Liegen en bedriegen bij Carolien Roelants en de NRC

De hoeveelheid onzin en leugens die onze kranten al over Syrië hebben geschreven is bijna onvoorstelbaar. Het is er zoeken naar een serieus verslag en een degelijke analyse. Modder gooien en propaganda verkopen zijn echter de essentie. Zo ook bij Carolien Roelants, Midden-Oostenexpert en columniste bij de Nederlandse krant NRC. De dame waarvan de krant stelt dat ze elke week de ‘feiten van de hypes’ weet te scheiden. Liegen en bedriegen is echter de regel.

Assad is altijd schuldig

Zo schreef ze op 2 december in de NRC onder de hoofding ‘Hee CDA, die ‘aardige’ Assad wil onze IS’ers wel berechten’. Het is een reactie op de discussie in de Nederlandse Tweede Kamer, de kamer van Volksvertegenwoordigers, over het berechten van die ISIS’ers  Moet dat ginds of in Nederland gebeuren is hierbij de vraag. Voor haar is het simpel. “Beter halen we die IS’ers terug”, stelt ze in dat stuk.

Daarbij schrijft ze ook:

“In 20011 liet hij (president Bashar al Assad, nvdr) duizenden extremisten vrij die met hun jihad de reguliere oppositie in diskrediet brachten. Missie geslaagd: Onder de jihadistische omstandigheden durfde het Westen het niet aan Assad ten val te brengen.”

Straf. Toen de opstand in de zomer van 2011 steeds gewelddadiger werd was zowat de voornaamste eis van de opstandelingen en het Westen, en daar was ook de NRC bij evenals de rest van die westerse massamedia, dat de Syrische regering alle politieke gevangenen moest vrijlaten. Hopend zo de gemoederen tot bedaren te brengen en het Westen te plezieren deed Syrië dat. Achteraf gezien een flater.

IMG_6103

Het hoofdkwartier van de NRC, spreekbuis van de Amerikaanse neoconservatieven. Voor onzin, prietpraat, propaganda en leugens slechts een adres: De NRC.

Merkwaardig is ook dat ze het nu heeft over ‘extremisten’ die gevangen zaten. Toen in 2011 klonk het dat het hier vrijheidsstrijders en volbloed democraten betroffen die door dictator Assad gevangen gehouden werden, gefolterd en zelfs gedood. Toch als we de krantenverhalen van toen moesten geloven. Maar van folteringen hebben we na hun vrijlating nooit een betrouwbaar spoor gezien.

Bovendien weten we uit massa’s getuigenissen en zelfs een officieel Amerikaans document van de DIA, de militaire veiligheidsdienst van de VS, dat het al Qaeda in Irak (later omgevormd tot ISIS) en de Moslimbroeders waren die de opstand begonnen. En dit met steun en zelfs op aanstoken van het Westen. Israël en de VS met de NAVO wilden Syrië vernielen en in stukken hakken. Een vijand minder voor de zionistische staat.

Geheugenverlies

Maar neen, dat soort verhalen zoals Carolien Roelants hier neerpende is typerend voor bepaalde westerse media die alle schuld welke ook voor de toestand in Syrië op Assad, Rusland en nu ook Erdogan steken.

Het Westen is hier volgens figuren als Roelants een kracht van het goede die machteloos moet toekijken hoe zij het hier van de krachten van het kwaad verliezen. En dus is Assad en de Syrische regering verantwoordelijk voor het feit dat die opstandelingen uiteindelijk zijn uitgegroeid tot een zootje jihadisten. Zelfs ISIS is bij mensen als Roelants een creatie van Assad, de demon.

Dat haar Nederlandse regering die jihadisten met militair materiaal steunde, dat het Westen hen wapens en geld gaf is ze vergeten. Dat de media hen nu nog steeds steunen weet ze blijkbaar niet.

Geheugenverlies juist zoals de Nederlandse premier Mark Rutte zich niet herinnerde ooit iets gehoord te hebben over die slachtpartij die Nederlandse F16’s in Irak hebben aangericht. In feite leiden beiden aan zo’n zwaar geheugenverlies dat ze ongeschikt zijn voor de job die ze uitoefenen.

Aboe Sakkaar met hoofd in de provincie Idlib - April 2015

Aboe Bakr, hier fier op het internet als koppensneller. Toen hij nog heerste over zijn deel van de stad Homs was hij voor de NRC en de rest van de westerse massamedia een toffe kerel, een modeldemocraat. Nadien bleek hij een koppensneller en zelfs kannibaal. Ook hij was dus door Assad op Syrië losgelaten. Toch volgens fantaste Carolien Roelants.

In wezen zijn mensen als Carolien Roelants dan ook geen journalisten maar propagandisten die gewoon herhalen wat de neoconservatieve oorlogsstokers in de VS genre de nu overleden Amerikaans senator Joh McCain beweren. Papegaaien dus. Haar expertise ligt in het overschrijven van wat figuren als John McCain beweerden.

Met de marechaussee

En dat ze die leugens en bedrog via de NRC kan verspreiden wekt niet de minste verbazing. Toen men in Londen klokkenluider Julien Assange, de man van Wikileaks, arresteerde schreef de NRC op 5 april 2018 dat de man een ‘stokebrand’ was. En dus opgeruimd staat netjes, de wereld kan herademen.

Meer moet je niet weten om te beseffen dat de NRC geen journalistiek project is maar een stuk propaganda in dienst van de VS. Ze zullen in Washington het woord stokebrand met veel genoegen gelezen hebben. Pete Hoekstra, de Amerikaanse ambassadeur in Den Haag, kon die dag vrij zeker breed glimlachen.

Juist zoals ze met veel plezier deze leugens van Carolien Roelants zullen gelezen hebben. Met als vraag wat een kwaliteitskrant is? En dat blijkt een die over moeilijke onderwerpen grove prietpraat weet te verkopen.

En trouwens, hoe gaat ze die jihadisten naar hier halen? Enkele marechaussees sturen met eventueel Carolien Roelants of die andere leugenaar, gewezen Nederlands diplomaat en vermeend Syriëkenner Nikolaos van Dam erbij?

Wordt dat lachen. En hoe gaan ze Syrië binnenkomen? Tip: In Brussel is er een Syrische ambassade. En van het internationaal recht heeft ze ook al geen Hollandse kaas gegeten. Gerechtigheid voor de Syriërs? Ze kakt er op.

Willy Van Damme

Verenigde Arabische Emiraten: President Assad is een wijs leider

Dat de situatie in het Midden-Oosten aan het veranderen is is duidelijk. Het ooit verenigde front van ongeveer 70 landen rond de VS en Israël en tegen Syrië is als het ware in duizend stukken uiteengespat. De recente bijeenkomst van de NAVO, de militaire spil rond die oorlog, in Londen eindigde zelfs in publieke scheldpartijen.

Het ging zelfs zover dat een aantal regeringsleiders als de Brit Boris Johnson, de Canadees Justin Trudeau, de Nederlander Mark Rutte en de Franse president Emanuel Macron de Amerikaanse president Donald Trump onder elkaar zaten belachelijk te maken. Met verder Macron en en de Turkse president Recep Erdogan die elkaar beschuldigden terreurgroepen te steunen. Wat natuurlijk in beider gevallen wel klopt.

Bloemetjes

Recent nu heeft Abdul Akim Ibrahim al Nuaimi, de zaakgelastigde van de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) in Damascus, tijdens en receptie op zijn ambassade ter gelegenheid van de nationale feestdag een toespraak gehouden. (1) En dat hoort bij dat soort festiviteiten. De ambassade is trouwens nog niet zo lang geleden heropend.

551395369681106764_438052252

De Syrische president Bashar al Assad is volgens de Verenigde Arabische Emiraten een wijs man die snel zijn land onder controle moet krijgen. In Jemen spelen de Emiraten als het doorgeefluik voor wapens van de Belgische wapenfabrikant FN Herstal naar al Qaeda op het Arabisch Schiereiland, de mannen van de slachtpartij bij het tijdschrift Charlie Hebdo. Die diplomatie toch. De Emiraten waren ook steeds een der belangrijkste financiers van dat salafistisch geweld in Syrië.

Meer verrassend was echter de inhoud van zijn discours. Daar stelde hij in het openbaar dat hij – en hij is de officiële woordvoerder van zijn regering – hoopt dat Syrië snel terug zijn eenheid kan terugvinden en stabiliteit vinden onder het wijs leiderschap van president Bashar al Assad. Vermoedelijk zullen een aantal aanwezigen zich verslikt hebben in hun drank. Alhoewel anderen weeral helemaal niet verrast zullen geweest zijn.

Waarna er vanuit het Syrische ministerie van Buitenlandse Zaken een weerwoord kwam waarin men de VAE prees voor hun steun aan Syrië in zijn strijd tegen de terreur. “Wij zullen nooit vergeten dat de Verenigde Arabische Emiraten aan onze kant stonden bij de strijd tegen de terreur”, was het wantwoord van adjunct minister voor Buitenlandse Zaken Faisal al Mekdad. Wederzijdse bloemetjes dus. Zo gaat dat in de diplomatie en de geopolitiek.

Ondertussen hebben de Emiraten ook terug contacten aangeknoopt met Iran en is de ruzie tussen Saoedi Arabië en de VS verder aan het escaleren. Vanuit het kamp van de democraten in de VS worden er zelfs openlijk bedreigingen geuit aan het land van de familie al Saoed.

Een grote flop

Toen kroonprins Mohammed bin Salman de beursgang van de nationale oliemaatschappij Aramco lanceerde ging men pogen de aandelen wereldwijd te slijten via zogenaamde roadshows. Die ging men na de eerste overwegingen echter alleen doen in de regio, Azië en Europa maar niet in de VS.

Uiteindelijk eindigde alles met een grote flop en verkocht men tot heden alleen ongeveer 1 tot 1,5% der aandelen in Saoedi Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten. Men kan het als beursgang zien als de grootste flop ooit. Men hoopt nu 25 miljard dollar op te halen.

Peanuts vergeleken met de financiële nood om de megalomane plannen van de kroonprins te financieren. Die gaan nu vermoedelijk grotendeels in de diepvriezer. Aramco, tot nu geheel eigendom van de staat, brengt jaarlijks, alles inbegrepen, een 200 miljard dollar op aan de Saoedische schatkist.

Willy Van Damme

1) – https://www.almasdarnews.com/article/uae-ambassador-calls-syrian-president-wise-leader-vows-to-deepen-relations/

– https://twitter.com/Allio_De_Corato/status/1201800489010126849

De BRICS-landen – Geen interesse

Dat de pers in onze maatschappij een zeer grote en zelfs cruciale rol speelt is zonneklaar want zij zet de inhoud van de debatten in de huiskamer, op het voetbalveld, het werk en aan de toog. En wat de pers verzwijgt en de burger dus niet weet kan nu eenmaal moeilijk een onderwerp van gesprek zijn. Vandaar dat overheden een uitzonderlijk belang hechten aan wat de pers schrijft… of niet schrijft.

De wijze waarop de media bijvoorbeeld de oorlog in Syrië of de toestand in het ganse Midden-Oosten verslagen toont dat. Westerse wapens voor Al Qaeda en ISIS? Je zal het in de westerse kranten, radio of televisie behalve bij een rare uitzondering niet vinden. Over de oorlog tegen ISIS en al Qaeda integendeel tonnen verhalen.

BRICS doodgezwegen

En de controle hierop is duidelijk sterk. Het moet immers het idee versterken dat het Westen een kracht voor het goede is met zoiets als westerse (of Europese d.i. zonder dan de VS) waarden. Het moet het Europese superioriteitsgevoel voeden.

Een goed voorbeeld hiervan is hoe onze media de nu voorbije elfde topbijeenkomst van de BRICS-landen versloegen of liever verzwegen. BRICS staat voor een groep landen van wat men vroeger de Derde Wereld en nu de Groeilanden noemt.

Het omvat Brazilië, Rusland, Indië, China en Zuid-Afrika en ontstond als groep nu twintig jaar terug. De naam BRICS komt feitelijk van een analist van de Amerikaanse zakenbank Goldman Sachs. Financiers berucht wegens hun grote macht.

Deze BRICS komen om de twee jaar samen, afwisselend in een ander land van de groep en dit jaar was dat de beurt aan Brazilië waar president Jair Bolsonaro de honneurs mocht waarnemen. Met als gasten Xi Jinping, Vladimir Poetin, Narendra Modi uit Indië en de Zuid-Afrikaan Cyril Ramaphosa. De bijeenkomst had ditmaal plaats op 13 en 14 november in Brasilia, de Braziliaanse hoofdstad.

Cúpula do BRICS. Chegada dos líderes do BRICS ao Palácio Itamaraty. foto: Arthur Max/MRE

De presidenten van de BRICS-landen. Van links naar rechts: Xi Jinping, Vladimir Poetin, Jair Bolsonaro, Narendra Modi en Cyril Ramaphosa. Zoals bij de G7 blijft ook hier wat beslist werd grotendeels verborgen achter de schermen. Men keurde in wezen goed wat hun topambtenaren voordien achter goed gesloten deuren overeen kwamen. Ze hadden het officieel onder meer over het klimaat en de cybercriminaliteit.

En wat blijkt: In de Nederlandse en Vlaamse pers geen woord hierover. In de Franstalige Belgische pers alleen een stuk in La Libre Belgique en in de internationale westerse pers slechts korte stukken bij Reuters, Deutsche Welle, The New York Times, France 24 en een foto in The Financial Times. Maar een echte serieuze beschouwing over deze bijeenkomst kon je in de westerse media nergens vinden.

Een economische reus

En nochtans is deze bijeenkomst qua economische betekenis belangrijker dan die van de G7 met Italië, Japan, het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Frankrijk, Canada en Duitsland. Naar gelang de gebruikte berekeningswijze – En volgens het door het IMF als beste voorgestelde systeem is het dat van de koopkrachtpariteit – komt de G7 uit op 29,72% van de wereldeconomie en de BRICS op 33,72%. (1)

Bovendien zijn de BRICS goed voor 42% van de wereldbevolking en 18% van de wereldhandel. Met andere woorden: De BRICS vertegenwoordigen een zeer grote economische macht en vormen met hun vijf exact 33,72% van de wereldeconomie. En die kloof met de G7 is almaar groeiend.

Verder bleek uit een recente studie van Reuters dat het de economische ontwikkelingen van Indië en China zijn die de groei van de wereldeconomie bepalen. Veel minder de VS. En van Europese groei kan men tegenwoordig maar best zwijgen. Zeker nu de Duitse motor echt hapert.

Reden ten over dus voor onze media om volop aandacht te besteden aan de betekenis van deze bijeenkomst. Vergeet het echter. Zakenbladen als The Wall Street Journal, The Economist, Forbes, The Financial Times en het persbureau Bloomberg hebben – behoudens dan die foto bij The Financial Times – er geen woord over geschreven. Van nieuwsmanipulatie gesproken.

Ook bij de Belgische en Nederlandse zakenpers als De Tijd, Les Echo’s of Het Financieele Dagblad was het een grote stilte. Hetzelfde voor de weekbladen. Alsof dat voor hun lezerspubliek niet belangrijk is.

Het is nochtans een groep van 5 landen die gezien hun greep op de wereldhandel cruciaal is voor de wereldeconomie. Maar dat moet de zakenwereld wel weten om te beseffen wat er in de wereld aan de hand is en waar zich nieuwe markten ontwikkelen. Of hoe ook die dom gehouden worden.

En als Reuters of The New York Times het bespraken dan was dat vooral in de relatie van Brazilië met de VS en Venezuela. Niet onbelangrijk maar dat gaat vooral weer over het Westen. Want Brazilië en haar verhouding met de VS en Venezuela is vooral iets wat Washington aanbelangt. Dat zoekt immers al een decennium om in Venezuela de macht over te nemen.

Maar over wat daar bij de BRICS-landen voor en vooral achter de schermen werd gezegd geen woord. Ook niet over hun almaar groeiend economisch en zo politiek gewicht. Geen woord ook over de discussies rond de New Development Bank – Voor de BRICS het alternatief voor het IMF – of een vermelding van de BRICS Business Council.

New Development Bank

Deze New Development Bank investeerde op die amper vijf jaar sinds haar ontstaan al 5,7 miljard dollar o.a. in een modernisering van het Russische gerechtelijke apparaat. Over gezamenlijke economische projecten zoals met Brazilië en haar mogelijke coöperatie rond de Chinese nieuwe zijderoute las je in de westerse massamedia eveneens niets.

Even was er de vrees dat de BRICS als organisatie in de problemen zou komen door het begin dit jaar aan de macht komen van de Braziliaanse president Jair Bolsonaro. Deze had zich tijdens zijn kiescampagne zeer negatief uitgelaten over China die hij zelfs beschuldigde Brazilië te plunderen.

{58D1E040-2CEC-4F87-9A96-B54BF368B1CE}9555d81e321948939454669fd31148b7[1]

De Chinese metropool Shenzhen, gelegen pal tegen Hongkong. In 1980 een dorp van landbouwers en vissers met 30.000 inwoners en nu een gigant met 20 miljoen mensen en een economie die in de periode van 1979 tot 2019 groeide met jaarlijks gemiddeld 23%! Ze beschikt over een der ‘s werelds grootste containerhavens, een internationale luchthaven en een aandelenbeurs. En alle bussen voor openbaar vervoer rijden er elektrisch. In België geen enkele.

Bovendien steunde hij zijn Amerikaanse collega Donald Trump. Waarbij Bolsonaro het voortouw leek te nemen in de recente mislukte poging tot staatsgreep in Venezuela. Met als vraag of de VS via Bolsonaro de BRICS – De aartsrivaal van Washington – wou kapot maken.

Maar dat gebeurde duidelijk niet en dat is heel begrijpelijk. China is immers de voornaamste handelspartner van Brazilië met in 2018 een wederzijdse handel die goed is voor 98,7 miljard dollar. En die handel verniel je niet. Gezien het toekomstige groeipotentieel ga je die zelfs ondersteunen. De VS of geen VS, het is handel welke telt. Waarbij vooral de relatie met China en niet de VS de toekomst van Brazilië zal bepalen.

De grote vraag bij de New Development Bank, geleid door de Indiër K. V. Karnath en met zetel in Shanghai, is hoe zij zich verder moet ontwikkelen. Zij moet allerlei investeringen financieren en het is ook de bedoeling om andere landen als lid toe te laten.

Een timing wanneer wie lid kan worden is echter niet bekend gemaakt. Het is nu eenmaal een delicate zaak want elk land binnen de BRICS heeft haar vrienden, minder goede vrienden en vijanden.

Natuurlijk gebeurt zoals bij de G7 het echte werk achter de schermen en wordt de agenda vooraf voorbereid door enkele topambtenaren. In essentie is deze top een show of dient het om eventueel enkele laatste knopen te ontwarren. Het is vooral de symboliek die telt.

Wie resultaten van deze top wil zien moet goed opletten wie de komende maanden of zelfs jaren publiek wat zegt of doet. Zeker is dat de BRICS gezien hun groeiende economische sterkte als geostrategisch fenomeen zal blijven en met een toenemend belang. Of onze pers daar nu aandacht aan zal besteden of niet.

Willy Van Damme

1) Economische sterke volgens koopkrachtpariteit. De cijfers komen van het IMF.

Groep van 7: Frankrijk 2,16 %, Verenigde Staten 15,11%, Duitsland 3,13%, Verenigd Koninkrijk 2,21%, Italië 1,34%, Canada 1,34% en Japan 4,05%.

BRICS: Brazilië 2,44%, Rusland 3,07%, China 19,66% (Incluis Macao en Hongkong), Zuid-Afrika 0,57% en Indië 7,98%.

Bij beide groepen is er met de Verenigde Staten en China telkens een land dat er qua economische sterkte uitspringt. Wel is de Indische economie snel groeiend en is er daardoor qua machtsverhoudingen meer evenwicht bij de BRICS dan bij de Groep van 7. Dat laatste is eerder een reus met zes dwergen (knechten).

President Assad–Syrië zal gevangenen zelf berechten

In een gesprek eerder deze week met het Franse weekblad Paris Match (1) stelde de Syrische president Bashar al Assad dat de Syrische regering de leden van ISIS zelf zal berechten. Deze zitten nu nog in de gevangenissen van de Koerdische PKK/YPG en zullen dus door het Syrische gerecht worden berecht. En dit in overeenstemming met de eigen anti-terrorismewetgeving.

Volgens de tussen de Syrische regering en de PKK/YPG gesloten akkoorden zal die PKK/YPG opgaan in het Syrische leger en zal de nationale overheid de controle krijgen over het ganse gebied. Dit wordt nu geleidelijk aan uitgevoerd. Zelfs al zijn er nog wat strubbelingen deels als een gevolg van Amerikaanse manipulaties rond vooral die oliebronnen.

Een koloniale mentaliteit

Intussen blijft men in Nederland en ook in België doen alsof daar geen regering is en men ginds kan doen wat men wil. Het lijkt wel de conferentie van 1884/1885 in Berlijn over de verdeling van Afrika. De visie toen was: “Daar leven toch alleen maar wat wilden in de brousse en het is feitelijk daarom onze plicht dat te stelen en ermee te doen wat we nodig achten.”

Bashar al Assad - 1 - Instagram

Het idee om die ISIS-vrouwen en hun kinderen zomaar vanuit Syrië naar België of Nederland te kunnen overbrengen is deze week door president Bashar al Assad tijdens een interview met Paris Match begraven. Syrië is nu eenmaal een soeverein land.

En dus komt in gans die discussie in het parlement en de media over die gevangen ISIS-strijders en die kinderen met hun moeders het internationaal recht niet eens ter sprake. Afgaande op dit en vele andere mediaverhalen rond Syrië bestaat zoiets als het internationaal recht niet eens.

Typerend voor die mentaliteit is het interview in De Morgen van 23 november (2) van de vroegere jihadistenfan Montasser Alde’emeh met Darya Safai, de in Iran geboren volksvertegenwoordigster voor de N-VA, en Heidi De Pauw, de CEO van Child Focus, de organisatie die zich inzet voor het lot van Belgische kinderen waaronder die dus in Syrische gevangenschap.

Noch de interviewer noch de twee dames spreken in het zes pagina lange interview over dit nochtans cruciaal element van het internationaal recht. Syrië is een land met een regering waarmee wij zelfs officiële betrekkingen hebben. Er is hier in Brussel trouwens een ambassade.

Maar men zit pagina’s lang te praten over terreur, deradicalisering en de islam maar over dit essentieel aspect van de zaak zwijgt men compleet. Het geeft alles een heel hallucinante vertoning.

Als we die kinderen met of zonder hun moeders naar hier willen halen dan zal dat alleen maar met toestemming van de Syrische regering kunnen gebeuren. Wat ook de natuur is van die regering. Zij zijn staatsrechtelijk de baas en wij als natie dienen dat te respecteren. Het heet internationaal recht. Maar misschien moet Syrië zich dan ook komen bemoeien met het psychiatrisch onderzoek naar Marc Dutroux.

De onschendbaarheid van de grenzen

Het is erg simpel maar voor mensen als Alde’emeh, De Pauw of Safai is dat zelfs geen zaak om er veel woorden aan vuil te maken. De enige in België die het blijkbaar wel begrepen heeft is de chef van de AIVD, onze militaire Veiligheidsdienst, generaal Claude Van de Voorde die recent in het parlement duidelijk stelde dat men over die kwestie met de Syrische regering zal moeten praten. Pure logica heet dat.

ISIS - Met vliegtuig in Tabqa

ISIS toen ze ons nog wilden tonen dat ze zelfs vliegtuigen hadden. Alleen ze vlogen niet. En het door hen geopperde idee om België geheel te laten ontploffen is nu ook goed en wel opgegeven. Nu is het op smekende toon: “Kun je ons alstublieft naar België brengen?”

En dus als we die kinderen, zonder moeder want anders kan het gewoon niet, naar hier willen halen dan zullen we aan de Syrische regering braaf moeten vragen of dat voor hen geen probleem is. Voor die vrouwen van ISIS is het natuurlijk leuk. Men kweekt via de Televisie medelijden met hun kinderen en hoopt zo de zware straffen met mogelijks de doodstraf in Syrië te ontwijken door die te ruilen voor wat jaren in een Belgische cel.

En het lot van die moeders is een zuiver Syrische kwestie waar wij in het beste geval hen alleen juridische bijstand kunnen leveren. Waar geen probleem mee is. Krijgen zij de vrijspraak dan kunnen ze huiswaarts keren met een eventuele vervolging hier. Maar vrijspraak in Syrië? Daar zal veel volk komen naar kijken.

De houding van Montasser Alde’emeh, Darya Safai en Heidi De Pauw lijkt behept door de aloude westerse koloniale mentaliteit. Waarbij voor die landen buiten de westerse alliantie er alleen maar minachting is. Ze moeten gewoon braaf luisteren naar onze bevelen. Uit het gesprek kreeg je wel de indruk dat Darya Safai amper iets kent van de wetgeving, ook internationaal, betreffende de nationaliteit. Zelfs al sprak ze zich hier regelmatig tegen.

Intussen is het wel mooi om tegenwoordig op onze televisieschermen al die droevige gezichten te zien van die terroristen. Waar is de tijd naar toe toen ze brullend op het internet België in een orgie van geweld gingen laten ten ondergaan? Ze stellen tegenwoordig hun de ambities wat bij tot: “Hoe geraak ik in België?”

Willy Van Damme

1) Al Masdar, 27 november 2019, “ISIS fighters in SDF prisons to face trial in Syria: Assad”. https://www.almasdarnews.com/article/isis-fighters-in-sdf-prisons-to-face-trial-in-syria-assad/

Uiteraard besteden de Nederlandse en Belgische media geen enkele aandacht aan deze verklaring van de Syrische president. Waarom zou men? Hun stelling in de praktijk was nu eenmaal dat hij beter was vermoord en zijn land omgevormd tot een nieuw Libië. De slogan onderhuids was: “Nu ook slaven in Syrië.”

Het ganse interview van Assad met Paris Match kun je lezen via deze link:  <https://www.parismatch.com/Actu/International/Exclusif-Bachar-el-Assad-parle-a-Paris-Match-1661381&gt;

2) De Morgen Zeno, 23 november 2019, Montasser Alde’emeh, “IS-kinderen: Halen of niet,” Gesprek met Heidi De Pauw en Darya Safai.

Werken voor nieuwe gevangenis gaan van start

Na meer dan tien jaar van juridische geschillen voor allerlei instanties en rechtbanken zijn de werken vandaag gestart voor de bouw van de nieuwe Dendermondse gevangenis. Het betreft voor deze week de werken nodig voor de verdere aanleg van de weg lopende van de Ooibrug en de Gentsesteenweg naar de kouter van het Oud Klooster. Het is hier dat de nieuwe gevangenis zal komen. En zonder die weg kan de bouw niet starten.

Zo moet een brug nog geplaatst worden met daarbij natuurlijk ook de pijlers die de brug moeten dragen met verder nog de toegangshellingen. Verder dient men hierbij bovendien een fietspad aan te leggen en moet er naast die weg een gracht worden gegraven. De brug zelf ligt al enkele jaren klaar om geplaatst te worden. Deze week start men met de voorbereidende werken zoals het maaien van het gras en nivelleren van het terrein.

DSC_0810

Vandaag donderdag arriveerde het zware materiaal aan de Tragel in Dendermonde. De werken voor de bouw van de nieuwe Dendermondse gevangenis zijn dus eindelijk gestart.

Geschat dat deze werken, afhangend van de weersomstandigheden, ergens in april zullen beëindigd zijn. Waarna men dan kan beginnen met de bouw zelf van deze gevangenis. Goed voor een 400 gedetineerden. Al het materiaal nodig voor de constructie van die gevangenis moet immers via deze brug over de Oude Dender komen. Het wordt ook nadien de toegangsweg voor die gevangenis.

De onder die brug liggende en al deels gebouwde sluis blijft wel onafgewerkt. Deze sluis is nodig om de Oude Dender in verbinding te brengen met de Dender. Dit vormt een essentieel onderdeel van de plannen voor de verfraaiing van de Oude Dender in het stadscentrum. Het moet het mogelijk maken dat plezierboten tot in het stadscentrum kunnen varen. Wat belangrijk is voor het toerisme.

Het is het voornaamste stadsrenovatieproject dat sinds het verdwijnen van Norbert De Batselier (SPA) als burgemeester er onafgewerkt blijft bij liggen. De Vlaamse Waterweg, het autonoom Vlaams overheidsbedrijf en de verantwoordelijke voor dit project, lijkt het wel vergeten te zijn.

Volgens een woordvoerder van de Regie der Gebouwen zal de bouw zelf in het voorjaar van start gaan. Dat zal dan in mei of april zijn en zal dit vermoedelijk eind 2021 opgeleverd kunnen worden. In februari 2020 gaat men dan de 55 meter lange brug over de Oude Dender leggen. Deze krijgt ook een fietspad. Hierna komt dan de afwerking van de wegenis met daarbij de asfaltering en de aanplanting van het nodige groen.

Willy Van Damme

Koninklijke bladvulling

Wie gisteren de kranten opentrok of naar de radio luisterde kon er niet omheen. Een nieuw zeer groot schandaal was ontdekt. Een ganse equipe van onze kwaliteitsjournalistiek met mensen van de VRT nieuwsredactie, de zakenkrant De Tijd, nieuwswebsite Apache en het weekblad Knack hadden blijkbaar een gigantische fraude ontdekt. Vier redacties die hun krachten bundelden om dit zoveelste schandaal aan het licht te brengen.

Want, stelden zij, de gebouwen van de Koninklijke Schenking – het vastgoed dat in wezen van de overheid is maar ondergebracht zit bij een aparte instelling die men dan mooi de Koninklijke Schenking noemt – bleken door de Regie der Gebouwen op haar kosten onderhouden te worden.

Als wilde beesten

Toen de overheid nu een goeie twintig jaar geleden het in Brussel vlakbij het paleis in Laken gelegen Chinees Paviljoen openstelde was iedereen tevreden. De Regie der Gebouwen, stelden de kranten toen, had hier zeer prachtig werk verricht.

Het kitscherig uitzicht met zijn veel geel, rood en met goud belegde houtwerk was terug in zijn oorspronkelijke staat gebracht. Allemaal gelukkige gezichten over de volgens de bezoekers vele centen die de Regie, dus de regering en de belastingbetaler, hier had ingestoken.

Een fijn stukje China in Brussel dat terug kon bezocht worden. En zo kan men in onze vaderlandse pers honderden gelijkaardige verhalen vinden van geld welke de belastingbetaler in dit soort projecten had gestoken. Gebouwen onderhouden kost nu eenmaal pakken geld.

Dat een regering nu bijna 90 jaar geleden een Koninklijk Besluit uitvaardigde die bepaalde dat al dat vastgoed onder de noemer van de Koninklijke Schenking viel en zelfbedruipend moest zijn was nooit een punt geweest. Voor niemand.

 DSCN7253

Het Koninklijk Paleis in Brussel, eigendom van de Koninklijke Schenking waar de Regie der Gebouwen al zeker veel herstellingen liet aan uitvoeren. Het is de werkruimte voor de koning en zijn personeel.

En zoals men kon verwachten sprongen bij het horen van dit ‘schokkend’ nieuws enkele politici als wilde beesten op dit verhaal. Zoekend naar persbelangstelling. En zeker de N-VA moest zich laten horen want dit stonk volgens hen mijlenver naar fraude of minstens gesjoemel. Met de eis voor een parlementaire onderzoekscommissie. De zoveelste.

De partij die zich graag – als het haar natuurlijk goed uitkomt – anti-Belgisch en Vlaams-nationalistisch toont maar intussen als geen ander zich weet te laven aan de overblijvende Belgische vetpotten. Leve de zakkenvullers.

Merkwaardig is zeker ook dat geen van de perslui die zich over die zaak ontfermden niet zag dat wat zij vertelden nieuws is. Het is zelfs geen oudbakken nieuws. En zeker voor de N-VA met een moord en brand schreeuwend federaal parlementslid Tomas Roggeman is dit nog meer merkwaardig. Immers de minister die in de vorige regering verantwoordelijk was voor de Regie der Gebouwen was … Jan Jambon van de N-VA.

Inderdaad de man die nu minister-president van de Vlaamse regering is liet gewoon begaan. En Roggeman had over de Regie der Gebouwen toen betreffende een hem aan het hart liggend dossier regelmatig contact met zijn vriend Jambon.

Was er dan niemand op die redacties die aan de betrokkenen vertelden dat dit onderhouden van gebouwen als het Koninklijk Paleis altijd al het werk was van de Regie der Gebouwen. Eventjes kijken in het budget van die regie was reeds voldoende geweest. Ook voor de politici. Wel is de stille dood van dit ‘schandaal’ gezien aan de interesse van de media vandaag al volop in voorbereiding.

Willy Van Damme

Mensenrechtenschending door China… Niet door België.

Het is het klassieke verhaal dezer dagen op onder meer onze VRT waar men het nodig acht om China te kastijden omdat het de mensenrechten niet respecteert. Dit op een ogenblik dat een meer dan 600-koppige handelsmissie dat land bezocht zoekend naar allerlei contracten. En dan komt het nu klassieke verhaal over de Oeigoeren en sinds een paar maanden ook Hongkong.

En dan zijn wij, de zuiveren, die China hier een lesje moeten leren en met het vingertje wijzen richting de ‘stoute’ leerling. Wat een karikatuur en zowat het toppunt van durf en arrogantie. Het doet denken aan de kolonisatie toen wij de Congolezen zo nodig de deugden van onze beschaving moesten brengen. En we weten hoe dat afliep.

Definitie

Naar gelang de definitie die men op de term mensenrechten plakt is er in wezen geen enkel land dat respect toont voor de mensenrechten. Zeker en vast ook België niet. Onze serie ministers voor armoedebestrijding doen allerlei peperdure plechtige beloftes over het bestrijden van die schande. Met als resultaat een in ons land almaar toenemende armoede.

Men moet tegenwoordig maar na 18 uur door de Brusselse Nieuwstraat, ‘s lands winkelstraat bij uitstek, wandelen om scenes te zien die voor wie menselijke gevoelens heeft alleen maar schokkend overkomen. Kleine kinderen leven er gewoon op straat. De Belgische welvaartstaat in volle glorie.

Maar dat is maar een klein deel van de mensenrechtenschendingen door België. Het was toch België die door in 2003 de Antwerpse haven voor Amerikaanse wapentransporten open te stellen dat de VS Irak kon vernielen. Medeplichtigheid dus.

DSC_0251

Het Deurganckdok in de Antwerpse haven. Deze haven diende in 2003 als draaischijf voor het Amerikaans leger om haar in Europa opgeslagen materiaal naar Irak te kunnen verschepen nodig voor de verovering en bezetting van het land. België hielp dus mee bij de bezetting en vernieling van het land. Een oorlogsmisdaad.

Het land is er nog steeds niet van bekomen en het zal nog heel veel jaren vergen om terug te raken waar het voor de Amerikaanse interventie stond. Kostprijs naast de materiële schade en psychologische destructie bij de bevolking: Honderdduizenden doden. Dat is wat andere koffie dan het vermeend aantal doden in China op het Tiananmenplein van 4 juni 1989.

Verniel eens een land

En dan zijn er onze F16’s die Servië met Kosovo, Libië en Syrië zonder toestemming van de VN gingen bombarderen. Ook hier vielen er honderdduizenden doden en het aantal doden tikt verder aan en de schade loopt lustig door.

Het waren een voor een oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Maar ja, onze ‘vrije’ pers juichte vanop de zijlijn vrolijk toe. En dus is er hier geen probleem van mensenrechtenschendingen. Grapjassen.

En uiteraard heeft ons land met haar pers al 8 jaar die jihadisten – sorry idealisten – in Syrië gesteund. Door onze pers als vrijheidsstrijders voorgestelde salafisten die hun actieterrein op zeker ogenblik dan verlegden naar Charlie Hebdo, Manchester Arena, de Ramblas en Zaventem. Zou men het hier aan de bevolking durven uitleggen wat er werkelijk gebeurde? Nog in geen 1.000 jaar.

Al een journalist gezien van onze zogenaamd vrije pers die een verhaal maakte over onze steun aan Al Qaeda en zelfs ISIS. Bijlange niet. Geweten is dat men machinegeweren van het Luikse FN levert aan al Qaeda in Jemen, jawel de mannen van de slachtpartij bij Charlie Hebdo. Men zwijgt en doet alsof er niets gebeurde gewoon verder. Maar de persvrijheid in China: Dat is een groot thema voor onze bladen.

Inderdaad de mensenrechten en België. Betaalde ons land trouwens al een schadevergoeding aan de nabestaanden van de met Belgische hulp vermoorde Congolese premier Patrice Lumumba?

Jihadist met onthoofde kop

De ’vrienden’ van België en haar mensenrechtenbeleid met betrekking tot Syrië. En niemand in ons parlement die er ooit over protesteerde. Hetzelfde voor de media waar men frisse kerels als dit zelfs omschreef als ‘idealisten’. Fier toont hij zijn oorlogsbuit op het internet. Krijgt onze cultuur veel minder subsidies dan was er in het verleden voor deze helden wel geld voorhanden.

Dat onze persmuskieten dan komen stellen dat België de schendingen van de mensenrechten in China moet aankaarten is daarom feitelijk schandelijk. Er is een gezegde dat gaat over het vegen voor de eigen deur.

Maar ja, China is de aartsvijand van de VS geworden daar het economisch sterker is dan de VS en dus moet België, slaafs als ze is, meedoen. Het is het perfecte jachtterrein van veel van onze papagaaien – Zie De Morgen met de recente serie ‘Het oog van Peking’ – die niet veel meer kunnen dan bladen als The Washington Post, The Economist en Foreign Policy overschrijven. Of leuke verhalen overnemen van onze Staatsveiligheid.

Oeigoeren

En uiteraard zijn er in China schendingen van wat men de mensrechten kan noemen. De werkdruk bijvoorbeeld in veel bedrijven – waar men hier dan weer naar opkijkt want dat toont ‘efficiëntie’ – en de blijvende armoede. En ja, er zijn de Oeigoeren en de Tibetanen.

Maar het probleem van de Oeigoeren is wat anders dan hoe men het hier voorstelt. Zo verzwijgt men – uiteraard heel bewust – wat de kern van dit probleem is. En dat is in wezen hetzelfde al hier, zijnde de grootschalige verspreiding van het salafisme en hier ook  de infiltratie door de Westerse en Turkse geheime diensten. Onze media willen het niet weten.

Er werden tot in het recente verleden in Xinjiang door salafisten vrij veel terroristische aanslagen gepleegd, tot zelfs op het Tiananmenplein in Beijing. Duizenden Chinese Oeigoeren strijden in Syrië aan de zijde van al Qaeda en ook ISIS. De Turkestan Islamic Party vecht nu in de provincie Idlib met al Qaeda. En hoe geraakten die daar? Niet met een vliegend tapijt.

Zo werden op zeker ogenblik op de luchthaven van Shanghai een grote groep Oeigoeren gearresteerd die onder begeleiding van Turkse geheime agenten op weg waren naar Syrië. Wat later onderschepte men dan Chinese Oeigoeren in het noorden van Thailand eveneens komende van China en met Turkse begeleiding ook op weg naar Syrië.

Erawantempel Bangkok

De hindoeïstische Erawan tempel in Bangkok is populair bij toeristen in Thailand. Na het terug naar China sturen van die ongeveer 100 Oeigoerse jihadisten door de Thaise regering vielen er bij een bomaanslag bij die tempel 20 doden. Niemand eiste de aanslag op maar wel arresteerde men twee Oeigoeren, Adam Karadag, alias Mohammed Bilal, Yusuf Mieraili en de Thaise Wanna Suansan, echtgenote van de Turk Emrah Davutoglu die eveneens verdacht is. De zaak moet nog voor de rechtbank komen. Adam Karadag gebruikte een vals paspoort en had in zijn Bangkoks appartement meer dan 200 valse Turkse paspoorten liggen. Turkije heeft na Chinese klachten haar steun voor de Oeigoeren recent laten vallen.

En toen Thailand hen naar China wou terugsturen oefende de VS enorme druk uit op de de Thaise regering om hen toch houden en door te sturen naar Turkije om er politiek asiel te geven. Zodat ze hun weg konden verder zetten daar het Westen in Syrië vers kanonnenvlees nodig had? Daarop leek het toch.

Bomaanslag

Thailand legde de Amerikaanse bevelen echter naast zich neer en dan pleegde men uit weerwraak in Bangkok dan maar een aanslag op een bij toeristen populaire hindoeïstische tempel. Ook sloeg men de inboedel van het Thaise consulaat in Istanbul aan diggelen. Bij die aanslag van 17 augustus 2015 op de Erawan tempel vielen er 20 doden en 125 gewonden. Vooral Aziatische toeristen. Die lieve Oeigoeren toch.

Men wou het voor Thailand economisch belangrijke toerisme treffen, haar achilleshiel. “Raak niet aan mijn Oeigoeren”, was de kreet in Ankara en de VS. Maar om het allemaal op een professionele wijze te duiden was men bij onze media aan het verkeerde adres.

Het probleem voor China is deels het ook daar in Xinjiang, de provincie waar veel Oeigoeren wonen, actief geworden nationalisme dat door het Westen op alle mogelijke wijze wordt gesteund. Wat zich dan vermengde met het door Saoedi Arabië gestimuleerde salafisme.

Men heeft in China dit – zoals trouwens ook in België – laten escaleren en pas enkele jaren geleden ontdekt dat het de boel ernstig destabiliseerde. Veel erger dan hier. Zie de serie bloedige aanslagen.

En wat gebeurt er dan? Zoals in België was er een overreactie. Hier o.m. met het verbieden op school van de hoofddoek, ginds met het eveneens verbieden van alle uiterlijke vormen van salafisme of van wat daarvoor moet doorgaan. .

En dat het er brutaal zal aan toe gaan hoeft men niet te betwijfelen. De Chinese regering gaat er trouwens prat op dat er al enkele jaren daar geen aanslagen meer gebeuren. En dat verkrijg je alleen maar door radicaal en hondsbrutaal op te treden.

En uiteraard zijn de totaal onbewezen cijfers uit onze media van 1 miljoen Oeigoeren die in concentratiekampen zitten met bijna grote zekerheid sterk overdreven. Het is praktisch zeker eerder propaganda dan een weergave van de realiteit. Wie nuchter al die verhalen bekijkt kan hierover alleen maar grote scepsis hebben.

Zhonghua

En ja, China is een eenpartijstaat zodat andere partijen los van de CCP verboden zijn. Dat is inderdaad de realiteit. En de door de VS georkestreerde zogenaamde kleurenrevoluties met als bedoeling een regimewissel te bekomen maken China nog veel achterdochtiger. Het versterkt als gevolg de politieke controle.

Wil dat zeggen dat men bijvoorbeeld geen kritiek op het beleid kan hebben? Natuurlijk kan dat maar mits men binnen bepaalde grenzen blijft. Stakingen en milieuprotesten zijn er bijvoorbeeld frequent. En zoals overal in de wereld is er uiteraard ook hier grootschalige corruptie. Mensen zijn nu eenmaal mensen. Ook in China.

Starbucks vernield - November 2019

Annie Wu van de groep Maxim’s Caterers, een keten van meerdere horecazaken die o.m. de franchise in Hong Kong heeft van Starbucks Coffee, had publiek kritiek geuit op de relschoppers en haar steun uitgesproken voor de politie. Het gevolg was dat die betogers zich daarna keerden tegen die keten en er zoveel als mogelijk kort en klein sloegen. Van enige tolerantie voor andere opinies is bij deze ‘democraten’ geen sprake.

Maar in China heerst – terecht – de vrees voor het uiteenvallen van het land dat verzwakt zoals in het verleden dan terug de speelbal zou worden van andere grootmachten. De natte droom van Washington. Het is voor de Chinese leiders zelfs een obsessie. “Een rode lijn”, stelt men in Beijing met heel forse stem.

China noemt zich niet voor niets in het Chinees ‘Zhonghua’, het Centrale Rijk. Het eengemaakte land dat het centrum van de wereld is. Vandaar de soms arrogante trekjes bij bepaalde Chinezen. Het is een traditie.

Hongkong

En dan Hongkong en die opstand. Wat kan men China hier kwalijk nemen? Toch niets. We krijgen hier langs de ene kant grote betogingen van mensen die wijzingen willen aan het statuut en het bestuur van de vroegere Britse kolonie en de regering van Hongkong en China die dat weigeren en alles willen behouden. Grotendeels uit vrees voor separatisme. Lievelingen van onze media als rellenleider Joshua Wong van Demosisto, een partij van separatisten, roepen zelfs op tot onafhankelijkheid.

Zoals de Gele Hesjes in Frankrijk ook op straat komen om veranderingen te eisen. Is de Franse president Emmanuel Macron dan een mensenrechtenschender omdat hij weigert toe te geven? Het hangt af van de definitie van de term mensenrechten.

Met verder bij die betogers bendes die publieke en private eigendommen op grote schaal vernielen, plunderen en brandstichten. De 70-jarige Luo Changqing een tegenstander van die relschoppers werd om die reden zelfs vermoord terwijl ze niet welgevallen burgers in het hospitaal schoppen en in het openbaar zelfs een tegenstander in brand staken. (1)

Dat zijn dus de ‘goeden’. En de politie die poogt die vernielingen en aanvallen op mensen te verhinderen zijn dan de smeerlappen en daarvoor is Beijing verantwoordelijk. Waarover praat men feitelijk? Over George Orwell misschien. Maar ook dit is feitelijk simpel want achter de schermen blijken die rellen bij nader toezicht allemaal telegeleid te zijn door de VS, het rijk van het (sic) goede. (2)

Willy Van Damme

1) Het Franse staatspersbureau AFP wist gisteren via haar zogenaamde Factchecksite te melden dat het voorval met de man die men in brand stak gewoon een stunt was. Er was volgens die factcheck immers geen enkel hospitaal die een sterk verbrande man had binnengekregen. Tot het persbericht van het Prince of Wales hospitaal verscheen. Waarna men bij AFP dan maar stelde juist dit niet te hebben onderzocht. En dan verschieten dat de term leugenpers zo populair is.

2) Hierover weldra een uitgebreide analyse van de feiten met info over o.m. het Albert Einstein Institute dat evenveel met Einstein te maken heeft als met een pakje friet.

Syrië – Praten met Assad

Vorige week stelde nu.nl in een gesprek met Stef Blok (VVD), de minister van Buitenlandse Zaken, de vraag of Nederland moet praten met de Syrische president Bashar al Assad. Voor de minister kan daar geen enkele sprake van zijn. En hij wist het zelfs wat Syrië de komende jaren te wachten staat: “Voor Assad is er geen toekomst in Syrië”, orakelde de man.

Hilarisch

Zelden heeft een politicus en minister zich zo belachelijk gemaakt. Dat Blok zegt wie er al of niet in Syrië president mag spelen is van een arrogantie die herinneringen oproept aan de VOC en wat nu het huidige Indonesië is. Het was Nederland die deze archipel moest besturen en ‘beschaven’, lees plunderen. Voor zover geweten is geen enkele van zijn Europese collega’s, zelfs ook Frankrijk niet, nog bereid een dergelijke verklaring af te leggen. Ze weten beter.

Stef Blok minister van Buitenlandse Zaken (VVD)

De liberaal Stef Blok, Nederlands minister van Buitenlandse Zaken, denkt zich te moeten bemoeien met wie de volgende Syrische president wordt. Wat als zijn Syrische collega komt zeggen wie Rutte al of niet moet opvolgen? Kent Blok wel het internationaal recht? Blijkbaar niet.

Het is bovendien hilarisch te noemen. Op enkele kleinere stukken van het land na controleert de Syrische regering – en dat is meer dan alleen maar Assad – het ganse land en niemand die deze controle in gevaar kan brengen. Er komen verkiezingen en daarbij zal Assad normaal kandidaat zijn om zichzelf als president op te volgen. Wie gaat hem tegenhouden? Zeker niet een man als Stef Blok.

Bovendien is de Nederlandse regering hier zeer slecht geplaatst om het vingertje op te steken en over Syrië allerlei beschuldigingen rond mensenrechten te uiten en dictator te schreeuwen. Het is toch zijn regering Rutte die oorlogsmateriaal leverde aan die jihadisten in Syrië, mensen die zij aan zij vechten met al Qaeda. Was dat dan misschien een fijn staaltje van het Haags mensenrechtenbeleid?

Schandelijk

Neen, het was een oorlogsmisdaad want men steunde in een ander land zomaar plunderaars, verkrachters, koppensnellers en massamoordenaars. Uitschot die bovendien ook in Europa moordende terreuraanslagen pleegde. Dan Assad voor rot staan uitschelden is niet alleen zeer misplaatst, het is gewoon schandelijk. Er zijn in het verleden al politici voor veel minder moeten aftreden en voor de rechter gesleurd.

Zeker Assad en de Syrische regering zijn geen stel heiligen, maar ze zijn koorknapen in vergelijking met het uitschot welke Nederland en België ginds steunden en zo te horen nog steeds steunen.

551395369681106764_438052252

Welke Europese minister gaat als eerste in Damascus knielen voor Assad en vragen welke bedrijven van zijn land ook wat mogen meepikken van de vette contracten voor de Syrische wederopbouw? Wordt dat alsnog Stef Blok?

Jarenlang waren dit de vrienden van het Westen – de ‘idealisten’ – die miljarden dollars hebben gekregen. Maar daarbij zaten ook al Qaeda en een zekere Aboe Bakr al Baghdadi van toen nog Al Qaeda in Irak en later ISIS. Een man die al van in 2011 in Syrië vocht. Met steun van de regeringen Rutte, Michel en het ganse Westen, incluis de media.

Voor de media was Assad immers een dictator die ‘op zijn eigen mensen schoot’. En de aanwezigheid van al Qaeda? Dat was fake news komende van die dictator stelden alle kranten en zogenaamde experts unisono. Want in het Westen verdedigde men de menselijke waarden. Neen, het was niet geld geven aan al Qaeda maar – zo klonk het – strijden voor vrijheid, democratie en de mensenrechten. Wat een cynische grap.

Maar politiek Nederland lijkt wel in dromenland te leven, Wars van de realiteit en vasthoudend aan de propaganda die men zelf jarenlang heeft zitten verspreiden. En dat gaat zowel op voor de VVD, de PVDA, D66 als Groen Links zoals het debat woensdag in de Tweede Kamer in Den Haag nog maar eens bewees toen ze de vraag van het CDA verwierpen. Een stel politici die al Qaeda & Co hielp komt zeuren over Assad de moordenaar. Hoe hypocriet kan men zijn.

Grootste bouwproject

De enige bedoeling van het Westen was om op aandringen van Israël het Midden-Oosten in brand te steken en Israël vijandige staten als Syrië en Irak te vernielen. Alsof wij er belang bij hebben dat die regio een grote brandhaard is. Maar ja, het land is nu begonnen aan de wederopbouw en al die mooie contracten gaan nu naar Rusland, China, Indië en Iran. Niet naar de EU.

En dat doet pijn want het gaat hier over tientallen miljarden. Mogelijks het grootste bouwproject in het Midden-Oosten ooit. Een kans die de EU vergooit. Niet de eerste maar de zoveelste die men verknoeit. Zie maar naar het internet of de elektrische wagens die naar respectievelijk de VS en China gingen.

Bovendien zit men ook met die nu in Syrië gevangen Europese terroristen. Het westerse kanonnenvoer. Het beheer van deze kampen worden nu overgenomen door de Syrische regering. En recent stelde de chef van de Belgische militaire veiligheid in het parlement dat men over die gevangen Europese jihadisten met de Syrische regering wel zal moeten praten.

Wat ook Martijn van Helvert Kamerlid namens de regeringspartij het CDA deze week zegt. Het wordt op de website van het Instituut Clingendael, een overheidsinstelling, bovendien beaamt door Michiel den Hond, oud-ambassadeur en gewezen hoofd van de dienst Midden-Oosten op het ministerie. Zelfs de NRC, gekend als de verdediger bij uitstek van het Syrische jihadisme, draaide deze week hierover bij en roept op tot een gesprek.

Knielen

De zwarte kakelende legkippen van ISIS. En dat soort volk zouden wij dan moeten terugnemen. Ze zullen misschien niet allemaal zo dolgedraaid zijn maar het risico bestaat. Het toont perfect aan hoever men mensen mits goede indoctrinatie kan krijgen. Tot in de krankzinnigheid.

En dan komt Stef Blok stellen: “Voor Assad is er geen toekomst in Syrië”. Maar is er wel een toekomst voor een idiotie uitkramende Stef Blok? De man weet zo te zien amper waarover hij spreekt.

Zijn praatjes over deze kwestie moeten vele Nederlands diplomaten als beschamend overkomen. Maar wie weet, gezien de vele leugens van het kabinet Rutte zou het niet mogen verbazen dat een medewerker van Blok nu in Damascus aan tafel zit met ‘dictator’ Assad of een van zijn regeringsleden.

En wat betreft die gevangen Europese jihadisten en hun kinderen is het vrij simpel. Ze reisden vrijwillig naar Syrië, sloten zich er aan bij terreurbewegingen en moeten nu heel simpel de gevolgen dragen. Ze begingen ginds misdaden tegen de Syriërs en het is aan de Syriërs om hen te berechten. Niet aan Nederland, België of wie in Europa dan ook.

Simpelweg kijken naar het internationaal recht zou genoeg moeten zijn om te weten wat er hier moet gebeuren. Staan die moeders hun kinderen af dan kunnen die mits Syrië akkoord gaat terugkeren. De moeders zelf moeten ginds blijven en wachten op hun straf. Wat die ook wezen mag.

En Blok? Die mag met hangende pootjes een dezer maanden misschien wel richting Damascus trekken. Maar misschien laat die het aan zijn opvolger om te knielen. Dit moet ook voor hem nu eenmaal erg gênant zijn.

Willy Van Damme

 

Le Mesurier–Vader van de Witte Helmen viel dood van zijn balkon

Deze ochtend rond vier uur lokale tijd is James Le Mesurier, de stichter van de Syrische Witte Helmen, in Istanbul dood op straat teruggevonden. Hij ‘viel’ blijkbaar van zijn balkon. Deze Britse topofficier was in 2013 de stichter van de Witte Helmen. Officieel werd de organisatie geleid door de Syriër Raed Saleh, in wezen was dat echter een cover die de ware baas moest afschermen van de buitenwereld. Maar dat lukte niet echt, hoe hard de klassieke media in het Westen ook maar probeerden.

Sandhurst

Volgens het Britse dagblad The Guardian van vandaag was Le Mesurier het slachtoffer van een heuse lastercampagne door Rusland. Deze bestempelde hem volgens de krant immers als een man van MI6. Maar wie zijn curriculum leest kan er moeilijk naast kijken dat hij een hoog geplaatst officier van het Britse leger en de NAVO geweest was.

Zo studeerde hij af aan de militaire academie van Sandhurst en was hij in zijn groep bij het afstuderen de eerste. Verder was hij onmiddellijk na het afstuderen in het vroegere Joegoslavië reeds betrokken bij het verzamelen van inlichtingen tijdens de oorlog in de Balkan. De vuurdoop dus.

Nadien werkte hij voor allerlei bedrijven die naast informatievergaring ook huurlingen leverden. Vanaf 2011 en de start van de Arabische Lente was Le Mesurier continu in het Midden-Oosten actief. Partners waren hier o.a. de Nederlandse prinses Mabel, gewezen echtgenote van wijlen prins Friso en ex-liefje van gangsterkoning Klaas Bruinsma. Dame die ook goede contacten had met de AIVD, de Nederlandse geheime dienst.

Ook was hij betrokken bij de Britse Olive Group van o.m. Christopher Steele, de voormalige Britse geheimagent van MI6 die mede verantwoordelijk was voor de rekrutering van Sergeï Skripal, de overgelopen Russische geheim agent.

Steele is ook de auteur van het befaamde verhaal over de plassex van Donald Trump in Moskou waar de vroegere presidentskandidate Hillary Clinton toen mee zwaaide. Le Mesurier werkte na 2003 en de Amerikaanse invasie bovendien in Irak voor o.m. de Amerikaanse groep Bechtel.

James Le Mesurier - 2

James Le Mesurier, man van MI6 en stichter van de Witte Helmen.

De Witte Helmen kregen van een serie lidstaten van de NAVO, waaronder o.m. Nederland, Denemarken, de VS, Qatar en het Verenigd Koninkrijk, dat zowat de initiatiefnemer was, dan ook veel geld. Recent nog gaf de VS hen enkele miljoentjes cadeau. Wel haakte Nederland onlangs af. Officieel omdat men onvoldoende controle had over de besteding van die gelden door de Witte Helmen.

Chemische wapens

Wie immers wat nader naar de Witte Helmen keek, officieel de Syrian Civil Defense, zag onmiddellijk dat het hier gewoon een afdeling was van die salafistische terreurgroepen. Telkens men in Syrië de woorden ‘chemische wapens’ hoorde roepen waren de Witte Helmen in de buurt om het verhaal wereldkundig te maken. De Witte Helmen waren dan ook in deze oorlog het Britse propaganda-instrument bij uitstek.

Merkwaardig daarbij is dat Mayday Rescue, de in Nederland geregistreerde stichting die de Witte Helmen had opgericht, zelfs geld gaf aan de zogenaamde burgerjournalisten van Bellingcat, een onderdeel van de Atlantic Council, de met de NAVO en de VS verbonden studie- en propagandadienst. Bellingcat is ook de organisatie die zeer snel de ‘daders’ kon vinden van het neerhalen boven Oekraïne van MH17, de vlucht van Malaysia Airlines. Russen natuurlijk.

En telkens als de Witte Helmen schreeuwden over het gebruik van chemische wapens kwam Bellingcat dat snel nadien ‘bewijzen’. Waarna de Britten, de VS en Frankrijk in twee gevallen hun bommenwerpers lieten uitrukken. Goed voor wat spierballengerol en louter symbolische vernielingen. Een typisch voorbeeld is dat wat er vorig jaar in de stad Douma gebeurde bij de val van dit bolwerk van salafistische terreur.

Witte Helmen - Tauqir Sharif (Derde van links)

De Witte Helmen met hulpgoederen van de Britse ngo One Nation, een aan al Qaeda gelieerde in het Verenigd Koninkrijk legaal werkende Britse hulporganisatie. Ze kreeg over haar werking al wel enkele opmerkingen van de officiële Charity Commission. Joan Cox, het vermoorde parlementslid van Labour en vroegere medewerkster van Oxfam UK, was een fan van deze groep.

Er zijn op het internet massa’s foto’s en video’s te vinden die hun linken met al Qaeda en zelfs ISIS bewijzen en hun betrokkenheid bij de Syrische gruwel. Maar dat was geen probleem voor de stad Ieper om hen in 2017 de jaarlijks Vredesprijs te geven.

Een propagandafilm over de groep kreeg in 2017 in Hollywood zelfs een Oscar maar de poging om hen bovenop ook nog de Nobelprijs voor de Vrede te bezorgen mislukte. Het zou vermoedelijk te gênant geweest zijn voor het Noorse parlement. Ooit gaf Noorwegen zelfs deze prijs aan een Jemenitisch lid van de Moslimbroeders.

Voor altijd een mysterie

Wat er vandaag in Istanbul juist gebeurde zal heel waarschijnlijk altijd een mysterie blijven. Dit soort vermoedelijke moorden hebben altijd veel kandidaat daders en geen enkele regering of geheime dienst kan men hier vertrouwen om de waarheid te zeggen.

Men zal in de media vermoedelijk zoals met de Russische familie Skripal allerlei verhalen opdissen over duistere Russen die dan klakkeloos door bladen als The Guardian worden overgenomen zelfs al raken ze bij nader toezien kant noch wal.

In wezen kan dit door zowat alle betrokken veiligheidsdiensten gedaan zijn, ook MI6, zoals het ook een afrekening onder die (sic) vrijheidsstrijders kan zijn of, waarom ook niet, een gewoon ongeluk. Keuze zat.

Witte Helmen en ISIS in Yarmoek basiskamp

Een magazijn van de Witte Helmen in Yarmoek, het toen nog door ISIS bezette deel van Damascus.

In hoeverre ook is dit gewoon het opkuisen door het Westen van een met gigantische hoeveelheden bloed overgoten vuile oorlog en wist de man veel te veel. En wie weet was het gewoon zelfmoord zoals men al hier en daar suggereert of een ruzie over geld en vrouwen. Altijd goed voor een leuk motief en een zeer sappig verhaal.

Syrië zal hem behoudens dan bij al Qaeda & co niet missen. Daar mag je niet aan twijfelen. Benieuwd ook hoelang het zal duren voor Bellingcat de ongetwijfeld Russische daders van deze misdaad zal vinden. Vraag is zeker ook wat er nu met Mayday Rescue en de Witte Helmen gaat gebeuren.

Willy Van Damme

1) Het verhaal over Le Mesurier en de Witte Helmen kan je lezen op https://willyvandamme.wordpress.com/2019/06/07/syri-witte-helmen-als-britse-oorlogspropaganda/

Dendermonde en Ros Beiaard–Knettergek?

 

Stilaan maar zeker gaat het enthousiasme over de voor 24 mei 2020 geplande Dendermondse Ros Beiaardommegang in de stad steeds meer in crescendo. Ze lijkt merkwaardig genoeg zelfs in deelgemeente Baasrode naar ongekende hoogte te gaan. En daar staat men al eeuwen vijandig tegenover de stad. Het lijkt wel of alle verenigingen, vele lokale bedrijfjes en gewone stadsbewoners in de ban zijn geslagen van die passie voor ‘ons peird’ zoals men het Ros Beiaard lokaal veelal omschrijft.

Al zeker een bijna 600 jaar oude traditie

Het Ros Beiaard slaat op een Frankische sage uit de periode van keizer Karel de Grote (742-814) en het riddergeslacht Aymon met het paard Beiaard (Bayard) waarbij Reynout, de oudste zoon van Aymon, na een geschil met de keizer als zoenoffer zijn paard in de rivier laat verdrinken. Hier in Dendermonde is dat dan de Dender.

DSCN5955

Het Ros Beiaard gaat met zekerheid straks als bijna 600 jaar door Dendermonde en is dan ook onlosmakelijk verbonden met de ziel van de stad haar inwoners.

Zoals trouwens ook in Ath in Henegouwen waar het paard jaarlijks met kermis wordt losgelaten. In Maastricht en Dinant verdrinkt dat paard dan uiteraard in de Maas. De legende is vrij goed gekend en leeft op veel plaatsen in Nederland, England, Frankrijk – vooral in het Franse zuiden met de stad Montauban – en ook België maar nergens is dit zo intens als in Dendermonde waar al eeuwen een Ros Beiaardommegang plaats heeft.

Een eerste in de stedelijke archieven gevonden stadsrekening over die ommegang dateert van 1461 en de huidige kop van het paard is gemaakt in 1540. Vroeger was er normaal alleen een Ros Beiaardommegang bij speciale gelegenheden zoals op 28 augustus 1807 ter gelegenheid van de verjaardag van keizer Napoléon Bonaparte – die niet opdaagde –  (1) maar tegenwoordig is dat om de tien jaar. En het Dendermondse paard mag ook de oude stad, intra muros, niet verlaten.

Immaterieel werelderfgoed

En wanneer op het einde van de ommegang het paard terug naar zijn staanplaats wordt gedragen dan plegen vele stedelingen een flinke traan weg. Zakdoeken zijn er dan heel populair. Typerend is bovendien dat alle stedelingen of die nu magistraat, ondernemer of een werkloze leefloner zijn even enthousiast zijn over het gebeuren. Het overstijgt de klassen. .

Geen toeval dus dat Unesco, de voor cultuur verantwoordelijke organisatie van de VN, het Ros Beiaard in 2005 uitriep tot onderdeel van het Orale en Immaterieel Werelderfgoed. Iets waar men in de stad uiteraard zeer fier over is.

DSCN5956

Vele uren in zo’n houding op het Ros Beiaard blijven zitten is niet simpel en vergt oefening. Hier de gebroeders Van Damme in 2010.

Woensdag werden dan de nieuwe Vier Heemskinderen aan het publiek voorgesteld. En dat gebeurde niet zomaar. Het moeten immers vier jongens zijn die elkaar opvolgen, in Dendermonde geboren zijn, er steeds gewoond hebben met ouders en liefst ook grootouders die bovendien eveneens in de stad geboren zijn. Ze moeten ook tussen de 7 en de 21 jaar oud zijn.

En met zijn nu 45.000 Dendermondenaars lijkt dat voor een buitenstander misschien een onmogelijke zaak maar ook dit jaar waren er weer vijf gezinnen kandidaat. Met een die zelfs vijf elkaar opvolgende jongens heeft. En niet alle gezinnen stelden zich trouwens kandidaat. En nochtans is heemskind zijn geen gemakkelijke opdracht.

Het is urenlang repeteren, kinesitherapie ondergaan, een ijzeren op maat gemaakt kostuum passen en dragen. En op een hoog en erg groot paard plaats nemen is ook geen sinecure. Het paard weegt namelijk 800 kilogram. De Ros Beiaardommegang duurt enkele uren en je moet blijven zitten. En dan zijn er de vele publieke optredens vooraf. Maar in ruil wordt je in de stad dan wel wereldberoemd.

DSC_0798

De gebroeders Cassiman Maarten, Wouter, Stan en Lander zijn de nieuwe vier heemskinderen voor 2020.

De familie die dit jaar het beste aan de serie criteria van het Ros Beiaardcomité voldeed was de familie Cassiman met de kinderen Maarten, Wouter, Stan en Lander. En zij kregen al direct niet alleen de lokale pers over zich heen maar zelfs de nationale media van VRT en VTM. Een persdrukte die wat de kinderen betrof allemaal leek mee te vallen.

Franki Hervent

Wel blijkt Franki Hervent, de regisseur van de twee optochten, vanaf dit jaar niet meer betrokken te zijn bij de Ros Beiaardommegang. Tientalen jaren lang was deze als hoofd van de Toeristische Dienst de kracht achter de Dendermondse stoeten, de jaarlijkse reuzenommegang Katuit en die van het Ros Beiaard. Hij is de man die Katuit groot maakte tot wat het nu is, een professioneel gemaakte klassieke en erg populaire historische stoet.

Een verdienste die in de stad bij sommigen niet altijd op veel erkenning kon rekenen. Zeker toen hij ooit op de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen van oud-burgemeester Norbert De Batselier (SPA) ging staan. Waarna men vanuit CD&V een weinig fraaie campagne tegen de man op gang trok.

Wat dan in november 2003 voor het Gentse hof van beroep zelfs eindigde met een opschorting en dus geen straf voor wat een futiliteit was. De symbolische stok waarmee men een hond dacht te moeten slaan.

DSC_0554

Franki Hervent, gewezen regisseur, is niet langer betrokken bij de nieuwe Ros Beiaardommegang. Zijn rol bij de Dendermondse ommegangen wordt definitief overgenomen door Patrick Segers.

De reden voor het stopzetten van de samenwerking is volgens leden van het Ros Beiaardcomité en de Pijnders, de dragers van de reuzen en het paard, vooral de slechte samenwerking tussen hem en de Toeristische Dienst en het secretariaat van het Ros Beiaardcomité die elkaar overlappen.

Moeilijke relatie

Een relatie die eerder al bijwijlen problematisch was en deels met botsende karakters te maken had. Het is een breuk die de Pijnders wel betreuren. “Wij konden altijd op de man rekenen als er problemen waren. Het is spijtig”, klinkt het daar.

Elders ziet men ook een generatiekloof. “Het huidige diensthoofd Patrick Segers is onder hem speciaal aangetrokken als medewerker voor die ommegang. Geleidelijk aan is Patrick uitgegroeid tot de man die het ook kan en weet waarheen hij met die stoeten heen wil. Hervent is de man van het verleden en bovendien al meer dan 12 jaar met pensioen. Deze zomer was de toestand onhoudbaar geworden”, stelde een lid van het Ros Beiaardcomité.

Het nieuws kwam woensdagavond dan ook als een grote schok en velen waaronder burgemeester Piet Buyse wilden er niet veel over vertellen. Het is alsof beide ommegangen hun geestelijke vader verloren en nu onder een nieuw bewind het zullen moeten waarmaken.

En gezien de grote belangstelling van de nationale media – waar voorheen amper interesse was – lijkt dit goed te lukken. En het huidige lokale enthousiasme toont dat eveneens. De kans is echter ook dat dit afscheid zal leiden tot een jarenlange juridische conflict tussen de betrokkenen over allerlei rechten.

Velen dragen hun steentje bij

Ondertussen neemt de gekte voor het paard overal toe. Zo is er de brouwerij Vicaris die speciaal voor de gelegenheid een vlasbier, het Ros Beiaard Feestbier produceerde. “We hebben achter onze brouwerij een braakliggend stuk grond en hebben daarop vlas gekweekt en na een serie experimenten is het ons gelukt om een bier met vlas te maken. Geen vlasbier zoals in Kortrijk waar geen vlas bij te pas komt”, zegt Claire Dilewyns van brouwerij Vicaris.

DSC_0777

Vader Vincent en dochter Claire Dilewyns samen met burgemeester Piet Buyse en de Zeelse Vlegeldorsers en Vlasbewerkers proeven samen van het vlasbier. Een uniek product want nooit voorheen gebruikte immers vlas bij de productie van bier.

Het bier is vrij bitter, blond en bezit een alcoholgehalte van 6,5°. Het wordt bovendien deels artisanaal gemaakt. Zo gebeurde het bewerken van het vlas met de hulp van de Zeelse Vlegeldorsers en Vlasbewerkers een vereniging uit het naburige Zele die zich specialiseert in de oude vlasbewerkingsmethodes.  

Ook koekjesproducent Leo Borms heeft met zijn koekjesfabriek la Confiance een speciaal koekje op de markt gebracht. En dan is er verder o.m. nog Carlos Koffie van Carlos Lijnneel – en man die uren en boeiend kan vertellen over de wondere wereld van de koffieboon – en dochter Bo Lijnneel die een speciale mengeling maakten onder de naam ‘Ros Beiaard koffie’.

Rosse buurten

Opmerkelijk zijn echter de plannen rond de de wijken en deelgemeenten en hun paard waarbij de stedelijke Culturele Dienst, vzw Cirq, acteur en stadsbewoner Dominique van Malder en vele buurtcomités om een eigen soort ommegang maken, Rosse Buurten de Stoet der Stoeten.

DSC_0791

De Orde van de Stalhouders met hun paard, het Peird van den Halt genoemd. Gaat tegenwoordig elk jaar mee in de lokale Bloemencorso. Ook zij hebben hun vier ridders en gaan op 26 april mee in die alternatieve stoet van de Rosse Buurten.

Die gaat uit op 26 april, dus vier weken voor de Ros Beiaardstoet, waarbij de buurten en deelgemeenten ieder hun eigen paard van stal halen en ermee in groep door het stadscentrum trekken.

Veel buurten zoals de wijken het Keur en de Donckstraat en de deelgemeenten Grembergen, Appels, Sint-Gillis en Baasrode hebben of hadden ieder al jaren trouwens een eigen paard. Zo heeft Sint-Gillis enkele jaren geleden haar paard terug van stal gehaald en weten op te kalefateren. 

Het idee is die buurten zo nader tot elkaar te brengen en nog nauwer bij het ganse gebeuren te betrekken. Daarbij doen ook enkele scholen, en de twee stedelijke academies mee. Het belooft leuk en prachtig te worden. 

Wel is er hier herrie over waar de stoet zal aankomen. Sommigen bij die buurtcomités wilden die laten eindigen op de Grote Markt, anderen, en dan vooral de Pijnders en Franki Hervent, waren daar tegen.

DSC_0800

Gustaaf Mannaert, deken van de Gilde der Vrije Pijnders. Pijnders waren zoals ook elders in Vlaanderen waaronder Brugge origineel dokwerkers. Dendermonde had vroeger ook drie havens met als voornaamste die aan het sas op de Dender.

Voor Gustaaf Mannaert, deken van de Gilde der Vrije Pijnders, is dit moeilijk te aanvaarden. Zo stelt hij: “Ze noemen zich de Rosse Buurten en dat zijn toch hoerenbuurten en dan noemt men zich ook nog eens de Stoet der Stoeten, een maand voor de Ommegang. Kom zeg, het Ros Beiaard is de stoet der stoeten. Het initiatief is tof maar kan daarom niet op de Grote Markt eindigen.” De zaak is nog niet door de stad beslist maar dit zou eerstdaags bekend gemaakt worden.

Eigen compositie

En dan zijn er rond de Ros Beiaardommegang nog een ganse serie acties gepland van allerlei individuen en verenigingen. Zo is er Dietrich Van Akeleyen en het DSO ensemble die een nieuwe compositie maakte waarbij hij enkele lokale volksliederen rond de oude tradities zoals de Banier, de Knaptand en het Ros Beiaardlied tot iets voor koor en orkest verwerkte. 

Speciaal is ook zeker Ken Callebaut die het middeleeuwse Dendermonde met playmobilonderdelen aan het creëren is en recent al enkele van de oude historische gebouwen aan geïnteresseerden toonde. Een voorsmaakje was recent al te zien.

DSC_0786

Ken Callebaut is bezig om de oude Dendermondse binnenstad geheel aan het doen herleven door middel van playmobilfiguurtjes.

En dan is er verder o.m. de lokale filatelistische kring die recent ‘Ons peirt en zijn familie,’ een boek met veel oude foto’s en documenten, uitgaf. Met natuurlijk een speciale voor de gelegenheid gemaakte postzegel. En ook de poppenspelers van Kalleke Step gaan een eigen nieuwe vertoning van hun poppentheater brengen, deels met koorgezang. De stad is dan ook vol van ideeën rond het Ros Beiaard en wordt zo te zien steeds meer knettergek.

Willy Van Damme

1) De Grote Markt noemde toen Place de la République. Reynout heet in het Frans Renaud en het Italiaans Rinaldo. Het verhaal van het Ros Beiaard komt uit de Chanson de Geste waarvan de oudste gekende versie dateert uit de 12de eeuw. Het is het begin van de Franse literatuur.

Van de legende zijn ook sporen terug te vinden in de Engelse literatuur, o.m. in de 14de eeuwse Canterbury Tales van Geoffrey Chaucer. Er was ooit zelfs een goed gekend Brits ras van renpaarden dat Bayardo noemde en zeer succesvol was.