De eer aan zichzelf

Moest Theo Francken een eervol man zijn dan had hij al minstens enkele weken geleden ontslag genomen. Dit toen hij toeliet dat Soedanese ambtenaren hier vluchtelingen uit dat land zomaar konden ondervragen. Een schokkend feit. Het is meewerken met een brutale politiestaat wier president trouwens officieel gezocht wordt door het Internationaal Strafhof in Den Haag. (1)

Samenwerken met een folteraar

Niet dat dit strafhof zelf vrij is van zonden natuurlijk. Het voert nu eenmaal alleen maar politieke processen op vraag van het Westen. Is er al iemand voor dat strafhof verschenen omdat ze Libië bombardeerden en veranderden in een paradijs voor salafistische terroristen, slavenhandelaars, roversbenden en gruwels die zich specialiseren in het levend villen van mensen? Natuurlijk niet, want het Westen mag van dit strafhof gewoon doen wat ze willen.

Maar hoe dan ook is Soedan een dictatuur waar men indien nodig foltert dat het een plezier is. Dan Soedanese ambtenaren uitnodigen om hier in Brussel hun landgenoten te ondervragen is te grof voor woorden. Toen reeds had men Theo Francken met een dikke schop onder zijn gat de Wetstraat uit moeten smijten. Maar neen, bij de N-VA mag men doen wat men wil, eveneens straffeloos.

Theo Francken - 2

Theo Francken (N-VA), staatsecretaris voor Asiel en Migratie, zou al weken geleden beter ontslag hebben genomen. Dit indien hij toch over enig eergevoel beschikt. Maar blijkbaar is dat niet nodig bij die partij. Zie maar naar Jan Jambon, minister voor Binnenlandse Zaken, en zijn met een Porsche rondtoerende kabinetschef.

Bij hen mag Joy Donné, de kabinetschef van Binnenlandse Zaken, en dus verantwoordelijk voor politie en de veiligheid, rondrijden met een valse nummerplaat, zo verkeersboetes verzamelen voor de eigenaar van die nummerplaat en voor het oog van de camera een parkeerboete gewoon en arrogant op straat gooien. Wie is hier zwerfvuil: Het papiertje of die kabinetschef?

Dat Theo Francken nu in deze kwestie tegen iedereen, incluis zijn premier, zit te liegen over die Soedanese vluchtelingenkwestie wekt alleen verbazing voor diegenen die niets kennen van de praktijken van die partij. Alleen de vrees dat de kiezers dit soort praktijken spijtig genoeg deels blijven tolereren zorgt ervoor dat hij en die regering blijft zitten. Smeerlapperij loont dus!

Onoplosbaar

Uiteraard is het vluchtelingenprobleem enorm groot. Maar een serieuze oplossing is er niet. Zeker nu men de Libische president Moeammar Kadhaffi mede door onze regering en met steun van een voltallig Belgisch parlement (!!) uit de weg ruimde. Ja, want in de stad Benghazi waren enkele honderden salafisten op straat gekomen en die mensen moet men toch beschermen tegen die ‘brutale dictator’. 

Neen, een oplossing voor die vluchtelingenstroom is er op dit ogenblik niet. Zeker zolang men vanuit het Westen het Midden-Oosten blijft destabiliseren zoals in Syrië. En zeker ook zolang Afrika een arm wingewest blijft waar door de EU en de VS geplaatste dictators mogen plunderen zolang de stroom grondstoffen naar hier maar blijft doorgaan. Zolang Afrika arm blijft zullen er hier vluchtelingen pogen te geraken en worden onze straten steeds zwarter.

Wie beweert hier een degelijke oplossing voor te hebben is een leugenaar en een platte demagoog. En uiteraard is Koert Debeuf, de man van het Amerikaanse Tahrir Institute for Middle East Policy die dat verhaal over Soedan en folteringen naar buiten bracht, een meer dan dubieus figuur die nog veel minder te vertrouwen is dan onze Theo Francken.

Misschien kan Koert Debeuf bijvoorbeeld eens een dossier voorleggen over martelingen bij zijn vrienden in de Verenigde Arabische Emiraten of in Saoedi-Arabië. Dat zou pas nieuws zijn. Maar wees gerust, het zal er niet komen. Want wiens brood men eet….

Willy Van Damme

1) Het arrestatiebevel had vermoedelijk te doen met de wens van het Westen om via de creatie van fantasiestaat Zuid-Soedan Soedan wat kleiner te maken. Geen kat in het Westen die nu nog moeite doet om het aanhoudingsbevel tegen president Omar al Bachir van het Internationaal Strafhof te doen respecteren. Missie volbracht.

Advertenties

Nieuw OCMW-decreet–Naar bestuurlijke chaos?

Liesbeth Homans, N-VA en Vlaams viceminister-president verantwoordelijk voor onder meer Binnenlands Bestuur, heeft gisteren haar slag thuisgehaald en de facto het OCMW, het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Werk, opgedoekt. Haar diepe wens alsmede die van haar partij. Vele critici in deze sector spreken echter van haast- en prutswerk die het sociaal beleid in Vlaanderen grote schade dreigt toe te brengen. Zij vrezen ook voor zware institutionele problemen als gevolg van slecht voorbereid wetgevend werk.

Maatschappelijke visie

Dat sociaal beleid geen echte prioriteit is voor de huidige regeringen blijkt duidelijk uit een serie maatregelen rond bijvoorbeeld de pensioenen die vooral de werklozen, zieken en leefloners treffen. Juist de meest zwakke groepen in onze samenleving.

Geen verrassing als we weten dat N-VA voorzitter Bart De Wever ooit bij het aantreden van deze regeringen stelde dat iedereen die dat wil wel aan werk geraakt. En dan was er Zuhal Demir (N-VA), federaal staatssecretaris voor Gelijke Kansen, die in een interview onomwonden beweerde dat iedereen wel een universitair diploma kan bekomen.

Om daarboven ook Marijn De Valck (Open VLD) niet te vergeten, de gekende bard en acteur uit FC De Kampioenen, die toen hij pas benoemd was tot voorzitter van het Brakelse OCMW stelde dat men nu eindelijk eens de profiteurs ging kunnen aanpakken. Uitlatingen die men nadien deels wel herriep maar die tonen welke visie men op de samenleving heeft. Welkom Charles Dickens.

Dat Homans de OCMW ’s wou afschaffen wekt dan ook geen verbazing. Officieel is dit natuurlijk om het sociaal beleid nog te verbeteren en de administratie te vereenvoudigen. Maar in de sector zijn er zo te horen weinigen die dat geloven.

Grondwet

Dat Homans de zaak op een knullige wijze aanpakte blijkt echter duidelijk. Pas na maandenlange pogingen om het OCMW effectief af te schaffen kwam zij tot het besef dat dit federale materie is die men alleen door een grondwetswijziging kon aanpakken. Veel verloren moeite als gevolg van haar hardnekkigheid en onkunde. De eerste de beste kenner van het dossier had haar dit zo kunnen vertellen.

Bovendien is het toch opmerkelijk te noemen dat blijkbaar niemand noch in haar partij, noch bij de coalitiepartners haar blijkbaar wisten te stoppen om dit ongrondwettelijk plan uit te voeren. Daarenboven was Homans voor zij minister was Antwerps OCMW-voorzitster, ‘s lands grootste OCMW, Bovendien zitten er in de meerderheid een pak gewezen en huidige mandatarissen van allerlei OCMW ’s groot en klein. Het toont het niveau van de Vlaamse en ook Belgische politiek. (1)

Zuhal Demir

Zuhal Demir was voor ze in de politiek ging advocaat met als specialiteit arbeidsrecht. Geen probleem dus voor haar om te zeggen dat elke jongere zo een universitair diploma kan behalen. Het is verre van haar enigste uitschuiver uit de periode toen ze in het parlement kwam. Ze ging spreken op een bijeenkomst van sympathisanten van de Koerdische PKK, in België een terreurgroep, en klaagde nadien dat men haar in Turkije aanvalt wegens haar banden met de PKK.

Maar als gevolg daarvan verloor zij massa’s kostbare tijd met ook veel werk dat alleen goed was voor de parlementaire vuilbak. En dus moest men zich beginnen haasten om nog dit jaar de zaak te kunnen klaren want in 2018 zijn het lokale verkiezingen en treden de nieuwe gekozenen in 2019 aan. Maar het spreekwoord zegt dat haast en spoed zelden goed is.

En dus kwam Homans met plan B op de proppen om haar wil toch maar koppig te kunnen doordrijven. In dit nieuwe decreet blijft het OCMW dan wel bestaan zij het vooral op papier. Zo zal de OCMW-raad ogenschijnlijk verder functioneren, blijven de gronden en gebouwen eigendom van de OCMW ’s en is er een aparte boekhouding van het OCMW los van de gemeente.

Plan B

Dit alles is echter feitelijk nep want de OCMW-raad is volgens het decreet een kopie van de gemeenteraad en bestaat er geen aparte OCMW-administratie meer. Maar daar wringt het schoentje. Zo hebben bepaalde OCMW-ambtenaren toegang tot de sociale kruispuntbank die alle persoonlijke gegevens beheert. Gemeentepersoneel hebben echter wettelijk hierin geen inzagerecht. Wat dus met de privacyregels?

ID/ photo agency

Liesbeth Homans wilde het OCMW doen verdwijnen en pas na bijna twee jaar besefte ze dat dit ongrondwettelijk en dus onmogelijk was. En dus kwam ze met plan B op de proppen.

En dan is er de kwestie van het toppersoneel, zijnde de secretaris, de financieel beheerder en de maatschappelijk werker. Luidens het decreet krijgen zij indien nodig een gelijkwaardige functie in de nieuwe structuur. Gemeentes en steden hebben nu eenmaal al een financieel beheerder en secretaris en dus moet een van beiden de tweede viool spelen of ophoepelen.

Maar, stelt een specialist en auteur over de materie: “Er is geen gelijkwaardige functie mogelijk en dan komt men in botsing met artikel 4 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), artikel 5 van het handvest van de grondrechten van de EU en de artikels 12 en 23 van de Belgische grondwet. Artikels die allen te maken hebben met het tewerkstellingsbeleid.”

Alle geconsulteerde specialisten zeggen verder ook onomwonden dat dit nu goedgekeurde decreet de sociale werking van de lokale besturen in gevaar brengt. Een gewezen OCMW-secretaris van een middelgrote stad: “Wat mij vooral verontrust is het feit dat deze nieuwe structuur zeer nadelig dreigt te worden voor het sociaal beleid. Een gemeenteraad en een gemeentelijke administratie functioneert nu eenmaal anders dan die van een OCMW.”

Waarbij hij ook nog stelt: “In een OCMW-raad verloopt alles rustig en grotendeels in consensus. In een gemeenteraad krijg je echter de politiek in actie met zijn theater en demagogie en de wil om te scoren. Wat je bij het OCMW maar heel zelden hebt. Waardoor men dat sociaal beleid meesleurt in het politieke discours en de schepenen voor bijvoorbeeld Openbare Werken met het OCMW in gevecht komen voor de centen.”

Fusies van administraties

Ook wordt er door de zeer snelle en diepgaande samenvoeging van die diensten enorm veel tijd verloren want beide administraties werken op de meeste vlakken ook anders. Tijdens een congres van de Nederlandse topaccountants gehouden voor de befaamde Rotterdam School of Management stelde men er enkele jaren geleden dat fusies en overnames feitelijk te mijden zijn en de voorbode van een grote crisis zijn.

Hun stelling was: “Het vergt enorm veel energie die men dan niet kan besteden aan het basiswerk van het bedrijf – bijvoorbeeld koekjes maken en verkopen – waardoor men tegenover de concurrenten in de markt achterstand oploopt. Het veelal grote cultuurverschil tussen het moederbedrijf en de overgenomen onderneming kan immers voor veel obstakels zorgen.”

DSCN2929

Het OCMW blijft alleen nog officieel op papier bestaan. Dat wil Liesbeth Homans en met haar de Vlaamse regering. Vraag is of dit decreet de juridische stormen die zullen ontstaan kan weerstaan.

Ook hier hoort men bij OCMW ’s klagen over de grote moeilijkheden die men heeft om beide administraties in elkaar te laten overgaan. En daar heeft men op het kabinet van Homans blijkbaar ook geen zicht op. Men drukt koppig door.

De niet-Belgen

Maar een van de grootste organisatorische problemen is het feit dat in een gemeenteraad mensen van andere lidstaten van de EU mogen zitting hebben. Een eis van de Europese Unie. Maar in de OCMW-raad is dat niet het geval, daar mogen alleen Belgen zitten.

En dat zit verankerd in de grondwet die men alleen maar met een twee derde meerderheid kan wijzigen. En dus zou men hier een beroep moeten doen op de oppositie, zijnde onder meer de Waalse PS. Een duivelse partij volgens de N-VA en sommige media. En dus kan Homans hier niet verder.

De Raad van State is in zijn advies van 28 maart 2014 hierin zeer duidelijk.

“Het komt de federale wetgever toe vreemdelingen de mogelijkheid te geven – actief en passief – deel te nemen aan verkiezingen van de leden van de raad voor maatschappelijk welzijn…. volgens de grondwet mag de federale wetgever dat evenwel alleen doen als hij krachtens een internationale of supranationale bepaling daartoe verplicht is jegens de burgers van de Europese Unie die niet de Belgische nationaliteit hebben….. Het komt niet toe aan de Vlaamse decreetgever om een federale regelgeving te bevestigen…… Hieruit vloeit voort dat artikel 7 van de organieke wet van 8 juli 1976 waarop de voorstanders de verkiesbaarheidsvoorwaarden wensen af te stemmen, niet in overeenstemming is met artikel 8 van de Grondwet, zoals in de geciteerde adviezen werd uiteengezet. De Raad van State wenst dan ook een voorbehoud te maken bij de verwijzing naar een ongrondwettelijke wetsbepaling.”

Raad van State

Met andere woorden: Zonder een eis van Europa over die verkiesbaarheid bij een OCMW of een wijziging van de grondwet kan men hier zelfs op federaal niveau niet weg. Het is een totale blokkade. Maar geen zorg voor Homans. Ze lapt het gewoon aan haar laars, gesteund door de meerderheid in het parlement.

Als tijdens de debatten in de commissie voor Binnenlands Bestuur van het Vlaams parlement commissielid Kurt De Loor (SP.A en voorzitter van het Zottegemse OCMW) die kwestie opwerpt dan is Homans tijdens de commissiezitting bij de pinken. Zo stellen de notulen:

“Homans stelt vast dat er naar een advies van de Raad van State uit 2014 wordt verwezen. In het meest recente advies van de Raad van State wordt hier echter geen opmerking over gemaakt.

Waarop De Loor stelt:

“Kurt De Loor merkt niettemin dat er zich een probleem stelt. In het meest recente advies van de Raad van State onder nummer 61.793/3 van 9 oktober 2017 wordt op bladzijde 5 verwezen naar alle voorgaande adviezen die betrekking hebben op dit ontwerp van decreet.”

Inderdaad, zo stelt dit advies van oktober 2017 van de Raad van State op pagina 5:

Voor zover in het ontwerp bepalingen worden hernomen van het Gemeentedecreet, het OCMW-decreet, het decreet Vrijwillige Samenvoeging van Gemeenten van 24 juni 2016 en het decreet van 6 juli 2001 „houdende de intergemeentelijke samenwerking‟, dient in eerste instantie te worden verwezen naar de opmerkingen die de Raad van State, afdeling Wetgeving, heeft gemaakt over de ontwerpen die tot die bepalingen hebben geleid, onder meer in de adviezen 30.516/32, 38.240/33, 44.130/14 en 59.076/35. Die opmerkingen, in zoverre ze toentertijd niet werden gevolgd en nog steeds relevant zijn, worden hier in beginsel niet hernomen.

Verkiesbaarheid

Met andere woorden en heel duidelijk geschreven: De bezwaren van de Raad van State in zijn advies van 2014 over de verkiesbaarheid blijven dus bestaan. Men hoeft dan ook niet te betwijfelen dat de verkiezingen van 14 oktober 2018 onder een slecht gesternte zullen doorgaan. In die steden en gemeenten waar een niet-Belg van een lidstaat van EU verkozen wordt kan men zo te zien geen OCMW-raad wettig samenstellen.

Wat betekent dat de oude OCMW-raad zal moeten blijven zitten. Zelfs al is die dan van een politiek totaal andere samenstelling dan de gemeenteraad. Bovendien zal men vermoedelijk ook de OCMW-voorzitter in het schepencollege dienen op te nemen. En hoe men dat dan gaat oplossen is een goede vraag waarop de geconsulteerde specialisten voorlopig geen antwoord lijken te hebben. Ook Homans en de meerderheid duidelijk niet.

 DSCN2184

Het huidige AZ Sint-Blasius van Dendermonde ooit een twistappel met het OCMW. Die zijn nu grotendeels achter de rug. Alleen nog de kwestie van de pensioenen van het OCMW personeel dat er werkte of nog werkt blijft een hevig punt van discussie.

Er zijn aan haar woordvoerder per mail zoals met hem afgesproken hierover enkele essentiële vragen gesteld maar waarop die minister blijkbaar weigert te antwoorden.

“Wat als in een gemeenteraad een niet-Belg maar lid van een EU-land zitting heeft? Kan die dan ook zetelen in de betreffende OCMW-raad? Het advies van 2014 van de Raad van State zegt van niet en haar advies van 2017 verwijst naar haar vroegere adviezen hierover. Is er een oplossing in geval zich dat voordoet? Er werd een oplossing voorzien in het decreet voor de problematiek man/vrouw bij de gemeenteraad en OCMW-raad, maar niet voor deze kwestie. Waarom?

De door mij geconsulteerde specialisten in deze materie vrezen voor het beleid van het OCMW dat naar hun vrees sterk te lijden zal hebben onder de nieuwe toestand.

Vreest men niet voor problemen rond de juridische structuur wanneer OCMW ’s gaan samenwerken met bijvoorbeeld andere hospitalen. In het verleden werd in Dendermonde een dergelijke samenwerking door de Raad van State vernietigd.“

Een verontrust specialist: “We stevenen hier gewoon af op een ramp en de minister doet of er niets aan de hand is en neemt geen voorzorgsmaatregelen. Dit terwijl ze dit wel nam voor een ander probleem rond de verkiesbaarheid. Zo moeten in een OCMW-raad steeds mannen en vrouwen zetelen. Wat niet telt voor een gemeenteraad want die bestaat uit rechtstreeks verkozenen. Daarvoor voorziet het decreet een oplossing. Daar kan zij dit dan wel doen.”

Alhoewel men ook voor deze kwestie het nodige voorbehoud zal moeten maken. Hoe kan men een gekozen raadslid zomaar tot ontslag dwingen uit de OCMW-raad alias gemeenteraad simpelweg omdat hij een man of vrouw is?

En als men dat dan toch doet dan zijn beide raden ook geen kopieën meer van elkaar zoals het decreet toch zegt. Het lijkt erg bizar en eveneens meer dan voldoende voer voor juristen, advocaten en rechtbanken. Gelukkig voor Homans zullen er vermoedelijk heel weinig gemeenteraden zijn met alleen mannen of vrouwen.

Zitpenningen

Een ander probleem dat opdoemt is dat van de vermeende besparingen aan zitpenningen die Homans op die wijze hoopt te realiseren. Door die aparte OCMW-raden te doen verdwijnen denkt men ook minder zitpenningen te moeten gaan betalen. Maar ook dit lijkt niet te gebeuren. In tegendeel, het omgekeerde effect lijkt zich te gaan voordoen.

Volgens de wet met daarbij ook een pak rechtspraak dienen gemeenteraad en OCMW-raad ieder op een vast tijdstip te gebeuren dat vooraf ook openbaar moet zijn gemaakt. Zonder vast uur kan men immers geen openbare zittingen houden. De burger moet er nu eenmaal kennis van hebben waar en om wat uur die vergadering plaats heeft.

Nu weet iedereen die wat van gemeenteraden kent dat men hier wel het uur kent dat die begint maar nooit wanneer deze eindigen. Zo begon de Dendermondse gemeenteraad van 6 december om 20 uur maar eindigde die pas rond 2 uur in de ochtend.

En in Aalst stapten Vlaams Belang en SP.A deze week tijdens de gemeenteraad zelfs boos op omdat er teveel punten op de agenda stonden en het daardoor veel te lang ging duren. Tot in de vroege uurtjes.

DSCN8810

Toen lokale politici in Dendermonde het OCMW de controle over het OCMW-ziekenhuis ontnam trok Theo Janssens in beroep naar de Raad van State en won het pleit. Een belangrijk arrest zoals later bleek en dat sommige OCMW-ziekenhuizen redde.

Het gevolg is dat in heel veel steden en ook gemeenten er aparte gemeenteraden gaan plaats hebben die dan zetelen als OCMW-raad. In Dendermonde zijn er 11 OCMW-raadsleden en 35 gemeenteraadsleden.

En als men op een andere dag moet vergaderen dan krijgt men ook een zitpenning die voor het OCMW iets meer dan 200 euro bedraagt. Geen vetpot dus zoals nog al eens wordt geschreven. Conclusie: Het aantal zitpenningen stijgt in Dendermonde dus met meer dan 300%.

Ook de verhoopte korting op de personeelskosten zal bijna zeker tegenvallen en misschien zelfs een nuloperatie worden of zeer beperkt zijn. Alleen bij de diensten voor het personeel en voor technische ondersteuning zouden er eventueel wat bezuinigingen mogelijk zijn. “Ik denk dat dit qua besparingen op het personeel praktisch nul zal zijn”, oppert een OCMW-voorzitter wiens OCMW al erg actief is geweest rond die fusie van beide administraties.

Overname ziekenhuizen

En dan is er de kwestie van de eventuele afstoting door de OCMW ’s van zaken als ziekenhuizen. Ook dit lijkt juridisch volgens sommige specialisten op een muur te gaan botsen. Probleem is hier dat een OCMW volgens de grondwet steeds een controle moet kunnen behouden op zijn diensten als ziekenhuizen en de woon- en zorgcentra.

In de jaren negentig werden in Dendermonde het OCMW-ziekenhuis en het private ziekenhuis Sint-Blasius omgevormd tot één geheel. Toenmalig OCMW-raadslid Theo Janssens (SP.A) ging daartegen bij de Raad van State in beroep en won het pleit met het arrest van 17 oktober 1994. Theo Janssens werd nadien tweemaal OCMW-voorzitter.

Theo Janssens: “Het OCMW had in die nieuwe beheerstructuur maar 30% der stemmen en dus geen controle meer. Dat was het argument om die fusie nietig te verklaren. Wij hebben ons ziekenhuis niet meer teruggekregen maar wel een flinke som geld in de plaats waarmee wij dan eindelijk een nieuwbouw hebben kunnen realiseren voor onze centrale diensten, een nieuw woon-en zorgcentrum en sociaal huis. Wat onze dienstverlening merkbaar verbeterde.”

Kurt De loor - 1

Commissielid Kurt De Loor ziet met deze hervorming grote problemen ontstaan o.m. bij de Raad van State.

Het ziekenhuislandschap in Vlaanderen is op dit ogenblik aan een grote verandering onderhevig. Een gevolg van de diepgaande evolutie van de gezondheidszorg. Waar je vroeger één specialist had voor het oog dan zijn er nu meerdere geneesheren die zich hierin bekwaamden, ieder in een ander aspect van het oog. Hetzelfde voor breuken, enzovoort.

En die specialisaties allemaal aanbieden is voor een individueel hospitaal behoudens de allergrootste onmogelijk. Vandaar dat minstens een vorm van samenwerking via een netwerk nodig is. In vele regio’s is dat trouwens al een feit. Zo werken de hospitalen van o.m. Oudenaarde, Ronse, Geraardsbergen, Aalst en Dendermonde al samen. Met een labo in het Aalsterse stedelijk ziekenhuis dat voor al de andere werkt en een nieuwbouw krijgt.

Tijdens de debatten in de commissie Binnenlands Bestuur van het Vlaams parlement kwam dit dan ook ter sprake. Zo stelde oppositielid Kurt De Loor (SP.A):

“De spreker (nvdr. De Loor) baseert zich hiervoor op eerdere adviezen van de Raad van State, met name over een ontwerp van decreet tot wijziging van de organieke wet van 8 juli 1976….. Daarin wordt gewezen op de onbevoegdheid van de Vlaamse regering om toe te staan dat diensten van het OCMW overgedragen worden zonder er de controle over te behouden. Er wordt onder meer verwezen naar het arrest-Janssens uit 1994 met betrekking tot het OCMW van Dendermonde.”

Een punt waarop de leden van de meerderheid geen antwoord lijken te hebben gehad. Waarbij opvalt dat de vraag van De Loor voor een advies hierover van de Raad van State door de meerderheid ook wordt verworpen.

Juridisch goed onderbouwd

Kurt De Loor: ‘Je krijgt de indruk dat een aantal private en commerciële spelers hun positie verder willen versterken en dat dit een onderdeel van een regeringsdeal is waarbij men OCMW taken wil privatiseren. Met een deel voor Zorgnet, de koepel van katholieke woonzorgcentra, en een ander deel voor de grote commerciële bedrijven die in deze sector actief zijn. Een verlangen van Open VLD. Vandaar het stilzwijgen van deze twee meerderheidspartijen in deze kwestie die Homans gewoon laten doen?”

 

DSC_0204

Commissielid Marnic De Meulemeester stelt dat men alles juridisch stevig onderbouwde en het sociaal beleid zo wil versterken.

Marnic De Meulemeester, commissielid voor Open VLD en burgemeester van Oudenaarde, ziet echter geen problemen met dit nieuw decreet: “Dit werd allemaal juridisch stevig onderbouwd. Wel moesten we snel gaan en verder tijdsverlies met nieuwe adviezen van de raad van State was daardoor niet mogelijk. Bovendien gaan het nu rechtstreeks gekozenen zijn die het OCMW-beleid zullen bepalen. Gedaan met de getrapte verkiezingen van de OCMW-raad zoals nu. Het is trouwens zeker ook onze bedoeling op sociaal gebied de dienstverlening zelfs te versterken.”

Of dit haast- en spoedwerk gaat zorgen voor een pak problemen en juridische discussies lijkt echter nu al vast te staan. Federaal werden deze week de hervormingen van de rechtspraak door de minister van Justitie Koen Geens (CD&V) met de grotendeelse afschaffing van de assisenprocessen door het Grondwettelijk Hof vernietigd. Dit terwijl Koen Geens decennialang een onzer topadvocaten geweest is. Gebeurt hetzelfde met dit nieuw decreet van Liesbeth Homans?

Willy Van Damme

1) Een voorval in het federaal parlement die toont op welk niveau men soms bezig is. Daar werd de OCMW-wet die al op 19 december 2008 werd opgeheven op 2 december 2012 toch nog gewijzigd. Een wijziging die bovendien in strijd was met artikel 8 van de grondwet. Leerling-tovenaars dus en het werk van Yvan Mayeur (PS), Sonja Becq (CD&V), Catherine Fonck (CDH) en Maggie De Block (Open VLD). Ze hadden het advies van de Raad van State totaal verkeerd begrepen. (Die Keure, 2015, pagina 509, Hoofdstuk II, Art.7)

Eigen schuld dikke bult

Antwerps burgemeester Bart De Wever was bijna aan het schreien deze namiddag omwille van de associatie die de oppositie in zijn stad maakte rond zijn stil gehouden ontmoeting met een vastgoedman met een slechte reputatie als Erik Van der Paal.

Koen Blijweert

Nu samen een drankje nuttigen met zelfs een gangster en moordenaar maakt je nog niet tot een misdadiger. Laat dat duidelijk zijn. Maar een politicus moet wel voorzichtig zijn. In het verleden ging hij regelmatig op vakantie in het buitenverblijf van Koen Blijweert, een man met een wel heel dubieuze reputatie waartegen die van Van der Paal trouwens bij verbleekt.

En toen bij de moeilijke vorming van de regering Elio Di Rupo Bart De Wever in een duur restaurant een ultrageheime vergadering had met de MR van nu premier Charles Michel dan was diezelfde Koen Blijweert een van de vier mensen die daar namens de N-VA aan tafel mocht zitten.

Bart De Wever

De Wever voelt zich gepakt en werd zelfs emotioneel. Dat komt ervan als je teveel met slechte vrienden wordt gezien.

De Wever maakt zichzelf daardoor minstens verdacht want iedere politicus weet dat je best een blok omgaat als die man daar in de buurt is. Maar geen probleem voor De Wever. Trouwens ook Erik Van der Paal, toch iemand met wie ik ook niet zomaar een glas ga drinken, blijkt Blijweert tot zijn vriendenkring te rekenen.

Een politicus die dan nog een ambt heeft als voorzitter van de grootste Vlaamse stad en de grootste Belgische partij moet er op letten niet teveel gezien te worden met figuren waaraan een verdacht geurtje hangt. Wat een grootschalige herrie maakte een blad als De Morgen niet over de paar ontmoetingen van Gents burgemeester Daniel Termont met de toen nog onbesproken Jeroen Piqueur. Het werd een heksenjacht.

Dat men dan bij de oppositie uiteindelijk vragen begint te stellen en dat de pers dit oppikt is logisch. En dat er gezien de vele vragen rond Antwerpse bouwprojecten discussies ontstaan is eveneens begrijpelijk. We komen ook al in de mede door hem te vroeg ontketende kiescampagne. Hij moet doodgewoon meer goede vrienden opzoeken, geen dubieuze figuren. De problemen die hij nu heeft zijn gewoon zijn eigen dikke schuld.

Willy Van Damme

Catalaanse droom spat uit elkaar

Niet echt onverwacht spat de droom van de Catalaanse ultranationalisten steeds meer en meer uit elkaar. Vandaag heeft Carles Puigdemont, de afgezette minister-president van het ‘onafhankelijke’ Catalonië, in een gesprek met de Brusselse krant Le Soir dat feitelijk ook toegegeven. “Une autre solution que l’independence est possible” (Een andere oplossing dan de onafhankelijkheid is mogelijk) stelde de man in het gesprek dat de krant vandaag 13 november publiceerde.

Voor niets

Al het gemarcheer, getier en gefeest blijkt gewoon een droom, en voor velen nu een nachtmerrie. Hetzelfde voor de grote economische schade met meer dan 2.000 bedrijven die hun maatschappelijke zetel vanuit Catalonië naar elders verplaatsten, deels om veiligheidsredenen, deels uit protest.

Nog in september weigerde Puigdemont en zijn regering op het Spaanse regeringsvoorstel voor een grondwetswijziging in te gaan. In ruil moest men dan het onafhankelijkheidsreferendum afblazen. Neen, Puigdemont wou de boel doen ontploffen en een totale confrontatie met Madrid uitlokken. En hij wist dat dit met premier Antonio Rajoy en zijn PP wel zou lukken.

Carles Puigdemont - 2

Carles Puigdemont buigt voor Spanje maar de Catalaanse ultranationalisten zullen binnen 100 jaar hem ook dan nog blijven ophemelen zoals zijn voorgangers die eveneens op kluchtige wijze de onafhankelijkheid uitriepen. Net zoals er hier in Vlaanderen nog steeds nationalisten zijn die een oorlogsprofiteur als de Dendermondse dichter Wies Moens blijven aanbidden.

Dit vermoedelijk in de hoop zo nog meer Catalanen voor zijn dromen te kunnen winnen? Lukken deed het echter niet. Nogal wat Catalanen vonden dat Spaanse optreden fout en protesteerden maar wilden evenmin de plannen van Puigdemont aanvaarden. In wezen flopte zijn plan toen al op 2 oktober, de dag na het referendum.

En nu zijn partij PDeCat volgens de opiniepeilingen in vrije val lijkt ziet zijn politieke toekomst er slecht uit. Zijn vroegere coalitiepartner de ERC, de links republikeinse partij, doet het in verhouding dan weer beter maar een meerderheid zit er volgens alle peilingen voor hen niet meer in. Wel nog afwachten natuurlijk, maar alle peilingen tot heden zijn eenstemmig.

En de ERC weigert ditmaal zoals in 2015 met de PDeCat vooraf een alliantie te vormen. Ze ruikt blijkbaar de zetel van Puigdemont in coalitie dan met bijvoorbeeld de sociaaldemocratische PSC-PSOE. Bovendien ligt het politieke veld door de split in het ultranationalistische kamp qua coalitievorming er nu gans anders bij.

Het zal wikken en wegen worden wie met wie in het huwelijksbootje zal treden. Mogelijks kan dat zelfs een marriage à troi of zelfs quatre worden. Zeker is nu wel dat het nieuwe Catalaanse parlement die onafhankelijkheidsdroom netjes zal opbergen.

Want de PDeCat van Puigdemont haalt in die regio volgens die peilingen nog rond de 10%, ongeveer evenveel als de PP van Rajoy. En die hun score noemen onze Vlaamse media veelal onbetekenend.

Volgens de meeste opiniepeilingen zijn ook nog amper 29% der Catalanen gewonnen zijn voor de onafhankelijkheid. Zelfs bij de kiezers van de PDeCat lijkt het animo volgens opiniepeilers niet zo erg groot te zijn. Wat evenmin verbazing wekt. Men wordt nu stilaan wakker uit de droom.

Logisch als zelfs Carme Farcadell, de voorzitster van het afgezette parlement, in de rechtbank stelde dat het uitroepen van de onafhankelijkheid van haar parlement louter symbolisch een zonder verdere betekenis was. Je moet maar durven. Het land en de EU met een parlementaire stemming in rep en roer brengen en dan zeggen dat het alleen maar pure symboliek was.

Juiste strategie

Het is dus steeds duidelijker dat de strategie van Madrid en de EU tegen de Catalaanse ultranationalisten werkt. Zoals bij de eerdere acties om de onafhankelijkheid van Catalonië uit te roepen getuigde deze zoveelste poging van niet alleen een gebrek aan respect voor de mensen in de regio maar evenzeer van een zelden gezien amateurisme. Amateurs is zelfs een veel te brave uitdrukking.

In Brussel poogde Puigdemont via een wanhoopsprong nog enige kans te maken om de EU in zijn val te lokken en met Spanje te doen bemiddelen. Het mislukte grandioos. Waarna hij dan maar aan iedere persmus een interview geeft en toeristische uitstapjes poogt te doen naar o.a. de Gentse Krook, de nieuwe bibliotheek. Een mens moet iets doen met zijn verloren tijd.

Mariano Rajoy - 5

De Spaanse premier Mariano Rajoy heeft duidelijk de juiste strategie in de Catalaanse kwestie. In wezen kon hij ook moeilijk anders. Wie weet lokt hij nadien wel nationale parlementsverkiezingen uit om ditmaal toch aan een meerderheidsregering te geraken.

Ook voor de N-VA is dit slecht nieuws. Artikel 1 van haar statuten stelt dat men moet streven naar de Vlaamse onafhankelijkheid. Maar dat lusten amper Vlamingen. En dus begon men bij de N-VA de voorbije jaren dan maar te kletsen over het confederalisme. Gedaan met de statuten, het werd confederalisme. Een inhoudsloze slogan natuurlijk want er is geen definitie voor dat woord.

Maar ook dat valt in Vlaanderen op een koude steen. Het is dankzij dit nationalisme dat België nu eventjes 7 regeringen heeft, twee gemeenschapscommissies en 8 parlementen, senaat incluis. Wie meer? Instellingen die elkaar desnoods saboteren. Zie Zaventem en de geluidshinder.

En nu met de voor ultranationalisten zich aan het voltrekken desastreuze afgang in Catalonië ziet de toekomst voor de Vlaamse variant er al even weinig rooskleurig uit. Niemand in de EU zal nog de komende decennia zo’n poging wagen. Men leerde ongetwijfeld zijn lesje.

‘Gesloten wegens gebrek aan belangstelling’ zou het bordje aan de deur bij de N-VA en het Vlaams Belang kunnen zijn. Ze trekken wel veel kiezers aan maar dat heeft duidelijk bitter weinig te maken met het ultranationalistische sausje dat die partijen serveren. Laat Catalonië een dure les zijn voor al die dromers die ‘s nachts wakker liggen van de slogan: ‘Elk volk heeft recht op een eigen staat’.

Ho ja, deze toch wel heel belangrijke draai van Puigdemont stond vandaag vooraan in grote letters in Le Soir, veruit de belangrijkste Brusselse krant. De VRT bestede er vandaag geen aandacht aan. Het is een Franstalige krant en dan is er blijkbaar aan de Brusselse Reyerslaan geen interesse voor. En zeggen dat er tegenwoordig zoveel onderwijsinstellingen zijn die een opleiding voor journalisten geven.

Willy Van Damme

Naar oplossing Bende van Nijvel?

Ongelooflijk maar waar, er lijkt nu toch een doorbraak in zicht voor het dossier van de Bende Van Nijvel, de bende aanslagplegers die in een ware golf van terreur van 1982 tot 1985 28 doden maakte en vele zwaar gewonden. Christiaan Bonkoffsky, een reeds lang bij specialisten van het dossier bekende naam, zou nu de beruchte reus van die Bende van Nijvel zijn. Deze overleed in 2015 en zou kort voor zijn overlijden aan zijn broer bekend hebben die reus geweest te zijn.

Gladio

Alle voor zover tot heden bekende gegevens lijken dit ook te bevestigen. Bovendien was de man voorheen lid van de later ontbonden antiterreureenheid van de gendarmerie Diane, later omgedoopt tot Speciaal Interventie Eskadron (SIE). Christiaan Bonkoffsky kende dus hun werkmethodes.

2phDDU8

Christiaan Bonkoffsky is volgens vele getuigenissen de zogenaamde reus uit de Bende van Nijvel. De man eindigde als een marginale dronkenlap in de goot. Uit wroeging over wat hij ooit had gedaan en hoe zijn vermoedelijke opdrachtgevers hem desondanks behandelden? Links de robotfoto en rechts de man in carnavalsplunje.

Voor vele kenners van het dossier rond de Bende van Nijvel was een deel van hun harde kern immers afkomstig uit die groep Diane. Alleen praktisch zij immers kenden de wapentechnieken die door de bende bij hun aanslagen werden toegepast. Ze beheersten ook de knepen van het vak om steeds te ontsnappen aan hun onderzoekers. Zelfs hun vroegere baas en oprichter van de groep Diane was die mening toegedaan.

Bovendien was reeds lang de algemeen theorie dat zij in hogere kringen bescherming genoten. Daarbij werd vooral verwezen naar Gladio, een netwerk van geheime en bewapende figuren die ondergronds moesten werken. Waarbij vooral de Belgische militaire veiligheidsdienst AIVD en de NAVO instonden voor zowel de opleiding, bewapening als de begeleiding. En wie NAVO zegt denkt aan de VS.

Voor velen was dit of de voorbode van een staatsgreep of een poging om een zogenaamd sterke staat te installeren waarbij politie en bepaalde militairen voor of achter de schermen aan zoveel mogelijk touwtjes trokken. Ook in Turkije, Italië en Luxemburg grepen dergelijke veelal dodelijke acties plaats. Waarbij de Turkse generaal Kenan Evren op 12 september 1980 na jaren van terreur een militaire dictatuur kon installeren.

Vielsalm

Bijna zeker is dat in al die gevallen Amerikaanse steun een cruciale rol speelde. Zo was er in die periode de fameuze aanval op de basis van de Ardeense Jagers in Vielsalm waarbij men stelt dat leden van de Amerikaanse Special Forces een bewaker neerschoten en er wapens ontvreemden.

Wapens die nadien in Frankrijk deels bij de ‘linkse’ terreurgroep Action Directe werden teruggevonden. Action Directe was officieel een ultralinkse groep die nauwe banden had met de Belgische Cellules Communistes Combattantes (CCC), ook een zogenaamd ultralinks groepje die in diezelfde periode als de Bende van Nijvel eveneens aanslagen pleegde. Action Directe en de CCC hadden trouwens ongeveer het zelfde logo.

Eerst schreef de Nijvelse procureur des konings Jean De Prêtre de zaak toe aan ordinair banditisme en werkte hij alle onderzoeken in een andere richting brutaal tegen. Tot woede van vele gerechtelijke onderzoekers en bepaalde persmensen. Daar wees men al snel richting kringen bij de rijkswacht.

Bovendien hadden de overvallers amper interesse in een buit en wilden ze duidelijk de bevolking angst aanjagen. Daarom die aanvallen op een vrijdagavond op supermarkten als er veel volk aanwezig was. Gaan winkelen bleek plots een levensgevaarlijke zaak. Verder werd er ondanks de vele aanslagen nooit enig spoor gevonden van de daders. Wat bescherming doet vermoeden en het werk van insiders en specialisten.

Eigenbrakel

De Delhaize in Eigenbrakel die op 27 september 1985 door de bende brutaal werd overvallen. Met als resultaat 8 doden waaronder een kind van 14 jaar en een buit van een schamele 388.000 frank (9.620 euro).

Nu 32 jaar na de laatste feiten komt zo te zien eindelijk het definitieve bewijs boven tafel dat de Bende van Nijvel en de groep Diane elkaar tot op zekere hoogte overlapten. Wat terreur moest bestrijden bleek zo te zien deels zelf terreur te veroorzaken.

Staatsgreep

Daarbij is de getuigenis belangrijk van Marc Van Damme, zoon van Willy Van Damme, toen de uitbater van café Tijl in de periode dat Christiaan Bonkoffsky er regelmatig zat. Die stelde dat Bonkoffsky een staatsgreep nodig achtte. Marc Van Damme gaf zijn informatie in 1998 al anoniem aan het gerecht door maar voelde zich nadien afgeluisterd en gevolgd en werd bang. En het gerecht negeerde zo te zien deze info. Nooit ondervroeg men Bonkoffsky.

De vraag is of er nog meer bewijs boven tafel zal komen en of we de namen van de andere bendeleden zullen leren kennen. Cruciaal is echter te weten wie hun bevelhebbers waren en de opdrachtgevers. Christiaan Bonkoffsky is immers een simpele uitvoerder. Misschien zitten die namen in het archief van de militaire veiligheid, de AIVD. Een dienst die steeds op goede voet leefde met hun Amerikaanse collega’s.

Het ganse verhaal toont hoe machtig de ‘staat binnen de staat’ in België wel is. Ministers, parlement en de Comités P en I en eventueel magistraten en politielui mogen doen wat ze willen. Men zorgt er steeds voor dat ze nergens geraken, minister van Justitie of Binnenlandse Zaken, het doet er niet toe. Men lacht hen achter de schermen desnoods gewoon uit.

Chrtistiaan Bonkoffsky in Café Tijl

Dendermondse carnavalisten gezellig onder elkaar in café Tijl zot te doen niet beseffend wat voor een figuur er zich in hun midden bevond. De schok bij hen is dan ook enorm geweest.

De recente golf van aanslagen door allerlei salafistische groepen kadert praktisch zeker in hetzelfde verhaal, het is de Bende van Nijvel 2. Ook nu weer wil men de Belgen, of Fransen en anderen, bang maken en hen allerlei maatregelen doen aanvaarden die de controle op hun doen en laten enorm doen toenemen.

Met camera’s die een gelaat of nummerplaat herkennen, stofzuigers die doorseinen wat er in de huiskamer van Jan Modaal gebeurt en televisietoestellen die afluisteren en de zenderkeuze en programmavoorkeur doorzenden naar… Wie feitelijk? Big Brother is al gearriveerd en machtiger dan ooit tevoren. Zie Facebook, Google, etc… niet toevallig allen Amerikaans.

Militaire achtergrond

Christiaan Bonkoffsky is een telg van een Poolse voorvader die in het begin van de achttiende eeuw naar Dendermonde kwam als militair in dienst van de Habsburgse vorsten. (1) Dendermonde was immers een garnizoensstad. En die militaire traditie werd ook nadien in eer gehouden.

Zo was François Bonkoffsky, vader van Christiaan, tijdens de Duitse bezetting in WOII lid van het Geheim Leger en nadien beroepsmilitair. En de vroegtijdig overleden oom Luc en broer van François was dan weer bij de Dendermondse politie. Een man met trouwens een goede reputatie in de stad.

Ironisch is het feit dat Christiaan Bonkoffsky afkomstig was uit de Dendermondse Greffelinck. In datzelfde straatje woonde ook de vroeg overleden substituut procureur Willy Acke die tot zijn zelfmoord – Voor velen een verdachte zaak – er woonachtig was en met onderzoeksrechter Freddy Troch het onderzoek leidde. In wezen hoefde hij voor zijn reus dus niet echt ver te zoeken. Bi de buur eens aankloppen.

In Dendermonde was hij erg actief bij eerst de scouts en daarna de carnavalsvereniging de Tijlvrienden waar hij ondervoorzitter was en met als stamkroeg het toen populaire café  Tijl van stads- en naamgenoot Willy Van Damme.

Delhaize-Aalst

Een na de overval in Aalst zwaar beschadigde Aalsterse politieauto. Christiaan Bonkoffsky eindigde zijn carrière bij die Aalsterse politie.

Geen verbazing dat men er in het milieu van de Dendermondse carnavalisten door het nieuws zwaar geschokt was. “Hij vertelde wel eens dat hij straffe dingen kon doen maar dat leek ons toen eerder een soort van grap”, klinkt het bij een oude carnavalsvriend. “De man kon als het er op aan kwam bij een caféruzie een man zo tegen de muur kletsen”, stelt een vroegere Dendermondse collega.

Ondertussen heerst er bij bepaalde kennissen van de man, waaronder de vroegere carnavalisten, een grote woede over een bepaalde pers en de sociale media die er niet voor terugschrikken, aldus een betrokkene, om mensen woorden in de mond te leggen die men niet eens heeft uitgesproken.

Een vroegere vriend carnavalist promoveerde men op het internet zelfs al bijna tot lid van de bende. Ja want hij was….rijkswachter geweest en condoleerde in 2015 de overleden vroegere gewezen vriend.

Zelfs Dendermondse naamgenoten van Christiaan Bonkoffsky waaronder zelfs kinderen worden zo al in de sociale media met de vinger gewezen en beklad. Grenzen zijn er hier zo te zien niet meer. Roddel en laster lijken wel de regel. De riool is opengetrokken en de ratten lopen vrij rond.

Hilde Geens

Voor Hilde Geens (2) is er blijkbaar weinig echt reden voor optimisme in de zaak. Hilde Geens was een van de weinige journalisten die zich professioneel op de zaak gooiden. Ze schreef er ook veel over in tijdschriften als Humo en in een boek over de manipulaties en flaters in dit dossier.

Hilde Geens

Hilde Geens is zeer sceptisch wat betreft het gerechtelijk onderzoek naar de Bende van Nijvel. Voor haar kunnen historici zoals bij de zaak van de moord op Julien Lahaut eventueel voor een oplossing zorgen.

Hilde Geens: “Er is in dit dossier al van bij de eerste overval in september 1982 bij wapenhandelaar Daniel Dekaise in Waver sprake van manipulaties, en dat is er niet op verbeterd. En als we zien dat men er na 32 jaar nog niet in slaagde zelfs maar een dader te arresteren hoe kan men dan verwachten dat men de regisseurs zou kunnen identificeren? En dan hebben we het nog niet over de mannen die hen inhuurden. Neen, ik ben niet optimistisch. Een goed idee is dat wat de historici Emmanuel Gerard en Rudi Van Doorslaer dit weekend opperden in De Standaard. Zij stelden hier de aanpak te gebruiken zoals bij het dossier van de eveneens nooit opgeloste rakende moord uit 1951 op parlementslid en CP-leider Julien Lahaut. Die historici konden wel de daders identificeren wat het gerecht nooit lukte.” (3)

Ook wist men al jaren van de mogelijke betrokkenheid van Christiaan Bonkoffsky en pas op vrijdag 20 oktober ondervroeg men zijn vroegere echtgenote. Maanden nadat de broer van Christiaan met zijn verhaal naar het gerecht was gestapt. Gerommel in de pers dreef hen blijkbaar in die richting. Echt (sic) kwaliteitsvol politiewerk dus.

De indruk is daarom dat ook deze huidige onderzoekscel er een soep van maakt. Bewust? En wie gaat nu nog een magistraat of politieman in deze zaak geloven? Debielen? Ook voor diegenen in die milieus die het goed menen en hard werken is dit een drama. Men sleurt hen mee het modderbad in.

Willy Van Damme

1) Op het einde van de zeventiende eeuw verzwakt de positie van Polen sterk en komt er zelfs een Saksische vorst aan het bewind. Waarna vrij snel het land als onafhankelijk natie ophoud te bestaan en men het verdeelde tussen Oostenrijk, Rusland en later Duitsland. Dit tot in 1917-1918 wanneer als gevolg van de nederlaag van Oostenrijk-Hongarije en Duitsland en de Russische revolutie Polen met Frans-Britse steun terug onafhankelijk kan worden.

Gelijktijdig heerst er rond 1700 in onze regio toen een oorlog rond de opvolging van de Spaanse troon waar Karel II de bezittingen overlaat aan een kleinzoon van Lodewijk XIV die echter alles voor zichzelf wil hebben. Waarna er tussen Frankrijk en de alliantie van de Nederlandse republiek, het Verenigd Koninkrijk, Oostenrijk en Beieren een langdurige oorlog losbarst. Die oorlog duurt tot de Vrede van Utrecht uit 1713-14.

Waardoor onze regio in handen valt van de Oostenrijkse Habsburgers. De Oostenrijkse Habsburgers hadden hier dus veel militairen nodig. Bij de Vrede van Utrecht creëerde men ook het Barrièreverdrag van 1715 dat tot 1781 duurde en waarbij een aantal steden waaronder Dendermonde een Nederlands en Oostenrijks garnizoen kregen. De eerste Oostenrijkse vorst voor het latere België was Karel VI. In die periode krijgt ook de naam België geleidelijk ingang onder de intelligentsia.

Hilde Geens - Beetgenomen - De Bende Van Nijvel

In beetgenomen geeft Hilde Geens vele voorbeelden van de machinaties van dit dossier met als ultieme bedoeling dat men de daders nooit zou vinden.

2) Op 4 augustus 2013 werd hier het boek van journaliste Hilde Geens besproken. Gelijktijdig verscheen er ook een gesprek hierover met haar. Het boek ‘beetgenomen’ gaat over het falen van het gerecht in de zaak en de blijkbaar bewuste sabotage van het onderzoek. Het verscheen in 2013 bij uitgeverij Manteau.

3) Ook in dit onderzoek van die historici werd verwezen naar allerlei politiek als rechts bestempelde milieus verbonden met mensen uit de VS die Lahaut en zijn CP definitief uit de machtscentra wilden verdrijven. Geheime netwerken met een crimineel karakter. Waarbij allerlei politionele en gerechtelijke manipulaties de enquête naar die moord eveneens saboteerden.

De parking wint het van Antwerpen

Merkwaardig artikel over de Antwerpse havenplannen gisteren donderdag in het dagblad De Tijd, de financiële krant die men kan zien als de spreekbuis van de Antwerpse havenbaronnen. Wat zij schrijft is dan ook bijna steevast dat wat men daar in de haven denkt. Zelfs al zegt men dat niet in het publiek. Niet zelden zijn zij de brengers van slecht of goed nieuws die het publiek moet voorbereiden op het onvermijdelijke dat op hen afkomt.

Hier betreft dat dus de uitbreidingsplannen van de haven en de problemen met het al of niet realiseren van het Saeftinghedok. Dit moet komen naast het al actieve Deurganckdok en pal waar nu nog het kleine dorp Doel ligt.

Een twintig jaar geleden slaagde men er met zeer grote druk in om de meeste inwoners van dit dorp te verjagen. Maar dat was buiten de waard gerekend. Enkele tientallen koppige actievoerders bleven er wonen en hielden met steun van veel sympathisanten die Antwerpse havenplannen met succes tegen. Dus nu al straks twintig jaar lang.

DSC_0230

Men maakte van Doel een spookdorp waar amper nog mensen wonen. Met massa’s leegstand. Men hoopte dat alles af te breken en pakte zelfs als monument beschermde woningen aan. Waarbij de Waaslandse politici slaafs achter de Antwerpse havenbaronnen liepen.

Plannen om dit dorp om te vormen van woongebied tot zone voor havenbedrijvigheid botsten steevast op een njet bij de Raad van State. Dit jaar was het opnieuw prijs en kipte de Raad van State die Antwerpse poging opnieuw richting de vuilbak. Doel is en blijft bouwgrond, een dorp aan de Schelde.

Het grote probleem is de Europese milieuwetgeving die haaks staat op wat de Antwerpse havenbaronnen en hun vrienden in de Vlaamse regering hier willen realiseren. En dus begint men na de herhaalde juridische nederlagen in Antwerpen en Brussel eindelijk te beseffen dat er een plan B moet komen.

Het is als met de Oosterweelverbinding, de nieuwe steeds maar uitgestelde versie van de Antwerpse ring. Niet toevallig heet het artikel van Marc De Roo trouwens ‘Uitbreiding Antwerpse haven krijgt Oosterweelallures’.

Ook hier met de Oosterweelverbinding liep de overheid zich te pletter op het verzet van een steeds groter wordende massa actievoerders, het gezond verstand en de wet. Eerst wilde men onder impuls van de Open VLD hier boven Antwerpen een grote brug bouwen, de Lange Wapper.

En alhoewel de N-VA via Limburger Jan Peumans die waanzin eerst bekritiseerde werd ze eens Bart De Wever burgemeester er, merkwaardig genoeg, plots een groot voorstander van. Zelfs al betekende die brug een frontale aanval op de leefbaarheid van de stad en de gezondheid van de bewoners. Nu een serie vergeefse pogingen capituleerde Bart De Wever & Co dit jaar en ging men met de protestbeweging aan tafel zitten.

DSC_0233

De actievoerders van Doel zijn op weg om hun slag na jaren gevecht te winnen. David tegen Goliath!

De ring zal onder druk van de grote schaar tegenstanders, geheel of deels overkapt worden. Goed zo, zelfs al kost het een fortuin. Logisch, want je kunt geen stad van 500.000 inwoners onleefbaarder maken en de giftige lucht van de wagens op hen laten neerdwarrelen.

Men verkoopt die nederlaag op het Schoon Verdiep bij de N-VA wel als een goede zaak, maar het is en blijft een vernedering voor De Wever en zijn vrienden in bepaalde zakenkringen die perse die brug wilden realiseren. Zelfs al ging dit veel extra mensenlevens kosten.

Hetzelfde doet zich nu voor met Doel. Jarenlang beweerde men in de haven dat er geen alternatief was voor het Saeftinghedok. En dus moest Doel weg. Het plan was het resultaat van echt diepgravend onderzoek, beweerde men. Daaraan mocht men niet twijfelen.

En kijk, Marc De Roo, goed geïnformeerd door de Antwerpse havenbaronnen, klinkt nu plots anders. “Maar er is ook een Saeftinghepiste met behoud van Doel….”  schrijft hij. Of elders: “Normaal zouden we in september/oktober beslissen welke van de acht denksporen in aanmerking komt om de overslagcapaciteit van de Antwerpse haven tegen 2030 met 6 miljoen containers te vergroten.”

Acht denksporen (!), terwijl er voorheen zogenaamd geen alternatief was. Maar geen probleem, “We willen ons werk goed doen”, laat men Freddy Aerts, topman van het departement Maritieme Toegang, een afdeling van de Vlaamse regeringsadministratie, verder zeggen.

DSC_0258

Het Deurganckdok ligt pal naast Doel en heeft blijkbaar nog veel capaciteit ter beschikking. Men verwerkt nu in Antwerpen jaarlijks een 10 miljoen containers en er blijkt nog een capaciteit voor 5 miljoen ongebruikt. En, nog volgens De Tijd, kan men mits herschikking en een professionelere werking in de haven nog ruimte voor 2 miljoen extra vinden. Zeven miljoen dus, of 70%.

We willen ons werk goed doen, citeert De Roo de man dus. Echt goed doen? Dus was dat onderzoek voorheen niet goed gedaan. Prutswerk in de aard van ‘och dat dorp en die mensen daar, wat kan hun lot ons schelen, leve de havenuitbreiding’. 

Merkwaardig is ook hoe de krant nu plots het mobiliteitsprobleem bovenhaalt, een nieuwigheid in het discours van de havenbaronnen. In hoeverre kan het verkeer die uitbreiding op de Linkeroever wel aan klinkt het nu. “Volgens experts dreigt zelfs een verkeersinfarct”, schrijft De Roo. Men haalt er de fameuze ‘experts’ zelfs bij.

Waarbij De Roo de indruk geeft dat sommigen in Antwerpen er totaal achterhaalde ideeën op nahouden. Dit artikel is dan ook duidelijk het voorbereiden van de bevolking en bepaalde havenmilieus op het onvermijdelijke: Doel blijft.

Ook blijkt er nu plots in de haven nog een extra capaciteit van 7 miljoen containers zo beschikbaar. Een nieuw dok is zo te horen dus zelfs niet eens nodig. Wat critici als de natuurbeweging en de actievoerder in het verleden ook steeds beweerden. Maar dat waren voor de havenbaronnen en hun spreekbuizen dommeriken die niets wisten van het beheer van een haven.

Van Antwerpenaars wordt gezegd dat voor velen er de stad is met de rest alleen maar parking. Wel, de parking won. Alleen moet het nog echt officieel op papier gezet worden. Dat durft men politiek nog niet aan.

Bart De Wever

Zoals met de Oosterweelverbinding haalt Antwerps burgemeester Bart De Wever ook wat betreft Doel zo te zien bakzeil. Als een uitstekend demagoog gaat hij ook dit ongetwijfeld pogen te verkopen als de pure logica en een goede zaak.

Vermoedelijk is het wachten voor een definitieve beslissing op de volgende legislatuur in Antwerpen begin 2019 of de nieuwe Vlaamse regering na de nationale verkiezingen later dat jaar. Kwestie om zo het gezicht van Bart De Wever, havenschepen Marc Van Peel (CD&V) en anderen te redden. Met een bebloed aanzicht naar verkiezingen trekken is immers geen doen. Vraag is wat de mensen van Doel – diegenen die vertrokken en die welke bleven – nu denken.

Willy Van Damme

De Morgen en Maarten Boudry

Dat jullie gisteren in de krant een vrije tribune gaven aan Maarten Boudry, docent aan de UGent en groothandelaar in onzin, toont nogmaals de intellectuele zwakte van de redactie. Maar dat wekt helemaal geen enkele verbazing natuurlijk voor een krant die zich specialiseert in het gooien met modder naar wat men noemt de politieke linkerzijde en het ophemelen van al Qaeda in Syrië en het Midden-Oosten.

Maarten Boudry, en vele andere ‘wetenschappers’ bewijzen natuurlijk evengoed het belabberde niveau van wat onze universiteiten, centra voor geleerdheid, zouden moeten zijn.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Morgen betreffende het stuk van Maarten Boudry in die krant van 21 augustus waarbij hij het nazisme vergeleek met het salafisme. Zo beweerde hij dat de nazi’s hun gruwel wel nooit op YouTube zouden gezet hebben. Hoe hij dat kon weten toont natuurlijk zijn hoogstaand intellectueel niveau.

Wel verschenen er vandaag drie reacties in de krant die brandhout maakten van diens beweringen. Maar het ging over de holocaust en dat is in De Morgen altijd een delicaat onderwerp. Zeker als we weten dat de Antwerpse opperzionist Michael Freilich er zijn vrienden heeft.

Ooit kwam de man spreken op een avond van een Dendermondse vrijzinnige vereniging. Daar stelde hij dat onder de islam andere godsdiensten verboden zijn. Een stelling eigen aan islamofoben en, niet toevallig, ook gedeeld door de vanuit Israël en de VS gefinancierde salafistische terreurgroepen. De man doceert aan de UGent die onlangs werd uitgeroepen tot de beste Belgische universiteit. Wow. 

Debat over Syrië

De oorlog tegen Syrië duurt nu al meer dan zes jaar en lijkt stilaan naar haar eindfase te gaan. Alhoewel niets in dit dossier zeker is. De capriolen van de in afbraak zijnde westerse alliantie zorgen voor twijfels en vraagtekens. Waarbij vooral de hevige interne ruzies in de VS voor extra instabiliteit zorgen. Naast dan die harde woorden heen en weer tussen de regionale westerse ‘bondgenoten’ zoals Turkije, Saoedi-Arabië, Qatar en Egypte. Waar vroegere vrienden nu openlijk vijanden geworden zijn.

Tijd dus voor een actualisatie van deze oorlog en daar gaat het 6 mei Comité dat in Nederland en België rond Syrië werkt met een debatnamiddag wat pogen aan te doen. Sprekers zijn Kevork Almassian, pater norbertijn Daniel Maes, Elijah J. Magnier, Yvette Shamier en Malik Samuel.

Daniel maes

De norbertijner pater Daniel Maes woont aan de voet van het 3000 meter hoge majestueuze Qalamoen gebergte tegen Libanon in het 1500 jaar oude klooster Mar Yakub. Op zich al een zeer merkwaardig verhaal. Origineel is dit immers een Romeins frot daterend uit de eerste eeuw. Meer op de Facebookpagina en website van Mar Yakub. Politiek geraakt hij in België zeer langzaam uit zijn isolement. Zo is hij op 8 juni spreker in Edegem in een door de Vlaams nationalistische de Debatclub van o.m. door Frans Crols georganiseerde avond. Zie https://www.youtube.com/watch?v=7ganhm2mwIU&feature=youtu.be. Ook verscheen er deze week in het blad Primo een interview met hem. Daniel Maes hier in de norbertijner abdij van Postel op zijn viering van 50 jaar priesterschap.

Kevork Almassian is een in Syrië geboren politiek analist met zijn wortels in de grote Armeense gemeenschap in dat land. Daniel Maes is natuurlijk gekend en verblijft straks al meer dan 10 jaar in het land. Hij is nu eventjes thuis en wordt door steeds meer Belgische verenigingen als spreker gevraagd. Zoals recent in Brugge en Edegem. Alleen onze media blijven hem bewust nog steeds negeren.

Interessant is zeker Elijah J. Magnier die een van de betere schrijvers is over dit probleem. Hij is een Koeweiti en op internationaal vlak prominent in de discussies rond Syrië en het salafisme. (1) Yvette Shamier en Malik Samoel zijn lid van het Comité Syriërs in Nederland en steunen voluit de strijd tegen die gruwel van het jihadisme welke nu al sinds maart 2011 het land in zijn greep heeft.

Zaterdag 3 juni, 13 uur, Elzenveld Conferentiecentrum, Lange Gasthuisstraat 45, Antwerpen. Maar info: http://syriaconference.com.

Willy Van Damme

  1. Je kan Elijah J. Magnier volgen op zijn blog: https://elijahjm.wordpress.com.

Gwendolyn Rutten is een hypocriete

Wat kunnen bepaalde politici toch mooie speeches geven en in hun naam princiepsvolle boeken laten schrijven, uitpuilend van de meest belovende woorden. ‘Le valeurs de la république’ klinkt het dan tijdens de verkiezingen in Frankrijk, of een Guy Verhofstadt die het heeft over de ‘de waarden van Europa’. Waarmee hij mogelijks eerder verwijst naar de fortuinen die hij als politicus al vergaarde. Change of de kracht van de verandering heet dat dan bij respectievelijk Barack Obama en Bart De Wever. 

Ook Open VLD voorzitster Gwendolyn Rutten is daarin, zo blijkt, een meesteres. In een nieuw boekje ‘De nieuwe vrijheid’ haalt ze scherp uit naar het salafisme dat voor haar haaks staat op de Belgische, Vlaamse, Europese en Westerse waarden. Wat klinkt dat toch als muziek in de oren. Een muziekstuk met echter alleen valse noten.

Gwendolyn Rutten

Gwendolyn Rutten verdiende vandaag een gouden medaille in de hypocrisie met haar aanval op het salafisme. Gelijktijdig stemde haar regering blijkbaar voor het lidmaatschap van het salafistisch Saoedi-Arabië van de adviesraad voor vrouwenrechten van de VN. Ook vecht haar regering zij aan zij met al Qaeda in Jemen. Rutten en al Qaeda één strijd. Voor wanneer een nikab?

Terwijl zij de mond vol heeft over de strijd tegen het salafisme, de kromme wereldvisie van de haat die men als islam verkoopt, doet zij echter met haar regering juist het tegenovergestelde. Terwijl zij op een podium beweert de rechten van de vrouw te verdedigen stemde haar regering zo te zien in New York in de VN voor de opname in een adviescommissie rond vrouwenrechten van …Saoedi-Arabië.

Geen land waar vrouwen zo onderdrukt worden als in dat land. Vrouwen hebben er zelfs minder rechten dan minderjarige jongens. En toen dat nieuws over die stemming dan toch uitlekte weigerde onze minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders, nog zo’n ‘liberaal’, dat te bevestigen want de stemming was, stelde de man zonder aarzelen, geheim. Van transparantie gesproken. De mensen mogen het niet weten.

In bed met al Qaeda.

Waarna Alexander De Croo, vicepremier en ja ja ‘liberaal’, die beslissing dan maar verdedigde. Ja, want zo kunnen we invloed hebben qua vrouwenrechten in Saoedi-Arabië. Wat een onzin. Alsof het Huis van Saoed zich van de adviezen van vierderangs figuren als Rutten, Reynders of De Croo iets zullen aantrekken. Dat gelooft zelfs Alexander De Croo niet.

Het doet denken aan zijn fameuze interventie van een paar weken terug over dat salafistisch koninkrijk. Toen uitte hij zware kritiek op de Waalse regering over de verkoop van wapens aan de Saoedi’s, de bron van het salafistische gif dat men ook massaal in België zit te verspreiden.

Het waren toch deels Vlaamse pantserwagens waarmee de Saoedi’s  in 2011 Bahrein binnenreden en zo de lokale roversfamilie al Khalifa redde van de ondergang. Maar daarover zweeg men hier in alle talen. De Vlaamse maagd die geen oorlogstuig verkoopt.

Vrouwenraad Qassim regio - 14 maart 2017

Een bijeenkomst van de Vrouwenraad voor de regio Qassim. Rokken zijn er wel .. maar die baarden. In een kamer ernaast mochten enkele vrouwen dan via een videoverbinding meeluisteren. Van rechten gesproken. Of was dat al het gevolg van de positieve invloed die het trio pseudoliberale Rutten, Reynders en De Croo hadden op het Huis van Saoed? Enkele jaren terug riep de moefti van dat land op om alle kerken wereldwijd te vernielen. En dat is dan onze bondgenoot.

De salafistische nieuwszender al Jazeera Arabisch zit hier zelfs op het kabelnetwerk van Proximus, ons overheidsbedrijf. Een zender via welke men de meest grove haatboodschappen zit te verspreiden. Met andere woorden: De Croo, Reynders en Rutten staan zelfs mee in voor de verspreiding van het salafisme in België.

Bovendien steunt onze regering ook de oorlog van Saoedi-Arabië tegen Jemen. En wie maakt naast België deel uit van die diplomatieke en militaire alliantie… juist ja, al Qaeda. Wiens terroristen mee aan het front vechten in een poging de Jemenitische stad Taiz te veroveren. Met andere woorden Rutten, Reynders en De Croo vechten ginds in Jemen zij aan zij met al Qaeda.

Betogen voor Charlie Hebdo

Dat is hier dan de lokale afdeling al Qaeda van het Arabisch Schiereiland. Wat diezelfde tak is die in januari 2015 een gruwelijke moordaanslag pleegde op de redactie van het Franse weekblad Charlie Hebdo. En toen dat gebeurde trok onze regeringsleider Charles Michel, weer een ‘liberaal’, naar Parijs om er ginds uit solidariteit met de slachtoffers te betogen.

De enige die toen in die manifestatie ontbrak was feitelijk Ayman al Zawahiri, grote chef van al Qaeda internationaal. Verder waren ze er allemaal, de herauten van de vrijheden, de strijders tegen de corruptie en verdedigers der mensenrechten.

Je had er Benjamin Netanyahu van Israël, een set prinsen van het Arabische schiereiland, wat dictators en plunderaars uit vroegere Franse Afrikaanse kolonies en natuurlijk onze grote Europese leiders, bezig om na Libië ook van Syrië een jihadistan te maken.

Charlie Hebdo - Betoging wereldleiders Parijs

De betoging van onze Westerse wereldleiders in Parijs uit solidariteit met de redactie van Charlie Hebdo. Ondertussen steunen diezelfde heren en dames de moordenaars van die redactie in Jemen. Dit was dan ook geen mars voor de solidariteit maar een van een zelden geziene schaamteloze hypocrisie.

En ondertussen pogen onze ngo’s via 12 12 geld in te zamelen voor de hongersnood in Jemen. Met een regering die met de grootst mogelijke glimlach stelt het ingezamelde geld te zullen verdubbelen.

Die hulpactie zou niet nodig zijn moest men Saoedi-Arabië niet de gelegenheid geven om samen met al Qaeda Jemen te onderwerpen aan zowel genadeloze bombardementen als aan een moorddadige blokkade. Bombardementen die de infrastructuur met waterputten en elektriciteitscentrales kapot maken, voedselvoorraden vernietigen en een blokkade die de toevoer van voedsel en medicijnen zeer moeilijk zo niet onmogelijk maakt.

Maar daarover zwijgen die ngo’s, onze politici, de media en onze ‘academische’ wereld. Gwendolyn Rutten, koningin van de hypocrisie. De oorlog tegen de terreur? Moest dit niet zo ernstig zijn dan zouden we het nog grappig vinden. Iets als de versleten moppen van een Geert Hoste. Nu is dit gewoon een ongehoorde schande. Maar ja, het Huis van Saoed zwaait graag met dollars en eurobriefjes. En dus… geeft Rutten een speech.

Willy Van Damme

Naschrift:

Toch prachtig hoe men in onze kranten, binnen zelfs de regering en de oppositie gisteren en vandaag al kritiek uitte op de positie van de Belgische overheid hier. ‘Schande’, klonk het bijna eenstemmig.

Waarbij diezelfde media plots vergeten dat zij al jaren in de kwestie van het Midden-Oosten gewoon de spreekbuis zijn van diezelfde al Qaeda. Alles wat die terroristen over Syrië beweren is de absolute waarheid voor De Standaard & Company.

En dan is er Peter De Roover, fractieleider in het federaal parlement voor de N-VA, die gisteren ook plots kritiek had voor Saoedi-Arabië. Is hij vergeten hoe hij en parlementair medewerkster bij de N-VA Els Van Doesburg in 2015 het op de website knack.be (1) opnamen voor dat land? Kritiek op dat salafistisch broeinest was voor beiden totaal uit den boze want het was een bondgenoot in de strijd tegen ISIS.

De kwestie van het vooral door Saoedi-Arabië, Qatar, Koeweit, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten verspreidde salafisme is naast de klimaatsverandering een van de ernstigste problemen waar ons land, Europa en feitelijk gans de wereld mee zit. Het nemen van maatregelen hiertegen dient dan ook de absolute prioriteit te krijgen van onze bewindslui.

Peter De Roover - 1

Peter De Roover, eind 2015 de fanatieke verdediger van Saoedi Arabië nu is er plots kritiek. Een zaak van voortschrijdend inzicht? Kom nou, de man is hoog intelligent. Gewoon een zaak van plat opportunisme. Schone schijn, dat ja.

Dit kan men bijvoorbeeld al direct tonen in Syrië. Een simpelweg teken van begrip in de richting van Damascus zou al genoeg zijn. Maar men durft het niet want dan gaat men in tegen de belangen van een land als Saoedi-Arabië. Een land dat dollar- en eurobriefjes vanuit de hemel laat neerdwarrelen alsof het confetti is op een Aalsters carnaval.

Het is te begrijpen dat men in de jaren zeventig ooit de Grote Moskee in Brussel in erfpacht gaf aan Saoedi-Arabië. Het was een gevolg van een gebrek aan inzicht in de kwade bedoelingen van dat land.

Dat inzicht zou er nu moeten zijn. En het is bijvoorbeeld de vraag wat men gaat doen met de volgens velen meinedige verklaring gedaan voor de parlementscommissie rond die terreuraanslagen van de door Saoedi-Arabië betaalde leiders van die moskee. Vervolging door het parket lijkt een noodzaak. En hen het land uitzetten lijkt hier zeker een absoluut minimum. 

Ook is de vandaag door minister van Justitie Koen Geens (CD&V) aangekondigde maatregel om de geldstromen van vzw’s, lees de gelden die toestromen vanuit de Golfstaten naar allerlei schimmige vzw’s, beter te controleren goed. Het is echter maar een begin.

Zo kan men gewoon de uitvoer van wapens of materiaal met dubbel gebruik verbieden en de diplomatieke relaties met die staten op een erg laag pitje zetten. De strijd tegen de wereldwijde salafistische terreur is primordiaal en dat vergt soms zeer drastische maatregelen. De tijd om vriendelijk te zijn tegen deze landen moet definitief voorbij zijn. Zij zijn onze vijanden.

Willy Van Damme

Knack.be, 22 september 2015, Els Van Doesburg, ‘Doen de Golfstaten dan echt niks voor de vluchtelingen?’ http://www.knack.be/nieuws/wereld/doen-de-golfstaten-dan-echt-niks-voor-de-vluchtelingen/article-opinion-607099.html & Knack.be, 26 november 2015, Peter De Roover, ‘Hoe huiveringwekkend ook, we moeten kiezen: Saoedi-Arabië óf IS’ http://www.knack.be/nieuws/wereld/hoe-huiveringwekkend-ook-we-moeten-kiezen-saudi-arabie-of-is/article-opinion-629207.html

De vraag stelt zich dan ook waarom beiden plots zo hardnekkig dat land begonnen te verdedigen. Nochtans wist iedereen al die toen de zaak volgde dat Saoedi-Arabië de financier is van al die salafistische terreurgroepen. Bewijzen hiervoor zijn er zat.

Intercommunales–Transparantie, perceptie en sensatie

Kenners van de media weten dat het nieuws dat de media elke dag brengen veelal zorgt voor wat sommigen de waan van de dag noemen. Kranten brengen die feiten die men geschikt acht, verkoopbaar zijn – kranten zijn nu eenmaal commerciële producten – en passen binnen het politiek beleid van vooral dagbladen die in de debatten veelal de toon zetten. De rest wordt aan het publiek weerhouden. Zij zorgen voor wat die waan van de dag’ is. Vandaag is het groot nieuws, overmorgen is het vergeten.

Koen Kennis en Tom Balthazar

De huidige heisa rond intercommunales is hiervan een heel goed voorbeeld. Het Laatste Nieuws en zusterkrant De Morgen willen in navolging van de Waalse herrie rond Publifin ook hier eens kijken of er geen ‘schandaal’ te rapen valt.

Dat ze daarbij eerst naar Gent en de SPA kijken is hierbij natuurlijk geen toeval. Men had bijvoorbeeld de N-VA, Koen Kennis en Antwerpen kunnen nemen. Die schepen Koen Kennis (N-VA) blijkt immers veel meer te ‘rapen’ dan Tom Balthazar, de SPA en Gent. Maar neen, men kiest voor Gent.

Tom Balthazar - 3

Tom Balthazar is het slachtoffer van een gerichte campagne vanuit de liberale krantengroep Van Thillo.

Bovendien zijn er bij Publipart 17 beheerders en rept men in die kranten maar over twee figuren uit een stad. Geen toeval natuurlijk. Wie anders denkt is oeverloos naïef. En dan begint men bij die krantengroep een dossier samen te stellen dat voldoende smeuïg is om zoveel als mogelijk schade aan te richten in Gent.

En wat doet men? Men begint te liegen over chemische wapens en om een graaicultuur te insinueren gooit men alle vergoedingen van de 17 bestuurders, bruto en op jaarbasis op een hoopje. En dan komt men aan een mooi bedrag van een goeie 300.000 euro. Lekker!!

Maar wie op maandbasis, per bestuurder en netto kijkt ziet al iets heel anders. Dan blijkt dat maar een 800 euro te zijn. Graaicultuur? Maar met zo’n bedrag kan een krant natuurlijk geen schandaalsfeer creëren. En dus blaast men alles buiten proporties op.

Het doet denken aan hoe De Morgen eerder de zaak van nu ex-minister van Financiën Steven Vanackere (vakbondsvleugel CD&V) en die van de NV Optima met Gents burgemeester Daniel Termont (SPA) aanpakte.

IMG_9384

Via een dagenlange en gerichte campagne vol van insinuaties velde De Morgen Steven Vanackere, man van de vakbondsvleugel in CD&V. Nadien konden de andere patronale vleugels van die partij al de postjes in de nadien gevormde federale regering opvullen. Na die politieke moord verdwenen de twee daders bij die krant. Een is nu hoofdredacteur duiding bij de VRT. 

Want daar komt het bij Het Laatste Nieuws en De Morgen op aan. Niet de informatie telt maar het creëren van de perceptie van een schandaal. En dus spreekt men niet van 800 euro maar van meer dan 300.000 euro en voegt er nog vlug die leugen van chemische wapens aan toe. Waarom? Om zo de Groenen nog meer op stang te jagen natuurlijk en het Gentse kartel van SPA en Groen uit elkaar te spelen. Erg simpel en zo doorzichtig.

Transparantie

En dan begint men daarna te zeuren over een gebrek aan transparantie om zo de schandaalsfeer verder op te voeren. Waarom roepen om een nood aan meer transparantie? Voor SPA-voorzitter John Crombez was het een doorzichtig verdedigingsmechanisme om de rest der partijen mee in bad te trekken. Logisch dus.

Maar voor de kranten? Merkwaardig. Men gooit op pagina 1 tot in de kleinste details de vergoedingen bij Publipart van een Balthazar op tafel en dan komt men meer transparantie eisen. Als er geen transparantie zou zijn dan kon men die vergoedingen toch niet te weten zijn gekomen.

Het is dan ook onzin. Er is het Staatsblad, de Nationale Bank en de websites van die intercommunales, steden en gemeenten. En er is de openbaarheid van bestuur en de verplichting van politici om alle mandaten bekend te maken. Men kan er mits wat zoeken dan ook zowat alles vinden. Er is dus niet echt nood aan meer transparantie maar aan correctheid bij de media. Dat is het echte probleem.

Een lokaal mandataris en topbestuurder in het kluwen van de vele intercommunales stelde het gisteren in een gesprek zo: “Straks moeten wij in het kader van de transparantie nog onze belastingbrief gaan publiceren.” Als er in deze zaak al een schandaal is dan is het er een van bepaalde media die om politieke reden een leugenachtig dossier samenstelden. Dat ze daarbij de antipolitiek promoten is voor die dagbladen blijkbaar geen enkel probleem.

Leona Detiège - 4

In 2003 voerde de Gazet van Antwerpen een dagenlange mediacampagne tegen toenmalig Antwerps burgemeester Leona Detiège en haar bestuurders die men voorstelde als een stelletje dieven die voor persoonlijk profijt de stadskas misbruikten.

Gans de zaak roept daarom herinneringen op over dat andere grote ‘schandaal’, de Visa-affaire in Antwerpen met de Gazet Van Antwerpen die op dezelfde manipulatieve wijze de indruk creëerde dat het toenmalige Antwerpse schepencollege van burgemeester Leona Detiège (SPA) bestond uit een bende dieven. Achteraf bleek de zaak op niets uit te draaien. Met een Gazet Van Antwerpen die zich achteraf niet eens verontschuldigde voor die erg lasterlijke aantijgingen. Typisch.

Willy Van Damme