, ons verre houden van elke partijpolitiek geïnspireerde invalshoek.

Stel de juiste vragen en geef de juiste antwoorden

In het interview zegt de minister dat oppositielid Dirk Van der Maelen (sp.a) er niks van kent: Ik moet hem nog het eerste verstandige woord horen zeggen over militair materieel. Hij kent die dossiers niet. Onze F-16’s zijn gemaakt voor 8.000 vlieguren. Dat stelt de fabrikant. Moet ik dat negeren? In 2023 zijn die versleten’.

Een boze minister die zich verlaagt tot het uitschelden van een kamerlid is niet niks. Vooral wanneer zijn antwoord door geen enkele specialist zal gelezen worden als een bewijs van kennis.

Ten eerste, antwoordt de minister niet op de vraag van kamerlid Van der Maelen dat we de vloot F-16’s ook kunnen updaten. Vanzelfsprekend kunnen we onze F-16’s updaten[1]. De Amerikanen doen het en álle vliegtuigen ondergaan gedurende hun levensduur updates, ook aan de fuselage. De ‘fuselage’ van een vliegtuig wordt nooit oud, tenzij bij gebrek aan onderhoud!

Ten tweede, het antwoord van de minister slaat op een andere (niet gestelde) vraag, namelijk of er een uitstel van beslissing mogelijk is? Zijn antwoord op deze vraag is gewoon fout. Dat ‘onze F-16’s gemaakt zijn voor 8.000 vlieguren’ klopt niet. Vliegtuigen worden niet ‘gemaakt’ voor een welbepaald aantal maar voor een minimumaantal vlieguren. En zelfs dat is slechts een benadering. Want vroegere toestellen werden ook voorbij die limiet (eventueel na verkoop) verder ingezet zonder risico’s. Terwijl andere vliegtuigen reeds na minder dan de helft van hun vlieguren nood hadden aan de vervanging van een of ander hoofdonderdeel van de ‘fuselage’. Bij de F-104 Starfighter van Lockheed Martin dienden de vleugels al tussen 1.600 en 1.800 vlieguren vervangen te worden. En laat nu net bij de F-35A, de belasting van de vleugels, ‘wing load’ nog groter zijn dan bij de F-104 Starfighter[2].

F35 - Lockheed-Martin-Lightning-II

De F35 van Lockheed-Martin is nog steeds niet operationeel maar al wel verkocht aan o.m. Nederland. Volgens recente ramingen uit de VS zou hij in 2022 echt operationeel worden. Of is het zijn wensen voor werkelijkheid nemen? En wat de kostprijs betreft, niemand die het weet. Onze regering spreekt nu van 15 miljard euro maar het kunnen er desnoods zelfs 30 miljard euro zijn, geen frank dus zoals de F16 van weleer. Alsof ons land die feitelijk zowel in aankoop als in onderheid veel te dure vliegtuigen nodig heeft. Complete waanzin.

Op een parlementaire vraag of de luchtwaardigheid van onze F-16’s niet net als de Amerikaanse kunnen verlengd worden tot 12.000 vlieguren was het antwoord: Onze F-16’s zijn niet dezelfde types als deze van de USAF. Waar de minister aan toevoegde dat hij dat jammer vond.

Minister negeert de moeilijke vragen

En niemand die de juiste vraag stelde: Of de minister (lees de Luchtmacht) zou kunnen aantonen in welke mate de ‘fuselage’ van onze vliegtuigentypes verschilt van deze van de USAF die door Lockheed Martin goed bevonden werden voor 12.000 vlieguren? Nooit een antwoord gehoord of gelezen. Wij onderzochten wél of er verschillen waren die zouden kunnen oorzaak zijn van een beperkter luchtwaardigheid. Onze bevindingen tonen aan dat onze F-16’s net zoals de Amerikaanse zonder meer langer kunnen gebruikt worden. Lees hier onze vraag aan de minister en het resultaat van ons onderzoek.

De minister blijft zich verschuilen achter de formele beperking van de luchtwaardigheid van 8.000 vlieguren om niet te moeten ingaan op onze vraag naar onderzoek. Het is een drogreden die aan de basis ligt van deze poging om toch maar zelf te kunnen beslissen tijdens deze regeerperiode.

Is een kordate politieke besluitvorming gebaseerd op onafhankelijke kennis niet langer het handelsmerk van N-VA? Voor Lockheed Martin en de Amerikaanse regering is de Luchtmachttop zonder meer de beste lobbymachine die daarenboven niet moet betaald worden[3]. Lobbyisten hoeven dus op het kabinet van Vandeput niet binnen te komen: ze hebben er hun bureel.  

Een kort uitstel is perfect mogelijk én een teken van goed bestuur

Uit het antwoord op een parlementaire vraag werd duidelijk dat er momenteel geen noemenswaardige problemen zijn met de ‘fuselage’ en we weten ook dat de F-16 vloot momenteel gemiddeld zo’n 5.000 vlieguren op de teller heeft. In gebruik sinds 1979, na 38 jaar betekent dat zowat 130 vlieguren per jaar. Ook met een intensiever gebruik van 250 uur per jaar (bijna een verdubbeling!), wordt zelfs de limiet van 8.000 vlieguren pas gehaald binnen twaalf jaar: 2029 en dus niet 2023 zoals de minister beweert. En laat nu net dergelijk kort uitstel (dat géén noemenswaardige bijkomende kosten veroorzaakt) voldoende zijn om de beslissing uit te stellen tot Lockheed Martin erin slaagt om alle hangende problemen op te lossen en de finale operationele testen af te ronden (gepland eind 2022). Het is trouwens mogelijk om bij problemen, zoals reeds gebeurde met vroegere vliegtuigtypes, een deel van de F-16 vloot geleidelijk af te bouwen.

Over zijn dispuut met kamerlid De Vriendt (Groen) gaan we hier niet verder in. Enkel dit: uit ons onderzoek blijkt duidelijk dat (1) de minister wel degelijk steun zocht voor de keuze van de F-35 (lees hier) en dat (2) de minister inderdaad zelf niet gekozen heeft. Dat deden de Luchtmachtgeneraals.

Over transparantie en het publiceren van het lastenboek komen we nog uitgebreid op terug.

Pjotr’s Defensie Team

[1] In 2017, Romania purchased 12 refurbished used F-16A/Bs from Portugal for a total of €628 million, roughly $680 million, an average cost of $56 million.

UAE: The Defence Ministry agreed a deal worth around Dh6 billion ($1.63 billion) with US aerospace company Lockheed Martin Corp to upgrade F-16 jet fighters

[2] Ter vergelijking de ‘wingload’ van enkele vliegtuigen: F-104 Starfighter: 514 kg/m2; F-35: 745 kg/m2; F-18 Super Hornet: 459 kg/m2; Rafale: 328 kg/m2; Eurofighter: 312 kg/m2 en de Gripen: 283 kg/m2.

[3] Taalkundig: Bij ‘Lobbyist’ vinden we nergens een verwijzing naar betaling. We vinden steeds dat het om een groep gaat die bepaalde beslissingen in een zekere richting wil ombuigen. In die zin is de top van onze Luchtmacht bijna volledig met lobbyisten bezet.

Meer hierover te lezen op de website: www.dwarsliggers.eu

Soedan–Over duimzuigers en scheldpartijen

Het rapport van het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen (CGVS) over de mogelijke folteringen van door België naar Soedan gedeporteerde immigranten is dan klaar en lijkt feitelijk en verrassend vrij goed en correct te zijn. En dat is zeker geen goed nieuws voor Koert Debeuf, directeur voor Europa van het Tahrir Institute for Middle East Policy.

De ontmaskering van de man is totaal. Ook Theo Francken komt er zij het al veel minder slecht uit. Het toont ook nogmaals aan dat onze media alles zomaar zonder enige controle in de kranten plaatsen. Zoals met zoveel andere sensationeel ogende verhalen werd ook dit zeer prominent in de kranten gegooid.

Fantasten

Een hond met een hoed op komt met sensationeel ogende feiten en hop de dag nadien staat het zomaar als een vaststaand feit in de krant. Dat is journalistiek. Het is met deze beweringen van Koert Debeuf in wezen als met die andere met vette titels in de kranten gebrachte verhalen komende van organisaties zoals Amnesty International, Human Rights Watch, enzovoort.

Ze zijn bijna steeds gewoon waardeloos en gebaseerd op beweringen die door de onderzoekers dikwijls zelfs niet eens geverifieerd werden op hun waarheidsgehalte. Ngo’s moeten regelmatig in het nieuws komen om zo fondsen te verzamelen en hun nut te bewijzen. En dus moeten er aanklachten zijn, liefst straffe met veel bloed en tranen.

Koert Debeuf - 3

Koert Debeuf deed allerlei zware beschuldigingen over Soedanese vluchtelingen en de Soedanese regering zonder echter zelfs maar het minste bewijs. Maar de man is hier niet aan zijn proefstuk en doet dat al sinds hij naar Egypte verhuisde om die door de VS aangestoken Arabische Lente te verslaan.

De eenzame onderzoeker of journalist die deze verhalen dan wat onderzoekt ziet echter onmiddellijk dat het hier veelal gaat om fantasten en bedriegers al of niet met een politieke agenda. Het verhaal van de oorlog in Syrië en de media is hier een perfect voorbeeld van.

Zo bleken de meeste schokkende dossiers van Amnesty International en Human Rights Watch over Syrië bij nader toezien afkomstig van de Zwitserse ngo Alkarama. en dat is een door Qatar gefinancierde club bestuurt door leden van het Algerijnse Front Islamique du Salut (FIS), een stel salafistische koppensnellers die tijdens de Algerijnse burgeroorlog uit de jaren negentig bewezen hoe goed ze konden moorden.

Zo is het natuurlijk gemakkelijk om gruwelverhalen over de regering Assad samen te stellen. Met succes trouwens, want onze zogenaamde kwaliteitspers bracht ze zonder enige kritische blik pagina’s lang in de kranten. Met op de voorpagina grote vette titels en zo gruwelijk mogelijke foto’s van vermeende misdaden van ‘de brutale dictator’ Bashar al Assad.

Hetzelfde met Koert Debeuf die in Syrië eveneens de kant koos van die koppensnellende salafisten. Koert Debeuf is gewoon een betaalde kracht die via dat Tahrir Institute for Middle East Policy over Syrië niets anders doet dan al Qaeda en aanverwanten naar de mond praten en hen zo steunt. De vrienden van al Qaeda zijn de vrienden van Debeuf, en omgekeerd.

Het geld van het Tahrir Instituut

Dat de drie door Debeuf voor waar gebrachte getuigenissen over folteringen in Soedan waardeloos en gelogen zijn wekt daarom geen verbazing. Het tegendeel ware verrassend geweest. Had Debeuf voor hij met dit verhaal naar de pers was gestapt enig onderzoek de naam waardig gedaan dan had hij geen dossier. Maar ook geen extra naambekendheid.

Maar de man moet zich bij zijn instituut bewijzen en dat kan hij pas doen door als ‘expert’ in Europa enige geloofwaardigheid op te bouwen. Dergelijke instellingen hangen immers af van hun geldschieters en dat zijn geen liefdadigheidsinstellingen maar landen of miljardairs.

En deze willen waar voor hun geld en het debat via die ‘experts’ sturen in de richting welke die geldschieters willen. Het manipuleren van de bevolking dus. In het geval van Syrië om de visie ingang te doen vinden dat de Syrische regering een stel gruwels zijn en dat de tegenstanders van die regering, dus al Qaeda, fijne mensen zijn die het goed voor hebben met hun land. En daarom moet Debeuf regelmatig als DE specialist in onze media verschijnen om ons dan zoals nu met Soedan leugens wijs te maken. .

In die zin zijn er recent elementen opgedoken die nieuwe vragen doen rijzen naar de financiers van dit instituut. Iets waarover Debeuf weigert te praten want dan lopen, stelt hij, die mensen ginds in de regio gevaar. Merkwaardig als we zien dat een topman van dat instituut Hassan Hassan is, een vertrouweling van de heersers in de Verenigde Arabische Emiraten. En over dat land zal je bij het Tahrir Institute niets negatiefs lezen.

John McCain - 3

De officiële stichting van de republikeinse senator John McCain kreeg in 2017 geld van het Tahrir Instituut. Waarom en van wie was dat geld echt? John McCain werd al gefotografeerd met allerlei salafistische moordenaars waaronder de Libische Abdel Hakim Belhaj, een leider van al Qaeda. De man is dan ook een der meest oorlogszuchtige Amerikaanse politici.

Recent echter dook het instituut zelfs op als geldschieter van de McCain Foundation, de stichting van de Republikeinse senator John McCain. Een man gekend voor zijn oorlogszucht die ook al op foto’s te zien was met salafistische krijgsheren in Syrië en Libië. Lieverdjes dus. Werkte het Tahrir Instituut in dit geval misschien als doorgeefluik voor een financier van McCain die om allerlei reden geheim moest blijven.

En dan is er het verhaal dat ‘s werelds mogelijks machtigste geldspeculant George Soros de instelling mee financiert. Wat zeker niet zou verbazen. Het Tahrir Instituut is in 2013 opgericht toen de Arabische Golfstaten in Washington naast het financieren van Amerikaanse en Britse instellingen als het Brookings Instituut ook eigen instellingen oprichten. Kwestie van er een nog grotere controle over te hebben.

Een belangrijk figuur binnen het Tahrir Instituut is zeker de Egyptische directeur Nancy Okail, een van de drijvende krachten achter de acties tegen de vorige Egyptische president Hosni Moebarak.

Zij werkte toen voor de Egyptische afdeling van het Amerikaanse Freedom House. Een instelling die wereldwijd een belangrijke rol speelt bij het omverwerpen via agitatie en propaganda van allerlei regeringen zoals in Georgië, Oekraïne, Iran en ook Egypte. 

Dat Debeuf in het recente verleden onversneden reclame maakte voor allerlei salafistisch crapuul deert hem duidelijk niet, het hoort bij zijn werk. Hij wordt er ook voor betaald. En bovendien kwam dit verhaal over Soedan zijn Tahrir Institute vermoedelijk ook heel goed uit.

Aleppo - Gewond jongetje langs regeringszijde - 18 augustus 2016

Koert Debeuf steunt al bijna zeven jaar lang de oorlog tegen Syrië van al Qaeda en haar bondgenoten. Dat steunen is voor Debeuf nooit een probleem geweest. Maar Soedan…. Hier een van de ontelbare gewonde kinderen, dit aan regeringszijde. Een foto die dus nooit in onze kranten kwam.

Qatar versus Saoedi-Arabië

In de huidige strijd voor hegemonie op het Arabisch schiereiland met Qatar versus vooral Saoedi-Arabië staat Soedan aan de kant van Qatar. Waarom? Egypte behoort om financiële reden tot de alliantie tegen Qatar. Het kreeg van Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten namelijk een lening van 8 miljard dollar nadat het de Moslimbroeders in Cairo van de troon verjoeg. En Qatar is een financier van de Moslimbroeders.

En die vrijgevigheid betaalt Egypte terug door Saoedi-Arabië te steunen in haar conflict met Qatar. Wat ze uiteraard met veel plezier doet want Qatar steunt Yusuf Qaradawi, de Egyptische hoofdideoloog van de Moslimbroeders. De man leeft in Qatar in ballingschap en predikt via de Arabischtalige versie van de Qatarese televisiezender al Jazeera.

Het staat in het kamp van Saoedi-Arabië zelfs al is Egypte per definitie een seculiere staat wiens maatschappelijke visie haaks staat op die van het Huis van Saoed. Zo steunt men de Syrische regering, zij het ietwat discreet om zo Riyad niet te zeer tegen het hoofd te stoten.

Maar Soedan en Egypte liggen al decennia overhoop over de beheersing van de Nijl. Zowel Ethiopië als Soedan en Egypte willen immers allen zoveel mogelijk water van die Nijl voor zich en regelmatig komt dit probleem er terug op de voorgrond.

Zeker als sommigen vinden dat men er om binnenlandse politieke reden terug ruzie wil over maken. Verder behoort Soedan tot het kamp van de Moslimbroeders. En dus zit Soedan in de alliantie rond Qatar tegen de Verenigde Arabische Emiraten van Hassan Hassan, collega van Koert Debeuf.

Theo Francken - 5

Zonder enige controle van Belgische zijde overhandigde staatssecretaris Theo Francken Soedanese migranten aan de regering in Khartoem voor ondervraging. En nochtans is de president daar volgens het Internationaal Strafhof verdacht van zware mensenrechtenschendingen. De onderzoekers van de Belgische regering wezen Francken hierover terecht en dient hij dit te stoppen.

Controle over repatriëringen

Natuurlijk is er hier zoals van een serieus rapport over die vluchtelingenkwestie kon verwacht worden ook stevige kritiek op de door de diensten van Theo Francken (N-VA), de staatssecretaris voor de Vluchtelingen, gevolgde procedures.

Het kan toch niet dat men hier opgepakte vluchtelingen zomaar over hun toestand laat ondervragen door ambtenaren of agenten van een ander land zonder dat door ook Belgen bij betrokken zijn. België heeft hier een grote verantwoordelijkheid en dient toe te zien dat alles netjes verloopt. En zelfs al betrof het Nederland dan nog dient men vanuit de regering steeds toe te zien.

Maar voor Francken was dat niet nodig. Ze zo snel mogelijk het land uitzetten was de boodschap. Toen dat van die ondervragingen uitlekte stelde Francken dan dat dit geen politiemensen waren maar gewone ambtenaren. Alsof die dossiers via het internet niet bijna dezelfde minuut richting de Soedanese politie en veiligheidsdiensten zouden gaan.

Dat Theo Francken – evenals Koert Debeuf – na publicatie van dit rapport victorie kraaiden getuigt dan ook van arrogantie. Maar arrogantie is zowat het grootste kenmerkt van Francken. Het is dat welke hem feitelijk ongeschikt maakt om in een regering te zetelen. Men moet anders maar in detail naar zijn vluchtelingenbeleid kijken.

Nooit werden er zoveel vluchtelingen in dit land aanvaard als onder Francken. Begrijpelijk gezien de enorme toevloed van de voorbije jaren. Groepsregularisaties van Syrische vluchtelingen waren bijwijlen geen probleem en dat werd niet zelden stiekem georganiseerd. Geen probleem. Maar er is bij de man en zijn partij een zwaar politiek probleem.

Arrogantie

Bij de laatste parlementsverkiezingen bleken veel kiezers van het Vlaams Belang overgelopen te zijn naar de N-VA en die stemden voordien op het Vlaams Belang voor een heel groot deel wegens de voor hen te grote vluchtelingeninstroom. En daarom moet Francken regelmatig om hen aan boord te houden stoer doen en naar de publieke opinie asociaal en zelfs een klein beetje racistisch overkomen.

Bart De Wever

Theo Francken hield cruciale informatie achter tegen zowel het parlement als de premier. En toen dat uitlekte moest hij hoogstnodig zijn premier ook nog schofferen. Ongehoord voor een regeringslid maar geen probleem voor N-VA-voorzitter Bart De Wever. Met pure chantage hield hij Francken in de regering. De nieuwste politieke deontologie of de ‘kracht van de verandering’.

En dus terwijl hij ganse groepen Syrische vluchtelingen toelaat gaat hij wild tekeer tegen dat ene Syrische gezin welke hij luidkeels de toegang ontzegt. Waarbij hij tegen hen zelfs een ware lastercampagne begint en de rechters en advocaten zit te beledigen. Alsof een regeringslid de rechterlijke macht publiek mag beledigen en laster verkopen over advocaten en vluchtelingen.

En als we Jan Jambon, partijgenoot en minister van Binnenlandse Zaken, vandaag over het proces Salah Abdeslam bezig hoorden dan lijkt dat zelfs courante praktijk te worden. Het toont nogmaals het gebrek aan respect voor de rechtstaat van deze regering.

Toen reeds had men in de Wetstraat Francken moeten op straat zetten. En als de zaak rond Soedan dan uitbarstte moest hij bovendien nog tegen de premier en het parlement de waarheid verzwijgen. En wanneer alles dan uitlekt en premier Charles Michel (MR) de zaak logischerwijze naar zich trok moest hij de regeringsleider in het publiek schofferen. Nooit gezien.

Zeker daar de man daarna gewoon op zijn post bleef zitten. Dit voorzien van ruggensteun door N-VA-leider Bart de Wever die dreigde met de val van de regering. En dat betekende bijna zeker verkiezingen die dan ook rond de vluchtelingenproblematiek dreigden te draaien. Waarop zijn bange coalitiepartners – Als je hier nog van partners kunt spreken – dan maar inbonden. Van chantage gesproken.

Dat Francken dus nu hoog van de toren blaast is dan ook geen verrassing. De N-VA bewees echter hiermee feitelijk niet geschikt te zijn als een partij die haar verantwoordelijkheden als regeringspartij en coalitiepartner neemt zoals je dat mag verwachten.

Je toont nu eenmaal respect voor je partners. Tenminste in het publiek. De Wever had Francken zelf op straat moeten zetten. Maar wedden dat De Wever die arrogantie van zijn partijgenoot best kon smaken. Arrogantie is immers de kern van het DNA van die partij. Bewijzen zat.

Willy Van Damme

Ghelamco Arena en Humo

In zijn lezersbrief over Ghelamco Arena (Humo van 23 januari 2018) klaagt Jos de Meyere het gebruik van overheidsgeld aan voor de bouw van die Ghelamco Arena. Elke sport van enige omvang en dit in alle landen ter wereld zal financiële steun krijgen van de overheid. Zo bouwde men in Dendermonde voor de Dendermondse Rugby Club een mooie nieuwe tribune met alles erop en eraan, incluis een grote leuke ontvangstruimte met toog. Met financiële steun van het gewest, de provincie en de stad.

Daar is dan ook niets mis mee. En het zou mij verbazen dat Ignace Vandewalle niet weet dat overheidssteun de meest normale zaak is in de sportwereld. Zo niet is hij wel erg onwetend. Was zijn vroegere baas Jean-Marie Dedecker niet ooit actief in de judowereld?

Maar zijn door de mediagroep Van Thillo gesteunde campagne tegen de stad Gent heeft dan ook niets met feiten te maken maar alleen met een schandelijke politieke campagne. Trouwens als ik goed begrepen heb zal de stad Gent op het einde van de rit nog winst maken aan de zaak.

Willy Van Damme

Lezersbrief als reactie op een brief in Humo van Jos de Meyere. Het Laatste Nieuws, Humo, De Morgen en Dag Allemaal brachten vorige week de ‘schandalen’ rond Tom Meeuws/De Lijn en de Ghelamco Arena uit en die bladen zijn allen eigendom van de mediagroep rond Christiaan Van Thillo. Niet toevallig dus.

Het Laatste Nieuws over Ghelamco - 15 januari 2018

Hoe Het Laatste Nieuws van niets toch een schandaal poogde te maken. De persgroep Van Thillo is al meer dan een jaar druk bezig om in Gent de huidige meerderheid met Daniel Termont (SPA) te doen vallen. Met als hoogtepunt onder meer het ‘schandaal’ toen bleek dat burgemeester Daniel Termont de Gentse vastgoedman en financier Jeroen Piqueur op een boot had ontmoet.

Eerder publiceerde Het Laatste Nieuws lasterlijke aantijgingen komende van die groep rond Dedecker over Tom Boonen en zijn ploegbaas Patrick Lefevere. De krant beweerde toen dagenlang met grote vette titels dat Boonen zich liet doperen. Totaal onbewezen beweringen die de krant veel geld heeft gekost. Het verhaal was gewoon het gevolg van de rancune van Dedecker tegenover Lefevere. Wat de krant toch moet geweten hebben.

Het toont allemaal het gemak waarmee de pers leugens; halve waarheden en verdraaiingen voor waar publiceert en ze uitvergroot om zo het grootst mogelijk politiek effect te hebben. Jan Segers, topman van Het Laatste Nieuws, ontkende op de radio het bestaan van een moddercampagne en had het over het ‘geven van feiten’. Nou.

De eer aan zichzelf

Moest Theo Francken een eervol man zijn dan had hij al minstens enkele weken geleden ontslag genomen. Dit toen hij toeliet dat Soedanese ambtenaren hier vluchtelingen uit dat land zomaar konden ondervragen. Een schokkend feit. Het is meewerken met een brutale politiestaat wier president trouwens officieel gezocht wordt door het Internationaal Strafhof in Den Haag. (1)

Samenwerken met een folteraar

Niet dat dit strafhof zelf vrij is van zonden natuurlijk. Het voert nu eenmaal alleen maar politieke processen op vraag van het Westen. Is er al iemand voor dat strafhof verschenen omdat ze Libië bombardeerden en veranderden in een paradijs voor salafistische terroristen, slavenhandelaars, roversbenden en gruwels die zich specialiseren in het levend villen van mensen? Natuurlijk niet, want het Westen mag van dit strafhof gewoon doen wat ze willen.

Maar hoe dan ook is Soedan een dictatuur waar men indien nodig foltert dat het een plezier is. Dan Soedanese ambtenaren uitnodigen om hier in Brussel hun landgenoten te ondervragen is te grof voor woorden. Toen reeds had men Theo Francken met een dikke schop onder zijn gat de Wetstraat uit moeten smijten. Maar neen, bij de N-VA mag men doen wat men wil, eveneens straffeloos.

Theo Francken - 2

Theo Francken (N-VA), staatsecretaris voor Asiel en Migratie, zou al weken geleden beter ontslag hebben genomen. Dit indien hij toch over enig eergevoel beschikt. Maar blijkbaar is dat niet nodig bij die partij. Zie maar naar Jan Jambon, minister voor Binnenlandse Zaken, en zijn met een Porsche rondtoerende kabinetschef.

Bij hen mag Joy Donné, de kabinetschef van Binnenlandse Zaken, en dus verantwoordelijk voor politie en de veiligheid, rondrijden met een valse nummerplaat, zo verkeersboetes verzamelen voor de eigenaar van die nummerplaat en voor het oog van de camera een parkeerboete gewoon en arrogant op straat gooien. Wie is hier zwerfvuil: Het papiertje of die kabinetschef?

Dat Theo Francken nu in deze kwestie tegen iedereen, incluis zijn premier, zit te liegen over die Soedanese vluchtelingenkwestie wekt alleen verbazing voor diegenen die niets kennen van de praktijken van die partij. Alleen de vrees dat de kiezers dit soort praktijken spijtig genoeg deels blijven tolereren zorgt ervoor dat hij en die regering blijft zitten. Smeerlapperij loont dus!

Onoplosbaar

Uiteraard is het vluchtelingenprobleem enorm groot. Maar een serieuze oplossing is er niet. Zeker nu men de Libische president Moeammar Kadhaffi mede door onze regering en met steun van een voltallig Belgisch parlement (!!) uit de weg ruimde. Ja, want in de stad Benghazi waren enkele honderden salafisten op straat gekomen en die mensen moet men toch beschermen tegen die ‘brutale dictator’. 

Neen, een oplossing voor die vluchtelingenstroom is er op dit ogenblik niet. Zeker zolang men vanuit het Westen het Midden-Oosten blijft destabiliseren zoals in Syrië. En zeker ook zolang Afrika een arm wingewest blijft waar door de EU en de VS geplaatste dictators mogen plunderen zolang de stroom grondstoffen naar hier maar blijft doorgaan. Zolang Afrika arm blijft zullen er hier vluchtelingen pogen te geraken en worden onze straten steeds zwarter.

Wie beweert hier een degelijke oplossing voor te hebben is een leugenaar en een platte demagoog. En uiteraard is Koert Debeuf, de man van het Amerikaanse Tahrir Institute for Middle East Policy die dat verhaal over Soedan en folteringen naar buiten bracht, een meer dan dubieus figuur die nog veel minder te vertrouwen is dan onze Theo Francken.

Misschien kan Koert Debeuf bijvoorbeeld eens een dossier voorleggen over martelingen bij zijn vrienden in de Verenigde Arabische Emiraten of in Saoedi-Arabië. Dat zou pas nieuws zijn. Maar wees gerust, het zal er niet komen. Want wiens brood men eet….

Willy Van Damme

1) Het arrestatiebevel had vermoedelijk te doen met de wens van het Westen om via de creatie van fantasiestaat Zuid-Soedan Soedan wat kleiner te maken. Geen kat in het Westen die nu nog moeite doet om het aanhoudingsbevel tegen president Omar al Bachir van het Internationaal Strafhof te doen respecteren. Missie volbracht.

Nieuw OCMW-decreet–Naar bestuurlijke chaos?

Liesbeth Homans, N-VA en Vlaams viceminister-president verantwoordelijk voor onder meer Binnenlands Bestuur, heeft gisteren haar slag thuisgehaald en de facto het OCMW, het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Werk, opgedoekt. Haar diepe wens alsmede die van haar partij. Vele critici in deze sector spreken echter van haast- en prutswerk die het sociaal beleid in Vlaanderen grote schade dreigt toe te brengen. Zij vrezen ook voor zware institutionele problemen als gevolg van slecht voorbereid wetgevend werk.

Maatschappelijke visie

Dat sociaal beleid geen echte prioriteit is voor de huidige regeringen blijkt duidelijk uit een serie maatregelen rond bijvoorbeeld de pensioenen die vooral de werklozen, zieken en leefloners treffen. Juist de meest zwakke groepen in onze samenleving.

Geen verrassing als we weten dat N-VA voorzitter Bart De Wever ooit bij het aantreden van deze regeringen stelde dat iedereen die dat wil wel aan werk geraakt. En dan was er Zuhal Demir (N-VA), federaal staatssecretaris voor Gelijke Kansen, die in een interview onomwonden beweerde dat iedereen wel een universitair diploma kan bekomen.

Om daarboven ook Marijn De Valck (Open VLD) niet te vergeten, de gekende bard en acteur uit FC De Kampioenen, die toen hij pas benoemd was tot voorzitter van het Brakelse OCMW stelde dat men nu eindelijk eens de profiteurs ging kunnen aanpakken. Uitlatingen die men nadien deels wel herriep maar die tonen welke visie men op de samenleving heeft. Welkom Charles Dickens.

Dat Homans de OCMW ’s wou afschaffen wekt dan ook geen verbazing. Officieel is dit natuurlijk om het sociaal beleid nog te verbeteren en de administratie te vereenvoudigen. Maar in de sector zijn er zo te horen weinigen die dat geloven.

Grondwet

Dat Homans de zaak op een knullige wijze aanpakte blijkt echter duidelijk. Pas na maandenlange pogingen om het OCMW effectief af te schaffen kwam zij tot het besef dat dit federale materie is die men alleen door een grondwetswijziging kon aanpakken. Veel verloren moeite als gevolg van haar hardnekkigheid en onkunde. De eerste de beste kenner van het dossier had haar dit zo kunnen vertellen.

Bovendien is het toch opmerkelijk te noemen dat blijkbaar niemand noch in haar partij, noch bij de coalitiepartners haar blijkbaar wisten te stoppen om dit ongrondwettelijk plan uit te voeren. Daarenboven was Homans voor zij minister was Antwerps OCMW-voorzitster, ‘s lands grootste OCMW, Bovendien zitten er in de meerderheid een pak gewezen en huidige mandatarissen van allerlei OCMW ’s groot en klein. Het toont het niveau van de Vlaamse en ook Belgische politiek. (1)

Zuhal Demir

Zuhal Demir was voor ze in de politiek ging advocaat met als specialiteit arbeidsrecht. Geen probleem dus voor haar om te zeggen dat elke jongere zo een universitair diploma kan behalen. Het is verre van haar enigste uitschuiver uit de periode toen ze in het parlement kwam. Ze ging spreken op een bijeenkomst van sympathisanten van de Koerdische PKK, in België een terreurgroep, en klaagde nadien dat men haar in Turkije aanvalt wegens haar banden met de PKK.

Maar als gevolg daarvan verloor zij massa’s kostbare tijd met ook veel werk dat alleen goed was voor de parlementaire vuilbak. En dus moest men zich beginnen haasten om nog dit jaar de zaak te kunnen klaren want in 2018 zijn het lokale verkiezingen en treden de nieuwe gekozenen in 2019 aan. Maar het spreekwoord zegt dat haast en spoed zelden goed is.

En dus kwam Homans met plan B op de proppen om haar wil toch maar koppig te kunnen doordrijven. In dit nieuwe decreet blijft het OCMW dan wel bestaan zij het vooral op papier. Zo zal de OCMW-raad ogenschijnlijk verder functioneren, blijven de gronden en gebouwen eigendom van de OCMW ’s en is er een aparte boekhouding van het OCMW los van de gemeente.

Plan B

Dit alles is echter feitelijk nep want de OCMW-raad is volgens het decreet een kopie van de gemeenteraad en bestaat er geen aparte OCMW-administratie meer. Maar daar wringt het schoentje. Zo hebben bepaalde OCMW-ambtenaren toegang tot de sociale kruispuntbank die alle persoonlijke gegevens beheert. Gemeentepersoneel hebben echter wettelijk hierin geen inzagerecht. Wat dus met de privacyregels?

ID/ photo agency

Liesbeth Homans wilde het OCMW doen verdwijnen en pas na bijna twee jaar besefte ze dat dit ongrondwettelijk en dus onmogelijk was. En dus kwam ze met plan B op de proppen.

En dan is er de kwestie van het toppersoneel, zijnde de secretaris, de financieel beheerder en de maatschappelijk werker. Luidens het decreet krijgen zij indien nodig een gelijkwaardige functie in de nieuwe structuur. Gemeentes en steden hebben nu eenmaal al een financieel beheerder en secretaris en dus moet een van beiden de tweede viool spelen of ophoepelen.

Maar, stelt een specialist en auteur over de materie: “Er is geen gelijkwaardige functie mogelijk en dan komt men in botsing met artikel 4 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), artikel 5 van het handvest van de grondrechten van de EU en de artikels 12 en 23 van de Belgische grondwet. Artikels die allen te maken hebben met het tewerkstellingsbeleid.”

Alle geconsulteerde specialisten zeggen verder ook onomwonden dat dit nu goedgekeurde decreet de sociale werking van de lokale besturen in gevaar brengt. Een gewezen OCMW-secretaris van een middelgrote stad: “Wat mij vooral verontrust is het feit dat deze nieuwe structuur zeer nadelig dreigt te worden voor het sociaal beleid. Een gemeenteraad en een gemeentelijke administratie functioneert nu eenmaal anders dan die van een OCMW.”

Waarbij hij ook nog stelt: “In een OCMW-raad verloopt alles rustig en grotendeels in consensus. In een gemeenteraad krijg je echter de politiek in actie met zijn theater en demagogie en de wil om te scoren. Wat je bij het OCMW maar heel zelden hebt. Waardoor men dat sociaal beleid meesleurt in het politieke discours en de schepenen voor bijvoorbeeld Openbare Werken met het OCMW in gevecht komen voor de centen.”

Fusies van administraties

Ook wordt er door de zeer snelle en diepgaande samenvoeging van die diensten enorm veel tijd verloren want beide administraties werken op de meeste vlakken ook anders. Tijdens een congres van de Nederlandse topaccountants gehouden voor de befaamde Rotterdam School of Management stelde men er enkele jaren geleden dat fusies en overnames feitelijk te mijden zijn en de voorbode van een grote crisis zijn.

Hun stelling was: “Het vergt enorm veel energie die men dan niet kan besteden aan het basiswerk van het bedrijf – bijvoorbeeld koekjes maken en verkopen – waardoor men tegenover de concurrenten in de markt achterstand oploopt. Het veelal grote cultuurverschil tussen het moederbedrijf en de overgenomen onderneming kan immers voor veel obstakels zorgen.”

DSCN2929

Het OCMW blijft alleen nog officieel op papier bestaan. Dat wil Liesbeth Homans en met haar de Vlaamse regering. Vraag is of dit decreet de juridische stormen die zullen ontstaan kan weerstaan.

Ook hier hoort men bij OCMW ’s klagen over de grote moeilijkheden die men heeft om beide administraties in elkaar te laten overgaan. En daar heeft men op het kabinet van Homans blijkbaar ook geen zicht op. Men drukt koppig door.

De niet-Belgen

Maar een van de grootste organisatorische problemen is het feit dat in een gemeenteraad mensen van andere lidstaten van de EU mogen zitting hebben. Een eis van de Europese Unie. Maar in de OCMW-raad is dat niet het geval, daar mogen alleen Belgen zitten.

En dat zit verankerd in de grondwet die men alleen maar met een twee derde meerderheid kan wijzigen. En dus zou men hier een beroep moeten doen op de oppositie, zijnde onder meer de Waalse PS. Een duivelse partij volgens de N-VA en sommige media. En dus kan Homans hier niet verder.

De Raad van State is in zijn advies van 28 maart 2014 hierin zeer duidelijk.

“Het komt de federale wetgever toe vreemdelingen de mogelijkheid te geven – actief en passief – deel te nemen aan verkiezingen van de leden van de raad voor maatschappelijk welzijn…. volgens de grondwet mag de federale wetgever dat evenwel alleen doen als hij krachtens een internationale of supranationale bepaling daartoe verplicht is jegens de burgers van de Europese Unie die niet de Belgische nationaliteit hebben….. Het komt niet toe aan de Vlaamse decreetgever om een federale regelgeving te bevestigen…… Hieruit vloeit voort dat artikel 7 van de organieke wet van 8 juli 1976 waarop de voorstanders de verkiesbaarheidsvoorwaarden wensen af te stemmen, niet in overeenstemming is met artikel 8 van de Grondwet, zoals in de geciteerde adviezen werd uiteengezet. De Raad van State wenst dan ook een voorbehoud te maken bij de verwijzing naar een ongrondwettelijke wetsbepaling.”

Raad van State

Met andere woorden: Zonder een eis van Europa over die verkiesbaarheid bij een OCMW of een wijziging van de grondwet kan men hier zelfs op federaal niveau niet weg. Het is een totale blokkade. Maar geen zorg voor Homans. Ze lapt het gewoon aan haar laars, gesteund door de meerderheid in het parlement.

Als tijdens de debatten in de commissie voor Binnenlands Bestuur van het Vlaams parlement commissielid Kurt De Loor (SP.A en voorzitter van het Zottegemse OCMW) die kwestie opwerpt dan is Homans tijdens de commissiezitting bij de pinken. Zo stellen de notulen:

“Homans stelt vast dat er naar een advies van de Raad van State uit 2014 wordt verwezen. In het meest recente advies van de Raad van State wordt hier echter geen opmerking over gemaakt.

Waarop De Loor stelt:

“Kurt De Loor merkt niettemin dat er zich een probleem stelt. In het meest recente advies van de Raad van State onder nummer 61.793/3 van 9 oktober 2017 wordt op bladzijde 5 verwezen naar alle voorgaande adviezen die betrekking hebben op dit ontwerp van decreet.”

Inderdaad, zo stelt dit advies van oktober 2017 van de Raad van State op pagina 5:

Voor zover in het ontwerp bepalingen worden hernomen van het Gemeentedecreet, het OCMW-decreet, het decreet Vrijwillige Samenvoeging van Gemeenten van 24 juni 2016 en het decreet van 6 juli 2001 „houdende de intergemeentelijke samenwerking‟, dient in eerste instantie te worden verwezen naar de opmerkingen die de Raad van State, afdeling Wetgeving, heeft gemaakt over de ontwerpen die tot die bepalingen hebben geleid, onder meer in de adviezen 30.516/32, 38.240/33, 44.130/14 en 59.076/35. Die opmerkingen, in zoverre ze toentertijd niet werden gevolgd en nog steeds relevant zijn, worden hier in beginsel niet hernomen.

Verkiesbaarheid

Met andere woorden en heel duidelijk geschreven: De bezwaren van de Raad van State in zijn advies van 2014 over de verkiesbaarheid blijven dus bestaan. Men hoeft dan ook niet te betwijfelen dat de verkiezingen van 14 oktober 2018 onder een slecht gesternte zullen doorgaan. In die steden en gemeenten waar een niet-Belg van een lidstaat van EU verkozen wordt kan men zo te zien geen OCMW-raad wettig samenstellen.

Wat betekent dat de oude OCMW-raad zal moeten blijven zitten. Zelfs al is die dan van een politiek totaal andere samenstelling dan de gemeenteraad. Bovendien zal men vermoedelijk ook de OCMW-voorzitter in het schepencollege dienen op te nemen. En hoe men dat dan gaat oplossen is een goede vraag waarop de geconsulteerde specialisten voorlopig geen antwoord lijken te hebben. Ook Homans en de meerderheid duidelijk niet.

 DSCN2184

Het huidige AZ Sint-Blasius van Dendermonde ooit een twistappel met het OCMW. Die zijn nu grotendeels achter de rug. Alleen nog de kwestie van de pensioenen van het OCMW personeel dat er werkte of nog werkt blijft een hevig punt van discussie.

Er zijn aan haar woordvoerder per mail zoals met hem afgesproken hierover enkele essentiële vragen gesteld maar waarop die minister blijkbaar weigert te antwoorden.

“Wat als in een gemeenteraad een niet-Belg maar lid van een EU-land zitting heeft? Kan die dan ook zetelen in de betreffende OCMW-raad? Het advies van 2014 van de Raad van State zegt van niet en haar advies van 2017 verwijst naar haar vroegere adviezen hierover. Is er een oplossing in geval zich dat voordoet? Er werd een oplossing voorzien in het decreet voor de problematiek man/vrouw bij de gemeenteraad en OCMW-raad, maar niet voor deze kwestie. Waarom?

De door mij geconsulteerde specialisten in deze materie vrezen voor het beleid van het OCMW dat naar hun vrees sterk te lijden zal hebben onder de nieuwe toestand.

Vreest men niet voor problemen rond de juridische structuur wanneer OCMW ’s gaan samenwerken met bijvoorbeeld andere hospitalen. In het verleden werd in Dendermonde een dergelijke samenwerking door de Raad van State vernietigd.“

Een verontrust specialist: “We stevenen hier gewoon af op een ramp en de minister doet of er niets aan de hand is en neemt geen voorzorgsmaatregelen. Dit terwijl ze dit wel nam voor een ander probleem rond de verkiesbaarheid. Zo moeten in een OCMW-raad steeds mannen en vrouwen zetelen. Wat niet telt voor een gemeenteraad want die bestaat uit rechtstreeks verkozenen. Daarvoor voorziet het decreet een oplossing. Daar kan zij dit dan wel doen.”

Alhoewel men ook voor deze kwestie het nodige voorbehoud zal moeten maken. Hoe kan men een gekozen raadslid zomaar tot ontslag dwingen uit de OCMW-raad alias gemeenteraad simpelweg omdat hij een man of vrouw is?

En als men dat dan toch doet dan zijn beide raden ook geen kopieën meer van elkaar zoals het decreet toch zegt. Het lijkt erg bizar en eveneens meer dan voldoende voer voor juristen, advocaten en rechtbanken. Gelukkig voor Homans zullen er vermoedelijk heel weinig gemeenteraden zijn met alleen mannen of vrouwen.

Zitpenningen

Een ander probleem dat opdoemt is dat van de vermeende besparingen aan zitpenningen die Homans op die wijze hoopt te realiseren. Door die aparte OCMW-raden te doen verdwijnen denkt men ook minder zitpenningen te moeten gaan betalen. Maar ook dit lijkt niet te gebeuren. In tegendeel, het omgekeerde effect lijkt zich te gaan voordoen.

Volgens de wet met daarbij ook een pak rechtspraak dienen gemeenteraad en OCMW-raad ieder op een vast tijdstip te gebeuren dat vooraf ook openbaar moet zijn gemaakt. Zonder vast uur kan men immers geen openbare zittingen houden. De burger moet er nu eenmaal kennis van hebben waar en om wat uur die vergadering plaats heeft.

Nu weet iedereen die wat van gemeenteraden kent dat men hier wel het uur kent dat die begint maar nooit wanneer deze eindigen. Zo begon de Dendermondse gemeenteraad van 6 december om 20 uur maar eindigde die pas rond 2 uur in de ochtend.

En in Aalst stapten Vlaams Belang en SP.A deze week tijdens de gemeenteraad zelfs boos op omdat er teveel punten op de agenda stonden en het daardoor veel te lang ging duren. Tot in de vroege uurtjes.

DSCN8810

Toen lokale politici in Dendermonde het OCMW de controle over het OCMW-ziekenhuis ontnam trok Theo Janssens in beroep naar de Raad van State en won het pleit. Een belangrijk arrest zoals later bleek en dat sommige OCMW-ziekenhuizen redde.

Het gevolg is dat in heel veel steden en ook gemeenten er aparte gemeenteraden gaan plaats hebben die dan zetelen als OCMW-raad. In Dendermonde zijn er 11 OCMW-raadsleden en 35 gemeenteraadsleden.

En als men op een andere dag moet vergaderen dan krijgt men ook een zitpenning die voor het OCMW iets meer dan 200 euro bedraagt. Geen vetpot dus zoals nog al eens wordt geschreven. Conclusie: Het aantal zitpenningen stijgt in Dendermonde dus met meer dan 300%.

Ook de verhoopte korting op de personeelskosten zal bijna zeker tegenvallen en misschien zelfs een nuloperatie worden of zeer beperkt zijn. Alleen bij de diensten voor het personeel en voor technische ondersteuning zouden er eventueel wat bezuinigingen mogelijk zijn. “Ik denk dat dit qua besparingen op het personeel praktisch nul zal zijn”, oppert een OCMW-voorzitter wiens OCMW al erg actief is geweest rond die fusie van beide administraties.

Overname ziekenhuizen

En dan is er de kwestie van de eventuele afstoting door de OCMW ’s van zaken als ziekenhuizen. Ook dit lijkt juridisch volgens sommige specialisten op een muur te gaan botsen. Probleem is hier dat een OCMW volgens de grondwet steeds een controle moet kunnen behouden op zijn diensten als ziekenhuizen en de woon- en zorgcentra.

In de jaren negentig werden in Dendermonde het OCMW-ziekenhuis en het private ziekenhuis Sint-Blasius omgevormd tot één geheel. Toenmalig OCMW-raadslid Theo Janssens (SP.A) ging daartegen bij de Raad van State in beroep en won het pleit met het arrest van 17 oktober 1994. Theo Janssens werd nadien tweemaal OCMW-voorzitter.

Theo Janssens: “Het OCMW had in die nieuwe beheerstructuur maar 30% der stemmen en dus geen controle meer. Dat was het argument om die fusie nietig te verklaren. Wij hebben ons ziekenhuis niet meer teruggekregen maar wel een flinke som geld in de plaats waarmee wij dan eindelijk een nieuwbouw hebben kunnen realiseren voor onze centrale diensten, een nieuw woon-en zorgcentrum en sociaal huis. Wat onze dienstverlening merkbaar verbeterde.”

Kurt De loor - 1

Commissielid Kurt De Loor ziet met deze hervorming grote problemen ontstaan o.m. bij de Raad van State.

Het ziekenhuislandschap in Vlaanderen is op dit ogenblik aan een grote verandering onderhevig. Een gevolg van de diepgaande evolutie van de gezondheidszorg. Waar je vroeger één specialist had voor het oog dan zijn er nu meerdere geneesheren die zich hierin bekwaamden, ieder in een ander aspect van het oog. Hetzelfde voor breuken, enzovoort.

En die specialisaties allemaal aanbieden is voor een individueel hospitaal behoudens de allergrootste onmogelijk. Vandaar dat minstens een vorm van samenwerking via een netwerk nodig is. In vele regio’s is dat trouwens al een feit. Zo werken de hospitalen van o.m. Oudenaarde, Ronse, Geraardsbergen, Aalst en Dendermonde al samen. Met een labo in het Aalsterse stedelijk ziekenhuis dat voor al de andere werkt en een nieuwbouw krijgt.

Tijdens de debatten in de commissie Binnenlands Bestuur van het Vlaams parlement kwam dit dan ook ter sprake. Zo stelde oppositielid Kurt De Loor (SP.A):

“De spreker (nvdr. De Loor) baseert zich hiervoor op eerdere adviezen van de Raad van State, met name over een ontwerp van decreet tot wijziging van de organieke wet van 8 juli 1976….. Daarin wordt gewezen op de onbevoegdheid van de Vlaamse regering om toe te staan dat diensten van het OCMW overgedragen worden zonder er de controle over te behouden. Er wordt onder meer verwezen naar het arrest-Janssens uit 1994 met betrekking tot het OCMW van Dendermonde.”

Een punt waarop de leden van de meerderheid geen antwoord lijken te hebben gehad. Waarbij opvalt dat de vraag van De Loor voor een advies hierover van de Raad van State door de meerderheid ook wordt verworpen.

Juridisch goed onderbouwd

Kurt De Loor: ‘Je krijgt de indruk dat een aantal private en commerciële spelers hun positie verder willen versterken en dat dit een onderdeel van een regeringsdeal is waarbij men OCMW taken wil privatiseren. Met een deel voor Zorgnet, de koepel van katholieke woonzorgcentra, en een ander deel voor de grote commerciële bedrijven die in deze sector actief zijn. Een verlangen van Open VLD. Vandaar het stilzwijgen van deze twee meerderheidspartijen in deze kwestie die Homans gewoon laten doen?”

 

DSC_0204

Commissielid Marnic De Meulemeester stelt dat men alles juridisch stevig onderbouwde en het sociaal beleid zo wil versterken.

Marnic De Meulemeester, commissielid voor Open VLD en burgemeester van Oudenaarde, ziet echter geen problemen met dit nieuw decreet: “Dit werd allemaal juridisch stevig onderbouwd. Wel moesten we snel gaan en verder tijdsverlies met nieuwe adviezen van de raad van State was daardoor niet mogelijk. Bovendien gaan het nu rechtstreeks gekozenen zijn die het OCMW-beleid zullen bepalen. Gedaan met de getrapte verkiezingen van de OCMW-raad zoals nu. Het is trouwens zeker ook onze bedoeling op sociaal gebied de dienstverlening zelfs te versterken.”

Of dit haast- en spoedwerk gaat zorgen voor een pak problemen en juridische discussies lijkt echter nu al vast te staan. Federaal werden deze week de hervormingen van de rechtspraak door de minister van Justitie Koen Geens (CD&V) met de grotendeelse afschaffing van de assisenprocessen door het Grondwettelijk Hof vernietigd. Dit terwijl Koen Geens decennialang een onzer topadvocaten geweest is. Gebeurt hetzelfde met dit nieuw decreet van Liesbeth Homans?

Willy Van Damme

1) Een voorval in het federaal parlement die toont op welk niveau men soms bezig is. Daar werd de OCMW-wet die al op 19 december 2008 werd opgeheven op 2 december 2012 toch nog gewijzigd. Een wijziging die bovendien in strijd was met artikel 8 van de grondwet. Leerling-tovenaars dus en het werk van Yvan Mayeur (PS), Sonja Becq (CD&V), Catherine Fonck (CDH) en Maggie De Block (Open VLD). Ze hadden het advies van de Raad van State totaal verkeerd begrepen. (Die Keure, 2015, pagina 509, Hoofdstuk II, Art.7)

Eigen schuld dikke bult

Antwerps burgemeester Bart De Wever was bijna aan het schreien deze namiddag omwille van de associatie die de oppositie in zijn stad maakte rond zijn stil gehouden ontmoeting met een vastgoedman met een slechte reputatie als Erik Van der Paal.

Koen Blijweert

Nu samen een drankje nuttigen met zelfs een gangster en moordenaar maakt je nog niet tot een misdadiger. Laat dat duidelijk zijn. Maar een politicus moet wel voorzichtig zijn. In het verleden ging hij regelmatig op vakantie in het buitenverblijf van Koen Blijweert, een man met een wel heel dubieuze reputatie waartegen die van Van der Paal trouwens bij verbleekt.

En toen bij de moeilijke vorming van de regering Elio Di Rupo Bart De Wever in een duur restaurant een ultrageheime vergadering had met de MR van nu premier Charles Michel dan was diezelfde Koen Blijweert een van de vier mensen die daar namens de N-VA aan tafel mocht zitten.

Bart De Wever

De Wever voelt zich gepakt en werd zelfs emotioneel. Dat komt ervan als je teveel met slechte vrienden wordt gezien.

De Wever maakt zichzelf daardoor minstens verdacht want iedere politicus weet dat je best een blok omgaat als die man daar in de buurt is. Maar geen probleem voor De Wever. Trouwens ook Erik Van der Paal, toch iemand met wie ik ook niet zomaar een glas ga drinken, blijkt Blijweert tot zijn vriendenkring te rekenen.

Een politicus die dan nog een ambt heeft als voorzitter van de grootste Vlaamse stad en de grootste Belgische partij moet er op letten niet teveel gezien te worden met figuren waaraan een verdacht geurtje hangt. Wat een grootschalige herrie maakte een blad als De Morgen niet over de paar ontmoetingen van Gents burgemeester Daniel Termont met de toen nog onbesproken Jeroen Piqueur. Het werd een heksenjacht.

Dat men dan bij de oppositie uiteindelijk vragen begint te stellen en dat de pers dit oppikt is logisch. En dat er gezien de vele vragen rond Antwerpse bouwprojecten discussies ontstaan is eveneens begrijpelijk. We komen ook al in de mede door hem te vroeg ontketende kiescampagne. Hij moet doodgewoon meer goede vrienden opzoeken, geen dubieuze figuren. De problemen die hij nu heeft zijn gewoon zijn eigen dikke schuld.

Willy Van Damme

Catalaanse droom spat uit elkaar

Niet echt onverwacht spat de droom van de Catalaanse ultranationalisten steeds meer en meer uit elkaar. Vandaag heeft Carles Puigdemont, de afgezette minister-president van het ‘onafhankelijke’ Catalonië, in een gesprek met de Brusselse krant Le Soir dat feitelijk ook toegegeven. “Une autre solution que l’independence est possible” (Een andere oplossing dan de onafhankelijkheid is mogelijk) stelde de man in het gesprek dat de krant vandaag 13 november publiceerde.

Voor niets

Al het gemarcheer, getier en gefeest blijkt gewoon een droom, en voor velen nu een nachtmerrie. Hetzelfde voor de grote economische schade met meer dan 2.000 bedrijven die hun maatschappelijke zetel vanuit Catalonië naar elders verplaatsten, deels om veiligheidsredenen, deels uit protest.

Nog in september weigerde Puigdemont en zijn regering op het Spaanse regeringsvoorstel voor een grondwetswijziging in te gaan. In ruil moest men dan het onafhankelijkheidsreferendum afblazen. Neen, Puigdemont wou de boel doen ontploffen en een totale confrontatie met Madrid uitlokken. En hij wist dat dit met premier Antonio Rajoy en zijn PP wel zou lukken.

Carles Puigdemont - 2

Carles Puigdemont buigt voor Spanje maar de Catalaanse ultranationalisten zullen binnen 100 jaar hem ook dan nog blijven ophemelen zoals zijn voorgangers die eveneens op kluchtige wijze de onafhankelijkheid uitriepen. Net zoals er hier in Vlaanderen nog steeds nationalisten zijn die een oorlogsprofiteur als de Dendermondse dichter Wies Moens blijven aanbidden.

Dit vermoedelijk in de hoop zo nog meer Catalanen voor zijn dromen te kunnen winnen? Lukken deed het echter niet. Nogal wat Catalanen vonden dat Spaanse optreden fout en protesteerden maar wilden evenmin de plannen van Puigdemont aanvaarden. In wezen flopte zijn plan toen al op 2 oktober, de dag na het referendum.

En nu zijn partij PDeCat volgens de opiniepeilingen in vrije val lijkt ziet zijn politieke toekomst er slecht uit. Zijn vroegere coalitiepartner de ERC, de links republikeinse partij, doet het in verhouding dan weer beter maar een meerderheid zit er volgens alle peilingen voor hen niet meer in. Wel nog afwachten natuurlijk, maar alle peilingen tot heden zijn eenstemmig.

En de ERC weigert ditmaal zoals in 2015 met de PDeCat vooraf een alliantie te vormen. Ze ruikt blijkbaar de zetel van Puigdemont in coalitie dan met bijvoorbeeld de sociaaldemocratische PSC-PSOE. Bovendien ligt het politieke veld door de split in het ultranationalistische kamp qua coalitievorming er nu gans anders bij.

Het zal wikken en wegen worden wie met wie in het huwelijksbootje zal treden. Mogelijks kan dat zelfs een marriage à troi of zelfs quatre worden. Zeker is nu wel dat het nieuwe Catalaanse parlement die onafhankelijkheidsdroom netjes zal opbergen.

Want de PDeCat van Puigdemont haalt in die regio volgens die peilingen nog rond de 10%, ongeveer evenveel als de PP van Rajoy. En die hun score noemen onze Vlaamse media veelal onbetekenend.

Volgens de meeste opiniepeilingen zijn ook nog amper 29% der Catalanen gewonnen zijn voor de onafhankelijkheid. Zelfs bij de kiezers van de PDeCat lijkt het animo volgens opiniepeilers niet zo erg groot te zijn. Wat evenmin verbazing wekt. Men wordt nu stilaan wakker uit de droom.

Logisch als zelfs Carme Farcadell, de voorzitster van het afgezette parlement, in de rechtbank stelde dat het uitroepen van de onafhankelijkheid van haar parlement louter symbolisch een zonder verdere betekenis was. Je moet maar durven. Het land en de EU met een parlementaire stemming in rep en roer brengen en dan zeggen dat het alleen maar pure symboliek was.

Juiste strategie

Het is dus steeds duidelijker dat de strategie van Madrid en de EU tegen de Catalaanse ultranationalisten werkt. Zoals bij de eerdere acties om de onafhankelijkheid van Catalonië uit te roepen getuigde deze zoveelste poging van niet alleen een gebrek aan respect voor de mensen in de regio maar evenzeer van een zelden gezien amateurisme. Amateurs is zelfs een veel te brave uitdrukking.

In Brussel poogde Puigdemont via een wanhoopsprong nog enige kans te maken om de EU in zijn val te lokken en met Spanje te doen bemiddelen. Het mislukte grandioos. Waarna hij dan maar aan iedere persmus een interview geeft en toeristische uitstapjes poogt te doen naar o.a. de Gentse Krook, de nieuwe bibliotheek. Een mens moet iets doen met zijn verloren tijd.

Mariano Rajoy - 5

De Spaanse premier Mariano Rajoy heeft duidelijk de juiste strategie in de Catalaanse kwestie. In wezen kon hij ook moeilijk anders. Wie weet lokt hij nadien wel nationale parlementsverkiezingen uit om ditmaal toch aan een meerderheidsregering te geraken.

Ook voor de N-VA is dit slecht nieuws. Artikel 1 van haar statuten stelt dat men moet streven naar de Vlaamse onafhankelijkheid. Maar dat lusten amper Vlamingen. En dus begon men bij de N-VA de voorbije jaren dan maar te kletsen over het confederalisme. Gedaan met de statuten, het werd confederalisme. Een inhoudsloze slogan natuurlijk want er is geen definitie voor dat woord.

Maar ook dat valt in Vlaanderen op een koude steen. Het is dankzij dit nationalisme dat België nu eventjes 7 regeringen heeft, twee gemeenschapscommissies en 8 parlementen, senaat incluis. Wie meer? Instellingen die elkaar desnoods saboteren. Zie Zaventem en de geluidshinder.

En nu met de voor ultranationalisten zich aan het voltrekken desastreuze afgang in Catalonië ziet de toekomst voor de Vlaamse variant er al even weinig rooskleurig uit. Niemand in de EU zal nog de komende decennia zo’n poging wagen. Men leerde ongetwijfeld zijn lesje.

‘Gesloten wegens gebrek aan belangstelling’ zou het bordje aan de deur bij de N-VA en het Vlaams Belang kunnen zijn. Ze trekken wel veel kiezers aan maar dat heeft duidelijk bitter weinig te maken met het ultranationalistische sausje dat die partijen serveren. Laat Catalonië een dure les zijn voor al die dromers die ‘s nachts wakker liggen van de slogan: ‘Elk volk heeft recht op een eigen staat’.

Ho ja, deze toch wel heel belangrijke draai van Puigdemont stond vandaag vooraan in grote letters in Le Soir, veruit de belangrijkste Brusselse krant. De VRT bestede er vandaag geen aandacht aan. Het is een Franstalige krant en dan is er blijkbaar aan de Brusselse Reyerslaan geen interesse voor. En zeggen dat er tegenwoordig zoveel onderwijsinstellingen zijn die een opleiding voor journalisten geven.

Willy Van Damme