Nice–Eigen schuld dikke bult

Zoals verwacht heeft de salafistische terreur nog maar eens toegeslagen in Europa. Ditmaal was Nice het doelwit. Met mensen, veel kinderen incluis, die naar het vuurwerk zaten te kijken en plots geconfronteerd werden met een kamikaze met vrachtwagen die door de massa rijdend meer dan 80 doden maakte. De Franse nationale feestdag passend gevierd zal men bij salafisten zeggen.

Zij aan zij met al Qaeda

Maar dit is natuurlijk allemaal geen verrassing. Salafistische terreurgroepen zullen nog een tijd hier blijven toeslaan en het bloed veelvuldig doen stromen. Maar waar komt dit geweld vandaan? Hoe kon dit zo groeien en zo geraffineerd werken? Het antwoord is doodsimpel. Het westen leerde hen de trucs,hielp met diplomatieke steun en gaf hen zelfs de wapens om ermee toe te slaan.

Neem het Parijse satirische tijdschrift Charlie Hebdo dat begin 2015 werd aangevallen en de redactie gedecimeerd. Het was al Qaeda, niet rivaal ISIS, die had toegeslagen. Maar nog steeds wordt datzelfde al Qaeda in o.m. Syrië en Jemen de hand boven het hoofd gehouden.

Ansar al Sharia bij Taiz - Februari 2016

Het aan al Qaeda gelieerde Ansar al Sharia zij aan zij met het leger van de Verenigde Arabische Emiraten bij de Jemenitische stad Taiz. De foto is genomen in februari 2016. Een oorlog die de steun heeft van François Hollande, de Britten en de VS.

Kijk naar Jemen waar al Qaeda en ISIS dankzij de Saoedische interventie exponentieel konden groeien. Al Qaeda vecht zelfs aan de zijde van de Saoedische interventiemacht. En die krijgt volop steun van de VS, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.

De Franse president François Hollande – die de lef heeft om zich socialist te noemen – steunt dus nog steeds die groep die bij Charlie Hebdo dat bloedbad veroorzaakte. De man zou dan ook best nu ontslag nemen en voor de rechtbank gesleurd worden wegens medeplichtigheid aan terreur en landverraad. Dit is toch heulen met de vijand.

Typerend is dat men nu in Europa overal een minuutje stilte gaat houden. Mooi gebaar. Maar toen Charlie Hebdo werd aangevallen betuigde de Syrische regering haar condoleances. Als diezelfde terreurgroepen in Syrië toeslaan was er jarenlang zelfs applaus in de salons van Londen, Parijs en Washington. Onze kranten hadden het over een ‘succesvolle bevrijdingsstrijd’. Om van te kotsen.

De Standaard

Kijk naar een invloedrijke krant als De Standaard. Wie in Vlaanderen wil weten wat er allemaal in de wereld gebeurt leest die krant. Maar zie, recent riep men in die krant nog op om aan die Syrische jihadisten modern luchtafweergeschut te bezorgen.

En hun correspondent in het Midden-Oosten, Jorn De Cock, gaf zelfs mediatraining aan die opstandelingen die hij nadien in zijn krantenartikels dan omschreef als de toekomst voor het land, de helden van de (sic) revolutie. En intussen hielp zijn deels Libische vrouw vanuit jihadistenland Qatar mee zodat al Qaeda & Co Libië kort en klein konden slagen. Wat haar vader als premier ooit hielp opbouwen.

Of neem hun andere journaliste, Corry Hancké die zich voor haar berichtgeving over de Krim baseerde op de propaganda van Hizb ut Tahrir, na de Moslimbroeders de belangrijkste internationaal georganiseerde salafistische terreurgroep. En zo gaat die krant onverstoord verder. Excuses? Koerswijziging? Vergeet het.

François Hollande met top Samenwerkingsraad voor de Golf - 5 mei 2015

De Franse president François Hollande met zijn vrienden uit de Arabische woestijnstaten. Rechts van hem de Saoedische koning Salman de Hakbijl. En die president moet dan de salafistische terreur gaan bestrijden. Hoe zot moet men zijn om dat te geloven? Nu nog ook zo’n kleed en Hollande is klaar voor de strijd. Wat een smeerlap, wat een clown.

Hoeft het dan te verbazen dat het politiek debat in onze politiek over die terreur en het Midden-Oosten van een onvoorstelbaar laag niveau is. Een man zijn broek zakt er van af. Maar ja, al die parlementsleden lezen De Standaard en denken dan dat ze aan de hand van de verhalen van een Corry Hancké en Jorn De Cock echt weten wat er ginds aan het gebeuren, is.

Joegoslavië

Neem bijvoorbeeld ook de Joegoslavische oorlog uit de jaren negentig van vorige eeuw. Tonnen papier verspilden diezelfde kranten aan de Servische president Slobodan Milosevic – het ‘monster’ – en die voor hen bloeddorstige Serviërs. Maar dat ginds Bin Laden en al Qaeda volop actief waren las men er NOOIT. Men hield het voor de buitenwereld verborgen.

Het resultaat is nu gekend. Niet België is per hoofd van de bevolking in Europa de grootste leverancier van Syriëstrijders zoals onze kranten verkeerdelijk schrijven. Neen, dat zijn Albanië, Kosovo en Bosnië. Landen die volop de steun van de VS genoten, zelfs hun creaties zijn en een bekeringsgebied bij uitstek bleken voor Saoedi Arabië. Het krioelt er tegenwoordig van de minaretten en hoofddoeken.

Daar ligt het probleem. De VS zegt nu toch al Qaeda en haar bondgenoten in Syrië eindelijk te willen gaan aanvallen. Afwachten maar. Met dubbele tong spreken was een uitdrukking van de inheemse bevolking in Noord-Amerika over de regering in Washington. En ze kenden de praktijk van die regering. Luister niet naar hun woorden dus maar kijk naar hun daden. Liefst die achter de schermen.

Jihadisten tesamen met vlaggen

Drie Syrische rebellengroepen netjes bij elkaar. Links Ahrar al Sham, waartoe onze Molenbeekse sjeik Bassam Ayachi behoort, het Vrij Syrische leger, waarvan Didier Reynders stelt dat hij die steunt, en rechts Jabhat al Nusra, de Syrische tak van al Qaeda. En dan beweert onze regering dat ze strijd tegen de terreur. Leugenaars!!

Neen, zolang men de salafistische bekeringsijver van die Arabische woestijnstaten blijft tolereren en zich door hen laat omkopen zal de strijd tegen de terreur alleen maar een lege doos blijven, een slogan zonder inhoud. Maar of we van figuren als Didier Reynders, Hollande, Nicolas Sarkozy of Barack Obama een echte koerswijzing gaan krijgen is zeer twijfelachtig. Eerst zien en dan geloven.

Willy Van Damme

PS: Wie een uitstekend stuk wil lezen over wat de VS in Syrië moet doen kan dit eens lezen. Het is geschreven door twee voormalige Amerikaanse toplui die vroeger onder Obama betrokken waren bij het beleid tegenover het Midden-Oosten. De neo-conservatieven en ‘progressieve’ haviken zoals die van Human Rights Watch zullen het niet graag lezen.

The New York Times, 15 juli 2016, ‘Why the U.S. military can’t fix Syria’, Simon Stevin en Jonathan Stevens. http://www.nytimes.com/2016/07/14/opinion/why-the-us-military-cant-fix-syria.html?nlid=67751936&src=recpb&_r=0.

Syrië–Omsingeling jihadisten in Aleppo een feit

Midden vorige week slaagde het Syrisch leger erin om de salafistische rebellengroepen te omsingelen die het oostelijk deel van de stad Aleppo bezetten. Aleppo was met meer dan twee miljoen inwoners de grootste Syrische stad en het economisch hart van het land. Tot de oorlog uitbrak.

Al Qaeda en aan de Moslimbroeders gelieerde groepen vielen de stad in de zomer van 2012 aan maar konden maar een deel ervan veroveren. Het was toen dat hun plan geheel mislukte en de nu lonkende nederlaag op termijn feitelijk onvermijdelijk was.

Het westen zwijgt

Sinds deze recente overwinning van het Syrische leger nam vooral Jabhat al Nusra, de lokale franchise van al Qaeda, met steun van een aantal andere zogenaamd gematigde groepen verwoede pogingen om die wurggreep te doorbreken. Wat een waar bloedbad veroorzaakte.

Tot heden bleken die tegenaanvallen echter tevergeefs. En de indruk is dat die toestand voor de jihadisten alleen maar zal verergeren. Zeker nu Ahrar al Sham, de tweede sterkste groep die samen met Jabhat al Nusra de provincie Idlib grotendeels controleert, aan dit front weigert mee te vechten. Verzet is zinloos want de vijand is te sterk, is hun publiek verspreidde boodschap.

In bepaalde kringen van het Syrische verzet tegen de regering werd die mogelijke omsingeling eerder dit jaar als het einde van hun rebellie gezien. Wel is het geweld in de stad intussen sterk toegenomen en wordt het nog door de regering gecontroleerde deel van Aleppo geteisterd door honderden raketaanvallen, wat voor enorm veel schade zorgt.

Aleppo - 73 - Noord - Militaire situatie  - 9 juli 2016

De al een 5 dagen oude kaart van de stad Aleppo en de onmiddellijke omgeving. Het groene deel is dat van het salafistische verzet. Het roodbruine is regeringsgebied en het geel is in handen van de Koerdische YPG. Na het afsnijden van de grens met Turkije in het noorden rukt men nu zuidwaarts op richting het stadscentrum. De felgroene lijn was de tot voor kort nog enige toegangsweg tot het oostelijk deel van het stadscentrum. Bovendien is de noordelijke ringweg – gekend als de Castelloweg – als een schietbaan. Het leger zit op een honderd meter en het terrein ertussen is zo vlak als maar kan zijn. Er staan zelfs geen stallen of bomen in de weg voor scherpschutters. Sindsdien is het leger nu ook vanuit het westen naar het noorden opgerukt en maakte het er eveneens substantiële vorderingen. Ook pogen de Koerden in Aleppo noordelijk op te rukken, tot heden echter zonder resultaat.

Wat echter hier vooral opvalt is het geheel stilzwijgen van de onder de Amerikaanse paraplu werkende alliantie tegen de Syrische regering, de zogenaamde Vrienden van Syrië. Nog maar een paar maanden geleden kregen we bijvoorbeeld van Amnesty International het verhaal over die arme burgers van de stad Daraya (1) die moesten leven onder de terreur van het regeringsleger en voedsel werd onthouden.

Nu wanneer er in het rebellengebied van de stad Aleppo mogelijks tot 300.000 mensen – de schattingen lopen uiteen en zijn feitelijk waardeloos – omsingeld zijn zwijgt iedereen. Geen tranen met tuiten van Amnesty International, Human Rights Watch, de VN, de westerse regeringen of de media. Het nochtans zeer belangrijke nieuws raakte tot heden zelfs amper of niet in de klassieke media. Raar maar waar.

Wat uiteraard een belangrijke aanwijzing is voor de veranderde positie van de ‘Vrienden van Syrië’ die deze media en organisaties direct of indirect controleren. Want zoiets gebeurt niet zomaar bij toeval. Het is tegen die rebellen, ooit hun helden en vrienden, vlakaf zeggen: Val dood.

Later hierover meer.

Willy Van Damme

1) Het leger voert op dit ogenblik een zwaar en succesvol offensief uit in de stad Daraya en lijkt op het punt te staan die stad geheel te veroveren. En kijk, AI en de VN zwijgen nu alsof er ginds niets aan de hand is. En dus geen uitgehongerde kinderen meer op uw televisiescherm of breed in de kranten en boekskes. Het kan verkeren.

Saoedi Arabië en de Franse vrienden

Vorige maand was de Saoedische adjunct-kroonprins Mohammed bin Salman op bezoek in Parijs en volgens het tijdschrift Intelligence Online (1) vroegen en kregen Alain Juppe en Nicolas Sarkozy, beide Franse presidentskandidaten van de partij Les Republicains, ieder een privaat gesprek met de nieuwe sterke man in Riaad.

Waarover dat gesprek ging is niet geweten. Het onderhoud in de hotelsuite van de Saoedische prins was trouwens geheim gehouden. Maar wie de praktijken van de Franse politiek en de methodes van het salafistische koninkrijk om regeringen te kopen kent ziet zo al de vele miljoenen euro’s rollen. Toen Soedan hen steunde in de rel met Iran kreeg het onmiddellijk 5 miljard dollar cadeau (2).

Zo is er tussen La Françafrique, de verzameling roofdieren die de vroegere Franse kolonies van Parijs mogen besturen, en de top van de Franse politiek steeds een nauwe relatie geweest. De Fransen brachten hun mannetjes aan de macht en in ruil mochten die dan hun (flink) deel nemen van de neokoloniale opbrengsten.

Nicolas Sarkozy - 1

Nu de Franse presidentsverkiezingen worden voorbereid is er veel geld nodig. Is het om die reden dat zowel Alain Juppe als Nicolas Sarkozy een onderhoud vroegen aan de in Parijs op bezoek zijnde Saoedische prins Mohammed bin Salman, sterke man in Riaad? Ook in België heeft Saoedi Arabië trouwens goede vrienden. Zo schreven twee leden van de N-VA, waaronder huidig fractieleider Peter De Roover, op Knack.be eind vorig jaar ieder een stevig pleidooi ter verdediging van deze salafistische dictatuur.  Nicolas Sarkozy is de man die tekende voor de vernieling van Libië. Toen Sarkozy nog president was was hij goede maatjes met Qatar. Met hulp van Michel Platini, gewezen voetbalbaas en ex-UEFA en ex-FIFA, zorgde hij ervoor dat die woestijnstaat de wereldbeker voetbal mag organiseren. Een organisatie die al vele honderden buitenlandse werklui – volgens sommigen moderne slaven – het leven heeft gekost.

Waren er echter in Frankrijk verkiezingen in aantocht dan klopten de presidentskandidaten bij die lokale potentaten aan om wat extra centen. Een win-winsituatie. Of Juppe en Sarkozy het met prins Salman over geldzaken hadden is natuurlijk dus niet geweten.

Maar beiden zullen wel gehoord hebben hoe de Saoedi’s de verkiezingscampagne in 2013 van de Maleisische premier Nakib Razak met eventjes 681 miljoen dollar sponsorden (3). Hij bleek er maar een fractie van nodig gehad te hebben en gaf nadien de rest braafjes terug. Zouden Juppe en Sarkozy achteraf dan ook zo braaf zijn?

Men kan natuurlijk zo wel raden dat beide Franse politici het zeker niet hadden over de Saoedische steun aan die salafistische terreurbendes en de verspreiding van dat gedachtengoed in o.m. Frankrijk. Wat insiders doet raden naar de belangen die ze als president dan zullen verdedigen, niet die van Frankrijk vermoedelijk maar eerder die van Riaad en uiteraard zichzelf.

Waar ze het vermoedelijk evenmin over gehad hebben is over de uitstaande 9 jaar celstraf die prins Nayef al Shalaan, een der zeer vele neefjes van prins Salman, wegens een groothandel in cocaïne in Frankrijk nog moet uitzitten (4). En, zeker weten, die cocaïne was niet halal.

Willy Van Damme

1) Intelligence Online, 13 juli 2016, pagina 1, ‘Mohammed bin Salman’.

2) Sudan Tribune,  23 februari 2016, ‘Saudi Arabia gives Sudan $5 billion in military aid’. http://www.sudantribune.com/spip.php?article58095

3) Japan Times, 16 april 2016, Associated Press, ‘Saudi Arabia confirms royals gave $681 million to Malaysia’s Najib’. http://www.japantimes.co.jp/news/2016/04/16/world/saudi-arabia-confirms-royals-gave-681-million-malaysias-najib/#.V4arVHXr3ct

4) De Redactie, 19 december 2012, ‘Reynders ontmoet door Interpol gezochte prins’. http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/politiek/1.1507802

Geert Bourgeois–een vulgair typetje

Het is 11 juli en dan moet een Vlaams extremist als Geert Bourgeois (N-VA) natuurlijk van zich laten horen. En zo te horen was de man weer volop op dreef. Franstaligen doen niets anders dan staken en Vlamingen spuwen daarop. Hij sprak van een ‘stakingsgrens’. En, stelde hij op de VRT, stakingen die het land blokkeren kunnen wij niet tolereren. Fantastisch toch hoe die man zijn masker laat vallen.

Achter die beschaafde façade van de minister-president en advocaat schuilt een viespeuk, een zeer vulgair en zelfs reactionair mannetje. Vooreerst is zijn visie over de Franstaligen volgens hem die van alle Vlamingen.

Ja toch, want zoals hij stelde spuwen ‘De Vlamingen’ op die vuile profiterende lamzakken van Franstaligen. Ja, want het enige dat die doen is staken en daar spuwen naar zijn woorden ‘de Vlamingen’ op.

Je moet maar durven om over je eigen vulgariteit en wezenlijke laster te beweren dat ‘de Vlamingen’, dus alle Vlamingen, hierover hetzelfde denken. Van arrogantie gesproken. Weet hij wel dat zijn partij in de federale regering samenwerkt met een Franstalige partij de MR met de Franstalige Charles Michel als premier? Hij spuwt dus ook op zijn coalitiegenoten en premier.

Bovendien stelt hij dat men stakingen die ‘het land blokkeren’ niet kan tolereren. Niet tolereren? We weten natuurlijk dat men bij de N-VA het middenveld met zijn sociale organisaties kapot wil. De roep om ze rechtspersoonlijkheid te geven is hier een bewijs van.

Geert Bourgeois

Geert Bourgeois spuwt op de Franstaligen en stelt dat stakingen ‘die het land blokkeren’ niet kunnen. Zijn partij wil ook de zieken terug aan het werk zetten. Nu nog de kinderarbeid herinvoeren en de negentiende eeuwse katholieke reactionair Charles Woeste kan terugkeren.

Want eens ze een rechtspersoonlijkheid hebben kan men ze voor een rechtbank sleuren, vele miljoenen euro’s schadevergoedingen doen betalen en vakbondsleiders wegens hun vakbondswerk desnoods zelfs laten opsluiten. Ze zullen bij N-VA wel nooit zeggen dat dit hun bedoeling is en dat ze het best voor hebben met de sociale organisaties.

Maar het zoveel mogelijk uitschakelen van de vakorganisaties en mutualiteiten is hun bedoeling. Men analyseert maar het proza van een Peter De Decker of Zuhal Demir. Dat Geert Bourgeois zegt dat men stakingen niet kan tolereren is dan ook geen verrassing. Het doet wel denken aan de dagen van Hitler toen de vakbonden een onderdeel waren van de NSDAP en stakingen verboden.

Uiteraard zal men bij de N-VA woest reageren op zulke stellingen, maar wie zegt dat men stakingen niet kan tolereren zit op het pad van het fascisme, de dictatuur. Geert Bourgeois zou moeten weten dat het stakingsrecht er gekomen is nadat decennialang duizenden mensen in de wereld hun leven lieten om het stakingsrecht af te dwingen.

De N-VA noemt zich graag de opvolger van de sociale strijder priester Daens. In wezen zijn zij alleen maar de politieke erfgenamen van Charles Woeste, de Frans sprekende reactionaire Aalstenaar. Met het enige verschil dat Bourgeois Nederlands spreekt. Want wat moet je anders denken van een partij die zieke mensen terug wil doen gaan werken, tegen het advies in van hun arts?

Geert Bourgeois en zijn partij willen na de volgende verkiezingen nog maar eens een rondje staatshervormingen doen draaien. Ze hebben echter daarvoor en voor de regering ontslag moet nemen in het parlement een twee derde meerderheid nodig en dus ook de steun van vooral de PS.

Men hoeft geen toppoliticus of advocaat te zijn om te weten hoe men bij de PS en ook bij MR op dit spuwen en die laster gaat reageren. Geert Bourgeois is een klein mannetje, een viespeuk. Heeft er iemand pek en veren om hem af te voeren? 

Willy Van Damme

Irak, Chilcot en de verantwoordelijkheid van de Britse media

I read with great interest your article on the Chilcot Report (1) and now the one about the Bagdad bombings. There is however a part missing, the one about the role of the media.

Sure Tony Blair lied and misled the people and should face the courts for crimes against humanity and, why not treason, but what about the media. From The Sun to The Financial Times and The Economist, all have been misleading the people into believing this war was right and would solve the problems of the Middle East.

I remember Bill Emmott then chief Editor of The Economist writing this would solve the Palestinian problem. The joke of a total incompetent fool. I have here in my documents an interview he gave in August 2003 to the Belgian weekly Knack saying weapons of mass destruction would be found in Iraq. A moment when even Dick Cheney stopped with this lie.

These media should as Tony Blair and Jack Straw face the courts. Certainly when we see they haven’t learnt a thing, haven’t apologized and continue to spread the same sort of lies and give support to more imperialist adventures leading to massive loses for the tax payers and leading to failed states like Libya.

For instance, in your reporting on Syria you in fact still give support to al Qaeda and its gangs of terrorists. Shame isn’t obvious part of the tradition at the British media and certainly not the Financial Times. British arrogance as usual.

Willy Van Damme

NAWOORD:

Lezersbrief naar The Financial Times naar aanleiding van hun berichtgeving gisteren en vandaag over Irak en over het voor deze week te verwachten Chilcot Rapport betreffende de Britse en Amerikaanse invasie van Irak in 2003.

Het gemak waarmee de Britse media hier alle schuld voor wat gebeurde in de schoenen schuiven van figuren als Tony Blair en zijn toenmalige minister van Buitenlandse Zaken Jack Straw is alleen maar walgelijk te noemen. Zij wassen hun handen als steeds in de onschuld. Fouten erkennen is hun totaal vreemd.

Zo was de Britse bevolking begin 2003 in grote getallen ronduit tegenstander van een oorlog tegen Irak. Daarom dat de Britse regering en haar geheime diensten in de aanloop naar die invasie de pers volop inschakelden om de Britten alsnog te overtuigen van de noodzaak van een oorlog tegen Irak. Wat deels lukte. In de VS deden kranten als The New York Times trouwens exact hetzelfde.

Het is dan ook meer dan schokkend te lezen dat The Financial Times gisteren (The Big Read: The Chilcot Report, 4 juli 2016) in een paginagrote analyse stelde dat de meerderheid van de Britse bevolking in maart 2003 voor een oorlog was. Het tegendeel beweren is volgens die krant een leugen.

Strikt gezien hebben hebben ze natuurlijk wel gelijk maar ze verzwijgen wel de essentie van dit aspect der zaak, namelijk hun vuile rol hier in het bewerken van de eerst hiervoor vijandige publieke opinie. Je moet als krant maar durven om dit zomaar te schrijven.

John Chilcot - 1

Sir John Chilcot zal met zijn commissie deze week haar zeer dik rapport afleveren. Het zou ernaast ook een 1500 documenten bevatten. De vraag is welke aspecten van de zaak men onder het tapijt van Westminster zal vegen. John Chilcot, dat is zeker, zal ook hier pogen zoveel mogelijk de meubelen van het Britse establishment te redden. The Financial Times liet al uitschijnen dat zijn conclusies niet het einde zal betekenen van de Britse oorlogsstrategie. Het bewijs leverend dat zoals roken ook imperialisme een verslaving is. En even dodelijk.

Berucht is de titel van de rioolkrant The Sun – In wezen is The Financial Times geen haar beter – toen die kopte dat Saddam Hoessein maar 45 minuten nodig had om een regen van gifgas boven Het Verenigd Koninkrijk uit te strooien. Het was de stijl die eerder een Joseph Goebbels gebruikte om de Duitsers te overtuigen om landen als België, Denemarken en later Rusland aan te vallen.

Maar wie denkt dat een van deze bedriegers en intellectuele oplichters hiervoor al voor een rechtbank werd gesleurd of zich verontschuldigde is er aan voor zijn moeite. Vergeet het. Ze vertikken het zich te excuseren en gaan gewoon verder met hun bedrog.

Zie maar hoe men er in de kwestie van Libië op los loog, hoe men verzweeg dat het fascistische knokploegen waren die in februari 2014 in Oekraïne een staatsgreep pleegden en hoe men drie jaar lang de centrale rol van al Qaeda in de Syrische oorlog verborgen hield. 

Kranten als The Financial Times en The Sun zijn gewoon oplichters, niet in de strafrechtelijke zin maar in de intellectuele betekenis van het woord. Ze beweren allerlei zaken die echter haaks op de realiteit staan. En dit maar met een bedoeling: Het de regering mogelijk maken om haar oorlogsplannen te realiseren. Ten koste van de geviseerde bevolking en in dit geval ook de Britse belastingbetaler.

Baghdad - aanslagen - 3 juli 2016

Een beeld van de aanslagen deze week door ISIS in Bagdad, goed voor mogelijks 300 doden. Meer dan twee jaar terug besloot de VS om ISIS naar Irak te sturen om het sektarisme ginds zo nieuwe impulsen te geven. Een kwestie om het land nog onbestuurbaarder te maken. De Amerikaanse en Britse invasie koste het leven aan honderden Britse en Amerikaanse militairen, hoeveel Irakezen erdoor stierven kan alleen maar geschat worden maar loopt in de vele honderdduizenden. Hierbij moet men dan nog de Iraans-Iraakse oorlog rekenen, de oorlog om Koeweit en het erna volgende embargo. Miljoenen slachtoffers heeft dit gekost en de belastingbetalers in de VS en het Verenigd Koninkrijk honderden miljarden dollars. Dit terwijl de Iraakse bevolking nooit een vinger uitstak naar de VS.

Willy Van Damme

1) Het Chilcot Report is genoemd naar Sir (ridder of baronet, de laagste stand binnen de Engelse adel) John Chilcot, een om zijn ‘verdienste’ tot de adelstand verheven Britse nu gepensioneerde magistraat.

Deze zit commissie voor die een openbaar onderzoek doet naar de invasie van Irak in 2003. Deze commissie bestaat verder uit Sir Lawrence Freedman, Sir Roderick Lyne, Sir Martin Gilbert – die intussen al overleden is – en Barones Prashar. Allen van adel dus.

De oprichting van deze commissie werd aangekondigd door de regering van Gordon Brown (zoals Tony Blair en Jack Straw behorend tot Labour) op 15 juni 2009 en hield haar eerste hoorzitting op 24 november van dat jaar. Ze zal normaal deze week haar rapport publiceren. Meer dan zeven jaar na datum.

Gezien de enormiteit van het schandaal zou het rapport toch vrij kritisch zijn voor de Britse politiek uit die periode. Maar intussen zijn alle geviseerde betrokkenen zoals enkele generaals, bazen van de inlichtingendiensten MI5 en MI6, topambtenaren en politici reeds lang op pensioen. En dat gaan ze zeker niet verliezen zoals ook een strafvervolging er evenmin lijkt te komen. Veel lawaai om niets dus.

Gebleken is al wel dat Blair wist dat het verhaal over die Iraakse massavernietigingswapens op weinig of niets gebaseerd as. Geweten is nu ook dat hij wist dat die invasie het land sociaal, economisch en cultureel ging dooreenschudden en voor Irak politiek desastreuze gevolgen zou hebben. Gebleken is ook dat hij wist dat het Britse leger niet opgewassen was voor haar taak.

Zeker is dat er voor de betrokken politici, generaals en ambtenaren geen verwijzing inzit naar het Internationaal Strafhof in Den Haag, want daar heeft men dat al laten weten. Zo gaat dat met dit soort instellingen.

Tony Blair - 4

Weinig politici zijn zo geldzuchtig als de Brit Tony Blair. Mede met zijn hulp werd Irak vernield en gaf men sektarische krachten er de vrije hand en werden niet-sektarische krachten zoveel mogelijk uitgeschakeld. Een heel bewuste strategie. Tony Blair zal zich vermoedelijk nu wel terugtrekken uit het openbare leven en in stilte genieten van de vele miljoenen die hij dankzij de politiek bijeen wist te graaien. Hij zal er moeten mee leven dat de geschiedenisboeken hem voor altijd negatief zullen beoordelen.

Als je Brits of Amerikaans politicus bent dan mag je honderdduizenden mensen laten afslachten. Heet je Jean-Pierre Bemba en ben je een politiek machteloos Congolees oppositieleider dan riskeer je in Den Haag desnoods levenslang. Klassenjustitie dus.

Maar alhoewel het rapport dus wel kritisch zal zijn voor die periode zal het toch voldoende zalvend zijn om geen aardschokken te veroorzaken in de machtscorridors van Londen of Washington. De adellijke en dus betrouwbare samenstelling van de commissie staat er borg voor.

The Financial Times liet trouwens uitschijnen dat Londen op buitenlands vlak verder zal gaan met haar agressief beleid. Het onderzoek is in voor de Britse elite veilige handen. Neem nu bijvoorbeeld commissielid Sir Lawrence Freedman. Die was de man welke ooit zelfs bijkluste als tekstschrijver voor Tony Blair.

En zelfs Israël had haar vriendje aan boord in de figuur van de overleden Sir Martin Gilbert. Deze beschikte over een doctoraat van de Israëlische Ben Goerion Universiteit en was gekend als een fanatiek zionist. Ook Lawrence Freedman is trouwens een jood.

Waarbij men vooral ook dient te beseffen dat Israël achter de schermen een sleutelrol speelde in de manoeuvres van de VS rond Irak. Het vormde immers een centraal onderdeel van haar plan om het Midden-Oosten via het bevorderen van het sektarisme grondig te destabiliseren om zo op termijn aan verdere gebiedsverovering te kunnen doen. Het zogenaamde Plan Oded Yinon.

Alleen zal Blair enkele weken spitsroeden moeten lopen. En dan? De man heeft sindsdien pakken miljoenen zitten te vergaren voor zijn zogenaamde bemiddeling in de Palestijnse kwestie, als adviseur voor allerlei regeringen en als spreker in het zeer vet betaalde lezingencircuit. De geschiedenisboeken zullen wel hard voor hem zijn.

Willy Van Damme

De Morgen steunt al Qaeda

Uw krant blijft met betrekking tot Syrië getuigen van een barslechte berichtgeving. Typevoorbeeld is het verhaal in de krant van vandaag ‘Fallujah valt, maar waar is de Syrië strijder?’

Hierin schrijft uw medewerker: ‘De Britse terreurexpert Raffaello Pantucci van Royal United Services Institute (RUSI), de oudste defensie- en veiligheidsdenktank ter wereld, volgt zowat alle buitenlandse strijders in Syrië en Irak op de voet’.

Wat uiteraard nonsens is daar dat fysisch natuurlijk onmogelijk is. Maar U verbergt hier een essentieel feit. RUSI is namelijk de studiedienst van het Britse leger, vandaar Royal United Services, zijnde de verenigde Britse lucht- en zeemacht en het landleger van hare majesteit de koningin. De royal.

De heer Pantucci is met andere woorden geen neutraal expert maar een soort woordvoerder van de Britse regering. Bovendien verzwijgt Uw medewerker ook dat dit Brits leger betrokken is/was bij de training en bewapening van jihadisten in Syrië waaronder al Qaeda en, zeker in het verleden, ISIS.

Het is dan ook geen toeval dat Uw medewerker de naam al Qaeda in zijn tekst niet laat vallen maar het alleen heeft over ISIS/IS. Alsof al Qaeda in Syrië niet eens bestaat. En nochtans was het al Qaeda dat tekende voor de aanval op Charlie Hebdo. En bovendien zat de eerder in het verhaal genoemde Saïd M’nari volgens Uw zusterkrant Het Laatste Nieuws bij al Qaeda in Syrië, zijnde Jabhat al Nusra, en niet bij ISIS/IS.

Als je een bewijs wil hebben voor de steun van De Morgen voor al Qaeda dan is dit een zoveelste aanwijzing.

Willy Van Damme

Nawoord:

Lezersbrief naar aanleiding van een artikel in De Morgen over de bevrijding van de Iraakse stad Fallujah door het Iraakse leger. Het artikel is typerend voor de wijze waarop onze media nog steeds zoveel mogelijk de rol van al Qaeda bij de terreur in Syrië en ook Irak verzwijgen.

Alhoewel men perfect kan weten dat de recent gearresteerde Belgische Syriëstrijder Saïd M’nari vocht bij Jabhat al Nusra (al Qaeda in Syrië) – Zusterkrant Het laatste Nieuws waarvan De Morgen dagelijks veel artikels overneemt schreef het – verzweeg men hun rol en had men het alleen over ISIS.

Indirecte steun

Als men door ISIS bezette steden aanvalt is er geen probleem, kraait men amper of niet over het lot van de daar achtergebleven burgerbevolking of de gebombardeerde scholen en hospitalen. Als Rusland of Syrië door al Qaeda en haar bondgenoten bezette steden aanvalt klinkt bij de (sic) kwaliteitspers een en al verontwaardiging.

Jihadisten tesamen met vlaggen

Een in juni genomen foto van fiere Syrische jihadisten in het noorden van Syrië. De witte vlag met groene tekens is die van Ahrar al Sham, een salafistische terreurgroep opgericht door leden van al Qaeda, de driekleurige vlag is die van het zogenaamde Vrij Syrische Leger – een leger dat niet eens bestaat – en de zwarte vlag met witte letters is die van Jabhat al Nusra (al Qaeda in Syrië). In de provincies Aleppo en Idlib en delen van Homs, Hama en Latakia vechten die in een militaire alliantie. Ahrar al Sham krijgt grote steun van de Britse regering. Volgens de woordvoerder van Didier Reynders (MR), onze minister van Buitenlandse Zaken, steunt ons land alleen de gematigde jihadisten, die met de vierkleurige vlag in het midden en niet de anderen ernaast. Of hoe de regering Michel al Qaeda een steuntje in de rug geeft. Voor een nieuwe aanslag in Zaventem? En waar blijven De Wever en Jambon en hun harde woorden nu?

Russische en Syrische vliegtuigen bombarderen dan markten, hospitalen, scholen en burgers. Waarna de westerse regering nog maar eens – zij het tegenwoordig al zeer zwakjes – schande spreken. Neen, al Qaeda & Company aanvallen is het schenden van de mensenrechten voor Amnesty International, Artsen zonder Grenzen en De Morgen.

Dit doen ze door te verzwijgen dat Russen en Syriërs feitelijk door al Qaeda & Co bezette stellingen aanvallen. Het is voor de lezer van Morgen e.a. alsof daar dan alleen maar burgers wonen. En zeker kinderen want die tovert al Qaeda dan in haar via De Morgen gevoerde propagandaslag steevast uit haar salafistische hoed.

Die steun aan al Qaeda door dagbladen als De Morgen gebeurt natuurlijk niet openlijk. Dat doen zou immers bij de lezers en de bevolking in het algemeen op heel groot verzet stuiten. Daarom dat men die steun zoveel mogelijk verbergt en de aanval op stellingen van al Qaeda verkoopt als aanvallen op weerloze burgers en civiele doelwitten als markten.

Wat de massamedia dan niet doet als men door ISIS bezette steden aanvalt. En dat doet men bij die redacties zoals bij De Morgen heel bewust. Men kent daar het probleem van al Qaeda en hoe al Qaeda het verzet in het westen van Syrië controleert. Maar men verzwijgt het. En dan is men medeplichtig. Heel simpel!

In die zin moet men ook begrijpen waarom men cruciale informatie zit achter te houden als bijvoorbeeld wat het RUSI feitelijk is. Want als de lezer dat zou weten dan begint hij bijna onmiddellijk te twijfelen aan de woorden van die ‘expert’ Pantucci van het Royal United Services Institute, de services zijnde lucht- en zeemacht en het landleger. En dan valt het ganse krantenverhaal in duigen.

Willy Van Damme

George Soros, de Panama Papers en onderzoeksjournalistiek

Toen in april in de media het verhaal bekend raakte van de Panama Papers was het alsof de journalistieke wereld op zijn kop stond. Overal bracht men dit dossier met schreeuwende titels en de luide roep om maatregelen. Dit was, aldus de teneur, zowat de grootste onthulling ooit gedaan door de journalistiek. Niets is echter minder waar. Ook hield men netjes o.m. de rol van topspeculant George Soros verborgen. Waarom?

Onthullers en onthulden

Vooreerst waren de onthullingen van eenzelfde niveau als zou een krant koppen: ‘Prostitutie in Brussel’ of ‘Corruptie in de zakenwereld, sport en politiek’. Niets nieuws onder de zon want iedereen met een beetje financiële kennis heeft weet van dit soort structuren en trucs als die welke men nu met de Panama Papers onthulde. Het was heel ouwe koek.

George Soros - 3

George Soros, financier van het internationaal Consortium voor Onderzoeksjournalisten, Hillary Clinton, de staatsgrepen van de CIA zoals die in Oekraïne van 2004/2005 en 2014 en een waslijst van ngo’s zoals Human Rights Watch. De spin in het web.

Natuurlijk doken er weer eens nieuwe namen op zoals de rol van de bank Dexia. Algauw bleek echter dat de Belgische fiscus, de bancaire toezichthouder en het gerecht weet hadden van de activiteiten hier van Dexia maar gewoon niet eens hadden ingegrepen.

Men roept luidkeels schandalig en roept dan nog maar eens een parlementaire commissie bij elkaar waarbij men natuurlijk vooral de rivaliserende partij(en) poogt te bekladden. Waarna alles echter zoals steeds bij het oude blijft.

Maar dat er nieuwe namen opdoken was ook wel logisch als we weten dat het lek hier 214.000 firma’s, 2,6 terabytes aan informatie en zomaar eventjes 11,5 miljoen pagina’s betrof. Maar in wezen en bij nader toezien onthulde gans de zaak meer over de onthullers, het Internationaal Consortium voor Onderzoeksjournalisten, dan over de onthulden.

Dat Consortium bleek immers gefinancierd te worden door zowel de Amerikaanse regering als het wereldje van de grote kapitaalgroepen zoals de familie Rockefeller, George Soros en de Ford Foundation. Een situatie die uitgebreide corruptie doet vermoeden. Het is alleszins ongehoord dat private bedrijven en instellingen journalisten financieren. Het kan gewoon niet!

Dit dubieus karakter van de onthullingen bleek toen men recent ontdekte dat een van de klanten van dat Panamees zakenkantoor een zekere George Soros was. Die was er klant met minstens drie bedrijven, Soros Capital Ltd. op Bermuda, Soros Finance Inc. op Panama en Soros Holdings Ltd. op de Britse Maagdeneilanden.

Van waaruit dan een groot kluwen van vele postbusfirma’s naar vele andere fiscale paradijzen zoals Guernsey, Curaçao en de Kaaimaneilanden vertrok. Die zorgen dat alles zoveel mogelijk in het duister blijft en men voor zover geweten in de VS ook geen belastingen hoeft te betalen. Bij Soros wou men over dit laatste alleszins niets kwijt.

Soros Holdings Ltd. - Britse Maagdeneilanden

De link tussen speculant, intrigant en multimiljardair George Soros en het Panamese zakenkantoor Mossack Fonseca. Wat de fameuze journalisten van het Internationaal Consortium voor Onderzoeksjournalisten achterhouden.

De financier

De onthulling gebeurde echter niet door een van de journalisten aangesloten bij het Internationaal Consortium voor Onderzoeksjournalisten maar door….. Fox News, de tegen het establishment van de Democratische Partij agerende Amerikaanse nieuwszender (1). Niet onlogisch want George Soros is zowat de grote financier van aan die partij verbonden organisaties en personen.

En het is evenmin een grote verrassing te noemen dat de naam van George Soros niet opdook toen de zaak uitgebreid in het nieuws kwam. Men kreeg van die ‘onderzoeksjournalisten’ tientallen, zelfs honderden namen maar die van Soros bleef overal achterwege.

De reden moet men echter niet ver zoeken. De 86-jarige George Soros, een speculant van joods Hongaarse afkomst, is immers een van de grote financiers van het Amerikaanse Center for Public Integrity die op haar beurt het Internationaal Consortium voor Onderzoeksjournalistiek heeft opgericht. Fox News had het over een gift van 1,5 miljoen $ aan het Consortium.

Ook is Soros, samen met US AID (Agency for International Development), de officiële ontwikkelingshulporganisatie van de Amerikaanse regering, een van de twee financiers van het Organized Crime and Corruption Reporting Project dat mee aan de basis ligt van het verhaal over de Panamapapers.

Crimineel verleden

Typerend voor de verregaande normvervaging en hypocrisie als we weten dat US AID in Syrië betrokken is bij het steunen van al Qaeda. En in Laos in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw de enorm grote handel in opium en heroïne hielp organiseren.

Hillary Clinton - 5

Volgens persberichten kreeg Hillary Clinton voor haar presidentiële kiescampagne van George Soros al 13 miljoen dollar. Ze kreeg trouwens ook de steun van Robert Kagan, sterke man achter het Project voor een Nieuwe Amerikaanse Eeuw, de kern van de Amerikaanse neo-conservatieven. Het Amerikaanse leger kan zich maar best paraat houden.

George Soros is dan weer een man met een verleden als crimineel. Hij kreeg immers een veroordeling (2) wegens handel met voorkennis in aandelen van de Franse bank Société Générale. De bank was in 1988 op zeker ogenblik het doelwit van een overnamestrijd tussen de overheid en de aan de bank Paribas familiaal gelieerde Georges Pébéreau. En Soros was getipt.

Hij ging hiertegen in beroep tot bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg maar kreeg er op 5 oktober 2011 het deksel op de neus. Hij had aan die handel een 3 miljoen dollar verdiend en diende  hiervoor nog een boete van 2,2 miljoen dollar te betalen. In wezen wisselgeld voor de man wiens fortuin op 26 miljard dollar wordt geschat. Verstopt in een kluwen rond zijn Quantum Group.

Maar over die veroordeling en zijn betrokkenheid bij de Panama Papers zal je in de klassieke media behoudens de ene uitzondering niets kunnen lezen. Gerard Ryle van het Internationaal Consortium voor Onderzoeksjournalisten kon dan ook alleen maar toegeven dat men zijn naam in die gegevensbank tot dan niet had ‘gevonden’.

Carlyle Group

Maar ook hierna zal men bij dat consortium en de vele tientallen aangesloten journalisten en media hierover zwijgen als de dood. Geen woord over de man en zijn relatie met het Panamese Mossack Fonseca. Ook in België bij Lars Bové van de Tijd, Kristof Clerix van MO magazine en Knack of in Le Soir zal je hierover niets vinden. Het zijn de Belgische leden van dit Consortium.

Interessant is zeker de onthulling dat Soros via deze constructies ook partner blijkt bij de Carlyle Group, een in de schemer opererende en zeer invloedrijke investeringsgroep rond o.m. de familie Bush waarin ook Henri Kissinger, de ooit oppermachtige minister van Buitenlandse Zaken, steeds opereerde. Duidelijk een clubje rond de Republikeinse partij dus.

Maar Soros is de grote financier van de Democratische partij en een onoverzichtelijk kluwen van ngo’s allen ogenschijnlijk gericht op goede doelen als mensenrechten en democratie. Zo doneerde hij reeds minstens 13 miljoen dollar aan de kiescampagne voor presidentskandidate Hillary Clinton. Wat hem vermoedelijk de belangrijkste geldschieter van haar campagne maakt.

De Carlyle Group speelde onder meer een cruciale rol bij de poging om de Russische olievoorraden in handen te krijgen. Met steun van Henri Kissinger had men er een deal gesloten met Michail Chodorkovski.

Henry Kissinger - 2

Samen met de nu 93-jarige Henry Kissinger poogde George Soros de grote Russische olievoorraden van Yukos, toen de grootste in Rusland en eigendom van Michail Chodorkovsky, in handen te duwen van de Amerikaanse oliegiganten. Het mislukte door het drastische optreden van de Russische regering. Kissinger organiseerde een ganse serie oorlogen en staatsgrepen zoals die van Augusto Pinochet in Chili in 1973. Hij hielp door zijn optreden de Rode Khmer aan de macht in Cambodja en organiseerde in 1975 de invasie van Oost-Timor door Indonesië wat in het piepkleine land een 100.000 doden veroorzaakte. Een genocide.

Die was toen eigenaar van de oliemaatschappij Yukos en werd gezien als een der rijkste Russen. Hij was miljardair geworden toen de VS via de veelal dronken Russische president Boris Jeltsin het land deels onder controle had en lieten leegplunderen.

Kissinger was zelfs lid geworden van het door Chodorkovski opgerichte Open Russia dat gelieerd was aan de Britse tak van de familie Rothschild en uiteraard George Soros. De verkiezing in 2000 tot Russisch president van Vladimir Poetin deed de plannen echter mislukken.

Het idee was de Russische olievoorraden onder de Amerikaanse oliebedrijven te verdelen. Chodorkovski eindigde wegens fraude daarna in de cel. Wel poogt men vanuit de VS de zaak via de rechtbanken nog verder te zetten.

George Soros was trouwens op 20 juni dit jaar in Londen als spreker op een bijeenkomst van Open Russia van de nu in ballingschap levende Chodorkovski. Waarbij Soros het opnam voor de verdediging van Oekraïne en de EU als verloren afschreef.

Aziatische crisis

George Soros is ook de man die op 16 september 1992 de Britse regering op de knieën dwong en hen uit het Exchange Rate Mechanism (ERM en de voorloper van de euro) deed stappen. In de Britse politiek gekend als ‘Zwarte Vrijdag’.

Het Britse pond werd via dit ERM vastgeklonken aan de andere Europese munten. Het was een zo zware nederlaag dat Londen definitief deed besluiten niet mee te werken aan de euro. Het heeft het land ook een fortuin gekost en Soros volgens de meeste schattingen een miljard dollar opgebracht.

Vijf jaar later zou hij weer toeslaan en de Aziatische crisis veroorzaken die landen als Thailand, Maleisië en Indonesië op de rand van het bankroet deden belanden. Met Indonesië dat ei zo na implodeerde. Ook hier echter verdiende hij vermoedelijk 1 miljard dollar op de miserie van tientallen miljoenen mensen.

Geen zorg echter voor de man die als financier zeggenschap heeft over een onoverzichtelijke lijst van ngo’s, van het Britse Global Witness tot de gigant van een Human Rights Watch. Zelfs bij het Belgische Pascal Decroos Fonds kun je hem tegenwoordig aantreffen. Een crimineel verleden hebben, landen financieel plunderen en dan goede doelen financieren, je moet er George Soros voor heten.

De CIA kan geen staatsgreep organiseren of de Open Society Foundation van George Soros is aanwezig. Overal waar de VS een regering wil omverwerpen kun je hem aantreffen. Geen verassing dus dat men recent in Rusland zijn Open Society verbood.

Vladimir Poetin

Evenmin is het daarom verbazend dat de verhalen komende van dit Consortium over de Panama Papers gedurende de eerste dagen vooral de Russische president Vladimir Poetin viseerden als de centrale figuur in dit schandaal. (3)

Dit terwijl zijn naam zelfs nergens voorkomt. Ook nu nog stelt het door Soros en US AID gefinancierde Organized Crime and Corruption Reporting Project dat Poetin een van de centrale figuren is in die onthullingen. (4)

Vladimir Poetin - Panama Papers - Knack 13 april 2016 - 1

Dit was het beeld dat men in de ‘kwaliteitsmedia’ creëerde rond de Russische president Vladimir Poetin naar aanleiding van de Panama Papers. Hier een cartoon uit Knack van 13 april dit jaar en overgenomen van het Amerikaanse zakenblad Forbes.

Wikileaks noemde de ganse zaak dan ook niet meer dan een door de VS gefinancierde aanval op Rusland. En de vraag van Wikileaks en andere organisaties om die ganse databank openbaar te maken botste bij dat Consortium dan ook op een njet. Met als vraag: Wat heeft men te verbergen?

Typerend hierbij is ook dat het weken duurde voor de eerste Amerikaanse namen opdoken in dit verhaal. En zelfs dan ging het in essentie om onbeduidende figuren. Welke gekende Amerikanen er naast George Soros nog op die lijsten staan weten we niet. Het zouden er 414 zijn.

Het feit dat geen enkele van die fameuze zogenaamde onderzoeksjournalisten schreef over de aanwezigheid van Soros toont nogmaals hoe machtig deze is. Weinig Belgen die hem kennen maar achter de schermen deelt hij wel wereldwijd de lakens uit.

Willy Van Damme

1) Fox News, ‘Panama Papers reveal George Soros’ deep money ties to secretive weapons, intel investment firm’, Peter Byrne, 16 mei 2016. http://www.foxnews.com/world/2016/05/16/panama-papers-reveal-george-soros-deep-money-ties-to-secretive-weapons-intel-firm.html

Hoe Fox News aan die goed afgeschermde gegevens raakte is natuurlijk de vraag. Gezien de reactie vanuit het Consortium klopt de info natuurlijk. Vermoedelijk heeft een van de vele bij het consortium aangesloten journalisten deze info gelekt. Een man die de smeerlapperij beu was?

2) The New York Times, ‘Soros Loses Challenge to Insider Trading Conviction’, Nicolas Clark, 6 oktober 2011. http://dealbook.nytimes.com/2011/10/06/soros-loses-challenge-to-insider-trading-conviction/

3) The Financial Times, ‘How Putin’s cellist friend orchestrated stashing of 2bn in ofshore accounts’, Max Seddon, 5 april 2016.

Het is een verhaal vol veronderstellingen, zou’s en insinuaties genre: ‘Hij kent een dubieuze vriend dus is hij minstens even dubieus’. Geen verbazing dat de krant aan Sergeï Roldugin, de betrokken cellist, nooit om uitleg vroeg.

Roldugin heeft ooit Poetin in contact gebracht met zijn eerste vrouw en is peter van hun eerste kind. Roldugin is ook zakelijk erg actief en ontkent in de zaak enig crimineel handelen.

4) Organized Crime and Corruption Reporting Project (OCCRP).  https://www.occrp.org/en/panamapapers/. Volgens hun website hebben zij twee financiers, George Soros en US AID.

Siegfried Bracke en de deontologie

Dat politici bijwijlen schaamteloos zijn en dat men dit ook aantreft bij journalisten is natuurlijk geweten. Zo heeft Siegfried Bracke (N-VA) het vandaag in de kwestie Optima en Termont over deontologie. Toch merkwaardig voor een man die gelijktijdig journalist was bij de VRT en ondertussen onder allerlei schuilnamen voor een partijblad stukjes over de politiek schreef. En voor welke partij? Juist die van Daniel Termont.

verkiezingsdag NV-A

Siegfried Bracke heeft het over deontologie en contacten met dubieuze zakenlui. Neen, niet met Koen Blijweert natuurlijk.

En dan hebben we het nog niet over zijn georkestreerde overstap van de SP.A, sorry de journalistiek, naar de N-VA. Geen enkel amateurgezelschap te lande die zo’n slecht stuk zou durven opvoeren. Het was zelfs geen onderbroekenhumor.

De man is dan ook zowat de laatste om het woord deontologie in de mond te nemen. Hij toont een verregaand normbesef en gebrek aan schaamtegevoel. Hij is het schoolvoorbeeld van het genre politici en journalisten die de mensen er een degout doet van krijgen.

Willy Van Damme

Uitstel sluiting brandweerpost Oudegem

Zoals verwacht heeft de zoneraad van de Brandweerzone Oost vandaag vrijdag geen probleem meer gemaakt rond de al vorige maand besloten sluiting van de brandweerpost in de Dendermondse deelgemeente Oudegem. De enige bijpost in de zone.

Wel stelde men de datum van de sluiting die normaal al op 1 juli moest ingaan uit tot later dit najaar. Eerst moet de zonecommandant een meerjarenbeleidsplan opmaken dat dan daarna ter goedkeuring aan alle gemeenteraden van de zone zal voorleggen. Wat wel snel kan gebeuren maar wegens de komende vakantieperiode toch drie maanden zal vergen. Dit voorbij sluit Oudegem.

Vorige maand keurde men immers een nieuw personeelsplan goed en dat betekende de sluiting van die post. Wel ging men op het vlak van uitruktijden, en dus de veiligheid, nog eens alles grondig bekijken om te zien of er qua Oudegem en ook Mespelare geen problemen zijn met de lange uitruktijden. Dit om eventueel die beslissing te herroepen. Het plan zelf kreeg als verwacht het groen licht.

De post in Oudegem is gedurende de werkuren feitelijk onvoldoende bemand en kampt ook met door de inspectie afgekeurde lokalen. Wat betekent dat wil men deze post openhouden er niet alleen extra vrijwilligers dienen gevonden te worden maar ook dat er een nieuwe locatie moet komen. Een miljoeneninvestering.

Ook is al gebleken dat qua uitruktijden Oudegem verre van de enige regio in de zone is met relatief lange uitruktijden. Zo zijn er Eksaarde in Lokeren en voor Moerzeke met Kastel in Hamme  op dit vlak eveneens grote problemen.

Oudegems brandweerkorps

Leden van de Oudegemse brandweer die in 2013 hun 75-jarig bestaan vierden. Zij zullen naar de post in Dendermonde kunnen gaan. Maar dat wordt niet simpel. De pompiers van Oudegem voelen zich immers verraden door die van Dendermonde en dus zal die integratie erg lastig verlopen. Vermoedelijk zullen een aantal mensen de brandweer verlaten.

De norm is dat men bij een interventie binnen de dertien minuten ter plekke moet zijn. Wat nu in het geval van Oudegem overdag zelden haalbaar is. Hetzelfde voor die andere probleemzones. Die dertien minuten is echter een arbitrair ooit door Binnenlandse Zaken vastgelegde norm en geen wet.

Een  huis afbranden vergt trouwens geen dertien minuten, vijf is in heel veel gevallen al voldoende om het als onherroepelijk verloren te beschouwen. Dat de zoneraad na haar extra onderzoek alleen maar die al gekende problemen kon vaststellen was te verwachten. Zoals ook de bevestiging van het vorige besluit helemaal geen verrassing was. Amper iemand geloofde nog in een andere uitkomst.

Ondertussen legde Tomas Roggeman (Dendermonds gemeenteraadslid voor de N-VA en nationaal jongerenvoorzitter van die partij) bij de Oost-Vlaamse provinciegouverneur klacht neer tegen de vorige beslissing van de zoneraad.

Tomas Roggeman: “Er zijn hier drie problemen en daarom stapten wij naar de gouverneur met een kopie van die brief naar de federale dienst Inspectie Civiele Veiligheid die onder het federale ministerie van Binnenlandse Zaken van Jan Jambon (N-VA) valt.”

Hij ziet vooreerst een probleem met de risicoanalyse die naar hij stelt toont dat de impact van de sluiting van die post in Oudegem te groot is voor de veiligheid van die deelgemeente. Ook dient men volgens hem de meerjarenbegroting goed te laten keuren door elke gemeenteraad van de zone, zijnde Lokeren, Hamme, Zele, Dendermonde, Lebbeke en Buggenhout.

Verder moet er zoals hij in zijn klacht schreef ook een jaarlijks actieplan komen gebaseerd op die meerjarenbegroting dat men dan ter kennisgeving moet voorleggen aan de gemeenteraden van de zone. En naar naar hij stelde gebeurden beide zaken niet.

Tomas Roggeman

Tomas Roggeman is een man met heel grote politieke ambities en hoopt via dit probleem en die klacht te scoren in Oudegem, de deelgemeente waar hij woont en zijn vader ook pompier is. Hij ziet onwettigheden in de beslissing tot sluiting van die bijpost in Oudegem. Of zijn klachten meer dan uitstel van executie zullen geven is te betwijfelen.

Tomas Roggeman: “Het is nu aan de gouverneur om te beslissen. Waarna we dan eventueel in beroep kunnen gaan bij de Inspectie Civiele Veiligheid en dus Binnenlandse Zaken van de federale regering.’’

Burgemeester Piet Buyse (CD&V): “Wij hebben alle nodige stukken aan de gouverneur overgemaakt en wachten nu op zijn antwoord. In wezen gaat dit echter over de procedure en niet over de sluiting. De vraag is of wij die beslissing tot sluiting mogen nemen voor we die meerjarenbegroting voorlegden aan de gemeenteraden.”

Met deze beslissing van deze middag gaf de zoneraad van Brandweerzone Oost deze fout nu feitelijk toe en besliste men daarom eerst een meerjarenplan op te maken en daarna dan lokaal te laten goedkeuren.

De goedkeuring van dit personeelsplan was dringend omdat men een tekort heeft aan onderofficieren en zonder een onderofficier, minstens een sergeant, mag een team nooit uitrukken. De zone dreigde hier dus vleugellam te worden. Met dramatische gevolgen voor de veiligheid.

Willy Van Damme

Bart Brinckman, Optima, Crombez en de perceptie

Uw medewerker Bart Brinckman heeft (SP.A krijgt de geest van Optima niet in de fles, DS van 23 juni) het over het bezoek van John Crombez aan de gebouwen van Optima van een paar jaar terug en stelt dat Crombez had moeten en kunnen weten dat dit een sjoemelbank’ was. Het prachtig voorbeeld van moddergooien en schuld door associatie.

Hij kent een fraudeur dus is ook hij een fraudeur. Als John Crombez dat had moeten en kunnen weten waarom wist Uw redacteur dat toen niet? En waarom schreef de krant dan toen niet want dat las ik daar in die periode niet.

Het doet denken aan het verhaal in De Morgen vandaag die het de Gentse burgemeester Daniel Termont kwalijk nam dat hij samen met enkele schepenen in Cannes was en toen in 2005 met Jeroen Piquer van Optima op een boot zat.

Elf jaar terug dus, een periode toen Gent op zoek was naar vastgoedfinanciering. Het zou een beleidsfout geweest zijn hadden de Gentse bestuurders toen niet in Cannes en op die boot gezeten. In plaats van een onderzoek naar fraude is een belangrijk deel van de pers als naar gewoonte alleen bezig met moddergooien.

Men heeft het in de media steevast over het feit dat de SP.A hier de perceptie tegen heeft. Maar wie creëert die perceptie? Juist, diezelfde media, grossiers in modder.

Willy Van Damme