Ontwikkeling Industriezone Hoogveld I een stap dichter

PERSBERICHT

Nieuw onteigeningsbesluit met oog op realisatie van lokaal bedrijventerrein.
Met een nieuw onteigeningsbesluit betreffende de toekomstige industriezone Hoogveld I in Dendermonde hoopt intercommunale DDS snel de resterende gronden te verwerven die noodzakelijk zijn voor de ontwikkeling van het lokaal bedrijventerrein.

Op 18 maart jongstleden ontving DDS het ministerieel besluit dat aan de intercommunale machtiging tot onteigening verleent met het oog op de realisatie van het lokaal bedrijventerrein Hoogveld I, gelegen tussen de N41, Bosveld, Korte Dijkstraat en de Mechelse Steenweg in Dendermonde.

Na vonnissen in beroep van de Rechtbank van Eerste Aanleg te Dendermonde waarbij werd gesteld dat zowel de noodzaak als de hoogdringendheid voor de ontwikkeling van het bedrijventerrein I niet bewezen is, besloot de raad van bestuur van DDS vorig jaar om de lopende procedure tot onteigening bij wet van 26 juli 1962 stop te zetten en de onteigeningsprocedure volledig te hernemen op basis van een oude wet van 17 april 1835.

Gunther Van den Broeck, afdelingshoofd Streekontwikkeling DDS: “Onze intercommunale hoopt op deze manier de resterende 5 hectare aan percelen te verwerven die nodig zijn voor de ontwikkeling van het lokaal bedrijventerrein dat in totaal een oppervlakte van 18 hectare zal bestrijken. Hoogveld I zal ondernemingen kunnen huisvesten met een ruimtevraag tussen 2.000 en 5.000 vierkante meter.”

Intercommunale DDS – 25-03-2015

Commentaar

Dit is inderdaad een stap voorwaarts, zeker voor wie de oneindige traagheid van de administratie kent. Onteigeningsbesluiten van een minister kunnen al eens héél lang op zich laten wachten, niet maanden maar soms jaren.

Hoogdringendheid

Maar daarmee is zowat alles feitelijk gezegd. Nu moet men teruggrijpen naar een onteigeningswet van 1835 die gemaakt werd om toen de eerste spoorwegen aan te leggen en de hiervoor nodige gronden te verwerven. Toen kon dat nog aan het tempo van de postkoets. Nu is er het internet, het vliegtuig en de TGV.

Hoogveld I - OnteigeningsplanGrondplan van Hoogeveld I. De nog te onteigenen gronden zijn die in geel. Ten zuiden van deze zone situeert zich Hoogveld J, een zone voor grotere bedrijven. Daar is nog slechts een 18.000 m² grond beschikbaar. Goed voor maximum 3 bedrijven.

Voorheen poogde men bij DDS gebruik te maken van de onteigeningswet van 1962 die onteigening bij hoogdringendheid mogelijk maakte. Die wet was nodig daar men toen in die periode overal autostrades wou aanleggen. Het moest nu eenmaal wat sneller gaan dan in de tijd van de postkoets uit 1835.

Maar de administratieve rompslomp en regelgeving is zo complex geworden en tijdrovend dat van die hoogdringendheid bij de realisatie der plannen niet veel maar te merken is. Dat advocaten die hoogdringendheid dan gaan betwisten en de vrederechters hen al eens volgen, zelfs al is het soms met domme argumenten, kwam niet onverwacht.

Het gevolg van die wet van 1835 is onder meer dat men het ministerieel besluit nu op de kerken moet gaan aanplakken. in 1835 ging gans België op straf van verbanning of erger immers nog naar de kerk. Nu nog weinigen. Gelukkig zijn er trouwens nog kerken. Wat anders met die wet als er geen kerken meer zijn?

De postkoets

Het was voor DDS en ook voor andere overheden elders dus geen echte verrassing dat rechters die wet van 1962 richting de vuilbak kieperden. De fout ligt hem hier duidelijk bij de wetgever, de parlementen en onze vele regeringen die nalaten die wetten en complexe regelgeving aan te passen zodat diezelfde overheden een beleid, hier de realisatie van Hoogveld I, kunnen voeren.

En bij gebrek aan een aangepaste wetgeving moet DDS dus terug naar de tijd van de postkoets. Veel hoera roepen is hier feitelijk dan ook niet gepast. Men moet nu immers naar de tijdrovende rechtbank van eerste aanleg en niet naar de vrederechter die vlot beslissingen kon nemen. Financieel regelde men het desnoods dan wel vele jaren later.

Wolvestraat, Hoogveld I

De vroegere Wolvestraat die doorheen Hoogveld I loopt. Op de kaart boven het gele bochtige lint. Liggen hier aan die twee bochten onder de grond de resten van een 3.000 jaar oude bewoning?

Want wie rechtbank van eerste aanleg zegt zegt ook hof van beroep en Hof van Cassatie. En dan is er de vraag van de vergoeding met allerlei elkaar desnoods tegensprekende experts. Dit dossier kan dus nog jaren stof liggen vergaren bij de rechtbanken. Rechtbanken die trouwens dankzij diezelfde wetgever op de rand van het bankroet bengelen.

En ondertussen is men in Dendermonde nu al enkele jaren op zoek naar bedrijfsruimte voor kleinere bedrijven die willen groeien of starten. De voor hen praktisch enige mogelijkheid is hopen op een bedrijf op een van de industriezones dat verhuist of in faling gaat. Dan is er ergens ruimte, anders is het nul op het rekwest.

Het is economisch geen gezonde en feitelijk zelfs een niet aanvaardbare situatie. Maar Vlaanderen, en zeker deze regio, is al volbouwd en na Hoogveld I is er trouwens geen ruimte in Dendermonde meer voorzien voor bedrijven.

Ruimtegebrek voor bedrijven

Plannen voor een uitbreiding van Hoogveld richting Baasrode-centrum werden door de Dendermondse politici wel eerst unaniem aanvaard, ook trouwens door Baasroodse leden van de oppositie als het Vlaams Belang, maar eens men in die buurt begon te protesteren was het plan vlug opgeborgen. Definitief zo te zien.

Leiding DDS met Kris Verwaren, Kenneth Taylor en Gunther Van den Broeck

Het team van DDS met directeur Kris Verwaeren (links), Kenneth Taylor, voorzitter en burgemeester van Wichelen en Gunther Van den Broeck (rechts), afdelingshoofd streekontwikkeling, mogen binnenkort op kerkbezoek gaan aanplakken. Als zij maar niet opgepakt worden voor wildplakken.

De enige oplossing voor bedrijven om uit te breiden is dan ook omhoog. In Hong Kong zitten productieondernemingen in flatgebouwen meer dan twintig verdiepingen hoog. Ook hier zal men omhoog moeten. Een andere oplossing is er niet want ruimte is te schaars.

Zelfs de Kamer van Koophandel/Voka ziet in de regio de groene ruimte als een belangrijke economische troef voor de regio. Terecht. Het is aan DDS en de lokale overheden om in die richting verder te werken. Een alternatief hiervoor bestaat niet.

Dat dit dossier voor de KMO-zone Hoogveld I zo strop zit is het gevolg van twee grondeigenaars. De familie Van Pollaert die er vlakbij ooit een slachtafval verwerkend bedrijf – Het zit nu in de Gentse haven op zijn plaats – had ligt dwars en eist meer geld. Zij bezitten een 5 hectare van de 18 die het terrein groot is.

Ondernemers

Maar hier speelt vermoedelijk voor een groot deel vooral de wrok omdat Dendermonde hen ooit zo’n zware milieunormen oplegde dat ze dienden te verhuizen.  De stank was voor de buurt trouwens soms ook niet te harden.

Waterput, opgravingen Hoogveld J

Bij de archeologische opgravingen op de site van Hoogveld J ontdekte men de tot nu toe oudste restanten van beschaving in Dendermonde daterend uit de bronstijd. Er werden graanopslagplaatsen ontdekt, een waterput zoals deze hier, begraafplaatsen en een soort heiligdom, maar geen bewoning. Het vermoeden is dat die zich iets verder noordelijker situeert op Hoogveld I. Het is dus wachten op de archeologische opgravingen hier.

De andere dwarsligger is de bezitter van een boekhoudkantoor op nota bene het Hoogveld die echter nabij woont in de Korte Dijkstraat en zijn mooie boom niet wil afstaan voor de vereiste groenbuffering van Hoogveld I.

Twee ondernemers dus die de creatie van een zone voor bedrijven om pietluttige reden dwarsbomen. Wedden dat ze het bij hun tooggesprekken hebben over een overheid die niets doet voor ondernemers en de creatie van industriezones? Arm Vlaanderen, arm België.

Willy Van Damme

De Standaard en haar salafistische vrienden in Syrië en op de Krim

Al decennia volg ik De standaard en die krant blijft maar verbazen met haar bijwijlen ontzettend gebrek aan kwaliteit wat haar berichtgeving betreft. Eergisteren en vandaag was het op dit vlak weer tweemaal raak.

Salafistische bron

Zo schreef men eergisteren in ‘VS willen praten met Assad’: “… nadat in 2013 bewezen werd dat het regime chemische wapens had ingezet tegen zijn eigen bevolking.’

Die bewering is gebaseerd op een verklaring van de salafistische door onder meer Saoedi Arabië gefinancierde terreurgroep Liwa al Islam.

Het werd nadien overgenomen door blogger Eliot Higgins, Human Rights Watch en The New York Times die alle drie de 4de divisie van de Republikeinse Garde, een elite-eenheid, aanwezen als de daders. Een verhaal dat jullie nadien van The New York Times overnamen.

Eliot Higgins - 5

Eliot Higgins was er in augustus 2013 als de kippen bij om de schuld voor die gifgasaanval in de schoenen van de Syrische regering te stoppen. Beweringen die vlot werden overgenomen door Human Rights Watch en The New York Times. Leugens die daarna en ook nu nog door De Standaard voor waar worden versleten. Ake Sellstrom, hoofd van de VN-onderzoekscommissie over die zaak, toonde dat de man gewoon een bedrieger was, een verkoper van onzin.

Dit werd snel ontkracht door anderen waaronder de Belgische expert Pascal Zanders. Het werd definitief begraven tijdens de persconferentie in de VN begin december 2013 door Ake Sellstrom, hoofd van de VN-missie die deze beweringen had onderzocht.

Hij noemde die beweringen van HRW en de krant onzin. Waarna de krant zich onderaan en op de pare minder gelezen pagina 8 verontschuldigde voor haar zoveelste leugen (zie o.m. Irak). Iets wat echter De Standaard toen vertikte te doen. Maar geen probleem jullie herhalen die lasterlijke bewering nogmaals.

Als jullie trouwens de moeite hadden gedaan om het dossier met o.m. die twee rapporten van de VN-missie te lezen dan zouden jullie weten dat het onwaarschijnlijk is dat de Syrische regering hiervoor verantwoordelijk is.

Krimtataren

Ook vandaag is het weer een schot in de roos qua propaganda in het tweede verhaal van Uw medewerkster Corry Hancké over de toestand in de Krim. Verhalen die gezien de Russofobie van onze media, uitblinken in een schrijnende eenzijdigheid die mijlenver verwijderd is van de realiteit.

Sebastopol - Haven

De haven van Sebastopol gesticht door Tsarina Catherina de Grote. Beweren dat de Krimtataren de eerste bewoners van de Krim waren zoals Hancké deed is als stellen dat de Spanjaarden de eerste bewoners waren van het Amerikaans continent of de Turken van het huidige Turkije.

Zo schrijft ze vandaag in ‘Elke dag kunnen gewapende mannen voor de deur staan’: ‘Hoewel zij (de Krimtataren, nvdr.) gezien worden als de oorspronkelijke inwoners van de Krim.’

Een klein beetje kennis van de geschiedenis van de Krim en Rusland leert dat dit klinkklare onzin is, en het publiceren ervan elke krant en journalist onwaardig.

De eerste goed gedocumenteerde bewoners van de regio waren feitelijk Griekse kolonisten die o.m. in de zesde eeuw voor Christus de stad Chersonesus stichten, het huidige Sebastopol. Deze toen Byzantijnse stad werd in 980 veroverd door koning Vladimir de Grote van Kiev Rus, de eerste belangrijke Russische staat. In ruil voor de erkenning van die verovering door Byzantium en een Byzantijnse prinses bekeerde koning Vladimir Rusland hier toen tot het christendom.

In Chersonesus/Sebastopol staan een serie monumenten waaronder een grote kathedraal die daar aan herinneren. Maar blijkbaar heeft zij die niet eens opgemerkt. Of paste dit feit misschien niet haar verhaal dat ze de lezer hier poogt wijs te maken?

De Krimtataren zijn immers de afstammelingen van de Mongoolse stammen die in 1223 Rusland veroverden. De Krim werd onder tsarina Catherine De Grote op die Krimtataren, toen in alliantie met het Ottomaanse rijk, in 1783 heroverd. Met andere woorden: De Krimtataren zijn er het laatst gekomen, niet het eerst. Ook de Grieken waren trouwens niet de eerste bewoners van de Krim. Zo waren er bijvoorbeeld de Scythen.

Hizb ut Tahrir

Verder dient men zich toch wel heel grote vragen te stellen bij gans haar verhaal. Blijkt immers dat haar voornaamste gesprekspartner Ilmi Umerov op zeker ogenblik zegt: “Als ze niets vinden dat verwijst naar onze islamitische organisatie Hizb ut Tahrir, die in Rusland verboden is….’

Nu is Hizb ut-Tahrir, ’s werelds grootste salafistische organisatie buiten Saoedi Arabië, niet alleen in Rusland of Syrië verboden maar ook in een pak andere landen zoals bijvoorbeeld Duitsland. Enkele jaren geleden poogde ze in Hasselt een bijeenkomst te houden maar die werd door burgemeester Hilde Claes verboden.

Leden van de groep zijn o.m. betrokken bij allerlei terreuracties waaronder in Syrië en welke om die reden of verboden is of onder controle staat van zowat alle veiligheidsdiensten ter wereld, ook in Nederland en België.

LEBANON/

De internationaal gestructureerde salafistische terreurbeweging Hizb ut Tahrir, hier aan het betogen in april 2011 in Libanon om hun leden in Syrië te steunen kort na het uitbreken van de opstand. Corry Hancké en De Standaard maken van deze terreurorganisatie de woordvoerder van de Krimtataren om te tonen hoe slecht het wel gaat op de Krim.

De klaagzang van haar gesprekspartners heeft zo te zien dan ook niets te maken met Russische ‘terreur’ tegen Krimtataren maar met logisch politieoptreden tegen een salafistische terreurgroep. Wat begrijpelijk is gezien de toestand vlakbij in de Kaukasus waar door o.m. Saoedi Arabië gesteunde salafistische terreurgroepen al onnoemlijk veel leed veroorzaakten.

Maar ja , een extra portie modder richting Rusland en Poetin kunnen Corry Hancké en De Standaard natuurlijk niet laten liggen. Zelfs al heeft het niets met journalistiek te maken. En dat het de krant verder in diskrediet brengt is ook blijkbaar geen zorg.

Terwijl men overal ter wereld roept om actie tegen allerlei salafistische terreurgroepen geeft De Standaard hen een wat men alleen maar kan beschouwen als vrije tribune. Komt er straks ook een vrije tribune van Aboe Bakr al Baghdadi vanuit Mosoel of Rakka?

Willy Van Damme

Midden-Oosten–Heroriëntering Amerikaans beleid volop bezig

Dat het Midden-Oosten op dit ogenblik een diepgaande verandering aan het ondergaan is blijkt duidelijk uit veel elementen. Recent raakte in de VS nu ook het nieuwe jaarlijks gemaakte rapport van National Intelligence bekend.

Het verslag noemt ‘Worldwide Threat Assessment of the US Intelligence Community’ en is bestemd voor de Amerikaanse Senaat waar James Clapper, de directeur van National Intelligence, het op 26 februari voorstelde.

En kijk, plots blijkt uit dat rapport dat de VS twee terreurvijanden minder heeft, Iran en Hezbollah, de Libanese verzetsorganisatie. Een echte verrassing is dat niet meer na de verklaring zondag van John Kerry, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, dat hij wil onderhandelen met de Syrische president Bashar al Assad.

Hezbollah - begrafenis - 2 - Maart 2014

En plots blijkt Hezbollah geen terreurorganisatie meer te zijn. Het rapport vertelt over Hezbollah alleen dat het samen met het Libanese leger aan de Syrische grens vecht tegen ISIS en al Qaeda. Hier een begrafenis van een lid van Hezbollah die in Syrië sneuvelde.

De VS en de Turkse PKK, volgens de VS een andere terreurorganisatie, zitten trouwens in het noordoosten van Syrië in een militaire alliantie tegen de door Turkije gesteunde Islamitische Staat van Irak en al Sham (ISIS). Turkije is lid van de NAVO!

Ondertussen hebben de slavenstaten op het Arabisch schiereiland al erg boos gereageerd op de uitlatingen van John Kerry. Ook Benjamin Netanyahu is woest en stelde maandag openlijk dat een Palestijnse staat wat hem betreft er nooit zal komen. Hij had die belofte ooit onder sterke Amerikaanse druk gedaan. Belofte waar hij gezien de gewijzigde Amerikaanse politiek nu op terugkomt.

Ondertussen lijkt het akkoord tussen de VS en Iran dichterbij te komen. Men is bij de VN zelfs al bezig teksten aan het voorbereiden om het VN-embargo tegen Iran op te heffen. Alleen Frankrijk lijkt ook nu weer wat tegen te spartelen en liet zich trouwens ook al voorzichtig negatief uit over die verklaringen van Kerry met betrekking tot Assad.

Maar dat is eerder een achterhoedegevecht. Recent is Peugeot/Citroën trouwens terug begonnen met het produceren van auto’s in Iran. Dat was tot 2012 na Frankrijk en Spanje haar voornaamste markt.

Willy Van Damme

Syrië en de VS–De weg naar Damascus

In  een interview met de Amerikaanse televisiezender CBS stelde John Kerry, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, zondag dat de VS zal moeten praten met de Syrische president Bashar al Assad. Het is de enige weg naar een oplossing voor dit drama, aldus Kerry.

Monsters

Het is een zoveelste draai van het Amerikaanse beleid in deze kwestie en een die in de lijn der verwachtingen lag. Immers, al sinds de zomer van 2013 is de VS in deze zaak heel geleidelijk aan van koers beginnen veranderen.

Voor de VS is de oorlog tegen Syrië en Hezbollah een verloren zaak, een zware nederlaag. En nederlagen moet je naar je publiek verkopen, liefst als een overwinning. En dus is de VS sinds het najaar van 2013 druk bezig met het verkopen van die nederlaag als ware het een overwinning.

Bashar al Assad en John Kerry in 2010

John Kerry hier in 2010 met Bashar al Assad in Damascus. De vraag is wanneer Kerry terug bij Assad op bezoek gaat, niet om oorlog te voeren maar om vrede te sluiten. De vernedering van Washington is bijna compleet.

Zo is het geen toeval dat ngo’s als Amnesty International en Human Rights Watch vanaf oktober 2013 ook begonnen met rapporten te publiceren welke die jihadisten in een slecht daglicht stelden. Gelijktijdig veranderde ook de toon in de media en werd steeds meer en meer de nadruk gelegd op het gevaar dat dit jihadisme betekende voor het westen.

Ooit waren het idealisten en vrijheidsstrijders en geleidelijk aan werden zij zeer gevaarlijke terroristen. Waarbij de westerse bevolking de keuze voorgeschoteld kreeg: Assad of die terroristen. En dan was de keuze voor de doorsnee westerling snel gemaakt. Zeker toen die jihadisten zich ook op het westen begonnen te richten.

Er zal in onze media dan ook niemand nog durven schrijven of zeggen dat die jihadisten in Syrië toffe jongens zijn. Neen, plots is niet Assad het monster maar zijn het die jihadisten. Maar om dit aan de bevolking te verkopen moet dit geleidelijk gebeuren. Te plots van toon veranderen zou ongeloofwaardig overkomen en bij de burger argwaan wekken. Het is een kwestie van marketing.

Voornaamste gesprekspartner

De aankondiging vandaag van Kerry past dus in dit diplomatiek mediaspel. Trouwens de dag ervoor kondigde John Brennan, directeur van de CIA, tijdens een gesprek met de TV-zender PBS en tijdens een debat voor de Council on Foreign Relations aan dat de VS niet meer streeft naar een regimewissel in Damascus.

Dat zou, volgens Brennan, immers kunnen leiden tot chaos en de kans bieden aan allerlei terreurgroepen om alsnog de macht te grijpen. En dat was iets wat Brennan en de VS ten alle koste willen vermijden.

In die zin is het ook opvallend berichten in de Arabische pers te lezen dat het dossier in de VS rond Syrië uit handen van Buitenlandse Zaken en de CIA is getrokken en nu geheel aan het leger is gegeven. En van het Pentagon is het geweten dat die geen oorlog in Syrië willen. De haviken in dit verhaal kun je vinden bij Buitenlandse Zaken en de CIA, niet bij het Pentagon.


Een interview met RT vandaag over de kwestie. De geluidskwaliteit op het einde is wel slecht zodat het gesprek voortijdig diende afgebroken te worden.

De aankondiging van Kerry is natuurlijk erg belangrijk. Het is feitelijk de officiële erkenning dat Assad voor de VS president mag blijven. Voorheen wou men met de man en zijn regering zelfs niet meer praten. Nu is hij de voornaamste gesprekspartner van Washington geworden.

De verklaring gebeurde volgens Kerry immers ook onder het kader van de Geneve 1-akkoorden. Die houden in dat Assad president mag blijven. Diens toekomstige positie was immers tijdens die onderhandelingen in Geneve tussen de VS en Rusland opengehouden. Wat dan wel betekent dat Assad volgens dit akkoord mag blijven.

Op naar Damascus

Kerry zei wel niet dat Assad voor hem president mag blijven, maar dat is wel de implicatie van zijn diplomatieke draai. Het betekent dat Amerikaanse diplomaten de komende maanden ook officieel naar Damascus zullen kunnen gaan. Niet om te betogen zoals de vorige Amerikaanse ambassadeur John Ford in de lente van 2011 deed maar om te praten met de gezanten van Assad of met Assad zelf.

In wezen zijn er zonder twijfel nu al geheime contacten tussen de VS en Syrië. De VS voert immers bombardementen uit op ISIS en Jabhat al Nusra in Syrië en die kunnen maar gebeuren mits een zekere coördinatie met het Syrische leger.

Saad Hariri & Walid Jumblatt - 1

Notoir kontendraaier Walid Jumblatt van de zogenaamde Progressive Socialist Party. In het najaar van 2006 adviseerde hij volgens eigen zeggen de Amerikaanse regering van George Bush Jr. om met hulp van de Syrische Moslimbroeders Assad ten val te brengen om op die wijze Hezbollah te kraken. Hij stelde dus aan de VS voor om Syrië te vernielen omdat Israël dat jaar 2006 Hezbollah niet had kunnen vernietigen. Een ‘wijze’ raad die Barack Obama dan maar opvolgde. 

Ook bewezen die bombardementen dat de Syrische regering en de VS tegen dezelfde vijand vochten. Natuurlijk is er wel de belofte van de VS om een nieuw Syrisch rebellenleger op te richten dat dan ISIS zou moeten bestrijden en niet Assad. Maar in Washington lijkt er voor zover geweten niemand te zijn die dat verhaal serieus neemt. Men spreekt er ook al straks 8 maanden over.

Dat men bij de tegenstanders van Assad woedend is over die nieuwe draai van de VS bleek al vandaag uit de verklaring van Walid Jumblatt, de leider van de druzen in Libanon en een notoire kontendraaier die nu al een aantal jaren aan de kant van Saoedi Arabië, de VS en Israël staat.

Recent nog sloot hij een stil gehouden akkoord met Jabhat al Nusra (al Qaeda) om de druzen in Libanon aan de kant van Nusra mee te sleuren in de regionale oorlog tegen Syrië. Op enkele individuen na zijn de druzen in Israël en in Syrië echter radicaal gekant tegen samenwerking met die Syrische terreurgroepen. En in Libanon lijken weinigen hem nog serieus te nemen.

Veel achterdocht

De verklaring van Kerry moet in Damascus dan ook als muziek in de oren hebben geklonken. Wel is er natuurlijk in de regio en elders een heel grote achterdocht tegenover de VS. Begrijpelijk voor wie de massale destructie ziet die de VS in de regio sinds ongeveer 1979 aanrichten.

Het waren immers zij die Saddam Hoessein, een CIA-agent, in Irak aan de macht brachten. Waarna die de oorlog tegen Iran op gang bracht. De opstap naar jaren van oorlog en burgeroorlog in de regio.

Sayyed Nasrallah - Hezbollah

Naast Bashar al Assad is de grote overwinnaar van de oorlog tegen Syrië ongetwijfeld de Libanese verzetsbeweging Hezbollah en haar leider Sjeik Sayyed Nasrallah. Haar politieke basis is in Libanon nu niet meer beperkt tot de bevolking in Zuid-Libanon en de Sjiitische clans maar reikt nu ook ver daarbuiten bij de andere grote Libanese bevolkingsgroepen. 

De kanonnen hebben in het Midden-Oosten sinds die dag dat Saddam Hoessein met steun van de VS president werd niet meer gezwegen. Miljoenen mensen werd er het slachtoffer van. In de regio heeft de VS feitelijk geen enkele vriend meer. Ze zijn er alleen nog welkom, meer niet.

Deze verklaring van Kerry betekent logischerwijze ook dat de landen van de EU hun ambassades in Damascus de komende maanden zullen heropenen en de isolatie van Syrië door het westen naar haar einde aan het lopen is.

Geweten is dat Europese geheime diensten al meer dan een jaar praten met hun collega’s in Damascus. En als de VS de weg naar Damascus herontdekten dan zal men bij de vazallen in de EU niet lang wachten. Er valt ginds immers veel te heropbouwen. Kassa, kassa.

Staatssecretaris voor Buitenlandse Handel Pieter De Crem (CD&V) en prinses Astrid kunnen misschien een gaatje zoeken in hun agenda.

Willy Van Damme

Syrië in het vijfde jaar–J’Accuse

Zoals blijkt uit een serie documenten die een onweerlegbaar bewijs vormen begon vandaag 4 jaar geleden de al lang voorbereide oorlog tegen Syrië. Een assortiment islamisten waaronder veel salafisten en vooral de Syrische Moslimbroederschap starten vandaag vier jaar geleden met hun aanval op het land.

Liegebeesten

Die gruwel heette in onze media ‘De Arabische lente’ en onze pers was dan ook vol lof over die vrijheidsstrijders. Lees er maar het leerzaam boek ‘De vloek van Osama’ van VRT-icoon Rudi Vranckx op na (1). In een kort relaas in dit boek wijst hij een Syrische gesprekspartner op zijn ongelijk want die opstandelingen eisten toch democratie, vrijheid en het einde van de corruptie.

Zelden zo’n onzin gelezen. Nog steeds heeft een Jens Fransen en de andere liegebeesten van de westerse media het over een vreedzame revolte die bloedig door het Syrische leger werd onderdrukt. Vergetend dat al bij de eerste betogingen ettelijke politiemensen door sluipschutters zijn vermoord en een ganse serie overheidsgebouwen werden vernield.

LEBANON/

Een foto daterende van april 2011 van de salafistische terreurgroep Hizb ut Tahrir genomen tijdens een solidariteitsbetoging in Libanon voor hun vrienden in Syrië waar de beweging verboden was. Zoals trouwens ook in een serie Europese landen.

Wat moest de Syrische regering als reactie dan doen? Hen laten begaan? Bloemen sturen? Hen de sleutels van de overheidsgebouwen geven? Kom nou, dat is lachen met de realiteit en met de feiten. Natuurlijk traden politie en leger snel brutaal op. Maar geweld lokt geweld uit, dat is onvermijdelijk.

En natuurlijk is en was er corruptie in Syrië. Maar waar niet? In de VS met Goldman Sachs en J.P. Morgan Stanley? in Spanje met Jose Maria Aznar, Mariano Rajoy en hun Partido Popular? In Groot Brittannië met een Rupert Murdoch, de HSBC bank en David Cameron? In Frankrijk met Nicolas Sarkozy, de UMP, Serge Dassault en Christine Lagarde? Moeten we daarom Assad vermoorden en Syrië in brand steken?

Hezbollah

Neen, de enige en in de pers onuitgesproken reden waarom het land diende vernield te worden is dat men zo de Libanese verzetsgroep Hezbollah dacht kapot te kunnen maken. En waarom wou men die vernielen? Gewoon omdat die in de zomer van 2006 met succes een massale aanval van het Israëlische leger had afgeslagen.

En in de ogen van de zionisten en hun vrienden in Washington kan men niet ongestraft de almacht van het Israëlische leger weerstaan. En dus moest eerst Syrië, gezien als de ruggengraat van Hezbollah, uitgeschakeld worden. En daarom moest men Assad in de pers ontmenselijken, van hem een monster maken die alleen de dood verdiende. Een monster die geen enkele moreel besef had.

En dus trokken figuren als een Gideon Rachman en Roula Khalaf in The Financial Times, een Jorn De Cock en Rudi Vranckx op pad om van Assad inderdaad een monster te maken, klaar om geslacht te worden door wat in hun ogen dan vrijheidsstrijders waren.

De idealisten

Misschien het dieptepunt op dit vlak was dat van een professor Rik Coolsaet, een man die via de sp.a opgeklommen is en het zo tot professor internationale politiek aan de Gentse universiteit bracht. De expert voor onze media en een man die ooit ageerde tegen de aankoop van de F16.

507256342573168194_438052252

De westerse massamedia hebben hun best gedaan om van Bashar al Assad een monster te maken. Zodat hij eens ontdaan van alle menselijkheid zo kon vermoord worden door die salafistische bendes. De Libische leider Kadhaffi achterna.

Die had midden 2013 de gore lef door in het nieuwsprogramma Terzake van televisiezender Canvas die Belgische Syriëstrijders idealisten te noemen die ginds groepen gingen vervoegen die zich nog nooit aan de bevolking hadden vergrepen.

En dat is dan een professor. Arm onderwijs. Arme UGent. Arme Belgische wetenschap. Het toont de ondragelijke lichtheid van onze wetenschappelijke instellingen en ons onderwijs dat zo iemand die zo’n leugens, zo’n onzin verkoopt het tot professor kan brengen en aanblijven. En dan verbaasd reageren als jonge moslims die dit horen richting Syrië, Irak, al Qaeda en ISIS trekken.

Maar men liet dit maar verder gaan. Toen eind 2013 de VRT in een hoogtepunt van hypocrisie een show ten voordele van Syrië opzette kregen wij er op TV het interview van Rudi Vranckx met nu bij zijn 72 hemelse maagden zittende terrorist Abdoelrahman Ayachi. De man was ginds in (sic) bevrijd Syrië zijn door de VRT (dus de overheid, U en ik) betaalde gids en tolk.

Neen, mensen als Abdoelrahman Ayachi waren voor Vranckx helden, goede jongens en mensen die het land gingen redden van dat onmenselijk monster genaamd Assad. Dat diezelfde Abdoelrahman hier in eerste aanleg wegens terrorisme 8 jaar cel had gekregen en in beroep 4 jaar vertelde onze sterreporter van de VRT natuurlijk niet. Schandelijk.

Dit terwijl men die dag een interview met norbertijn pater Daniel Maes niet uitzond. De man leeft al jaren in Syrië maar vertelt geen sprookjes over vrijheidsstrijders in gevecht met het monster Assad. En dus werd het interview die dag niet uitgezonden. “Slechte kwaliteit”, klonk het geheel ongeloofwaardig bij de VRT. Of de VRT als propagandazender van al Qaeda & Co.

Adnan al Aroun - 1

Reeds van in het prille begin van de oorlog riep deze in Saoedi Arabië levende salafistische predikant Adnan al Aroun via de Saoedische TV op om alle niet salafisten in Syrië te vermoorden. Hun beenderen moesten aan de honden gevoed worden stelde deze vrijheidsstrijder. De man ontvluchte volgens de Syrische media zijn land toen hij als soldaat betrapt werd op het verkrachten van medesoldaten.

De prijs is nu dat men fortuinen moet uitgeven aan extra beveiliging en dat het leven van onze politiemensen in gevaar werd gebracht door de walgelijke praktijken van onze media, politici, ngo’s en ‘experts’ genre Coolsaet. Wat een farce, wat een schande, wat een domheid.

De ngo’s

Hetzelfde bij de ngo’s die hun taak als verdedigers van de mensenrechten zo opvatten dat ze juist het tegenovergestelde deden en de buitenwereld de ene leugen na de andere verdraaiing kwamen vertellen. Met als mooi voorbeeld het idealistisch door Pax Christi opgehangen beeld van het stadje Kafranbel waar ook weer die (sic) vrijheidsstrijders weerstand boden tegen dat ‘monster’.

Dat Kafranbel een door salafistische terreurbendes bezet dorp was wou men bij Pax Christi natuurlijk niet geweten hebben. Een simpele kijk op de door die mensen daar via Twitter verspreide foto’s had hen nochtans dat zo geleerd. Op de vele tientallen foto’s zag je namelijk nooit een vrouw. Die zaten thuis opgesloten aan de haard, verborgen onder hun nikab.

Terwijl dat soort lieden als Brigitte Hermans, Rik Coolsaet, Jorn De Cock, Jens Fransen, enzovoort over het lot van de homo’s in Rusland ellenlange klaaggezangen houden steunden zij in Syrië groepen die homo’s gewoon vermoorden. Daarvoor deden zij dan plots hun ogen potdicht. Het toont dat niet Assad een gebrek aan moraal heeft maar zij die van hem een monster maakten.

Oproep om bombardementen

Hetzelfde natuurlijk voor een Amnesty International en Human Rights Watch die niets meer zijn dan een verlengstuk van het Amerikaans en Brits imperialisme. Organisaties die onder het mom van mensenrechten hier vier jaar lang al meeheulen met al Qaeda & company.

Brigitte Herremans - 2

Vier jaar lang al steunt Brigitte Hermans en Pax Christi de terreur in Syrië. De actie in het stadje Kafranbel was voor haar en haar organisatie een ideaal.

Het ging zelfs zover dat zij medio 2013 opriepen tot Amerikaanse bombardementen op Syrië. Waarna Al Qaeda en andere salafistische bendes het land dan verder konden vernielen. En dat heeft dan de lef om zich een ‘mensenrechtenorganisatie’ te noemen. Het is in mijn ogen gewoon uitschot.

Achteraf is trouwens gebleken dat veel van hun informatie over de mensenrechtenschendingen door de Syrische regering afkomstig was van salafistische organisaties en de regeringen van Qatar en Saoedi-Arabië. Landen gekend voor hun barbaarse regeringsmethodes en die ook de financiers zijn van al Qaeda en andere terreurbendes.

Amnesty International en Human Rights Watch zijn geen wereldverbeteraars maar integendeel organisaties die de rechten van de mens o.m. in het geval van Syrië zware schade toebrachten. Hun enigste plaats is dan ook voor een rechtbank op aanklacht van het schenden van de mensenrechten.

Olie van ISIS

En uiteraard is de hoofdrol in dit bijna ongezien menselijk drama weggelegd voor een Nicolas Sarkozy, François Hollande, Barack Obama en David Cameron die samen met vooral Turkije, Saoedi Arabië en Qatar de oorlog verklaarde aan dat zo prachtige land van 24 miljoen inwoners.

Het is niet Assad die verantwoordelijk is voor de mogelijks 200.000 doden en 8 miljoen vluchtelingen. Neen, het zijn die westerse leiders die in hun imperialistische arrogantie en op vraag van Israël meenden het land te moeten vernielen.

IMG_3411

Kreeg terrorist Abdoelrahman Ayachi de gelegenheid om tijdens de VRT-actie voor Syria propaganda te maken voor zijn terreurbeweging dan mocht pater Daniel Maes niet spreken. Censuur heet dat en steun voor de terreur tegen de Syrische bevolking.

Niet door henzelf natuurlijk, neen, hiervoor hadden zij jihadisten, o.a. uit België. Waarbij Fouad Belkacem als nuttige idioot nu gestraft wordt. Met als vraag: Hoe sterk moet die man zich nu wel bekocht voelen? Hij is niet meer nodig en vliegt dus maar de cel in.

Het was toch de EU die in mei 2013 eenparig toeliet dat ISIS/Al Qaeda de olie afkomstig van de door haar in april 2013 bezette Syrische olievelden in Europa kon verkopen. Olie van Assad mocht niet meer, maar olie van ISIS was dan weer hartelijk welkom in de EU. Onze regeringen als de financiers van ISIS. Geen krant hier die dit vaststaande feit durft te schrijven.

En dat is dan het ‘Europa der waarden’ waar een Herman Van Rompuy en Guy Verhofstadt het zo graag over hebben. Vergeet het, het verhaal van Syrië toonde perfect aan dat de EU elk moreel gevoel mist en gewoon een arrogante en domme imperialistische kracht is. Een walgelijke remake van het negentiende eeuwse Franse en Britse imperialisme.

Vluchtelingenkampen

En ook voor de VN en haar organisaties is het dossier van Syrië een grote schande. Landen als Turkije, Jordanië en Israël voeren openlijk oorlog tegen hun buurland Syrië en de VN kijkt gewoon toe. Neen, een man als VN secretaris-generaal Ban Ki-moon stak de schuld regelmatig zelfs bij de Syrische regering. Enige kritiek op die gewapende agressie tegen buurland Syrië kwam er nooit.

En nochtans is de VN juist opgericht om dit soort zaken aan te pakken. Maar ze doet niets. Integendeel, de door VN-organisaties als het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen gecontroleerde vluchtelingenkampen aan de Syrische grens zijn al jaren een rekruteringsoord voor die salafistische groepen. Zelfs kinderen worden er naar het front gestuurd. De VN weet het en laat betijen.

Nu gaat Syrië haar vijfde jaar van oorlog in. Het tij is militair gelukkig voor het land aan het keren. Het gaat moeilijk en traag maar wie de vorderingen ziet die het leger in 2014 maakte kan alleen maar met een vrij grote zekerheid stellen dat die vooruitgang zich dit jaar zal verder zetten.

Onthoofdingen - 3

De praktijken van ISIS, de ooit door de Europese Unie met aan het hoofd Herman Van Rompuy gesteunde terreurbeweging.

Het voorbije jaar bracht vrede voor grote delen van westelijk Syrië, het dichtstbevolkte deel, en de wederopbouw is er al begonnen. Laat ons hopen dat die positieve trend zich dit jaar zal verder zetten. De 24 miljoen Syriërs verdienen dit. Dit jaar zal heel waarschijnlijk niet het definitieve einde van de oorlog brengen maar het einde zal vermoedelijk zichtbaar worden.

Wat de Syriërs niet nodig hebben zijn de tranen van een Jorn De Cock, Gideon Rachman, Rik Coolsaet en Brigitte Hermans. Ze stinken uren in de wind naar hypocrisie. Zij zijn immers als waterdragers van de westerse regeringen, Israël en die van de slavenstaten op het Arabisch schiereiland medeverantwoordelijk voor dit leed. Ze zijn een schande voor de mensheid.

En daarom hier mijn J’accuse. Mijn klacht als Emile Zola meer dan honderd jaar geleden tegen zoveel onrecht.

Willy Van Damme

1) ‘De vloek van Osama – Tien jaar die de wereld hebben verscheurd’, Rudi Vranckx, 2011, De Bezige Bij, Antwerpen.

Oekraïne–Zelfmoordplaag treft land

Terwijl onze media pagina’s en pagina’s met veelal de wildste speculatie en laster publiceren over de moord op de Russische politicus Boris Nemtsov valt er in het naburige Oekraïne de ene na de andere aan de vorige regering verbonden politicus dood. “Zelfmoord”, stelt de politie steeds. En hierover zal je in regel nooit iets lezen in onze media. De ene dode politicus is nu eenmaal meer waard dan de andere.

Met een nekschot

Zo stierf gisteren Oleksandr Peklushenko, tot voor de Amerikaanse staatsgreep van 21 februari een politicus uit de provincie Zaporizhzhya, een aan de Dnjepr gelegen Russischtalig gebied. De man was er van 2011 tot 2014 voorzitter van de provincieraad tot hij na de staatsgreep door de putschisten werd afgezet.

Peklushenko was ook lid van het nationaal parlement en een voornaam politicus van de Partij van de Regio’s van de afgezette president Viktor Janoekovitsj. Hij werd gisteren 12 maart dood aangetroffen met een pistoolschot in de nek. “Zelfmoord” stelt de politie.

Oleksandr Peklushenko - 3

Gewezen parlementslid Olesandr Peklushenko, lid van de partij van de vorige president Viktor Janoekovitsj, werd dood aangetroffen met een nekschot. Een executie door een doodseskader zou een mens dan denken. Neen, stelt de Oekraïense politie, het was zelfmoord.

Het is dit jaar al de zesde officieel als ‘zelfmoord’ omschreven dood van topfiguren van het vorige bewind die in het door de VS gecontroleerde deel van Oekraïne achterbleven. De eerste in de nieuwe reeks van zelfmoorden was die op 26 januari van de ex-nummer 2 van de Oekraïense spoorwegen Mykola Serhiyenko. Hij was thuis gedood met zijn jachtgeweer.

Hij was een man uit de entourage van de vorige premier Mykola Azarov, topfiguur van de Partij van de Regio’s. Deze laatste zit nu samen met Viktor Janoekovitsj in veiligheid in Rusland. Een mens zou voor minder vluchten.

Ophanging

Drie dagen nadien was het weer prijs en werd Oleksiy Koledsnyk, gewezen voorzitter van de regionale regering van de aan Rusland grenzende provincie Kharkov, dood gevonden. Die stierf door ophanging op 29 januari. En zoals te verwachten was het verdict van de politie opnieuw zelfmoord.

De volgende om te sterven was op 25 februari Serhiy Valter, gewezen burgemeester van de ongeveer 160.000 inwoners tellende stad Melitopol, gelegen in de provincie Zaporizhzhya waar dus gisteren ook Peklushenko om het leven kwam. Ditmaal was het ‘zelfmoord’ door ophanging, aldus toch de politie.

De dag nadien, op 26 februari, was het dan de beurt aan Oleksandr Bordyuh, de vroegere nummer twee bij de politie van diezelfde stad Melitopol. Hij werd thuis dood gevonden in zijn garage. “Zelfmoord” luidde ook hier de conclusie van de politie. Er zit nu eenmaal een zekere logica in het optreden van de politie hier.

En het aantal zelfmoorden bleef maar groeien. De volgende in die rij was Mykhaylo Chechetov, gewezen vicevoorzitter van de Partij van de Regio’s die op 28 februari vanop de 17de verdieping uit zijn venster zou gesprongen hebben. En uiteraard klonk ook hier opnieuw de conclusie van de politie dat het een ‘zelfmoord’ betrof.

De voorlaatste die voor zover geweten ‘zelfmoord’ pleegde was op 9 maart Stanislas Melnyk, een gewezen parlementslid van de Partij van de Regio’s die doodgeschoten werd gevonden in zijn badkamer. En dit is maar een beperkte lijst. Vorig jaar al stierven eveneens een aantal mensen gelieerd aan de vorige regering als een gevolg van ‘zelfmoord’.

Poetin als opdrachtgever

Ondertussen is het onderzoek naar de sluipschutters die op 20 februari vorig jaar op de politie en betogers op het Maidanplein schoten in het honderd gelopen. Een vermeende medeplichtige werd na verloop van tijd vrijgelaten en vluchtte wijselijk richting Rusland. En nieuwe aanhoudingen of in verdenkingstellingen blijven uit.

 Petro Porosjenko

De politie en het gerecht van Petro Poroshenko zitten met een zelfmoordplaag bij de nog niet gevluchte oppositieleden. Maar wat betreft de sluipschutters van Maidan kent onze Quisling al de opdrachtgever. En dat is… Vladimir Poetin. Er zijn nog zekerheden in het leven.

Waarna president Petro Poroshenko een nieuwe procureur-generaal benoemde en zelf al vlug de opdrachtgever had gevonden. En dat was – je raad het nooit – zijn Russische ambtsgenoot Vladimir Poetin. Het onderzoek naar die sluipschutters zal dan ook een zachte dood sterven. Iets anders kon je hier niet verwachten.

Juist zoals de ware aard van het neerhalen van die Boeing van vlucht MH17 onopgelost zal blijven. Het bericht in bepaalde Nederlandse media dat de Nederlandse veiligheidsdienst AIVD volgens de onderzoekers van zowel politie als openbaar ministerie deze enquête saboteert toont dit aan.

De AIVD is immers een dochterbedrijf van de CIA. En als die AIVD dit saboteert dan is dit in opdracht van haar bazen in Langley, Virginia. Het verhaal verdween sneller uit de media dan het erin kwam. En dat is geen toeval. Bij de Nederlandse regering en hun veiligheidsdiensten weet men perfect hoe men de media moet sturen.

Geen woord

Een ding is zeker, de vorig jaar gehouden Oekraïense  presidents- en parlementsverkiezingen zijn een aanfluiting van wat democratische verkiezingen horen te zijn. De winnaars waren al vooraf gekend en daar zorgde men voor. Geen probleem echter voor de waarnemers van de EU die het allemaal best OK vonden.

En toen Boris Nemtsov werd neergeschoten door vermoedelijk enkele Tsjetsjenen hadden onze westerse politici harde woorden vol lasterlijke insinuaties aan het adres van Vladimir Poetin. Nu geen woord. En behoudens een toevallig verhaal dat door de westerse perscensuur geraakt (1), ook geen woord hierover in onze media.

Maar met al zeven zelfmoorden op minder dan 40 dagen ware het misschien geraadzaam om de Wereldgezondheidsorganisatie te verwittigen. Het lijkt besmettelijk, toch voor de nog niet gevluchte Oekraïense oppositie.

Willy Van Damme

1) De BBC was een van de weinige westerse massamedia die gisteren het verhaal brachten. Ontsnapt aan het waakzame oog der censuur?  Zie: http://www.bbc.com/news/world-europe-31855700?utm_source=Sailthru&utm_medium=email&utm_term=%2ASituation%20Report&utm_campaign=Sit%20Rep%20March%2013%202015

Dendermondse Volkswoningen–Dynamiek zoeken in moeilijke tijden

De sociale huisvestingsmaatschappij De Dendermondse Volkswoningen heeft de voorbije jaren een enorme transformatie richting meer dynamiek ondergaan. Tot een 9 jaar stond de maatschappij onder leiding van voorzitter Leon Bomhals en met als directeur Patrick De Smedt. Met alle gekende gevolgen. Maar dat is gelukkig nu geschiedenis.

Boze huurders

Het was een maatschappij met een onvoorstelbaar slechte reputatie. Communicatie met de buitenwereld zoals de pers was er op een heel rare uitzondering na niet. En met vele huurders lag men overhoop. Die hun klachten werden immers in regel verticaal geklasseerd richting de vuilbak.

Raad van Bestuur van de Dendermondse Volkswoningen

De raad van bestuur van de Dendermondse Volkswoningen tijdens de recente nieuwjaarsreceptie. Piet Pauwels staat uiterst links.

Als het Dendermondse stadsbestuur met haar hoorzittingen in de sociale woonwijken begon dan was het er voor de stad mede daarom ook spitsroeden lopen. Bovendien waren alle betrokken partijen zoals de Groendienst en politie wel aanwezig maar bleef de Dendermondse Volkswoningen overal weg. En dat laatste was geen toeval.

De klachtenberg over de maatschappij was nu eenmaal enorm. Dit terwijl Volkswelzijn, die andere iets minder grote lokale sociale huisvestingsmaatschappij, op die buurtvergaderingen wel verscheen en amper problemen had met protesterende huurders.

Marcel Segers

De eerste grote koerswijziging bij de Dendermondse Volkswoningen kwam er met het aantreden op 16 januari 2006 van Wiezenaar Marcel Segers als voorzitter. Een aardverschuiving want christen-democraat Leon Bomhals, de vorige voorzitter, werd gezien als een plaatselijk erg invloedrijk man.

En een eerdere poging door de vroegere Dendermondse burgemeester Norbert De Batselier (sp.a) mislukte door het verzet van mensen uit de omgeving van Fons Hermans, een van CD&V afgescheurde christen-democraat.

Het is ook typerend dat binnen de Dendermondse CD&V niemand bereid bleek om de voorzittersfakkel van Bomhals te nemen. Het werd dan maar een weinig gekende christen-democraat uit het kleine Wieze die de opkuis mocht gaan doen. “Wat Marcel Segers toen kreeg was zeker geen geschenk”, zegt een insider.

Opkuis

De volgende stap was het ontslaan van directeur Marc De Smedt in augustus 2009. Naar verluidt wegens het slecht functioneren. In zijn plaats kwam dan in mei 2010 Dendermondenaar Piet Pauwels. Het waren voor de maatschappij zeer moeilijke jaren.

Marcel Segers

De aimabele wat bescheiden ogende Marcel Segers was een man uit CD&V/ACW hoek en amper gekend. Hij leek wel als die Chinese vrijwilliger gekozen om dit wespennest aan te pakken. Het lukte.

Ook onderhandelde men toen met de eveneens door de CD&V bestuurde Hamse sectorgenoot De Zonnige Woonst over een fusie. Maar die gesprekken raakten echter niet rond. Blijkbaar was de Schelde tussen Hamme en Dendermonde te diep.

Uiteindelijk trok men bij de Dendermondse Volkswoningen de stoute schoenen aan en zette men de operatie opkuis op eigen kracht verder. En nu bijna tien jaar na het aantreden van Marcel Segers en vijf jaar na dat van Piet Pauwels lijkt de metamorfose een realiteit geworden.

Men heeft nu een sociale assistent in dienst en verschijnt zonder schaamte en vrees op de door het Dendermondse OCMW georganiseerde buurtvergaderingen. Gedaan zijn de scheldkanonnades van woedende huurders. In de plaats is er een goede verstandhouding gekomen en zijn die buurtcomités nu zelfs een bevoorrechte gesprekspartner geworden.

Communicatie

Er is het besef bij de huurders dat de Dendermondse Volkswoningen ook niet alles kan doen en er is het besef bij de Dendermondse Volkswoningen dat de grieven van de huurders serieus moeten genomen worden. Waar men voorheen onder het vorig bestuur desnoods de telefoon niet opnam is er nu het wederzijdse respectvol praten. Een totaal andere wijze van optreden.

Deze gewijzigde mentaliteit is misschien nog het best merkbaar door het nieuwe communicatiebeleid van de huisvestingsmaatschappij. Zo verschijnt er al een tijd De Woonweter, een viermaandelijks professioneel gemaakt tijdschrift  over de activiteiten van de groep.

Bouwproject Halfveldstraat, Lebbeke

Vorige week ging men op tocht om een aantal bouwprojecten van de Dendermondse Volkswoningen te bezoeken. Hier in de Lebbeekse Halfveldstraat waar twaalf appartementen met een slaapkamer en 10 met twee slaapkamers komen.

Naast dan uiteraard de website www.dendermondsevolkswoningen.be en de publicatie zowel in drukvorm als digitaal van het jaarverslag. Een wereld van verschil met het niet-communicatieve beleid van voorheen.

En waren er voorheen massa’s klachten in de Dendermondse sociale woonwijken het Keur en de Donckstraat dan wordt ook hier de verkrotting en leegstand door de Dendermondse Volkswoningen nu daadwerkelijk aangepakt. Geen simpele zaak want de noden hier zijn enorm en de beschikbare middelen beperkt.

Renovatie Keur

De gewestoverheid eist wel dat alle sociale woningen tegen 2020 aan de eisen op het vlak van vooral isolatie en wooncomfort moeten voldoen maar stelt hiervoor te weinig geld ter beschikking. En dit met eigen middelen doen is voor deze en de andere sociale huisvestingsmaatschappijen gewoon onmogelijk. Zo niet vliegen de huurprijzen sterk opwaarts. En dat kan niet.

Men is nu wel bezig met de aanpak van een serie woningen uit de jaren zestig in de Tinnenpotstraat, Posthoornstraat en Korte Dijkstraat van de wijk het Keur waar men van 71 woongelegenheden er  91 maakt. Het is een renovatieproject waarbij in wezen alleen nog de ruwbouw blijft staan.

“Men bouwde in die periode massa’s sociale woningen maar de kwaliteit was gewoon slecht. Als we nu de eisen zien waaraan we van de overheid moeten voldoen dan is dat een gans andere wereld. Qua comfort is er nog weinig verschil met de private markt”, stelt Piet Pauwels, directeur van De Dendermondse Volkswoningen.

Bouwproject Florent De Molstraat

Hier met een select gezelschap op bezoek op de site aan de Florent De Molstraat waar oude arbeiderswoningen werden afgebroken en nu in de plaats 16 appartementen komen waarvan 2 met twee slaapkamers en de rest met een slaapkamer.

Na deze fase pakt men hopelijk volgend jaar in het Keur dan nog eens 150 woningen aan zodat die wijk dan grotendeels in het nieuw staat. “Hierna hopen wij te starten in de wijk Donckstraat. Mits er natuurlijk geld is”, oppert Piet Pauwels nog. De woningen in beide grote wijken zullen dan allen voldoende geïsoleerd zijn en over alle hedendaagse wooncomfort beschikken.

Kluster

Een ander belangrijk project dat naar haar voltooiing gaat is het Kluster in Grembergen. Hier bouwt men in totaal 63 bejaardenwoningen, aanleunflats die naast het woon- en zorgcentrum Sint-Antonius staan.

Een project met een heel lange voorgeschiedenis dat nog tegen de zomer bewoonbaar moet zijn. Het zijn woningen die in contact gaan staan met het rusthuis en daarvoor beschikken over een alarmknop en parlofooninstallatie in geval van nood. Ook zijn de gangen en liften zo gemaakt dat men indien nodig zelfs de bedden vlot kan verhuizen.

Marcel Segers: “We hebben dat vroegere klooster laten afbreken en grondstalen genomen en dat bleek allemaal in orde. Tot men begon met de grondwerken en men plots asbest ontdekte. Wat uiteraard vragen opriep. Het betekende voor ons een extra kost van 180.000 euro. Ook dienden we na een klacht over schaduwhinder vanwege een gebuur twee woningen minder te bouwen.”

Toch vallen de huurprijzen die afhangen van het inkomen goed mee en variëren zij van ergens rond de 150 euro tot een uitzonderlijke 600 euro per maand. Het is sociaal een erg belangrijk project daar het ouderen de gelegenheid moet geven in een aangepaste betaalbare woning verder ouder te worden. Hoogbejaarden kunnen dus in hun Grembergen blijven wonen.

Een rusthuis is immers duur en er zijn in die centra gewoon niet voldoende plaatsen beschikbaar voor alle bejaarden. En met een gemiddelde prijs van dagelijks 50 euro houden vele bewoners van rusthuizen ook amper nog iets over voor wat extra vertier. Wie woont in zo’n bejaardenflats heeft wel nog geld over voor aankopen en vertier in de lokale handelszaken. Dorp en ouderen winnen dus.

Renovatieproject Keur, Dendermonde

Het veruit belangrijkste project van de Dendermondse Volkswoningen is de renovatie van grote delen van de sociale woonwijk het Keur. Ooit de schande van de huisvestingsmaatschappij met vele geheel versleten woningen zonder veel modern comfort.

Lebbeke en Waasmunster

Hier in het Kluster komt er ook een polyvalente zaal die de stad zal huren en vooral gaat dienen voor de Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia Grembergen, in haar genre een der beste muziekbands in Dendermonde.

Die harmonie huisde hier vroeger in het oud nu eveneens afgebroken schoolgebouw en vonden wat verder tijdelijk onderdak in een vroeger café aan het Grootzand, eigendom van de Dendermondse Volkswoningen.

Dat zal nog dit jaar tegen de vlakte gaan om plaats te maken voor 5 appartementen. Andere projecten van de huisvestingsmaatschappij die naar hun realisatie gaan zijn in Lebbeke de Halfveldstraat, waar 22 appartementen komen, en de Florent De Molstraat waar men 17 appartementen bouwt. De oplevering hiervan is voor beiden gepland voor oktober dit jaar.

Verder komen er in Lebbeke nog 8 appartementen aan de Motbaan en 12 appartementen aan de Kerkhofstraat in Wieze. De werken aan de Kerkhofstraat starten volgende maand april terwijl men voor de Motbaan de laatste hand legt aan de bouwaanvraag. Wat betekent dat de werken hier normaal starten rond de zomer van 2016.

Te renoveren woningen in het keur, Dendermonde

Rijwoningen in de wijk het Keur die typerend zijn voor de versleten toestand van de wijk. Veel basiscomfort ontbreekt en van isolatie is amper of niet sprak. Ook deze gaan aangepakt worden.

De derde gemeente waar men actief is is Waasmunster. Hier levert men deze maand aan de Warandestraat zes voor ouderen bestemde appartementen op. Ook deze beschikken over alle mogelijke comfort met parkeerplaatsen voor zowel auto’s als fietsen, groenvoorziening en keukens en badkamers die aangepast zijn voor rolstoelgebruikers.

Grote wachtlijst

In totaal beschikt de Dendermondse Volkswoningen over 1.065 woongelegenheden waarvan 394 woningen met 3 slaapkamers, 162 appartementen met 2 slaapkamers en 120 appartementen met 3 slaapkamers. In Dendermonde beschikt men over 734 woongelegenheden, in Waasmunster over 246 en in Lebbeke over 85.

Een probleem voor de Dendermondse Volkswoningen is natuurlijk de specifieke mentaliteit in de bouwsector waartegen het moeilijk vechten is. Het systeem van onderaannemers van onderaannemers is frequent, evenals het gebruik van buitenlandse soms amper gekwalificeerde arbeidskrachten.

Bouwwerven lijken in bepaalde gevallen een beetje op het wilde westen waar zo niet alles toch veel kan. En al die bouwwerven van nabij opvolgen is niet gemakkelijk en in veel gevallen is herstel van de fouten dan niet altijd simpel.

Het Kluster, aanleunflats voor ouderen in Grembergen

De bejaardenwoningen het Kluster in Grembergen is het grootste nieuwbouwproject van de sociale huisvestingsmaatschappij. Tegen de zomer levert men hier 63 woningen op, bestemd voor oudere mensen voor wie het onderhouden van de eigen woning niet meer haalbaar is. Zij kunnen nu in hun dorp onder de kerktoren verder oud worden.

Maar voor ondernemingen als de Dendermondse Volkswoningen is het doel te zorgen voor betaalbare woongelegenheden bestemd voor mensen die over onvoldoende middelen beschikken om zich op de private markt te begeven.

En de vraag is hier enorm. Zo is er een wachtlijst van eventjes 1.320 personen en gezinnen. Veel meer dan het totale patrimonium van de maatschappij. En zo lang de regering hiervoor onvoldoende middelen ter beschikking stelt zal dit aantal wachtenden hoog blijven of zelfs nog groeien. De sleutel ligt dus bij een almaar bezuinigende gewestregering.

Willy Van Damme

Europa, België en Jordanië–de hypocrisie viert hoogtij

Dat men in de westerse diplomatie geen enkele schaamte kent is duidelijk. Het werd vandaag nogmaals bewezen met het bezoek aan de Europese instellingen en bij de Belgische koning en premier van de Jordaanse Koning Abdoellah.

Als we de premier Charles Michel moesten geloven dan kaderde dit bezoek in  de strijd van de EU en ons land tegen het terrorisme van al Qaeda, ISIS en andere salafistische groepen. Men moet maar durven.

Op dit ogenblik is Jordanië de kweekvijver voor Jabhat al Nusra (al Qaeda). Ze krijgen er voedsel, geld, wapens, trainingen, communicatiemateriaal en alle nodige inlichtingen. Wekelijks moet het Syrische leger vanuit Jordanië opererende leden van al Qaeda aan de grens opvangen en doden.

Tienduizenden terroristen werden er al in Jordanië opgeleid. Zij zorgden in Syrië voor een ongezien bloedbad en een voor onmogelijk gehouden gruwel. Maar de man hoort bij de westerse coalitie en mag dus heel veel.

Charles Michel - 4

Premier Charles Michel (MR) ontving vandaag een der voornaamste krachten achter al Qaeda in Syrië, Koning Abdoellah van Jordanië. Geen probleem, volgens de premier kaderde zijn bezoek in het kader van de strijd… tegen de terreur. Neen, dat was geen grap. Maar meer kun je van die man blijkbaar niet verwachten.

Er is recent in onze pers veel sprake van de vernieling door ISIS van het zeer unieke erfgoed van Syrië en Irak. Een groot probleem en schandaal dat iedere kenner woedend moet maken of tranen bezorgen.

Wel, al vier jaar lang opereren vanuit Jordanië speciaal opgeleide eenheden die niet anders moeten doen dan dit erfgoed stelen en verschepen naar de VS, de salafistische vorstendommen op het Arabisch schiereiland en Israël. Volgens bronnen de voornaamste afnemers – niet toevallig – van dit gestolen erfgoed.

Wat koning Abdoellah doet is mensonterend, is een zeer grove schending van het internationaal recht, een oorlogsmisdaad en een misdaad tegen de menselijkheid. Kortom koning Abdoellah is een groot oorlogsmisdadiger en hoort voor het Internationaal Strafhof in Den Haag.

Het land is altijd zowat de perfecte westerse kolonie geweest. De Britten stelden er een sjeik zonder land aan het hoofd, lieten die huwen met een westerse en zorgden ervoor dat die koning nadien voldoende danste naar de grillen van Israël en haar vazallen in het westen.

Koning Abdoellah hoort dan ook niet thuis op het paleis in Brussel, het Justus Lipsiusgebouw of de Wetstraat 16 maar gewoon in een cel. Het bezoek bewijst nogmaals ook dat men de strijd tegen die salafistische terreur hier niet echt serieus neemt.

Als men Abdoellah hier vorstelijk ontvangt dan kan men evengoed Fouad Belkacem op de troon zetten. Maar ja, de eerste heeft vorstelijk bloed en draagt een das. De andere is de arrogante zoon van een Marokkaanse autohandelaar. klootjesvolk dus.

Willy Van Damme

Syrië–Nieuwe dode Belgische jihadist?

Volgens de website Syrian Perspective en de Syrische pers zou er in Syrië een nieuwe Belgische jihadist gesneuveld zijn (1). Ditmaal betreft het een zekere Abu Suhayb Al-Baljeeki (2), ongetwijfeld een schuilnaam.

Het verhaal is ook elders in de Syrische pers te lezen zoals in The Syria Times en bij het officiële persbureau Sana. De Belgische jihadist sneuvelde vermoedelijk gisteren vrijdag bij de strijd om al Jadhal, onderdeel van de al Shaer gas- en olievelden, en zou door het Syrische leger als dusdanig zijn geïdentificeerd.

Hij vocht blijkbaar in de gelederen van ISIS. De al Shaer gas- en olievelden liggen in het uiterste oosten van de provincie Homs op enkele tientallen kilometers van de historische stad Palmyra (Tadmur). Het gebied is erg woestijnachtig en dan ook zeer dun bevolkt.

Om de controle over die gas- en olievelden wordt al maanden gevochten tussen ISIS en het Syrische leger. Ze zijn cruciaal voor de energievoorziening van de provincie Homs daar er naast die gas- en olievelden ook een elektriciteitscentrale staat die werkt op het daar geproduceerde aardgas.

r

Stoer doende Syrische soldaten. Het Syrische leger lijkt de slag om de al Shaer gas- en olievelden nabij Palmyra (Tadmur) definitief gewonnen te hebben. Er zou daarbij een zoveelste Belg gesneuveld zijn.

ISIS poogt al sinds de zomer van vorig jaar met al hun kracht er het leger te verjagen en slaagde tweemaal die kort grotendeels te veroveren. Het leger echter sloeg steeds met succes terug en lijkt er alles nu min of meer stevig in handen te hebben.

Uit de berichten van de laatste maanden is het duidelijk op te maken dat ISIS ook hier een serieuze nederlaag opliep en er grotendeels verdwenen is. Abu Suhayb Al-Baljeeki stierf volgens deze website bij de slag om al Jadhal dat op een 25 kilometer ten noordwesten ligt van Palmyra.

Bij die slag zou ISIS volgens het leger negentien strijders verloren hebben. Waarbij de andere leden van die groep dan richting Rakka, hun zogenaamde hoofdstad, zouden gevlucht zijn, achtervolgd door helikopters van het Syrische leger.

Een gedeeltelijke bevestiging van het verhaal is ook te vinden op de website van het zogenaamde Syrian Observatory for Human Rights, een met de Britse regering en de Syrische Moslimbroederschap gelieerde organisatie.

Die organisatie sprak van 7 dode regeringssoldaten, waaronder een officier, en 10 militanten van ISIS, waaronder ook buitenlanders. Ze bevestigen ook de verovering van dit veld en het erbij horende stadje door het Syrische leger. (3)

NASCHRIFT

Volgens De Standaard van vandaag zou het gaan om een man uit Borgerhout, Antwerpen die tot de sympathisantenkring behoorde van Sharia4belgium. Hij zou met de voornaam Fahd noemen. Meer is er blijkbaar nog niet over geweten.

Willy Van Damme

1) http://www.syrianperspective.com/2015/03/syrian-army-liberates-dooreen-kinsibba-salmaa-al-jadhal-gas-field-liberated-too-saa-kills-alqaeda-saudi-fake-governor-in-hama.html

2) Syria Times: 7 maart 2015. Deze sprak van Abo Sohaib al-Balgeki en gaf verder geen aantallen voor slachtoffers behalve dan deze van de Belg en een Jemeniet. Het persbureau Sana had het over tientallen gedode terroristen. http://syriatimes.sy/index.php/news/local/16944-syrian-army-retakes-oil-field-in-palmyra-kills-isis-wali-in-central-region

2) http://syriahr.com/en/2015/03/30-members-of-the-regime-forces-killed-in-homs-and-lattakia/

Syrië– Amerikaanse dromen verder aan diggelen

De evolutie waarbij de wirwar aan jihadistische rebellengroepen in Syrië een voor een wordt uitgeschakeld door de sterkere Jabhat al Nusra, de lokale afdeling van al Qaeda, en de Islamitische Staat van Irak en al Sham (ISIS) zette zich de voorbije dagen verder door. Zo werd deze week ook de zogenaamd gematigde rebellengroep Harakat Hazm militair verslagen door Jabhat al Nusra.

Amerikaanse wapens

Harakat Hazm (De Beweging voor Standvastigheid) was een vrij jonge groep die op 25 januari 2014 mede was opgericht en geleid door de CIA. Geschat wordt dat ze een 1000 manschappen telde en gelieerd was aan de Syrische Moslimbroeders.

Ze werd in de Amerikaanse propaganda dan ook voorgesteld als een gematigde beweging en kreeg van de VS daarom veel oorlogstuig, waaronder moderne antitankwapens, naast dan allerlei ander materiaal en lonen voor deze ‘vrijheidsstrijders’.

Salim Idriss, een der leiders van het Syrische Vrije Leger was trouwens aanwezig bij de officiële oprichtingsceremonie. Salim Idriss steunde zoals gebleken is ook allerlei extremistische groepen voor wie het hoofd afhakken geen probleem is. Salim Idriss is de man die Guy Verhofstadt naar het Europees parlement bracht vragend om hem wapens te bezorgen.

In wezen waren het natuurlijk gewoon door de VS gecontroleerde huurlingen. Hun voornaamste wapenfeit was de deelname aan de slag om de stad Mork (Morek) in de provincie Hama. Die begon op 1 februari 2014, kort na de officiële oprichting van Harakat Hazm.

Jabhat al Nusra in legerbasis 46 - VS wapenstock Harakat Hazm

Fier toonde Jabhat al Nusra, al Qaeda, de tonnen Amerikaanse wapens die ze buit hadden gemaakt bij hun strijd tegen Harakat Hazm.

De bedoeling was de bevoorradingslijnen naar een aantal legerbasissen af te snijden. Deze had initieel enig succes maar na een maandenlange strijd werden de rebellen in oktober 2014 met grote verliezen teruggeslagen.

Jabhat al Nusra

Harakat Hazm mag dan wel in de massamedia en Amerikaanse regeringspropaganda gekend staan als gematigd, ze vochten hier in Mork wel samen in een front met Jabhat al Nusra en andere salafistische terreurgroepen.

Harakat Hazm was vooral actief bij de strijd om de stad Aleppo waar de rebellen in de stad praktisch omsingeld zijn. Leden van de groep vochten er in de noordoostelijke voorstad Handarat tegen het oprukkende Syrische leger.

Voorheen waren delen van de beweging door Jabhat al Nusra al uitgeschakeld in de noordwestelijke provincie Idlib. Tezamen dan met het eveneens als gematigd omschreven Syria Revolutionaries Front. Dit was iets eerder dan Harakat Hazm opgericht in december 2013 en genoot naast de steun van de VS ook die van o.m. Saoedi Arabië.

De leiding hiervan was in handen van Jamal Maarouf en speelde evenmin een grote rol in de gevechten. Ze stond, ook bij andere rebellengroepen, gekend als in essentie een roversbende die vooral door plundering, afpersing en ontvoeringen geld verdiende. Zij werd in oktober vorig jaar door diezelfde Jabhat al Nusra uitgeschakeld. 

Saoedi Arabië versus Qatar

Jabhat al Nusra in legerbasis 46 - VS wapenstock Harakat Hazm - 1

Bij de in Basis 46 buit gemaakte wapens bevonden zich ook telegeleide antitankraketten, zogenaamde TOW. Zeer gesofisticeerde wapens.  een hoogtepunt in de Amerikaanse oorlog tegen de terreur.

In essentie zijn die onderlinge gevechten deels een gevolg van een strijd om territorium tussen die bendes en de kans om zo geld te verdienen. Een andere reden is de onderlinge strijd tussen hun echte bazen. Zo is het duidelijk dat Jabhat al Nusra tegenwoordig de steun geniet van Qatar en Turkije.

De vijandschap tussen Saoedi Arabië en de alliantie van Qatar met Turkije heeft hier dus grote gevolgen op het terrein. Hierbij is het eveneens zeker dat Jabhat al Nusra ook militaire steun krijgt van Israël voor de oorlog tegen Syrië aan het zuidelijk front bij de grens met Jordanië en Israël.

Hoe juist deze ruzie tussen Jabhat al Nusra en Harakat Hazm in de provincie Aleppo ontstond is onduidelijk. Daarbij beschuldigden beiden elkaar van met de gevechten begonnen te zijn. Bemiddelingspogingen van andere terreurgroepen haalden daarbij niets uit.

Tegen het veel beter bewapende en bemande Jabhat al Nusra kon Harakat Hazm echter niet op en reeds na enkele dagen van intense strijd viel Basis 46, een vroegere legerbasis die nu diende als hoofdkwartier voor Harakat Hazm.

Waarna de beweging werd opgedoekt en de leden werden opgenomen in andere salafistische terreurgroepen, vooral dan Liwa al Ansar (alias de Ansar Brigade of Divisie 19 van het Vrije Syrische Leger) dit is een groep die al in september 2013 opriep tot de invoering van de sharia in Syrië. Wat aantoont hoe ‘gematigd’ Harakat Hazm wel was.

Amerikaanse wapens

En voor Jabhat al Nusra was er natuurlijk de buit, zijnde vele tonnen Amerikaanse wapens die in Basis 46 lagen opgeslagen, waaronder die zeer moderne telegeleide antitankraketten. Materiaal waarmee deze groep dan fier op het internet poseerde. 

Het is een zoveelste vernedering voor de VS in deze heel vuile oorlog. Al maanden stelt de Amerikaanse president Barack Obama dat men een uit duizenden manschappen bestaande gematigde legermacht ging vormen die ISIS dan zou moeten aanpakken.

Harakat Hazm had hierbij de basis moeten vormen van die nieuwe groep. Het werd dus niets en de al sinds de zomer van 2014 aangekondigde Amerikaanse plannen voor die nieuwe rebellengroep lijken de zoveelste dure Amerikaanse grap te worden.

 

De kwestie van de uitschakeling van Harakat Hazm door al Qaeda kwam deze week dinsdagvoormiddag ook ter sprake op de Russische televisiezender RT.

In de Amerikaanse media vergelijkt men het zelfs met de beruchte operatie van de Varkensbaai in Cuba in 1961. Een der grootste fiasco’s uit de Amerikaanse imperialistische geschiedenis waarbij het Cubaanse leger een door de CIA getrainde uit duizenden huurlingen bestaande invasiemacht moeiteloos in de pan hakte.

Robert Ford, de Amerikaanse diplomaat die jarenlang de leiding had van de oorlog tegen Syrië, noemde het ganse plan van president Barack Obama voor zo’n gematigde rebellenmacht trouwens ‘pure fantasie’. En je kan hem geen ongelijk geven.

Assad of al Qaeda

De strijd om de macht in Syrië wordt dus zoals hier al eerder gesteld een tussen de regering van president Bashar al Assad aan de ene kant en twee zeer extreme salafistische terreurgroepen, Jabhat al Nusra en ISIS, aan de andere kant.

De huidige pogingen van Qatar en Turkije om Jabhat al Nusra officieel los te koppelen van al Qaeda en een nieuwe naam te geven, in ruil voor pakken vers geld, gaat hieraan niets veranderen.  Het is pure make-up die trouwens in strijd is met resoluties van de VN. Het lijkt eerder een wanhoopsdaad.

Aleppo - 20 - Militaire situatie 21 Februari 2015

De militaire situatie in het noorden van de stad Aleppo op 21 februari 2015. De stad Handarat is praktisch geheel in handen van het Syrische leger. Alleen het Palestijnse vluchtelingenkamp ten zuiden van de stad is nog deels in handen van die salafistische terreurgroepen. Het stadscentrum is onderaan maar staat niet op de kaart.

Veel keuze heeft men in het westen niet meer. Een verdere toenadering tot de regering van Bashar al Assad – hoe moeilijk dat in het westen ook ligt – is dan ook de enige optie voor het westen. Hun poging om de Syrische regering uit te schakelen en zo Hezbollah te vernielen draait op niets uit.

Fiasco

Integendeel, de as van Iran, Syrië, Hezbollah en ook Irak is sterker dan ooit tevoren. Dit is in het Midden-Oosten voor het westen het grootste fiasco sinds de nederlaag van de Kruisvaarders in de Middeleeuwen. Dat de VS erg schoorvoetend nu bereid is om met Iran rond Irak een militaire alliantie te sluiten toont dit debacle.

Ze hebben het in Washington, Parijs en Londen echter geheel aan zichzelf te danken. Dol van machtswellust slaagden zij er niet in een goede inschatting te maken van de werkelijke machtsverhoudingen in de regio.

Zoals blijkt uit het recente boek van de Franse journalist Georges Malbrunot (1) over de Franse politiek versus Syrië werd iedereen binnen het Franse establishment met een dissidente stem hondsbrutaal de mond gesnoerd. Alleen gelijkgestemde adviseurs mochten spreken.

Bashar al Assad - 1 - Instagram

En de winnaar is de Syrische president Bashar al Assad. In de VS geeft men nu zelfs officieel toe dat niemand Assad van de macht kan verdrijven.

Wat de westerse leiders deden was daarom niet alleen van een zelden geziene criminaliteit, het was ook van een even zelden geziene domheid. Maar een waarvoor zij vermoedelijk nooit door de kiezers zullen afgestraft worden. Laat staan dat ze hiervoor ooit zouden terechtstaan. De media zullen dit fiasco immers goed verbergen. 

Nu wandelen zij schoorvoetend richting Damascus en bereiden nu al het publiek in het westen voor. Want hun nederlaag gaan mensen als een François Hollande, Barack Obama en David Cameron zeker nooit toegeven. En Bashar al Assad zal wel zo galant zijn om hen een uitweg te bieden uit dit door het westen geschapen moeras.

Onze koning Philip kan zich al beginnen voorbereiden op een bezoek van de man van Damascus.

Willy Van Damme

1) ‘Le Chemin de Damas’, Georges Malbrunot en Christian Chesnot, uitgeverij Laffont, 2014, 21,5 euro.