De Chinese burgeroorlog anno 2021

Wie onze massamedia dezer dagen leest krijgt wel de indruk dat het Chinese leger elk ogenblik Taiwan kan binnenvallen. Alhoewel je met alle mogelijkheden rekening moet houden is dat al even waarschijnlijk als dat Duitsland België terug zou aanvallen. Dat men nu plots de al decennia gaande zijnde retoriek tussen de Chinese Volksrepubliek en de Republiek China (Taiwan) zeer prominent in  de kranten brengt heeft dit in wezen niets met de realiteit te maken.

Het nieuwe kwaad

De enige reden waarom bijvoorbeeld een toespraak van de Taiwanese president Tsai Ing-wen nu groots in onze week- en dagbladen en radio en TV verschijnt en vroeger er geen interesse was heeft alleen te maken met de buitenlandse politiek van de VS.

De VS is sinds 1988 en de rellen op Tiananmen al decennia bezig met een campagne om het land zwart te maken. Toen Mao Zedong nog leefde en de Amerikaanse politicus, diplomaat en geostrateeg Henry Kissinger er op bezoek ging kon China in het Westen niets slecht doen. De waanzin en tirannie van Mao Zedong werd netjes met de mantel der Amerikaanse liefde bedekt. De Sovjetunie was toen de vijand.

Nu de VS plots tot het besef komt dat China op economisch gebied sterker is dan de VS slaat men in Washington overal alarm. De VS wil de hegemoon blijven, de heerser op aarde die anderen probleemloos onder de knoet kan houden. En dus zoekt de VS alle mogelijke excuses om China voor te stellen als het nieuwe kwaad, erger dan de Sovjetunie, Hitler en ga zo maar door.

Naamloos

Het probleem van de Taiwanese president Tsai Ing-wen (DPP) is dat ze om haar populariteit te behouden het Chinese gevaar aan de kiezers moet serveren. Maar anderzijds kan dat ook zware schade toebrengen aan de economie en zo de welvaart van de Taiwanezen. En vele kiezers hier beseffen ook dit probleem. Koorddansen dus.

En na het verhaal van de Christen fanaticus Adrian Zenz over de genocide op de Oeigoeren met haar miljoen gevangen en als slaven tewerkgestelde minderheid (The Financial Times had het op zeker ogenblik zelfs over drie miljoen), Hongkong en de Zuid-Chinese Zee komt men nu plots met Taiwan.

Hier zou het Chinese leger elke dag Taiwan kunnen binnenvallen. Toch als we onze kranten en andere media maar moeten geloven. Zo schreef De Standaard gisteren op haar website: ‘Een recordaantal Chinese militaire vliegtuigen is de afgelopen dagen het militaire luchtruim van Taiwan binnengedrongen. (DS, Website, 10 oktober 2021, ‘Taiwan gaat niet buigen’ voor de druk van China, zegt presidente Tsai’, Belga).

Bij De Morgen deze ochtend klonk dat dan weer zo: ‘De spanningen tussen de twee landen zijn de laatste dagen flink opgelopen, onder meer door Chinese militaire vliegtuigen die het luchtruim van Taiwan schenden’ (1) een verhaal van de Nederlandse Volkskrant die zo te zien amper weet waar Taiwan ligt.

Luchtverdedigingsidentificatiezone

Zo schijft deze krant in datzelfde artikel: ‘Het land viert dat in 1949 de Republiek China werd gesticht. Wat echter zoals iedereen die over China wil schrijven weet is dat dit officieel op 10 oktober 1911 gebeurd toen de laatste keizerlijke dynastie, die van de Mantsjoes werd omvergeworpen. Waarna het land in een burgeroorlog werd gestort die dan in 1949 tijdelijk werd stopgezet.

Bij De Standaard heeft men het over het ‘militaire luchtruim’ van Taiwan. Bij De Morgen had men het simpelweg over het ‘luchtruim’. Neen er zijn geen bombardementen op Taiwan geweest of duizenden parachutisten gedropt die nu de hoofdstad Taipei pogen in te nemen.

In wezen echter ging het over wat men noemt de Luchtverdedigingsidentificatiezone (In het Engels Air Defence Identification Zone, ADIZ) die in de jaren vijftig van de vorige eeuw door de VS voor Taiwan werd ingericht. In de wereld zijn er zo een tiental met als eerste opgericht die van de VS en Canada. Ze omvatten steeds een veel groter gebied dan het nationaal territorium.

Luchtverdedigingsidentificatiezone Taiwan

De luchtverdedigingsidentificatiezones in de Oost-Chinese Zee. Merk hoe ze elkaar overlappen.

Het gebeurt totaal eenzijdig en heeft in het internationaal recht geen enkele waarde. Het enige dat een land kan doen als een militair vliegtuig die zone zonder toestemming binnenvliegt is een van haar eigen vliegtuigen er op af sturen en hen verwittigen. Meer niet.

Daar wel maatregelen tegen nemen moet nu eenmaal gezien worden als het belemmeren van de vrijheid van het luchtruim. En dat is een schendig van het internationaal recht.

Grote Chinese appetijt

En zoals men op de kaart duidelijk kan zien omvat de Taiwanese zone grote delen van China en komt het zelfs in haar door Taiwan gebuikte ingekorte versie tot vlakbij de Chinese provincie Fujian.

Uiteraard zal China die Taiwanese ADIZ niet erkennen. Officieel zijn beiden zelfs in oorlog. Dat Chinese legervliegtuigen al eens door die ADIZ vliegen is dan ook niets nieuws. Het als de opkomst van de zon, een vast ritueel.

Volgens The Financial Times had het recente ‘incident’ te maken met grootschalige Amerikaanse militaire oefeningen vlakbij de Filippijnen en wou China wat tegengas geven door de spierballen te laten rollen. De Chinese vliegtuigen vlogen dan ook door de uiterste zuidwestelijke hoek van die ADIZ richting de Filippijnen.

Met andere woorden: De VS voert haar zoveelste militaire oefeningen in de omgeving van China uit en als China dan een kijkje komt nemen is het plots in onze kranten: ‘China vliegt door het Taiwanese luchtruim’ zoals ook de VRT Radio 1 ons wist wijs te maken. Het ‘oorlogszuchtige China’ dus. Nepnieuws heet dat.

En vandaag stelde Steven De Foer in de krant: “Xi’s (Jingping, president nvdr.) appetijt om van Taiwan een tweede Hongkong te maken lijkt gescherpt.” (2) En het betreden door Chinese gevechtsvliegtuigen van de Taiwanese ADIV is voor De Foer een ‘provocatie die kan tellen.’

Wederzijdse afhankelijkheid

Maar terwijl de VS en Taiwan, als steeds slaafs gevolgd door de westerse massamedia, de spanning opkloppen is de realiteit bijna het tegenovergestelde. Zo is de handel tussen China, Hongkong inbegrepen, en Taiwan in de eerste acht maanden van dit jaar goed voor 174 miljard dollar, 33% van het totaal en meer dan het dubbele van nummer twee de VS (66,9 miljard US$).

En dan is er het toerisme waarbij China vorig jaar goed was voor 288.000 bezoekers of bijna 21% van het totaal aantal toeristen. Ook is de Taiwanese Foxconn, een bedrijfsgroep die toelevert aan de hi-techindustrie, de grootste investeerder in China. Neem die linken met China weg en Taiwan zit met een enorm sociaal en economisch probleem. Beiden zijn van elkaar afhankelijk, de gevangene.

En dat is de reden waarom er tussen de twee zomaar geen oorlog komt. China is op dit ogenblik de overname van Hongkong en Macau aan het verteren en dan de 24 miljoen Taiwanezen erbij nemen is waanzin. De Chinese leiders zijn tot nader orde geen idioten en geven de indruk goed te weten waar zij mee bezig zijn.

Er is maar een zaak die daartoe zou kunnen leiden en dat is dat Taiwan de onafhankelijkheid uitroept en de naam Republiek China laat vallen met alle symbolen die erbij horen zoals de standbeelden van bijvoorbeeld Tsjang Kai-shek, de leider van de Kwomintang die in 1945 Taiwan terugnam van de Japanse bezetter en ook de verliezer was van de Chinese burgeroorlog.

Sommige nationalistische ultra’s op Taiwan dromen daar wel van maar ook op Taiwan zou dat de boel dusdanig destabiliseren dat een burgeroorlog tot de mogelijkheden behoort. De Taiwanese presidente Tsai Ing-wen draaide er in haar recente speech dan ook mooi omheen. “We zijn soeverein en waarom zouden we dan de onafhankelijkheid uitroepen”, stelde zij.

Een complexe geschiedenis

In wezen heeft alles te maken met de geschiedenis van Taiwan. Het eiland werd tot de zestiende eeuw bijna uitsluitend bewoond door volkeren die cultureel verwant waren aan die op de vlakbij gelegen Filippijnen. Maar daar kwam verandering in. Zo poogden de Nederlanders en de Spanjaarden het eiland in de zeventiende eeuw te bezetten waarna die met elkaar slag leverden.

Maar dat duurde niet lang want in die periode was er in China een nieuwe burgeroorlog uitgebroken welke gewonnen werd door de Mantsjoes die de aanhangers van de Ming dynastie naar het zuiden verjaagden en zo naar Taiwan. Die verjoegen op hun beurt in 1661 de in Fort Zeelandia bij Tainan verschanste Nederlanders.

De voornaamste Chinese leider was de in de Westerse literatuur als Koxinga omschreven staatsman en militair, officieel Zheng Chenggong. Aan dit avontuur kwam snel een einde toen zijn zoon Cheng Ching in 1683 werd verslagen en het eiland voor de eerste maal onder Chinese controle kwam, die van de Qing alias de Mantsjoes.

Het eiland behield wel een grote autonomie en was ook de eerste in China om er bijvoorbeeld een spoorlijn aan te leggen. Aan die toestand kwam er echter in 1895 een einde na de Chinees-Japanse oorlog en de Japanse annexatie van Taiwan door het verdrag van Shimonoseki. Het begin van het Japanse expansionisme.

Chiang_Kai-shek(蔣中正)

Tsjang Kai-shek heerste met ijzeren hand over Taiwan maar slaagde er toch in het land te stabiliseren en welvaart te brengen. De basis voor wat het nu is.

Pas in de jaren dertig slaagde Japan er in om het eiland volledig onder controle te krijgen waarna zij, zoals in Korea, met bruut geweld en de aanvoer van massa’s Japanners poogden van de lokale bevolking Japanners te maken die alleen nog Japans spraken en Japanse namen hadden.

Het einde van de tweede wereldoorlog en de nederlaag van Japan in 1945 maakte ook hier een einde aan. Waarna de Kwomintang van Tsjang Kai-shek kwam. En ook hier zorgde dat voor heel veel brutaliteiten en doden. De Kwomintang zette overal zijn mannetjes uit en introduceerde in de meeste belangrijke economische sectoren een staatsmonopolie.

Een taalkwestie

Ook spraken de Taiwanese Chinezen een Chinese versie van hun taal die verwant is aan dat van de naburige provincie Fujian. Iedereen moest echter van de KMT Mandarijn, de eenheidstaal, spreken op straf van boete. Radio en TV en het onderwijs moesten allen buigen voor die eisen. Ook de Kwomintang had daardoor eveneens af te rekenen met wat opstanden die men dan bloedig onderdrukte.

Pas recent na het opheffen van de krijgswet in 1997 en de introductie van een meerpartijenstelsel kwamen er hiervoor verontschuldigen. Ook richting de Aborigines, de oorspronkelijke bevolking die het nog harder te verduren hadden gehad. Het Taiwanees dialect is net als het Mandarijn nu aanvaard op school en in de media.

Die druk kwam er van de lokale middenklasse, niet zelden kleine ondernemers die als gevolg van de toegenomen rijkdom steeds invloedrijker werden. Velen van hen haten immers de Kwomintang en de ermee gelieerde grote staatsbedrijven, monopolisten.

Na de nederlaag in 1949 tegen de Chinese CP waren immers tienduizenden militairen en ambtenaren naar Taiwan gevlucht. Een herhaling van het verhaal van Koxinga. Er zijn in essentie op het eiland dan ook twee politieke partijen, de DPP, Democratisch Progressieve Partij van Tsai Ing-wen, en de Kwomintang.

Beiden hebben hierbij af te rekenen gehad met grote corruptieschandalen. Had er in 2019 in Hongkong geen opstand uitgebroken dan had de DPP heel vermoedelijk als gevolg van lokaal groot ongenoegen over haar beleid een zware verkiezingsnederlaag geleden.

De opstand van de jongeren in de vroegere Britse kolonie dreef de Taiwanezen echter richting de meer anti-Beijing gezinde DPP en weg van de ‘Chinese’ Kwomintang die de favoriete gesprekspartner is van de leiders in Beijing. Maar zoals steeds is gebleken moet ook de DPP in wezen vriendjes blijven van de Chinese CP. Wel eens brullen is OK maar niet te hard.

Willy Van Damme

1) De Morgen, 11 oktober 2021, “Leider Taiwan: ‘Wij zullen niet buigen voor China’”, De Volkskrant.

2) De Standaard, 11 oktober 2021, ‘Of China straks Taiwan aanvalt, hangt vooral van de VS af’, Steven De Foer.

Cel Vermiste Personen zoekt in Dendermonde naar zuster Gaby

Op dit ogenblik worden delen van het oude klooster en school van Sint-Vincentius in Dendermonde afgebroken om plaats te maken voor een nieuwbouw voor het Oscar Romerocollege. Daar verdween in de nacht van 2 op 3 maart 1982, dus bijna veertig jaar terug, Germaine Robberechts, in het kloosterleven zuster Gaby. Sindsdien is er van haar geen enkel spoor meer terug te vinden. Ze staat bij de Cel Vermiste Personen dan ook nog steeds opgeschreven als vermist.

Afbraak klooster

Gerechtelijke onderzoeken hiernaar werden in Dendermonde in het verleden onder procureur Guido De Saeger gesaboteerd waarbij het dossier in handen van een eerste-substituut werd gegeven die ook bestuurder was bij de toenmalige school.

“We leverden hem ons pv over die verdwijning af en daarna bleef het zeer lang in zijn schuif liggen”, stelt een bij dat onderzoek betrokken en hierover nog steeds verontwaardigde politieman. Ook de procureur poogde alles toe te dekken. Een Nederlands tijdschrift met informatie en foto’s over de zaak werd door hem in België zelfs verboden.

DSC_0060

In opdracht van de Cel Vermiste Personen met Alain Remue wordt bij de afbraak van het vroegere Sint-Vincentiusklooster gekeken naar de mogelijke stoffelijke resten van de in 1982 verdwenen kloosterzuster Gaby. Vroeger werd er reeds in die omgeving gezocht. De nonnen van dat klooster houden echter de lippen nog steeds stijf op elkaar. Een ervan stak de schuld voor haar vermoedelijke dood nog op de zuster zelf.

Nu men met die afbraak is begonnen is een team met 8 personen van die cel met daarbij Alain Remue op bezoek geweest in Dendermonde en de bouwheer en de mensen van de afbraakfirma de opdracht gegeven om uit te kijken naar eventuele menselijke resten die daar zouden kunnen gevonden worden.

Volgens het klooster was de zuster die nacht van haar verdwijning met een zogenaamde minnaar, een buschauffeur die wel eens met de laatstejaars schoolreizen naar Italië maakte, naar ginds getrokken. Een verhaal dat overal werd weggelachen.

“We mochten het klooster zelf niet betreden en haar kamer niet eens onderzoeken”, opperde de politieman. Een verhaal dat ook elders bij de lokale politie te horen is. “We maakten nadien dan een proces-verbaal met de ons toen bekende gegevens en gaven zoals ons was opgedragen dit af aan eerste-substituut Antoon Cordemans die het echter lang thuis in zijn schuif liet liggen”, aldus nog die politieman.

Volgens een van de toen betrokken politiemensen die zich is blijven interesseren voor de zaak zou het stoffelijk overschot vlakbij het klooster of in het klooster moeten liggen. “Een nu overleden vroegere werknemer van de lokale bouwfirma Engels die er regelmatig werkte noemde daarbij de bouwwerf waar nu de kleuterschool staat”, aldus de politieman.

De omerta in het Sint-Vincentiusklooster

“Of dat klopt weet ik natuurlijk niet. Maar bijna zeker ligt haar lijk ergens vlakbij. De avond voor haar verdwijning was er tussen haar en kloosterdirecteur Gaston Mornie een zeer hevige ruzie geweest en de dag nadien was ze zogezegd naar Italië vertrokken. Maar in het klooster kon alleen zij met de auto rijden. Daarom dat men bijna zeker vlakbij moet zoeken”, stelt hij nog verder.

Zuster Gaby was zowat de persoonlijke chauffeur van Mornie die hem naar allerlei niet onbesproken huizen bracht en dus veel afwist van zijn liederlijke handel en wandel. De man had de reputatie van een seksueel roofdier.

En zij wou dit volgens het verhaal melden aan de bisschop. Waarbij het echter verre van zeker is of die iets daartegen zou willen doen. In het klooster had een zuster het over de grote invloed van Mornie bij de bisschop.

Naamloos

Alain Remue van de Cel Vermiste Personen is afgestapt om toe te zien op de afbraak van het vroegere Dendermondse klooster van Sint-Vincentius in de Kerkstraat. De vraag is of men ditmaal meer succes zal hebben.

Gaston Mornie was voorheen in een Vilvoordse school betrapt op het seksueel mishandelen van minstens één schooljongen. Het aartsbisdom Mechelen stuurde hem dan maar als directeur naar het Sint-Vincentiusklooster, een soort aalmoezenier, in Dendermonde gestuurd. Dit klooster had ook een bij de bevolking veelal goed aangeschreven grote meisjesschool.

Met de gekende gevolgen. Het gerechtelijk onderzoek kwam pas jaren na haar verdwijning echt op gang nadat zijn naam viel in een Aalsters dossier rond porno en drugs.

Zonder resultaat echter want de kloosterzusters weigerden iets aan de politie te zeggen. Het was de omerta met het klooster dat opereerde als een sekte. En zoals bleek uit de recent ontdekte memoires van een der kloosterzusters schoven sommigen van wat er toen gebeurde zelfs nog in de schoenen van zuster Gaby.

En Mornie werd weggestopt in de psychiatrie waar hij dan een aantal jaren terug stierf. Gaby bleef zo achter als de Dendermondse stadslegende. Of de recent voor dit dossier terug opgedoken journalistieke belangstelling ditmaal iets gaat opleveren is natuurlijk de vraag die velen zich stellen. Zeker haar nog in leven zijnde familie die al straks 40 jaar wacht. Zoals ook veel van haar ex-leerlingen.

Willy Van Damme

Gerechtigheid voor de machtigen

Al jaren maakt De Morgen reclame voor allerlei in Syrië actieve jihadistische groepen, de goeden noemen ze dat. Recent nog had hun journalist Bruno Struys het over de mogelijke vervolging van misdaden gepleegd in Syrië door vermeende leden van de veiligheidsdiensten van de Syrische regering. (1) Voor Struys natuurlijk een regime en geen regering. Regime klinkt lekker negatief, regering neutraal. Het toont de partijdigheid waar objectiviteit zou horen te zijn.

Westerse strategie

Het is een al sinds de Joegoslavische oorlog georkestreerde westerse strategie om naast het bombarderen, uithongeren en uiteindelijk bezetten van het door de NAVO te veroveren gebied ook nepgerechtshoven te gebruiken. Men ontvoert een selectie van hun leiders om hen dan via politieke processen te doen veroordelen en opsluiten.

Het is zoals dat al de ganse geschiedenis van de mensheid gaat: het heet simpelweg het recht van de sterkste. Ooit voerde de Romeinse dictator Julius Caesar de Gallische koning Vergintorix voor het Romeinse volk als buit ten toneel op om hem daarna publiek te wurgen.

Nu doet men dat vooral in Den Haag maar wel zonder wurgen. Alhoewel de Joegoslavische president Slobodan Milosevic het ook niet overleefde. Vermoedelijk veroorzaakt door een (bewust?) gebrek aan zorg. Hen in een soort vergeetput gooien is tegenwoordig al voldoende.

Bruno-Struys-met-IS-terrorist-Michael-Younnes-Delefortrie

Bruno Struys broederlijk samen met jihadist Michael ‘Younnes’ Delefortrie. Syriëstrijder, lid van Sharia4Belgium en man met twee veroordelingen.

Voor zijn bijdrage aan de vernieling van Syrië kwam hij er vanaf met 3 jaar voorwaardelijk (!) waarna hij in 2016 zijn vrouw Samira Bali, zelf een sindsdien voor moord veroordeelde terroriste, aftroefde omdat ze niet gehoorzaam was.

Hij kreeg hiervoor 18 maanden effectieve celstraf. Bruno Struys schreef in 2015 diens relaas neer in het boek ‘Mijn Jihad’. Het typeert de attitude van onze media tegenover die koppensnellers.

En na het verhaal van Bruno Struys kon Brigitte Hermans, samen dan met professor internationaal recht Tom Ruys verbonden aan de UGent, natuurlijk niet achterwege blijven en op vrijdag daarop schreven ze dan een opiniestuk over de noodzaak om recht te laten zegevieren tegen het ‘regime’. (2)

De goede jihadisten

Brigitte Hermans is de dame die jarenlang bij Broederlijk Delen en Pax Christi voluit ging in het steunen van al die salafistische terreurbendes in Syrië. De enige slechteriken waren de veiligheidsdiensten van het ‘regime’. De andere waren democraten, vrijheidsstrijders, mensenrechtenactivisten en idealisten, strijders voor de goede zaak.

Ze mochten van deze katholieke organisaties priesters en zelfs bisschoppen vermoorden, kerken platbranden, plunderen, homo’s van daken gooien en tegenstanders onthoofden. Ze zag het niet. Of liever ze weigerde het te zien. Want hierover onwetend zijn kan niet.

Het nu in Parijs begonnen proces tegen deze salafistische bende met o.m. Salah Abdeslam toont hun ware aard. Na hun slachtpartijen in Syrië deden ze het dan nog eens over in Europa met Charlie Hebdo, de Bataclan en later Zaventem, Nice, de Manchester Arena, enzovoort.

Wat voor een Herremans en een Rik Coolsaet in Syrië idealisten en mensenrechtenactivisten waren bleken integendeel psychopaten steeds zoekend naar verse slachtpartijen. Waar blijven hun verontschuldigingen aan het adres van die massa’s slachtoffers in het Midden-Oosten, Europa en elders?

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3 - Deel C & D

Een deel van de analyse van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA over de toestand in Syrië daterend van augustus 2012. Deze toont meer dan wat ook de ware toedracht van wat in Syrië, Libanon en Irak werkelijk aan de hand is. Bloed moet vloeien.

Augustus 2012 was het echte keerpunt in de oorlog tegen Syrië. Die maand lanceerde de NAVO via al Qaeda en de Syrische Moslimbroeders een frontale aanval op de twee grote steden van Syrië, Damascus en Aleppo.

Men veroverde maar delen van de beide steden en het leger wist stand te houden. Beide aanvallen faalden en het was de eerste grote nederlaag voor de NAVO in deze oorlog. Van dan af ging het bergafwaarts voor de NAVO en hun jihadistisch huurlingenleger.

Het rapport kwam openbaar tijdens de kiesstrijd voor het presidentschap  tussen Donald Trump en Hillary Clinton. De authenticiteit ervan werd bevestigd door de woordvoerder van de DIA alsmede door de toenmalige directeur Michael Flynn.

ISIS noemde voor 2011 en de start van de Syrische oorlog al Qaeda in Iraq (AQI) en veranderde in Syrië in 2014 na interne ruzies van naam in ISIS met een andere fractie die officieel trouw bleef aan al Qaeda en nu Tahrir al Sham noemt en welke delen van vooral de Syrische provincie Idlib controleert.

De media, incluis mensen als Bruno Struys en Brigitte Herremans, zwijgen over dit document. Het toont nu eenmaal een ander beeld dan dat van de goede jihadisten of alias gematigde rebellen. Het toont ook hoe hol de persvrijheid in België of Nederland is. En dan maar roepen om gerechtigheid.

Maar als men in Syrië geen eigen rechtbanken kon oprichten dan moet dit maar in Europa is het idee. “Volgens het principe van universele jurisdictie, dat strafrechtelijke vervolgingen voor internationale misdrijven in buitenlandse rechtbanken mogelijk maakt.” opperen zij. De voorbeelden van Nederland en Duitsland aanhalend.

Internationaal Recht

Een wel heel cynische zaak. Zo heeft de Nederlandse regering toegegeven dat ze militair materiaal leverde aan allerlei Syrische jihadistische terreurgroepen. Ook is het hoofdkwartier van het Wereld Oeigoer Congres gevestigd in de Duitse stad München en leden van die groep zijn het East Turkestan Islamic Movement (ETIM) en de Turkestan Islamic Party (TIP). Pure terreurgroepen gelinkt aan al Qaeda.

Maar het steunen van een gewapende opstand in een ander land en zeker als het salafistische terreurgroepen betreft is volgens het internationaal recht verboden. Zoals het steunen van welke opstand in een ander land ook verboden is.

Het staat in het internationaal recht bekend als de niet-inmenging in de binnenlandse zaken van een ander land. Het is de basis waarop internationale relaties gevestigd zijn. In wezen overtreden die landen, en ook de NAVO, het internationaal recht en zouden ze hierom moeten vervolgd worden. Het gebeurt natuurlijk niet.

Muammar Qaddafi, the Libyan chief of state, attends the 12th African Union Summit in Addis Ababa, Ethiopia, Feb. 2, 2009. Qaddafi was elected chairman of the organization. (U.S. Navy photo by Mass Communication Specialist 2nd Class Jesse B. Awalt/Released)

De Libische president Moeammar Kadhaffi werd na een interventie van de NAVO vermoord. Uiteraard een oorlogsmisdaad waarna het land sindsdien in een complete chaos werd herschapen incluis met zelfs de meest gruwelijke misdaden mogelijk zoals het villen van immigranten.

Binnen de westerse militaire alliantie klonk er alleen maar gejuich toen de buit binnen was, zowel in de politiek, de media, de ngo’s als onder de mensenrechtenactivisten. Nu zwijgen ze. Kadhaffi was zeker geen heilige maar wat er nadien kwam was de hel.

De Britse geheime dienst MI6 stuurde om Kadhaffi te vermoorden en het land te vernielen een contingent jihadisten vanuit Manchester, waar veel Libiërs wonen, naar hun thuisland. Zij keerden nadien terug voor een bezoek aan de Manchester Arena en het concert van Ariana Grande. Met de gekende gevolgen.

De NAVO organiseert tegen Syrië al meer dan 10 jaar een politiek waarbij men de Syrische bevolking zaken als voedsel en medicijnen zoveel als mogelijk ontzegt. Wat ongetwijfeld al veel doden veroorzaakte. Maar over dit basisrecht geen woord bij Brigitte Herremans.

Evenmin als van Tom Ruys die zich (sic) professor internationaal recht noemt. Brigitte Herremans is tegenwoordig onderzoeker aan het Mensenrechtencentrum van de UGent. Maar door haar steun in het publiek debat voor die terreurgroepen stelt zich de vraag of men ook haar niet moet vervolgen.

Sharon en Assad

Bovendien weten wij dat dit systeem van speciale politieke rechtbanken eerst onder premier Guy Verhofstadt werd uitgeprobeerd. Men wou onder meer de Amerikaanse politicus Donald Rumsfeld en de Israëlische minister Ariël Sharon hier voor de rechtbank brengen.

Complete waanzin. Alsof ons al onderbemand gerechts- en politieapparaat alle misdaden van de wereld moest aanpakken. En zoals verwacht brulden Sharon en Rumsfeld eens naar de Wetstraat en Verhofstadt kroop als een bange wezel zich een hoekje terug.

Hetzelfde met Nederland en het Internationaal Strafhof dat er aan dacht Amerikaanse militairen voor de rechter te brengen. Waarna Washington het had over een invasie van Nederland. Je hoorde Rutte in zijn Torentje op het Binnenhof niet eens piepen, bang als hij was. Rutte in Guantanamo?

En dus pakt men dan maar een Saddam Hoessein, Moeammar Kadhaffi of Bashar al Assad aan, gemakkelijke slachtoffers voor een mensenrechtenactivist genre Brigitte Herremans. De VS zal er tevreden over zijn want het past in hun plaatje.

Salah Abdeslam - 1

Salah Abdeslam was ooit voor de media en vele ngo’s een van de zovele idealisten en goede Syriëstrijders die het zwaar criminele Syrische ‘regime’ ten val ging brengen en zo de Syriërs de vrijheid zou brengen weg van de tirannie. Tot hij in Parijs en Brussel zijn ware aard toonde. Nu is hij volgens diezelfde media het grootste monster ooit.

En ja, bij het opiniestuk plaatste De Morgen een foto van het vernielde gerechtsgebouw in de Syrische stad Daraa nadat dit op 11 maart 2011 door een meute geleid door al Qaeda en de Moslimbroeders in brand was gestoken. Er werden bij die rellen ook 8 politieagenten vermoord.

Toen in die periode sprak Herremans over vreedzame betogers die hondsbrutaal door het ‘regime’ waren aangepakt. Een leugen dus. Wel heeft ze het in haar stuk voor zover geweten voor de eerste maal ook over misdaden begaan door die bendes.

Maar dat was volgens haar maar 10% van het totaal aantal gruweldaden. De rest was van het ‘regime’. Ze kan het niet laten. Of hoe mensenrechten nog maar eens misbruikt worden om misdaden te plegen. Ooit riep Human Rights Watch in oktober 2013 op om Damascus te bombarderen, een miljoenen stad vol vluchtelingen. Mensenrechten dus.

Oeigoeren TIP - Kinderen in Syrië

Kinderen van de Turkestan Islamic Party in Syrië. Op schoolreis? In het noordwesten van Syrië houden ze nog een klein stuk van de provincie Latakia bezet. De groep maakt deel uit van het Wereld Oeigoer Congres wier hoofdzetel in het Duitse München is.

Ook Duitsland vervolgt Syriërs die volgens beweringen voor de regering in Damascus werkten en er misdaden tegen de mensenrechten begingen.

Willy Van Damme

1) De Morgen, 30 augustus 2021, Bruno Struys, ‘Getrouwen Assad bij ons in het vizier’.

2) De Morgen, 3 september 2021, Brigitte Herremans en Tom Ruys,  “Wat België kan doen aan straffeloosheid in Syrië”.

Al Qaeda, Bin Laden en de Mossad

Dat de pers kan fantaseren is geweten. Waarbij de waarheid netjes verborgen wordt onder allerlei mooie verhalen die haaks staan op de realiteit. Bewijs het gesprek met CNN-journalist Peter Bergen in Humo van 7 september dat er een mooi voorbeeld van is.

Nochtans zijn sommige cruciale elementen in dit verhaal over Bin Laden en al Qaeda zo te vinden. Zo is er de geschiedenis over de Marokkaanse Belg Abdelkader Belliraj uit Evergem. Deze werd op 15 januari 2008 in de Marokkaanse stad Marrakesh gearresteerd op verdenking van het plannen van terreuraanslagen en het opzetten van een salafistische terreurgroep. Waarbij hij de wapenleverancier was. Hij werd later tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld en zit nog steeds in en cel.

Al dra bleek dat die ook een informant was voor onze staatsveiligheid waarop het Comité I, dat die dienst moet controleren, onder leiding van toenmalige Senaatsvoorzitter Anne-Marie Lizin op onderzoek trok. Hij bleek inderdaad een informant te zijn van die dienst.

Crucialer echter was de ontdekking dat hij in de augustus 2001, dus kort voor die aanslagen in de VS, in Afghanistan private gesprekken had met zowel Bin Laden als met Ayman al Zawahiri, de zogenaamde huisideoloog van de groep en de nummer twee toen.

Anne-Marie Lizin - 1

Onder leiding van toenmalig Senaatsvoorzitster Anne-Marie Lizin (PS) werd door het Comité I de link tussen de Mossad en Al Qaeda blootgelegd. Nadien werd ze officieel wegens gesjoemel uit de partij en de politiek gezet. Magistraat Walter De Smedt, die lid was van het zelfde Comité I, poogde men eveneens te pakken maar dat mislukte. Journalist George Timmerman verdween na zijn artikels over de zaak bij De Morgen.

Dat staat online letterlijk te lezen in het officieel rapport van dat Comité I. Daarin is echter sprake dat Abdelkader Belliraj werkte voor een andere grote buitenlandse spionagedienst. Uit mijn gesprekken met vier mensen die het beroepshalve kunnen weten, waaronder Mevrouw Lizin, bleek dat de Israëlische geheime dienst Mossad te zijn. Een agent van de Mossad voerde dus vlak voor die aanslagen op het WTC gesprekken met Bin Laden en Zawahiri.

Over de zaak Belliraj verscheen hierover bij Houtekiet een boek van George Timmerman die voordien bij De Morgen werkte. Ho ja, uit een gesprek met een Pakistaanse diplomaat blijkt dat de Pakistaanse regering twijfelt aan de dood van Bin Laden.

Verder is het voor wie sinds 2011 de oorlog in Syrië volgt geweten dat de VS en andere westerse landen waaronder het Verenigd Koninkrijk en Nederland ginds al Qaeda en ermee verwante groepen steunden, zelfs met wapens en training. Wie google intikt krijgt zo een enorme bibliotheek met verhalen en bewijzen hierover. Alleen poogt men dat zoveel mogelijk te verzwijgen.

Het echte verhaal over al Qaeda, Afghanistan en die aanslagen op het WTC moet nog geschreven worden. Maar dat zit netjes verborgen.

Willy Van Damme

Lezersbrief aan Humo

Naschrift:

Volgens de Pakistaanse diplomaat en politicus Niaz Naik had de VS al plannen om Afghanistan aan te vallen voor er sprake was van de terreuraanslag op de WTC-torens in New York. Niaz Naik was van 1982 tot 1986 Pakistaans minister van Buitenlandse Zaken, onder dictator Zia ul Haq dus.

Volgens zijn door de BBC opgetekend verhaal had hij dit tijdens een conferentie in Berlijn in juli 2001 over Afghanistan vernomen van een Amerikaanse diplomaat. Pakistan verwittigde hierover nadien Afghanistan. Na 1986 was hij nog Hoog Commissaris (ambassadeur) voor Pakistan in Indië. Diplomatiek de sleutelpositie voor Pakistan.

Hij werd op 8 augustus 2009 thuis vermoord nadat men hem eerst folterde. Van de daders geen spoor. BBC News | SOUTH ASIA | US ‘planned attack on Taleban’ en Former Pakistan foreign secretary Niaz Naik murdered – Times of India (indiatimes.com)

Europa zoekend naar een nieuw Dien Bien Phu

De nederlaag in Afghanistan die al jaren onafwendbaar was heeft een grote schok veroorzaakt binnen de westerse alliantie. Wat ogenschijnlijk een onverslaanbare krijgsmacht was onder leiding van de VS werd op de knieën gedwongen door een stel boeren die amper bewapend waren en voor zover geweten ook geen grote buitenlandse steun hadden.

Zinloze vernielzucht

Bovendien liet de VS niet alleen zijn lokale poppetjes vallen zoals president Ashraf Ghani maar, helemaal erg in de ogen van de vazallen, ook de Europese zogenaamde bondgenoten als het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Frankrijk. Een ferme slag in het gezicht van die landen die tienduizenden soldaten in de vuurlinie stuurden wat voor honderden ook de dood betekende, een gebroken gezin nalatend.

Politici zijn al voor veel minder smeerlapperij moeten aftreden. Soms zelfs voor pietluttigheden gewoon omdat zij in de weg liepen van andere meer ambitieuze ‘collega’s’. Hier blijven een Boris Johnson, Angela Merkel, Emanuel Macron en Mark Rutte gewoon zitten alsof er amper iets gebeurde en alsof zij geen verantwoordelijkheid dragen voor dit debacle en deze massale slachtpartij.

Pansjir- Taliban bij het paleis van de gouverneur - 6 september 2021

De taliban vandaag 6 september voor het paleis van de gouverneur van de Panjshirvallei. De mogelijks laatste verzetsaard hier geleid door krijgsheer Sjah Ahmad Massoud. Deze kreeg recent veel publiciteit op de BBC maar ook dat raakte nergens.

De rol van het Westen, incluis dus Europa, is hier uitgespeeld maar men lijkt het zelfs niet eens goed te beseffen. Men spreekt zelfs nog met dreigende taal. Ook Turkije dat hoopte de luchthaven van Kaboel te blijven controleren ving bot.

Neen, de vernieling van dit land door middel van een 43 jaar door de NAVO gevoerde oorlog wordt door hen en de aan het gezag verslaafde media verkocht als een strijd voor de mensenrechten. Hier dan vooral de vrouwenrechten.

Waarna men die vrouwen desnoods ongenadig neerknalde. Collateral damage heet dat dan in westerse militaire jargon. Het is als de verkoop van kots als ware het een menu van een driesterrenrestaurant.

En wie dacht dat het Westen na die 101 nederlagen van Dien Bien Phu in Vietnam tot Suez, Algiers en nu Afghanistan zou inzien dat hun vernielzucht en veroveringsdrang niet alleen maar dood en vernieling veroorzaakt maar ook contraproductief werkt met de ene militaire vernedering volgend op de andere. Wat een schouwspel en vooral wat een stel gewetenloze idioten bij elkaar.

De Queen Elisabeth 

Neem nu de Britse regering. Nadat ze zichzelf grandioos in de voeten schoot met haar Brexit stelde ze een nieuwe visie op voor haar buitenlands beleid. Men sprak van ‘Globaal Brittannië’. Een grap. Na de vernedering met de aanval in 1956 op het Egyptische Suezkanaal plooide Londen zich militair geheel terug  uit het oosten.

Ze behield op Hong Kong na alleen haar Europese uitvalsbasissen zoals Gibraltar en Famagusta op Cyprus. En nu het economisch en militair tot een derdegraads macht is herschapen wil ze 65 jaar na Suez met ‘Globaal Brittannië’ terug een rol op wereldschaal spelen.

Het optreden wereldwijd met allerlei mede door haar gefinancierde mislukte staatsgrepen van Wit-Rusland over Zimbabwe tot Syrië toont die heerszucht. Misschien nog de beste grap is die met het gloednieuwe vliegdekschip Queen Elisabeth dat nu opstoomt richting China. Want China is het nieuwe ‘agressieve’ gevaar. En dus is de Britse oorlogsvloot daar nodig.

Maar het schip dient begeleid te worden door een Nederlands fregat en aan boord honderden Amerikaanse mariniers en Amerikaanse F35 vliegtuigen. Want, stelde The Financial Times recent, Londen heeft er geen vliegtuigen voor en zal er nooit voor hebben. Globaal Brittannië? Misschien wel in de Ierse Zee.

HMS Queen Elizabeth

Het Britse vliegdekschip Queen Elisabeth. Merk de helikopters op die men bij gebrek aan vliegtuigen op het dek plaatste. De bouw ervan was het geesteskind van Gordon Brown (Labour), de vorige premier wiens kiesdistrict in de buurt ligt van die scheepsbouwbedrijven. Goed voor wat extra stemmen maar vergeet de staatskas. Helikopters hebben de Britten nog.

Hetzelfde verhaal ook in de EU waar Mark Rutte, Amerikaanse vazal par excellence, vorige week op de koffie ging bij de Franse president Emmanuel Macron en daar maakte Rutte, soepel als hij is, een draai los van Washington stellende dat men een eigen sterke militaire interventiemacht nodig had los van Washington.

Overal ter wereld interveniëren

En die moest niet alleen onze grenzen bewaken maar ook elders in de wereld kunnen optreden. Wat in wezen een bijna oorlogsverklaring is aan de rest van de wereld want de Europese Unie heeft haar “waarden” en die wil de EU verdedigen en wee diegene die ze niet respecteert.

Deze waarden zijn immers universeel en dus wet. De basis van de internationale wetgeving over de niet-inmenging in de zaken van andere staten vergeet men dan maar gemakkelijk. En desnoods stuurt men dus dit ‘machtige’ interventiekorps om de zaken op orde te stellen! Bestel nu al de lijkzakken.

Maar geen zorg, Jens Stoltenberg, de Noorse secretaris-generaal van de NAVO, de man die Barack Obama de Nobelprijs voor de Vrede bezorgde en waakhond van Washington zag dit niet zitten en opperde publiek dat men trouw aan de NAVO en dus de VS moet zijn.

Theresa May en Donald Trump - The Special Relationship

De cartoonist van The Financial Times tekent hier wat die speciale relatie van Washington en Londen in de praktijk betekent. Hier onder Donald Trump en de vorige Britse premier Theresa May. Zielig Londen.

Uiteraard kan men de miljarden euro die men aan die snelle interventiemacht uitgeeft niet elders besteden zoals aan onderwijs, gezondheidszorg, infrastructuur, het sociaal welzijn of de economie. En die vormen de echte sterkte van een land, niet het aantal kanonnen en gevechtsvliegtuigen dat men bezit.

En dan zou je verwachten dat de grote specialisten van de mensenrechten zoals Broederlijk Delen of de media die complete waanzin een halt toe roepen. Maar voor dat soort organisaties en pers is het voeren van oorlogen voor de ‘mensenrechten’ geen enkel probleem. Zij steunen het zelfs. 

Als een heroïneverslaafde hangt het Westen vast aan haar imperialistisch beleid zelfs al draait het steevast uit op een forse nederlaag, een gigantische slachtpartij en een massale destructie. Zie Syrië. Deze zogenaamde waarden zal en moet men verdedigen zelfs zoals met dat Brits vliegdekschip dat is uitgedraaid op een farce.

Willy Van Damme

Joe Biden is een einzelgänger

Alsof het nog duidelijker moest worden gemaakt maar de Amerikaanse president Joe Biden kondigde gisteren op een persconferentie aan dat de VS op de internationale luchthaven van Kaboel zullen blijven tot de laatste Amerikaan is vertrokken. Tot de laatste Amerikaan!

De rest is van geen waarde

Met andere woorden, de rest van dat bonte paniekerige gezelschap dat daar vastzit en wacht op een vlucht naar elders is er aan voor de moeite. Zij mogen blijven, een onzekere toekomst tegemoet. Het toont nogmaals de ware aard van de VS en haar buitenlands beleid. Amerika alleen telt, de rest is van geen waarde.

Deze verklaring is wat de aard betreft natuurlijk niet nieuw maar een constante in het buitenlands beleid van de VS zelfs sinds haar stichting. Wat ook logisch is want een land is geen caritatieve instelling. In het beste geval kregen de zogenaamde bondgenoten (vazallen) in het verleden wat kruimels om hen toch ietwat tevreden en aan boord te houden.

Joe Biden - 3

Joe Biden steekt zijn bondgenoten zonder een seconde te aarzelen een dolk in de rug en geeft sommigen van hen zelfs nog de schuld voor dit enorm debacle.

Wie dacht dat de VS wat toegeeflijker gingen zijn nu zij qua economie een dwerg aan het worden zijn tegenover China was dus verkeerd. Toen Biden aan de macht kwam stopte hij met de pesterijen tegen het Europese Airbus om zo het Amerikaanse Boeing een bijna wereldmonopolie te geven. 

Ook beëindigde hij de bedreigingen en financiële sancties tegen Duitsland en West-Europa omwille van de Russische gaspijpleiding Nordstream 2. Dit met als achterliggend idee de EU gemakkelijker mee te krijgen voor een oorlog, koud of warm, tegen China.

Stank voor dank

Wat nu gebeurt in Afghanistan toont echter de ware aard van Washington. Het masker van Biden is afgetrokken. Door hemzelf. De VS kijkt alleen naar zichzelf en spuwt op haar bondgenoten. Dat is de harde realiteit die men in Europa wel kent maar verzwijgt.

Voor landen als het Verenigd Koninkrijk, Nederland en Denemarken die als de beste slaafs de bevelen van de VS steeds opvolgden is dit een zoveelste ontnuchtering, belediging of vernedering. Het zorgde voor verhitte discussies, ruzies, in het Britse parlement. Stank voor dank heet dat. En wat moet de nu Afghaanse ex-president Ashraf Ghani dan zeggen en de Afghanen?

Zonder de Afghaanse regering en het leger te kennen arrangeerde eerst Donald Trump en daarna Joe Biden in private gesprekken met de Yaliban de terugtrekking van het Amerikaanse leger en in wezen ook die van de vazallen binnen de NAVO.

Dat zijn immers gewoon onderaannemers die voor die gruwelijke zottigheden ook nog mochten afdokken. Ze moesten gewoon slikken wat de VS hier deed en voor de rest zwijgen.

bagram-1-970x350

De luchtmachtbasis Bagram nadat de VS stiekem op 5 juli was vertrokken. Tot opperste verbazing van het Afghaanse leger want dit was het zenuwcentrum van de Amerikaanse militairen in het land.

Typerend is wat gebeurde op de grote militaire basis van Bagram in het land. Toen de Afghaanse commandant generaal Asadullah Kohistani ‘s morgens op 6 juli wakker werd constateerde hij tot zijn opperste verbazing dat de Amerikanen zonder iets te zeggen tegen de Afghaanse ‘broeders’ waren vertrokken. Ze hadden zelfs de elektriciteit afgesloten.

Hoe kan men dan verwachten dat het Afghaanse leger na die dolk in de rug nog gaat vechten tegen de taliban die toch ook Afghanen zijn? De beledigingen aan het adres van de Afghaanse regering en leger van Joe Biden typeren.

Niet zijn beleid en dat van zijn voorgangers was de schuld maar dat van de Afghanen. Nochtans is dat wat gebeurde op Bagram iets wat onder zijn bewind plaats had. Hetzelfde voor de wijze van onderhandelen met de taliban. En zijn verklaring nu over die bezig zijnde evacuatie op de luchthaven is door hem gedaan.

Praten met de taliban

Mogelijks komt hij daar nog op terug want de schande en de schade aan de relatie van de VS met haar vazallen dreigt immers groot te worden. En misschien is er daar in Washington wel een adviseur met ethiek en gezond verstand om hem dat duidelijk te maken. Het wordt wel zoeken natuurlijk.

Maar als men in België en Nederland en met uitbreiding de EU wat intelligentie heeft dan gaat men nu praten met de nieuwe leiders daar. Toen in 1973 de Chileense generaal Augusto Pinochet met steun van Henry Kissinger een bloedige staatsgreep pleegde was er de roep om die nieuwe regering niet te erkennen.

Het argument van toenmalig premier Leo Tindemans (CD&V/CVP) was dat België geen regeringen erkent maar alleen landen. Wat toen met als voorbeelden Noord-Korea en Noord-Vietnam niet echt klopte maar het is een logisch argument.

Taliban in vergadering

De taliban in vergadering. Men zal bij de EU met hen wel aan tafel moeten zitten. Maar wie gaat dit vergaderlokaal nadien opkuisen? Een moellah? Of mogen die volgens hun sharia hun handen niet vuil maken?

Nu controleren de taliban het land en dient België, Nederland en de rest van de EU deze nieuwe leiders en het land te erkennen als de wettige regering zelfs al kwam die met geweld tot stand. Maar zo zijn er in het recente verleden tientallen voorbeelden. Zie Oekraïne.

Rusland en China houden hun ambassades er gewoon open en hadden al gesprekken met de nieuwe leiders. Zoals trouwens ook de VS. En de EU? Niets want die zijn als het ware gehypnotiseerd door de VS en hebben niet eens een eigen beleid tegenover de taliban.

Hun visie op de maatschappij is mij vreemd en totaal onaanvaardbaar. Maar als men volgend jaar in Qatar kan gaan voetballen of massaal ontwikkelingshulp geeft aan het Rwanda van Paul Kagame dan mag men ook op de thee gaan bij de moellahs van Afghanistan.

Willy Van Damme

Stopt Afghaanse opiumproductie?

Tijdens een interview met de private Afghaanse televisiezender Tolo TV stelde een woordvoerder van de Taliban gisteren dat men de productie van opium en van heroïne ging verbieden. Het interview zelf was ook al merkwaardig daar het gesprek verliep met een maar licht gesluierde vrouw. Een fenomeen dat onder het eerste bewind van de Taliban gewoon ondenkbaar was.

Een westers product

Toen de VS na haar nederlaag in 1975 het vroegere Franse Indochina moest verlaten doekte de Laotiaanse regering ook de drugsproductie in het land geheel op. Voor de CIA, die de zaak beheerde, een zware financiële aderlating. De vraag is dan ook of dit fenomeen zich ook in Afghanistan gaat herhalen.

In de Westerse media en bij overheden werd steeds gesteld dat de opium- en heroïneproductie een zaak van de Taliban was en met hen niets te maken had. Een grove leugen natuurlijk. Uit de statistieken blijkt immers dat de opium- en heroïneproductie vanaf 2002 en de Amerikaanse bezetting snel de hoogte in ging. En toen was de Taliban in het land grotendeels verdwenen.

Talibanwoordvoerder in gesprek met journaliste op TV-zender Tolo - 16-08-2021

Mawlaw Abdulhaq Hemad, een woordvoerder voor de Taliban, maandag 16 augustus in gesprek met Behesta Arghand, journaliste bij de private Afghaanse televisiezender Tolo. Was het gewoon theater om de naïevelingen te misleiden of is het realiteit? De toekomst zal het duidelijk maken. Er lijkt wel een groot verschil te zijn tussen de Taliban voor 2001 en die nu.

Maar stellen dat die Amerikaanse ‘war on drugs’ al even nep is als de ‘war on terror’ is iets wat The New York Times, The Guardian en De Standaard of NRC natuurlijk onmogelijk kunnen schrijven. De persvrijheid nietwaar.

In wezen is de zaak van opium en heroïne een product van het Westers en vooral Britse, Amerikaanse en ook Franse imperialisme in Azië. In 1773 verkreeg de Britse East India Company in Indië het monopolie op deze handel waarna het daarmee dan China vergiftigde. Een zeer winstgevende zaak.

Zo voerde deze in 1850 al 3200 ton opium uit naar China. Het zorgde voor twee oorlogen gekend als de Opiumoorlogen en de bezetting van onder meer Hongkong en een aantal andere Chinese havensteden waaronder Shanghai. Men ruïneerde ermee China.

Wat als de heroïneproductie stil valt

De vraag die men bij de tweede oorlog om Afghanistan moet stellen is of de inval van de VS in oktober 2001 te maken had met Bin laden of dat die gewoon het excuus was om het land binnen te vallen.

De toenmalige Afghaanse regering wou hem uitleveren mits de VS met het bewijs kwam van de betrokkenheid van Bin Laden. Een logische eis. Maar amper 36 dagen na de aanval op het WTC in New York viel men Afghanistan reeds aan. De aanvalsplannen lagen dus al klaar.

Bovendien had men als represaille voor die aanval op het WTC met veel meer reden Saoedi Arabië kunnen aanvallen. Maar de bij de aanslagen betrokken Saoedi’s werden met steun van de Amerikaanse regering snel naar huis gestuurd. Vreesde men als die steun zou uitlekken voor de wraakacties van woedende Amerikaanse burgers tegen de Saoedi’s?

Amerikaanse mariniers in de provincie Helmand in 2011

Een beeld uit 2011, tien jaar na de Amerikaanse bezetting van het land, met Amerikaanse mariniers op inspectie in de provincie Helmand, het centrum voor de drugsproductie. Een bezoek in het kader van de strijd tegen de drugs en de kinderarbeid? Volgens statistieken van de VN werden er in 2020 op 2.240 miljoen m² papaverplanten verbouwd, tegen 1.630 miljoen m² in 2019.

Trouwens er is in de VS veel herrie rond de komende herdenking van deze aanval op het WTC. Veel van de nabestaanden weigeren immers de aanwezigheid op die plechtigheden van Joe Biden zolang men niet alle bestaande politiegegevens over de Saoedische betrokkenheid openbaar maakt.

Wat niet zal zal gebeuren want dan dreigt ook de Amerikaanse politiek in heel nauwe schoentjes te komen zitten. De sjeiks in Riyad zijn nu eenmaal al decennia trouwe bondgenoten van Washington en zeker de CIA.

En dan is er nog Abdelkader Belliraj, de Belgische-Marokkaanse agent van de Israëlische spionagedienst Mossad en klikspaan voor onze Staatsveiligheid die enkele weken voor 9/11 in Afghanistan een privaat gesprek had met Bin Laden.

Als de Taliban zich aan hun beloften houden dan dreigen er in Europa grote gezondheidsproblemen te ontstaan. Het afkicken van een heroïneverslaving is nu eenmaal geen gemakkelijke zaak en dient medisch goed opgevolgd te worden om niet teveel doden te maken. Ook zal de prijs van heroïne omhoog vliegen wat dan zal leiden tot meer overvallen en diefstallen.

Onze overheid, politie en gezondheidsdiensten kunnen zich al maar beter beginnen voor te bereiden voor het geval de Taliban zich aan haar beloften gaat houden. Of hoe de geldhonger van de East India Company in 1773 nu ook nog voor grote gevolgen zorgt. Wie in het Westen spreekt daar weer over mensenrechten?

Willy Van Damme


Het déjà-vu van Afghanistan

Het licht in Afghanistan gaat voor de VS en haar vazalstaten heel veel sneller uit dan men in Washington of bij de NAVO in Brussel dacht. Het toont de torenhoge illusies die men daar maakte en dus hun onbekwaamheid. Wanneer juist de hoofdstad Kaboel in handen van de Taliban zal vallen is op dit ogenblik zo te zien een kwestie van vermoedelijk uren. Waarschijnlijk is het zelfs al een feit.

Zeker nu de president het hazenpad nam. Van enige weerstand bij het regeringsleger is er zo te zien weinig of geen sprake. Het was als sneeuw smeltend voor de zomerse zon.

Irak als voorbeeld

En dit roept herinneringen op aan wat er gebeurde in mei en juni 2014 in Irak. Op voorstel van de VS (1) viel de Islamitische Staat in Irak en Syrië (ISIS, ook gekend als IS, Al Qaeda in Irak en Daesh) toen Irak aan en alhoewel numeriek en qua bewapening niet sterk viel de ene Iraakse stad na de andere in hun handen.

Alhoewel onze media spraken van de goed bewapende en goed getrainde peshmerga (de Koerdische militie van de clan Barzani in Erbil) deed die ook niet veel meer dan vluchten. Op zeker ogenblik naderde ISIS zelfs de hoofdstad Bagdad. Met de VS die weken lang gewoon toekeek.

Ashraf Ghani

De gewezen Afghaanse president Ashraf Ghani nam vandaag de benen richting Tadzjikistan en niet naar Dubai of het Westen. Geen toeval. Achter zijn rug ging de VS immers onderhandelen met de Taliban over de toekomst van zijn land. Alhoewel hij ook de Amerikaanse nationaliteit heeft en een Pashtun is en dus geen Tadzjiek koos hij voor een land in de invloedsfeer van Moskou. Een aanwijzing dat de man liever bij de Russen wil zitten dan in de VS die hem zonder aarzelen een dolk in de rug staken.

Enkele maanden voordien had de toenmalige president Barack Obama immers de Amerikaanse troepen uit het land teruggetrokken en was de kust dus veilig voor de salafistische terreurgroep ISIS om Irak aan te vallen.

Van een Iraakse luchtmacht was geen sprake. De aankoop van F16’s was wel al jaren geregeld maar de opleiding van de Iraakse piloten in de VS bleef merkwaardig lang haperen. Het officierenkorps van het Iraakse leger gaf er bij de inval ook gewoon de brui aan.

Bagdad en het land werden dan gered door twee elementen: Een succesvolle oproep van Ali al Sistani, de opperste religieuze sjiitische leider van Irak, en de hulp van Iran en Rusland die snel piloten en vliegtuigen stuurden. Het sinds de Amerikaanse invasie in 2003 door de VS en haar vazallen binnen de NAVO  ‘opgeleide’ Iraakse leger was gewoon waardeloos.

Welke opleiding?

Er stonden immers nog steeds Iraakse vliegtuigen in Iran die daar in 2003 door de Iraakse luchtmacht in veiligheid waren gebracht toen de VS het land binnenvielen. En die kwamen nu handig van pas. Het is deze oproep en de steun van Rusland en Iran die het land redde van totale vernieling.

190520-A-AB123-0039

Een Amerikaanse eenheid in 2019 in Afghanistan die moest instaan voor de opleiding van het lokale leger.

Een van de reden van de Amerikaanse invasie was om het land in stukken te hakken in een Koerdisch, soenitisch en sjiitisch stuk. Een droom – in wezen een nachtmerrie – die ook door huidige president Joe Biden werd aangeprezen. Het voorstel zou het fiere Irak impotent maken.

Pas toen ISIS naast Bagdad ook oprukte naar de Koerdische stad Erbil kwam de VS in actie want de door o.m. Israël gesteunde clan van Barzani aanvallen was nu ook niet de bedoeling van sommigen in Washington.

De vraag over de opleiding van het Iraakse leger door de VS en ook België en Nederland werd toen nooit in de pers gesteld. Wat is daar toen exact gebeurd, wie profiteerde van die zogenaamde training en was dit debacle vooraf gepland? Het zijn vragen die nog steeds wachten op een antwoord.

Hetzelfde nu met Afghanistan waar men na 20 jaar een leger samenstelde dat alleen op papier iets voorstelt. Een serieus antwoord zal men uiteraard noch van de NAVO noch van Washington moeten verwachten. Desnoods zullen ze wel afkomen met wat prietpraat welke dan door onze media zal worden geslikt.

De Afghaanse vrouwen

Met Vietnam duurde het nog meer dan twee jaar voor het kaartenhuiisje dat de regering met figuren als Ngo Dinh Diem en Nguyen Cao Ky voorstelde in Vietnam of, nog veel erger, dat van Lon Nol in Cambodja. Ook hier was er zoals in Afghanistan nu sprake van een papieren leger vol met niet-bestaande soldaten waarvoor die lokale krijgsheren van Washington dan geld kregen.

Begin 2003 tekenden de Vietcong en Noord-Vietnam met de VS een vredesakkoord en trok de VS zich geheel terug. Pas eind april 1975 maakte Noord-Vietnam een einde aan deze collaboratieregering. In Cambodja was het dramatisch en viel met de Rode Khmer van een waanzinnige Pol Pot en zijn vrienden over het land de duisternis. Kissinger had er zelfs geen interesse voor. (2)

Hier in Afghanistan is de hoofdstad nu de facto al gevallen noch voor de VS en de andere vazallen van de NAVO zich officieel zou terugtrekken. De luchtbrug van de Amerikaanse en Britse ambassades naar hun thuisland diende al veel vroeger dan voorzien gestart te worden.

Duitsland ging er de komende dagen mee beginnen! Waarbij de vraag: Wat nu? Met ambassadepersoneel dat druk bezig is alles te vernietigen wat voor de Taliban nuttig kan zijn. De vernedering is nog veel groter dan met Vietnam. Waar is superpower nummer 1?

image

Het succes van de bezetting van Afghanistan door de VS en landen als België en Nederland blijkt zeker uit deze statistiek van het VN-Bureau voor Drugs en Misdaad (UNODC) over de productie van heroïne in Afghanistan. Op 7 oktober 2001 viel de VS Afghanistan aan. Op zeker ogenblik puilden de warenhuizen in Afghanistan uit van de heroïne en storten de kleinhandelsprijzen in elkaar. Afghanistan heeft een bijna monopolie op de productie van heroïne die volgens UNODC ook voor meer dan 90% bestemd is voor de Europese markt.

En intussen is het in onze kranten volop krokodillentranen plegen over het lot van de Afghaanse vrouwen. Het toppunt van hypocrisie. Toen de Mujahedeen, de voorloper van de Taliban, eind 1978 in afspraak met de VS hun oorlog begonnen tegen de regering in Kaboel was het in onze media volop gejuich want dit waren ‘onze’ vrijheidsstrijders.

Over het lot toen van de Afghaanse vrouwen geen woord. Men zweeg. Zoals men ook nu nog steeds zwijgt over de ontelbare doden makende Afghaanse drugshandel. En intussen zullen de klassieke experten genre Bette Dam, Brookings en de International Crisis Group het ons komen vertellen wat er fout ging. Hun onzin om mee te beginnen.

Anthony Blinken, minister voor Buitenlandse Zaken van Joe Biden, ontkende dat dit een herhaling is van de gebeurtenissen van 1975 in Saigon (Ho Chi Minh stad). “Dit is zeker niet zoals Saigon,” stelde hij tegen de Amerikaanse nieuwszender ABC vandaag. Inderdaad, het is nog 1000 maal erger.

Willy Van Damme

1) De bewijzen kwamen aan het licht tijdens de presidentsverkiezingen van 2016 tussen Donald Trump en Hillary Clinton. In het kader van de ‘Freedom of information’ wet kreeg de aanhang van Trump een voor de VS en Clinton vernietigend document in handen daterend van de vroege zomer 2012.

De opstand in Syrië was toen pas een goed jaar bezig en het document dateert van kort voor de mislukte bestorming van de twee Syrische grootsteden Aleppo en Damascus. Hierin is al sprake van ISIS en het idee om Irak aan te vallen en zowel in Irak als in Syrië een islamitische staat op te richten.

Volgens dat document een voor de VS en haar bondgenoten goede te steunen zaak. Wat in de lente van 2014 dan ook gebeurde. Nadien kwamen ook wapenleveringen van de VS aan ISIS aan het licht o.m. van Servische mortiergranaten.

2) De vorige koning Norodom Sihanouk smeekte vanuit zijn ballingsoord bij Henry Kissinger om een machtsovername door de Rode Khmer te verhinderen.

Nepnieuws van De Morgen

Toch merkwaardig hoe De Morgen zich in alle mogelijke bochten werkt om de Verenigde Staten naar de mond te praten. Rusland plooit niet voor de Amerikaanse dictaten en dus moet dat land beklad worden, terecht of niet. Een mooi voorbeeld daarvan is vandaag het artikel in de krant van Charles Gadeyne over de bosbranden in Siberië.

‘Gebied van 161.000 vierkante kilometer (ruim vijf keer België) staat in brand, maar regime reageert niet.’ En met als hoofdtitel ‘Moskou kijkt weg van Siberisch natuurdrama.’

Moscow_Kremlin

Als het over o.m. Rusland gaat kent De Morgen geen grenzen en is alles toegelaten, tot het meest onzinnige. Over de duizend-en-een parlementaire discussies en de standpunten van de toch wel grote politieke oppositie in dat parlement geen woord.

De enige opposant voor de krant is Alexei Navalny, een door de VS en de Britten gefinancierde crimineel die men na een klacht van de Franse multinational Yves Rocher in Rusland veroordeelde. Ooit had Nazi-Duitsland met het VNV en Rex in België ook een oppositie. De geschiedenis herhaalt zich.

Uiteraard is Rusland voor deze krant een regime want het behoort tot de vijanden van Washington juist zoals China, Iran, Venezuela, Cuba, enzovoort een regime zijn met aan het hoofd dan een dictator. Ja, de term regime is natuurlijk heel pejoratief en dat klinkt slechter dan woorden zoals overheid of regering.

Maar wie dan het artikel zelf leest ziet het volgende staan: “Momenteel bestrijdt de Russische brandweer met boeren en militaire hulp zo’n 161.000 vierkante kilometer aan bosbranden” en wat verder op het einde: “Dan nog vraagt minister van Ecologie Aleksandr Koslov meer dan een verdubbeling van zijn budget …… om de brandhaarden tegen te gaan.” Hoe… “het regime reageert niet”?

Uiteraard weet elke redactie dat heel veel lezers alleen de titels lezen of en zich baseren op die titel om de inhoud in te schatten. Dit is dan ook een heel bewuste poging van de krant om leugens, nepnieuws, te verspreiden in het kader van de door Washington gevoerde koude oorlog.

Rusland is geen aards paradijs maar een correcte berichtgeving is blijkbaar een onmogelijke zaak voor De Morgen. Toch als het over de vijanden van Washington gaat.

Willy Van Damme

Zeg maar quatsch tegen de Quad

Een tijd geleden maakten de Britse en Amerikaanse media veel heisa betreffende een bijeenkomst van een serie landen die men dan maar de Quad noemde, het waren Indië, Australië, Japan en de Verenigde Staten. Het moest een expliciet tegen China gerichte alliantie worden die China eindelijk onder de knoet kon houden. In tegenstelling tot Trump is president Joe Biden immers naarstig op zoek naar bondgenoten voor zijn oorlog tegen China.

Joe Biden - 1

Terwijl president Donald Trump niet echt op zoek ging naar bondgenoten voor een oorlog tegen China gaat zijn opvolger Joe Biden wel intensiever op zoek naar partners voor die oorlog. Zonder echter veel resultaat. Ondanks de enorme druk van Washington nemen praktische alle vazalstaten als Nederland en Zuid-Korea een zeer aarzelende toon aan.

China is economisch nu eenmaal te machtig en bovendien beseft iedereen dat de VS haar oppermacht verloren heeft. De meeste van die vazallen hebben trouwens vanuit het verleden meer dan een stevig eitje met de VS te pellen.

Illusionaire wereld en Quad

Martin Wolf, hoofdeconoom van The Financial Times, had er zelfs een groot opiniestuk voor over waarin hij via de statistieken over de koopkrachtpariteit van het IMF toonde hou machtig dit bondgenootschap wel was. Zelfs met Rusland erbij was China een dwerg opperde hij en dus moesten de leiders in Beijing hun mond houden. De VS heerste als steeds over de wereld.

Een klassiek voorbeeld van Britse arrogantie en vooral ook van wishful thinking. Toen deze topvergadering van de Quad dan achter de rug was baarde die een piepklein muisje dat al bij de geboorte dood was.

Men ging de andere landen in de wereld vanuit Indië als het ware overspoelen met goedkope vaccins. Waarna Indië kort nadien zijn grootste aanval ooit met covid kreeg. Wat men nu de Deltavariant noemt. Over China in de slotverklaring echter geen woord.

En zelfs al is Indië ‘s werelds grootste producent van vaccins toch bleef het nadien hier stil. In The Financial Times verschenen er hierover nadien geen ‘succesverhalen’ meer. Martin Wolf & co zwegen. Ook alle met hun wensen in tegenstrijd zijnde feiten worden door hen doodgezwegen. Fantasierijke verhalen zijn er om te worden onderhouden.

Maar dat de verhalen rond een machtige Quad die China knock-out ging slaan alleen gebaseerd waren op sfeerschepperij en het bouwen van een illusoire wereld had elke goede geostrateeg zo kunnen voorspellen.

De Quad, een in wezen informele groep van landen zonder enige structuur, is slechts een van de vele organisaties die de voorbije decennia in het Verre-Oosten zijn opgericht. Hoeveel belang je er moet aan hechten is dan ook de vraag.

Indië

Zo koopt Indië het Russische luchtafweersysteem S400 tot woede van de VS die, klassiek, hierover tegen haar ‘bondgenoot’ al sancties uit haar kast haalde. Alsof dat iets zou uithalen.

S-400

Het Russisch luchtafweersysteem S400 wordt geroemd om zijn kwaliteiten en wordt na Turkije ook door Indië aangeschaft. De S400 toont dat de Russische legerhervormingen succesvol zijn. En de Syrische oorlog gaf Rusland de gelegenheid om haar nieuw wapentuig in de praktijk ook te testen. Ideaal. En voor zover men kan zien waren die tests succesvol.

Ook ging een Indisch oorlogschip de voorbije maand op bezoek bij de jaarlijkse Russische vlootdagen in de havenstad Sint-Petersburg. Naast dan o.m. een Iraans oorlogschip die beiden dus vele duizenden kilometers ver vaarden om Rusland hun vriendschap te tonen. Wat qua symboliek kan tellen.

Maar dat is logisch. Sinds haar ontstaan heeft Indië steeds een politiek van niet-gebondenheid gevoerd en wil het daarom met iedereen zoveel mogelijk bevriend blijven. Zelfs met China. Reden waarom de VS mislukte toen het New Delhi voor haar anti-Chinese kar wou spannen. Een beetje kennis van het land had dat iemand als Martin Wolf zo geleerd. Maar waanideeën verspreiden was het plan.

Maar dat lees je dus niet in onze klassieke media die niet verder kijken dan het verder verspreiden van propaganda en illusies. Wie wil weten hoe het er juist in bijvoorbeeld Hongkong aan toe gaat heeft aan kranten als de NRC en De Standaard of The Financial Times helemaal niets. Het is nepnieuws dat zij brengen.

De Hongkongse minister van Justitie Teresa Cheng werd op 15 november 2019 in hartje Londen tijdens een privaat bezoek gemolesteerd door een groep gemaskerden en diende met een gebroken arm gehospitaliseerd.

Met de Londense politie die ondanks de officiële klacht en de beloften aan de lokale media weigerde naar die geweldpleging een onderzoek in te stellen. Las je er iets over in die kranten? Natuurlijk niet want het doorprikt het krantenverhaal over de goede betogers en de gemene Hongkongse regering.

Nooit geziene groei

Azië wordt geconfronteerd met een nooit gezien fenomeen en dat is de enorme snelle groei van de Chinese economie. Die stelde veertig jaar terug op wereldschaal niets voor maar is nu ‘s werelds grootste en goed voor meer dan 20% van ‘s werelds koopkrachtpariteit tegen de VS die nog maar goed is voor 15%.

Zo’n groei kan geopolitiek alleen maar voor grote gevolgen zorgen. Landen in de regio met ambities zoals Japan, Vietnam, Taiwan en Australië moeten zich of ze dat nu graag doen of niet hieraan aanpassen. China is tegenwoordig de grootste handelspartner van praktisch alle landen en de betrokken regeringen dienen dan ook hun buitenlands beleid hier op af te stemmen.

En uiteraard veroorzaakt dat grote wrijvingen. Het superioriteitsgevoel van de blanke westerse landen wordt hier zwaar op de proef gesteld. Dat men niet meer zoals al meer dan tweehonderd jaar de eerste is maar in het beste geval tweedes wringt en geeft een extra stimulans aan het racisme tegen Aziaten en vooral Chinezen.

Het is hierop dat de Britse en Amerikaanse propaganda inspeelt om de haatgevoelens tegen die nieuwe bijna uit het niets opgedoken Chinese concurrent te voeden tot het niveau dat Washington wil.

Staatsveiligheid

Neem deze week het zoveelste verhaal van onze Staatsveiligheid die waarschuwde dat die Chinese smartphones een gevaar inhouden voor spionage. En toen een paar jaar terug een Belgische handelsdelegatie uit China terugkwam wist diezelfde Staatsveiligheid de buitenwereld eveneens te verwittigen voor Chinese spionage via smartphones.

DSC_0847

De haven van Zeebrugge (foto) trok zoals alle andere Europese havens Chinese investeerders aan. Als het grootste exporterende land is het voor Beijing essentieel op zoveel mogelijk zeehavens vaste voet aan de grond te krijgen.

Zelfs de spoorwegen ontsnappen niet aan de interesse van de Chinese reus. China neemt na tweehonderd jaar van neergang en Europese bezetting haar plaats in de wereld terug in. En niemand zal hen stoppen.

Dat smartphones en computers het favoriete speelterrein vormen voor criminele bendes en veiligheidsdiensten is in wezen publieke kennis sinds de schokkende onthullingen van Edward Snowden over de activiteiten van de Amerikaanse NSA en het Britse GCHQ. Waar de Nederlandse AIVD trouwens aan meewerkte.

Apple geneert zich zelfs niet eens meer en stelde in het openbaar (!) dat ze de telefoons van al haar klanten continu ging scannen. Zoeken naar kinderporno beweert het bedrijf. Van excuses gesproken. Waarbij The Financial Times vandaag overal in politieke westerse kringen positieve reacties noteerde.

Recent nog was er het verhaal van het Israëlische privaat bedrijf NSO die blijkbaar toeliet dat haar technologie zelfs de telefoons van de Franse president afluisterde. En neen geen enkele westerse veiligheidsdienst waarschuwde hiervoor publiek, en dus ook onze Staatsveiligheid niet.

Die bespioneerde beleidsmakers zoals dus Emanuel Macron en Charles Michel, voorzitter van de Europese ministerraad, wisten zo te zien zelfs van niets. NSO bestaat vooral uit ex-medewerkers van de Israëlische spionagediensten en dus kan je zo al rieken dat ook de Israëlische overheid hier meekijkt en luistert. Zij moet ook de uitvoervergunningen geven.

Het toont dat onze Staatsveiligheid niet de veiligheid van ons land zit te bewaken maar gewoon in dienst van de VS in België aan politiek doet. Zowel de VS als China zijn belangrijke handelspartners van ons land en investeerden hier massaal. Pfizer in Puurs en Alibaba in Luik, Volvo/Geely in Gent en COSCO in Zeebrugge.

Dat China de almacht van de VS over de wereld vernietigde is een probleem voor de VS, niet voor ons land. Integendeel want monopolisten zijn een maatschappelijk kwaad. Maar al lang is de grote vraag of onze veiligheidsdiensten wel zorgen voor onze veiligheid of voor de VS werken.

Het recente schandaal in Denemarken toen men er het gevechtsvliegtuig F35 wou aankopen toont de harde realiteit. De Deense militaire veiligheid ging zelfs zo ver met het plezieren van de VS door de eigen bedrijven te bespioneren. Is dat geen landverraad?

Hetzelfde verhaal uit het verleden met het ondergronds sabotagenetwerk Gladio welke in Italië en Luxemburg en mogelijks ook in België betrokken was bij terreuraanslagen. Ons parlement eiste de namen van diegenen die hiervan lid waren maar de militaire veiligheid weigerde gewoon die te overhandigen.

De Britten en de Amerikanen kenden die namen wel maar ons parlement en regering mocht die niet eens kennen. Als dat geen bewijs is voor hun onbetrouwbaarheid en de machteloosheid van ons politiek personeel en de democratie?

FE - Hoofdkwartier

Het hoofdkwartier van de Deense militaire veiligheidsdienst FE. Deze schrok er niet voor terug om de eigen Deense bedrijven te bespioneren zodat de VS haar F35 aan de regering in Kopenhagen kon verkopen.

Denemarken was de eerste om die F35 te kopen zodat Nederland, nog zo’n trouwe vazal, dat makkelijker kon doen en men dan ook in België het licht op groen zette. Met als argument: de anderen hebben het al. De FE speelde dus een sleutelrol. De baas van die ‘veiligheidsdienst’ werd toen het uitlekte wel ontslagen.

Jamestown Foundation

En de pers? Ach, die doet wat men van hen vraagt en speelt dat spel gewoon mee. Neem Guy Van Vlierden die bij Het Laatste Nieuws o.m. de oorlog in Syrië volgt en freelance medewerker is van de Amerikaanse Jamestown Foundation (1). Een organisatie die in 1984 is opgericht met steun van William Casey toen die onder president Ronald Reagan baas was van de CIA.

Waarbij de Jamestown Foundation regelmatig teksten voor men ze publiceerde voorlegde aan de CIA en er ook een verlengstuk van lijkt. (2) Guy Van Vlierden riep in het verleden dan ook op om die Syrische jihadisten in Syrië aan de macht te brengen. De ‘gematigden’ dan natuurlijk. Die krijgen dan ook steun van de VS. Een oproep voor een tweede Libië!

Eenzelfde verhaal toen men in 2008 in de Chinese hoofdstad Beijing de Olympische Spelen organiseerde en op vraag van de Nederlandse AIVD zeven Nederlandse journalisten bereid waren er voor hen te spioneren. Het lekte in De Telegraaf uit maar hoeveel dergelijke feiten lekken niet uit?

Dit soort toestanden zijn vermoedelijk dan ook het topje van de ijsberg en verklaart waarom ook onze berichtgeving soms waardeloos is. Wat in het plaatje niet past komt niet in onze media. Behoudens dan de occasionele uitzondering.

Willy Van Damme

1) Guy Van Vlierden – Jamestown

2) Over de relatie tussen de Jamestown Foundation, de CIA en het Amerikaans militair complex zijn honderden artikels verschenen. Twee voorbeelden zijn: Jamestown Foundation – Militarist Monitor (militarist-monitor.org) en The Jamestown Foundation: A News Agency Made to Measure (voltairenet.org).

Voormalige bestuurders zijn o.m. gewezen vice-president Dick Cheney, voormalig Nationaal Veiligheidsadviseur Zbigniew Brzezinski en oud-CIA directeur James Woolsey. Er is ook een duidelijke link tussen Tsjetsjeense salafistische terreurgroepen en de Jamestown Foundation die hen jarenlang verdedigde als zijnde gewoon puur nationalisten en geen moslimextremisten. Christelijke feesten waren er onder hun bewind wel verboden.

De Amerikaan van Tsjetsjeense origine Tamerlan Tsarnaev, de bommenlegger gekend van de Boston Marathon van 15 april 2013, was aanwezig tijdens seminaries in de Georgische hoofdstad Tbilisi rond de regio georganiseerd door de Jamestown Foundation. Waarbij hij ook contacten had met salafistische terreurgroepen in de Kaukasus. Groepen die ook erg actief zijn in Syrië. De man overleefde de aanslag niet.