Midden-Oosten–Dansen rond de Iraakse vulkaan

De oorlog in het Midden-Oosten blijft voorlopig beperkt tot wat men schermutselingen zou kunnen noemen. Gevechten hier en daar, wat bomaanslagen en het sociaal en economisch wurgen van wie in de weg van de VS en zo Israël loopt. Een algehele oorlog met gevolgen voor de wereld als geheel komt er (voorlopig) niet. Niemand lijkt het op dit ogenblik te willen. Ook Israël niet want die werkt achter de schermen met kleine stappen gewoon verder om haar doel, Groot Israël, te bereiken.

Geen vrienden?

Na de moord op de Iraanse generaal Qassem Soeleimani en Abu Mahdi al Muhandis (1), de topman van de Iraakse met het leger verbonden milities was het de vraag of er hierna nieuwe stappen richting een algehele oorlog zouden gezet worden. Voorlopig lijkt dat niet het geval te zijn en lijkt de oorlogsretoriek te stoppen. De spanning in de regio blijft echter te snijden en kan zonder probleem opnieuw verder escaleren.

Veel landen in de wereld, vooral dan die van de EU en Azië wachten bang af want zij hebben de olie uit het Midden-Oosten broodnodig en bij een algehele oorlog in de regio kan men er gif op nemen dat de oliebevoorrading uit het Midden-Oosten komt stil te liggen. En onze nijverheid.

Een ramp voor de Europese economie en die van de landen in het Verre Oosten. Niet zo tegenwoordig voor de VS die sinds het succesvol ontginnen van olie en gas uit schaliegesteente een olie-uitvoerder werd. Het is een van de reden waarom die landen en ook de olieproducenten in de regio zich in deze zaak van de VS afkeerden.

Qassem Soeleimani - 12

Generaal Qassem Soeleimani (links) bij het graf van een gesneuvelde soldaat in de Syrische stad al Bukamal, vlakbij de Iraakse grens en gelegen aan de Eufraat. En zoals bijna steeds gekleed in een burgerpak.

Zelfs Benjamin Netanyahu, de Israëlische premier, trok na zich eerst enthousiast te hebben getoond plots terug. Bondgenoten in deze zaak heeft de VS niet echt. Er werd binnen de NAVO wel geen openlijke kritiek geuit maar steun is er nergens te vinden. Onderhuidse kritiek wel. Dat men overal bij de zogenaamde bondgenoten oproept tot terughoudendheid en de-escalatie is niet alleen immers een oproep richting Iran en Irak.

Het is eerst en vooral gericht naar de VS die hier heel op eigen initiatief de Iraanse generaal Qassem Soeleimani en de Iraakse militair en politicus Abu Mahdi al-Muhandis, topman van de Iraakse militie de Volksmobilisatiekrachten, om het leven bracht. In de eindverklaring vorige maandag van de NAVO bijeenkomst was er dan ook geen enkele steun te horen voor het optreden van president Donald Trump.

Onderlinge ruzie

Dat meerdere landen van de NAVO en partners zoals Australië de voorbije week aankondigden hun soldaten deels terug te trekken is hier een teken aan de wand (2). Het was duidelijk dat er over die kwestie binnen de NAVO wel is gesproken – De VS eiste zelfs meer troepen van de ‘bondgenoten’ – maar dat daarover geen eensgezindheid bestond. De VS zal er bij de NAVO zeker zware kritiek te verduren hebben gehad.

Er zijn in Irak immers vele honderden soldaten van NAVO-landen en die kwamen door de acties van de VS in een situatie van bijna oorlog. En daar waren die Canadese, Nederlandse en Belgische soldaten helemaal niet geschikt voor. Laat staan dat ze applaudisseerden. Vandaar de in de officiële verklaringen van de vrienden bijna zichtbare woede over het Amerikaanse optreden.

Ook in de VS was er op vele plaatsen zware kritiek te horen. Zoals bij de normaal altijd oorlogszuchtige media. Het was geen toeval dat de beslissing om Soeleimani te vermoorden alleen door een piepklein kransje van ingewijden was genomen, in wezen de ministers van Defensie, Buitenlandse Zaken, de vice-president en Trump zelf. Bang dat anderen die men normaal consulteert zouden alarm slagen?

En die interne onenigheid in de VS is blijven duren. Typerend is het voorval met het door Liz Sly van de Washington Post uitgebrachte verhaal waarin de opperbevelhebber van de Amerikaanse troepen in Irak met een brief aan de eerste-minister Adel Abdul Mahdi de terugtrekking van zijn troepen uit Irak aankondigde. (3)

Brief generaal William H. Seeley III over terugtrekking Amerikaanse troepen - 6 januari 2020

De brief van generaal William Seely hoofd van de Amerikaanse troepen in Irak aan de eerste minister van Irak Adel Abdul Mahdi waarin die het terugtrekken van de Amerikaanse troepen weet te melden. Waarna in de uren nadien de VS zich in allerlei bochten wringt om uiteindelijk te stellen dat dit een vergissing is.

De journaliste kreeg zelfs een kopie van die brief die nadien werd bevestigd door de woordvoerder van het Amerikaans leger in Irak. Maar dat bleek voorbarig. Na enkele uren ontstond er plots commotie in Washington DC waar men alles ontkende.

Waarbij de versies hierover vanuit het Witte Huis elkaar snel opvolgden. Het was maar een ontwerp, men had het nooit mogen versturen, dit was een vergissing en die brief was trouwens niet eens ondertekend en dus waardeloos. Probleem was echter dat premier Mahdi stelde dat hij er een ondertekende versie van had gekregen en zelfs een tweede omwille van de slechte vertaling naar het Arabisch van de eerste brief.

Het was duidelijk dat er intern een ernstige ruzie was ontstaan tussen de generaals, als bijna naar traditie weigerachtig tegenover allerlei militaire avonturen, en de van grote rijken en veroveringstochten dromende politici. En dus trokken de generaals ditmaal aan het kortste einde en diende brigade-generaal William H. Seely III zich diep in het stof te wentelen De brief was een “vergissing,” opperde hij nederig.

De verdoken steun aan ISIS

Waarbij Trump zich weeral liet opmerken als een pokerspeler met slechte kaarten en vooral een grote mond. Zo bedreigde hij Irak met een miljardenfactuur en met nog zwaardere sancties dan die tegen Iran. En wat betreft Iran had hij 52 doelwitten in zicht waaronder ook historische erfgoedsites genre de remake van de stad Persepolis.

De fierheid van bijna de ganse Iraanse natie. Dat hij nadien een tweet lanceerde waarin hij beweerde het Iraanse volk dolgraag te zien toont het niveau van de man. Een gek die er maar op los praat zonder te beseffen wat hij zegt en met zero kennis van het onderwerp waarover hij bezig is.

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3 - Deel C & D

De studie van de DIA, de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst over de toestand in Syrië die dateert van augustus 2012. Vermoedelijk wist de auteur hiervan toen nog niet dat de aanval op de steden Damascus en Aleppo feitelijk mislukt was. Merk ook op dat men hier in de eerste zin van de laatste alinea spreekt van ‘other terrorist organizations’ die dan met Al Qaeda en ISIS (beiden zaten toen nog in een organisatie) samen dat kalifaat moesten besturen. Of iets in die aard dan. Ze wisten bij het Westen dus heel goed dat ze samenwerkten met terreurgroepen. Diezelfde die nadien in o.m. Zaventem toesloegen.

In beide gevallen kreeg hij het deksel op zijn neus. Zo kwamen kranten plots boven water met de overeenkomsten tussen Irak en de VS over het gebruik van militaire basissen. Nog erger werd het met die culturele doelwitten. Terwijl ook Mike Pompeo dat bleef herhalen stelde het leger bij monde van defensieminister Mark Esper dat het leger dat nooit zou doen. Het is nu eenmaal een oorlogsmisdaad stelde men er. Een open rebellie tegen Trump dus.

Het conflict van de VS met Iraq kan dan ook moeilijk anders dan verder escaleren; Zo heeft de missie van de VS en de NAVO officieel twee taken, het strijden tegen ISIS en het opleiden van het Iraakse leger. Maar beiden zijn een lachertje.

Vooreerst is geweten dat het de VS en de NAVO waren die aandrongen op de expansie van ISIS van Syrië naar Irak. De analyse van augustus 2012 over de toestand in Syrië en Irak van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA is hierover duidelijk. Men wou ISIS terug in Irak actief zien worden en Irak als staat zo zien verdwijnen. Het staat er letterlijk.

Bovendien trok de VS pas vanaf midden september 2014 tegen ISIS in Irak ten strijde. Het eerste bombardement van de VS op stellingen van ISIS buiten het Koerdische deel van Irak dateert van 15 september 2014. (4) Dit terwijl ISIS al op 2 januari 2014 de Iraakse steden Fallujah en Hit in de provincie Anbar veroverde en op 10 juni de miljoenenstad Mosoel in hun handen viel.

Ook was er op 13 juni de oproep aan de bevolking van de opperste sjiitische geestelijke Ali al Sistani voor een nationale mobilisatie die dan op 15 juni officieel leidde tot de oprichting van de Volksmobilisatiekrachten. De oproep was een groot succes.

De Amerikaanse interventie bleef trouwens maandenlang grotendeels beperkt tot het bombarderen van ISIS-stellingen ter verdediging van eerst en vooral Erbil, de ‘hoofdstad’ van het Iraakse Koerdistan van de clan van Masoed Barzani. En die zat duidelijk mee in het complet van Israël, de VS en de NAVO om ISIS grote delen van Irak te laten veroveren. (5) en (6)

Heropbouw Iraakse leger een flop

Zoals uit een analyse van de Amerikaanse bombardementen blijkt kwam de eerste echte grote Amerikaanse actie er feitelijk pas na september 2015. Waarom? Toen trad de Russische luchtmacht in Syrië in actie en wist de VS dat op termijn de dagen van de jihadisten in Syrië geteld waren. De regering in Damascus ging de strijd winnen.

En dus trok de VS dan maar de kaart van plan B, zijnde steun aan de ook al door Israël gesteunde PKK/YPG in het Syrische noordoosten rond de provinciale hoofdstad Hasakah. Een gebied dat de VS voordien normaal eerst voorzien had voor ISIS.

Bovendien is uit een serie documenten gebleken dat de VS en Saoedi-Arabië aan ISIS nog Bulgaarse wapens leverde toen men in 2017 de door de terroristen bezette stad belegerde. Met de VS die nu vanuit Servië tonnen mortiergranaten gaf aan ISIS in Jemen. De beweringen dat de VS en haar bondgenoten essentieel zijn voor de strijd tegen ISIS is dan ook lachwekkend. (7)

Conflict Armamants Research - P 39 - December 2017 - kopie

Pagina 39 van het rapport over de wapens van ISIS van de ngo Conflict Armament Research. Hier staan foto’s van wapens die op 23 juni 2014 aan het Amerikaans leger waren geleverd door een Bulgaarse firma. Ze werden nadien gevonden bij door ISIS achtergelaten wapens in Syrië. De datum van 23 juni is significant want op 10 juni 2014 was Mosoel in handen gevallen van ISIS. De oorlog tegen ISIS van het Westen was en is dus nep. Nadien leverde de VS aan ISIS in Jemen eveneens mortieren, ditmaal Servische.

En dan het opleiden van het Iraakse leger. Nou ook dit is een bewering die men best hilarisch kan noemen. Er zijn na de Amerikaanse bezetting van Irak in 2003 ettelijke miljarden dollars gestopt in dat leger. Maar toen ISIS eind 2013 Irak binnenviel met wat toch een zeer bescheiden troepenmacht was bleek vluchten zowat het enige dat het Iraakse leger deed. De weerstand leek eerder symbolisch.

Typisch was de strijd voor de olieraffinaderij van Baiji, de grootste van het land en dus een cruciale installatie voor Irak. Toen ISIS naderde stelde het leidinggevende officierenkorps tegen de verbaasde soldaten dat men onmiddellijk moest vluchten. Toen dan een andere kleinere troepenmacht met andere officieren kwam stelden die tegen de achtergelaten militairen dat men moest vechten. En dat gebeurde … en met met succes.

De Volksmobilisatiekrachten

Pas toen de religieuze leider Ali Sistani op 13 juni 2014 de bevolking opriep om zich te verdedigen stonden plots duizenden Iraakse vrijwilligers op om de hoofdstad te verdedigen en het land te bevrijden van die terreurgroep.

De VS hield zich tot dan, behoudens de Koerdische regio rond Erbil, gewoon afzijdig van de gevechten in Irak en het waren Iran en Rusland die zorgden voor de eerste spoedhulp met o.m. vliegtuigen en trainers van het Libanese Hezbollah en met generaal Qassem Soeleimani als topadviseur.

Zonder dat was het een strijd geworden voor controle over de hoofdstad. Het is dan ook niet verbazend dat men zowel bij ISIS als bij al Qaeda en de andere terreurgroepen een luid hoerageroep hoorde toen de moord op Soeleimani bekend raakte.

Het waren die vrijwilligers die uiteindelijk zorgden voor de overwinning op ISIS want buiten training en bombardementen deed men bij de NAVO niets. En een luchtmacht alleen kan zo’n klus nooit klaren. Grondtroepen zijn essentieel en luchtbombardementen verlenen alleen steun aan de pantsertroepen en de infanterie die dan moeten zorgen voor de feitelijke overwinning.

VS bombardeerde Iraaks leger

Ook is als gevolg van de Amerikaanse bombardementen op de militaire basissen bij de Iraakse grensstad Qaim de trainingsopdracht van de VS en de NAVO voor het leger eveneens een onmogelijke zaak geworden. Men stelt in onze massamedia wel steeds dat het basissen van Kataeb Hezbollah betroffen, een van de bij het leger nu aangesloten milities.

Kataeb Hezbollah - Basis Qaim - 29 December 2019

Een van de door de VS aangevallen Iraakse militaire basissen bij de stad Qaim. Deze moeten de autoweg tussen Damascus en Bagdad en zo Iran bewaken en zorgen dat ISIS er niet terug actief wordt. Ooit bombardeerde de VS de lang door ISIS omsingelde Syrische luchtmachtbasis van Der Ezzor niet ver daar vandaan. Waarna onmiddellijk erna ISIS ten aanval trok en een belangrijke juist door de VS gebombardeerde hoogte kon veroveren. De VS als luchtmacht van ISIS. “Het was een vergissing’’, zegde de VS nadien.

Maar het merendeel van de slachtoffers toen waren Iraakse militairen van het reguliere leger en politiemensen. Slechts 9 van de 25 er vermoorde troepen waren lid van Kataeb Hezbollah naast enkele politiemensen. Maar hoe kan men een leger opleiden als men hen gelijktijdig uitroeit? Iets wat alleen mogelijk is als men de fantasie van Washington, de NAVO en van hun massamedia voor waar aanneemt natuurlijk.

Bovendien is die aanval van de VS op de stellingen daar van het Iraakse leger niet de eerste. Zo werden die troepen er al op 16, 17 en 18 september aangevallen. Ditmaal door Israël, de nauwste vriend van de VS. Is het een toeval dat juist die grenspost cruciaal is voor zowel de strijd tegen ISIS als voor het beveiligen van de grensovergang tussen Syrië en Irak en zo ook Iran? Willen Israël en de VS die grenscontrole saboteren? (8)

Vernielen van Irak

En in die driehoeksverhouding van ISIS, de VS en Irak is er ook het feit dat de vorige president Barack Obama op 21 oktober 2011 de terugtrekking aankondigde van de Amerikaanse troepen uit Irak.

Toen in oktober 2011 was de opstand van de salafistische terreurgroepen met Al Qaeda in Irak en de Moslimbroeders in Syrië al volop bezig. Ook krijgen deze een militair steeds betere structuur.

De voorbereiding van de aanvallen in de zomer van 2012 op de steden Aleppo en Damascus waren ongetwijfeld eveneens al volop bezig. En die moesten al Qaeda in Irak en de Moslimbroeders in Syrië aan de macht brengen maar vooral Syrië in complete chaos storten.

 

 

Niet alleen de jezidi’s maar ook andere minderheden in het noorden van Irak, waaronder de Assyrische christenen, werden het slachtoffer van de koehandel tussen ISIS en de Koerdische clan van Masoed Barzani en zijn Koerdische Democratische Partij.

En zoals we weten uit de analyse van de DIA van augustus 2012 – toen de terugtrekking van het Amerikaans leger uit Irak vermoedelijk grotendeels afgerond was en de aanvallen op Aleppo en Damascus grotendeels mislukt waren – moest ISIS zich volgens de DIA op vraag van de NAVO op Irak richten.

Het lijkt er dan ook op dat het terugtrekken van het Amerikaanse leger vermoedelijk bedoeld was om ISIS in Irak vrije baan te geven. Waarbij de VS dan vanop afstand de grote onschuld kon spelen. Met andere woorden: Die terugtrekking lijkt een onderdeel van dit plan te zijn geweest.

Wat er met Irak gebeurde is dan ook bijna in detail wat de Israëlische strateeg Oded Yinon in 1979 op papier zette. Eerst het leger verzwakken, het land dan economisch op de knieën brengen en als laatste politiek destabiliseren. Waarna Irak als een rijpe vrucht pluk klaar was voor de Amerikaanse en westerse invasie van 2003. Als bij jagers: eerst het dier observeren, dan verzwakken en daarna doden.

Saddam Hoessein

Eerst bracht men op 16 juli 1979 in Irak CIA-agent Saddam Hoessein aan de macht en wat later op 3 december 1979 in Iran Ayatollah Ruhollah Khomeini. De man verbleef toen in ballingschap in Frankrijk.

Waarna de twee landen zich tegen elkaar erg agressief begonnen te gedragen en op 22 september 1980 de 8 jaar durende oorlog tussen beiden uitbrak. Met naar schatting een miljoen doden. Waarbij westerse mogendheden aan beide zijden wapens leverden, deels in het geheim natuurlijk.

Bovendien kon men de mensen in het Midden-Oosten zo beter tegen elkaar opzetten door het probleem van sjiieten en soennieten aan te wakkeren en te vergroten. Er was nu immers een sjiitische republiek versus de salafisten in Saoedi-Arabië. Mooi toch.

 

 

Madeleine Albright, de sleutelfiguur binnen de Amerikaanse Democratische Partij op het vlak van het buitenlands beleid. Zij bepaalde voor een groot deel de buitenlandse politiek onder Bill Clinton en nadien Hillary Clinton. Amnesty International America nodigde haar zelfs uit op een speciale conferentie om er te komen spreken. De toenmalige directeur van deze ngo werkte voordien op Buitenlandse Zaken bij Hillary Clinton. De video dateert van 12 mei 1996. De toespraak zal wel niet over Iraakse kinderen zijn gegaan. Ze heeft 3 kinderen maar geen Iraaks.

Tot men in Irak na verloop van tijd begon te beseffen erin te zijn geluisd en dat het Westen gewoon dubbelspel speelde. Het was de periode van het Iran-Contra schandaal met onder meer de Belgische wapenhandelaar Jacques Monsieur als tussenpersoon. Wat in Bagdad woedende reacties moet hebben veroorzaakt.

En alsof die uitputtende oorlog tegen Iran nog niet voldoende was vroeg de VS aan Saddam Hoessein in 1983 herhaaldelijk om ook Syrië aan te vallen om reden dat het de Iraakse pijpleiding naar de Middellandse Zee had gesloten. (9) Het resultaat was een virtueel failliet Irak dat in leven werd gehouden door lenigen van o.m. Saoedi-Arabië, de rivaal in de regio van Iran.

En dan kwam de invasie door Irak van Koeweit. Reden was het geschil tussen Koeweit en Saddam over de exploratie van het zeer grote Rumalla olieveld aan de grens van Koeweit met Irak. Waarbij Irak Koeweit ervan beschuldigde om teveel olie uit dat veld op te pompen en dus Iraakse olie te stelen. Van de 625 Iraakse olievelden lagen er toen 225 in dat veld.

Embargo voor Irak

Tijdens een gesprek op 25 juli 1990 van de Amerikaanse ambassadeur in Irak April Glaspie met Saddam Hoessein wekte die de indruk dat de VS zich in dit geschil neutraal zou opstellen – Irak had toen aan de Koeweitse grens massaal troepen samengetrokken – waarbij Saddam de indruk gaf geen invasieplannen te hebben. Waarna op 2 augustus 1990 Irak Koeweit veroverde en de VS hierover de tweede Golfoorlog begon. (10)

Het betekende een verpletterende nederlaag voor Irak welke nadien tot 2003 onderworpen werd aan een zeer streng embargo waarbij het nog wel olie mocht uitvoeren maar de opbrengsten ervan door de VN zouden worden beheerd. Het werd een zelden geziene plunder. Het land stuikte verder in elkaar. Met het in de VS vastgehouden geld van die olieverkoop dat nadien spoorloos verdween.

Historisch daarbij is het interview van het acualiteitsprogramma 60 minutes van televisiezender CBS met de toenmalige ambassadeur bij de Verenigde Naties Madeleine Albright. Daarbij vraagt de journaliste aan Albright of de vermeende 500.000 door het embargo gestorven kinderen het allemaal wel waard waren. Waarop zij na eventjes aarzelen ja zegt. (11)

Toen de VS in 2003 Irak binnenvielen bood het Iraakse leger dan ook nog amper weerstand. Bovendien was Rusland toen in 2003 nog maar bezig te herstellen van de rampzalige jaren onder het bestuur van de Russische president Boris Jeltsin en zijn Amerikaanse en West-Europese vrienden. Verzet van die kant kon men dus niet verwachten.

Sectaire opdeling

Waarna de VS Irak een grondwet oplegde die het land instabiel maakte. Zo kreeg men wel een grondwet maar konden bijvoorbeeld de Koerden in Erbil met de clan Barzani en die van de familie Talabani in de stad Soeleimani die grondwet aan hun laars lappen. Voortaan moest de president een Koerd zijn, de premier een sjiiet en de parlementsvoorzitter een soenniet. De etnische-religieuze opdeling in minstens drie stukken werd voorbereid. (11)

Het is alsof er in het land alleen maar Koerden, sjiieten en soennieten zijn en dus geen gemengde huwelijken, christenen, jezidi’s en seculiere Irakezen. Die worden – zoals dat het geval is in Libanon – uitgesloten van de macht. In dit geval een erfenis van de Franse bezetting.

Waarna de rivaliteit tussen die groepen zoals eerder in Joegoslavië gebeurde kan beginnen te groeien en uitmonden in een burgeroorlog. Ook het kiessysteem zorgde voor vele kleine partijen waarbij coalitievorming en zo een regering erg lastig blijkt.

Hoe zwaar het land onder de Amerikaanse bezetting heeft geleden blijkt overduidelijk uit het boek ‘The sacking of Fallujah’ van Ross Caputi, Richard Hil en Donna Mulhearn waarin die het verhaal doen van het wedervaren van die stad. (12)

Ze kwam in opstand tegen de Amerikaanse bezetting en werd tweemaal aangevallen door het Amerikaanse bezettingsleger. Waarbij als gevolg van het door de VS uitgebreid gebruik van munitie met verarmd uranium er amper nog gezonde kinderen geboren worden.

DSC_0797

De Canadese Donna Mulhearn spreekt van een ecocide in de stad Fallujah.

De stad met toen vermoedelijk een 285.000 inwoners lijkt dan ook als het ware uit te sterven. Na de twee Amerikaanse bezettingen kwam ISIS er ook nog over de vloer. Een ongezien drama.

“Dit is geen genocide maar een ecocide”, stelt mede-auteur Donna Mulhearn tijdens een boekvoorstelling in Brussel. Maar geen zorg, hiervoor is in de massamedia geen enkele aandacht. Niet verrassend natuurlijk.

Iraaks nationalisme

Recent zijn tegen die wantoestanden en de wijd verspreide corruptie en onbekwaamheid in het land grote betogingen ontstaan die in een aantal gevallen ook bloedig onderdrukt zijn door de overheid en bepaalde milities.

Daarbij valt vooral het streven naar een eengemaakt Irak en een Iraaks nationalisme los van religies op. En dat keert zich tegen de Amerikaanse en ook Iraanse invloed. Het leidde zelfs tot het aftreden van de sindsdien demissionaire premier Adel Abdel Mahdi.

Betogingen die zelfs na de Amerikaanse moordaanslagen zijn blijven voortduren maar waarover tegenwoordig in onze media amper of niet wordt bericht. Wat sterk doet vermoeden dat deze geen Amerikaanse steun genieten. Een Iraaks nationalisme past nu eenmaal niet in de Israëlische en westerse plannen voor het land.

Bovendien hebben vele Iraakse politici op sleutelposities de dubbele nationaliteit, bijna steeds met een westers land. Anderen hebben weer de Iraanse nationaliteit gehad of zijn er geboren zoals Ali al Sistani. Wat doet vermoeden dat Parijs, Londen, Washington en ook Iran er wel hun mannetjes hebben zitten om alles netjes in de gaten te houden. En te manipuleren? Een erfenis van de Amerikaanse bezetting.

Troepenterugtrekking

Vraag is hoe de gesprekken tussen de VS en de Iraakse regering over die troepenterugtrekking gaan verlopen. De VS zegt openlijk neen tegen Bagdad maar wie goed leest ziet dat men een opening mogelijk maakt. Wel zijn er de zware bedreigingen van Donald Trump. Bagdad zou miljarden moeten betalen voor de gemaakte kosten – wat niet was afgesproken – en sancties krijgen die nog erger zijn dan die tegen Iran.

Zo stelde Mike Pompeo, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken op 10 januari:

“We’ve been there to perform a training mission and to help the Iraqi security forces be successful and to continue the campaign against ISIS. We’re going to continue that mission. We are happy to continue the conversation with the Iraqis about what the right structure is.”

“We zijn daar met een trainingsopdracht en om te zorgen dat de Iraakse veiligheidsdiensten met succes hun campagne tegen ISIS kunnen verder zetten. We zullen die opdracht verder uitvoeren. We zijn tevreden om met Irak te kunnen praten over wat voor hen de gepaste structuur is.”  (13)

Vermoedelijk zal Trump zijn beslissing pas bekend maken eens de herrie rond de ontzetting uit zijn ambt van president door het parlement achter de rug is. Alhoewel je met Trump nooit weet. De man is gewoon onvoorspelbaar.

PMU - Parade Kirkoek - 8 juni 2018 - 4

De met steun van Iran, de Libanese Hezbollah en Rusland opgerichte Iraakse Volksmobilisatiekrachten speelden een sleutelrol bij de oorlog tegen ISIS.

Recent wijzigde Trump echter opnieuw maar eens van koers en was er nadien sprake van het bevriezen van de Iraakse rekening bij de Federal Reserve in New York, de nationale bank van de VS. Bovendien is al het Iraakse goud er opgeslagen. En krijg dat terug? (14)

Na het opheffen in 2003 van het olie-embargo tegen Irak vaardigde de VN resolutie 1483 uit en kreeg Irak terug zeggenschap over zijn olie-inkomsten. Maar dat was in wezen echter beperkt. Het geld van de olie kwam immers op een rekening bij de New Yorkse afdeling van de Federal Reserve, het systeem van nationale banken in de VS. Met andere woorden: Het Iraakse oliegeld bleef in de VS.

Daarna dreigde Donald Trump in het geheim tijdens een gesprek van Donald Trump met premier Mahdi dat hij dat geld zou bevriezen. Dat werd nadien dan wat afgezwakt tot een beperking van de toegang. Wat premier Mahdi naar verluidt woedend maakte. Olie is immers praktisch de enige inkomstenbron van Irak en maandelijks haalt het land een 2 miljard dollar van die rekening om o.m. de lonen te betalen en goederen aan te kopen.

Het laatste voorstel is dat men de Amerikaanse steun aan Irak sterk zou verminderen. Washington weet het dus ook niet hoe men Irak moet afpersen. Zelfs bij de Federal Reserve zou men boos zijn toen men daar de nationale bank wou betrekken in een zuiver politieke ruzie. En het is de officiële taak van die bank dat die buiten de politiek blijft en haar beleid onafhankelijk ervan voert.

In essentie heeft de VS echter geen alternatief dan te vertrekken. Ze wordt nu al door velen er gezien als een bezettingsmacht en zal af te rekenen krijgen met allerlei vijandige acties. Wat het zogenaamd opleiden van het Iraakse leger praktisch onmogelijk maakt en de zogenaamde strijd van het Westen tegen ISIS tot nul zal herleiden. Als er al sprake is van een strijd tegen ISIS.

En dan komt ook de aanwezigheid van het Amerikaanse leger in Syrië op de helling te staan want die wordt bevoorraad vanuit Irak. Amerikaanse militairen worden tegenwoordig in Syrië soms zelfs tegengehouden en door de bevolking met stenen onthaald.

Nu krijg je in Syrië soms waanzinnig lijkende video’s te zien van Amerikaanse pantserwagens die langs een controlepost van het Syrische leger passeren of van een Amerikaanse controlepost bestaande uit amper twee pantsers die een grote kolonne Russische militairen laten passeren. De onderhandelingen met Irak voor het vastleggen van een terugtrekkingsschema zouden kortelings beginnen. Of al begonnen zijn.

Qassem Soeleimani

En dan is er natuurlijk de moord op onder meer generaal Qassem Soeleimani en Abu Mahdi al-Muhandis, topman van Kataeb Hezbollah. Het verhaal van de regering Trump dat Soeleimani aanvallen plande op Amerikaanse doelwitten waaronder ambassades wordt in de VS algemeen weggelachten tot zelfs binnen zijn eigen Republikeinse partij. Uiteindelijk gaf zelfs Trump recent toe dat hij hiervoor geen enkel bewijs had.

De Iraanse Opperste Leider Ayatollah Ali Khamenei, De Iraakse politicus, een sleutelfiguur zowel in de lokale politiek als bij de milities, Moqtada al Sadr (midden) en Qassem Soeleimani (rechts). Moqtada al Sadr keerde zich na lang twijfelen na de Amerikaanse bombardementen tegen de Amerikaanse aanwezigheid in het land en activeerde zijn militie.

Zelfs binnen de regering werd hij in het openbaar afgevallen. Zo stelden Mark Esper, minister van Defensie, en Robert O’Brien, Nationaal Veiligheidsadviseur, beiden apart aan Amerikaanse televisiezenders op zondag 12 januari dat ze geen weet hadden van plannen om vier Amerikaanse ambassades aan te vallen. (15) Het voornaamste excuus van Donald Trump en Mike Pompeo voor de moord op Qassem Soeleimani.

Tijdens de regering van George Bush Jr. en zijn vicepresident Dick Cheney stelde men als reden voor de invasie van Irak tenminste nog een zogenaamd dossier samen. En zelfs al waren dat allemaal nepverhalen er was tenminste nog een dossier. Nu heeft men zelfs dat niet meer. Er rest alleen nog maar wat elkaar tegensprekende beweringen. Niveau kletspraat.

Of het verhaal komende van de Iraakse premier Abel Abdel Mahdi klopt dat Soeleiman in Bagdad voor een diplomatieke missie was weten we niet met zekerheid. Wel is het zeker dat Soeleiman voorheen regelmatig als een soort alternatieve diplomaat werkte en pendelde tussen de hoofdsteden in de regio.

Volgens Mahdi kwam Soeleiman om in Bagdad gesprekken te voeren rond de Iraakse relaties met Saoedi-Arabië en de VS. Zeker is dat Soeleimani voorheen in Libanon en Damascus had gezeten. Het lijkt raar maar is zeker geen onmogelijkheid.

De aanslag is wel de eerste die de VS openlijk tegen een topman van een andere regering pleegde. Veelal liet men in het verleden dat vuile werk opknappen door allerlei door Washington gefinancierde rebellengroepen of huurmoordenaars zoals met Saddam Hoessein. Hier deed men dat open en bloot.

Iraanse reactie

En de reactie hierop van Iran was al even uniek. Voor het eerst sinds de Koreaanse oorlog viel een andere staat een Amerikaanse legerbasis aan. Eerder was dat in essentie alleen het werk van allerlei verzetsgroepen zoals Hezbollah in Libanon of de Vietcong in Vietnam, de Rode Khmer in Cambodja en de Pathet Lao in Laos. Die kregen dan wel steun van andere landen natuurlijk.

Wat echter mogelijks nog meer opviel was dat geen enkele van de vermoedelijk 15 op de twee basissen in Erbil en Ain al Assad afgeschoten raketten werd neergehaald door welk afweergeschut dan ook. Waren die basissen dan onbeschermd? Heeft men ze laten passeren? Wat heel onwaarschijnlijk is. Of faalde men geheel? Wat hoe dan ook erg beschamend is voor een leger dat er prat op gaat technologisch veruit het beste te zijn.

De Russen hebben in Syrië twee basissen die regelmatig met drones en raketten worden aangevallen maar waar er nooit een raket of drone doorgeraakte. Waar zat Raytheon, de hofleverancier van het Pentagon, met zijn fameus Patriot luchtafweergeschut? Bezig hun centen te tellen?

Wat eveneens opvalt is de precisie van de Iraanse luchtaanval. Alhoewel de Iraanse regering de eerste uren sprak over 80 doden lijkt dit vermoedelijk eerder een fantasieverhaal dan realiteit. Wel blijkt de Amerikaanse ontkenning achteraf dat er zelfs geen gewonden waren een leugen.

Een aantal werden zelfs overgebracht naar een legerhospitaal in Duitsland. Wat doet vermoeden dat deze zwaar gekwetst waren. Verder is de kans groot dat de VS vooraf weet had van een aanval op die basissen. Mede omdat Tehran voordien de Iraakse premier Mahdi over die komende aanval had ingelicht en die vermoedelijk de buitenlandse troepen op die basissen verwittigde.

Op die basis van Ain al Assad zitten immers niet alleen Amerikaanse troepen maar ook soldaten van andere landen van de NAVO en die zou men zeker niet willen raken. Er zitten bovendien op die getroffen basis van Ain al Assad ook nog een contingent Iraakse soldaten. En die zijn al zeker of-limit voor de Iraanse raketten.

Met andere woorden: De aanvallen moeten heel waarschijnlijk met grote precisie zijn uitgevoerd door raketten met ook een vaste brandstof die men dan snel naar elders kan verhuizen. Wat hen minder kwetsbaar en accurater maakt. Raketten met vloeibare brandstof dienen nu eenmaal eerst te tanken. Wat tijd vergt. En dat is dus allemaal geen goed nieuws voor de vijanden van Iran.

Het Arabisch schiereiland

Landen zoals Saoedi-Arabië, Bahrein, Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten blijken erg kwetsbaar te zijn en zullen normaal gezien zich in de toekomst veel behoedzamer opstellen. Wars van onnodige provocaties. Zeker omdat uit berichten blijkt dat de VS hen niet echt gaan verdedigen.

De Saoedische kroonprins en sterke man van het land Mohammed bin Salman zit met een dilemma. De steun van de VS lijkt geen absolute zekerheid meer en hij is duidelijk begonnen aan het heroriënteren van zijn buitenlands Beleid. De man is tegenwoordig dan ook regelmatig in Moskou op visite bij Vladimir Poetin, de Russische president. Was er in het Westen voorheen amper of geen kritiek op het Saoedische beleid dan is dat nu in de westerse media bijna dagelijkse kost.

Dat zou gebleken zijn tijdens een gesprek tussen de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo. Toen de Jemenitische regering in Sanaa met een raketaanval de Saoedische olieraffinaderij van Abqaiq-Khurais deels vernielde was er blijkbaar niet alleen geen actief rakettenafweersysteem maar nadien evenmin een Amerikaans antwoord. Men stuurde alleen wat extra troepen. En daarmee was de kous af.

De VS keek toe en noteerde, meer niet. Dat men in Riyad en de Verenigde Arabische Emiraten nadien eieren voor hun geld koos is dan ook logisch. Toen de Russische president Vladimir Poetin op 15 oktober vorig jaar bij de Emiraten op bezoek kwam werd hij dan ook verwelkomd alsof hij de gezant van god was, de heerser over de wereld.

Het was een ontvangst die men zeker niet aan Trump zou gunnen en een signaal naar de buitenwereld dat kan tellen. Geen enkele diplomaat de naam waardig ontging het en het toonde met al zijn symboliek dat het Midden-Oosten aan het veranderen is. Het betekent als het ware het naderend einde van de Pax Americana die sinds de Tweede Wereldoorlog over die regio heerst. Deels met Britse steun.

Geen vijandige buur

Eveneens typerend is dat de emir van Qatar Sjeik Tamim bin Hamad al Thani zondag 12 januari op het hoogtepunt van de herrie rond de moord op Soeleimani op staatsbezoek ging naar Iran. Het toont de souplesse van de Arabische diplomatie. Qatar steunde of steunt al Qaeda in Syrië maar gaat toch op staatsbezoek naar Iran dat in het Syrische conflict aan de kant van de regering in Damascus staat en dus vecht tegen al Qaeda

De overwinnaar van deze episode is dan ook zonder twijfel Iran en haar bondgenoten. De VS heeft door haar optreden de relatie met Bagdad zo verknoeid dat de Iraanse invloed er alleen maar kan toenemen. Wel zal men in Teheran terdege moeten rekening houden met de nationalistische gevoeligheden van delen van de Iraakse bevolking. Er is amper of geen interesse om te eindigen als een aanhangsel van Iran. Ook niet bij iemand als al Sistani.

Maar voor Iran is Irak vooral belangrijk om zo geen vijandige buur te hebben maar een staat waarmee men vrij kan samenwerken en handel drijven. Het zijn buren en zo gedoemd om samen te werken. Belangrijk en zeker niet te onderschatten zijn bijvoorbeeld de massale bedevaarten vanuit Iran naar de sjiitische heiligdommen in Irak zoals die in Karbala.

Hier komen miljoenen Iraniërs op bezoek en dat bezorgt de lokale horeca en de ayatollahs een fortuin aan inkomsten. En die wil niemand missen. Iran zal dus hoe dan ook lang een belangrijke partner blijven. Een waar men zaken mee kan doen. En de VS? Die zit duizenden kilometers ver en zal zo vervangen worden door China en Rusland. De gesprekken met Beijing over trainers voor het leger zijn trouwens al volop gestart.

Ukrainian Air International

Een negatief punt voor Iran leek even het neerstorten van de Boeing 737-800 van Ukrainian Air International vlucht PS752. Al snel stelde de VS dat dit gebeurde door een Iraanse raket. Wat logischerwijze weinig weerklank vond tot de VS haar geheime informatie met de bondgenoten begon te delen. Vermoedelijk bestond die uit afgeluisterde Iraanse communicatiesignalen en satellietobservaties.

Bernard Henri Levy met Massoud Barzani - 1

Bernard Henri Levy (tweede van rechts) , de Franse lobbyist voor Israël hier in gesprek met Masoed Barzani (rechts), de baas van het Koerdisch gebied rond de stad Erbil. Volgens Turkse bronnen gelieerd aan de AKP zat hij met Barzani mee in het complot van de VS en Israël voor de verovering door ISIS van delen van Irak. Men noemde Bernard Henri Levy zelfs de hedendaagse T.E. Lawrence naar de Britse avonturier die met Arabische stammen tijdens de Eerste Wereldoorlog delen van het Midden-Oosten op het Ottomaanse rijk en voor de Britten veroverde.

Een twee dagen aarzelende en ontkennende regering moest zaterdag uiteindelijk toegeven dat haar luchtafweer dit inderdaad had neergeschoten. Waarmee 176 vooral Iraniërs het leven lieten. Een drama die intern binnen de Iraanse Revolutionaire Wacht, verantwoordelijk voor de luchtafweer, qua personeel zware gevolgen zal hebben. Hier vallen zondebokken.

Wel zeer opvallend is dat de Canadese premier Justin Trudeau enkele dagen later het neerschieten stak op de nervositeit die door de gespannen toestand was ontstaan. Waarbij hij echter wel de VS en niet Iran bij naam noemde. Een vingerwijzing naar de grote buur die kan tellen en die men in Washington niet zo snel zal vergeten.

Wel poogde het Westen hier nogmaals garen bij te spinnen. Zo moest de Britse ambassadeur Rob Macaire zich in deze zaak hoogstnodig tijdens een manifestatie tegen de regering laten zien. Waarbij hij volgens de Iraanse media zich zelfs moeide met die betoging.

Hij werd dan ook eventjes voor controle door de politie meegenomen en mocht zich nadien op het ministerie van Buitenlandse Zaken in Teheran uitleg geven. Hij is nu officieel persona non grata en werd vorige woensdag het land uitgezet.

Artikel 41 van de Conventie van Wenen over Diplomatieke Relaties stelt immers dat diplomaten in het land waar ze geaccrediteerd zijn zich niet mogen moeien met de binnenlandse aangelegenheden van het land waar zij werken. Macaire stelde echter dat hij op die plek alleen zijn deelneming aan de slachtoffers wou betuigen. Waarop men vanuit Iran beelden openbaar maakte die het tegendeel leken te bewijzen.

Iran als winnaar

Ook in Syrië moesten de Amerikaanse en Franse ambassadeurs begin 2011 hoogstnodig op de kop van betogingen tegen de regering lopen. Klassieke grootmachtenpolitiek waarvoor het Westen een monopolie heeft. Het is in wezen dan ook geen toeval dat Duitsland zijn steun gaf aan de praktijken van de Britse diplomatie. Een land waar de Weense conventie blijkbaar geen thema is bij de opleiding van haar diplomaten.

Het is ook geen toeval dat de westerse media zeer veel aandacht aan die betogingen besteden. Die hoogstens een paar honderd manifestanten waren maar meer dan een week lang soms zelfs voorpaginanieuws waren. Met van de pot gerukte beweringen bij onder meer Reuters dat de regering erdoor in nesten zat. Dat andere Iraanse betogers aan de Britse ambassade tegen de praktijken van Londen gingen betogen las men dan niet.

Voor Iran is de moord op Soeleimani in wezen een soort van godsgeschenk. Als een man schaarde de natie zich achter de regering, de verdediger van het ‘fiere’ land tegen die ‘vieze’ Amerikanen. Het Iraanse nationalisme is nu eenmaal onder de bevolking een grote politieke factor.

Uitingen van ongenoegen over het regeringsbeleid en de verhoging van de benzineprijzen zijn plots weg uit de Iraanse straten en pleinen. Men lijkt op rozen te zitten. Bovendien is de economie na twee jaren van zeer scherpe daling terug aan het groeien. Al zij het beperkt. Maar die verwachting voor dit jaar is wel hoger dan die bij de EU zoals voor Duitsland. (16)

Europese Unie

Wat natuurlijk ook opviel in de zaak is de houding van de EU. Die nodigde onmiddellijk Javaad Zarif de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken uit naar Brussel. Die kwam dan wel maar met veel vertraging. Wat toch opvalt. De EU lijkt in deze zaak als het ware warm en koud te blazen. In essentie toont men echter dat de EU amper nog een rol van betekenis te spelen heeft. En dat heeft Brussel geheel aan zichzelf te danken.

Zo riep Charles Michel, voorzitter van de Europese ministerraad, op tot stabilisatie van de toestand in de regio. Een uitspraak die deels een bewijs is van durf en een vorm van ongebreidelde arrogantie. Ook hebben Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk gezamenlijk Iran in gebreke gesteld in de zaak van het ook met de VS, Rusland en China afgesloten nucleair akkoord. Dit terwijl zij in wezen hier zelf in gebreke zijn.

Waarbij de Britten echter al snel dicht tegen Washington gingen aanleunen en deels Trump begonnen te steunen. Het leek wel alsof de Brits-Amerikaanse alliantie van 1953 tegen de toenmalige premier Mohammed Mossadeq nog springlevend is. De eerste gevolgen van de Brexit lijken zich al te laten voelen. De controle terugnemen heet dat in Downingstreet 10.

Maar als snel bleek deze ingebrekestelling van Iran het resultaat was van wat men in Europa omschreef als maffia-achtige praktijken en chantage door de VS. Daar dreigde men immers met het heffen van 25% op de invoerrechten van Europese auto’s. Dat dit uitlekte en vanuit de Duitse regering bevestiging kreeg zegt natuurlijk ook veel over de relatie van de EU met de VS. IJskoud lijkt een goede omschrijving. (17)

Charles Michel - EU

Charles Michel, voorzitter van de Europese ministerraad, roept op tot stabilisatie in het Midden-Oosten. Hij is wel de man die mee Libië hielp vernielen en als premier jarenlang al Qaeda en ISIS in Syrië en Irak steunde. Stabilisatie dus.

De EU is al vele decennia bezig de politieke stabiliteit van het Midden-Oosten aan het ondergraven. Dat begon al met de Eerste Wereldoorlog toen men het Ottomaanse rijk deed instorten om het daarna onder de overhebzuchtige Britten en Fransen te verdelen. Ieder zijn brok van de taart genaamd het Midden-Oosten was de slogan. Met een leuke brok natuurlijk voor de Europese zionisten die zo begonnen aan hun kolonisatie.

Waarbij de Britten en de Fransen zich na de zogenaamde onafhankelijkheid bleven bemoeien met die landen. Zij bepaalden of poogden dat wie president of koning werd en waar de grenzen lagen. En als Israël in Gaza honderden kinderen vermoord – Operatie Gegoten Lood van 27 december 2008, twee dagen na Kerstmis – dan kwamen de Europese leiders de zionisten in Israël persoonlijk zelfs feliciteren met hun slachtpartij.

En het is toch de EU die mee tekende voor de vernieling van Libië en de moord op Moeammar Kadhafi die het land samen hield en zorgde voor gratis onderwijs, huizing en gezondheidszorg. Dankzij de EU heeft men nu een burgeroorlog met massa’s doden en tuinduizenden bootvluchtelingen. Met zelfs slavenhandel en gratis folteringen. Met andere woorden: Het door de EU geschapen paradijs.

Hetzelfde in Syrië waar men salafistisch uitschot steunde en beweerde dat het vrijheidsstrijders waren. Idem ook voor Irak, Jemen en Iran waar men ontelbare mensenlevens kostende blokkades organiseerde en organiseert. Dan oproepen tot stabiliteit is gewoon schandelijk. Als er al geen straffere woorden voor te vinden zijn. De EU heeft niets anders gedaan dan werken aan de instabiliteit van de regio.

Wat de EU moet doen is zich publiek tegenover die regio verontschuldigen en werken aan goede relaties met die landen en hun burgers. De EU eist toch – terecht – verontschuldigingen van Iran voor het neerhalen van die Boeing. Dat zij dat dan ook doen.

De EU heeft belang aan goede economische en culturele relaties met die regio zodat wij onze handel kunnen opdrijven en dus onze bedrijven en economie kunnen verbeteren. En cultureel kunnen wij ontzettend veel leren van die landen waar ooit het schrift ontstond. Nergens behoudens misschien in China is er zoveel erfgoed te vinden. De Via Recta uit de Romeinse periode gekend van de apostel Paul ligt nog steeds in Damascus.

Maar of de EU die durf en intelligentie gaat tonen is verre van zeker. Vorige week maandag had The Financial Times het over hoe de VS zorgt voor het ‘safeguarding’ (beveiligen) van die regio.

George Orwell had het niet beter kunnen zeggen. Instabiliteit is stabiliteit en het onveilig maken noemt men dan beveiligen. Zolang de EU hierin blijft volharden zal zij in de regio met steeds meer misprijzen ontvangen worden. En dan gaan China e.a. met de leuke contracten lopen.

Willy Van Damme

1) Dit is een alias, zijn echte naam is Jamal Jafar Muhammed Ali al Ibrahim. Het veranderen van naam is een in het Midden-Oosten veel voorkomend fenomeen bij milities.

2) Financial Times, ‘Nato has little appetite for Trumps mission in the Middle East’, Helen Warrell, 13 januri 2020. https://www.ft.com/content/9ebed986-33aa-11ea-a329-0bcf87a328f2

Nederland toonde zich weeral een der beste leerlingen van Washington en zei dat het zijn troepen niet uit Irak zal terugtrekken. De regering van Mark Rutte (VVD) wil in Irak dus de rol van bezettende mogendheid spelen. Wat beloftevol is.

3) Washington Post, Liz Sly, 6 januari 2020. Dit artikel lijkt wel verdwenen. Het bevatte ook een niet ondertekende versie van die brief die de correspondente vermoedelijk per mail vanuit het hoofdkwartier in Irak van generaal Seely had gekregen.

Wat toch een merkwaardige verdwijning is. Liz Sly werkt vanuit Beiroet. Op haar Twitteradres geeft zij over de zaak nog meer uitleg en toont ze de brief zowel in het Engels als in het Arabisch. Die info kun je echter niet vinden bij de Washington Post. Zo werkt de media.

Een relaas over het geritstel met excuses is te vinden bij een bericht van het Amerikaanse persbureau Associated Press welke de dag nadien op 7 januari gepubliceerd werd bij The Washington Post door Lolita C. Baldor and Robert Burns  in ‘Honest mistake’ sets off alarm about US troops in Iraq”. https://www.washingtonpost.com/world/national-security/honest-mistake-sets-off-alarm-about-us-troops-in-iraq/2020/01/06/81deba3a-30e8-11ea-971b-43bec3ff9860_story.html

Blijkbaar mocht het vervolg erover niet meer door Liz Sly geschreven worden. Er moet die 6de januari bij het Pentagon, het Witte Huis en bij de Washington Post heel hard op tafel zijn geslagen.

4) MSNBC, 16 september 2014, ‘Martin Dempsey: US ground troops are possible’, Aliyah Frumin. http://www.msnbc.com/msnbc/hagel-dempsey-met-protesters-no-more-war

5) De troepen van de clan Barzani ontwapenden zelfs de gewapende eenheden van de Jezidi’s rond de berg Sinjar, hun traditionele woonplaats. Waarna deze peshmerga’s de vlucht namen naar Erbil en het gebied rond Sinjar dat normaal tot hun Koerdistan behoorde overlieten aan ISIS.

ISIS was blijkbaar op zoek naar vrouwen, vermoedelijk om er zo hun ‘behoeften’ mee te doen. De Syrische YPG/PKK zijn dan tussenbeide gekomen en hebben de overblijvende mensen rond Sinjar gered van totale uitroeiing. De Iraakse Koerden namen in ruil dan maar de Iraakse oliestad Kirkuk  gewapenderhand over van de Iraakse regering. Dit voor zover geweten zonder een schot te lossen. Nadien veroverde het Iraakse leger de stad terug.

6) Yeni Safak, 5 oktober 2017, ‘Barzani supports Daesh established by US, Israel’. https://www.yenisafak.com/en/world/barzani-supports-daesh-established-by-us-israel-2795120.

Merk hierbij de centrale rol op van de Franse filosoof Bernard-Henri Levy. Een sleutelfiguur in de internationale strategie van Israël. Hij speelde als speciale gezant van de Franse president Nicolas Sarkozy ook een grot rol in het vernietigen van Libië en de moord op president Moeammar Kadhaffi.

Sarkozy wou de Libische olie afnemen van de Italianen (ENI). Terwijl de Britten en Amerikanen zich gewoon wilden wreken op de Libische president omdat hij ooit hun militaire basissen had gesloten. Yeni Safak is een blad onder controle van de AKP, de partij van de Turkse president Recep Erdogan. Het vormt een onderdeel van de Albayrak mediagroep.

7) Conflict Armament Research, The weapons of the Islamic State, December 2017. Het is een rapport gemaakt met geld van de Duitse regering en de EU. Na publicatie gebeurde er niets mee en verdween het onder dikke lagen stof. Conflict Armament Research is een Britse ngo die in dit geval drie jaar lang vele door ISIS achtergelaten wapens onderzocht. Een dossier vol politieke dynamiet.

8) Times of Israel, 5 januari 2020, ‘Iraqi PM: US told us Israel bombed pro-Iran militias in Iraq last summer’.  https://www.timesofisrael.com/iraqi-pm-us-said-israel-bombed-pro-iran-militias-in-iraq/

Hert is merkwaardig maar wie wil weten in hoeverre Israël al Qaeda en andere terreurgroepen steunt kan probleemloos terecht bij de Israëlische media. Onze kranten nemen er geen jota van over. Een zoveelste bewijs voor de censuur in Europa.

9) Mail Online, 20 januari 2017, Thomas Burrows, Secret 1983 CIA intelligence report suggested America should encourage Saddam Hussein to attack Syria to secure oil pipeline to Med and Gulf. https://www.dailymail.co.uk/news/article-4140190/America-urged-Saddam-attack-Assad-Syria.html

10) Wikipedia. https://en.wikipedia.org/wiki/April_Glaspie.

Zij beweerde als verdediging voor haar neutrale houding tijdens het gesprek met Saddam Hoessein dat niemand kon verwachten dat Irak Koeweit zou binnenvallen. Als men echter na vele boze woorden van Saddam Hoessein hij ook nog het leger aan die grens samentrekt dan kan zelfs een idioot zien dat men gaat aanvallen. Bovendien moet de CIA wel geweten hebben wat men van plan was.

11) CBS, 60 minutes, 12 mei 1996, stuk uit interview met toenmalig Amerikaans ambassadeur bij de VS Madeleine Albright. Zij is een sleutelfiguur voor het buitenlandse beleid binnen de Democratische Partij en voorzitster van Pew Research een overheidsinstelling die wereldwijd en continu opiniepeilingen doet.

Het is een essentieel onderdeel om te weten hoe de gemoedsgesteldheid is in de onderzochte landen. Op die wijze kan men weten hoe groot het ongenoegen bij de bevolking is over het lokaal overheidsbeleid en welke de grootste knelpunten zijn. Als je opstanden zoals nu in Hongkong wil uitlokken dan is dat een cruciaal beleidsinstrument. Anders vaar je blind.

11) Global Research, 3 januari 2020, Dirk Adriaensens, Iraq: ‘The October Revolution of 2019 and the Iran-US Conflict’. https://www.globalresearch.ca/iraq-october-revolution-2019/5698521

12) The Sacking of Fallujah, Ross Caputi, Richard Hil en Donna Mulhearn, University of Massachusets Press, 2019, 171 pagina’s, 39,99 euro.

13) The National, 16 januari 2020, ‘US military resumes operations against ISIS in Iraq’.https://www.thenational.ae/world/mena/us-military-resumes-operations-against-isis-in-iraq-1.964982.

De titel van dit artikel is een leugen. Het was gebaseerd op een verhaal van The New York Times die zich op haar beurt baseerde op twee anonieme Amerikaanse militaire bronnen. De Iraakse regering ontkende het verhaal bijna onmiddellijk waarna ook de VS haar woorden introk. Het was en klassiek staaltje van desinformatie van The New York Times en de Amerikaanse regering. Het toont de hardnekkigheid in dit dossier van de VS.

14) Business Insider, Alex Morrell, 11 januari 2020, ‘The US warned Iraq that its access to a key bank account holding billions is in jeopardy if the country expels American troops.’ https://www.businessinsider.nl/us-warn-iraq-access-fed-bank-account-risk-troop-expulsion-2020-1?international=true&r=US

15) Associated Press, 12 januari 2020, Robert Burns, ‘Esper says he’s seen no hard evidence embassies under threat’.  https://apnews.com/5a168a5d8f560e928f3924f7af10f1d8

16) Volgens de prognoses zou de Iraanse economie dit jaar met 1,2% groeien, die van België met 1,2% en die van Duitsland met 0,5%. Dit zijn uiteraard prognoses en geen realiteit. Maar in de media heeft men het steeds over de zware economische crisis in Iran. Wat dan met Duitsland?

17) The Washington Post, 15 januari 2020, ‘Days before Europeans warned Iran of nuclear deal violations, Trump secretly threatened to impose 25% tariff on European autos if they didn’t’, John Hudson en Souad Mekhennet. https://www.washingtonpost.com/world/national-security/days-before-europeans-warned-iran-of-nuclear-deal-violations-trump-secretly-threatened-to-impose-25percent-tariff-on-european-autos-if-they-didnt/2020/01/15/0a3ea8ce-37a9-11ea-a01d-b7cc8ec1a85d_story.html

Jeremy Shapiro, Amerikaans onderzoeksdirecteur bij de European Council of Foreign Relations (ECFR), sprak van een ‘maffia-like act’. Deze ECFR is nochtans nauw gelieerd aan de NAVO en is gehuisvest in London met o.m. prinses Mabel van Oranje en Marietje Schaake van D66 als beheerders. Dames die in de marge van de NAVO wat bijverdienen.

Syrië–Moord op bisschoppen gesteund door bisschoppen

Er lijkt nu eindelijk zicht op wat er gebeurde met de twee op 22 april 2013 nabij de stad Aleppo ontvoerde Syrische bisschoppen Paulus (Boulos) Yazigi, Grieks-Orthodox bisschop voor Aleppo en Alexandretto (Iskenderun) in de nu Turkse provincie Antaya, en Gregorius Johannes (Youhanna) Ibrahim, bisschop van Aleppo voor de Syrisch-Orthodoxe kerk.

Het onderzoek  hiernaar is het werk een groep onder leiding van de in de VS verblijvende Syriër Manur Salib. (1) Deze heeft na veel speurwerk ontdekt dat beiden in december 2016 in Aleppo vermoord zijn door leden van de terreurgroep Nour al Din al Zinki. Vlak voor de bevrijding van Aleppo dus.

Nour al Din al Zinki is een groep die veel steun kreeg vanuit het Westen waaronder ook Nederland en België. Volgens de onderzoekers was ook de MIT, de Turkse veiligheidsdienst, betrokken bij de kidnapping. Beiden zouden in Aleppo begraven liggen in een ongemerkt graf.

Bisschop Boulos Yazigi

Bisschop Paulus (Boulos) Yazigi van de Grieks-Orthodoxe kerk, Syrisch martelaar in de strijd tegen de salafistische terreur en het Westen. Vermoord door Nour al Din al Zinki, een door het Westen en Pax Christi gesteunde bende.

Nour al Din al Zinki kwam in het nieuws toen ze op 16 juli 2016 tijdens de strijd voor de controle over Aleppo. Voor het oog van hun camera werd een door hen ontvoerde 12-jarige Palestijnse jongen Abdoellah Tayseer al Issa met het infuus nog aan zijn arm – Het kind leed aan een bloederziekte – onthoofd. Met tijdens en nadien een leuk feestje. Een knalfuif. De groep was een van de leidende salafistische terreurgroepen in Aleppo.

Bisschop Gregorius Youhanna Ibrahim

Bisschop Gregorius Youhanna Ibrahim van de Syrisch-Orthodoxe kerk. Hij was samen met zijn collega in een gammele Toyota op weg naar een bijeenkomst. Hun chauffeur werd onmiddellijk neergeschoten.

Toen het leger eind december 2016 de stad dan eindelijk bevrijdde was er in onze kranten en bij de westerse regeringen een waar tranendal te horen en zien. Nour al Din al Zinki en al Qaeda hadden de strijd immers verloren. Met grote protesten van zogenaamde mensenrechtenorganisaties en bij de kranten vette titels op de voorkant en paginagrote artikels binnenin. Waarbij die terroristen vrij hun geweeklaag konden laten horen.

Ook bij Pax Christi en woordvoerder Brigitte Herremans klonk diezelfde toon want wat zij zagen als de helden van de revolutie hadden de strijd tegen ‘de dictatuur van het Syrische regime’ verloren. Die groep blijkt nu volgens dit onderzoek de moordenaars te zijn van die twee bisschoppen, naast dan o.m. ook nog een zwaar ziek kind. Pax Christi steunde jarenlang die salafistische terreurgroepen en er zich nooit voor verontschuldigd.

Pax Christi Vlaanderen werkt onder toezicht van de Belgische bisschoppenconferentie. Met andere woorden: De Belgische bisschoppenconferentie steunde in wezen dus een organisatie die propaganda maakte voor een bende dieven, verkrachters en moordenaars en zo te horen zelfs ook van bisschoppen. Pax in Nederland waarmee Pax Christi samenwerkt krijgt geld van de VS.

Vorig jaar nog waren leden van Nour al Din al Zinki betrokken bij de moord op 12 oktober op de Syrische Koerdische politica Hevrin Khalaf. De groep verloor later in het gebied rond Aleppo de strijd tegen al Qaeda en trok nadien naar de Syrische regio van Afrin en noemt zich nu het Legioen van de Glorie (Faylaq al Majd). De glorie dus.

Nour al Din al Zinki - Handarat-Aleppo - Juli 2016 - onthoofding Palestijns kind

Nour al Din al Zinki stelde een fout te hebben gemaakt toen ze hun feestje organiseerden. Het Palestijns kind is links bovenaan. Het kleinkind van ouders die uit Palestina werden verjaagd en die nu hun kind zien verliezen aan een door datzelfde Israël gesteunde terreurgroep. Officieel werd de Amerikaanse wapensteun aan dit gezelschap nadien gestopt. Gelukkig is de Turkse president Recep Erdogan er nog. De man met de baard vooraan zat in het ‘gemeentebestuur’ van hun deel van Aleppo.  Een ongetwijfeld glorievol groepje. Ze zouden de twee bisschoppen ook hebben gefolterd. Hallucinant.

Het vormt een onderdeel van het Syrische Nationale Leger, een voor Turkije werkende huurlingengroep die stukken van Noord-Syrië bezet, tegen de PKK/YPG vecht en ook deels in Libië. Daar steunen ze de vanuit de hoofdstad Tripoli werkende Libische regering van Fayez al Sarraj die hulp krijgt van Turkije, Qatar en Italië.

Al Sarraj is een ‘door de VN aangesteld ‘premier’ die voor militaire hulp bijna geheel afhankelijk is van vooral salafistische milities uit enkele naburige steden. Nog een erfenis van het naar ‘mensenrechten’ snakkende Westen. De huidige commandant van deze terreurgroep is Yaser Abdoelbrahim.

Willy Van Damme

1) Orthodox Christianity, 16 januari 2020, ‘Abducted Syrian hierarchs killed in 2016, according to new investigative report’. https://orthochristian.com/127123.html’.

Ook op Medium.com, Mansur Salib, 11 januari 2016, ‘Journalistic investigation: Who is behind the abduction and brutal murder of Syrian Christian hierarchs from Aleppo?’. https://medium.com/@salibmansur/journalistic-investigation-who-is-behind-the-abduction-and-brutal-murder-of-syrian-christian-3dcc65a51583

Het onderzoek is deels gebaseerd op een door het leger gevangen genomen lid van Nour al Din al Zinki. De graven zijn wel nog niet gevonden. Het verhaal van Mansur Halib en zijn groep toont hoe het in realiteit er toen in die regio aan toe ging. Een ander verhaal dan wat de fantasten en leugenaars die onze kranten volschrijven ons wijsmaakten.

Hongkong in Humo

Lezer T.E. steunt de activiteiten van Joshua Wong en die betogers in Hongkong maar vergeet veel. Zo worden mensen die men op straat betrapt op het spreken van Mandarijn en geen Kantonnees (de lokale taal) gemolesteerd en het hospitaal ingeslagen. Hetzelfde voor wie tegen hen protesteert. Die werden desnoods zelfs in brand gestoken (Lee Chi-cheung op 11 november) of vermoord (Luo Chongqing op 14 november).

En zakenlui die tegen hun acties protesteren zoals Annie Wu zag haar keten van eet-en drankgelegenheden systematisch kort en klein geslagen. Wie zich democraat of sociaal voelend noemt kan dat alleen maar streng veroordelen. Wat er in China ook mogen gebeuren.

En die uitleveringswet is er gekomen na een moord door iemand van Hongkong op zijn Taiwanese verloofde. De man was nadien naar Hongkong gevlucht zodat men hem niet kon uitleveren. En hier waren ook uitermate strenge controles op.

Maar Ja, Joshua Wong en zijn vrienden worden feestelijk in de VS onthaald en krijgen er alle steun, incluis geld. De VS voert nu eenmaal oorlog tegen China en daar gaat het om. De rest is theater.

En Joshua Wong heeft nooit enig medelijden getoond voor de honderden die men al in elkaar sloeg. Hij eist integendeel zelfs het stopzetten van de vervolging. Een schande dat men er een held van maakt.

Willy Van Damme

Lezersbrief gericht naar Humo naar aanleiding van het interview met Joshua Wong, het speeltje van de VS in Hong Kong in Humo van 31 december 2019 en de reactie daarop van T.E in Humo van 7 januari. De brief raakte niet in Humo.

Het zal de lezer dan ook niet verwonderen dat de schrijnende verhalen over Lee Chi-cheung en Luo Chongqing niet in Humo ter sprake kwamen. Het lijden van die families is niet iets voor Humo. Dat zij die dit lijden veroorzaakten in dit weekblad als helden worden gepresenteerd is dan geen probleem.

NAVO–50 jaar vrede

Vandaag op Radio 1 was er een debat tussen John Crombez (SP.A) en Theo Francken (N-VA) over het al of niet laten liggen van de Amerikaanse atoombommen op de luchtmachtbasis van het Belgische leger in Kleine Brogel.

Nou Belgisch. Dat deel waar die atoombommen liggen staat geheel onder Amerikaanse controle.  Als onze ministers er willen gaan kijken dan moeten ze eerst bellen naar het Witte Huis. Belgische onafhankelijkheid heet dat.

Van Afrika naar Jemen

In dat debat bleek dat Crombez die bommen hier weg wou. Francken daarentegen wil ze hier houden. We moeten nu eenmaal solidair zijn met de NAVO was de essentie van zijn argumentatie. In de praktijk is dat natuurlijk ondergeschikt zijn aan de Amerikaanse grillen.

Ook zegde Francken dat wij dankzij de NAVO al 50 jaar vrede kennen. Vrede? In West-Europa wel maar dat is dan grotendeels het gevolg van eerst de EGKS, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, en nadien de Europese Unie. Of zeg maar het verdrag tussen Frankrijk en Duitsland waarin de andere West-Europese landen zich dan maar pasten.

Die vrede dankzij de NAVO is echter een grove leugen. Vooreerst steunder de NAVO in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw de koloniale oorlogen van Portugal en Zuid-Afrika tegen de opstandig geworden Afrikaanse elite in de nog Portugese kolonies.

Zonder de geheim gehouden steun van de NAVO had het verarmde Portugal en de blanke racisten met hun Apartheid het nooit zolang uitgehouden. Het had veel minder bloedvergieten gekost. Vrede? In de kisten ja.

En nog erger is er de door de NAVO veroorzaakte oorlog in wat toen nog Joegoslavië was. In Europa dus. Een hebzuchtige Duitse kanselier Helmut Kohl en zijn adjudant op Buitenlandse Zaken Hans-Dietrich Genscher waren na de Duitse eenmaking in een expansionistische bui.

Bherlin Gildo - Zweeds lid al Nusra met vlag al Nusra

Theo Francken van de N-VA beweerde dat de NAVO al 50 jaar zorgt voor vrede. Zoals bijvoorbeeld in Syrië waar men ISIS, al Qaeda en aanverwanten met o.m. wapens en geld steunde. Hier de Zweed Bherlin Ghildo in Syrië fier met een vlag van al Qaeda.

Zij en de rest van de NAVO wilden na het inlijven van de landen van het vroegere Warschaupact ook Joegoslavië onder controle krijgen en stookten daarom de oude nationale tegenstellingen op. Met als gevolg een nog steeds voortwoekerende burgeroorlog met minstens 100.000 doden. Vrede? Eens vragen aan de doodskistenmakers.

En dan zijn er de door de NAVO mee georganiseerde oorlogen in Libië, Afghanistan, Irak, Jemen en Syrië. Het zijn moerassen met minstens een paar miljoen doden die maar verder blijven etteren dankzij de houding van de NAVO die slaafs achter Israël aanloopt.

Die 50 jaar vrede van de NAVO waar Theo Francken het deze ochtend op de radio over had doet denken aan George Orwell. Oorlog wordt er dan vrede en het ongebreideld afslachten van mensen omschrijft men als het verdedigen van de mensenrechten.

Vrienden van Saoedi-Arabië

Bovendien had Francken het ook over de steun van de PS met de wapenleveringen aan Saoedi-Arabië. Dat klopt natuurlijk en het is een schande. Maar hij vergeet gemakshalve dat Peter De Roover, zijn fractieleider in het federaal parlement, nog niet zolang geleden op Knack.be een smeekbede schreef om de Belgische steun aan Saoedi-Arabië verder te zetten. Er was immers in België toen luide kritiek op onze samenwerking met dit land.

En dan die atoombommen zelf? Nou de VS wat kennende – en de zaak met Iran en generaal Qassem Soeleimani toonde dat nogmaals perfect aan – trekt de VS zich niets aan van wat zogenaamde bondgenoten denken of doen. Als de VS morgen besluit om die atoombommen waar dan ook te gooien, in Iran, China, Rusland of Venezuela dan is het gedaan met ons land.

Want dan krijgen wij bijna zeker een koekje van eigen deeg. Ze werden afgevuurd van uit België en wij zijn dus staatsrechtelijk verantwoordelijk. En waarom zou de VS zich iets aantrekken van onze problemen? Wie hier ja zegt is verregaande naïef. Blijkbaar heeft Francken en zijn N-VA daar geen enkel probleem mee. De liefde voor Vlaanderen? Zolang de VS maar akkoord gaat.

Willy Van Damme

Jonathan Holslag slaat op hol … nog eens

Jonathan Holslag in zijn column ‘Iran zit op alle vlakken in het nauw’ in De Morgen van vandaag toont nogmaals het gebrek aan ernst van bepaalde zogenaamde specialisten. Zo stelt hij “… de Iraanse aanval op de Saudische olie-installaties in september vorig jaar”.

Dit is een bewering die toen gedaan werd door de VS maar waarvoor de VS trouwens nooit een bewijs leverde, hoe flinterdun ook. De aanslag werd opgeëist door de Jemenitische regering in Sanaa en werd nergens echt betwist.

Er was twijfel of die regering dat technisch kon maar een aantal weken voordien was er door diezelfde regering een aanval op de Saoedische oliepijpleiding gepleegd die op ongeveer dezelfde afstand van Jemen gelegen is als die olie-installaties. Die opeising werd toen door niemand betwist.

Jonathan Holslag maakt hier een in het Westen klassieke fout. Het is niet omdat de VS iets beweert dat het ook juist is. Na de leugens rond het incident in de Vietnamese Golf van Tonkin en die over de massavernietigingswapens in Irak zou men minstens voorzichtig moeten zijn met de verklaringen van Washington.

Maar neen, Holslag trapt nogmaals in die val. De voorbije dagen wist Mike Pence, de Amerikaanse vicepresident, te zeggen dat de vermoorde Iraanse generaal Qassem Soeleiman betrokken was bij de aanslagen in de VS van 9/11. Hij werd in de VS uitgelachen. Gaat Holslag dit soort fantasie dan ook overnemen als zijnde waar?

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Morgen over de column van Jonathan Holslag in deze krant van Vandaag 7 januari ‘Iran zit op alle vlakken echt in het nauw’. De man is op het vlak van prietpraat echt niet aan zijn proefstuk. Het is zijn specialiteit als… professor.

Franse waarschuwing aan de VS

Het aantal conflicten van de VS met de wereld neemt alsmaar toe. Na de dreiging met oorlog tussen Iran en de VS neemt nu ook de spanning tussen Washington en de EU exponentieel toe. De bedreigingen aan het adres van een aantal Europese landen door de regering van Donald Trump blijven zich immers opstapelen.

Franse eetwaren

Zo heeft de VS vooral Duitsland en Frankrijk in het vizier. Duitsland met zijn auto-industrie en Frankrijk met o.m. zijn voedingswaren zoals champagne, wijn en kazen. Daarbij voeren de Amerikanen allerlei excuses aan om strafmaatregelen te nemen. Voor Frankrijk betreft dat de plannen van de regering Emmanuel Macron om belastingen te effen op Amerikaanse internetbedrijven zoals Amazon, Google en Facebook.

Een beslissing door de Amerikaanse regering wordt nog deze maand verwacht en het vermoeden is dat de regering van Donald Trump ook hier zwaar zal toeslaan. De bedreigingen aan het Franse adres door Washington met 100% invoerbelastingen zijn alleszins niet min.

Trump als bokser Balboa

Donald Trump zoals hij zich recent op Twitter presenteerde als de Amerikaanse filmheld Rocky Balboa. Met dit soort tweets heeft Trump een grens overschreden: Die van de wansmaak.

Nog vorige maand besloot men in Washington om alle Europese bedrijven, waaronder Engie en Shell, die betrokken zijn bij de aanleg van Nordstream 2, de gaspijpleiding van Rusland naar Duitsland en zo West-Europa, de toegang tot de VS te verbieden voor nieuwe contracten. Volgens de krant The Financial Times van deze ochtend was de repliek vanuit Parijs kurkdroog maar keihard.

“Als we geen toegang meer krijgen tot de Amerikaanse markt dan is ons enige alternatief de Chinese consument”, stelde volgens de krant Bruno Le Maire, de Franse minister van Financiën in een brief aan Robert Lightizer, de Amerikaanse onderhandelaar voor de Buitenlandse Handel, een notoire havik. (1) Vertaald: Desnoods zeggen wij onze goede relaties met de VS op en gaan we een bondgenootschap aan met China.

Henry Kissinger

Toen men Henry Kissinger, de stokoude architect van het Amerikaanse imperialisme uit de vorige eeuw, vroeg wat hij dacht over de huidige Amerikaanse buitenlandse politiek dan was hij erg negatief over het beleid van Donald Trump.

Zijn visie was dat de VS de relaties met Rusland moeten normaliseren want nu drijft men Rusland in de armen van China en dat is teveel voor Amerika. Maar voor de huidige Amerikaanse leiders is dat onzin. Ze hebben in wezen zelfs de oorlog verklaard aan de EU en stellen nu zelfs openlijk – Onder Obama was dat stiekem – dat ze de Europese Unie kapot willen. Ook elders slaat men wild toe. Alleen Israël ontsnapt nog. Het typeert.

Het Witte Huis en de gehele regering Trump bestaat nu uit mensen die als het ware klaar komen bij het idee van een oorlog tegen Iran en bij het horen van de term strafmaatregelen. Men kan alleen maar bang afwachten en hopen op het beste. Maar Donald Trump gelijkt meer en meer op Hitler die de wereld afdreigde en de VS op Nazi-Duitsland die elke tegenstand, hoe braaf ook, met de grond wil gelijk maken.

Benjamin Netanyahu en Mike Pompeo

Mike Pompeo, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken (links) en de Israëlische premier Benjamin Netanyahu. De twee strategen achter de oorlogsplannen met Iran. Kwam Pompeo in Israël zijn opdrachten ophalen?

Vraag is hoe in de VS de Republikeinse partij, het Huis van Afgevaardigden en het Pentagon gaan reageren. Blijven mensen als minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo mee aan het roer staan dan ziet het er heel slecht uit. De nu ook tegen Irak geuite bedreigingen over de eis tot terugtrekking van de Amerikaanse soldaten spreekt boekdelen. De sancties tegen Irak zouden volgens Trump nog erger worden dan die tegen Iran. Trump de keizer van de waanzin.

Angst

Om een goed idee te hebben over hoe het er intern in Washington DC aan toe gaat zijn de tweets van een zekere Reza Marashi zeer leerzaam. Die blijkt met een serie regeringsambtenaren te hebben gesproken en blijkbaar is daar de angst die overheerst en de ijzeren wil van sommigen voor een oorlog met Iran. Je kan die serie mails terugvinden op het twitteradres van Joshua Landis of bij de man zelf. (2)

Intussen komt de NAVO vandaag in spoedzitting bij elkaar. Zonder een gesprek met zijn ook in Irak aanwezige zogenaamde bondgenoten, en daar hoort tot nader orde ook London bij, pleegde die in Irak een serie moordende aanslagen die probleemloos kunnen leiden tot de derde wereldoorlog. En dat belooft aan tafel dus voor heel veel vuurwerk te zullen zorgen. Zouden ze op de vuist gaan?

Gelukkig wil behoudens de Israëlische premier Benjamin Netanyahu niemand meestappen in dit oorlogsscenario. Maar een cruciale stap is hier wel gezet. Deze gebeurtenissen tonen nogmaals de centrale rol aan van de zionistische staat in deze ontwikkelingen. Daar moet men eerst en vooral het probleem zoeken. Minder in Washington zelf. Zij hebben natuurlijk wel de kanonnen.

De huidige situatie doet een beetje denken aan de periode van het interbellum tussen de beide wereldoorlogen. In Duitsland klonk toen luid de roep om wraak tegen de joden die volgens hen Duitsland de oorlog hadden doen verliezen. In Washington zoekt men de zondebok voor hun nederlagen nu in Iran en roept men op om wraak te nemen. Of hoe de geschiedenis zich steeds herhaalt.

Willy Van Damme

1) Financial Times, 6-01-2020, ‘Europe will hit back if Trump punishes France for tax on Big Tech warns Paris’. https://www.ft.com/content/de451a5e-2fb6-11ea-9703-eea0cae3f0de

2) https://twitter.com/rezamarashi/status/1214031169173348352. De tweets dateren van deze ochtend 6 januari 04u49.

Reza Marashi is een specialist betreffende de Iraans-Amerikaanse betrekkingen en journalist. Hij werkt voor de Nationale Iraans-Amerikaanse Raad. Men kan hem zien als een insider van het politieke leven in de hoofdstad.

 

Amerikaanse diplomatie valt in duigen

Volgens een door de Iraakse premier Adel Abdel Mahdi in het parlement afgelegde verklaring had de Iraanse generaal Qassem Soeleimani voor de dag na de moordaanslag een officiële ontmoeting met hem gepland.

Diplomatie

De bedoeling was om met Soeleimani te spreken over een recent voorstel van de Amerikaanse president Donald Trump voor onderhandelingen met Iran. Blijkbaar ging hij van de gelegenheid gebruik maken om ook de begrafenis bij te wonen van de door de VS omgebrachte Iraakse militairen en politiemensen. Hij was op weg van Libanon en Syrië.

Waardoor de VS dus wist dat Soeleimani naar Bagdad ging komen. Als dit klopt verklaart dit nog meer de woede van de Iraakse regering over die aanslag. Vandaag heeft het Iraakse parlement met 170 tegen 0 op 329 parlementsleden een motie aangenomen waarbij ze de regering oproept om het vertrek te eisen van de Amerikaanse troepen. Sommige parlementsleden weigerden aan de stemming deel te nemen.

Parlement - 5 januari 2020

Het Iraakse parlement eist op voorstel van premier Adel Abdel Mahdi het vertrek van de Amerikaanse bezettingsmacht uit het land.

Het akkoord tussen de VS en Irak over de aanwezigheid van Amerikaanse en andere westerse troepen hield in dat men de strijd tegen ISIS verder zette alsmede de opleiding van het Iraakse leger ging verzorgen. In de praktijk was dit dus wel wat anders en sleurden de VS Irak mee in hun oorlog tegen Iran, Libanon en Syrië. Het betekent het einde van de missie van de NAVO en dus ook van Nederland en België in Irak.

Het probleem in Irak is wel dat de regering er ontslagnemend is en daarom de vraag rees of de regering op dit ogenblik juridisch bij machte is om dit ten uitvoer te brengen. Maar dat lijkt geen enkel probleem op te leveren. Er moet nog wel een tijdschema voor dat vertrek afgesproken worden. Zeker is dat de VS nu in Irak vogelvrij verklaard is en dat ook de aanwezigheid van de Amerikaanse bezettingsmacht in Syrië ten einde loopt.

Met andere woorden: Zonder zelfs maar een schot te lossen is de westelijke grens van Iran nu dus veilig. Alleen de zorg over de Afghaanse grens blijft en in mindere mate die met de Pakistaanse provincie Baluchistan. Het is officieel wel verboden maar ik zie die Ayatollahs nu wel vaten champagne drinken zoals men ook in Syrië, Rusland, China er meer dan een glas op zal drinken. De Syrische olievelden worden terug Syrisch!

Woning interieur

Qassem Soeleimani bij hem thuis en zoals gewoonlijk zonder militair uniform. Zijn dood lijkt hem postuum een van zijn grootste overwinningen te bezorgen: Het vertrek van de Amerikaanse bezettingsmacht uit de Levant.

En als men in Brussel, Parijs en Berlijn intelligent is viert men ook in de EU. Die idioten in Washington toch. En ze kunnen het nu niet meer steken op Soeleimani. Deze haalde door zijn dood zijn misschien wel grootste overwinning. Het einde van de Amerikaanse militaire aanwezigheid in de Levant.

Ondertussen heeft Iran ook het met de VS, Duitsland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, China en Rusland gesloten nucleair akkoord opgezegd. Het blijft, zegt de Iraanse regering, wel samenwerken met het Internationaal Atoomenergieagentschap. Wat wel cruciaal is. Het opzeggen is in wezen een logische zaak daar noch de Europese landen en zeker niet de VS zich hielden aan dat akkoord.

Wel heeft de EU de minister van Buitenlandse Zaken van Iran Mohammad Javad Zarif uitgenodigd voor een gesprek. Of dat iets gaat helpen is maar de vraag. Gisteren stelde een woordvoerder van de Duitse regering nog begrip te hebben voor het Amerikaans optreden. Waarna de Iraanse regering de Duitse ambassadeur op het matje riep voor uitleg. De EU toonde zich weeral als een eunuch, machteloos en waardeloos. Wel klaagde Mike Pompeo over het gebrek aan Europese steun.

Verder heeft de Amerikaanse regering besloten alle Iraniërs die het land betreden en die men als verdacht kan beschouwen vast te houden. Wat volgens berichten al gebeurde met een 60-tal mensen die terugkeerden van een popconcert in Canada. Dat krijg je dan met mensen als Mike Pompeo op buitenlandse zaken, Mike Pence als vice-president, Mark Esper als minister van Defensie en Donald Trump.

Willy Van Damme

Sarajevo in Bagdad?

Toen de Oostenrijkse kroonprins Franz Ferdinand van Oostenrijk op 28 juni 1914 door enkele Servische ultranationalisten werd doodgeschoten dan leek dit wel erg belangrijk nieuws maar meer niet. Tot enkele weken nadien de Duitse troepen België binnentrokken. De dood van de Oostenrijkse kroonprins had een kettingreactie op gang gebracht die in Europa en het Midden-Oosten leidde tot de eerste wereldoorlog en miljoenen doden. De wonden daarvan zie we dagelijks nog steeds in het Midden-Oosten.

Sleutelfiguur in strijd salafisme

Nu deze ochtend heeft het Amerikaanse leger niet met een revolverschot zoals in 1914 maar met een precisieraketaanval vlakbij de luchthaven van Bagdad een vermoedelijk 8 militairen vermoord waaronder de Iraanse brigade-generaal Qassem Soeleimani, de verantwoordelijke voor de buitenlandse operaties van het Iraanse leger. En dat betreft in essentie de strijd in Lebanon, Syrië en Irak tegen de salafistische terreurgroepen, Israël en de VS.

Qassem Soeleimani - 10

Qassem Soeleimani in het midden aan het front tegen al Qaeda en consoorten in Syrië. Natuurlijk had hij zo indirect, bloed aan zijn handen maar dan bij het bevechten van al Qaeda, de groep die door mensen als Jens Franssen ooit werd omschreven als een stel vrijheidsstrijders.

Ook de gelijktijdige moord op Abu Mahdi al Muhandis, de nummer twee van de Hashd al Shaabi, het Iraaks Volksmobilisatiefront, is hier erg belangrijk. Dit front was opgericht op vraag van de opperste geestelijke leider van Irak Ali al Sistani toen ISIS moeiteloos niet alleen de stad Mosoel veroverde maar ook zonder veel tegenstand oprukte naar Bagdad. Het was een plan uitgedokterd door de VS, Israël en de EU.

Sistani heeft in tegenstelling tot zijn Iraanse collega’s Ali Khamenei alleen een adviserende rol in het Iraakse politieke leven maar hij bezit bij velen wel een groot moreel gezag die een essentiële invloed heeft op het land. Verder dient men ook te beseffen dat voor mensen als Soeleimani en Muhandis dit de heldendood is waarvoor men ook geen schrik heeft. Heldendom is iets waar vele van hun geloofsgenoten naar streven.

De aanval van ISIS

Het waren Sistani, Iran, met Soeleimani, het Libanese Hezbollah en Rusland die Irak in juni 2014 nog bijna dezelfde dag ter hulp kwamen. Zo had Irak, ondanks Amerikaanse beloften en betalingen, nog steeds niet de beloofde F16 gekregen en zat het dus zonder luchtmacht. Iran heeft toen met hulp van Rusland de vliegtuigen teruggestuurd die in 2003 bij de Amerikaanse invasie Irak hadden ontvlucht.

Autowrak - 3 jnuari 2019 - 1

Het wrak van een van de twee vernielde auto’s waarbij brigade-generaal Qassem Soeleimani bij die Amerikaanse aanslag omkwam.

Verder zorgde Hezbollah voor de opleiding van die tienduizenden Irakezen die de oproep voor vrijwilligers van Ali al Sistani hadden opgevolgd. Het Israëlisch plan mislukte zeker doordat ISIS toen ook Erbil, de hoofdstad van het Iraaks Koerdistan van de clan Barzani aanviel. Wat tegen de afspraken was want Barzani zat mee in het complot dat hem een eigen staat moest opleveren Waar hij dan nog meer dan voorheen naar believen kon plunderen.

Waarna in augustus als gevolg van de aanval op Erbil de VS plots toch op het toneel verscheen om de ‘redder in nood’ te spelen. De aanval op Erbil en de mislukte raid op Bagdad zorgde ervoor dat de VS toen troepen stuurde die er nu nog steeds zijn en in essentie dienen om de greep van de VS/Israël op de regio zoveel mogelijk te behouden.

Tegen die aanwezigheid was in Irak veel verzet maar ze bleven omdat de Irakezen liefst niet teveel afhankelijk zouden worden van Iran. Ook hebben vele Iraakse toppolitici zoals de premier en de president een dubbele westerse nationaliteit. Zo is president Barham Salih een Brit en een afgestudeerde van de universiteiten van Cardiff en Liverpool. Een agent van MI6?

Esmael Ghaani - Quds Force

Brigade-generaal Esmael Ghaani, de adjunct van Qassem Soeleimani, wordt de nieuwe baas van het Jeruzalem Leger (Quds Force) van de Iraanse Revolutionaire Wacht.

De man is geboren in de stad Soeleiman in Iraaks Koerdistan en lid van de Patriottische Unie van Koerdistan en dat is de partij van Jalal Talabani, de andere clanleider in Iraaks Koerdistan en aartsrivaal van de clan Barzani uit Erbil. Traditioneel is de clan van Talabani gelieerd aan Iran terwijl Barzani al decennia de steun geniet van Israël. Het toont allemaal de complexiteit van het Iraakse schaakbord (1)

Sta-in-de-weg

Hoe de toestand nu verder gaat evolueren is natuurlijk op dit ogenblik onduidelijk. Wie welke stappen gaat zetten en in welke richting is af te wachten tot de mist in Bagdad wat opklaart. Wel heeft premier Abdel Mahdi het parlement in spoedzitting bijeengeroepen en wil men daar het vertrek van de Amerikaanse troepen gaan eisen. Wat vermoedelijk geen probleem gaat geven.

Vraag is hoe de VS hierop dan gaat reageren. Bij sommigen roept dat wat nu gebeurt natuurlijk herinneringen op aan de film uit 1998 Wag the Dog van Barry Levinson waarin fictief een Amerikaanse president een oorlog uitlokt om zo de presidentsverkiezingen te winnen. Is dat wat er aan de hand is? Een president Donald Trump die de verkiezingen van dit najaar wil winnen?

Zeker is echter dat de VS en Israël woedend zijn op Iran dat de sta-in-de-weg is voor de Israëlische plannen om de grenzen van het Midden-Oosten geheel te hertekenen en de regio om te vormen tot een serie ministaatjes gebaseerd op zogenaamd religieuze en etnische groepen. Met daarbij massa’s slachtpartijen en volksverhuizingen en nadien elkaar tot in de eeuwigheid bevechtende dwergrijkjes. Met Israël die zorgt voor wapens?

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3 - Deel C & D

Het document van de Amerikaanse Militaire Geheime Dienst (DIA) uit augustus 2012 waarin men stelt dat de VS en haar bondgenoten, dus ook Nederland en België, willen dat ISIS ook Irak binnenvalt en zo Irak als staat vernielt. De echtheid van dit document werd bevestigd door de toenmalige chef van de DIA en de woordvoerder van die dienst toen het uitlekte? Hier ontkende Buitenlandse Zaken het bestaan ervan. Zoals onze voltallige pers hierover nog steeds doet alsof hun neus bloedt. Het raakte publiek tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2017 tussen Trump en Clinton en diende om Clinton te beschadigen.

Toen in 1979 in Irak de CIA-agent Saddam Hoessein via een staatsgreep aan de macht kwam en datzelfde jaar via een coup de Sjah van Iran Reza Pahlavi verdreven werd door de volgelingen van Ayatollah Ruhollah Khomeini werd in wezen het startschot gegeven voor de bijna tien jaar durende Iraaks-Iraanse oorlog. Wat een erg vernielden conflict was en het begin van de ondergang van Irak. Zeker na het handelsembargo.

Wraak

Maar Iran overleefde het en bouwde zijn economie en leger tot voordien ongekende hoogten weer op. Dat is de grote frustratie en woede van Israël en Washington die in Teheran een obstakel zien – terecht – voor hun verdere machtsgreep in de regio.

Daarom de heel zware sancties tegen Iran. Men wil dat land voor men het aanvalt alsnog kapot. Maar ondanks de massale destabiliseringspogingen zoals de Groene Revolutie van 2009 lukt dit niet.

Zeker na de zware nederlaag in Syrië en Libanon zint men duidelijk op verdere wraak. Het is geen toeval dat de Israëlische aanvallen op Syrië begonnen in 2017 toen na de bevrijding van Aleppo en enkele andere bolwerken van die salafistische terreurgroepen. De  vermoedelijk meer dan 200 miljard dollar kostende oorlog tegen Syrië bleek een grote  misluking.

Het is duidelijk dat het de bedoeling van vooral Israël en de VS is om in de regio een algehele oorlog uit te lokken om zo alsnog een soort van overwinning te bekomen. Of dat gaat lukken is maar de vraag. De politieke en militaire leiders in Iran, Moskou, China, Irak, Syrië en Libanon hebben dat echter goed door en trapten tot heden niet in die val. Vandaar dat noch Hezbollah, noch Syrië of Rusland behoudens wat harde woorden echt reageren.

Maar zoals Christopher Clark in zijn basiswerk over W.O.I ‘The sleepwalkers’ (2) schreef kan deze moorden evolueren naar een grootschalige oorlog bijna geruisloos kunnen gebeuren. Waarbij de ene kleine stap gevolgd wordt door een nieuwe kleine stap, enzovoort. En nu al roepen sommige aanhangers van Trump op tot oorlog met Iran. Het wordt bang afwachten.

Amerikaanse ambassade - Bestorming 31 december 2019 - 1

De bestorming van de Amerikaanse ambassade van 31 december na de aanval op troepen van het Iraakse leger op 29 december waarbij een 25 soldaten en militieleden omkwamen. En zoals nu vroeg men aan geen enkele Irakees om toestemming voor beide aanvallen. Wie heeft er bloed aan zijn handen?

Intussen blijkt ook de VRT weeral uit te blinken tot wat moeilijk anders kan omschreven worden dan als een woordvoerder van het Witte Huis in Washington. Zo had Jens Franssen het over Qassem Soeleimani als “een man met bloed aan zijn handen” en “de ijzeren vuist van het regime’” met verder omschrijvingen als ‘controversieel’ en ‘gevreesd’. Het leek wel Mike Pompeo, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, aan het woord.

Ook toonde men een filmpje dat Mike Pompeo op Twitter had gezet stellende dat het Irakezen waren die de moord op Soeleimani al dansend vierden. Een dertigtal zo te zien. Volgens anderen op Twitter was het echter juist het omgekeerde. Ook zijn er beelden op Twitter uit de Iraakse stad Karbala waar tijdens het vrijdaggebed massa’s gelovigen ‘dood aan de VS” schreeuwden. Maar dat toonde de VRT niet.

Intussen heeft de VS, en ook Nederland, aan hun burgers opgeroepen om het land zo snel mogelijk te verlaten.  Opvallend is ook de stilte in Europa over deze aanslag. Voor zover geweten is er hier nog geen reactie te rapen. Alleen Charles Michel, voorzitter van de Europese Raad, riep op tot een de-escalatie. Braver kon moeilijk.

Willy Van Damme

1) Global Research, Dirk Adriaensens, 25 december 2019, ‘Iraq: The October Revolution of 2019 and the Iran-US Conflict’. https://www.globalresearch.ca/iraq-october-revolution-2019/5698521

Dirk Adriaensens woont in de streek van Geraardsbergen en kent de recente geschiedenis van Irak beter dan wie ook in België. Hij toont in zijn verhaal hoe men in 2003 na de Amerikaanse bezetting een staat creëerde die niet anders dan disfunctioneel kon zijn.

2) The Sleepwalkers, Christopher Clark, Penguin, 2012, 797 pagina’s.

2020

DSCN9409

Een foto met sneeuw, uit de oude doos dus.

Verder voor iedere lezer en aanverwanten een beregoed 2020 met veel vriendschap, een goede gezondheid, veel geluk, creativiteit, leuke momenten, prettige verrassingen en zoveel meer. 

Irak–Bestorming Amerikaanse ambassade

Er is op dit ogenblik een bestorming aan de gang van de Amerikaanse ambassade in Bagdad, de Iraakse hoofdstad. Met betogers die in een onthaalgebouw raakten dat blijkbaar deels in brand staat. Deze ambassade wordt gezien als de grootste ter wereld en was zogenaamd onneembaar.

Opmerkelijk is dat een topminister van de huidige regering toezag op de betogingen en de politie amper of niet aanwezig leek. Veel van de betogers droegen trouwens kleding van de serie bij het leger aangesloten milities.

Dit komt na de Amerikaanse aanval eergisteren op een basis van een van de Iraakse milities Kataeb Hezbollah, een onderdeel van het leger en niet direct gelieerd aan de Libanese Hezbollah.

Amerikaanse ambassade - Bestorming 31c december 2019

De bestorming van de ambassade en vooral de woede op het Amerikaanse optreden in Irak dreigt een nieuw keerpunt te worden in de relatie tussen Irak en de VS. De al moeilijk houdbare positie van de VS i in de region Irak dreigt er nog verder door bemoeilijkt. De vraag is nu hoelang de Amerikaanse troepen nog in Irak gaan blijven.

Ze vormt wel een onderdeel van wat men dan de As van het Verzet noemt, die welke ageert tegen Israël, de VS en de serie salafistische terreurgroepen. Bij die aanval vlakbij de stad Qaim, de Eufraat en de Syrische grens kwamen daarbij 25 leden van die militie om het leven.

Dit volgt op een eerdere beschieting van een Amerikaanse basis door onbekenden waarbij een onderaannemer van het Amerikaanse leger om het leven kwam. Eerder waren er al meerdere aanvallen op Amerikaanse doelwitten in Irak. Zonder zekerheid over wie de daders waren.

Irak poogde de voorbije jaren diplomatiek tussen Iran en de VS te laveren maar dat is een onmogelijke zaak. Het door de VS en Israël – die viel recent ook al een Iraakse legerbasis aan – opdrijven van de politieke en militaire spanning moest nu eenmaal onvermijdelijk tot dit leiden.

Het uitzetten uit het land van de officieel ongeveer 5.000 Amerikaanse militairen lijkt dan ook onvermijdelijk. Zowat iedere politieke leider in het land, behoudens de Koerden van Barzani natuurlijk, veroordeelden die aanval op Kataeb Hezbollah. Daarbij riep de regering drie dagen van rouw uit.

Wie die aanval op die Amerikaanse basis op zijn geweten heeft is niet geweten. Was het gestuurd vanuit Teheran? Om zo te VS te provoceren? Was het geleid door een van de vele bij het leger aangesloten milities? Niets is zeker. Ook niet een provocatie van Israël. Er zin nu eenmaal veel geweren in het land evenals veel bewapende groepen. Kandidaten zat dus.

Kataeb Hezbollah - Basis Qaim - 29 December 2019

De door de VS aangevallen militaire basis van Kataeb Hezbollah nabij de stad Qaim. Een belangrijk centrum niet alleen voor het goederenvervoer tussen Irak en Syrië maar ook om zo de regio in de gaten houden waar in de woestijn nog cellen van ISIS actief zijn. Kataeb Hezbollah is een van de serie milities die opgericht werden na de door de VS georkestreerde inval van ISIS in Irak in juni 2014. Ze speelde een sleutelrol bij het verdedigen van het land.

De dagen van de VS in Irak lijkt dus bijna zeker geteld. En dat heeft ook grote implicaties voor Syrië want die Amerikaanse eenheden in dit land zijn voor hun bevoorrading geheel afhankelijk van de collega’s in Irak. De kans is dus niet uitgesloten dat die laatste Amerikaanse soldaten wel eens sneller dan verwacht Syrië zullen verlaten. En koppel hieraan Libanon waar de pro-westerse politici nu verdwenen zijn uit het machtscentrum.

Willy Van Damme