De Morgen wast ISIS wit

“Niet IS maar Hezbollah dealt ‘jihadistendrug’ kopt Uw krant deze ochtend 2 juli geschreven door Guy Van Vlierden. Een merkwaardig verhaal. De Italiaanse politie en douane stellen dat ze 14 ton, amfetamines van IS hebben onderschept en Jullie medewerker weet dat dit niet klopt want ze zijn van Hezbollah.

Bewijs: Dat blijkt alleen een artikel van het Journal of International Affairs van de Universiteit van Columbia in de VS te zijn en met als titel ‘A Bitter Pill To Swallow: Connections Between Captagon, Syria, And The Gulf’ van Max Kravitz en Will Nichols van 18 mei 2016. Het is dus meer dan vier jaar oud om een verhaal van deze week te duiden (https://jia.sipa.columbia.edu/bitter-pill-swallow-connections-captagon-syria-gulf).

Wie echter dat artikel grondig leest ziet dat Guy Van Vlierden het soms letterlijk overneemt en dat het artikel in dat tijdschrift allerlei beweringen doet maar geen bewijzen aanlevert voor die gedurfde stelling.

Bovendien stellen de auteurs in het hoofdstuk Hezbollah en amfetamines: ‘While no direct connection between Hezbollah and Captagon within Syria has been uncovered, there is enough correlated evidence to say there is a high probability that Hezbollah is one of the major Captagon producers and traffickers.‘

Wat in de krant in de titel verkocht wordt als een vaststaand feit wordt hier bij het Journal of International Affairs dan geen bewijs maar wel een grote mogelijkheid. Men is dus niet echt zeker.

ISIS - kinderen doen executies - 26-08-2016

Kinderen van ISIS executeerden hier (of doen alsof) gevangenen. De Morgen en Guy Van Vlierden pogen ISIS wit te wassen van hun betrokkenheid bij de drugshandel ondanks persberichten van het Italiaans gerecht. De reden is volgens de man dat drugshandel in strijd is met hun geloof. Gelukkig heeft ISIS nog vrienden in onze pers. Onder de Taliban had Afghanistan praktisch het wereldwijde monopolie van de handel in opium en heroïne. Alcohol was wel streng verboden. Om reden van geloof?

Bovendien weten we dat de VS al decennia een oorlog voert tegen Hezbollah en die jihadisten steunt en men daarom dus erg voorzichtig moet zijn met beweringen uit de Amerikaanse media. Logisch. Verder zijn er in het verleden heel veel verhalen gepubliceerd over de link tussen die jihadisten en captagon zoals het opdoeken van hun labo’s in Lebanon aan de Syrische grens.

Maar ja, de Italiaanse douane en politie linkt die 14 ton in beslag genomen amfetamines aan IS en daar is dan Guy Van Vlierden om te zeggen dat ze van Hezbollah zijn en IS onschuldig is. Een slimme man die Guy Van Vlierden die het beter weet dan die Italiaanse douaniers en politielui. Maar dat hij hier poogt ISIS, al Qaeda e.a. wit te wassen wekt niet de minste verbazing.

Captagon 14 ton - Salerno - ISIS - 1 juli 2020

Volgens de Italiaanse douane werden de 14 ton captagon geproduceerd door ISIS in Syrië en waren ze bestemd voor de Europese markt om zo haar activiteiten verder te financieren. Het is, nog steeds volgens die Italiaanse douane, de grootste drugsvangst uit de geschiedenis.

Voorheen riep hij in Het Laatste Nieuws op om die jihadisten de regering in Damascus te laten overnemen en poogde hij de nu wegens terreur al jaren in een Franse gevangenis in voorarrest zittende Bassam al Ayachi eveneens wit te wassen. Deze is de geestelijke vader van het salafisme en de terreur in Molenbeek. Je moet maar durven natuurlijk. Beschamend voor kranten die zich serieus genomen willen worden.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Morgen en Het Laatste Nieuws. Guy Van Vlierden werkt voor beide media.

De NAVO vervolgt de Kosovaarse president?

Het bericht in de krant vandaag dat de president van Kosovo Hashim Thaçi, samen met partijgenoten van de UCK, door de aanklagers van de Kosovo Specialist Chambers, een zoveelste Nederlandse uitzonderingsrechtbank, in beschuldiging werd gesteld is hoogst merkwaardig.

Het gaat hier immers vooral over daden, gepleegd tijdens de oorlog van de NAVO tegen Joegoslavië in de periode 1998 en 1999, zoals foltering, de handel in organen, moord en ontvoering. Maar dat is stokoud nieuws. Het zijn feiten die toen bij insiders goed gekend waren maar waarover men zedig zweeg. Zowel bij Europese regeringen, de pers als het wereldje van de ngo’s zoals Pax Christi.

Pax Christi wist het

Zijn UCK werd in die periode bij sommige politiediensten gezien als een van de gevaarlijkste criminele organisaties die in veel landen actief was met het plegen van criminele feiten waaronder drughandel en geweld.

Hashim Thaçi

Hashim Thaçi, president van Kosovo en volgens vele kenners van het dossier Joegoslavië gewoon een leider van een criminele bende die zijn ‘land’ graag lid wil zien worden van de EU. En plots ontdekt men bij de NAVO dat die man een crimineel is. Een die ze wel via een illegale oorlog en bezetting aan de macht brachten. En nu wil Nederland hem berechten. Wat een cynische grap. En hoe gaat Pax Christi reageren? Door te zwijgen? Wedden? Syrië achterna. En zoals het hoort is de man netjes in het pak. Hij is immers de baas.

Maar ja, het UCK kreeg toen de steun vanuit de NAVO tegen de toen rechtmatige Joegoslavische regering. Dat men er nu strafrechtelijk maatregelen tegen neemt roept dan ook vragen op. Waarom nu? Het was trouwens geen toeval dat na de machtsovername door de NAVO en het UCK orthodoxe kerken en abdijen overal in Kosovo werden vernietigd en niet-Kosovaren op de vlucht moesten.

Maar men bleef in de EU zwijgen, ook bij een ngo zoals het christelijk Pax Christi die toen erg begaan leek met de regio. Zoals de toenmalige voorzitter tijdens een gesprek met mij ook toegaf was de essentie van het probleem in Kosovo de weigering van bepaalde Kosovaren om met anderen, vooral maar niet alleen, Serviërs samen te leven. Vrede en mensenrechten dus!

Wat resulteerde in allerlei terreuracties tegen de Kosovaarse minderheden en de spiraal van geweld. Pax Christi wist met andere woorden dus dat ze leugens verkocht en massamoordenaars, folteraars en drughandelaars steunde.

Dat men pas in 2011, 12 jaar na de feiten, dit tribunaal voor Kosovo heeft opgericht kan dan ook alleen maar die vraag naar het waarom versterken. Wil men Servië paaien na de vernielingen in Servië aangebracht door de NAVO en zo verhinderen dat het nauwer gaat samenwerken met Rusland en China?

Verder kan men dit tribunaal alleen maar zien als een schertsvertoning die niets met rechtspreken te maken heeft. De oorlog die de NAVO tegen Servië voerde was immers zonder toestemming van de VN en dus illegaal en daarom crimineel. Men liet zelfs bommen vallen op de Chinese ambassade in Belgrado. Maar dit blijft allemaal buiten vervolging. Geen verrassing uiteraard.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Standaard.

Leopold II en de rest

Er is op dit ogenblik veel te doen in België rond de positie van koning Leopold II en zijn avonturen in Afrika en dus vooral Congo. Reeds tijdens diens leven was er in de media hierover al veel herrie. Op de conferentie van 1885 in Berlijn werden de lijnen netjes afgebakend tussen de gebieden die bestemd waren voor – sorry de term – bloeddorstige Europese regeringen op zoek naar het lekkerste stukje Afrikaanse taart.

Britten, Spanjaarden, Portugezen, Fransen, Duitsers maakten er volop ruzie over wie het grootste voor hen interessantste deel van Afrika kon bemachtigen. Het was in wezen zelfs het voorspel voor de twee latere wereldoorlogen.

De Britten met o.a. Cecil Rhodes wilden daarbij hun kolonies in Noord-Afrika verbinden met die in het zuiden. Egypte was kort voordien in 1882 al Brits eigendom geworden. Maar daar staken de anderen een stokje voor en zo kon onze koning Leopold II ten private titel zijn stuk meepakken. Een enorm groot gebied waar men toen vooral ivoor zag en later rubber en nog later ijzer, kobalt, diamant en koper.

Britse schietschijf

En de Britten woedend dat die vervloekte Leopold II er mee was gaan lopen. Met Tanzania, Burundi en Rwanda voor de Duitse aartsvijand. Daar ging dus de gedroomde Noord-Zuid verbinding.

En dus begon Londen in de media de brutaliteiten van Leopold II breed in hun pers uit te smeren. Over hun praktijken met o.m. de opiumhandel zweeg men zedig. Men schakelde zelfs missionarissen in. Juist zoals men nu via ngo’s zoals Amnesty International andere tegenstanders als een Poetin of Kadhaffi en Xi Jinping er van langs geeft. Niets nieuws onder de zon.

Verdeling Afrika - 1884-1885 - Berlijn

Wie nog een lekker stukje? Tijdens de Berlijnse conferentie over Afrika die van november 1884 tot februari 1885 duurde kregen de aanwezigen ieder een lekker stukje Afrika. In wezen is er nog weinig veranderd als we de strijd om Libië, Irak en Syrië nu zien. De hebzucht tiert nog welig. En als toen verkoopt men die bloeddorstigheid via de media aan de goegemeente als het doen van goede daden. In die tijd was dat het brengen van de beschaving nu het steunen van de democratie en dies meer. Ook hier klink een wel bekend refrein.

En onder meer voor Vlaams nationalisten, niet zelden ook republikeinen, is Leopold II een uitstekende schietschijf. Wie kan Leopold II nu na al die boeken nog verdedigen? Want de man heeft onder zijn bewind een flinke massaslachting georganiseerd.

Met hulp van Belgische militairen. En dus, zeker tegenwoordig met al die Belgen met Congolese wortels, is het niet moeilijk om wat betogers tegen Leopold II bij elkaar te rapen. Gerechtigheid heet dat.

En elders

En dus moet Leopold II er zowat overal aan geloven. Maar het verhaal stinkt kilometers ver naar de hypocrisie. Wie de oorlog om Irak, die feitelijk al begon toen de VS Saddam Hoessein in 1979 aan de macht brachten, bekijkt ziet ook miljoenen doden en een totaal vernield land. Wat zonder twijfel een bewuste politiek is geweest. En België was wel niet actief betrokken maar steunde dit toch.

Historisch zijn de woorden van Madeleine Albright, een ‘grote’ dame van de Amerikaanse buitenlandse politiek bij de Democratische Partij, Op een vraag op TV of het embargo tegen Irak wel de 500.000 dode kinderen waard was stelde zij, na wat aarzelen, onomwonden dat zij dat waard waren.

Als dat geen massamoordenaar is geweest wie dan wel? Er zijn in de recente geschiedenis al voor veel minder mensen voor levenslang naar het cachot verwezen of zoals Saddam naar de strop.

DSCN7129

Het standbeeld in Blankenberge gewijd aan de in de Congolese vrijstaat gesneuvelde Belgische militairen Jozef Lippens en Henri De Bruyne. Die werden vermoord in dienst van Leopold II bij het bestrijden van anderen die in ‘zijn ‘ Congo actief waren. Of het verhaal dat hier verteld wordt historisch juist is zal wel sterk dienen betwijfeld te worden. Het verhaal klinkt wel heel mooi.

Wie is dan de grootste smeerlap? Leopold II of de opeenvolgende Amerikaanse presidenten van Jimmy Carter tot Donald Trump en hun Belgische hulpknechten. Het neerhalen van al die standbeelden zal velen zeker voldoening geven maar als het daar bij blijft dan stellen er zich vragen over de hypocrisie.

Maar dat is het klassieke lot van dergelijke bewegingen die na een korte opwelling steevast een snelle dood sterven Trouwens op de Brusselse Kunstberg staat een ruiterstandbeeld van een zekere Godfried van Bouillon, de kruisvaarder die er in slaagde om Jeruzalem te veroveren en voor zover geweten alle inwoners over de kling liet jagen, christenen, joden en moslims. Hij kende geen genade.

Zijn standbeeld staat er nog. Zinnebeeld van een sterk expansionistisch gericht België. Zoals ook dat standbeeld in Blankenberge van de militairen Jozef Lippens en Henri De Bruyne die in 1892 in dienst van Leopold II stierven in de strijd tegen Arabische tegenstanders.

Slavenhandelaars zegde men. Helden weet het standbeeld over beiden te vertellen. Ja, Arabieren waren er in 1895 in Berlijn niet bij. Daar was alleen plaats voor het (sic) superieure blanke Europese volk. Of eerder voor die hun bazen. Het gezin van Pamel kwam daar niets doen.

Willy Van Damme

Syrië en Irak – België als criminele staat

Op dinsdag 9 juni vergaderde in het Belgische parlement de Commissie voor Defensie over de vraag van ons leger om gedurende een jaar 4 F16 gevechtsvliegtuigen naar Jordanië te sturen. Dit om er op vraag van de VS vanaf oktober deel te nemen aan wat onze generaals de strijd tegen IS, de Islamitische Staat, noemen. Een zacht uitgedrukt merkwaardig debat dat men beter een goeie Belgenmop kan noemen.

Qassem Soeleimani 

Immers drie dagen hierna zaten de VS en Irak aan het overleggen hoe de VS dan eindelijk haar troepen uit Irak verder kan terugtrekken. (1) Daarbij beloofde de VS dat de helft nu al zou vertrekken en de rest later zonder specifieke datum voorop te stellen. Maar Irak blijft het vertrek eisen.

De Amerikaanse troepen zouden volgens dit bericht zich niet meer concentreren op de strijd tegen de terreur, want dat was dan niet meer nodig, maar toeleggen op wat men dan noemt het ondersteunen van de generale staf. En dan is er natuurlijk de vraag: Wat gaat ons leger dan ginds feitelijk doen? Achter Jordaanse meisjes jagen en zich bezatten zoals de para’s in Somalië?

Amerikaanse, Russische en Syrische pantserwagens in Khirbat Omar, Qamishli - 12 februari 2020

Een klassieke controlepost van het Syrische leger met daarbij pantservoertuigen van het Russische leger die een Amerikaanse patrouille tegenhouden langsheen de M4 in de provincie Hasaka. Veel is niet nodig om dit te doen ontploffen tot een regelrecht gewapend conflict.

Het valt in die zaak ook op dat sinds de moord in Bagdad op 3 januari op de Iraanse generaal Qassem Soeleimani en de Iraakse topmilitair Abu Mahdi al Muhandis het Iraakse parlement unaniem een wet stemde die het vertrek van de Amerikaanse troepen en die van haar bondgenoten eist. Een aantal van die landen zijn sindsdien ook vertrokken terwijl de VS een serie van hun basissen hebben gesloten.

En het zogenaamd trainen door de VS van Iraakse troepen is sindsdien ook gedaan. Logisch, hoe kan je een leger opleiden, als je hun toplui neerknalt? Moeilijk toch. En met de regelmaat van de klok vuren allerlei Iraakse milities raketten af op Amerikaanse basissen. Niet direct om hen te doden maar om hen te tonen wie de echte baas is. En dat is ondanks de hevige druk vanuit Washington zeker niet het Witte Huis of de CIA.

En Nederland?

In die sfeer vergaderde deze parlementaire commissie over de vraag van onze militairen. Het leek een beetje op een gesprek, niet aan de toog van café de Zatte Reisduif, maar in de betere brasserie in een of ander stadscentrum. Parlementariërs zijn nu eenmaal geen duivenmelkers.

Niet dat ze er veel meer van snapten. Dat het Iraakse parlement het vertrek van de Amerikaanse troepen eist kwam niet eens ter spraken. En slechts eenmaal had men het over de moord op Soeleimani. En over de massale al vele maanden aanslepende betogingen tegen de regering had men vermoedelijk zelfs niet eens gehoord. Protesten tegen de corrupte politiek die al ongeveer 700 mensenlevens heeft gekost.

Assyrische soldaten - Syrië - 11-2015

Een Assyrische militie, een van de serie christelijke geloofsgemeenschappen die zoals alle christelijke groepen in Syrië aan de kant van de regering meevechten tegen die jihadisten. België steunt de strijd tegen deze christenen. In het noordoosten wonen veel van die christenen. Het zijn veelal vluchtelingen die naar Syrië trokken wegens de Turkse pogroms van tijdens de eerste wereldoorlog. België wil van hen opnieuw vluchtelingen maken.

Typerend is dat men het zoals Samuel Cogolati (Groen/Ecolo) stelde ook had over een verzoek van de Iraakse regering. Dit terwijl deze juist het vertrek van die westerse troepen eist en daar op dat ogenblik met de VS een gesprek over plande. En dus die politici moeten dan beslissen over de inzet van ons leger met eventueel dodelijke gevolgen. Een beslissing die geostrategisch ook kan tellen.

Wat door haar afwezigheid eveneens opvalt was de Nederlandse poot van deze geplande interventie. Bij de vorige Belgische militaire operaties in Irak was er steevast een Nederlandse component. Hierbij losten zij ons af en werkten beiden intens samen. Nu hoorde men er amper of geen woord over. Alleen Annick Ponthier (Vlaams Belang) vroeg zich af hoe het zat met de samenwerking met de noorderburen.

In zijn antwoord op de parlementaire vragen en opmerkingen stelde fregatkapitein Kristof Van Belleghem, directeur van de militaire operaties op het kabinet van de minister van Defensie Philippe Goffin (MR), heel vaag dat er vanuit Nederland nog geen bevestiging is over een mogelijke deelname. In Nederland is er echter geen enkel animo meer voor verdere deelname.

Daar bleken op 3 juni 2015 bij een bombardement van de Nederlandse luchtmacht op de Iraakse stad Hawija minstens 70 burgers te zijn omgekomen naast dan meer dan 100 gewonden.

Dit terwijl men vooraf wist dat er zich daar veel burgers ophielden. Een massaslachting die de Nederlandse regering van Mark Rutte (VVD) vier jaar lang voor de buitenwereld  en dus ook het parlement verborgen hield. Vandaar het huidig gebrek aan Nederlandse interesse om er nog eens te bombarderen. Je zou voor minder. .

Clubje jaknikkers

Het valt trouwens op dat er voor zover geweten nergens in de NAVO enige interesse is om nieuwe gevechtsvliegtuigen of grondpersoneel te sturen. integendeel, men neemt de biezen. Het is binnen de NAVO over deze zaak grote stilte. Niemand maakte voor zover geweten een plan bekend voor nieuwe acties. Het is gewoon wachten tot de VS opstapt. Ze hebben trouwens al meer dan voldoende schade aangericht.

In wezen lijkt het zo: Een of andere Amerikaanse generaal of diplomaat stelde dat het Belgisch leger opnieuw enkele F16’s naar het Midden-Oosten moet sturen en dus knikt dat leger braafjes ja en zo gaat dat naar de regering en het parlement waar partijen als CD&V, CDH, MR, Open VLD, N-VA en het Vlaams Blok eveneens braafjes ja knikken want de baas in Washington heeft gesproken. Het is de relatie van slaaf tot meester.

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3 - Deel C & D

Een deel van een document van de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst (DIA) van augustus 2012 toen de strijd voor controle over de steden Aleppo en Damascus was losgebarsten. De jihadisten veroverden wel een aantal wijken maar niet de centrale delen ervan. Het document werd in 2016 publiek gemaakt tijdens de presidentscampagne door het team van Donald Trump om zo tegenkandidate Hillary Clinton te kunnen verwijten dat ze al Qaeda steunde. Wat klopt maar wat Donald Trump nu ook doet. Het is authentiek bevonden door zowel de toenmalige directeur van de DIA als de woordvoerder ervan. Men ging al Qaeda in Irak, het latere IS, naar het oosten van Syrië sturen en zo naar Irak om dat land in minstens drie stukken te slaan. In Brussel ontkende de toenmalige woordvoerder van Buitenlandse Zaken dat België dit steunde. Het staat er nochtans geschreven. Toen ontkenden figuren als Jorn De Cock van De Standaard nog dat al Qaeda in Syrië actief was. Specialist Rik Coolsaet had het in die periode op televisie over ‘idealisten’.

Een onderzoek of het stellen van zelfs maar een heel brave kritische vraag is er niet bij. Waarvoor men dan een parlementaire commissie nodig heeft of überhaupt een parlement is de vraag. Washington vraagt en wij draaien. Zelfs al is de vraag compleet gek en gevaarlijk. Het is dus gewoon een club jaknikkers.

Zo stelt Bram Delvaux (Open VLD): “Omdat blijkt dat IS gebruik maakt van de coronacrisis om meer aanslagen te plegen”. Waar is hiervoor het bewijs? Nergens toch. Het zijn losse beweringen die door enkele generaals van het Pentagon en hun vrienden in de media en allerlei Amerikaanse studiediensten gedaan worden zonder zelfs maar een aanwijzing.

Ze worden trouwens tegengesproken door andere officiële Amerikaanse verklaringen. Zo was er recent de gezamenlijke verklaring van 12 juni van de regeringen van de VS en Irak over de voorziene troepenterugtrekking van het Amerikaanse leger.

“The two countries recognized that in light of significant progress towards eliminating the ISIS threat, over the coming months the US would continue reducing forces from Iraq,” a joint statement said. (2)

“De twee landen erkennen dat gezien de vooruitgang bij het bestrijden van het gevaar uitgaande van ISIS de VS de komende maanden verder zijn troepen zal gaan terugtrekken”, aldus een gezamenlijke verklaring.

Zelfverdediging

Helemaal te gek maakte het natuurlijk Theo Francken (N-VA) voor wie het steunen van het Amerikaans exceptionalisme en agressie een essentieel beleidsonderdeel moet zijn. Hij opende de debatten dan ook zonder enige vraag te stellen en door de slaafse gehoorzaamheid van zijn partij aan Washington te tonen. Zijn visie was dat we onze positie binnen de kern van de NAVO moeten behouden en dus bombarderen.

En de opmerking op de radio van medecommissielid Wouter De Vriendt (Ecolo/Groen) over het gebrek aan mandaat om ook in Syrië te bombarderen leek voor hem lucht. Illegaal of legaal maakte zo te horen voor Francken geen enkel verschil.

Nochtans is het bombarderen van een land zonder mandaat van de VN een oorlogsmisdaad goed voor het Internationaal Strafhof. Niet te verwonderen ook dat Francken het eveneens had over een vraag van de Iraakse regering aan ons land voor hulp. Uiteraard een leugen.

Toen over de zaak in de VN-Veiligheidsraad over de strijd tegen IS discussie ontstond wou de VS zo gewoon het recht krijgen om ook in Syrië te bombarderen. Rusland en China staken daar een stokje voor en eisten dat de VS zich hierbij aan het internationaal recht zou houden.

Met andere woorden voor het bombarderen eerst de toestemming vragen aan Damascus. Maar dat weigert de VS en dus begint men dan maar plots over artikel 51 en het recht op zelfverdediging.

Dit gebrek aan mandaat voor Syrië was dan ook de voornaamste reden waarom John Crombez (SPA) en de andere leden van Ecolo/Groen, PS en PVDA/PTB tegenstemden. België mag dan wel lid zijn van de VN-Veiligheidsraad maar zich houden aan de statuten ervan hoort er voor onze regering niet bij. Ze lappen het aan hun laars.

Amerikaanse wapens - 2016 - Krusik

Op 2 november 2016 kocht Global Ordnance, een van de vier Amerikaanse firma’s die voor het Pentagon niet-Amerikaanse wapens mag aankopen, tonnen mortieren en mortiergranaten. Officieel waren ze bestemd voor het Afghaans leger maar onderweg verdwenen die dan richting Jemen en de vrienden van IS. 

En dat wil natuurlijk zeggen dat België hier terug oorlogsmisdaden gaat begaan. Wat voorheen al het geval was. Het excuus hierover van kapitein van Belleghem was het inroepen van artikel 51 van het handvest van de VN over het recht op zelfverdediging. Een zelfs niet eens flinterdun te noemen argument.

Zo stelde hij dat België vanuit dat gebied wordt aangevallen en de Syrische regering niet in staat is om dat gebied ten oosten van de Eufraat onder controle te krijgen. Lachwekkend. Het is immers juist de VS die dat verhinderd en er is bovendien een waslijst aan documenten die bewijzen dat VS en haar bondgenoten, waaronder ook België trouwens, IS jarenlang hebben gesteund en naar daar stuurden.

Het is dan ook Syrië en haar bondgenoten die zonder discussie artikel 51 kunnen inroepen tegen onder meer België en ons land aanvallen. Maar om geen wereldoorlog uit te lokken gebeurt dat niet. Maar ongetwijfeld weet Van Belleghem dat perfect. Maar een zelfs grove leugen is hier geen probleem.

Transparantie

Opvallend is ook dat enkele sprekers bij de tegenstanders zoals de SPA van een interventie het hadden over de nood bij het leger aan transparantie. Vrome en terechte vraag die men bij de legerstaf vermoedelijk weggelachen heeft. Transparantie is immers zowat het laatste dat men de legerstaf kan verwijten

Toen in de jaren negentig in Europa het schandaal rond Gladio, een geheim ondergronds netwerk binnen de West-Europese legers, uitbrak dat verantwoordelijk bleek voor aanslagen in meerdere landen van de NAVO die zoals in Italië erg bloedig waren, dan eiste ons parlement herhaalde malen en zwaar op de tafel kloppend de Belgische namen van dit netwerk.

Amerikaanse wapens - 2016 - Krusik - 1

De afdeling van ISIS in Jemen pronkt met haar verse mortiergranaten die ze in 2016 gekregen heeft van de VS.

Gaf de Staatsveiligheid schoorvoetend wel haar namen vrij dan weigerde het leger die te geven. In Londen en Washington kende men ze wel maar voor Brussel was het een njet. En dan stelt zich de vraag voor wiens veiligheid ons leger instaat: Die van België of die van Washington? Die laatste lijkt het.

En toen enkele jaren terug bij de onthullingen van Edward Snowden dat het Amerikaanse National Security Agency (NSA) wereldwijd iedereen, dus ook onze regering en politici, bespioneerde ontdekte men dat die baas van de NSA erg goed bevriend was met de toenmalige chef van onze militaire veiligheid. Van vrienden gesproken.

Gebrek aan kennis

Wat uit het debat duidelijk ook blijkt is het bij vele leden bijna totaal gebrek aan kennis van het terrein. Men heeft iets gehoord over corona en IS en dat er ginds sjiieten en soennieten zijn maar veel verder lijkt dit niet te gaan. Men mag zo te zien al blij zijn dat men die landen op een kaart weet liggen.

Zo stelt Georges Dallemagne (CDH): “Een van de problemen is de proliferatie van de sjiitische milities die steeds grotere controle op het noorden van Syrië uitoefenen.” Welke milities dit dan zijn is hierbij een goede vraag.

Maar dat krijg je natuurlijk als men zich als parlementair voor zijn informatie alleen baseert op wat losse verhalen die de massamedia over de zaak bieden. Meer dan een mix van leugens, halve waarheden, fantasie en verdraaiingen hebben die echter niet te bieden.

Een vuurspuwende vulkaan

Waar die commissie het groen licht voor gaf was dat ons land zich gaat nestelen in wat op dit ogenblik het meest gevaarlijke wespennest is dat man kan vinden. Een waarin een kat hoe hard ze zoekt nooit haar jongen zal terugvinden.

Neem bijvoorbeeld de motorweg M4 die in het noorden van deze zone langs de Turkse grens loopt en van de Middellandse Zee richtging Irak gaat. Bijna elke dag zijn hier botsingen van militaire voortuigen van Rusland en Syrië met de pantserwagens van VS.

Beide landen bouwen er ook militaire basissen. Verder zijn er een onoverzichtelijke waslijst aan milities die of elkaar beschieten of zich in sommige gevallen tegen de Amerikaanse patrouilles keren. Tegen de regering vechten is er zo te zien nog zelden bij.

De VS werkt er nauw samen met de Syrian Democratic Forces (SDF) dat echter gewoon een andere naam is voor de Turkse PKK. Een groep die hier in de EU en in de VS officieel een terreurbeweging is. Leider ervan is de Turkse topman van de PKK Ferhat Abdi Sahin die voor de gelegenheid dan maar de Arabische alias Mazloum Abdi aannam. Hij wordt gezien als de man van de VS in de PKK.

Olie-installaties Syrië - 1-2019

Voor de oorlog uitbrak was Syrië een kleine olie-uitvoerder. Maar die vooral ten oosten van de Eufraat gelegen velden werden eind 2013 op vraag van de VS door die jihadisten bezet. Nadien brak er onder die bendes een oorlog uit waarbij ISIS, alias al Qaeda in Irak, de overhand haalde. Nu zijn die bezet door de VS die de olie vermoedelijk gratis levert aan de zogenaamde SDF van Ferhat Abdi Sahin (alias Mazloum Abdi). Die zal financieel wel binnen zijn. Collaboratie loont.

Ook in Irak is het een groot mijnenveld tussen allerlei milities, mannetjes van de VS en Iran en de Koerdische bewegingen van vooral de Patriottische Unie van Irak van de clan Talabani en de Koerdische Democratische Partij van de clan Barzani. Deze lijken na een jarenlange door de VS opgelegde wapenstilstand trouwens terug de oorlogsbijl te hebben opgegraven. Klaar voor een zoveelste burgeroorlog?

Geld weggesmeten

En dan zijn er natuurlijk de op hun geloof in te delen groepen zoals onder meer de Chaldeeërs, de Armeniërs, Syriacs, Assyriërs en de Yezidi’s die veelal ook ieder over hun eigen militie beschikken. Om over Turkije en haar huurlingenleger, het Syrische Nationale Leger bestaande uit een assortiment aan salafistische terreurgroepen, nog maar te zwijgen.

Verhalen hebben het trouwens ook over steun van de VS aan IS. Die zou vanuit de door de VS bezette woestijnzone van al Tanf aan de Jordaanse grens aanslagen plegen. Het zou niemand mogen verbazen want IS was in wezen een Amerikaanse creatie.

Maar wat die vier Belgische F-16’s daar gaan doen is dus een raadsel. Deze acties van IS zijn er beperkt tot wat vluchtige aanslagen die normaal weinig schade aanrichten en gemakkelijk door zowel het Iraakse als Syrische leger onder controle kunnen gehouden worden. En waarom dat de VS dan die vraag aan onze generaals stelden en die ja zegden is een al even groot raadsel.

Ferhat Abdi Sahin alias Mazloum Abdi alias Mazloum Kobani

Ferhat Abdi Sahin, leider van de Turkse terreurbeweging PKK, vriend van de VS en baas van de zogenaamde Syrische Democratische Krachten. Met steun van de VS is hij nu ook de facto de eigenaar van de Syrische oliebronnen. Een dief dus, maar voor het goed doel. In Panama of de Kanaaleilanden? Tegen de man loopt er een zogenaamde Red Notice van Interpol wat betekent dat men hem moet aanhouden.

Het is voor ons leger als dansen op een al vuurspuwende vulkaan. Weggesmeten geld. Nadia Mosculo (PVDA/PTB) had het bij haar interventie over eerder gemaakte kosten voor onze F-16’s. Veertig miljoen voor het vernielen van Libië en 100 miljoen aan het geknoei en de puinhoop van Afghanistan.

Toen in de schoot van de regering enkele jaren terug er een discussie was over het vernieuwen van de strategische reserve aan mondmaskers bleek men geen geld te hebben. Wat nu mensenlevens heeft gekost.

Maar 40 miljoen euro om Libië voor wie weet hoelang kapot te slaan maar daarvoor is er voldoende geld. Er is nu terug een slavenmarkt. Onze piloten moeten zich nu eenmaal kunnen oefenen in het vernielen en moorden. Sorry, het verdedigen van de vrijheden, de mensenrechten samen dan met de democratie en zijn westerse ‘waarden’.

Maar als onze jongens en meisjes toch naar ginds gaan kunnen ze maar beter een stevige helm en een goede kogelvrije vest meenemen. Maandag kwamen er immers twee raketten neer op het Center for Diplomatic Support, het hoofdkwartier in Bagdad waar o.a. de hogere officieren van de VS en hun ‘bondgenoten’ verblijven. Het Amerikaans reisadvies zegt genoeg (3)

Willy Van Damme

1) Al Monitor, 12 juni 2020, Jaren Szuba, ‘ Intel: US to pull more troops from Iraq as dialogue with Baghdad continues’.  https://www.al-monitor.com/pulse/originals/2020/06/intel-us-pull-troops-iraq-strategic-dialogue-baghdad.html#ixzz6PWaYt3GT

Al Monitor is een van de vele op het Midden-Oosten gerichte door de VS gecontroleerde nieuwswebsites.

2) Naharnet: 12 juni 2020, ‘U.S. Pledges to Reduce Iraq Troops as Tensions Ease’ http://www.naharnet.com/stories/en/272507-u-s-pledges-to-reduce-iraq-troops-as-tensions-ease.

Naharnet is een Libanese website van het Franse staatspersbureau Agence France Press (AFP).

3) Diplopundit, 26 maart 2020, @StateDept Orders Evacuation of Designated USG Employees From US Embassy Baghdad, USCG Erbil, and BDSC. https://diplopundit.net/tag/baghdad-diplomatic-support-center/

Bevestiging studie Hydroxychloroquine

Eergisteren verschenen de resultaten van een nieuwe ditmaal Britse studie Recover genaamd over het gebruik van hydroxychloroquine bij patiënten met het virus covid-19. Ook deze viel negatief uit voor het door velen opgehemelde geneesmiddel. Er bleek geen enkel positief of ook negatief element te vinden voor het gebruik ervan.

Ditmaal betrof het een over 28 dagen lopende onderzoek waarbij allerlei bij deze pandemie mogelijks bruikbare geneesmiddelen op hun werking werden onderzocht door een team verbonden aan de geneeskundefaculteit van de Universiteit van Oxford. Daarbij werden in het geval van hydroxychloroquine de resultaten vergeleken van 1542 zieken die een behandeling met HCQ kregen met 3132 zieken die geen geneesmiddel kregen.

Peter Horby - Oxford Dr. - Hydroxychloroquine

Peter Horby van de Universiteit van Oxford voerde samen met zijn collega Martin Landray een nieuwe studie uit bij patiënten over de werking van hydroxychloroquine. Het resultaat was negatief.

De mortaliteit bedroeg 25,7 % bij het gebruik van HCQ en 23,5 % bij de tweede groep. Statistisch gezien dus een verwaarloosbaar verschil. Bij de reacties op dit onderzoek waren er wel enkele opmerkingen van critici die stelden dat de toegediende dosissen nogal hoog waren. Voor de vele anderen was dit een ‘zoals verwacht’.

Het onderzoek liep onder de verantwoordelijkheid van de professoren Peter Horby en Martin Landray. Het bevestigt dus eerder onderzoek. Het is nu wachten op het door de WGO gevraagde grootschalige studie naar het gebruik ervan.

Deze zou dan min of meer definitief uitsluitsel moeten geven met het resultaat dat nog deze maand wordt verwacht. Alhoewel in dit dossier al gebleken is dat merkwaardig genoeg er een fanatieke groep bestaat voor wie HCQ heilig is en elke kritiek erop zoiets is als heiligschennis.

Willy Van Damme

Hongkong–Londense politie weigert antwoord

Op 14 november vorig jaar was Theresa Cheng, de Hongkongse minister van Justitie, op uitnodiging van het Britse Chartered Institute of Arbitrars naar de hoofdzetel in Londen gekomen voor een uitleg over de werking van Hongkong als centrum voor arbitrage rond allerlei geschillen tussen bedrijven onderling en met de overheid.

Arbitrage is een methode om rechtszaken te vermijden en alles binnenskamers te regelen. Hongkong is nu eenmaal een van ‘s werelds grootste financiële draaischijven en belangrijk op het vlak van de arbitrage. En dus was haar komst de meest logische zaak mogelijk.

Gewelddadige rellen

Het is een bezoek dat ze zich wel nog heel lang zal blijven herinneren. Voor haar leek het echter een routineklus. Londen kende ze uiteraard heel goed en bovendien was ze ooit voorzitter geweest van deze instelling. Dit ging dus vlot gaan, dacht ze vermoedelijk.

Maar in Hongkong was de toestand op dat ogenblik chaotisch met tienduizenden betogers, vooral studenten en ook scholieren, die op een uitermate gewelddadige wijze poogden de lokale regering te doen vallen en China zo te provoceren dat het haar leger ging laten ingrijpen. Een tweede Tiananmen dus met opnieuw een pak doden. Wat faalde.

Theresa Cheng Yeuk-wah, minister voor Justitie - Aanval in London 14 november 2019

Theresa Cheng, de Hongkongse minister van Justitie, werd op 14 november vorig jaar in het centrum van London op straat door gemaskerde betogers het hospitaal ingeklopt. Resultaat een gebroken arm en een ontwricht hand. De Britse regering noemde zich ‘bezorgd’ en de Londense politie… die doet niets. Britse hoffelijkheid?

Waarna een ‘verontwaardigde’ Verenigde Staten dan zoals met Tiananmen in 1989 nog maar eens sancties uitvaardigde tegen China en ditmaal ook Hongkong. Wie weet opnieuw gevolgd door de Europese Unie en Japan.

Kwestie van de pijn voor de Chinese regering zo groot mogelijk te maken. Kort ervoor was er ook de eerste dode gevallen. Een 70-jarige man die nadat hij tegen dit vandalisme had geprotesteerd door de betogers werd aangevallen en vermoord. Een andere tegenstander stak men dan weer in brand.

Wie had gedacht dat de Hongkongse minister daarom bij haar bezoek politiebewaking zou krijgen was echter verkeerd. Er was in de verste verten duidelijk geen politie te zien toen ze in Holborn in het centrum van de Britse hoofdstad naar haar afspraak trok.

Toen ze nog maar een honderd meter van de hoofdzetel van de organisatie op Bloomsbury Square verwijderd was verschenen plots een, naar gelang de bron, 30 tot 50 gemaskerden die de minister aanvielen en brutaal tegen de grond schopten en sloegen. Resultaat een gebroken arm en een ontwricht hand die hospitalisatie en weken revalidatie vergden.

Wie die gemaskerden waren is na meer dan zes maanden officieel nog steeds niet geweten. Ondanks de massa’s camera’s die de Londense straten sieren. De aanvallers spraken Kantonnees, het dialect van Hongkong en de erom liggende provincie Guandong. Arrestaties werden niet verricht en het was het personeel van het instituut dat haar wist te ontzetten. De politie was nergens te bespeuren.

Protest China en Hongkong

Natuurlijk was er onmiddellijk een publiek protest van zowel het vertegenwoordigingskantoor van Hongkong in Londen als van de Chinese ambassade die beiden ook een gerechtelijk onderzoek en maatregelen vroegen.

De politie zou, volgens zowel de televisiezender Euronews als de Londense krant Evening Standerd een onderzoek naar de zaak doen (1). Zeer opmerkelijk was echter de reactie op het incident van de Britse conservatieve regering van toen nog Theresa May. Die stelde: “Zich zorgen te maken”. Zorgen? Over wat? De verkeerde arm gebroken misschien?

Terwijl Hongkong en China een veroordeling van die aanval op een minister van hun regering vroegen toonde Londen zich alleen maar ‘bezorgd’. Een veroordeling in welke termen dan ook van die aanval kon er niet eens af. Het toont perfect welke de positie van Theresa May en haar regering over de rellen in Hongkong juist was.

Opstandelingen vragen hulp VS en VK

Grote delen van de betogers vroegen de VS en de vroegere koloniale meesters om hulp tegen hun regering. Nog een groep die denkt dat de VS hen gaat helpen richting het paradijs. Moeten de Britten hen terug opium bezorgen en de VS hun leger sturen om Hongkong dan helemaal te vernielen?

Men moest immers al stekeblind zijn om niet te zien dat die extreem gewelddadige revolte in Hongkong toen niet alleen gebeurde in nauw overleg met de VS maar ook de volle steun had van de Britse regering. En dus was de Britse regering ‘bezorgd’.

Intussen zijn we al meer dan 6 maanden later maar van enige politieactie is kijkend naar de media niets te horen of te zien. Geen arrestaties, geen actualisatie van het onderzoek, geen persbericht of welke mededeling over deze zaak dan ook. Ook de Britse regering van nu Boris Johnson zwijgt. Het is wat Londen betreft een afgesloten dossier. Dat lijkt duidelijk.

Freedom of No Information Act

Navraag hierover via de Freedom of Information Act bij de Londense Metropolitan Police Service (MPS) leverde ook in beroep niets op. De vragen waren nochtans simpel: Is er een onderzoek van de politie en zijn er al mensen aangehouden of in verdenking gesteld?

Simpele vragen waar je in welk gerechtelijk dossier ook als journalist zo vlot antwoorden krijgt. Zeker daar het hier een bezoekend minister betrof en de zaak in het openbaar gebeurde en toch wel grote beroering veroorzaakte. Zelfs internationaal.

“We kunnen het noch bevestigen, noch ontkennen”, was ook in beroep het antwoord van de MPS. De reden was voor hen simpel. Zo stelt men dat hierop met ja of neen antwoorden bepaalde personen schade zou kunnen berokkenen en om reden van privacy kon zij daarom hierop noch met ja of neen antwoorden.

Ian_Grenville_Cross

Grenville Cross, van 1997 tot 2009 hoofdaanklager in Hongkong en nu vicevoorzitter van de Internationale Vereniging van Openbare Aanklagers, stelt dat China geheel in zijn recht is met de plannen voor  wijzigingen aan de Basis Law van Hongkong, de grondwet.

Maar hoe hier op die twee vragen antwoorden schade zou kunnen berokkenen aan wie dan ook is wel bijzonder raar daar de feiten toen wereldwijd in de media rondgingen en men ook geen namen van eventueel gearresteerden vroeg.

Het publiek mag het niet weten

Alhoewel gij in uw vraag geen namen noemt zou ons antwoord (indien we die info hadden) leiden tot de identificatie van de betrokken individuen”, stelde de MPS op pagina 5 van hun lijvig maar 14 pagina’s rond de pot draaiend antwoord. Wat verder op pagina 7 komt de echte aap dan uit de mouw gekropen en geeft men omfloerst de ware reden om het antwoord te weigeren op die twee gewone vragen.

Indien we die (info, nvdr,) hadden zou het vrijgeven van die informatie kunnen leiden tot een grotere publieke participatie en debat met betrekking tot het politieoptreden hier. Het zou er ook toe kunnen leiden dat leden van het publiek om rekenschap vragen van de overheden en zo goed geïnformeerde keuzes te maken.”

Met andere woorden. Het publiek mag hier niet weten wat er aan de hand is en wil de daders beschermen nemen en in wezen op die wijze ze zelfs steunen. Waarop dan natuurlijk de vraag komt: Wie waren die aanvallers dan? Een door de Britse overheid ingehuurde knokploeg? En is dit de verklaring waarom de minister die avond geen politiebescherming had?

Met Marc Rubio

Joshua Wong hier met de Amerikaanse Republikeinse senator Marco Rubio. Verdedigers van de vrijheden in Hongkong zoals ze zich noemen. Na verloop van tijd zal men voor Joshua Wong in de VS wel een job vinden. Het broodje voor deze Amerikaanse posterboy lijkt gebakken.

Uiteindelijk steunt de Britse regering in Hongkong de massale vernielingen, geweld tegen burgers en politie met zelfs moord en poging tot moord. En dan is het neerslagen van een minister van die regering voor Londen klein bier. Het toont ook dat die fameuze Freedom of Information Act waardeloos is.

Artikel 23

Intussen heeft China met steun van de Hongkongse regering eindelijk maatregelen genomen om het politiek geweld onder controle te brengen. Probleem was artikel 23 van de basiswet van 1997, de grondwet van deze regio. Nog tegen augustus gaat het Staand Comité van het Chinese parlement dit artikel dat onder meer gaat over landverraad, poging tot afscheiding, terrorisme en buitenlandse inmenging goedkeuren.

Het invullen hiervan was in 1997 door China overgelaten aan Hongkong. In 2003 poogde Hongkong dit dan te laten goedkeuren maar dit faalde wegens lokaal verzet, aangevuurd door de VS en het Verenigd Koninkrijk.

En gezien de toestand in Hongkong zal, vreest China, het dat ook de komende jaren niet lukken. Daarom dat China dit per decreet zal doen waarna het automatisch in de vroegere Britse kroonkolonie wet wordt.

Jimmy Lai met John Bolton

Krantenuitgever Jimmy Lai hier met John Bolton, de gewezen republikeinse minister van Buitenlandse Zaken en een ook in de VS gevreesde oorlogsstoker. Jimmy Lai stelde in zijn krant de emigratie van Chinezen naar Hongkong ooit gelijk met de komst van een sprinkhanenplaag.

Men is er namelijk vanuit de VS en met steun van onder meer Jimmy Lai, de uitgever van Apple Daily de grootste krant in Hongkong, in geslaagd om veel inwoners van deze regio op te zetten tegen China. Een fenomeen dat onderhuids al decennia leefde maar dankzij een goed uitgebouwd propagandanetwerk almaar meer aanhang kreeg.

Met zelfs steeds luider geroep om onafhankelijkheid. Een dodelijke zonde voor alle Chinese leiders die hun land zijn positie van vroeger terug willen zien innemen. Eeuwenlang was het immers een der grootmachten in de wereld die het dankzij vooral de Britten en ook Japan vanaf de negentiende eeuw met o.m. de Opiumoorlogen verloor.

Chinees nationalisme

En in wezen is China na veertig jaar economische groei terug op dit punt geraakt. Volgens het door het IMF gebruikte systeem van koopkrachtpariteit zelfs een 33% groter dan de VS. (27,8 biljoen $ versus 20,2 biljoen $) En dat poogt men in de VS nu met alle mogelijke middelen te verhinderen door China zoveel als mogelijk te kortwieken. De VS willen immers de enige wereldmacht blijven.

Zo steunt Washington de gewelddadige bewegingen in Xinjiang, met de salafistische terreurgroepen van Oeigoeren, in Tibet met de aanhangers van de Dalai Lama en in Hongkong. Ook steunt men nu voluit de huidige regering in Taiwan in haar streven om zich officieel af te scheiden van China (2). Met provocaties en harde woorden o.a. rond de coronacrisis tot gevolg. Met een pers die aan de Taiwanese lippen hangt.

Advocaat Chan Tze-chin aangevallen door betogers - Zondag 24 mei 2019

De Hongkongse advocaat Chang Tze-chin liet op 24 mei tijdens een betoging van die rebellen zijn ongenoegen blijken en kreeg van hen dan ook een stevig pak slaag, tot bloedens toe. In onze media noemt men die betogers vrijheidslievende opponenten die streven naar de democratie. Het is een traditie bij onze media om door de VS gesponsorde terreurgroepen op te hemelen.

Geen verwondering daarom dat onze media al die door de VS gefinancierde bewegingen als helden zien. Het zijn de goeden versus een duivelse regering. Een klassiek verhaal dat we ook kennen van onder meer Irak, Syrië, Egypte, Joegoslavië, Rusland, Libië, Iran, enzovoort.

Maar door het eenzijdig invoeren van die nog uit te werken Chinese veiligheidswet – Legco moet er niet over stemmen – is China en Hongkong beter gewapend om op te treden tegen die Amerikaanse en ook Britse plannen.

Jimmy Lai

Veel hangt natuurlijk af van de wettekst en nog meer misschien van de interpretatie ervan. Het is duidelijk dat figuren als krantenuitgever Jimmy Lai, advocaat Martin Lee en de jonge studentenleider Joshua Wong nauw samenwerken met de VS om Hongkong te destabiliseren en zo China te provoceren.

En ook dat mensen als Martin Lee en de gewezen journaliste Emily Lau dit fysiek geweld tegen burgers, moord en het vernielen van die eigendommen en het parlement mee steunden. Een veroordeling ervan is op het internet niet te vinden.Ze uiten wel geen openbare steun aan die vernielzucht maar een afkeuring kon er tot heden voor zover geweten niet af.

Martin Lee van de Democratische Partij en Jimmy Lai werden recent al in beschuldiging gesteld wegens het deelnemen aan illegale betogingen. Toen de eerst toegelaten manifestaties in juni vorig jaar ontaarden in grootschalig geweld werden nadien praktisch alle protestmarsen verboden.

Aboe Sakkaar met hoofd in de provincie Idlib - April 2015

Niet alleen in Hongkong maar ook in Syrië had je volgens onze media dergelijke naar mensenrechten en democratie snakkende vrijheidsstrijders. Hier Aboe Sakkaar, ooit de leider van de jihadisten in de stad Homs. Een held voor het journaille tot bleek dat hij daarnaast ook al eens voor kannibaal speelde. Dan zwegen de kranten.

Of het zover zal komen dat ook Jimmy Lai en zijn Apple Daily wordt aangepakt is een belangrijke vraag. Het latente racisme dat in Hongkong al decennia, en dus ook onder de Britten, aanwezig is wordt door Jimmy Lai via zijn niet aflatende ophitsing door Apple Daily steeds groter gemaakt. En Jimmy Lai is kind aan huis bij de extremisten binnen de Amerikaanse Republikeinse Partij. John Bolton en Mike Pompeo zijn vrienden.

Intussen is in de Legco in Hongkong een wet in behandeling die het beledigen van het Chinees volkslied, Mars van de Vrijwilligers, strafbaar zal maken. Het gaat in de Legco begin juni naar zijn laatste stemronde en wordt dan wet. Men gaat die opstandelingen dus strenger kunnen aanpakken. En dat zal gebeuren.

En zoals verwacht kwam de harde kern van die rebellen hiertegen vorige week in verzet. Daarbij stellende dat dit het einde is van Hongkong en de in 1997 tussen China en het Verenigd Koninkrijk afgesproken politiek van ‘een land, twee system’. Het einde van onze vrijheid klinkt het bij mensen als Joshua Wong, de nieuwe posterboy van de VS en de westerse massamedia.

De betogingen waren echter beperkt tot enkele duizenden en gemakkelijk onder controle te houden door de politie. Er werden maar een paar honderd betogers opgepakt, veelal voor identificatie. De ordediensten waren ditmaal ook nog veel beter voorbereid dan vorig jaar. Het geweld tegen burgers en politie van die betogers was trouwens ook beperkt.

Grenville Cross

Ook onze media praten zoals verwacht deze visie van de VS slaafs naar de mond. De vrijheid is in gevaar klinkt het. Onzin zegt de Britse gewezen topmagistraat Grenville Cross die van 1997 tot 2009 in Hong Kong Director of Public Prosecution was, de hoofdaanklager dus.

Hij stelt het in een recent opiniestuk in de South China Morning Post zo (3):

Although Article 23 is mandatory, the national security laws have still, after 23 years, not been enacted. While there is no timetable for implementation, it was obviously expected within a reasonable time…..

Alhoewel artikel 23 verplicht is is er 23 jaar nadien nog steeds geen nationale veiligheidswet. En alhoewel er geen tijdschema voor voorzien is is het toch begrijpelijk dat dit binnen een redelijke termijn dient te gebeuren.

It is paradoxical that those who have most strenuously opposed its enactment, such as former governor Chris Patten, who in February said he was “surprised and saddened” that Article 23 was again being mooted are the very same people who wax loudest about Beijing’s alleged non-compliance with the Basic Law. The Basic Law, after all, is a two-way street, and Hong Kong has fallen down on its responsibilities towards the country.

Het is paradoxaal dat diegene die protesteren tegen het invullen van artikel 23, zoals de vorige Britse gouverneur Chris Patten (4), nu nog in februari stellen verrast en triest te zijn door die plannen. En dat Beijing dit plande een breuk met de grondwet betekent. Uiteindelijk is deze grondwet een zaak van China en Hongkong waarbij die laatste verzaakte aan zijn verantwoordelijkheid tegenover China.

Wat China dus nu gaat doen is dit hiaat in de wetgeving invullen zeker nu de VS poogt haar wil via die opstandelingen door te drijven. En de toestand in Hongkong blijft gevaarlijk. Zo werden in maart alleen al 2,6 ton explosieven ontdekt en vijf vuurwapens in beslag genomen. De vrees voor extra geweld lijkt dan ook gerechtvaardigd.

Fascisten in Oekraïne

Zelfs in Oekraïne heb je zo’n door onze kranten opgehemelde vrijheidsstrijders wier streven geheel in het teken staat van de strijd voor de (sic) mensenrechten en de democratie. Een Oekraïne waar pleinen en straten nu genoemd zijn naar diegenen die ooit meehielpen aan de holocaust. Zij krijgen zelfs steun van Israël. En vorig jaar trok een groep van die ‘vrijheidsstrijders’ zelfs naar Hongkong om er hun vrienden een hart onder de riem te steken.

Het radicaliseren van kinderen van 18 jaar en minder tot zelfs 12 jaar is met een professionele omkadering immers niet zo heel moeilijk. En de VS weet beter dan wie ook hoe dat aan te pakken. Uiteindelijk waren de rellen van juni tot in november vorig jaar uitzonderlijk brutaal.

Zo werden honderden burgers door de betogers in het hospitaal geslagen, een burger in brand gestoken en een gedood terwijl men een politieman neerstak. Ook werden massa’s brandbommen naar de politie gegooid, het parlementsgebouw, universiteiten en de metro en de luchthaven grondig vernield. Dikwijls zelfs door kinderen van 12 jaar.

Dat er daarbij – behoudens een ongeluk – langs de betogerszijde geen doden vielen toont trouwens de professionaliteit van de lokale politie. Het was bijvoorbeeld recent in Frankrijk met de Gele Hesjes en nu in de VS wel anders.

Joshua Wong

Maar dat was voor onze pers geen probleem om continu van politiegeweld te spreken en die rellenschoppers te bestempelen als de ‘democratische’ oppositie. Het is een klassiek fenomeen.

Opstandelingen die de steun van de VS krijgen, of dat nu vroeger in Vietnam was of recenter in Oekraïne, Iran, Joegoslavië of Syrië, zijn de goeden. Zelfs al waren ze hondsbrutaal, het blijven voor onze massamedia democratische vrijheidsstrijders.

Opvallend is wel dat het verzet in Hongkong tegen China lijkt af te nemen. De twee recente betogingen lokten wel een pak betogers maar zeker niet meer de vele tienduizenden van vorig jaar. Dat blijkt ook uit de verhalen van The Financial Times die het had over afkalvende steun.

Er komen kortelings echter nog cruciale data. Zo wordt eerstdaags de goedkeuring verwacht van de wet over het beledigen van het Chinese volkslied. En in augustus zal de nieuwe veiligheidswet (artikel 23) door het Staand Comité van het Chinees parlement goedgekeurd worden. Belangrijk zijn ook de voor september voorziene verkiezingen voor het parlement, de Legco. Men verwacht hier een overwinning voor de oppositie.

Man in brand gestoken - 11 November 2019

Deze burger wou die betogers weg uit zijn buurt. Het resultaat was dat men hem overgoot met benzine en in brand stak. Hij overleefde het. Nadien poogde het Franse staatspersbureau AFP het nog voor te stellen als nep en het werk van een acteur. De betogers hebben vijf centrale eisen die van hen zonder discussie moeten ingewilligd worden. Daarbij is dat men niemand mag vervolgen voor wat de betogers toen deden. Dus ook dit. Een van de kopstukken van die rebellie weigerde in een interview de daders hiervan zelfs te veroordelen.

Vandaar dat men hier snel die wetten nog wil laten goedkeuren. Het is duidelijk wat de VS ook wil realiseren China hier geen enkele duimbreed zal toegeven. Voor hen zal het keizerrijk één of niet zijn. In 1997 beloofde China dat Hongkong via het systeem van een land en twee systemen een grote vorm van autonomie ging krijgen.

Maar grote autonomie is niet hetzelfde als totale autonomie. Groot is een relatief begrip in te vullen door de noden van de dag. Hongkong zal altijd binnen China een apart geval zijn maar er is voor Beijing maar een weg voorwaarts en dat is die van de trage maar gestage assimilatie. Het temmen is nu begonnen.

En voor de leiders van die opstand rest hen alleen dit aanvaarden of ballingschap. En figuren als Joshua Wong zullen in de VS wel een vetbetaalde job vinden. Wie weet is er voor hem een zoveelste prestigieuze door de media opgeklopte prijs…. Die van de vrijheid? En dat de VS moord en brand schreeuwt zal op Beijing niet de minste indruk maken. Eenheid is DE rode Chinese lijn. Dat weet Washington trouwens heel goed.

En bovendien staat de VS hier steeds meer geïsoleerd. Tijdens een interne discussie in de EU over hoe men moest reageren stond alleen Zweden pal achter de VS. De rest wil gewoon een tussenpositie innemen. China is wel een rivaal maar ook een handelspartner die men broodnodig heeft. Washington kan de pot op.

Zelfs binnen het clubje van de zogenaamde ‘Five Eyes’, het samenwerkingsverband van de spionagediensten van de VS met het Verenigd Koninkrijk en haar drie blanke ex-koloniën, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland, was er dissidentie. Nieuw-Zeeland produceerde dan maar een eigen verklaring los van de partners. Zelfs hier kalft de macht van de VS af.

Willy Van Damme

1) Euronews, 15 november 2019, Rachael Kennedy, ‘British police probe alleged assault of Hong Kong justice secretary Teresa Cheng’. https://www.euronews.com/2019/11/15/british-police-probe-alleged-assault-of-hong-kong-justice-secretary-teresa-cheng

Evening Standaard, 15 november 2019, Sean Morrison, ‘Hong Kong justice secretary Teresa Cheng ‘seriously injured’ as she is ‘attacked’ by protesters while visiting London’. https://www.standard.co.uk/news/london/hong-kong-justice-secretary-seriously-hurt-as-she-is-attacked-by-protesters-in-london-a4287806.html

2) De kwestie van Taiwan is een reliek van de Chinese burgeroorlog die van 1911 en de val van het keizerrijk duurde tot 1949 en de overwinning van de Chinese KP met Mao Zedong. Het eiland was origineel bevolkt door etnische groepen die verwant zijn met die uit de Filippijnen. Zij leven er nog als een kleine minderheid.

De komst van Nederlandse en Spaanse veroveraars in de zeventiende eeuw zorgde voor een kort intermezzo waarbij die elkaar bevochten vanuit o.m. Fort Zeelandia bij de stad Tainan. Met de Nederlanders die het haalden. Er woonden toen ook al veel Chinese vissers, piraten en handelaars.

Dat werd verstoord door de machtsstrijd in China tussen de Mantsjoes die de laatste Chinese dynastie van de Qing installeerden en de naar het zuiden gevluchte aanhangers van de Ming keizers. Onder leiding van de Chinese ambtenaar Zheng Chenggong (Koxinga) (1624-1661) verjoeg die de Nederlanders en claimde het eiland voor zijn Koninkrijk van Tungning. Tot de Qing in 1683 het eiland veroverden.

In 1895 bezette Japan Taiwan waarna het in 1945 na de Japanse nederlaag terug naar China en de regering van de Kwomintang van Chiang Kai-shek ging. Na de nederlaag tegen de Chinese KP trok deze zich terug op het eiland. Een integratie die zeer moeilijk verliep.

Van hieruit claimde hij de rest van het grote China als het zijne. Taiwan heeft daardoor een aparte geschiedenis voor een groot deel los van China zelf verliep. Het had trouwens al onder het keizerrijk een moeilijke relatie met China.

Officieel is die claim van de Kwomintang er nog steeds. In kaarten eisen ze niet alleen de Zuid-Chinese Zee op maar zelfs Mongolië. Het noemt zich officieel ook nog steeds de Republiek China met de vlag van toen.

3) South China Morning Post, 29 mei 2020, Grenville Cross, ‘If Hong Kong had enacted national security laws on its own, Beijing wouldn’t be stepping in’. https://www.scmp.com/comment/opinion/article/3086440/if-hong-kong-had-enacted-national-security-laws-its-own-beijing.

4) Chris Patten is de Britse conservatieve politicus die ook de laatste gouverneur van Hongkong was en de overdracht regelde. Eerst poogde de Britse premier Margaret Thatcher bij de start van de onderhandelingen met China Hongkong voor de Britten te behouden. Maar dat werd nog diezelfde minuut door de Chinese leider Deng Xiaoping van tafel geveegd. Nu zit Chris Patten die onder zijn bewind zelf het koloniaal systeem behield te ijveren voor meer…. democratie in Hongkong.

Covid-19 – Verdere discussie over hydroxychloroquine – Didier Raoult in nauwe schoentjes

De Franse specialist Didier Raoult heeft gisteren met een video dan toch gereageerd op de in het blad The Lancet gepubliceerde studie (1) over het gebruik van hydroxychloroquine bij de behandeling van patiënten die besmet zijn met het covid-19 virus.(2) Daarin valt hij die studie als zijnde ‘rommelig’ frontaal aan. Ze is in zijn ogen waardeloos vooral omdat men zich baseert op de data van al de in hospitalen opgenomen patiënten. En dat zijn er tienduizenden uit honderden ziekenhuizen.

Repliek Didier Raoult

Daarin werd melding gemaakt van een groter overlijden vooral in het geval men daarbij naast hydroxychloroquine ook gebruik maakt van het antibioticum azithromycine waarvan het gekend is dat het hartritmestoringen kan veroorzaken.

“Wij hebben hier in ons hospitaal al 4.000 patiënten verzorgd met die combinatie van hydroxychloroquine en azithromycine en geen enkele geval van hartfalen gehad.” stelt hij. “Men baseert zich gewoon op statistische gegevens terwijl ik zieken behandel en de resultaten bekijk”, is zowat de essentie van het meer dan 9 minuten durende in het Frans gevoerde gesprek.

didier-raoult

De Franse arts Didier Raoult reageerde op de door het tijdschrift The Lancet gepubliceerde studie over het mee door hem gepropageerde geneesmiddel hydroxychloroquine, een al jaren bestaande antimalariamiddel. Een medicijn dat men nu op experimentele basis zowat overal ter wereld gebruikt bij patiënten met covid-19. De kritiek werd groot en zijn repliek lost dit zeker niet op. Vragen blijven ook onbeantwoord. Hij noemt de studie ‘rommelig’.

Het probleem hier is natuurlijk dat die wetenschappers die deze studie maakten zich juist ook baseerden op data maar dan niet op zijn gegevens maar op die van tienduizenden andere patiënten in honderden ziekenhuizen wereldwijd.

Zijn die gegevens dan fout en de zijne juist? Volgens hem blijkbaar wel. De discussie zal hier, dat is zeker, nog wel een tijd verder gaan. Probleem voor hem is ook dat dit niet de eerste studie is die zich tegen hem keert.

Maatregelen tegen hydroxychloroquine

En dan is er nog de kritiek op zijn eerste gepubliceerde studie (3). Hij had van de overheid op 6 maart de toelating gekregen om hydroxychloroquine te gebruiken en de studie liep tot 16 maart.

Toch heeft men het in dit op 20 maart gepubliceerde artikel over een studie met een tijdsspanne van 14 dagen. Liegt men hier, een foutje of werkte hij met dat medicijn zonder toestemming van de overheid? Wat een zware schending van de ethische regels zou zijn.

Ook werd de studie op 16 maart afgewerkt en reeds op 17 maart door het betrokken tijdschrift aanvaard. Wat wil zeggen dat de peerreview, het nakijken van de studie door niet-betrokken gekwalificeerde wetenschappers, wel geteld 1 dag vergde. Wat o.a. bij Elisabeth Bik als ongeloofwaardig wordt gezien (4). Het is een kritiek waarop hij voor zover geweten tot heden nog geen antwoord gaf.

Intussen heeft als gevolg van die in The Lancet gepubliceerde studie de Wereldgezondheidsorganisatie haar visie op hydroxychloroquine gewijzigd en van haar lijstje van mogelijke behandelingen geschrapt. Ze beloofde ook een diepgaand onderzoek naar de werking van dit medicijn. (5) Iets wat al maanden geleden had moeten gebeuren.

Hetzelfde in Frankrijk waar de Franse minister van Volksgezondheid Olivier Véran na overleg met de medische wereld het gebruik bij patiënten met vergevorderde covid-19 heeft afgeraden.

Hij wil ook de regels aanscherpen waarbij artsen op experimentele basis de toelating krijgen om geneesmiddelen te gebruiken voor ziektes andere dan waarvoor ze feitelijk dienen. Wat hier het geval was. Het is een ander welgekomen gevolg van die studie. (2)

Willy Van Damme

1) The Lancet, 22 mei 2020, Mandeep R. Mehra MD, e.a. “Hydroxychloroquine or chloroquine with or without a macrolide for treatment of COVID-19: a multinational registry analysis”  https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(20)31180-6/fulltext

2) Gomet Santé, 25 mei 2020, Richard Michel, ‘[Vidéo] Didier Raoult dénonce « l’étude foireuse » du Lancet contre l’hydroxychloroquine”, https://gomet.net/raoult-etude-lancet/

3) International Journal of Antimicrobial Agents, 20 maart 2020, Gautret Philippe e.a., ‘Hydroxychloroquine and azithromycin as a treatment of COVID-19: results of an open-label non-randomized clinical trial.’ https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0924857920300996

4) Science Integrity Digest, 24 maart 2020, Elisabet Bik, ‘Thoughts on the Gautret et al. paper about Hydroxychloroquine and Azithromycin treatment of COVID-19 infections’. https://scienceintegritydigest.com/2020/03/24/thoughts-on-the-gautret-et-al-paper-about-hydroxychloroquine-and-azithromycin-treatment-of-covid-19-infections/.

– For Better Schience, 22 april 2020, Leonid Schneider, ‘Chloroquine witchdoctor Didier Raoult: barking mad and dangerous’. https://forbetterscience.com/2020/04/22/chloroquine-witchdoctor-didier-raoult-barking-mad-and-dangerous/

5) The Guardian, 25 mei 2020, ‘WHO halts hydroxychloroquine trial for coronavirus amid safety fears’. https://www.theguardian.com/world/2020/may/25/who-world-health-organization-hydroxychloroquine-trial-trump-coronavirus-safety-fears

Naschrift:

Volgens een op 20 mei in het tijdschrift Entreprende verschenen brief gericht aan uitgever Robert Lafont geschreven door dokter Didier Raoult zou hij op het einde van deze zomer Frankrijk verlaten en als professor aan de slag gaan aan de faculteit voor geneeskunde van de Universiteit van Beijing.

Blijkbaar wordt het hem in Frankrijk te heet onder de voeten. En als we sommige verhalen moeten geloven zal er in Marseille een gevoel van bevrijding te horen zijn. De laatste zin van zijn brief is de belangrijkste. Ik heb ooit het dossier van de van zijn titels beroofde gewezen Gentse toxicoloog en professor Aubin Heyndrickx gedaan en sommige aspecten van dat dossier komen hier terug. (6)

De brief:

Ayant fait partie des rares journalistes à avoir eu un comportement exemplaire durant cette période, j’en profite pour vous réserver la primeur d’une information : mon départ prochain pour la Chine (d’ici la fin de l’été). J’ai en effet été recruté en qualité de Professeur par la Peking University (PUHSC), la faculté de médecine la plus réputée du pays, qui se trouve être très en pointe dans le domaine de la virologie. Il est devenu très compliqué d’entreprendre des projets de recherche dans le domaine de la santé en France, le secteur étant rongé par les querelles partisanes, la bureaucratie tentaculaire et le politiquement correct. 

6) Entreprendre.fr, 20 mei 2020, Georges Dorgelès, ‘Exclusif : le Professeur Didier Raoult quitte la France pour rejoindre une grande université chinoise’. https://web.archive.org/web/20200520114311/https://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:YlyThThc4n0J:https://www.entreprendre.fr/professeur-didier-raoult-quitte-france-pour-rejoindre-universite-chinoise/

Naschrift 2

De bovenvermelde brief van Didier Raoult aan uitgever Robert Lafont is door de uitgever van Entreprendre ingetrokken. Didier Raoult zegt dat hij die nooit verstuurde en dus vals is. Diens studie is intussen ook wegens onwetenschappelijk ingetrokken.

Ook ingetrokken is het artikel welke vorige maand in The Lancet verscheen over het gebruikt van hydroxychloroquine. Dit op vraag van de auteurs. Zij baseerden zich op hospitaalgegevens van een bedrijf Surgisphere maar die cijfers blijken nep te zijn. Zoals trouwens ook dat bedrijfje. Intussen zijn volgens ruwe schattingen al tijdens deze pandemie een 386.000 doden gevallen met een 6,5 miljoen besmettingen.

The Lancet noemt hydroxychloroquine gevaarlijk

The Lancet publiceerde vandaag de resultaten van een zeer uitgebreide studie in ziekenhuizen wereldwijd over het gebruik van hydroxychloroquine als geneesmiddel voor patiënten met covid-19. De studie bekeek eventjes 96.032 patiënten in 671 ziekenhuizen (!!) in alle continenten en dit in een periode die liep van 20 december 2019 tot 14 april dit jaar.

Voorheen waren er alleen maar beperkte studies van dit door velen als wondermiddel bestempelde medicijn dat origineel gebruikt werd bij mensen met malaria. Voor sommigen was het simpel: Neem hydroxychloroquine en je problemen zijn opgelost. De Amerikaanse president Donald Trump prees het – na eerder het gebruik van bleekwater te hebben aanbevolen – recent nog aan als het wondermiddel dat hij dagelijks gebruikt.

Wonderdokter 

Het werd eerst als geneesmiddel voor covid-19 gepropageerd door de Franse microbioloog en specialist in infectieziekten Didier Raoult baas van het Institut Hospitalo-Universitaire (IHU) in Marseille. Deze wordt gezien als een der grootste zo niet de grootste Franse wetenschapper in zijn soort, vooral dan op het vlak van het onderzoek naar bacteriën. Een veel gelauwerd wetenschapper.

coronavirus-1

Het covid-19 virus ontstond vermoedelijk op de Huanan Groothandelsvismarkt in de Chinese miljoenenstad Wuhan. Zowat de ganse wetenschappelijke wereld is intensief op zoek naar een geneesmiddel en vaccin hiervoor. De vrees is immers dat de wereldeconomie zonder beide middelen blijvende schade zal ondervinden. Er is daardoor in het Westen een goudkoorts ontstaan.

Om zijn gelijk te bewijzen dat dit medicijn effectief is maakte hij een studie die hij zelf publiceerde. Bleek echter dat alles met haken en ogen aan elkaar hing en er helemaal geen duidelijkheid werd gegeven. Ook werden bepaalde gegevens niet vermeld. De reactie van een criticus was dat je met zo’n studie alles kunt bewijzen zeker als je er de doden uithaalt.

Sindsdien werden er enkele beperkte studies gedaan in onder meer China en Frankrijk en die bleken negatief voor dit middel. Waarna hij zijn reclame voor het product wijzigde van ‘veilig en effectief’ naar ‘veilig’.(1)  Nou, ook dat blijkt volgens deze vandaag in het Britse tijdschrift The Lancet verschenen studie gelogen (2).

Het blad publiceerde vandaag dan de resultaten van dit enorm onderzoek dat nog maar eens bewijst hoe intensief de wetenschappelijke wereld met de zaak bezig is. Het resultaat ervan lijkt het doodvonnis voor deze Franse superster van de wetenschap waar ook Emanuel Macron de Franse president voor naar Marseille reisde.

Zo stelt The Lancet in haar rapport:

We were unable to confirm a benefit of hydroxychloroquine or chloroquine, when used alone or with a macrolide, on in-hospital outcomes for COVID-19. Each of these drug regimens was associated with decreased in-hospital survival….

We waren niet instaat enig voordeel te ontdekken bij het gebruik van hydroxychloroquine wanneer het alleen of met een antibioticum bij gehospitaliseerden in geval van covid-19 werd toegepast. Elk van de gebruikte methodes werd geassocieerd met een vermindering van de overlevingskansen (van de patiënten, nvdr) in ziekenhuizen.

Met andere woorden: Dit geneesmiddel is gevaarlijk voor mensen met covid-19. Woorden verder overbodig.

Willy Van Damme

1) The New York Times, 12 april 2020, He was a science star. https://www.nytimes.com/2020/05/12/magazine/didier-raoult-hydroxychloroquine.html

2) The Lancet, 22 mei 2020, Prof Mandeep R Mehra MD, Sapan S Desai MD, Prof Frank Ruschitzka MD, Amit N Patel MD,  ‘Hydroxychloroquine or chloroquine with or without a macrolide for treatment of COVID-19: a multinational registry analysis’. https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(20)31180-6/fulltext#

Wie wil een likje van poesje Lee?

Emoties zijn in veel gevallen de drijvende kracht achter veel menselijke acties. Neem de Witte Mars tegen Marc Dutroux indertijd. Het bracht massa’s volk op de been en Brussel werd als het ware omgetoverd in een witte stad. Ook de politiek moest toen mee op de kar springen. Politici moeten nu eenmaal soms de populist spelen en dit toen negeren kon stemmenverlies voor de politicus en zijn partij betekenen.

Emotie troef

Ook nu met katje Lee van de 23-jarige studente Selena Ali is het weer overal emotie dat de klok slaat. Katje Lee is ondanks verwittigingen van onze ambassade ginds en het Federaal Agentschap voor de Voedselveiligheid (FAVV) door Selena Ali uit Peru dit  katje ons land binnengesmokkeld. Zij studeerde ginds en wou dringend terug. De kans is echter groot dat het katje hondsdolheid heeft, rabiës. Want in Peru is er veel rabiës.

En dat is een dodelijk virus voor mens en dier. De mens die het virus krijgt moet binnen een aantal uren een serum krijgen of sterft onherroepelijk. Hetzelfde uiteraard voor alle dieren die van het zo liefelijk ogende katje Lee een likje krijgen op het ogenblik dat het virus haar in de macht heeft. Het virus verschijnt plots zonder dat men het in de gaten heeft. Het is dus een dodelijk likje. De dood verpakt in een supermooi doosje met strik.

Dat Serena Ali dit meebracht is een schande en totaal onverantwoordelijk gedrag. Dat zij, goed wetend wat er dreigde te gebeuren, dat katje voor de overheid dan nog verborg is ontoelaatbaar en grenst aan het criminele. Haar lief poesje kan elk ogenblik veranderen in een dodelijk wapen. Dat moet zij toch wel beseffen.

IMG_2968 - kopie

Ben Weyts sprak schande van de actie rond katje Lee van het Federaal Agentschap voor de Voedselveiligheid (FAVV). Dit agentschap staat ook in voor het dierenwelzijn. De vrienden van Gaia trokken daarom dan maar een blik bv’s open met o.m. Koen Crucke en zangeres Natalia met steunoproepen hopend zo bij de bevolking meer sympathie voor dat katje te kweken. De virologen vielen Weyts en Gaia echter frontaal aan. Waarop hij dan maar een beetje gas terugnam. Hij zou het FAVV echter moeten feliciteren.

Dat Gaia hier voluit achter Selena Ali en katje Lee gaat staan samen dan met Ben Weyts (N-VA), Vlaams minister van Volksgezondheid en Dierenwelzijn, is voor sommigen misschien verbazend maar is gezien hun karakter zeer logisch.

Ze zijn immers beiden emotioneel gedreven door de materie en houden geen enkele rekening met de realiteit. De ratio ontgaat hen geheel. Dat hangt geheel samen met hun visie op dieren en de samenleving. Dieren zijn in hun visie bijna heilig.

Ratio

Dit katje is echter een gevaar voor het land. Rabiës is niet zomaar een onschuldige ziekte maar is een dodelijk serieuze zaak. Emoties toont men bij de geboorte, het huwelijk, een overlijden of een sportwedstrijd. Men baseert er echter nooit een beleid op. Daarvoor is er de ratio, het nadenken zonder dat welke emotie ook die beslissing mag beïnvloeden.

Voor minister Ben Weyts en de vrienden van Gaia – Voorzitter Michel Vandenbosch maakte bij de vorige verkiezingen openlijk propaganda voor hem – is alles rond dieren echter emotie. De reden heeft er geen vat op.

In wezen wil Gaia het doden van dieren om welke reden dan ook verbieden. Ze zegt het alleen niet zo sterk want dat durft ze niet. Voor ander leven zoals dat van de planten is er bij hen dan geen genade. De hiërarchie van het leven op aarde volgens Gaia.

Maar wie dieren lief heeft moet alle leven op aarde liefhebben niet alleen dat mooi ogend poesje. Dierenbescherming wil zeggen dat je om reden van de gezondheid dat diertje ombrengt. Hoe spijtig dat ook is. Het bedreigt andere dieren met de dood. Het lijkt voor Gaia en Weyts onmogelijk om dat te snappen.

Ben Weyts, minister van Dierenwelzijn die ook Volksgezondheid onder zijn bevoegdheid heeft maakt hier een blunder van formaat en toont dat hij ongeschikt is voor die functie. Wat als katje Lee met een likje of een klauw andere dieren ombrengt?

En wat met kinderen? Er stierven volgens viroloog Steven Van Gucht vorig jaar wereldwijd een 50.000 kinderen door rabiës. Dat gevaar is zeer reëel maar lijkt voor hen geen probleem.

Alleen omdat zij met de feiten op de neus gedrukt werden krabbelden zij nadien wat terug. Maar nog steeds pogen zij de realiteit niet onder de ogen te zien. Conclusie: Gaia is geen organisatie voor het dierenwelzijn en Weyts is als minister voor zowel Dierenwelzijn als voor de Volksgezondheid onbekwaam. De volksgezondheid en het dierenwelzijn vereisen het doden van katje Lee. Hoe spijtig dat ook mogen zijn.

Maar wat als Weyts federaal minister was geweest en verantwoordelijk voor het FAVV? Zou het FAVV dan voor deze zaak van Weyts de ogen hebben moeten sluiten en de zaak blauw blauw laten? Een ramp voor het dierenwelzijn en de volksgezondheid. Je mag het je niet inbeelden. Serena Ali smeekte dat België haar zou komen halen uit de quarantaine in Peru. Dit krijgt de overheid van haar terug.

Willy Van Damme

Domme Australiërs en corona

China heeft recent tegen vier van de grootste Australische vleesbedrijven een invoerverbod uitgevaardigd. Daarbij allerlei argumenten rond sanitaire problemen gebruikend. Bedrijven die goed zouden zijn voor een 35% van de vleesuitvoer naar China. Ook kondigde Beijing aan 80% aan invoerrechten te gaan heffen op de uitvoer van gerst naar China. Maar verrassend komen die maatregelen helemaal niet.

Al enkele jaren vaart Canberra een aan China vijandige politiek waarbij het lijkt niet te willen onderdoen voor grote broer de VS. Geen probleem maar Australië is qua bevolking (25 miljoen versus 1.400 miljoen) en economische kracht een dwerg in vergelijking met China. En China is haar grootste handelspartner. Veel van de Australische uitvoer gaat naar China.

Een onderzoek

En als men dan China van alles in het publiek zit te beschuldigen en Chinese bedrijven als Huawei op Amerikaanse vraag de toegang tot haar markten ontzegt dan speelt men gevaarlijk spel. Recent rond corona was het opnieuw volop heibel.

Nadat de VS via de Wereldgezondheidsorganisatie een onderzoek naar de herkomst van het virus vroeg en dat op de voor volgende week geplande algemene vergadering ging pogen door te duwen sloot Australië, en nadien ook Nieuw Zeeland, zich daar bij aan. Iets waar Canada en het Verenigd Koninkrijk opvallend voor terugschrikten. 

AYnEcQnG

De Australische premier Scott Morrison (Liberal Party) moest zo nodig China zitten uit te schelden. De gevolgen konden niet uitblijven. Zijn optreden is diplomatiek gevaarlijk. Zo gaat ook geen enkele wereldleider van enig niveau Donald Trump in het openbaar staan uitlachen omwille van zijn idiote beweringen en gedrag zoals rond corona en ontsmettingsmiddelen. Men zwijgt en lacht hem binnenskamers uit. Het heet diplomatiek gedrag. Hij mag het nu oplossen. Zijn eis van een onderzoek heeft in de WHO trouwens geen schijn van kans. Waar in ‘s hemelsnaam is hij mee bezig?

Dit heeft natuurlijk niets te maken met het onderzoek naar wat er gebeurde maar is een onderdeel van een diplomatiek spel dat de VS tegen China voert en waar Canberra zich bij monde van premier Scott Morrison maar bij aansloot.

Het is ook niet alleen een puur politieke eis maar bovendien een erg domme. Op dit ogenblik zijn immers massa’s wetenschappers en labo’s zowel Amerikaanse als Europese en Chinese samen op zoek naar wat er juist in Wuhan gebeurde. Dat is onderzoek, de rest theater.

Het laatste nieuws is hier dat als gevolg van dit onderzoek een schubdier uitgesloten werd als de bron van het virus. Ook ontdekte men dat het virus vermoedelijk in Wuhan al sinds oktober vorig jaar ronddwaalde. Maar men zoekt met alle kracht verder.

Wereldhandelsorganisatie

De eis van Washington en Canberra is daarom niet alleen puur politiek maar zelfs lachwekkend. Dat China dan maatregelen tegen Canberra neemt is niet verwonderlijk. Men kan op iemand zijn tenen blijven trappen maar eens komt het dat die terugschopt. China staat in een machtspositie want het de grootste handelspartner van het eiland. In  de negentiende eeuw liet China met zich sollen. Deze eeuw is dat voorbij.

China is bovendien immers ook goed voor 28% van de wereldproductie van alle industriële goederen en een geschatte 80% van alle producten nodig voor de bestrijding van covid-19.

En dus slaat China nu terug. Waarbij de Australische minister voor Buitenlandse Handel Simon Birmingham protesteert en stelt de zaak voor de Wereldhandelsorganisatie (WTO) te gaan brengen.

Nog een grap want dankzij de obstructiepolitiek van Washington rond de benoeming van nieuwe handelsrechters ligt de geschillendienst van de WTO feitelijk stil. Australië heeft dan ook een serieus probleem en Donald Trump zal hen niet komen depanneren. Zeker weten. Ho lonesome me.

Willy Van Damme

Naschrift:

De heffing door de Chinese overheid van 80% op de invoer van Australische gerst is sinds gisteren een feit. De kwekers zullen ongetwijfeld dolgelukkig zijn met het beleid van hun regering.

Het doet denken aan onze perenkwekers die het gelag moesten betalen toen de inwoners van de Krim in overgrote getallen kozen om naar Rusland terug te keren weg van Oekraïne. België nam daarop strafmaatregelen tegen Rusland.

Waarna Rusland dan maar de invoer van Belgische peren aanpakte. Onze perenkwekers onderwinden er nog steeds de schade van dit anders succesvol uitvoerproduct. De zaak was het gevolg van de mee door Herman Van Rompuy en Guy Verhofstadt georganiseerde staatsgreep in Oekraïne van 2014.