België en de atoombom

Volgens berichten in de media vandaag wil het federaal parlement, in navolging van het Vlaamse, nu ook een motie stemmen tegen het gebruik van kernwapens en hun aanwezigheid in België.

In overleg

Naar De Standaard vandaag schreef zou die motie stellen dat ons land: “actief blijft deelnemen om het eigen grondgebied helemaal kernwapen vrij te maken”. Mooie woorden en inderdaad, de atoombom is het ultieme meest barbaarse wapen dat onze politici ooit bedachten.

Iedereen weet ook dat de VS hier in Kleine-Brogel een serie atoombommen heeft opgeslagen die hun eigendom blijven en die met Amerikaanse goedkeuring eventueel door Belgische piloten mogen worden gebruikt. Dat was trouwens de echte reden waarom men in de jaren zeventig van de vorige eeuw koos voor de F 16.

F 16 - 2

In het verleden koos onze toenmalige regering bewust voor het gevechtsvliegtuig de F 16 omdat die atoombommen kon  gooien. België ging dus geheel mee in de nucleaire doctrine van de VS.

Die kan immers atoombommen gooien, andere gevechtsvliegtuigen van toen waren daar niet voor geschikt. De nu voorliggende resolutie zou de steun hebben van alle partijen behoudens het Vlaams Belang. Niet verrassend want dat is altijd zowat het buitenbeentje in onze vaderlandse politiek, de ideale dwarsligger. Niet toevallig onderworpen aan het cordon sanitaire.

En dat partijen als de N-VA, MR, CD&V en Open VLD hiertegen hun stem laten horen is lovenswaardig … mits. Het is goed mooie woorden te horen, maar wat met de daden? De bedoeling van de Vlaamse en vermoedelijk ook federale motie is dat dit verwijderen van die kernbommen in overleg zou gebeuren met onze ‘bondgenoten’.

Lees: Men gaat aan Washington eens binnenskamers vragen of die atoombommen in Kleine-Brogel niet weg mogen en of men niet kan afzien van het gebruik van atoomwapens in Europa. Denkt men werkelijk dat de VS daarop ja gaat antwoorden? En als het dus een neen is dan gaat die motie zonder resultaat in de prullenmand, de papierversnipperaar in.

Trouwens ook Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk hebben hun atoommacht, de Trident en de Force de Frappe. Wat daar mee? Feitelijk toont deze resolutie nogmaals dat België een vazalstaat is van de VS. Een België dat zelfs niet neen durft zeggen tegen het feit dat hier atoombommen liggen opgeslagen die dan door onze F 16’s moeten worden gebruikt. Op bevel van Washington.

De F 35

Maar er is meer. Terwijl onze politici zich praktisch éénparig uitspreken tegen die atoombommen in Kleine-Brogel ligt bij de regering het dossier voor van de vervanging van onze F 16’s. En in welke richting duwt men bijna geruisloos dit dossier? Naar de Amerikaanse F 35, de Joint Strike Fighter.

En wat is het argument dat men nu hoort ten voordele van die F 35 tegenover de andere kandidaten? Men wil kiezen voor de F 35 daar deze de enige van die vliegtuigen is die atoombommen kan vervoeren. En is daar in de meerderheid al openlijk ruzie over gemaakt? Heeft iemand bij de regering of de meerderheidspartijen publiek al protest geuit? Neen, het is er een doodse stilte.

Steven Vandeput - 3

Minister van Defensie Steven Vandeput zou heel simpel zijn veto kunnen uitspreken tegen de F 35 om reden dat die als enige der kandidaten voor de vervanging van onze F 16 atoombommen kan gooien. Zoals zijn voorganger die de F 16 kocht lijkt hij en zijn regering zich geheel in de passen in de nucleaire strategie van de VS. De nu mee door zijn regeringsmeerderheid gesteunde parlementaire motie ten spijt.

Dus terwijl de politici in het parlement luidkeels een motie goedkeuren tegen de atoombommen van Kleine-Brogel heeft men ondanks de publieke ontkenningen feitelijk in alle stilte reeds beslist de F 35 te kopen want die kan met atoombommen gooien.

De motie tegen de atoombommen is dan ook gewoon window dressing, schone schijn. Het toont mooi en lijkt dapper maar in wezen is dit niet serieus en gewoon slecht theater. De F 35 afwijzen om reden dat hij atoombommen kan vervoeren, dat zou een echt politiek beleid zijn. Wat nu voorligt is daarom ook gewoon hypocriet gelul.

Minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) en de regering Louis Michel (MR) hebben ditmaal heel simpel de kans om te tonen dat het hen met die motie menens is. Gewoon de F 35 van de competitie uitsluiten. Meer hoeft niet. Wedden dat ze die kans niet grijpen.

Willy Van Damme

Naschrift:

Er liggen namens de sp.a en Groen/Ecolo ook twee voorstellen klaar om dit in een wet te gieten en dit verwijderen van die kernbommen ook effectief te maken. De meerderheidspartijen willen dit echter niet goedkeuren. Wat toont dat de parlementaire motie die nu voorligt evenveel gewicht in de schaal gooit als wat bellen blazen. Men gaat in Washington dus eventjes de schouders ophalen.

Initiatiefnemer en parlementslid Dirk Van der Maelen (sp.a): “Ik heb al een tijd geleden een wetsvoorstel ingediend en daarna heeft ook Groen hiervan een exacte kopie gemaakt. Maar de meerderheid is tegen en de actie van de meerderheid in deze kwestie is dan ook gewoon window dressing.”

Bootvluchtelingen–roep Kadhaffi ter hulp

Elke simpele ziel met wat kennis van het dossier der Afrikaanse vluchttelingen en de Middellandse Zee kon je het zo vertellen dat wat nu gebeurt onvermijdelijk was. Libië met zijn lange kust is de ideale uitvalsbasis geworden voor honderdduizenden vluchtelingen. Met alle dodelijke gevolgen van dien.

Buffer

Waarom dat dit de voorbije jaren plots zo uitgroeide en sindsdien in crescendo ging is logisch en kon men zo verwachten. De buffer, de dijk die dit altijd tegenhield is immers weggenomen. En die buffer heet de regering van Moeammar Kadhaffi, de met steun van de EU vermoordde Libische president.

Met de man was in het verleden een overeenkomst gesloten waarbij hij in ruil voor wat politieke steun de Afrikaanse vluchtelingen die via zijn land per boot Europa wilden bereiken tegenhield. Het was niet fraai maar wat gezien de armoede in Afrika en de welvaart in Europa mede door een toegenomen mobiliteit onvermijdelijk was geworden. Europa wil de toevloed immers stoppen.

Moeammar Kadhaffi - 2

Op vraag van de EU zorgde de Libische president Moeammar Kadhaffi ervoor dat er amper bootvluchtelingen vanuit zijn land vertrokken (1). Maar desondanks moest men zo nodig de man laten vermoorden. Men zit nu met de gevolgen van die misdaad.

Afrika was door het westen in het kader van een neokoloniaal beleid in handen gestopt van allerlei kleptocraten genre Mobutu en de Gabonese familie Bongo die ervoor zorgden dat de grondstoffen tegen het prijsje in het westen raakte.

Zij kregen in ruil dan hun mooi percentje. Over het lot van de lokale bevolking trok men zich uiteraard niets aan. Behoudens dan wat schijnheilig klinkende woorden van de verantwoordelijken voor ontwikkelingshulp. Maar die Afrikaanse bevolking werd de voorbije decennia mobiel en trokken op reis zoekend naar beterschap. Onze straten kleuren dan ook elke dag zwarter. 

Daarom dat men in het verleden die wat stilgehouden overeenkomst met Kadhaffi sloot. Over Libische kampen met opgesloten Afrikaanse vluchtelingen hoorde of zag je dan ook amper iets. Evenmin raakten er verhalen over de mishandeling van die Afrikanen door Libiërs in onze pers. Er geraakten echter geen mensen vanuit Libië in zee en dat telde voor onze Europese regeringen.

Arabische Lente

Maar plots kwam daar die zogenaamde ‘Arabische Lente’ wat in wezen niets anders was dan een Amerikaanse en door de EU gesteunde poging om via agitatie en propaganda de regeringen in de seculiere Arabische landen omver te werpen en te vervangen door een ratjetoe van islamisten verbonden met de Moslimbroederschap of zelfs al Qaeda en het Saoedische salafisme.

Het gevolg was dat de spanning in al die staten toenam en er in een aantal landen zelfs burgeroorlogen ontstonden. Gelukkig hielden Tunesië en Egypte stand en mislukten de pogingen om ook Algerije aan te pakken.

Alleen in Libië, Irak, Syrië en nu Jemen is het volop oorlog en stromen die landen daarom deels leeg. Een gevolg van de westerse steun aan die salafistische opstandelingen. Maar Libië viel en met de dood van Kadhaffi klapte het land in elkaar in meerdere stadsstaten waar tot de tanden gewapende bendes met steun van Qatar, Turkije en Saoedi Arabië elkaar uitmoorden.

jihadisten - 6

Gesteund door allerlei op regionale macht uit zijnde oorlogsstokers als Turkije en Qatar is Libië herschapen in een groot oorlogsgebied waar alleen de macht telt van die bende met het grootste wapen.

Was Libië een land waar wonen, gezondheidszorg en onderwijs gratis waren en de bevolking de hoogste levenstandaard had van gans Afrika dan ligt dat land nu totaal in puin. Recent werd nu ook de Nationale Bank, beheerder van het vele oliegeld opgesplitst. En van de uitvoer van olie is er amper nog sprake. Het land wordt snel een pauper in handen van roversbendes.

Dat de mensen uit de regio dan de vele oorlogen, de repressie ontstaan door het destabiliseren van de regio en de schrijnende armoede in Zwart Afrika ontvluchten wekt geen enkele verbazing. Het is toch een typisch verschijnsel van elk levend wezen dat ze op zoek gaan naar beterschap. Zelfs de planten doen het en dus zeker mobielere wezens als de mens.

Guy Verhofstadt

De mensen die vluchten doen dat trouwens niet zomaar. Men riskeert hier immers zijn eigen leven en dat doet men maar als het bestaan werkelijk uitzichtloos is. De povere centjes van de familie afgeven aan onbekende figuren die hen een reis beloven naar het ‘paradijs’ doet men niet zomaar. En bovendien weten ze beter dan wie ook hoe gevaarlijk die reis is.

Dit is een menselijk drama dat in essentie een gevolg is van het Europese en Amerikaanse optreden die samen met hun vrienden in Israël, Qatar en Saoedi Arabië meenden de regio in brand te moeten steken en de kanker van het islamitisch sektarisme, het salafisme, voluit promoten.

Maar zolang er geen ‘Arabische Lente’ was en Kadhaffi de boel onder controle had was er voor de EU amper een probleem. En dan plots in 2011 begon in de stad Benghazi de opstand en wou men verhinderen dat Kadhaffi die opstand zou neerslaan. Er was volgens de EU immers een gevaar voor een bloedbad en dat wou men zogezegd verhinderen.

Figuren als de Franse zionist Bernard-Henri Levy en onze liberale ex-premier Guy Verhofstadt schreeuwden echter moord en brand want in hun optie dreigde hier een genocide en Europa moest die verhinderen, niet alleen met onze bommenwerpers maar ook met soldaten op de grond.

Bernard Henri Levy - 2

Opperzionist Bernard-Henri Levy was een van de hevigste pleitbezorgers voor de vernieling van Libië. Nu is het bij hem hierover merkwaardig heel stil. Terwijl Guy Verhofstadt (2), liberaal fractieleider in het Europees parlement, elke schuld ontkent. Hier roep Levy schaamteloos op om het ‘Syrische volk te helpen’. Zijn Israël steunt hier dan ook al Qaeda.

Dat laatste bleef echter beperkt tot enkele groepen specialisten, zogenaamde special forces, die deze jihadisten dan moesten leiding geven. En dus onder het mom van een VN-resolutie vernielde men Libië en werd haar president vermoord. De VN die in 1945 speciaal was opgericht om landen die werden aangevallen te verdedigen werd een instrument om die te vernielen.

Totale chaos 

Sindsdien is het land in totale chaos uiteengevallen met allerlei roverbendes die hun ideologie en godsdienst alleen maar gebruiken om te kunnen plunderen. Met landen als Turkije die via hen pogen om zo hun regionale macht uit te breiden.

En dus is er van een bewaking van de kustlijn geen echte sprake meer. Mensen die willen vluchten dienen die bendes te betalen om daarna dan het sop te kiezen in een door die bendes ter beschikking gestelde boot.

Recent nog kwam er een groep bootvluchtelingen in Italië aan wal waarvan er een aantal serieuze brandwonden hadden. Opgelopen bij het inschepen toen vermoedelijk bendes onder elkaar ruzie kregen over de van die sukkels ontvangen centen.

En nu zitten onze Europese politici met de miserie op hun dak. Ze hadden het zo kunnen vermoeden en er zullen, zeker weten, wel een aantal adviseurs hen toen ze Libië vernielden op gewezen hebben. Maar ja die politici leden aan een zware machtshonger en waren doof voor alle raad die hun machtshongerige pret zou kunnen bederven.

De reacties van onze politici in antwoord op al die drama’s op zee zijn er dan ook naar. Ze getuigen van hypocrisie, het verzwijgen van de waarheid of grossieren in asociaal zijn en domheid. Onze politici op hun best dus.

Met een Theo Francken (N-VA), Staatssecretaris voor Asiel en Migratie die stelt wel wat meer te willen doen als ook de andere Europese landen dat doen en daarbij zelfs pocht over de 1.400 (!!) door België gelegaliseerde Syriërs. Een sociaal mens zou beschaamd zijn, hij pocht.

Zwijgen over de oorzaak

Neem bijvoorbeeld Ivo Belet, Europarlementslid voor CD&V en gewezen VRT-journalist, die in De Morgen van maandag 23 april voorstelde om: “… nauw samen te werken met landen als Turkije, Tunesië en Egypte.” Over Libië zweeg hij in 1000 talen waaronder het Arabisch. Zoals trouwens praktisch gans de media zwijgt over de oorzaak voor dit drama: de moord op Kadhaffi.

Bootvluchtelingen - 3

Hoeveel bootvluchtelingen er in Libië klaar staan om te vertrekken is onduidelijk. Een minimumschatting lijkt 200.000 te zijn. Een Italiaanse ambtenaar had het zelfs over 1 miljoen. Niemand weet het natuurlijk. Dat het er echter veel zijn is overduidelijk. Er zou volgens bepaalde kranten in Libië zelfs een tekort aan boten zijn. Wat gezien de stroom asielzoekers natuurlijk geen verbazing wekt.

En dan is er Theo Francken die in diezelfde De Morgen stelt: “We moeten de strijd tegen de mensensmokkelaars opvoeren in samenspraak met de Noord-Afrikaanse landen. …. Zolang de conflicthaarden in het Midden-Oosten blijven bestaan, zullen we deze stroom zien komen.”

Maar het is Libië dat het probleem vormt en waar volgens sommigen honderdduizenden staan te trappelen om ook in een bootje richting Europe te stomen. En in Libië is er dankzij het geschreeuw van Bernard-Henri Levy, Guy Verhofstadt en onze regeringen geen centraal gezag meer. Met met wie moet men er dan gaan praten? Er is dankzij de EU niemand meer.

En de conflicthaarden in het Midden-Oosten zijn mede een gevolg van de Europese bemoeienissen en steun aan al die jihadisten. Typerend was het feit dat het Amerikaanse consulaat in Benghazi bewaakt werd door een aan al Qaeda gelieerde bende. Tot enkele leden ervan amok maakten en ambassadeur J. Christopher Stevens lynchten en doodschoten.

Belgische steun voor oorlog

Trouwens België doet helemaal niets om die conflicthaarden en oorlogen in het Midden-Oosten te stoppen. Integendeel, ze steunt ze. Zo bracht een uitgebreide handelsdelegatie met onze prinses Astrid onlangs een bezoek aan Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten, de geldschieters en wapenleveranciers van die salafistische bendes.

Het probleem werd er door onze regering voor zover geweten niet eens ter sprake gebracht. En van een stop van de wapenverkoop aan die landen was er helemaal geen sprake. Integendeel Didier Reynders (MR), onze minister van Buitenlandse Zaken, steunde er de bombardementen op Jemen en de vernieling van nog maar eens een Arabisch land.

In Het Laatste Nieuws van maandag 20 april had Didier Reynders wel al een ‘oplossing’ voor de huidige drama’s: “De komende uren en dagen zullen we moeten zien of er in Libië een échte regering kan komen… Dat is nodig om een partner te hebben in de strijd tegen de mensensmokkel.” De komende uren en dagen dus. Grapjas.

Christopher Stevens - 1

De Amerikaanse ambassadeur voor Libië J. Christopher Stevens werd vermoord door zijn eigen bewakers, een salafistische terreurbende. Eigen schuld dikke bult. Minister voor Buitenlandse Zaken van de VS was toen Hillary Clinton, kandidate van de Democratische Partij voor de presidentsverkiezingen in 2016.

Dit komt dan van een man die als minister van Buitenlandse Zaken mee hoofdverantwoordelijk is voor het vermoorden van de Libische president, het uitschakelen van de regering daar en het vernielen van het land. Het was niet alleen oerdom maar ook een oorlogsmisdaad waarvoor onze toenmalige regering en Reynders zelf mee tekenden.

Maar geen zorg na ‘rijp beraad’ hebben de minister van de EU dan besloten om alle boten die gebruikt werden door die vluchtelingen te … vernielen. Nou fantastisch, alsof die boten een soort van ferrydienst verzekerden tussen Libië en de EU. Veel verder kwam men gisteren bij de EU niet behoudens wat luidruchtig gekwaak. 

Inhoudsloos gewauwel

Verder wist onze Theo Francken te zeggen dat het een “complexe zaak” is en stelde de Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken Paolo Gentiloni dat: “De reputatie van de Europese Unie staat op het spel.”

Terwijl zijn Britse collega Philip Hammond op zijn beurt het op zijn klassieke agressieve Britse wijze aldus stelde: “Daarbij moeten ook de criminelen die deze handel beheren, gezocht worden.” Veel praatjes voor de vaak dus. Inhoudsloos gewauwel.

Maar men beloofde wel meer vluchtelingen op te nemen om Italië en Griekenland te ontlasten. Ook Francken deed die belofte. En intussen wil de Nederlandse VVD van Eerste-Minister Mark Rutte alle uitgeprocedeerde asielzoekers zonder welke steun of opvang dan ook desnoods op straat laten sterven. Kortom, de grote Europese ‘humanisten’ in al hun glorie.

Theo Francken - 5

Theo Francken, staatssecretaris voor Asiel en Migratie, weet behoudens inhoudsloze stoerdoenerij niets wezenlijks te zeggen. Van een oplossing voor dit probleem is er ook bij hem niets te horen. En verontschuldigingen voor een ook door zijn partij toen goedgekeurde oorlog tegen Libië is er al evenmin sprake. Povere politici is een (te) zachte uitdrukking. 

Syrië, geleid door wat diezelfde Rutte een monster noemt, heeft toen men vanuit Europa Israël hielp stichten honderdduizenden Palestijnse vluchtelingen opgevangen, nu al straks 70 jaar lang. En toen De VS met Nederlandse steun Irak binnenviel kon men nog eens honderdduizenden vluchtelingen opvangen. Maar volgens Rutte wordt Syrië geleid door een monster.

Koopt iemand voor die Europese politici eens een spiegel zodat ze kunnen zien hoe onmenselijk zij wel zijn? het is beschamend om Europees te zijn.

Willy Van Damme

1) Volgens een door De Standaard vandaag gepubliceerde statistiek vertrokken er in 2010, het laatste volle jaar dat Kadhaffi aan de macht was, vanuit Libië 4.500 bootvluchtelingen, in 2014 waren er dat al 170.760. Wel is niet duidelijk van waar die statistieken vandaan komen.

2) Dat Guy Verhofstadt niet terugschrikt voor het verkopen van grote onzin bleek al uit zijn Burgermanifesten, ook nu weer in een vrije tribune is het lachen geblazen. Zo schrijft hij vandaag in De Morgen: “Allereerst moeten asielzoekers een verzoek kunnen indienen bij Europese ambassades wereldwijd. Dat neemt meteen de noodzaak weg voor vluchtelingen om mensenhandelaars onder de arm te nemen….” Dus zo simpel is de oplossing. Toch volgens het liberale boegbeeld. Philippe Geubels zou het niet beter kunnen zeggen.

Steven Vandeput, het Belgisch leger, spionage en computerhacking

Volgens de Belgische minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) moet ons leger ook een afdeling cybercriminaliteit hebben, klaar om aanvallen via het internet af te slaan en zo onder meer te verhinderen dat anderen onze digitale communicatie en telefoonverkeer of saboteren of aftappen.

Een lovenswaardig initiatief waar de politie al een tijd mee bezig is en ook wel onze beide veiligheidsdiensten. Het zorgen voor de privacy en het beschermen van allerlei geheimen van bedrijven, personen en overheden is immers een kerntaak van onze veiligheidsdiensten.

De Mossad

Maar volgens Vandeput moet dat dus een soort vierde tak worden van het leger, naast het landleger, de zeemacht en de luchtmacht. Waarom het leger dit moet doen is natuurlijk DE vraag. Een vraag die je toen het uitlekte amper in de media hoorde stellen.

Een andere vraag die je feitelijk niet eens hoorde is wat te doen en hoe te werken? Geweten is bijvoorbeeld dat de grootste en allesomvattende cybercriminaliteit met absolute zekerheid komt uit de VS, Het Verenigd Koninkrijk en Israël.

Onze overheid werkte zeker in het verleden op het vlak van de telecommunicatie echter zelfs nauw samen met Israëlische bedrijven die gekend waren als zijnde een onderdeel van de Mossad, de Israëlische spionagedienst.

Steven Vandeput - 2

Minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) wil een nieuwe legereenheid speciaal ter bestrijding van de cybercriminaliteit. Of hij het voorbije half jaar al iets gedaan heeft rond het probleem met het massaal bespioneren door de VS, Israël en het Verenigd Koninkrijk van onze communicatie horen we geen sikkepit. Dus niets? Van een stevige defensie gesproken.

Deze is hier trouwens oppermachtig. Recente getuigenissen over de veiligheid op onze nationale luchthaven Zaventem leert ons dat niet onze politie maar de Mossad hier de bevelen geeft en desnoods indirect onze politieofficieren op het matje laat roepen. Een situatie die een democratische rechtsstaat die België beweert te zijn totaal onwaardig is.

En wat te doen als onze militairen van de afdeling cybercriminaliteit een ernstig geval van infiltratie van onze computer- en communicatienetwerken ontdekken waarvan de sporen leiden naar onze drie eerder genoemde ‘vrienden’. Als ze hun werk serieus nemen zullen ze die sporen al misschien op hun eerste werkdag vinden.

Russische spionnen

Maar we weten dat luitenant-generaal Eddy Testelmans, het hoofd van onze militaire veiligheidsdienst, een goede vriend is van Keith B. Alexander, toen de chef van het Amerikaanse National Security Agency (NSA). Het feit kwam aan het licht in een interview met Kristof Clerix van Mo-Magazine juist op het ogenblik dat de media vol stonden van de criminele activiteiten van die vriend van onze militaire veiligheid.

En die man en die organisatie moet dan onze cyberveiligheid gaan beschermen? Het is pure comedy een Raf Coppens waardig. Zolang die situatie niet met de grove borstel wordt aangepakt is het verhaaltje van Steven Vandeput over de bestrijding van cybercriminaliteit dan ook een goede Belgenmop, of moeten wij in zijn geval zeggen een Vlamingenmop?

Hoezeer we onze veiligheidsdiensten voor geen haar kunnen vertrouwen bleek weer eens recent toen diezelfde Kristof Clerix een nieuw verhaal over Russische spionnen in ons land openbaar maakte. Verhaal waarvan je mijlenver kon rieken dat het van de veiligheidsdiensten kwam.

Keith B. Alexander - 3

Generaal Keith B. Alexander tot vorig jaar chef van de N.S.A., en, zoals Testelmans zelf zegde, de goede vriend van Eddy Testelmans, chef van onze militaire veiligheid. Wat heeft Testelmans sinds het ontdekken van de massale spionage door de N.S.A. hiertegen al gedaan. Niemand lijkt het hem te vragen.

Deze ‘spionnen’ hadden hun Belgisch paspoort gekregen via een Belgische consul. Met voldoende gegevens over deze diplomaat zodat veel mensen hem zo konden identificeren. Men gaf immers het jaar en plaats van zijn post in het buitenland. Wel eigenaardig is dat er, nog steeds volgens dit verhaal, al sinds 2012 officieel een informatief gerechtelijk onderzoek over de zaak loopt.

Dus na drie jaar is er nog geen stukje aanwijzing dat dit verhaal reëel is want anders had het parket hier al een onderzoeksrechter aangesteld om een effectief strafonderzoek te laten doen. Dit terwijl de informatie ongetwijfeld komt van de veiligheidsdiensten waarvan je toch wat serieus werk mag verwachten.

Eenzelfde indianenverhaal lanceerde diezelfde journalist al eerder. Ook hier was de Belgische diplomaat zo identificeerbaar en ook hier liep er jaren nadien nog steeds alleen maar een informatief onderzoek. We horen trouwens sindsdien niets meer over deze zaak. Waarom? Omdat er heel waarschijnlijk niets is, behoudens de leugens van onze spionnen.

Voedselbanken en de F16’s

Maar het is natuurlijk leuk verhalen over Russische spionnen te schrijven op een ogenblik dat de VS en haar loopjongens bij de Europese veiligheidsdiensten en ongeziene moddercampagne voeren tegen Rusland.

Maar wat we nodig hebben is degelijke informatie, degelijke veiligheid en geen verzinsels die tot nader orde onschuldige mensen enorme schade toebrengt. Kunnen die diensten en die journalisten hiermee eens stoppen. Het is schandelijk. Die mensen hebben toch recht op respect en privacy.

Veiligheidsdiensten zijn als bron zoals al eeuwenlang gebleken is geheel onbetrouwbaar, ze zijn niet alleen bijna steeds betrokken partij maar ook gekend voor hun vele leugens. Misleiden is nu eenmaal altijd al een van hun kernactiviteiten.

En dan is er de vraag waarom ons leger überhaupt al die nieuwe gevechtsvliegtuigen en fregatten nodig heeft. Voor wat? Is er na het vernielen van Afghanistan, Libië en Joegoslavië dan misschien nog een nieuw land dat we voor rekening van Israël en de VS moeten gaan vernielen? Want alleen daarvoor dienden onze F16’s tot heden.

F 16 - 4

Miljarden euro’s voor de opvolger van onze F 16’s wil Vandeput al wel voorzien. Geld om de armoedebestrijding reëel te maken is er niet. En welk land gaat men met de opvolger van die F 16 dan ditmaal vernietigen? Wie wordt het nieuwe Libië?

Maar voor Vandeput is dit miljarden euro’s dikke boodschappenlijstje een must. Moeilijker ligt het duidelijk met de armoedebestrijding. Voor die armen heeft niemand bij onze vele regeringen een boodschappenlijstje, hooguit enkele symbolische pleisters op een houten been. Behoudens dan een immer snelgroeiende lijst met pesterijen.

Voor Vandeput & Co mogen de rijen aan de voedselbanken desnoods kilometers lang worden. Voor de N-VA zijn dit toch alleen maar profiteurs. En die moet men straffen. En ook de andere regeringspartijen doen hier flink aan mee.

Het was toch Marc Leemans, baas van het christelijke ACV, die stelde: “De vakbonden zijn nog de enige organisatie in dit land die de gewone mens steunen. In de regering is er niemand meer”. Zelden zo’n hard verdict gehoord over deze regering en ook over de CD&V.

Willy Van Damme

Syrië – Journalisten geven leugens toe

Het was groot nieuws toen in December 2012 drie Amerikaanse journalisten verbonden aan het Amerikaanse televisienetwerk NBC in Syrië ontvoerd werden. De zoveelste groep van perslui die ginds of beschoten of ontvoerd werden.

NBC wist het

Naar het toen rondgaande verhaal stelde werden de drie journalisten, Aziz Akyavas, Richard Engel en John Kooistra ontvoerd door de Shabeeba, volgens onze media toen een in gruwel grossierende aan het ‘regime’ van president Bashar al Assad verbonden bende. Het bevestigde voor onze massamedia en haar licht gelovige lezers voor de zoveelste maal dat Assad inderdaad een monster was.

Nu is gebleken dat niet die gruwels van een Shabeeba voor die kidnapping verantwoordelijk waren maar de Valkenbrigade van Noord Idlib, een groep geleid door Azzo Qassab en Shukri Ajoej. Twee mannen die volgens een verslag in The New York Times van vandaag (1) beruchte misdadigers waren die zich specialiseerden in het ontvoeren, moorden en plunderen. 

Ze waren ook verbonden met het zogenaamde Vrije Syrische Leger, voor onze media en westerse politici de helden die Syrië gingen bevrijden van dat monster genaamd Assad om er dan een (sic) vrij, welvarend en democratisch Syrië van te maken. Een soort paradijs op aarde.

NBC journalisten Aziz Akyavas (links), Richard Engel en John Kooistra

Aziz Akyavas (links), Richard Engel en John Kooistra, drie als journalisten vermomde bedriegers. Een van de vele.

Nu is ook gebleken dat men bij NBC al ten tijde van de ontvoering de ware achtergrond van de zaak kende en zelfs wist in welk gebouw ze gevangen zaten maar bewust dus zat te liegen. Ook was gans hun zogenaamde bevrijding een opgezet spel en gebeurde ze om zo de relaties van die bendes met de VS niet te bruuskeren.

Volgens de persverslagen toen stierven er bij de gewapende bevrijdingsactie zelfs twee doden. Nu is gebleken dat de ‘bevrijding’ het werk was van een neef van Shukri Ajouj die om het echt te doen lijken gewoon enkele schoten in de lucht afvuurde.

Sectair conflict

De Shabeeba was op zeker ogenblik een van de uit Syrië komende gruwelverhalen waarin ngo’s zoals Human Rights Watch en journalisten als Jorn De Cock in De Standaard gretig mee zwaaiden. Het was volgens die perslui een sjiitische militie die voor niets terugschrikte en zich ook specialiseerde in onthoofdingen.

Ze wisten dat die rebellen van het Vrij Syrische Leger al van in het prille begin van de opstand in maart 2011 mensen onthoofden en staken dat dan maar heel bewust in handen van een niet eens bestaande militie van Assad fans, liefst ook een sectaire.

De bedoeling was immers die oorlog om Syrië niet als een ordinaire machtsstrijd voor te stellen maar als een puur sectair conflict, sjiiet versus soenniet. Iets wat men bijvoorbeeld bij het persbureau Reuters nu ook bewust doet met de oorlog om Jemen.

De VS, Israël en haar bondgenoten wilden immers het Midden-Oosten in brand steken door een voordien amper bestaande tegenstelling uit te vergroten. De strategie der spanning. En dus speelde de pers hier haar opgedragen rolletje. Je hoort trouwens in de media al twee jaar niet meer spreken over die Shabeeba. Hun propagandawaarde is blijkbaar nul geworden.

Rudi Vranckx

Het verhaal doet denken aan onze eigen VRT-journalisten Rudi Vranckx en Jens Franssen die midden januari 2012 in de stad Homs verzeilden in een betoging van Assad aanhangers. En toen deze betogers beschoten werd en een van die journalisten daarbij het leven verloor staken ze het op het Syrische leger.

Ake Sellstrom - 2

Tijdens zijn persconferentie over hun rapport betreffende de serie gifgasaanvallen in Syrië noemde Ake Sellstrom, hoofd van de VN-missie die onderzoek deed naar die aanvallen, de beweringen van C.J. Chivers in The New York Times over die gifgasaanval van 21 augustus 2013 leugens. Juist zoals Chivers nu NBC over Syrië leugens verwijt.

En alhoewel een Frans gerechtelijk onderzoek en twee van de Arabische Liga de schuld op de rebellen staken – wat gezien de aanslagen gericht waren op een betoging van Assad fans toch logisch lijkt – bleef Rudi Vranckx ook maanden later nog de schuld op Assad steken.

Het verhaal van NBC toont nogmaals aan hoezeer de westerse massamedia over zaken als Syrië in wezen niets anders zijn dan groothandelaars in leugens. Men moet dan ook al erg naïef of dom zijn om die media te geloven. Maar naïviteit en domheid zijn geen misdaden, de lezers bewust bedriegen zoals met NBC is wel een ander paar mouwen.

Willy Van Damme

1) The New York Times, Ravi Somaiya, C.J. Chivers en Karam Shoumaliapril  ‘NBC News Alters Account of Correspondent’s Kidnapping in Syria’  http://www.nytimes.com/2015/04/16/business/media/nbc-news-alters-account-of-correspondents-kidnapping-in-syria.html?ref=world&_r=0.

Het leuke aan dit verhaal van The New York Times over de Syrische leugens van NBC en de collega’s daar is dat het mee geschreven is door de ex-militair C.J. Chivers. Dit was de man die begin september 2013 zonder aarzelen de nabij het presidentieel paleis in Damascus gelegerde Presidentiële Garde aanduidde als de daders voor die aanval met het zenuwgas sarin nabij Damascus van 21 augustus 2013.

In december 2013 maakte Ake Sellstrom, hoofd van de VN-onderzoekscommissie naar die gifgasaanval, gehakt van diens beweringen. Waarna de krant zich ietwat later voor haar leugens verontschuldigde. Zichzelf kwaliteitskrant noemende dagbladen als De standaard blijven echter die leugens verspreiden.

Dat verhaal van The New York Times over NBC is dan ook dat van de ketel en de pot. Met als vraag: Wie is de beste en grootste leugenaar?

De arrogantie en onbeschoftheid van VVD’er Halbe Zijlstra

In zijn column “Deal met Iran is juist riskant en onzeker” over het akkoord tussen de VS en Iran dat verscheen in de NRC van 8/4/2015 toont Halbe Zijlstra zijn slaafse onderdanigheid aan de Israëlische agressor, niet toevallig de enige kernmogendheid in de regio.

De heer Zijlstra zou na het steunen door zijn Nederlandse regering van de vernietiging van Irak, Libië en Syrië beter zwijgen en zich verontschuldigen voor de zeer vele honderdduizenden mede door zijn beleid veroorzaakte doden en gewonden. Hij zou dan ook beter de politiek verlaten om deze over te laten aan mensen die wel om een mensenleven geven.

Dat de man dan nog de lef heeft te spreken over mensenrechten en de nood aan vrede is dan ook zowat het toppunt van onbeschaafdheid en grofheid, niet alleen tegenover de mensen in het Midden-Oosten, maar ook tegenover de Nederlanders.

Die oorlogsvoering en slachtpartijen gebeurden immers op kosten van de Nederlandse belastingbetaler. Een gevolg van zijn optreden. Dit beleid creëerde  bovendien op een enorme schaal allerlei salafistische jihadisten. Wat ook de veiligheid van de Nederlandse bevolking in gevaar bracht. Een feit waarvoor hij als VVD’er mede verantwoordelijk is.

In Mali al Qaeda gaan bestrijden en dan goede vriendjes zijn met een land als Saoedi Arabië, financier en ideologische bron voor Al Qaeda, ISIS en andere salafistische terreurgroepen. Misschien moet Zijlstra aan die ongerijmdheid van het Nederlandse regeringsbeleid eens een column wijden.

Bovendien is het geweten dat Nederland bewust meehielp bij de ontwikkeling van de Pakistaanse atoombom. Als er dan al een land voor het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie zou moeten verschijnen dan is het zeker niet Iran dat zich altijd strikt aan de regels hield, maar Nederland zelf.

Willy Van Damme

Lezersbrief aan de NRC

Professor Tom Sauer over de ‘Iraanse kernwapens’

Tom Sauer schrijft in zijn opiniestuk “Iran: een overwinning van de diplomatie” in De Morgen van 4 april: “Twaalf jaar geleden ontwaakte de wereld met het nieuws dat Iran in het geheim kernwapens aan het maken was.” Een bewering die bewijst dat hij van het dossier amper iets af weet.

Op 14 augustus 2002 hield een zekere Alirezak Jafarzadeh in de VS een persconferentie waar hij vertelde dat Iran bezig was met de bouw van installaties voor het verrijken van uranium in Natanz en Arak.

Niemand uit regeringskringen in de VS of zelfs Israël heeft toen of nadien ooit gezegd dat Iran kernwapens aan het maken was. Het verhaal is steeds geweest dat Iran mogelijks de intentie had om die nucleaire technologie te verwerven om kernwapens te kunnen maken. Een hemelsbreed verschil met zijn stelling dat Iran toen in 2002 kernwapens aan het maken was.

Iran heeft toen het die installaties bouwde trouwens zelfs geen enkele regel van het IAEA (het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie) overtreden. Ze moest die bouw immers pas zes maanden voor het ervan in gebruik nemen aan het IAEA melden. Arak is trouwens nog steeds niet operationeel.

Van een professor Internationale Politiek aan de UA die over die materie al herhaaldelijk stukken schreef mag je enige dossierkennis verwachten. In zijn geval blijkbaar niet.

Willy Van Damme

Lezersbrief aan De Morgen over het opiniestuk van Tom Sauer ‘Iran: een overwinning van de diplomatie’ in De Morgen van 4 april 2014.

Het kernakkoord met Iran–De begrafenis van Bush & Cheney

Zoals te verwachten is er tussen tussen Iran en de zogenaamde P5 + 1 een akkoord gesloten over het Iraanse nucleaire programma. Een erg goede zaak die een boel spanning en vooral misverstanden uit de weg helpt ruimen. De P5 + 1 zijn de vijf permanente leden van de VN-Veiligheidsraad, zijnde de VS, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, China en Rusland. Het andere lid is Duitsland. Merk op dat Japan niet vertegenwoordigd is. Het is nochtans economisch zeker zo belangrijk als Duitsland.

De aanvallen van 11 september 2001

Het in het hotel Beau Rivage in het Zwitserse Lausanne gesloten pact begraaft eindelijk het door de Amerikaanse vicepresident Dick Cheney en president George W. Bush eerder in 2001 uitgestippelde beleid voor het Midden-Oosten dat de regio een feitelijk onvoorstelbaar pak ellende bracht met o.m. de bezetting van Irak. Het zorgde voor vermoedelijk meer dan 1 miljoen doden.

Wat er in die periode juist allemaal achter de schermen in Washington gebeurde is ook nu nog niet geheel duidelijk. Zeker is dat de aanvallen op het World Trade Center in New York en het Pentagon van 11 september 2001 gebeurden met hulp van Saoedi Arabië en dat de VS er zelf ongetwijfeld bij betrokken was. Dat staat vast.

Onderhandelaars verdrag over Iraanss uraniumverrijking - Lausanne - 2 april 2015

Na dagenlange onderhandelingen aan een stuk bereikte met op 2 april in Lausanne eindelijk een akkoord over het Iraanse nucleaire programma.

Die terreurdaden waren het startschot voor de aanval op Afghanistan eind 2001 en op Irak in 2003. En dat Israël hier mee achter het stuur zat hoeft men niet te betwijfelen. Zoals Allan Greenspan, de vroegere voorzitter van de Federal Reserve, de Amerikaanse nationale bank, in zijn memoires schreef gebeurde die aanval op Irak om reden van de olie en daarnaast vooral om Israël te dienen.

Sektarisme voeden

Het is geen toeval of dwaasheid van de VS geweest om daar in Irak vrienden van Iran aan de macht te brengen en gelijktijdig alle nationale instellingen te vernielen. Het idee was duidelijk om Irak voor veel jaren onstabiel te maken en mede zo de kansen op groot sectair geweld in het Midden-Oosten te laten toenemen.

Nooit waren er in de regio veel grote problemen geweest tussen soennieten en sjiieten en nu al meer dan tien jaar wel. De geschillen voorheen waren vooral tussen het Perzische (Iraanse) rijk, het Ottomaanse en de aspiraties van allerlei Arabische clans en later staten. Meer niet.

Onder invloed van het Saoedische salafisme nam het sectaire geweld de voorbije tien jaar in de regio echter steeds meer toe. En het Huis van Saoed werkt nauw samen met Israël, zelfs al lijken het ogenschijnlijk aartsvijanden. Joden mogen officieel Saoedi Arabië zelfs niet eens binnen.

Alirezak Jafarzadeh

Het is in de periode van de nasleep van die aanvallen van 11 september 2001 dat men in de VS plots ‘ontdekt’ dat Iran plannen aan het uitwerken is om aan nucleaire verrijking te doen. Een tot dan toe nobele onbekende Alirezak Jafarzadeh stapt op 14 augustus 2002, het jaar na de aanval op het WTC en het Pentagon, met een ogenschijnlijk erg schokkend verhaal naar de wereldpers.

Volgens zijn toenmalige verklaring werkte Iran in het geheim aan een kernverrijkingsprogramma en wil het de atoombom bemachtigen. Hij vertelt daarbij over de bouwplannen in Natanz en Arak die, stelt hij, een overtreding zijn van het door Iran ondertekende verdrag tegen de verspreiding van kernwapens.

Mahmoud Ahmadinejad in Natanz

Hier de vorige Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad op bezoek in de uraniumverrijkingsinstallaties van Natanz. Voorgesteld als een bloeddorstige extremist en antisemiet was het de man met wie de VS in 2013 in het grootste geheim begon te onderhandelen. Blijkbaar was hij toch niet zo bloeddorstig als Washington toen nog in het openbaar verklaarde.

En zoals westerse politici en de westerse massamedia als een hersenloze massa achter het verhaal over de massavernietigingswapens van Irak liepen zo ook loopt diezelfde groep zonder nadenken achter dit Iraanse verhaal.

Had men eventjes nagedacht, het kritisch bekeken dan had men geweten dat hier helemaal niets aan de hand was. Iran was inderdaad bezig met de bouw van installaties in beide steden, een voor de verrijking van uranium in Natanz en een voor de productie van zwaar water in Arak.

Regelgeving IAEA

Maar Iran hoefde over die bouwprojecten toen publiek nog helemaal niets te zeggen. Dat moest het maar doen zes maanden voor ze operationeel werden. Het staat zo in de regelgeving van het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie (IAEA) in Wenen. En die regelgeving is publiek gekend. Men moet het natuurlijk wel willen lezen.

Maar Bush & Cheney waren helemaal niet geïnteresseerd in de feiten of wat voor regelgeving ook. Het kwam er voor Bush & Cheney, en voor hun Israëlische en Saoedische vrienden, op aan Iran zwart te maken, klaar om zoals Irak en Afghanistan aangevallen te worden en vernield.

En dus stelde men het in de VS voor alsof Iran bezig was om atoombommen te maken en een zéér groot gevaar was voor de regio, Israël en de wereldvrede. Een land wiens leiders men liefst de nek moest omwringen zoals men dat dan later met Saddam Hoessein en Kadhaffi deed.

Maar men was in Washington voorzichtig. Zo stelde men dat men vermoedde dat Iran de technologie wou verwerven om mogelijks een kernwapen te maken. Sluw gezien natuurlijk want probeer maar eens te bewijzen dat je die bedoeling niet hebt. Het gaat uiteraard niet, nooit. Maar om zoiets te bedenken heb je natuurlijk PR-bureaus.

Moedjahedien e-Khalqn

Nu is geweten dat Alirezak Jafarzadeh door Bush en Cheney is gebruikt om een bepaald verhaal te lanceren, dat van het op kernwapens beluste Iran. Jafarzadeh, een in Iran geboren Amerikaan die minstens sympathiseerde met de Iraanse terreurbeweging Moedjahedien e-Khalq, beweerde die info via die groep en hun Iraans netwerk te hebben gekregen.

Khamenei als atoompaddenstoel - Cartoon - The Times - 26 novemb

Een cartoon van 26 november 2014 uit de Britse krant The Times die typerend is voor de (sic) informatie die men in de westerse media ooit over Iran verspreidde. Ayatollah Ali Khamenei als een nucleaire paddenstoel. The Times is niet toevallig een der laatste grote westerse kranten die met modder naar Iran blijft gooien. Zelfs nu nog. Ze is dan ook eigendom van Rupert Murdoch.

Een leugen bleek, de info kwam van de Amerikaanse en Israëlische veiligheidsdiensten die perfect wisten wat er in Natanz en Arak aan de hand was. En uiteraard kenden zij ook de regels van het IAEA. Maar daarover ging het niet. Washington wou namelijk nog meer oorlog en dus gaf men die groep, die voor de VS officieel een stelletje terroristen waren, dit materiaal om mee te stoefen.

Alirezak Jafarzadeh mag dan misschien wel verbonden zijn met een groep die de VS als gevaarlijke terroristen zag, men legde hem geen strobreed in de weg. Integendeel want de man maakte nadien een mooie carrière en werd zelfs journalist bij Fox News, de ultraconservatieve televisiezender van Rupert Murdoch die mede met Saoedisch geld werd uitgebouwd en die trouw Israël steunt.

En de media en onze politici namen die verhaaltjes voor waar, ook nu nog steeds. Nog geen seconde stond men er bij stil.  En dit bijna 13 jaar lang. Fantastisch. Maar Iran deed op dit vlak niets fout. Het echte maar verhulde probleem was dat het in de kwestie van Palestina dwars lag en daarom verder zwart werd gemaakt. Elk verzet tegen Israël moest gewoon kapot.

Vijanden van Israël

Het is geen toeval dat iedereen in het Midden-Oosten die Israël vijandig gezind is van de westerse regeringen en hun media de stempel van terrorist of dictator krijgt. Hamas, Hezbollah, Assad en de Ayatollahs, allen vertegenwoordigen zij het kwaad die het goede wil vernielen.

Rond 2013 keerde echter het tij en begon de VS die ruzie over de Iraanse kernverrijking op te bergen. Eerst in het uiterste geheim in de woestijnstaat Oman, gekend om zijn goede relaties met Iran, later in het openbaar in Zwitserland. Al naar gelang de bron, The Financial Times of Associated Press, begonnen de gesprekken in Oman of eind 2012 of begin 2013. Dus nog onder de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad.

Het is ook geen toeval dat de VS na de gifgasaanval bij Damascus van 21 augustus in september 2013 plots besloot om Syrië niet te bombarderen. Tot woede van Saoedi Arabië en Israël en ook, opvallend, Frankrijk dat verworden is tot de spreekbuis van de Saoedi’s en Israël. Alles wat nu in deze regio gebeurt hangt gewoon aan elkaar.

De bevolking voorbereiden

Het duurde echter tot eergisteren 2 april, dus ongeveer 2 jaar, om van die geheim begonnen onderhandelingen dit concreet verdrag te maken. De reden voor die lange duur is simpel: Men moest wereldwijd de publieke opinie klaar maken. En dus speelde men ook hier nog maar eens diplomatiek theater. Zij het van de betere kwalitatieve soort.

Hassan Rouhani - 6

De Iraanse president Hassan Rouhani. Wie de foto’s op zijn Twitteraccount bekijkt, wat pure propaganda is, en die in de westerse media ziet een opvallende gelijkenis. Het is overal die lieve opa.

Sinds 2002 verkoopt de VS immers het verhaal van met atoombommen spelende ayatollahs die de wereldvrede en het geliefde Israël bedreigen. En nu plots mogen die stoute Iraanse jongens verder werken aan hun kernverrijkingsplannen. Hoe in ‘s hemelsnaam maak je dat aan je onderdanen wijs?

Om dat verklaarbaar te maken was het nodig om eerst de publieke opinie te kneden. En dat gebeurde dan ook in alle stilte, zoals het hoort bijna onopgemerkt. Gedaan is herrie rond de Groene Revolutie van 2009 toen men ter gelegenheid van de Iraanse presidentsverkiezingen de bestuurders van dit land voorstelde als een stelletje terreur zaaiende fanatici die plezier scheppen in het moorden en folteren.

Sympathieke Iraniërs

Typerend bijna was de recente televisiereportage over het land op de NPO met Thomas Erdbrink, de Nederlandse correspondent in Tehran die werkt voor de NRC en The New York Times. Het werd een vrij sympathiek beeld van een land waar natuurlijk alles niet goed gaat maar waar het toch ook weer niet slecht is om te leven. Een merkwaardige poging van onze media tot realisme.

Typerend waren ook de persfoto’s die de voorbije maanden verschenen van de Iraanse president Hassan Rouhani en diens minister van Buitenlandse Zaken Mohammad Javad Zarif die men beiden zo afschilderde als zijnde sympathieke steeds breed glimlachende heren, de perfecte gentlemen en figuren die men best wel als opa zou willen.

En als er verhalen over wanpraktijken over de regio in onze media verschijnen dan is dat over… Qatar en Saoedi Arabië. Vroeger toen Iran een pedofiel opknoopte begon men onmiddellijk in onze media met een campagne over de discriminatie van Iraanse homo’s. Nu niets meer. Het kan verkeren is een wijsheid die ook al de Nederlandse schrijver Gerbrand Adriaenszoon Bredero kende.

Maar dankzij onder meer het Pentagon die een zoveelste oorlog niet alleen niet zag zitten maar ook niet aankon, werden de oorlogsplannen van Bush & Cheney na een interne revolte begraven. Nu in Lausanne begroef men de rest van dit beleid met zijn As van het Kwade. Feitelijk was dit aspect ervan een anachronisme geworden, een overblijfsel uit de periode van Bush & Cheney.

Opiniepeiling

Maar dat laatste deel van dit beleid opdoeken ging nu. Zo toonde een recente opiniepeiling dat een overgrote meerderheid van de Amerikaanse bevolking achter dit verdrag met Iran staat. De mediacampagne wierp dus zoals te verwachten was haar vruchten af. De Republikeinen in de VS pogen van die zaak een partijpolitiek spelletje te maken maar lijken daardoor geen kans te hebben.

Koning Salman met televisieprediker Zakir Naik

De Saoedische koning Salman mag dan wel eens glimlachend een Amerikaans politicus ontmoeten, hier staat hij te pronken met een andere vriend, de Indiër Dr. Zakir Nalk. Die stelde dat hij aan de kant staat van diegenen die de VS aanvallen want de VS  is ‘s werelds grootste terrorist. Hij krijgt hier ‘s lands grootste onderscheiding die voor zijn ‘dienst aan de islam’.

Ze zullen er de presidentsverkiezingen van 2016 niet mee winnen, integendeel. Vermoedelijk zullen ze wel nog veel herrie maken maar daar zal het bij blijven. Ze gaan bijna zeker in het parlement wel een wet tegen dit verdrag stemmen maar Obama zal zijn veto gebruiken en daarmee zal de kous af zijn. Het is een politiek spelletje, een achterhoedegevecht.

Uiteraard dient dit verdrag tegen officieel 30 juni in verder detail nog uitgewerkt te worden maar dat lijkt geen enkel serieus probleem meer te vormen. Natuurlijk kan er in een later stadium nog veel gebeuren. Zo kan een volgende Amerikaanse regering een nieuwe Alirezak Jafarzadeh tevoorschijn toveren die dan komt met een ander ‘schokkend’ Iraans verhaal.

Je weet met de VS immers nooit. Ooit vernielde men zo een akkoord met Noord-Korea over hun kernprogramma dat inderdaad gericht was op de bouw van een kernwapen. Het resultaat is dat Noord-Korea nu wel een atoomwapen heeft en uit het IAEA stapte. Zodat controles wegvielen. Van een flater gesproken.

Hoever dit voor de regio gevolgen gaat hebben valt nu nog te bezien. De VS gaat Israël zeker niet laten vallen, verre van. Maar wat we vermoedelijk frequenter gaan zien is het nemen van meer afstand van zowel Israël als Saoedi Arabië. En dit ook wederzijds.

Een evolutie die al een tijd goed merkbaar is. Zo kreeg een zekere Dr. Zakir Nalk, een islamitisch theoloog, vorige maand in Saoedi Arabië van koning Salman ‘s lands hoogste onderscheiding. Een man die de VS “de grootste terrorist” noemde die men mag aanvallen en voor wie dans en muziek best verboden worden.

Tikrit

Typerend zijn de gevechten rond de Iraakse stad Tikrit. Die was door de Islamitische Staat van Irak en Al Sham (ISIS) sinds ongeveer juni bezet en werd enkele dagen geleden bevrijd. Het was vooral het werk van milities die buiten het reguliere leger vielen en behoorden tot allerlei sjiitische clans.

De door ISIS bezette stad werd begin maart met steun van lokale groepen aangevallen en al na enkele dagen omsingeld en deels bevrijd. Alleen in het stadscentrum zelf en in enkele wijken bood ISIS nog enkele weken weerstand. De VS bleven in de zaak geheel afwezig. Tot men vanuit de Iraakse regering na lang aarzelen de Amerikaanse luchtmacht toch ter hulp riep.

En dan begon de herrie. In Irak zijn massa’s er van overtuigd dat de VS ISIS nog steeds blijft steunen en zelfs bewapenen. Met als gevolg dat met het verschijnen van de VS op het strijdtoneel in Tikrit, de milities die grotendeels het werk deden protesteerden en niet meer wilden vechten tot de VS haar vliegtuigen terugtrok.

Qassem Soeleimani - 1

De Iraanse generaal Qassem Soeleimani die een grote rol speelde bij de successen van zowel het Syrische als Iraakse leger en in het Midden-Oosten op veel plaatsen enorm populair is. Hij vecht in Irak samen met de VS. Voorheen was hij voor Washington een van ‘s werelds gevaarlijkste terroristen.

In de VS klonk echter juist het tegenovergestelde. Daar stelde men dat men eerst het vertrek van die milities eiste voor men wou tussenkomen. Het gevolg was dat die milities zich plots terugtrokken. Pas toen die milities toch terugkeerden en de VS gewoon bleef verder bombarderen wijzigde de toestand in Tikrit bliksemsnel. Al na een paar dagen viel de rest van het stadscentrum.

Qassem Soeleimani

Bovendien was een van de leiders van de aanval op Tikrit de Iraanse generaal Qassem Soeleimani die dus mee met de VS zorgde voor de bevrijding van die grote stad. Maar Soeleimani mag volgens een VN-resolutie die er kwam op vraag van de VS zijn land niet eens verlaten. Juist zoals Iran van de VN ook geen wapens mag uitvoeren dus ook niet naar Irak. De VS keek gewoon de andere kant op. Erg simpel.

Nu met het akkoord van Lausanne kan de stoet van westerse ministers, diplomaten, perslui en zakenmensen naar Iran echt op gang komen. Iran is economisch een grootmacht die ook technologisch veel te bieden heeft. De druk vanuit het Amerikaanse bedrijfsleven op de Amerikaanse regering om de handel met Tehran te hernemen zal dan ook enorm toenemen. Tot ze onhoudbaar wordt en Washington ook hier toegeeft.

Tot woede van Israël en Saoedi Arabië. Hun hoop dat de VS op hun vraag Iran ging vernietigen is echter in rook opgegaan. En de media? Ach, als hersenloze kippen liepen ze de leugens van Bush & Cheney achterna, eerst de Iraakse massavernietigingswapens en dan de Iraanse atoombom. Ze gaven zich allen een brevet van onbekwaamheid. Dertien jaar lang!

Willy Van Damme

Het drama van Steve Stevaert–De zwakheid van de mens

Onderstaande tekst werd in 2011 geschreven maar raakte toen niet geplaatst. Ze is wel belangrijk omdat het zowat de enige tekst is die over de zakelijke activiteiten van Steve Stevaert ging. Ze toonde een man die na zijn periode als succesvol cafébaas en politicus de politiek links had laten liggen om in het zakenleven te gaan. Hij had de geur van het geld geroken.

Opmerkelijk was dat hij zijn nochtans zeer goed betaalde en prestigieuze en invloedrijke baan van Limburgs provinciegouverneur links had laten liggen om dan in het zakenleven te duiken. Met zakelijke activiteiten in o.m. Vietnam en Cambodja waar hij mee betrokken was bij de uitbouw van de haven van het Vietnamese Haiphong en bij een windmolenpark in de Cambodjaanse haven Sihanoukville.

Vooral echter zijn activiteiten voor het Nederlandse Dela, de uitvaartverzekeraar, crematoriumbeheerder ven begrafenisondernemer, sprongen toen in de ogen van vele waarnemers van de uitvaartsector en van die politici die met de zaak bezig waren. En ze konden zijn optreden hier maar weinig appreciëren.

Binnen de sp.a was hij dan ook voor velen bijna persona non grata, een ritselaar die voor Nederlandse mooipraters – Zoals blijkt uit studies verkoopt Dela peperdure verzekeringen – de kastanjes uit het vuur haalde. Met als vraag waarom. Zelfs in zijn eigen Limburg ving hij bot. Lommel met burgemeester en partijgenoot Peter Van Velthoven weigerde met hem en Dela voor de bouw van een crematorium in zee te gaan.

Zelfs Hasselt met burgemeester Hilde Claes (sp.a), dochter van Willy Claes (sp.a) die Stevaert ooit had ontdekt, ging dwars liggen in de kwestie van het Hasseltse crematorium, eigendom van Dela. Er zijn nu zelfs plannen om de boel te onteigenen. Sinds het schrijven van dit artikel is het trouwens verder neerwaarts gegaan met de crematoria van Dela.

Steve Stevaert - 3

Steve Stevaert was als politicus een der succesvolste van zijn generatie. Cafébazen moet om te slagen veel emotionele intelligentie hebben. Hij beschikte daarover en kon zo de stemming bij de kiezer uitermate goed inschatten.

Zo is het crematorium in het Brabantse Zemst nu operationeel, is Vilvoorde gesloten, is Holsbeek in dienst en zijn de voorbereidingen voor gemeentelijke crematoria in Aalst, Oostende en Lommel ver gevorderd. Alleen  het crematorium van Brugge blijft binnen het imperium van Dela voorlopig nog geheel overeind. Maar het moet wel opboksen tegen Oostende en Kortrijk. Haar lucratief West-Vlaams monopolie is definitief weg.

De man was als politicus bijwijlen geniaal en zijn beleid o.m. op het vlak van mobiliteit was een voorbeeld voor anderen. Hij was ook succesvol maar blijkbaar kreeg de mammon, het geld, hem zo sterk in de greep dat hij er in de ban van raakte. Of dat ook zo met vrouwen was is mij onduidelijk en over die rechtszaak zal ik mij zeker niet uitspreken.

Tijdens het onderzoek voor dit artikel belde ik ook met Steve Stevaert en toen bleek hoe bang de man was. Anderen zouden rond de pot draaien in een mix van leugens en demagogie, noch anderen zouden dreigen en agressief worden. Neen, Stevaert klonk bang en verwees na het pruttelen van een paar woorden al naar Dela.

Steve Stevaert bleek naast een succesvol politicus en zakenman vooral een erg fragiel figuur te zijn die tegenwind blijkbaar moeilijk aankon. De aanklacht over die verkrachting was voor hem duidelijk te zwaar voor dragen. En dus kwam geheel onverwacht een einde aan het leven van een man die een zekere genialiteit combineerde met een nu dodelijk gebleken zwakte. Een menselijk drama.

Op het ogenblik van zijn overlijden was Stevaert nog steeds voorzitter van de beheerraad van Dela Investment Belgium NV.

Willy Van Damme

Steve Stevaert man van Dela – Sector van de crematoria in beweging – Mei 2011

De Nederlandse uitvaartspecialist Dela is bij het grote publiek hier vooral gekend vanwege de advertentiecampagne met zanger Koen Wauters. Sinds enkele jaren maar veel discreter werkt ook oud-gouverneur en minister van Staat Steve Stevaert voor de groep. En dat zorgt in de sector voor deining.

Op 12 november 2009 verscheen in het vrouwenblad Libelle een publireportage van de groep Dela waarin Steve Stevaert, de voormalige socialistische gouverneur van Limburg de groep Dela de hemel in prijsde. “In de missie van Dela kan adviseur Steve Stevaert zich helemaal vinden”, klonk het in de advertentie. Een reclameboodschap die men eigenaardig nadien nergens meer herhaalde. Het werd nadien wel geplaatst op een weblog van Dela maar die link openen lukt nu niet meer.

De advertentie zorgde wel voor deining in zowel de begrafenissector als ook in de sp.a. “De man is feitelijk de woordvoerder geworden van Dela”, oppert Bruno Quirijnen, woordvoerder van Varu, de vereniging van onafhankelijke begrafenisondernemers. En op een website van de sp.a werd een kritische beschouwing hierover al vrij snel verwijderd. “Wegens te gênant”, klinkt het.

Dela heeft zich een zes jaar geleden in België genesteld toen ze van het Nederlandse investeringsfonds Waterland een kwakkelende serie crematoria en begrafenisondernemingen overnam. Dit zat in de problemen daar een wet van 1997 dicteerde dat crematoria vanaf 2003 alleen nog door gemeenten mochten uitgebaat worden.

Een gevolg van een serieus schandaal in het crematorium in Vilvoorde. In Hasselt, waar Waterland ook een crematorium bezat, ontwierp men echter toen de truc om die wet zo te interpreteren dat deze crematoria toch in private handen konden blijven. Dit doordat de gemeenten de gebouwen gewoon huurden.

Steve Stevaert in Sihanoukville, Cambodja

Steve Stevaert was zakelijk actief in onder meer Cambodja en Vietnam. Hier bij de inhuldiging van een deels Belgisch project voor windmolens in de Cambodjaanse haven van Sihanoukville. On getwijfeld een zinnig zakelijk project.

Daarbij wist men in Hasselt, waar Steve Stevaert toen officieel burgemeester was, ook het toezicht van de Vlaamse minister Paul Van Grembergen te omzeilen. Die lag immers op vinkenslag en wou de wet strikt interpreteren. Wat dus mislukte. Volgens getuigen zou Steve Stevaert, die op dat ogenblik minister was, dit akkoord rond het crematorium zelf hebben ondertekend. Hij ontkende dat echter toen stellende dat het de dienstdoende burgemeester was die dit ondertekende.

Noch Paul Van Grembergen of een van zijn kabinetsmedewerkers hebben nooit iets gemerkt van een rechtstreekse interventie van de man. Wel viel in het dossier in die periode overal zijn naam te horen. Niet onlogisch daar veel van de betrokken personen toen Limburgse SP’ers waren en Stevaert er toen politiek veruit de machtigste man was.

Dankzij dit Hasselts akkoord kon Waterland die groep crematoria en begrafenisondernemingen nadien wel makkelijker doorverkopen aan Dela. Ongetwijfeld met een fikse winst. Wat ten dode leek opgeschreven was nu immers terug tot leven gebracht. En sindsdien heeft Dela niet stilgezeten. De crematoria van Hasselt, Bergen, Brugge en Vilvoorde bleven in hun handen en zorgen voor een goede winst.

Winst die dan gebruikt wordt om steeds meer begrafenisondernemingen op te kopen en de verkoop van uitvaartverzekeringen, de echte specialiteit van de in wezen financiële groep, verder te stimuleren. Zo bezit Dela nu al bijna 100 begrafenisondernemingen wat haar in sommige streken een bijna monopolie bezorgt. Qua polissen is dit succes echter zeer beperkt en sinds 2005 maar met een 14,62% toegenomen tot 251.632 in 2009.

Tot woede uiteraard van Varu die een monopolie vreest en Dela enkele jaren geleden als lid buiten gooide. “Onze mensen moeten nu in hun crematoria hun doden gaan verassen. Wij financieren dus onze rivalen”, stelt Bruno Quirijnen nog. Ook in de sector van de openbare crematoria zoals in de provincie Antwerpen en Oost-Vlaanderen valt steevast het woord monopolie als men de naam Dela uitspreekt.

“Een crematie in Nederland is tot 30% en meer duurder. Een gevolg van een monopolie van enkele grote spelers als Dela, Yarden en Monuta. Ze zijn ontstaan vanuit de politieke partijen en zijn soms officieel wel een coöperatie zoals Dela maar in realiteit zijn het puur kapitalistische ondernemingen als een ander die bovendien dan nog zeer agressief optreden”, klinkt het er.

De vraag is natuurlijk in hoeverre Steve Stevaert voor zijn adviseurswerk door Dela vergoed werd toen hij nog gouverneur was. Hij stelt in die advertentie van 12 november 2009 immers: “Toen Dela me een jaar of twee geleden vroeg om adviseur te worden, om mijn visie te geven over actuele onderwerpen, heb ik dus niet lang getwijfeld.” En Stevaert was tot 6 juni, vijf maanden voor de publicatie van deze advertentie in Limburg nog gouverneur.

“Zolang ik gouverneur was, was dat adviseurschap onbetaald”, opperde hij in een telefonisch contact zonder verder meer duiding te willen geven. Bij Dela stelde men eerst dat hij geen vergoeding krijgt voor zijn werk voor de groep omdat hij dit ziet als een prachtig project. Wat men daarna corrigeerde door te stellen dat hij toch wel een vergoeding krijgt voor zijn diensten. “Wij hadden al langer contact met Steve Stevaert in het kader van de adviesraad, een onafhankelijke denktank waar de heer Stevaert op vrijwillige basis en onbezoldigd aan deelnam vanuit zijn bekommernis rond solitaire uitvaarten en een waardige uitvaart voor iedereen”, stelt Marisja Kluppels, woordvoerster van Dela.

Steve Stevaert met reclame voor Dela in Libelle

Volgens deze advertentie was Steve Stevaert als provinciegouverneur ook al adviseur voor Dela, zij het een coöperatieve onderneming toch een commercieel bedrijf. Zijn begrafenis zal er wel een van intense droefheid zijn.

Sinds 13 augustus 2010 is hij ook voorzitter van de beheerraad van Dela Investment Belgium NV, de vennootschap die eind 2009 ongeveer 397 miljoen euro aan gelden van de groep beheert. Gelden die deels op lange termijn geleend werden aan de Nederlandse moedermaatschappij en men deels belegde bij banken. Het zijn de cashreserves die verzekeraar Dela verplicht is aan te houden.

Marisja Kluppels: “Dela wou een onafhankelijke bestuurder voor die vennootschap en heeft in deze de heer Stevaert aangesproken aangezien de kennis, kunde en expertise van de heer Stevaert. Deze laatste heeft aanvaard en wordt hier ook voor bezoldigd.”

Het verschijnen van Stevaert bij Dela heeft bij de concurrenten niet verbazend dan ook groot ongenoegen veroorzaakt. Stelt Dela niet in haar jaarverslag van 2009: “Op lokaal niveau is de partijpolitiek hiermee (de bouw van crematoria, nvdr.) belast.” Zeker nu een ganse serie gemeenten nieuwe crematoria plannen en politieke contacten soms een grote rol kunnen spelen. Zo komen er nieuwe crematoria in Ciney, Kortrijk, Lommel, Aalst, Brasschaat, Zemst, Oostende en Holsbeek. Ook zijn er sinds kort ook crematoria actief geworden in Sint-Niklaas en in Frasnes-les-Anvaing in Henegouwen niet ver van Ronse.

Nergens haalde Dela haar slag thuis, behalve mogelijks dan in het Limburgse Lommel. De Lommelse burgemeester Peter Van Velthoven (sp.a): “Wij werken nu aan een ruimtelijk uitvoeringsplan om dit crematorium te realiseren. Eens dit RUP eind dit jaar klaar is zullen wij beslissen in welke richting we gaan. En dat kan een zuiver gemeentelijk bedrijf zijn, een intercommunale of inderdaad een samenwerking met Dela. Eind dit jaar zien we hoe.” Zowel bij Varu als bij de publieke crematoria reageert men woedend. “Als Lommel met Dela in zee gaat stappen we zeker naar de rechtbank”, klinkt het daar.

Bij Dela betreurt men de heisa en wil men goede wil tonen. In het jaarverslag voor 2009 klinkt het zo: “Uitvaartondernemers vinden Dela als Hollandse multinational dikwijls bedreigend.” Marisja Kluppels: “België is zowat het enige Europese land met een dergelijke wetgeving. Wij hebben hier zeer goede expertise op het vlak van crematoria en willen die ook ten dienste stellen van de gemeenten. Spijtig genoeg zien we dat iedereen weigert met ons samen te werken. Behalve mogelijks dan Lommel. Of Stevaert hierover met Lommel gesprekken voert is mij echter niet bekend.”

De komst van Stevaert heeft tot heden dan ook nergens enig soelaas gebracht en zelfs de vijandschap nog doen toenemen daar men vuile trucs vreest. De bouw van crematoria is nu eenmaal de zaak van politici.

Peter Van Velthoven - 1

Ook Peter van Velthoven, burgemeester van Lommel voor sp.a, liet zich ondanks aandringen niet door Steve Stevaert beïnvloeden en koos voor de bouw van zijn crematorium voor een gemeentelijke uitbating. Dela ving bot.

Zo geeft men bij Dela toe problemen te ondervinden door die nieuwe geplande crematoria. Zo wordt het nieuwe crematorium in het Naamse Ciney niet gebouwd door het recent hiervoor door Dela opgerichte Condroz Cremation maar door de Franse groep van Pierre Vidallet. Ook elders als in Frasnes-les-Anvaing, Holsbeek, Oostende, Zemst en Kortrijk liep het lobbywerk van Dela op de klippen.

Socialistische politici als Louis Tobback, Danny Bonte, Johan Vande Lanotte en Pol Kerckhove in Ronse bleken blijkbaar niet over te halen tot het kamp van Dela. Ook met Stevaert mee aan het stuur van Dela. Het gevolg is dat de crematoria van Dela in Brugge en Hasselt in de toekomst in verhouding pakken minder crematies zullen te verwerken krijgen. Terwijl Vilvoorde verdwijnt ten voordele van Zemst, een puur gemeentelijk complex.

In 2010 waren de drie Vlaamse crematoria van Dela goed voor 15.799 crematies, bijna 47% van het totaal aantal in Vlaanderen. Gezien Vilvoorde in 2014 wordt opgedoekt verdwijnen er gerekend aan het cijfer van 2010 voor Dela 4793 crematies. Daarbij dient rekening gehouden met de rivalen van Dela in Holsbeek, Oostende, Kortrijk en eventueel Lommel. Wat in het voor Dela slechtste geval nog eens ongeveer 4500 crematies minder oplevert.

Waardoor er voor Dela, gerekend in de cijfers voor 2010, nog maar een 6.500 van de 15.799 overblijven, een 19.33% van het totaal. Daarbij dient men wel rekening te houden met de evolutie van het aantal crematies. Die stegen voor Dela van 13.782 in 2007 tot in 2010 dus 15.799.

Blijft die stijging de komende jaren nog zo evolueren dan zullen de twee overblijvende crematoria van Dela in 2015 gezamenlijk een 9000 crematies overhouden, met 5000 vermoedelijk voor het grotere Brugge en de 4000 resterende voor Hasselt. Wat commercieel gezien voor Dela geen enkel probleem vormt. Van de huidige 47% der crematiemarkt blijft er voor Dela dan wel maar een 20% meer over. Dat ze minder rendabel zullen worden is dus zeker.

Bij Dela poogt men de zaak te relativeren. Marisja Kluppels van Dela: “Door een aanhoudende groei van de crematiemarkt, mede door de verwachting dat het crematiecijfer in de toekomst zou stijgen, is er voor Dela geen probleem ten gevolg van de bouw van bijkomende, andere crematoria. Een voorbeeld hiervan is Frasnes. Frasnes is operationeel, en we zien eigenlijk nauwelijks een effect hiervan in Mons.”

En dat Dela hier het onderspit delft is voor wie de sector goed kent natuurlijk geen verrassing. Crematoria zijn zoals een snel in de la verdwenen studie van de Limburgse Reconversiemaatschappij ooit aantoonde zeer en al van bij het eerste jaar winstgevend. Wat hen dus heel interessant maakt voor gemeenten die steeds op zoek zijn naar nieuwe inkomsten nu de geldbronnen van het gewest, de provincie en de federale regering steeds droger komen te staan.

Willy Van Damme

Milieueffectenrapport verdieping Dender Aalst-Dendermonde – Kennisgeving

PERSBERICHT NV Waterwegen en Zeekanaal

Dender beter bevaarbaar tussen Dendermonde en Aalst – voorbereiding opwaardering volop bezig

2 april 2015 – Waterwegbeheerder Waterwegen en Zeekanaal NV is volop bezig met de voorbereiding van de opwaardering van de Dender tussen Dendermonde en Aalst, zoals recentelijk door Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken Ben Weyts gevraagd. In de nabije toekomst wordt deze rivier beter bevaarbaar voor grotere binnenvaartschepen. Er staan verschillende grote werkzaamheden op het programma waaronder de vernieuwing van de sluis en stuw in Denderbelle. Onlangs is het voorontwerp afgerond; het onderzoek naar de milieueffecten is volop bezig.

Momenteel varen tussen Dendermonde en Aalst vooral kempenaars. Dat zijn binnenvaartschepen die een lading tot 600 ton kunnen meevoeren. Door de geplande opwaardering kunnen er in de toekomst schepen tot 1.350 ton in één richting op de Dender varen. Eén zo’n schip kan de lading van ongeveer 70 vrachtwagens meenemen.

Door dit project wordt de binnenvaart op de Dender een volwaardiger alternatief voor het goederenvervoer op de weg – minder drukke wegen, meer veiligheid en een schoner milieu zijn het resultaat. Door de realisatie van dit project zullen ongetwijfeld nog meer bedrijven de overstap maken naar de binnenvaart.

Het is trouwens op vraag van de economische middens dat Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken Ben Weyts het realiseren van het project als belangrijk heeft beoordeeld en tot de realisatie heeft besloten.

Dendersas in Denderbelle

Het sas in Denderbelle met zijn fietsdoorgang. Het sas is versleten en er komt een 100 meter stroomafwaarts een nieuwe grotere sluis. In Dendermonde gaan de werken op de Dender weinig invloed hebben. Daar waar het rond 1976 gegraven Denderkanaal samenkomt met de oude al in de negentiende eeuw rechtgetrokken Dender zal er een stuk oever wegens de bocht daar dienen weggenomen te worden

“Ook in budgettair moeilijke tijden blijft de Vlaamse Regering gericht investeren. De werken op en rond de Dender zijn veelbelovend: we gaan vrachtwagens van de weg halen en we gaan nieuwe perspectieven geven aan alle bedrijven in de buurt van de rivier”, zegt Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken Ben Weyts.

Grote werkzaamheden

Om de opwaardering te realiseren, moeten een aantal werken worden uitgevoerd: de Dender wordt verdiept en de oevers worden vervolgens aangepast, de zwaaikom in Hofstade (Aalst) wordt aangepast zodat grotere schepen er kunnen keren en er worden een op een aantal locaties wachtplaatsen voorzien zodat grote schepen er elkaar kunnen kruisen.

In Denderbelle worden de sluis en de stuw vernieuwd. De bestaande sluis is te klein voor schepen tot 1.350 ton. Daarom wordt er een nieuwe en grotere sluis gebouwd. Daarnaast wordt de huidige stuw vervangen door een nieuwe, ontdubbelde stuw. Er komt ook een nieuw bedieningsgebouw met uitkijkplatform. En er wordt een visnevengeul, een slipway en een in- en uitstapplaats voor kajakkers aangelegd.

Kennisgevingsnota inkijken

De voorbereiding voor de opwaardering is al geruime tijd bezig en momenteel komt het project op kruissnelheid. Onlangs is het voorontwerp afgerond. Het onderzoek naar de milieueffecten is volop bezig. Vervolgens zal het voorontwerp verder uitgewerkt worden tot een definitief ontwerp.

Vanaf 1 april tot en met  4 mei 2015 ligt de kennisgevingsnota voor de opmaak van het milieueffectenrapport ter inzage bij de betrokken steden en gemeente (Dendermonde, Aalst en Lebbeke). Op 21 april 2015 tussen 17u en 20u kan de kennisgeving ook ingekeken worden in CC De Biekorf in Lebbeke. Medewerkers van Waterwegen en Zeekanaal NV staan er op dat moment klaar om vragen van bewoners te beantwoorden.

NV Waterwegen en Zeekanaal – 2 april 2015

Commentaar

De herkalibrering van de Dender tot Aalst van 600 ton naar 1.350 ton krijgt dus geleidelijk aan vorm. Een goede zaak voor het transport en enkele aan de Dender gelegen ondernemingen op het Wijngaardveld en elders zoals oliehandelaar Gabriëls.

Het vervoer over water zit trouwens duidelijk in de lift. Zo is er volgens recente statistieken nu vanuit de Antwerpse haven meer vrachtvervoer over het water dan over de weg. Met het water als snelst groeiende vervoermethode.

Voor de mensen en besturen die de gelijkgrondse fietsovergang in Denderbelle/Mespelare willen behouden is het nu tijd om opmerkingen te maken om bij het opmaken van het MER met hun verlangens rekening te houden.

De besturen van Lebbeke en Dendermonde

De besturen van Lebbeke en Dendermonde zaten recentelijk samen aan tafel voor overleg en spraken daarbij over o.m. die fiets- en wandelpassage op het sas in Denderbelle. Beiden gaan aan de minister Weyts vragen om ook bij het nieuwe sas een gelijkgrondse doorgang te behouden.

Kennisgeving wil zeggen dat men bijvoorbeeld kan vragen de gevolgen te onderzoeken van het seponeren van deze overgang. De makers van het MER zijn dan verplicht dit te onderzoeken. Doen ze dit niet of onvoldoende dan loopt men het risico om het RUP nietig te laten verklaren.

Ondertussen zitten de lokale besturen van Dendermonde en Lebbeke wat betreft deze materie op een lijn en willen beiden die gelijkgrondse doorgang behouden. Ze plannen daarbij een gesprek met Vlaams minister voor Openbare Werken Ben Weyts (N-VA).

Ondertussen lijken ook in Dendermonde alle politieke partijen het behouden van een gelijkgrondse doorgang te vragen. Behalve dan de N-VA die een fietsbrug als alternatief nog steeds ziet zitten.

Stijn Pluym, fractieleider van Open VLD: ”Ik ben zelf fietser en kom daar regelmatig voorbij. Voor mij is het behouden ervan een logische zaak. Dat moet. Wel is de zaak nog niet formeel bij ons in de partijfractie besproken.”

Een wat gelijklopende visie bij Stefaan Van Gucht fractieleider van het Vlaams Belang. “Men heeft dat zo ingericht dat het nu een onderdeel van het fietsknooppuntennetwerk is geworden. En dan gaat men dat afschaffen. Dat kan toch niet. Voor ons is het behouden van een gelijkgrondse doorgang een logische eis.”

Ook Matthias Coppens, gemeenteraadslid van Groen, is hier vrij duidelijk: “Uiteraard dient die gelijkgrondse overgang behouden worden. Men wil dit type van vervoer bevorderen en dan past het niet om naar alternatieven te zoeken die fietsen en wandelen juist bemoeilijken. Zeker moet men ook oppassen voor diegenen die de kosten voor een alternatieve doorgang dan naar de lokale overheden willen doorschuiven om hun minister dan te steunen. Dat regelen is het werk van Waterwegen en Zeekanaal.”

Bij de N-VA klinkt men iets anders. Fractieleider Walter Deygers: “Als men die gelijkgrondse doorgang kan behouden is dat voor ons zeker goed. Het idee om die brug voor de N41 hiervoor te gebruiken zoals minister Weyts eerst voorstelde is natuurlijk iets wat niet kan. Dat dossier is nu voorlopig dood. Wel lijkt een brug vlakbij als alternatief iets wat er dan zeker moet komen.”

Er is op Facebook een speciale pagina over de zaak en men kan ook nog steeds via het internet hierover een petitie voor het behouden van een gelijkgrondse doorgang tekenen. Tot heden deden bijna 800 mensen dat.

De kennisgeving van dit MER kan ook bekeken worden op deze webpagina: http://www.lne.be/merdatabank/uploads/merkennis4137.pdf

Willy Van Damme

Nieuwe Dendermondse gevangenis–Derde keer goede keer?

Het dossier voor de bouw van de nieuwe Dendermondse gevangenis gaat nog eens een stap vooruit zetten. Nog deze maand komt normaal gezien de opmaak van het nieuwe provinciale ruimtelijk uitvoeringsplan (PRUP) op de provincieraad ter voorlopige vaststelling. Het is al het derde plan daar de Raad van State de vorige twee vernietigde.

Het internet

Het was gewezen minister Justitie Laurette Onkelinx (PS) die al wat jaren geleden de bouw van een ganse serie gevangenissen waaronder Dendermonde en Beveren na jaren getreuzel eindelijk doordrukte. Die o.m. in Beveren is nu na wat klassieke kinderziektes al operationeel. In Dendermonde daarentegen ging er nog geen schop in de grond.

DSCN3914

De enkele actievoerders tegen de bouw van de nieuwe gevangenis gaven al een fortuin uit aan advocatenkosten en haalden al tweemaal gelijk bij de Raad van State.

Wel zijn er voor Dendermonde goedgekeurde plannen en is er financiering maar de hiervoor nodige ruimtelijke uitvoeringsplannen werden door een aantal buurtbewoners steeds betwist, tot bij de Raad van State. En die laatste gaf de protesterende actievoerders twee keer gelijk.

De eerste maal omdat er volgens de Raad van State onduidelijkheid was over de ontsluiting voor het autoverkeer van de gevangenis. De tweede maal omdat het Vlaams decreet van 2008 waarop men zich bij de opmaak van het milieueffectenrapport (MER) en het PRUP baseerde, volgens de Raad van State onwettig was. Het was volgens hen een schending van de inspraakrechten van de burger. 

Dit terwijl diezelfde Raad van State in 2008 bij de opmaak van dat decreet er geen problemen mee had. Volgens dat decreet moest de kennisgeving van de opmaak van een MER niet meer via de publicatie in een krant of weekblad gebeuren maar is de publicatie op het internet voldoende.

Wat logisch lijkt in dit internettijdperk was echter onwettig volgens deze magistraten. Dit terwijl het Staatsblad, dat o.m. alle wetten, koninklijke besluiten en decreten publiceert, al jaren alleen nog digitaal beschikbaar is. En niemand die daar voor zover geweten dwars over ligt.

Dendermondse gevangenis - 1

Een computersimulatie van hoe de nieuwe gevangenis er zou moeten uitzien.

Vooral het laatste arrest van de Raad veroorzaakte bij velen die dit dossier volgen dan ook een zware schok en brak deels hun geloof in de rechtstaat. Het ondergroef immers alle rechtszekerheid daar men een door de Raad van State goed bevonden decreet volgde om dat dan nadien door diezelfde Raad van State als onwettig te zien bestempelen. Wat moeten de ambtenaar en politicus dan nog doen om goed te doen?

Maar ondertussen verliest men pakken tijd, huizen gevangenen nog altijd deels in mensonwaardige omstandigheden – waarvoor men ons land al terecht veroordeelde – en diende men al een fortuin aan het bouwconsortium te betalen wegens de opgelopen achterstand.

Bang afwachten

Nu na lang wachten is er dus een nieuw en derde PRUP en MER. Het duurde zelfs langer dan verwacht. De reden hiervoor is dat men bij de overheid deze keer geen 100% maar 200% zeker wil zijn dat het ditmaal lukt. De teksten gingen daarom dus van het ene advocatenkantoor naar het andere die ieder als het ware met de elektronenmicroscoop over de teksten gingen.

V.C. Eendracht Mazenzele

Bij V.C. Eendracht Mazenzele zit men in de rats omdat het RUP dat hun zonevreemdheid moest regelen door de beslissing van de Raad van State over de Dendermondse gevangenis ook nietig werd. De dringende nood aan nieuwe lokalen voor hun club gekend voor haar goede jeugdwerking gaat dus niet door. Hier leden van de club op de Opwijkse kerstmarkt.

Of dat ditmaal zal helpen is af te wachten. De paar actievoerders hebben bloed geroken en dan is er voor de eventuele slachtoffers steeds groot gevaar. Alles zal dus vermoedelijk nog maar eens afhangen van de houding van de Raad van State. Als die actievoerders voor hun zaak natuurlijk nog eens duizenden euro’s aan advocatenkosten willen spenderen. Het heeft hen nu al een fortuin gekost.

Gaat de Raad van State opnieuw op zoek naar de spreekwoordelijke stok om die overheid opnieuw te slaan of is ze nu bereid om op een degelijke wijze de wetten en decreten te interpreteren? Het zal voor de verschillende overheden dus waarschijnlijk een nieuw bang afwachten worden op wat die magistraten zullen beslissen.

Hun vorig arrest heeft anders wel gezorgd voor een enorme puinhoop op het vlak van de Vlaamse ruimtelijke ordening. Zo moet een kleine voetbalploeg als V.C. Eendracht Mazenzele dringend nieuwe lokalen bouwen voor haar goed draaiende jeugdwerking. De gemeente Asse had die regularisatie van de site via een RUP klaar, tot de Raad van State haar arrest velde en ook dit RUP verviel.

Hetzelfde met de plannen voor het aan land brengen van de elektriciteit uit de nieuwe windmolenparken in de Noordzee. Hiervoor moeten er aan land nieuwe installaties komen maar ook hier zorgde dit arrest ervoor dat men de plannen kon opbergen. Men is nu bezig om de klagende partijen vermoedelijk met veel geld te overtuigen van hun ongelijk zodat men dit toch kan afwerken. 

Het wordt dus voor de overheid waarschijnlijk bang wachten of de magistraten opnieuw spijkers op laag water gaan vinden of niet. Want tegen hun beslissing is geen beroep mogelijk. In die zin zijn deze rechters werkelijk oppermachtig.

Windmolenpark op de Thorntonbank in de Noordzee

Ook het aan land brengen van de door de windmolens op zee opgewekte elektriciteit loopt door de beslissing van de Raad van State veel vertraging op. Hier windmolens op de Thorntonbank vlakbij Zeebrugge.

Het zestig dagen durende openbaar onderzoek zal dus vermoedelijk in de periode mei en juni lopen. Hierna dient de Provinciale Commissie voor Ruimtelijke Ordening (PROCORO) haar advies over de eventuele bezwaren te geven.

Waarna de provincieraad voor de definitieve goedkeuring ervan nog eens moet stemmen. Dat zou normaal eind dit jaar zijn. Een ministeriële handtekening is nu niet meer nodig. En uiteraard volgde men ditmaal het Vlaams decreet van voor 2008 en publiceerde men in de kranten de mededeling dat men hier een MER ging opmaken.

Tegen die provinciale beslissing is beroep mogelijk bij de minister voor Ruimtelijke Ordening Joke Schauvliege (CD&V) en nadien bij de Raad van State.

Willy Van Damme