Shami Witness, Pieter Van Ostaeyen en de experts

Dat het met Syriëspecialisten zeer pover gesteld is is geweten. Het verhaal van tweeter Shami Witness (1) toont echter de diepste diepten waarin deze ‘specialisten’ zitten. Shami Witness (wat zoveel betekent als Syrische Getuige) was een tweeter die in 2012 plots uit het niets opdook en al snel in het milieu van bepaalde Syriëkenners een grote notoriëteit kreeg.

Bellingcat supportert

In de media veel geciteerde en dus erg invloedrijke zogenaamde kenners waren erg nauw met hem, wisselden informatie uit en een ganse serie smiley’s.  Ze gaven hem zelfs info hoe hij zijn communicatie voor buitenstaanders moest geheimhouden en wat hij moest doen om critici van zich af te houden.

Shami Witness was DE bron voor hoe het gesteld was met die Syrische ‘rebellen’. Figuren als Eliot Higgins, de man van Bellingcat, Charles Lister, Wladimir Van Wilgenburg, Hassan Hassan (2), Michael Weiss, Syrian Danny, de Israëlische Elisabeth Tsurkov, Liz Sly van de Washington Post en Danny Gold hingen als het ware aan zijn lippen.

En dat zijn allen mensen wiens verhalen richtinggevend waren en nog zijn voor de klassieke media. Het was en is datgene wat men in de kranten en weekbladen de lezer steevast voorschotelt.

Shami Witness - Twitter beeld

Zo presenteerde Shami Witness, alias Mehdi Masrour Biswas, zich op Twitter. Een supporter en rekruteerder van ISIS die veel fans had bij de zogenaamde Syriëspecialisten waaronder Eliot Higgins van Bellingcat en de Belg Pieter van Ostaeyen.

Wat zij schreven was datgene wat massa’s mensen in het Westen dan ook voor waar aannamen. Dit aan zijn kant krijgen is essentieel om die oorlog aan het grote publiek te verkopen als zijnde een vrijheidsstrijd.

Niemand wist wie hij was

Shami Witness verscheen op het toneel in 2012 en wat zijn ware identiteit was wist niemand van zijn volgers. Hij kon immers, stel je voor, een medewerker van de CIA of de Mossad zijn die vanuit een kantoortje in Langley in de VS of vanuit Israël onzin en smeerlapperij zat te verkopen.

Het was een pseudoniem die verslag uitbracht van wat hij beweerde een relaas over de oorlog in Syrië en die jihadisten te zijn. Waar of niet waar dus. Maar geen zorg, als een soort van fanclub volgden ze de avonturen van de man op de voet en namen zijn verhalen voor werkelijkheid aan.

Dat hij de stichting van de Islamitische Staat op Twitter applaudisseerde en walgelijke opmerkingen maakte over o.m. vrouwelijke strijders van de PKK/YPG/SDF was al die jaren voor figuren als Eliot Higgins geen probleem.

Shami Witness - Aangeprezen door Eliot Higgins

Hier maakt Eliot Higgins reclame voor Shami Witness. Het is 20 september 2013 toen al Qaeda in Irak begon in twee te splitsen met Aboe Mohammed al Jolani en zijn Jabhat al Nusra/Hayat Tahrir al Sham (al Qaeda) en ISIS onder Abu Bakr al Baghdadi die beiden de Syrische oliebronnen wilden bemachtigen. Dat men via het internet vlot kon ontdekken wie Shami Witness echt was lukte hier niet. Dat lukt bij de door de VS gesponsorde onderzoeker Bellingcat alleen voor Russen.

Zo was het verschijnen van ISIS en de Islamitische Staat eind 2013 voor hem een goede zaak. Het was niet het minste probleem, de smiley’s van zijn fanclub bleven maar komen. Voor een Eliot Higgins en andere ‘specialisten’ was hij de beste bron mogelijk over het Syrische jihadisme.

Volgens een studie uit 2014 van The International Center for the Study of Radicalisation and Political Violence, King’s College Londen was Shami Witness zelfs de meest gevolgde twitteraccount over het jihadisme. (3)

Een rekruteerder van ISIS

Tot men eind 2014 bij de Britse televisiezender Channel 4 (4) zijn identiteit gedeeltelijk onthulde en daarbij stelde dat hij niet alleen een propagandist van ISIS was maar zelfs een professioneel rekruteerder. Plots viel zijn Twitteraccount weg en al snel volgde ook zijn arrestatie door de Indische politie op verdenking van zijn betrokkenheid bij terreuraanslagen.

Shami Witness - blijdschap over Islamic-State-Khilafa-tweets

Dit dateert van kort na het uitroepen van het kalifaat door Aboe Bakr al Baghdadi in juni 2014 en laat over zijn visie in deze kwestie weinig twijfel bestaan.

Het ging om Mehdi Masrour Biswas uit Bangalore, een marketeer werkende bij een Indisch conglomeraat die onder zijn eigen naam ook op Facebook actief was en zich daar onder meer uitsprak tegen bijvoorbeeld verkrachtingen. De man kende ook geen woord Arabisch.

Achteraf bleek de man immers betrokken bij de rekrutering van een serie terroristen waarbij o.m. de Indische Syriëstrijder Areef Majif. Ook twee van de daders van de door ISIS opgeëiste aanslag van 1 juli 2016 op de Holey Artisan Café in Dhakka, de hoofdstad van Bangladesh waren fans.

Hierbij kwamen 23 mensen om het leven waaronder vooral Italianen en Japanners. De acht daders, lid van de aan ISIS gelieerde Jamaat ul Mujahideen, kregen nadien allen de doodstraf. Het was de grootste terreuraanslag uit de geschiedenis van Bangladesh. (5)

En toen hij nog vrolijk communiceerde met Eliot Higgins en de andere leden van het vriendenclubje toonde hij hen filmpjes van onder andere de onthoofding van de Amerikaanse hulpverlener Peter Kassig en de afslachting van groepen Syrische soldaten. Ook de zelfmoordaanslag van de Britse jihadist Iftikhar Jaman zorgde voor veel lof bij Shami Witness.

Waarom?

Shami Witness - Pieter Van Ostaeyen - Twitter

Bij Pieter Van Ostaeyen kon er zelfs een smiley richting Shami Witness af. Hoe verzamelt een ‘expert’ nu eenmaal goede betrouwbare informatie. In Juli 2013 hadden al Qaeda en andere terreurgroepen de Syrische olievelden veroverd en dus was er veel geld.

De zaak roept natuurlijk vragen op. Waarom start een man die marketeer is bij een groot bedrijf plots op het internet anoniem een totaal verschillend tweede leven? Want de maatschappelijke visie die hij toonde op zijn Facebookpagina stond haaks op zijn beweringen als Shami Witness.

Werd hij gevraagd dat te doen? Was het zijn eigen initiatief? En behoudens met de gekende figuren als Eliot Higgins waren er nog andere krachten achter de schermen die hem steunden en eventueel manipuleerden?

Toppunt van de activiteiten van dit clubje was mogelijks toen een zekere Aymen al Tamimi serieuze opmerkingen maakte bij een artikel van Michael Weiss. Die laatste had geschreven dat Iran en ISIS in het geheim partners waren in Syrië.

Een idioot verhaal zoals er rond Syrië massa’s zijn. Waarna Weiss en anderen van dat clubje Tamimi en Joshua Landis, die rond Syrië nauw samenwerken, frontaal begonnen aan te vallen.

Waarbij Landis zelfs racistische opmerkingen naar zijn hoofd kreeg omwille van het feit dat hij gehuwd is met een dame afkomstig uit een alawitisch milieu uit Syrië.

Landis neemt in het debat rond Syrië een middenpositie in door o.m. zware kritiek te leveren op het Amerikaans beleid en die jihadisten. Over de ware rol van de VS met steun aan ISIS en al Qaeda zwijgt hij echter.

Pieter Van Ostaeyen

Opvallend is natuurlijk de aanwezigheid in dit clubje van zogenaamde Syriëexperten van Pieter Van Ostaeyen. In België een van de meest gekende figuren als het over terreurgroepen en Syrië gaat.

Shami Witness - over zelfmoordterroristen.jpg

In de tweet rechts prijst hij zelfmoordterrorist Iftikhar Jaman die zoals hij het schrijft de daad bij het woord voegde door zichzelf in de lucht te blazen.

Zo schreef Van Ostaeyen in 2017 het boek ‘De staat van terreur – De jihadistenrevolutie’ (6), is lid van de Onderzoeksgroep Arabistiek van de KUL, verbonden aan de Gentse Universiteit en zogenaamd visiting fellow bij de European Foundation for Democracy.

Dit is een Brusselse studiedienst die stelt te werken rond de problematiek van radicalisering. Partner hier is onder meer de Trends Research and Advisory uit Aboe Dhabi in de Verenigde Arabische Emiraten. Dat is het land dat de minimi ’s van FN uit het Luiks doorsluist naar Al Qaeda in Jemen, de auteurs van de slachtpartij op Charlie Hebdo.

Pieter Van Ostaeyen publiceerde ook al bij de NAVO en de Amerikaanse Militaire Academie van West Point. Instellingen die perfect weten hoe jihadisme, al Qaeda, radicalisering en de terreur in Syrië werkt.

Dat Pieter Van Ostaeyen daarvoor werkt is eveneens merkwaardig gezien zijn goede relatie met terrorist Shami Witness. Maar door de aanwezigheid in deze club van de Verenigde Arabische Emiraten is dat ook weer geen verrassing. Bovendien is het geweten dat achter ISIS de VS staat. Als het hen past.

Hun vriend Bassam Ayachi

Opvallend bij Pieter Van Ostaeyen is ook het bij Bellingcat verschenen artikel van zijn hand over De Molenbeekse sjeik Bassam Ayachi, zowat de stichter van het Brusselse salafisme. (7)

Shami Witness - Twitter beeld over Koerdische vrouwen.jpg

Een tweet van Shami Witness tijdens de gevechten om de grensstad Ayn al Arab/Kobani vanaf september 2014 tussen ISIS en de PKK/YPG waarbij er sprake was dat ook vrouwen gingen meevechten. Hij lijkt er al op verlekkerd.

Voor hem en journalist Guy Van Vlierden van Het Laatste Nieuws was Bassam Ayachi geen echte terrorist maar een man met een wat eigenaardig gedachtengoed die echter niemand wou kwaad doen. Complete onzin natuurlijk. (8)

Ja hij had wel terroristenvrienden gehad en vocht in Syrië maar dat was meer symbolisch en bij de (sic) gematigde groep Suqour al Sham (De Valken van Syrië). En hij had toch tegen journaliste Joannie de Rijke in Knack gezegd dat hij tegen de komst naar Syrië van Europese Syriëstrijders was. En dat geloofden zij dus als de waarheid.

Het Franse gerecht dacht er echter anders over en arresteerde de man op 4 april 2018 – vijf dagen voor het publiceren van dit artikel – op verdenking van terrorisme en het helpen rekruteren van Syriëstrijders.

Hij zit nu al bijna 2 jaar in een Franse cel te wachten op zijn vonnis. Nadat hij al sinds 1996 in het vizier had gezeten van allerlei Europese politiediensten en ongemoeid werd gelaten. Wat bij iedereen normaal minstens vragen had moeten oproepen!

De Franse geheime dienst DGSE

Merkwaardig is wel dat zijn zoon Abdelrahman bij monde van zijn advocaat tijdens een van zijn processen verklaarde voor de Franse buitenlandse veiligheidsdienst DGSE te werken (9).

De zoveelste terrorist die blijkbaar voor een of andere spionagedienst van een westerse mogendheid werkte. Dit onder de Franse president Nicolas Sarkozy, zelf een politicus met joodse wortels die zo te horen een terrorist steunde die op het internet joden vergeleek met varkens!

Een jihadist die in beroep in Brussel wegens terrorisme rond Irak 4 jaar cel kreeg en via het internet erg vulgaire jodenhaat verspreidde. Hij sneuvelde in Syrië en zit dus nu bij zijn 70 of zo maagden te spelen. Twijfelachtig of dat al veel succes had.

Shami Witness-Joshua-Landis-twitter  - kopie

Als sneer naar Joshua Landis en zijn echtgenote kan dat tellen. Het toont wat die specialisten van dit genre zijn: vulgaire racisten. Joshua Landis is steeds kritisch blijven staan tegenover die jihadisten en dat nam men hem steeds erg kwalijk.

Merkwaardig is dat in een artikel van 28 februari 2020 in Het Laatste Nieuws Guy Van Vlierden nu plots een andere visie heeft over onze Molenbeekse sjeik Bassam Ayachi. De goeddoener is nu plots een monster geworden. Zo schreef Van Vlierden:

“En ook in de rangen van de door Turkije gesteunde rebellen zitten er heel wat dubieuze groepen. Suqour al Sham bijvoorbeeld, de militie waartoe Bassam Ayachi behoort, de beruchte Brusselse sjeik die decennialang als spilfiguur van het moslimextremisme in België Gold.” (10)

Het ganse verhaal rond Shami Witness toont nogmaals aan dat al die zogenaamde Syriëexperts voor geen haar te vertrouwen zijn, ISIS steunden en bovendien ook financiële connecties hebben met de tegen Syrië oorlogvoerende landen uit de NAVO en het Arabisch Schiereiland. En wiens brood men eet, diens woord men spreekt.

Willy Van Damme

1) The Gray Zone, 29 oktober 2018, Mark Ames, “ShamiWitness: How Bellingcat and neocons collaborated with ISIS’ most influential propagandist on Twitter”. https://thegrayzone.com/2018/10/29/shamiwitness-how-bellingcat-and-neocons-collaborated-with-the-most-influential-isis-propagandist-on-twitter/amp/?__twitter_impression=true

2) Hassan Hassan is een van de voornaamste publicisten en journalisten uit de Verenigde Arabische Emiraten en werkt nauw samen met Koert Debeuf – de vroegere woordvoerder van ex-premier Guy Verhofstadt (Open VLD) – in het Amerikaanse Tahrir Institute for Middle East Policy.

Wie dit financiert is onduidelijk daar deze instellingen gezien worden als vzw’s die werken voor goede doelen en daarom geen cijfermateriaal over hun inkomsten moeten publiek maken.

Maar gezien Hassan Hassan daar in Abu Dhabi een topman is lijkt het vermoeden dat de Verenigde Arabische Emiraten er een financier van is. Het land staat gekend als een der grootste sponsors van dat soort instellingen. Hij werkt ook voor allerlei Amerikaanse en Britse instellingen.

3) The International Centre for the Study of Radicalisation and political violence, King’s College Londen, 2014, Joseph A. Carter, Shiraz Maher en Peter R. Neumann,’ #Greenbirds: Measuring  Importance and Influence in Syrian Foreign Fighter Networks’.
https://icsr.info/wp-content/uploads/2014/04/ICSR-Report-Greenbirds-Measuring-Importance-and-Infleunce-in-Syrian-Foreign-Fighter-Networks.pdf

4) Chanel 4, 11 december 2014, “Unmasked: the man behind top Islamic State Twitter account”. https://www.channel4.com/news/unmasked-the-man-behind-top-islamic-state-twitter-account-shami-witness-mehdi

5) Dhaka Tribune, 27 november 2019, Sanaul Islam Tipu, Mizanur Rahman en Abdullah Alif, ‘Minute-by-minute: 7 to die for Holey Artisan attack, another acquitted’. https://www.dhakatribune.com/bangladesh/2019/11/27/live-holey-artisan-attack-verdict

6) Pieter Van Ostaeyen, ‘Staat van terreur – De Jihadistische revolutie’, 2016, Uitgeverij Polis, 192 pagina’s, 7,9 euro.

7) Bellingcat, 9 april 2018, Pieter Van Ostaeyen en Guy Van Vlierden, ‘Separating Facts from Fiction about Belgium’s Oldest Foreign Fighter, Bassam Ayachi’. https://www.bellingcat.com/news/uk-and-europe/2018/04/09/separating-facts-fiction-belgiums-oldest-foreign-fighter-bassam-ayachi/

8) Willy  Van Damme’s weblog, 13 mei 2018, ‘De geheime diensten en de Syriëstrijders–De zaak Fouad Belkacem en Bassam Ayachi’.https://willyvandamme.wordpress.com/2018/05/13/de-geheime-diensten-en-de-syristrijders-de-zaak-fouad-belkacem-en-bassam-ayachi/

9) Agoravox, 6 april 2013, Morice, ‘La mort d’un pied nickelé.’ https://www.agoravox.fr/tribune-libre/article/la-mort-d-un-pied-nickele-134311

10) Het Laatste Nieuws, 28 februari 2020, Guy Van Vlierden, ‘Kiezen tussen moslimextremisten en kindermoordenaars’. De man riep ooit op om Syrië in handen te geven van die jihadisten, uiteraard de (sic) gematigden.

Syrië–Russische beschuldigingen tegen Belgische militaire veiligheidsdienst

Consternatie bij de nieuwsdienst van de VRT gisteren toen het verhaal uitlekte over de Russische beschuldigingen aan het adres van onze militaire veiligheidsdienst, AIDV, dat zij betrokken zouden zijn bij het opzetten, samen met de vrienden uit Frankrijk, van een nepaanval, false flag, met chloorgas in de Syrische provincie Idlib.

Een plan waarbij men volgens die beschuldigingen ging samenwerken met de Syrische tak van al Qaeda en haar partner de Witte Helmen, de zogenaamde hulporganisatie vermoedelijk opgericht door de Britse geheime dienst MI6.

Nepnieuws

En kijk, zowel Jens Franssen als Jan Balliauw, voor respectievelijk radio en televisie, klasseerden het Russische verhaal zonder verpinken bij het nepnieuws waar, aldus beiden in koor, ‘’de Russen voor gekend zijn”. Een gemak die typerend is voor de wijze waarop men bij de VRT aan berichtgeving doet.

Een journalistieke stelregel is dat men alle verhalen, hoe gek klinkend ook, onderzoekt of er eventueel iets van waar is. Hoeft hier dus niet. Een verhaal kan gebracht worden door een onbetrouwbare man en op het eerste zicht ongeloofwaardig lijken dan toch wil dat nog niet zeggen dat dit gelogen is. Pas na onderzoek kan er eventueel duidelijkheid zijn.

Russische advizeurs - Infanterie - Omgeving Aleppo - 12-2015

Russische militairen in Syrië. Als gevolg van afspraken met Turkije en Iran moeten zij zorgen voor een stabilisatie van het conflict rond de provincie Idlib en een politieke oplossing mogelijk maken. Erg twijfelachtig of dit er ooit van zal komen. Vraag is ook of dit zelfs wenselijk is. Kan men toelaten dat al Qaeda er een kalifaat opzet? Natuurlijk niet.

Wat is er aan de hand? Vrijdag gaf de Russische generaal-majoor Viktor Kupchishin een van zijn regelmatige persconferenties over de toestand in Syrië. Deze is voorzitter van het Russische Centrum voor Verzoening tussen de Opposanten in Syrië. Een structuur opgezet na de onderhandelingen in het Russische Sochi en in Kazakstan tussen Rusland, Turkije en Iran. Het moet conflicten verhelpen en hierover regelmatig rapporteren.

Het verhaal zoals het gebracht werd door de nieuwswebsite Southfront, die pro de Syrische regering is, is deels voorwaardelijk en stelt zich verder te baseren op voor Kupchishin vaststaande soms gedetailleerde feiten.

Enige bewijzen voor die beweringen geeft men echter niet. Ergens logisch want het verhaal is zo te zien gebaseerd op geheime informatie en dat blijft dus ook geheim. Zo stelde Kupchishin volgens Southfront (1):

“To organize provocations, representatives of the French and Belgian secret services arrived in Idlib. Under their supervision, a meeting was held with the field commanders of the terrorist groups of Hayat Tahrir al-Sham and Horas Al-Din, as well as with the representatives of the pseudo-humanitarian organization ‘White helmets’” Maj. Gen. Kupchishin as saying……

Met de bedoeling provocaties te organiseren zijn mensen van de Franse en Belgische geheime diensten naar Idlib gereisd. Onder hun toezicht werd er vergaderd met veldcommandanten van de terreurgroepen Hayat Tahrir al Sham en Horas al Din (al Qaeda en een van haar bondgenoten, nvdr.), dit samen met vertegenwoordigers van de pseudo humanitaire organisatie De Witte Helmen”, stelde generaal-majoor Kupchishin….

“From 14 March to 27 March 2019, the representatives of the Belgian secret services recorded strikes on video, which the Russian Aerospace Forces targeted at terror groups’ arms depots and footholds of drones on the territory of the Idlib de-escalation zone, in order to subsequently present them as an ‘evidence’ of the use of chemical weapons,” Kupchishin said.

“Van 14 tot 27 maart 2019 hebben mensen van de Belgische geheime dienst beelden opgenomen van aanvallen van de Russische luchtmacht op wapendepots en dronebasissen van terreurgroepen in de de-escalatiezone in Idlib (de zone vlakbij het Syrische leger en waar er observatieposten zijn van zowel het Turkse als het Russische leger, nvdr.). Dit met als bedoeling die later te gebruiken als ‘bewijs’ voor het gebruik van chemische wapens”, aldus nog Kupchishin.

Waarop beide journalisten dat verhaal afdeden als klinkklare onzin. Zo stelde Balliauw: “Zonder twijfel is dit nepnieuws”, want in het verleden is het Russische ministerie van Defensie, “Niet echt een betrouwbare bron gebleken, en dat is nog zacht uit te drukken.”

Geen mandaat, geen kennis en geen middelen

Bovendien stelde hij dat onze militaire veiligheidsdienst niet het mandaat (van de regering, nvdr.), niet de ervaring en hiervoor niet de middelen heeft. En ook opperde hij verder dat er het trauma is van de ervaring uit de eerste wereldoorlog. “Het is te gek voor woorden”, opperde hij nog.

DSC_0698

Het hoofdkwartier van de OVCW in Den Haag. Het werkt in wezen onder controle van de VS en de NAVO. Wat goed blijkt uit het rapportering over zowel Syrië als over de zaak rond de Rus Sergeï Skripal en novichok, het meest dodelijke gif ooit gemaakt stelt men in London. Maar hoe komt het dan dat van de vier mensen die door dit gif zogenaamd besmet werden er drie het overleefden? Met de ene dode die na het overdadig over haar lichaam te hebben verstoven pas ongeveer een week later stierf. Ra ra.

Volgens Balliauw heeft de AIVD dus niet de ervaring en de middelen om bombardementen in Syrië te filmen? Een straffe bewering die feitelijk een slag in het gezicht is van de AIVD die volgens Balliauw dan geen geld en kennis heeft om wat luchtaanvallen te filmen? Wie verkoopt er hier dan nepnieuws en wie is er hier geheel ongeloofwaardig?

Ook zijn stelling dat de AIVD hiervoor geen mandaat heeft is voor wie enige kennis heeft van de AIVD best grappig. Alsof de AIVD niet indien gewenst los van de regering en parlement opereert.

Zo lekte dit jaar in de media uit dat de AIVD in 2016 minstens twee maal in Damascus geweest was voor gesprekken met de Syrische geheime dienst en de regering. Bezoeken waarvan toenmalig minister Steven Vandeput (N-VA) stelde niets te weten. (2)

Gewezen minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) stelde niets te weten van bezoeken van de AIVD aan Damascus in 2016 toen hij hun baas was.

Vanaf medio 2015 verscheen er geruchten, o.a. op deze blog, dat de Syrische regering Belgische jihadisten had gevangen genomen. En dus was dit Belgisch bezoek zeker niet onlogisch. Maar de regering bleek, stelde deze bij monde van Vandeput, van niets te weten. En dat kan natuurlijk niet.

En dan is er het nog veel erger schandaal in de jaren negentig rond Gladio, het militaire Belgische geheime netwerk van saboteurs waarvan men vermoedde dat zij achter een aantal Belgische terreuraanslagen zaten.

Er kwam toen een parlementaire onderzoekscommissie en wanneer het parlement van de AIVD herhaaldelijke eiste dat men haar de namen van de leden van dit netwerk zou overhandigen dan weigerde de AIVD dat. Alleen in Washington en Londen mocht men van de AIVD de namen kennen. Een grote schok ging door het land. Want niemand in de regering toen en van die ervoor bleken van iets te weten over die Gladio..

Propaganda

Wie weet hoe geheime diensten veelal werken weet dat ze voor bepaalde operaties al eens ‘vergeten’ de regering om toelating te vragen. Het is een der basiskenmerken van hoe geheime diensten werken. Waar ook.

En natuurlijk verzwegen beide journalisten de beschuldigingen dat de AIVD hier zou samengewerkt hebben met al Qaeda in Syrië. Maar op de VRT had men het dan ook over de vage term anti-Assad groepen, de burger zou eens moeten weten dat onze regering ginds al jaren al Qaeda steunt. Hetzelfde voor Jemen waar men dit ook netjes verzwijgt.

En dan was er natuurlijk Jens Franssen die op de radio stelde dat dit een Russische truc lijkt om eerst zo’n beschuldigingen te uiten om dat daarna zelf te doen. Wat volgens de man ook bewezen is door de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens. (OVCW) in Den Haag. Een rare bewering daar het OVCW of de VN tot heden Rusland of Syrië nooit bij naam beschuldigde van het gebruik van chemische wapens. En er zijn ook geen bewijzen voor.

Maar om dat dossier te kunnen vatten moet men beide visies van die vermeende aanvallen kennen en die kritisch evalueren. Onlangs gaf de Russische ambassade een uitgebreide persconferentie naar aanleiding van het laatste rapport over Syrië van de OVCW. De grote zaal van het hotel Crown Plaza Promenade in Den Haag zat vol maar in de Nederlandse en Belgische massamedia geen woord hierover. De omerta.

Voor de kenner van dit dossier is het ook duidelijk dat de OVCW, officieel een onderdeel van de VN, een door de NAVO gecontroleerd instrument is dat men gebruikt in de oorlog tegen Rusland. Vooral sinds de rapporten over de zaak Skripal en novichok in het Verenigd Koninkrijk en het laatste rapport over de aanval in het Syrische Douma is die manipulatie overduidelijk.

Logisch dus dat men over die persconferentie in Den Haag zweeg want voor journalisten genre Franssen en Balliauw maken die Russen toch alleen maar nepnieuws. En dan zijn de beweringen van de NAVO of het Belgische leger als de vier evangeliën of de koran. Geen twijfel mogelijk. Inderdaad, beiden doen niet aan journalistiek maar maken propaganda.

DSC_0786

Na het rapport van de OVCW over de gifgasaanval in Douma gaf de Russische ambassade in Den Haag en een vertegenwoordiger van de Syrische regering een persconferentie over de kwestie. Onze massamedia, incluis dus de VRT, hadden er niet de minste aandacht voor. En de Russische media dan maar beschuldigen van partijdigheid.

Er zijn in deze zaak wel de beschuldigingen door al Qaeda en de andere salafistische terreurgroepen maar als dat voor journalisten als Jens Franssen een bewijs is dan zijn deze Russische beschuldigingen tegen België ook een bewijs. In wezen zijn zowel de beschuldigingen van de Witte Helmen, Al Qaeda en generaal-majoor Viktor Kupchishin geen bewijzen voor wat dan ook maar beweringen die men moet onderzoeken.

Dat men dit hier niet gaat onderzoeken is nu al wel duidelijk, zeker na het ‘journalistiek’ werk van Balliauw en Franssen. Bij de AIVD zal men tevreden zijn over dit prachtig staaltje van onderzoeksjournalistiek. Ze kunnen er op beide oren blijven slapen.

Toen ik onderzoek deed naar Jacques Monsieur, de in 2018 tot 4 jaar effectieve cel veroordeelde wapenhandelaar en gewezen informant van de AIVD, reageerde de AIVD niet eens op mijn vraag voor een gesprek over Monsieur. Het is een probleem dat Balliauw en Franssen niet hebben.

België is terughoudender geworden

Of dit Russische verhaal klopt weten we niet. Het klinkt ook bizar. Waarom immers zouden de Fransen de Belgen inschakelen? Ze kunnen dat toch zelf aan. En als het niet klopt waarom die toch wel heel zware beschuldigingen aan het adres van België, een onbelangrijke pion in dit verhaal? Het lijkt zinloos.

Bovendien is het ook geweten dat onze regering al een paar jaar in de kwestie Syrië een minder harde politiek voert. Terwijl landen als Denemarken en Nederland zeker tot voor kort actief die jihadisten steunden dan zijn er voor zover geweten geen gelijkaardige Belgische initiatieven.

Onze minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) past tegenwoordig voor steun aan die koppensnellers en aanslagplegers in Europa. Wat van Den Haag of Kopenhagen bijvoorbeeld niet kan gezegd worden. Om over Washington, Londen en Parijs maar te zwijgen.

Wel hebben onze regering en veiligheidsdiensten tot zeker 2013, dus die van Elio Di Rupo (PS), de ogen dichtgeknepen toen honderden moordenaars van hier naar Syrië vertrokken om er voor de rekening van Israël en de VS Syrië te vernielen.

Nog erger was echter de pers zoals Humo die in die periode verhalen publiceerde over de ‘helden’ die vanuit België naar Syrië trokken. Neem ook professor emeritus Rik Coolsaet, ‘expert’ internationale politiek, die deze Syriëstrijders genre Mehdi Nemmouche omschreef als idealisten. Moet hij nu eens gaan zeggen aan de slachtoffers van de aanslagen in Maalbeek, Bataclan en Zaventem.

Of Jens Franssen en Rudi Vranckx die toen ze in januari 2012 in de Syrische stad Homs door zo’n salafistische terreurgroep beschoten werden – een van die journalisten kwam toen om – de schuld hiervoor staken op de Syrische regering.

Daarbij ook nog zonder verpinken de Syrische zuster Agnes Maryam van medeplichtigheid aan de zaak beschuldigen. Met toen 8 Syrische gedode burgers toch een poging tot massamoord. Nepnieuws inderdaad. Ze weten er alles van.

Willy Van Damme

1) South Front, French & Belgian Intelligence Officers Are Planning Chemical Provocation in Syria’s Idlib: Russian MoD, https://southfront.org/french-belgian-intelligence-officers-are-planning-chemical-provocation-in-syrias-idlib-russian-mod/

2) Het Nieuwsblad, Belga, 15 februari 2019, Belgische inlichtingendienst zocht toenadering tot regime van Assad, https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20190215_04178074.

Een verhaal dat de wenkbrauwen doet fronsen maar waarvoor politiek België voor zover geweten geen interesse had. En in onze media was het na een dag al weg. Verdacht snel. Of hoe men een vervelend verhaal weet te begraven.

Lachen en brullen met Montasser

Dat Montasser Al De’emeh een fantast is is voor wie de man wat volgt en kent geen geheim meer. Recent nam hij het nog op voor Dries Van Langenhove, de führer van Schild en Vrienden met wie hij na de onthullingen over zijn gore private praktijken dan een toer van Molenbeek deed. Waarna hij dan van de man een groot witwasinterview afnam voor het roddelblad Dag Allemaal.

Baron von Munchhausen

Reeds jaren ook leurt hij met de bewering dat hij werkt voor de Belgische Staatsveiligheid. Waar of niet. Je weet maar nooit, noch met Montasser, noch met de Staatsveiligheid. Recent gaf hij nu een interview met de Britse media (1). Een ware dappere held zo blijkt uit het gesprek. Toch als we hem mogen geloven.

Een uittreksel:

Hidden away in a forest near Brussels is an unassuming wooden cabin. It is here that the man credited with doing more to halt the march of Islamist terrorism in Europe than almost anyone else has lived in secret for the past six months.

Verborgen in een bos vlakbij Brussel staat een onopvallende houten hut. Het is hier dat de man al zes maanden lang leeft van wie men stelt dat hij meer dan wie ook gedaan heeft om de opmars van het islamitisch terrorisme in Europa te stoppen.

In het gesprek vertelt hij ook dat iemand vanuit Israël hem in België was komen waarschuwen dat MI5 (De Britse binnenlandse veiligheidsdienst) een tegen hem gericht moordcomplot van ISIS had weten te verheidelen. Wow.

DCC26D84-5BF8-46B8-AABE-383CCC6A9B0C

Montasser, hier poserend met Theo Francken, de gewezen staatssecretaris voor Asiel en Emigratie die vandaag die Brusselse betoging tegen immigranten van o.m. Schild & Vrienden steunde. De man ook die honderden Palestijnen (landgenoten van Montasser dus), op de vlucht voor de Israëlische terreur en de lokale politieke en sociaal-economische situatie, als kandidaat vluchteling weigerde in te schrijven. Met als gevolg dat deze mensen nu al soms weken in de kou op straat moeten zien te overleven. Sympathieke jongen die Montasser.

Ook heeft hij het over het tegen hem gevoerde proces wegens schriftvervalsing waarbij hij tijdens dat gesprek stelt dat men hem verplicht had om zijn werk voor de Staatsveiligheid openbaar te maken. Een verhaal waarmee hij volgens bronnen echter al jaren zit te leuren en dat hij om zijn hachje te redden dit uit eigen vrije wil aan de rechtbank vertelde. En dat dus niet verplicht deed zoals hij in het gesprek stelt.

Het is de man die eerst vanuit Syrië al Qaeda & co in onze media zat op te hemelen als zijnde echte vrijheidsstrijders. Om nadien toen Syrië al de stad Aleppo had bevrijd nog in De Morgen te vertellen dat de Jihadisten op het punt stonden om de hoofdstad Damascus in te nemen.

Nadien beweerde hij zelfs dat diezelfde al Qaeda & Co goed op weg waren om Israël te veroveren (Hij is een Palestijn wiens vader afkomstig is uit de buurt van Haifa). Dit terwijl hij goed weet dat Israël die jihadisten steunde.

Kortom de man is een fantast, een baron von Munchhausen, die zoals ook oplichter Jean-Pierre Van Rossem zo de weg weet naar de media die gretig aan zijn lippen hangen om het zoveelste ‘waar gebeurde’ verhaal over het Midden-Oosten en vooral Syrië te aanhoren. Van Humo over De Morgen tot Knack en de VRT. Hij ging het allemaal eens vertellen.

Tijdens zijn studies aan het Dendermondse atheneum leurde hij bij medeleerlingen met rozenkransen. En nu dit. Wat gaan we nog allemaal van die man te horen en te zien krijgen? Getuigen van Jehova of gezant van mars?

Willy Van Damme

1) Inews, https://inews.co.uk/news/world/isis-hitlist-montasser-aldeemeh-brussels-academic-islamist-terrorism-europe/. De auteur van het gesprek is een zekere Robert Verkaik. Het verscheen op 5 oktober 2018. Hij schrijft voor onder meer The Guardian en The Independent en is de auteur van enkele boeken over jihadisme waaronder ‘Jihad John, de radicalisering van een westerse moslim.’

Kwaliteitsjournalistiek bij het Nieuwsblad

Gisteren eens goed gelachen met Uw krant. Eerst brengt men het verhaal dat Vlamingen hun Vlaamse meesters niet meer kennen en toont men erboven het werk ‘De nachtwacht’ van de in Leiden geboren en in Amsterdam gestorven Rembrandt van Rijn. Een man die nooit een voet heeft gezet in Vlaanderen of België met dagelijks honderden mensen die naar dit meesterwerk in het Amsterdamse Rijksmuseum komen kijken. Uw krant kent ze dus ook niet. Proficiat.

Rembrandt als Vlaamse meester - Het Nieuwsblad - 27-09-2018

Nederland is dus Rembrandt en zijn Nachtwacht kwijt, toch als we het Nieuwsblad moeten geloven. Nu nog Vermeer, en waarom niet ook Van Gogh.

En dan was er wat verder in de krant een zoveelste verhaal over Novichok en vader en dochter Sergeï en Julia Skripal. Men toont een foto van een groep soldaten en stelt zomaar op basis van beweringen van de onderzoekers van Bellingcat dat de man rechts die fameuze Aleksander Petrov is die dan dat gif zou hebben aangebracht.

Nou ja, een look-a-like, dat is zeker maar ik zou dan eerder tippen op de twee figuren links onderaan en boven de foto als die gifmenger. En alsof deze foto enig bewijs voor wat dan ook zou zijn. Gedenk ook dat Bellingcat een onderdeel is van de Atlantic Council die vanuit de VS wordt gefinancierd.

En in de zaak van die Skripals is een ding absoluut zeker en dat is dat er nooit het uiterst dodelijke novichok is gebruikt. Anders immers hadden de vier personen waarvan sprake reeds lang dood geweest.

Skripal Rus Bellingcat - Het Nieuwsblad - 27-09-2018

Integendeel de dame, de enige zogenaamd overledene van dit verhaal, bleef nog veel uren leven nadat ze kwistig dat spul op haar had gespoten. Dit terwijl een druppel ervan onmiddellijk zou moeten doden. Mij lijkt dit allemaal eerder een verhaal uit Hallo Hallo en René ’s café.

Willy Van Damme

Brief naar de krant Het Nieuwsblad.

Het duopolie van de Belgische mediamagnaten

Voor wie interesse heeft werd er vorige week in Amsterdam voor de internettelevisie van Café Weltschmerz een interview opgenomen met als interviewer Stan Houcke, een vroegere medewerker van VPRO radio toen de VPRO nog de VPRO was.

 

Het onderwerp betreft het duopolie met Mediahuis en de Persgroep die na de praktisch gehele Vlaamse en deels ook Franstalige kranten in bezit te hebben gekregen dit, zeker na de overname van het dagblad De Telegraaf (TMG), ook in Nederland met succes herhaalden. Zonder trouwens merkwaardig veel discussie zowel in de media als in de politiek. Aan bod komen o.m. de gevolgen die dit heeft voor de berichtgeving op politiek en ook sociaal-economisch vlak.

Willy Van Damme

Le Monde en de folterende jihadisten

Terwijl Jorn De Cock in De Standaard van 29 maart 2018 met ‘Het einde is in zicht, het ergste moet nog komen’ nog maar eens de klaagzang van die salafisten zong over hun zoveelste nederlaag heeft Le Monde van diezelfde dag al een ander verhaal in petto over die salafisten en de strijd om Oost-Ghouta, de vlakbij Damascus gelegen streek.

Het verhaal van Laure Stephan in Le Monde noemt ‘De rebellengevangenissen van de Ghouta beginnen hun geheimen prijs te geven’ (1) toont een totaal ander beeld van wat er daar exact gebeurt. Merkwaardig want al meer dan zeven jaar voert deze krant een heuse propagandaoorlog tegen Syrië en steunt het voluit al Qaeda en haar partners.

Mohamad Alloush - Leger van Islam Syrië

Mohammed Alloesh, topman van het Leger van Islam sinds de dood van zijn neef Zahran. De man die voor het Westen en Saoedi-Arabië in Genève de leider is van de ‘vredesbesprekingen’ voor Syrië. Zijn rijk is ten einde. Hem rest eventueel nog een luxe kamer in de Ritz-Carlton in de Saoedische hoofdstad Riyad. Hier staat hij in de luchthaven van Genève. Hij verblijft gelukkig voor hem niet in Douma maar in zijn tweede vaderland Saoedi-Arabië. En hij weet zeker meer over die aanval met sarin van 21 augustus 2013.

Het bewijs van Le Monde

Ooit maakte de krant zich zelfs hopeloos belachelijk en ook verdacht toen ze in 2013 verhalen publiceerde (2) waarbij ze stelde het ultieme bewijs te bezitten dat het Syrische leger sarin had gebruikt. Een bewering die de Franse regering zoals verwacht praktisch onmiddellijk erna overnam.

Toen de VN-missie van de Zweed Ake Sellström op 13 december 2013 haar dossier over die vermeende aanvallen met sarin publiceerde (3) besprak deze in haar finaal rapport ook dat verhaal. Het werd door die commissie verworpen wegens een gebrek aan serieuze bewijsgaring. Alle ‘bewijsmateriaal’ kwam immers van die terreurgroepen. Men weigerde het daarom zelfs te onderzoeken.

Waarop Le Monde dan maar zweeg over dat vernietigende oordeel van de commissie Sellström over hun ‘bewijs’. Geen woord over dat finaal rapport in de krant. Het toont de heel doordachte manipulaties van deze zogenaamde kwaliteitskrant. Nu na jaren van het klakkeloos overnemen van de beweringen van die salafistische groepen geeft Le Monde voor zover geweten ditmaal voor de eerste maal een ander beeld.

Folteringen

Le Monde heeft het in dat artikel over het lot van de massa’s gevangen van het Leger van de Islam die recent werden vrijgelaten of konden ontsnappen aan het privélegertje van de familie Alloesh.

Oost-Ghoetta - betoging tegen jihadisten - 12 Maart 2016

Een betoging in Oost-Ghouta tegen de aanwezigheid van die salafisten daar in de dagen voor de bevrijding. Een verhaal dat ook het aan de Moslimbroeders gelieerde Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten bevestigde. Reeds in 2015 waren er tegen het Leger van de Islam daar betogingen die echter bloedig werden onderdrukt. Uit de cijfers van de VN en de Syrische regering van diegenen die naar het jihadistengebied in de provincie Idlib vertrokken en diegenen die bleven of naar de vluchtelingenkampen van de regering trokken blijkt dat die jihadisten, hun familie en aanhangers ongeveer 10 tot 15% van de bevolking uitmaakten.

Volgens Le Monde bevatten die gevangenissen niet alleen gewapende opposanten maar ook vrouwen en kinderen van andere geloofsgemeenschappen en simpele burgers en arbeiders uit onder meer de vlakbij gelegen industriestad Adra die in 2013 bij een raid werden gevangen genomen.

Daarbij werden volgens de krant: “De gevangenen gebruikt om de tunnels te graven in de door het regime belegerde zones. Anderen werden dan weer onderworpen aan folteringen.” Voor de goede waarnemer niets nieuws natuurlijk. Alleen wekt het verbazing dat Le Monde dit nu pas ‘ontdekt’.

De waarheid is echter nog veel erger. Men vergeet hier de slachtpartijen met onthoofdingen, het van de daken gooien van vermeende homoseksuelen, het achterhouden voor de bevolking van voedsel en geneesmiddelen, het grootschalig plunderen en de verplichte invoering van hun vorm van salafisme met onder meer het verbod op roken en muziek.

Zo zal het de kenners van het dossier ongetwijfeld opgevallen zijn dat zo goed als alle vrouwen die uit het gebied ontsnapten met een nikab waren getooid. Voor vrouwen zonder nikab was er immers de foltergevangenis van de familie Alloesh.

Willy Van Damme

1) Le Monde, 28 maart 2017, Laure Stephan, ‘Avec la chute de la Ghouta orientale, les prisons rebelles commencent à livrer leurs secrets.’ , http://www.lemonde.fr/proche-orient/article/2018/03/28/avec-la-chute-de-la-ghouta-orientale-les-prisons-rebelles-commencent-a-livrer-leurs-secrets_5277466_3218.html#ClTOOPt9sod8SjwH.99

2) Le Monde, 27 mei 2013, Philippe Rémy, ‘Guerre chimique en Syrie – Sur le front de Damas’, http://www.lemonde.fr/proche-orient/article/2013/05/27/syrie-le-monde-temoin-d-attaques-toxiques_3417225_3218.html.

En 5 juni 2013, ‘Comment “Le Monde” a obtenu des preuves de l’usage d’armes chimiques en Syrie?’, http://www.lemonde.fr/proche-orient/chat/2013/06/05/comment-le-monde-a-obtenu-des-preuves-de-l-usage-d-armes-chimiques-en-syrie_3424321_3218.html

Met als vraag: Waarom schreef Philippe Rémy die leugens schreven en waarom deze krant dit publiceerde. Waarbij Le Monde in de weken en maanden nadien regelmatig opriep tot oorlog tegen Syrië.

En hoe kon die journalist het samen met fotograaf Laurent Van der Stockt twee maanden, zoals de krant beweert, zonder kidnapping uithouden bij die salafistische terreurgroepen in Oost-Ghouta? Een regio waar onder meer al Qaeda erg actief was. Geweten is dat veel buitenlandse perscorrespondenten nauw samenwerken met de veiligheidsdiensten van hun land.

3) VN, 13 december 2013, ‘ United Nations Mission to Investigate Allegations  of the Use of Chemical Weapons in the Syrian Arab Republic. Final report.’ https://unoda-web.s3.amazonaws.com/wp-content/uploads/2013/12/report.pdf

De video-opname van de persconferentie waarbij Ake Sellström de beweringen over die gifgasaanval in Oost-Ghouta van 21 augustus 2013 van Human Rights Watch, The New York Times en fantast Eliot Higgins, alias Moses Brown, ridiculiseert is te vinden op ‘UN Mission to Investigate Allegations of the Use of Chemical Weapons in the Syrian Arab Republic – Press Conference’: http://webtv.un.org/watch/un-mission-to-investigate-allegations-of-the-use-of-chemical-weapons-in-the-syrian-arab-republic-press-conference/2932994876001/.

De raket met sarin had, naar hij op een vraag toen antwoordde, geen 9 km zoals de naar oorlog smakkende Human Rights Watch beweerde maar hoogstens 2 km gevlogen en kwam dus bijna zeker van bij die jihadisten. Waarvan het ook geweten was dat zij alleen met dit type raket werkten. Een cruciaal gegeven welke zeer bewust uit de massamedia werd gehouden.

Syrië–Hallo, met wie spreek ik?

Een van de opmerkelijke aspecten van de oorlog tegen Syrië is buiten het gebruik van die tienduizenden buitenlandse jihadisten vooral de aanwezigheid van de modernste digitale communicatietechnologie. Het gebruik van Skype, Facebook, Twitter, Messenger en Instagram zijn er courante praktijk. Zeker door die jihadisten. Ze werden er duidelijk vooraf door westerse specialisten in opgeleid.

Mediatrainingen

Experts die ook zorgen voor al het nodige materiaal. Jorn De Cock, correspondent in Libanon voor De Standaard, en zijn echtgenote pronkten zelfs met het feit dat zij in Libanon opleiding gaven aan die ‘vrijheidsstrijders’.

Zie maar bijvoorbeeld ook eens naar het foto- en videomateriaal date ISIS op zeker ogenblik leverde. Het was van een zeer hoge kwaliteit, geen spul afkomstig van wat getikte extremisten maar het werk van topprofessionals. Met als vraag waar men het echt maakte.

ISIS in Yarmouk - Onthoofdingen Hamasleden - 3 april 2015

Het van ISIS afkomstige beeldmateriaal was van een zeer hoge kwaliteit en werd vermoedelijk elders gemaakt door echte specialisten. In de VS, Qatar of London?

Bovendien kwam daar na verloop van tijd nog het totale isolement van die jihadistische groepen bij. Legio waren het aantal westerse journalisten die ongeveer vanaf midden 2012, toen de opstand al feitelijk mislukt was, het slachtoffer werden van ontvoeringen door die salafistische terreurgroepen of er door gedood werden. Overduidelijk een bewuste en succesvolle strategie van die jihadisten want journalisten bleven uit schrik weg.

Waarom? In wezen had dit voor die salafisten alleen grote voordelen. Voorheen immers hadden zij de informatiestroom richting de westerse media niet geheel onder controle. Er was immers steeds het risico dat een of andere freelancer als een soort los kanon zou berichten en bewijzen dat die zogenaamde vrijheidsstrijders slechts een stel door de CIA betaalde plunderaars, psychopaten en moordenaars waren. Mensen zonder moraal.

En dit moest vermeden worden. Het gevolg is dat tegenwoordig alle contacten tussen die terreurgroepen en de buitenwereld verlopen via die nieuwe digitale media. En dat is een voor al Qaeda & company prachtige uitvinding.

Wie is er exact aan de lijn?

Wil een krant of televisiestation een sfeerbeeld van ter plaatse hebben dan zijn er de door die groepen geleverde foto’s en video’s. Geen toeval bijvoorbeeld dat de door de Britse veiligheidsdiensten opgerichte Witte Helmen allen een helm met erop een camera als standaarduitrusting hebben. En wil een krant of televisiejournaal een man uit bijvoorbeeld Oost-Ghouta spreken dan is er Skype.

Witte Helmen & jihadisten - Augustus 2016

De vermoedelijk door de Britse geheime dienst MI6 opgerichte Witte Helmen hebben als standaard een witte helm met een camera er op. Geen toeval maar een door de Britse en Amerikaanse pr-bureaus uitgekiende mediastrategie.

De controle op de informatie vanuit die door jihadisten bezette gebieden is dus praktisch 100%. Een droom voor die terroristen en hun westerse financiers. Trouwens hoe geraakt men op die redacties aan de adresgegeven van die willige informanten. Gevonden in het telefoonboek van Idlib? Ongetwijfeld echter gekregen van een vriendelijke bron. Een infiltrant van de CIA? En dat zal die je zeker niet verklappen.

Want wie heeft in Oost-Ghouta elektriciteit en een computer met Skype en wifi? Slechts enkelen natuurlijk. En bovendien kan men er gif op nemen dat die allen door al Qaeda en haar vrienden gekend zijn.

En wie via Skype op televisie kwaad spreekt over bijvoorbeeld het Leger van de Islam riskeert zijn leven. Men zal trouwens zeker geen elektriciteit meer krijgen of wifi. Want elektriciteit komt er in die gebieden alleen van generatoren en die hebben brandstof nodig. En wie heeft geld voor een generator en brandstof? Zeker niet Mohammed of Abdoelah modaal.

Kinderen met nepbloed

Het is echter vermoedelijk nog veel erger. Men belt wel via Skype naar iemand maar wie is dat? En waar verblijft die? Die persoon kan wel zeggen dat hij vanuit Douma belt, fotograaf of dokter is en Abdoella Zain heet. Maar is dat wel zo?

Men kan evengoed met iemand in Qatar, Washington of London bellen die werkt voor MI5, de Mossad of de CIA. Wie zal het zeggen? Zeker niet diegene die aan het woord komt of foto’s en video’s levert. En controle is gewoon onmogelijk.

Bovendien is er het al even grote probleem van het foto- en videomateriaal. Niemand kan controleren of die beelden die de VRT of NOS gebruikt wel komen van bijvoorbeeld Oost-Ghouta of Idlib. Een effectieve controle is ook hier niet mogelijk.

Witte Helmen met foto's kind - Russische bombardementen

Een typisch voorbeeld van vervalst fotomateriaal welke door de Witte Helmen hergebruikt werd. Een courante praktijk in deze oorlog. De Russen waren maar op 30 september 2015 beginnen bombarderen. Maar de Britten wilden al vanaf dag 1  met modder naar Rusland kunnen gooien en dus recycleerde men dan maar vlug vlug die foto. Tot een slimmerik het ontdekte. Pech. Toch mooi die kinderen niet! Hou de zakdoek maar al klaar!

Geweten is dat veel fotomateriaal vals is en komt uit andere conflictgebieden of met fotoshop werd bewerkt. Zo rolde men in Egypte een filmstudio op waar men kinderen met nepbloed besmeurde en dan filmde. Made in Oost-Ghouta of was het Aleppo? !

Het hermetisch afsluiten voor journalisten van de provincies Idlib en Daraa bij de Jordaanse grens is dan ook geen toeval maar een bewust beleid van de VS om zo een absoluut mogelijke controle te hebben over de informatiestromen naar de westerse media en zo het voorgelogen publiek. Geniaal feitelijk. Zeker daar onze massamedia toch zo onkritisch zijn als maar mogelijk is en alles wat al Qaeda aanlevert opnemen voor waar. Zonder vragen!

Willy Van Damme

NASCHRIFT

Een regelmatige lezer van deze blog stuurde mij per email vannacht de volgende reactie:

VRT nieuws gezien over Ghouta? Daarin kwam een inwoner van Ghouta aan het woord. Ene Wael Al-Tawil. https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/03/08/-wie-niet-gelooft-wat-in-ghouta-gebeurt–mag-hier-altijd-zelf-ee/

“Eén van hen is Wael Al-Tawil, een 21-jarige fotograaf die in het stadje Douma woont. Met zijn fototoestel probeert hij de gruwel van de oorlog aan de wereld te laten zien”Ik heb die knul eens gegoogeld.

Zijn Twitter account is interessant. https://mobile.twitter.com/foxwael12 . Zover ik zie tot mei 2017 twitterde die kerel bijna uitsluitend over Amerikaanse politiek. (Sporadisch Europa, Syrische vluchtelingen of iets over oorlog in Syrië, maar echt zelden – het grootste deel Amerikaanse politiek, cultuur, fait divers).

Ofwel bevond die knul zich voor mei 2017 niet in Ghouta, ofwel had die daar een luizenleventje. Mij maak je niet wijs dat indien je moet zien te overleven, je dan de Amerikaanse politiek opvolgt zoals deze deed.

Hier is een geurtje aan.

P.

Antwoord:

Ik heb dat dan ook eens bekeken en wat ik vermoede wordt door dit verhaal dacht ik wel bewezen. Die man toonde geen enkele interesse voor de toestand in Syrië en Douma of Assad en dan plots dit. Zijn laatste niet-Syrische post is die van 16 maart 2017 met een foto van Maxine Waters, een in het buitenland bijna onbekende Democratische volksvertegenwoordigster uit Californië die zich uitlaat over Trump.

Wael al Tawil - 1

Een vermeende foto van onze fotograaf Wael al Tawil die hij op 26 april 2017 zelf op Twitter zet. Nog diezelfde dag plaatst hij via instagram een eerste serie foto’s van wat dan Oost-Ghouta moet zijn. Hij zou in oorlogsgebied zitten en dus zonder elektriciteit, telecommunicatie, verwarming en drinkwater. Maar kijk hoe net die man er uitziet, fris geschoren, nette kledij en een fototoestel waarop geen enkel schrammetje zichtbaar is. Zijn wasmachine werkt dus.

Ook is er bijvoorbeeld geraas over Uber in Seattle, enzovoort. Je krijgt ook dagelijks tweets over allerlei pietluttige details betreffende de VS zoals over het feit dat leerlingen in de VS cursief schrijven moeten leren.

En dan plots na 16 maart krijgt je de eerste Syrische tweet met een ordinaire sfeerfoto en dan begint het verhaal van Douma. Ook verschijnt hij plots ook op Instagram met allerlei foto’s, naar hij stelt uit Douma. Essentieel echter pas op 20 september 2017, daarvoor zijn het eerder foto’s van de natuur of wat men kan omschrijven als kunstfoto’s.

Merkwaardig is dat het gesprek op de VRT met onze fotograaf exclusief in het Arabisch was en gevoerd werd door de VRT medewerker Majd Khalifeh. Het twitteraccount van Wael al Tawil toont echter aan dat de man perfect Engels kan schrijven en ook tot april 2017 alleen Engels gebruikt en dus ook geen interesse toont voor Syrië.

Waarom dan een gesprek in het Arabisch voeren als de man perfect Engels kan spreken. Om zijn verhaal geloofwaardig te maken. Ik denk het. Zijn twitteraccount heet trouwens foxwael12. En fox is toch een Engels woord dacht ik. Enige voorzichtigheid met het bronnenmateriaal is bij de VRT blijkbaar niet merkbaar..

Vermoedelijk woont die man dan ook niet in Douma maar ergens in de VS. Het gebied is al sinds 2016 geheel omsingeld en alleen via door die salafistische groepen gecontroleerde smokkeltunnels bereikbaar. Het is de enige logische verklaring voor de inhoud van zijn twitteraccount. En ja, over de aanwezigheid van al Qaeda en hun mogelijks vervalst foto- en videomateriaal zweeg hij. Natuurlijk.

Willy Van Damme

BBC en Saoedi-Arabië–Met de B van bedrog

Je moet het de Britse media toegeven. Niemand lijkt beter in het verdraaien van de feiten en vervalsen van de geschiedenis dan de Britse pers. De wijze waarop het Canadees-Britse persbureau Reuters bijvoorbeeld werkt is op dat vlak toonaangevend. Alleen wie zorgvuldig en met achtergrondkennis leest ontdekt de manipulaties.

Ook de BBC is hier een meester in. De driedelige documentaire reeks over Saoedi-Arabië die gisteren op BBC Two begon (1) is een prachtvoorbeeld van hoe deze zender erin slaagt om alles te vervalsen, niet door daarom te liegen maar door vooral de essentie te verzwijgen. Bijna constant werd de kijker gisteren bedrogen. Een traditie natuurlijk bij de Britse openbare omroep. Om niet te vergeten: Het is een staatsbedrijf.

Stichting Saoedi-Arabië

En voor die vervalsingen waren er gisteren voor wie het dossier van de strapatsen der familie al Saoed kent voorbeelden zat. Voldoende om te concluderen dat dit geen toevallige fouten waren maar heel bewuste weglatingen om de misdadige sleutelrol van het Westen weg te moffelen. Waardoor men gemakshalve alle schuld voor de huidige toestand alleen bij de inderdaad misdadige familie al Saoed kon leggen.

Salman bin Aboelaziz al Saoed - 3

De Saoedische koning Salman bin Abdoel Aziz al Saoed, is zonder enige discussie een gevaarlijk man. Bij zijn aantreden als vorst trok praktisch het ganse politieke establishment van Washington naar Riyad om hem eer te betonen. Ook onze koning Philip pakte toen zijn valiezen richting de salafistische dictatuur. Het toont het belang van deze man in de wereldpolitiek. Hij is echter ziek en zijn zoon kroonprins Mohammed bin Salman is nu de ware baas.

Neem bijvoorbeeld de stichting van Saoedi-Arabië zelf in de periode 1920-1936. Het klopt inderdaad dat de familie Al Saoed het uiterst sectaire salafisme (verkeerdelijk soms wahhabisme genoemd) als staatsideologie gebruikte bij haar succesvolle veroveringstocht. Wat men echter vergat te vermelden was de cruciale rol die de Britten hierbij toen speelden.

Het Arabisch schiereiland was na het verjagen van de Ottomanen in 1918 een slagveld waar een serie rivaliserende clans vochten om de macht. Het waren de Britten die via wapenleveranties en politieke druk die strijd beslechten.

Daarbij joeg men de familie al Hoessein weg uit Mekka en Medina en kregen zij van de Britten dan maar Irak en Jordanië als geschenk. Ze heersen als westerse pro-consuls nog steeds over Jordanië. De salafistische al Saoed kreeg dan in ruil praktisch het gehele Arabische schiereiland incluis Mekka ten geschenke. Dat het salafisme zo macht, geld en islamitische legitimiteit kreeg is dan ook voor een groot deel de schuld van Londen.

Maar dat kan de BBC haar kijkers natuurlijk niet vertellen. En dus kregen deze burgers in ruil een fantasierijk verhaal opgediend. Maar hadden de Britten in het interbellum daar anders opgetreden dan was er misschien nu niet eens sprake van die vorm van islamitisch fascisme.

Want zonder het Saoedische oliegeld – zo bewees deze reportage ten over – was dit een bijna anonieme visie op de islam gebleven. Netjes verborgen onder enkele tenten in een oasestad ten midden van de grote woestijn, de Rub al Khali. Wat massa’s leed had vermeden.

Joegoslavië en prins Salman bin Abdullah

Neen, het echte verhaal kreeg men niet zodat de huidige koning Salman de volle laag kreeg. Inderdaad – en de serie bracht hier niets nieuws – het was hij die als verantwoordelijke voor allerlei salafistische stichtingen in o.m. Joegoslavië op grote schaal slachtpartijen organiseerde en zo zorgde voor een stevige verankering van het salafisme op de Balkan. Documenten en getuigenissen tonen ten overvloed de betrokkenheid van de huidige Saoedische koning. De man was toen gouverneur van de hoofdstad Riyad.

Maar ook hier weer diezelfde vervalsing. Geweten is immers dat die Saoedische aanwezigheid – Bin Laden was wel eens te gast bij de toenmalige Bosnische president Alia Izetbegovic – gebeurde in nauw overleg met de VS, NAVO en de EU. De Joegoslavische oorlog is immers vooral het werk geweest van de EU die ten alle prijzen de Balkan geheel onder haar controle wou krijgen. En een onafhankelijk Joegoslavië was daarbij onaanvaardbaar.

Hoessein bin Ali al Hashemi - 2

Hoessein ibn Ali al Hashimi, emir van Mekka wier familie voor 1920 eeuwenlang heersers waren over Mekka en die een directe afstammeling zou geweest zijn van de profeet Mohammed en diens stam de Hasjemieten.

Hij weigerde echter in 1919 het Verdrag van Versailles te ondertekenen. De reden hiervoor was de verklaring van de Britse minister van Buitenlandse Zaken Arthur Balfour die Palestina met daarbij Jeruzalem aan de zionistische beweging schonk.

Uit wraak begonnen de Britten dan de familie al Saoed te steunen tegen Hoessein. Faisal en Abdoellah, zijn twee zoons, kregen als goedmaking van de Britten nadien dan maar Irak en Jordanië om daar koninkje te spelen. Om de zionisten te plezieren gaf men dus gans Saoedi Arabië aan een salafistische clan!!

De huidige verantwoordelijke voor de mensenrechten bij de VN is een zekere Zeid Ra’ad al-Hussein, een telg van die familie die nu over Jordanië mag heersen. Het verklaart waarom die regelmatig zware beschuldigingen uit over de Syrische regering en zwijgt over die salafistische terreurgroepen. Zij werken deels vanuit zijn Jordanië

Als toen nog prins Salman hier het salafisme introduceerde en er zoals nu in Syrië zijn koppensnellers heen stuurde dan gebeurde dat met medeweten en steun van de EU en het ganse Westen. Wie weet vroeg Brussel het hem zelfs. Afghanistan was toch een Westers ‘succes’ gebleken niet? Over dit aspect kon je in de toenmalige kranten echter wel geen woord lezen. Het was de omerta, de censuur.

Maar ook dit werd door de makers van deze reportage dus heel netjes verborgen. De kijkers zouden het eens kunnen te weten komen hoe men in Brussel, London en Washington dit salafisme ook in Europa op weg hielp naar steeds meer slachtpartijen zoals in Zaventem en Manchester om al die oorlogen en geweld elders niet te vergeten.

Lachwekkend was zeker ook de bewering in de uitzending dat men in Saoedi-Arabië desnoods een salafistische beweging voor de bevrijding van Jeruzalem zou steunen. Sinds het omverwerpen van het koninkrijk in Noord-Jemen in 1962 werken Israël en de familie al Saoed heel nauw samen. Vroeger in het geheim, nu in alle openheid.

Steun voor een oorlog tegen Israël moet men bij de familie al Saoed dan ook niet zoeken. Hamas kreeg er nog geen cent en de rivalen van Islamic Jihad in Gaza evenmin. En iedere kenner van salafistische terreurbewegingen weet dat deze in hun nu al 40-jarig bestaan nog nooit een aanslag pleegden in Israël zelf. Wel in tientallen landen elders in de wereld. Vooral dan in landen met een moslimmeerderheid. En dat kan uiteraard geen toeval zijn.

Mumbai 2008 en de DEA

Ook de erg bloedige en spectaculaire aanslag van 26 november 2008 in de Indische stad Mumbai van de Pakistaanse salafistische terreurgroep Lashkar-e-Taiba van 2008 kwam ter sprake. En ook hier weer eenzelfde praktijk; Zo vergaten ze te melden dat de scouting voor deze aanval het werk was van de in Washington DC geboren David Coleman Headley, alias Daoud Sayed Gilanio, een agent van de Amerikaanse Drug Enforcement Administration (DEA).

David Headley

David Headley, drughandelaar, bajesklant, agent van de DEA, salafistisch terrorist en de man die de cruciale voorbereidingen trof voor de terreuraanslag in Mumbai van 2008. Resulterend in 168 doden. Toen hij later in Denemarken ook een aanslag aan het voorbereiden was stopte men hem echter.

Officieel was deze man door de DEA uit een Amerikaanse gevangenis gehaald om te infiltreren in Pakistaanse drugroutes naar de VS. Maar toen hij in Pakistan aankwam vervoegde hij nog bijna diezelfde dag Laskhar-e-Taiba, een groep die werd gezien als de moorddadigste der lokale terreurgroepen.

Volgens de DEA was men hem nadien en jarenlang gewoon uit het oog verloren. Dit terwijl de man nadien nog regelmatig in de VS op bezoek was geweest en zijn drie vroegere vrouwen de FBI herhaaldelijk hadden verwittigd van zijn terroristische activiteiten.

Maar ja, ook hier zou de kijker over de rol van het westen en die salafistische terreurgolf wel eens rare en voor de Britse overheid ongepaste conclusies kunnen trekken. En dus pleegde men ook hier dan maar nog eens een flinke portie censuur.

Een gelijkaardig systeem paste men trouwens eveneens toe betreffende de Saoedische steun aan al Qaeda en de aanslagen van 11 september 2001 op het WTC in New York en het Pentagon. Er volgde nadien een groot onderzoek dat echter bij nader toezien niets anders bleek dan een schaamteloze witwasoperatie om de ware aard van de feiten en de rol van de familie al Saoed en de Amerikaanse overheid te verdoezelen.

En dus kreeg men ook hier veel fantasie maar geen harde feiten. Waarbij het verhaal van de slachtoffers en kritische waarnemers door de makers ook maar netjes in die al zeer grote doofpot gestopt werd. Hou ze maar dom die kijkers.

Hoe de EU ISIS bewapende

En dan kwam natuurlijk onvermijdelijk de oorlog in Syrië eveneens aan bod. Daar kwam, een beetje verrassend toch, het recentste rapport van de Britse CAR, Conflict Armaments Research Ltd, (1) over de wapens van ISIS ter sprake. Een erg belangrijk document daar het in detail en op een zo te zien correcte wijze de wapenstroom richting ISIS onderzocht.

Het rapport bewijst nogmaals wat critici zoals hier deze blog al jaren zeggen en dat is dat ISIS gewoon een creatie van het westen is die hen voorzag van alle nodige fondsen, wapens, materiaal en politieke steun. ISIS moest Irak vernielen en Syrië zodanig verzwakken dat het overleven van Assad een bij voorbaat verloren zaak was. Syrië als chaosstaat.

Gebleken is dat vooral Bulgarije maar ook andere landen uit het vroegere Warschaupact op grote schaal oude Sovjetwapens zijn blijven produceren die o.m. Washington en Riyad dan kochten en langs Jordanië en Turkije en via derden, vooral dan andere salafistische Syrische terreurgroepen, leverden aan ISIS. Alhoewel er ook sprake is van nachtelijke leveringen met ongemarkeerde vliegtuigen.

ISIS in Yarmouk - Onthoofdingen Hamasleden - 3 april 2015

ISIS in voor hen betere tijden. De meeste door hen gebruikte wapens kwamen uit de EU, vooral Bulgarije, die door vooral de VS en Saoedi-Arabië er speciaal voor hen waren gekocht. Zie maar wat mooie uniformen deze vrienden van het westen hier dragen.

Vooral de VS en Saoedi-Arabië kochten volgens dit verslag wapens die voor de eigen legers niet geschikt waren – het Westen en Saoedi-Arabië gebruiken nu eenmaal ander niet-compatibel wapentuig – en dus alleen konden dienen voor waar ze toen nodig waren: Syrië.

Uiteraard wist men dat in Brussel en zeker in Bulgarije maar de handel ging gewoon door en in crescendo. Met andere woorden: Bulgarije, toch een lidstaat van de EU, leverde illegaal wapens aan al Qaeda, ISIS en andere bendes. Zolang men Syrië, en Irak, maar vernielde. De moreel hoogstaande waarden van de EU nietwaar?

Het misschien wel meest schokkende deel van dit rapport is echter dat bleek dat die wapenleveringen door o.m. Saoedi-Arabië vanuit Bulgarije aan ISIS tot in de lente van vorig jaar bleven duren. Dus op een ogenblik dat het Iraakse leger zich opmaakte voor de bevrijding van de stad Mosoel. Transporten die uiteraard ook maar konden gebeuren met medeweten van de EU.

Dus terwijl België en Nederland beweerden dat ze ISIS in Irak en Syrië bombardeerden leverde de EU hier bij ISIS bommen, raketten en geweren. Hoeft het te verbazen dat de EU in de regio niet echt een geliefde partner is. Onze minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) mocht met Nieuwjaar van de regering in Bagdad zelfs de Belgische soldaten in het noorden van Irak in Koerdistan niet bezoeken. Tot zijn ongenoegen. Nou, hij zocht het zelf. (3)

Al Saoed de nieuwe Moebarak?

Dat de BBC-reportage het dus ook over dit rapport van CAR had kwam wel wat verrassend. Het verslag is nu eenmaal pure dynamiet. Maar geen zorg, ook hier zorgde men er netjes voor dat alleen de familie al Saoed als de slechteriken in beeld kwamen. Dat de VS hier volgens CAR via dit systeem eveneens grootschalig wapens aan ISIS leverde werd mooi verzwegen.

Het eerste deel van deze documentaire was dan ook een regelrechte aanval op Saoedi-Arabië zelfs al poogde men schuchter kroonprins Mohammed bin Salman wat krediet te geven. Totaal ten onrechte. De man is een crimineel van het zuiverste water die voor zijn plannen voor niets terugschrikt en zelfs Saad Hariri, de premier van Libanon, liet ontvoeren om hem zo op televisie te laten paraderen. Uniek in de moderne geschiedenis.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de Saoedi’s weigerden mee te werken aan de uitzending en de makers ervan de toegang tot Saoedi-Arabië ontzegden. En ongetwijfeld zal er achter de schermen tussen Riyad, Londen en Washington hierover ontzettend veel ruzie geweest zijn. De BBC is nu eenmaal een staatsomroep die luistert naar de Britse regering en zo naar de VS.

Mohammed bin Salman bin Abdoelaziz al Saoed, prins en minister van Defensie

De 32-jarige Kroonprins Mohammed bin Salman regeert als een alleenheerser die zelfs de eigen familie laat arresteren. Nadat hij de Libanese premier Saad Hariri ontvoerde riep hij de Palestijnse president Mahmoed Abbas bij zich en eiste hij dat de PLO in Libanese vluchtelingenkampen in opstand zou komen. Die weigerden echter. Nadien liet Abdoellah bin Hoessein, de Jordaanse koning, Ali bin Hoessein, Faisal bin Hoessein en prins Talal bin Mohammed, twee broers en een neef en topfiguren in het leger, arresteren wegens verdachte contacten met kroonprins Mohammed bin Salman. Eerder weigerden Israël en Egypte in Libanon militair tussenbeide te komen tegen Hezbollah. Toen de kroonprins echter in die periode in Washington een nooit geziene bolwassing kreeg haakte hij af en kwam Hariri vrij.

Het was dan ook geen toeval dat er bijna alleen oud-gedienden de CIA of andere Britse en Amerikaanse ‘specialisten’ aan het woord kwamen. Alsof alleen die er iets serieus over kunnen zeggen.

Dat men een David Petraeus, ex-baas van de CIA, hierover aan het woord liet spreekt eveneens boekdelen. Men had hem kunnen vragen over de steun aan al Qaeda en ISIS door de CIA en het Pentagon toen hij er baas was. Men deed het uiteraard niet. De man die ISIS mee hielp creëren die dan zijn beklag maakt over de Saoedische steun aan ISIS. Je moet maar durven. BBC met de B van bedrog.

Deze reportage gaat natuurlijk bij de familie al Saoed de indruk versterken dat zij weleens hetzelfde lot zouden kunnen ondergaan als bijvoorbeeld de Sjah van Iran of president Hosni Moebarak in Egypte.

Reportages als dit zijn een belangrijk politiek teken vanuit Londen en Washington dat de speeltijd wel eens voorbij zou kunnen zijn voor de al Saoed. De scenario’s circuleren trouwens al volop in Saoedi-Arabië. Met het land omgevormd tot een lappendeken van elkaar bestrijdende woestijnstaatjes. Balkanisering heet dat. Of een nieuw Syrië?

Willy Van Damme

1) BBC Two, ‘House of Saud: A family at war’, Michael Rudin, 9 januari 2018. Driedelige reportagereeks. Volgende episodes op 17 en 23 januari telkens om 22 uur.

Balkanisatie Saoedi-Arabië - NYT - 28 september 2013

De kaart van het Midden-Oosten van 28 september 2013 uit The New York Times. Of hoe men in de VS Irak en Syrië in drie of vier stukken zag met geel/okergeel voor Assad, groen voor ISIS/al Qaeda en paars voor de huidige bewindvoerders in Bagdad, als ze de hoofdstad tenminste konden behouden. Saoedi-Arabië valt dan uiteen in een centraal Wahhabistan en een Noord-, Zuid-, Oost- en Westelijk Arabië. Ook Jemen valt dan terug in twee stukken. Volgens de toenmalige Amerikaanse leerling-tovenaars.

2) Conflict Armaments Research Ltd, ‘Weapons of the Islamic State, a three-year study in Syria and Iraq’, December 2017. Wie wil kan die studie per mail hier aanvragen. De studie is 202 pagina’s dik.

Opvallend is dat de in de uitzending geïnterviewde medewerker van dat CAR eveneens zweeg over de rol van de VS en de EU. De sponsor van dit rapport is de EU en de Duitse regering. In een eerdere studie sprak CAR alleen over de herkomst van de wapens, niet over wie ze had gekocht en daarna aan ISIS leverde. Uit deze studie is ook gebleken dat de meeste wapens die ISIS gebruikte via dit kanaal waren bekomen.

3) Peter De Roover, fractieleider van de N-VA in het federaal parlement, schreef op 26 november 2015 op Knack.be een stevig pleidooi ter verdediging van Saoedi-Arabië tegen de toen toenemende Belgische kritiek op het land. De argumentatie van De Roover was dat wij het land broodnodig hadden in de strijd tegen ISIS en dus kritiek op dat land niet kon. Grapjas die De Roover. Maar de familie al Saoed kan ook heel genereus zijn. Dat is geweten.

Chams Eddine Zaougui–Een karikaturale Arabische geschiedenis

Het schrijven van boeken over geschiedenis is zoals elke serieuze historicus goed weet geen gemakkelijke zaak. Het is vooreerst een kwestie van zich zo volledig mogelijk te documenteren en die stukken grondig te onderzoeken via wat men noemt bronnenkritiek. Waren de auteurs van die documenten betrokken in de zaak en zo ja, wat was hun positie? Ook moet men nakijken of men wel alle belangrijke bronnen bestudeerde. Met als dan logische vraag: Wat is hier dan wel belangrijk en niet belangrijk? Niet simpel.

Maar voor de auteur al even moeilijk is de zelfkritiek. Is men wel zonder vooroordelen aan het werk begonnen? Heeft men voldoende en continue controle over zichzelf? Onderzoekers en schrijvers hebben nu eenmaal onvermijdelijk een eigen culturele en maatschappelijke achtergrond en neigen soms automatisch en onbewust om dit te laten doorwegen bij het schrijven.

Qatar het voorbeeld

En zeker wanneer men geschiedenisboeken over de actualiteit schrijft is het gevaar dubbel. Niet zelden betreft het conflicten en zelfs oorlogen en dan is het bij het doorzoeken van het beschikbare bronnenmateriaal nog lastiger. De waarheid is dan zeldzamer als de spreekwoordelijke witte raaf.

Chams Eddine Zaougui - Dictators - Een Arabische geschiedenis.- - Polis - 2016

Chams Eddine Zaougui toont in het boek zijn voorkeur voor Qatar en de Syrische terreurgroepen. Het is een mooi staaltje van het vervalsen van de geschiedenis.

Nepverhalen en het vervalsen van documenten zijn in zo’n gevallen schering en inslag. Veel onderzoekers, zeker journalisten, zijn bovendien partijdig en werken niet zelden in opdracht van of in samenwerking met hun regering of een andere mogendheid. .

Landen als Qatar, Saoedi Arabië, Koeweit, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten zijn ook erg gul met als gevolg dat menig ‘expert’ in het Midden-Oosten bij nader toezicht gelieerd blijkt aan een van die regeringen. Vermeende specialisten als een Charles Lister en Hassan Hassan kan men mits wat zoekwerk zo plaatsen.

Typerend is ook het geval van Jorn De Cock, correspondent van De Standaard voor het Midden-Oosten, wiens vrouw ten tijde van de oorlog van Qatar en het Westen tegen Libië vanuit Qatar als hoofdredactrice van een propagandawebsite die opstand steunde. Hij schreef dan voor zijn krant over diezelfde opstand/oorlog. De inhoud van zijn stukken kon men dan ook al vooraf raden.

Weinig nieuws

Een door onze media veel gebruikte expert is Chams Eddine Zaougui, een Belg met Tunesische wortels. Vorig jaar publiceerde die ‘Dictators, een Arabische geschiedenis’. (1) Het boek bespreekt de geschiedenis van de Arabische wereld na 1945 toen de huidige staten hun vorm kregen.

Voor wie de historiek van die regio kent bevat het geen nieuws. Het beschrijft de periode toen de Egyptische president Gamal Abdel Nasser aan het bewind kwam, de crisis rond het Suezkanaal, zijn neergang en de opkomst van andere Arabische leiders zoals de Iraakse president Saddam Hoessein, Hafez al Assad in Syrië, Ben Ali in Tunesië en Moammar Kadhaffi in Libië.

Daarbij bespreekt hij de wijdverspreide corruptie en de brutaliteiten van leger en politie in die staten. Niets nieuws want hierover zijn al ganse bibliotheken volgeschreven, zelfs in het Nederlands. Wel is het door hem geschetste beeld erg negatief en vergeet hij gemakshalve zaken die een positiever beeld geven zoals in Tunesië, Libië en Syrië. Die landen waren helemaal geen hel zoals hij hier schetst. Ook Egypte niet.

Dat hij bij die historiek ook al eens een vrij serieuze fout maakt is wel opmerkelijk. Zo schrijft hij over Jemen: “Zodra de Britten het land verlieten, viel het uiteen in twee onafhankelijke republieken.” (p116)

Chams Eddine Zaougui roept het ene ogenblik op tot het invoeren van een Europese bestuursvorm voor landen als Egypte maar schrijft wat later in zijn boek dat dit misschien toch niet mogelijk is. Maar hij heeft wel geen problemen met allerlei Syrische terreurgroepen die er niet voor terugschrikken om zichzelf te filmen als ze al feestend een zwaar ziek kind kelen. Ieder zijn fanclub natuurlijk.

Een merkwaardige historiek over het land. Jemen is in wezen in zijn geschiedenis nooit echt bezet geweest. De Romeinen, de Saoedi’s, Britten, Egyptenaren en Ottomanen poogden maar faalden allen. Alleen de Ottomanen kwamen er het dichtst bij maar ook hun macht was heel beperkt.

En wat de Britten betreft. Nou, in 1839 veroverde de Britse Oost-Indische Compagnie de havenstad Aden, toen het bezit van een lokale heerser, en een klein gebied errond. Als haven op weg naar hun Indië, het Brits kroonjuweel, was het veroveren van Aden voor hen essentieel. De Britse controle werd verder wat vergroot door vage akkoorden met lokale stammen maar verder ging dit nooit. In wezen bezat Londen Aden en niet meer.

In 1967 vertrokken de Britten en ontstond hier een eigen staat, het zogenaamde Zuid-Jemen, een republiek waar radicale Arabische nationalisten baas waren. Sanaa en de andere belangrijke Jemenitische steden als Mocha en Taiz en behoorden bij wat men dan Noord-Jemen noemde, tot 1968 een koninkrijk met een meer dan 1100 jaar oude dynastieke traditie. Het is basiskennis voor wie de regio wil bestuderen. Het ontging hem blijkbaar.

Ergerlijk is dat hij qua religies alles weet te herleiden tot soennieten en sjiieten. Goed voor simpele geesten natuurlijk die alles wit/zwart willen schilderen. Voor hem zijn de zaidieten, een groep binnen de islam die vooral leven in Jemen en het zuidwesten van Saoedi-Arabië, dan sjiieten, evenals de alewieten in o.m. Syrië. En dus wordt de Syrische president Hafez al Assad, vader van Bashar, bij hem plots een sjiiet. (p245)

Het is alsof iemand alle niet-katholieke en niet-orthodoxe christelijke kerken onder een noemer zou stoppen, namelijk die van het protestantisme. En dus de anglicanen, presbyterianen, baptisten, de Nederlandse Hervormde Kerk, amish, enzovoort als een geheel zou omschrijven. Waanzin.

Mijn geliefde Qatar

Opvallend is echter vooral de lovende wijze waarop hij de Qatarese televisiezender al Jazeera en de rol van dat land en de regerende familie al Thani beschrijft. Gaat hij in detail in op de corruptie onder een Kadhaffi of een Moebarak en de folteringen in hun gevangenissen dan is het hierover muisstil wanneer Qatar ter sprake komt. Opmerkelijk.

Zo stelt hij over Qatar:’”Voor de rest was Qatar een onopvallend, provinciaal, conservatief landje….Het moest zich ontpoppen tot een vooruitstrevend en invloedrijk land (p185)… Qatar en Saoedi-Arabië waren elkaars tegenpolen op het vlak van het buitenlands beleid…. Probeerde Thani aan de juiste kant van de geschiedenis te staan en zo internationale lof te oogsten als promotor van de Arabische Lente.”  (p252)

Het is dan ook duidelijk welke kant Chams Eddine Zaougui kiest in het conflict tussen de clan al Thani en de al Saoedi’s. Namelijk die van de al Thani en Qatar. En dus kan je in zijn boek geen kwaad woord vinden over de Qatarese televisiezender al Jazeera of over die nochtans erg dictatoriaal heersende familie.

Dat volgens door Wikileaks gepubliceerde Amerikaanse diplomatieke berichten al Jazeera was opgericht in samenwerking met de Amerikaanse regering leest men hier dan ook niet. Met als bedoeling de Arabische opinie in een bepaalde richting te beïnvloeden. Al Jazeera was de spits die een Arabische Lente mee moest mogelijk maken.

Evenmin schrijft hij over het feit dat uit die diplomatieke berichten bleek dat men alles wat die zender bracht onder strikte controle stond van de clan al Thani, de Amerikaanse ambassade in de hoofdstad Doha en de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst DIA. Dit tot zelfs in de kleinste details zoals de woordkeuze en de keuze van de studiogasten.

Geen probleem voor hem is zo te zien dat via de Arabische versie van al Jazeera de Egyptenaar Yusuf Qaradawi, de hoofdideoloog van de Moslimbroeders, elke week de meest gore racistische praat kon verkopen, zoals de noodzaak om alle niet-salafisten uit te roeien. Ook dat heeft de man blijkbaar niet gehoord, gezien of gelezen. Voor hem is de zender een voorbeeld voor al andere media. Goed om weten!

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3

Het document van de DIA, hier pagina 5, dat aantoont dat de VS al in 2013 rondliepen met het idee voor het oprichten door ISIS van een kalifaat in Syrië en Irak om zo naast Syrië ook Irak als staat te vernielen. Lees vooral paragraaf C en D. De toenmalige baas van de DIA en de huidige woordvoerder bevestigden de echtheid van dit document. Chams Eddine Zaougui negeert het echter. Zoals bijna de ganse klassieke media en de er veelvuldig geciteerde experts. Het past niet in het door hen geschetst beeld van die oorlog.

Evenmin leest men hier over Tayssir Alouni, hun Spaanse correspondent en specialist van Afghanistan en Bin Laden. Deze veroordeelde men op 26 september 2005 in Spanje tot zeven jaar cel omdat hij een geldkoerier bleek te zijn van al Qaeda.

Hier in dit boek dus ook geen verhalen over de in Qatar als slaven behandelde gastarbeiders die bij honderden al verongelukten bij de bouw van de voetbalstadia voor de wereldbeker voetbal van 2022 in Qatar.

De rol van de VS

Geen verrassing dus dat hij wat betreft de opstand in Egypte tegen Moebarak eveneens erg selectief is. Over de aanwezigheid van de Amerikaanse National Endowment for Democracy of de speculant en politiek intrigant George Soros geen woord. Wel leest men op zeker ogenblik de wel heel erg vage omschrijving: “Verschillende leden van de 6 aprilbeweging (jonge Egyptische opposanten, nvdr.) schreven zich in voor workshops geweldloos protesteren in Boston en Servië”. (p 252)

Elke goede kenner van de moderne geschiedenis weet wat dit betekent. Het is het voorbereiden van een nieuwe door de VS georkestreerde opstand, de zogenaamde kleurenrevoluties zoals die in Georgië, Oekraïne en Servië. De door onze media als Jasmijnrevolutie omschreven opstand in Tunesië en de Arabische Lente pasten dan ook perfect in dit scenario. Niet voor Chams Eddine Zaougui.

Het verklaart waarom Amerikaanse instellingen als The Republican Institute, The National Endowment for Democracy , Al Jazeera en anderen na het afzetten van president Mohamed Morsi van de Moslimbroeders het land werden uitgezet.

Het maakt de slechte relatie tussen Hosni Moebarak en Barack Obama begrijpelijk. Alsook die met de huidige president Abdoel Fatah al Sisi. Moebarak was gewoon de zoveelste Amerikaanse pion die vanuit Washington een dolk in de rug kreeg. Erg klassiek. En al Sisi is logischerwijze daarom erg op zijn hoede voor Washington. Begrijpelijk toch.

Leugenaar

Dat Chams Eddine Zaougui duidelijk te kwader trouw is en bewust leugens verkoopt blijkt overduidelijk uit het hoofdstuk over Syrië. Uiteraard neemt hij alle geheel onbewezen beweringen van die jihadisten klakkeloos over zoals die over de vatenbommen, de chemische aanvallen, de 53.275 gruwelfoto’s van een onbekende met als schuilnaam Caesar, (Een dossier komende van Qatar!) enzovoort. Van enige controle is bij hem geen enkele sprake.

Jihadbom als vatenbom met napalm - The Guardian - Oktober 2015

Chams Eddine Zaougui stelt dat het gebruik van vatenbommen door het Syrische leger “goed gedocumenteerd is” (p 265). Na straks zeven jaar is er echter nog steeds geen enkele foto van zo’n bom beschikbaar. Wat men wel krijgt is hier zoals het Britse dagblad The Guardian in oktober 2015 publiceerde, en men later bij Knack herhaalde, zijn foto’s van wat men stelt een vatenbom te zijn. Het is echter een door de jihadisten tot bom omgevormde gasfles gevuld met allerlei vuiligheid en dynamiet. Een veel gebruikt wapen. Deze wordt dan afgeschoten met wat men noemt een helkanon. De versie van een dagblad als The Guardian is dus gewoon een zoveelste voorbeeld van oorlogspropaganda.

Zo schrijft hij over Bashar al Assad: “Sterker nog: Hij gaf ze (de door hem als extremisten omschreven figuren, nvdr.) een duwtje in de rug. De president liet duizenden geharde jihadisten vrij uit de gevangenissen en gaf het leger het bevel om geen door geharde extremisten geannexeerde gebieden te bombarderen.” (p291)

Een wel heel merkwaardige bewering. Toen de opstand in maart 2011 uitbrak was het vrijlaten van alle zogenaamd politieke gevangen – In essentie leden van de Moslimbroeders en dergelijke – bij de serie betogingen de veruit voornaamste eis van die opstandelingen, de VS en de EU. En dat zal hij als kenner van het dossier zeker weten. Een eis waaraan de Syrische regering dan toegaf in de hoop om zo de gemoederen te bedaren. Zoals kon verwacht worden tevergeefs.

En dat Syrië die gebieden van ‘extremisten’ niet bombardeerde is evenzeer een leugen. Neem bijvoorbeeld Oost-Ghouta, de landbouwstreek ten oosten van Damascus waar terrorist Zahran Alloesh (2), zoon van een naar Saoedi-Arabië gevluchte salafistische predikant, de plak zwaaide.

Al jaren wordt er hier tussen het leger en het Leger van de Islam van Zahran Alloesh zwaar gevochten. En Zahran Alloesh was een van die in 2011 onder Amerikaanse druk vrijgelaten salafisten. Maar ongetwijfeld weet Chams Eddine Zaougui dit allemaal. Hij kent het dossier. Waarom zit hij hier dan te liegen? Een moeilijk te beantwoorden vraag.

De man is dan hoe ook een bedrieger. Het wekte daarom geen verbazing toen hij op 6 juni 2016 in De Standaard opriep om aan die Syrische jihadisten luchtafweergeschut te leveren. Misschien moeten onze politiediensten hem eens onder de loep nemen. Welk serieus mens immers vraagt dat men al Qaeda & Co luchtafweerraketten moet geven? Om ze dan in Zaventem te gebruiken?

De rol van Israël

Het wekt dan ook geen verbazing dat hij de verhalen over Israëlische betrokkenheid bij die Syrische opstand of de Amerikaanse steun voor ISIS en al Qaeda afdoet als ‘absurd’ (p255). Een gevolg volgens hem van een gebrek aan kritische zin in de Arabische wereld. Je moet maar durven.

Benjamin Netanyahu met gewonde Syriër in Israëlisch militair hospitaal - 19-02-2014

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu op een foto uit een Israëlische krant. Hij is hier op bezoek in een legerhospitaal aan de Syrische grens waar men al vele honderden jihadisten, van al Qaeda en ongetwijfeld ook ISIS, verzorgde en met hun wapens terugstuurde om Syrië verder te vernielen. Uit een verhaal in de Amerikaanse krant The Wall Street Journal en Israëlische media is gebleken dat Israël die salafistische terreurgroepen zowel financiert als bewapent. Niets daarover in dit boek. Misschien kan hij eens verklaren waarom tot heden al Qaeda of ISIS in al die jaren nog nooit een aanslag pleegden in Israël. Zelfs nog geen nepaanval.

Het zionistische plan van de Israëlische diplomaat Odet Yinon, het artikel van Seymour Hersh ‘The redirection’ uit maart 2007 van The New Yorker of de resem artikels en foto’s in de Israëlische en soms zelfs de Amerikaanse media over die steun, negeert hij zoals te verwachten valt dan ook straal. (3)

Evenals het cruciale document van de DIA, de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst, over de toestand in Syrië dat hij dan ook maar buiten beschouwing laat. Waarom allemaal? Omdat het bewijst dat de strategie van ISIS om na Syrië ook delen van Irak te veroveren eveneens deze van Washington en Israël was? Het past niet in zijn plaatje en dus gooit hij het maar richting vuilbak. De man is daarom gewoon een zoveelste vervalser van de geschiedenis.

Opvallend is ook het warrige karakter van het boek. Continu breekt hij een lans om in Egypte, Libië, Tunesië en Syrië een Europese bestuursvorm in te voeren. Nochtans weigert hij in zijn boek enige kritiek te uiten op die jihadisten in Syrië. Hij steunt hen zelfs. En dat zijn toch geen democraten van het Europese type? Of toch?

Het zijn groepen die in hun brutaliteit in niets verschillen van wat ISIS doet. Hij kent ongetwijfeld de vele verhalen. Verhalen die ook voldoende bewezen zijn. In zijn epiloog schrijft hij dan weer dat een Europese bestuursstijl in het Midden-Oosten voorlopig toch niet kan lukken. Het is een simpele wijsheid die vele intellectuelen ook in het om hun arrogantie bekend staande Westen tegenwoordig al beseffen.

Het boek verscheen met financiële steun van het mede door speculant George Soros gefinancierde Fonds Pascal Decroos. Men zou dus kunnen stellen dat de cirkel rond is. Wedden dat Soros moest hij de inhoud kennen geen enkel probleem zou hebben met dit boek.

Willy Van Damme

1) Chams Eddine Zaougui, ‘Dictators, een Arabische geschiedenis’, uitgeverij Polis, 349 pagina’s, 2016, 19,95 euro.

2) Zahran Alloesh sneuvelde op 25 december 2015 tijdens een Russisch of Syrisch luchtbombardement op de streek van Oost-Ghouta. Wie schreef daar weeral dat men van Bashar al Assad de gebieden van die vrijgelaten ‘extremisten’ niet mocht bombarderen?

De financier van Het Leger van de Islam (Jaysh al Islam) is in essentie steeds Saoedi-Arabië geweest. Zijn Leger van de Islam is gekend voor haar vele brutaliteiten en wordt nu geleid door zijn neef Mohammed Alloesh. De familie is uit die streek afkomstig.

3) The Redirection, Seymour Hersh, The New Yorker, 5 maart 2007, https://www.newyorker.com/magazine/2007/03/05/the-redirection.

Wie dit artikel van Seymour Hersh en de tekst van het plan Odet Yinon leest alsmede de stukken in de Israëlische media over de rol van Israël in het Syrisch conflict begrijpt onmiddellijk wat er in de regio aan de hand is.

Alle stukken van de puzzel vallen dan in elkaar. En dan is de analyse van de DIA over Syrië en de Amerikaanse steun voor ISIS pure logica. Maar die verhalen zitten dan ook niet bij de door hem in zijn boek aangeraden literatuur. Dat zijn ‘verboden’ boeken. Ze passen niet in zijn theorietjes.

Veroordeling Montasser Alde’emeh

d

Een van de ‘experten’ die de voorbije jaren over de oorlog in Syrië gretig in de pers aan bod kwam is zeker de van Palestijnse afkomst zijnde Belg Montasser Alde’emeh. Vele tientallen artikels, interviews en columns van zijn hand verschenen tot in Nederland toe. Die man blijkt nu volgens het Antwerpse hof van beroep een crimineel te zijn die een jihadist via valse papieren uit de gevangenis wou helpen.

The Way of Life

De zaak draait rond Jawad Ouchan, een lid van de salafistische organisatie The Way of Life, opvolger van het verboden Shariah4Belgium van de veroordeelde Fouad Belkacem. Jawad werd omwille van dit lidmaatschap vervolgt en in voorhechtenis genomen. Diens advocaat en imam Khalid Ouchan, broer van Jawad, namen contact op met Alde’emeh om hem uit de nood te helpen.

Waarbij de advocaat op de raadkamer een door Alde’emeh gemaakte en door hem ondertekende brief over een vermeende door Jawad Ouchan gevolgde antiradicaliseringscursus toonde. Alde’emeh stelde nadien dat men zijn handtekening had nagemaakt maar gaf de afspraken toe. De politie had echter hun telefoons zitten afluisteren en de poging mislukte dan ook.

Het hof bevestigde gisteren integraal het eerdere vonnis, incluis de 600 euro boete. Zij kunnen wel nog bij het Hof van Cassatie in beroep gaan. Dit echter alleen indien men vermoedt dat er bij het beroep procedurele fouten gemaakt werden. Dan gaat de zaak eventueel naar een ander hof.

Geen al Qaeda gezien

Alles wat Montasser Alde’emeh tot recent in de media beweerde werd steevast voor de absolute waarheid genomen. Toen hij naar Syrië trok om er te leven aan de zijde van die jihadisten ging dat er in onze media als zoete koek in. Ja, want hij stond daar naast ‘vrijheidsstrijders’, de goeden die vochten tegen dat monster genaamd Bashar al Assad. En dat moest men hier volop steunen.

Montasser Alde’emeh deed ‘wetenschappelijk’ onderzoek, was journalist en columnschrijver en werkte rond hulpverlening richting deradicalisering, gelijktijdig werkte hij echter volgens eigen zeggen ook voor onze Staatsveiligheid. Waar is dan nog de beroepsethiek? In de vuilbak.

Dat het gebied waar hij in Syrië een tijd verbleef in handen was van salafistische terreurgroepen die onder leiding van al Qaeda vochten zag hij niet. Volgens eigen verklaringen toen was hij daar om die jihadisten in het kader van een wetenschappelijk onderzoek – zijn doctoraatsthesis – te observeren. Een echte observator dus.

Bij hem geen verhalen over de dictatuur van de sharia die deze jihadisten er invoerden. Niets over de onthoofding van ‘ongelovigen’, de plunderingen en niets over het van het dak gooien van homo’s.

Neen, het waren in zijn ogen dappere strijders die uit onvrede met hun leven in België en het racisme dan maar elders hun paradijs gingen verdienen. Hop naar de 72 maagden. Dat praktisch allen hier voordien een crimineel bestaan hadden zitten uitbouwen wist hij echter evenmin te vertellen. Wetenschap heet dat.

En dus stelde hij ook na de Russische interventie van september 2015 in De Morgen dat die salafistische bendes dra Damascus gingen veroveren. Nou, dat zal wachten op Godot worden. Recent orakelde de man zelfs dat die met al Qaeda samenwerkende terreurbendes een stappenplan hadden.

Israël, mijn vriend

Alles draaide volgens hem om een door hen uitgekiende strategie om Israël te veroveren. En de voorlaatste fase was nu naar hij in de kranten opperde ingezet. Die jihadisten zaten namelijk nu al aan de grens met Israël te vechten en dus zou de eindfase in zicht zijn. Dra zouden ze hun strijdtoneel verleggen naar het ooit door zijn vader bewoonde land, Palestina. De overwinning op het zionisme lonkte. Volgens hem toch. En dat met geld van de CIA!.

Men kan het een lachwekkende bewering noemen, maar voor de slachtoffers van die jihadistische praktijken en hun bazen in de VS en Israël is dat gewoon een brutale slag in het gezicht. Zeker omdat Alde’emeh beter weet. De man is dan ook gewoon een doortrapte leugenaar.

Uit verschillende bronnen, waaronder ook de Israëlische media zoals de kranten Haaretz en de Jerusalem Post alsmede de Amerikaanse Wall Street Journal (1), blijkt immers dat Israël die jihadisten niet alleen al jaren in haar legerhospitalen medische verzorging geeft maar hen zelfs financiert en wapens bezorgt. Die media citeerden hier zowel anonieme Israëlische regeringsbronnen als bij naam genoemde leiders van die daar aan de grens opererende bendes. Wat wil men als bewijs nog meer?

Volgens de Israëlisch media en bepaalde berichten in de Amerikaanse klassieke pers zouden er zelfs al meer dan 1.500 gewonde salafisten in Israëlische legerhospitalen verzorgd en daarna naar het strijdgewoel teruggestuurd zijn. En Alde’emeh weet dat. Toen hij in Dendermonde vorig jaar voor het Davidsfonds een voordracht kwam geven vroeg hij mij achteraf tijdens een gesprek hierover zelfs naar info.

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3 - kopie

Het aan Montasser Alde’emeh toen in Dendermonde overhandigde document van de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst DIA waarvan de echtheid vast staat. Het toont dat de VS en Israël, en trouwens ook de EU, achter ISIS stonden en wilden dat ze ook Irak binnenvielen om het definitief kapot te krijgen. Merk ook op dat men bij dat kalifaat eveneens de Syrische provincie Hasaka rekende (punt 8-C), het centrum van de Syrische Koerden! Ook die offerde men in Washington en Israël dus toen gewoon op. Nu zijn het ‘vrienden’ van Washington. Alde’emeh weet dan ook deels wat er zich achter de schermen ginds afspeelt.

Ook werd hem toen het hier eerder besproken document over de oorlog in Syrië van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst (DIA) gegeven. Een rapport dat zwart op wit bewijst dat de VS en Israël zelfs ISIS steunden en na Syrië ook Irak wilden vernielen. Aan de Israëlische grens zit trouwens naast al Qaeda ook een afdeling van ISIS die geen gebrek aan wapens lijkt te hebben. En dan die onzin, deze grove leugens komen vertellen. Waarom?

De man is van Palestijnse origine en toen hij in Dendermonde op het Oscar Romerocollege – het vroegere Heilig Maagdcollege – zat moesten de leerkrachten hemel en aarde verzetten of hij ging als tiener tegen de zionistische vijand ten strijde trekken.

Iedere professional die het Midden-Oosten volgt weet dat al die oorlogen er kaderen in een zionistische plan – Odet Yinon genaamd – om de regio met een enorm bloedbad te vernielen. De bewijslast hiervoor is enorm. En dan jarenlang die jihadisten steunen.

Ethiek overboord

Maar gisteren veroordeelde het hof van beroep Montasser Alde’emeh tot 6 maanden voorwaardelijke celstraf voor valsheid in geschrifte. Samen met een imam en een advocaat. Een jihadist poogde vervroegd uit de gevangenis te geraken en via diens advocaat en een Mechelse imam leverde al De’emeh een getuigschrift af dat die jihadist bij zijn instelling ‘Op weg naar’ een deradicaliseringscursus had gevolgd. Probleem was dat beiden elkaar zelfs nooit hadden gezien.

Deradicalisering? Eerder een salafist uit de gevangenis helpen ontsnappen. En natuurlijk blijft hij ook nu nog na het arrest van het hof zijn onschuld uitschreeuwen. Want… hij deed dat allemaal in opdracht van onze Staatsveiligheid om zo in dit milieu te infiltreren. Bewijzen hiervoor zoals een betaling voor zijn werk leverde hij blijkbaar echter niet. En ook de Staatsveiligheid zweeg.

Israël verzorgt jihadisten in hopsitaal

De Syrische jihadisten zitten inderdaad al in Israël. Maar dan wel liggend op een hospitaalbed van het Israëlische leger. Deze gelukkige kreeg zelfs al de Israëlische premier Benjamin Netanyahu op bezoek. Ook dat weet Alde’emeh ongetwijfeld. Of hoe de zoon van een Palestijnse vluchteling aan de kant van Israël gaat staan.

Maar een spion – wat hij beweert te zijn – die ook nog speelt voor journalist, columnschrijver, wetenschappelijk onderzoeker naar de jihad en verantwoordelijke voor een deradicaliseringsinstelling bewijst zo een merkwaardige vorm van ethiek te hebben. Als zijn bewering hier waar is dan gooide die immers zowat alle ethische normen die bij deze beroepen horen over boord.

Wie als journalist werkt, wetenschappelijk onderzoek doet en bezig is met het begeleiden van mensen met problemen moet strikt de regels volgen eigen aan dat beroep zoals privacy, objectiviteit en neutraliteit. Maar volgens Alde’emeh is dat dus blijkbaar geen probleem. Het toont dat de man als hij hier de waarheid spreekt gewoon zijn laars lapt aan elke beroepsethiek.

Het verhaal bewijst nogmaals ook het failliet van onze media die dergelijke figuren – een crimineel blijkt nu – vooral te onpas opvoerde om over toch zeer belangrijke zaken als de oorlog in Syrië en het salafisme te komen spreken of schrijven. De man is minstens een bedrieger en een fantast die de ene dag die salafisten zit op te hemelen en ons nadien, zoals recent, komt waarschuwen voor het dodelijke gevaar komende van die salafisten.

Bovendien is hij door zijn politiek getinte acties rond Syrië al die jaren opgetreden als een handlanger van het zionisme, datzelfde zionisme dat verantwoordelijk is voor het verjagen uit Palestina van zijn familie. Schandelijk is een goed woord hiervoor. Maar neen, de media voert dat soort lieden continu op om zo een vals beeld van het Midden-Oosten te scheppen.

Quneitra - Militaire situatuie - Juli 2017

De militaire situatie rond de hoogvlakte van Golan aan de grens van Syrië met Israël. Het blauwe deel is waar UNDOF zit, de door de VN gestuurde blauwhelmen om die grens te bewaken. Die werden in augustus 2014 door al Qaeda aangevallen en deels ontvoerd. Na bemiddeling van Israël kwamen ze vrij. Maar de missie is sindsdien wel uitgedund. Dus minder pottenkijkers daar. Desondanks maakte zij in december 2014, maart 2015 en juni 2015 rapporten voor de VN over contacten tussen Israël en die salafistische bendes (2). Het zwart stukje onderaan rechts is in handen van ISIS, groen is al Qaeda en haar bondgenoten. Rood is onder controle van de regering. De kaart is wel al een paar maanden oud. Regelmatig valt de Israëlische luchtmacht hier ook het Syrische leger aan. Van al Qaeda en ISIS blijven zij af.

Er zijn in ons land en zeker ook in Nederland een serie mensen die over de regio wel zinnige dingen kunnen zeggen. Maar die legt men vanuit de pers professioneel het zwijgen op. De waarheid moet immers geheim blijven, verborgen voor de burgers. Hou ze maar dom. En dus heeft onze journalistiek liever een charlatan die bovendien nog een crimineel blijkt te zijn die een salafist uit de gevangenis wou helpen ontsnappen.

Willy Van Damme

1) – Haaretz, 19 juni 2017, ‘Israel Reportedly Providing Direct Aid, Funding to Syrian Rebels‘ . https://www.haaretz.com/israel-news/1.796480

– Alternet, 8 augustus 2017, Rania Khalek, ‘How a Free Syrian Army Unit Uncovered the Rebels’ Israeli Connection and Switched Sides’. http://www.alternet.org/world/free-syrian-army-unit-uncovered-rebels-israeli-connection-and-switched-sides.

– The Wall Street Journal, 18 juni 2017, Rory Jones, ‘Israel Gives Secret Aid to Syrian Rebels’. https://www.wsj.com/articles/israel-gives-secret-aid-to-syrian-rebels-1497813430

Merkwaardig genoeg zal je over dit verhaal niets terug vinden in onze massamedia. De omerta.

2) UNDOF, http://www.un.org/en/peacekeeping/missions/undof/reports.shtml.