Al Jazeera steunt salafistische terreur

Dat Qatar er niet voor terugschrikt om stiekem al Qaeda en andere salafistische terreurgroepen te steunen is geweten. Maar dat zal men daar in het publiek dus wel nooit toegeven. Ook al Jazeera, hun televisiezender, zal ogenschijnlijk de neutraliteit beoefenen. Zelfs al ligt het er soms heel dik op dat het partij kiest voor allerlei salafistische groepen zoals de Moslimbroeders of al Qaeda.

Blijdschap

Deze week bleek nog maar eens wat voor soort journalistiek men daar bedrijft toen Ahmad Muaffaq Zaidan, een van hun topjournalisten, op Twitter openlijk zijn blijdschap uitdrukte (1) voor de door ISIS uitgevoerde serie zelfmoordaanslagen in de Syrische kuststeden Tartoes en Jablah waarbij meer dan 120 mensen, allen burgers, om het leven kwamen. Hierbij was er ook een zelfmoordaanslag op een hospitaal in Jablah.

Ahmad Muaffaq Zaidan - 1

Ahmad Muaffaq Zaidan gewezen bureauchef van Al Jazeera in Islamabad en volgens de NSA lid van de Moslimbroeders en al Qaeda. Hij juichte toen hij hoorde van die 120 burgerslachtoffers in Tartoes en Jablah. Er was geen enkele reactie vanuit Qatar of de televisiezender over die sympathiebetuigingen van deze journalist.

Maar geen probleem dus voor deze journalist van al Jazeera. Er was bij hem alleen blijdschap over dit burgerleed. Wel werd hij op Twitter in reacties uitgescholden voor o.m. uitschot. Maar voor zover geweten reageerde de Qatarese mediagroep nog niet op dit voorval. Maar dat wekt geen verbazing natuurlijk.

Uit de door Edward Snowden gelekte rapporten van de Amerikaanse spionagedienst NSA blijkt dat de man er gekend is als een lid van zowel de Moslimbroeders als al Qaeda. Een combinatie die een beetje raar klinkt maar ook niet echt verrassend is. Ook bij de door Saoedi Arabië gefinancierde Jemenitische tak van de Moslimbroeders, al Islah, is er sprake van overlappend lidmaatschap met al Qaeda.

Uit die documenten van de NSA blijkt ook dat hij in 2010 een gesprek had met Bin Laden waarbij die Zaidan aansprak als ‘kameraad’ voor wie men bij al Qaeda alles moest doen. De man was ook lang bureauchef in de Pakistaanse hoofdstad Islamabad, een belangrijke post voor de Qatarese mediagroep. Al Jazeera wist dus perfect wie de man was, liet blijkbaar begaan en verdedigde hem zelfs.

Yusuf Qaradawi

Het eigenaardige is wel dat deze aanslagen in Tartoes en Jablah het werk zijn van ISIS en dat Zaidan die desondanks ook toejuichte. Al Qaeda en ISIS zijn immers officieel sinds hun scheiding in de zomer van 2013 aartsvijanden geworden.

Uit een rapport van de Spaanse politie van eerder dit jaar over de gezamenlijke aankoop door beide terreurorganisaties van 20.000 legeruniformen weten we dat we die ‘vijandschap’ met een stevige korrel zout moeten nemen. Er zijn immers ook nog wel meer aanwijzingen over militaire samenwerking tussen beide salafistische terreurgroepen. 

Het verhaal over Ahmad Muaffaq Zaidan is natuurlijk niet het enige over de goede relatie van de zender met al Qaeda. Zo werd op 5 september 2003 hun journalist Tayseer Allouni in Spanje opgepakt wegens zijn contacten met al Qaeda wat hem dan in 2005 zeven jaar cel opleverde.

Ook was tot vorig jaar een van de centrale gasten op de zender de Egyptische predikant Yusuf al Qaradawi wiens haatdiscours de speeches van een Hitler doen verbleken. De man, die in Qatar in ballingschap leeft, wordt gezien als de hoofdideoloog van de Moslimbroeders en had normaal het hoofd van de islamitische universiteit al Azhar in Egypte moeten worden.

Yousuf al Qaradawi - 1

Yusuf Qaradawi, de topideoloog van de Moslimbroeders was tot vorig jaar een veel geziene gast op de Arabischtalige televisieprogramma’s van al Jazeera. Hij is een der grote ideologen van het salafisme die ongehinderd via Belgacom TV zijn gif hier kon uitstrooien.

Hij zou zo naast de nu verdreven president Mohammed Morsi ‘s lands machtigste man geworden zijn want hij ging het laatste woord hebben over alle wetgeving. De door Morsi doorgedrukte nieuwe grondwet bepaalde dat namelijk zo. Waarna Egypte een nieuwe salafistische regime zou krijgen. Het plan ging natuurlijk niet door en onder Saoedische druk voerde Qatar dan de man af.

Amerikaanse controle

Deze elementen moet men dan koppelen aan het feit dat al Jazeera een Qatarese staatszender is, een Qatar dat gekend staat als een der grote financiers van al Qaeda en andere salafistische terreurgroepen. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat landen als Egypte, Irak en Syrië de toegang verboden aan journalisten van de zender. Logisch toch.

Interessant en zelfs essentieel zijn hierbij echter de diplomatieke berichten van Amerikaanse ambassades die door Wikileaks openbaar werden gemaakt. Daaruit bleek dat de zender toen inhoudelijk strikt onder controle stond van de Qatarese regering, de lokale Amerikaanse ambassade en de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA.

Die controleerden wie men in de studio als gast vroeg, wat soort onderwerpen men aansneed, wie men interviewde en zelfs welk woordgebruik men hanteerde. Micromanagement dus.  Het doel hierbij was duidelijk want via al Jazeera wou de VS samen met Qatar een grotere greep krijgen op de Arabische publieke opinie en de invloed van o.m. de lokale Egyptische pers neutraliseren.

Simon Perez

Al Jazeera was dan ook het essentiële element in de Amerikaanse en Israëlische plannen om de seculiere regeringen in de regio te doen vallen en er salafistische regimes aan de macht te brengen, de zogenaamde Arabische Lente. Een project dat resulteerde in een complete chaos in de regio en vele honderdduizenden doden. Dit na de miljoenen doden die de VS er voordien al veroorzaakte.

Jablah - Zelfmoordaanslag 23 mei 2016

Bij zelfmoordaanslagen die aan die van Brussel en Parijs doen denken sloegen twee teams van ieder 5 man toe in de Syrische kuststeden Jablah en Tartoes. Ze viseerden daarbij o.m. een drukke bushalte en een hospitaal met in totaal meer dan 120 doden. Ze kregen hiervoor vanuit Al Jazeera applaus.

Een goede zaak voor Israël dat de Arabische staten zo zwak mogelijk wil. Hoeft het te verbazen dat de dag toen de Engelstalige uitzendingen van al Jazeera van start gingen een van de eerste gasten Simon Perez was, de politieke erfgenaam van Ben Goerion, stichter van de staat Israël. Geen groter zionist dan iemand als Simon Perez, vriendelijk glimlachen en vooral achterbaks.

Sinds de Arabische Lente heeft al Jazeera in het Midden-Oosten enorm veel aan populariteit ingeboet. Nog amper Arabieren die er naar kijken. Maar dat is geen probleem voor Israël en de VS. De schade die men mede dankzij al Jazeera heeft aangericht is mooi meegenomen. Dat herstellen gaat jaren vergen.

In België zit de Arabischtalige versie van deze zender in het basispakket van Belgacom TV. Geen kat in politiek België die er over zeurt. Fouad Belkacem vervloeken en hem jaren – terecht – in de cel gooien wordt met grote instemming onthaald. De predikanten die zorgden voor zijn opleiding mogen echter blijven. Strijd tegen de terreur? Vergeet het.

Willy Van Damme

1) https://twitter.com/ahmadmuaffaq/status/734677548957851648

Der Spiegel, spreekbuis van al Qaeda

Het is oorlog en in oorlog is er veel propaganda en amper degelijke informatie te vinden. Zeker bij de media van de bij de oorlog betrokken landen. Der Spiegel met het verhaal over de chirurg in Aleppo ‘Als ik in het ziekenhuis sterft, is dat tenminste de juiste plek’ (Knack 25 mei 2016) overgenomen van Der Spiegel is er een mooi voorbeeld van.

Op 26 april 2016 verklaarde de Amerikaanse kolonel Steve Warren, woordvoerder voor de Amerikaanse operaties tegen ISIS in Irak en Syrië, dat het rebellengebied in Aleppo onder controle staat van al Qaeda. Al jaren de visie van de Syrische regering. Hun aanwezigheid wordt zelfs door de opstandelingen in dat gebied toegegeven. Wat betekent dat al Qaeda controle heeft over alle informatie die uit die zone komt.

Desondanks lezen we over die aanwezigheid in dat interview helemaal niets. Bovendien bestaan er door Rusland gepubliceerde satellietfoto’s van 15 oktober 2015 en recent genomen na de vermeende aanslag en die tonen geen verandering aan van de toen al vernielde structuur van het gebouwencomplex.

Natuurlijk kunnen die foto’s vervalst zijn, maar hetzelfde kan men ook stellen over de beweringen komende uit dat door al Qaeda bezette gebied. Maar blijkbaar is voor Der Spiegel al Qaeda een geloofwaardige gesprekspartner en is een andere versie niet eens het vermelden waard. Journalistiek?

Herinner U dat het al Qaeda was die vorig jaar Charlie Hebdo aanviel. En dus is het een misdaad als het Syrische leger dat gebied aanvalt. Toch volgens dat Duits weekblad.

Misschien zullen ze bij Der Spiegel wakker worden als ze ook zo eens een bezoekje krijgen van al Qaeda & Co. Zelfs al mogen ze daar bij die terreurbeweging best tevreden zijn over hun redactionele leiding. Ze slikken er alles van die groep. Dat men vanuit dat rebellengebied vorige maand zelfs gifgas gebruikte tegen het andere stadsdeel – wat ze zelf toegaven – lezen we uiteraard hier niet.

Willy Van Damme

Brandweerpost Oudegem–Weinig respijt

Tijdens de raad van de brandweerzone Oost van 20 mei werd het personeelsplan voor de regio goedgekeurd. Deze zone omvat Dendermonde, Lokeren, Berlare, Hamme, Zele, Lebbeke en Buggenhout. De discussie op dit ogenblik is wat te doen met de Dendermondse bijpost van Oudegem. Die wil men in de zoneraad afschaffen daar dit de enige bijpost in de regio is en het afschaffen voor die zoneraad geen probleem vormt qua veiligheid. Wat anderen uiteraard betwisten.

Tegenspraak?

Wie de voorbije dagen in Het Laatste Nieuws en Het Nieuwsblad dit verhaal las kreeg een gevoel van tegenstellingen tussen voorzitter Filip Antheunis (Open VLD), burgemeester van Lokeren, en Piet Buyse (CD&V), ondervoorzitter en burgemeester van Dendermonde. Antheunis stelde onomwonden dat men de sluiting van Oudegem tijdens de zoneraad van 20 mei goedkeurde, Piet Buyse stelt dat die beslissing pas definitief valt op de volgende raad van 24 juni.

DSC_0758

Filip Antheunis wil dat als de brandweerpost van Oudegem eventueel openblijft er minstens ook posten moeten bijkomen in Moerzeke en Eksaarde.

Filip Antheunis: “Er zijn op 20 mei hierover twee beslissingen genomen. Eerst is het personeelsplan integraal goedgekeurd, ook wat betreft Oudegem. En we gaan hierbij uit van 1 post per gemeente of stad. Verder moet de brandweerchef en zijn team tegen de zoneraad van 24 juni verder cijfermateriaal leveren over de uitruktijden voor de ganse zone, dus niet alleen wat betreft Oudegem. Die cijfers gaan we dan bepreken.”

Voor Piet Buyse is het iets anders: “Wij hebben beslist om dat over Oudegem verder te bekijken aan de hand van de nieuwe cijfers voor de ganse zone. Pas nadien op 24 juni valt de definitieve beslissing. We willen ook snel gaan om de onzekerheid weg te nemen bij zowel de brandweerlui als de Oudegemse bevolking.”

Zware investeringen

Filip Antheunis lijkt Oudegem echter geen hoop te geven en klinkt zoals zijn brandweerchef Jos Dauwe tijdens de Dendermondse raadcommissie van 12 mei. Ondanks de belofte van Piet Buyse tijdens dat verhelderend debat van 12 mei om pas na het herbekijken van alle cijfers voor de zone over Oudegem te beslissen.

Antheunis: “Wij gaan die cijfers inderdaad herbekijken maar er zijn ook problemen met uitruktijden in Moerzeke en Eksaarde. En als Oudegem dan zou openblijven dan moeten er voor Moerzeke en Eksaarde ook bijposten komen. Wat dan geld gaat kosten. We willen namelijk iedereen op gelijke leest behandelen. Maar natuurlijk is het nu goedgekeurde personeelsplan altijd voor veranderingen vatbaar. ”

Het grote probleem is feitelijk de onderbemanning van de bijpost in Oudegem waardoor die in de week overdag feitelijk niet kan functioneren. Een doorn in het oog van o.m. de brandweerchef Jos Dauwe. Bovendien is de huisvesting o.m. qua beschikbare ruimte en hygiëne totaal ondermaats.

Om die toestand te verhelpen zijn zware investeringen nodig en het aantrekken van extra personeel. En dit laatste is gezien de problematiek van de brandweervrijwilligers op dit ogenblik een zeer moeilijke zaak. Recent nog deed men drie aanwervingen voor Oudegem en twee ervan namen het jaar nadien al ontslag. Oudegem werd met andere woorden in de feiten al gesloten. De nieuwe studie is gewoon een doekje voor het bloeden.

Willy Van Damme

Whose peace will it be?–Aangrijpende filmdocumentaire over Midden-Oosten

Wie de voorbije jaren in België, en ook in Nederland trouwens, het debat rond het Midden-Oosten volgde kan alleen maar de extreme armoede hiervan ervaart hebben. Behoudens iemand als een Arnold Karskens in Nederland, is er feitelijk niemand die het debat in de massamedia tot een aanvaardbaar niveau wist op te tillen. Het lijkt alsof er in de media van de Lage Landen alleen maar de regering napratende papegaaien rondlopen.

Irak verwoest

Er zijn naast die papegaaien echter ook anderen, Belgen, Nederlanders en hier wonende Arabieren die het echte verhaal wel kennen. De recent uitgebrachte documentaire film ‘Whose peace will it be?’ van de Dendermondse filmmaker Luc Pien bewijst dat ten volle.

Zijn 80 minuten durende film geeft een diep inzicht in het Midden-Oosten door zich vooral te focussen op Irak. En die focus is geen probleem want wat gebeurt in Irak gebeurt ook in Syrië, Jemen en Libië. Het is de heel bewuste vernieling door de VS en haar vazallen van de staatstructuren van die getroffen landen in al haar aspecten.

Luc Pien

Luc Pien leverde over het probleem van Irak en het Midden-Oosten een documentaire af die naar de kern van de zaak graaft. Hij laat Arabieren aan het woord die nog maar eens tonen dat die regio wat meer is dan de woestijnislam en zijn barbaarse koppensnellende baardmensen genre al Qaeda & Co.

Irak is ook het land dat mogelijks nog meer dan Syrië het slachtoffer is van een Amerikaans imperialisme in zijn meest brutale vorm. Miljoenen slachtoffers vielen er zo al in dit normaal zo mooie en boeiende land.

Eerst bracht de VS in 1979 haar CIA-mannetje Sadam Hoessein aan de macht, nadat ze gelijktijdig in Iran Ayatollah Khomeini tot leider maakten. Goed voor een bijna tien jaar durende meer dan een miljoen slachtoffers eisende oorlog.

Daarna kwam er dan de bezetting door Saddam Hoessein van Koeweit met nadien een gruwelijk efficiënt embargo met minstens 500.000 dode kinderen tot gevolg. Denis Halliday, een vroegere assistent-secretaris-generaal van de VN, zegt in de documentaire dat dit volgens het VN charter legaal mogelijk is.

Maar daar het hier volgens hem een collectieve straf tegen de bevolking betreft is dit een zeer zware overtreding van het internationaal Verdrag voor de Rechten van de Mens. Maar hiervan lag in de VN en bij de westerse regeringen en massamedia niemand wakker.

En aangezien dat embargo voor Washington en haar vrienden blijkbaar nog niet genoeg schade had aangebracht viel de VS het land in 2003 dan maar binnen, veroverde het en ontmantelde het er onmiddellijk alle staatsstructuren. Waarbij men heel bewust gelijktijdig het sektarisme aanwakkerde en het land zo amper bestuurbaar maakte. Men wil het in stukken hakken.

Daarom ook dat men plots in die zelfde massamedia begint te zeuren over het geheime Brits-Franse verdrag Sykes-Picot uit 1916 die toen het Ottomaanse rijk al verdeelden en de huidige grenzen grosso modo vastlegden. De VS (en Israël) willen nieuwe grenzen in de regio met veel ministaten en dus moet Sykes-Picot op de schop.

Het is alsof de VS hier miljarden in België zou pompen voor de creatie van een Waals en Vlaams ultranationalisme zodat België daarna alleen nog kapot kan gaan. Met voor het geval van Irak als apotheose dan het sturen in 2014 door de VS van ISIS naar Irak. Het ultieme sektarisme. Komt er voor dat land en die regio dan nooit een stop aan die Amerikaanse, westerse en vooral achterbakse Israëlische agressie?

Hoop op vrede

De reeks Iraakse en Arabische intellectuelen die in de film aan het woord komen blijven hopen op een goede toekomst voor hun land en hun regio. Ze rekenen op vrede en een einde aan de buitenlandse, lees Amerikaanse/Israëlische, inmenging.

Luc Pien

Filmmaker Luc Pien wou geen documentaire maken vol van emoties over dat enorm veel leed maar een die dieper keek naar wat er in het Midden-Oosten juist aan de hand is. Geen klassiek verhaal ook zoals onze massamedia dat ons dagelijks voorschotelen.

Ze wijzen daarbij met recht en rede vooral ook naar het heel rijke verleden van het land van Tigris en Eufraat en op het grote ontwikkelingsniveau die het land voor Saddam Hoessein en de Amerikaanse inmenging had.

In die zin is deze documentaire avondvullende film een verademing voor het dagelijkse rantsoen dat de klassieke media ons over het Midden-Oosten serveren. Ditmaal horen we geen extremisten van de Moslimbroeders of al Qaeda die vermomd als gematigde rebellen propaganda verkopen. Pien brengt een breeddenkende, vooruitkijkende groep intellectuelen voor wie hun land er een is van vooruitgang en verdraagzaamheid.

Deze keer geen karikaturen uit De Standaard, The New York Times of the Economist over soennieten die zich vergrijpen aan sjiieten of vice versa. Neen, hier horen we mensen met een humane visie die het traditionele multiculturele van de Arabische wereld met haar druzen, vele christene kerken, allerlei vormen van islam, Armeniërs en Koerden koesteren. Mensen die hun land willen moderniseren los van de religie.

Het is eens wat anders dan de hier nog steeds geprezen zogenaamde vrijheidsstrijders, de salafistische bendes, die met steun van het westen en de staten van het Arabisch schiereiland met geweld hun extremistische gruwel aan de Arabische wereld en elders willen opdringen.

Zwarte lijst

Wat zeker ook opvalt is de serie Belgen die in de documentaire aan bod komt. Hier geen klassiekers als een Jorn De Cock, Rudi Vranckx, Rik Coolsaet, Montasser Alde’emeh of Jens Franssen, maar andere voor de gewone buitenstaander onbekende figuren met o.m. een Nico Carpentier, Dirk Adriaens en Jacques Pauwels.

Allen tonen zij met kennis van zaken te spreken en wat verder te kijken dan de uit Washington komende leugens. Maar zij zijn voor de gewone kijkers, luisteraars en lezers onbekende figuren want onze media, van de kranten over radio tot TV, weigeren hen aan het woord te laten.

Zij staan op de zwarte lijst van mensen die de toegang tot de grote media de facto verboden wordt. De burger mag geen weet hebben van hun bestaan en zeker niet van hun mening.

ISIS met wapens waaronder kromzwaard

ISIS, de religiositeit is zo merkbaar. Enfin, de ene heeft om dit duidelijk te maken een koran in zijn hand. De lange termijnvisie van de VS en Israël met Irak is het in stukken hakken van het land door het sektarisme te promoten en zo deze natie onbestuurbaar te maken. Het is de reden waarom men in 2014 ISIS naar Irak stuurde. Waarbij het door de VS opgeleide Iraakse leger zonder veel gevechten op de vlucht sloeg. Een leger dat met een kost van tientallen miljarden gevormd was door de VS. Geen toeval dus dat dit leger zo zwak bleek toen ISIS aanviel.

Officieel bestaat zo’n lijst hier natuurlijk niet. Maar het feit dat er een pak Belgen zijn die met grote kennis van zaken over het Midden-Oosten kunnen spreken en de constatering dat zij NOOIT in de media aan bod komen bewijst dat die lijst wel degelijk bestaat. Nu krijgen we in de media alleen de Amerikaanse eenheidsworst met enkele variaties.

Het toont de zeer verfijnde wijze waarop men in dit land en elders in Europa een grootschalige censuur weet te organiseren. Wie dwars ligt, kritische vragen stelt en de officiële lijn betwijfelt is zo al snel een communist.

De man/vrouw wordt dan geruisloos en zoals met de pestlijders in de middeleeuwen desnoods levenslang uit de samenleving verbannen. Tot hij/zij tot inkeer komt en de regeringspraatjes voor waar aanneemt. Dan is er voor hen geld, dan is er belangstelling, respect en, wie weet, zelfs roem.

Lovende kritieken

De film is dan ook een intellectueel stevige boterham en vergt continue aandacht. De verschillende aspecten van de zaak worden ook netjes in thema’s van elkaar gescheiden. Zo zijn er onderwerpen als de Palestijnse kwestie, de vluchtelingen, het door de VN tegen Irak uitgevaardigde uitermate dodelijke embargo, de olie, het door de VS geïntroduceerde sektarisme en het multiculturele van de regio. Stof genoeg dus.

De film is feitelijk een gevolg van de invasie van Irak door de VS in 2003 toen Lieven De Cauter samen met een aantal anderen in Brussel het BRussel Tribunal organiseerden rond die invasie. Een voortzetting van het Bertrand Russeltribunaal rond de oorlog van de VS in Vietnam. Het idee achter deze documentaire was ditmaal de andere klok te laten luiden. En dat is zeker goed gelukt.

Voor filmmaker Luc Pien is dit natuurlijk niet zijn eerste film. Eerder maakte hij al de langspeelfilms Vergeten Straat, naar een werk van Louis-Paul Boon, La Sicilia en Janssen en Janssens maken een film, een documentaire rond de geschiedenis der Vlaamse film.

Denis Halliday - ex-assistent-secretaris-generaal VN - 1

De Ier Denis Halliday was als assistent-secretaris-generaal van de VN verantwoordelijk voor het VN-programma voor Irak maar nam met luid protest tegen de gang van zaken ontslag. Een embargo tegen een land is voor hem het collectief bestraffen van een volk en dus een grove schending van het internationaal Verdrag van de Rechten van de Mens.

Hij bewees met deze vol van boeiende informatie zittende documentaire een niet simpel probleem als het Midden-Oosten professioneel te kunnen aanpakken. De documentaire ‘Who’s peace will it be?’ is van een absolute topklasse die ook internationaal mag gezien worden.

De film was ondertussen reeds te zien in Stockholm, Amsterdam, Gent, Londen en Brussel en naar Luc Pien stelde overal met lovende kritieken ontvangen. Maar wie hem gezien heeft zal hieraan moeilijk kunnen twijfelen. De in deze film te horen commentaren  over dit drama van vroegere VN-toplui als Denis Halliday en Hans von Sponeck, naast die van de Belgen en Irakezen, blijven immers nog lang nazinderen.

Normaal komt de film in september uit op DVD.

Hij wordt op donderdag 2 juni om 19u30 vertoond in de Dendermondse Cinema Albert aan de Sint-Gillislaan in Sint-Gillis-Dendermonde. De opbrengst van de vertoning gaat integraal naar de Dendermondse vzw Vergeet de kinderen niet, een vzw die zich inzet voor hulp aan de dakloze kinderen in het ganse land. Entreeprijs in voorverkoop is 10 euro, aan de kassa is dat 12 euro.

Willy Van Damme

Syrië–De zaak van het al Quds hospitaal

De verhalen over het zogenaamde bombardement op 28 april van het al Quds hospitaal in Aleppo zorgde nog maar eens voor vette koppen en zware beschuldigingen aan het adres van de Syrische regering. Als we die opstandelingen in hun deel van Aleppo mogen geloven waren er tientallen doden gevallen (1) en was de enige nog overblijvende kinderarts gesneuveld. Recente foto’s roepen echter vragen op.

Onder controle van Al Qaeda

Vooral Artsen zonder Grenzen liet zich hier luidkeels horen. Met anderen die nog maar eens riepen om de Syrische regering wegens oorlogsmisdaden voor het Internationaal Strafhof in Den Haag te brengen.

Aleppo - Al Quds hospitaal - 15-10-2015

Het woonblok waar dat zogenaamde hospitaal gevestigd was vertoont volgens deze van 15 oktober 2015 daterende foto al zware schade mogelijks komende van luchtbombardementen, hoewel artilleriebeschietingen ook niet uitgesloten kunnen worden.

Niemand zag daarbij echter het essentieel probleem. Dit namelijk dat er geen enkele onafhankelijke getuige van dit zogenaamd bombardement was en, nog belangrijker, dat dit gebeurde in een gebied dat, ook volgens het Pentagon, in handen is van Jabhat al Nusra, de Syrische tak van al Qaeda. (2) Al diegenen die de beelden maakten en die aan het woord kwamen werkten dus onder controle van deze terreurorganisatie.

En dat kun je moeilijk betrouwbaar noemen. Het doet denken aan de leugens rond die aanval met sarin van 21 augustus 2013 waar datzelfde al Qaeda en enkele bondgenoten een verhaal produceerden dat achteraf gezien een grote leugen was. Er was sarin gebruikt maar praktisch zeker niet door het Syrische leger. En ook hier was Artsen zonder Grenzen er als de kippen bij om die verhalen kritiekloos over te nemen.

Aleppo - Al Quds hospitaal - 29-04-2016

Gezien de stand van de zon moet deze foto rond de middag genomen zijn. De schade aan het gebouw is grotendeels gelijk aan die van 15 oktober 2015.

Maar Artsen zonder Grenzen is hier niet aan haar proefstuk natuurlijk. Het is een traditie. Zo steunden ze tien jaar lang, van 1979 tot 1989 de terreurorganisatie de Rode Khmer in Cambodja en weigerde ze heel bewust in het land te werken. Een Cambodja dat poogde te herstellen van het schrikbewind van die Rode Khmer. Van een schending van de medische plichtleer gesproken.

Satellietbeelden

De regel voor deze ngo is dan ook simpel: doen wat de Franse regering opdraagt. Frankrijk steunde de Rode Khmer, dus ook Artsen Zonder Grenzen. Frankrijk steunt al Qaeda, en dus steunt deze ngo deze nochtans internationaal verboden organisatie. De oprichter van deze ngo is dan ook Bernard Kouchner, een dubieuze aan de Franse PS verbonden politicus.

Daar het door al Qaeda en zijn bondgenoten gecontroleerde gebied niet toegankelijk is voor buitenstaanders, ook Artsen zonder Grenzen niet, is men voor verder onderzoek dan ook aangewezen op externe bronnen. Een daarvan zijn satellietbeelden. En die zijn er tegenwoordig met tonnen.

En ook hier blijken die er te zijn. Zo presenteerde Rusland foto’s van het gebouwencomplex waar dat hospitaal zou gevestigd zijn, een van 15 oktober 2015 en een van 29 april dit jaar.

En wat blijkt: Op beide foto’s is een deels vernield gebouw te zien en is die toestand van die buurt sinds 15 oktober 2015 praktisch dezelfde gebleven. De vernielingen zijn dus volgens deze gegevens bijna zeker aangebracht voor 15 oktober 2015 en niet vorige maand.

Natuurlijk kan men foto’s vervalsen zoveel men wil. Ook deze Russische, maar dat is ook zo voor die beelden die al Qaeda en haar bondgenoten presenteerde. Met daarbij naar goeie gewoonte natuurlijk gewond lijkende kinderen. Propaganda moet effectief zijn en dus tovert men steevast lijdende kinderen.

Bernard Kouchner - 4

Bernard Kouchner, oprichter van Artsen zonder Grenzen en gewezen Frans minister van Buitenlandse Zaken. De oprichting gebeurde volgens de Franse journalist Thierry Meyssan in overleg met de Franse geheime dienst DGSE. Kouchner is ook een goede vriend van de kleptocraten die de vroegere Franse kolonies in Afrika besturen.

Bovendien blijkt volgens Aleppo ontvluchte inwoners die ook niet verbonden zijn met de Syrische regering dat er voor de gedeeltelijke verovering van Aleppo door al Qaeda geen ziekenhuis met zo’n naam bestaan heeft. Het is aldus die toch betrouwbaar lijkende getuigen een creatie van al Qaeda. Ook elders krijgt men dit te horen.

Charles Lister

En dan is er het waarom dit nu gebeurde. De EU en de VS lijken komaf te willen maken met de oorlog in Syrië en hebben de zaak grotendeels in handen gegeven van de Russen. Het idee is zo te zien te streven naar een vredesakkoord met een overgangsbewind dat onder leiding zal staan van Assad en dat de strijd tegen al Nusra en haar nauwe bondgenoten zoals Jund al Aqsa en ISIS zal verder zetten.

Charles Lister, tot recent topman bij het Brookings Institute, een Amerikaanse studie- en lobbydienst, stelt recent in een opmerkelijk stuk (2) dat Jabhat al Nusra in Syrië ook een kalifaat wil oprichten en via provocaties die vredesonderhandelingen poogt te saboteren.

Logisch natuurlijk want het akkoord dat voorligt betekent dat de zogenaamd gematigde rebellen tegen al Qaeda moeten vechten. Voor al Qaeda een nachtmerrie, voor diegenen die dit voorstellen een dwaas idee dat nooit kan lukken.

Charles Lister - 5

Charles Lister was tot onlangs wat betreft Syrië de woordvoerder van het Brookings Institute dat met het Brookings Doha Center, waar hij actief was, een vaste voet aan huis heeft in Qatar, financiers van al Qaeda. Hij is al sinds het begin van de oorlog in het debat zowat de verdediger van die salafistische terreurgroepen. Zijn artikel in Foreign Policy was dan ook merkwaardig. Hij werkt nu voor het Middle East Institute, een andere Amerikaanse studie en lobbydienst.

Nu zijn Charles Lister en het Brookings Institute kind aan huis in Qatar die altijd al al Qaeda en hun vrienden in Syrië en elders financierden en bewapende. Het Brookings Institute heeft zelfs een afdeling in Qatar.

Charles Lister is dan ook vijf jaar lang een fanatieke verdediger geweest van die salafistische opstand tegen het ‘monster’ Assad. En dan komt die in een prominent artikel ons waarschuwen voor de provocaties van .. al Qaeda. En hij kan het zeker weten.

Het lijkt er dan ook op dat die aanval op het al Quds hospitaal een zelfde soort provocatie is als die van de aanval met sarin van 21 augustus 2013 nabij Damascus. Die diende duidelijk om een aanval van de Amerikaanse luchtmacht op Syrië te provoceren. Wat al Qaeda dan aan de macht zou brengen.

Zelfs Barack Obama zegt (4)nu dat voor die aanval met sarin door het Syrische leger geen bewijs is. Waarbij Seymour Hersh in een recent interview (5) stelt dat de VS stalen hebben genomen van wat het Syrisch leger aan sarin bezat. En dat bleek, zoals anderen al in 2013 opperden, van een ander soort te zijn dan wat in Syrië was gebruikt.

Willy Van Damme

1) De enen hadden het over 50 doden, anderen over 27 doden. Verwarring troef dus. Ook stelden sommige betrokkenen dat de enige kinderarts was gedood. Anderen hadden het dan weer over een van de zeven kinderartsen in dit deel van Aleppo. Zowel de Syrische als de Russische regering ontkenden verantwoordelijk te zijn voor dat vermeend bombardement.

De week nadien werd dan volgens al Qaeda een vluchtelingenkamp in de door hen gecontroleerde provincie Idlib door vliegtuigen aangevallen. Ook hier ontbrak het aan enig serieus bewijs. Men zag wel tenten die branden en hoorden een man die stelde een getuige te zijn.

Maar dat kan men amper een bewijs noemen. Bovendien stelde Rusland die het Syrische luchtruim onder controle heeft dat er daar toen geen vliegtuigen aanwezig waren. Het grote vermoeden is dan ook dat al Qaeda met steun van derden waaronder Artsen zonder Grenzen hier gewoon leugens verkoopt om de vredesgesprekken te dwarsbomen. Sommigen in het westen willen immers ondanks alles nog steeds de kop van Assad zien rollen.

2) Verklaring van kolonel Steve Warren van 25 april 2016 en gedaan in de Iraakse hoofdstad Bagdad. Steve Warren is de woordvoerder van Operation Inherent Resolve in Iraq, de Amerikaanse militaire missie ter ondersteuning van Irak in haar strijd tegen ISIS.

3) Foreign Policy, 4 mei 2016, Charles Lister, ‘Al Qaeda is about to establish an emirate in Noord-Syrië’. http://foreignpolicy.com/2016/05/04/al-qaeda-is-about-to-establish-an-emirate-in-northern-syria/?utm_source=Sailthru&utm_medium=email&utm_campaign=New%20Campaign&utm_term=%2ASituation%20Report.

4) Verklaring gedaan door Barack Obama tijdens het lange hier al besproken interview met het tijdschrift The Atlantic van april 2016.

5) Te vinden op de website van Alternet, 20 april 2016, Ken Klippenstein, ‘Exclusive Interview: Seymour Hersh Dishes on Saudi Oil Money Bribes and the Killing of Osama Bin Laden’. http://www.alternet.org/world/exclusive-interview-seymour-hersh-dishes-saudi-oil-money-bribes-and-killing-osama-bin-laden.s tot voor kort

De Standaard over de Krimtataren

Van een journalist mag men enige diepgang verwachten en als hij schrijft over de actualiteit van verre landen enige historische kennis. Maar blijkbaar is dat voor De Standaard helemaal niet nodig. Getuige het verhaal van Corry Hancké vandaag “Ook in 2016 verdwijnen kritische Krimtataren”.

Zo staat er geschreven ‘Krimtataren demonstreren in 1987 nabij het Rode Plein. Pas later kregen ze toestemming om terug te keren naar de Krim, waar hun voorouders ooit de enige bewoners waren.’

Over de zeer oude geschiedenis van de Krim is weinig geweten maar de eerste bewoners waren vermoedelijk de Skythen, Cimmeriërs en de Ostrogoten. Daarna kwamen de Grieken die van Chersonesus, het latere Sebastopol, een bloeiende havenstad maakten. Het werd daarna Romeins, dan Byzantijns tot in 980 de Russische koning Vladimir de Grote (de Heilige Vladimir) Chersonesus en de Krim veroverde op de Byzantijnen.

In ruil voor hulp bij een burgeroorlog in Byzantium, het bezit van Chersonesus en een Byzantijnse prinses bekeerde koning Vladimir zich dan tot het orthodoxe christendom. In Chersonesus/Sebastopol kan men trouwens een grote kerk vinden, de Sint-Vladimir Kathedraal die aan deze voor Rusland cruciale gebeurtenis is gewijd.

Vanaf de elfde en vooral twaalfde eeuw vestigden zich ook nog de Koemanen en de Kyptsjaken, twee een aan het Turks verwante taal sprekende steppevolken. Nadien in 1230 veroverde de Mongoolse Gouden Horde het overgrote deel van Rusland en ook dus de Krim.

Uit die vermenging van Mongolen, Kyptsjaken en Koemanen ontstonden de Krimtataren. Deze stichten in 1441 het Kanaat van de Krim dat snel een vazalstaat werd van het Ottomaanse rijk en zich wegens de druk van de christelijke Russen bekeerden tot de islam. Het gebied werd in 1783 terug Russisch onder Katharina de Grote.

Haar verhaal raakt dan ook kant noch wal en toont een ergerlijk gebrek aan dossierkennis. Maar ja, als we zien dat ze zich voorheen voor haar verhaal over de toestand van de Tataren op de Krim baseerde op een gesprek met een topman van de salafistische terreurgroep Hizb ut Tahrir – een groep die o.m. in Rusland en Duitsland verboden is – dan weten we het wel.

Het is alsof een Russisch journalist na een gesprekje met Fouad Belkacem het verhaal zou schrijven over moslims, Antwerpen en België. Maar het gaat hem hier natuurlijk niet over het informeren van de lezers maar over het desinformeren, het verspreiden van propaganda.

Willy Van Damme

Reactie op een artikel in De Standaard van vandaag van Corry Hancké met als titel ‘Ook in 2016 verdwijnen kritische Krimtataren.’ Dit niveau natuurlijk te verwachten na het Eurosongfestival vorig week en de overwinning van Oekraïne en zangeres Jamala met een ultranationalistisch lied.

Syrië–België–Piraten organiseren farce

Niet geheel onverwacht heeft de Belgische regering dan besloten om haar F16’s ISIS niet alleen in Irak maar ook in Syrië te laten bombarderen. Een perfecte Belgenmop natuurlijk en een die getuigt van een totaal misprijzen voor het internationaal recht en een welke de schaamteloosheid van de Belgische politiek bewijst.

Dubbelspel

In juli dienen de Nederlandse gevechtsvliegtuigen vervangen te worden door de Belgische en vanuit de VS wordt al maanden in Brussel aangedrongen opdat ook wij Syrië zouden bombarderen. Iets waar – wat dacht je – de Belgische regering op inging. Voor de NV-A is een belletje vanuit het Witte Huis al voldoende om in de pas te lopen. Vlaamse onafhankelijkheid? Grapjas.

Maar de bombardementen in Irak op stellingen van ISIS gebeuren op vraag van de Iraakse regering en passen dus perfect in het internationaal recht. Zelfs al weten bijna alle Irakezen dat de VS hier dubbel spel speelt en het ISIS mee creëerde en zelfs naar Irak stuurde om het land te vernielen.

Didier Reynders - In Saoedi Arabië met Nayef en Saud  al Shalaan

Didier Reynders maakte het mogelijk om in België de door ISIS en al Qaeda gestolen Syrische olie aan te kopen. Hier op bezoek bij de broers Sayed en Saud al Shalaan, twee Saoedische financiers van die Syrische terreurbendes. Een ervan kreeg eerder in Frankrijk wegens grootschalige cocaïnehandel 9 jaar cel. En plezier dat men had. Zelf zegt Reynders dat hij alleen de ‘gematigde’ Syrische rebellen steunt. Dat zijn diegene die alleen op vrijdag onthoofden.

Maar de VS is ISIS blijkbaar beu en wil er vanaf en dus is men, vooral na de Russische interventie in Syrië van eind september 2015, zo te zien effectief begonnen met haar te bestrijden. Zelfs al blijkt dat Amerikaanse bondgenoten als Saoedi Arabië en Turkije ISIS nog steeds blijven steunen. Spijts al hun peperdure woorden.

Nu stelde de Syrische regering nooit de vraag aan de VS, Frankrijk of België en Nederland voor militaire bijstand tegen ISIS. Nooit vroeg men of gaf men hen toelating om in Syrië te gaan bombarderen. Met andere woorden: dit is simpel. Als België daar gaat bombarderen dan pleegt men oorlogsmisdaden en gaat men regelrecht in tegen het internationaal recht. Men is dan een ‘gewone’ oorlogsmisdadiger.

Maar onder het internationaal recht heeft een aangevallen staat nadien het recht om met diezelfde hier militaire middelen terug te slaan. Eventueel via een bondgenoot. Dus als Rusland, bondgenoot van Syrië, België met raketten in puin schiet dan is dat in orde met het internationaal recht. Zeker ook omdat wij al vijf jaar lang de aanvallen van al Qaeda en co tegen Syrië steunen.

Belgische steun voor ISIS

Het argument dat ISIS vanuit Syrië eventueel aanslagen in België pleegde is hierbij van geen enkele tel. Dat als argument gebruiken is lachen met het recht. Vooreerst betreft het hier vooral Fransen en Belgen die deze aanslagen pleegden. Bovendien is Syrië tot nader order een soevereine natie die vecht tegen ISIS en daarbij trouwens alle mogelijke tegenwerking krijgt van onder meer België.

Maar nog veel erger is het feit dat onze regering in wezen al meer dan vijf jaar die salafistische terreurgroepen die hier ook aanslagen plegen steunt. Het hier al een paar maal ter sprake gekomen document van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA van augustus 2012 over de plannen voor een islamitische Staat zijn overduidelijk. Ze laten geen ruimte voor enige discussie. De VS en haar vazallen wilden zo’n staat.

En dan, al even erg, is er nog de beslissing van de Europese ministers van Buitenlandse Zaken, waarbij dus onze Didier Reynders, van 23 mei 2013 om het Europese embargo tegen Syrië voor olieproducten op te heffen. Waarom juist dan? Simpel, want de maand voordien veroverde al Qaeda in Irak (hun naam voor hun kort erna komende scheiding in het latere ISIS en Jabhat al Nusra) de Syrische olievelden.

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3

Pagina 3 van het beruchte document van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA met de analyse over de toestand toen in augustus 2012 in Syrië. Het raakte in mei vorig jaar openbaar en de echtheid hiervan is voldoende bewezen. In noot C wordt de wenselijkheid uitgedrukt voor de oprichting van een kalifaat. In punt D 1 wordt de desastreuze gevolgen gesproken die dit voor Irak zouden betekenen. Op pagina 1 stelt men dat al Qaeda mee aan de oorsprong van de opstand in Syrië stond. De vrienden van ISIS of hoe ISIS plots zo rijk werd.

Met andere woorden: Reynders zorgde voor het financieren van ISIS. Dan komen zeggen dat men ISIS in Syrië wil bestrijden getuigt van een zelden geziene hypocrisie. Het zijn leugens zoals weinige politici ze durven uiten. Ze eerst financieren en dan bombarderen. Een Belgenmop of het hoogtepunt van het Belgische surrealisme? Aan U de keuze. De farce van een piratenbeleid of de cowboys van de Wetstraat.

Communicatieapparatuur

Bovendien is dit nog niet het enige hallucinante aan dit hoogst bizarre verhaal. Reeds vorig jaar kondigde de Nederlandse regering na veel binnenskamers politiek gezweet aan dat ze ook Syrië ging bombarderen. Dit na gebruik van de hier eerder besproken door de VS aangeleverde nepargumenten.

Bleek echter dat het voorbije jaar bijna geen enkele Nederlandse F16 boven Syrië actief is geweest. Waarom? Het ontbreekt hen aan voldoende ver reikende communicatieapparatuur om ook boven Syrië te vliegen. Men nam dus een besluit waarvan men vooraf perfect wist dat het niet kon. Volgens hun eigen zeggen hebben ze het voorbije jaar zeven (!!) maal boven Syrië gevlogen. De schrik bij ISIS zit er sindsdien goed in. Dat is zeker.

Geen probleem moet de regering Michel gedacht hebben. En dus namen ze vandaag dezelfde beslissing als de Nederlandse van Mark Rutte. Wetende dat ook de Belgische F16’s evenmin over de nodige communicatieapparatuur voor verre afstand beschikken.

Met andere woorden: De regering Charles Michel nam dus een beslissing waarvan ze weten dat ze die niet alleen niet mogen nemen maar een waarvan ze heel goed weten dat ze die nooit goed kunnen nakomen. Surrealisme van een gehalte zoals René Margritte dat in zijn wildste dromen nooit had kunnen bedenken.

Geheim overleg

Bovendien is de farce nog groter. Via de vele details van een artikel in The Wall Street Journal weten we dat de VS via de ambassades in de VN zeer concrete detailafspraken maakt met de Syrische regering over die bombardementen. Wat in wezen erg logisch is.ISIS met wapens waaronder kromzwaard

Na Nederland stelt België nu ook dat men ISIS in Syrië gaat bombarderen. Maar waarom dan ook niet al Qaeda daar? Een vraag die geen enkel westers persorgaan met naam durft stellen. Ooit waren beiden de vrienden van de VS en de EU. Met als vraag: Hoe zijn die relaties tegenwoordig?

Officieel weigert onze Belgische regering met die van Syrië te praten – ze bombarderen immers volgens de westerse logica hun eigen volk – maar door te stellen dat men ISIS in Syrië gaat bombarderen gaat men, indien men dit toch zou willen doen, afspraken maken met die verfoeide smeerlap in Damascus.

Moest onze regering durf en gezond verstand hebben dan trok men nu naar Damascus met de vraag wat ze nodig hebben in de strijd tegen die terroristen. De vijanden van de Syriërs zijn immers dezelfde als de onze. Dat vergt toch geen hogere wiskunde om dat te beseffen.

Want het gaat hem hier uiteindelijk niet alleen over ISIS maar ook over al Qaeda en hun tientallen bondgenoten groot en klein. Om ook hun financiers uit de Arabische golfstaten niet te vergeten. Het is uiteindelijk niet ISIS geweest maar al Qaeda die begin vorig jaar de slachtpartij bij Charlie Hebdo aanrichtte. Diezelfde al Qaeda die Frankrijk de voorbije vijf jaar bewapende.

Willy Van Damme

Uitstel voor brandweerpost Oudegem?

Na de extra gemeenteraad, bijeengeroepen door de voltallige oppositie van Groen, Open VLD, NV-A en Vlaams Belang, van woensdag 11 en de raadscommissie van donderdag 12 mei, alleen gaande over de problemen rond de mogelijke sluiting van de brandweerpost van Oudegem, stelde de Dendermondse  burgemeester Piet Buyse (CD&V) voor om te opteren voor het voorlopig openhouden van die post.

Personeelsplan

Piet Buyse: “Ik ga op de komende zoneraad van 20 mei voorstellen om de cijfers in verband met Oudegem door het kaderpersoneel nog eens in meer detail te laten bekijken en een beslissing over Oudegem dus nog eventjes uit te stellen. Tegen 20 mei kan dat niet meer. Nu is er teveel onduidelijkheid en die is nodig. Dat mag echter geen maanden meer aanslepen want die mensen in Oudegem leven wel in de onzekerheid en dat mag niet lang duren.”

Piet Buyse

Burgemeester Piet Buyse gaat aan zijn zes collega’s burgemeesters van de Brandweerzone Oost voorstellen om de cijfers met betrekking tot de post Oudegem nog eens meer in detail te bekijken om zo meer duidelijkheid te krijgen. De Brandweerzone Oost telt vier burgemeesters van de Open VLD en twee van de CD&V met een onafhankelijke.

Normaal moet men op de zoneraad van de Brandweerzone Oost van 20 mei een nieuw personeelsplan goedkeuren. Dat is dringend want er moeten bijkomende onderofficieren komen om de werking van de zone te verzekeren. Onderdeel hiervan is de sluiting van de post Oudegem waarvan het personeel dan naar Dendermonde komt om er de effectieven aan te vullen.

Tijdens de bijwijlen hevige onderlinge debatten tussen de raadsleden werden massa’s cijfers en veel tot dan amper gekende termen gebruikt waarbij beide partijen elkaar poogden te overtuigen van hun gelijk. Betekent de sluiting van de post in Oudegem een gevaar voor de veiligheid daar of niet?

Probleem is dat die post overdag praktisch inactief is wegens een gebrek aan vrijwillige brandweermannen. Waardoor de dringende interventies er dan dienen te gebeuren door de brandweer van Dendermonde. Waarbij uit de vele cijfers bleek dat de Dendermondse pompiers veelal later in Oudegem ter plekke zijn dan de lokale collega’s. Mits die op dat ogenblik dan beschikbaar zijn. Met als vraag: Hoe aanvaardbaar is dat?

Sinds de oprichting begin 2015 van de brandweerzone Oost met Lokeren, Zele, Buggenhout, Hamme, Lebbeke, Berlare en Dendermonde is er echter een druk ontstaan om komaf te maken met Oudegem. Dendermonde is immers in de zone Oost de enige met een bijpost.

13 minuten

Zeker de zonechef Jos Dauwe liet verstaan geen voorstander te zijn van het behouden ervan en dat als die bleef bestaan dat er dan ook enkele andere bijposten moeten komen. Zo is het Lokerse Eksaarde binnen de zone een veel groter probleem dan Oudegem. Daar zit men immers met interventietijden van meer dan 20 minuten.

Brand bij houtbedrijf Hertecant, Eegene te Oudegem

De vele debatten toonden de serieuze problemen die er zijn en nog dreigen te ontstaan rond het functioneren van een vrijwillig brandweerkorps. Ook over de interventietijden bleek er bijwijlen een Babylonische spraakverwarring te zijn. Cijfers ook die nog steeds wijzigen door het invoeren van nieuwe technologieën zoals het introduceren van de gps. Hier de brandweer van beide posten actief tijdens de brand bij het houtbedrijf Hertecant in Eegene in Oudegem.

Probleem met die normering qua interventietijden is dat ze arbitrair zijn, zonder echt wetenschappelijke basis of wetgeving erachter. Het is een in wezen nergens op gebaseerde richtlijn vanuit Binnenlandse Zaken. Waarbij men allerlei parameters in rekening brengt zoals de eventuele aanwezigheid in een gebied van hospitalen, grote bedrijven of veel meerdere verdiepingen tellende appartementen.

Nu stelt men dat de norm voor Oudegem een interventietijd van maximum 13 minuten moet zijn. Maar waarom men juist dat getal nam en niet 10 of 17 minuten is ook na een duizendencijferdans en vele uren van discussies, persconferenties en informatiebijeenkomsten nog steeds niet duidelijk.

Bovendien is op dertien minuten een woning afgaande op een tijdens de debatten getoonde filmpje in veel gevallen al een zwartgeblakerde puinhoop. Diegenen die vanuit de oppositie het openhouden van Oudegem bepleiten bewezen dat zelf.

En dan is een ‘aanvaardbare?’ interventietijd van 13 minuten veel te lang. Men kan dan alleen nog maar de schade opmeten en eventueel de buurt vrijwaren. Ook een nobele en belangrijke taak natuurlijk.

Bovendien toonde dat cijfergegoochel nog maar eens dat men hiermee zowat alles kan bewijzen. Het zorgde bij de raadsleden voor een bijna algemene verwarring. Het leek alsof niemand nog wist wat nu juist en wat fout was. Raadslid Denise Moens (CD&V) uit Oudegem vertolkte die verwarring toen ze tijdens de raadscommissie opriep voor: “Een scheidsrechter want er zijn al zoveel cijfers.”

Technische commissie

Fout bleek wel de insinuatie van oppositieraadslid Tomas Roggeman (NV-A), de man die hier de forcing voerde en wiens vader brandweerman is in Oudegem, dat de burgemeester bewust cijfers en nota’s achterhield en zat te liegen. Dat zou gaan over een technische studie van brandweerkapitein Wouter Van den Broeck over o.m. de post in Oudegem.

Oudegemse brandweerlui

De brandweerlui van Oudegem willen hun post openhouden maar leken eerst te berusten. Hun standvastigheid blijkt de voorbije weken te zijn gegroeid. Hier op de vergadering van de zoneraad toen ze het voorstel tot sluiting hoorden. De gezichten tonen de ernst van de boodschap toen.

Uiteindelijk bleek dat te gaan over een alleen door de technische commissie van de zone besproken werkstuk dat die commissie echter weigerde te valideren. Waardoor de studie zelf niet bij de zoneraad was geraakt en in de farde van de maker ervan was blijven steken.

Alleen delen van de conclusie met die over de noodzaak van een betere Dendermondse locatie raakte tot de zoneraad. Wat men in Dendermonde dan ook onderzocht. Tevergeefs. Een meer geschikte plaats bleek niet te vinden. Er komt wel een nieuwe kazerne maar naast de huidige nu veel te kleine post. De plannen hiervoor zullen de komende weken normaal bekend worden gemaakt.

Ook bleken zijn cijfers niet geheel te kloppen en waren de gemiddelde uitruktijden vanuit Dendermonde naar Oudegem geen 16,4 minuten zoals hij in die verworpen studie stelde maar te liggen tussen de 10 en 14,5 minuten. Geen klein verschil. Tomas Roggeman trok dan ook zijn woorden terug.

Voor de burgemeester zou de sluiting van Oudegem leiden tot een grotere veiligheid doordat men op die wijze een efficiënter gebruik van mensen en materiaal zou krijgen en dus kortere uitruktijden. De voor deze raadscommissie bijeengeroepen vijf technici van de zone Oost gaven wel toe dat de sluiting van die post geen verbetering der veiligheid zal betekenen.

De zonechef Jos Dauwe vatte het zo samen: “Het best zou zijn dat we op elke hoek van de straat een post met beroepskorps zouden hebben. Dan zou ik gerust slapen. Maar dat is financieel gewoon niet haalbaar.”

Hamse brandweerwagen, solidariteit Oudegem, Grote Markt Dendermonde

De Oudegemse brandweerlui kwamen tijdens de extra gemeenteraad nog maar eens luid protesteren. De collega’s uit Hamme en Zele toonde daarbij hun solidariteit.

Een vroegere Dendermondse brandweerman met kennis van het dossier: “Moest ik lid zijn van de post in Oudegem dan zou ik vermoedelijk ook protesteren. Maar wil men als brandweer effectief zijn dan zou elke Dendermondse deelgemeente zo’n bijpost moeten krijgen. Maar dat is onbetaalbaar.”

Geen solidariteit

Het is de brandweerlui uit Oudegem zeker ook niet ontgaan dat de collega’s uit Dendermonde op geen enkel ogenblik met hen solidair waren. Wat de samenwerking tussen beide posten in de problemen kan brengen. “Hoe kunnen wij ginds gaan werken”, was een veel gehoorde opmerking onder Oudegemse spuitgasten.

Een andere bij geroepen specialist stelde: “Dat we nu eenmaal met de historische realiteit zitten en daarmee rekening moeten houden. Als we bijvoorbeeld een grote post op het Hoogveld zouden zetten dan konden we eventueel zelfs Buggenhout en Lebbeke opheffen.” Maar dat zijn dus puur theoretische beschouwingen zonder kans op realisatie.

Uiteindelijk stelde burgemeester Piet Buyse, mede onder druk van leden van zijn eigen meerderheid, toe om te vragen de zaak van Oudegem uit te stellen en te herbekijken. Zo zijn er Denise Moens (CD&V) en Bart Van Malderen (fractieleider van coalitiepartner SP.a) die beiden uit Oudegem afkomstig zijn en de druk van hun vrienden voelen.

Oudegem is immers een kleine gemeenschap waar men elkaar op feesten en op café tegenkomt. En met kermis zorgt de brandweerkazerne bijvoorbeeld voor een tapkast en kan je beiden wel eens met die brandweerlui een pint zien pakken en gezellig keuvelen. Ook beloofde de SP.a bij de lokale verkiezingen in 2012 het openhouden van die post.

Aanwezigen Dendermondse gemeenteraad 11 mei 2016

Er was tijdens de extra gemeenteraad van 11 mei een honderdtal vooral uit Oudegem afkomstige sympathisanten van de lokale pompiers komen luisteren. En ze lieten zich met hun applaus en al eens een luide opmerking ook horen. Normaal is er behoudens de pers tijdens de gemeenteraad amper iemand aanwezig.

Probleem is wel dat Piet Buyse in de zoneraad maar een stem heeft en de andere burgemeesters er mee akkoord moeten gaan. Het blijft dus afwachten wat men op 20 mei gaat beslissen. Zeker is dat Piet Buyse hier onder druk van zowel de oppositie, de spuitgasten uit Oudegem en leden van de eigen meerderheid op de raadscommissie deels terugkrabbelde.

En dat dit stond te gebeuren was trouwens al tijdens de gemeenteraad van woensdag duidelijk. Alleen de onverzettelijkheid van de NV-A toen die dacht victorie te kunnen kraaien stopte dat nog eventjes. Een poging van het laatste uur tot bemiddeling van Bart Van Malderen faalde hierdoor.

Piet Buyse: “Men vroeg toen dat ik die post niet zou laten sluiten. Nu is er sprake van verdere studie, wat een groot verschil is. Bovendien wou men er toen een onwettig voorstel doorduwen. De gemeenteraad heeft immers geen enkele zeggenschap over die zoneraad.” En dat men hier Oudegem gebruikte om politieke spelletjes te spelen is ook nog maar eens duidelijk geworden. Het hoort er zo te zien nu eenmaal bij.

Zo weigerde de oppositie woensdag eenstemmig het voorstel over verdere studie van het dossier van Bart Van Malderen aan te nemen. Wat diezelfde oppositie de dag nadien maar met amper publiek dan plots wel zonder veel discussie aanvaarde.

“Er was dan toch een consensus ontstaan”, zegt deze. En dan is er ook nog de vraag of sommigen in de Brandweerzone Oost Piet Buyse van CD&V misschien pootje willen lappen. Wat natuurlijk nooit te bewijzen is.

Willy Van Damme

Gevangenis–Regie vraagt bouwvergunning

Er komt blijkbaar schot in de zaak van de nieuwe gevangenis in Dendermonde. Recent vroeg de Regie der Gebouwen, de bouwheer, bouwvergunningen aan voor de realisatie van de nieuwe gevangenis op de site van het Oud Klooster in de Dendermondse Boonwijk. Geschat moet worden dat de werken een twee jaar gaan duren. Ook is er een vraag van Waterwegen & Zeekanaal (W&Z) voor een nieuwe bouwvergunning voor de er grotendeels al liggende ontsluitingsweg.

Zone openbaar nut

Reden is dat de actiecomités tegen die gevangenis, een buurtcomité met enkele buurtbewoners en Raldes, het Regionaal Actiecomité Dender en Schelde, alleen de vernietiging vragen van het recente provinciaal ruimtelijk uitvoeringsplan (PRUP), het derde al.

Dendermondse gevangenis - 1

De maquette van de nieuwe Dendermondse gevangenis. Bij het maken van het ontwerp stelde men zeer strenge eisen qua licht- en geluidshinder en het inpassen in het lokale leefmilieu. Niet voldoende echter volgens de actiecomités die de verbindingsweg naar de gevangenis voorstellen als een soort autostrade pal achter hun villa’s daar.

Dit PRUP is essentieel want het gebied is nu grotendeels woonuitbreidingsgebied en een stukje landbouwzone. En ongeveer 10 ha, een 10%, van die site moet dan zone van openbaar nut worden gelegen binnen het kleinstedelijk gebied Dendermonde.

Het ganse woonuitbreidingsgebied, bijna 90 ha groot, wordt via dit PRUP geschrapt en omgezet in randstedelijk open gebied waar landbouw verder mogelijk blijft. Een gevangenis hoort immers wettelijk te liggen binnen zo’n kleinstedelijk gebied en niet in landelijke zones. Dit PRUP regelde dat.

De Raad van State vernietigde de vorige twee plannen omwille van procedurele redenen. Tegen de keuze voor die site zelf had ze geen bezwaar. Waarbij hun hier gebruikte argumenten voor de vernietiging in juridische kringen nogal wat vragen opriepen. De gevolgen van de laatste vernietiging waren ook zeer zwaar.

Zo werden een boel ruimtelijke uitvoeringsplannen door dit arrest ook nietig en dienden overgedaan. Zo liep het aan land brengen van de door die windmolenparken in zee geproduceerde elektriciteit grote vertraging op. De Raad van State verklaarde immers het decreet gebruikt voor de opmaak van zo’n RUP onwettelijk.

Ecologische bezwaren

Uit de al gekende bezwaarschriften blijkt men zich bij de actievoerders te beperken qua vermeende procedurele fouten tot een aspect en vooral te mikken op puur ecologische argumenten zoals de leefwereld van vleermuizen, watervervuiling en geluidshinder.

Wal bij ontsluitingsweg nieuwe gevangenis

Bij de aanleg van de ontsluitingsweg legde men westwaarts een dijk aan met als voornaamste bedoeling de populatie van vleermuizen daar te beschermen. Zelfs met de verlichting komende van het autoverkeer ‘s nachts is bij de bouw rekening gehouden.

Maar aangezien men bij de Raad van State opteerde voor de lang durende procedure van de vernietiging en niet voor de normaal heel vlug afwerkte vraag tot schorsing denkt men bij de Regie der Gebouwen niet te moeten wachten en vroeg men begin dit jaar de beide bouwvergunningen aan. Waarbij de Regie die van de gevangenis voor zijn rekening nam.

Niels Tas (SP.a), schepen voor Ruimtelijke Ordening: “Wij hebben recent voor beiden bouwvergunningen een positief advies gegeven en het is nu de gewestelijke ambtenaar in Gent die deze moet uitreiken. Het openbaar onderzoek is ook al afgerond. Voor de wegenis is daar ook de baan omheen de gevangenis en de ontsluitingsweg voor fietsers en voetgangers bij. Die dient ook als weg voor noodgevallen. De zaak komt woensdag op de gemeenteraad voor ter stemming.”

Wat betekent dat men nog dit jaar normaal met de bouwwerken zal starten. Een woordvoerder van de Regie der Gebouwen kon er voorlopig nog geen timing op plaatsen. Een normaal goed ingelichte bron had het echter over oktober dit jaar voor de start der werken. De weg zelf ligt er al grotendeels. Wat nog ontbreekt is de brug zelf en de twee stukjes weg erheen. Werken die men zeer snel kan realiseren.

Belangrijk hierbij is dat het Vlaams overheidsbedrijf NV W&Z, eigenaar van de Dender en de  door de binnenstad lopende Oude Dender, steeds stelde dat men samen met die brug ook die erbij komende sluis ging realiseren. De bouwaanvraag voor dit luik is wel nog niet aangevraagd.

Die sluis is essentieel om de Dender terug in verbinding te brengen met de Oude Dender. Er is immers een klein niveauverschil tussen beide stromen en men wil hoe dan ook de binnenstad vrijwaren van overstromingen. Zeker de Grote Markt is hier erg kwetsbaar.

 Actievoerders tegen nieuwe Dendermondse gevangenis

De actievoerders tegen de bouw van de nieuwe gevangenis vragen bij de Raad van State alleen de vernietiging en niet de schorsing van het provinciale PRUP. Behoudens een element beperken ze zich in hun bezwaarschrift ditmaal alleen tot vermeende strikt milieuproblemen.

Het is een cruciaal onderdeel van de Dender Loopt, een project van W&Z tot opwaardering van de Oude Dender en het Dendermondse stadscentrum. Een project dat omwille van budgettaire problemen bij het Vlaams gewest grote vertraging heeft opgelopen. Het met elkaar verbinden van de twee waterlopen is een al herhaaldelijk en luid gestelde vraag van de toeristische vaarsector en de steden Aalst en Dendermonde.

Stokoude gevangenis

De gevangenis van Dendermonde zou een 550 gevangenen moeten huisvesten en een gelijkaardig aantal personeelsleden tellen. Het moet de stokoude uit 1863 daterende Dendermondse gevangenis vervangen. Deze is zoals vele penitentiaire instellingen overbevolkt en onaangepast aan de huidige normen. Wat er nadien met die als monument beschermde oude gevangenis moet gebeuren is nog een vraagteken.

Wel wijzigde men de procedure voor de Raad van State sinds de vernietiging van het vorige tweede PRUP ietwat. Zo kan men indien gewenst tijdens de procedure voor de vernietiging ook de schorsing vragen.

Ook kan men tegen die beide bouwvergunningen nog in beroep gaan bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen. Wat met succes gebeurde bij de eerste bouwaanvraag voor die weg. Die werken liggen stil zolang er een procedure voor de Raad van State liep. De toenmalige procedure duurde echter zo lang dat de weg er voor de beslissing uiteindelijk viel al grotendeels lag.

Ontsluitingsweg nieuwe gevangenis, onafgewerkte sluis en brug

De sluis aan de Oude Dender ligt er nu onafgewerkt bij. Het wachten is op de plaatsing der betonnen brugelementen en de korte stukje aansluitingsweg om die sluis af te werken. Een vroegere belofte van W&Z.

De door het Vlaamse gewest gecreëerde Raad voor Vergunningsbetwistingen werkt immers erg traag. Hier lijkt de ultranationalistische Vlaamse slogan ‘Wat we zelf doen, doen we beter’ te slaan op betere, extra, vertraging. Hij werd immers opgericht omwille van het geklaag over de toen trage procedures bij de Raad van State. Maar dat is daar wel voltooid verleden tijd. 

Willy Van Damme

Julie Croket en Axelle Klinckaert – Dendermonds succes in Rio de Janeiro

Voor de Dendermondse turnster Julie Croket is het dit jaar tijd voor een revanche. Vier jaar geleden mocht ze als turnster naar de Olympische Spelen in Londen. Een blessure vlak voor de spelen maakten echter een groot kruis over deze heel grote jonge meisjesdroom. Vanuit de zetel met een mank been moest ze gefrustreerd toekijken hoe de collega’s het in Londen deden.

Revalidatie

Het werd voor haar een serieuze revalidatie en boksen tegen de teleurstelling van toen. Geen gemakkelijke periode, ook voor het gezin. Medailles zou ze wel niet gehaald hebben maar de eer van deelname werd haar domweg ontnomen. Maar de revalidatie lukte en de morele opdoffer werd via intensieve training en coaching weggewerkt. Julie Croket staat er terug, sterk als weleer.

Julie Croket

Het meisjesgymnastenteam met Jullie Croket slaagde op het testevent in Rio de Janeiro erin om zich te plaatsen voor de Olympische Spelen in augustus. Voor haar tijd om revanche te nemen voor de blessure van vier jaar terug.

Juist terug van een selectiewedstrijd in Rio de Janeiro voor het team van meisjesturnsters had ze even tijd voor een gesprek. Een selectiewedstrijd die succesvol was want voor het eerst sinds 1948 neemt een Belgisch team van 6 turnsters deel aan de Olympische Spelen. In de wereldrangschikking staan ze nu voor bijvoorbeeld Roemenië, ooit de wereldtop maar nu in een diep dal verdwenen, ver weg.

Inge Doens woordvoerster van de Vlaamse Gymfederatie: “Het is het bewijs van onze goede training en goede coaching. In 1948 was dat trouwens gans anders en betrof het eerder demonstratieturnen met alleen teams.” En er waren toen ook veel minder landen dan nu, het was immers nog volop de koloniale periode en de tijd van de alles overheersende westerse dominantie.

Het jongensteam dat ook in Rio was voor een eventuele selectie slaagde niet in die plaatsing, (1) maar kan desalniettemin tevreden terugblikken. Hun prestaties zijn de voorbije jaren flink gegroeid en een deelname aan de volgende spelen van 2020 in het Japanse Tokyo moet zeker niet uitgesloten worden. Het sportbeleid van de voorbije tien jaar werpt hier duidelijk haar vruchten af.

Jullie Croket: “Het was niet echt de bedoeling van het jongensteam om naar de Olympische Spelen te kunnen gaan. Zij stonden voor deze test laatste en wilden zich alleen maar in die rangschikking verbeteren. Ze komen ook van heel ver en mogen zeker fier zijn over het resultaat. Uiteindelijk stonden ze laatst en was Rio niet realistisch. Maar ze hebben zich ook nu weer verbeterd en zijn, dacht ik, zes punten gestegen.”

Siemon Volkaert

De Lebbeekse Siemon Volkaert, aangesloten bij het Dendermondse Gymmax, slaagde erin zich met hun gymnastenploeg ginds sterk te verbeteren. Daar Wit-Rusland wegviel konden ze toch aan de test in Rio deelnemen en eindigden op de zevende plaats, de voorlaatste. En dat was zes punten beter dan met het wereldkampioenschap in Glasgow van vorig jaar. Een deelname als team voor Tokyo in 2020 lijkt een haalbare kaart te worden.

Bikkelhard

Jullie Croket is ditmaal dus lid van een team en zal daarom niet meer individueel deelnemen zoals voorzien in Londen. En dat wil zeggen een groep van vijf turnsters plus een reserve die ieder apart wel hun kwaliteiten zullen moeten bewijzen. De komende weken komen er nu nog een serie testwedstrijden en zal de selectie eind juni, een maand voor de start der spelen, bekend gemaakt worden.

Nu in Rio was men met 6 turnsters, waarvan dus een reserve. Zeker een turnster zal er dus moeten afvallen. En er was ook de geblesseerde Nina Dewael die om die reden niet op het testevent in Rio aanwezig was.

Na het eerste succes in Rio met de testwedstrijden en de selectie als team is ze uiteraard in een erg optimistische stemming. Jullie Croket: ‘Het voelt erg goed nu achter deze wedstrijd. Eerst konden we het zelfs amper geloven. Er waren ook wat technische problemen geweest met het geluid en de belichting waardoor we een 40 minuten moesten wachten. Wat zorgde voor extra zenuwachtigheid.”

De competitie in Rio was dan ook bikkelhard. Jullie Croket: “We waren daar met 8 ploegen en er gingen er maar vier daarvan naar de spelen zelf. En uiteraard wilde iedereen van die gymnasten bij die eerste vier zijn. De nervositeit bij dit gebeuren was dan ook groot. Het is voor ons belangrijker dan een wereldkampioenschap. Bij gymnastiek staan de Olympische Spelen heel hoog aangeschreven. Het is het hoogste wat men kan bereiken.”

Toekomst

Voor het team komt het er nu in Rio op aan zich niet alleen te bewijzen maar indien mogelijk ook te verbeteren. Julie Croket: “We staan nu met onze groep in de wereld op de elfde plaats en hebben die positie feitelijk al een tijdje. Rio bewees feitelijk onze kracht. De hoop moet nu zijn, denk ik, onze positie te behouden en eventueel nog verder te verbeteren.”

De grootste kandidaten voor de medailles in Rio zijn volgens haar de Verenigde Staten, Rusland en China, de eerste drie op het laatste wereldkampioenschap. Jullie Croket: “Ook Japan is sterk aan het opkomen. Binnen West-Europa zijn Duitsland en Italië ook heel goed alsmede Nederland, wat verrassend was.”

Met haar verdere toekomst is ze nu nog niet bezig. Julie Croket: “Na het falen met Londen zet ik nu eerst alles op Rio en daarna zien we dan nog wel. De volgende spelen in Tokyo, ze is dan 25, zijn misschien wel nog mogelijk. We wachten af. Maar ik wil wel hoe dan ook sport blijven doen en nadien graag training geven in het turnen. Het is nu eenmaal zowat mijn ganse leven en ik ken het daarom wel een beetje.”

De gymnasten komen op de spelen in Rio al vrij vroeg aan de slag. De twee dagen na de openingsceremonie van 5 augustus is het al hun beurt. Met de twee dagen nadien dan de finales.

Rijzende ster

En alsof Dendermonde met Jullie Croket nog geen stevige bijdrage aan het Belgische turnen leverde is er in de stad al een nieuwe rijzende ster aan het turnfirmament opgedoken met de naam van de nog eventjes 15-jarige Axelle Klinckaert (2) uit de deelgemeente Oudegem.

Axelle Klinckaert

Met de 15-jarige Axelle Klinckaert lijkt men in Dendermonde een nieuwe beloftevolle turnster te hebben. Ze werd op 6-jarige leeftijd in de sporthal van Appels ontdekt door Gymmax, het begin van wat nu al een stevige carrière aan de wereldtop lijkt te worden, naast Jullie Croket.

Een jonge dame die vorig jaar op de Europese jongerenolympiade, officieel het European Youth Olympic Festival, in het Georgische Tbilisi haar kwaliteiten bewees door er met een zilveren medaille voor het allround turnen huiswaarts te keren.

Axelle Klinckaert: “Ik had in feite zelfs evenveel punten als de eerste maar omwille van het reglement werd ik uiteindelijk tweede geplaatst.” Behoudens ongelukken zullen we van haar dus in de toekomst zeker nog veel blijven horen.

Ze doet al aan turnen vanaf haar zesde jaar. “Omdat het leuk was”, stelt ze. En dat deed ze bij de lokale turnclub Gymmax waar men haar mogelijkheden al zeer snel doorhad. Axelle Klinckaert: “Ik deed recreatief turnen en al snel vroeg men mij om aan wedstrijdturnen mee te doen. Een aanlokkelijk voorstel want daar achter het gordijn deed men het echte serieuze turnwerk en dat vond ik veel leuker.”

Ze moest dan ook elk jaar in Gent bij de Gymfederatie een test doen en ook daar ontdekte men haar mogelijkheden en ging ze aan de slag bij de Dendermondse topsportschool, het lokale Atheneum. En na de lagere school werd dat dus de Gentse topsportschool, het Atheneum aan de Voskenslaan, en 30 tot 35 uur trainen. Met daarnaast dan nog de studies, in haar geval Wetenschappen. Hard werken dus.

En zoals bij Jullie is haar sterkste discipline de grondoefening. En uiteraard is ze zoals Julie Croket opgetogen over het al bekomen resultaat. Eindigen voor wat normaal topturnlanden zijn als Australië, Zuid-Korea en Roemenië had tot voor enkele jaren niemand in België kunnen dromen.

Gymmax

Sinds de fusie van de turnvereniging Werken Baart Kracht en de Sint-Jorisgilde groeide Gymmax uit tot een gevestigde waarde in het wereldje van de Belgische turnclubs. Mede dankzij de goed uitgeruste nieuwe sporthal die nog onder vroeger burgemeester Norbert De Batselier werd gebouwd. Ook het feit dat Dendermonde met het Koninklijk Atheneum een topsportschool heeft speelt uiteraard in haar kaart. En de zeer professionele aanpak van de Gymfederatie helpt natuurlijk eveneens.

Axelle Klinckaert: “We zijn nu het elfde beste team ter wereld en dat is toch geweldig. Wel is het nu afwachten, zorgen dat je psychisch sterk genoeg staat en geen blessures krijgt. Je moet er ook gewoon tegen kunnen.”

Willy Van Damme

1) Ook hier speelde de Dendermondse turnclub Gymmax haar rolletje met Siemon Volkaert uit Lebbeke die deel uitmaakte van dit succesvolle team. De goede resultaten van een Siemon Volkaert, Axelle Klinckaert en Jullie Croket toont natuurlijk ook de kwaliteiten aan van niet alleen Gymmax maar ook van de topsportscholen in Dendermonde en Gent alsmede van het sportbeleid in Gent en de werking van de Gymfederatie. Reden voor fierheid dus.

2) Ze verjaart einde mei. Het is de bedoeling beide turnsters op het komende Dendermondse Sportgala van 24 juni extra in de bloemetjes te zetten. Schepen voor Sport Carine Verhelst (SP.a): “We hebben in onze stad nogal wat sportkampioenen en kunnen onmogelijk voor elke kampioen op het stadhuis een aparte viering organiseren. Daarom gaan we alle vieringen op de nu groots opgevatte sportgala doen.” Ook Greg Van Avermaet, nu onze succesvolste beroepswielrenner, woont tegenwoordig trouwens in het Dendermondse Grembergen.