Chemische wapens in Syrië – ‘Geen bewijzen’

Nadat James Mattis, de Amerikaanse minister van Defensie, recent stelde dat er geen bewijzen zijn voor het gebruik door het Syrische leger van sarin, het zeer dodelijke gifgas, heeft nu ook Staffan de Mistura, de verantwoordelijke van de VN voor de onderhandelingen rond Syrië, zich tijdens een uiteenzetting voor de Veiligheidsraad van de VN, in New York over die materie uitgelaten. (1)

In hun blootje

Daar stelde de man gisteren 14 februari:

‘There have been several allegations of chlorine attacks, in Ghouta, in Idlib, and also now recently in Afrin. While we cannot independently verify these allegations…’

Er zijn een serie beschuldigingen gedaan over aanvallen met chloorgas in Ghouta (een gebied ten oosten van de hoofdstad Damascus en in handen van een serie Salafistische terreurgroepen, nvdr.) en Idlib (een provincie ten noordwesten en tegen de Turkse grens, nvdr.) en nu recent in Afrin (een door de Turks Koerdische PKK/YPG bezet Syrisch gebied dat nu aangevallen wordt door Turkije en haar Syrische salafistische bondgenoten, nvdr.) Alhoewel we dit niet op een onafhankelijke wijze kunnen onderzoeken…”

Staffan de Mistura - 2

De Zweedse ereconsul en VN-onderhandelaar voor Syrië Staffan de Mistura zette met zijn verklaring over gifgas gans het Westen met de VN en zijn regeringen, media en ngo’s in hun blootje en ontmaskerde hen als verkopers van nepnieuws, leugenaars. De centrale vraag is waarom hij dit deed en of hij steun had van zijn baas, de Amerikaanse diplomaat en VN-verantwoordelijke voor het politiek beleid Jeffrey Feltman.

Terwijl onze kranten vol staan met verhalen over aanvallen met chloorgas door het leger geeft Staffan de Mistura nu toe dat men er geen bewijzen voor heeft. Logisch natuurlijk want men baseerde zich voor die verhalen steeds alleen maar op de beweringen van al Qaeda en haar bondgenoten. En dus kan er nooit enige zekerheid zijn.

Maar het is wel na de verklaring van James Mattis een nieuwe ferme slag in het gezicht van de Westerse regeringen, ngo’s zoals Artsen Zonder Grenzen, en de media die zich als een roedel hongerige wolven gretig op die verhalen gooiden en alles voor waar aannamen. Het zotste soms eerst.

Het is ook een feitelijke aanklacht tegen de VN zelf en de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens in Den Haag (OPCW) die nog recent in een officieel rapport de Syrische regering wel hiervan beschuldigden, ook wat betreft sarin. Zonder bewijs volgens Mattis en de Mistura. Ze staan met andere woorden allen dus met de billen bloot. De verkopers met tonnen van nepnieuws.

Ten oorlog

Ngo’s zoals Human Rights Watch en het Interkerkelijk Vredesberaad/Pax Christi riepen zo op basis van die nepverhalen op om Syrië te bombarderen. Zo schreef Jan Jaap Oosterzee namens IKV/Pax Christi op 26 april 2013, dus pal na het eerste verhaal over sarin, in Trouw het opiniestuk ‘Tijd voor militair ingrijpen in Syrië is aangebroken’. Zou het IKV/Pax Christi zich niet beter omdopen in Interkerkelijk Oorlogsberaad?

Zo was er recent ook nog Guy Van Vlierden, een fan van die terreurgroepen (2), in Het Laatste Nieuws waar men op 6 februari 2018 op pagina 13 kopte: ‘Tussen al het andere geweld: opnieuw gifgasaanval in Syrië’ waar hij klakkeloos de beweringen overnam van al Qaeda over een aanval met chloorgas in de stad Saraqib in Idlib. Een stad die nu aan de frontlinie ligt tussen al Qaeda en het Syrische leger.

Onze media hebben het tegenwoordig dagelijks over nepnieuws en wijzen daarbij vooral naar Rusland als de producent ervan. Deze bekentenissen echter tonen nogmaals aan dat de grootste verspreiders van nepnieuws integendeel juist onze media zijn.

Gifgas - Het Laatste Nieuws - Guy Van Vlierden - 6 februari 2018

Een van  de vele nepnieuwsverhalen van Guy Van Vlierden. Merk op dat hij netjes vergeet te vermelden dat de steden Saraqib en Arbin (ook Erbeen genoemd) geheel in handen zijn van al Qaeda en haar bondgenoten. En dus zijn het hier bij Van Vlierden ‘rebellen’ en ‘hulpverleners’. Netjes toch. Er zijn in de voorbije jaren al veel aanklachten van de regering geweest over het gebruik van chemische wapens door al Qaeda & Co. Met de salafistische terreurgroep Het Leger van Islam die het feitelijk zelfs toegaf. Maar hiervoor heeft Van Vlierden en zijn krant geen enkele aandacht. Hou de lezers maar dom. Vraag is natuurlijk ook waar deze foto is genomen. In Turkije, Qatar of Saoedi-Arabië?

Nepnieuws met de tonnen

En na de onthullingen over de Nederlandse regering komen ook onze overheden met een figuur als Halbe Zijlstra (VVD), de nu gewezen Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken, in beeld. De man beschuldigde Poetin simpelweg en op basis van een door hem gecreëerd nepverhaal er van de Baltische staten, Oekraïne, Wit-Rusland en Kazakstan te willen veroveren. En dus leve de NAVO, de F35 en de VS, beschermers van de vrede.

En wat Halbe Zijlstra deed over Vladimir Poetin doen onze kranten al jaren bijna dagelijks. De Standaard met Corry Hancké bijvoorbeeld of in Nederland de gewezen NRC-journalist Hubert Smeets. De man van het door de overheid opgerichte en gefinancierde zogenaamd kennis- en analyseplatform Raam op Rusland. Lees: lieg er maar op los.

Al zeven jaar verspreiden onze kranten en radio en tv over Syrië niets anders dan nepnieuws. Mensen als Guy Van Vlierden zijn gewoon papegaaien die niet veel meer kunnen dan al Qaeda naar de mond praten.

Over die verklaringen van de Mistura en Mattis zal je dan ook tevergeefs iets zoeken in onze kranten zoals Het Laatste Nieuws. Daar heeft men alleen oog voor nepnieuws over Syrië. Het Russische Sputnik bracht die verklaringen wel! Maar volgens onze kranten maakt die toch alleen maar propaganda. Zij niet!

Jeffrey Feltman

De verklaring van Staffan de Mistura is natuurlijk wel heel belangrijk. Ze kan alleen maar met toestemming gebeurt zijn van Jeffrey Feltman, de nummer twee bij de VN en hoofd van het politieke departement daar.

Brigitte Herremans - 3

Brigitte Herremans van het IKV/Pax Christi en ook van Broederlijk Delen. Reeds begin 2013 riep haar organisatie op om Syrië te bombarderen en dus een massaslachting aan te richten. Dit omdat er volgens al Qaeda & Company door de regering het gifgas sarin was gebruikt. Onderzoek achteraf toonde echter aan dat het praktisch zeker is dat die salafistische terreurbendes de verantwoordelijken waren. De meeste slachtoffers, minstens 120, waren ook soldaten en de rest burgers van de door al Qaeda toen aangevallen stad Khan al Assal. Interkerkelijk Vredesberaad? Om van te walgen. Deze organisatie werkt met steun van onze bisschoppen en ons belastinggeld!

Feltman is een voormalig Amerikaans ambassadeur in o.m. Libanon geweest en dient gezien te worden als de echte Amerikaanse strateeg achter de oorlog tegen Syrië. De Mistura is de dan ook niets anders dan een soort woordvoerder van Feltman.

Het is omwille van Feltman en zijn machtspositie over de VN trouwens dat Rusland, Iran en Turkije in Sochi en Kazakstan met een apart onderhandelingsproces voor Syrië zijn gestart. Wat onder meer de VS en Frankrijk natuurlijk niet zint want die willen nog zoveel mogelijk via de door de VN met de Mistura geleide gesprekken in Genève hun wil aan Syrië opdringen. Een droom of eerder een nachtmerrie voor Parijs en Washington.

Willy Van Damme

1) https://www.un.org/sg/en/content/sg/note-correspondents/2018-02-14/note-correspondents-staffan-de-mistura-un-special-envoy

2) De man stelde ooit in zijn krant voor om de Syrische regering te vervangen door een van al Qaeda & Co. Groepen die hij uiteraard omschreef als de ‘gematigde rebellen’. Waarna men in plaats van Belgische Syriëstrijders Syrische Belgiëstrijders krijgt. Het is in wezen een zootje ongeregeld dat als ze omwille van de buit elkaar niet bevechten dan maar het land terroriseren en leegplunderen.

NAWOORD

In Maart verschijnt bij de Nederlandse uitgeverij De Blauwe Tijger een boek over de media en nepnieuws. Met bijdragen van o.m. Stan van Houcke, Tom Zwitser, Cees Hamelink, Eric van de Beek en Arnold Karskens. Ik schreef het hoofdstuk over de media en de oorlog in Syrië.

Willy Van Damme

Advertenties

Gevangenis–Licht aan het einde van de tunnel?

Vandaag verstuurde de Dendermondse burgemeester Piet Buyse (CD&V) een persbericht betreffende twee tussenarresten van de Raad van State betreffende de bouwplannen voor de nieuwe Dendermondse gevangenis. Met die arresten beantwoorde men de voornaamste argumenten tegen de bouw van die gevangenis. Is er dan toch licht aan het einde van de tunnel? Mogelijks zal er eind dit jaar meer duidelijkheid zijn.

De auditeur moet zich nu buigen over de andere in hun bezwaarschriften geuite kritieken van de milieuactiegroep RALDES, Regionaal Actiecomité Dender en Schelde, en die enkele buurtbewoners. Deze blijven zich verzetten tegen die gevangenis ondanks de zware problemen in de geheel verouderde uit de negentiende eeuw daterende gevangenis. Recent had de keuken het zelfs begeven.

Nu moet de auditeur, het openbaar ministerie, antwoorden op de vragen van de rechters van de Raad van State en daarop moeten de verschillende andere partijen, waaronder de betrokken overheden, dan antwoorden. Waarna de zaak nadien voor beraad en arrest naar de Raad van State gaat. Wat toch nog vele maanden zal aanslepen.

Willy Van Damme

Dendermondse gevangenis - 1

Een computersimulatie zoals de nieuwe Dendermondse gevangenis er zou moeten gaan uitzien. Behoudens die van Dendermonde en Haren in Brussel staan alle door Laurette Onkelinx (PS), de vroegere minister van Justitie, toen geplande nieuwe gevangenissen er. Die in Dendermonde sleept al meer dan tien jaar aan. Het is al de derde procedure voor de Raad van State.

PERSBERICHT:

Tussenarresten Raad van State brengen nieuwe gevangenis stukje dichterbij

De Dendermondse burgemeester Piet Buyse meldt dat de Raad van State twee tussenarresten heeft geveld die van groot belang zijn voor de realisatie van de nieuwe gevangenis op de site Oud Klooster te Dendermonde.

Met het eerste tussenarrest oordeelt de Raad van State dat de criteria die in het PRUP werden gehanteerd om de site Oud Klooster als enig redelijke locatie te weerhouden, niet onwettig zijn.

Met het tweede tussenarrest beslist de Raad van State dat het deelplan 2 Dendermonde West afzonderlijk kan bestreden worden.

“Natuurlijk is vooral het eerste tussenarrest van groot belang”, aldus burgemeester Buyse. “Na de heisa vorige week in heel wat media op basis van een 5 maanden oud advies van de auditeur, gaat het nu om een beslissing die een evenwichtige kijk op het dossier geeft, en wel op het belangrijkste punt: de locatie.

Met andere woorden: de Raad van State volgt het advies van de auditeur niet en bevestigt dat de locatiestudie wel degelijk op een correcte manier is uitgevoerd. De site Oud Klooster blijkt nu, ook vanuit oogpunt van de effecten op het milieu, wel degelijk een goede locatie.

“Het is belangrijk dat de Raad van State rond het locatie-onderzoek een tussenarrest heeft geveld. Dit was het belangrijkste middel dat de tegenstanders ingeroepen hebben en dit wordt niet weerhouden. Ook de Raad voor Vergunningsbetwistingen had eerder deze argumentatie niet weerhouden in het kader van het beroep tegen de bouwvergunning voor de nieuwe gevangenis.

De Raad van State vraagt dat de auditeur de andere argumenten van de tegenstanders onderzoekt, o.a. over de volledigheid van de effecten op natuur (beschermde soorten), de boscompensatie, de effecten op water en landschap en de zogenaamde onwettige samenstelling van de Procoro. Ik heb er vertrouwen in dat de Raad van State ook op deze vlakken een wijze beslissing zal nemen, die de bouw van de gevangenis definitief toelaat”.

“Ik ben uiteraard blij met deze tussenarresten. De bouw van de nieuwe gevangenis én het behoud van de justitiële diensten in Dendermonde zijn van cruciaal belang voor onze stad, niet in het minst voor de directe en indirecte tewerkstelling. We zijn opnieuw een stapje dichterbij!” aldus een tevreden burgemeester Piet Buyse.

Soedan–Over duimzuigers en scheldpartijen

Het rapport van het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen (CGVS) over de mogelijke folteringen van door België naar Soedan gedeporteerde immigranten is dan klaar en lijkt feitelijk en verrassend vrij goed en correct te zijn. En dat is zeker geen goed nieuws voor Koert Debeuf, directeur voor Europa van het Tahrir Institute for Middle East Policy.

De ontmaskering van de man is totaal. Ook Theo Francken komt er zij het al veel minder slecht uit. Het toont ook nogmaals aan dat onze media alles zomaar zonder enige controle in de kranten plaatsen. Zoals met zoveel andere sensationeel ogende verhalen werd ook dit zeer prominent in de kranten gegooid.

Fantasten

Een hond met een hoed op komt met sensationeel ogende feiten en hop de dag nadien staat het zomaar als een vaststaand feit in de krant. Dat is journalistiek. Het is met deze beweringen van Koert Debeuf in wezen als met die andere met vette titels in de kranten gebrachte verhalen komende van organisaties zoals Amnesty International, Human Rights Watch, enzovoort.

Ze zijn bijna steeds gewoon waardeloos en gebaseerd op beweringen die door de onderzoekers dikwijls zelfs niet eens geverifieerd werden op hun waarheidsgehalte. Ngo’s moeten regelmatig in het nieuws komen om zo fondsen te verzamelen en hun nut te bewijzen. En dus moeten er aanklachten zijn, liefst straffe met veel bloed en tranen.

Koert Debeuf - 3

Koert Debeuf deed allerlei zware beschuldigingen over Soedanese vluchtelingen en de Soedanese regering zonder echter zelfs maar het minste bewijs. Maar de man is hier niet aan zijn proefstuk en doet dat al sinds hij naar Egypte verhuisde om die door de VS aangestoken Arabische Lente te verslaan.

De eenzame onderzoeker of journalist die deze verhalen dan wat onderzoekt ziet echter onmiddellijk dat het hier veelal gaat om fantasten en bedriegers al of niet met een politieke agenda. Het verhaal van de oorlog in Syrië en de media is hier een perfect voorbeeld van.

Zo bleken de meeste schokkende dossiers van Amnesty International en Human Rights Watch over Syrië bij nader toezien afkomstig van de Zwitserse ngo Alkarama. en dat is een door Qatar gefinancierde club bestuurt door leden van het Algerijnse Front Islamique du Salut (FIS), een stel salafistische koppensnellers die tijdens de Algerijnse burgeroorlog uit de jaren negentig bewezen hoe goed ze konden moorden.

Zo is het natuurlijk gemakkelijk om gruwelverhalen over de regering Assad samen te stellen. Met succes trouwens, want onze zogenaamde kwaliteitspers bracht ze zonder enige kritische blik pagina’s lang in de kranten. Met op de voorpagina grote vette titels en zo gruwelijk mogelijke foto’s van vermeende misdaden van ‘de brutale dictator’ Bashar al Assad.

Hetzelfde met Koert Debeuf die in Syrië eveneens de kant koos van die koppensnellende salafisten. Koert Debeuf is gewoon een betaalde kracht die via dat Tahrir Institute for Middle East Policy over Syrië niets anders doet dan al Qaeda en aanverwanten naar de mond praten en hen zo steunt. De vrienden van al Qaeda zijn de vrienden van Debeuf, en omgekeerd.

Het geld van het Tahrir Instituut

Dat de drie door Debeuf voor waar gebrachte getuigenissen over folteringen in Soedan waardeloos en gelogen zijn wekt daarom geen verbazing. Het tegendeel ware verrassend geweest. Had Debeuf voor hij met dit verhaal naar de pers was gestapt enig onderzoek de naam waardig gedaan dan had hij geen dossier. Maar ook geen extra naambekendheid.

Maar de man moet zich bij zijn instituut bewijzen en dat kan hij pas doen door als ‘expert’ in Europa enige geloofwaardigheid op te bouwen. Dergelijke instellingen hangen immers af van hun geldschieters en dat zijn geen liefdadigheidsinstellingen maar landen of miljardairs.

En deze willen waar voor hun geld en het debat via die ‘experts’ sturen in de richting welke die geldschieters willen. Het manipuleren van de bevolking dus. In het geval van Syrië om de visie ingang te doen vinden dat de Syrische regering een stel gruwels zijn en dat de tegenstanders van die regering, dus al Qaeda, fijne mensen zijn die het goed voor hebben met hun land. En daarom moet Debeuf regelmatig als DE specialist in onze media verschijnen om ons dan zoals nu met Soedan leugens wijs te maken. .

In die zin zijn er recent elementen opgedoken die nieuwe vragen doen rijzen naar de financiers van dit instituut. Iets waarover Debeuf weigert te praten want dan lopen, stelt hij, die mensen ginds in de regio gevaar. Merkwaardig als we zien dat een topman van dat instituut Hassan Hassan is, een vertrouweling van de heersers in de Verenigde Arabische Emiraten. En over dat land zal je bij het Tahrir Institute niets negatiefs lezen.

John McCain - 3

De officiële stichting van de republikeinse senator John McCain kreeg in 2017 geld van het Tahrir Instituut. Waarom en van wie was dat geld echt? John McCain werd al gefotografeerd met allerlei salafistische moordenaars waaronder de Libische Abdel Hakim Belhaj, een leider van al Qaeda. De man is dan ook een der meest oorlogszuchtige Amerikaanse politici.

Recent echter dook het instituut zelfs op als geldschieter van de McCain Foundation, de stichting van de Republikeinse senator John McCain. Een man gekend voor zijn oorlogszucht die ook al op foto’s te zien was met salafistische krijgsheren in Syrië en Libië. Lieverdjes dus. Werkte het Tahrir Instituut in dit geval misschien als doorgeefluik voor een financier van McCain die om allerlei reden geheim moest blijven.

En dan is er het verhaal dat ‘s werelds mogelijks machtigste geldspeculant George Soros de instelling mee financiert. Wat zeker niet zou verbazen. Het Tahrir Instituut is in 2013 opgericht toen de Arabische Golfstaten in Washington naast het financieren van Amerikaanse en Britse instellingen als het Brookings Instituut ook eigen instellingen oprichten. Kwestie van er een nog grotere controle over te hebben.

Een belangrijk figuur binnen het Tahrir Instituut is zeker de Egyptische directeur Nancy Okail, een van de drijvende krachten achter de acties tegen de vorige Egyptische president Hosni Moebarak.

Zij werkte toen voor de Egyptische afdeling van het Amerikaanse Freedom House. Een instelling die wereldwijd een belangrijke rol speelt bij het omverwerpen via agitatie en propaganda van allerlei regeringen zoals in Georgië, Oekraïne, Iran en ook Egypte. 

Dat Debeuf in het recente verleden onversneden reclame maakte voor allerlei salafistisch crapuul deert hem duidelijk niet, het hoort bij zijn werk. Hij wordt er ook voor betaald. En bovendien kwam dit verhaal over Soedan zijn Tahrir Institute vermoedelijk ook heel goed uit.

Aleppo - Gewond jongetje langs regeringszijde - 18 augustus 2016

Koert Debeuf steunt al bijna zeven jaar lang de oorlog tegen Syrië van al Qaeda en haar bondgenoten. Dat steunen is voor Debeuf nooit een probleem geweest. Maar Soedan…. Hier een van de ontelbare gewonde kinderen, dit aan regeringszijde. Een foto die dus nooit in onze kranten kwam.

Qatar versus Saoedi-Arabië

In de huidige strijd voor hegemonie op het Arabisch schiereiland met Qatar versus vooral Saoedi-Arabië staat Soedan aan de kant van Qatar. Waarom? Egypte behoort om financiële reden tot de alliantie tegen Qatar. Het kreeg van Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten namelijk een lening van 8 miljard dollar nadat het de Moslimbroeders in Cairo van de troon verjoeg. En Qatar is een financier van de Moslimbroeders.

En die vrijgevigheid betaalt Egypte terug door Saoedi-Arabië te steunen in haar conflict met Qatar. Wat ze uiteraard met veel plezier doet want Qatar steunt Yusuf Qaradawi, de Egyptische hoofdideoloog van de Moslimbroeders. De man leeft in Qatar in ballingschap en predikt via de Arabischtalige versie van de Qatarese televisiezender al Jazeera.

Het staat in het kamp van Saoedi-Arabië zelfs al is Egypte per definitie een seculiere staat wiens maatschappelijke visie haaks staat op die van het Huis van Saoed. Zo steunt men de Syrische regering, zij het ietwat discreet om zo Riyad niet te zeer tegen het hoofd te stoten.

Maar Soedan en Egypte liggen al decennia overhoop over de beheersing van de Nijl. Zowel Ethiopië als Soedan en Egypte willen immers allen zoveel mogelijk water van die Nijl voor zich en regelmatig komt dit probleem er terug op de voorgrond.

Zeker als sommigen vinden dat men er om binnenlandse politieke reden terug ruzie wil over maken. Verder behoort Soedan tot het kamp van de Moslimbroeders. En dus zit Soedan in de alliantie rond Qatar tegen de Verenigde Arabische Emiraten van Hassan Hassan, collega van Koert Debeuf.

Theo Francken - 5

Zonder enige controle van Belgische zijde overhandigde staatssecretaris Theo Francken Soedanese migranten aan de regering in Khartoem voor ondervraging. En nochtans is de president daar volgens het Internationaal Strafhof verdacht van zware mensenrechtenschendingen. De onderzoekers van de Belgische regering wezen Francken hierover terecht en dient hij dit te stoppen.

Controle over repatriëringen

Natuurlijk is er hier zoals van een serieus rapport over die vluchtelingenkwestie kon verwacht worden ook stevige kritiek op de door de diensten van Theo Francken (N-VA), de staatssecretaris voor de Vluchtelingen, gevolgde procedures.

Het kan toch niet dat men hier opgepakte vluchtelingen zomaar over hun toestand laat ondervragen door ambtenaren of agenten van een ander land zonder dat door ook Belgen bij betrokken zijn. België heeft hier een grote verantwoordelijkheid en dient toe te zien dat alles netjes verloopt. En zelfs al betrof het Nederland dan nog dient men vanuit de regering steeds toe te zien.

Maar voor Francken was dat niet nodig. Ze zo snel mogelijk het land uitzetten was de boodschap. Toen dat van die ondervragingen uitlekte stelde Francken dan dat dit geen politiemensen waren maar gewone ambtenaren. Alsof die dossiers via het internet niet bijna dezelfde minuut richting de Soedanese politie en veiligheidsdiensten zouden gaan.

Dat Theo Francken – evenals Koert Debeuf – na publicatie van dit rapport victorie kraaiden getuigt dan ook van arrogantie. Maar arrogantie is zowat het grootste kenmerkt van Francken. Het is dat welke hem feitelijk ongeschikt maakt om in een regering te zetelen. Men moet anders maar in detail naar zijn vluchtelingenbeleid kijken.

Nooit werden er zoveel vluchtelingen in dit land aanvaard als onder Francken. Begrijpelijk gezien de enorme toevloed van de voorbije jaren. Groepsregularisaties van Syrische vluchtelingen waren bijwijlen geen probleem en dat werd niet zelden stiekem georganiseerd. Geen probleem. Maar er is bij de man en zijn partij een zwaar politiek probleem.

Arrogantie

Bij de laatste parlementsverkiezingen bleken veel kiezers van het Vlaams Belang overgelopen te zijn naar de N-VA en die stemden voordien op het Vlaams Belang voor een heel groot deel wegens de voor hen te grote vluchtelingeninstroom. En daarom moet Francken regelmatig om hen aan boord te houden stoer doen en naar de publieke opinie asociaal en zelfs een klein beetje racistisch overkomen.

Bart De Wever

Theo Francken hield cruciale informatie achter tegen zowel het parlement als de premier. En toen dat uitlekte moest hij hoogstnodig zijn premier ook nog schofferen. Ongehoord voor een regeringslid maar geen probleem voor N-VA-voorzitter Bart De Wever. Met pure chantage hield hij Francken in de regering. De nieuwste politieke deontologie of de ‘kracht van de verandering’.

En dus terwijl hij ganse groepen Syrische vluchtelingen toelaat gaat hij wild tekeer tegen dat ene Syrische gezin welke hij luidkeels de toegang ontzegt. Waarbij hij tegen hen zelfs een ware lastercampagne begint en de rechters en advocaten zit te beledigen. Alsof een regeringslid de rechterlijke macht publiek mag beledigen en laster verkopen over advocaten en vluchtelingen.

En als we Jan Jambon, partijgenoot en minister van Binnenlandse Zaken, vandaag over het proces Salah Abdeslam bezig hoorden dan lijkt dat zelfs courante praktijk te worden. Het toont nogmaals het gebrek aan respect voor de rechtstaat van deze regering.

Toen reeds had men in de Wetstraat Francken moeten op straat zetten. En als de zaak rond Soedan dan uitbarstte moest hij bovendien nog tegen de premier en het parlement de waarheid verzwijgen. En wanneer alles dan uitlekt en premier Charles Michel (MR) de zaak logischerwijze naar zich trok moest hij de regeringsleider in het publiek schofferen. Nooit gezien.

Zeker daar de man daarna gewoon op zijn post bleef zitten. Dit voorzien van ruggensteun door N-VA-leider Bart de Wever die dreigde met de val van de regering. En dat betekende bijna zeker verkiezingen die dan ook rond de vluchtelingenproblematiek dreigden te draaien. Waarop zijn bange coalitiepartners – Als je hier nog van partners kunt spreken – dan maar inbonden. Van chantage gesproken.

Dat Francken dus nu hoog van de toren blaast is dan ook geen verrassing. De N-VA bewees echter hiermee feitelijk niet geschikt te zijn als een partij die haar verantwoordelijkheden als regeringspartij en coalitiepartner neemt zoals je dat mag verwachten.

Je toont nu eenmaal respect voor je partners. Tenminste in het publiek. De Wever had Francken zelf op straat moeten zetten. Maar wedden dat De Wever die arrogantie van zijn partijgenoot best kon smaken. Arrogantie is immers de kern van het DNA van die partij. Bewijzen zat.

Willy Van Damme

Twaalf miljard dollar

Sommige journalisten en zogenaamde experts stellen bijwijlen dat de VS te weinig of zelfs niet intervenieert in de Syrische oorlog. Robert Ford, de vroegere Amerikaanse ambassadeur in Damascus heeft nu een summiere rekening gemaakt van wat de VS er de voorbije vier jaar al heeft uitgegeven aan militaire en wat hij noemt civiele kosten. (1)

Hij legde die verklaring op 6 februari af aan de Commissie Buitenlandse Zaken van de Kamer van Vertegenwoordigers in Washington. Volgens hem betreft het 12 miljard dollar. Of dit alles bevat is echter verre van zeker. Zowel het Pentagon, de CIA, Buitenlandse Zaken als USAID, de ontwikkelingsorganisatie van de VS, zijn de voornaamste betrokken organisaties. Maar er is zeker meer. En wat gaf men uit voor 2014?

De vraag bijvoorbeeld is of die opleidingskampen in Jordanië en Turkije hierin betrokken zijn. En hier werden sinds vermoedelijk 2009 tienduizenden jihadisten opgeleid. Bovendien zijn het meeste van de uitgaven voor de oorlog in Syrië geheim.

Robert Ford - 5

Robert Ford bij het afleggen van zijn verklaring in Washington. Twaalf miljard dollar in de periode 2014 tot 2017 uitgeven gewoon om Syrië te vernielen. Hoe diep kan een natie vallen? De oorlog tegen Syrië heeft dus met zekerheid vele tientallen miljarden gekost. Want er is ook nog het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Israël, Qatar, Turkije, Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten. De totale waanzin!!

Robert Ford was ambassadeur in Syrië toen de opstand in maart 2011 uitbrak waarbij hij samen met zijn Franse collega voorop liep bij door de Moslimbroeders en al Qaeda georganiseerde antiregeringsbetogingen. Niet echt het gedrag van een klassieke ambassadeur. Hij was door president Barack Obama naar Damascus gestuurd met de expliciete bedoeling de oorlog te starten.

Hij werkt nu bij het Middle East Institute en staat zoals blijkt uit zijn verklaring erg kritisch tegenover het verder zetten door de VS van die oorlog. Voor hem heeft men de oorlog verloren en is Assad de winnaar. Iets waar men zich bij moet neerleggen. Een positie die in Washington vrij populair lijkt.

Willy Van Damme

1) http://www.mei.edu/content/article/syriawhich-way-forward-testimony-amb-robert-s-ford

De Morgen en Koen Vidal–Woordvoerders van al Qaeda

Dat jullie een boontje hebben voor een salafistische terreurgroep als al Qaeda kan men moeilijk betwijfelen na bijna zeven jaar van (sic) berichtgeving over de oorlog in Syrië. Vandaag werd dat weer duidelijk gemaakt door jullie medewerker Koen Vidal die eerst toont dat hij amper iets kent van de oorlog daar en verder de rol van al Qaeda in de zaak rond de stad Saraqib geheel verzwijgt in ‘Assad gaat ons allemaal afmaken’ (DM 5 februari 2018).

Dat die stad en de provincie Idlib onder controle staan van Hayat Tahrir al Sham, de lokale afdeling van al Qaeda wordt geheel verzwegen. Natuurlijk niet toevallig en heel bewust. Verder bestaat het Nusra Front niet meer en heet dat nu dus Hayat Tahrir al Sham en dat is gewoon al Qaeda in Syrië.

Verder zou het mij sterk verbazen dat daar nog gewone burgers wonen. Het is al weken duidelijk dat na de val van ISIS en de verovering van de stad en luchtmachtbasis Aboe ad Duhur Saraqib het volgende doelwit zal zijn. Burgers ontvluchten echter steeds een gevechtszone. Toch als ze kunnen en niet worden gegijzeld zoals gebeurde in Aleppo.

Ook de bewering dat Saraqib de laatste door het leger te veroveren stad zou zijn is lachwekkend en getuigt van zero kennis. Heeft Koen Vidal ooit al een kaart van Syrië bekeken? Zo te zien niet. Wees nu al bijvoorbeeld zeker dat het leger nadien de vlakbij gelegen provinciehoofdstad Idlib zal aanvallen.

Verder is Saraqib een logisch doelwit voor het leger. Vlakbij immers liggen de twee door die salafistische terreurgroepen al jaren omsingelde stadjes Foea en Kafrya die de regering steunen maar standhouden tegen al Qaeda en hun vrienden. Hiervoor heeft De Morgen en Koen Vidal echter nog nooit enige interesse getoond.

Dat zijn immers tegenstanders van al Qaeda en voor de krant dus een soort van uit te roeien ongedierte, iets als ratten. Het leger wil die mensen uit hun lijden bevrijden en dat mag van De Morgen duidelijk niet want Saraqib onder al Qaeda moet standhouden. Maar  al Qaeda in Syrië als legermacht nadert haar einde. Reden voor De Morgen om zich verontrust te tonen.

Vrienden van mij die ooit voor De Morgen werkten noemden het de grootste vergissing van hun leven. Ik begrijp hen perfect.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar aanleiding van het artikel van Koen Vidal ‘Assad gaat ons allemaal afmaken’. Verschenen op de dag dat in Brussel het proces tegen Salah Abdeslam begon.

Syrië – Turks-Amerikaanse gewapende confrontatie

Zoals te verwachten was zijn de Turken gisteren in directe confrontatie gegaan met het Amerikaanse leger. Gisteren immers vielen zij met hun luchtmacht en grondtroepen de regio rond de door de PKK/YPG bezette stad Manbij aan. En daar verblijven Amerikaanse soldaten die dus nu een bommenregen over zich heen krijgen van ‘NAVO-bondgenoot’ Turkije.

Het is veruit de grootste crisis binnen de NAVO sinds haar stichting. En die is het rechtstreeks gevolg van de gewapende steun aan de PKK/YPG die officieel nochtans voor de VS en EU een terroristische organisatie is. Het is Ankara daarbij ook niet ontgaan dat zelfs Saoedi-Arabië, Amerika’s vriend, zich vorig jaar in publieke gesprekken met Israël uitsprak voor een onafhankelijke Koerdische staat. De natte droom van Israël.

Voor Turkije is de steun van de VS aan de PKK een rode lijn die men niet mag overschrijden. Door zich door de VS te laten gebruiken en het oosten van Syrië voor rekening van de VS te bezetten hebben de PKK/YPG, en ook de VS, zich danig in nesten gewerkt. Het gevolg is dat Turkije nu een militaire bondgenoot geworden is van Rusland.

Donald Trump in Saoedi-Arabië met koning Salman - 21 mei 2017

President Donald Trump in Saoedi-Arabië met koning Salman die hier het ‘startschot’ geven voor de strijd tegen de terreur. Uiteraard een cynische grap. De VS en Saoedi-Arabië steunden in Syrië tot nu alleen maar terreurorganisaties.

Waarbij men dient te beseffen dat volgens de NAVO het Turkse leger na dat van de VS de sterkste macht is binnen de NAVO. De VS kan dan wel tijdelijk een deel van Syrië met behulp van de PKK/YPG bezet hebben, ze verloren wel een van hun voornaamste militaire bondgenoten.

Verassend is dat ook weeral niet. De VS en Turkije hebben al jaren barslechte relaties. Zo is dit niet de eerste maal dat de VS de PKK wapens leverde. Het gebeurde al eerder in het kader van de oorlog tegen Iran. En dan was er de bijna openlijke Amerikaanse steun voor de staatsgreep tegen de Turkse regering.

Terwijl die volop bezig was – met daarbij een moordpoging op de president – wist John Kerry, toenmalig Amerikaans minister van Buitenlandse Zaken, vanuit Moskou niets beter te doen dan oproepen tot kalmte. Het gerucht gaat trouwens dat het Rusland was die Erdogan toen verwittigde van wat stond te gebeuren. Vraag is hoe de NAVO nu gaat reageren. Vermoedelijk zal men daar zwijgen of in het beste geval oproepen tot kalmte.

De Amerikaanse president Donald Trump riep zijn Turkse collega vandaag op om zich in te houden, de schade te beperken en zeker de Amerikaanse troepen niet aan te vallen. Met de volgens de YPG/PKK zware Turkse bombardementen op de regio Manbij moet men echter niet verschieten dat er hier Amerikaanse slachtoffers gaan vallen.

Niet door de Russische manipulaties maar dankzij de Amerikaanse stommigheden ontstaat het risico dat de NAVO uiteen valt. Wat begon als een Amerikaanse oorlog om Syrië in stukken uiteen te doen spatten dreigt nu de NAVO te splitsen. In Moskou kan de pret niet meer op. Om over Beijing maar te zwijgen.

Willy Van Damme

Ghelamco Arena en Humo

In zijn lezersbrief over Ghelamco Arena (Humo van 23 januari 2018) klaagt Jos de Meyere het gebruik van overheidsgeld aan voor de bouw van die Ghelamco Arena. Elke sport van enige omvang en dit in alle landen ter wereld zal financiële steun krijgen van de overheid. Zo bouwde men in Dendermonde voor de Dendermondse Rugby Club een mooie nieuwe tribune met alles erop en eraan, incluis een grote leuke ontvangstruimte met toog. Met financiële steun van het gewest, de provincie en de stad.

Daar is dan ook niets mis mee. En het zou mij verbazen dat Ignace Vandewalle niet weet dat overheidssteun de meest normale zaak is in de sportwereld. Zo niet is hij wel erg onwetend. Was zijn vroegere baas Jean-Marie Dedecker niet ooit actief in de judowereld?

Maar zijn door de mediagroep Van Thillo gesteunde campagne tegen de stad Gent heeft dan ook niets met feiten te maken maar alleen met een schandelijke politieke campagne. Trouwens als ik goed begrepen heb zal de stad Gent op het einde van de rit nog winst maken aan de zaak.

Willy Van Damme

Lezersbrief als reactie op een brief in Humo van Jos de Meyere. Het Laatste Nieuws, Humo, De Morgen en Dag Allemaal brachten vorige week de ‘schandalen’ rond Tom Meeuws/De Lijn en de Ghelamco Arena uit en die bladen zijn allen eigendom van de mediagroep rond Christiaan Van Thillo. Niet toevallig dus.

Het Laatste Nieuws over Ghelamco - 15 januari 2018

Hoe Het Laatste Nieuws van niets toch een schandaal poogde te maken. De persgroep Van Thillo is al meer dan een jaar druk bezig om in Gent de huidige meerderheid met Daniel Termont (SPA) te doen vallen. Met als hoogtepunt onder meer het ‘schandaal’ toen bleek dat burgemeester Daniel Termont de Gentse vastgoedman en financier Jeroen Piqueur op een boot had ontmoet.

Eerder publiceerde Het Laatste Nieuws lasterlijke aantijgingen komende van die groep rond Dedecker over Tom Boonen en zijn ploegbaas Patrick Lefevere. De krant beweerde toen dagenlang met grote vette titels dat Boonen zich liet doperen. Totaal onbewezen beweringen die de krant veel geld heeft gekost. Het verhaal was gewoon het gevolg van de rancune van Dedecker tegenover Lefevere. Wat de krant toch moet geweten hebben.

Het toont allemaal het gemak waarmee de pers leugens; halve waarheden en verdraaiingen voor waar publiceert en ze uitvergroot om zo het grootst mogelijk politiek effect te hebben. Jan Segers, topman van Het Laatste Nieuws, ontkende op de radio het bestaan van een moddercampagne en had het over het ‘geven van feiten’. Nou.

Syrië: Koerdische PKK/YPG–Icarus achterna

Met de inval door het Turkse leger in het door de Koerdische PKK/YPG bezet gebied rond de stad Afrin lijken ook de ambities van de Koerdische PKK en YPG (1) richting de vuilbak te gaan. Te hoog gevlogen, Icarus achterna. Aan de grote ambities van de door de VS aangeporde Turks-Syrische Koerdische groepen lijken zoals ook in Irak met de Koerdische Democratische Partij (KDP) van gewezen ‘president’ Massoed Barzani een einde te komen.

Barzani achterna

Deze laatste nam na het referendum voor de onafhankelijkheid en de tegenmaatregelen van Iran, Turkije en Irak ontslag en liet zijn ‘onafhankelijk’ Koerdistan achter in een totale chaos. Het is nu zoals voorheen een gewone provincie van Irak geworden met maar beperkte autonomie en amper geld.

De VS en Israël lieten de KDP vallen als een baksteen en konden feitelijk ook niet anders. Anders reageren betekende een nieuwe oorlog voor de VS en dat wilde Washington niet. En Israël of de Europese bondgenoten, waaronder België, konden alleen maar toezien hoe hun drijverijen mislukten. Manipulaties die de Koerden en andere bevolkingsgroepen slechts miserie hebben gebracht.

Syrië - Noorden - Januari 2018

Op deze kaart is duidelijk te zien dat het inderdaad de strategie van de VS en de PKK/YPG was om westwaarts op te rukken tot aan de Middellandse Zee. De groene vlek tussen de gele vlekken is het door Turkije tijdens de operatie Schild van de Eufraat bezet gebied. Ook dat gele gebied ten westen van de Eufraat is een Turks doelwit geworden. Rood is in handen van de Syrische regering.

De kaart is wel al enkele maanden oud en sindsdien is een 20 à 25% van de grote groene vlek door het leger veroverd. Zo werd dit weekend de luchtmachtbasis van Aboe al Duhur veroverd op al Qaeda en haar bondgenoten. Het gebied ten oosten van de lijn naar Aboe al Duhur is of bevrijd of door het leger omsingeld. Zwart is gebied dat nog onder controle valt van ISIS.

Deze ochtend werd ook de vlakbij gelegen gelijknamige stad door het leger ingenomen. Een erg zware nederlaag voor al Qaeda en haar bondgenoten die er al hun middelen hadden ingezet.

Hetzelfde is nu aan het gebeuren in Syrië, zij het gezien de omstandigheden op een andere wijze. De PKK/YPG had, geil gemaakt door de als steeds waardeloze Amerikaanse beloften, het ganse gebied ten oosten van de Eufraat plus een groot stuk ten westen ervan aan de Turkse grens bezet. Veel meer dan ze militair ooit zouden aankunnen. Hebzucht dus, ongebreidelde hebzucht zelfs.

Sykes-Picot II

Het is duidelijk dat de alliantie van de EU, De VS, Israël en Saoedi-Arabië rekenden op een Groot-Koerdistan dat grote delen van Turkije, Irak, Syrië en Iran zou omvatten. Het nog maar eens amputeren van Turkije en het nog maar eens hertekenen van de grenzen van de regio door de Westerse grootmachten. Sykes-Picot II dus. Een remake van het Brits-Frans akkoord uit 1916 over het opdelen van het Ottomaanse rijk.

Afrin - 1 - militaire situatie - 21-01-2017

De regio rond de stad Afrin waarbij de pijlen de richting aanduiden van de Turkse inval. Die was op dag 1 voor de Turkse regering erg teleurstellend.

Maar dit is 2018, meer dan honderd jaar na 1916 en de machtsverhoudingen zijn dan ook niet meer hetzelfde. Een besef dat in de EU en de VS maar niet wil doordringen. De Arabische staten hebben nu eigen structuren en georganiseerde legers en Iran is een middelgrote mogendheid geworden die niet meer met haar laat sollen. Hetzelfde met de andere landen daar en Hezbollah.

Pogingen vanuit Israël, Brussel en Washington om die staten definitief te vernielen raakten uiteindelijk en ondanks de massale inzet van geld en wapens nergens en zullen ook nergens raken. Het wekt dan ook verbazing en getuigt van grote onkunde dat de PKK/YPG na eerdere weigeringen om Oost-Syrië te bezetten uiteindelijk toch viel voor de Amerikaanse en Europese sirenenzang.

Middellandse Zee

Uit de getuigenis van een naar Turkije overgelopen topman van het Syrisch Democratisch (1) Front (SDF), de door de VS aan de PKK/YPG gegeven naam, blijkt dat het originele plan was om gans de Syrische-Turkse grens te bezetten tot aan de Middellandse Zee. Strategisch erg interessant. Het zou de PKK/YPG een doorgang hebben gegeven naar de zee en zo hun omsingeling door Turkije, Syrië, Iran en Irak hebben doorbroken.

Rakka - Vlag PKK met Ocalan - PKK verovering - Oktober  2017

Wie de illusie heeft dat de YPG los staat van de Turkse PKK dient die foto goed te bekijken. Het toont het centrale plein in de Syrische provinciehoofdstad Rakka waar de YPG en het zogenaamde Syrisch Democratisch Front (SDF) een feestje bouwen na het verjagen van ISIS. En dit onder een heel grote spandoek met daarop een glimlachende Abdoellah Öcalan, de Grote Leider van de PKK. Men kan zich zo inbeelden hoe men bij het zien van dit beeld hierop in Ankara, Teheran, Damascus en Bagdad reageerde. Een Turk die regeerde over Rakka!

Niemand zou dan nog die nieuwe staat hebben kunnen dwarsbomen want ze zou zonder vrees voor een blokkade eigen handel kunnen drijven. Het mislukte al snel vooral door het Turkse optreden die een groot gebied ten westen van de Eufraat en aan de Turkse grens wist te bezetten. Met feitelijk alleen maar symbolisch officieel Syrisch verzet.

Niet verbazend natuurlijk want in Damascus is men woedend op de PKK/YPG wier optreden steeds agressiever wordt. In het publiek belijden zij wel de Syrische eenheid en eisen zij alleen maar een federaal bestuur, maar je moet al stekeblind zijn om niet te zien dat men gewoon een opsplitsing van Syrië nastreeft. De natte droom van de EU, de VS, Saoedi-Arabië en zeker Israël. Lukt het niet met ISIS/Al Qaeda dan maar met de PKK/YPG.

En dus steunt Damascus feitelijk onderhuids Turkije zelfs al is er daar een diepe haat omwille van wat Turkije al tegen Syrië deed. Van de annexatie van de provincie Antiochië/Antakya in 1939 tot het plunderen van de immens grote industriezone van Sjeik Najjar bij de stad Aleppo en de hulp aan al Qaeda en ander salafistisch tuig. Maar in diplomatie en zeker in tijden van oorlog moet men omdat het nu eenmaal soms niet anders kan erg soepel zijn bij de partnerkeuze.

En dus is Turkije onder protest van Rusland, Iran en Syrië de aan de Turkse grens gelegen regio Afrin binnen gerukt en valt het oostwaarts de regio van Manbij aan. Dit samen met een beperkte groep salafistische huurlingen. In onze kranten het (sic) Vrij Syrisch Leger (2) genoemd. Maar Ankara wil ten allen prijzen het gevaar van de PKK uitschakelen.

PKK als terreurorganisatie

Zeker toen Washington vorige week zonder enige schroom meedeelde dat men een grenswacht van 30.000 man in Oost-Syrië ging opleiden. De opstart naar een Koerdische staat. Dat Washington hier de PKK bewapende deerde in Washington en Europa behoudens enkelen niemand.

En nochtans is de PKK zowel voor de EU als voor de VS officieel een terreurorganisatie. En hen bewapenen is dus steun geven aan terrorisme en een criminele daad. Geen kat echter in de pers of bij de juridische en politionele autoriteiten in het Westen die daar problemen mee heeft. Het is op dit vlak muisstil.

Turkse invasie Syrië - 24 augustus 2016

Turkse troepen – zie de vlag op de achtergrond – en hun salafistische vrienden bij de bezetting van de regio rond de stad Azaz in het noorden van Syrië. Dit om te verhinderen dat de PKK en de VS westwaarts naar Afrin en de Middellandse Zee zouden kunnen oprukken.

Dit aspect wordt gewoon in onze media verzwegen. Bewust natuurlijk. Alsof kranten als De Standaard, The Guardian of The New York Times dat niet weten. Wie anders denkt is zeer naïef of oliedom. En dus maakt Turkije nu aan einde aan die dromen van de PKK/YPG en hun Westerse bazen. Dat Rusland, Iran en Syrië wel protesteren maar in de praktijk niets doen – integendeel zelfs – wekt dan ook geen enkele verbazing.

Zo was er in dat gebied op de luchtmachtbasis van Menagh een Russische militaire waarnemingspost met enkele honderden militairen maar blijkt die weggetrokken. Dit enkele dagen nadat de Turkse legerleiding en de veiligheidsdienst bij hun Russische bondgenoten gingen overleggen.

En van het stopzetten van de samenwerking tussen Iran, Turkije en Rusland is er voor zover geweten helemaal geen sprake. Eind deze maand komen ze allen trouwens samen in de badplaats Sochi in Rusland. Het moet een cruciale bijeenkomst worden en niemand in Teheran of Moskou spreekt over het afgelasten ervan. Evenmin als Damascus of die jihadisten daarom negatief reageren.

NAVO

Ook zou Rusland of welk ander land ook al vandaag de Veiligheidsraad van de VN over de kwestie kunnen bijeenroepen. Alleen Frankrijk vroeg het maar er lijkt amper enthousiasme voor. Het typeert het gebrek aan diplomatieke kennis van de huidige Franse regering van president Emmanuel Macron. Men laat dus behoudens wat verbaal protest Turkije gewoon doen.

Immers ook de VS en de EU zitten in een zeer lastig parket. Ze werken met Turkije namelijk samen in de NAVO, de belangrijkste militaire alliantie van het ogenblik. Waarbij artikel 5 van de NAVO de leden verplicht tot wederzijdse steun in geval van oorlogsdreiging. En wat zien wij: De VS en de EU steunt met wapens en adviseurs de PKK tegen Turkije. Een wel rare versie van artikel 5 natuurlijk.

Daarbij dient men te herinneren aan een voorval bij de Noorse stad Stavanger van enkele maanden terug. Bij gezamenlijke oefeningen van de NAVO, waaraan enkele tientallen Turkse militairen deelnamen, moesten de Turkse soldaten twee doelwitten aanvallen.

Een doelwit noemde… Erdogan en een tweede … Ataturk, de Turkse vader des vaderlands. Waarna een woeste Erdogan nog bijna diezelfde minuut zijn troepen terughaalde. Met Jens Stoltenberg, de secretaris-generaal van de NAVO en gewezen Noors premier, die het had over …. een vergissing van een onderaannemer. Het zowat domste excuus mogelijk.

Amerikaanse troepen in Manbije - Oktober 2017

Amerikaanse troepen bij de stad Manbij waar ze de PKK ondersteunen. Dit gebied komt nu ook onder Turks vuur te liggen met de bedoeling er de PKK/YPG en hun Amerikaanse beschermheren te verjagen. In het kader van Artikel 5 van het NAVO-verdrag? Volgens berichten zou de VS er al wel haar troepen hebben teruggetrokken.

Neen, de inval in Afrin is niets anders dan een oorlog van Turkije tegen de NAVO en vooral de VS. Of Turkije uit de NAVO zal treden zoals een Turks topman toen tijdens dat Noors incident voorstelde is niet duidelijk. Moest het gebeuren zou het natuurlijk niet verbazen. Het zou wel de zwaarste geostrategische aardschok zijn sinds de val van de Sovjetunie.

Zeker is ook dat Turkije al aankondigde het door de PKK bezet gebied ten westen van de Eufraat rond de stad al Bab aan te vallen. En daar zitten Amerikaanse soldaten. Volgens  getuigenissen zou er daar trouwens regelmatig geschoten worden tussen die Amerikanen en de Turken. In het kader van artikel 5 van de NAVO?

Zeker is dat de droom van bepaalde Koerdische nationalistische groepen feitelijk een nachtmerrie aan het worden is. En het is gewoon hun eigen schuld. Of hoe hebzucht als steeds zorgt voor een grote nederlaag. Men leert het nooit.

Willy Van Damme

1) Het dient nogmaals benadrukt dat de Koerden noch cultureel, noch sociaal-economisch of politiek een geheel vormen. De propaganda komende van de klassieke media poogt dat steevast voor te stellen alsof ‘de Koerden’ dit of dat willen. Maar ‘de Koerden’ willen echter niets.

Sommige Koerden steunen de PKK, sommige de Turkse AKP van Erdogan, ISIS, de Iraanse regering of de regering in Damascus. Koerden vechten dus ook dikwijls tegen elkaar. Dat de Turkse regering hun operatie Olijftak noemt wekt dan ook geen verbazing. In de ogen van de Turkse regering en de meeste politieke partijen in Ankara willen zij het gebied en de bevolking gewoon bevrijden van de bezetting door de PKK.

2) In goede Westerse traditie noemt men terreurgroepen en andere collaborateursbewegingen steevast democratisch, vrij of begaan met de mensenrechten. Zo worden de kannibalen, koppensnellers en psychopaten in Syrië daarom het Vrij Syrisch Leger genoemd en heeft men het vanuit het Verenigd Koninkrijk werkende Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten. Cynischer kan niet.

Naschrift:

Volgens de website Al Masdar News laat de Syrische regering toe dat de PKK/YPG versterkingen via regeringsgebied stuurt naar Afrin. Beeldmateriaal of officiële verklaringen die dit bewijzen zijn er wel niet. Al Masdar is ook een van de enige media die dit weet te melden.

Al Masdar steunt tot op grote hoogte de Syrische regering in haar strijd tegen die jihadisten en hun buitenlandse sponsors. Ook lijkt er gezien de officiële verklaringen over deze kwestie een verschil in attitude te zijn tussen Hezbollah en Iran.

Intussen is op Frans verzoek de VN-Veiligheidsraad in spoedzitting over de kwestie bijeengekomen. Dat gebeurde echter achter gesloten deuren en zonder dat er nadien een verklaring kwam. Alleen Frankrijk wou wat kwijt stellende dat Turkije behoedzaam moet optreden. Wat men dus noemt een non-event.

Première documentaire film over Felix Nussbaum

In de Brusselse bioscoop Aventure in de Kleerkoperstraat gaat nu komende vrijdag 19 januari de documentaire langspeelfilm Felix Nussbaum in première. Het is het werk van Lydia Chagoll, een in vele opzichten grote dame van de Belgische cultuur. Zoals ze recent tijdens een gesprek in de Mechelse Dossinkazerne aankondigde is het wel haar laatste film. Zij is dan ook 86 jaar oud en wordt er in juni zelfs 87. Maar ze is nog steeds een en al leven bezeten door de onderwerpen waar ze sinds 1945 mee bezig is.

Felix Nussbaum is een in 1904 in het Duitse Osnabrück geboren kunstschilder die meestal gerekend wordt tot de toen florerende expressionistische school. Zijn drama was als joods kunstschilder te leven en te werken in het Duitsland van het interbellum met Hitler en zijn nazi’s. Eens die de macht grepen was hij weg en zwierf zowat tussen Italië, Frankrijk en vooral België. En hier dan veel in Oostende en Brussel. In Oostende had hij blijkbaar ook regelmatig contact met James Ensor.

Felix Nussbaum - Zelfportret

Een zelfportret van Felix Nussbaum. Een slachtoffer van de fascistische rassenwaan.

Hij werd trouwens bij de Duitse inval op 10 mei 1940 door de Belgische politie opgepakt en naar een gevangenkamp in het zuiden van Frankrijk gevoerd waar men, joods zijnde, zelfs zijn terugkeer naar Duitsland regelde. Maar hij ontsnapte en verbleef jarenlang voor de Duitse bezetter ondergedoken in Brussel.

Tot hij door verraad op 10 juni 1944 werd opgepakt en men hem via de Mechelse Dossinkazerne, een doorvoercentrum voor ‘ongewensten’, afvoerde richting Duitsland en de vernietigingskampen. Op 31 juli 1944 werd hij op de trein naar Auschwitz gezet. Het laatste treintransport vanuit Mechelen. Hij kwam er met zijn echtgenote aan op 2 augustus en verdween nadien zoals de rest van zijn familie in de gaskamers van Hitler en zijn adepten.

In 1998 werd in zijn geboortestad Osnabrück een museum geopend gewijd aan de kunstenaar, het Felix Nussbaum Haus. De man was in België in de vergetelheid geraakt maar werd mede terug ontdekt dankzij het boek de Orgelman van journalist Marc Schaevers die er in 2015 de Gouden Boekenuil voor kreeg. Waarna Lydia Chagoll besloot er een documentaire langspeelfilm over te maken

Lydia Chagoll is geboren in het Nederlandse Voorburg maar woont behoudens de oorlogsjaren al sinds de jaren dertig in België. Vader was journalist en diende voor zijn werk te verhuizen naar Brussel. Joods zijnde ging het gezin Chagoll ook op 10 mei 1940 op de vlucht. Eerst naar Zuid-Frankrijk en dan via Spanje naar Portugal.

Van neutraal Portugal ging het dan weer naar de Portugese kolonie Mozambique en dan naar Brits Zuid-Afrika om daar uitgezet te worden naar Nederlands-Indië. Enkele weken voor de Japanners deze eilandenarchipel veroverden en het gezin gevangen werd gezet in de beruchte Jappenkampen.

Lydia Chagoll

Lydia Chagoll, een culturele duizendpoot.

Het zijn gebeurtenissen die haar voor het ganse leven zullen tekenen. Veel van haar werk gaat dan ook over het leven in die kampen, zowel ginds in nu Indonesië als in Europa. Waarbij zij ook zeer veel aandacht had voor de andere veelal vergeten groepen zoals de Roma, de politieke gevangen en homoseksuelen. Vooral het lot van de kinderen trok haar zeer sterk aan.

Veel van haar boeken en films gaan dan ook over die thema’s zoals het fascisme en het leed in de kampen. Over haar verblijf in die Jappenkampen wil zij echter niet praten. Dat lijkt ook nu nog na al die decennia te moeilijk voor haar.

Cultureel is Lydia Chagoll een uitermate veelzijdige kunstenares. Filmmaakster, boekenschrijfster, balletdanseres, choreografe en scenariste. Ze had ook jarenlang een eigen balletensemble. Haar echtgenoot was filmmaker Frans Buyens en zoals Lydia Chagoll een vrijdenker en maatschappijcriticus. Hij was afkomstig van Temse en een der pioniers van de Belgische film. Hij overleed in 2004.

Premier vrijdag 19 januari te 19u30, Cinema Aventure, Kleerkoperstraat 15, Centrumgalerij, 1000 Brussel. De toegang is gratis. Wel vooraf reserveren via georges.boschloos@auschwitz.be.

De film is op DVD te koop via bcocdinfo@telenet.be en kost 20 euro. Regie en montage zijn het werk van Lydia Chagoll met montageassistentie van Gertjan Van Damme.

Willy Van Damme

BBC en Saoedi-Arabië–Met de B van bedrog

Je moet het de Britse media toegeven. Niemand lijkt beter in het verdraaien van de feiten en vervalsen van de geschiedenis dan de Britse pers. De wijze waarop het Canadees-Britse persbureau Reuters bijvoorbeeld werkt is op dat vlak toonaangevend. Alleen wie zorgvuldig en met achtergrondkennis leest ontdekt de manipulaties.

Ook de BBC is hier een meester in. De driedelige documentaire reeks over Saoedi-Arabië die gisteren op BBC Two begon (1) is een prachtvoorbeeld van hoe deze zender erin slaagt om alles te vervalsen, niet door daarom te liegen maar door vooral de essentie te verzwijgen. Bijna constant werd de kijker gisteren bedrogen. Een traditie natuurlijk bij de Britse openbare omroep. Om niet te vergeten: Het is een staatsbedrijf.

Stichting Saoedi-Arabië

En voor die vervalsingen waren er gisteren voor wie het dossier van de strapatsen der familie al Saoed kent voorbeelden zat. Voldoende om te concluderen dat dit geen toevallige fouten waren maar heel bewuste weglatingen om de misdadige sleutelrol van het Westen weg te moffelen. Waardoor men gemakshalve alle schuld voor de huidige toestand alleen bij de inderdaad misdadige familie al Saoed kon leggen.

Salman bin Aboelaziz al Saoed - 3

De Saoedische koning Salman bin Abdoel Aziz al Saoed, is zonder enige discussie een gevaarlijk man. Bij zijn aantreden als vorst trok praktisch het ganse politieke establishment van Washington naar Riyad om hem eer te betonen. Ook onze koning Philip pakte toen zijn valiezen richting de salafistische dictatuur. Het toont het belang van deze man in de wereldpolitiek. Hij is echter ziek en zijn zoon kroonprins Mohammed bin Salman is nu de ware baas.

Neem bijvoorbeeld de stichting van Saoedi-Arabië zelf in de periode 1920-1936. Het klopt inderdaad dat de familie Al Saoed het uiterst sectaire salafisme (verkeerdelijk soms wahhabisme genoemd) als staatsideologie gebruikte bij haar succesvolle veroveringstocht. Wat men echter vergat te vermelden was de cruciale rol die de Britten hierbij toen speelden.

Het Arabisch schiereiland was na het verjagen van de Ottomanen in 1918 een slagveld waar een serie rivaliserende clans vochten om de macht. Het waren de Britten die via wapenleveranties en politieke druk die strijd beslechten.

Daarbij joeg men de familie al Hoessein weg uit Mekka en Medina en kregen zij van de Britten dan maar Irak en Jordanië als geschenk. Ze heersen als westerse pro-consuls nog steeds over Jordanië. De salafistische al Saoed kreeg dan in ruil praktisch het gehele Arabische schiereiland incluis Mekka ten geschenke. Dat het salafisme zo macht, geld en islamitische legitimiteit kreeg is dan ook voor een groot deel de schuld van Londen.

Maar dat kan de BBC haar kijkers natuurlijk niet vertellen. En dus kregen deze burgers in ruil een fantasierijk verhaal opgediend. Maar hadden de Britten in het interbellum daar anders opgetreden dan was er misschien nu niet eens sprake van die vorm van islamitisch fascisme.

Want zonder het Saoedische oliegeld – zo bewees deze reportage ten over – was dit een bijna anonieme visie op de islam gebleven. Netjes verborgen onder enkele tenten in een oasestad ten midden van de grote woestijn, de Rub al Khali. Wat massa’s leed had vermeden.

Joegoslavië en prins Salman bin Abdullah

Neen, het echte verhaal kreeg men niet zodat de huidige koning Salman de volle laag kreeg. Inderdaad – en de serie bracht hier niets nieuws – het was hij die als verantwoordelijke voor allerlei salafistische stichtingen in o.m. Joegoslavië op grote schaal slachtpartijen organiseerde en zo zorgde voor een stevige verankering van het salafisme op de Balkan. Documenten en getuigenissen tonen ten overvloed de betrokkenheid van de huidige Saoedische koning. De man was toen gouverneur van de hoofdstad Riyad.

Maar ook hier weer diezelfde vervalsing. Geweten is immers dat die Saoedische aanwezigheid – Bin Laden was wel eens te gast bij de toenmalige Bosnische president Alia Izetbegovic – gebeurde in nauw overleg met de VS, NAVO en de EU. De Joegoslavische oorlog is immers vooral het werk geweest van de EU die ten alle prijzen de Balkan geheel onder haar controle wou krijgen. En een onafhankelijk Joegoslavië was daarbij onaanvaardbaar.

Hoessein bin Ali al Hashemi - 2

Hoessein ibn Ali al Hashimi, emir van Mekka wier familie voor 1920 eeuwenlang heersers waren over Mekka en die een directe afstammeling zou geweest zijn van de profeet Mohammed en diens stam de Hasjemieten.

Hij weigerde echter in 1919 het Verdrag van Versailles te ondertekenen. De reden hiervoor was de verklaring van de Britse minister van Buitenlandse Zaken Arthur Balfour die Palestina met daarbij Jeruzalem aan de zionistische beweging schonk.

Uit wraak begonnen de Britten dan de familie al Saoed te steunen tegen Hoessein. Faisal en Abdoellah, zijn twee zoons, kregen als goedmaking van de Britten nadien dan maar Irak en Jordanië om daar koninkje te spelen. Om de zionisten te plezieren gaf men dus gans Saoedi Arabië aan een salafistische clan!!

De huidige verantwoordelijke voor de mensenrechten bij de VN is een zekere Zeid Ra’ad al-Hussein, een telg van die familie die nu over Jordanië mag heersen. Het verklaart waarom die regelmatig zware beschuldigingen uit over de Syrische regering en zwijgt over die salafistische terreurgroepen. Zij werken deels vanuit zijn Jordanië

Als toen nog prins Salman hier het salafisme introduceerde en er zoals nu in Syrië zijn koppensnellers heen stuurde dan gebeurde dat met medeweten en steun van de EU en het ganse Westen. Wie weet vroeg Brussel het hem zelfs. Afghanistan was toch een Westers ‘succes’ gebleken niet? Over dit aspect kon je in de toenmalige kranten echter wel geen woord lezen. Het was de omerta, de censuur.

Maar ook dit werd door de makers van deze reportage dus heel netjes verborgen. De kijkers zouden het eens kunnen te weten komen hoe men in Brussel, London en Washington dit salafisme ook in Europa op weg hielp naar steeds meer slachtpartijen zoals in Zaventem en Manchester om al die oorlogen en geweld elders niet te vergeten.

Lachwekkend was zeker ook de bewering in de uitzending dat men in Saoedi-Arabië desnoods een salafistische beweging voor de bevrijding van Jeruzalem zou steunen. Sinds het omverwerpen van het koninkrijk in Noord-Jemen in 1962 werken Israël en de familie al Saoed heel nauw samen. Vroeger in het geheim, nu in alle openheid.

Steun voor een oorlog tegen Israël moet men bij de familie al Saoed dan ook niet zoeken. Hamas kreeg er nog geen cent en de rivalen van Islamic Jihad in Gaza evenmin. En iedere kenner van salafistische terreurbewegingen weet dat deze in hun nu al 40-jarig bestaan nog nooit een aanslag pleegden in Israël zelf. Wel in tientallen landen elders in de wereld. Vooral dan in landen met een moslimmeerderheid. En dat kan uiteraard geen toeval zijn.

Mumbai 2008 en de DEA

Ook de erg bloedige en spectaculaire aanslag van 26 november 2008 in de Indische stad Mumbai van de Pakistaanse salafistische terreurgroep Lashkar-e-Taiba van 2008 kwam ter sprake. En ook hier weer eenzelfde praktijk; Zo vergaten ze te melden dat de scouting voor deze aanval het werk was van de in Washington DC geboren David Coleman Headley, alias Daoud Sayed Gilanio, een agent van de Amerikaanse Drug Enforcement Administration (DEA).

David Headley

David Headley, drughandelaar, bajesklant, agent van de DEA, salafistisch terrorist en de man die de cruciale voorbereidingen trof voor de terreuraanslag in Mumbai van 2008. Resulterend in 168 doden. Toen hij later in Denemarken ook een aanslag aan het voorbereiden was stopte men hem echter.

Officieel was deze man door de DEA uit een Amerikaanse gevangenis gehaald om te infiltreren in Pakistaanse drugroutes naar de VS. Maar toen hij in Pakistan aankwam vervoegde hij nog bijna diezelfde dag Laskhar-e-Taiba, een groep die werd gezien als de moorddadigste der lokale terreurgroepen.

Volgens de DEA was men hem nadien en jarenlang gewoon uit het oog verloren. Dit terwijl de man nadien nog regelmatig in de VS op bezoek was geweest en zijn drie vroegere vrouwen de FBI herhaaldelijk hadden verwittigd van zijn terroristische activiteiten.

Maar ja, ook hier zou de kijker over de rol van het westen en die salafistische terreurgolf wel eens rare en voor de Britse overheid ongepaste conclusies kunnen trekken. En dus pleegde men ook hier dan maar nog eens een flinke portie censuur.

Een gelijkaardig systeem paste men trouwens eveneens toe betreffende de Saoedische steun aan al Qaeda en de aanslagen van 11 september 2001 op het WTC in New York en het Pentagon. Er volgde nadien een groot onderzoek dat echter bij nader toezien niets anders bleek dan een schaamteloze witwasoperatie om de ware aard van de feiten en de rol van de familie al Saoed en de Amerikaanse overheid te verdoezelen.

En dus kreeg men ook hier veel fantasie maar geen harde feiten. Waarbij het verhaal van de slachtoffers en kritische waarnemers door de makers ook maar netjes in die al zeer grote doofpot gestopt werd. Hou ze maar dom die kijkers.

Hoe de EU ISIS bewapende

En dan kwam natuurlijk onvermijdelijk de oorlog in Syrië eveneens aan bod. Daar kwam, een beetje verrassend toch, het recentste rapport van de Britse CAR, Conflict Armaments Research Ltd, (1) over de wapens van ISIS ter sprake. Een erg belangrijk document daar het in detail en op een zo te zien correcte wijze de wapenstroom richting ISIS onderzocht.

Het rapport bewijst nogmaals wat critici zoals hier deze blog al jaren zeggen en dat is dat ISIS gewoon een creatie van het westen is die hen voorzag van alle nodige fondsen, wapens, materiaal en politieke steun. ISIS moest Irak vernielen en Syrië zodanig verzwakken dat het overleven van Assad een bij voorbaat verloren zaak was. Syrië als chaosstaat.

Gebleken is dat vooral Bulgarije maar ook andere landen uit het vroegere Warschaupact op grote schaal oude Sovjetwapens zijn blijven produceren die o.m. Washington en Riyad dan kochten en langs Jordanië en Turkije en via derden, vooral dan andere salafistische Syrische terreurgroepen, leverden aan ISIS. Alhoewel er ook sprake is van nachtelijke leveringen met ongemarkeerde vliegtuigen.

ISIS in Yarmouk - Onthoofdingen Hamasleden - 3 april 2015

ISIS in voor hen betere tijden. De meeste door hen gebruikte wapens kwamen uit de EU, vooral Bulgarije, die door vooral de VS en Saoedi-Arabië er speciaal voor hen waren gekocht. Zie maar wat mooie uniformen deze vrienden van het westen hier dragen.

Vooral de VS en Saoedi-Arabië kochten volgens dit verslag wapens die voor de eigen legers niet geschikt waren – het Westen en Saoedi-Arabië gebruiken nu eenmaal ander niet-compatibel wapentuig – en dus alleen konden dienen voor waar ze toen nodig waren: Syrië.

Uiteraard wist men dat in Brussel en zeker in Bulgarije maar de handel ging gewoon door en in crescendo. Met andere woorden: Bulgarije, toch een lidstaat van de EU, leverde illegaal wapens aan al Qaeda, ISIS en andere bendes. Zolang men Syrië, en Irak, maar vernielde. De moreel hoogstaande waarden van de EU nietwaar?

Het misschien wel meest schokkende deel van dit rapport is echter dat bleek dat die wapenleveringen door o.m. Saoedi-Arabië vanuit Bulgarije aan ISIS tot in de lente van vorig jaar bleven duren. Dus op een ogenblik dat het Iraakse leger zich opmaakte voor de bevrijding van de stad Mosoel. Transporten die uiteraard ook maar konden gebeuren met medeweten van de EU.

Dus terwijl België en Nederland beweerden dat ze ISIS in Irak en Syrië bombardeerden leverde de EU hier bij ISIS bommen, raketten en geweren. Hoeft het te verbazen dat de EU in de regio niet echt een geliefde partner is. Onze minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) mocht met Nieuwjaar van de regering in Bagdad zelfs de Belgische soldaten in het noorden van Irak in Koerdistan niet bezoeken. Tot zijn ongenoegen. Nou, hij zocht het zelf. (3)

Al Saoed de nieuwe Moebarak?

Dat de BBC-reportage het dus ook over dit rapport van CAR had kwam wel wat verrassend. Het verslag is nu eenmaal pure dynamiet. Maar geen zorg, ook hier zorgde men er netjes voor dat alleen de familie al Saoed als de slechteriken in beeld kwamen. Dat de VS hier volgens CAR via dit systeem eveneens grootschalig wapens aan ISIS leverde werd mooi verzwegen.

Het eerste deel van deze documentaire was dan ook een regelrechte aanval op Saoedi-Arabië zelfs al poogde men schuchter kroonprins Mohammed bin Salman wat krediet te geven. Totaal ten onrechte. De man is een crimineel van het zuiverste water die voor zijn plannen voor niets terugschrikt en zelfs Saad Hariri, de premier van Libanon, liet ontvoeren om hem zo op televisie te laten paraderen. Uniek in de moderne geschiedenis.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de Saoedi’s weigerden mee te werken aan de uitzending en de makers ervan de toegang tot Saoedi-Arabië ontzegden. En ongetwijfeld zal er achter de schermen tussen Riyad, Londen en Washington hierover ontzettend veel ruzie geweest zijn. De BBC is nu eenmaal een staatsomroep die luistert naar de Britse regering en zo naar de VS.

Mohammed bin Salman bin Abdoelaziz al Saoed, prins en minister van Defensie

De 32-jarige Kroonprins Mohammed bin Salman regeert als een alleenheerser die zelfs de eigen familie laat arresteren. Nadat hij de Libanese premier Saad Hariri ontvoerde riep hij de Palestijnse president Mahmoed Abbas bij zich en eiste hij dat de PLO in Libanese vluchtelingenkampen in opstand zou komen. Die weigerden echter. Nadien liet Abdoellah bin Hoessein, de Jordaanse koning, Ali bin Hoessein, Faisal bin Hoessein en prins Talal bin Mohammed, twee broers en een neef en topfiguren in het leger, arresteren wegens verdachte contacten met kroonprins Mohammed bin Salman. Eerder weigerden Israël en Egypte in Libanon militair tussenbeide te komen tegen Hezbollah. Toen de kroonprins echter in die periode in Washington een nooit geziene bolwassing kreeg haakte hij af en kwam Hariri vrij.

Het was dan ook geen toeval dat er bijna alleen oud-gedienden de CIA of andere Britse en Amerikaanse ‘specialisten’ aan het woord kwamen. Alsof alleen die er iets serieus over kunnen zeggen.

Dat men een David Petraeus, ex-baas van de CIA, hierover aan het woord liet spreekt eveneens boekdelen. Men had hem kunnen vragen over de steun aan al Qaeda en ISIS door de CIA en het Pentagon toen hij er baas was. Men deed het uiteraard niet. De man die ISIS mee hielp creëren die dan zijn beklag maakt over de Saoedische steun aan ISIS. Je moet maar durven. BBC met de B van bedrog.

Deze reportage gaat natuurlijk bij de familie al Saoed de indruk versterken dat zij weleens hetzelfde lot zouden kunnen ondergaan als bijvoorbeeld de Sjah van Iran of president Hosni Moebarak in Egypte.

Reportages als dit zijn een belangrijk politiek teken vanuit Londen en Washington dat de speeltijd wel eens voorbij zou kunnen zijn voor de al Saoed. De scenario’s circuleren trouwens al volop in Saoedi-Arabië. Met het land omgevormd tot een lappendeken van elkaar bestrijdende woestijnstaatjes. Balkanisering heet dat. Of een nieuw Syrië?

Willy Van Damme

1) BBC Two, ‘House of Saud: A family at war’, Michael Rudin, 9 januari 2018. Driedelige reportagereeks. Volgende episodes op 17 en 23 januari telkens om 22 uur.

Balkanisatie Saoedi-Arabië - NYT - 28 september 2013

De kaart van het Midden-Oosten van 28 september 2013 uit The New York Times. Of hoe men in de VS Irak en Syrië in drie of vier stukken zag met geel/okergeel voor Assad, groen voor ISIS/al Qaeda en paars voor de huidige bewindvoerders in Bagdad, als ze de hoofdstad tenminste konden behouden. Saoedi-Arabië valt dan uiteen in een centraal Wahhabistan en een Noord-, Zuid-, Oost- en Westelijk Arabië. Ook Jemen valt dan terug in twee stukken. Volgens de toenmalige Amerikaanse leerling-tovenaars.

2) Conflict Armaments Research Ltd, ‘Weapons of the Islamic State, a three-year study in Syria and Iraq’, December 2017. Wie wil kan die studie per mail hier aanvragen. De studie is 202 pagina’s dik.

Opvallend is dat de in de uitzending geïnterviewde medewerker van dat CAR eveneens zweeg over de rol van de VS en de EU. De sponsor van dit rapport is de EU en de Duitse regering. In een eerdere studie sprak CAR alleen over de herkomst van de wapens, niet over wie ze had gekocht en daarna aan ISIS leverde. Uit deze studie is ook gebleken dat de meeste wapens die ISIS gebruikte via dit kanaal waren bekomen.

3) Peter De Roover, fractieleider van de N-VA in het federaal parlement, schreef op 26 november 2015 op Knack.be een stevig pleidooi ter verdediging van Saoedi-Arabië tegen de toen toenemende Belgische kritiek op het land. De argumentatie van De Roover was dat wij het land broodnodig hadden in de strijd tegen ISIS en dus kritiek op dat land niet kon. Grapjas die De Roover. Maar de familie al Saoed kan ook heel genereus zijn. Dat is geweten.