Britse schipbreuk

Het nieuws dat er een ‘akkoord’ is over fase 1 van de onderhandelingen over de Brexit komt natuurlijk als geen verrassing. Het enige wat een beetje verrast is dat de eurohaters genre Boris Johnson voor zover geweten niets meer van zich laten horen. Zoals Philippe Stephens van Britse krant The Financial Times deze ochtend in een opiniestuk schreef is het voor hen de dag van de realiteit.

Britse armada schipbreuk - Cartoon - Financial Times - 8 december 2017

De Britse armada anno 2017. Met hangende pootjes richting Juncker en Tusk. De visie van The Financial Times deze ochtend 8 december 2017.

Natuurlijk is dit nog maar het begin van de gesprekken maar de contouren van het akkoord tussen beiden zijn duidelijk. De Britten zullen geen aparte handelsakkoorden met andere landen kunnen sluiten en blijven betalen voor de kosten van het onderhoud van de Europese bureaucratie. Het was de dag na het referendum over de Brexit toen al duidelijk dat dit ging gebeuren. Maar toen was Nigel Farage met zijn UKIP er de ster van de show.

In Londen droomde men nog wat verder en dacht men eerst nog aparte gesprekken over handelsakkoorden te sluiten met andere landen. En dus trokken May en haar regering op reis naar de VS, Saoedi-Arabië, China, de VS, Japan en Canada. Het werd overal een fors njet. En als er eventueel later een ja zou komen dan zou dat voor het Verenigd Koninkrijk zo negatief zijn dat men het best maar snel kon vergeten.

Neem China wiens elite een olifantengeheugen heeft en ongetwijfeld nog steeds denkt aan de opiumoorlogen uit de negentiende eeuw. Een periode toen de Britten om hun handelsbalans met China aan te zuiveren het land de invoer en consumptie van Brits-Indische opium met het kanon oplegden. Een ramp boven een ramp voor het toenmalige Chinese keizerrijk. Ongetwijfeld ging men de Britten dan de rekening voor die massamoord serveren.

Speciale relatie VS en VK - Cartoon - Financial Times - 2 december 2017

De Britse conservatieven dachten o.m. gebruik te maken van wat zij noemen hun ‘speciale band’ met de VS. Dit was de visie hierop van The Financial Times zaterdag 2 december 2017. In 1945 opperde de toenmalige Britse premier Winston Churchill dat de Britten de oorlog hadden gewonnen. Privé dacht hij wel anders. Maar velen in het Verenigd Koninkrijk bleven decennia later nog steeds dromen dat zij immer ‘onoverwinnelijk’ zijn.

En dus zat er voor Theresa May niets anders op dan met hangende pootjes en het schaamrood op de wangen naar Brussel te trekken, de witte vlag hoog in het vaandel. Uiteraard moeten nu de details van het akkoord rond de Brexit nog verder worden ingevuld. Er is duidelijk in die Europese gifbeker nog wat drank over voor de Britse regering. Santé.

Tony Blair, Irak en de Speciale relatie VS en VK - Cartoon - Financial Times - 30 april 2015

Niets toont beter de relatie tussen Londen en Washington als deze cartoon uit 2005 waarbij de toenmalige Britse premier Tony Blair stelde: “En dus nam ik de beslissing om (de Iraakse president) Saddam (Hoessein) af te zetten.”

Willy Van Damme

NASCHRIFT:

Zowel Michael Gove als Boris Johnson, de voornaamste EU-haters in de huidige Britse regering, juichten publiek het akkoord van vorige vrijdag van premier Theresa May met de EU toe.

Alleen Nigel Farage van de UKIP liet hierover nog van zich op een negatieve wijze horen. Maar die heeft dan ook niets te zeggen. De twee reden voor het Britse kapseizen is dat men zonder vernederende toegevingen op een financieel-economische ramp dreigde af te stevenen.

De tweede reden lijkt dat men in het Verenigd Koninkrijk het risico liep om Jeremy Corbyn, de nieuwe leider van Labour, aan de macht te brengen. En dat is de baarlijke duivel voor zowat het ganse Britse establishment dat nu aan de macht is en de sociale welvaartstaat verder wil vernielen.

Het akkoord betekent wel dat er geen douanecontroles komen aan de grens tussen Ierland, lid van de EU, en Noord-Ierland, onderdeel van het Verenigd Koninkrijk. En als er daar geen douanecontroles komen, dan kunnen er logisch gezien ook geen komen tussen het Verenigd Koninkrijk en het continentaal Europa dat lid is van de EU. Iets anders zou zorgen voor chaos en lijkt daarom dus waanzin.

Maar dat wil men in Londen voorlopig nog niet in het publiek gezegd hebben. Nog wat geduld hiervoor. De Britse regering heeft nu al zoveel gezichtsverlies geleden dat nog meer publieke toegevingen te moeilijk liggen voor Theresa May en haar entourage.

Eerst nog wat verse make-up voor de dame voor men haar in Brussel figuurlijk terug tegen een Europese muur gooit. Met erbij een publieke glimlach van Juncker en Tusk. Zo hoort dat onder gentlemen.

12 december

Advertenties

Een Britse grap

Op dit ogenblik is de regering in discussie voor de aanschaf van nieuwe gevechtsvliegtuigen in vervanging van onze F 16’s. Zelfs al is er feitelijk geen geld om die moordtuigen aan te schaffen. Dat zootje is ook ongewenst. Zie maar wat deze F16’s aanrichten in o.m. Joegoslavië en Libië.

Er zijn drie kandidaten, de F35 van de VS, de Brits-Duitse Eurofighter en de Franse Rafale. Wat dat lobbywerk dan echt betekent, daar kunnen sommigen zich natuurlijk wel wat bij inbeelden. Het gaat immers over heel veel (geleend) geld.

Michel Moll - De Tijd - 20-04-2013

De Tijd, en trouwens ook andere Belgische kranten, ontdekten de daders van die cyberaanvallen bij Belgacom in … China. Als men nu eens voorzichtig is met het gebruiken van bronnen. Regel 1: Geloof nooit zomaar veiligheidsdiensten. Liegen is hun beroep.

Best grappig is de Britse belofte om bij de aankoop van hun Eurofighter ook gratis een pakket cyberveiligheid te leveren voor onze ganse telecomsector. Was het niet de Britse spionagedienst GCHQ die in 2013 bij toen nog Belgacom (nu Proximus) was ingebroken om er alles in samenwerking met de Amerikaanse NSA af te luisteren? Waarna Lars Bové bij de krant De Tijd – getipt door onze veiligheidsdiensten? – het eerst stak op China.

Anthony Gregory, chef lobbyist voor de Eurofighter in België, rakelde in zijn gesprek met De Morgen trouwens dat voorval met de overzeese kabels van Proximus op. Geen zorg, onze persmuskieten lieten de man maar raaskallen.

En die Britten gaan ons dus gratis een pakket cyberveiligheid voor gans onze telecomsector bezorgen. Men is gewaarschuwd. Er schijnt in België een immer groeiend aantal arme kinderen te zijn. Als men dat geld van die moordwapens daar eens aan bestede. Maar vergeet het, zo asociaal zijn de meeste van onze toppolitici. Arme kinderen, bah.

Willy Van Damme

De farce genaamd Brexit

Het wordt stilaan meer en meer duidelijk dat de Brexit, het Verenigd Koninkrijk dat de EU verlaat, een grote farce geworden is. Allerlei Britse demagogen gesteund door een de EU hatende pers zoals The Daily Mail en The Telegraph, wilden los komen van de EU want het ‘trotse en grootse Albion’ ging het veel beter doen zonder die smeerlappen van Brussel.

Jeremy Corbyn als angstvisioen

Volgens meesterdemagoog Nigel Farage van de UK Independence Party (UKIP) ging men zo zelfs de al decennia in crisis verkerende Britse gezondheidszorg van de ondergang redden. Al die gelden die men afdroeg aan de ‘verspilzieke’ EU zou men dan aan die National Health Service besteden. Prietpraat die hij de dag na het referendum onmiddellijk introk. Het typeert dit klein mannetje.

Praatjesmaker Nigel Farage en zijn UKIP kreeg geld vanuit de VS om het Verenigd Koninkrijk uit de EU te halen. Hij beloofde dat men zo miljarden pond in de nationale gezondheidszorg ging kunnen stoppen. Het bleek een grove leugen.

Sindsdien is het land geheel op de sukkel. Premier David Cameron nam dan maar uit schaamte ontslag en werd na een intern gevecht bij de conservatieve partij opgevolgd door Theresa May. Het werd een nog grotere ramp toen ze verkiezingen organiseerde denkend zo een grote parlementaire meerderheid te bekomen.

Het werd een voor het land bijna ongeziene nederlaag. Het zorgde onder meer voor de heropstanding van Labour onder de nieuwe wind van voorzitter Jeremy Corbyn. Een haatfiguur voor het Britse establishment die nu op weg lijkt naar het premierschap. Het moet paniek zijn in de Britse salons.

Het niveau van de huidige conservatieve Britse regering wordt ook duidelijk door een gisteren ontstaan incident in het parlement. Al vele maanden beweerde David Davis, minister verantwoordelijk voor de Brexit, dat de regering over de economische gevolgen van de Brexit 58 heel gedetailleerde studies had laten maken.

Waarbij men na vragen naar die studies eerst stelde dat men die documenten wegens de gevoeligheid ervan niet kon vrijgeven. Nu gaf Davis gisteren in het parlementaire comité voor de Brexit toe dat die studies niet eens bestaan. Het was volgens hem wegens de instabiliteit ontstaan door de Brexit toch onmogelijk om die te maken. Maar geen probleem, de minister mag ondanks die grove leugen tegen het parlement toch blijven zitten.

Theresa May - 7

Theresa May is politiek zowat de gevangene van iedereen. Zijnde de EU, de Ierse Republiek, de EU-haters in haar partij, de Noord-Ierse DUP, Labour en de voorstanders bij de conservatieven van zo nauw mogelijke relaties met Brussel. Die laatste lijken het te halen.

May haalde geen meerderheid en dient om verder te ‘regeren’ sindsdien gebruik te maken van steun van de Democratic Unionist Party, de groep van wijlen de Rome hatende dominee en donderpreker Ian Paisley. Die partij paaide men dan met een groot pak geld in ruil voor parlementaire steun. Hopend hen zo via platte omkoperij stil te houden. Dat leek deels te lukken.

Stilte bij Gove en Johnson

Maar dan kwam de realiteit van het dagelijks leven en de Brexit terug om de hoek loeren. Al het Europa hatende gebral van topconservatieven zoals de ministers Boris Johnson en Michael Gove ten spijt diende de Britse regering de kelk van Europa tot het bittere einde uit te drinken. Een voor figuren als Gove, Farage en Johnson erg pijnlijke zaak.

Neem het geld dat London aan Brussel moet. Zestig miljard euro stelden de Europese leiders die hier in deze kwestie een voorheen zelden geziene eenheid vertonen. Waarop minister van Buitenlandse Zaken Boris Johnson hautain verklaarde: ‘Dat ze er kunnen naar fluiten’. En vorige week kwam in Brussel dan May stellen dat men ongeveer dat bedrag ook ging betalen. Van Farage, Gove en Johnson hoorde men daarna opvallend genoeg niets.

En dan was er de kwestie van de grens tussen Ierland en Noord-Ierland. Sinds het einde van de Noord-Ierse burgeroorlog – eufemistisch in Londen ‘the troubles’, de ‘herrie’, genoemd – floreert de handel tussen beiden als nooit voorheen. Tot groot genoegen van de mensen aan beide zijden van die grens die de daardoor gestegen welvaart zeer goed konden gebruiken. Zeker in het arme Noord-Ierland.

David Davis - 4

David Davis, de Britse minister verantwoordelijk voor de onderhandelingen over de Brexit, beweerde 58 heel gedetailleerde studies over de Brexit en haar economische gevolgen voor het Verenigd Koninkrijk te hebben laten maken. Er is niets gemaakt. De man loog voor het Britse parlement, deed dus ook geen onderzoek naar de gevolgen van de Brexit en blijft gewoon minister. Het Verenigd Koninkrijk en de Britse conservatieve partij toont haar karakter.

Wat figuren als Johnson en Farage natuurlijk niet wilden beseffen was dat men door de Brexit die handel tussen Belfast en Dublin deels de nek zou omwringen en zo zorgen voor een verarming. Maar ja, zoiets vertel je niet als je de bevolking niets anders dan platte demagogie en leugens verkoopt. En dus zweeg de Britse regering erover in zowat alle talen mogelijk.

De DUP

Maar door de verkiezingsuitslag en de machtspositie van de DUP zat men in Downing Street 10 plots met een reuzengroot probleem. Er is immers ook het feit dat door onenigheid in het Noord-Ierse parlement in Stormont er al praktisch een jaar geen regering, een coalitie van de DUP en Sinn Féin/IRA, meer is. En dus is het voor Theresa May erg voorzichtig manoeuvreren want ook hier poogt ze te bemiddelen.

En de kelk van de Brexit helemaal verder tot het bittere einde leegdrinkend dacht May de oplossing gevonden te hebben door Noord-Ierland een wat leek apart statuut binnen het Verenigd Koninkrijk te bezorgen. Het werd een spel met woorden eigen aan de politiek en de diplomatie.

Een moeilijkheid voor Londen is ook dat Ierland van de EU in deze zaak carte blanche kreeg. De eisen van Dublin zijn die van Brussel. En na lang beraad dacht May een uitweg gevonden te hebben. Noord-Ierland ging met Europa een ‘regulatory alignment’  (gelijklopende regelgeving) hebben. Eerst vroeg Ierland om de woorden ‘no regulatory divergence’ (geen afwijkende regelgeving) met de EU te gebruiken. Wat de DUP weigerde.

Voor de Ierse premier Leo Varadkar betekenen beiden inhoudelijk echter hetzelfde. De DUP wil essentieel dat er geen verschil in behandeling van de EU met het Britse vasteland en Noord-Ierland zou zijn en dus ging die bewoording voor haar te ver. Alsof er voor Ulster in de Britse wetgeving geen uitzonderingen zijn gemaakt. Zie onder meer de abortuswetgeving waarbij abortus er verbonden is.

De DUP is echter voorstander van de Brexit. Ierland en de EU willen een wat men noemt zachte grens op het Ierse schiereiland en in feite de toestand als nu laten bestaan. De DUP is dan weer voorstander van een gelijklopend douaneregime zoals London dat zal hebben met de EU. En dus een zogenaamde harde grens met Ierland.

Arlene Foster - 2

Arlene Foster, leidster van de Noord-Ierse DUP, kan als ze neen blijft zeggen tegen het voorstel van Theresa May de regering in Londen doen vallen. Die van haar regering viel al begin dit jaar. Maar als de regering in Westminster valt dan dreigt Jeremy Corbyn en Labour aan de macht te komen. Haar nachtmerrie.

Toen de nieuwe versie maandagmiddag vanuit Brussel uitlekte zorgde het onmiddellijk voor een enorme rel. Zo stelden de leiders van Wales, Londen en Schotland dat ook zij dit type van relaties met de EU willen en dus een Brexit feitelijk verwierpen. En in Belfast zegde de DUP plots fors neen.

Hoe dit gaat aflopen is natuurlijk moeilijk te zeggen. Het kan leiden tot de val van deze conservatieve regering. Maar dan komt heel waarschijnlijk Corbyn aan de macht. Voor het conservatieve Britse establishment en de DUP een idee om bij te gruwelen. Het kan ook betekenen dat May nog maar eens met een extra grote zak geld naar Belfast moet gaan om Arlene Foster, leidster van de DUP, van gedacht te doen veranderen.

Gelijklopende regelgeving

Maar de kwestie is dat men door dit systeem van ‘gelijklopende regelgeving’ voor Noord-Ierland in te voeren men niets anders zal kunnen dan dit systeem voor het ganse Verenigd Koninkrijk te gebruiken. Het ziet er onwerkbaar uit. Het zou immers betekenen dat Noord-Ierland twee regelgevingen gaat hebben. Wat een nieuwe vorm van Britse waanzin lijkt.

De conclusie is dan ook dat Londen zonder dat te zeggen in feite aanvaard onder de Europese regelgeving te gaan vallen en dus ook onder de Europese rechtbanken die toezien dat die regels worden toegepast. Een soort toestand als die met Zwitserland en Noorwegen. Opvallend is ook dat er rond het duo Gove en Johnson alleen wat stil gemor te horen is maar niet meer. Het lijkt op de laatste stuiptrekkingen van de EU-haters

De Britse premier en David Davis, de minister verantwoordelijk voor de Brexit, bevestigden dit feitelijk woensdag. Zo stelden zij dat dit systeem van ‘gelijklopende regelgeving’ voor het ganse Verenigd Koninkrijk zal gelden.

Leo Varadkar - 5

De nieuwe Ierse premier Leo Varadkar, die met een minderheidskabinet regeert, heeft van Brussel het vetorecht gekregen over de onderhandelingen rond de grens van de Ierse Republiek met Noord-Ierland. Tot groot ongenoegen van zowel Londen als de Britse loyalistische partijen in Ulster zoals de DUP.

Het wordt dus zo te zien een nieuwe versie van het Europees Vrijhandelsakkoord zoals dat met Noorwegen en Zwitserland. Londen zal zich in de toekomst vermoedelijk dan ook moeten blijven richten op de Europese regelgeving waarover zij echter dan geen inspraak meer heeft.

Eindelijk lijken de Brexit aanhangers zo te zien tot het besef gekomen dat hun woordenkramerij over de EU een hoop demagogische praatjes waren die hun land alleen maar veel schade berokkenden. In Brussel heerst er binnenskamers dan ook bijna zeker grote vreugde. Weg de woede van in het begin.

Intern was men al heel lang de Britten beu. Die waren langs de ene kant de ogen en oren van Washington en waren door hun EU-haat pure saboteurs van de werking van de EU. Die zijn nu weg van de onderhandelingstafels en dus kan men in Brussel zonder hen voort besturen. Zo komt er nu de Britten bijna de deur uit zijn eindelijk een nauwe militaire samenwerking los van de NAVO. En dat is helemaal geen toeval.

Wel zal Londen zo te zien in de toekomst moeten gehoorzamen telkenmale men in de EU nieuwe regels invoert. Of hoe de leiders van het Verenigd Koninkrijk met een groot kanon een gat in beide voeten schoten. De weerwraak van Brussel is dan ook zoet. Misschien krijgt David Cameron in Brussel wegens bewezen diensten ooit zelfs nog een standbeeld.

Willy Van Damme

1) The Irish Times, 6 december 2017, Denis Staunton, Pat Leahy, ‘Brexit: Foster and May speak by phone amid efforts to resolve impasse’. https://www.irishtimes.com/news/world/europe/brexit-foster-and-may-speak-by-phone-amid-efforts-to-resolve-impasse-1.3317545?utm_source=lunchtime_digest&utm_medium=email&utm_campaign=news_digest

Britse regering financiert Syrische terroristen

Deze avond brengt de Britse staatsomroep BBC in haar actualiteitsprogramma Panorama een reportage over hoe de Britse regering in de Syrische provincie Idlib een lokale politiedienst financiert en zo terroristen steunt. (1) Een vele miljoenen kostende operatie. Het gevolg van de uitzending is dat de Britse regering nu al dat project dat via het privébedrijf Adam Smith International liep heeft stopgezet.

Geen verbazing

Blijkt volgens de reportage dat men op die wijze samenwerkt met terreurgroepen als Hayat Tahrir al Sham, de lokale tak van al Qaeda, en Noer al Din al Zinki. Die laatste is de groep waarvan enkele topfiguren zich in juli 2016 lieten filmen toen ze een feestje bouwden rond het onthoofden van een 12-jarig Palestijns jongetje. Een kind dat nog een infuus in zijn arm had en dus ontvoerd was uit een hospitaal.

Verbazing wekt dat verhaal van Panorama natuurlijk niet. De enige verbazing is dat de BBC deze reportage brengt. Sinds de start van de Syrische oorlog produceerde de BBC massa’s juist tegenovergestelde verhalen zoals dat van midden 2013 over een vermeend napalmbombardement door het leger op een Syrische school. Zelfs een kind kon toen zien dat dit filmpje nep was.

Noer al Din al Zinki - Handarat-Aleppo - Juli 2016 - onthoofding Palestijns kind

Leiders van Noer al Din al Zinki hier bij dat feestje dat men maakte bij het onthoofden van het ontvoerde en gehospitaliseerde Palestijnse kind Abdoellah Issa. De groep werd omschreven als gematigd en kreeg dus veel Westerse steun, incluis wapens. In de krant Het Laatste Nieuws schreef hun ‘specialist’ Guy Van Vlierden ooit dat men het land in handen van die (sic) gematigde jihadisten moest geven. De foto komt uit het filmpje van de groep. De man onderaan de foto is Omar Salkho.

Al zeven jaar kon men nochtans met wat zoeken honderden gelijkaardige gegevens vinden over hoe de Britse overheid die terroristen, in feite een nest rovers en moordende psychopaten, niet alleen financierde maar zelfs hielp oprichten. Kijk maar naar de Witte Helmen.

The Financial Times schreef enkele maanden geleden zelfs hoe MI5, de binnenlandse spionagedienst, op grote schaal in Manchester verblijvende ooit naar het Verenigd Koninkrijk gevluchte salafisten terug naar Libië stuurde om Kadhaffi te vermoorden.

Terroristen die deels nadien terugkeerden om dan op 22 mei dit jaar tijdens een concert van tieneridool Ariana Grande in de Manchester Arena een aanslag te plegen, gebruik makend van o.m. een splinterbom. Met 23 doden en 512 gewonden tot gevolg, vooral dan kinderen en jongeren. (2)

Zo schreef Sam Jones, de specialist voor de veiligheidsdiensten van deze krant:

UK’s domestic intelligence agency facilitated the travel of many islamist Mancunians back to Libya.’ (De binnenlandse veiligheidsdienst (MI5, nvdr.) regelde de terugkeer naar Libië – om de regering van president Moammar Kadhaffi ten val te brengen, nvdr – van veel islamisten uit Manchester)

Recent bracht de BBC nog het verhaal over hoe de VS een vierduizend leden van ISIS, waaronder heel veel buitenlanders, uit de door de Koerdische PKK omsingelde stad Rakka hielp ontsnappen. (3)

Waarbij deze zelfs hun zware wapens mochten meenemen naar een onbekende bestemming. Volgens die reportage via smokkelroutes deels richting Turkije en zo Europa. Waarbij men ook een Franse terrorist citeerde die stelde men de opdracht had gekregen om in Europa aanslagen te plegen.

Controleposten

Volgens Adam Smith International zijn de beweringen van Panorama allemaal gelogen en was er voldoende toezicht op de bestede gelden. Men controleerde dat volgens het bedrijf ter plekke. Hoe leden van dat Britse bedrijf zomaar in die provincie konden rondreizen zonder gedood of ontvoerd te worden is dan een goede vraag.

Boris Johnson - 5

Boris Johnson, de huidige conservatieve Britse minister van Buitenlandse Zaken. Toen hij nog burgemeester van Londen was riep hij op om de Syrische regering te steunen. Nu is hij als minister de financier in Syrië van al Qaeda en andere bendes psychopaten. De man hoopt zelfs premier te worden. Het levend bewijs van de waardeloosheid van het conservatieve establishment.

Ook beweerde het bedrijf dat er geen gelden naar al Qaeda gingen. Merkwaardig. Iedereen die de toestand in die provincie wat kent weet dat bij het overschrijden van de Turkse grens iedereen een ganse serie controleposten van al Qaeda moet passeren en dan moet afdokken. In natura want Visa kent men daar niet. Volgens een serie verhalen kan dit oplopen tot zelfs 50% van de waarde die men Idlib binnenbrengt.

De oorlog van het Westen tegen Syrië is nog meer dan die tegen Libië en voorheen Afghanistan en Irak de grootste stommigheid en grootste smeerlapperij die men in het Westen ooit bedacht heeft.

Aleppo - Gemeenteraad salafisten - 15 november 2016

Het op 15 november 2016 nieuw samengestelde stadsbestuur voor Oost-Aleppo, het stadsdeel in handen van die terreurbewegingen. Een maand later was ook dit deel van de stad bevrijd van dat ongedierte. Vierde van links zit Omar Salkho van Noer al Din al Zinki. De man die een feestje bouwde bij het onthoofden van dat kind Abdoellah Issa (zie foto boven). Ook dit ‘stadsbestuur’ kreeg via diezelfde door schandalen omgeven Adam Smith International geld van het budget van de dienst  Ontwikkelingssamenwerking van de Britse regering.

Het is duizendmaal erger dan wat men in 1991 deed met Joegoslavië. Een land dat nog steeds niet bekomen is van de door de EU en de VS georkestreerde burgeroorlog. En dan heeft men in de EU de lef te spreken over de nood voor meer mensenrechten.

Willy Van Damme

1) Vanavond maandag BBC1 om 20u30. In wezen is dit een simpel excuus voor de regering van Theresa May om de steun aan het Syrische terrorisme geleidelijk stop te zetten. Men brengt een schandaal uit en de Britse regering neemt in de goede richting actie. Mooi toch!

The Guardian, 4 december 2017, ‘British aid scheme suspended amid allegations of payments to Syrian jihadis’, https://www.theguardian.com/uk-news/2017/dec/04/british-aid-scheme-suspended-amid-allegations-of-payments-to-syrian-jihadis?utm_source=esp&utm_medium=Email&utm_campaign=GU+Today+main+NEW+H+categories&utm_term=255090&subid=13761869&CMP=EMCNEWEML6619I2

2) Financial Times, 27 mei 2017, ‘Big Read, Terror Attack – A forgotten civil war comes home to Manchester’. Sam Jones.

MI5 beloofde na de onthullingen een intern onderzoek te doen. Het is nog wachten op het resultaat. Tot met Sint-Juttemis? Veel salafistische Libische ballingen hokten samen in die stad.

3) BBC, 13 november 2017, ‘Raqqa’s Dirty secret’, Quentin Sommerville en Riam Dalati, http://www.bbc.co.uk/news/resources/idt-sh/raqqas_dirty_secret.

Dit zeer gedetailleerd en voor Europese politiediensten erg verontrustend verhaal kwam er bijna zeker met medewerking van de Britse veiligheidsdiensten. Geweten is dat er bij de strijd om Rakka Britse troepen, alsmede Franse, aanwezig waren. De Britse staatsomroep kon zonder steun van insiders immers bijna onmogelijk aan al die gegevens geraken. En de BBC is en blijft een door de overheid gesubsidieerde omroep.

Nadien liet Frankrijk officieel weten dat dit geen daad was van de tegen ISIS strijdende coalitie waarvan de VS de leiding heeft en waaraan ook Nederland en België deelnemen. Met dan als vraag of de VS hier soms alleen handelde.

Ook de nieuwe Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Halbe Zijlstra (VVD) stelde hierover publiek een vraag. Een brave diplomatieke sneer richting de VS. In België is het voor zover geweten in de regering stil hierover.

Stationsparking–Storm in een glas water

Het was vorige week donderdag tijdens de zitting van de raadscommissie voor Mobiliteit en speciaal gewijd aan het circulatieplan voor Sint-Gillis-Dendermonde – die trouwens goed verliep en vooral informatief boeiend was – dat in het punt varia Open VLD raadslid Gino Van Der Vreken een korte vraag had voor Niels Tas (SPA), schepen voor Mobiliteit en Ruimtelijke Ordening. Het betrof een verhaal in Het Laatste Nieuws van dinsdag 28 november betreffende de toekomst van de buurt van het spoorwegstation.

Dendermonds spoorwegstation

Het Dendermondse spoorwegstation heeft een nieuw masterplan. En dat zorgde voor verhitte discussies.

Klanten wegjagen

Volgens dat bericht gingen er daar in de toekomst 300 tot 500 van de huidige ongeveer 1000 parkeerplaatsen verdwijnen. Wat via de sociale media onmiddellijk voor een pak reacties zorgde van ongeruste treinreizigers en stadsbewoners. Nu al zijn die parkings zeker tegen 9 uur immers praktisch al volzet en is het er nadien wildparkeren à volonté. En de vraag naar autoparkeerplaatsen is de voorbije jaren er maar blijven groeien.

Voor Niels Tas was er geen probleem. “Hoeveel parkeerplaatsen er daar in de toekomst gaan zijn is nu onmogelijk in te schatten. Dat hangt af van de behoefte en bovendien zal het mogelijks in de toekomst van de NMBS betalend parkeren moeten worden. En dan zien we wel. Maar het zijn zij die finaal het aantal parkeerplaatsen gaan bepalen”, stelde hij in zijn antwoord.

Voor Gino Van Der Vreken en de andere aanwezige raadsleden meer dan voldoende. Volgens Tomas Roggeman van de oppositionele N-VA hoefde men ook geen vrees te hebben dat de NMBS zoiets zou doen. “De NMBS gaat haar klanten nooit wegjagen”, was zijn reactie achteraf.

Inderdaad, minder parkeerruimte zou de treinreizigers terug naar de auto duwen met nog meer onoverzichtelijke files tot gevolg want de aanleg van nieuwe autostrades is in de huidige maatschappelijke toestand geheel uitgesloten. Beide parkings vooraan zijn immers eigendom van de NMBS en het zal uiteindelijk de NMBS zijn die zal bepalen hoeveel ruimte er voor auto’s en fietsers zal zijn, niet de burger of een lokaal politicus.

Met dien verstande dat gans die discussie loopt binnen een werkgroep waaraan onder meer de NMBS, Infrabel, de stad, De Lijn, de provincie, buurtbewoners en treingebruikers deelnemen. Maar hoe dan ook heeft de NMBS het laatste woord.

Piet Buyse

Burgemeester Piet Buyse vreest als gevolg van het nieuwe masterplan voor de stationsbuurt voor dreigende overlast daar en wil dit voorkomen.

Burgemeester Piet Buyse (CD&V): “Die terreinen zijn inderdaad wel eigendom van de NMBS maar alles gebeurt in overleg. Wij willen immers die buurt  via een stijgende parkeerdruk en wildparkeren niet meer problemen bezorgen. Wel is het zo dat wij het betalend parkeren zoals de NMBS wil, niet eeuwig kunnen blijven tegenhouden. Wij zijn nog het enige grote station in de provincie met gratis parkeren. Maar als dit gebeurt, zullen wij in de buurt maatregelen nemen om een groeiende overlast te verhinderen.”

Groen en fietsers

Na een week overleg tussen al die partners en de twee studiebureaus, het Gentse Maat Ontwerpers en Delva uit Amsterdam, kwam men dan uiteindelijk bij een nieuw masterplan voor de buurt en het station. Het vorige met daarbij een grote ondergrondse parking werd na een klacht van een buurtbewoner door de Raad van State vernietigd. En dus diende men een nieuw masterplan te maken.

Daarover werd dagenlang door die werkgroep in workshops besproken. Een voorlopige consensus werd bereikt waarbij men overeenkwam om twee van de drie parkings te supprimeren en alles op die ene grote samen te brengen waar nu ongeveer theoretisch 800 auto’s kunnen parkeren.

In ruil zou er ook meer groenvoorziening komen en meer plaats voor fietsers wier aantal de voorbije jaren nog sterker groeide dan dat van de autobestuurders. Ook zouden de geplande fietssnelwegen tot aan de perrons komen. Een nieuwigheid.

In het spoorwegstation worden de perrons dan verhoogd, komt er een voetgangerspasserelle met liften en ook eventueel roltrappen. De realisatie hiervan zou ten hoogste tegen 2025 gebeuren.

fietsparking Dendermonds station

De fietsparking aan het spoorwegstation is veel te klein en zal een pak groter worden volgens de nieuwe voorstellen. De fiets wordt immers steeds populairder.

Tijdens de gesprekken in die werkgroep werd ook geopperd om het verlies aan parkeerplaatsen te compenseren door een parkeertoren met desnoods twee verdiepingen. Wat daar makkelijk en relatief goedkoop te realiseren is. En via een modulair systeem kan men indien nodig op termijn nog veel hoger gaan dan die twee verdiepingen.

Ook zou de toegang tot de stationsparking voor auto’s alleen nog gebeuren via de Geldroplaan om zo een (hopelijk) vlottere verkeersafwikkeling te verkrijgen. De Stationsstraat zou dan bestemd zijn voor de bussen van De Lijn en plaatselijk verkeer.

Natuurlijk allemaal in de voorwaardelijke wijze want dit is maar een voorontwerp van de plannen. Dit moet dus nog een gans administratief proces doorlopen en dat vergt veel tijd. Het plan kan dan ook nog sterk veranderen of zelfs afgevoerd worden zoals met het eerste masterplan.

Parkeertoren

Aan het stationsgebouw zelf zou niets essentieel veranderen. Mogelijks komt er ernaast wel een beperkte plaats voor woningen en kleine bedrijven. Het probleem is hier dat in het stadscentrum in het komende decennium enkele grote terreinen een herbestemming gaan krijgen.

Zo is er het KTA aan de Leopold II laan, nu Talent, en de gewezen Abdijschool die op dit ogenblik eigendom is van de provincie en te koop komt. De werkhuizen van Talent verhuizen rond 2019 naar de nieuwe campus aan de Begijnhoflaan. Ook hier komt er plek voor winkels, wonen en bedrijfjes. En daar nog een heel groot terrein aan het station bijvoegen wordt gezien als teveel voor een kleine stad als Dendermonde.

Autoparking Dendermonds spoorwegstation

De parkeerplaats aan het station is nu veel te klein maar wordt mogelijks op termijn betalend. De stad heeft tot nu steeds kunnen tegenhouden maar dit verzet wordt blijkbaar steeds moeilijker. Eventueel komt hier een parkeertoren. 

In de eerste plannen ging er onder het rond punt aan de spoorwegviaduct een grote ondergrondse parking voor 800 wagens komen en dat zou heel veel geld kosten. Geld dat men dan dacht te halen door de verkoop van die stationsparking aan vastgoedontwikkelaars.

Maar het verhaal in de pers over die te verdwijnen parkeerplaatsen veroorzaakte natuurlijk veel heibel, zowel op de sociale media als in de politiek. Eventjes dacht men een groot onheil op zich af te zien komen. Want 500 van de 1000 parkeerplaatsen die plots leken te verdwijnen zou een enorme ramp zijn. Bovendien kwam dit er nog samen met de herrie die ontstaan was door het circulatieplan in Sint-Gillis. Reden voor verhitte discussies.

Hilde Hofman: “Ik heb als buurtbewoonster aan die werkgroepen deelgenomen en was stomverbaasd toen ik dat verhaal las over die parkeerplaatsen die gingen verdwijnen. Dit staat haaks op wat wij in die werkgroepen bespraken. Nooit is dit al die dagen ter sprake gekomen. Integendeel, wij hebben gepraat over de nood voor een eventueel twee verdiepingen tellende parkeertoren daar. Dit zaait in de stad onnodig paniek.” Een versie welke deels bevestigd werd door een andere deelneemster aan die gesprekken.

Waar kwam dat getal van die te verdwijnen parkeerplaatsen vandaan? Niels Tas: ‘Wij hebben aan de pers een document met een maquette gegeven met daarbij kort wat uitleg. Over die parkeerplaatsen hadden wij het niet. Wat ik en niemand anders had opgemerkt is dat een van die studiebureaus in een der voetnoten die getallen had vermeld. Zij baseerden zich daarbij op een vergelijking met de stationsparkings in Aalst en Sint-Niklaas, twee grotere steden. Maar dat is nooit ter sprake gekomen en bovendien is dit een plan dat voor realisatie veel jaren zal vergen, en nu al voorspellen hoeveel plaatsen wij dan nodig hebben is onbegonnen werk. Wel weten we uit ervaring dat eens die parking dan betalend zou worden er minder auto’s zullen zijn. Maar hoeveel is nu nog onmogelijk in te schatten.”

Niels Tas

Niels Tas, schepen voor Mobiliteit, moest het op sociale media verduren. Het verhaal over verdwijnende parkeerplaatsen bleek echter minstens heel voorbarig.

Het is woensdag gemeenteraad en men kan er dan ook op rekenen dat de oppositie rond het circulatieplan en de stationsparking al haar duivels op de meerderheid zal loslaten. Demagogie troef dus. Was de raadscommissie van vorige donderdag van een stevig niveau dan zal men woensdag diezelfde politici bezig zijn op een veel lager niveau. Maar dat zal dan wel politiek zijn. Niet hoogstaand, dat zeker.

Willy Van Damme

Christenen, salafisten en Pax Christi

Veel wordt geschreven over het lot van de Syrische christenen in de door ISIS ooit gecontroleerde gebieden. Over hun lot in de door de andere salafistische groepen bezette gebieden hoort men zelden of nooit iets. Een in Syrië nochtans gespecialiseerde christelijke organisatie als het Nederlands-Vlaamse Pax Christi heeft er voor zover geweten nooit aandacht voor gehad.

Geen christenen meer

En nochtans hebben christenen en hun gebedsplaatsen het daar al hard te verduren gehad. Zelfs de media van die salafisten geven dat soms toe. Een verhaal dat een klein tipje van de sluiter opheft is dit welke de website Syrian Observer recent publiceerde en afkomstig was van All4Syria, een van de vele websites van die groepen. (1)

Frans van der Lugt - 1

De jezuïet Frans van der Lugt werd in april 2014 door een salafist neergeschoten. In welke omstandigheden is nog steeds onduidelijk. Hij was ondanks het gevaar in zijn klooster in dat door die terreurgroepen bezet stadsdeel gebleven. Enkele dagen voor de bevrijding van dit deel van de stad Homs door het leger werd hij neergeschoten.

Het betreft een beslissing van de sharia rechtbank in de stad Houran, gelegen in het zuiden van Syrië en ten oosten van de provinciehoofdstad Daraa. Hier besloot rechter Sjeik Asmat al Abasi om de kerken terug te geven aan hun gelovigen. Die christenen waren echter allemaal uit de stad en de regio gevlucht richting de nabijgelegen provincie Sweida, een vooral door druzen bevolkt gebied dat in handen is van de regering.

Die gebedsplaats van de Christelijke Evangelische Uniekerk is al sinds 2013 verlaten omwille van de salafistische terreur. Sindsdien is er volgens All4Syria geen enkele christen meer in de stad. En vermoedelijk ook bijna niemand meer van andere niet-salafistische geloofsgemeenschappen.

De salafistische groepen in de provincie Daraa worden bij de gespecialiseerde media steeds omschreven als zijnde meer gematigd waarbij de invloed van al Qaeda er vrij beperkt is. Dit in tegenstelling tot de provincie Idlib waar haar controle bijna algemeen is.

Verhalen over het vernielen van gebedsplaatsen in door de regering bezet gebied zijn er in tegenstelling tot de toestand in de provincies Daraa en Idlib dan wel niet. Integendeel, het leger zal hen zelfs beschermen tegen de terreur van die salafistische groepen.

Het verklaart waarom slecht betaalde soldaten toch voor hun land en samenleving blijven vechten en continu hun leven riskeren. Het is een verhaal wat je bij Pax Christi en andere ngo’s van dat genre echter nooit zult horen.

Wat Trump mogelijks niet wist is dat die man toen genoot van Westerse steun. Geld uit Brussel, Amsterdam en Washington om Mariabeelden te vernielen. Voor onze leiders blijkbaar een goede besteding van ons belastinggeld.

Hypocrisie rond Frans van der Lught

Pax Christi, dat nog het eerste woord van kritiek moet geven op die salafistische opstandelingen, hield eerder dit jaar wel een mars om de in de stad Homs op 7 april 2014 doodgeschoten Nederlandse jezuïet Frans van der Lugt te herdenken. De dader is nog steeds niet gekend maar moet iemand van die salafistische terreurgroepen geweest zijn. Hij zat daar immers in zijn klooster in geheel door die groepen bezet gebied.

Over de oorzaak van zijn dood en de vermoedelijke dader(s) echter voor zover geweten geen woord bij Pax Christi (2). Deze mars was dan ook gewoon een schijnheilig misbruik van het leed van deze pater, een van de duizenden christelijke slachtoffers van die terreurbewegingen.

Omar Gharba, Vrij Syrisch Leger

Omar Gharba in een legeruniform van het Vrij Syrisch Leger voor hij overstapte naar ISIS. Zie de insignes op zijn borst. De vraag is wie dit zo te zien gloednieuw en piekfijn uniform betaalde. De Belgische of de Nederlandse belastingbetaler?

Deze mars van Pax Christi veroorzaakte dan ook groot ongenoegen bij de christelijke gemeenschappen in Syrië. Deze organisatie kiest al sinds 2011 de kant van die terreurgroepen. De enige slechten voor Pax Christi zijn de Syrische regering en voor hen de vertegenwoordigers van al het kwaad dat het land overkwam.

Voor groepen als deze en andere ngo’s is het juist de Syrische regering die schuldig is aan dit sektarisme dat tijdens deze oorlog enorm is toegenomen. Pax Christi werkt onder controle van de Nederlandse en Belgische bisschoppenconferentie. Zijn onze bisschoppen dan akkoord met het steunen van groepen die christenen desnoods omwille van hun geloof vermoorden?

Willy Van Damme

1) Syrian Observer, 10 oktober 2017, All4Syria, ‘Daraa’s Churches to be Returned to Christians: Dar al-Adel Court’. http://syrianobserver.com/EN/News/33369/Daraa_Churches_be_Returned_Christians_Dar_Adel_Court/

De website Syrian Observer is een vrij interessante bron van informatie. Het brengt teksten van zowel de gewapende oppositie, de regering als van derden. Teksten die ze zoals deze vanuit het Arabisch vertaalt naar het Engels.

De website is door de Deense ngo International Media Support opgezet met de bedoeling een zogenaamd onafhankelijke Syrische pers te steunen. Hoe onafhankelijk blijkt wel als 51%, 35% en 6% van de fondsen van deze ngo afkomstig zijn van respectievelijk het Zweedse, Deense en Noorse ministeries van Buitenlandse Zaken. De hoofdlijn van deze website is dan ook die van steun aan die salafistische opstandelingen.

2) Pax, Zomer 2017.

De Bende van Nijvel–Tweede keer beetgenomen

Deze week verscheen bij uitgeverij Horizon een volledig herziene uitgave van het in 2013 uitgegeven boek van Hilde Geens ‘Beetgenomen – zestien manieren om de Bende van Nijvel nooit te vinden’. De eerste versie verscheen bij Manteau. In deze nieuwe versie werden de nieuwe elementen uit dit dossier verwerkt. 

Hilde Geens is een van de weinige journalisten die zich op een professionele wijze op het dossier van de bende gooide. En met veel overgave en toch een zekere afstandelijkheid. Ter gelegenheid hiervan verscheen er deze week in Knack een interview van haar met journalist Jan Lippens.

Hilde Geens - Beetgenomen - Zestien manieren om de Bende van Nijvel nooit te vinden - herziene tweede uitgave

Het is een boeiend gesprek geworden met als titel ‘ik vraag me af of dé Bende wel bestaat’. Hierin stelt de auteur zowat alles in vraag, incluis zichzelf. Zo oppert zij:

“Ik heb belangrijke delen van het dossier tot en met 1997 grondig kunnen bekijken en ben het altijd blijven volgen, maar ik durf niet zomaar te beweren dat ik het dossier ken.”

Het getuigt van een nederigheid die je bij de collega’s zelden zult aantreffen. Daar zal men dat normaal nooit vinden. Het woord twijfel komt in het gesprek dan ook regelmatig terug. En zoals de Griekse wijsgeer Socrates heeft zij in wezen alleen maar vragen.

Voor haar is het ook duidelijk dat er in deze zaak nooit een proces zal komen. Daarvoor zijn er naar haar vermoeden veel te veel procedurefouten gemaakt om met hoop op enig succes een veroordeling te krijgen. Als er ooit een rechtszaak van komt. Want het is duidelijk dat buiten de vele doden en gewonden ook het gerechtelijk apparaat hier een slachtoffer is. Slachtoffer van haar eigen onbekwaamheid.

Willy Van Damme

Hilde Geens: ‘Beetgenomen – zestien manieren om de Bende van Nijvel nooit te vinden’, Horizon, 2017, 425 pagina’s, 22,5 euro.

Europese liberalen de vrienden van al Qaeda

Het is soms leuk en vooral boeiend om eens wat oudere teksten over een nog bestaand conflict te lezen. Zeker over Syrië waar er sinds de start van die oorlog in maart 2011 door de kranten de zowat grofste leugens mogelijk werden geschreven. Wie die oudere teksten vergelijkt met wat onze klassieke media nu zelfs al toegeven dan vallen bij sommigen de maskers zo af.

Koert Debeuf versus Aron Lund

Een van die figuren die de voorbije jaren grossierde in de meest onwaarschijnlijke fantasieën over deze oorlog is zeker Koert Debeuf, ooit woordvoerder van gewezen liberaal premier Guy Verhofstadt, de man die nu voorzitter is van ALDE, de vereniging van liberale partijen in het Europees Parlement.

Recent haalde de Amerikaanse professor Joshua Landis via Twitter en via zijn blog een verhaal van 19 maart 2013 van Koert Debeuf over Syrië terug boven water (1). Het was een antwoord op een er eerder geplaatst stuk over die oorlog van Aron Lund.

Lund en Landis zijn twee onderzoekers die zich sinds jaren bezig houden met Syrië en tot de hierover beter ingelichte waarnemers dienen gerekend te worden. Lund schreef ook nadien nog een repliek op dit stuk van Debeuf. Beiden zijn samen te lezen, met daarbij nog tientallen soms bijtende reacties richting Debeuf. Leuke literatuur.

In zijn tekst van maart 2013 haalt Debeuf scherp uit naar Lund stellende dat het Vrij Syrisch Leger (VSL) geen chaotische boel is zoals Lund opperde maar een goed georganiseerd en gestructureerd bevrijdingsleger is.

Hij baseerde zich daarbij op een serie gesprekken gevoerd tijdens drie korte voordien georganiseerde bezoeken aan het ‘bevrijd’ gebied waar zijn helden toen de baas waren. Zijn gesprekspartners waren een aantal leidende figuren van dat Vrij Syrisch Leger daar, waaronder enkele ‘generaals’.

Hij beschuldigde Aron Lund er in feite van toe te geven aan de door hem als propaganda bestempelde verhalen van de regering in Damascus. En daar hoorde volgens hem ook de bewering bij dat al Qaeda er actief is.

Salim Idris & Guy Verhofstadt in Europees parlement

Generaal Salim Idriss, van 14 december 2012 tot 16 februari 2014 officieel chef van de generale staf van het Vrij Syrisch leger, hier op 6 maart 2013 met Guy Verhofstadt in het Europees Parlement in Brussel. Wie betaalde Idriss om van het leger over te lopen naar dat salafistisch gespuis? En hoeveel kreeg hij? Een vaste kamer in het hotel Four Seasons in Istanbul met wat miljoentjes erbij?

Al Qaeda en ISIS

Zo stelt hij dat de propaganda van Assad erg effectief is en dat de regering daar over dat Vrij Syrisch Leger beweert:

      1. The FSA is chaos. So it’s Assad or chaos in Syria and the region;
      2. The FSA is a danger to minorities. Assad is the only guarantee for the security of minorities in Syria;
      3. The FSA is extremist. Assad is the only one who can keep out Al Qaeda.

Hij geeft wel in zijn kritiek op Aron Lund toe dat er een ‘extremistisch’ probleem is en schrijft

‘The growing importance of extremist battalions like Jabhat Al Nusra is a problem for the image and the organization of the FSA.’ (Het groeiend belang van extremistische bataljons zoals Jabhat al Nusra is een probleem voor het imago en de organisatie van het VSL)

Alsof hij toen al niet wist dat Jabhat al Nusra – nadien omgedoopt tot Hayat Tahrir al Sham – gewoon de naam was van de Syrische tak van al Qaeda. Maar hij wil die link voor de lezers zo te zien verzwijgen. Bovendien is dit geschreven na drie bezoeken aan die salafistische groepen in het begin van 2013 toen al Qaeda in Syrië nog één structuur was en het latere ISIS er deel van uitmaakte.

Kolonel Abdul Jabbar al Akidi met Aboe Jandal, ISIS

Kolonel Abdoel Jabbar al Okaidi (midden), rechterhand van Salim Idriss en in die periode de militair verantwoordelijke voor de provincie Aleppo, in het gezelschap van (rechts) Aboe Jandal al Kuwaiti, emir van ISIS, bij de verovering van de militaire basis van Menagh in augustus 2013. Jandal werd gezien als een zeer nauwe medewerker van al Baghdadi, de baas van ISIS, en is vermoedelijk eind december 2016 omgekomen bij een Amerikaans bombardement in de buurt van het stadje Tabqa vlakbij Rakka. De man was een ware psychopaat die genoot van het moorden en folteren.

De interne oorlog bij al Qaeda zou kort na augustus 2013 uitbarsten toen men de Syrische oliebronnen had veroverd en er ruzie ontstond over deze toch wel aanzienlijke buit. Ook is het geweten dat al Qaeda al vanaf de eerste dag bij deze Syrische oorlog betrokken was. Wat hij als kenner van het dossier toen al had moeten weten.

Koert Debeuf vergelijkt het Vrij Syrisch Leger in zijn stuk qua organisatiestructuur zelfs met dat van het Franse verzetsleger op haar hoogtepunt in 1943. Overal zijn er zoals toen in Frankrijk in Syrië eengemaakte militaire structuren beweerde de man. En in Idriss zag hij zelfs een nieuwe Bernard Montgomery, de Britse veldmaarschalk uit WO II, oprijzen!

Aron Lund, toen ook nog een verdediger van die opstand, heeft het dan ook gemakkelijk om Debeuf van antwoord te dienen en beschrijft o.m. de toestand van die opstandelingen in de provincie Homs. Hij telt er minstens 33 verschillende groepen.

Liwa Talbisa, Liwa Rijal Allah, Liwa Fajr al-Islam, Kataeb Ahl al-Athar (part of the Jabhat al-Asala wal-Tanmiya, a salafi alliance), Katibat Shuhada Tal-Kalakh, Katibat Mouawiya lil-Maham al-Khassa, Liwa al-Quseir, several subunits of Kataeb al-Farouq, several other small Syria Liberation Front factions which are allied to Kataeb al-Farouq, al-Murabitoun (the armed wing of the Homs Revolutionaries’ Union), Firqat al-Farouq al-Mustaqilla, Liwa al-Nasr, Katibat Thuwwar Baba Amr, Harakat al-Tahrir al-Wataniya, Jund al-Sham (Lebanese jihadis), armed groups affiliated to the Muslim Brotherhood (like Liwa Dar’ Ahrar Homs, Liwa Dar’ al-Haqq, and Liwa Dar’ al-Hudoud), Jabhat al-Nosra, the Syrian Islamic Front (including the five Ahrar al-Sham factions Katibat Junoud al-Rahman, Katibat al-Hamra, Katibat Ansar al-Sunna wal-Sharia, Katibat Adnan Oqla, and Katibat Ibad Allah; and Liwa al-Haqq and its subfactions, such as Katibat al-Ansar, Katibat al-Furati, etc) … and many others.

Ook blijkt uit het antwoord van Aron Lund dat Koert Debeuf die bezoeken deed in opdracht van ALDE, de liberale fractie in het Europees Parlement geleid door Guy Verhofstadt. En in die zin was deze repliek van Debeuf dan ook een neerslag van het rapport dat hij voor de liberale Europarlementsleden had gemaakt.

Verenigde Arabische Emiraten

Guy Verhofstadt zal later zelfs Salim Idriss, toen nominaal hoofd van dat Vrij Syrisch Leger naar het Europees Parlement halen. Voor hem natuurlijk een gepast ogenblik om met een ‘goed doel’ nog eens de kranten te halen. Kort nadien zal men echter topmensen van dat Vrij Syrisch leger op foto’s zien verbroederen met leiders van ISIS. Maar dat haalde onze pers natuurlijk niet.

Koert Debeuf - 3

Koert Debeuf, nu gewezen adviseur voor de liberale fractie ALDE in het Europees parlement, een jarenlange verdediger van de Syrische salafistische terreurgroepen waarbij ook zelfs ISIS en al Qaeda zaten. In een vorig leven was hij de woordvoerder voor premier Guy Verhofstadt.

Koert Debeuf werkt nu als Europees directeur voor het Amerikaanse in Washington gevestigde Tahrir Institute for Middle East Policy (TIMEP) dat zich vooral op Egypte lijkt te concentreren. Het land waar hij vanaf 2011 enkele jaren woonde.

Hier steunde hij o.m. de Moslimbroederschap en wist hij ooit fier in De Morgen te melden dat hij een afspraak had met een veteraan van die salafistische groepen uit Afghanistan. Een goede kerel stelde hij want ze gingen een biertje drinken! Ook Europarlementslid Marietje Schaake van de Nederlandse liberale regeringspartij D66, een onderdeel van ALDE, is verbonden aan TIMEP.

Vraag is wie de financiers zijn van deze nieuwe Amerikaanse studiedienst. Want dat soort organisaties opzetten kost geld, heel veel geld. De senior fellow van TIMEP is een zekere Hassan Hassan, een man verbonden aan het Delma Institute en als adjunct werkend voor de opiniepagina’s van het dagblad The National, beiden uit Abu Dhabi in de Verenigde Arabische Emiraten (VAE). Ook hij steunt al jaren die Syrische salafisten.

Geweten is dat al die Amerikaanse en Britse studiediensten door regeringen, vooral uit het Arabisch schiereiland, of door in politiek geïnteresseerde multimiljonairs worden gefinancierd. In die zin is een opiniestuk van Koert Debeuf van dit jaar 7 juni in De Morgen interessant. Hier bespreekt hij het conflict tussen Qatar en Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten. Met onder meer een blokkade door Saoedi-Arabië en de VAE van Qatar.

Daarin neemt hij het op voor Saoedi-Arabië en de VAE. Zo schrijft hij:

“Het gaat hier niet zomaar om wat onenigheid. Voor Saudi-Arabië staat momenteel niets minder dan het eigen overleven op het spel.” 

Een schreeuw om hulp dus. Dit volgens hem wegens de steun van Qatar voor de Moslimbroeders die Saoedi-Arabië willen ondermijnen, en wegens de vermeende te nauwe relatie van Qatar met Iran, een dodelijk gevaar naar hij stelt, voor de familie al Saoed.

Een wel heel rare bewering. Alsof Qatar of de Moslimbroeders de dictatuur van de immens rijke en wereldwijd over zeer veel invloed beschikkende clan al Saoed in gevaar zouden kunnen brengen. Dit terwijl het toch duidelijk is dat het Saoedi-Arabië en de VAE zijn die brutaal hun wil willen opleggen aan Qatar.

Aron Lund

De Zweedse in de VS werkende onderzoeker Aron Lund stak de draak met de beweringen van Koert Debeuf over het Vrij Syrische leger. Over de juiste relatie van de VS en Israël met al Qaeda en ISIS zwijgt hij echter.

Wie is hier de financier?

Het conflict tussen Qatar met Saoedi-Arabië en de VAE heeft een onverwacht voordeel in die zin dat het soms duidelijk maakt waar de loyaliteit van bepaalde opiniemakers over het Midden-Oosten ligt. Voor Chams Eddine Zaougui (zie de eerdere boekbespreking hier) is dat Qatar, voor Koert Debeuf ligt die zo te zien in Abu Dhabi en Riyad.

Voor de salafistische heersers op het Arabisch schiereiland is het belangrijk om via allerlei opiniemakers in de VS en Europa het debat in hun richting te beïnvloeden. Vandaar het vele Arabische geld voor bijvoorbeeld het Britse Chatham House. En zoals The Financial Times onlangs onthulde is men daar bij die studiediensten niet bepaald transparant wanneer het op de financiën aankomt. Ook op de website van TIMEP zwijgt men hierover trouwens.

De reden voor die belangstelling voor deze ’specialisten’ vanwege bijvoorbeeld de familie al Saoed is begrijpelijk. Journalisten willen als ze teksten publiceren als kenner overkomen en om die indruk te versterken voegt men er dan wat citaten van vermeende ‘experts’ aan toe genre Chams Eddine Zaougui, Koert Debeuf en Montasser Alde’emeh.

Het maakt het verhaal geloofwaardiger zelfs al bevat het de grootst mogelijke onzin en staat het vol leugens. De indruk, het imago is belangrijk. De rest is onbelangrijk. Voor kranten tellen immers op de eerste plaats de verkoopcijfers, niet het gelijk of ongelijk.

Het is dus begrijpelijk dat men zwijgt over de financiering van die instellingen. Moesten de namen van de financiers achter de schermen van sommige van deze studiediensten bekend raken dan zou amper iemand hen nog geloven.

En dan hebben ze voor die salafistische Arabische dictators geen nut meer en komt het voortbestaan van bijvoorbeeld Chatham House in gevaar en zo de broodwinning van al die ‘specialisten’. En wiens brood men eet…

Schaamteloos

Op het opiniestuk van Debeuf zijn pakken reacties gekomen. Een van een zekere Revenire geeft de sfeer van de meeste reacties goed weer. Deze schrijft:

Debuef is covering for terrorism and a comparison to Charles DeGaulle and the Free French is absurd and insulting. Debuef is a man that European police agencies should be investigating for links to Al-Qaeda and the Muslim Brotherhood.

Debeuf neemt het terrorisme in bescherming en een vergelijking met Charles de Gaulle en het Vrij Frans Leger is absurd. Debeuf is een man die de Europese politiediensten zouden moeten onderzoeken wegens zijn contacten met al Qaeda en de Moslimbroeders.

Deze week barstte de etterbuil rond Libië eindelijk open. Het land van wijlen Kadhaffi is nu een markt geworden waar men Afrikaanse zwarten koopt en verkoopt, vrouwen à volonté verkracht, foltert, mensen levend vilt en waar er op grote schaal een handel in menselijke organen floreert. Een zelden geziene hel.

Allemaal mede omdat figuren als Koert Debeuf, Jorn De Cock en Chams Eddine Zaougui stelden dat Kadhaffi een dictator was die men maar best kon uitschakelen, lees vermoorden. In ruil ging men dan een beter, nieuw Libië krijgen. We weten nu wat ‘beter’ hier betekent. Maar geen probleem hoor.

Immigranten uit zwart Afrika in gevangenschap in Libië - 2

Met de doodsangst in hun ogen wachten deze Afrikaanse vluchtelingen bang hun lot af. Wat wordt het? Verkocht worden als slaven? Het in stukken snijden voor de organen? Hen levend villen, folteren, verkrachten of gewoon vermoorden? Maar de Franse president Emmanuel Macron beweerde gisteren al een oplossing te hebben. Zich met zijn twee voorgangers als boetedoening terugtrekken in een klooster?

Deze ochtend vrijdag 1 december citeerde De Standaard Koert Debeuf als ‘Libiëkenner’ over wat men dan met dat land moet aanvangen (2). Een normaal mens zou na wat men hier mee hielp aanrichten zwijgen en zich in schaamte uit de publieke arena terugtrekken.

Maar voor de media is het gewoon een nieuw verhaal, lekker sappig dat extra papier doet verkopen. Juist zoals de moord op Kadhaffi en de ‘bevrijding’ van het land in 2011 eveneens extra papier over de toonbank deed gaan. Iemand Mea culpa? Vergeet het! Het is gewoon big business.

Voor arrogante typetjes gelden nu eenmaal andere normen. Zij blijven beweren het best te weten wat men in het Midden-Oosten moet doen. Zwijgen misschien? En inderdaad, Revenire zou het wel eens bij het rechte eind kunnen hebben.

Willy Van Damme

1) http://www.joshualandis.com/blog/the-free-syrian-army-is-growing-stronger-every-day-by-koert-debeuf-response-by-lund/#comment-1017194

Aron Lund is van origine een Zweed die er werkte voor o.m. het Swedish Institute for Interrnational Affairs en SIPRI, het Swedish International Peace Research Institute. In de periode van deze tekst werkte hij voor de Amerikaanse Carnegie Endowment for International Peace, een studiedienst die wereldwijd actief is om er de Amerikaanse belangen te verdedigen.

Tegenwoordig zit hij bij The Century Foundation, een andere Amerikaanse studiedienst die zich als ‘progressief’ voorstelt. Ten tijde van de publicatie van die tekst steunde hij nog mits wel wat voorbehoud de oorlog tegen Syrië. Nu neemt hij een meer neutrale positie in.

Zij het dat hij, zoals trouwens ook Joshua Landis, de ware relatie van de VS met al Qaeda en ISIS verzwijgt. Gezien hun grote kennis van het dossier duidelijk bewust. Wat natuurlijk dodelijk is voor hun geloofwaardigheid.

2) ‘Noodplan voor slaven in Libië’, De Standaard, Gissele Nath en Matthias Verbergt, 1 december 2017. Pagina’s 2 & 3.

De Morgen spreekbuis van het salafisme

Dat De Morgen al bijna zeven jaar wat betreft de oorlog in Syrië de spreekbuis is van al Qaeda en haar bondgenoten en dus het salafisme bewijst nogmaals het artikel “Dit is een nieuw Aleppo” van Bruno Struys in De Morgen van 28 november.

Sarin

Daar heeft hij het ook over de aanval met sarin van augustus 2013. Waarbij hij schrijft over een: ‘aanval met saringas op burgers in Oost- en West-Ghouta … maar VN-onderzoek wijst in hun (zijnde het Syrische leger en Rusland, nvdr.) richting.’

Het onderzoek van de VN-missie in 2013 stond toen onder leiding van de Zweed Ake Sellström en had betrekking op Oost-Ghouta. Over West-Ghouta, een gebied tegen de Libanese grens, zijn er nooit beschuldigingen in die zin geweest.

Die VN-commissie maakte in september een voorlopig rapport en nadien in december 2013 een tweede definitief rapport. Nergens in de verslaggeving, de beschuldigingen van toen en het rapport is er sprake van Rusland. Maar over Rusland mag men duidelijk liegen en bedriegen dat het niet mooi meer is.

Verder stelde Ake Sellström tijdens zijn persconferentie toen in december 2013 bij de VN in New York dat de bewuste met sarin gevulde raket slechts maximum 200 meter had gevlogen. Voorheen beweerden The New York Times en Human Rights Watch dat dit 9 km was.

Wat betekent dat niet het Syrische leger, laat staan Rusland, de daders waren maar praktisch zeker die door het Westen, o.a. dus België, gesteunde salafistische bendes waren die de raket hadden afgevuurd. Dit met als duidelijke bedoeling het Amerikaanse leger direct te laten ingrijpen zodat zij op die wijze Damascus toch nog konden veroveren. Duidelijk de natte droom ook van Uw redactie.

Ake Sellstrom met Ban Ki-moon - Overhandigen rapport Vn-missie gifgasaanvallen Syrië - 2013

Ake Sellström geeft zijn rapport over de gifgasaanvallen van 2013 af aan Ban Ki-moon, de toenmalige Secretaris-Generaal van de VN. Tijdens zijn persconferentie nadien onthulde hij dat die bewuste met sarin geladen raket hoogstens 200 meter ver had kunnen vliegen. Waarmee hij die jihadisten als de feitelijke daders aanwees en eerder wetenschappelijk onderzoek bewees. Dat verhaal haalde echter nooit de massamedia, zeker De Morgen niet. De Morgen de krant die durft liegen.

Al Qaeda

Verder zou Uw redacteur dienen te weten dat het gebied in wezen in twee delen is opgesplitst. Met het westelijke deel van Oost-Ghouta met o.m. de steden Jobar, Erbeen en Harasta dat in handen is van de coalitie Faylaq al Rahman en Hayat Tahrir al Sham, de Syrische tak van al Qaeda, en het oostelijke deel met de stad Doema dat onder controle staat van Jaysh al Islam (het Leger van Islam). Met het oostelijk deel is er een akkoord voor de-escalatie en sinds gisteren zelfs een staakt-het-vuren. Jullie redacteur gooit gans dat gebied op een hoopje en zwijgt zoveel mogelijk over al Qaeda.

De gevechten met het Syrische leger spelen zich af rond Jobar, Erbeen, Harasta en Ayn Tarma. Met al Qaeda dus. En met al Qaeda kunnen geen verdragen worden gesloten. Verder valt het op dat men er beweert geen voldoende voedsel te hebben maar geen enkel gebrek aan wapens. Maar blijkbaar mag al Qaeda daar voor De Morgen niet aangevallen worden maar in bescherming worden genomen. Zodat ze later naar België kunnen komen om hier de boel te (sic) bevrijden?

IMG_6838 (2)

Een zicht op de stad Harasta van eind augustus 2015 en genomen vanuit het Tishreen militair hospitaal. Het Syrische leger maakte hier de voorbije maanden wel vooruitgang maar ondanks de vele bombardementen bitter weinig. Je ziet dan ook geen mensen op de foto. Vlakbij loopt een autostrade die van Damascus naar het noorden met de steden Homs en Aleppo loopt. Niet ver af is ook de internationale luchthaven. Vanuit dit gebied wordt ook Damascus beschoten. Vermoedelijk via smokkel slagen de salafisten er toch in om zich te bewapenen.

Als jullie de moeite zouden doen om iets degelijk op te zoeken voor men wat neerschrijft, publiceert en wilde beschuldigingen uit zou het al beter gesteld zijn met de krant. Zoals bijna een jaar geleden met de bevrijding van de stad Aleppo van terreurgroep al Qaeda & Co tonen jullie nogmaals gewoon de spreekbuis te zijn van het gespuis dat in Zaventem en Maalbeek hier zijn gelaat kwam tonen.

Proficiat voor de krant die meent anderen de les te moeten geven over moraliteit, mensenrechten en ‘fake news’. Veeg eens voor de eigen deur.

Willy Van Damme

Boek over Dendermondse mijnwerkers

De uit Dendermonde afkomstige amateurgeschiedkundige Jean-Pierre De Donder publiceerde recent een boek over ‘t Vestje, de oude nu feitelijk verdwenen wijk aan de vroegere binnenhaven van de stad, nu Oude Vest. Waar water was ligt nu asfalt. Of de schandvlak.

Het Dendermondse sociale leven

Ooit een vestigingsgracht groeide het later uit tot de binnenhaven van de stad en wat men dan noemde ‘t Vestje, de volkswijk met bij de plaatselijke burgerij een beruchte reputatie. Armoede was er volop troef en alles wat daarmee samenging. Vele Dendermondenaars kijken nu met een soort van heimwee naar die buurt. Ook omdat veel afstammelingen van die bewoners op de sociale ladder omhoog konden klimmen en nu soms zelfs schepen zijn.

Van 't Vestje naar de Oude Vest of de teloorgang van het sociale leven in Dendermonde - Jean-Pierre De Donder - 2017

Het recent verschenen boek van Jean-Pierre De Donder over de Dendermondse wijk ‘t Vestje kreeg, zeker bij de vroegere bewoners van de wijk en hun nazaten, een heel positief onthaal.

Het 310 pagina’s op A4 formaat gedrukte en ingebonden boek is dan ook niet alleen in omvang een stevige klepper maar ook inhoudelijk toont dit werk een hoog niveau. Met naast de vele foto’s echter ook een groot pak informatie met daarbij de afdruk van allerlei documenten. Lokale geschiedschrijving op zijn best.

Het is het eerste tot heden gepubliceerde boek over het sociale en economische leven van de stad en toont dat ook ‘amateurs’ prachtige geschiedenisboeken kunnen schrijven. Het is in wezen dan ook een standaardwerk over dit aspect dat, niet echt verbazend voor zo’n type boek, goed verkocht. Zo gingen er al meer dan 500 exemplaren over de toonbank.

Dit boek ‘Van ‘t Vestje naar de Oude Vest of de teleurgang van het sociale leven in Dendermonde’ (1) verscheen na zijn werk over de historiek van de Dendermondse sportclub KAV Dendermonde, de Koninklijke Atletische Vereniging Dendermonde.

Jean-Pierre De Donder

Jean-Pierre De Donder fier met zijn kanjer over ‘t Vestje. Een aanrader voor wie meer wil weten over de stad.

Deze is tegenwoordig een sukkelende lokaal spelende voetbalclub die ooit op weg leek naar de top. De Oude Vest is nu een heel brede winkelstraat met handelszaken als C&A. Goed voor te winkelen maar als stadszicht een monster, toch in vergelijking met vroeger.

Boek over lokale mijnwerkers

Maar Jean-Pierre De Donder is geen man om op zijn lauweren te gaan rusten en werkt al volop aan een nieuw project, dit over de geschiedenis van de Dendermondse mijnwerkers. En die waren er blijkbaar meer dan men denkt. Daarvoor is hij op zoek naar getuigenissen en allerlei documenten hierover. Wie denkt hem te kunnen helpen kan een mail sturen naar dendermijnwerker@outlook.be

Een zo’n verhaal is dat van de vorig jaar overleden in Lebbeke geboren en in Buggenhout gestorven kunstschilder Tuur De Rijbel. “Toen mijn vader vroegtijdig stierf werd ik als oudste zoon de kostwinnaar en moest naar de mijnen in Charleroi gaan werken. Ik ging dan elke dag per trein naar ginds en passeerde er de stripuitgeverij Dupuis. Ik trok mijn stoute schoenen aan en vroeg hen of ze geen tekenaar konden gebruiken. Met succes want ik mocht direct bij hun Antwerpse vestiging beginnen”, aldus Tuur De Rijbel enkele jaren terug in een gesprek met mij.

Tuur De Rijbel

Tuur De Rijbel, van Lebbeekse mijnwerker via Dupuis in Charleroi tot een gewaardeerde tekenaar en kunstschilder. Een van de vele amper of niet gekende verhalen over armoede en mijnwerkers uit het Dendermondse.

Tuur De Rijbel ontpopte zich nadien tot een volgeling van de Dendermondse School van impressionisten met onder meer Franz Courtens (2). Een stijl die het de voorbije decennia moest afleggen tegen de in de mode zijnde modernisten van tegenwoordig. Zelfs al was zijn werk kwaliteitsvol. Het landschap uit de regio Dendermonde is dan ook tientallen malen door hem op het doek vereeuwigd. Tuur De Rijbel was een uitermate vriendelijke en ook schuchtere man.

Willy Van Damme

1) ‘Van ‘t Vestje naar de Oude Vest of de teleurgang van het sociale leven in Dendermonde’, 2017, Jean-Pierre De Donder, in eigen beheer uitgegeven, kostprijs 20 euro. Er zijn op dit ogenblik alleen nog boeken te verkrijgen bij de Standaard boekhandel op de Dendermondse Oude Vest. Het boek over de KAV Dendermonde is bij hem wel nog te bestellen en kost 60 euro. Zijn mailadres is: : fa510717@skynet.be. Zijn rekeningnummer is BE54363526007697.

2) De Dendermondse kunstschilder Franz baron Courtens is overleden in Brussel in 1943. In 2018 viert men in de stad met allerlei activiteiten, waaronder een tentoonstelling, het feit dat hij 75 jaar terug gestorven is.

Eerder liep rond dit evenement al een expositie met een 120 werken van hem in het cultureel centrum van Moeskroen, het Centre Marius Staquet. Deze is al wel voorbij. Een aantal van zijn werken zijn te bezichtigen in het overdag steeds te bezoeken Dendermondse stadhuis.