Première documentaire film over Felix Nussbaum

In de Brusselse bioscoop Aventure in de Kleerkoperstraat gaat nu komende vrijdag 19 januari de documentaire langspeelfilm Felix Nussbaum in première. Het is het werk van Lydia Chagoll, een in vele opzichten grote dame van de Belgische cultuur. Zoals ze recent tijdens een gesprek in de Mechelse Dossinkazerne aankondigde is het wel haar laatste film. Zij is dan ook 86 jaar oud en wordt er in juni zelfs 87. Maar ze is nog steeds een en al leven bezeten door de onderwerpen waar ze sinds 1945 mee bezig is.

Felix Nussbaum is een in 1904 in het Duitse Osnabrück geboren kunstschilder die meestal gerekend wordt tot de toen florerende expressionistische school. Zijn drama was als joods kunstschilder te leven en te werken in het Duitsland van het interbellum met Hitler en zijn nazi’s. Eens die de macht grepen was hij weg en zwierf zowat tussen Italië, Frankrijk en vooral België. En hier dan veel in Oostende en Brussel. In Oostende had hij blijkbaar ook regelmatig contact met James Ensor.

Felix Nussbaum - Zelfportret

Een zelfportret van Felix Nussbaum. Een slachtoffer van de fascistische rassenwaan.

Hij werd trouwens bij de Duitse inval op 10 mei 1940 door de Belgische politie opgepakt en naar een gevangenkamp in het zuiden van Frankrijk gevoerd waar men, joods zijnde, zelfs zijn terugkeer naar Duitsland regelde. Maar hij ontsnapte en verbleef jarenlang voor de Duitse bezetter ondergedoken in Brussel.

Tot hij door verraad op 10 juni 1944 werd opgepakt en men hem via de Mechelse Dossinkazerne, een doorvoercentrum voor ‘ongewensten’, afvoerde richting Duitsland en de vernietigingskampen. Op 31 juli 1944 werd hij op de trein naar Auschwitz gezet. Het laatste treintransport vanuit Mechelen. Hij kwam er met zijn echtgenote aan op 2 augustus en verdween nadien zoals de rest van zijn familie in de gaskamers van Hitler en zijn adepten.

In 1998 werd in zijn geboortestad Osnabrück een museum geopend gewijd aan de kunstenaar, het Felix Nussbaum Haus. De man was in België in de vergetelheid geraakt maar werd mede terug ontdekt dankzij het boek de Orgelman van journalist Marc Schaevers die er in 2015 de Gouden Boekenuil voor kreeg. Waarna Lydia Chagoll besloot er een documentaire langspeelfilm over te maken

Lydia Chagoll is geboren in het Nederlandse Voorburg maar woont behoudens de oorlogsjaren al sinds de jaren dertig in België. Vader was journalist en diende voor zijn werk te verhuizen naar Brussel. Joods zijnde ging het gezin Chagoll ook op 10 mei 1940 op de vlucht. Eerst naar Zuid-Frankrijk en dan via Spanje naar Portugal.

Van neutraal Portugal ging het dan weer naar de Portugese kolonie Mozambique en dan naar Brits Zuid-Afrika om daar uitgezet te worden naar Nederlands-Indië. Enkele weken voor de Japanners deze eilandenarchipel veroverden en het gezin gevangen werd gezet in de beruchte Jappenkampen.

Lydia Chagoll

Lydia Chagoll, een culturele duizendpoot.

Het zijn gebeurtenissen die haar voor het ganse leven zullen tekenen. Veel van haar werk gaat dan ook over het leven in die kampen, zowel ginds in nu Indonesië als in Europa. Waarbij zij ook zeer veel aandacht had voor de andere veelal vergeten groepen zoals de Roma, de politieke gevangen en homoseksuelen. Vooral het lot van de kinderen trok haar zeer sterk aan.

Veel van haar boeken en films gaan dan ook over die thema’s zoals het fascisme en het leed in de kampen. Over haar verblijf in die Jappenkampen wil zij echter niet praten. Dat lijkt ook nu nog na al die decennia te moeilijk voor haar.

Cultureel is Lydia Chagoll een uitermate veelzijdige kunstenares. Filmmaakster, boekenschrijfster, balletdanseres, choreografe en scenariste. Ze had ook jarenlang een eigen balletensemble. Haar echtgenoot was filmmaker Frans Buyens en zoals Lydia Chagoll een vrijdenker en maatschappijcriticus. Hij was afkomstig van Temse en een der pioniers van de Belgische film. Hij overleed in 2004.

Premier vrijdag 19 januari te 19u30, Cinema Aventure, Kleerkoperstraat 15, Centrumgalerij, 1000 Brussel. De toegang is gratis. Wel vooraf reserveren via georges.boschloos@auschwitz.be.

De film is op DVD te koop via bcocdinfo@telenet.be en kost 20 euro. Regie en montage zijn het werk van Lydia Chagoll met montageassistentie van Gertjan Van Damme.

Willy Van Damme

Advertenties

BBC en Saoedi-Arabië–Met de B van bedrog

Je moet het de Britse media toegeven. Niemand lijkt beter in het verdraaien van de feiten en vervalsen van de geschiedenis dan de Britse pers. De wijze waarop het Canadees-Britse persbureau Reuters bijvoorbeeld werkt is op dat vlak toonaangevend. Alleen wie zorgvuldig en met achtergrondkennis leest ontdekt de manipulaties.

Ook de BBC is hier een meester in. De driedelige documentaire reeks over Saoedi-Arabië die gisteren op BBC Two begon (1) is een prachtvoorbeeld van hoe deze zender erin slaagt om alles te vervalsen, niet door daarom te liegen maar door vooral de essentie te verzwijgen. Bijna constant werd de kijker gisteren bedrogen. Een traditie natuurlijk bij de Britse openbare omroep. Om niet te vergeten: Het is een staatsbedrijf.

Stichting Saoedi-Arabië

En voor die vervalsingen waren er gisteren voor wie het dossier van de strapatsen der familie al Saoed kent voorbeelden zat. Voldoende om te concluderen dat dit geen toevallige fouten waren maar heel bewuste weglatingen om de misdadige sleutelrol van het Westen weg te moffelen. Waardoor men gemakshalve alle schuld voor de huidige toestand alleen bij de inderdaad misdadige familie al Saoed kon leggen.

Salman bin Aboelaziz al Saoed - 3

De Saoedische koning Salman bin Abdoel Aziz al Saoed, is zonder enige discussie een gevaarlijk man. Bij zijn aantreden als vorst trok praktisch het ganse politieke establishment van Washington naar Riyad om hem eer te betonen. Ook onze koning Philip pakte toen zijn valiezen richting de salafistische dictatuur. Het toont het belang van deze man in de wereldpolitiek. Hij is echter ziek en zijn zoon kroonprins Mohammed bin Salman is nu de ware baas.

Neem bijvoorbeeld de stichting van Saoedi-Arabië zelf in de periode 1920-1936. Het klopt inderdaad dat de familie Al Saoed het uiterst sectaire salafisme (verkeerdelijk soms wahhabisme genoemd) als staatsideologie gebruikte bij haar succesvolle veroveringstocht. Wat men echter vergat te vermelden was de cruciale rol die de Britten hierbij toen speelden.

Het Arabisch schiereiland was na het verjagen van de Ottomanen in 1918 een slagveld waar een serie rivaliserende clans vochten om de macht. Het waren de Britten die via wapenleveranties en politieke druk die strijd beslechten.

Daarbij joeg men de familie al Hoessein weg uit Mekka en Medina en kregen zij van de Britten dan maar Irak en Jordanië als geschenk. Ze heersen als westerse pro-consuls nog steeds over Jordanië. De salafistische al Saoed kreeg dan in ruil praktisch het gehele Arabische schiereiland incluis Mekka ten geschenke. Dat het salafisme zo macht, geld en islamitische legitimiteit kreeg is dan ook voor een groot deel de schuld van Londen.

Maar dat kan de BBC haar kijkers natuurlijk niet vertellen. En dus kregen deze burgers in ruil een fantasierijk verhaal opgediend. Maar hadden de Britten in het interbellum daar anders opgetreden dan was er misschien nu niet eens sprake van die vorm van islamitisch fascisme.

Want zonder het Saoedische oliegeld – zo bewees deze reportage ten over – was dit een bijna anonieme visie op de islam gebleven. Netjes verborgen onder enkele tenten in een oasestad ten midden van de grote woestijn, de Rub al Khali. Wat massa’s leed had vermeden.

Joegoslavië en prins Salman bin Abdullah

Neen, het echte verhaal kreeg men niet zodat de huidige koning Salman de volle laag kreeg. Inderdaad – en de serie bracht hier niets nieuws – het was hij die als verantwoordelijke voor allerlei salafistische stichtingen in o.m. Joegoslavië op grote schaal slachtpartijen organiseerde en zo zorgde voor een stevige verankering van het salafisme op de Balkan. Documenten en getuigenissen tonen ten overvloed de betrokkenheid van de huidige Saoedische koning. De man was toen gouverneur van de hoofdstad Riyad.

Maar ook hier weer diezelfde vervalsing. Geweten is immers dat die Saoedische aanwezigheid – Bin Laden was wel eens te gast bij de toenmalige Bosnische president Alia Izetbegovic – gebeurde in nauw overleg met de VS, NAVO en de EU. De Joegoslavische oorlog is immers vooral het werk geweest van de EU die ten alle prijzen de Balkan geheel onder haar controle wou krijgen. En een onafhankelijk Joegoslavië was daarbij onaanvaardbaar.

Hoessein bin Ali al Hashemi - 2

Hoessein ibn Ali al Hashimi, emir van Mekka wier familie voor 1920 eeuwenlang heersers waren over Mekka en die een directe afstammeling zou geweest zijn van de profeet Mohammed en diens stam de Hasjemieten.

Hij weigerde echter in 1919 het Verdrag van Versailles te ondertekenen. De reden hiervoor was de verklaring van de Britse minister van Buitenlandse Zaken Arthur Balfour die Palestina met daarbij Jeruzalem aan de zionistische beweging schonk.

Uit wraak begonnen de Britten dan de familie al Saoed te steunen tegen Hoessein. Faisal en Abdoellah, zijn twee zoons, kregen als goedmaking van de Britten nadien dan maar Irak en Jordanië om daar koninkje te spelen. Om de zionisten te plezieren gaf men dus gans Saoedi Arabië aan een salafistische clan!!

De huidige verantwoordelijke voor de mensenrechten bij de VN is een zekere Zeid Ra’ad al-Hussein, een telg van die familie die nu over Jordanië mag heersen. Het verklaart waarom die regelmatig zware beschuldigingen uit over de Syrische regering en zwijgt over die salafistische terreurgroepen. Zij werken deels vanuit zijn Jordanië

Als toen nog prins Salman hier het salafisme introduceerde en er zoals nu in Syrië zijn koppensnellers heen stuurde dan gebeurde dat met medeweten en steun van de EU en het ganse Westen. Wie weet vroeg Brussel het hem zelfs. Afghanistan was toch een Westers ‘succes’ gebleken niet? Over dit aspect kon je in de toenmalige kranten echter wel geen woord lezen. Het was de omerta, de censuur.

Maar ook dit werd door de makers van deze reportage dus heel netjes verborgen. De kijkers zouden het eens kunnen te weten komen hoe men in Brussel, London en Washington dit salafisme ook in Europa op weg hielp naar steeds meer slachtpartijen zoals in Zaventem en Manchester om al die oorlogen en geweld elders niet te vergeten.

Lachwekkend was zeker ook de bewering in de uitzending dat men in Saoedi-Arabië desnoods een salafistische beweging voor de bevrijding van Jeruzalem zou steunen. Sinds het omverwerpen van het koninkrijk in Noord-Jemen in 1962 werken Israël en de familie al Saoed heel nauw samen. Vroeger in het geheim, nu in alle openheid.

Steun voor een oorlog tegen Israël moet men bij de familie al Saoed dan ook niet zoeken. Hamas kreeg er nog geen cent en de rivalen van Islamic Jihad in Gaza evenmin. En iedere kenner van salafistische terreurbewegingen weet dat deze in hun nu al 40-jarig bestaan nog nooit een aanslag pleegden in Israël zelf. Wel in tientallen landen elders in de wereld. Vooral dan in landen met een moslimmeerderheid. En dat kan uiteraard geen toeval zijn.

Mumbai 2008 en de DEA

Ook de erg bloedige en spectaculaire aanslag van 26 november 2008 in de Indische stad Mumbai van de Pakistaanse salafistische terreurgroep Lashkar-e-Taiba van 2008 kwam ter sprake. En ook hier weer eenzelfde praktijk; Zo vergaten ze te melden dat de scouting voor deze aanval het werk was van de in Washington DC geboren David Coleman Headley, alias Daoud Sayed Gilanio, een agent van de Amerikaanse Drug Enforcement Administration (DEA).

David Headley

David Headley, drughandelaar, bajesklant, agent van de DEA, salafistisch terrorist en de man die de cruciale voorbereidingen trof voor de terreuraanslag in Mumbai van 2008. Resulterend in 168 doden. Toen hij later in Denemarken ook een aanslag aan het voorbereiden was stopte men hem echter.

Officieel was deze man door de DEA uit een Amerikaanse gevangenis gehaald om te infiltreren in Pakistaanse drugroutes naar de VS. Maar toen hij in Pakistan aankwam vervoegde hij nog bijna diezelfde dag Laskhar-e-Taiba, een groep die werd gezien als de moorddadigste der lokale terreurgroepen.

Volgens de DEA was men hem nadien en jarenlang gewoon uit het oog verloren. Dit terwijl de man nadien nog regelmatig in de VS op bezoek was geweest en zijn drie vroegere vrouwen de FBI herhaaldelijk hadden verwittigd van zijn terroristische activiteiten.

Maar ja, ook hier zou de kijker over de rol van het westen en die salafistische terreurgolf wel eens rare en voor de Britse overheid ongepaste conclusies kunnen trekken. En dus pleegde men ook hier dan maar nog eens een flinke portie censuur.

Een gelijkaardig systeem paste men trouwens eveneens toe betreffende de Saoedische steun aan al Qaeda en de aanslagen van 11 september 2001 op het WTC in New York en het Pentagon. Er volgde nadien een groot onderzoek dat echter bij nader toezien niets anders bleek dan een schaamteloze witwasoperatie om de ware aard van de feiten en de rol van de familie al Saoed en de Amerikaanse overheid te verdoezelen.

En dus kreeg men ook hier veel fantasie maar geen harde feiten. Waarbij het verhaal van de slachtoffers en kritische waarnemers door de makers ook maar netjes in die al zeer grote doofpot gestopt werd. Hou ze maar dom die kijkers.

Hoe de EU ISIS bewapende

En dan kwam natuurlijk onvermijdelijk de oorlog in Syrië eveneens aan bod. Daar kwam, een beetje verrassend toch, het recentste rapport van de Britse CAR, Conflict Armaments Research Ltd, (1) over de wapens van ISIS ter sprake. Een erg belangrijk document daar het in detail en op een zo te zien correcte wijze de wapenstroom richting ISIS onderzocht.

Het rapport bewijst nogmaals wat critici zoals hier deze blog al jaren zeggen en dat is dat ISIS gewoon een creatie van het westen is die hen voorzag van alle nodige fondsen, wapens, materiaal en politieke steun. ISIS moest Irak vernielen en Syrië zodanig verzwakken dat het overleven van Assad een bij voorbaat verloren zaak was. Syrië als chaosstaat.

Gebleken is dat vooral Bulgarije maar ook andere landen uit het vroegere Warschaupact op grote schaal oude Sovjetwapens zijn blijven produceren die o.m. Washington en Riyad dan kochten en langs Jordanië en Turkije en via derden, vooral dan andere salafistische Syrische terreurgroepen, leverden aan ISIS. Alhoewel er ook sprake is van nachtelijke leveringen met ongemarkeerde vliegtuigen.

ISIS in Yarmouk - Onthoofdingen Hamasleden - 3 april 2015

ISIS in voor hen betere tijden. De meeste door hen gebruikte wapens kwamen uit de EU, vooral Bulgarije, die door vooral de VS en Saoedi-Arabië er speciaal voor hen waren gekocht. Zie maar wat mooie uniformen deze vrienden van het westen hier dragen.

Vooral de VS en Saoedi-Arabië kochten volgens dit verslag wapens die voor de eigen legers niet geschikt waren – het Westen en Saoedi-Arabië gebruiken nu eenmaal ander niet-compatibel wapentuig – en dus alleen konden dienen voor waar ze toen nodig waren: Syrië.

Uiteraard wist men dat in Brussel en zeker in Bulgarije maar de handel ging gewoon door en in crescendo. Met andere woorden: Bulgarije, toch een lidstaat van de EU, leverde illegaal wapens aan al Qaeda, ISIS en andere bendes. Zolang men Syrië, en Irak, maar vernielde. De moreel hoogstaande waarden van de EU nietwaar?

Het misschien wel meest schokkende deel van dit rapport is echter dat bleek dat die wapenleveringen door o.m. Saoedi-Arabië vanuit Bulgarije aan ISIS tot in de lente van vorig jaar bleven duren. Dus op een ogenblik dat het Iraakse leger zich opmaakte voor de bevrijding van de stad Mosoel. Transporten die uiteraard ook maar konden gebeuren met medeweten van de EU.

Dus terwijl België en Nederland beweerden dat ze ISIS in Irak en Syrië bombardeerden leverde de EU hier bij ISIS bommen, raketten en geweren. Hoeft het te verbazen dat de EU in de regio niet echt een geliefde partner is. Onze minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) mocht met Nieuwjaar van de regering in Bagdad zelfs de Belgische soldaten in het noorden van Irak in Koerdistan niet bezoeken. Tot zijn ongenoegen. Nou, hij zocht het zelf. (3)

Al Saoed de nieuwe Moebarak?

Dat de BBC-reportage het dus ook over dit rapport van CAR had kwam wel wat verrassend. Het verslag is nu eenmaal pure dynamiet. Maar geen zorg, ook hier zorgde men er netjes voor dat alleen de familie al Saoed als de slechteriken in beeld kwamen. Dat de VS hier volgens CAR via dit systeem eveneens grootschalig wapens aan ISIS leverde werd mooi verzwegen.

Het eerste deel van deze documentaire was dan ook een regelrechte aanval op Saoedi-Arabië zelfs al poogde men schuchter kroonprins Mohammed bin Salman wat krediet te geven. Totaal ten onrechte. De man is een crimineel van het zuiverste water die voor zijn plannen voor niets terugschrikt en zelfs Saad Hariri, de premier van Libanon, liet ontvoeren om hem zo op televisie te laten paraderen. Uniek in de moderne geschiedenis.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de Saoedi’s weigerden mee te werken aan de uitzending en de makers ervan de toegang tot Saoedi-Arabië ontzegden. En ongetwijfeld zal er achter de schermen tussen Riyad, Londen en Washington hierover ontzettend veel ruzie geweest zijn. De BBC is nu eenmaal een staatsomroep die luistert naar de Britse regering en zo naar de VS.

Mohammed bin Salman bin Abdoelaziz al Saoed, prins en minister van Defensie

De 32-jarige Kroonprins Mohammed bin Salman regeert als een alleenheerser die zelfs de eigen familie laat arresteren. Nadat hij de Libanese premier Saad Hariri ontvoerde riep hij de Palestijnse president Mahmoed Abbas bij zich en eiste hij dat de PLO in Libanese vluchtelingenkampen in opstand zou komen. Die weigerden echter. Nadien liet Abdoellah bin Hoessein, de Jordaanse koning, Ali bin Hoessein, Faisal bin Hoessein en prins Talal bin Mohammed, twee broers en een neef en topfiguren in het leger, arresteren wegens verdachte contacten met kroonprins Mohammed bin Salman. Eerder weigerden Israël en Egypte in Libanon militair tussenbeide te komen tegen Hezbollah. Toen de kroonprins echter in die periode in Washington een nooit geziene bolwassing kreeg haakte hij af en kwam Hariri vrij.

Het was dan ook geen toeval dat er bijna alleen oud-gedienden de CIA of andere Britse en Amerikaanse ‘specialisten’ aan het woord kwamen. Alsof alleen die er iets serieus over kunnen zeggen.

Dat men een David Petraeus, ex-baas van de CIA, hierover aan het woord liet spreekt eveneens boekdelen. Men had hem kunnen vragen over de steun aan al Qaeda en ISIS door de CIA en het Pentagon toen hij er baas was. Men deed het uiteraard niet. De man die ISIS mee hielp creëren die dan zijn beklag maakt over de Saoedische steun aan ISIS. Je moet maar durven. BBC met de B van bedrog.

Deze reportage gaat natuurlijk bij de familie al Saoed de indruk versterken dat zij weleens hetzelfde lot zouden kunnen ondergaan als bijvoorbeeld de Sjah van Iran of president Hosni Moebarak in Egypte.

Reportages als dit zijn een belangrijk politiek teken vanuit Londen en Washington dat de speeltijd wel eens voorbij zou kunnen zijn voor de al Saoed. De scenario’s circuleren trouwens al volop in Saoedi-Arabië. Met het land omgevormd tot een lappendeken van elkaar bestrijdende woestijnstaatjes. Balkanisering heet dat. Of een nieuw Syrië?

Willy Van Damme

1) BBC Two, ‘House of Saud: A family at war’, Michael Rudin, 9 januari 2018. Driedelige reportagereeks. Volgende episodes op 17 en 23 januari telkens om 22 uur.

Balkanisatie Saoedi-Arabië - NYT - 28 september 2013

De kaart van het Midden-Oosten van 28 september 2013 uit The New York Times. Of hoe men in de VS Irak en Syrië in drie of vier stukken zag met geel/okergeel voor Assad, groen voor ISIS/al Qaeda en paars voor de huidige bewindvoerders in Bagdad, als ze de hoofdstad tenminste konden behouden. Saoedi-Arabië valt dan uiteen in een centraal Wahhabistan en een Noord-, Zuid-, Oost- en Westelijk Arabië. Ook Jemen valt dan terug in twee stukken. Volgens de toenmalige Amerikaanse leerling-tovenaars.

2) Conflict Armaments Research Ltd, ‘Weapons of the Islamic State, a three-year study in Syria and Iraq’, December 2017. Wie wil kan die studie per mail hier aanvragen. De studie is 202 pagina’s dik.

Opvallend is dat de in de uitzending geïnterviewde medewerker van dat CAR eveneens zweeg over de rol van de VS en de EU. De sponsor van dit rapport is de EU en de Duitse regering. In een eerdere studie sprak CAR alleen over de herkomst van de wapens, niet over wie ze had gekocht en daarna aan ISIS leverde. Uit deze studie is ook gebleken dat de meeste wapens die ISIS gebruikte via dit kanaal waren bekomen.

3) Peter De Roover, fractieleider van de N-VA in het federaal parlement, schreef op 26 november 2015 op Knack.be een stevig pleidooi ter verdediging van Saoedi-Arabië tegen de toen toenemende Belgische kritiek op het land. De argumentatie van De Roover was dat wij het land broodnodig hadden in de strijd tegen ISIS en dus kritiek op dat land niet kon. Grapjas die De Roover. Maar de familie al Saoed kan ook heel genereus zijn. Dat is geweten.

Finale in Syrië

De strijd voor de macht in Syrië nadert stilaan haar laste fase, de finale. Na de bevrijding van het oostelijk deel en de omgeving van Aleppo in het najaar van 2016 en de bevrijding van het centraal- en oostelijk deel van het land op ISIS dit voorbije jaar is het nu de beurt aan het laatste groot stuk door jihadisten bezet gebied om in handen te vallen van het Syrische leger, de provincie Idlib. En dit vlot goed.

Stilaan wordt ook duidelijk welke militaire strategie de regering in Damascus hier volgt. Het is het in twee delen hakken van de provincie ter hoogte van de vroegere luchtmachtbasis van Abu ad Duhur. Het oostelijke deel van dit grotendeels door al Qaeda bezette gebied is dan geheel afgesloten van het westelijke meer bevolkte deel. Zo te zien niet toevallig.

Idlib - 7 - Militaire situatie 6 januari 2018

Dat lijken volgens de Qatarese pers de plannen van het Syrische leger voor de verovering van de provincie Idlib voor te stellen. Het veroveren van de gewezen luchtmachtbasis van Abu ad Duhur lijkt nog deze maand realiseerbaar.

In de provincie leven immers heel veel vluchtelingen, geschat door de klassieke media op een 2 miljoen. Een klein deel ervan zijn familie en aanhangers van die terreurgroepen, en verder deels burgers die het ongeluk hebben aan de verkeerde, verliezende kant, van het front te zitten. Door het oostelijke dun bevolkte gebied uit te schakelen moet de neiging binnen die salafistische terreurgroepen voor vredesonderhandelingen/overgave groot worden.

En dit kan mensenlevens redden. Of groepen zoals al Qaeda, Ahrar al Sham, Noer Din al Zinki en Jaysh al Islam wel daartoe bereid zijn is echter af te wachten. Bereidheid tot compromis hebben die groepen sinds het begin van de oorlog in 2011 nog nooit getoond. Het is dus twijfelachtig of ze dat ditmaal gaan tonen. Maar het risico op heel veel doden neemt dan wel toe.

De operatie ter verovering van de provincie Idlib begon geleidelijk eind november en heeft sindsdien al grote vooruitgang geboekt. Bijna dagelijks worden er meerdere dorpen en stadjes veroverd op die alliantie van salafistische terreurgroepen. Men heeft nu praktisch gezien het stadje Sinjar in handen, een belangrijk kruispunt van wegen op een 16 kilometer (1) van Abu ad Duhur. De omsingeling is al begonnen.

En van Abu ad Duhur is het maar 16 kilometer meer tot de noordelijke stellingen van het leger bij Kafr Haddad en Dulama. Of Al Qaeda & Co bij de onderhandelingen in Genève, Astana of Sochi daarna als steeds nog het hoofd van president Assad gaan eisen valt nog te bezien.

Idlib Zuid - 5 - Mlitaire situatie 7 januari 2018

De evolutie van de voorbije dagen aan het front in het zuiden van de provincie Idlib. Men moet de kaart dagelijks aanpassen. Deze kaart vervangt de eerder geplaatste van 4 januari en dateert van vandaag deze ochtend 7 januari. Mogelijks zal zelfs al eind deze komende week de provincie Idlib in twee zijn gesplitst. Ondertussen zijn volgens de jihadisten een aantal van hun leiders in Washington op geheim bezoek geweest en lijkt de VS nu de Koerdische PKK te laten vallen en opteert men nu ineens voor de anti-Iran optie van prins Salman. De dwazen van Washington en hun loopjongens dus.

Gaan zij de geschatte 2 miljoen burgers als gijzelaars gebruiken? De kans is reëel. Zij kunnen immers via hun vrienden in de massamedia en bij westerse regeringen dan medelijden opwekken en nog maar eens tonen wat een hondsbrutale moordenaar die Assad weer is. Je kan je zo al de vette koppen in onze media zien verschijnen.

En een oproep aan al Qaeda tot het stoppen van het geweld en echte vredesgesprekken zal er bij het journaille wel niet bij zijn. Belangrijk zijn wel de toenemende geruchten dat de CIA nu effectief de geldstroom richting al Qaeda heeft gestopt.

Al Qaeda kan zo te zien geen kant meer op. Turkije wil vooral geen nieuwe vluchtelingengolf meer, staat tegenwoordig voor zover geweten nu vijandig tegenover die salafistische groepen – zelfs al is er een gemeenschappelijke ideologie – en van enige serieuze weerstand van die jihadisten tegen het leger is sinds de start van dit offensief helemaal geen sprake meer.

Al jolani - Hayat Tahrir al Sham-al Qaeda

De Syrische tak van Al Qaeda, Tahrir al Sham, publiceerde de voorbije dagen deze foto van een topberaad van de terreurorganisatie met erbij vooraan hun chef Abu Mohammad al Jolani. Zo te zien met erg bedrukte gezichten. Het einde nadert dan ook snel. Het is dus bijna gedaan met het terroriseren van de bevolking, het afpersen ervan en rondrijden in tanks en pantservoertuigen.

Als er al eens sprake is van een tegenoffensief dan valt dit nog diezelfde dag in duigen. Na jaren van onderlinge gevechten tussen die verschillende groepen is er nu eindelijk opnieuw een zogenaamd eengemaakt hoofdkwartier waar alle terreurgroepen deel van uitmaken. Maar Ahrar al Sham, de tweede sterkste groep, weigert hieraan deel te nemen. Maar zelfs met die eengemaakte structuur lukt militair zo te zien niets nog.

Zeker is dat men in Damascus de tribunes al aan het oprichten is voor de grote overwinningsmars. Maar daarmee zijn alle problemen hier natuurlijk verre van de baan. Zo is er de vraag wat te doen met al die lokale milities.

En dan is er de nieuwe politieke structuur die men moet organiseren. Om de kwestie van de wederopbouw en het massale psychische en fysieke leed zeker niet te vergeten. Maar in 2018 stopt het militair geweld. Oef en hoera.

Tot begin vorig jaar zat men in onze massamedia te lachen met het idee dat het Syrische leger Syrië geheel kon heroveren. Niemand lacht hier nog mee. Schaamtegevoel doet hen zwijgen. Wel blijft er de kwestie van de Amerikaanse aanwezigheid.

Idlib - controleposten - Mei 2017

Hier is het die ‘vrijheidsstrijders’ vooral om te doen. Controleposten waar de lokale baas naar believen geld kan aftroggelen van de passanten. Bij al Qaeda soms tot 50% en in natura volgens een bepaalde gedetailleerde studie. Visa werkt hier nu eenmaal niet. Merk op dat aan de hier zeer interessante grens met Turkije op twee na ze allen in handen zijn van al Qaeda (al Nusra). De kaart dateert wel van mei 2017 en sindsdien hadden er militair wel nogal wat verschuivingen plaats. De Turkestan Islamic Party was in het verleden een verlengstuk van de Turkse geheime dienst MIT en bestaat vooral uit Oeigoeren en Oezbeken en werkt nauw samen met al Qaeda.

Het lijkt echter eerder een probleem voor de VS dan voor Syrië. Inderdaad, men heeft inderdaad wel een serieus deel van de olie- en voedselproductie in handen. Maar het is de Syrische regering die dat allemaal koopt, niemand anders. En een andere koper is er niet.

Voor de VS en hun hieuw gevonden Syrische-Koerdische vrienden zit er weinig anders op dan te onderhandelen en hopen op een zo voor hen interessante serie voorwaarden. Grote eisen zal men echter niet kunnen stellen. Daarvoor is hun positie veel te zwak. Iemand het hoofd van Assad?

Willy Van Damme

  1. De afstand van de stad Sinjar tot de vroegere luchtmachtbasis Abu ad Duhur bedraagt geen 8 km maar het dubbele. Excuses voor die fout. Intussen is de stad Sinjar samen met enkele omliggende dorpen ook al in handen gevallen van het leger. Met de val van Sinjar wordt de bevoorrading van het zuidoostelijk front voor al Qaeda wel een ernstig probleem.

NASCHRIFT: Val van Abu ad Duhur

Dec slag om Abu ad Duhur is intussen al volop losgebarsten en het is een kwestie van uren voor deze geheel in handen valt van het leger. Dit ondanks het aanrukken door al Qaeda en haar bondgenoten van alle militaire versterkingen die ze nog ter beschikking heeft. Na ISIS is militair het einde van al Qaeda & Co ook hier in zicht.

Idlib Zuid - 8 - Mlitaire situatie 10 januari 2018

Volgens de laatste berichten zou het leger de luchtmachtbasis al zijn binnengetrokken en al Qaeda en haar bondgenoten het oostelijk deel van Idlib en westelijk deel der provincie Aleppo, de hoogvlakte van al Hoss, verlaten hebben. Bij jihadisten is er zelfs sprake van een terugtrekking uit de vroegere luchtmachtbasis.

De volgende stap van het leger is vermoedelijk westelijk richting de stad Saraqib, een der voornaamste steden en kruispunten van wegen in de provincie. Het ligt aan de autoweg van de steden Hama naar Aleppo en tegen de provinciehoofdstad Idlib.

Wel is men in Turkije plots erg zenuwachtig geworden nu hun salafistische vrienden in Syrië uitgeroeid worden. Zo beweerde de Turkse media de voorbije dagen dat men de Iraanse en Russische ambassadeurs hierom op het matje had geroepen. Geen reactie vanuit Rusland maar wel een flinke ontkenning door de Iraanse ambassadeur in Ankara.

De vernedering van Recep Erdogan en zijn moslimbroeders is dan ook zeer groot. En in Frankrijk noemt de regering zich verontrust en veroordeelde men de Syrische opmars. Blijkbaar is Parijs begaan met het lot van al Qaeda. Al Jolani heeft overduidelijk nog vrienden in Parijs. Deze week herdacht men in Parijs plechtig de aanslag van al Qaeda op Charlie Hebdo! De speeltijd is echter zowel voor Ankara als Parijs voorbij en heet: Game Over!

10 januari 2018

Positie Soedan in de Arabische politiek

Recent riep de Soedanese regering zijn ambassadeur voor consultatie terug uit Egypte. Volgens berichten in bepaalde Arabische media kwam dat na het recente bezoek van de Turkse president Recep Erdogan aan de Soedanese regering in Khartoem.

Ankara leeft op voet van oorlog met Egypte wegens de steun van Erdogan voor de afgezette Egyptische president Mohamed Morsi. En er is ook ruzie tussen Khartoem en Cairo over geplande werken in Soedan op de Nijl.

Zowel Morsi, Erdogan als de Soedanese president Omar al Bachir behoren allemaal tot de Moslimbroeders, een internationaal goed georganiseerde geheime en salafistische beweging die deels vanuit het Verenigd Koninkrijk wordt geleid.

Koert Debeuf 2

Koert Debeuf beschuldigde Soedan van het folteren van teruggekeerde vluchtelingen. Dat wordt nu onderzocht. Met als vraag niet alleen of dat waar is maar liefst ook waarom hij dit doet. Gezien zijn steun aan salafistische terreurgroepen in Syrië zal het wel niet omwille van de mensenrechten zijn. Heeft het te maken met de positie van Soedan in de ruzie tussen Saoedi-Arabië en Qatar? Soedan kiest immers de kant van Qatar.

Geweten is dat de Verenigde Arabische Emiraten, vooral dan Abu Dhabi, en Saoedi-Arabië omwille van de steun van Qatar aan de Moslimbroeders een economische oorlog voeren tegen Qatar. Dat Koert Debeuf, die werkt voor het Tahrir Institute for Middle East Policy, plots die zware beschuldigingen uitte over Soedan kan hier mogelijks een verklaring geven. 

Er lopen immers directe lijnen van dat instituut naar de VAE en recent nam Debeuf het in een opiniestuk over het conflict rond Qatar op voor de familie al Saoed, eigenaars van dat naar hen genoemde land. Zelf weigert Debeuf de namen van de financiers van zijn instituut te geven.

Het ware dan ook erg interessant dat de regering het Belgisch onderzoeksrapport over die vermeende folteringen zodra dat klaar is openbaar maakt. Het kan een beter licht laten schijnen op de ware reden voor die zware beschuldigingen van Koert Debeuf. Wat drijft Debeuf? 

Willy Van Damme

De Morgen met extra onzin over Iran

Geen verrassing met de berichtgeving van De Morgen over Iran. Er is een al oude traditie. Toen in 2009 de protesten tegen de uitslag van de Iraanse presidentsverkiezingen al uitgestorven waren bracht de krant nog het verhaal alsof de regering nog diezelfde dag ging vallen. Goed om te lachen natuurlijk. Of om zich aan te ergeren.

Nu is het weer meer van hetzelfde met als grove uitschuiver Kader Abdolah, de Iraans-Nederlandse schrijver. Een man gekend voor zijn ongebreidelde haat tegenover het religieuze bewind daar.

Dat bleek ook nu weer toen hij in de krant van woensdag 3 januari schreef in zijn opiniestuk ‘Begin van het einde voor de Islamitische Republiek Iran?’: “Daar zijn mijn stadsgenoten een politiebureau binnengevallen om aan wapens te komen. Ik tril van jaloezie.” En dan maar schande spreken als de politie met scherp schiet.

Merkwaardige woorden van een man die steevast oppert van zijn land te houden maar zoiets als een erectie krijgt als men ook Iran in een alles vernietigende burgeroorlog wil storten. Natuurlijk gaat er veel mis in het land en weten sommige Ayatollahs zich vet te mesten.

Nederland, Rotterdam, 30 september 2010 Kader Abdolah, auteur van het Boekenweekgeschenk 2011 Foto: Merlijn Doomernik

Kader Abdolah hoopt op een burgeroorlog in Iran. Een kopie zo te zien van die in Syrië.

Het doet hierbij trouwens denken aan de middeleeuwen en de kerk bij ons. Maar een burgeroorlog en een zogenaamde revolutie zijn alles vernietigend. Een zelfs maar beperkte kennis van de geschiedenis leert dat. En bovendien is het duidelijk dat Israël, Saoedi Arabië en de VS zowat de enigen zijn die hier van genieten. De keus van Kader Abdolah.

Verder blinkt de berichtgeving als steeds weer uit in het verspreiden van de grootst mogelijke onzin, halve waarheden en leugens. Ook dat is klassiek. Zo schrijft men dat de Iraanse economie in crisis zit terwijl de groei volgens het IMF vorig begrotingsjaar bijna 13% bedroeg. En dan heeft men het ook over een hoogoplopende inflatie die in de dubbele cijfers loopt terwijl opnieuw volgens het IMF die de voorbije maanden daalde tot ongeveer 9%.

Een gelijkaardig verhaal over de jeugdwerkloosheid. Daarbij citeert o.m. een Thomas Erdbrink het cijfer van 40%. Een getal dat hij haalt bij wat hij beschrijft als ‘analisten’. Wie dat dan zijn lezen wij echter niet. Dit soort ‘berichtgeving’ haalt dan ook amper het niveau van een roddelkrant.

Hoeft het verbazing te wekken dat men in de klassieke media alleen harde critici van de Iraanse regering aan het woord laat en oproepen leest om die ‘opstand’ te steunen. Met wapens? De Morgen zal het nooit leren. Wie dat denkt is hopeloos naïef.

Evenmin wekt het verbazing dat men amper iets leest over betogingen in bijvoorbeeld Ethiopië, Brazilië, Argentinië, Honduras en Peru? Hoe zou dat komen? Landen met pro-Amerikaanse regeringen misschien?

En voor dat soort roddels moet een mens dan nog betalen ook. Ho ja, kun je Kader Abdolah eens vertellen dat men de beer niet te vroeg moet schieten. Hier was er zelfs nog geen beer in zicht. Of hoe de man zich belachelijk en zelfs verdacht maakte.

Willy Van Damme

Brief naar De Morgen over het opiniestuk van Kader Abdolah in de krant van woensdag 3 januari en de berichtgeving over Iran van de voorbije dagen. In The Washington Post, The New York Times en Foreign Policy kon men zo de zionistische ratten als een Roger Cohen en Dennis Ross zelfs uit hun riolen zien kruipen om oorlog te stoken.

En uiteraard kwam o.m. The Foundation for Defense of Democracies, een fanatiek zionistisch instituut, uitvoerig aan het woord. Er zijn nog zekerheden in het leven van de media. Trouwens, die betogingen waren even gevaarlijk voor de Iraanse regering als die van Black Lives Matter waren voor het Witte Huis.

Oproep voor de Dendermondse persprijzen 2017

Zoals elk jaar sinds 1976 organiseert de Dendermondse Perskring ook ditmaal de uitreiking van de persprijzen voor het voorbije jaar, nu 2017. De bedoeling is verenigingen al of niet in de vorm van een vzw of individuen te huldigen die het voorbije jaar op een of andere manier uitblonken in hun categorie van de sport of het sociale en culturele werk. Sinds vorig jaar is daar een derde categorie aan toegevoegd voor mensen die al gans hun leven in die sectoren actief waren. De categorie voor levenslange verdienste.

Dit dan voor mensen of verenigingen die wonen of werken in het werkgebied van de perskring, zijnde Lebbeke, Buggenhout en Dendermonde. Daarbij gaat de aandacht zeker naar mensen die in alle bescheidenheid in stilte hier actief zijn. Zijnde bijvoorbeeld de dame die zorgt dat het clublokaal telkenmale proper is, de man die al het papierwerk doet of de atleet, theaterman of zanger die er het voorbije jaar door zijn prestaties uitsprong.

De lijst van winnaars geeft in die zin dan ook een mooi overzicht van wie er sinds al meer dan veertig jaar in de streek mooi werk leverde op het sociaal en cultureel terrein en op het vlak van de sport.

 

Prijsuitreiking Persprijzen 2016

De uitreiking der persprijzen voor 2016.

De eerste winnaar voor de sociaal-culturele prijs in 1976 was Gust Dierick, een der voornaamste figuren in de culturele sector uit die periode en de man die het klassieke volksdansen en het marionettentheater naar de stad bracht.

Zijn werk leeft ook nog jaren na zijn dood via o.m. zijn kinderen voort. Zie maar naar het groot succes van Reynout, de volksdansgroep, en van marionettentheater Kalleke Step die met hun op Dendermondse leest geënte humor op kindermaat of voor volwassenen steeds honderden toeschouwers naar hun voorstellingen weten te lokken. Cultureel een grote meerwaarde.

Vorig jaar waren het René Mergan en Rudy Jansegers, de drijvende krachten achter het de nieuwe gefuseerde voetbalclub FC Lebbeke, die met de prijs voor de sport gingen lopen. Voor het sociaal-culturele was dat de vzw Buurtcomité Lutterzele, een wijk in Sint-Gillis-Dendermonde. Dit is een groep van mensen die er al jaren voor zorgen dat er leven in hun buurt is. Met elk jaar een pak activiteiten, groot en klein waaronder steevast ook een busreis naar een of andere leuke plek.

De eerste winnaar voor levenslange verdienste was Mon, alias Philemon, Heuvinck, een man die samen met zijn broers Piet, Bert en Jan een 55 jaar terug het jazzgebeuren naar de stad brachten en tekenden voor de oprichting van de Jeggpap New Orleans Jazzband – Waarbij de tweede P van Jeggpap staat voor Philemon – en de in het milieu wereldwijd bekende Honky Tonk Jazzclub.

Dag in dag uit slooft de man zich samen met zijn vrienden al sinds 1965 uit om het Dendermondse jazzgebeuren swingend te houden. Er daarbij steeds voor zorgend dat topmuzikanten in het genre van de oude stijl jazz en ook blues naar de stad aan de Dender en Schelde komen. Waarbij den Bunker, een deel van de vroegere militaire versterking, steevast vol loopt.

Mon Heuvinck - 40 - 28-02-2009

Mon Heuvinck aan de piano in het Jazzcentrum Vlaanderen, gelegen pal naast de Honky Tonk Jazz Club.

De prijs bestaat behoudens uit het gewone eerbetoon en een oorkonde ook uit een beeld van de Dendermondse keramist Staf Vinck, een man met een stevige reputatie in de sector. Wie denkt de gepaste kandidaat te zijn of iemand wil voordragen voor die prijs kan een briefje of mail sturen met daarbij in het kort de nodige informatie over wie de kandidaat is en waarom hij die prijs zou moeten krijgen.

De kandidaturen moeten ten laatste op 15 januari binnen zijn bij voorzitter Marc Goossens, Hagewijkpark 37, 9200 Dendermonde, marc.goossens.persbureau@skynet.be of bij secretaris Willy Van Damme, Rootjensweg 3, 9200 Dendermonde, willy.vandamme@scarlet.be.

De verkiezing heeft plaats op 30 januari en de uitreiking met academische zitting op zondag 25 februari te 10.30 in zaal Belgica Bis in de Dendermondse Kerkstraat 115.

Willy Van Damme

De eer aan zichzelf

Moest Theo Francken een eervol man zijn dan had hij al minstens enkele weken geleden ontslag genomen. Dit toen hij toeliet dat Soedanese ambtenaren hier vluchtelingen uit dat land zomaar konden ondervragen. Een schokkend feit. Het is meewerken met een brutale politiestaat wier president trouwens officieel gezocht wordt door het Internationaal Strafhof in Den Haag. (1)

Samenwerken met een folteraar

Niet dat dit strafhof zelf vrij is van zonden natuurlijk. Het voert nu eenmaal alleen maar politieke processen op vraag van het Westen. Is er al iemand voor dat strafhof verschenen omdat ze Libië bombardeerden en veranderden in een paradijs voor salafistische terroristen, slavenhandelaars, roversbenden en gruwels die zich specialiseren in het levend villen van mensen? Natuurlijk niet, want het Westen mag van dit strafhof gewoon doen wat ze willen.

Maar hoe dan ook is Soedan een dictatuur waar men indien nodig foltert dat het een plezier is. Dan Soedanese ambtenaren uitnodigen om hier in Brussel hun landgenoten te ondervragen is te grof voor woorden. Toen reeds had men Theo Francken met een dikke schop onder zijn gat de Wetstraat uit moeten smijten. Maar neen, bij de N-VA mag men doen wat men wil, eveneens straffeloos.

Theo Francken - 2

Theo Francken (N-VA), staatsecretaris voor Asiel en Migratie, zou al weken geleden beter ontslag hebben genomen. Dit indien hij toch over enig eergevoel beschikt. Maar blijkbaar is dat niet nodig bij die partij. Zie maar naar Jan Jambon, minister voor Binnenlandse Zaken, en zijn met een Porsche rondtoerende kabinetschef.

Bij hen mag Joy Donné, de kabinetschef van Binnenlandse Zaken, en dus verantwoordelijk voor politie en de veiligheid, rondrijden met een valse nummerplaat, zo verkeersboetes verzamelen voor de eigenaar van die nummerplaat en voor het oog van de camera een parkeerboete gewoon en arrogant op straat gooien. Wie is hier zwerfvuil: Het papiertje of die kabinetschef?

Dat Theo Francken nu in deze kwestie tegen iedereen, incluis zijn premier, zit te liegen over die Soedanese vluchtelingenkwestie wekt alleen verbazing voor diegenen die niets kennen van de praktijken van die partij. Alleen de vrees dat de kiezers dit soort praktijken spijtig genoeg deels blijven tolereren zorgt ervoor dat hij en die regering blijft zitten. Smeerlapperij loont dus!

Onoplosbaar

Uiteraard is het vluchtelingenprobleem enorm groot. Maar een serieuze oplossing is er niet. Zeker nu men de Libische president Moeammar Kadhaffi mede door onze regering en met steun van een voltallig Belgisch parlement (!!) uit de weg ruimde. Ja, want in de stad Benghazi waren enkele honderden salafisten op straat gekomen en die mensen moet men toch beschermen tegen die ‘brutale dictator’. 

Neen, een oplossing voor die vluchtelingenstroom is er op dit ogenblik niet. Zeker zolang men vanuit het Westen het Midden-Oosten blijft destabiliseren zoals in Syrië. En zeker ook zolang Afrika een arm wingewest blijft waar door de EU en de VS geplaatste dictators mogen plunderen zolang de stroom grondstoffen naar hier maar blijft doorgaan. Zolang Afrika arm blijft zullen er hier vluchtelingen pogen te geraken en worden onze straten steeds zwarter.

Wie beweert hier een degelijke oplossing voor te hebben is een leugenaar en een platte demagoog. En uiteraard is Koert Debeuf, de man van het Amerikaanse Tahrir Institute for Middle East Policy die dat verhaal over Soedan en folteringen naar buiten bracht, een meer dan dubieus figuur die nog veel minder te vertrouwen is dan onze Theo Francken.

Misschien kan Koert Debeuf bijvoorbeeld eens een dossier voorleggen over martelingen bij zijn vrienden in de Verenigde Arabische Emiraten of in Saoedi-Arabië. Dat zou pas nieuws zijn. Maar wees gerust, het zal er niet komen. Want wiens brood men eet….

Willy Van Damme

1) Het arrestatiebevel had vermoedelijk te doen met de wens van het Westen om via de creatie van fantasiestaat Zuid-Soedan Soedan wat kleiner te maken. Geen kat in het Westen die nu nog moeite doet om het aanhoudingsbevel tegen president Omar al Bachir van het Internationaal Strafhof te doen respecteren. Missie volbracht.

Nieuw OCMW-decreet–Naar bestuurlijke chaos?

Liesbeth Homans, N-VA en Vlaams viceminister-president verantwoordelijk voor onder meer Binnenlands Bestuur, heeft gisteren haar slag thuisgehaald en de facto het OCMW, het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Werk, opgedoekt. Haar diepe wens alsmede die van haar partij. Vele critici in deze sector spreken echter van haast- en prutswerk die het sociaal beleid in Vlaanderen grote schade dreigt toe te brengen. Zij vrezen ook voor zware institutionele problemen als gevolg van slecht voorbereid wetgevend werk.

Maatschappelijke visie

Dat sociaal beleid geen echte prioriteit is voor de huidige regeringen blijkt duidelijk uit een serie maatregelen rond bijvoorbeeld de pensioenen die vooral de werklozen, zieken en leefloners treffen. Juist de meest zwakke groepen in onze samenleving.

Geen verrassing als we weten dat N-VA voorzitter Bart De Wever ooit bij het aantreden van deze regeringen stelde dat iedereen die dat wil wel aan werk geraakt. En dan was er Zuhal Demir (N-VA), federaal staatssecretaris voor Gelijke Kansen, die in een interview onomwonden beweerde dat iedereen wel een universitair diploma kan bekomen.

Om daarboven ook Marijn De Valck (Open VLD) niet te vergeten, de gekende bard en acteur uit FC De Kampioenen, die toen hij pas benoemd was tot voorzitter van het Brakelse OCMW stelde dat men nu eindelijk eens de profiteurs ging kunnen aanpakken. Uitlatingen die men nadien deels wel herriep maar die tonen welke visie men op de samenleving heeft. Welkom Charles Dickens.

Dat Homans de OCMW ’s wou afschaffen wekt dan ook geen verbazing. Officieel is dit natuurlijk om het sociaal beleid nog te verbeteren en de administratie te vereenvoudigen. Maar in de sector zijn er zo te horen weinigen die dat geloven.

Grondwet

Dat Homans de zaak op een knullige wijze aanpakte blijkt echter duidelijk. Pas na maandenlange pogingen om het OCMW effectief af te schaffen kwam zij tot het besef dat dit federale materie is die men alleen door een grondwetswijziging kon aanpakken. Veel verloren moeite als gevolg van haar hardnekkigheid en onkunde. De eerste de beste kenner van het dossier had haar dit zo kunnen vertellen.

Bovendien is het toch opmerkelijk te noemen dat blijkbaar niemand noch in haar partij, noch bij de coalitiepartners haar blijkbaar wisten te stoppen om dit ongrondwettelijk plan uit te voeren. Daarenboven was Homans voor zij minister was Antwerps OCMW-voorzitster, ‘s lands grootste OCMW, Bovendien zitten er in de meerderheid een pak gewezen en huidige mandatarissen van allerlei OCMW ’s groot en klein. Het toont het niveau van de Vlaamse en ook Belgische politiek. (1)

Zuhal Demir

Zuhal Demir was voor ze in de politiek ging advocaat met als specialiteit arbeidsrecht. Geen probleem dus voor haar om te zeggen dat elke jongere zo een universitair diploma kan behalen. Het is verre van haar enigste uitschuiver uit de periode toen ze in het parlement kwam. Ze ging spreken op een bijeenkomst van sympathisanten van de Koerdische PKK, in België een terreurgroep, en klaagde nadien dat men haar in Turkije aanvalt wegens haar banden met de PKK.

Maar als gevolg daarvan verloor zij massa’s kostbare tijd met ook veel werk dat alleen goed was voor de parlementaire vuilbak. En dus moest men zich beginnen haasten om nog dit jaar de zaak te kunnen klaren want in 2018 zijn het lokale verkiezingen en treden de nieuwe gekozenen in 2019 aan. Maar het spreekwoord zegt dat haast en spoed zelden goed is.

En dus kwam Homans met plan B op de proppen om haar wil toch maar koppig te kunnen doordrijven. In dit nieuwe decreet blijft het OCMW dan wel bestaan zij het vooral op papier. Zo zal de OCMW-raad ogenschijnlijk verder functioneren, blijven de gronden en gebouwen eigendom van de OCMW ’s en is er een aparte boekhouding van het OCMW los van de gemeente.

Plan B

Dit alles is echter feitelijk nep want de OCMW-raad is volgens het decreet een kopie van de gemeenteraad en bestaat er geen aparte OCMW-administratie meer. Maar daar wringt het schoentje. Zo hebben bepaalde OCMW-ambtenaren toegang tot de sociale kruispuntbank die alle persoonlijke gegevens beheert. Gemeentepersoneel hebben echter wettelijk hierin geen inzagerecht. Wat dus met de privacyregels?

ID/ photo agency

Liesbeth Homans wilde het OCMW doen verdwijnen en pas na bijna twee jaar besefte ze dat dit ongrondwettelijk en dus onmogelijk was. En dus kwam ze met plan B op de proppen.

En dan is er de kwestie van het toppersoneel, zijnde de secretaris, de financieel beheerder en de maatschappelijk werker. Luidens het decreet krijgen zij indien nodig een gelijkwaardige functie in de nieuwe structuur. Gemeentes en steden hebben nu eenmaal al een financieel beheerder en secretaris en dus moet een van beiden de tweede viool spelen of ophoepelen.

Maar, stelt een specialist en auteur over de materie: “Er is geen gelijkwaardige functie mogelijk en dan komt men in botsing met artikel 4 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), artikel 5 van het handvest van de grondrechten van de EU en de artikels 12 en 23 van de Belgische grondwet. Artikels die allen te maken hebben met het tewerkstellingsbeleid.”

Alle geconsulteerde specialisten zeggen verder ook onomwonden dat dit nu goedgekeurde decreet de sociale werking van de lokale besturen in gevaar brengt. Een gewezen OCMW-secretaris van een middelgrote stad: “Wat mij vooral verontrust is het feit dat deze nieuwe structuur zeer nadelig dreigt te worden voor het sociaal beleid. Een gemeenteraad en een gemeentelijke administratie functioneert nu eenmaal anders dan die van een OCMW.”

Waarbij hij ook nog stelt: “In een OCMW-raad verloopt alles rustig en grotendeels in consensus. In een gemeenteraad krijg je echter de politiek in actie met zijn theater en demagogie en de wil om te scoren. Wat je bij het OCMW maar heel zelden hebt. Waardoor men dat sociaal beleid meesleurt in het politieke discours en de schepenen voor bijvoorbeeld Openbare Werken met het OCMW in gevecht komen voor de centen.”

Fusies van administraties

Ook wordt er door de zeer snelle en diepgaande samenvoeging van die diensten enorm veel tijd verloren want beide administraties werken op de meeste vlakken ook anders. Tijdens een congres van de Nederlandse topaccountants gehouden voor de befaamde Rotterdam School of Management stelde men er enkele jaren geleden dat fusies en overnames feitelijk te mijden zijn en de voorbode van een grote crisis zijn.

Hun stelling was: “Het vergt enorm veel energie die men dan niet kan besteden aan het basiswerk van het bedrijf – bijvoorbeeld koekjes maken en verkopen – waardoor men tegenover de concurrenten in de markt achterstand oploopt. Het veelal grote cultuurverschil tussen het moederbedrijf en de overgenomen onderneming kan immers voor veel obstakels zorgen.”

DSCN2929

Het OCMW blijft alleen nog officieel op papier bestaan. Dat wil Liesbeth Homans en met haar de Vlaamse regering. Vraag is of dit decreet de juridische stormen die zullen ontstaan kan weerstaan.

Ook hier hoort men bij OCMW ’s klagen over de grote moeilijkheden die men heeft om beide administraties in elkaar te laten overgaan. En daar heeft men op het kabinet van Homans blijkbaar ook geen zicht op. Men drukt koppig door.

De niet-Belgen

Maar een van de grootste organisatorische problemen is het feit dat in een gemeenteraad mensen van andere lidstaten van de EU mogen zitting hebben. Een eis van de Europese Unie. Maar in de OCMW-raad is dat niet het geval, daar mogen alleen Belgen zitten.

En dat zit verankerd in de grondwet die men alleen maar met een twee derde meerderheid kan wijzigen. En dus zou men hier een beroep moeten doen op de oppositie, zijnde onder meer de Waalse PS. Een duivelse partij volgens de N-VA en sommige media. En dus kan Homans hier niet verder.

De Raad van State is in zijn advies van 28 maart 2014 hierin zeer duidelijk.

“Het komt de federale wetgever toe vreemdelingen de mogelijkheid te geven – actief en passief – deel te nemen aan verkiezingen van de leden van de raad voor maatschappelijk welzijn…. volgens de grondwet mag de federale wetgever dat evenwel alleen doen als hij krachtens een internationale of supranationale bepaling daartoe verplicht is jegens de burgers van de Europese Unie die niet de Belgische nationaliteit hebben….. Het komt niet toe aan de Vlaamse decreetgever om een federale regelgeving te bevestigen…… Hieruit vloeit voort dat artikel 7 van de organieke wet van 8 juli 1976 waarop de voorstanders de verkiesbaarheidsvoorwaarden wensen af te stemmen, niet in overeenstemming is met artikel 8 van de Grondwet, zoals in de geciteerde adviezen werd uiteengezet. De Raad van State wenst dan ook een voorbehoud te maken bij de verwijzing naar een ongrondwettelijke wetsbepaling.”

Raad van State

Met andere woorden: Zonder een eis van Europa over die verkiesbaarheid bij een OCMW of een wijziging van de grondwet kan men hier zelfs op federaal niveau niet weg. Het is een totale blokkade. Maar geen zorg voor Homans. Ze lapt het gewoon aan haar laars, gesteund door de meerderheid in het parlement.

Als tijdens de debatten in de commissie voor Binnenlands Bestuur van het Vlaams parlement commissielid Kurt De Loor (SP.A en voorzitter van het Zottegemse OCMW) die kwestie opwerpt dan is Homans tijdens de commissiezitting bij de pinken. Zo stellen de notulen:

“Homans stelt vast dat er naar een advies van de Raad van State uit 2014 wordt verwezen. In het meest recente advies van de Raad van State wordt hier echter geen opmerking over gemaakt.

Waarop De Loor stelt:

“Kurt De Loor merkt niettemin dat er zich een probleem stelt. In het meest recente advies van de Raad van State onder nummer 61.793/3 van 9 oktober 2017 wordt op bladzijde 5 verwezen naar alle voorgaande adviezen die betrekking hebben op dit ontwerp van decreet.”

Inderdaad, zo stelt dit advies van oktober 2017 van de Raad van State op pagina 5:

Voor zover in het ontwerp bepalingen worden hernomen van het Gemeentedecreet, het OCMW-decreet, het decreet Vrijwillige Samenvoeging van Gemeenten van 24 juni 2016 en het decreet van 6 juli 2001 „houdende de intergemeentelijke samenwerking‟, dient in eerste instantie te worden verwezen naar de opmerkingen die de Raad van State, afdeling Wetgeving, heeft gemaakt over de ontwerpen die tot die bepalingen hebben geleid, onder meer in de adviezen 30.516/32, 38.240/33, 44.130/14 en 59.076/35. Die opmerkingen, in zoverre ze toentertijd niet werden gevolgd en nog steeds relevant zijn, worden hier in beginsel niet hernomen.

Verkiesbaarheid

Met andere woorden en heel duidelijk geschreven: De bezwaren van de Raad van State in zijn advies van 2014 over de verkiesbaarheid blijven dus bestaan. Men hoeft dan ook niet te betwijfelen dat de verkiezingen van 14 oktober 2018 onder een slecht gesternte zullen doorgaan. In die steden en gemeenten waar een niet-Belg van een lidstaat van EU verkozen wordt kan men zo te zien geen OCMW-raad wettig samenstellen.

Wat betekent dat de oude OCMW-raad zal moeten blijven zitten. Zelfs al is die dan van een politiek totaal andere samenstelling dan de gemeenteraad. Bovendien zal men vermoedelijk ook de OCMW-voorzitter in het schepencollege dienen op te nemen. En hoe men dat dan gaat oplossen is een goede vraag waarop de geconsulteerde specialisten voorlopig geen antwoord lijken te hebben. Ook Homans en de meerderheid duidelijk niet.

 DSCN2184

Het huidige AZ Sint-Blasius van Dendermonde ooit een twistappel met het OCMW. Die zijn nu grotendeels achter de rug. Alleen nog de kwestie van de pensioenen van het OCMW personeel dat er werkte of nog werkt blijft een hevig punt van discussie.

Er zijn aan haar woordvoerder per mail zoals met hem afgesproken hierover enkele essentiële vragen gesteld maar waarop die minister blijkbaar weigert te antwoorden.

“Wat als in een gemeenteraad een niet-Belg maar lid van een EU-land zitting heeft? Kan die dan ook zetelen in de betreffende OCMW-raad? Het advies van 2014 van de Raad van State zegt van niet en haar advies van 2017 verwijst naar haar vroegere adviezen hierover. Is er een oplossing in geval zich dat voordoet? Er werd een oplossing voorzien in het decreet voor de problematiek man/vrouw bij de gemeenteraad en OCMW-raad, maar niet voor deze kwestie. Waarom?

De door mij geconsulteerde specialisten in deze materie vrezen voor het beleid van het OCMW dat naar hun vrees sterk te lijden zal hebben onder de nieuwe toestand.

Vreest men niet voor problemen rond de juridische structuur wanneer OCMW ’s gaan samenwerken met bijvoorbeeld andere hospitalen. In het verleden werd in Dendermonde een dergelijke samenwerking door de Raad van State vernietigd.“

Een verontrust specialist: “We stevenen hier gewoon af op een ramp en de minister doet of er niets aan de hand is en neemt geen voorzorgsmaatregelen. Dit terwijl ze dit wel nam voor een ander probleem rond de verkiesbaarheid. Zo moeten in een OCMW-raad steeds mannen en vrouwen zetelen. Wat niet telt voor een gemeenteraad want die bestaat uit rechtstreeks verkozenen. Daarvoor voorziet het decreet een oplossing. Daar kan zij dit dan wel doen.”

Alhoewel men ook voor deze kwestie het nodige voorbehoud zal moeten maken. Hoe kan men een gekozen raadslid zomaar tot ontslag dwingen uit de OCMW-raad alias gemeenteraad simpelweg omdat hij een man of vrouw is?

En als men dat dan toch doet dan zijn beide raden ook geen kopieën meer van elkaar zoals het decreet toch zegt. Het lijkt erg bizar en eveneens meer dan voldoende voer voor juristen, advocaten en rechtbanken. Gelukkig voor Homans zullen er vermoedelijk heel weinig gemeenteraden zijn met alleen mannen of vrouwen.

Zitpenningen

Een ander probleem dat opdoemt is dat van de vermeende besparingen aan zitpenningen die Homans op die wijze hoopt te realiseren. Door die aparte OCMW-raden te doen verdwijnen denkt men ook minder zitpenningen te moeten gaan betalen. Maar ook dit lijkt niet te gebeuren. In tegendeel, het omgekeerde effect lijkt zich te gaan voordoen.

Volgens de wet met daarbij ook een pak rechtspraak dienen gemeenteraad en OCMW-raad ieder op een vast tijdstip te gebeuren dat vooraf ook openbaar moet zijn gemaakt. Zonder vast uur kan men immers geen openbare zittingen houden. De burger moet er nu eenmaal kennis van hebben waar en om wat uur die vergadering plaats heeft.

Nu weet iedereen die wat van gemeenteraden kent dat men hier wel het uur kent dat die begint maar nooit wanneer deze eindigen. Zo begon de Dendermondse gemeenteraad van 6 december om 20 uur maar eindigde die pas rond 2 uur in de ochtend.

En in Aalst stapten Vlaams Belang en SP.A deze week tijdens de gemeenteraad zelfs boos op omdat er teveel punten op de agenda stonden en het daardoor veel te lang ging duren. Tot in de vroege uurtjes.

DSCN8810

Toen lokale politici in Dendermonde het OCMW de controle over het OCMW-ziekenhuis ontnam trok Theo Janssens in beroep naar de Raad van State en won het pleit. Een belangrijk arrest zoals later bleek en dat sommige OCMW-ziekenhuizen redde.

Het gevolg is dat in heel veel steden en ook gemeenten er aparte gemeenteraden gaan plaats hebben die dan zetelen als OCMW-raad. In Dendermonde zijn er 11 OCMW-raadsleden en 35 gemeenteraadsleden.

En als men op een andere dag moet vergaderen dan krijgt men ook een zitpenning die voor het OCMW iets meer dan 200 euro bedraagt. Geen vetpot dus zoals nog al eens wordt geschreven. Conclusie: Het aantal zitpenningen stijgt in Dendermonde dus met meer dan 300%.

Ook de verhoopte korting op de personeelskosten zal bijna zeker tegenvallen en misschien zelfs een nuloperatie worden of zeer beperkt zijn. Alleen bij de diensten voor het personeel en voor technische ondersteuning zouden er eventueel wat bezuinigingen mogelijk zijn. “Ik denk dat dit qua besparingen op het personeel praktisch nul zal zijn”, oppert een OCMW-voorzitter wiens OCMW al erg actief is geweest rond die fusie van beide administraties.

Overname ziekenhuizen

En dan is er de kwestie van de eventuele afstoting door de OCMW ’s van zaken als ziekenhuizen. Ook dit lijkt juridisch volgens sommige specialisten op een muur te gaan botsen. Probleem is hier dat een OCMW volgens de grondwet steeds een controle moet kunnen behouden op zijn diensten als ziekenhuizen en de woon- en zorgcentra.

In de jaren negentig werden in Dendermonde het OCMW-ziekenhuis en het private ziekenhuis Sint-Blasius omgevormd tot één geheel. Toenmalig OCMW-raadslid Theo Janssens (SP.A) ging daartegen bij de Raad van State in beroep en won het pleit met het arrest van 17 oktober 1994. Theo Janssens werd nadien tweemaal OCMW-voorzitter.

Theo Janssens: “Het OCMW had in die nieuwe beheerstructuur maar 30% der stemmen en dus geen controle meer. Dat was het argument om die fusie nietig te verklaren. Wij hebben ons ziekenhuis niet meer teruggekregen maar wel een flinke som geld in de plaats waarmee wij dan eindelijk een nieuwbouw hebben kunnen realiseren voor onze centrale diensten, een nieuw woon-en zorgcentrum en sociaal huis. Wat onze dienstverlening merkbaar verbeterde.”

Kurt De loor - 1

Commissielid Kurt De Loor ziet met deze hervorming grote problemen ontstaan o.m. bij de Raad van State.

Het ziekenhuislandschap in Vlaanderen is op dit ogenblik aan een grote verandering onderhevig. Een gevolg van de diepgaande evolutie van de gezondheidszorg. Waar je vroeger één specialist had voor het oog dan zijn er nu meerdere geneesheren die zich hierin bekwaamden, ieder in een ander aspect van het oog. Hetzelfde voor breuken, enzovoort.

En die specialisaties allemaal aanbieden is voor een individueel hospitaal behoudens de allergrootste onmogelijk. Vandaar dat minstens een vorm van samenwerking via een netwerk nodig is. In vele regio’s is dat trouwens al een feit. Zo werken de hospitalen van o.m. Oudenaarde, Ronse, Geraardsbergen, Aalst en Dendermonde al samen. Met een labo in het Aalsterse stedelijk ziekenhuis dat voor al de andere werkt en een nieuwbouw krijgt.

Tijdens de debatten in de commissie Binnenlands Bestuur van het Vlaams parlement kwam dit dan ook ter sprake. Zo stelde oppositielid Kurt De Loor (SP.A):

“De spreker (nvdr. De Loor) baseert zich hiervoor op eerdere adviezen van de Raad van State, met name over een ontwerp van decreet tot wijziging van de organieke wet van 8 juli 1976….. Daarin wordt gewezen op de onbevoegdheid van de Vlaamse regering om toe te staan dat diensten van het OCMW overgedragen worden zonder er de controle over te behouden. Er wordt onder meer verwezen naar het arrest-Janssens uit 1994 met betrekking tot het OCMW van Dendermonde.”

Een punt waarop de leden van de meerderheid geen antwoord lijken te hebben gehad. Waarbij opvalt dat de vraag van De Loor voor een advies hierover van de Raad van State door de meerderheid ook wordt verworpen.

Juridisch goed onderbouwd

Kurt De Loor: ‘Je krijgt de indruk dat een aantal private en commerciële spelers hun positie verder willen versterken en dat dit een onderdeel van een regeringsdeal is waarbij men OCMW taken wil privatiseren. Met een deel voor Zorgnet, de koepel van katholieke woonzorgcentra, en een ander deel voor de grote commerciële bedrijven die in deze sector actief zijn. Een verlangen van Open VLD. Vandaar het stilzwijgen van deze twee meerderheidspartijen in deze kwestie die Homans gewoon laten doen?”

 

DSC_0204

Commissielid Marnic De Meulemeester stelt dat men alles juridisch stevig onderbouwde en het sociaal beleid zo wil versterken.

Marnic De Meulemeester, commissielid voor Open VLD en burgemeester van Oudenaarde, ziet echter geen problemen met dit nieuw decreet: “Dit werd allemaal juridisch stevig onderbouwd. Wel moesten we snel gaan en verder tijdsverlies met nieuwe adviezen van de raad van State was daardoor niet mogelijk. Bovendien gaan het nu rechtstreeks gekozenen zijn die het OCMW-beleid zullen bepalen. Gedaan met de getrapte verkiezingen van de OCMW-raad zoals nu. Het is trouwens zeker ook onze bedoeling op sociaal gebied de dienstverlening zelfs te versterken.”

Of dit haast- en spoedwerk gaat zorgen voor een pak problemen en juridische discussies lijkt echter nu al vast te staan. Federaal werden deze week de hervormingen van de rechtspraak door de minister van Justitie Koen Geens (CD&V) met de grotendeelse afschaffing van de assisenprocessen door het Grondwettelijk Hof vernietigd. Dit terwijl Koen Geens decennialang een onzer topadvocaten geweest is. Gebeurt hetzelfde met dit nieuw decreet van Liesbeth Homans?

Willy Van Damme

1) Een voorval in het federaal parlement die toont op welk niveau men soms bezig is. Daar werd de OCMW-wet die al op 19 december 2008 werd opgeheven op 2 december 2012 toch nog gewijzigd. Een wijziging die bovendien in strijd was met artikel 8 van de grondwet. Leerling-tovenaars dus en het werk van Yvan Mayeur (PS), Sonja Becq (CD&V), Catherine Fonck (CDH) en Maggie De Block (Open VLD). Ze hadden het advies van de Raad van State totaal verkeerd begrepen. (Die Keure, 2015, pagina 509, Hoofdstuk II, Art.7)

Arm en rijk aan de KUL

Uw krant besteedde veel aandacht aan de studie van onder meer de Leuvense professor André De Coster waaruit zou blijken dat de kloof tussen arm en rijk in België zou verkleind zijn in de periode van 1990 tot 2013. Zij baseerden zich blijkbaar alleen op de recentst beschikbare gegevens over de belastingaangifte van de Belgen om die stelling te poneren.

Maar iedereen met zelfs maar een beperkte kennis van de economie zou toch moeten weten dat dit soort gegevens totaal onbetrouwbaar zijn om die kloof te meten. Het is als de cijfers over de werkloosheid die men ons nu in de kranten serveert.

Zaken als vermogens met o.m. aandelen en de zwarte economie vertekenen op grote schaal dit beeld en dat zouden deze onderzoekers en ook een degelijke krant toch moeten weten.

Maar misschien past dit wel in het beleid van onze regering en de Nationale Bank om alles door een roze bril te bekijken of zich te hullen in vaagheid. Zie maar naar hun nietszeggende analyse van de gevolgen voor de belastinghervormingen van deze regering.

Willy Van Damme

Brief naar De Standaard, De Morgen en De Tijd. Gisteren pakte De Tijd triomferend uit met die studie van de Leuvense economen André De Coster, Koen Dobbeleer en Sebastiaan Maes. Mensen die conclusies trekken uit gegevens waaruit men op dit vlak van arm en rijk helemaal geen stellingen kan en mag poneren. Flessentrekkerij noemt men dit.