De F35 – Pleegde de Deense militaire veiligheidsdienst landverraad?

In Denemarken zijn dankzij een klokkenluider de voorbije weken enkele documenten via de DR, de Deense publieke omroep, openbaar geraakt die nog maar eens tonen hoe totaal onbetrouwbaar onze geheime diensten in Europa zijn. Voor het uitbouwen van een eigen nationaal en Europees beleid zijn die niet alleen totaal ongeschikt maar ook zelfs gewoon gevaarlijk.

Zo bleek recent dat de Deense militaire veiligheidsdienst Forsvarets Efterretningstjeneste (FE) in de praktijk jarenlang gewoon een aanhangwagen was van de Amerikaanse veiligheidsdiensten en vooral van de NSA. Het leidde tot het ontslag van onder meer Lars Findsen, chef van de FE.

Het rapport was het werk van de in 2014 opgerichte onafhankelijke toezichthouder voor de veiligheidsdiensten de Tilsynet med Efterretningstjenesterne (TET). Deze is te vergelijken met ons Comité I dat bij ons een onderdeel is van het parlement. Het rapporteert jaarlijks aan het parlement over de veiligheidsdiensten en heeft politionele bevoegdheid.

Druk op regering

De onbetrouwbaarheid van de veiligheidsdiensten is een kwaal die we overal zien zoals ook in België met onze Staatsveiligheid die via haar bevriende media de voorbije jaren herhaaldelijk het handels- en buitenlandbeleid van onze regering saboteerde.

Zoals het onderdruk zetten van overheidsbedrijven en de overheid als ze op handelsmissie naar China wil gaan of er met bedrijven akkoorden mee wil sluiten. Een advies welke normaal binnenskamers wordt geuit en daar blijft staat dan de volgende dag fiks aangedikt op de voorpagina’s van de kranten. Zo die overheid onder druk zettend omdat ze niet wil luisteren naar hun ‘advies’.

FE - Hoofdkwartier

Het hoofdkwartier van de Deense militaire inlichtingendienst FE in Sandergard, een oud fort. Deze FE bleek toe te laten dat de Amerikaanse NSA via haar datacentrum niet alleen de eigen Deense regering mocht bespieden maar ook de buurlanden waarbij mogelijks België.

In Augustus dit jaar brak er in Denemarken binnen de regering en de veiligheidsdiensten een groot schandaal uit toen bleek dat de FE via haar afluisternetwerk in Sandergard toeliet dat de NSA, de Amerikaanse Nationale Veiligheidsdienst, mee kon afluisteren.

Deze is gekend van het wereldwijde en allesomvattende afluisterprogramma dat uitlekte via klokkenluider Edward Snowden. Daarbij luisterde die NSA mee naar al de Deense telecommunicatie, niet alleen de Deense maar ook op het internationaal dataverkeer die het land passeert, en daar zit ook Russisch bij. Zo geraakte de NSA volgens die klokkenluider zelfs zo in het Franse netwerk en vermoedelijk ook het Belgische.

De aankoop van de F-35

En daarbij ging men niet op zoek naar Chinese of Russische spionnen maar in Denemarken zelf en bij de buurlanden. De periode waarover de TET rapporteerde betreft die van 2014 tot 2016 en dat is belangrijk.

Het is toen dat de Deense regering moest beslissen welk gevechtsvliegtuig men ging aankopen, de Zweedse Gripen, de Europese Eurofighter of de F-35 van het Amerikaans bedrijf Lockeed Martin. Ook België moest die keuze op dat ogenblik maken.

En al dra bleek dat de Gripen en Eurofighter kansloos waren. De doelwitten van de NSA waren immers onder meer het Deense ministerie van Buitenlandse Zaken en Financiën en Terma, een lokale firma die gespecialiseerd is in militaire hard- en software en later na de sluiting van het contract aan de F-35 mag toeleveren. Ook luisterde men in het buitenland personen, bedrijven en overheden af.

F35 - Lockheed-Martin-Lightning-II

Het Amerikaanse jachtvliegtuig de F-35 van Lockeed Martin. Werd de aankoop ervan door enkele Europese landen waaronder België gerealiseerd dankzij Amerikaanse spionage, criminele praktijken dus. Ook in België was er veel herrie over. Men lokte toenmalig SPA-voorzitter John Crombez hiervoor zelfs in een val door hem vanuit de N-VA vervalste documenten te bezorgen. John Crombez lag in dit dossier immers dwars en men schakelde hem zo in dit debat uit.

Opvallend is dat de NSA, met steun van de FE, op zoek ging naar de private telefoonnummers en mailadressen van bij die aankoop betrokken mensen bij Terma en die beide ministeries.

Ze deed dat met een systeem genaamd Xkeyscore dat er in slaagt om in die ontelbare data die elementen er uit te pikken die men bruikbaar acht. Wat doet vermoeden dat men die mensen of persoonlijk wou contacteren en eventueel ook info zocht over hun privaat leven. Waarom? Afpersing? Omkoping?

Het betrof hier dus geen spionage tegen een vreemde mogendheid, een terreurnetwerk of welke buitenlandse politieke beïnvloeding ook. Neen, het lijkt hier gewoon industriële spionage om te zorgen dat niet een Zweedse of Europese concurrent die vliegtuigen kon leveren maar het Amerikaanse Lockeed Martin. Waarbij men dus ook de regering en een van de Deense topbedrijven in de gaten hield.

Wiens loyauteit?

Wat eventueel schade toebracht aan Denemarken, de Europese luchtvaartindustrie en de keuze voor de F-35 zowel in Denemarken als elders in Europa vermoedelijk deed overslaan in de richting van het Amerikaans jachtvliegtuig. Alhoewel de VS natuurlijk ook andere middeltjes heeft om een tegenspartelende bondgenoot in de pas te doen lopen. En over die middeltjes zal je zelden of nooit iets horen.

In wezen toont dit verhaal nog maar eens de grenzeloze arrogantie van de VS aan. Wie dacht dat de NSA na de onthullingen hun vroegere medewerker Edward Snowden zich koest zou houden en de wet respecteren is wel uiterst naïef.

Hetzelfde voor de veiligheidsdiensten van de Europese partners zoals de Nederlandse AIVD, de Belgische Staatsveiligheid of de Duitse Bundesnachtrichtendienst BND, de buitenlandse spionagedienst van Berlijn.

Lars Findsen - FE

Lars Findsen, hoofd van de Deense militaire spionagedienst FE, werd in augustus 2020 door de minister van Defensie ontslagen. Achter de schermen hielp hij de Amerikaanse NSA mee het dossier voor de aankoop van het jachtvliegtuig F-35 bepalen.

Deze laatste spioneerde zoals bleek zelfs tegen het eigen Europese Airbus, een bedrijvengroep die nochtans de spits vormt van het eigen Europees industrieel- en veiligheidsbeleid. Wiens geheimen de BND dus gewoon doorspeelde naar Washington? En men kan er gif op nemen dat de NSA dit dan doorspeelde naar Boeing, Lockeed Martin en de andere rivalen in de VS.

De vrienden bij de NSA

De EU is trouwens in een zwaar juridisch gevecht gewikkeld tussen Boeing en Airbus betreffende wederzijdse overheidssubsidies. En toen bleek dat de Britten samen met de NSA ingebroken hadden in het kabelnetwerk van het Belgische telecombedrijf Proximus poogde men via de media dit zelfs op de Chinezen te steken.

Trouwens het intern telefoonnetwerk van de EU in het Berlaymontgebouw waar de Europese lidstaten hun delegaties hebben bleek geïnstalleerd te zijn door een Israëlische firma die goede relaties heeft met de Mossad, de Israëlische spionagedienst. Geen probleem Benjamin Netanyahu luistert mee.

De conclusie is dan ook dat onze regeringen hun eigen spionagediensten niet kunnen vertrouwen en best uitzuiveren van alle ongewenste buitenlandse connecties, lees Amerikaanse, Israëlische en Britse.

Diezelfde NSA die samen met de Britse afluisterdienst GCHQ had ingebroken bij Proximus. De hoofden van die westerse veiligheidsdiensten zijn in wezen een vriendenclubje die elkaar vermoedelijk bij de voornaam aanspreken en op regelmatige wijze ontmoeten om te overleggen.

Generaal Eddy Testelmans, gewezen hoofd van de Belgische militaire veiligheidsdienst AIVD, had het toen het schandaal rond Edward Snowden in 2013 uitbrak in een gesprek met MO Magazine over zijn goede relatie met de NSA. Kregen die van de AIVD ook hier dan carte blanche misschien?

Zo stelde Testelmans in dat enkele dagen na de onthullingen van Snowden gepubliceerd gesprek: “Bovendien hebben we met hen (de NSA, nvdr.) een zeer goede relatie, open en professioneel, in de twee richtingen. Dit bewijst trouwens dat in het domein van de cyberveiligheid de multinationale samenwerking van enorm belang is”. En neen, dit is geen Belgenmop.

Liegen en bedriegen

Toen midden augustus van dit jaar het schandaal in Denemarken met de FE uitbrak werd de chef van de FE Lars Findsen wegens het mogelijks overtreden van de wet en het achterhouden van gegevens en liegen tegen de controleurs van de TET door minister van Defensie Trinse Bramsen (sociaal-democratie) ontslagen in afwachting van verder onderzoek.

Dit dan samen met drie andere toplui van de dienst. Met andere woorden: loyauteit tegenover de VS gaat boven die van gehoorzaamheid aan de Deense wetten en de overheid. Landverraad?

Trine Bramsen, minister van Defensie - Sociaaldemocrate

De Deense minister van Defensie Trine Bramsen (sociaaldemocraat) ontsloeg de chef van de FE samen met drie andere toplui. Bleek dat zij gelogen hadden in het onderzoek naar de praktijken van de FE, dit saboteerden en toelieten dat de Amerikaanse NSA de communicatie afluisterden van de eigen regering en het techbedrijf Terma. Dit in het kader van de aankoop van het jachtvliegtuig de F-35. Het rapport van de klokkenluider over de FE en de NSA dateert van 2015, dus van voor de Deense aankoop van de F-35.

Het verhaal doet herinneringen oproepen aan het mogelijks grootste politieke schandaal ooit in de moderne geschiedenis van België ten tijde van wat men de ‘jaren van lood’ noemde met de aanslagen van de Bende van Nijvel en die van de CCC, de Cellules Communistes Combattantes, een groep die mogelijks gemanipuleerd werd door de VS.

Toen het spoor voor die aanslagen en moordpartijen richting een stay behind netwerk (2) leidde – een ultra geheime groep die vanuit het leger en de Britse en Amerikaanse veiligheidsdiensten werd aangestuurd en in meerdere Europese landen uiterst moorddadige aanslagen pleegde – weigerde de AIVD de namen van de leden aan het parlement te geven. Ondanks herhaald aandringen. Londen en Washington hadden ze wel.

In haar persbericht over de zaak stelde de Deense TET dat de bevolking over deze zaak een zo grootst mogelijke transparantie moest krijgen. Om echter wat verder dan weer te schrijven dat de Denen gezien het gevoelige van deze materie nooit de echte waarheid zullen te weten komen.

Het is dan ook twijfelachtig dat een van de vier op mogelijks criminele feiten betrapte officieren ooit voor de rechter verantwoording zullen moeten afleggen. License to Kill stelde James Bond. Er is een term voor: straffeloosheid of het einde van de rechtstaat. En als te verwachten was er hiervoor in onze Belgische media geen aandacht. Die waren vermoedelijk nog aan het zoeken naar Chinese en Russische spionnen.

Naschrift:

In een gesprek stelt Michel Dylst dat hij niets te maken heeft et de vervalste emails rond de F-16 en de ruzies betreffende de aankoop van de F-35. Het was hiermee dat toenmalig SPA voorzitter John Crombez in de val werd gelokt en het zwijgen werd opgelegd.

Naar hij verklaarde is hij als voorzitter van de vzw Vriendenkring KS niet bezig geweest met dat dossier van die gevechtsvliegtuigen en heeft hij er ook geen kennis van. En dat was wel nodig om die mails te kunnen vervalsen.

Hendrik Vuye, die naast Crombez en nog een derde persoon die mails had gekregen, stelde toen in De Morgen dat zijn telefoonnummer voorkwam en ook zijn stem te horen was. Hendrik Vuye was niet bereikbaar.

Michel Dylst is de zoon van Désiré Dylst die jarenlang passioneel rond de mijnen syndicaal actief was. Eddy Melis klinkt nog steeds verbaasd toen hij in die periode zijn naam samen met die van zijn vriend Michel Dylst in de pers vernoemd zag in verband met die vervalste mails. 

Hij en samen met nog een aantal mensen hadden een discussiegroepje Aude Sapere (Om te weten) waar allerlei onderwerpen informeel ter sprake kwamen en zo ook de kwestie van de F-35. In het kader daarvan verstuurden ze op zeker ogenblik zelfs brieven naar parlementsleden over de kwestie. Maar daar bleef het ook bij. Grote kennis van dat dossier hadden ze niet en veel kwam ook van de site Dwarsliggers die er zich in specialiseerde.

Zijn vermoeden is dan ook dat iemand, een persoon of organisatie zijn naam en die van Michel Dylst gebruikt hebben om het debat rond die gevechtsvliegtuigen in een bepaalde richting te duwen. Met als bedoeling Crombez uit te schakelen. Hij heeft wel het raden naar het wie. 

Willy Van Damme

1) DR, 15 november 2020, Niels Fastrup, Lisbeth Quass, Henrik Moltke en Lasse Lindegaard, ‘Hemmelige rapporter: USA spionerede mod danske ministerier og forsvarsindustri.’ Hemmelige rapporter: USA spionerede mod danske ministerier og forsvarsindustri | Indland | DR. Ook: DR, 16 november 2020, ‘Kilder: NSA snagede i det danske milliardindkøb af kampfly’.  Kilder: NSA snagede i det danske milliardindkøb af kampfly | Indland | DR.

2) Deze netwerken werden onder impuls van de Britten opgericht na het einde van de tweede wereldoorlog. Zij waren ultrageheim en zelfs de nationale regeringen wisten van niets. Het idee was dat zij bij een nieuwe bezetting spionage- en sabotageacties zouden verrichten voor de Britten en de VS. In hoeverre ze nog bestaan is onduidelijk. Het vermoeden is van wel.

Zionisten aan het stuur

Wat ook de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen wordt, een ding is zeker: Zionisten zullen wanneer het over het Midden-Oosten gaat aan het stuur zitten. Bij president Trump is dat zijn joodse schoonzoon Jared Kushner, bij Joe Biden is dat vermoedelijk Daniël Shapiro eveneens jood en nu trouwens in Israël wonende. Wettelijk hoeft men voor die job geen jood te zijn maar niet-joden moeten er blijkbaar niet eens voor solliciteren.

Daniel Shapiro

Onder Jared Kushner was het de Israëlische politieke vleugel rond Benjamin Netanyahu die de lieveling van het Witte Huis was. Het verhuizen van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem en het erkennen van de Israëlische bezetting van de Syrische Golan waren het werk van Kushner en minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo.

Ook het aanknopen van diplomatieke betrekkingen van Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten met Israël was vooral het werk van beiden. Een geschenk voor de harde lijn binnen het zionisme. Niet dat dit laatste echt veel veranderde. Beide staten hadden immers al decennia goede zij het geheim gehouden relaties. Hetzelfde trouwens voor Qatar en Saoedi-Arabië. Die willen de schijn alleen nog wat ophouden.

Daniel Shapiro was van 2011 tot 2017 onder Barack Obama ambassadeur voor de VS in Israël en zat onder president Bill Clinton in de Nationale Veiligheidsraad, een adviesorgaan voor het buitenlands beleid los van Buitenlandse Zaken en de CIA. Het is voor het Witte Huis een alternatief moesten de CIA en Buitenlandse Zaken dwars liggen en een eigen beleid pogen te voeren.

In die Veiligheidsraad volgde hij het Midden-Oosten op de voet. Nu behoort Shapiro tot de topadviseurs qua buitenlands beleid in het team van Biden en welke positie hij juist zal krijgen als Biden president wordt is natuurlijk nog niet geweten. Maar dat Shapiro voor benoemingen op de eerste rij staat voor het bepalen van de politiek rond het Midden-Oosten is duidelijk.

Daniel Shapiro - 1Daniel Shapiro een topman binnen het Amerikaans buitenlands beleid voor het Midden-Oosten bij de Democraten. Hij is ook de link tussen AMMAN, de Israëlische militaire veiligheidsdienst en de Amerikaanse Democratische partij. Waar ligt de loyauteit van Shapiro?

Hij speelde onder Obama ook een grote rol bij het tot stand komen van een pact tussen Israël en de VS voor militaire bijstand, goed voor 38 miljard dollar en dit gratis van Washington. Het is van de sleutelelementen in de relatie tussen beide landen. Plunder de Amerikaanse schatkist dus.

INSS & AMMAN

Shapiro woont nu in Israël en is als topmedewerker nauw betrokken bij het Israëlische Institute for National Security Studies (INSS) dat werd opgericht na de Yom Kippur oorlog met de Arabische buren van 1973 die Israël ei zo na verloor. Het werd opgericht vanuit de Tel Aviv University Defense Studies.

Het idee was zo op het vlak van het veiligheidsbeleid beter advies te kunnen geven. Gebleken was immers dat Israël op dat vlak het de nodige expertise ontbrak. Na een donatie van de Amerikaanse miljardair Melvin Jaffie kon het in 1976 onder leiding van de gewezen generaal-majoor Aharon Yariv van start gaan. Het toont onmiddellijk in welke richting men dit INSS moet zoeken en dat is het leger.

De man was een gewezen militair attache in de Verenigde Staten en van 1964 tot 1974 hoofd van AMMAN, de militaire inlichtingendienst. Dus in de periode van de Yom Kippuroorlog die zijn dienst dan ook niet had zien aankomen. Hij wordt gezien als de stichter van het INSS en instituut moet men daarom beschouwen als de publieke arm van AMMAN.

De huidige directeur is Amos Yadlin zoals Yariv een gewezen militair attaché in Washington en een vroegere chef van AMMAN. Het lijkt een soort job die men als gewezen chef van AMMAN krijgt bij het op pensioen gaan.

Martin Indyk

Een van de bestuurders van het INSS is Martin Indyk, vice-president van het Amerikaanse Brookings Institute en ook een jood. Wat merkwaardig is want het was Indyk die met financiële steun van Qatar het Brookings-Doha Center in 2008 hielp oprichten.

Een geheime donatie die de ware relatie tussen Qatar en Israël toont. En Qatar steunt al sinds 2011 al Qaeda en de Moslimbroeders in Syrië en speelde en sleutelrol bij het omverwerpen van de regering van Moeammar Kadhaffi in Libië. Met moord, plunder en chaos tot gevolg. Indyk kwam er gerechtelijk eventjes mee in de problemen maar onder ‘vrienden’ regelde men dat wel.

Indyk was voordien, zoals Shapiro, in Washington verbonden aan de Nationale Veiligheidsraad en gewezen ambassadeur voor de VS in Israël. Hij was in 1985 ook de stichter en algemeen directeur van het Washington Institute for Near East Policy, opgericht met geld van het American-Israeli Public Affairs Committee (AIPAC). Deze instelling is dan ook een van de vele spreekbuizen van Israël in de VS.

En dit laatste is opvallend. Want Shapiro en Indyk staan bekend als tegenstanders van AIPÄC en ijveren voor een zachtere aanpak van de Israëlische veroveringszucht. Zo zijn zij althans in het publiek voorstander van een tweestatenoplossing voor de Palestijnse kwestie en tegen verdere annexaties van gronden op de Westelijke Jordaanoever.

Daniel Shapiro, Barack Obama en Joe Biden

Dan Shapiro (links) in overleg met de gewezen president Barack Obama en toenmalig vice-president Joe Biden. Het toont hoezeer het Amerikaans beleid voor het Midden-Oosten onder controle staat van de Israëlische veiligheidsdiensten, hier de militaire.

Het was dan ook geen toeval dat Shapiro niet was uitgenodigd toen de VS in 2018 haar nieuwe ambassade in Jeruzalem plechtig opende. Shapiro en Indyk zijn in de VS gelieerd aan J Street, de Israëlische lobbygroep die is uitgegroeid tot de aartsrivaal van AIPAC.

J Street versus AIPAC

In wezen dient men dit te zien als een nieuwe versie van de ruzies in de negentiende en begin twintigste eeuw binnen het zionisme tussen Vladimir Jabotinski en het duo Ben Gurion en Theodor Herzl. De harde uiterst agressieve lijn versus de ogenschijnlijk zachtere maar meer geslepen zionistische politiek van Ben Gurion die zich nu via het conflict tussen Kushner/Trump en Shapiro/Indyk verder zet.

Zeker is echter dat de Israëlische militaire Veiligheidsdienst AMMAN bij een overwinning van Biden aan het stuur zal zitten van het Amerikaanse buitenlandse beleid in het Midden-Oosten. Wat voor de regio belooft.

Vaststaand is ook dat die ‘zachte’ zionistische vleugel die realisaties van de harde lijn met veel plezier zal aanvaarden. Niets nieuws dus onder de Israëlische zon want het was ook al zo met de geschillen tussen de clans Ben Gurion en Jabotinski die wel eens dodelijk afliepen.

De onbewezen verhalen over Russische of Chinese inmenging in de Amerikaanse politiek zijn dan ook peanuts in vergelijking met de rol achter en zelfs voor de schermen van Israël. Tegenstanders van de Israëlische politiek moeten zich in Washington dan ook niet aanmelden. En Shapiro stelde ooit in een interview dat hij het de voorbije jaren een geweldige zaak vond om zijn land te dienen. (1) Maar welk land bedoelde hij?

Willy Van Damme

1) Jewish Insider, 1 augustus 2019, Jacon Kornbluh, “Dan Shapiro turns 50”. https://jewishinsider.com/2019/08/dan-shapiro-turns-50/

Wat doet de nieuwe Amerikaanse krijgsheer: Biden of Trump?

Dinsdag gaat de VS naar de stembus om een nieuwe president te kiezen. Dit terwijl al meer dan 80 miljoen kiezers via de post hun stem uitbrachten, waaronder beide presidentskandidaten. Alhoewel Joe Biden gezien de opiniepeilingen de waarschijnlijke winnaar is, is alles nog mogelijk.

Zeker is dat beiden oorlog zullen voeren en die agressie mogelijks nog gaan opvoeren. De VS is een der meest agressieve naties uit de geschiedenis en voort al sinds de eerste kolonisten op het Noord-Amerikaanse continent verschenen steeds oorlog. Het lijkt wel een verslaving. Tegenstand dulden is geen Amerikaanse eigenschap. Ze wil de onbetwiste leider van de wereld zijn. En wee diegene die dit leiderschap wil evenaren.

Iran

Maar de VS is als een kat in het nauw en katten maken in zo’n gevallen rare onverwachte en vooral gevaarlijke sprongen. En wie denkt dat er qua buitenlands beleid tussen beide kandidaten grote verschillen zullen zijn is er aan voor de moeite. Alleen op binnenlands vlak zullen er wel verschillen zijn. Alhoewel men ook hier niet te veel hoge verwachtingen moet koesteren.

Donald Trump - 6

Donald Trump, of de man die ontsmettingsproducten als Destop aanprees in de strijd tegen covid-19. Onder zijn bewind verzwakte de VS nog verder. Make America small again?

Alleen op het vlak van de politiek versus Iran zou er in het buitenlands beleid een wezenlijke verandering mogelijks te merken zijn. Een van de eerste belangrijke beleidsdaden van Donald Trump was immers het opzeggen van het akkoord dat het binnen de VN rond de Iraanse nucleaire politiek sloot met Duitsland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, China en Rusland. Hij verscheurde het akkoord met luide trom.

Dit nieuw Amerikaans beleid tegenover Teheran is gezien haar strengheid – Men poogde elke vorm van handel met Iran onmogelijk te maken en het zo richting het bankroet en algemene armoede te sturen – feitelijk mislukt. Het land overleefde zoals verwacht die oorlog. Biden en met hem de elite binnen de Democratische partij waren hier steeds tegen en zullen als Biden het pleit wint de koers normaal snel wijzigen.

Maar dat wil niet zeggen dat de oorlog van de VS tegen Iran onder Biden zal stoppen. Een andere toon zal er wel zijn. De EU zal hier trouwens ook aan meedoen. De solidariteit binnen de NAVO zal op dit vlak vermoedelijk blijven bestaan. Behoudens dan Turkije dat internationaal echter steeds meer geïsoleerd raakt.

Donald Trump poogde via die keiharde druk Teheran wel tot toegevingen te dwingen maar die oorlogspolitiek faalde want Iran is altijd al een trotse natie geweest en dat is onder de ayatollahs zeker niet gewijzigd. Integendeel. Het kreeg dankzij die religieus getinte revolte van 1979 een sjiitisch tintje waardoor het zich nog beter als de ‘beste’ kon onderscheiden van de Arabische buren, zeker die op het Arabisch schiereiland.

De wensen van Israël

Of er door die nieuwe politiek ook een einde komt aan de Amerikaanse agressie in Irak, Syrië en Libanon is onduidelijk. Het zou betekenen dat de VS haar troepen terugtrekt uit Syrië en Irak en het stopt met de acties tegen Libanon en vooral Hezbollah. En dat zou pas een grote Amerikaanse koerswijziging betekenen. Het lijkt daarom twijfelachtig.

De VS verdedigde de voorbije honderd jaar namelijk steeds trouw de zionistische plannen en die behelzen onder meer het vernielen in de regio van elke mogelijke weerstand tegen hen. Want Israël ziet die relatieve sterke van de buurlanden als een bedreiging.

En die plannen betekenen het opsplitsen van die landen in met elkaar continu in oorlog levende nepstaten en het vernielen van hun industrieel apparaat zodat ze achterblijven als verpauperde staten en slaaf van Israël. Dat is de kern van het Amerikaanse buitenlandse beleid in die regio.

Joe Biden & Recep Tayyip Erdogan - 25 augustus 2016 - 1

Als Joe Biden president wordt zal hij moeten beslissen wat te doen met Turkije en vooral hun president Recep Erdogan. Blijft de VS de PKK steunen? En wat met Libië, de olie- en gaswinning in de oostelijke Middellandse Zee en dan is er ook nog Nagorno-Karabach?

Natuurlijk is die politiek een mislukking maar de terreur tegen die drie staten blijft voortduren. De VS en Israël lijkt hier een onvoorstelbare hardnekkigheid te tonen. Alhoewel ze militair de slag al lang verloren blijven ze de druk sociaal-economisch enorm opvoeren. Zonder kans op succes.

Het zorgt wel voor een toenemende verpaupering zodat het Wereldvoedselprogramma vreest haar hulp aan de door de NATO geteisterde landen nog drastisch zal moeten opvoeren. Waarna NATO-land Noorwegen dan de Nobelprijs voor de Vrede toekent aan het Wereldvoedselprogramma. Het toont hoe ver de VS en haar vazallen in hun hypocrisie gaan. Iemand bijna wurgen en dan de dokter die hem wat oplapt feliciteren.

En dat Joe Biden en de Democratische partij trouw Israël zullen blijven steunen hoeft men niet te betwijfelen. Joe Biden heeft ook een reputatie van oorlogszucht en voor critici die van een corrupte bewindvoerder. Het verschil hier ligt hem in de Israëlische politiek waar Trump en de Republikeinen Benjamin Netanyahu steunen en Biden andere zionistische fracties verkiest.

Keiharde druk

Wel zal Biden, gezien de moeilijke positie van de VS op wereldschaal, pogen de bestaande bondgenootschappen te versterken en nieuwe vrienden te zoeken. Probleem is dat de VS aan die ‘partners’ toegevingen zal moeten doen. En dat wringt.

De VS hebben op dit gebied nu eenmaal een barslechte reputatie. Hun beleid is er steeds een geweest van afdreigen. En desnoods zal men die landen pogen in zware politieke en economische moeilijkheden te brengen. Met een zogenaamde kleurenrevolutie zoals nu in Wit-Rusland. Nog een flop. Amerikaanse ambassadeurs regeren niet zelden als vice-koningen over hun gastland.

Zo arresteerde het parket op Zaventem wegens een vermoeden van fraude enkele jaren terug een Amerikaanse ondernemer. De volgende dag belde de Amerikaanse ambassadeur naar de Kortrijkse procureur en hup de man was vrij.

En als toenmalig minister voor Leefmilieu Norbert De Batselier (spa) een milieuvergunning voor een Amerikaans bedrijf weigerde kreeg hij de dag nadien de Amerikaanse ambassadeur over de vloer. De Batselier plooide echter niet.

Toen in 2003 België geen diplomatieke en rechtstreekse militaire steun verleende aan de Amerikaanse invasie van Irak bleek het Vlaams Belang met Filip Dewinter plots een veel geciteerde gast in de Amerikaanse en Israëlische media.

Naamloos

België lag in 2003 dwars betreffende de Amerikaanse invasie van Irak en plots was Filip Dewinter in 2003 volgens Time magazine de toekomstige burgemeester van Antwerpen en bijna eregast op het Witte Huis. De voorbije jaren liep hij dan weer de deuren plat bij de Syrische president Bashar al Assad om dan nu de loftrompet te zingen van Donald Trump. Van politieke souplesse gesproken. Iets voor Cirque du Soleil?

Time Magazine zag Dewinter in 2012 zelfs de strijd voor het Antwerps burgemeesterschap winnen tegen een immigrant uit de omgeving van … Aboe Jahjah. Er was zelfs sprake van dat Dewinter op bezoek zou gaan naar het Witte Huis. Men dreef vanuit de VS de politieke spanning hier dus op. Of hoe de Amerikaanse media het spel van hun regering slaafs meespeelden.

Zoeken naar bondgenoten

En dat nogal wat Europese landen het Chinese telecombedrijf Huawei uit hun telecommarkt zwierden zal ongetwijfeld het resultaat zijn van loodzware Amerikaanse bedreigingen. De crisis rond Griekenland en de euro werd toch ook georganiseerd vanuit Wall Street. Europa speelde het spel niet als geëist en hup daar kwamen de speculanten. En Wall Street ligt tot nader orde in New York en niet in Brussel.

Dat zoeken naar extra bondgenootschappen is trouwens niets nieuw en begon al volop onder Donald Trump, zeker in de laatste twee jaar. Zo poogt men nu een alliantie te smeden met India tegen China zoals men dat eerder tevergeefs poogde met Vietnam – De Vietnamese oorlog is men in Washington blijkbaar geheel vergeten – en andere landen.

Het was een idee van de stokoude geostrateeg Henry Kissinger – auteur van vele oorlogen en slachtpartijen – om zelfs Rusland hiervoor te benaderen. Maar dat werd nooit echt serieus genomen en is ook, voorlopig, diep begraven. De oorlog tegen Moskou blijft voortduren. Zie de farce met novichok.

China

Wat zeker verder gaat escaleren is de oorlog tegen China. Zelfs al lijkt dit gezien het harde standpunt van Washington dat dit nog moeilijk verder kan toenemen. De Democratische partij en Joe Biden zijn op dit vlak even hard als Trump. De oorlog tegen China – die al sinds 1989 bezig is maar dan op een laag pitje – werd immers door Barack Obama begonnen. De koerswijziging naar Azië klonk het toen. Lees China. (1)

Washington hoopt via een front met de EU, Australië, Japan, Zuid-Korea en India een dam op te werpen tegen de almaar groeiende macht van Beijing. Maar al die landen hebben reeds publiek gezegd niets te voelen voor te harde maatregelen en willen het beperkt houden. De Chinese markt is nu eenmaal zeer groot en daarom zeer aanlokkelijk. Vraag is hoe dit verder gaat evolueren.

Advocaat Chan Tze-chin aangevallen door betogers - Zondag 24 mei 2020

Van Donald Trump wordt soms beweerd dat hij geen oorlog begon. Een leugen. De optand van door de Amerikaanse Republikeinse partij aangestuurde Hongkongse jongeren zorgde voor een golf van terreur met moord, verminkingen en massale vernielingen. Hier wordt de Hongkongs advocaat Chan Tze-chin aangevallen omdat hij niet akkoord ging met die vernielzucht. Dit door groepen die beweren te strijden voor de vrijheid van meningsuiting. Een actie die een onderdeel vormde van de Amerikaanse oorlog tegen China. Maar die faalde hier compleet.

De VS is op dit ogenblik goed voor minder dan 15% van de wereldeconomie en lijkt daarom al bij voorbaat kansloos tegen een China dat nu al meer dan 30% groter is (2) dan de VS. Het is de economische macht en het geld dat de wereld regeert, geen idealen. En bedrijven als Volkswagen, Apple en Airbus hebben in China een zeer winstgevende en hun soms grootste markt. En een met een mooie toekomst.

Reeds met Iran was het gebleken – Voor Peugeot was Iran na Frankrijk en Spanje de grootste markt – hoe moeilijk de VS het had om die landen en multinationals in de Amerikaanse pas te doen lopen. Apple heeft in China een omzet van meer dan 40 miljard dollar en dat is in een snel groeiende markt. Oorlog tegen China riskeert die multinationals fortuinen te kosten en hier de tewerkstelling en dus groei te bedreigen.

Corona

En gezien de evolutie van de coronapandemie is er geen enkele twijfel mogelijk dat de VS hun mogelijks zwaarste crisis ooit meemaken en dit op een ogenblik dat men in China na een korte dip tijdens het eerste kwartaal nu in sneltreinvaart verder groeien.

Het grootste gevolg van deze coronacrisis is dat China hierna de onbetwiste leider van de wereld zal zijn. Ook al spartelt Washington nog hard tegen. Zelfs de CIA ziet China tegenwoordig als de grootste economie. China zal wel veel minder sterk zijn dan de VS in 1945. Kijk maar naar de herkomst van de op komst zijnde vaccins. Chinese bedrijven staan vooraan.

Chinees oorlogschip op bezoek in Iran - Bandar Abbas

Een Chinees oorlogsschip dat aanmeert in de Iraanse haven van Bandar Abbas. Een teken richting de VS. Sinds kort is het wapenembargo van de VN tegen wapenleveranties aan Iran opgeheven. Het is voor wapenverkopen nog even wachten op het resultaat van de Amerikaanse presidentsverkiezingen maar Chinese en Russische wapenverkopers zullen zeker al in Iran op bezoek geweest zijn. Een zoveelste nederlaag voor de Amerikaanse buitenlandse politiek.

Zo zal de Chinese economie volgens de recentste prognoses van het IMF dit jaar met 1,9% toch nog een groei halen en die volgend jaar met 8,2% zien aantikken. Voor de VS krimpt de economie dat jaar echter met –5,8% en haalt men een groei in 2021 van 3,1%. Maar gezien ook in de VS de pandemie terug haar kracht snel aan het herwinnen is zal deze prognose bijna zeker veel te optimistisch zijn.

Bovendien is China niet meer een leverancier van goedkope textiel, elektronica en speelgoed maar is het op zowat alle vlakken technologisch een reus die jaarlijks meer patenten aanvraagt dan de VS.

De VS zit in het nauw en poogt terug te vechten en zit met bondgenoten die als steeds trouw zijn tot ze het gras aan de overkant groener en (financieel) interessanter vinden. Trouw in de geopolitiek is onbestaande. Biden zal het bewijzen en ondervinden.

En kijk naar de toestand in de VS aan de vooravond van de verkiezingen. Met burgers die zich steeds meer bewapenen, overal rellen die als een virus uitbreken en handelaars in Washington DC die in voorbereiding van de verkiezingen, op grote schaal hun zaken dichttimmeren. Massaal geweld vrezend. Het contrast met China kan niet groter zijn.

Willy Van Damme

1) The Atlantic, april 2016, Jeffrey Goldberg, ‘The Obama doctrine’.  https://www.theatlantic.com/magazine/archive/2016/04/the-obama-doctrine/471525/

2) Dit volgens de door het IMF gebruikte methode van de koopkrachtpariteit. De andere veel gebruikte statistiek berekent alles op basis van de Amerikaanse dollar en deze van de koopkrchtpariteit poogt die koersmanipulaties te neutraliseren en geeft daarom een beter beeld van de werkelijke toestand.

Het is de favoriete methode van het IMF die echter door de media zelden gebruikt wordt. De andere methode toont de VS voorlopig nog als de grootste economie. En dat is voor hen zo te zien interessanter.

Vervals eens een verkiezing

In het artikel Verkiezingsvervalsingen (Humo, 7 juli 2020) komt de Amerikaanse historicus David Shimer aan het woord. Die stelt dat de CIA betrokken was bij het manipuleren van de Servische verkiezingen die leiden tot de val van president Slobodan Milosevic. Dat klopt niet.

In 1983 werd onder de Amerikaanse president Ronald Reagan de National Endowment for Democracy (NED) door Carl Gershman opgericht. Een organisatie die ressorteert onder het parlement. Dit was in essentie de afdeling binnen de CIA die voorheen instond voor het destabiliseren van landen zoals Iran onder Mossadeq en Guatemala om zo die regeringen te vervangen door marionetten van de VS.

De CIA is nu vooral bezig met het materieel steunen van allerlei opstandige bewegingen zoals in Syrië en met spionage. De NED had daarvoor onder meer in Servië Otpor opgericht. Wat tot op zekere hoogte succesvol was.

Carl Gershman - NED

Carl Gershman baas en oprichter van de NED zou volgens een door hem in de Washington Post geschreven opiniestuk graag de val van Vladimir Poetin zien gebeuren en zijn hoofd krijgen. Het zal niet voor dit jaar zijn.

Nadien heeft men zo nog pogen de controle over andere landen te verwerven. Soms lukte dat zoals in Oekraïne – zelfs al moest men dat in 2014 nog eens overdoen – en Georgië. Maar het mislukte dan weer in Iran, Egypte, Venezuela en recent Hongkong.

Het is een miljardenindustrie met vele tientallen organisaties die allen afhankelijk zijn van het rijkelijk rondgestrooide Amerikaanse geld. Onder het motto: Jut de jeugd op en koop wat politici en generaals.

De activiteiten van China en Rusland zijn in omvang amper te vergelijken met die van de VS. Het stelt feitelijk amper iets voor. Maar in de VS moet men dat gevaar om reden van propaganda nu eenmaal zo sterk mogelijk uitvergroten. Gershman stelde ooit in de Washington Post dat hij de kop van Vladimir Poetin wou. Hij zal nog wat moeten wachten.

Willy Van Damme

Franse waarschuwing aan de VS

Het aantal conflicten van de VS met de wereld neemt alsmaar toe. Na de dreiging met oorlog tussen Iran en de VS neemt nu ook de spanning tussen Washington en de EU exponentieel toe. De bedreigingen aan het adres van een aantal Europese landen door de regering van Donald Trump blijven zich immers opstapelen.

Franse eetwaren

Zo heeft de VS vooral Duitsland en Frankrijk in het vizier. Duitsland met zijn auto-industrie en Frankrijk met o.m. zijn voedingswaren zoals champagne, wijn en kazen. Daarbij voeren de Amerikanen allerlei excuses aan om strafmaatregelen te nemen. Voor Frankrijk betreft dat de plannen van de regering Emmanuel Macron om belastingen te effen op Amerikaanse internetbedrijven zoals Amazon, Google en Facebook.

Een beslissing door de Amerikaanse regering wordt nog deze maand verwacht en het vermoeden is dat de regering van Donald Trump ook hier zwaar zal toeslaan. De bedreigingen aan het Franse adres door Washington met 100% invoerbelastingen zijn alleszins niet min.

Trump als bokser Balboa

Donald Trump zoals hij zich recent op Twitter presenteerde als de Amerikaanse filmheld Rocky Balboa. Met dit soort tweets heeft Trump een grens overschreden: Die van de wansmaak.

Nog vorige maand besloot men in Washington om alle Europese bedrijven, waaronder Engie en Shell, die betrokken zijn bij de aanleg van Nordstream 2, de gaspijpleiding van Rusland naar Duitsland en zo West-Europa, de toegang tot de VS te verbieden voor nieuwe contracten. Volgens de krant The Financial Times van deze ochtend was de repliek vanuit Parijs kurkdroog maar keihard.

“Als we geen toegang meer krijgen tot de Amerikaanse markt dan is ons enige alternatief de Chinese consument”, stelde volgens de krant Bruno Le Maire, de Franse minister van Financiën in een brief aan Robert Lightizer, de Amerikaanse onderhandelaar voor de Buitenlandse Handel, een notoire havik. (1) Vertaald: Desnoods zeggen wij onze goede relaties met de VS op en gaan we een bondgenootschap aan met China.

Henry Kissinger

Toen men Henry Kissinger, de stokoude architect van het Amerikaanse imperialisme uit de vorige eeuw, vroeg wat hij dacht over de huidige Amerikaanse buitenlandse politiek dan was hij erg negatief over het beleid van Donald Trump.

Zijn visie was dat de VS de relaties met Rusland moeten normaliseren want nu drijft men Rusland in de armen van China en dat is teveel voor Amerika. Maar voor de huidige Amerikaanse leiders is dat onzin. Ze hebben in wezen zelfs de oorlog verklaard aan de EU en stellen nu zelfs openlijk – Onder Obama was dat stiekem – dat ze de Europese Unie kapot willen. Ook elders slaat men wild toe. Alleen Israël ontsnapt nog. Het typeert.

Het Witte Huis en de gehele regering Trump bestaat nu uit mensen die als het ware klaar komen bij het idee van een oorlog tegen Iran en bij het horen van de term strafmaatregelen. Men kan alleen maar bang afwachten en hopen op het beste. Maar Donald Trump gelijkt meer en meer op Hitler die de wereld afdreigde en de VS op Nazi-Duitsland die elke tegenstand, hoe braaf ook, met de grond wil gelijk maken.

Benjamin Netanyahu en Mike Pompeo

Mike Pompeo, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken (links) en de Israëlische premier Benjamin Netanyahu. De twee strategen achter de oorlogsplannen met Iran. Kwam Pompeo in Israël zijn opdrachten ophalen?

Vraag is hoe in de VS de Republikeinse partij, het Huis van Afgevaardigden en het Pentagon gaan reageren. Blijven mensen als minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo mee aan het roer staan dan ziet het er heel slecht uit. De nu ook tegen Irak geuite bedreigingen over de eis tot terugtrekking van de Amerikaanse soldaten spreekt boekdelen. De sancties tegen Irak zouden volgens Trump nog erger worden dan die tegen Iran. Trump de keizer van de waanzin.

Angst

Om een goed idee te hebben over hoe het er intern in Washington DC aan toe gaat zijn de tweets van een zekere Reza Marashi zeer leerzaam. Die blijkt met een serie regeringsambtenaren te hebben gesproken en blijkbaar is daar de angst die overheerst en de ijzeren wil van sommigen voor een oorlog met Iran. Je kan die serie mails terugvinden op het twitteradres van Joshua Landis of bij de man zelf. (2)

Intussen komt de NAVO vandaag in spoedzitting bij elkaar. Zonder een gesprek met zijn ook in Irak aanwezige zogenaamde bondgenoten, en daar hoort tot nader orde ook London bij, pleegde die in Irak een serie moordende aanslagen die probleemloos kunnen leiden tot de derde wereldoorlog. En dat belooft aan tafel dus voor heel veel vuurwerk te zullen zorgen. Zouden ze op de vuist gaan?

Gelukkig wil behoudens de Israëlische premier Benjamin Netanyahu niemand meestappen in dit oorlogsscenario. Maar een cruciale stap is hier wel gezet. Deze gebeurtenissen tonen nogmaals de centrale rol aan van de zionistische staat in deze ontwikkelingen. Daar moet men eerst en vooral het probleem zoeken. Minder in Washington zelf. Zij hebben natuurlijk wel de kanonnen.

De huidige situatie doet een beetje denken aan de periode van het interbellum tussen de beide wereldoorlogen. In Duitsland klonk toen luid de roep om wraak tegen de joden die volgens hen Duitsland de oorlog hadden doen verliezen. In Washington zoekt men de zondebok voor hun nederlagen nu in Iran en roept men op om wraak te nemen. Of hoe de geschiedenis zich steeds herhaalt.

Willy Van Damme

1) Financial Times, 6-01-2020, ‘Europe will hit back if Trump punishes France for tax on Big Tech warns Paris’. https://www.ft.com/content/de451a5e-2fb6-11ea-9703-eea0cae3f0de

2) https://twitter.com/rezamarashi/status/1214031169173348352. De tweets dateren van deze ochtend 6 januari 04u49.

Reza Marashi is een specialist betreffende de Iraans-Amerikaanse betrekkingen en journalist. Hij werkt voor de Nationale Iraans-Amerikaanse Raad. Men kan hem zien als een insider van het politieke leven in de hoofdstad.

 

De dappere Afghanen of….

Ooit maakte Hollywood in 1943 de film ‘Road to Moscow’ gemaakt aan de hand van het gelijknamige boek van Joseph E. Davies, de toenmalige Amerikaanse ambassadeur in Moskou. De voormalige Sovjetunie werd er ten hemel geprezen en de processen van 1936 waarbij men een ganse serie bekende sovjetpolitici wegens o.m. spionage ter dood veroordeelde was volgens Hollywood een voorbeeld van degelijke rechtspraak.

Rambo III - Versie 1

Zo eindigde Rambo III met een ode aan wat men toen de Moedjahedien noemde. De lieden die het land in afspraak met de CIA omtoverden tot een groot drugsparadijs en ‘s werelds bijna enige producent van opium en heroïne. Een paradijs ook voor terroristen.

Het was echter ten tijde van de tweede wereldoorlog en dus was president Jozef Stalin volgens Hollywood een held. Dat de VS tot 1941 aan het Duitsland van Hitler de benzine leverde voor de operatie Barbarossa, de invasie van de Sovjetunie, werd gemakshalve vergeten. Juist zoals men enkele jaren nadien de inhoud van die film vergat. Het kan in de internationale politiek soms verrassend snel gaan. Zie maar naar Syrië.

Zo ook met Afghanistan waar Hollywood ook al eens een verrassende zij het gênante bocht maakt. Officieel was Bin Laden, de Taliban en al die andere islamitische terreurbendes dappere helden. Een paar jaar later is dat dan weer… oeps. Snel wat aanpassen. Want officieel althans was Bin Laden & co nadien een der ‘s werelds grootste misdadigers ooit. En dus….

Rambo III - Versie 2

En dat werd het nadat men al Qaeda omtoverde tot vijand nummer 1. Nooit de soepelheid van Hollywood en de VS onderschatten. Galant, dat zeker.

Rambo III gaat over held John Rambo die in 1988 ten strijde trekt om een vriend uit de klauwen van de wreedaardige ‘Ruskies’ te halen. Het is een verhaal geschreven door Sheldon Lettich en Sylvester ‘Rambo’ Stallone zelf. Maar dat was 1988 en nadien kwam er dan al Qaeda, vrienden van de CIA die vijanden werden. Juist zoals gebeurde met Jozef Stalin. En dus werd er wat herschreven.

Willy Van Damme

Een duidelijke waarschuwing van de familie al Saoed

De ongebreidelde arrogantie van de familie al Saoed, feodale heersers over hun land, is gekend. Soms gaan ze echter nog in crescendo en vallen op dit vlak alle grenzen weg. Hoe walgelijk ook. Deze onderstaande tweet is hiervan een zeer mooi en ook veelzeggend voorbeeld. Ze was vorig jaar gericht aan de Canadese regering. Iemand met een geheugen haalde hem netjes een jaar later terug boven water.

Saoedi-Arabië - Canada - 9-11-2001 - 6 augustus 2018

Een duidelijke waarschuwing van de familie al Saoed voor Canada.

De toenmalige Canadese minister van Buitenlandse Zaken, Chrystia Freeland protesteerde vorig jaar in de lente en zomer tegen de arrestatie door de familie al Saoed van allerlei opposanten en hun behandeling in de gevangenis.

Daarop reageerde de familie al Saoed met strafmaatregelen tegen Canada en stuurde het onder meer deze tweet rond. Een die niets aan de verbeelding overlaat en stellende: “Zoals het Arabisch spreekwoord zegt: Hij die zijn neus in andermans zaken steekt ontdekt dingen het hij niet leuk zal vinden.” Met daarbij een foto die zonder enige twijfel herinneringen oproept aan de aanvallen van 11 september 2001 op de VS.

Prins Bandar bin Sultan al Saoed, de toenmalige Saoedische ambassadeur in de VS, was een van de financiers van die terroristen die volgens de officiële versie betrokken waren bij die erg dodelijke aanslagen. Deze tweet van de familie al Saoed raakte amper in onze media. De lezers en televisiekijkers zouden immers eens vragen kunnen stellen over wat er toen in 2001 exact gebeurde.

De Belgische vrienden van de N-VA

In 2015 plaatste de N-VA op Knack.be via twee van haar mandatarissen stevige pleidooien voor Belgische steun aan dat land. De eerste was op 22 september 2015 van het toenmalige Antwerpse partijlid Els Van Doesburg. Waarbij zij tekeer ging tegen diegenen die kritiek hadden op het land van de Al Saoed omwille van het feit dat het amper of geen Syrische vluchtelingen opnam.

Zo stelt zij op haar persoonlijke pagina over haar: ‘Geen excuustruus die toevallig aan de beurt is. Wij, jonge zelfbewuste vrouwen…’ En neen, zij draagt op die webpagina geen nikab. Zij is tegenwoordig gemeenteraadslid in Antwerpen en parlementair medewerkster van Peter De Roover, de fractieleider van de partij in het federaal parlement.

Waarna Peter De Roover op 16 november 2015 dat in diezelfde Knack.be nog eens overdeed en zelfs in crescendo ging stellende dat men dit land onvoorwaardelijk moest steunen. Het vocht immers mee tegen ISIS stelde de man zonder enig aarzelen tegen de critici van dat land, geboorteplaats van het salafisme. In werkelijkheid was Saoedi-Arabië een van de voornaamste financiers en wapenleveranciers van ISIS.

Els van Doesburg

Els Van Doesburg (N-VA) nam het niet dat men kritiek had op het vluchtelingenbeleid van de familie al Saoed.

Zelfs toen de Iraakse strijdkrachten hun hoofdkwartier in de Iraakse stad Mosoel belegerden leverde het nog wapens aan ISIS. Dit volgens de door de EU en Duitsland bestelde studie bij de Britse ngo Conflict Armament Research. Deze volgde gewoon het spoor van de op het slagveld gevonden wapens die Bulgaars bleken te zijn. Het is geweten dat de familie al Saoed vrijgevig is voor wie haar steunt. Washington DC leeft er van.

Ondertussen zit Vlaams minister van Binnenlandse Zaken Liesbeth Homans wel te ageren tegen moskeeën die volgens haar het Saoedische salafisme propageren. Bewijzen hiervoor lijkt zij echter nog niet te hebben gegeven. Maar het klink in de media natuurlijk erg stoer. En meer moet dat zo te zien niet zijn.

En in Canada is het wat betreft Saoedi Arabië zo te zien tegenwoordig erg stil. Het land stond toen in 2018 ook moederziel alleen in haar conflict met de familie al Saoed. Het was een bittere les voor Canada om te zien hoe haar vermeende bondgenoten en (sic) verdedigers van de mensenrechten in wezen de kant kozen van de familie al Saoed. Of woorden in de wind.

Willy Van Damme

 

 

 

 

Zou het kunnen? Washington, Tehran en London.

Merkwaardig toch dat lek vandaag in de Britse zondagskrant Mail on Sunday, een der favoriete kranten van de Conservatieven in het Verenigd Koninkrijk. Daarin stond een deel van de private correspondentie van de Britse ambassadeur in Washington met zijn regering over de Amerikaanse president Donald Trump en zijn administratie.

De waarheid?

Aangezien het over een normaal geheim document gaat kregen we ditmaal geen gewauwel en gelul maar vrank en vrij wat de Britse topdiplomaat aan zijn baas de minister van Buitenlandse Zaken schreef.

En dat gaf niet verrassend dan ook een weinig fraai beeld. Niet verbazend natuurlijk. De man en zijn regering zijn gewoon een bende knoeiers die behoudens ruzie maken zowel intern als met de buitenwereld er niets van bakken. En dat zal volgens de ambassadeur zo nog blijven.

Olietanker

Een VLCC, de zogenaamde supertankers, kan een lengte hebben die gaat tot 470 meter (1540 voet). De Grace 1, het in beslag genomen schip heeft een lengte van 330 meter (1081 voet) terwijl de haven van Banyas, waar de raffinaderij ligt, een kaai heeft met een lengte van 500 voet. Volgens Iran grijpt de bevoorrading van die raffinaderij in Banyas trouwens plaats met kleinere tankers die door het Suezkanaal varen. De in beslag genomen supertanker is te groot en kan er niet door en voer dus omheen Afrika.

Wie dat lek veroorzaakte dient niet ver gezocht. Alleen Buitenlandse Zaken heeft die documenten, niet de Mail on Sunday of de minister van Defensie. En zeker gezien de reactie in London op dit lek hoeft men niet eens meer te zoeken.

Want in plaats van een te verwachten ‘no comment’ of ontkenning klonk het aan de Thames nu merkwaardig dat men die in dienst heeft om aan de minister oprecht zijn visie te geven. De waarheid dus? Het is een nooit geziene reactie tussen wat nauwe bondgenoten heten te zijn.

Europees embargo

Maar waarom komt dat lek en dat toch zwaar diplomatiek incident plots nu? Dat is hier de centrale vraag. Het is natuurlijk zoeken om de echte reden voor deze rel te kennen en geen van beide regeringen zullen het aan onze neus hangen. Zo werkt normaal toch de diplomatie. De VS zweeg trouwens.

En dan is het uitkijken naar wat London recent wat betreft de VS eventueel erg kon boos maken. Een attentvol mens ziet dan dat groot incident van enkele dagen eerder voor de kust van Gibraltar en Spanje. Daar hebben Britse marines een Iraanse supertanker gekaapt die volgens de Britten op weg was naar de Syrische raffinaderij van Banyas.

En, stelde London fier: “Er is een Europees embargo tegen Syria wat betreft olieleveringen en dus legden we beslag op dit schip. Het heeft niets met Iran te maken.” Waarop Teheran woest reageerde als was het door een bij gestoken. “Dat de Britten maar oppassen want wij kunnen in de Perzische/Arabische Golf en de Straat van Hormuz ook een Britse tanker aanslagen.”

Dat men in Londen hierop plots schrik kreeg bleek toen het Brits-Canadese persbureau Reuters twee dagen terug met luide trom wist te melden dat een Britse tanker ongehinderd de Straat van Hormuz, en weg van die Perzische/Arabische Golf, had kunnen passeren. Het leek op een groot ‘oef’.

Te groot

Intussen is er over die zaak in Gibraltar al een proces lopend. En wat stelt Iran: “Die supertanker is niet bestemd voor Syrië want daar kan men een dergelijke supertanker, volgeladen goed voor 2 miljoen ton, niet laten aanmeren. Probleem voor de Britten natuurlijk die zo hun enigste argument verliezen.

Bovendien blijkt dat volgens de Spaanse regering die kaping gebeurde in Spaanse wateren en op vraag van de VS, dus het oorlog stokende duo John Bolton en Mike Pompeo, respectievelijk de Nationale Veiligheidsadviseur en minister van Buitenlandse Zaken. (1) John Bolton noemde het zelfs: “prachtig nieuws”

Deze hebben zelfs een speciale dienst opgericht om elke beweging van Iraanse tankers nauwgezet te volgen. Want in Iran is het nu na de zware Amerikaanse sancties smokkelen geblazen.

Naamloos

De Amerikaanse president Donald Trump is volgens de Britse ambassadeur in Washington onbekwaam, onzeker en incompetent. Waarbij het Witte Huis een disfunctioneel milieu is.  “Wij betalen hem om oprecht te zijn” De waarheid dus te vertellen, stelde de Britse regering. U zegt???

Geweten is dat de Britse minister van Defensie droomt van wilde militaire avonturen – de man wou terug oorlogsbodems naar het Verre Oosten sturen – terwijl die op Buitenlandse Handel alleen kaas, vliegtuigmotoren, Scotch whisky, Brits lamsvlees en dergelijke meer naar het Verre Oosten wil zenden.

Zou het kunnen?

Zou het kunnen dat het duo Bolton en Pompeo Defensie aan Londen een tip gaven en vroegen in te grijpen en hen daarbij een fabeltje vertelden? Mede om zo de Europese bemiddeling in de kwestie van het nucleair akkoord met Tehran te kelderen. Waarna de Britten puin mogen rapen. En was Londen zo ontdaan over de strapatsen van dit duo dat men met een USB-stick dan maar eens naar de Mail on Sunday stapte?

Het is een mogelijk en zeker niet fantaisistisch scenario. Er moet nu eenmaal een voor de ontslagnemende regering van Theresa May gegronde reden geweest zijn om zomaar de geheime correspondentie van hun topdiplomaat op straat te gooien. Wie nauwkeurig een regeringsgetrouwe Britse krant als The Financial Times leest ziet dat London trouwens met die kaping van die tanker erg verveeld zit.

Het zomaar in beslag nemen van een vrachtschip in de Straat van Gibraltar is nu eenmaal alleen als een kaping te beschouwen. De Britse eigenaar van deze haven, rots en dit fraudeursparadijs moet bij wet vrije doorgang verlenen aan elk schip, of dat nu passagiers, militairen of vracht aan boord heeft.

Hetzelfde trouwens voor elke zee-engte zoals de Bosphorus, het Panamakanaal of de Straat van Hormuz. Argumenten als een Europees of Amerikaans embargo zijn hier waardeloos. Wat de Britten hier deden was gewoon pure piraterij en diefstal. Het leek wel of kapitein Drake terug is, ooit Londens grootste piraat. Maar dit is niet de zeventiende eeuw maar 2019. Wakker worden!

Willy Van Damme

1) Het idee van Trump betreffende Iran was bijna zeker te doen wat hij deed met Noord-Korea. Eerst het land tegen de muur gooien en dan gaan praten en liefdesverklaringen afleggen. Zonder dat men natuurlijk wat ook bereikt. Met Pyongyang lukt dat voorlopig maar in Iran stellen de politici unaniem dat ze met de VS niet willen praten zolang men die sancties niet opheft. Een strategie die Trump vermoedelijk niet had verwacht. Geknoei dus.

Amazon–De mentaliteit van een roofdier

Een van de essentiële problemen van onze maatschappij is het feit dat grote multinationale bedrijven bijna in regel amper belastingen betalen. Het Amerikaanse Amazon slaagde er vorig jaar zelfs nog in om niet alleen 0 dollar belastingen te betalen maar van de overheid zoals ook al in 2017 nog centen te krijgen. Goed voor 129 miljoen dollar en dit ondanks de torenhoge winsten in het voorbije jaar.

amazon - Winst en belastingen - FT 25-02-2019,jpg

Een tabel die nog maar eens aantoont hoe grote multinationals veelal weigeren belastingen te betalen. Dat is dan maar voor anderen zoals kleine bedrijfjes, zelfstandigen en loontrekkenden. De VS is dan ook de grootste schuldenaar ter wereld. The Financial Times 25 februari 2019.

Een tabel van de Britse zakenkrant The Financial Times toont dit in wezen hallucinant verhaal ten volle. Geen probleem echter voor Jef Bezos, de grote man van Amazon. Want de staatskas is voor hem immers een zeer interessante partner. Zo is Amazon kandidaat voor een enorm groot contract rond informatica voor het Amerikaanse leger ten bedrage van 10 miljard dollar.

En als eigenaar van de erg invloedrijke krant The Washington Post bezit hij ook indien nodig over voldoende middelen om diezelfde overheid onder druk te zetten. De oorlog die hij op dit ogenblik via die krant voert tegen president Donald Trump toont dit.

Maar voor Bezos is dit ook een kwestie van hoger en lager. Stijgen de winsten fenomenaal dan blijkt uit de vele sociale conflicten in o.m. Duitsland dat de werkdruk er eveneens alsmaar stijgt en dat de lonen er dan weer zo laag mogelijk worden gehouden. Winstoptimalisatie heet dat in het jargon.

Afbeeldingsresultaat voor Jeff Bezos

Voor Jef Bezos van Amazon is de VS een prachtig land. Vanuit zijn zakelijke praktijken heel begrijpelijk. Hij is kandidaat voor de titel van ‘s werelds rijkste man.

Bij de discussies rond dat contract van Amazon met het Pentagon stelde Bezos als excuus dat de Verenigde Staten ‘een prachtig land is dat men dient te verdedigen’. En wie die cijfers ziet kan hem moeilijk vanuit zijn standpunt ongelijk geven. De VS is immers een melkkoe voor figuren als een Bezos.

Willy Van Damme

Trump haalt troepen weg uit Syrië

Met een simpele tweet gaf Donald Trump vandaag de Amerikaanse troepen het bevel zich terug te trekken uit Syrië. Hoeveel dat er juist zijn is onduidelijk. Officieel gaat het over 2.000 soldaten maar dat is vermoedelijk een grove onderschatting. Daar moeten immers zeker ook allerlei huurlingenlegertjes bij gerekend worden. Verder zijn er ook Franse en vermoedelijk Britse soldaten aanwezig. En deze zullen zo te horen dan ook vertrekken.

Totaal onverwacht

De beslissing van Trump komt totaal onverwacht zelfs al had hij reeds herhaalde malen laten verstaan zijn troepen er te willen weghalen. Maar nog recent kondigde de Amerikaanse generaal Joseph Dunford, de chef van de Generale Staf, aan dat men 40.000 leden van de Koerdische YPG/PKK en wat Arabische huurlingen ging trainen en bewapenen. Tot woede van Turkije.

Verder had generaal John Mattis, minister van Defensie, vorige week nog het bevel gegeven om aan de Turkse grens observatieposten in te richten om de PKK/YPG zo te beschermen tegen mogelijke Turkse invallen. De zaak dreigde dan ook te escaleren tot een oorlog tussen de VS en Turkije, twee leden van de NAVO. En dus is er de vraag wat nu met beider relaties?

Trump - Tweet terugtrekking Amerikaanse troepen - 19 december 2018

Een van de ontelbare leugens van president Donald Trump maar een goede zaak voor Syrië en de regio. Het is in wezen het einde van de Pax Americana in de regio en een waarschuwing aan het adres van Israël dat kan tellen. Barack Obama begon de oorlog, Donald Trump stopt hem. Het was hoe dan ook een zoveelste uitzichtloze zaak voor het Pentagon.

Volgens de persberichten zouden de Amerikanen vandaag en morgen al hun civiel personeel verbonden aan Buitenlandse Zaken terugtrekken en de militairen volgens het persbureau Reuters binnen de 30 tot 60 dagen. Het bericht kwam voor zowat alle Amerikaanse betrokken bij dit dossier zowel bij het Pentagon als de CIA en Buitenlandse Zaken als een totale verrassing.

De Franse regering noch het leger hebben tot heden echter voor zover geweten al publiek op de zaak gereageerd. De zaak werd in Parijs tot heden er ook grotendeels stilgehouden. Of hoe het Franse imperialisme zich nog maar eens belachelijk maakte. De Force de Farce!

Over die aanwezigheid van het Amerikaanse leger in Oost-Syrië zijn in Washington de voorbije maanden allerlei tegengestelde verklaringen afgelegd. De laatste meest voorkomende versie was dat men er zou blijven zolang er sprake was van een Iraanse militaire en politieke aanwezigheid in Syrië. Daarover nu niets meer. De teneur van Trump is dat ISIS is verslagen en zijn soldaten dus weg kunnen, liefst nu al.

In wezen is ISIS echter nog niet geheel verslagen en resten er nog twee gebieden waar ze overleven. Een stuk woestijn ten westen van de Eufraat dat omsingeld is door het Syrische leger.

En dan is er een zone van een drie kilometer breed en 15 kilometer lang gelegen langsheen de oostelijke oever van de Eufraat tot de Iraakse grens. De YPG/PKK slaagde er recent met heel veel moeite Hajin, de enige echte stad in dit gebied te veroveren.

Vermoedelijk zal het Syrisch en Iraakse leger dit nu voor hun rekening nemen. De Iraakse luchtmacht voerde hier trouwens met akkoord van Damascus al aanvallen uit. Voor het Syrische leger is het gewoon de rivier oversteken. Ze hebben trouwens op de oostelijke zijde van de Eufraat al enkele bruggenhoofden.

Heropbouw Syrië en Irak saboteren

In wezen poogde de VS via haar positie in het oosten van het land nog steeds haar wil aan Syrië op te dringen. Dit zoals met Libië in duizenden stukken uiteen slaan kon wel niet meer, maar het land verzwakken was nog steeds het plan. En daarom moest president Bashar al Assad en de Baath partij, veruit de krachtigste politieke fractie, weg. Een natte droom in Israël en de vrienden in de VS. In wezen echter een grote illusie.

Naast de troepen ten oosten van de Eufraat zijn er ook nog Amerikaanse militairen in het grensstadje al Tanf. Strategisch belangrijk daar het ligt op de autoweg van Damascus naar Bagdad, de Iraakse hoofdstad. Verder zouden er officieel nog zo’n 5.000 Amerikanen in Irak zitten. En de druk is daar erg groot om hen het land uit te zetten.

De grenspost van al Tanf ligt langs de wegverbinding die essentieel is voor de economische heropleving van beide landen. Deze vormt immers de snelste route tussen de havens aan de Middellandse Zee en die aan de Perzische Golf.

Het zijn belangrijke transitlanden. Maar door de Amerikaanse bezetting van al Tanf blijft die weg geblokkeerd en raakt de economie van beide landen moeilijk op dreef. Wat de bedoeling van de VS is.

Ook is er in die zone een zeer groot vluchtelingenkamp dat maar mondjesmaat hulp krijgt daar de VS dit feitelijk verbied. De vlakbij gelegen soldaten daarentegen hebben niets tekort. Ze worden daarbij gesteund door een lokale terreurgroep die leeft van de smokkel naar dat kamp. Een erg winstgevende zaak.

Syrië - Militaire situatie - 15 - 19-12-2018

De militaire situatie in Syrië op dit ogenblik. Na de terugtrekking van het Amerikaanse leger kan Syrië weer voluit zijn rol van transitland spelen. Een belangrijke bron van inkomsten voor de regeringen in Damascus en Bagdad. Nu rest er alleen nog een akkoord met Turkije en de verovering van de provincie Idlib. De YPG/PKK heeft immers geen andere keuze dan een nederlaag. Een tegen het Turkse leger of een overgave aan het Syrische leger.

De vraag is wat er nu gaat gebeuren met de YPG/PKK en de vele in de regio verspreidde affiches van Abdoellah Ocalan, de Grote Leider van de groep. Veel kans tegen het Syrische leger maken ze niet zodat weerstand bieden een bij voorbaat verloren zaak is. Ze hebben immers geen vliegtuigen of zwaar geschut.

Vermoedelijk zal men dit via onderhandelingen oplossen waarbij de regering in Damascus een heel beperkte vorm van autonomie zal toestaan. Het zal in de verdere onderhandelingen met zekerheid een Turkse basiseis zijn. Er is trouwens in dat gebied nu reeds groot ongenoegen over bijvoorbeeld het schoolcurriculum dat de YPG/PKK wil invoeren. Het gebied is immers etnisch zeer divers.

Verraad

De YPG/PKK heeft nu in wezen de keuze tussen een Turkse invasie en het snel sluiten van een akkoord met de regering in Damascus. Gaan ze ditmaal de juiste keuze maken? Zullen ze ervoor kiezen om de held uit te hangen en zoals in het district Afrin ten onder gaan een bloedig gevecht met Turkije? Of maken ze voor eenmaal de juiste keuze en sluiten ze een deal met de Syrische regering?

Hun Amerikaans avontuur is als te verwachten hen duidelijk slecht bekomen. Als huurlingen trokken ze op vraag van de VS naar de stad Rakka en de provincie Der Ezzor met vermoedelijk duizenden doden tot gevolg. Honderden kilomaters ver. En nu….. Verraad en de dolk in de rug zoals bij de YPG/PKK te horen zou zijn.

Althans volgens het Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten, een Britse aan de Moslimbroeders gelieerde nieuwsdienst. De VS zou volgens de nu circulerende verhalen de YPG/PKK vooraf zelfs niet eens verwittigd hebben. Een voor de VS klassiek verhaal dat alleen onkundigen nog verrast.

De Amerikaanse troepen in Syrië beleven er hun laatste dagen. Het imperium geeft zijn nederlaag toe. Saigon april 1975 2.0.

Wel is er in de VS als kon verwacht worden groot verzet tegen de via een tweet aangekondigde en door bronnen bij het leger bevestigde berichten. Zo pogen de generaals toch nog iets te redden van hun militaire positie.

Dat lijkt echter eerder op een achterhoedegevecht om zo het gezicht te redden dan op iets anders. Ook haviken als de Republikeinse senator Lindsey Graham uiten hun ongenoegen. Maar dat is eveneens klassiek. Eens havik altijd havik.

Of dat veel gaat helpen om de relatie tussen Turkije en de VS te verbeteren is echter twijfelachtig. De haat in Turkije tegen de VS is immers te diep om te hopen op veel beterschap. De zware verklaringen aan het adres van de VS komende van Erdogan en de Turkse regering zullen vermoedelijk wegblijven. Meer niet.

Toegenomen fierheid

Kort voor Kerstmis 2016 wist het Syrische leger en haar bondgenoten het oosten van de stad Aleppo te veroveren. Juist op tijd zodat men in de ganse stad uitbundig Kerstdag en Nieuwjaar kon vieren. Twee jaar later kan, op de provincie Idlib na, het ganse land nu feesten. De oorlog tegen Syrië loopt naar zijn einde en de wederopbouw is al volop bezig maar zal een werk van lange adem zijn. Het land likt zijn wonden.

Normaal zou begin volgend jaar ook een 150 man sterk constitutioneel comité gevormd worden om een nieuwe politieke structuur uit te werken. Ook kwam de Soedanese president Omar al Bashir deze week op bezoek in Damascus, het eerste Arabische staatshoofd sinds 2011. Het is een duidelijke verdere stap in de richting van het normaliseren van de relaties van Syrië met de Arabische Liga.

De Soedanese president Omar al Bashir was deze week bij zijn ambtsgenoot Bashar al Assad op bezoek in Damascus. Het lijken wel de beste vrienden. Het is wat men diplomatie noemt.

De al die oorlogsjaren in Syrië verblijvende pater Daniel Maes, verbonden aan het klooster van Postel in Mol en Qara in Syrië, ziet in het land een opvallend toegenomen fierheid. Begrijpelijk want het heeft de grootste Westerse coalitie ooit weten te verslaan. Waarbij die vele tientallen miljarden dollars uitgaven om het land in stukken te hakken.

Syrië voerde al een serie oorlogen tegen Israël, o.a. in Libanon, en heeft nu voor het eerst duidelijk gewonnen. De twee laatsten in Libanon eindigden op een gelijk spel. Nu is er de overwinning. In Israël moet men angstig de toekomst tegemoet zien.

De Amerikaanse terugtrekking betreft misschien maar 2.000 manschappen maar geostrategisch is dit het einde van de Pax Americana in het Midden-Oosten. Vandaag maakte Trump wereldgeschiedenis.

Willy Van Damme