Kwaliteitsjournalistiek bij het Nieuwsblad

Gisteren eens goed gelachen met Uw krant. Eerst brengt men het verhaal dat Vlamingen hun Vlaamse meesters niet meer kennen en toont men erboven het werk ‘De nachtwacht’ van de in Leiden geboren en in Amsterdam gestorven Rembrandt van Rijn. Een man die nooit een voet heeft gezet in Vlaanderen of België met dagelijks honderden mensen die naar dit meesterwerk in het Amsterdamse Rijksmuseum komen kijken. Uw krant kent ze dus ook niet. Proficiat.

Rembrandt als Vlaamse meester - Het Nieuwsblad - 27-09-2018

Nederland is dus Rembrandt en zijn Nachtwacht kwijt, toch als we het Nieuwsblad moeten geloven. Nu nog Vermeer, en waarom niet ook Van Gogh.

En dan was er wat verder in de krant een zoveelste verhaal over Novichok en vader en dochter Sergeï en Julia Skripal. Men toont een foto van een groep soldaten en stelt zomaar op basis van beweringen van de onderzoekers van Bellingcat dat de man rechts die fameuze Aleksander Petrov is die dan dat gif zou hebben aangebracht.

Nou ja, een look-a-like, dat is zeker maar ik zou dan eerder tippen op de twee figuren links onderaan en boven de foto als die gifmenger. En alsof deze foto enig bewijs voor wat dan ook zou zijn. Gedenk ook dat Bellingcat een onderdeel is van de Atlantic Council die vanuit de VS wordt gefinancierd.

En in de zaak van die Skripals is een ding absoluut zeker en dat is dat er nooit het uiterst dodelijke novichok is gebruikt. Anders immers hadden de vier personen waarvan sprake reeds lang dood geweest.

Skripal Rus Bellingcat - Het Nieuwsblad - 27-09-2018

Integendeel de dame, de enige zogenaamd overledene van dit verhaal, bleef nog veel uren leven nadat ze kwistig dat spul op haar had gespoten. Dit terwijl een druppel ervan onmiddellijk zou moeten doden. Mij lijkt dit allemaal eerder een verhaal uit Hallo Hallo en René ’s café.

Willy Van Damme

Brief naar de krant Het Nieuwsblad.

Advertenties

Het duopolie van de Belgische mediamagnaten

Voor wie interesse heeft werd er vorige week in Amsterdam voor de internettelevisie van Café Weltschmerz een interview opgenomen met als interviewer Stan Houcke, een vroegere medewerker van VPRO radio toen de VPRO nog de VPRO was.

 

Het onderwerp betreft het duopolie met Mediahuis en de Persgroep die na de praktisch gehele Vlaamse en deels ook Franstalige kranten in bezit te hebben gekregen dit, zeker na de overname van het dagblad De Telegraaf (TMG), ook in Nederland met succes herhaalden. Zonder trouwens merkwaardig veel discussie zowel in de media als in de politiek. Aan bod komen o.m. de gevolgen die dit heeft voor de berichtgeving op politiek en ook sociaal-economisch vlak.

Willy Van Damme

Le Monde en de folterende jihadisten

Terwijl Jorn De Cock in De Standaard van 29 maart 2018 met ‘Het einde is in zicht, het ergste moet nog komen’ nog maar eens de klaagzang van die salafisten zong over hun zoveelste nederlaag heeft Le Monde van diezelfde dag al een ander verhaal in petto over die salafisten en de strijd om Oost-Ghouta, de vlakbij Damascus gelegen streek.

Het verhaal van Laure Stephan in Le Monde noemt ‘De rebellengevangenissen van de Ghouta beginnen hun geheimen prijs te geven’ (1) toont een totaal ander beeld van wat er daar exact gebeurt. Merkwaardig want al meer dan zeven jaar voert deze krant een heuse propagandaoorlog tegen Syrië en steunt het voluit al Qaeda en haar partners.

Mohamad Alloush - Leger van Islam Syrië

Mohammed Alloesh, topman van het Leger van Islam sinds de dood van zijn neef Zahran. De man die voor het Westen en Saoedi-Arabië in Genève de leider is van de ‘vredesbesprekingen’ voor Syrië. Zijn rijk is ten einde. Hem rest eventueel nog een luxe kamer in de Ritz-Carlton in de Saoedische hoofdstad Riyad. Hier staat hij in de luchthaven van Genève. Hij verblijft gelukkig voor hem niet in Douma maar in zijn tweede vaderland Saoedi-Arabië. En hij weet zeker meer over die aanval met sarin van 21 augustus 2013.

Het bewijs van Le Monde

Ooit maakte de krant zich zelfs hopeloos belachelijk en ook verdacht toen ze in 2013 verhalen publiceerde (2) waarbij ze stelde het ultieme bewijs te bezitten dat het Syrische leger sarin had gebruikt. Een bewering die de Franse regering zoals verwacht praktisch onmiddellijk erna overnam.

Toen de VN-missie van de Zweed Ake Sellström op 13 december 2013 haar dossier over die vermeende aanvallen met sarin publiceerde (3) besprak deze in haar finaal rapport ook dat verhaal. Het werd door die commissie verworpen wegens een gebrek aan serieuze bewijsgaring. Alle ‘bewijsmateriaal’ kwam immers van die terreurgroepen. Men weigerde het daarom zelfs te onderzoeken.

Waarop Le Monde dan maar zweeg over dat vernietigende oordeel van de commissie Sellström over hun ‘bewijs’. Geen woord over dat finaal rapport in de krant. Het toont de heel doordachte manipulaties van deze zogenaamde kwaliteitskrant. Nu na jaren van het klakkeloos overnemen van de beweringen van die salafistische groepen geeft Le Monde voor zover geweten ditmaal voor de eerste maal een ander beeld.

Folteringen

Le Monde heeft het in dat artikel over het lot van de massa’s gevangen van het Leger van de Islam die recent werden vrijgelaten of konden ontsnappen aan het privélegertje van de familie Alloesh.

Oost-Ghoetta - betoging tegen jihadisten - 12 Maart 2016

Een betoging in Oost-Ghouta tegen de aanwezigheid van die salafisten daar in de dagen voor de bevrijding. Een verhaal dat ook het aan de Moslimbroeders gelieerde Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten bevestigde. Reeds in 2015 waren er tegen het Leger van de Islam daar betogingen die echter bloedig werden onderdrukt. Uit de cijfers van de VN en de Syrische regering van diegenen die naar het jihadistengebied in de provincie Idlib vertrokken en diegenen die bleven of naar de vluchtelingenkampen van de regering trokken blijkt dat die jihadisten, hun familie en aanhangers ongeveer 10 tot 15% van de bevolking uitmaakten.

Volgens Le Monde bevatten die gevangenissen niet alleen gewapende opposanten maar ook vrouwen en kinderen van andere geloofsgemeenschappen en simpele burgers en arbeiders uit onder meer de vlakbij gelegen industriestad Adra die in 2013 bij een raid werden gevangen genomen.

Daarbij werden volgens de krant: “De gevangenen gebruikt om de tunnels te graven in de door het regime belegerde zones. Anderen werden dan weer onderworpen aan folteringen.” Voor de goede waarnemer niets nieuws natuurlijk. Alleen wekt het verbazing dat Le Monde dit nu pas ‘ontdekt’.

De waarheid is echter nog veel erger. Men vergeet hier de slachtpartijen met onthoofdingen, het van de daken gooien van vermeende homoseksuelen, het achterhouden voor de bevolking van voedsel en geneesmiddelen, het grootschalig plunderen en de verplichte invoering van hun vorm van salafisme met onder meer het verbod op roken en muziek.

Zo zal het de kenners van het dossier ongetwijfeld opgevallen zijn dat zo goed als alle vrouwen die uit het gebied ontsnapten met een nikab waren getooid. Voor vrouwen zonder nikab was er immers de foltergevangenis van de familie Alloesh.

Willy Van Damme

1) Le Monde, 28 maart 2017, Laure Stephan, ‘Avec la chute de la Ghouta orientale, les prisons rebelles commencent à livrer leurs secrets.’ , http://www.lemonde.fr/proche-orient/article/2018/03/28/avec-la-chute-de-la-ghouta-orientale-les-prisons-rebelles-commencent-a-livrer-leurs-secrets_5277466_3218.html#ClTOOPt9sod8SjwH.99

2) Le Monde, 27 mei 2013, Philippe Rémy, ‘Guerre chimique en Syrie – Sur le front de Damas’, http://www.lemonde.fr/proche-orient/article/2013/05/27/syrie-le-monde-temoin-d-attaques-toxiques_3417225_3218.html.

En 5 juni 2013, ‘Comment “Le Monde” a obtenu des preuves de l’usage d’armes chimiques en Syrie?’, http://www.lemonde.fr/proche-orient/chat/2013/06/05/comment-le-monde-a-obtenu-des-preuves-de-l-usage-d-armes-chimiques-en-syrie_3424321_3218.html

Met als vraag: Waarom schreef Philippe Rémy die leugens schreven en waarom deze krant dit publiceerde. Waarbij Le Monde in de weken en maanden nadien regelmatig opriep tot oorlog tegen Syrië.

En hoe kon die journalist het samen met fotograaf Laurent Van der Stockt twee maanden, zoals de krant beweert, zonder kidnapping uithouden bij die salafistische terreurgroepen in Oost-Ghouta? Een regio waar onder meer al Qaeda erg actief was. Geweten is dat veel buitenlandse perscorrespondenten nauw samenwerken met de veiligheidsdiensten van hun land.

3) VN, 13 december 2013, ‘ United Nations Mission to Investigate Allegations  of the Use of Chemical Weapons in the Syrian Arab Republic. Final report.’ https://unoda-web.s3.amazonaws.com/wp-content/uploads/2013/12/report.pdf

De video-opname van de persconferentie waarbij Ake Sellström de beweringen over die gifgasaanval in Oost-Ghouta van 21 augustus 2013 van Human Rights Watch, The New York Times en fantast Eliot Higgins, alias Moses Brown, ridiculiseert is te vinden op ‘UN Mission to Investigate Allegations of the Use of Chemical Weapons in the Syrian Arab Republic – Press Conference’: http://webtv.un.org/watch/un-mission-to-investigate-allegations-of-the-use-of-chemical-weapons-in-the-syrian-arab-republic-press-conference/2932994876001/.

De raket met sarin had, naar hij op een vraag toen antwoordde, geen 9 km zoals de naar oorlog smakkende Human Rights Watch beweerde maar hoogstens 2 km gevlogen en kwam dus bijna zeker van bij die jihadisten. Waarvan het ook geweten was dat zij alleen met dit type raket werkten. Een cruciaal gegeven welke zeer bewust uit de massamedia werd gehouden.

Syrië–Hallo, met wie spreek ik?

Een van de opmerkelijke aspecten van de oorlog tegen Syrië is buiten het gebruik van die tienduizenden buitenlandse jihadisten vooral de aanwezigheid van de modernste digitale communicatietechnologie. Het gebruik van Skype, Facebook, Twitter, Messenger en Instagram zijn er courante praktijk. Zeker door die jihadisten. Ze werden er duidelijk vooraf door westerse specialisten in opgeleid.

Mediatrainingen

Experts die ook zorgen voor al het nodige materiaal. Jorn De Cock, correspondent in Libanon voor De Standaard, en zijn echtgenote pronkten zelfs met het feit dat zij in Libanon opleiding gaven aan die ‘vrijheidsstrijders’.

Zie maar bijvoorbeeld ook eens naar het foto- en videomateriaal date ISIS op zeker ogenblik leverde. Het was van een zeer hoge kwaliteit, geen spul afkomstig van wat getikte extremisten maar het werk van topprofessionals. Met als vraag waar men het echt maakte.

ISIS in Yarmouk - Onthoofdingen Hamasleden - 3 april 2015

Het van ISIS afkomstige beeldmateriaal was van een zeer hoge kwaliteit en werd vermoedelijk elders gemaakt door echte specialisten. In de VS, Qatar of London?

Bovendien kwam daar na verloop van tijd nog het totale isolement van die jihadistische groepen bij. Legio waren het aantal westerse journalisten die ongeveer vanaf midden 2012, toen de opstand al feitelijk mislukt was, het slachtoffer werden van ontvoeringen door die salafistische terreurgroepen of er door gedood werden. Overduidelijk een bewuste en succesvolle strategie van die jihadisten want journalisten bleven uit schrik weg.

Waarom? In wezen had dit voor die salafisten alleen grote voordelen. Voorheen immers hadden zij de informatiestroom richting de westerse media niet geheel onder controle. Er was immers steeds het risico dat een of andere freelancer als een soort los kanon zou berichten en bewijzen dat die zogenaamde vrijheidsstrijders slechts een stel door de CIA betaalde plunderaars, psychopaten en moordenaars waren. Mensen zonder moraal.

En dit moest vermeden worden. Het gevolg is dat tegenwoordig alle contacten tussen die terreurgroepen en de buitenwereld verlopen via die nieuwe digitale media. En dat is een voor al Qaeda & company prachtige uitvinding.

Wie is er exact aan de lijn?

Wil een krant of televisiestation een sfeerbeeld van ter plaatse hebben dan zijn er de door die groepen geleverde foto’s en video’s. Geen toeval bijvoorbeeld dat de door de Britse veiligheidsdiensten opgerichte Witte Helmen allen een helm met erop een camera als standaarduitrusting hebben. En wil een krant of televisiejournaal een man uit bijvoorbeeld Oost-Ghouta spreken dan is er Skype.

Witte Helmen & jihadisten - Augustus 2016

De vermoedelijk door de Britse geheime dienst MI6 opgerichte Witte Helmen hebben als standaard een witte helm met een camera er op. Geen toeval maar een door de Britse en Amerikaanse pr-bureaus uitgekiende mediastrategie.

De controle op de informatie vanuit die door jihadisten bezette gebieden is dus praktisch 100%. Een droom voor die terroristen en hun westerse financiers. Trouwens hoe geraakt men op die redacties aan de adresgegeven van die willige informanten. Gevonden in het telefoonboek van Idlib? Ongetwijfeld echter gekregen van een vriendelijke bron. Een infiltrant van de CIA? En dat zal die je zeker niet verklappen.

Want wie heeft in Oost-Ghouta elektriciteit en een computer met Skype en wifi? Slechts enkelen natuurlijk. En bovendien kan men er gif op nemen dat die allen door al Qaeda en haar vrienden gekend zijn.

En wie via Skype op televisie kwaad spreekt over bijvoorbeeld het Leger van de Islam riskeert zijn leven. Men zal trouwens zeker geen elektriciteit meer krijgen of wifi. Want elektriciteit komt er in die gebieden alleen van generatoren en die hebben brandstof nodig. En wie heeft geld voor een generator en brandstof? Zeker niet Mohammed of Abdoelah modaal.

Kinderen met nepbloed

Het is echter vermoedelijk nog veel erger. Men belt wel via Skype naar iemand maar wie is dat? En waar verblijft die? Die persoon kan wel zeggen dat hij vanuit Douma belt, fotograaf of dokter is en Abdoella Zain heet. Maar is dat wel zo?

Men kan evengoed met iemand in Qatar, Washington of London bellen die werkt voor MI5, de Mossad of de CIA. Wie zal het zeggen? Zeker niet diegene die aan het woord komt of foto’s en video’s levert. En controle is gewoon onmogelijk.

Bovendien is er het al even grote probleem van het foto- en videomateriaal. Niemand kan controleren of die beelden die de VRT of NOS gebruikt wel komen van bijvoorbeeld Oost-Ghouta of Idlib. Een effectieve controle is ook hier niet mogelijk.

Witte Helmen met foto's kind - Russische bombardementen

Een typisch voorbeeld van vervalst fotomateriaal welke door de Witte Helmen hergebruikt werd. Een courante praktijk in deze oorlog. De Russen waren maar op 30 september 2015 beginnen bombarderen. Maar de Britten wilden al vanaf dag 1  met modder naar Rusland kunnen gooien en dus recycleerde men dan maar vlug vlug die foto. Tot een slimmerik het ontdekte. Pech. Toch mooi die kinderen niet! Hou de zakdoek maar al klaar!

Geweten is dat veel fotomateriaal vals is en komt uit andere conflictgebieden of met fotoshop werd bewerkt. Zo rolde men in Egypte een filmstudio op waar men kinderen met nepbloed besmeurde en dan filmde. Made in Oost-Ghouta of was het Aleppo? !

Het hermetisch afsluiten voor journalisten van de provincies Idlib en Daraa bij de Jordaanse grens is dan ook geen toeval maar een bewust beleid van de VS om zo een absoluut mogelijke controle te hebben over de informatiestromen naar de westerse media en zo het voorgelogen publiek. Geniaal feitelijk. Zeker daar onze massamedia toch zo onkritisch zijn als maar mogelijk is en alles wat al Qaeda aanlevert opnemen voor waar. Zonder vragen!

Willy Van Damme

NASCHRIFT

Een regelmatige lezer van deze blog stuurde mij per email vannacht de volgende reactie:

VRT nieuws gezien over Ghouta? Daarin kwam een inwoner van Ghouta aan het woord. Ene Wael Al-Tawil. https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/03/08/-wie-niet-gelooft-wat-in-ghouta-gebeurt–mag-hier-altijd-zelf-ee/

“Eén van hen is Wael Al-Tawil, een 21-jarige fotograaf die in het stadje Douma woont. Met zijn fototoestel probeert hij de gruwel van de oorlog aan de wereld te laten zien”Ik heb die knul eens gegoogeld.

Zijn Twitter account is interessant. https://mobile.twitter.com/foxwael12 . Zover ik zie tot mei 2017 twitterde die kerel bijna uitsluitend over Amerikaanse politiek. (Sporadisch Europa, Syrische vluchtelingen of iets over oorlog in Syrië, maar echt zelden – het grootste deel Amerikaanse politiek, cultuur, fait divers).

Ofwel bevond die knul zich voor mei 2017 niet in Ghouta, ofwel had die daar een luizenleventje. Mij maak je niet wijs dat indien je moet zien te overleven, je dan de Amerikaanse politiek opvolgt zoals deze deed.

Hier is een geurtje aan.

P.

Antwoord:

Ik heb dat dan ook eens bekeken en wat ik vermoede wordt door dit verhaal dacht ik wel bewezen. Die man toonde geen enkele interesse voor de toestand in Syrië en Douma of Assad en dan plots dit. Zijn laatste niet-Syrische post is die van 16 maart 2017 met een foto van Maxine Waters, een in het buitenland bijna onbekende Democratische volksvertegenwoordigster uit Californië die zich uitlaat over Trump.

Wael al Tawil - 1

Een vermeende foto van onze fotograaf Wael al Tawil die hij op 26 april 2017 zelf op Twitter zet. Nog diezelfde dag plaatst hij via instagram een eerste serie foto’s van wat dan Oost-Ghouta moet zijn. Hij zou in oorlogsgebied zitten en dus zonder elektriciteit, telecommunicatie, verwarming en drinkwater. Maar kijk hoe net die man er uitziet, fris geschoren, nette kledij en een fototoestel waarop geen enkel schrammetje zichtbaar is. Zijn wasmachine werkt dus.

Ook is er bijvoorbeeld geraas over Uber in Seattle, enzovoort. Je krijgt ook dagelijks tweets over allerlei pietluttige details betreffende de VS zoals over het feit dat leerlingen in de VS cursief schrijven moeten leren.

En dan plots na 16 maart krijgt je de eerste Syrische tweet met een ordinaire sfeerfoto en dan begint het verhaal van Douma. Ook verschijnt hij plots ook op Instagram met allerlei foto’s, naar hij stelt uit Douma. Essentieel echter pas op 20 september 2017, daarvoor zijn het eerder foto’s van de natuur of wat men kan omschrijven als kunstfoto’s.

Merkwaardig is dat het gesprek op de VRT met onze fotograaf exclusief in het Arabisch was en gevoerd werd door de VRT medewerker Majd Khalifeh. Het twitteraccount van Wael al Tawil toont echter aan dat de man perfect Engels kan schrijven en ook tot april 2017 alleen Engels gebruikt en dus ook geen interesse toont voor Syrië.

Waarom dan een gesprek in het Arabisch voeren als de man perfect Engels kan spreken. Om zijn verhaal geloofwaardig te maken. Ik denk het. Zijn twitteraccount heet trouwens foxwael12. En fox is toch een Engels woord dacht ik. Enige voorzichtigheid met het bronnenmateriaal is bij de VRT blijkbaar niet merkbaar..

Vermoedelijk woont die man dan ook niet in Douma maar ergens in de VS. Het gebied is al sinds 2016 geheel omsingeld en alleen via door die salafistische groepen gecontroleerde smokkeltunnels bereikbaar. Het is de enige logische verklaring voor de inhoud van zijn twitteraccount. En ja, over de aanwezigheid van al Qaeda en hun mogelijks vervalst foto- en videomateriaal zweeg hij. Natuurlijk.

Willy Van Damme

BBC en Saoedi-Arabië–Met de B van bedrog

Je moet het de Britse media toegeven. Niemand lijkt beter in het verdraaien van de feiten en vervalsen van de geschiedenis dan de Britse pers. De wijze waarop het Canadees-Britse persbureau Reuters bijvoorbeeld werkt is op dat vlak toonaangevend. Alleen wie zorgvuldig en met achtergrondkennis leest ontdekt de manipulaties.

Ook de BBC is hier een meester in. De driedelige documentaire reeks over Saoedi-Arabië die gisteren op BBC Two begon (1) is een prachtvoorbeeld van hoe deze zender erin slaagt om alles te vervalsen, niet door daarom te liegen maar door vooral de essentie te verzwijgen. Bijna constant werd de kijker gisteren bedrogen. Een traditie natuurlijk bij de Britse openbare omroep. Om niet te vergeten: Het is een staatsbedrijf.

Stichting Saoedi-Arabië

En voor die vervalsingen waren er gisteren voor wie het dossier van de strapatsen der familie al Saoed kent voorbeelden zat. Voldoende om te concluderen dat dit geen toevallige fouten waren maar heel bewuste weglatingen om de misdadige sleutelrol van het Westen weg te moffelen. Waardoor men gemakshalve alle schuld voor de huidige toestand alleen bij de inderdaad misdadige familie al Saoed kon leggen.

Salman bin Aboelaziz al Saoed - 3

De Saoedische koning Salman bin Abdoel Aziz al Saoed, is zonder enige discussie een gevaarlijk man. Bij zijn aantreden als vorst trok praktisch het ganse politieke establishment van Washington naar Riyad om hem eer te betonen. Ook onze koning Philip pakte toen zijn valiezen richting de salafistische dictatuur. Het toont het belang van deze man in de wereldpolitiek. Hij is echter ziek en zijn zoon kroonprins Mohammed bin Salman is nu de ware baas.

Neem bijvoorbeeld de stichting van Saoedi-Arabië zelf in de periode 1920-1936. Het klopt inderdaad dat de familie Al Saoed het uiterst sectaire salafisme (verkeerdelijk soms wahhabisme genoemd) als staatsideologie gebruikte bij haar succesvolle veroveringstocht. Wat men echter vergat te vermelden was de cruciale rol die de Britten hierbij toen speelden.

Het Arabisch schiereiland was na het verjagen van de Ottomanen in 1918 een slagveld waar een serie rivaliserende clans vochten om de macht. Het waren de Britten die via wapenleveranties en politieke druk die strijd beslechten.

Daarbij joeg men de familie al Hoessein weg uit Mekka en Medina en kregen zij van de Britten dan maar Irak en Jordanië als geschenk. Ze heersen als westerse pro-consuls nog steeds over Jordanië. De salafistische al Saoed kreeg dan in ruil praktisch het gehele Arabische schiereiland incluis Mekka ten geschenke. Dat het salafisme zo macht, geld en islamitische legitimiteit kreeg is dan ook voor een groot deel de schuld van Londen.

Maar dat kan de BBC haar kijkers natuurlijk niet vertellen. En dus kregen deze burgers in ruil een fantasierijk verhaal opgediend. Maar hadden de Britten in het interbellum daar anders opgetreden dan was er misschien nu niet eens sprake van die vorm van islamitisch fascisme.

Want zonder het Saoedische oliegeld – zo bewees deze reportage ten over – was dit een bijna anonieme visie op de islam gebleven. Netjes verborgen onder enkele tenten in een oasestad ten midden van de grote woestijn, de Rub al Khali. Wat massa’s leed had vermeden.

Joegoslavië en prins Salman bin Abdullah

Neen, het echte verhaal kreeg men niet zodat de huidige koning Salman de volle laag kreeg. Inderdaad – en de serie bracht hier niets nieuws – het was hij die als verantwoordelijke voor allerlei salafistische stichtingen in o.m. Joegoslavië op grote schaal slachtpartijen organiseerde en zo zorgde voor een stevige verankering van het salafisme op de Balkan. Documenten en getuigenissen tonen ten overvloed de betrokkenheid van de huidige Saoedische koning. De man was toen gouverneur van de hoofdstad Riyad.

Maar ook hier weer diezelfde vervalsing. Geweten is immers dat die Saoedische aanwezigheid – Bin Laden was wel eens te gast bij de toenmalige Bosnische president Alia Izetbegovic – gebeurde in nauw overleg met de VS, NAVO en de EU. De Joegoslavische oorlog is immers vooral het werk geweest van de EU die ten alle prijzen de Balkan geheel onder haar controle wou krijgen. En een onafhankelijk Joegoslavië was daarbij onaanvaardbaar.

Hoessein bin Ali al Hashemi - 2

Hoessein ibn Ali al Hashimi, emir van Mekka wier familie voor 1920 eeuwenlang heersers waren over Mekka en die een directe afstammeling zou geweest zijn van de profeet Mohammed en diens stam de Hasjemieten.

Hij weigerde echter in 1919 het Verdrag van Versailles te ondertekenen. De reden hiervoor was de verklaring van de Britse minister van Buitenlandse Zaken Arthur Balfour die Palestina met daarbij Jeruzalem aan de zionistische beweging schonk.

Uit wraak begonnen de Britten dan de familie al Saoed te steunen tegen Hoessein. Faisal en Abdoellah, zijn twee zoons, kregen als goedmaking van de Britten nadien dan maar Irak en Jordanië om daar koninkje te spelen. Om de zionisten te plezieren gaf men dus gans Saoedi Arabië aan een salafistische clan!!

De huidige verantwoordelijke voor de mensenrechten bij de VN is een zekere Zeid Ra’ad al-Hussein, een telg van die familie die nu over Jordanië mag heersen. Het verklaart waarom die regelmatig zware beschuldigingen uit over de Syrische regering en zwijgt over die salafistische terreurgroepen. Zij werken deels vanuit zijn Jordanië

Als toen nog prins Salman hier het salafisme introduceerde en er zoals nu in Syrië zijn koppensnellers heen stuurde dan gebeurde dat met medeweten en steun van de EU en het ganse Westen. Wie weet vroeg Brussel het hem zelfs. Afghanistan was toch een Westers ‘succes’ gebleken niet? Over dit aspect kon je in de toenmalige kranten echter wel geen woord lezen. Het was de omerta, de censuur.

Maar ook dit werd door de makers van deze reportage dus heel netjes verborgen. De kijkers zouden het eens kunnen te weten komen hoe men in Brussel, London en Washington dit salafisme ook in Europa op weg hielp naar steeds meer slachtpartijen zoals in Zaventem en Manchester om al die oorlogen en geweld elders niet te vergeten.

Lachwekkend was zeker ook de bewering in de uitzending dat men in Saoedi-Arabië desnoods een salafistische beweging voor de bevrijding van Jeruzalem zou steunen. Sinds het omverwerpen van het koninkrijk in Noord-Jemen in 1962 werken Israël en de familie al Saoed heel nauw samen. Vroeger in het geheim, nu in alle openheid.

Steun voor een oorlog tegen Israël moet men bij de familie al Saoed dan ook niet zoeken. Hamas kreeg er nog geen cent en de rivalen van Islamic Jihad in Gaza evenmin. En iedere kenner van salafistische terreurbewegingen weet dat deze in hun nu al 40-jarig bestaan nog nooit een aanslag pleegden in Israël zelf. Wel in tientallen landen elders in de wereld. Vooral dan in landen met een moslimmeerderheid. En dat kan uiteraard geen toeval zijn.

Mumbai 2008 en de DEA

Ook de erg bloedige en spectaculaire aanslag van 26 november 2008 in de Indische stad Mumbai van de Pakistaanse salafistische terreurgroep Lashkar-e-Taiba van 2008 kwam ter sprake. En ook hier weer eenzelfde praktijk; Zo vergaten ze te melden dat de scouting voor deze aanval het werk was van de in Washington DC geboren David Coleman Headley, alias Daoud Sayed Gilanio, een agent van de Amerikaanse Drug Enforcement Administration (DEA).

David Headley

David Headley, drughandelaar, bajesklant, agent van de DEA, salafistisch terrorist en de man die de cruciale voorbereidingen trof voor de terreuraanslag in Mumbai van 2008. Resulterend in 168 doden. Toen hij later in Denemarken ook een aanslag aan het voorbereiden was stopte men hem echter.

Officieel was deze man door de DEA uit een Amerikaanse gevangenis gehaald om te infiltreren in Pakistaanse drugroutes naar de VS. Maar toen hij in Pakistan aankwam vervoegde hij nog bijna diezelfde dag Laskhar-e-Taiba, een groep die werd gezien als de moorddadigste der lokale terreurgroepen.

Volgens de DEA was men hem nadien en jarenlang gewoon uit het oog verloren. Dit terwijl de man nadien nog regelmatig in de VS op bezoek was geweest en zijn drie vroegere vrouwen de FBI herhaaldelijk hadden verwittigd van zijn terroristische activiteiten.

Maar ja, ook hier zou de kijker over de rol van het westen en die salafistische terreurgolf wel eens rare en voor de Britse overheid ongepaste conclusies kunnen trekken. En dus pleegde men ook hier dan maar nog eens een flinke portie censuur.

Een gelijkaardig systeem paste men trouwens eveneens toe betreffende de Saoedische steun aan al Qaeda en de aanslagen van 11 september 2001 op het WTC in New York en het Pentagon. Er volgde nadien een groot onderzoek dat echter bij nader toezien niets anders bleek dan een schaamteloze witwasoperatie om de ware aard van de feiten en de rol van de familie al Saoed en de Amerikaanse overheid te verdoezelen.

En dus kreeg men ook hier veel fantasie maar geen harde feiten. Waarbij het verhaal van de slachtoffers en kritische waarnemers door de makers ook maar netjes in die al zeer grote doofpot gestopt werd. Hou ze maar dom die kijkers.

Hoe de EU ISIS bewapende

En dan kwam natuurlijk onvermijdelijk de oorlog in Syrië eveneens aan bod. Daar kwam, een beetje verrassend toch, het recentste rapport van de Britse CAR, Conflict Armaments Research Ltd, (1) over de wapens van ISIS ter sprake. Een erg belangrijk document daar het in detail en op een zo te zien correcte wijze de wapenstroom richting ISIS onderzocht.

Het rapport bewijst nogmaals wat critici zoals hier deze blog al jaren zeggen en dat is dat ISIS gewoon een creatie van het westen is die hen voorzag van alle nodige fondsen, wapens, materiaal en politieke steun. ISIS moest Irak vernielen en Syrië zodanig verzwakken dat het overleven van Assad een bij voorbaat verloren zaak was. Syrië als chaosstaat.

Gebleken is dat vooral Bulgarije maar ook andere landen uit het vroegere Warschaupact op grote schaal oude Sovjetwapens zijn blijven produceren die o.m. Washington en Riyad dan kochten en langs Jordanië en Turkije en via derden, vooral dan andere salafistische Syrische terreurgroepen, leverden aan ISIS. Alhoewel er ook sprake is van nachtelijke leveringen met ongemarkeerde vliegtuigen.

ISIS in Yarmouk - Onthoofdingen Hamasleden - 3 april 2015

ISIS in voor hen betere tijden. De meeste door hen gebruikte wapens kwamen uit de EU, vooral Bulgarije, die door vooral de VS en Saoedi-Arabië er speciaal voor hen waren gekocht. Zie maar wat mooie uniformen deze vrienden van het westen hier dragen.

Vooral de VS en Saoedi-Arabië kochten volgens dit verslag wapens die voor de eigen legers niet geschikt waren – het Westen en Saoedi-Arabië gebruiken nu eenmaal ander niet-compatibel wapentuig – en dus alleen konden dienen voor waar ze toen nodig waren: Syrië.

Uiteraard wist men dat in Brussel en zeker in Bulgarije maar de handel ging gewoon door en in crescendo. Met andere woorden: Bulgarije, toch een lidstaat van de EU, leverde illegaal wapens aan al Qaeda, ISIS en andere bendes. Zolang men Syrië, en Irak, maar vernielde. De moreel hoogstaande waarden van de EU nietwaar?

Het misschien wel meest schokkende deel van dit rapport is echter dat bleek dat die wapenleveringen door o.m. Saoedi-Arabië vanuit Bulgarije aan ISIS tot in de lente van vorig jaar bleven duren. Dus op een ogenblik dat het Iraakse leger zich opmaakte voor de bevrijding van de stad Mosoel. Transporten die uiteraard ook maar konden gebeuren met medeweten van de EU.

Dus terwijl België en Nederland beweerden dat ze ISIS in Irak en Syrië bombardeerden leverde de EU hier bij ISIS bommen, raketten en geweren. Hoeft het te verbazen dat de EU in de regio niet echt een geliefde partner is. Onze minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) mocht met Nieuwjaar van de regering in Bagdad zelfs de Belgische soldaten in het noorden van Irak in Koerdistan niet bezoeken. Tot zijn ongenoegen. Nou, hij zocht het zelf. (3)

Al Saoed de nieuwe Moebarak?

Dat de BBC-reportage het dus ook over dit rapport van CAR had kwam wel wat verrassend. Het verslag is nu eenmaal pure dynamiet. Maar geen zorg, ook hier zorgde men er netjes voor dat alleen de familie al Saoed als de slechteriken in beeld kwamen. Dat de VS hier volgens CAR via dit systeem eveneens grootschalig wapens aan ISIS leverde werd mooi verzwegen.

Het eerste deel van deze documentaire was dan ook een regelrechte aanval op Saoedi-Arabië zelfs al poogde men schuchter kroonprins Mohammed bin Salman wat krediet te geven. Totaal ten onrechte. De man is een crimineel van het zuiverste water die voor zijn plannen voor niets terugschrikt en zelfs Saad Hariri, de premier van Libanon, liet ontvoeren om hem zo op televisie te laten paraderen. Uniek in de moderne geschiedenis.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de Saoedi’s weigerden mee te werken aan de uitzending en de makers ervan de toegang tot Saoedi-Arabië ontzegden. En ongetwijfeld zal er achter de schermen tussen Riyad, Londen en Washington hierover ontzettend veel ruzie geweest zijn. De BBC is nu eenmaal een staatsomroep die luistert naar de Britse regering en zo naar de VS.

Mohammed bin Salman bin Abdoelaziz al Saoed, prins en minister van Defensie

De 32-jarige Kroonprins Mohammed bin Salman regeert als een alleenheerser die zelfs de eigen familie laat arresteren. Nadat hij de Libanese premier Saad Hariri ontvoerde riep hij de Palestijnse president Mahmoed Abbas bij zich en eiste hij dat de PLO in Libanese vluchtelingenkampen in opstand zou komen. Die weigerden echter. Nadien liet Abdoellah bin Hoessein, de Jordaanse koning, Ali bin Hoessein, Faisal bin Hoessein en prins Talal bin Mohammed, twee broers en een neef en topfiguren in het leger, arresteren wegens verdachte contacten met kroonprins Mohammed bin Salman. Eerder weigerden Israël en Egypte in Libanon militair tussenbeide te komen tegen Hezbollah. Toen de kroonprins echter in die periode in Washington een nooit geziene bolwassing kreeg haakte hij af en kwam Hariri vrij.

Het was dan ook geen toeval dat er bijna alleen oud-gedienden de CIA of andere Britse en Amerikaanse ‘specialisten’ aan het woord kwamen. Alsof alleen die er iets serieus over kunnen zeggen.

Dat men een David Petraeus, ex-baas van de CIA, hierover aan het woord liet spreekt eveneens boekdelen. Men had hem kunnen vragen over de steun aan al Qaeda en ISIS door de CIA en het Pentagon toen hij er baas was. Men deed het uiteraard niet. De man die ISIS mee hielp creëren die dan zijn beklag maakt over de Saoedische steun aan ISIS. Je moet maar durven. BBC met de B van bedrog.

Deze reportage gaat natuurlijk bij de familie al Saoed de indruk versterken dat zij weleens hetzelfde lot zouden kunnen ondergaan als bijvoorbeeld de Sjah van Iran of president Hosni Moebarak in Egypte.

Reportages als dit zijn een belangrijk politiek teken vanuit Londen en Washington dat de speeltijd wel eens voorbij zou kunnen zijn voor de al Saoed. De scenario’s circuleren trouwens al volop in Saoedi-Arabië. Met het land omgevormd tot een lappendeken van elkaar bestrijdende woestijnstaatjes. Balkanisering heet dat. Of een nieuw Syrië?

Willy Van Damme

1) BBC Two, ‘House of Saud: A family at war’, Michael Rudin, 9 januari 2018. Driedelige reportagereeks. Volgende episodes op 17 en 23 januari telkens om 22 uur.

Balkanisatie Saoedi-Arabië - NYT - 28 september 2013

De kaart van het Midden-Oosten van 28 september 2013 uit The New York Times. Of hoe men in de VS Irak en Syrië in drie of vier stukken zag met geel/okergeel voor Assad, groen voor ISIS/al Qaeda en paars voor de huidige bewindvoerders in Bagdad, als ze de hoofdstad tenminste konden behouden. Saoedi-Arabië valt dan uiteen in een centraal Wahhabistan en een Noord-, Zuid-, Oost- en Westelijk Arabië. Ook Jemen valt dan terug in twee stukken. Volgens de toenmalige Amerikaanse leerling-tovenaars.

2) Conflict Armaments Research Ltd, ‘Weapons of the Islamic State, a three-year study in Syria and Iraq’, December 2017. Wie wil kan die studie per mail hier aanvragen. De studie is 202 pagina’s dik.

Opvallend is dat de in de uitzending geïnterviewde medewerker van dat CAR eveneens zweeg over de rol van de VS en de EU. De sponsor van dit rapport is de EU en de Duitse regering. In een eerdere studie sprak CAR alleen over de herkomst van de wapens, niet over wie ze had gekocht en daarna aan ISIS leverde. Uit deze studie is ook gebleken dat de meeste wapens die ISIS gebruikte via dit kanaal waren bekomen.

3) Peter De Roover, fractieleider van de N-VA in het federaal parlement, schreef op 26 november 2015 op Knack.be een stevig pleidooi ter verdediging van Saoedi-Arabië tegen de toen toenemende Belgische kritiek op het land. De argumentatie van De Roover was dat wij het land broodnodig hadden in de strijd tegen ISIS en dus kritiek op dat land niet kon. Grapjas die De Roover. Maar de familie al Saoed kan ook heel genereus zijn. Dat is geweten.

Chams Eddine Zaougui–Een karikaturale Arabische geschiedenis

Het schrijven van boeken over geschiedenis is zoals elke serieuze historicus goed weet geen gemakkelijke zaak. Het is vooreerst een kwestie van zich zo volledig mogelijk te documenteren en die stukken grondig te onderzoeken via wat men noemt bronnenkritiek. Waren de auteurs van die documenten betrokken in de zaak en zo ja, wat was hun positie? Ook moet men nakijken of men wel alle belangrijke bronnen bestudeerde. Met als dan logische vraag: Wat is hier dan wel belangrijk en niet belangrijk? Niet simpel.

Maar voor de auteur al even moeilijk is de zelfkritiek. Is men wel zonder vooroordelen aan het werk begonnen? Heeft men voldoende en continue controle over zichzelf? Onderzoekers en schrijvers hebben nu eenmaal onvermijdelijk een eigen culturele en maatschappelijke achtergrond en neigen soms automatisch en onbewust om dit te laten doorwegen bij het schrijven.

Qatar het voorbeeld

En zeker wanneer men geschiedenisboeken over de actualiteit schrijft is het gevaar dubbel. Niet zelden betreft het conflicten en zelfs oorlogen en dan is het bij het doorzoeken van het beschikbare bronnenmateriaal nog lastiger. De waarheid is dan zeldzamer als de spreekwoordelijke witte raaf.

Chams Eddine Zaougui - Dictators - Een Arabische geschiedenis.- - Polis - 2016

Chams Eddine Zaougui toont in het boek zijn voorkeur voor Qatar en de Syrische terreurgroepen. Het is een mooi staaltje van het vervalsen van de geschiedenis.

Nepverhalen en het vervalsen van documenten zijn in zo’n gevallen schering en inslag. Veel onderzoekers, zeker journalisten, zijn bovendien partijdig en werken niet zelden in opdracht van of in samenwerking met hun regering of een andere mogendheid. .

Landen als Qatar, Saoedi Arabië, Koeweit, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten zijn ook erg gul met als gevolg dat menig ‘expert’ in het Midden-Oosten bij nader toezicht gelieerd blijkt aan een van die regeringen. Vermeende specialisten als een Charles Lister en Hassan Hassan kan men mits wat zoekwerk zo plaatsen.

Typerend is ook het geval van Jorn De Cock, correspondent van De Standaard voor het Midden-Oosten, wiens vrouw ten tijde van de oorlog van Qatar en het Westen tegen Libië vanuit Qatar als hoofdredactrice van een propagandawebsite die opstand steunde. Hij schreef dan voor zijn krant over diezelfde opstand/oorlog. De inhoud van zijn stukken kon men dan ook al vooraf raden.

Weinig nieuws

Een door onze media veel gebruikte expert is Chams Eddine Zaougui, een Belg met Tunesische wortels. Vorig jaar publiceerde die ‘Dictators, een Arabische geschiedenis’. (1) Het boek bespreekt de geschiedenis van de Arabische wereld na 1945 toen de huidige staten hun vorm kregen.

Voor wie de historiek van die regio kent bevat het geen nieuws. Het beschrijft de periode toen de Egyptische president Gamal Abdel Nasser aan het bewind kwam, de crisis rond het Suezkanaal, zijn neergang en de opkomst van andere Arabische leiders zoals de Iraakse president Saddam Hoessein, Hafez al Assad in Syrië, Ben Ali in Tunesië en Moammar Kadhaffi in Libië.

Daarbij bespreekt hij de wijdverspreide corruptie en de brutaliteiten van leger en politie in die staten. Niets nieuws want hierover zijn al ganse bibliotheken volgeschreven, zelfs in het Nederlands. Wel is het door hem geschetste beeld erg negatief en vergeet hij gemakshalve zaken die een positiever beeld geven zoals in Tunesië, Libië en Syrië. Die landen waren helemaal geen hel zoals hij hier schetst. Ook Egypte niet.

Dat hij bij die historiek ook al eens een vrij serieuze fout maakt is wel opmerkelijk. Zo schrijft hij over Jemen: “Zodra de Britten het land verlieten, viel het uiteen in twee onafhankelijke republieken.” (p116)

Chams Eddine Zaougui roept het ene ogenblik op tot het invoeren van een Europese bestuursvorm voor landen als Egypte maar schrijft wat later in zijn boek dat dit misschien toch niet mogelijk is. Maar hij heeft wel geen problemen met allerlei Syrische terreurgroepen die er niet voor terugschrikken om zichzelf te filmen als ze al feestend een zwaar ziek kind kelen. Ieder zijn fanclub natuurlijk.

Een merkwaardige historiek over het land. Jemen is in wezen in zijn geschiedenis nooit echt bezet geweest. De Romeinen, de Saoedi’s, Britten, Egyptenaren en Ottomanen poogden maar faalden allen. Alleen de Ottomanen kwamen er het dichtst bij maar ook hun macht was heel beperkt.

En wat de Britten betreft. Nou, in 1839 veroverde de Britse Oost-Indische Compagnie de havenstad Aden, toen het bezit van een lokale heerser, en een klein gebied errond. Als haven op weg naar hun Indië, het Brits kroonjuweel, was het veroveren van Aden voor hen essentieel. De Britse controle werd verder wat vergroot door vage akkoorden met lokale stammen maar verder ging dit nooit. In wezen bezat Londen Aden en niet meer.

In 1967 vertrokken de Britten en ontstond hier een eigen staat, het zogenaamde Zuid-Jemen, een republiek waar radicale Arabische nationalisten baas waren. Sanaa en de andere belangrijke Jemenitische steden als Mocha en Taiz en behoorden bij wat men dan Noord-Jemen noemde, tot 1968 een koninkrijk met een meer dan 1100 jaar oude dynastieke traditie. Het is basiskennis voor wie de regio wil bestuderen. Het ontging hem blijkbaar.

Ergerlijk is dat hij qua religies alles weet te herleiden tot soennieten en sjiieten. Goed voor simpele geesten natuurlijk die alles wit/zwart willen schilderen. Voor hem zijn de zaidieten, een groep binnen de islam die vooral leven in Jemen en het zuidwesten van Saoedi-Arabië, dan sjiieten, evenals de alewieten in o.m. Syrië. En dus wordt de Syrische president Hafez al Assad, vader van Bashar, bij hem plots een sjiiet. (p245)

Het is alsof iemand alle niet-katholieke en niet-orthodoxe christelijke kerken onder een noemer zou stoppen, namelijk die van het protestantisme. En dus de anglicanen, presbyterianen, baptisten, de Nederlandse Hervormde Kerk, amish, enzovoort als een geheel zou omschrijven. Waanzin.

Mijn geliefde Qatar

Opvallend is echter vooral de lovende wijze waarop hij de Qatarese televisiezender al Jazeera en de rol van dat land en de regerende familie al Thani beschrijft. Gaat hij in detail in op de corruptie onder een Kadhaffi of een Moebarak en de folteringen in hun gevangenissen dan is het hierover muisstil wanneer Qatar ter sprake komt. Opmerkelijk.

Zo stelt hij over Qatar:’”Voor de rest was Qatar een onopvallend, provinciaal, conservatief landje….Het moest zich ontpoppen tot een vooruitstrevend en invloedrijk land (p185)… Qatar en Saoedi-Arabië waren elkaars tegenpolen op het vlak van het buitenlands beleid…. Probeerde Thani aan de juiste kant van de geschiedenis te staan en zo internationale lof te oogsten als promotor van de Arabische Lente.”  (p252)

Het is dan ook duidelijk welke kant Chams Eddine Zaougui kiest in het conflict tussen de clan al Thani en de al Saoedi’s. Namelijk die van de al Thani en Qatar. En dus kan je in zijn boek geen kwaad woord vinden over de Qatarese televisiezender al Jazeera of over die nochtans erg dictatoriaal heersende familie.

Dat volgens door Wikileaks gepubliceerde Amerikaanse diplomatieke berichten al Jazeera was opgericht in samenwerking met de Amerikaanse regering leest men hier dan ook niet. Met als bedoeling de Arabische opinie in een bepaalde richting te beïnvloeden. Al Jazeera was de spits die een Arabische Lente mee moest mogelijk maken.

Evenmin schrijft hij over het feit dat uit die diplomatieke berichten bleek dat men alles wat die zender bracht onder strikte controle stond van de clan al Thani, de Amerikaanse ambassade in de hoofdstad Doha en de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst DIA. Dit tot zelfs in de kleinste details zoals de woordkeuze en de keuze van de studiogasten.

Geen probleem voor hem is zo te zien dat via de Arabische versie van al Jazeera de Egyptenaar Yusuf Qaradawi, de hoofdideoloog van de Moslimbroeders, elke week de meest gore racistische praat kon verkopen, zoals de noodzaak om alle niet-salafisten uit te roeien. Ook dat heeft de man blijkbaar niet gehoord, gezien of gelezen. Voor hem is de zender een voorbeeld voor al andere media. Goed om weten!

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3

Het document van de DIA, hier pagina 5, dat aantoont dat de VS al in 2013 rondliepen met het idee voor het oprichten door ISIS van een kalifaat in Syrië en Irak om zo naast Syrië ook Irak als staat te vernielen. Lees vooral paragraaf C en D. De toenmalige baas van de DIA en de huidige woordvoerder bevestigden de echtheid van dit document. Chams Eddine Zaougui negeert het echter. Zoals bijna de ganse klassieke media en de er veelvuldig geciteerde experts. Het past niet in het door hen geschetst beeld van die oorlog.

Evenmin leest men hier over Tayssir Alouni, hun Spaanse correspondent en specialist van Afghanistan en Bin Laden. Deze veroordeelde men op 26 september 2005 in Spanje tot zeven jaar cel omdat hij een geldkoerier bleek te zijn van al Qaeda.

Hier in dit boek dus ook geen verhalen over de in Qatar als slaven behandelde gastarbeiders die bij honderden al verongelukten bij de bouw van de voetbalstadia voor de wereldbeker voetbal van 2022 in Qatar.

De rol van de VS

Geen verrassing dus dat hij wat betreft de opstand in Egypte tegen Moebarak eveneens erg selectief is. Over de aanwezigheid van de Amerikaanse National Endowment for Democracy of de speculant en politiek intrigant George Soros geen woord. Wel leest men op zeker ogenblik de wel heel erg vage omschrijving: “Verschillende leden van de 6 aprilbeweging (jonge Egyptische opposanten, nvdr.) schreven zich in voor workshops geweldloos protesteren in Boston en Servië”. (p 252)

Elke goede kenner van de moderne geschiedenis weet wat dit betekent. Het is het voorbereiden van een nieuwe door de VS georkestreerde opstand, de zogenaamde kleurenrevoluties zoals die in Georgië, Oekraïne en Servië. De door onze media als Jasmijnrevolutie omschreven opstand in Tunesië en de Arabische Lente pasten dan ook perfect in dit scenario. Niet voor Chams Eddine Zaougui.

Het verklaart waarom Amerikaanse instellingen als The Republican Institute, The National Endowment for Democracy , Al Jazeera en anderen na het afzetten van president Mohamed Morsi van de Moslimbroeders het land werden uitgezet.

Het maakt de slechte relatie tussen Hosni Moebarak en Barack Obama begrijpelijk. Alsook die met de huidige president Abdoel Fatah al Sisi. Moebarak was gewoon de zoveelste Amerikaanse pion die vanuit Washington een dolk in de rug kreeg. Erg klassiek. En al Sisi is logischerwijze daarom erg op zijn hoede voor Washington. Begrijpelijk toch.

Leugenaar

Dat Chams Eddine Zaougui duidelijk te kwader trouw is en bewust leugens verkoopt blijkt overduidelijk uit het hoofdstuk over Syrië. Uiteraard neemt hij alle geheel onbewezen beweringen van die jihadisten klakkeloos over zoals die over de vatenbommen, de chemische aanvallen, de 53.275 gruwelfoto’s van een onbekende met als schuilnaam Caesar, (Een dossier komende van Qatar!) enzovoort. Van enige controle is bij hem geen enkele sprake.

Jihadbom als vatenbom met napalm - The Guardian - Oktober 2015

Chams Eddine Zaougui stelt dat het gebruik van vatenbommen door het Syrische leger “goed gedocumenteerd is” (p 265). Na straks zeven jaar is er echter nog steeds geen enkele foto van zo’n bom beschikbaar. Wat men wel krijgt is hier zoals het Britse dagblad The Guardian in oktober 2015 publiceerde, en men later bij Knack herhaalde, zijn foto’s van wat men stelt een vatenbom te zijn. Het is echter een door de jihadisten tot bom omgevormde gasfles gevuld met allerlei vuiligheid en dynamiet. Een veel gebruikt wapen. Deze wordt dan afgeschoten met wat men noemt een helkanon. De versie van een dagblad als The Guardian is dus gewoon een zoveelste voorbeeld van oorlogspropaganda.

Zo schrijft hij over Bashar al Assad: “Sterker nog: Hij gaf ze (de door hem als extremisten omschreven figuren, nvdr.) een duwtje in de rug. De president liet duizenden geharde jihadisten vrij uit de gevangenissen en gaf het leger het bevel om geen door geharde extremisten geannexeerde gebieden te bombarderen.” (p291)

Een wel heel merkwaardige bewering. Toen de opstand in maart 2011 uitbrak was het vrijlaten van alle zogenaamd politieke gevangen – In essentie leden van de Moslimbroeders en dergelijke – bij de serie betogingen de veruit voornaamste eis van die opstandelingen, de VS en de EU. En dat zal hij als kenner van het dossier zeker weten. Een eis waaraan de Syrische regering dan toegaf in de hoop om zo de gemoederen te bedaren. Zoals kon verwacht worden tevergeefs.

En dat Syrië die gebieden van ‘extremisten’ niet bombardeerde is evenzeer een leugen. Neem bijvoorbeeld Oost-Ghouta, de landbouwstreek ten oosten van Damascus waar terrorist Zahran Alloesh (2), zoon van een naar Saoedi-Arabië gevluchte salafistische predikant, de plak zwaaide.

Al jaren wordt er hier tussen het leger en het Leger van de Islam van Zahran Alloesh zwaar gevochten. En Zahran Alloesh was een van die in 2011 onder Amerikaanse druk vrijgelaten salafisten. Maar ongetwijfeld weet Chams Eddine Zaougui dit allemaal. Hij kent het dossier. Waarom zit hij hier dan te liegen? Een moeilijk te beantwoorden vraag.

De man is dan hoe ook een bedrieger. Het wekte daarom geen verbazing toen hij op 6 juni 2016 in De Standaard opriep om aan die Syrische jihadisten luchtafweergeschut te leveren. Misschien moeten onze politiediensten hem eens onder de loep nemen. Welk serieus mens immers vraagt dat men al Qaeda & Co luchtafweerraketten moet geven? Om ze dan in Zaventem te gebruiken?

De rol van Israël

Het wekt dan ook geen verbazing dat hij de verhalen over Israëlische betrokkenheid bij die Syrische opstand of de Amerikaanse steun voor ISIS en al Qaeda afdoet als ‘absurd’ (p255). Een gevolg volgens hem van een gebrek aan kritische zin in de Arabische wereld. Je moet maar durven.

Benjamin Netanyahu met gewonde Syriër in Israëlisch militair hospitaal - 19-02-2014

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu op een foto uit een Israëlische krant. Hij is hier op bezoek in een legerhospitaal aan de Syrische grens waar men al vele honderden jihadisten, van al Qaeda en ongetwijfeld ook ISIS, verzorgde en met hun wapens terugstuurde om Syrië verder te vernielen. Uit een verhaal in de Amerikaanse krant The Wall Street Journal en Israëlische media is gebleken dat Israël die salafistische terreurgroepen zowel financiert als bewapent. Niets daarover in dit boek. Misschien kan hij eens verklaren waarom tot heden al Qaeda of ISIS in al die jaren nog nooit een aanslag pleegden in Israël. Zelfs nog geen nepaanval.

Het zionistische plan van de Israëlische diplomaat Odet Yinon, het artikel van Seymour Hersh ‘The redirection’ uit maart 2007 van The New Yorker of de resem artikels en foto’s in de Israëlische en soms zelfs de Amerikaanse media over die steun, negeert hij zoals te verwachten valt dan ook straal. (3)

Evenals het cruciale document van de DIA, de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst, over de toestand in Syrië dat hij dan ook maar buiten beschouwing laat. Waarom allemaal? Omdat het bewijst dat de strategie van ISIS om na Syrië ook delen van Irak te veroveren eveneens deze van Washington en Israël was? Het past niet in zijn plaatje en dus gooit hij het maar richting vuilbak. De man is daarom gewoon een zoveelste vervalser van de geschiedenis.

Opvallend is ook het warrige karakter van het boek. Continu breekt hij een lans om in Egypte, Libië, Tunesië en Syrië een Europese bestuursvorm in te voeren. Nochtans weigert hij in zijn boek enige kritiek te uiten op die jihadisten in Syrië. Hij steunt hen zelfs. En dat zijn toch geen democraten van het Europese type? Of toch?

Het zijn groepen die in hun brutaliteit in niets verschillen van wat ISIS doet. Hij kent ongetwijfeld de vele verhalen. Verhalen die ook voldoende bewezen zijn. In zijn epiloog schrijft hij dan weer dat een Europese bestuursstijl in het Midden-Oosten voorlopig toch niet kan lukken. Het is een simpele wijsheid die vele intellectuelen ook in het om hun arrogantie bekend staande Westen tegenwoordig al beseffen.

Het boek verscheen met financiële steun van het mede door speculant George Soros gefinancierde Fonds Pascal Decroos. Men zou dus kunnen stellen dat de cirkel rond is. Wedden dat Soros moest hij de inhoud kennen geen enkel probleem zou hebben met dit boek.

Willy Van Damme

1) Chams Eddine Zaougui, ‘Dictators, een Arabische geschiedenis’, uitgeverij Polis, 349 pagina’s, 2016, 19,95 euro.

2) Zahran Alloesh sneuvelde op 25 december 2015 tijdens een Russisch of Syrisch luchtbombardement op de streek van Oost-Ghouta. Wie schreef daar weeral dat men van Bashar al Assad de gebieden van die vrijgelaten ‘extremisten’ niet mocht bombarderen?

De financier van Het Leger van de Islam (Jaysh al Islam) is in essentie steeds Saoedi-Arabië geweest. Zijn Leger van de Islam is gekend voor haar vele brutaliteiten en wordt nu geleid door zijn neef Mohammed Alloesh. De familie is uit die streek afkomstig.

3) The Redirection, Seymour Hersh, The New Yorker, 5 maart 2007, https://www.newyorker.com/magazine/2007/03/05/the-redirection.

Wie dit artikel van Seymour Hersh en de tekst van het plan Odet Yinon leest alsmede de stukken in de Israëlische media over de rol van Israël in het Syrisch conflict begrijpt onmiddellijk wat er in de regio aan de hand is.

Alle stukken van de puzzel vallen dan in elkaar. En dan is de analyse van de DIA over Syrië en de Amerikaanse steun voor ISIS pure logica. Maar die verhalen zitten dan ook niet bij de door hem in zijn boek aangeraden literatuur. Dat zijn ‘verboden’ boeken. Ze passen niet in zijn theorietjes.

Veroordeling Montasser Alde’emeh

d

Een van de ‘experten’ die de voorbije jaren over de oorlog in Syrië gretig in de pers aan bod kwam is zeker de van Palestijnse afkomst zijnde Belg Montasser Alde’emeh. Vele tientallen artikels, interviews en columns van zijn hand verschenen tot in Nederland toe. Die man blijkt nu volgens het Antwerpse hof van beroep een crimineel te zijn die een jihadist via valse papieren uit de gevangenis wou helpen.

The Way of Life

De zaak draait rond Jawad Ouchan, een lid van de salafistische organisatie The Way of Life, opvolger van het verboden Shariah4Belgium van de veroordeelde Fouad Belkacem. Jawad werd omwille van dit lidmaatschap vervolgt en in voorhechtenis genomen. Diens advocaat en imam Khalid Ouchan, broer van Jawad, namen contact op met Alde’emeh om hem uit de nood te helpen.

Waarbij de advocaat op de raadkamer een door Alde’emeh gemaakte en door hem ondertekende brief over een vermeende door Jawad Ouchan gevolgde antiradicaliseringscursus toonde. Alde’emeh stelde nadien dat men zijn handtekening had nagemaakt maar gaf de afspraken toe. De politie had echter hun telefoons zitten afluisteren en de poging mislukte dan ook.

Het hof bevestigde gisteren integraal het eerdere vonnis, incluis de 600 euro boete. Zij kunnen wel nog bij het Hof van Cassatie in beroep gaan. Dit echter alleen indien men vermoedt dat er bij het beroep procedurele fouten gemaakt werden. Dan gaat de zaak eventueel naar een ander hof.

Geen al Qaeda gezien

Alles wat Montasser Alde’emeh tot recent in de media beweerde werd steevast voor de absolute waarheid genomen. Toen hij naar Syrië trok om er te leven aan de zijde van die jihadisten ging dat er in onze media als zoete koek in. Ja, want hij stond daar naast ‘vrijheidsstrijders’, de goeden die vochten tegen dat monster genaamd Bashar al Assad. En dat moest men hier volop steunen.

Montasser Alde’emeh deed ‘wetenschappelijk’ onderzoek, was journalist en columnschrijver en werkte rond hulpverlening richting deradicalisering, gelijktijdig werkte hij echter volgens eigen zeggen ook voor onze Staatsveiligheid. Waar is dan nog de beroepsethiek? In de vuilbak.

Dat het gebied waar hij in Syrië een tijd verbleef in handen was van salafistische terreurgroepen die onder leiding van al Qaeda vochten zag hij niet. Volgens eigen verklaringen toen was hij daar om die jihadisten in het kader van een wetenschappelijk onderzoek – zijn doctoraatsthesis – te observeren. Een echte observator dus.

Bij hem geen verhalen over de dictatuur van de sharia die deze jihadisten er invoerden. Niets over de onthoofding van ‘ongelovigen’, de plunderingen en niets over het van het dak gooien van homo’s.

Neen, het waren in zijn ogen dappere strijders die uit onvrede met hun leven in België en het racisme dan maar elders hun paradijs gingen verdienen. Hop naar de 72 maagden. Dat praktisch allen hier voordien een crimineel bestaan hadden zitten uitbouwen wist hij echter evenmin te vertellen. Wetenschap heet dat.

En dus stelde hij ook na de Russische interventie van september 2015 in De Morgen dat die salafistische bendes dra Damascus gingen veroveren. Nou, dat zal wachten op Godot worden. Recent orakelde de man zelfs dat die met al Qaeda samenwerkende terreurbendes een stappenplan hadden.

Israël, mijn vriend

Alles draaide volgens hem om een door hen uitgekiende strategie om Israël te veroveren. En de voorlaatste fase was nu naar hij in de kranten opperde ingezet. Die jihadisten zaten namelijk nu al aan de grens met Israël te vechten en dus zou de eindfase in zicht zijn. Dra zouden ze hun strijdtoneel verleggen naar het ooit door zijn vader bewoonde land, Palestina. De overwinning op het zionisme lonkte. Volgens hem toch. En dat met geld van de CIA!.

Men kan het een lachwekkende bewering noemen, maar voor de slachtoffers van die jihadistische praktijken en hun bazen in de VS en Israël is dat gewoon een brutale slag in het gezicht. Zeker omdat Alde’emeh beter weet. De man is dan ook gewoon een doortrapte leugenaar.

Uit verschillende bronnen, waaronder ook de Israëlische media zoals de kranten Haaretz en de Jerusalem Post alsmede de Amerikaanse Wall Street Journal (1), blijkt immers dat Israël die jihadisten niet alleen al jaren in haar legerhospitalen medische verzorging geeft maar hen zelfs financiert en wapens bezorgt. Die media citeerden hier zowel anonieme Israëlische regeringsbronnen als bij naam genoemde leiders van die daar aan de grens opererende bendes. Wat wil men als bewijs nog meer?

Volgens de Israëlisch media en bepaalde berichten in de Amerikaanse klassieke pers zouden er zelfs al meer dan 1.500 gewonde salafisten in Israëlische legerhospitalen verzorgd en daarna naar het strijdgewoel teruggestuurd zijn. En Alde’emeh weet dat. Toen hij in Dendermonde vorig jaar voor het Davidsfonds een voordracht kwam geven vroeg hij mij achteraf tijdens een gesprek hierover zelfs naar info.

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3 - kopie

Het aan Montasser Alde’emeh toen in Dendermonde overhandigde document van de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst DIA waarvan de echtheid vast staat. Het toont dat de VS en Israël, en trouwens ook de EU, achter ISIS stonden en wilden dat ze ook Irak binnenvielen om het definitief kapot te krijgen. Merk ook op dat men bij dat kalifaat eveneens de Syrische provincie Hasaka rekende (punt 8-C), het centrum van de Syrische Koerden! Ook die offerde men in Washington en Israël dus toen gewoon op. Nu zijn het ‘vrienden’ van Washington. Alde’emeh weet dan ook deels wat er zich achter de schermen ginds afspeelt.

Ook werd hem toen het hier eerder besproken document over de oorlog in Syrië van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst (DIA) gegeven. Een rapport dat zwart op wit bewijst dat de VS en Israël zelfs ISIS steunden en na Syrië ook Irak wilden vernielen. Aan de Israëlische grens zit trouwens naast al Qaeda ook een afdeling van ISIS die geen gebrek aan wapens lijkt te hebben. En dan die onzin, deze grove leugens komen vertellen. Waarom?

De man is van Palestijnse origine en toen hij in Dendermonde op het Oscar Romerocollege – het vroegere Heilig Maagdcollege – zat moesten de leerkrachten hemel en aarde verzetten of hij ging als tiener tegen de zionistische vijand ten strijde trekken.

Iedere professional die het Midden-Oosten volgt weet dat al die oorlogen er kaderen in een zionistische plan – Odet Yinon genaamd – om de regio met een enorm bloedbad te vernielen. De bewijslast hiervoor is enorm. En dan jarenlang die jihadisten steunen.

Ethiek overboord

Maar gisteren veroordeelde het hof van beroep Montasser Alde’emeh tot 6 maanden voorwaardelijke celstraf voor valsheid in geschrifte. Samen met een imam en een advocaat. Een jihadist poogde vervroegd uit de gevangenis te geraken en via diens advocaat en een Mechelse imam leverde al De’emeh een getuigschrift af dat die jihadist bij zijn instelling ‘Op weg naar’ een deradicaliseringscursus had gevolgd. Probleem was dat beiden elkaar zelfs nooit hadden gezien.

Deradicalisering? Eerder een salafist uit de gevangenis helpen ontsnappen. En natuurlijk blijft hij ook nu nog na het arrest van het hof zijn onschuld uitschreeuwen. Want… hij deed dat allemaal in opdracht van onze Staatsveiligheid om zo in dit milieu te infiltreren. Bewijzen hiervoor zoals een betaling voor zijn werk leverde hij blijkbaar echter niet. En ook de Staatsveiligheid zweeg.

Israël verzorgt jihadisten in hopsitaal

De Syrische jihadisten zitten inderdaad al in Israël. Maar dan wel liggend op een hospitaalbed van het Israëlische leger. Deze gelukkige kreeg zelfs al de Israëlische premier Benjamin Netanyahu op bezoek. Ook dat weet Alde’emeh ongetwijfeld. Of hoe de zoon van een Palestijnse vluchteling aan de kant van Israël gaat staan.

Maar een spion – wat hij beweert te zijn – die ook nog speelt voor journalist, columnschrijver, wetenschappelijk onderzoeker naar de jihad en verantwoordelijke voor een deradicaliseringsinstelling bewijst zo een merkwaardige vorm van ethiek te hebben. Als zijn bewering hier waar is dan gooide die immers zowat alle ethische normen die bij deze beroepen horen over boord.

Wie als journalist werkt, wetenschappelijk onderzoek doet en bezig is met het begeleiden van mensen met problemen moet strikt de regels volgen eigen aan dat beroep zoals privacy, objectiviteit en neutraliteit. Maar volgens Alde’emeh is dat dus blijkbaar geen probleem. Het toont dat de man als hij hier de waarheid spreekt gewoon zijn laars lapt aan elke beroepsethiek.

Het verhaal bewijst nogmaals ook het failliet van onze media die dergelijke figuren – een crimineel blijkt nu – vooral te onpas opvoerde om over toch zeer belangrijke zaken als de oorlog in Syrië en het salafisme te komen spreken of schrijven. De man is minstens een bedrieger en een fantast die de ene dag die salafisten zit op te hemelen en ons nadien, zoals recent, komt waarschuwen voor het dodelijke gevaar komende van die salafisten.

Bovendien is hij door zijn politiek getinte acties rond Syrië al die jaren opgetreden als een handlanger van het zionisme, datzelfde zionisme dat verantwoordelijk is voor het verjagen uit Palestina van zijn familie. Schandelijk is een goed woord hiervoor. Maar neen, de media voert dat soort lieden continu op om zo een vals beeld van het Midden-Oosten te scheppen.

Quneitra - Militaire situatuie - Juli 2017

De militaire situatie rond de hoogvlakte van Golan aan de grens van Syrië met Israël. Het blauwe deel is waar UNDOF zit, de door de VN gestuurde blauwhelmen om die grens te bewaken. Die werden in augustus 2014 door al Qaeda aangevallen en deels ontvoerd. Na bemiddeling van Israël kwamen ze vrij. Maar de missie is sindsdien wel uitgedund. Dus minder pottenkijkers daar. Desondanks maakte zij in december 2014, maart 2015 en juni 2015 rapporten voor de VN over contacten tussen Israël en die salafistische bendes (2). Het zwart stukje onderaan rechts is in handen van ISIS, groen is al Qaeda en haar bondgenoten. Rood is onder controle van de regering. De kaart is wel al een paar maanden oud. Regelmatig valt de Israëlische luchtmacht hier ook het Syrische leger aan. Van al Qaeda en ISIS blijven zij af.

Er zijn in ons land en zeker ook in Nederland een serie mensen die over de regio wel zinnige dingen kunnen zeggen. Maar die legt men vanuit de pers professioneel het zwijgen op. De waarheid moet immers geheim blijven, verborgen voor de burgers. Hou ze maar dom. En dus heeft onze journalistiek liever een charlatan die bovendien nog een crimineel blijkt te zijn die een salafist uit de gevangenis wou helpen ontsnappen.

Willy Van Damme

1) – Haaretz, 19 juni 2017, ‘Israel Reportedly Providing Direct Aid, Funding to Syrian Rebels‘ . https://www.haaretz.com/israel-news/1.796480

– Alternet, 8 augustus 2017, Rania Khalek, ‘How a Free Syrian Army Unit Uncovered the Rebels’ Israeli Connection and Switched Sides’. http://www.alternet.org/world/free-syrian-army-unit-uncovered-rebels-israeli-connection-and-switched-sides.

– The Wall Street Journal, 18 juni 2017, Rory Jones, ‘Israel Gives Secret Aid to Syrian Rebels’. https://www.wsj.com/articles/israel-gives-secret-aid-to-syrian-rebels-1497813430

Merkwaardig genoeg zal je over dit verhaal niets terug vinden in onze massamedia. De omerta.

2) UNDOF, http://www.un.org/en/peacekeeping/missions/undof/reports.shtml.

Al Qaeda en de gifgasaanvallen in Syrië

Toch merkwaardig, telkenmale er een cruciale stap gezet wordt in het diplomatiek ontwarren van de complexe oorlog in Syrië gebeurt er iets schokkends die de vooruitgang teniet doet of dat poogt te doen. Nu kwam dit nieuws over de gifgasaanval bij Khan Sheikhoun bijna vlak na de officiële beslissing van de Amerikaanse regering om Assad de facto te erkennen. Met op datzelfde ogenblik ook een conferentie in Brussel over zogenaamde Europese hulp bij de wederopbouw.

Waarbij de EU zich in een publieke verklaring nog wel tegen de Syrische president keerde maar voor het eerst openlijk stelde dat het Syrische volk zelf moeten beslissen wie hun president wordt. Met andere woorden: De Syriërs mochten van de arrogante EU zelf ook Assad kiezen. Hoe genereus toch! Voor de EU een zoveelste draai richting een oplossing van die oorlog.

Shajul Islam

En ditmaal is dit nieuw obstakel naar vrede niet het gevolg van nog maar eens een uit Qatar komend rapport over de regering Assad van Human Rights Watch of Amnesty International. Neen het is terug een vermeende gifgasaanval, ditmaal dus in de stad Khan Sheikhoun

Een plek gelegen in de provincie Idlib en vlakbij de provincie Hama waar een twintig kilometer verder op dit ogenblik hard wordt gevochten. We kregen hier dus een herhaling van de eerdere gifgasaanval van 21 augustus 2013 vlakbij Damascus in Oost-Ghouta.

Het nieuws live op de sociale media en in de journaals werd gebracht door een daar in Khan Sheikhoun actieve dokter genaamd Shajul Islam, een man die vlekkeloos Brits Engels sprak en ons vertelde over de aanval met gifgas door de Syrische luchtmacht, die als we hem en zijn vrienden moeten geloven resulteerde in bijna honderd doden en een groot pak gewonden.

//platform.twitter.com/widgets.js

Shajul Islam maakte als eerste de zaak van de gifgasaanval in Khan Sheikhoun openbaar. Maar hoe geloofwaardig is dit verhaal komende van een Britse Syriëstrijder actief in het land van al Qaeda?

Al onmiddellijk na deze aanval met chemische wapens liet Shajul Islam de wereld weten dat het Syrische leger gifgas had gebruikt. En de media en de westerse regeringen geloofden zijn verhaal als ware het een evangelie. De Britse minister van Buitenlandse Zaken Boris Johnson beaamde het zelfs al diezelfde dag: Dit was voor hem en zijn regering een zoveelste oorlogsmisdaad van Assad.

Veel vragen stelde men niet en snel klonk het unisono: Dit was het werk van, dixit de westerse media, de brutale dictator en slachter van Syrië Bashar al Assad. Zich afvragen wie er baat had bij die heisa rond die gasaanval hoefde niet.

Ook de vraag of dit voor het Syrische leger militair zinvol was opperde men evenmin. En vragen of dit misschien wel eens een provocatie, een ‘false flag’, van al Qaeda was er evenmin bij. Barbertje moet hangen. Erg simpel.

En dus deed men ook in de pers geen onderzoek naar wie Shajul Islam juist is, die Britse dokter in oorlogsgebied en actief in door al Qaeda gecontroleerd territorium. En de reden waarom niemand die vraag stelde blijkt vrij snel logisch te zijn. De man is immers een van de paar duizend Britse Syriëstrijders die er aan de zijde van al Qaeda of een van die andere salafistische terreurgroepen vechten.

En dus is het voor onze media en regeringen best om daar geen vragen bij te stellen. Het zou immers de geloofwaardigheid van zijn verhaal zo doen instorten. En een onderzoek zou nochtans erg simpel zijn en snel gaan, men moest maar het eigen krantenarchief raadplegen. Shajul Islam is immers een in London opgeleide arts die in de Britse pers in het verleden een zeer slechte reputatie bijeen wist te sprokkelen.

Shajul Islam, uw vriendelijke salafistische dokter, is volgens het Britse gerecht vooral een specialist in het kidnappen van o.m. journalisten die bovendien ook betrokken is bij terroristische activiteiten. In 2013 en 2014 was hij voor de pers een groot monster, nu is hij de held in diezelfde media. Niets toont beter de valsheid van de klassieke nieuwsverkopers dan die transformatie die ze hier realiseerden met deze ‘geneesheer’. Shajul Islam - 1

Shajul Islam, uw vriendelijke salafistische dokter, volgens het Britse gerecht specialist in het kidnappen van o.m. journalisten en het plegen van terroristische activiteiten. In 2013 en 2014 voor de pers een groot monster, nu de held in diezelfde media. Niets toont beter de algehele onbetrouwbaarheid van onze kranten dan de transformatie van deze ‘dokter’.

Ontvoeringen

In oktober 2013 werd hij immers bij zijn terugkeer uit Syrië op de luchthaven van Heathrow gearresteerd wegens zijn betrokkenheid bij de ontvoering in de periode van 17 tot 26 juli 2013 van de persfotografen John Cantlie en Jeroen Oerlemans (1). Ultrasnel en reeds op 11 november 2013 klapte de zaak voor de rechtbank in elkaar. Officieel wegens een gebrek aan getuigen. Maar was dat de echte reden?

John Cantlie zat toen in november al opnieuw gevangen, ditmaal bij ISIS. En Jeroen Oerlemans (2) leek wel met de noorderzon verdwenen. En omdat beide getuigen niet kwamen opdagen stopte het openbaar ministerie eigenaardig al na enkele weken de zaak.

Een van de argumenten voor de rechtbank van Shajul Islam was dat hij er als dokter alleen humanitair werk deed en de Britse regering de zaak van de Syrische jihadisten ook voluit steunde.

Wat natuurlijk klopte want tot dan had de Britse regering zelfs nooit opgetreden tegen die stroom van salafisten die richting Syrië trok. En hij zal dat argument ook gebruiken in een uitgebreid interview met Bilal Abdul Kareem, de met al Qaeda verbonden journalist van On the Ground News (OGN) (3).

In dat interview geeft hij trouwens toe dat hij betrokken was bij die ontvoering maar dan als dokter om hen te verzorgen. De barmhartige Samaritaan dus. Tijdens dat recent gehouden gesprek doet hij ook het verhaal over hoe de Britse regering massaal Belgische FAL’s van FN leverde aan die jihadisten, en dus ook aan al Qaeda. Een ongeprovoceerde daad van oorlog tegen Syrië vanwege de Britse regering en dus een oorlogsmisdaad.

ISIS en James Foley

De gids van de twee fotografen kon later echter ontsnappen en de buitenwereld verwittigen waardoor ze na een vuurgevecht vrij raakten. John Cantlie was nadien zeer negatief over de houding van de Britse dokter die hem verzorgde van de schotwonden die hij bij zijn ontvoering had opgelopen. Daar ze geblinddoekt waren wist hij echter hun identiteit niet. Hij wist alleen dat het er enkele tientallen waren, in essentie buitenlanders.

Razul en Najul Islam, zijn broers, zijn volgens de Britse pers intussen ook in Syrië of Irak. Daarbij zou Razul de kant gekozen hebben van ISIS. Britse en Amerikaanse veiligheidsdiensten vermoedden trouwens dat Shajul Islam meer wist over de ontvoering en onthoofding door ISIS van journalist James Foley. (4) (5) Men dacht trouwens dat Razul Islam wel eens de moordenaar zou kunnen zijn.

Shajul Islam werd op 13 november 2016 door de Britse Medical Association zelfs van de lijst van geneesheren geschrapt. Van de traditionele media legde de voorbije weken alleen de Londense Times de link van Shajul Islam met die eerdere terreurverhalen. De rest zweeg, van The Telegraph over The Guardian tot The Sun. Ook de BBC hulde zich in geheel stilzwijgen. De burger mocht het niet weten!

Het is alsof Salah Abdeslam op TV dit verhaal zou brengen en al onze media over zijn verleden zouden zwijgen. Het klinkt schokkend maar is een feit en het toont hoe de Britse klassieke media vals spelen en gewoon instrumenten zijn van het Britse buitenlandse beleid. Voor dit verhaal over Shajul Islam diende men elders bij alternatieve media en RT te zoeken waaronder ook bij Breibhart trouwens (6)

Uit zijn twitteraccount (7) blijkt trouwens dat Shajul Islam in contact staat met de Britse ngo One Nation, een islamitische hulporganisatie met adressen in Leicester en Batley. Via deze kan men voor zijn werk (en dat van al Qaeda?) stortingen doen.

Op 1 april, vier dagen voor die vermeende gifgasaanval, bleek die ngo trouwens tien gasmaskers aan hem te hebben geleverd. Naast dan Artsen Zonder Grenzen die er die dag ook leverde. Allemaal juist op tijd voor de Grote Dag. Toeval? Wie gelooft dat?

James Foley - Onthoofding door ISIS - 2014

In 2014 was er in het Verengd Koninkrijk en de VS een vermoeden dat Razul Islam, broer van Shajul, de man was die James Foley had vermoord. Mogelijks is deze foto echter een enscenering en gebruikte men een green screen effect om de waarheid te verhullen.

Helderziende Feras Karam

Het verhaal van Shajul Islam is echter verre van de enige reden waarom er hier aan dit gifgasverhaal een geurtje hangt. Zo is er natuurlijk het feit dat dit gebied bezet wordt door al Qaeda en zij dus qua informatie alles onder controle heeft. Wat een normaal mens toch achterdochtig moet maken en veel vragen zou moeten doen stellen.

Zo is er ook nog de tweet van een zekere Feras Karam, een topreporter van Orient News, een jihadistische propagandazender die werkt vanuit de Verenigde Arabische Emeritaten. Deze Feras Karem wist op 3 april om 17 uur fier te melden dat men de volgende dag in de provincie Hama, dus vlakbij Khan Sheikhoun, een reportage gaat maken over het gebruik van chemische wapens daar. Vreemd want er waren hier tot dan nog geen dergelijke verhalen te horen.

Een helderziende man dus die zelfs wist dat er een luchtaanval ging plaatshebben met gifgas. Wat later wordt dat dan bij een volgende tweet een verhaal over chloorgas. De echtheid van die tweets worden ook door niemand betwist.

Wel worden ze zoals steeds door de massamedia doodgezwegen. Het is een traditie. Maar wie dit koppelt aan de op 1 april toegekomen zending van een set gasmaskers krijgt inderdaad de indruk dat die jihadisten wisten dat er wat stond te gebeuren.

Feras Karam - Tweet CW - 3 april 17 uur.

De journalist Feras Karam, sterreporter van de televisiezender Orient News, een vanuit de Verenigde Arabische Emiraten opererende jihadistennieuwszender, wist al op 3 april te melden dat er op 4 april een luchtaanval met gifgas ging plaatshebben. En dit niet met raketten of granaten maar dus zelfs met een luchtbombardement. Een slimme jongen die Feras Karam.

Feras Karam is de man die in februari dit jaar op zijn zender Orient TV het verhaal bracht dat president Bashar al Assad zeer zwaar ziek in een hospitaal lag, dat er in Damascus een staatsgreep bezig was en dat Iraanse en Russische troepen daarbij met elkaar slaags waren geraakt. (8) Een typevoorbeeld van wat men tegenwoordig met een modewoord ‘fake news’ noemt. Oorlogspropaganda dus.

Ondanks die duidelijk tekenen dat men hier dus zeer voorzichtig moest zijn met dit verhaal over Khan Sheikhoun rees er op dag twee, de kranten van 6 april, geen enkele twijfel meer, de ‘bloeddorstige dictator’ was nog maar eens schuldig aan het gebruik van gifgas, hier sarin.

Khan al Asal

En ook de Westerse regeringen, veelal de ‘Internationale Gemeenschap’ genoemd, volgde uiteraard die visie. Overal van Brussel over Canberra tot Washington en de lakeien in Londen klonk het woord oorlogsmisdaden.

Met dus als eerste Boris Johnson, de Britse minister van Buitenlandse Zaken. Diezelfde man die tot kort voor hij minister werd opriep tot militaire steun aan Assad en er op het Londense Trafalgar Square zelfs actie voor voerde (9). Waarbij het opvalt hoe de massamedia voor zover geweten zwijgen over die grote kloof tussen zijn optreden toen hij nog Londens burgemeester was en nu. De man mist dan ook elke geloofwaardigheid. En niet alleen hier.

Uiteraard is dit niet het enige verhaal over chemische wapens in deze oorlog. De eerste aanval met chemische wapens had plaats op 19 maart 2013 vlakbij Aleppo in het stadje Khan al Asal en resulteerde volgens de regering in 25 doden en 110 gewonden, allen soldaten en burgers in een op dat ogenblik nog door de regering gecontroleerde plaats.

Dit gebied werd toen aangevallen door salafistische terreurgroepen en op het ogenblik dat de VN-missie van Ake Sellström met haar onderzoek begon was Khan al Asal al veroverd door die salafisten. De jihadisten beweerden daarbij dat dit sarin door de Syrische luchtmacht was gebruikt. Behoudens hun beweringen leverden zij hiervoor echter geen bewijzen.

De jihadisten en gifgas

Boris Johnson - 3

Boris Johnson, minister van Buitenlandse Zaken van het Verenigd Koninkrijk. Vorig jaar als burgemeester van Londen een fervent verdediger van Bashar al Assad. Nu ziet diezelfde Boris Johnson Assad als de grootste crimineel mogelijk. Maar wie in ‘s hemelsnaam neemt deze man serieus?

Onderzoek van 21 tot 23 augustus 2013 door de VN-missie bewees volgens de VN echter het gebruik van sarin op de slachtoffers. Wat bijna zeker aantoont dat al Qaeda en haar bondgenoten hier sarin gebruikten.

Dit gifgas was voorheen in december 2012 door de verovering van de vlakbij Khan al Asal gelegen legerbasis Sheikh Suleiman, alias basis 111, in het bezit geraakt van een grote hoeveelheid chemische wapens waaronder sarin. (10)

Alhoewel men ook nu nog in onze media, de ngo’s en de Westerse regeringen straal blijft ontkennen dat al Qaeda over sarin beschikt zijn de aanwijzingen hiervoor vrij groot. Zo is er de toch officiële brief van Ban Ki-moon, de vorige secretaris-generaal van de VN, dat men obussen met sarin ontdekte bij die terreurgroepen. (11)

Ook is er de toch wel merkwaardige dreiging van Abd al Baset Tawila, toen commandant  van het Noordelijk Front Vrij Syrisch Leger gedaan op 10 juni 2013 op de Qatarese Arabischtalige nieuwszender al Jazeera. (12)

“I give the international community one month to provide the rebels and the FSA with weapons and ammunition, so that we can defeat this criminal regime. We give them one month. If we see that the international community continues to desert our revolution, we will reveal all the evidence we have [about use of chemical weapons]. I think you know full well that I mean what I say.”

“Ik geef de Internationale Gemeenschap een maand om de rebellen van het VSL van wapens en munitie te voorzien zodanig dat we dit criminele regime kunnen verslaan. We geven hen een maand. En als we zien dat die Internationale Gemeenschap onze revolutie blijft weigeren te steunen, dan zullen we al het bewijsmateriaal openbaren dat we hebben (over het gebruik van chemische wapens). Ik denk dat U voldoende beseft wat ik hiermee bedoel.”

Ook Amnesty International, gedurende deze oorlog veelal de spreekbuis van al Qaeda, Qatar en de VS, moest om haar zogenaamde neutraliteit te tonen blijkbaar ook al eens die terreurgroepen beschuldigen van het gebruik van gifgas, vooral hier dan chloor. (13) De op dit vlak bekend geraakte serie beschuldigingen richting die terreurgroepen is dan ook groot.

HRW - Tekening die 104 Brigade Republikeinse Wacht als dader aanduid. Rapport september 2013jpg

Het befaamde bewijs van Human Rights Watch, Eliot Higgins (alias Bellingcat) en The New York Times dat de 104de brigade van het Syrische leger die raketten met sarin had afgevuurd. Wonderwel konden zij twee lijnen trekken, en zie, ze kwamen uit vlakbij het presidentieel paleis. In wezen echter kon die ene met enige zekerheid geïdentificeerde raket maar 1 km ver vliegen. Maar als men dat bekend maakt dan zwegen HRW & Company. Want ja, het waren dus hun vrienden van al Qaeda….

En dan is er nog het verhaal van de Syrische nieuwssite al Masdar die de regering steunt. Die maakte melding maakt van een rapport van de aan de VN gelieerde Organisatie voor het Verbod van Chemische Wapens (OVCW). Daarin stond dat die salafisten nog steeds twee depots controleren waar normaal chemische wapens zouden moeten liggen opgeslagen. Plekken die door de OVCW niet konden bezocht worden. (14)

Zo is er verder ook het verhaal van 13 mei 2016 toen de door de Koerdische YPG gecontroleerde wijk Sjeik Maqsoud in de stad Aleppo volgens berichten met chloorgas werd aangevallen met, aldus de YPG en de regering, 83 doden tot gevolg, waaronder 30 kinderen. Waarbij dan ook ongeveer 700 gewonden zouden zijn gevallen.

Vragen over de OVCW

Wat de salafistische Britse website Het Syrische Observatorium voor de Mensenrechten bevestigde en waarbij de terreurgroep Het Leger van de Islam zich nadien hiervoor zelfs verontschuldigde. (15) Merkwaardig genoeg bleef men bij de OVCW doof voor de Syrische en Russische vraag voor een onderzoek in deze zaak. In het Westen bewoog niemand. Men was plots potdoof.

Waren er echter beschuldigingen door al Qaeda en haar bondgenoten dan schoot de OVCW bijna onmiddellijk in actie. Waarbij de Westerse regeringen in navolging van al Qaeda luidkeels de overheid in Damascus veroordeelden voor het gebruik van chloorgas. De OVCW zal over die serie beweringen van al Qaeda zelfs een rapport maken en in haar conclusies de Syrische overheid beschuldigen van het gebruik van chloorgassen.

Het eigenaardige hierbij is dat de OVCW haar conclusies geheel baseerde op enkele getuigenissen, foto’s en materiaal welke exclusief afkomstig waren van die jihadisten. Wat die conclusies op wetenschappelijk vlak uiteraard waardeloos maken. De mogelijke dader geeft dus zelf het bewijsmateriaal van zijn onschuld en de schuld van zijn tegenstander. Te zot om los te lopen natuurlijk.

Het is als zeggen dat er sprake is van klimaatverwarming zonder echter een degelijke wetenschappelijke basis te geven waarop men die verklaring baseert. Niemand zou dit aanvaarden. Waarom hier dan wel?

Chloorgas

Vooreerst waren er al grote vragen over het optreden van de in Den Haag gevestigde en door Ahmet Üzümcü, een Turks diplomaat, geleide OVCW. Deze was voorheen ambassadeur bij de NAVO. Waarom weigerde men in Syrisch rebellengebied onderzoek te doen naar die beschuldigingen?

Waarom weigerde men, behoudens enkele, bijna alle door die jihadisten gepleegde vermeende gasaanvallen te onderzoeken? Men had dit nochtans in vele gevallen snel en tot in de details en in bijna perfecte omstandigheden kunnen onderzoeken.

Wat toch cruciaal is in dit soort zaken. En als men langs regeringszijde die paar maal toch iets onderzocht dan constateerde men wel de doden en slachtoffers van die mogelijke gasaanvallen maar kon het OVCW nooit bepalen wat er juist gebeurd was.

En dan waren er de twijfels over de beschuldigingen komende van die terreurgroepen. Klopten die wel? Een onderzoek van de nieuwssite The Indictor en de Zweedse Dokters voor de Mensenrechten (16) stelt aan de hand van een erg technisch forensisch onderzoek een boel vragen en uit grote twijfels bij die jihadistische beweringen.

Zij oppert daarbij de mogelijkheid dat de door die terreurgroepen gepresenteerde slachtoffers van die chloorgasaanvallen gewoon gevangenen van die terroristen waren. The Indictor dacht in een specifiek geval dat het om christenen ging.

Shayrat Luchtmachtbasis

Volgens klachten uit Syrië en Rusland zou men bij de OVCW geen onderzoeksdelegatie willen afvaardigen naar de door de VS gebombardeerde Syrische luchtmachtbasis van Shayrat (foto) of naar Khan Sheikhoun. Nochtans beweert de VS dat die vliegtuigen met hun sarin van hier in Shayrat waren opgestegen. En dus ligt het eventuele bewijs hier voor het rapen.

Voorheen bij de aanval in Oost-Ghouta poneerde kloosterzuster Agnes Mariam in haar rapport een gelijkaardig vermoeden. In haar op de foto’s van die jihadisten gebaseerde analyse opperde zij de mogelijkheid dat de slachtoffers daar alewieten en Armeniërs waren die men de weken ervoor had ontvoerd.

Met steun van al Qaeda

En dan stelt zich dus toch wel de vraag naar de betrouwbaarheid van het rapport van de OVCW over dat chloorgas. Het Russische persagentschap TASS geeft een mogelijkheid (17). Volgens haar waren onderzoeken van de stalen gedaan door een niet door het OVCW gecertifieerd laboratorium.

En inderdaad veel van het gebruikte klinisch materiaal is afkomstig van die jihadisten, de beschuldigende partij. Zij leverden de stalen, getuigenissen en de vermeende slachtoffers. De analyseresultaten waren met andere woorden in dit geval waardeloos. Men hoeft geen toponderzoeker te zijn om te weten dat een op dit materiaal gebaseerd rapport als bewijsmateriaal onbruikbaar is en een aanfluiting is voor wat forensisch onderzoek hoort te zijn.

Grondig onderzoek van dit verslag van de OVCW zou normaal weinig heel laten van de conclusies van dit rapport en eerder tot resultaat leiden dat er hier geen zekerheden zijn. Bij forensisch onderzoek is het niet een partij die alle materiaal levert maar gaat men zonder enige belemmering zelf op zoek. Hier gebeurde het tegendeel.

De vraag is trouwens of men op een correcte wijze een moordonderzoek van die omvang kan uitvoeren terwijl men in oorlogsgebied zit. Het lijkt om allerlei redenen gewoon onmogelijk. Het verreist immers bijvoorbeeld voor de enquêteurs een algehele vrijheid van optreden. En dat kan hier niet. 

Indien dit rapport het onderwerp zou worden van een serieuze publieke discussie onder specialisten dan zou onmiddellijk blijken hoe dit gewoon een stukje oorlogspropaganda is, een simpele herhaling van de beweringen van al Qaeda en haar bondgenoten. Het verslag zou als een boemerang in het gezicht van de OVCW en het Westen ontploffen. 

Die houding van de OVCW en het Westen is vermoedelijk een gevolg van de flop die Washington en haar salafistische bondgenoten van het Arabisch schiereiland meemaakten met het eerste rapport in 2013 van de VN-missie geleid door de Zweed Ake Sellström.

1 km vliegbereik

Die trok wel naar jihadistengebied en verzamelde er getuigenissen en omgevingstalen die men dan in een gecertificeerd labo deed onderzoeken. Met dien verstande dat het verzamelen van stalen en de getuigenissen geheel onder strikte controle gebeurde van die jihadisten.

Het resultaat was dat voor wie de twee door hen gemaakte rapporten goed leest het verhaal van al Qaeda, Human Rights Watch, Artsen Zonder Grenzen, Eliot Higgins, The New York Times en het Westen als leugenachtig diende beschouwd te worden. Vooral het heel duidelijke verhaal over de gifgasaanval in Khan al Asal in het tweede en finale rapport was, zonder de daders echt aan te wijzen, heel duidelijk.

Zeker toen Ake Sellström tijdens zijn persconferentie van 12 december 2013 in de VN in New York stelde dat de raketten die bij die aanval zouden gebruikt zijn maar een reikwijdte hadden van slechts 2 km. Wat hij nadien zelfs afzwakte tot amper 1 km. (18) Dit terwijl het Syrische leger toen op meer dan twee kilometer afstand stond van waar die aanvallen zogenaamd hadden plaats gehad. Logische conclusie: Die jihadisten hadden het gedaan!

Ake Sellstrom met Ban Ki-moon - Overhandigen rapport Vn-missie gifgasaanvallen Syrië - 2013

Ake Sellström geeft zijn tweede rapport over gasaanvallen in Syrië af aan toenmalig secretaris-generaal van de VN Ban Ki-moon. Ze waren voor wie grondig las vernietigend voor die salafistische terreurgroepen en hun vrienden. En op zijn persconferentie kort nadien maakte hij hen helemaal verdacht toen hij begon over het vliegbereik van die raket.

Het was een visie die ook al door Theodor A. Postol (19), de Amerikaanse emeritus professor van het MIT op het gebied van rakettechnologie al verklaarde. Voorheen hadden al Qaeda en haar vrienden steeds gesteld dat die raketten een afstand hadden van 9 km en afgevuurd waren van bij het presidentieel paleis door de 104de brigade, toen gezien als de sterkste eenheid van het leger. Men wou die duidelijk via bombardementen door de VS laten uitschakelen. .

Achteraf heeft de NYT zich in haar krant hiervoor verontschuldigd. Human Rights – die toen opriep om Damascus te bombarderen – weigerde op een vraag hierover zelfs te antwoorden. Het typeert.

Een onderzoek dat moest zorgen voor een nieuwe aanklacht tegen de Syrische regering draaide voor het Westen en al Qaeda uit op een grote flop. Zij stonden integendeel in de beschuldigingsbank. Geen verbazing dus dat er voor het tweede rapport van Ake Sellström in het Westen bij de massamedia amper nog interesse was. Le Monde, voorheen hier haantje de voorste, bestede er zelfs geen enkele aandacht aan.

Geen pottenkijkers

Vermoedelijk is dat de reden waarom men nu naar die aanvallen met chloorgassen in het grootste geheim onderzoek deed en elke publieke discussie poogt te vermijden. Het is heel waarschijnlijk ook de reden waarom al Qaeda & co zowel journalisten als onderzoekers van de OVCW en VN de toegang tot hun gebied weigeren. Het zijn nu eenmaal pottenkijkers die zij niet echt volledig controleren. 

Door bezoeken onmogelijk te maken kunnen de jihadisten de gehele controle behouden over de onderzoeken en de communicatie hierover naar de buitenwereld. En wat zij beweren staat de volgende dag voor waar in al onze kranten. Dat is de regel.

Chloor - Zak met cloor uit Saoedi-Arabië - Aleppo

Een zak met chloor gevonden in het eerder door al Qaeda & Co gecontroleerde deel van Aleppo. De zak komt uit Saoedi-Arabië.

Trouwens zelfs toenmalig president Barack Obama stelde in zijn fameus interview met het maandblad The Atlantic dat hij door sommige van zijn veiligheidsdiensten in deze kwestie was belogen;

Zo staat er:

Obama was also unsettled by a surprise visit early in the week from James Clapper, his director of national intelligence, who interrupted the President’s Daily Brief, the threat report Obama receives each morning from Clapper’s analysts, to make clear that the intelligence on Syria’s use of sarin gas, while robust, was not a “slam dunk.” (20)

Obama was ook onzeker geworden door een verrassingsbezoek vroeg in de week van James Clapper, zijn Nationale Veiligheidsadviseur, die de dagelijkse briefing van de president, het dreigingsrapport dat Obama elke ochtend van de mensen van Clapper ontvangt, kwam verstoren. Hij maakte de president duidelijk dat de informatie over het Syrisch gebruik van sarin wel stevig maar een verre van uitgemaakte zaak was.

Om een tweede fiasco als dat met het rapport van Sellström te vermijden ging men dus voor dat over de chloorgassen anders te werk. En daarom stelt men in het Westen en in onze media steevast dat die beschuldigingen over gifgas komen van de VN en de OVCW. Technisch juist maar de beschuldigingen zijn nergens op gebaseerd. Wat men dan vergeet.

Ook nu weer met de gifgasaanval in Khan Sheikhoun krijgt men al hetzelfde scenario. Zo maakte het Russisch persbureau Tass melding van een felle ruzie tijdens een vergadering van de OVCW over die kwestie. Volgens dat bericht van Tass waren er al stalen genomen en was men onder leiding van twee Britten al begonnen met het maken van een rapport. (17) Met andere woorden: MI6 of een verwante organisatie doet het onderzoek.

Geen sarin

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Professor emeritus Theodor A. Postol, de Amerikaanse raketspecialist, maakte al in 2013 brandhout van de beweringen van de VS en de rest van de Westerse elite over de zaak. Ook van de beweringen over deze recente aanval bij Khan Sheikhoun blijft er na zijn twee rapporten niets meer over. Hij lacht het Amerikaans rapport gewoon weg als het werk van amateurs en leugenaars.

Maar hoe, wanneer en waar men de stalen voor dat onderzoek had genomen blijft geheim. Het OVCW weigert om er over te communiceren. Bovendien was een van de basiseisen van Rusland dat de mensen die het onderzoek doen uit verschillende regio’s zouden komen – lees ook specialisten uit China en Rusland – en men vetorecht kreeg over de samenstelling van die missie.

Verder bleek men volgens Tass bij de OVCW niet eens meer geïnteresseerd in een bezoek aan de Syrische luchtmachtbasis van Shayrat welke door de VS was aangewezen als die vanwaar die vliegtuigen met hun gifgas waren opgestegen. Dit terwijl de Syrische regering expliciet aandrong op een bezoek ter plekke. Nog steeds volgens Tass weigert men trouwens ook Khan Sheikhoun te bezoeken. Conclusie: Men weet dus dat dit verhaal nep is.

Tijdens onderhandelingen tussen de Amerikaanse en Russische ministers van Buitenlandse zaken, Rex Tillerson en Sergeï Lavrov, zou men overeengekomen zijn om te onderzoeken of men hiervoor een ‘meer objectieve’ missie kan samenstellen.

Volgens de Amerikaanse neurofarmacoloog Dennis O’Brien is er hier bij Khan Sheikhoun trouwens geen sprake van een aanval met sarin. (21) Uit zijn klinische studie van de beelden van de slachtoffers blijkt dat sommige van de op de video’s te zien patiënten wel ziek zijn maar zeker niet van een aanval met sarin. “Het kan gewoon niet en diegenen die men op die video’s de vermeende slachtoffers ziet behandelden hadden in dit geval normaal allen zelfs dood moeten zijn”, oppert hij met wetenschappelijke zekerheid.

Dennis O'Brien

De Amerikaanse neurofarmacoloog Dennis O’Brien, professor emeritus van de Universiteit van Missouri, lacht de beweringen over het gebruik van sarin in Khan Sheikhoun gewoon weg.

De klassieke symptomen zoals een onmiddellijke spontane grootschalige stoelgang, overvloedig tranende ogen en uitgebreid urineren zijn volgens hem nergens op de beelden merkbaar. Men ziet integendeel bijvoorbeeld mensen met propere onderbroeken en nergens sporen van ontlasting.

Andere op die beelden getoonde merkbare symptomen, oppert hij, zoals schuimen of spasmen duiden dan weer in de richting van een ander gif. Spasmen of met de mond schuim maken toont aan dat de spieren nog werken. Wat bij een aanval met sarin na een paar seconden al onmogelijk is. Bovendien maakten een aantal getuigen trouwens gewag van een grote stank terwijl sarin juist geurloos is.

De website Moon of Alabama (22) wijst daarbij in de richting van chloorgas. Zo maakt de nieuwssite melding van het feit dat de eerste persberichten van de OVCW en het Turkse persagentschap Anadolu Agency beiden spreken over een aanval met chloor. Wat mogelijks verklaart waarom journalist Feras Karam in zijn tweede tweet van 3 april sprak over een verwachte luchtaanval met chloor. Hij wist dus blijkbaar zelfs dit detail!

Theodor A. Postol

Ook Theodor A. Postol zal trouwens brandhout maken van deze beweringen van de regering van Donald Trump. Als reactie op het Amerikaans rapport (23) van 11 april zal hij op 13 en 14 april twee lijvige replieken schrijven (24) waarbij hij stelt dat dit verhaal een pak onwaarheden zijn, geschreven door mensen die er ofwel niets van kennen ofwel gewoon leugenaars zijn. Hierover geeft hij trouwens een uitgebreid interview aan RT. (25)

Aan de hand van een analyse (26 en 27) van het Amerikaans regeringsdocument bewijst hij dat ook hier het die jihadisten waren die deze gasaanval pleegden. En kijk, toen hij een twintig jaar terug de ganse discussie rond die Patriotraketten vorm gaf haalde hij in de VS uitgebreid alle grote media. Met Oost-Ghouta was dat nog maar een keer in The New York Times en nu…. nergens. Men zwijgt hem dood. Het heet censuur.

Gezonde baby - Khan Sheikhoun

Volgens de video’s van al Qaeda over die gifgasaanval in Khan Sheikhoun was deze baby een van de vele slachtoffers van deze aanval met sarin. Alleen toont de foto niets van mogelijke symptomen van een vergiftiging met sarin. Hij lijkt integendeel, zoals O’Brien stelt, er heel normaal uit te zien. En waar is de ontlasting? Deze opname komt uit een video.

En wie dacht dat de massamedia ditmaal niet voor spreekbuis van al Qaeda ging spelen is zéér naïef. Zoals Washington en Boris Johnson gewoon de beweringen van Al Qaeda letterlijk overnemen zo doen ook onze media dat.

Massamedia als woordvoerders van al Qaeda

Een grondige analyse van de berichtgeving van De Morgen, De Standaard, Le Monde, de NRC, The Financial Times, The New York Times en The Washington Post bewijst dat zonder enige twijfel. Zij opereren gewoon als een soort luidspreker via welke al Qaeda zijn verhaal kan doen. De kranten zijn de lakeien van de terreur.

Wie goed leest ziet hoe zij in wezen in die leugens zelfs verstrikt raken. Zo stellen die kranten zelf op een bepaald ogenblik dat al Qaeda dit gebied bezet en er zelfs haar dictatuur invoerde. “Al-Nusra, een spin-off van al Qaeda domineert nu de rebellengebieden. De militie voert de shariawetgeving in” (DS 8/4/2017, p 6)

Bij NRC klinkt dat op 4 april op pagina 1 zo: “Khan Shaykhun in de provincie Idlib die in handen is van de Syrische rebellen, die daar gedomineerd worden door Fatah al Sham, het voormalige filiaal van al Qaeda in Syrië.”

Le Monde ziet het in een editoriaal op 6 april zo: “Khan Cheikhoun est contrôlée par des milices rebelles filiales d’Al Qaida.” (Khan Sheikhoun staat onder controle van rebellenmilities gelieerd aan al Qaeda.)

Khan Sheikhoun - gifgasaanval 4 april 2017 - Raket met sarin en krater

Volgens het officieel rapport van de VS viel hier de bom met sarin afkomstig van de Syrische luchtmacht. Alleen zijn dit de resten van een raket op de korte afstand. De put is ook te klein om afkomstig te zijn van een vliegtuigbom.

Eenzelfde teneur bij The New York Times waar men op 9 april in het persbericht van Reuters ‘Assad Could See U.S. Strike as Just a ‘Slap on the Wrist’’ schrijft: ‘… because Idlib is controlled by al Qaeda affiliates,’ (… omdat Idlib – de provincie nvdr. – onder controle staat van aan al Qaeda gelieerde groepen).

De massamedia weten dus maar al te goed dat al die berichten die men via sociale media kreeg alleen afkomstig waren van al Qaeda en men dus alleen al om die reden uiterst behoedzaam moest zijn met die beweringen.

Raaskallen

Maar men zal die aanwezigheid van al Qaeda in het geheel van de massa informatie die in de klassieke pers verschijnt doodgewoon wegmoffelen. In totaal werden bij die kranten en het weekblad Knack 103 artikels bestudeerd. Ook werd er via een zoekmachine onderzoek gedaan bij Le Monde, The New York Times en The Washington Post. Dit voor de periode van 4 tot en met 17 april 2017.

Daarbij viel de naam al Qaeda slechts tien maal en veelal terloops of in een randstukje, stak men 42 maal de schuld op de regering, was er 5 maal twijfel over de dader en gebruikte men in de voor die salafistische groepen in regel omfloerste termen als rebellen (26  gevallen), 4 maal burgers, 5 maal activisten, en 1 maal omschrijvingen als gematigde oppositie, tegenstanders, Syrisch Bevrijdingsleger, oppositiedorp en gewapende opposanten.

The Financial Times gebruikte ook 5 maal het woord activisten en tweemaal plaatselijke soennieten. De kranten grossierden vooral in scheldtermen richting Assad zoals slachter, dictator, massamoordenaar, en meer van dat fraais. Verder is er in de massamedia steevast sprake van ‘het regime’ en niet van ‘de regering’. Ziet men De Standaard al schrijven over het regime van François Hollande? Natuurlijk niet.

In wezen was het in de kranten een grootschalig raaskallen met als toppunt misschien de NRC, de zogenaamde Nederlandse kwaliteitskrant bij uitstek. Zo schrijft Karel Knip op 6 april op pagina 4 (Ademnood, speekselvloed, overgeven – Dat is sarin) over de aanval met sarin in Oost-Ghouta: “Waarvoor granaten waren ingezet”

Wat verder in de krant van diezelfde dag schrijft hun columnist Ko Colijn, voormalig directeur van het overheidsinstituut Clingendael en uiteraard een ‘groot expert’, over datzelfde incident “.. bombardement met het zenuwgas sarin door de luchtmacht van Assad”. Een visie welke hij in De Morgen van 7 mei op pagina 2 herhaalt in “De VN hebben hun relevantie verloren.” Hij is dan ook DE expert bij uitstek.

Syrië - VN-rapport Chemische aanval - 21-08-2013- Raketinslag Ein Tarma-Zamalka

De raket die bij de aanval in Oost-Ghouta volgens de VN al Qaeda en de massamedia was gebruikt voor die aanval met sarin. Geen zorg bij de NRC. Daar heeft men het over een aanval met een granaat gevuld met sarin. Complete onzin die zo uit een sketch van Monthy Python zou kunnen komen. Dat wel.

In feite echter staat het vast dat die aanval in Oost-Ghouta niet met granaten (wat een grap) of met vliegtuigen maar met raketten gebeurde, dit met een reikwijdte van 1 km. Maar de expert is nu eenmaal onfeilbaar en voor de kranten steekt het niet nauw. Zolang men de vijand van de VS kan uitschelden en er voldoende tekst is om de krant te vullen is er geen probleem. En de waarheid? Wie maalt daarom?

Helemaal bruin bakt de NRC het ook met haar Amerikaanse correspondent die in die periode van de gifgasaanval blijkbaar lag te dromen. Zo schrijft Guus Valk vanuit Washington op 7 april: “… waarbij afgelopen weekend tientallen Syriërs om het leven kwamen.’’ Afgelopen weekend? De aanval was in de vroege ochtend van dinsdag 4 april. Geen verrassing natuurlijk dat de NRC die onzin plaatst.

Opvallend is zeker ook dat in vele artikels de aanval met sarin van 21 augustus terug ter sprake komt. In 25 gevallen wordt die zonder aarzelen op de rekening van de regering van Damascus geschoven, amper in twee gevallen uit men twijfels. Waarbij men bijna steevast het getal van 1.400 doden geeft. Wie meer?

Lastercampagne

En uiteraard komt amper of nooit de kwestie van de legaliteit of illegaliteit ter sprake. In wezen gaat men alleen in De Morgen daar in detail op die kwestie in. De teneur hiervan wekt echter geen enkele verbazing.

Theo Koele van de Nederlandse Volkskrant, zuster van De Morgen, gaat wat betreft die kwestie van de legaliteit daarvoor bij twee ‘specialisten’ te biechtte, Jaap de Hoop Scheffer, de vroegere baas van de NAVO en tegenwoordig hoogleraar internationale relaties en diplomatieke praktijk aan de Universiteit in Leiden en Geert-Jan Knoops, hoogleraar van het internationaal recht aan de Universiteit van Utrecht.

En zoals kon verwacht worden hadden die heren internationaalrechtlijk hier geen enkel probleem. Volgens de vroegere NAVO-baas had Assad herhaaldelijk gifgas gebruikt en dus kon men zomaar zonder iemands toestemming bombarderen. Hij was dan ook dankzij de VS ooit op kunnen klimmen tot de grote baas van de NAVO. In zijn optie ongetwijfeld iets om fier op te zijn.

En voor Knoops was er evenmin een probleem want door het steunen van de gewapende oppositie in Syrië was de VS al in oorlog en kon men er ginds dus evenzeer op los schieten. Alsof het met wapens of ander materiaal steunen van een gewapende opstand in een ander land geen oorlogsmisdaad is. Leve het recht dus. De soevereiniteit der naties is bij een Jaap de Hoop Scheffer, Gert-Jan Knoops en Theo Koele iets voor mietjes.

Maar misschien wel het grofst was Koen Vidal in De Morgen die een ware lastercampagne opzet tegen iedere tegenstander van die bombardementen. In de krant van 12 april onder de hoofding  ‘Extreemrechtse achterban Trump ziedend om bombardement’ wordt die ganse oppositie op een hoopje gegooid met allerlei als fascisten, racisten en idioten omschreven randfiguren. (28)

Khan Sheikhoun - Put met mannen erin

In haar rapport beweerde de VS dat men er zeker van was dat er met die put niet geknoeid was. Hoe ze dat dan met zekerheid wist is een raadsel welke vermoedelijk alleen Donald Trump zal kunnen oplossen. Hier ziet men dat dit verhaal niet klopt. Normaal hadden deze heren trouwens en samen met alle hulpverleners van die dag nu dood moeten zijn. Zoals deze heren droegen zij immers alleen een chirurgisch masker en soms handschoenen. Goed tegen het stof of een griepje, dat wel.

Ja, want stelt hij, alle informatie die poogt de schuld bij de jihadisten en niet bij Syrische regering te steken is totaal onbetrouwbaar want ze baseren zich op verhalen die komt uit de omgeving van Assad, hier dan Al Masdar News.

Het is zeer beangstigend maar de hier in detail onderzochte media die zich allen kwaliteitskranten noemen stonden luid te applaudisseren toen president Donald Trump die luchtmachtbasis in Syrië bombardeerde. Ze roepen wel om een onderzoek naar de feiten maar intussen mag men er wel al op los schieten want, onderzoek of niet, de misdadiger is gekend. Het zijn dus oorlogsstokers. Bangelijk hoe de pers werkt!

Wapens beslissen

Maar hoe moet het nu verder met Syrië? Van een politieke oplossing is helemaal geen sprake meer. VN-onderhandelaar Staffan De Mistura spreekt er wel van en zo ook de rest van het internationaal gezelschap.

De realiteit is echter dat bepaalde machtige figuren daar helemaal geen zin in hebben en ondanks de militair benarde positie van al Qaeda nog steeds dromen van de verdere vernieling van Syrië. Hun hoop is om zoals men in Libië en Irak het hoofd van Saddam Hoessein en Muammar Kaddafi op een schotel aangeboden kreeg ook dat van Assad ten geschenke te krijgen.

De recente opflakkering van de gevechten tussen de jihadisten en het Syrische leger in de aan de Jordaanse grens gelegen stad Daraa is hierbij een zeer slecht voorteken. De gevechten lagen hier meer dan een jaar praktisch stil na ‘advies’ aan die jihadisten van de VS en Jordanië. De voorbije weken echter laaien de gevechten plots op. Wie is hier aan het stoken?

Zeker, de jihadisten maken ondanks hun grote inspanningen nergens vooruitgang en leiden zeer zware verliezen, maar ze blijven vechten tot de dood. Ondanks het feit dat al hun aanvallen zoals die nu in Noord-Hama eindigen in nederlagen. Onze politie maakte hun fanatieke vechtlust tot der dood al mee in Verviers.

Alle ‘vredesonderhandelingen verliepen tot heden trouwens zonder medewerking van al Qaeda en haar kloon Ahrar al Sham, de twee enige overgebleven grote salafistische groepen. En die vechten zonder pardon tegen de regering en al wie hen dwarsligt. Neen, de wapens zullen zoals trouwens in alle oorlogen beslissen.

Het grote probleem is trouwens niet eens het bestaan van die terreurgroepen maar het al zeven jaar ontbreken van een duidelijke Amerikaanse politiek tegenover Syrië, zowel onder Obama als nu onder Trump. Niemand, ook Washington niet, weet bijvoorbeeld waar de VS heen wil met het door de Koerdische YPG/PKK met Amerikaanse steun veroverde oosten van Syrië.

Zo blijven er vele vragen bestaan over het Amerikaanse bombardement van de Syrische luchtmachtbasis van Shayrat. Waarom bleef zowel de Syrische als Russische luchtafweer inactief?

En met de afweersystemen S300 en S400 hadden die normaal toch zware schade kunnen aanrichten aan die aanval van kruisraketten. En als het klopt dat de Russen wisten wat komen zou, wat wist dan het Syrische leger? En daarom de vraag: was dit bombardement reëel of een enscenering?

Het is een realiteit die men in Moskou, Teheran, Beijing en Damascus vermoedelijk al goed beseft. En evenzeer in Saoed-Arabië, Turkije (dat trouwens de recente alliantie met Rusland verbrak), Het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en de VS. Figuren als een senator John McCain (29) – wiens stichting ook geld krijgt van Saoedi-Arabië – of Hillary Clinton en haar entourage willen gewoon de totale destructie van Syrië. Voor minder doen ze het niet.

Anderen wil wel een einde aan de gevechten of die beperken. Niemand weet het tot waar men in de VS wil gaan. En van de oorlog tegen de terreur is er ook onder Trump in goede Amerikaanse traditie helemaal geen sprake. Het is gewoon een cynische grap, barslecht theater. Misschien dat Trump toch nog een goede zet doet, maar dat is verre van zeker. Daarop rekenen is vrij dom.

Willy Van Damme

1) BBC, 11 november 2016, ‘Syria kidnap case against doctor dropped by prosecution’. http://www.bbc.com/news/uk-24901481

2) Jeroen Oerlemans werd op 2 oktober 2016 in de Libische stad Sirte door onbekenden neergeschoten. Zijn begrafenis op 13 oktober in de Amsterdamse Zuiderkerk nadien roept echter veel vragen op. Amateuropnames van die in zeer beperkte kring gehouden plechtigheid tonen bijvoorbeeld zijn uitbundig lachende kinderen, echtgenote en zowat alle andere genodigden. Ook was er de zeer discrete aanwezigheid van wat bijna zeker geheime agenten waren. Een bizar gebeuren.

3) IBTimes, VK, Tareq Haddad, 7 april 2017, ‘British doctor who documented Syria ‘chemical attacks’ previously held on, terror offences.’ http://www.ibtimes.co.uk/british-doctor-who-documented-chemical-attack-previously-held-terror-offences-1615849.

Deze link bevat een lang interview van de aan al Qaeda gelieerde journalist Bilal Abdul Kareem met Shajul Islam. Hierbij heeft hij het over de levering door de Britse regering van vooral Belgische wapens. In het interview schreeuwt de man zijn onschuld uit.

4) The Telegraph, Gordon Rayner, 21 augustus 2014, ‘Net closes on ‘Jihadi John’ as London pair probed’. http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/middleeast/iraq/11049953/Net-closes-on-

5) Breitbart, VS, Oliver J.J. Lane, 22 augustus 2014, ‘NHS Doctor With Family Jihad Ties Sought in ‘Black Beatle’ Beheading Search’. http://www.breitbart.com/london/2014/08/22/terrorism-is-a-family-affair/Jihadi-John-as-London-pair-probed.html.

Breitbart is de o.m. aan Steve Bannon en dus ook aan president Donald Trump gelieerde alternatieve nieuwswebsite. Zou Trump dit feit dus niet kennen?

6) Breitbart, VS, Jack Montgomery, 7 april 2017, ‘Syrian Chemical Attack Doctor Tried as Jihadist in UK’. http://www.breitbart.com/london/2017/04/07/syrian-chemical-attack-doctor-tried-jihadist-uk/

7) Zijn Twitteradres: https://twitter.com/DrShajulIslam

8) Memri TV, VS , 7 februari 2017, “Pro-Opposition Syrian Journalist In Tweets And Posts: Russian Forces Thwarted Maher Al-Assad’s Iran-Backed Coup Attempt “. https://www.memri.org/reports/pro-opposition-syrian-journalist-tweets-and-posts-russian-forces-thwarted-maher-al-assads

Memri Televisie en The Long War Journal van het Amerikaanse Institute for the Defence of Democracies zijn twee door Israëlische belangen gecontroleerde Amerikaanse informatiebronnen over het salafisme. Het is dan ook nodig erg voorzichtig te zijn met de wijze waarom zij het nieuws brengen en soms natuurlijk ook verzwijgen en manipuleren.

9) The Telegraph, Boris Johnson, 27 maart 2016, ‘Bravo for Assad – he is a vile tyrant but he has saved Palmyra from Isil’. http://www.telegraph.co.uk/opinion/2016/03/27/bravo-for-assad–he-is-a-vile-tyrant-but-he-has-saved-palmyra-fr/

10) The Long War Journal, Bill Roggio, 10 december 2012, ‘Al Nusrah Front, foreign jihadists seize key Syria Army base in Aleppo’. http://www.longwarjournal.org/archives/2012/12/al_nusrah_front_alli.php

Al Nusrah is de vroegere naam van al Qaeda in Syrië. Nu noemt die terreurgroep zich Hayat Fatah al Sham, een door al Qaeda gecontroleerde koepelorganisatie waar officieel een tiental jihadistengroepen deel van uitmaken. Khan Sheikhoun is sinds de eerder dit jaar gevoerde oorlog tussen jihadisten door al Qaeda bezet. In de provincie Idlib is al Qaeda militair de sterkste formatie.

11) The Straits Times, Reuters, Singapore, 8 juli 2014, ‘Two ‘abandoned’ cylinders seized in Syria contained sarin: UN’.  http://archive.is/XuTec#selection-1581.0-1578.2

The Straits Times is zoals praktisch alle andere gedrukte media in Singapore eigendom van de lokale regering.

12) https://www.youtube.com/watch?v=nODxF4jOjCs. Verklaring van commandant Abdel Baset Tawileh gedaan op 21 juni 2013. Twee maanden voor de gasaanval met sarin in Oost-Ghouta.

13) Amnesty International, Londen, 13 mei 2016, ‘Syria: armed opposition group committing war crimes in Aleppo – new evidence’.  https://www.amnesty.org.uk/press-releases/syria-armed-opposition-group-committing-war-crimes-aleppo-new-evidence

14) Al Masdar News, Leith Fadel, 11 april 2017, Last two chemical weapons facilities in Syria belong to rebels: OPCW. https://www.almasdarnews.com/article/last-two-chemical-weapons-facilities-syria-belong-rebels-opcw/

Zie ook pagina 1 van het vooruitgangsrapport van de OVCW van 28 maart 2016 bestemd voor de VN Veiligheidsraad. http://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=S/2016/285

15) RT, Moskou, 15 november 2016, ‘Rebels shell Syrian Army with poison gas in Aleppo, scores injured – military’, https://www.rt.com/news/366799-aleppo-chemical-weapons-attack/

16) The Indictor; Adam Larson, April 2017, Analysis of evidence contradicts allegations on Syrian gas attacks’. http://theindicter.com/analysis-of-evidence-contradicts-allegations-on-syrian-gas-attacks/

17) Tass News Agency, 14 april 2017, Moscow calls for transparent investigation of Syria chemical incident’. http://tass.com/politics/941476

18) Willy Van Damme blog, 9 maart 2014, ‘Syrische gifgasaanvallen – Vragen voor Ake Sellström en de VN’. https://willyvandamme.wordpress.com/2014/03/09/syrische-gifgasaanvallen-vragen-voor-ake-sellstrom-en-de-vn/

19) Theodor A. Postol is een emeritus professor in de wetenschap, technologie en nationale veiligheidspolitiek aan het Massachusetts Institute for Technology (MIT) in Boston, VSA. Hij werkte jarenlang als specialist en topadviseur voor zowel het Pentagon als het Amerikaans parlement en trok nadien naar Boston en het MIT.

Hij wordt gezien als de autoriteit in de VS op dit vlak en als iemand die niet terugschrikt om zijn nek uit ter steken. In het verleden maakte hij bijvoorbeeld brandhout voor de beweringen rond het raketafweersysteem Patriot dat volgens de toenmalige president George H. Bush Sr. tijdens de tweede Golfoorlog bijna 100% effectief was. Hij schatte het eerder op 0 tot 10%. Ook het Israëlische IJzeren Schild kreeg van hem eenzelfde kritiek te verwerken. Hij kreeg in 2006 voor zijn werk van de American Federation of Scientists de jaarlijkse Richard L. Garwin Prijs.

Dus ook voor dat werk rond die Patriotraketten van het industrieel conglomeraat Raytheon. Zijn werk over die eerdere vermeende aanval met sarin in Oost-Ghouta van 2013 is essentieel. Hier ontmaskerde die beweringen als een boel leugens van o.m. de Amerikaanse regering, The New York Times, Human Rights Watch en ‘expert’ Eliot Higgins, alias Brown Moses en Bellingcat. Zij moesten later hun woorden hierover inslikken. Hierover verscheen echter niets in onze media.

20) The Atlantic, Jeffrey Goldberg, April 2016, ‘The Obama Doctrine’. https://www.theatlantic.com/magazine/archive/2016/04/the-obama-doctrine/471525/

Het was James Clapper, de directeur voor de Nationale Veiligheid van de VS, die Obama toonde dat het eerste rapport van zijn veiligheidsdiensten (CIA, DIA?) over die aanval in Oost-Ghouta van 21 augustus 2013 leugens waren. Het is een zoveelste aanwijzing dat het Syrische leger hier geen sarin gebruikte en die salafistische terreurgroepen het zelf deden. Met als slachtoffers mogelijks gevangenen.

Wat het vermoeden versterkt dat bepaalde organisaties in Washington betrokken waren bij die vermeende aanval met sarin. Het verklaart ook de gecoördineerde actie toen eind augustus 2013 van HRW, Eliot Higgins en journalist C.J. Chivers van The NYT. Geen toeval dat HRW bijna onmiddellijk opriep om Syrië te bombarderen. Vermoedelijk zijn dus ook nu veiligheidsdiensten zoals MI6 bij deze nieuwe ‘gifgasaanval’ betrokken. Al Qaeda werkt nu eenmaal niet in totale isolatie.

21) LogoPhere.com, 13 april 2017, Denis O’Brien, 13 april 2017, ‘The Apr04|17 incident at Khan Sheikhoun, Syria. A series of inquiries.  LogoPhere’s Top Ten Ways to Tell When You’re Being Spoofed by False-Flag Sarin Attacks‘. http://logophere.com/Topics2017/17-04/17_017-BLA-Sarin.htm

Dennis O’Brien is professor emeritus van de University of Missoury en een veel gelauwerd wetenschapper die op zijn wetenschappelijk terrein ook baanbrekend werk verrichte.

Dennis O’Brien bekijkt de zaak op een zuiver klinisch biologische wijze door het wetenschappelijk analyseren van de vele foto’s en video’s. Hij publiceerde eerder over de aanval in Oost-Ghouta al een boek ‘Murder in the Sunmorgue’ dat gratis op het internet te downloaden is. Ook hier betwist hij dat er sarin was gebruikt maar dat men die mensen vermoordde door middel van andere gassen.

22) Moon of Alabama, 20 april 2017, ‘Chlorine, Not Sarin, Was Used In The Khan Sheikhun Incident’. http://www.moonofalabama.org/2017/04/only-chlorine-not-sarin-involved-in-the-khan-sheikhun-incident.html

23) The New York Times, 11 april 2017, ‘Declassified U.S. Report on Chemical Weapons Attack’. https://www.nytimes.com/interactive/2017/04/11/world/middleeast/document-Syria-Chemical-Weapons-Report-White-House.html

24) Theodor A. Postol, 11 april 2017, A Quick Turnaround Assessment of the White House Intelligence Report Issued on April 11, 2017 About the Nerve Agent Attack in Khan Shaykhun, Syria. https://www.scribd.com/document/344995943/Report-by-White-House-Alleging-Proof-of-Syria-as-the-Perpetrator-of-the-Nerve-Agent-Attack-in-Khan-Shaykhun-on-April-4-2017#download.

25) Ook RT, Interview met Theodor Postol. 14 april 2017, ‘White House claims on Syria chemical attack ‘obviously false’ – MIT professor (VIDEO)’. https://www.rt.com/usa/384520-postol-report-sarin-syria/

26) Washington Blog, Robert Barsocchini, 12 april 2017 MIT Rocket Scientist: White House Claims on Syria Chemical Attack “Cannot Be True”. http://www.washingtonsblog.com/2017/04/66712.html en

27) Washington Blog, Robert Barsocchini, 13 april 2017, ‘Addendum to Dr. Theodore Postol’s Assessment of the White House Report on Syria Chemical Attack.  http://www.washingtonsblog.com/2017/04/addendum-dr-theodore-postols-assessment-white-house-report-syria-chemical-attack.html

28) Hij baseerde zich op het artikel van het Digital Forensic Research Lab, Atlantic Council, VS, Ben Nimmo, Donora Barojan, 7 april 2017, ‘How the alt-right brought #SyriaHoax to America’. https://medium.com/dfrlab/how-the-alt-right-brought-syriahoax-to-america-47745118d1c9

The Atlantic Council is een Amerikaanse studiedienst en lobbygroep die deels gefinancierd wordt door Saoedi-Arabië. Deze is via haar Rafik Hariri Center erg actief rond Syrië. Een van hun voornaamste woordvoerders rond Syrië is Frederick C. Hof. Dit is een oudgediende van Buitenlandse Zaken onder Barack Obama en in de beginperiode een van de voornaamste strategen achter de oorlog tegen Syrië.

Bij De Morgen (zie Koen Vidal, 12/04/2017, ‘Extreemrechtse achterban Trump ziedend om bombardement’ hebben ze dit artikel duidelijk ook gelezen en gebruikt men het om elke kritiek op de Amerikaanse regering in deze kwestie in de grond te boren.

De bron van die kritiek is namelijk iemand die goed ligt in Damascus en dit is volgens Koen Vidal dus per definitie totaal onbetrouwbaar en te verwerpen. Dat The Atlantic Council geld uit Saoedi-Arabië krijgt is voor diezelfde De Morgen en Koen Vidal dan geen probleem. Het artikel typeert de schandelijke mentaliteit die heerst bij het overgrote deel van onze pers.

29) Disobedient Media, VS, William Craddick, 8 maart 2017, ‘McCain Institute’s Failure To Use Donations For Anti-Trafficking Purposes Raises Questions’. http://disobedientmedia.com/mccain-institutes-failure-to-use-donations-for-anti-trafficking-purposes-raises-questions/

De vatbom van het Syrische leger

Brief naar Knack over het artikel over SyriëMister Dewinter, ik zie de warmte in uw ogen’ (Knack 15 februari 2017).

Bij het artikel over Syrië ‘Mister Dewinter, ik zie de warmte in uw ogen’ (Knack 15 februari 2017) staat op pagina 27 bovenaan een foto met als ondertitel ‘Een bomvat kan drie huizen in puin leggen’.

Dit voorwerp op die foto is echter geen bomvat zoals het Syrische leger dat volgens onze media, regeringen en ngo’s zou gebruiken maar een bom afgevuurd door wat men in Syrië in het Engels een ‘Hell Cannon’ noemt, een wapen dat exclusief door die salafistische groepen wordt gebruikt.

Vatbom - Volgens Knack - 15 februari 2017

Op het internet kan men vermoedelijk wel een paar duizend foto’s van zo’n bom, afgevuurd door een Hell Cannon vinden. Een vatbom van het Syrische leger na 4 jaar niet. Behoudens dan een helikopter waar men vaag iets uit naar beneden ziet dwarrelen.

Er is al bijna vier jaar lang door de salafistische groepen en hun financiers en fans in het Westen honderden pagina’s vol geschreven over die vatbommen van de regering. Tot heden echter heb ik nog nooit een foto van zo’n vatbom gezien.

Wel plaatste The Guardian ooit ook een foto van wat ze stelde een vatbom te zijn maar dat bleek zoals nu bij Knack de bom van een hell cannon te zijn. En dat is een gasfles vol explosieven en metalen stukjes. Een bom die in het oorlogsrecht verboden is maar waarover men in het Westen, incluis bij de ngo’s genre Amnesty International, nog nooit klaagde.

Willy Van Damme

Hysterische prietpraat van Corry Hancké in De Standaard

Dat Uw redacteur wanneer ze bericht over Rusland niet zelden de pedalen helemaal kwijt raakt bewijst ze nogmaals ten volle in haar stuk vandaag: ‘De wereld op zijn Russisch’. Daarin schrijft zij: “het lijden van de bevolking wordt niet in beeld gebracht, of het wordt afgeschilderd als Westerse propaganda.” Het is een verklaring die best wel hilarisch kan genoemd worden.

Recent nog berichten, om maar een van de duizenden voorbeelden te noemen, zowel RT als de Syrische media uitvoerig over het saboteren door de Syrische jihadisten van de watertoevoer naar de ongeveer 5 miljoen inwoners van de regio van Damascus. Wat voor grote humanitaire problemen zorgde. Hierover echter in onze massamedia amper een woord.

Verder is zij van oordeel dat RT de Syrische regering niet verantwoordelijk stelt voor de aanvallen met chemische wapens. Voor haar een voorbeeld van partijdigheid. Daar ik dit probleem op de voet volg en tot heden voor die beweringen over dit chemisch wapengebruik nog geen begin zelfs van een bewijs zag zou ik dan graag van haar die bewijzen wel krijgen.

Verder ben ik over die zaak enkele malen op RT aan het woord geweest en heb daar de zaak besproken. Hierbij kwamen de beschuldigingen ruim aan het woord. Met een analyse van die beweringen, een bespreking van de vele documenten en de ontkenningen.

Mevrouw Hancké bewijst hier nogmaals dat ze niet bezig is met verslag uit te brengen maar in het verspreiden van leugens op het hysterische af.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Standaard naar aanleiding van het artikel van Corry Hancké ‘De wereld op zijn Russisch’ in de krant van vandaag 30 januari. In 1983 beweerde dit dagblad op basis van beweringen van Aubin Heyndrickx, de toenmalige professor in de toxicologie (Universiteit Gent), dat de Sovjetunie op grootschalige wijze biologische wapens gebruikte in Laos en Cambodja.

Een pak leugens komende van Washington zoals nadien is gebleken. Ook toen al geloofde trouwens geen enkel serieus wetenschapper waar ook die beweringen. Aubin Heyndrickx was toen hij die verklaringen deed zelfs de risee van de wetenschappelijke wereld.

De man werd enkele jaren later – zijn gerechtelijke bescherming was wegevallen – wegens fraude bij het uitoefenen van zijn beroep meermaals veroordeeld en zelfs zijn titel van professor afgepakt. 

De toenmalige hoofdredacteur Lode Bostoen weigerde echter in die periode enige kritische opmerking over die beweringen te publiceren. De Standaard is qua niveau nog niets veranderd. Integendeel zelfs, elke kritische stem op de redactie buitenland die er toen was werd buiten gegooid en vervangen door pennenlikkers die vooral uitblinken in het overschrijven van Amerikaanse propaganda.

En dan is men verbaasd dat onze media nog amper over enige geloofwaardigheid beschikken. Een probleem dat ze alleen aan zichzelf te danken hebben. En om dat probleem van een gebrek aan geloofwaardigheid aan te pakken zorgt men niet voor een meer professionelere journalistiek maar begint men met het verkopen van hysterische prietpraat over de ‘tegenstander’, de vijand. Zielig.