Ze zien ze (soms) vliegen

Merkwaardig toch hoe N-VA en Open VLD reageren op de sociale problemen bij Skeyes, het vroegere Belgocontrol. De overheidsinstelling die zorgt voor het begeleiden boven België van burgervliegtuigen.

Al enkele jaren zijn er hier problemen als gevolg van het ongenoegen bij het personeel over de hoge werkdruk die veroorzaakt wordt door een personeelsgebrek. Wat dan weer resulteert in personeel dat naar de dokter stapt op zoek naar een ziekenbriefje.

En maar besparen

Het gevolg is een Belgisch luchtruim dat regelmatig wegens een gebrek aan controle dient afgesloten te worden. Een ramp voor de luchtvaartsector en nog meer voor massa mensen die het vliegtuig willen nemen.

De oorzaak ligt ook hier in het beleid van deze regering met steeds maar meer besparingen zodat het personeelstekort en de werkdruk op heel veel plaatsen – Zie justitie – almaar groter wordt. Een recept voor miserie natuurlijk. Het is wat zich in diezelfde sector ook afspeelt bij de bagagebehandelaars in Zaventem. Ook hier besparingen, toenemende werkdruk en dus stakingen. Niet zelden spontaan.

Mits tijdige extra aanwervingen had dit zo verholpen geweest en zouden de mensen met een gerust gemoed naar de luchthavens in Charleroi of Zaventem kunnen vertrekken. Het heet beleid voeren. Nu krijgt ons land terecht een barslechte reputatie.

En wat zegt een niet eens bevoegde Vlaams Minister voor Mobiliteit Ben Weyts (N-VA) als reactie: Zet het leger in. Wat bij Skeyes en het leger deels voor irritatie zorgde en deels voor hilarische reacties. Een leger dat trouwens ook al kampt met een al even schrijnend personeelsgebrek. De ene miserie verhelpen door de andere miserie te gebruiken. Het typeert bepaalde politici.

Ben Weyts zou zich best ook het voorval van 5 maart 1973 herinneren toen de Franse regering van Pierre Messmer onder president Georges Pompidou besloot de staking van de luchtvaartbegeleiders te breken door het leger in te schakelen.

Tot op die vijfde maart 1973 twee Spaanse vliegtuigen van Iberia met een DC-9 en Spantax met een Convair 990 Coronado op weg naar Londen in de buurt van de stad Nantes met elkaar botsten met 68 doden tot gevolg.

De schuld bleek de onervarenheid van de militairen met dit soort werk. Naast fouten van de piloten van een van de vliegtuigen. Wat als … hoe zou Ben Weyts dan reageren? Met een van zijn zondagse reclameboodschappen?

IMG_2968 - kopie

Ben Weyts wil terug naar de negentiende eeuw en het leger inzetten om een staking te breken. Voor de problemen van de hoge werkdruk en dus stress bij het personeel lijkt hij geen aandacht te hebben. Voor de correcte behandeling van de koeien en varkens die men wil slachten reserveert hij vandaag wel extra geld om zo aanwervingen te kunnen doen. Wat is het verschil tussen een vluchtbegeleider en een koe? Antwoord: Ben Weyts.

En dan is er Open-VLD die vandaag stelt om bij Skeyes dan maar het systeem van minimum dienstverlening in te voeren. Met andere woorden het recht op staken te verbieden. Want daar komt het voorstel toch op neer. Maar wat dan met de ziekenbriefjes? Gaat men bij Open VLD soms weigeren om doktersattesten te aanvaarden en de mensen onder politiebegeleiding naar hun werk voeren?

Het doet denken aan Johan Decuyper, de baas van Belgocontrol, die op televisie aankondigde strenge maatregelen met sancties te nemen tegen het gebruik van ziekenbriefjes. Misbruik stelde hij. Een regelrechte provocatie op een ogenblik dat een akkoord met de bonden in zicht leek. We horen er trouwens niets meer van.

En nochtans is het simpel en had het probleem zich nooit voorgedaan had de regering bij Skeyes niet zomaar in het wilde weg besparingen zitten doorvoeren. Maar Weyts en Open VLD zien die simpele oorzaak en mogelijke oplossing blijkbaar niet. Neen, hard optreden tegen malcontent personeel dat is hun enige remedie. Het knelpunt in dit dossier zien zou immers betekenen dat men dan de eigen beleidsfouten moet erkennen.

Wat wil de MR?

Maar wat wil je? Heeft iemand in dit dossier federaal minister François Bellot (MR) erg actief gezien? Natuurlijk niet, maar hij is wel de verantwoordelijke minister. En dan heb je bij het  Waals gewest Jean-Luc Crucke (MR) die verantwoordelijk is voor de luchthavens zoals die van Luik. Hij weigert wegens het geknoei bij Skeyes het Waals gewest nog langer te laten betalen en vraagt de … regionalisering van Skeyes.

Dit terwijl diezelfde MR bij monde van premier en partijvoorzitter Charles Michel elke verdere staatshervorming weigert. Wat logisch lijkt want deze serie staatshervormingen hebben het land amper nog bestuurbaar gemaakt. Getuige het dossier van de luchthavens waar men na jaren geruzie en rechtszaken nog steeds geen vliegroutes boven Brussel kon vastleggen.

Maar ja, als je een kandidaat premier hebt die eerst zegt het land ten onder te willen zien gaan aan ruzies. Waarna diezelfde man een goeie maand later zegt dat als men hem na 26 mei geen eerste-minister maakt hij alsnog het land ten onder zal richten met vers communautair gestook. Wat men normaal afpersing noemt. En dus wat wil je dan?

De toestand van bepaalde Britse politici is erg onstabiel maar hier lijkt het soms niet veel beter. Daar moet men de oorzaak voor de problemen bij Skeyes zoeken, niet bij een provocerende chef of bij balorig personeel.

Het is typerend voor een regering van knoeiers die het steeds maar heeft over een onder hun bestuur beter geworden investeringsklimaat maar ondertussen de voorbije winter zelfs de elektriciteitsbevoorrading aan de bedrijven niet kon garanderen. Dat zullen zij het bij hun investeringsseminaries vermoedelijk wel niet over gehad hebben.

Willy Van Damme

De yogasnuivers

Dat De Wever uithaalt naar de gebruikers van cocaïne is begrijpelijk. Zij zorgen immers voor de vraag en dat staat centraal in deze handel. Dat hij daarbij echter een specifieke groep viseert van wat hij noemt yogasnuivers die hij duidelijk ziet als politieke tegenstanders wekt nog weinig verbazing.

1

Bart De Wever, de man die zijn volk leert schelden.

Maar misschien kan hij eens in zijn omgeving kijken waar vorig jaar in de media uitvoerig melding werd gemaakt van zijn vriend E. Van der Paal en diens liefde voor cocaïne. Dit terwijl De Wever aan zijn vader de belofte had gedaan om voor zoonlief te blijven zorgen.

Zij uithaal is dan ook minstens totaal ongepast maar typeert wel de man voor wie het uitschelden van tegenstanders een vaste gewoonte is. Zie Kris Peeters, mensen met een bakfiets, enzovoort.

In wezen een triest figuur maar wel een eeuwig lijkende ruziemaker.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar Humo naar aanleiding van hun artikel over yogasnuivers in Humo van 26 maart.

Waakhond slaapt verder

In het artikel ‘Nucleaire spion bleef ongemoeid in Leuven’ van De Morgen van 20 maart blijkt dat het Comité I en Uw medewerkers bij deze zaak een belangrijk element over het hoofd hebben gezien.

Zo verklaarde de vroegere Nederlandse premier Ruud Lubbers (CD&A) aan het VPRO programma Argos van 9 augustus 2005 dat de inlichtingendiensten weet hadden van diens activiteiten maar dat de CIA een arrestatie verhinderde. Zie onder meer: https://nl.wikipedia.org/wiki/Abdul_Qadir_Khan.

De zaak moet men trouwens zien in het kader van de geostrategie van dat ogenblik waarbij China nauw samenwerkte met de VS en dat ook Saoedi-Arabië dan Pakistan gunstig gezind was. Reeds in 1977 beginnen de VS, China, de EU, Saoedi-Arabië en Pakistan via politieke destabilisatie met hun oorlog tegen Afghanistan. Deze breekt definitief uit in 1979. En in dit spel was de cruciale schakel Pakistan.

Dit toont nogmaals aan dat het Comité I, de vermeende waakhond – de feiten speelden zich meer dan 30 jaar geleden af – gewoon verder slaapt en de media in dat zelfde bedje eveneens liggen te slapen. En ondertussen doet men rustig en ongestoord verder.

Willy Van Damme

De Mujahedien e Khalq, het Spaanse Vox en CD&V

Achterhalen wat er in de wereld gebeurt is soms bijna onmogelijk. Met ziet bepaalde feiten maar wat er achter de schermen afgesproken wordt en wat die feiten echt betekenen weten we zelden of niet met als gevolg dat de waarheid netjes voor de buitenwereld verborgen blijft. Het maakt het geopolitiek analyseren een uiterst moeilijke zaak. Echte zekerheden ontbreken in veel gevallen.

Toch als we weten hoe men via de pers en vooral de zogenaamde sociale media praktisch onzichtbaar kan manipuleren. Het recent experiment van het reportagemagazine Pano van de VRT toonde dit. Gericht op een bepaald publiek in de stad Eeklo maakte men via Facebook reclame voor pastinaak, de groente, en kijk plots steeg de verkoop van pastinaak in Eeklo duidelijk voelbaar.

Met als vraag: Blijft dit alleen bij pastinaak? Voor sommigen moet de verleiding nu eenmaal zeer groot zijn om dit soort van manipulaties ook op andere vlakken toe te passen met zaken die al veel minder onschuldig zijn.

Het kopen en verkopen van likes op Facebook en nepaccounts zijn er schering en inslag. Goed mogelijk natuurlijk maar we weten het niet. En men zal het ons ook niet komen vertellen. Alleen via occasionele lekken komen wij, als de media het dan nog brengen, iets te weten.

800.000 euro voor Vox

Een dergelijke geheim gehouden belangrijke geostrategische manipulatie gebeurde een vijftal jaren geleden in Spanje met de oprichting van Vox, in de media gezien als extreem rechts, Eurosceptisch en populistisch.

Recent lekte nu uit dat de oprichting van Vox echter gebeurde met een 800.000 euro, goed voor 80% der toen beschikbare fondsen, die afkomstig waren van de Mujahedien e Khalq (MEK), alias de Volksmoedjahedien. Een van origine Iraanse erg dubieuze oppositiebeweging. Met buiten Spanje voor dit belangrijk feit in wezen amper aandacht. (1)

25744711908_5e74a716d8_b

Alejo Vidal-Quadras, een voormalig Europarlementslid van de Spaanse Partido Popular, kreeg volgens zijn zeggen uit vriendschap voor het vele lobbywerk gedaan voor de MEK van hen 800.000 euro om Vox op te richten. Met als vraag wat hij in het verleden van hen nog kreeg. Blijkbaar heeft hij geen probleem om een terreurorganisatie en sekte als de MEK te steunen. Nou 800.000 euro…. Voldoende voor een stevige glimlach. Zijn boek noemt dan ook ‘Voor een koerswijziging.’ Richting de MEK?

Vox is een partij die men als de opvolger van het franquisme kan zien, de ideologie van dictator Francisco Franco. Ze is dus ultranationalistisch, tegen vreemdelingen en islam, conservatief katholiek en fulmineert dan ook onder meer tegen abortus en homoseksualiteit. Spanje moet voor hen uiteraard terug een centrale staat worden zonder enige vorm van lokaal zelfbestuur zoals voor Basken en Catalanen.

Ook tegenover de EU staat Vox kritisch, noemt ze zich een fan van Donald Trump en kreeg bovendien felicitaties van Steve Bannon, de strateeg achter de verkiezing tot president van Donald Trump. Een man die nu poogt allerlei zogenaamd rechts-populistische Europese partijen achter zich te krijgen in een poging de EU te destabiliseren. De natte droom van velen in de VS.

Dat de MEK, ook gekend als de Volksmoedjahedien, een franquistische partij hielpen oprichten is natuurlijk zeer merkwaardig en bijna niet te geloven. Zowel gewezen partijvoorzitter en stichter Alejo Vidal-Quadras als huidig voorzitter Santiago Abascal bevestigden echter het verhaal en bij de MEK zweeg men. Het doet uiteraard vragen rijzen over wat hier aan de hand is.

Spanje was tot recent een der weinige landen in de EU zonder een belangrijke zogenaamd populistische en Europa-kritische partij. En die is er nu. Met de onlangs gehouden lokale verkiezingen in Andalusië kreeg ze 11% der stemmen en 12 zetels en is er nu de gedoogpartner van de lokale regering van de Partido Popular en Cuidadanos  En mogelijks zal ze ook op de wip zitten bij de nationale verkiezingen van april.

Waar is Masoed Rajavi?

De MEK of Volksmoedjahedien heeft een erg woelige en zeer dubieuze geschiedenis achter de rug. Ze werd opgericht in het midden van de jaren zestig van de vorige eeuw in het zog van zoveel andere studentenbewegingen wereldwijd. Haar ideologie was dan ook seculair en overgoten met een flinke scheut marxistische fraseologie. Nadien gooide men er dan maar voor de verandering een stevig pak islamisme boven op.

0fae3e90c51aa7de0ae6248f45644aa4_400x400

Iemand soms Masoed Rajavi, stichter en leider van de MEK, nog gezien? Zelfs Maryam, zijn echtgenote en officieel slechts president-elect van de Nationale Raad voor het Verzet in Iran, de andere naam voor de MEK, lijkt hem vergeten.

Een echte ideologie kun je op de Volksmoedjahedien zo te zien niet plakken. Voor vele waarnemers is de officieel door het echtpaar Maryam en Masoed Rajavi geleide beweging gewoon een sekte die van haar leden onvoorwaardelijke overgave aan de leiders eist. Zo dienden koppels plots te scheiden en hun kinderen af te staan want volgens de leiding belemmerde dat de strijd tegen de vijanden, het Iran van de ayatollahs. (2)

Probleem is dat Masoed Rajavi al sinds kort na 2003 niet meer gezien is en er over zijn dood nooit een bericht is verschenen. En in de officiële biografie van Maryam Rajavi op hun websites is van een huwelijk met Masoed zelfs geen sprake meer. (3)

Hij wordt in die biografie zelfs kort neergezet als zijnde haar broer! Dit terwijl ze pas na het huwelijk met Masoed, diens tweede, mee aan de top van de MEK kwam. De naam Rajavi is trouwens die van haar man die ze bij haar huwelijk overnam. En omdat de naam MEK wat te verbrand lijkt gebruikt men nu veelal de Nationale Raad voor het Iraanse Verzet. Klinkt mooier, zeker als men er dan nog de woorden democratie en vrijheid op plakt.

Populair is de partij in Iran nooit geweest. Zo nam ze na de val van de sjah deel aan de eerste parlementsverkiezingen in Iran en mocht maar op een plaats, die van leider Masoed Rajavi in Teheran, deelnemen aan de tweede ronde. Wat faalde.

Volgens schattingen heeft ze in de diaspora enkele duizenden leden die nu vanuit hun nieuw hoofdkwartier vlakbij de hoofdstad Tirana in Albanië werken. Een cadeau van de VS. Voordien waren ze actief vanuit Irak waar ze hun eigen gesloten gemeenschap hadden, Kamp Ashraf. Het nieuwe Iraakse bewind wilde goede relaties met buur Iran en dus moest de MEK na veel geruzie en westerse druk toch opkrassen.

Vanuit Irak steunden zij in de periode 1980-1989 voluit president Saddam Hoessein in zijn oorlog tegen Iran en de opstandige Koerdische clans van Talabani en Barzani. Wat haar populariteit in Iran onder het nulpunt deed zakken.

Binnen de oppositie staat ze dan ook voor zover geweten totaal geïsoleerd. Toen de VS uiteindelijk vertrokken uit het door hun bezette Irak moesten ook de Volksmoedjahedien onder druk van de Iraakse regering en parlement opkrassen.

Iraanse atoombommen

Gezien het overdadig gebruik van geweld werden ze in 1997 door de VS – ze hadden ook ooit Amerikaanse doelwitten aangevallen – en in 2002 in de EU als een terroristische organisatie verboden. In de praktijk veranderde er echter niets en bleven ze in het Westen in het publiek ageren. Het verbod werd dan ook in 2012 in de VS opgeheven en in 2009 in de EU.

Arak - Nucleaire installaties

De nucleaire installaties van Arak in Iran waren volgens de MEK een onderdeel van het atoombomprogramma van Iran. Met als bewijs dat ze die installaties in het grootste geheim aan het bouwen waren. Een onthulling van de MEK met vermoede steun van de CIA en of de Mossad. In wezen was er hier echter niets illegaals aan de hand. Het verhaal over een Iraanse atoombom was wat men nu nepnieuws noemt. Het gaf de MEK echter naamsbekendheid en een goed imago. En daar was het de VS om te doen.

Bleek immers dat de organisatie de bescherming genoot van de Amerikaanse top. Zo leefde de MEK na de Amerikaanse bezetting in 2003 in het Iraakse kamp Ashraf onder bescherming van het Amerikaanse leger.

Na discussies met de Iraakse regering konden ze zich met Amerikaanse hulp uit Irak terugtrekken. En zelfs als waren ze officieel een terreurorganisatie dan kon ze in de VS congressen houden waarop allerlei toplui van de CIA en het Pentagon tegen (vette) betalingen kwamen spreken.

Toppunt op dit vlak is misschien wel hun persconferentie in Washington DC op 14 augustus 2002 waar Alireza Jafarzadeh, lid van de MEK en toen werkend bij televisiezender Fox News, stelde dat Iran in de steden Natanz en Arak in het geheim aan nucleaire installaties werkte voor het maken van atoombommen. En niemand in de westerse media en politiek herinnerde er toen aan dat de MEK een terreurorganisatie was. (4)

Die informatie kwam volgens onder meer Amerikaanse bronnen echter van de CIA. Het was het startschot voor het Westen om Iran ervan te beschuldigen dat het in het geheim aan een atoombomprogramma werkte . Met deze beweringen als het ultieme bewijs. Het begin ook van de extra zware sancties tegen Iran. Waarvan achteraf bleek dat ze geen voor de VS positief resultaat opleverden.

Het waren ook allemaal leugens want Iran is als lid van het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA) volgens de regels van het IAEA niet verplicht die bouw te melden. Alleen zes maanden voor het in gebruik nemen is men dat verplicht te doen.

Het waren ook gewoon installaties voor het laag verrijken van uranium als brandstof nodig voor kerncentrales om elektriciteit te produceren. Maar die kleine letters van de regels van het IAEA wist men in het Westen netjes te verzwijgen. Ook in België met o.m. een Kristof Calvo van Groen en professor Tom Sauer van de UA trouwens.

Vrienden bij CD&V

Opvallend is echter de enorme hoeveelheden geld waarover de organisatie beschikt. Zo kreeg huidig Amerikaanse veiligheidsadviseur John Bolton voor een toespraak in 2017 40.000 dollar.

Schattingen stellen dat hij zo reeds minstens 140.000 dollar bij elkaar raapte gewoon om er eventjes te komen spreken. (5) Ook politicus Rudi Guiliani, tegenwoordig druk bezig als advocaat van Donald Trump, is er steevast een der vele geziene gastsprekers. Vraag: Wie levert al dat geld?

Ook in België heeft de Volksmoedjahedien een aantal heel goede vrienden, zeker binnen CD&V. Nog toen de MEK officieel als een terreurbeweging werd gezien ijverden Els Schelfhout en Sabine de Bethune van die partij in het parlement voor het opheffen van dat statuut. Sabine de Bethune ontving als Senaatsvoorzitter nadien trouwens officieel Maryam Rajavi in haar kantoor van de Senaat. (6)

Rudi-Juliani-Maryam-Rajavi

Maryam Rajavi (midden in blauw pakje, een bijna vestimentaire traditie bij haar) samen met de Amerikaanse Republikein Rudi Guiliani, advocaat van Donald Trump, en een vaste spreker op de jaarlijkse bijeenkomsten van de MEK. Uit het verhaal van John Bolton blijkt dit een interessant verdienmodel te zijn.

En dan is er het Belgisch Comité van Parlementsleden voor een Democratisch Iran met  als nu gewezen voorzitter CD&V’er Dirk Claes, toen naast parlementair ook burgemeester en tegenwoordig schepen van Rotselaar. Die schaarde zich voluit en lanceerde in 2012 met succes onder burgemeesters mee een petitie ten voordele van de MEK. Volgens dit comité ondertekenden in totaal 260 burgemeesters ze.(7)

Of een beweging als de MEK iets met democratie of mensenrechten te maken heeft is natuurlijk een vraag die politici als Dirk Claes zich vermoedelijk niet stellen. De UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de VN, en een pak andere organisaties, instellingen en specialisten noemen het trouwens een sekte. Wat in het verleden officieel ook Frankrijk en de VS deden.

Niet iedere Belgische politicus loopt echter warm voor de MEK zoals bleek uit de parlementaire vraag van 11 januari 2007 van Josy Dubie (toen Ecolo) aan gewezen minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (Open VLD). Hierbij pleitte hij tegen de MEK en vergeleek hen met Scientology en herhaalde daarbij de eerdere verklaringen van de minister over de groep en zijn honderden terreuraanslagen.

Israël, VS en Saoedi-Arabië

De grote vraag is echter waar de in wezen kleine amper enkele duizenden leden tellende groep die miljoenen euro’s vandaan haalt. Zelf heeft de sekte vermoedelijk ergens rond de 5.000 leden met mogelijks een maximum van 10.000. Voor financiering lijkt de beweging afhankelijk van steun uit Saoedi-Arabië, Israël en de VS. Ze wordt dan ook algemeen gezien als een instrument van de veiligheidsdiensten van die drie landen.

Westerse toppolitici zijn trouwens regelmatig te gast op de met veel glitter georganiseerde bijeenkomsten van de groep. Zo waren de vorige Spaanse premiers Jose Maria Aznar (Partido Popular) en Jose Zapatero (PSOE) er reeds als sprekers te gast. Ook Dirk Claes trouwens. Wat gezien de vele terreuraanslagen die de groep worden aangerekend toch vraagtekens oproept.

1

Dirk Claes van CD&V, gewezen parlementair en tot vorig jaar burgemeester van Rotselaar waar hij nu eerste schepen is, blijkt een hardnekkig verdediger te zijn van de MEK. Hij was jarenlang voorzitter van het Belgisch Comité van Parlementsleden voor een Democratisch Iran waarachter de MEK schuilt. Democratisch?

Voor Dirk Claes was er wat betreft de MEK echter geen vuiltje aan de lucht: Zo stelt hij:

“Aangezien ik geen parlementslid meer ben is nu vooral Els Van Hoof van onze partij die daar contacten mee heeft. Ik heb die zaak in het verleden overgenomen van Herman Van Rompuy en ook zijn zoon Peter zijn daarin actief. Ook leden van alle andere partijen waren trouwens lid en steunden ons zoals bijvoorbeeld Nele Lijnen van Open VLD, Gerard Deprez die van de PSC/CDH overliep naar de MR.  Ik ben verder wel eens gaan spreken op een bijeenkomst van hen in de Nekkerhal in Mechelen maar op hun grote jaarlijkse conferenties niet want die vallen samen met Rock Werchter hier en dat is voor mij als burgemeester en nu schepen van Rotselaar belangrijker. Over die verhalen zoals het wegnemen van kinderen, het vermoorden van mensen of wat er gebeurde met Masoed Rajavi weet ik echter niets. Het is mij totaal onbekend maar het wegnemen van kinderen is er wel over. Er is natuurlijk een oorlog met Iran bezig en dan is propaganda nooit ver weg. Mijn contacten met hen waren echter steeds correct en goed en gaven mij niet de indruk dat er met hen iets verkeerd aan de hand was.”

Nadien werd ook contact opgenomen met Els Van Hoof (CD&V) maar deze bleek onbereikbaar ondanks twee bij haar Leuvens kantoor achtergelaten boodschappen. Els Van Hoof is op dit ogenblik Leuvens schepen voor Sport, Handel en Werk en lid van de federale Kamer van Volksvertegenwoordigers.

Daar zetelt ze onder meer in de Commissie Buitenlandse Zaken waar ze over de MEK actief is. Ze is ook erg bezig met vrouwenkwesties en ethische zaken zoals genitale verminking en palliatieve zorgen. Voor vragen betreffende haar relatie met de MEK bleef ze echter onbereikbaar. Ondanks het meerdere dagen wachten op een reactie van haar.

Conclusie: Men is wel lobbyist voor de MEK maar enig zelfs maar oppervlakkig onderzoek naar hen is er niet bij. Hoeft dus niet? Ook niet als men lid is van de Commissie Buitenlandse Zaken. En dan rijst de vraag waarom men hier ogenschijnlijk zo slordig is en zomaar bijna blind een club als de MEK voluit steunt? Of wist men het toch en moffelde men het om specifieke reden naar de buitenwereld toe gewoon weg?

Het minste dat je echter van een parlementslid van een regeringspartij zou mogen verwachten is dat ze nakijken waarmee men te maken heeft als ze voor een groep of persoon lobbyist gaat spelen.

Is men dan verbaasd dat het publiek zich hier vragen bij stelt en een wantrouwen koestert tegen politici? Zeker bij een dubieuze club – en dat is braaf uitgedrukt – als de MEK. Een groep die zoals blijkt uit de affaire met Vox soms heel genereus is.

VS versus de EU

En dan blijft er de vraag waarom de MEK plots de oprichting van de Euro-kritische Spaanse Vox financierde. Vermoedelijk zeker niet omwille van de mooie ogen van hun leiders. Gezien de zeer nauwe contacten van die MEK met o.m. de Mossad en de CIA alsmede financier Saoedi Arabië is het de vraag of dit gebeurde met steun van die geheime diensten. Dat ze het wisten hoeft men niet te betwijfelen.

Moeten we hier dan achter de schermen de hand van een van die drie landen zien? Figuren als een Nigel Farage met zijn UKIP en Nederlander Geert Wilders zijn kind aan huis in de VS en ook Martine Le Pen was er toen Trump pas gekozen er als de kippen bij om hem te bezoeken.

En dan is er het verhaal van Richard Grenell, de huidige Amerikaanse ambassadeur in Berlijn, die op 4 juni 2018 in een interview met de Amerikaanse website Breitbart openlijk zijn steun uitsprak voor allerlei populistische eurosceptische partijen als de Lega Nord. (8) En het is ook geweten dat Steve Bannon van Breitbart op goede voet leeft met Matteo Salvini, Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken voor de Lega Nord.

Zeker is dat ook Rusland contacten heeft met eurosceptische zogenaamd rechts-conservatieve groepen. Duidelijk is echter dat ook de VS via een serie kanalen goede relaties heeft met dat soort partijen. Relaties die veel verder gaan dan die van Moskou. Kijk maar naar Geert Wilders.en de Brexiteers met o.m. Nigel Farage.

Maar officieel is de VS de bondgenoot van de EU terwijl deze EU een agressieve politiek voert tegenover Moskou. Zie o.m. Georgië en Oekraïne.  En dan stellen de regels van de geopolitiek: De vijand van mijn vijand is mijn vriend, wat die ook mag bekokstoven. Dat een ‘vriend’ van de EU met de vijanden ervan zit samen te werken of zelfs erger is echter onlogisch. Behalve als VS in de EU natuurlijk geen vriend maar een vijand ziet. (9)

1

John Bolton, goedverdiener mede dankzij de MEK, zit zeker al sinds het begin van deze eeuw ervan te dromen om Iran te vernielen en gebruikt daarvoor onder meer een sekte als de MEK. Deze geeft hem in ruil ook pakken geld. Onder president George Bush Jr. werd hij samen met vicepresident Dick Cheney, vooral onder druk van het Pentagon, na de bezetting van Irak op een zijspoor gezet omwille van zijn Iraanse plannen. Nu is hij terug aan zet.

Niet verwonderlijk natuurlijk want al decennia is de EU economisch een grote concurrent van de VS. Ooit was Washington voorstander van de EU toen men na de tweede wereldoorlog in het kader van de strijd tegen de Sovjetunie een eengemaakt Europa als essentieel zag.

Europese verdeeldheid zou de Sovjetunie immers toen hebben kunnen toelaten er nog meer tweedracht te zaaien. Nu is de EU echter een rivaal van Washington geworden zelfs al werkt men in veel gevallen zoals in Syrië en Oekraïne via de NAVO nog met de VS samen. Het verklaart perfect de attitude tegenover de EU van Donald Trump bij zijn bezoeken aan Brussel.

De vraag is dus of Vox gewoon een Amerikaans en Israëlisch project is om de EU verder te destabiliseren. En dan is het feit dat de MEK in Frankrijk onlangs nog een van haar grote internationale conferenties kon organiseren zeker merkwaardig. En een MEK die Vox hielp oprichten kan toch moeilijk een vriend zijn van de Franse president Emmanuel Macron.

En wat als Iran congressen in Teheran zou organiseren voor groepen die hier terreuraanslagen plegen zoals de IRA, ETA en Corsicaanse nationalisten dat in het verleden deden? Men zou in de EU – terecht – woest reageren. En moet Frankrijk de stichters/financiers van Vox nu echt steun verlenen? Zeker als we ook nog de aard van die MEK kennen? Wat willen Parijs en de EU eigenlijk? Zichzelf ondergraven?

Willy Van Damme

1) Nejat Society, ‘Alejo Vidal-Quadras: We (VOX) Received money from Mojahedin Khalq terrorists’, 19 januari 2019, https://www.nejatngo.org/en/posts/9406

2) BBC, Owen Bennett Jones, An Iranian mystery: Just who are the MEK?’, 15 april 2012, https://www.bbc.com/news/magazine-17615065.

3) Iran News Update, ‘Who is Maryam Rajavi?’, 23 januari 2018, https://irannewsupdate.com/news/iranian-opposition/4585-who-is-marMahmoud Hakamianyam-rajavi.html

4) http://powerbase.info/index.php/Alireza_Jafarzadeh

De Amerikaanse media zijn dol op de man en gebruiken hem regelmatig als de expert over Iran en de islam.

5) The Guardian, ‘Who is the Iranian group targeted by bombers and beloved of Trump allies?’ Saeed Kamali Dehghan, 2 juli 2018, https://www.theguardian.com/world/2018/jul/02/iran-mek-cult-terrorist-trump-allies-john-bolton-rudy-giuliani

6) MO, Gie Goris, ‘Belgische senaat ontvangt moedjahedien’, 24 april 2013, https://www.mo.be/artikel/belgische-senaat-ontvangt-moedjahedien.

Het artikel bevat een mooie foto van beide dames waarbij toenmalig Senaatsvoorzitter Sabine de Bethune lijkt uitleg te geven aan Maryam Rajavi. Over de gezinspolitiek van de CD&V?

7) Het Laatste Nieuws, ‘260 burgemeester steunen Iraanse oppositie’, Astrid Snoeys, 17 juli 2012, https://www.hln.be/nieuws/binnenland/260-belgische-burgemeesters-steunen-iraanse-oppositie~a8432afc/

8) New Europa, ‘US ambassador in Germany wants to empower Europe’s conservatives‘ , 5 juni 2018,  https://www.neweurope.eu/article/us-ambassador-germany-wants-empower-europes-conservatives/

9) Le Monde, ‘L’ingerence sournoise de l’alt right américaine en Europe’, (De verraderlijke inmenging van de Amerikaanse alt-right in Europa), Damien Lelouf, 8 maart 2018.

De Franse krant Le Monde bestede aan dit verhaal bijna twee pagina’s. Blijkbaar ontdekte de krant nu plots de grootschalige Amerikaanse inmenging in de interne Europese politieke keuken met de bedoeling haar zo te ondergraven.

Het complot van De Tijd

Toen de anti-joodse propaganda van de Nazi’s in Duitsland haar hoogdagen kende was het in de media de gewoonte alles wat ook maar als fout kon gezien worden te bestempelen als de schuld van de joden. Had men geen concrete feiten dan was het insinueren erg populair. Veelal was er ook niet meer dan dat.

Dat was waaraan ik moest denken toen ik het artikel zag en las van Wim Van de Velden en Dries Bervoet ‘De linkse kaping van de klimaatmarsen’ in de krant van 7 februari. Het is een schoolvoorbeeld van pure laster, zoals tegenover joden onder Hitler, om de tegenstander zwart te maken, in diskrediet te brengen.

De Tijd - Linkse kaping van de klimaatmarsen

Zo zag De Tijd hoe dit complot in elkaar zat. In 2003 – dus vijftien jaar terug – had de moeder van Anuna eens een rapport gemaakt voor een schepen van Groen. Nadien waren er nog vele rapporten voor o.m. N-VA kabinetten maar dat was voor Wim Van de Velden niets eens het vermelden waard. Ook Pieter De Crem (CD&V) en CD&V voorzitter Wouter Beke hadden het over politieke complotten en pogingen tot recuperatie door de PVDA. Vergetend dat hij voorstelde dat zijn partij in de scholen lezingen zou geven over de zaak. Het is duidelijk waarom ons milieubeleid nergens op trekt. Zeker ook als we zien hoezeer de Antwerpse petrochemie Bart De Wever steunt. Het toont ook de paniek bij onze politici. Na gele hesjes nu dit…

Tieners die gewoon hun woede willen uiten over het uitblijven van een degelijk Belgisch milieubeleid. Zoals ook op officiële internationale fora trouwens herhaaldelijk is gesteld. Typerend zijn de twee zinnen in het stuk: “Er wordt op gewezen dat haar (Anuna De Wever, nvdr.) vader stadsplanner is in Antwerpen. Dat kan banden doen vermoeden met de Vlaamse Bouwmeester, Leo Van Broeck.” Dat kan doen vermoeden …….

Het toont twee zaken: Eerst zijn deze auteurs niet alleen tegenstanders van een serieus milieubeleid en tweedes zijn ze ook geen journalisten maar moddergooiers, lasteraars. En ten derde bewezen jullie door dit stuk smeerlapperij te plaatsen dat de krant eenzelfde mening is toegedaan.

Als jullie het beroep van krantenuitgever en journalist serieus nemen zou men niet alleen beide ‘journalisten’ op straat gooien maar ook de hoofdredacteur verantwoordelijk voor dit stuk vuil. Er zijn grenzen.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Tijd betreffende hun lastercampagne tegen de klimaatbetogers.

Op het internet floreren allerlei kettingmails met een soms nog vulgairder inhoud. Het was voor die schrijvers allemaal Groen die deze massa’s op straat joeg. Opmerkelijk was dat soms bij de aanvang hiervan werd gesteld: ‘Dit onderzoekt Pano niet.’ Wat doet vermoeden dat deze kettingmails deels afkomstig zijn van de fanclub van Dries Van Langenhove. Vlaanderens mooiste dus.

Francken ISIS en de Syrische christenen

Dat Theo Francken (N-VA), voormalig staatsecretaris voor Migratie, meer leugens verkoopt dan dat hij de waarheid vertelt is geweten. Ook in het dossier rond de zogenaamde humanitaire visa voor Syrische christenen zit hij uit zijn nek te kletsen dat het niet mooi meer is. Het verstrekken van die visa was in wezen niets anders dan zijn versie van het verfoeide politiek dienstbetoon. Wat hij nu poogt te vergoelijken.

Een hoop leugens

Het is nogal wiedes dat die paar honderd Syriërs en hun kennissen natuurlijk eens ze dat kunnen allemaal op de N-VA van het Mechelse gemeenteraadslid Melikan Kucam en Francken gaan stemmen. Het door het gerecht wegens onder meer mensenhandel in verdenking stellen van Melikan Kucam doorkruist die plannen natuurlijk.

Bovendien moest dat verhaal dienen om Francken een ‘humanitair’ gezicht te geven genre: ‘Kijk toch aan wat die man doet voor die sukkelaars. Als dat geen humanist is. Het moest zijn harde serie leugens en grove beledigingen op onder meer Twitter counteren. Jekyl en Hyde dus. Goed gezien maar het flopt.

Ik heb die mensen gered van een gewisse dood door ISIS oppert Francken. Zonder mij waren ze door hen vermoord. Wow!! Goed voor wie niets van Syrië afweet natuurlijk. Iemand die maar een beetje van die oorlog kent weet dat dit pure leugens zijn. Grove leugens bovendien.

ISIS kwam officieel tot leven op het einde van 2013 toen er in Syrië binnen de organisatie al Qaeda in Irak, de groep die de oorlog op vraag van de VS op gang trok, zware gevechten uitbraken tussen de officiële groep van Aboe Mohammed al Joulani en Ayman al Zawahiri, officieel nummer 1 van al Qaeda, en haar afscheuring onder leiding van Aboe Bakr al Baghdadi.

Na een serie mislukte pogingen om te bemiddelen en een bloedige oorlog trok ISIS zich terug op het financieel zeer interessante gebied ten oosten van de Eufraat waar zich de Syrische olievelden situeren.

België steunde ISIS

Interessant want voorheen had de EU, en dus ook België, toegestaan dat men die koppensnellers wapens mocht leveren – grappig was dat dit volgens de EU-richtlijn niet mocht zijn om te doden maar alleen om zich te verdedigen – en dat het embargo voor olieproducten was opgeheven.

Met andere woorden: België liet toe om ISIS en de andere salafistische terreurgroepen te bewapenen en via de aankoop van hun olie ISIS te financieren. Wat via Turkije en Frankrijk ook gebeurde.

Melikan Kucam - 2

Melikan Kucam moest in Mechelen zorgen dat er ook allochtone stemmen naar zijn partij, de N-VA, zouden gaan. Iemand nog een humanitair visum?

De (sic) humanist Francken hielp dus als regeringslid mee om al Qaeda, ISIS en ander salafistisch tuig te bewapenen. Zonder westerse, en dus Belgische steun, was er trouwens nooit een oorlog geweest in Syrië. En dus geen vluchtelingen of nood aan partijpolitieke ‘humanitaire visa’. En België doet trouwens mee aan de blokkade van Syrië, oorzaak van veel menselijk leed.

Maar de humanist spelen is voor onze politici, en dus niet alleen de N-VA en Francken, een must. De mensen een rad voor de ogen draaien heet dat. De realiteit van de politiek van Francken en zijn collega’s is echter een massaslachting. Het is als het beschavingswerk van koning Leopold II in Congo. Eerst mooie woorden en dan afslachten;

Toen die oorlog tussen die twee fracties van al Qaeda eind 2013 uitbrak wist al Qaeda, dan onder de naam al Nusra, stand te houden in het westen van Syrië op enkele uitzonderingen na zoals delen van het vluchtelingenkamp Yarmouk ten zuiden van Damascus. Het door salafisten beheerde gebied van de stad Aleppo viel onder controle van al Nusra en haar bondgenoten. ISIS was er geheel verdwenen.

Dit bleef zo tot midden december 2016 toen het Syrische leger dat deel van de stad veroverde. Waarna de rust er grotendeels terugkeerde. Dat christenen in 2015 in Aleppo zoals Francken beweert door ISIS werden bedreigd is dan ook pure fantasie.

Het klinkt natuurlijk wel mooi maar is zoals men het nu noemt fake news. Het is het verhaal van Francken ‘De Held’, de Vlaamse superman, die onbaatzuchtig honderden mensen redde uit de ‘bloedige klauwen van ISIS’. Het klinkt prachtig maar is dus een leugen. Een op zijn Franckens.

Antwerpse drugbende

Nog erger is echter het feit dat terwijl Francken dus goochelde met ‘humanitaire visa’ voor in Aleppo bedreigde christenen onze regering en onze media voor de volle 100% achter die in Aleppo opererende terreurgroepen stonden. De kerels die volgens Francken nu beweert brave christenen dreigden te kelen.

Men herinnert zich maar de met pakken tranen gevulde voorpagina’s van pseudokwaliteitsbladen als De Morgen en De Standaard toen al Qaeda medio december 2016 die slag voor Aleppo verloor. Ook onze regering liet de tranen toen vrijelijk vloeien. De ‘goeden’ verloren de strijd. En dan heeft Francken de lef om nu zo’n slecht theater op te voeren.

De vraag is maar of die dankzij politiek dienstbetoon hier geraakte Syriërs niet gelieerd zijn aan het gisteren in Antwerpen bloot gelegde crimineel netwerk. En volgens bepaalde media zou die link er wel degelijk zijn. Bart De Wever insinueerde in de aanloop naar de lokale verkiezingen in Antwerpen een link tussen de Antwerpse drughandel en Kris Peeters, toen lijsttrekker van CD&V. Kijk nou…. Het wordt nog warm.

Willy Van Damme

Wie “ontvoerde” Kaoutar Fal?

Elf juli 2018 leek voor de 32-jarige Marokkaanse zakenvrouw en activiste Kaoutar Fal een mooie dag te worden. Na 42 dagen in België als een soort crimineel vastgezeten te hebben in een gesloten centrum voor illegalen was ze de dag ervoor op 10 juli na vier gerechtelijke procedures op bevel van het Brusselse hof van beroep vrijgelaten.

Wie en waarom

Iets na 12 uur verliet ze dan haar appartement aan de Brusselse Luxemburgplaats om zich wat verder naar het Europees parlement te begeven. Belangrijk want ze had een enkele afspraken waaronder met de voorzitter van dat parlement Antonio Tajani, haar eerste die ze kon realiseren sinds ze in België toekwam. En via vooral die instelling ging Kaoutar een serie activiteiten organiseren en contacten leggen. Als consulente belangrijk.

Ze was echter maar net met vrienden op weg naar de afspraken of twee mannen hielden haar tegen en eisten dat ze met hen meeging. “We vroegen naar hun identificatie en kregen die niet maar ze verplichten mij wel om in de auto te stappen. En zonder mijn  gezelschap”, stelt Kaoutar Fal. Wat Rezi en Moishe Friedman die haar vergezelden ook bevestigen in hun verklaringen aan de politie en bij hun klachten elders.

Een ontvoering, daar lijkt het toch goed op. Haar GSM stond ook plots buiten dienst. Maar door wie die ‘ontvoering’ gebeurde is nog steeds de vraag voor iedereen die dit dossier op een wat professionele wijze volgt. Wie wou verhinderen dat ze met mensen in het Europees parlement sprak? En vooral ook waarom? En die ‘wie’ dat lijkt wel de Staatsveiligheid te zijn. Wie anders?

Als een crimineel

Alles leek op 29 mei vorig jaar vlot te zullen gaan voor de Marokkaanse 32-jarige Kaoutar Fal toen ze in het Marokkaanse Casablanca het vliegtuig nam voor Charleroi. Voorzien van een op 14 oktober 2016 verkregen en voor 38 maanden geldig visum alsmede een set afspraken. En met een serie geplande ontmoetingen met vooral leden van het Europees parlement waaronder de voorzitter zag alles er rooskleurig uit voor deze dame met flinke ambities.

DSC_0802

Als we onze Staatsveiligheid moeten geloven dan is Kaoutar Fal een staatsgevaarlijke spion werkend voor de Marokkaanse spionagedienst, officieel toch vrienden van onze Staatsveiligheid. Wat voor een bepaalde pers de gelegenheid was om haar te omschrijven als de Marokkaanse Mata Hari.

Wat zij echter niet wist was dat men in alle stilte op 28 maart 2018 haar voor twee jaar geldend visum op vraag van de Staatsveiligheid stiekem had ingetrokken. Daarover had men op 15 maart een nota gemaakt. En alhoewel haar adres op de Belgische ambassade gekend was had niemand de moeite gedaan om haar daar van op de hoogte te stellen. Ze kwam trouwens midden mei nog op bezoek naar ons land.

Kaoutar Fal: “Het was een grote schok voor mij. Ik kom in vele landen en heb nog nooit problemen gehad. En plots werd ik zonder dat ik wist wat er aan de hand was opgesloten samen in een kamer met daarbij duidelijk ook criminelen. Dit van 23 uur tot de volgende dag 11 uur. Het was ook ramadan en ik had nog niet gegeten. Het heeft een ganse dag geduurd voor ik eindelijk kon eten. Bovendien had men ook mijn bagage, GSM en paspoort afgenomen.”

Op 30 mei wordt ze dan ook afgevoerd naar het transitcentrum Caricole in Steenokkerzeel waar men illegalen die men wil deporteren opsluit. Maar zonder paspoort of GSM. Uiteindelijk zal zij er in slagen om de Antwerpse rabbijn Moishe Friedman te contacteren. Die kende ze nog van de interreligieuze conferentie in het Europees Parlement van 7 maart 2017 welke ze mee hielp organiseren.

Bestuurlijke arrogantie

Die nam snel contact op met Kati Verstrepen, een Antwerps advocaat specialist in immigratieproblemen. Waarna de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen haar op 6 juni vrijlaat.

De beslissing van de Dienst Vreemdelingenzaken wordt omwille van een gebrek aan motivering geschorst. Maar wie dacht dat ze dan vrij zou zijn was fout. Ze wordt immers ondanks de rechtelijke beslissing terug in Caricole opgesloten. Men negeert gewoon het bevel van de rechtelijke macht.

IMG_1744

Moishe Friedman is een der vele anti-zionistische joodse religieuzen. Hij leeft nu in Antwerpen maar was in Wenen als rabbijn verbonden aan een antizionistische synagoge die ooit onder bedreiging van een pistool was overgenomen door Israëlische agenten. Ook in dit dossier van Kaoutar Fal is hij terug de luis in de pels, ditmaal van de Staatsveiligheid en de Dienst Vreemdelingenzaken.

Typerend voor de bestuurlijke arrogantie is dat de Dienst Vreemdelingenzaken tegen de rechtbank om haar weigering te staven gewoon stelde dat de Staatsveiligheid haar als een ‘gevaar voor de Belgische samenleving’ ziet. Zonder echter hiervoor zelfs maar enig bewijs te leveren of dat wel zo is. Nog geen nota van de Staatsveiligheid bracht men er naar voor. Vandaar hun mislukking.

Maar kijk, geen probleem want veel heeft men op die dienst niet nodig. Gewoon een papiertje van de Staatsveiligheid waarop staat dat deze haar ziet als een staatsgevaarlijk persoon. Een die werkt voor de Marokkaanse spionagedienst, vermoedelijk dan de DGED, de Direction générale des études, en contacten heeft met mensen van andere ‘offensieve spionagediensten’. Dit is voor die dienst voldoende. Een simpele door niets gestaafde bewering dus.

Zo stelt men in de media dat ze dus werkt voor de Marokkaanse DGED en in de rechtbank wordt dat dan wat vager het volgende:

“Selon la Sûreté de l’Etat, l’intéressée (Kaoutar Fal, nvdr) et ses organisations sont activement impliquées dans des activités de renseignement au profit du Maroc. elle est également en contact avec des personnes qui sont connues de la Sûreté de l’Etat pour leurs activités en faveur de services de renseignement étrangers offensifs.”

“Volgens de Veiligheid van de Staat is de betrokkene (Kaoutar Fal, nvdr.) en haar organisaties actief betrokken bij het verzamelen van inlichtingen ten voordele van Marokko. Bovendien staat zij eveneens in contact met personen die bij de Veiligheid van de Staat gekend zijn omwille van hun activiteiten ten voordele van offensieve buitenlandse inlichtingendiensten.”

Waar is het bewijs?

Allemaal straffe beweringen, maar waar is het bewijs? Nergens toch. Een overheidsdienst maakt een verklaring die voor de betrokkene erg bezwarend is maar levert zelfs nog niet eens de minste aanwijzing. Of hoe de rechtstaat hier professioneel de nek wordt omgewrongen.

Bovendien is dit een beslissing in eerste aanleg en is er in dit soort zaken in de praktijk echter niet eens een beroep met maar een minimum aan slaagkansen mogelijk. Zo blijkt dat de bewering van de Staatsveiligheid voor dit soort zaken dus niet eens kan betwist worden. De rechtstaat op haar kop. Advocaat Kati Verstrepen haakt dan ook af en ziet, beseffende dat beroep zinloos is, af van verdere gerechtelijke stappen.

Nog straffer is dat de Marokkaanse DGED en onze Staatsveiligheid al decennia sinds de komst van al die Marokkaanse gastarbeiders midden de jaren zestig van de vorige eeuw goed samenwerken. Het is een publiek geheim. Ook werd er vorig jaar op 11 juni tussen Marokko, Spanje, Frankrijk en België zelfs een nieuw samenwerkingsakkoord gesloten over o.m. de uitwisseling van gegevens rond terreur en immigratie.

Dat men dan met veel openbare herrie iemand die voor de DGED zou werken het land uitzet is dan ook minstens abnormaal te noemen. Als er tussen die diensten dan toch een probleem is dan regelt men dat ver weg van het publiek en in alle discretie. Geen pottenkijkers dus. Het gebeurde naar verluidt in het verleden wel rond de affaire Abdelkader Belliraj (1).

Woede natuurlijk bij Kaoutar Fal die samen met Moishe Friedman ieder een boze brief schrijven naar de advocate Kati Verstrepen en naar de stafhouder bij de Antwerpse balie. In haar verdediging stelt Kati Verstrepen dat voor haar de zaak haaks staat op wat een rechtstaat hoort te zijn.

Zo schrijft zij:

“Bij arrest van 6 juni wordt de schorsing van beide beslissingen (intrekking van visum en bevel tot verwijdering van het Belgisch grondgebied, nvdr.) bevolen. In een normale rechtsorde zou mevrouw op dat ogenblik toegang gekregen hebben tot het grondgebied. Evenwel niet in België, waar de dienst vreemdelingenzaken het personeel de opdracht geeft mevrouw niet vrij te laten omdat ze een nieuwe beslissing in voorbereiding hebben. Ondanks mijn aandringen tot bij de directie van de dienst vreemdelingenzaken blijft mevrouw opgesloten.

En dan komt er op 7 juni inderdaad een nieuwe beslissing van de Dienst Vreemdelingenzaken met ditmaal bijgesloten de enkele zinnen met uitleg van de Staatsveiligheid. Waarbij Kati Verstrepen aan de stafhouder schrijft:

“We leggen mevrouw Fal en de heer Friedman uit dat een nieuw verzoek tot schorsing bij de RvV (Raad voor Vreemdelingenbetwistingen, nvdr.) geen kans op slagen heeft…. Het gebrek aan respect van de uitvoerende macht voor de beslissingen van de rechterlijke macht zijn een kwalijke zaak. 

Een tweede poging ditmaal zonder advocaat mislukt dan ook. Wat echter wel lukt is dat de Kamer van Inbeschuldigingstelling op 10 juli haar vrijlating beveelt en die wordt merkwaardig genoeg door Vreemdelingenzaken nu aanvaard. Reden voor dit arrest is het onwettig vasthouden door die dienst nadat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen op 6 juli haar vrijlating beval.

1-cPjSl32S-BiP2KJx66pMXA

Gewapend met een volmacht van Kaoutar Fal lijkt Moishe Friedman de Staatsveiligheid stilaan op de knieën te krijgen.

Maar die vrijheid zal dus van korte duur zijn want de dag nadien zal ze in blijkbaar erg verdachte omstandigheden terug opgepakt worden en op 12 juli afgevoerd naar het gesloten transitcentrum 127bis in Steenokkerzeel waar ze opgesloten blijft tot ze dan maar uit eigen beweging en kwaad op 24 juli naar Marokko terugkeert.

Met blauw zwaailicht

Kaoutar Fal: “Ik verliet iets na 12 uur mijn appartement en plots stapten er twee heren op de Luxemburgplaats naar mij die stelden van de politie te zijn en eisten dat ik met hen meeging. Toen ik hun identificatiebewijzen vroeg wilden zij die echter niet geven. Desalniettemin namen ze mij toch mee en reden tegen hoge snelheid en met een blauw zwaailicht door de straten van Brussel. Donald Trump was die dag in Brussel maar ze hadden geen enkel probleem met de serie politiecontroles onderweg. Ze reden zelfs verboden rijrichtingen in en stopten uiteindelijk aan een soort garage waar ik tot ongeveer 18 uur werd vastgehouden.”

Gewezen Duits Europarlementslid Schwalba-Hoth die vlakbij was zag het zo: “Zij vroegen om haar paspoort en omdat zij geen paspoort had – dat was haar in Charleroi bij haar aankomst afgenomen en niet teruggegeven – zegden die twee ontvoerders dat men haar naar het politiebureau vlakbij de Grote Markt zou brengen. Maar daar wist men van niets. Ze was gewoon verdwenen en ontvoerd.”

Uiteindelijk leverden ze haar die avond dan af aan het hoofdbureau van de federale politie aan de Brusselse Koningsstraat 202A. “Ze eisten vooraf ook dat ik een papier zou tekenen maar dat weigerde ik. Ook moest ik mij geheel uitkleden en kreeg ik de boeien om. Een grove schande”, zegt Kaoutar Fal.

Het was blijkbaar die dag ook al te laat om haar nog in Steenokkerzeel af te zetten. Voor Moishe Friedman en zijn dochter Rezi een schokkende ervaring. Rezi belde echter snel naar de noodcentrale 101 om de zaak aan de politie te rapporteren. En ze namen dat gesprek ook op.

Uit het daaropvolgende meer dan 17 minuten durende gesprek blijkt duidelijk dat die politiediensten in Brussel niets af wisten van het incident. Die nam de zaak ook duidelijk heel serieus. Opvallend is de 26 seconden stilte tijdens het gesprek nadat de man van de 101 eerst de persoonsgegevens van Kaoutar Fal vroeg en kreeg. Waarna deze minuten later stelde dat de politie er al mee bezig is en eindigend met te stellen dat een patrouille reeds begonnen was met de speurtocht naar Kaoutar.

De 101 heeft immers de beschikking over continu bijgewerkte data waarin alle incidenten vermeld staan waar de politie die dag bij betrokken is. Data die hij, zo lijkt het toch, gedurende die secondelange stilte raadpleegde. En inderdaad terwijl men bij de 101 de gegevens binnenkrijgt wordt ook al de dichtstbij zijnde politiepatrouille opgeroepen. Zeker in het geval van erge feiten zoals een mogelijke kidnapping.

Mme FAL EU Parliament conference

Kaoutar Fal organiseerde met anderen op 7 maart 2017 een conferentie in het Europees parlement over interreligieuze samenwerking en de problemen met Islamitisch geïnspireerde terreur en de islamofobie. Van 22 tot 24 november dat jaar was er nog een eveneens mee door haar georganiseerde African Medias Day. De Nederlandse christen Bert De Ruiter van de European Evangelical Alliance en de Brusselse politicus Faoud Ahidar (SPA), ondervoorzitter van het Brusselse gewestparlement, waren beiden zeer tevreden over die conferenties en hielden een goede indruk over aan Kaoutar Fal.

Een topman van de politie met jarenlange Brusselse ervaring: “Niet alle politieoperaties staan in die data van de noodcentrale maar dat zijn dan geheime operaties zoals bij zwaar banditisme en terreur waarbij onze mensen als regel ook een bivakmuts dragen.” En dat was hier niet het geval. Een der vermeende politiemensen was perfect herkenbaar.

Kaoutar Fal: ‘’Voor mij was dit allemaal als een soort nare droom, een nachtmerrie. Maar ik ben gescheiden en heb twee kleine kinderen van 6 en 8 jaar waar ik alleen voor moet zorgen. Ondertussen was ook mijn vader gestorven. Bovendien leverde dit mij gezien wat bepaalde media over mij schreven een grote reputatieschade op. Ik ga het hierbij dan ook niet laten. Hun beweringen zijn nergens op gebaseerd en door niets bewezen. Er was in Caricole een gesprek met een dame genaamd Julie die het vooral had over mijn contacten in het Europees parlement en zij leek niet te appreciëren dat ik daar contacten had. Ik hou mij trouwens ook zelfs niet eens bezig met politiek.”

De moddergooiers

En dat er sprake is van reputatieschade is duidelijk voor wie op het internet naar het verhaal zoekt. Vooral de klassieke problemen van het Marokkaanse beleid, zoals rond de Berbers – met de nationalistisch activist Adra Ghedu – en de voormalige Spaanse Sahara tonen zich hier. Ook Michael Freilich van Joods Actueel, een gezworen vijand van Moishe Friedman, laat zich hier kennen als een volleerde moddergooier.

De familie van Kaoutar Fal is origineel afkomstig van de streek rond Dakhla in de vroegere Spaanse Sahara die nu deels wordt bezet door Mauritanië en Marokko. En zij steunt de Marokkaanse visie op deze kwestie geheel. De naam Fal is trouwens typerend voor de regio. Zo was er de van 2005 tot 2007 regerende Mauritaanse president Ely Ould Mohammed Fal (alternatief Vall) met wiens familie ze contacten heeft.

Het gebied wordt sinds de Spaanse terugtrekking in 1975 opgeëist door een lokale verzetsbeweging het Polisario die de steun heeft van Algerije, aartsvijand van Marokko, en welke opereert vanuit vluchtelingenkampen in het Algerijnse Tindouf. Zonder veel succes echter.

Kris Peeters en Rezi Friedman - Verkiezingspamflet

Kris Peeters (CD&V) wou een joodse stem op zijn lijst voor de lokale verkiezingen van oktober 2018. Het werd geen groot succes. Maar voldoende voor Freilich om een extra pak modder boven te halen. 

In die pershetze speelde ook nog een ander zuiver Antwerps probleem mee. De feiten deden zich immers voor in de aanloop naar de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen waar Kris Peeters namens CD&V de strijd aanging met burgemeester Bart De Wever van de N-VA. En die strijd was in decennia niet meer zo hard en vuil geweest. Waarbij de N-VA direct of via bevriende kanalen zoals Doorbraak haar tegenstanders criminele feiten verweet.

En een van die gemediatiseerde kandidaten bij CD&V was juist Rezi Friedman die voorheen op de Karel de Grote Hogeschool afgestudeerde dochter van Moishe. Waar ze trouwens als uitmuntend student speciaal werd gelauwerd..

Michael Freilich 

En dus werd ook zij, naast haar vader Moishe de schietschijf van Michael Freilich, man van het invloedrijke Joods Actueel en toen duidelijk reeds een goede vriend van Bart De Wever en de N-VA. Sindsdien liet ook hij alle maskers vallen en is hij nu kandidaat voor die partij voor de federale parlementsverkiezingen van 26 mei. Alle voorhanden zijnde modder over Moishe en Rezi was er dan ook zeer welkom.

Vooral de Nederlandse Berbernationalist Adra Ghedu blonk hier uit. Zonder enig bewijs of bronvermelding maakte hij haar verdacht en deed beweringen die gezien het totaal ontbreken van welk bewijs of bronvermelding ook alleen als lasterlijk kunnen gezien worden.

Zo beweerde hij dat Kaoutar Fal rijkelijk met geld gooide, dit niet kon verklaren en alles cash deed wat dan ongetwijfeld verwees naar duistere geheime inkomsten en dus richting die Marokkaanse veiligheidsdienst.(2)

Verder beweerde Ghedu – die onbereikbaar bleek – ook zonder gêne dat Moishe Friedman en Kaoutar minnaars waren. Wat dan als het ware likkebaardend werd overgenomen door Freilich. Waarbij Freilich er de lezers attent op maakte dat Kaoutar voor haar rechtszaken het Antwerpse adres van Moishe Friedman gebruikte waar ook Rezi woonde.

Man ontvoering Kaoutar Fal - 1 - censored

Een van de mogelijke ontvoerders samen met Rezi Friedman (rechts) en Kaoutar Fal, midden. Wie is deze man? Vader en dochter Friedman en Kaoutar Fal noemen hem als een van de ontvoerders.

De teneur van Freilich was: Weet Kris Peeters wel dat zijn kandidate gelieerd is aan de Marokkaanse spionagedienst? (3) Dit nadat zijn vriend De Wever Kris Peeters vooraf ook al linkte aan de Antwerpse drugshandel.

Het op de nieuwswebsite van Medium en het internetblad voor Berberse nationalisten Amazigh Times verschenen verhaal van Ghedu werd dan ook gretig overgenomen, tot zelfs in het Spaans. Waarbij sommigen er nog een flinke schep bovenop deden. Zo is er het Russische Pravda (4) die stelde dat ‘journalist’ Moishe Friedman ging zorgen dat ze de Belgische nationaliteit zou krijgen door met haar te huwen. Zot, zotter, zotst.

En uiteraard hoefde men niet te twijfelen, dit was een spion en het verhaal van haar en vader en dochter Friedman dat ze onschuldig is en ontvoerd werd was een leugen, pure fantasie. Volgens Freilich had de politieman op de dienst 101 tegen Lea Rosenzweig, de moeder van Rezi, (hij stelde verkeerdelijk dat het de moeder was die naar die dienst belde) gezegd dat het de politie was die Kaoutar had meegenomen.

Er bestaat dus echter een kopie van dat gesprek en daaruit blijkt dat dit gelogen is. Met andere woorden, niet Moishe Friedman is een fantast of een leugenaar maar Michael Freilich. Wat natuurlijk geen enkele verbazing wekt.

HET geheim

 

Kaoutar Fal mag dan misschien wel uit België vertrokken zijn. Het probleem is echter daarmee helemaal niet van de baan. Integendeel zo lijkt het. Zo legde men in de zaak een klacht neer bij de Brusselse onderzoeksrechter en bij het Comité I. Dit laatste moet in opdracht van het parlement toezien op onze veiligheidsdiensten en publiceert elk jaar een rapport over de werking van die diensten.

Ook werd recent een klacht neergelegd bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg. Dit wegens de behandeling die ze hier kreeg vanwege de Belgische Staatsveiligheid en de Dienst Vreemdelingenzaken.

naamloos

Michael Freilich man van Joods Actueel en een fanatiek verdediger van de zionistische zaak, ook in zijn meer agressieve vorm. Hij is dan ook een aartsvijand van iemand als Moishe Friedman die hij al jaren met modder poogt te bedelven.

Ook werd in het kader van de wet op de openbaarheid van het bestuur inzage gevraagd in de documenten die in deze zaak gemaakt zijn door de Dienst Vreemdelingenzaken, de politie en de Staatsveiligheid. En uit de eerste verkregen politiedocumenten lijkt duidelijk dat die ‘ontvoering’ niet het werk was van de politie. Bij de Staatsveiligheid reageerde de huidige baas Jaak Raes al ronduit negatief en weigerde inzage in wat dan ook.

Zo schrijft Jaak Raes, administrateur-generaal van de Staatsveiligheid in zijn reactie op 7 december:

“Gelet op het specifieke karakter van een inlichtingendienst, is de werking van de Veiligheid van de Staat per definitie geheim. De bekendmaking van documenten van deze dienst kan de modus operandi en lopende onderzoeken aan het licht brengen en als dusdanig een gevaar opleveren voor de personen die samenwerken met de dienst of voor de relaties met buitenlandse inlichtingendiensten.”

Het komt er dus op neer dat Jaak Raes stelt dat alle informatie over Kaoutar Fal geheim is en er dus ook niets over kan vrijgegeven worden. Het is botsen tegen een muur van geheimhouding zonder dat je je kunt verweren. Maar nochtans heeft de Raad van State in een gelijkaardige zaak (5) op 7 juni 2004 de Staatsveiligheid wel bevolen informatie over een bepaalde persoon vrij te geven.

Achteraf bleek in dit dossier van de eveneens ‘staatsgevaarlijke’ L.L. niets te zitten aldus twee bij dit dossier betrokken personen. Het bleek in wezen een lege doos te zijn. ‘De dame werkt nu nog steeds gewoon als tolk op de strafrechtbank in Antwerpen’; stelt in kenner van dit verhaal.

Ook in deze zaak lijkt de Staatsveiligheid aan het kortste eind te trekken. In haar advies van 14 januari wijst de Commissie voor de Toegang tot en het Hergebruik van Bestuursdocumenten de Staatsveiligheid terug. Zich daarbij baserend op dat arrest van de Raad van State, rechtspleging van het Grondwettelijk Hof en haar eerdere adviezen. Waarbij men de stellingen van de twee partijen grondig onderzocht heeft.

Zo stelt de Commissie:

“Op grond hiervan, de rechtspraak van de Raad van State en haar eigen adviespraktijk is de Commissie van oordeel dat de Veiligheid van de Staat in ernstige wijze tekortschiet in de verantwoording van haar eigen wetgeving om toegang te geven tot de gevraagde bestuursdocumenten.”

Met andere woorden: Jaak Raes en zijn Staatsveiligheid hebben zo te zien een ernstig probleem. Het hoeft weinig te betwijfelen dat in geval Jaak Raes blijft weigeren inzage te geven in dit dossier hij zich voor de Raad van State zal moeten verantwoorden.

De blunderbrigade

Maar dat is niet enige verhaal van een Staatsveiligheid die al lang de trappen kwijt lijkt. Zo is er ook het verhaal van de zangeres Soetkin Collier die op 24 mei 2003 met de groep Urban Trad België moest gaan vertegenwoordigen op het Euro Songfestival in de Letse hoofdstad Riga.

Ook zij was volgens de Staatsveiligheid staatsgevaarlijk en behoorde tot het pikzwarte clubje rond NSV en VNJ, groepen die zich situeren in kringen rond het Vlaams Belang. De via de politiek en de media verspreidde hetze maakte het haar als gevolg daarvan onmogelijk om naar Riga te gaan. Een beroepsverbod dus.

Achteraf bleek dat zij uit zo’n milieu afkomstig is en jaren voorheen lid was geweest van die organisaties. Maar dat was vele jaren geleden en ze had er ook duidelijk mee gebroken. Het was een gevolg van de vroegere invloed van haar ouders.

Simpel onderzoek toonde dit zo aan. Het Comité I gaf de Staatsveiligheid nadien dan ook publiek een flinke uitbrander. De schade bleef echter! Is het dossier rond Kaoutar Fal ook zo een affaire? De indruk is er.

Soetkin Collier - 3

Soetkin Collier ging met de folkgroep Urban Trad normaal in 2003 naar het Eurosongfestival in Riga, Letland. Maar onze Staatsveiligheid noemde haar staatsgevaarlijk en via de politiek en media organiseerde men een hetze tegen haar. Zij kon een streep trekken door Riga. Naderhand bleek het dossier louter gebaseerd op wat zij als kind had gedaan, kind van ouders met een zwart verleden. Of de blunderbrigade aan het werk. Met Soetkin Baptist gaat het muzikaal sindsdien wel goed

Een ander verhaal rond die blunderbrigade deed zich in september 2016 voor toen de Chinese State Grid, het overheidsbedrijf dat het Chinese elektriciteitsnet beheert, 930 miljoen euro in Eandis Assets, de Belgische energieverdeler, wou investeren. “Kon niet want gevaarlijk”, stelde onze blunderboys want ze gingen zo die technologie van Eandis stelen.

“Complete onzin. Wij hebben niet eens eigen technologie want we kopen die elders bij bedrijven als General Electric. Het was wat idiotie bijeen geschreven op een simpel A4’tje. We hebben dat politiek kunnen oplossen maar de VREG heeft dat achteraf dan bewust zitten saboteren. Iemand had daar namelijk nog een rekening met ons openstaan en wou die nu vereffenen”, aldus een insider.

In kringen van het Europees parlement reageerden sommigen dan ook woedend over wat Kaoutar Fal overkwam. Waarbij Jürgen Kluten vroeger parlementslid voor Die Linke en nu lobbyist voor allerlei verenigingen zich de vraag stelt of voormalig staatssecretaris voor Immegratie Theo Francken (N-VA) hier achter zit. “Wou hij een kritische stem het zwijgen opleggen”, denk hij. Iets waarvoor tot heden echter geen aanwijzingen zijn.

Ook het Forum for Religious Freedom Europe reageerde boos en schreef een brief hierover aan onze minister van Justitie Koen Geens. (7) De Staatsveiligheid ressorteert immers onder de minister van Justitie.

De zaak van Kaoutar Fal is dan ook verre van voorbij. Zo ondervroeg het Marokkaanse parlementslid Amina Talbi (Union socialiste des forces populaire) Nasser Bourita, de minister van Buitenlandse Zaken, over de zaak in het Marokkaanse parlement. Echter zonder dat er een antwoord op kwam. Ook lijkt de lokale pers de zaak eindelijk op te pakk en is er een televisiedebat over de zaak komende. .

Een der vragen in dit dossier is hoe die overdracht van Kaoutar op 11 juli ‘s avonds aan de federale politie op 11 juli gebeurde. Bestaat hierover een document? Zo te zien niet en ook niet van de overdracht de dag nadien aan Steenokkerzeel. Het wordt afwachten wat het onderzoek verder gaat opleveren. Of wordt het allemaal een begrafenisoperatie zoals wel nog meer gebeurde?

Moishe Friedman heeft zich deze zaak aangetrokken en die lijkt, evenals Kaoutar Fal, niet de gewoonte te hebben zomaar op te geven. Een zeer belangrijke vraag is ook in hoeverre onze Staatsveiligheid hier zo de werking van het Europees parlement saboteert. En dat is eveneens erg belangrijk.

Willy Van Damme

1) Abdelkader Belliraj was een informant van onze staatsveiligheid en actief spion voor de Mossad. Hij had daarbij in de zomer van 2001 minstens een privé gesprek met Bin Laden Hij werd in Marokko aangehouden toen hij bezig was met het oprichten van een salafistische terreurgroep waarvoor hij de wapens ging leveren. Hij kreeg levenslang. Zie: Georges Timmerman, ‘Het geheim van Belliraj’, Houtekiet, 2011.

2) Amazigh Times, 9 juli 2018, Adra Ghedu, “Marokkaanse vrouw gearresteerd op Belgische vliegveld op verdenking van spionage”, https://amazightimes.nl/marokkaanse-vrouw-gearresteerd-op-belgische-vliegveld-op-verdenking-van-spionage/

3) Joods Actueel: 13 september 2018, ‘Staatsveiligheid zet ‘minnares’ van Moshe Aryeh Friedman het land uit voor spionage’, https://joodsactueel.be/2018/09/13/staatsveiligheid-zet-minnares-van-moshe-aryeh-friedman-het-land-uit-voor-spionage/.  13 september 2018, ‘Indringende vragen over banden CD&V kandidate met buitenlandse spionagedienst’,  https://joodsactueel.be/2018/09/13/indringende-vragen-over-banden-cdv-kandidate-met-buitenlandse-spionagedienst/

4) Pravda, 15 augustus 2018, ‘Kaoutar Fal: A Spy/ Lobbyist on Western Sahara, Belguim, and the European Parliament!’, http://www.pravdareport.com/world/africa/15-08-2018/141405-kaoutar_fal-0/

5) Arrest van de Raad van State 132.072, L.L. tegen de Staatsveiligheid, 7 juni 2004. De dame kreeg van de Staatsveiligheid geen veiligheidspasje dat ze om beroepsreden als beëdigd tolk op de rechtbank nodig had.

6) VRT, 8 mei 2018, Alexander Verstraete, ‘Van Barbara Dex tot Nicole en Hugo: deze 8 Belgische Songfestivaliconen vieren een jubileum in 2018’, https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/04/27/songfestival-belgische-jubilea/

7) Europa.blog, 18 juli 2018, Belgium: ‘A questionable Arrest of a Moroccan Woman-Activist’. Ook stellen in de brief aan Koen Geens dat ze werd meegenomen door personen die zich niet identificeerden. https://europa.blog/belgium-a-questionable-arrst-of-a-moroccan-woman-activist/

Peter De Roover en de mensenrechten

Peter de Roover, fractieleider van de N-VA in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, zegt in Humo van 29 januari dat hij een groot voorstander is van de mensenrechten. Het is zowat een toppunt van cynisme.

Zijn partij schaart zich tegenwoordig zelfs voluit achter Israël, zij weigerde ook kordaat op te treden tegen partijleden die lid zijn of waren van Schild en Vrienden en schreef hij op 26 november 2015 op Knack.be een oproep om nauw samen te werken met Saoedi-Arabië want, stelde hij: ze vechten zoals ons tegen ISIS.

Een grap want zoals een door de EU en Duitsland betaalde studie van het Conflict Armamants Research naar de wapens van ISIS bewees leverde dit land nog zelfs begin 2017 Bulgaarse wapens aan die terreurbeweging. Wat de VS trouwens deed tot zeker eind juni 2014, na de val van de Iraakse stad Mosoel. Peter De Roover heeft alleen interesse in mensenrechten als het hem uitkomt. Zo niet, dan is het voor hem weggooien.

Willy Van Damme

Reactie op het interview met Peter De Roover fractieleider in de Kamer van Volksvertegenwoordigers van de N-VA in de serie ‘Humo sprak met’ van 29 januari 2019

Lachen en brullen met Montasser

Dat Montasser Al De’emeh een fantast is is voor wie de man wat volgt en kent geen geheim meer. Recent nam hij het nog op voor Dries Van Langenhove, de führer van Schild en Vrienden met wie hij na de onthullingen over zijn gore private praktijken dan een toer van Molenbeek deed. Waarna hij dan van de man een groot witwasinterview afnam voor het roddelblad Dag Allemaal.

Baron von Munchhausen

Reeds jaren ook leurt hij met de bewering dat hij werkt voor de Belgische Staatsveiligheid. Waar of niet. Je weet maar nooit, noch met Montasser, noch met de Staatsveiligheid. Recent gaf hij nu een interview met de Britse media (1). Een ware dappere held zo blijkt uit het gesprek. Toch als we hem mogen geloven.

Een uittreksel:

Hidden away in a forest near Brussels is an unassuming wooden cabin. It is here that the man credited with doing more to halt the march of Islamist terrorism in Europe than almost anyone else has lived in secret for the past six months.

Verborgen in een bos vlakbij Brussel staat een onopvallende houten hut. Het is hier dat de man al zes maanden lang leeft van wie men stelt dat hij meer dan wie ook gedaan heeft om de opmars van het islamitisch terrorisme in Europa te stoppen.

In het gesprek vertelt hij ook dat iemand vanuit Israël hem in België was komen waarschuwen dat MI5 (De Britse binnenlandse veiligheidsdienst) een tegen hem gericht moordcomplot van ISIS had weten te verheidelen. Wow.

DCC26D84-5BF8-46B8-AABE-383CCC6A9B0C

Montasser, hier poserend met Theo Francken, de gewezen staatssecretaris voor Asiel en Emigratie die vandaag die Brusselse betoging tegen immigranten van o.m. Schild & Vrienden steunde. De man ook die honderden Palestijnen (landgenoten van Montasser dus), op de vlucht voor de Israëlische terreur en de lokale politieke en sociaal-economische situatie, als kandidaat vluchteling weigerde in te schrijven. Met als gevolg dat deze mensen nu al soms weken in de kou op straat moeten zien te overleven. Sympathieke jongen die Montasser.

Ook heeft hij het over het tegen hem gevoerde proces wegens schriftvervalsing waarbij hij tijdens dat gesprek stelt dat men hem verplicht had om zijn werk voor de Staatsveiligheid openbaar te maken. Een verhaal waarmee hij volgens bronnen echter al jaren zit te leuren en dat hij om zijn hachje te redden dit uit eigen vrije wil aan de rechtbank vertelde. En dat dus niet verplicht deed zoals hij in het gesprek stelt.

Het is de man die eerst vanuit Syrië al Qaeda & co in onze media zat op te hemelen als zijnde echte vrijheidsstrijders. Om nadien toen Syrië al de stad Aleppo had bevrijd nog in De Morgen te vertellen dat de Jihadisten op het punt stonden om de hoofdstad Damascus in te nemen.

Nadien beweerde hij zelfs dat diezelfde al Qaeda & Co goed op weg waren om Israël te veroveren (Hij is een Palestijn wiens vader afkomstig is uit de buurt van Haifa). Dit terwijl hij goed weet dat Israël die jihadisten steunde.

Kortom de man is een fantast, een baron von Munchhausen, die zoals ook oplichter Jean-Pierre Van Rossem zo de weg weet naar de media die gretig aan zijn lippen hangen om het zoveelste ‘waar gebeurde’ verhaal over het Midden-Oosten en vooral Syrië te aanhoren. Van Humo over De Morgen tot Knack en de VRT. Hij ging het allemaal eens vertellen.

Tijdens zijn studies aan het Dendermondse atheneum leurde hij bij medeleerlingen met rozenkransen. En nu dit. Wat gaan we nog allemaal van die man te horen en te zien krijgen? Getuigen van Jehova of gezant van mars?

Willy Van Damme

1) Inews, https://inews.co.uk/news/world/isis-hitlist-montasser-aldeemeh-brussels-academic-islamist-terrorism-europe/. De auteur van het gesprek is een zekere Robert Verkaik. Het verscheen op 5 oktober 2018. Hij schrijft voor onder meer The Guardian en The Independent en is de auteur van enkele boeken over jihadisme waaronder ‘Jihad John, de radicalisering van een westerse moslim.’

De Staatsveiligheid en het Gele Gevaar

Ooit in het begin der jaren tachtig was China een zogenaamde vriend van België en was er officieel voor onze Staatsveiligheid niets met dat land aan de hand. Voor China te kritische artikelen zag men zelfs niet graag verschijnen. Onze bedrijven maakten er immers pillen en telefooncentrales en dus moest men hen koesteren, lief hebben. En, belangrijker, China en de VS vormden op dat ogenblik een alliantie tegen de Sovjetunie.

Chinese cultuur is staatsgevaarlijk

Al een gans tijd is dit veranderd en laat onze Staatsveiligheid de ene waarschuwing na de andere over dat land op ons los. De zaak van elektriciteitsdistributeur Eandis was er een voorbeeld van. Dat Chinezen er gingen in investeren was gevaarlijk want zij zouden wel eens kunnen te weten komen hoe onze elektriciteitsvoorziening er uitziet. Een pak onzin maar onze politici bogen als angsthazen voor die onheilsboodschap.

Recent was Vlaams Belanger Filip Dewinter aan de beurt om vanuit de Staatsveiligheid een ton modder over zich heen te krijgen want de man hielp een Chinese culturele vereniging hun weg in België vinden. Gevaarlijk stelden onze spionnen want ze wilden zo goodwill creëren in ons land. Chinezen die hier goodwill willen zoeken! Sidder en beef Belg want daar is het Gele Gevaar. Met Dewinter als het gele mannetje van president Xi Jinping.

Vraag is wat voor ons land op veiligheidsgebied het gevaarlijkst is natuurlijk. Sinds de onthullingen van Edward Snowden weten we dat de Amerikaanse spionagedienst NSA samen met het Britse GCHQ alle communicatie afluisteren wereldwijd. En dus ook die van onze koning, premier, de chef van de federale politie en die van beenhouwer Jean-Paul om de hoek.

Keizerlijk paleis Beijing

Voor onze Staatsveiligheid is China een gevaarlijk land dat wij best zoveel mogelijk mijden. Dit terwijl het veruit de grootste economische kracht ter wereld is die ook massaal in ons land investeert. Speelt de Staatsveiligheid het spel van de VS?

Recent bleek dat ze zelfs de ongetwijfeld geheime communicatie van de Saoedische kroonprins Mohammad bin Salman nauwgezet volgen. En dat is toch een voor Washington wel veel belangrijkere ‘bondgenoot’ dan onze Charles Michel of zijn Nederlandse collega Mark Rutten.

De vriend van de NSA

Toen het in september 2013 uitlekte dat die NSA/GCHQ ook op grootschalige wijze bij de communicatiesystemen van Proximus hadden ingebroken verscheen er in het maandblad MO (1) gelijktijdig een gesprek met Eddy Testelmans, toen de chef van onze militaire veiligheidsdienst, die pochte met zijn goede en open en bloot relatie met de Amerikaanse generaal Keith Alexander, dan de baas van de NSA, het Nationaal Veiligheidsagentschap.

Maar daarvoor hoor je onze veiligheidsdiensten zeker nooit waarschuwen. Die mogen de telefoons van onze premier Charles Michel dus afluisteren? Bovendien weet zowat iedereen die wat thuis is in de internationale politiek dat de VS al heel veel jaren een economische oorlog voert tegen de EU. De gigantische speculatie tegen de euro van een paar jaar terug gebeurde toch vanuit Wall Street?

En op een ogenblik dat China en haar ondernemingen op grote schaal in het buitenland investeren – Het land zit men een enorme berg geld die men nu eenmaal ergens rendabel moet beleggen – begint de Staatsveiligheid onrust te zaaien en ons angst aan te jagen want ‘China zoekt hier invloed te verwerven’. Wow, wat een gevaarlijk plan. China wil hier invloed krijgen. Om bang van te worden?

Prietpraat natuurlijk. Recent stuurde ons land een grote handelsdelegatie naar Marokko. Waarom? Om er invloed te verwerven om zo beter handel te kunnen drijven en de samenwerking op andere vlakken te verbeteren. Een erg goede zaak al zou men de export van hasj moeten op tafel leggen want Marokko is de veruit grootste exporteur ervan. Maar daarover horen we niets natuurlijk. Ook niet toen Bart De Wever er recent rondjes liep.

En dat er onder die tienduizenden Chinezen die hier rondlopen spionnen zitten zal wel. Waarom zou men daarover speciaal alarm moeten slaan? Er zijn hier vele honderden ‘geheime agenten’ onder allerlei vermommingen. Brussel heeft van veel landen tot drie verschillende ambassades (het koninkrijk, NAVO en de EU) en daar zitten pakken spionnen tussen hoor.

Geely autoproducent

Als we de verhaal van onze Staatsveiligheid en ook professor Internationale Relaties Jonathan Holslag moeten geloven dan is ook de aankoop van Volvo door de Chinese automaker Geely uiterst verdacht en zelfs een gevaar voor onze veiligheid.

Trouwens ambassades dienen toch om via allerlei soms erg discrete contacten zoveel mogelijk informatie over het gastland te verkrijgen. Spionage dus! Zo zijn er bovendien de aan de ambassades verbonden militaire attachés die bijna in regel werken voor de militaire inlichtingendiensten van hun land. Ook België doet dat trouwens. Niets speciaals, het is dagelijkse kost.

Scharnierpunt in de geschiedenis

Maar qua geopolitiek zit België en de EU zoals gans de wereld op een scharnierpunt. De oude gevestigde orde is kapot en wat er in de plaats gaat komen weten we niet. Er zijn in wezen drie grote economische blokken met de EU op nummer twee, de VS en China de grootste. Met daarnaast spelers als Indië en Rusland. Waarbij de VS tegen iedereen op dit ogenblik een felle economische oorlog voert om hen zo op de knieën te dwingen. America First!

De VS wil China’s groei kapot maken en hen zo veel als mogelijk isoleren. Het gevolg is een enorm pak aan propaganda vol leugens, verdraaiingen en halve waarheden over China in onze media. De kranten staan er vol van met verhalen komende vanuit de VS om zo het Europese wereldbeeld te kneden richting daar waar Washington het wil. Met China als het rijk des duivels, naast dan Rusland uiteraard.

Maar België en de EU hebben niet de minste reden om dit spel mee te spelen. Integendeel, wij hebben er alle belang bij om met zoveel mogelijk landen op goede voet te staan. Zelfs al doen zij dingen die ons niet aanstaan zoals het strafbaar stellen van homofilie. De wereld behoeft vrede en stabiliteit zodat de economie verder op volle kracht kan groeien en we – niet gestoord door ruzies – het klimaatprobleem kunnen aanpakken.

Op een ogenblik dat de Chinese internetverkoper Alibaba op termijn in de sociaal-economisch nog steeds noodlijdende Luikse regio mogelijks duizenden banen gaat realiseren komen de heren en dames van onze Staatsveiligheid ons waarschuwen voor Chinese beïnvloeding. Dat is om zowel te vloeken, te lachen als te schreien.

Behoefte aan stabiliteit

Uiteraard moeten wij binnen de EU ons eigen beleid voeren en niet de naïeveling uithangen. En het beschermen van ons ‘s lands economisch en strategische vitale onderdelen is zeer belangrijk. Ook China doet dat trouwens. Terecht.

Maar als we zien dat een Chinees bedrijf hier in de regio Charleroi elektrische auto’s gaat maken, als we zien dat het Chinese Geely toen het autobouwer Volvo overnam tot heden een goede investeerder bleek – kijk eens naar GM met Opel en Ford met Genk – dan is het bestaan van het Gele Gevaar in essentie een pure fantasie. Een uitvinding van de PR-bureaus van Uncle Sam.

BYD - Brussel - Taxi's - 1

Inderdaad, de Chinese invasie is begonnen. Hier taxi’s van BYD in Brussel. Recent verkocht het ook bussen voor de luchthaven van Zaventem. Als dat geen bewijs is voor de heel kwade bedoelingen van China. Toch als we onze vrienden van de Staatsveiligheid moeten geloven.

Men kan zich trouwens hier de vraag stellen wiens belang onze Staatsveiligheid met dit soort verhalen over het ‘Gele Gevaar’ dient? Dat van de VS die China wil isoleren of dat van een land dat elke investeerder en handelspartner dient welkom te heten. Dit lijkt eerder op het dienen van Washington dan op het helpen van ons land.

België en de EU behoeven stabiliteit en geen geruzie, zeker niet als dat dan nog in het voordeel is van een andere ons in wezen vijandige mogendheid. Het waren toch geen Chinese speculanten die enkele jaren geleden hoopten de euro en zo de EU kapot te maken?

En als we problemen hebben met de Chinese economische opmars dan is dat ook deels de fout van de EU. Al jaren investeren de Chinese overheid en lokale private bedrijven er in de productie van batterijen en elektrische voertuigen. Het zijn Japan, Zuid-Korea en vooral China die elektrische batterijen maken. Arm Europa.

DSC_0090 (1)

Hier Wang Chuangfu, de erg discrete grote baas en stichter van BYD in Londen bij de inauguratie van twee door elektrische bussen van BYD bediende buslijnen. In Londen rijden er nu al tientallen elektrische bussen van BYD rond. Zij vertrekken om 6 uur en komen rond 11 uur terug binnen zonder tussendoor de batterijen te moeten laden. Hier weigert de Vlaamse busmaatschappij De Lijn en Ben Weyts (N-VA), minister voor Verkeer om elektrische bussen te bestellen. Zou busmaker Van Hool die technologie nog niet onder de knieën hebben? Het lijkt er op.

Een privaat beursgenoteerd bedrijf als BYD (Build Your Dreams) uit het Chinese Shenzhen produceert met haar eigen batterijen massaal elektrische wagens en ook in Amiens en Hongarije bussen en is zeer rendabel en beursgenoteerd. Het is bovendien groter dan Tesla van die blaaskaak Elon Musk.

Het Chinese parlement stemde zelfs wetten die de autobedrijven verplichten een procentueel elk jaar stijgend aantal elektrische wagens te maken. En men zet er nu verplicht een algemeen recyclagesysteem op voor die batterijen.

En wat doet Europa? Er zijn eindelijk ‘plannen’ want de Duitse autonijverheid zweerde tot vorig jaar bij de… diesel. Daar zit het gele gevaar, zijnde bij de domme beslissingen van de Europese beleidsmensen die onvoldoende kritisch de wereld bekijken. Hetzelfde trouwens voor het internet waar alle belangrijke takken van deze industrie Amerikaans zijn en er amper iets Europees is in terug te vinden. En dat is uiteraard geen toeval.

1) http://www.mo.be/opinie/militaire-inlichtingendienst-getroffen-door-ernstig-cyberincident.

Willy Van Damme