Van Manchester naar Tripoli–J’ accuse

Voor de zoveelste maal sloegen salafistische terreurgroepen toe in Europa. De in het Verenigd Koninkrijk geboren 22-jarige Salman Abedi pleegde dinsdag een zelfmoordaanslag op de met kinderen en jongeren gevulde Manchester Arena. Het resultaat: 22 doden, waaronder een kind van 8 jaar, en tientallen gewonden.

Gelijktijdig pleegden andere gelijkaardige terroristen dinsdag en woensdag een aanslag in de Indonesische hoofdstad Jakarta en viel een aan ISIS gelieerde terreurgroep Marawi, een provinciehoofdstad op het Filipijnse eiland Mindanao, aan goed voor meer dan 200.000 inwoners.

En dan waren er diezelfde dag bomaanslagen in de Syrische stad Homs en in een voorstad van Damascus. Alsmede een in Mogadishu, hoofdstad van Somalië. En uiteraard is dit maar een kleine greep uit de vele terreuraanvallen die de voorbije drie dagen gepleegd werden door groepen verbonden aan dit islamitische fascisme.

Men wist wat hij deed

En wat blijkt nu? Salman Abedi komt uit een gezin dat zacht uitgedrukt ruikt naar het salafisme. Zijn vader Ramadan Abedi ontvluchtte naar Manchester het Libië van Kadhaffi want hij was zo te zien een salafist. Men beschuldigde hem trouwens van lidmaatschap van de Islamitische Strijdgroep, de lokale afdeling van al Qaeda.

En deze link met het salafisme blijkt eveneens uit zijn huidige functie. Hij is namelijk het administratief hoofd van de Centrale Veiligheidsdienst in de hoofdstad Tripoli. En dat is een salafistisch nest. Wat gezien zijn functie ook betekent dat vader Abedi voor de Britten een gekende figuur was.

Manchester-Arena-incident

De steun van het Westen voor salafistische terreurgroepen in de wereld veroorzaakte in Manchester 22 doden, vooral jongeren en kinderen.

Ook de twee andere broers blijken zo te horen uit het zelfde extremistische en gewelddadige hout gesneden. Met andere woorden: Het Westen bracht hen en hun salafistische vrienden in Libië aan de macht en krijgt in Manchester en elders nu de gepeperde rekening aangeboden.

Bovendien blijkt nu uit een verklaring van de Franse minister van Binnenlandse Zaken Gerard Collomb dat de Franse veiligheidsdiensten hem kenden en wisten van zijn sympathie voor ISIS en zijn reisjes naar Libië en Syrië. Wat sterk doet vermoeden dat ook de Britten daar weet van hadden. Want die spionagediensten stellen toch dat ze rond deze kwestie innig samenwerken.

Amerikaanse veiligheidsdiensten

En uit een verhaal vandaag in de Londense krant The Times (1) blijkt dat de Britse veiligheidsdiensten al vijf jaar terug door meerdere personen gewaarschuwde waren over zijn liefde voor gewelddadig extremisme.

En die krant maakt, samen met o.m. het persbureau Reuters, melding van een zware ruzie over de zaak met de Amerikaanse veiligheidsdiensten. Volgens Londen lekten zij allerlei details en foto’s over de zaak aan The New York Times – de lieveling van de CIA – wat het onderzoek zwaar hypothekeerde.

Salman Abedi, Terreuraanslag Manchester Arena

Salman Abedi kreeg thuis het salafisme met de paplepel opgediend. Al vijf jaar terug waarschuwden mensen de Britse veiligheidsdiensten voor zijn liefde voor salafistisch geweld. En de Britse regering liet gewoon betijen. Wat is er nodig om binnen de Britse regering en veiligheidsdiensten koppen te doen rollen? Ach, de slachtoffers zijn toch maar gewone lieden.

De Britse premier Theresa May, die vandaag Donald Trump in Brussel ontmoet, ging naar eigen zeggen de zaak met hem ook bespreken. Waarom die lekken? Wou men mensen de tijd geven om zich in veiligheid te brengen? Waarschijnlijk.

Moet men dan verbaasd zijn dat velen die wat dieper in dit dossier kijken – en wakkere burgers moeten dat doen – het idee krijgen dat alles gewoon opgezet spel is. Dat onze veiligheidsdiensten hem gewoon zijn gang lieten gaan. Welke andere conclusie moet men dan misschien trekken? Of is het algehele incompetentie? Moeilijk te geloven.

Bovendien is het een feit dat het Westen door president Moeammar Kadhaffi te laten vermoorden ze ginds uitschot van de ergste soort aan de macht brachten. Dat ze massamoord pleegden en een relatief goed bestuurde natie vernielden. En bovendien de stroom veelal economische vluchtelingen uit Afrika zo hielpen aanzwengelen.

Woordvoerders van al Qaeda

Maar wat moet een simpele burger denken als we zien dat Reem Maghribi, de echtgenote van Jorn De Cock, de man die voor de krant De Standaard de Libische oorlog versloeg, vanuit Qatar, toch een financier van al Qaeda, die salafistische revolte via het internet aanwakkerde.

Met andere woorden: De Standaard en met uitbreiding de rest van onze media, steunden voluit dit gespuis, dit crapuul. Hun zoveelste stortvloed van tranen naar aanleiding van die slachtpartij in Manchester is dan ook om kostmisselijk van te worden. Hun gedrag is gewoon wraakroepend.

Ramadan Abedi - Terreuraanslag in Manchester

Vader Ramadan Hashemi, man van de Libische tak van al Qaeda. Eerst ontkende hij dat zijn zoon dat zou gedaan hebben want hij is, zegde vader, een tegenstander van geweld. Gans de zaak toont nogmaals de innige samenwerking van het Westen met al Qaeda.

Wanneer worden die heren en dames die zich journalist noemen ter verantwoording geroepen? En wanneer worden de politici zoals een Nicolas Sarkozy, Barack Obama en hier Yves Leterme, Di Rupo en Charles Michel op hun daden afgerekend? Zij hebben wel niet die bom geplaatst in die Manchester Arena – het zijn heren en dames met standing – maar hebben het door hun beleid mogelijk gemaakt.

Zij zijn dan ook in wezen even schuldig als die extremist die zich daar opblies. Toen ons parlement over Libië die fatale beslissing nam om mee te bombarderen heeft geen enkele fractieleider in het federaal parlement daar enig bezwaar over geuit. Iedereen wou zo snel mogelijk en blind een dubieus figuur als Nicolas Sarkozy achterna lopen.

Politieke nullen

Geen enkele van de vele politici in dat parlement vroeg wat onze ambassadeur – die tegen was – daarover dacht. Neen, zij hadden de verhalen van Jorn De Cock gelezen en dat was voldoende. En tot heden heeft niemand zich hiervoor publiek verontschuldigd. Grof gewoon. Moeten we dan verschieten dat mensen neerkijken op de politiek?

Van Groen tot het Vlaams Belang allemaal trapten ze in de leugens van o.a. een Jorn De Cock over een massamoord die dreigde in de stad Benghazi en die moest gestopt worden. Wat echter in wezen vooral een door de Fransen georkestreerde opstand van de Libische Islamitische Strijdgroep (al Qaeda) en de Moslimbroeders was, werd in onze kranten voorgesteld als een gigantische volksopstand. Een leugen die men nadien nog eens overdeed in Syrië.

Hashem Abedi, broer terreuraanslag Manchester Arena, 23 mei 2017

Ook de eveneens gearresteerde broer Hashem Abedi is een man van het geweld zoals blijkt uit deze foto. Hij en zijn vader zijn gevangen gezet in Libië. Vermoedelijk pure schijn om zo de reputatie van die salafistische regering die Tripoli beheerst wat op te poetsen.

Neen, Salman Abedi was een massamoordenaar maar hij kon dit maar doen dankzij de steun van westerse regeringen die alleen met woorden strijd voeren tegen die salafistische terreur.

Uiteindelijk geniet de Moslimbroederschap in het Verenigd Koninkrijk toch de steun van de Britse regering. Om van het recente meer dan wansmakelijk vertoon van de Amerikaanse president Donald Trump in Saoedi-Arabië, met Qatar de financier van die terreur, maar te zwijgen. Zelden zo’n grote komedie gezien.

Willy Van Damme

1) The Times, 25 mei 2017, Fiona Hamilton e.a., ‘MI5 was warned about bomber Salman Abedi’s support of Islamists’.https://www.thetimes.co.uk/edition/news/mi5-was-warned-about-bomber-salman-abedi-s-support-of-islamists-6nrmtkmbk.

NASCHRIFT:

De Nederlandse journalist Harald Doornbos ontdekte een posting van vader Ramadan Abedi uit 2013 waarin hij zijn steun toezegde al Jabhat al Nusra, de Syrische tak van al Qaeda. Zie de berichten van Doornbos op twitter.

John McCain en Abdel Hakim Belhaj, oprichter van de Libische Islamitische Strijdersgroep, al Qaeda

De Amerikaanse republikeinse senator John McCain – een gewezen presidentskandidaat en een zeer invloedrijk senator – hier op de foto broederlijk samen met Abdul Hakim Belhaj, stichter van de Libische Islamitische Strijdersgroep (LIS), officieel de lokale afdeling van al Qaeda. Maar over die publieke samenwerking tussen al Qaeda en figuren als een John McCain geen woord in de Amerikaanse media en de toppolitiek in Washington. Deze LIS is volgens de Amerikaanse regering al veel jaren officieel een terreurgroep en dus is samenwerking correctioneel strafbaar.

Het zou ook interessant zijn om te weten op welke juridische gronden men vader Ramadan en zijn in Libië verblijvende zoon juist arresteerde. Was een gewon telefoontje vanuit Londen van MI6 genoeg? En dan is er de volgende vraag: Wie is baas in Tripoli?

Macron – Neen bedankt, geen nood aan!

Wie ooit ‘Le Chinois à Paris’, de Franse film van regisseur Jean Yanne, gezien heeft weet welke illusies de Franse elite zich ondanks een eindeloze serie verloren oorlogen nog steeds maakt. De film vertelt het verhaal van de Chinezen, nog onder Mao Zedong, die Frankrijk zonder een schot te lossen hadden veroverd. Waarbij Franse met gouddraad overbeladen generaals vruchteloos op zoek gaan naar de sleutel van hun ‘force de frappe’, hun atoomwapen.

Tot een Chinees vriendelijk op de deur klopt, de kamer betreedt, een schuif opentrekt en onderaan die schuif een ouderwetse sleutel ontdekt. De farce de frappe dus. De Chinezen worden uiteindelijk wel verslagen maar dit alleen door het bandeloze gedrag van de Fransen die de ‘zuivere’ Chinezen – Mao leefde nog – totaal corrumpeerden. Waarna zij dan maar naar het Vaticaan trokken weg van die vuile decadente Fransen.

Kaas en wijn

Een bijtende satire op Frankrijk, het maoïsme en deels ook het katholicisme die zowel in China als in Frankrijk vijandige kritieken kreeg. Een film die nochtans in zijn genre een meesterwerk was, te vergelijken met The Life of Brian van Monthy Python.

Emmanuel Macron - 2

Emmanuel Macron wil van Frankrijk terug een grootmacht maken, een niet te realiseren idee. Het is een Trumpiaans make France great again. Macron wordt nu al zeker een falend president.

Die Franse mentaliteit blijft ook nu nog bestaan. Kijk maar naar het vlaggengezwaai en het geschreeuw tijdens de voorbije presidentsverkiezingen over grandeur, de nooit ingeloste slogans over een zogenaamd maar niet eens bestaand republicanisme en het illusoir gebleken ideaal van Liberté, Fraternité en Egalité.

Nieuwbakken president Emmanuel Macron kan gezien zijn gedane beloften natuurlijk moeilijk wat anders verkondigen dan dat soort gelul en had het tijdens zijn toespraak als president zelfs over het feit dat de wereld Frankrijk nodig heeft.

Als de wereld Frankrijk nodig heeft dan zal het voor zijn kazen, wijnen, champagne en cognac zijn. De rest maken de Chinezen tegenwoordig even goed, zo niet beter en bovendien veel goedkoper. En zij hebben veel geld, Frankrijk heeft veel schulden.

Hij is nu gaan schreien bij de Duitse bondskanselier Angela Merkel. Om samen te dromen van nieuwe imperialistische avonturen? Een nieuw Libië, Oekraïne of Syrië? Misschien kan iemand Macron en zijn entourage eens uit die droom wakker maken en hem zeggen dat de Franse rol in de wereldpolitiek voorbij is.

In plaats van tienduizenden zwaarbewapende jihadisten naar Syrië en elders te sturen – dit uiteindelijk alleen om Israël te plezieren – zou men beter de binnenlandse problemen van armoede en de vervreemde voorsteden aanpakken. Emmanuel Macron, verkoper van illusies. Sukkel.

Willy Van Damme

Gwendolyn Rutten is een hypocriete

Wat kunnen bepaalde politici toch mooie speeches geven en in hun naam princiepsvolle boeken laten schrijven, uitpuilend van de meest belovende woorden. ‘Le valeurs de la république’ klinkt het dan tijdens de verkiezingen in Frankrijk, of een Guy Verhofstadt die het heeft over de ‘de waarden van Europa’. Waarmee hij mogelijks eerder verwijst naar de fortuinen die hij als politicus al vergaarde. Change of de kracht van de verandering heet dat dan bij respectievelijk Barack Obama en Bart De Wever. 

Ook Open VLD voorzitster Gwendolyn Rutten is daarin, zo blijkt, een meesteres. In een nieuw boekje ‘De nieuwe vrijheid’ haalt ze scherp uit naar het salafisme dat voor haar haaks staat op de Belgische, Vlaamse, Europese en Westerse waarden. Wat klinkt dat toch als muziek in de oren. Een muziekstuk met echter alleen valse noten.

Gwendolyn Rutten

Gwendolyn Rutten verdiende vandaag een gouden medaille in de hypocrisie met haar aanval op het salafisme. Gelijktijdig stemde haar regering blijkbaar voor het lidmaatschap van het salafistisch Saoedi-Arabië van de adviesraad voor vrouwenrechten van de VN. Ook vecht haar regering zij aan zij met al Qaeda in Jemen. Rutten en al Qaeda één strijd. Voor wanneer een nikab?

Terwijl zij de mond vol heeft over de strijd tegen het salafisme, de kromme wereldvisie van de haat die men als islam verkoopt, doet zij echter met haar regering juist het tegenovergestelde. Terwijl zij op een podium beweert de rechten van de vrouw te verdedigen stemde haar regering zo te zien in New York in de VN voor de opname in een adviescommissie rond vrouwenrechten van …Saoedi-Arabië.

Geen land waar vrouwen zo onderdrukt worden als in dat land. Vrouwen hebben er zelfs minder rechten dan minderjarige jongens. En toen dat nieuws over die stemming dan toch uitlekte weigerde onze minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders, nog zo’n ‘liberaal’, dat te bevestigen want de stemming was, stelde de man zonder aarzelen, geheim. Van transparantie gesproken. De mensen mogen het niet weten.

In bed met al Qaeda.

Waarna Alexander De Croo, vicepremier en ja ja ‘liberaal’, die beslissing dan maar verdedigde. Ja, want zo kunnen we invloed hebben qua vrouwenrechten in Saoedi-Arabië. Wat een onzin. Alsof het Huis van Saoed zich van de adviezen van vierderangs figuren als Rutten, Reynders of De Croo iets zullen aantrekken. Dat gelooft zelfs Alexander De Croo niet.

Het doet denken aan zijn fameuze interventie van een paar weken terug over dat salafistisch koninkrijk. Toen uitte hij zware kritiek op de Waalse regering over de verkoop van wapens aan de Saoedi’s, de bron van het salafistische gif dat men ook massaal in België zit te verspreiden.

Het waren toch deels Vlaamse pantserwagens waarmee de Saoedi’s  in 2011 Bahrein binnenreden en zo de lokale roversfamilie al Khalifa redde van de ondergang. Maar daarover zweeg men hier in alle talen. De Vlaamse maagd die geen oorlogstuig verkoopt.

Vrouwenraad Qassim regio - 14 maart 2017

Een bijeenkomst van de Vrouwenraad voor de regio Qassim. Rokken zijn er wel .. maar die baarden. In een kamer ernaast mochten enkele vrouwen dan via een videoverbinding meeluisteren. Van rechten gesproken. Of was dat al het gevolg van de positieve invloed die het trio pseudoliberale Rutten, Reynders en De Croo hadden op het Huis van Saoed? Enkele jaren terug riep de moefti van dat land op om alle kerken wereldwijd te vernielen. En dat is dan onze bondgenoot.

De salafistische nieuwszender al Jazeera Arabisch zit hier zelfs op het kabelnetwerk van Proximus, ons overheidsbedrijf. Een zender via welke men de meest grove haatboodschappen zit te verspreiden. Met andere woorden: De Croo, Reynders en Rutten staan zelfs mee in voor de verspreiding van het salafisme in België.

Bovendien steunt onze regering ook de oorlog van Saoedi-Arabië tegen Jemen. En wie maakt naast België deel uit van die diplomatieke en militaire alliantie… juist ja, al Qaeda. Wiens terroristen mee aan het front vechten in een poging de Jemenitische stad Taiz te veroveren. Met andere woorden Rutten, Reynders en De Croo vechten ginds in Jemen zij aan zij met al Qaeda.

Betogen voor Charlie Hebdo

Dat is hier dan de lokale afdeling al Qaeda van het Arabisch Schiereiland. Wat diezelfde tak is die in januari 2015 een gruwelijke moordaanslag pleegde op de redactie van het Franse weekblad Charlie Hebdo. En toen dat gebeurde trok onze regeringsleider Charles Michel, weer een ‘liberaal’, naar Parijs om er ginds uit solidariteit met de slachtoffers te betogen.

De enige die toen in die manifestatie ontbrak was feitelijk Ayman al Zawahiri, grote chef van al Qaeda internationaal. Verder waren ze er allemaal, de herauten van de vrijheden, de strijders tegen de corruptie en verdedigers der mensenrechten.

Je had er Benjamin Netanyahu van Israël, een set prinsen van het Arabische schiereiland, wat dictators en plunderaars uit vroegere Franse Afrikaanse kolonies en natuurlijk onze grote Europese leiders, bezig om na Libië ook van Syrië een jihadistan te maken.

Charlie Hebdo - Betoging wereldleiders Parijs

De betoging van onze Westerse wereldleiders in Parijs uit solidariteit met de redactie van Charlie Hebdo. Ondertussen steunen diezelfde heren en dames de moordenaars van die redactie in Jemen. Dit was dan ook geen mars voor de solidariteit maar een van een zelden geziene schaamteloze hypocrisie.

En ondertussen pogen onze ngo’s via 12 12 geld in te zamelen voor de hongersnood in Jemen. Met een regering die met de grootst mogelijke glimlach stelt het ingezamelde geld te zullen verdubbelen.

Die hulpactie zou niet nodig zijn moest men Saoedi-Arabië niet de gelegenheid geven om samen met al Qaeda Jemen te onderwerpen aan zowel genadeloze bombardementen als aan een moorddadige blokkade. Bombardementen die de infrastructuur met waterputten en elektriciteitscentrales kapot maken, voedselvoorraden vernietigen en een blokkade die de toevoer van voedsel en medicijnen zeer moeilijk zo niet onmogelijk maakt.

Maar daarover zwijgen die ngo’s, onze politici, de media en onze ‘academische’ wereld. Gwendolyn Rutten, koningin van de hypocrisie. De oorlog tegen de terreur? Moest dit niet zo ernstig zijn dan zouden we het nog grappig vinden. Iets als de versleten moppen van een Geert Hoste. Nu is dit gewoon een ongehoorde schande. Maar ja, het Huis van Saoed zwaait graag met dollars en eurobriefjes. En dus… geeft Rutten een speech.

Willy Van Damme

Naschrift:

Toch prachtig hoe men in onze kranten, binnen zelfs de regering en de oppositie gisteren en vandaag al kritiek uitte op de positie van de Belgische overheid hier. ‘Schande’, klonk het bijna eenstemmig.

Waarbij diezelfde media plots vergeten dat zij al jaren in de kwestie van het Midden-Oosten gewoon de spreekbuis zijn van diezelfde al Qaeda. Alles wat die terroristen over Syrië beweren is de absolute waarheid voor De Standaard & Company.

En dan is er Peter De Roover, fractieleider in het federaal parlement voor de N-VA, die gisteren ook plots kritiek had voor Saoedi-Arabië. Is hij vergeten hoe hij en parlementair medewerkster bij de N-VA Els Van Doesburg in 2015 het op de website knack.be (1) opnamen voor dat land? Kritiek op dat salafistisch broeinest was voor beiden totaal uit den boze want het was een bondgenoot in de strijd tegen ISIS.

De kwestie van het vooral door Saoedi-Arabië, Qatar, Koeweit, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten verspreidde salafisme is naast de klimaatsverandering een van de ernstigste problemen waar ons land, Europa en feitelijk gans de wereld mee zit. Het nemen van maatregelen hiertegen dient dan ook de absolute prioriteit te krijgen van onze bewindslui.

Peter De Roover - 1

Peter De Roover, eind 2015 de fanatieke verdediger van Saoedi Arabië nu is er plots kritiek. Een zaak van voortschrijdend inzicht? Kom nou, de man is hoog intelligent. Gewoon een zaak van plat opportunisme. Schone schijn, dat ja.

Dit kan men bijvoorbeeld al direct tonen in Syrië. Een simpelweg teken van begrip in de richting van Damascus zou al genoeg zijn. Maar men durft het niet want dan gaat men in tegen de belangen van een land als Saoedi-Arabië. Een land dat dollar- en eurobriefjes vanuit de hemel laat neerdwarrelen alsof het confetti is op een Aalsters carnaval.

Het is te begrijpen dat men in de jaren zeventig ooit de Grote Moskee in Brussel in erfpacht gaf aan Saoedi-Arabië. Het was een gevolg van een gebrek aan inzicht in de kwade bedoelingen van dat land.

Dat inzicht zou er nu moeten zijn. En het is bijvoorbeeld de vraag wat men gaat doen met de volgens velen meinedige verklaring gedaan voor de parlementscommissie rond die terreuraanslagen van de door Saoedi-Arabië betaalde leiders van die moskee. Vervolging door het parket lijkt een noodzaak. En hen het land uitzetten lijkt hier zeker een absoluut minimum. 

Ook is de vandaag door minister van Justitie Koen Geens (CD&V) aangekondigde maatregel om de geldstromen van vzw’s, lees de gelden die toestromen vanuit de Golfstaten naar allerlei schimmige vzw’s, beter te controleren goed. Het is echter maar een begin.

Zo kan men gewoon de uitvoer van wapens of materiaal met dubbel gebruik verbieden en de diplomatieke relaties met die staten op een erg laag pitje zetten. De strijd tegen de wereldwijde salafistische terreur is primordiaal en dat vergt soms zeer drastische maatregelen. De tijd om vriendelijk te zijn tegen deze landen moet definitief voorbij zijn. Zij zijn onze vijanden.

Willy Van Damme

Knack.be, 22 september 2015, Els Van Doesburg, ‘Doen de Golfstaten dan echt niks voor de vluchtelingen?’ http://www.knack.be/nieuws/wereld/doen-de-golfstaten-dan-echt-niks-voor-de-vluchtelingen/article-opinion-607099.html & Knack.be, 26 november 2015, Peter De Roover, ‘Hoe huiveringwekkend ook, we moeten kiezen: Saoedi-Arabië óf IS’ http://www.knack.be/nieuws/wereld/hoe-huiveringwekkend-ook-we-moeten-kiezen-saudi-arabie-of-is/article-opinion-629207.html

De vraag stelt zich dan ook waarom beiden plots zo hardnekkig dat land begonnen te verdedigen. Nochtans wist iedereen al die toen de zaak volgde dat Saoedi-Arabië de financier is van al die salafistische terreurgroepen. Bewijzen hiervoor zijn er zat.

Escalatie Syrische oorlog

Er zijn duidelijk nog zekerheden in het leven. Alle presidenten uit de geschiedenis van de VS hebben voor zover geweten oorlog gevoerd. En dus stond het in de steren geschreven dat ook Donald Trump dat zou doen. Mensen die dachten dat het ditmaal anders zou zijn blijken dan ook uitermate naïef te zijn geweest. De geschiedenis herhaalt zich want dat was met Barack Obama hetzelfde.

Valse voorwendsels

En dat men daarbij oorlog voert onder valse voorwendsels is ook niet nieuw. De originele bevolking van de VS had er zelfs een befaamde term voor: ‘Ze spreken met dubbele tong’. Ze zeggen A maar doen B. Niet dat dit voor wie wat van geschiedenis kent iets nieuw is.

Neem chemische wapens. Toen De Iraakse president Saddam Hoessein – nota bene een oud-agent van de CIA – op 16 maart 1988 in het stadje Halabja gifgas gebruikte staken zowel de CIA als de Amerikaanse militaire veiligheid DIA en dus de regering in Washington de schuld op … Iran.

Achteraf bleek uit later bekend gemaakte rapporten van diezelfde diensten dat men al 1983 wist dat het Saddam Hoessein was die sinds dan die wapens gebruikte. Het was Donald Rumsfeld die toen in 1983 als speciaal gezant van President Ronald Reagan voor het Midden-Oosten bij Saddam op bezoek ging om hem alle hulp toe te zeggen. Hij en de VS steunden dus het gebruik van gifgas.

Donald Trump - 1

Is de impulsieve en zonder regeringservaring zijnde Donald Trump erin geluisd? Het is een mogelijkheid. Zijn optreden gaat de oorlog in Syrië vermoedelijk alleen verlengen en al Qaeda & Co versterken. 

Twintig jaren later beweerde diezelfde Rumsfeld met een uitgestreken gezicht dat men Irak wel moest aanvallen want het land had …. chemische wapens. Een leugen zoals feitelijk toen al bleek. Men kan er bijna gif op nemen dat hetzelfde scenario zich nu aan het herhalen is.

Het is Michael T. Flynn, tot voor kort Nationaal Veiligheidsadviseur van Donald Trump en gewezen baas van de DIA, die stelde dat de aanval met sarin in 2013 het werk was van die jihadisten en niet van de Syrische regering. Maar de man werd uitgezuiverd, kaltgestellt.

Wat nu met Syrië 

De vraag is hoe het nu met Syrië verder moet. Wat bij de eerste reacties zeer opviel waren de snelle hoerakreten uit Israël. In regel zwijgt die zionistische regering in alle talen over Amerikaanse acties in het Midden-Oosten. Met als typevoorbeeld hun stilte bij de invasie van Irak in 2003. Dit terwijl zij achter de schermen een der drijvende krachten waren van de vernieling van dat land.

De indruk is dat men Donald Trump bewust in de richting van oorlog duwde, weg van een politieke oplossing voor Syrië. Wat trouwens de goede richting uitging. De nooit geziene perscampagne tegen de vermeende Russische invloed op Trump en bepaalde adviseurs uit zijn entourage tonen dit.

Over de allesomvattende invloed van Saoedi-Arabië, toch medeverantwoordelijk voor de ongeveer 3.000 doden kostende aanval op het New Yorkse WTC van 11 september 2001, zwijgt de klassieke pers en politiek in de VS. Geen woord over de entourage van Hillary Clinton met de Moslimbroeders en Saoedi-Arabië. Men doet het zelfs af als ‘fake news’, de nieuwste modeterm van onze persmuskieten. .

Donald Rumsfeld - 2

In 1983 steunde Donald Rumsfeld het gebruik van gifgassen door de Iraakse president Saddam Hoessein. In 2003 was diens bezit – waarvan Rumsfeld toen al wist dat het een leugen was – de reden waarom Donald Rumsfeld als minister van Oorlog Irak aanviel en bezette. Met catastrofale gevolgen zoals het ontstaan later van al Qaeda in Irak en daarna ISIS.

Gans die hetze was een bewuste poging om de neoconservatieven meer invloed op het beleid te geven. Die zitten nu natuurlijk te juichen en hun reacties van de voorbije twee dagen in de Amerikaanse pers zijn duidelijk. Ze feesten.

De grote vraag is dan ook welke gevolgen dit gaat hebben voor de oorlog tegen Syrië en de relaties met Rusland, China en de wereld. Zeker is dat dit optreden van Donald Trump de zaak geen enkele stap vooruit brengt. Integendeel.

Al Qaeda en Israël juichen

Dat al Qaeda vandaag staat te juichen zegt boekdelen. Evenzeer als de vanuit pro-Syrische bronnen gemelde aanval van ISIS in de provincie Homs waar die getroffen luchtmachtbasis ligt. Trump de man van al Qaeda. Gisteren verscheen er bij Reuters een bericht dat de heersers van Bahrein zeer tevreden zijn met Donald Trump. Uiteraard. Maar dat zijn wel de vrienden van die salafistische bendes.

Onder het mom van de strijd tegen oorlogsmisdaden begaan Donald Trump en de rest van de westerse alliantie de grootst mogelijke oorlogsmisdaden. Want wat is het steunen van een gewapende opstand in een ander land anders dan een oorlogsmisdaad?

Zeker als we zien dat ze hier al zeven jaar een nest koppensnellers van al Qaeda en consoorten steunen, zelfs met wapens. Figuren als een Alexander De Croo, vice-premier voor Open-VLD in de regering Charles Michel, zijn dan ook hypocrieten van de hoogste orde.

Geld inzamelen voor noodhulp aan Jemen en ondertussen de Saoedische oorlog tegen dat land, incluis met een blokkade, steunen. Een oorlog waarbij al Qaeda meevecht met de Saoedi’s en dus de Belgen. En intussen maar zeuren over Waalse wapenleveranties aan die salafistische prinsen daar. Een kwestie van durf of pure domheid. Geloofwaardigheid: –100.

Willy Van Damme

Een hoogdag voor het cynisme

Gisteren werden in het land overal herdenkingen gehouden voor de terreuraanslagen van 22 maart 2016 in het metrostation Maalbeek en op de luchthaven van Zaventem. Daarbij lieten 32 mensen het leven en was er voor een massa anderen onnoemlijk veel leed.

Dat men die mensen herdenkt en alle mogelijke steun geeft aan de vele gekwetsten en familieleden, vrienden van de doden en de hulpverleners is logisch, erg belangrijk en een zeer goede zaak. En daarbij zijn vanwege de slachtoffers heel mooie staaltjes te horen en zien geweest. Het toont dat de mens niet alleen een roofdier kan zijn maar ook een zorgzaam en liefhebbend wezen. Iets om eeuwig te koesteren.

Steun aan ISIS

Maar toch laat alles hier een bijzonder bittere nasmaak achter. Terwijl we hier overal ons medeleven met die slachtoffers van Zaventem en Maalbeek toonden vielen er in het westen van de stad Aleppo doden en gewonden door terreuraanvallen van al Qaeda en haar bondgenoten. En daar hoorden wij in onze media niets over. Die doden telden dus niet mee.

Didier Reynders - In Saoedi Arabië met Nayef en Saud  al Shalaan

Belgisch Minister voor Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR), hier op bezoek bij de Saoedische gebroeders Nayef en Saud al Shalaan. Beiden zijn gekend als financiers van die terreurbewegingen in Syrië en Irak en kregen in Frankrijk jaren cel voor groothandel in cocaïne. Ongetwijfeld geheel halal. En dan in Zaventem tranen plegen voor de slachtoffers van de terreur. Durf is alles.

Maar vooral was dit gebeuren van gisteren een hoogtepunt van cynisme vanwege onze elite van politici, academici en de media. Wie met wat aandacht kijkt naar wat deze heren en dames de voorbije zes jaar rond Syrië en ook Libië deden ziet niet bepaald iets om fier over te zijn. Integendeel, het is een gigantische schande waaraan die heren en dames wel niet zullen herinnerd willen worden.

Neem bijvoorbeeld de unaniem door de EU genomen beslissing van 23 mei 2013 betreffende Syrië. Nadat men in 2011 vanuit de EU een praktisch totaal embargo op Syrië afkondigde werd dit zeer merkwaardig die 23ste mei deels opgeheven. Wat was er gebeurd en waarom deed de EU dat? Het is een beslissing waaraan men op het kabinet van Didier Reynders, minister van Buitenlandse zaken toen, niet aan herinnerd wil worden.

De maand ervoor hadden salafistische terreurgroepen, in essentie al Qaeda en vooral Ahrar al Sham, een kloon van al Qaeda, het olie- en gasrijke oosten van Syrië veroverd. Waarna er intern ruzie ontstond over de opbrengst van die olie en gas en ISIS zich van al Qaeda losscheurde en dat gebied voor zich nam. De kassa bij ISIS kon beginnen rinkelen.

En daarom reageerde de EU, en dus ook de regering Elio Di Rupo, door onmiddellijk het embargo alleen voor olieproducten uit Syrië op te heffen. Er was dus haast bij. Leve de kassa van ISIS. Beweren dat de EU in Syrië alleen die ‘gematigde’ oppositie steunde is dan ook boerenbedrog. Een gigantische leugen.

Een andere zaak waarover men liefst zal zwijgen is het toekennen in 2011 van de Nobelprijs voor de Vrede aan de Jemenitische Tawakkol Karman, een prominent lid van de al Islah partij, de lokale versie van de Moslimbroeders. Een beslissing die kaderde in de politiek van de steun van het Westen aan de Moslimbroeders, en dus al Qaeda, hun vaste partner in crime.

Tawakkol Karman - 5

De Jemenitische Tawakkol Karman fier met haar Nobelprijs voor de Vrede. Een gift van de Noorse sociaal-democratische regering van premier Jen Stoltenberg, nu secretaris-generaal van de NAVO. Hij steunt dan ook voluit de Saoedische oorlog tegen Jemen. Al Qaeda zal hem er dankbaar voor zijn.

En zoals bij alle afdelingen van de Moslimbroeders zijn er immers ook hier directe contacten tussen deze door Saoedi-Arabië gefinancierde partij en de lokale afdeling van al Qaeda, al Qaeda van het Arabisch Schiereiland. Dat is de afdeling die tekende voor de bloedige aanslag op Charlie Hebdo van 7 januari 2015. Nobelprijs voor de Vrede? Welke vrede?

Haar partij steunt trouwens de oorlog van Saoedi-Arabië en het Westen tegen Jemen waarbij men het land zelfs uithongert. Een oorlog die dan weer resulteert in een steeds sterker wordende lokale afdeling van al Qaeda. Met andere woorden: De Belgische regering Charles Michel, met de N-VA, steunt hier Saoedi-Arabië en helpt zo ook de moordenaars van de redactie van Charlie Hebdo sterker worden.

De valse tranen van de media

De oorlog tegen de terreur van het Westen is dan ook een groot toneelstuk, een farce, en een ware ode aan het cynisme. Men toont zijn medeleven met de slachtoffers van de terreur maar blijft die terroristen steunen. Met dien verstaande natuurlijk dat onze media dit lekker voor die slachtoffers en de rest van het publiek weten verborgen te houden.

En dan zijn er onze media en academici. Om nooit te vergeten is natuurlijk de uitlating van Rik Coolsaet, emeritus professor in de internationale politiek van de UGent, die op 30 mei 2012 in Terzake op de VRT-televisiezender Canvas die Syriërstrijders idealisten noemde. Misschien kan hij dat eens aan hun slachtoffers in Zaventem en Maalbeek gaan uitleggen. En zich diep wentelen in de excuses. En dat is dus de top van onze academici.

En dan er zijn onze media natuurlijk die nu vette titels plakten boven hun van tranen en emotie doorweekte artikels. Met televisieheld Rudi Vranckx die in Syrië optrok met topterrorist Abdelrahman Ayachi – in beroep in Brussel 4 jaar cel voor terrorisme – en hem op televisie zelfs een vrije tribune gaf. Diezelfde ‘terrorisme-expert’ – althans volgens de VRT – die al Qaeda in 2011 dood verklaarde.

Abdelrahman Ayachi - 1

Abdelrahman Ayachi, zoon van De Molenbeekse sjeik Bassam Ayachi, de geestelijke vader van het salafisme in België. Hij kreeg in Brussel wegens terrorisme in eerste aanleg 8 jaar en in beroep 4 jaar. Desondanks bleef Rudi Vranckx met hem in Syrië rondtoeren waarbij deze massamoordenaar voor onze terrorisme-expert gids en tolk speelde. Tijdens de televisieactie 12-12 voor Syrië kreeg hij van Vranckx in ruil op de VRT zelfs nog een interview ten geschenke om zo zijn (sic) goede bedoelingen uit te leggen.

Of een Jens Franssen van de VRT die toen hij met een groepje reporters op 11 januari 2012 in de Syrische stad Homs verzeild raakte in een betoging van Assad aanhangers en beschoten werd door terroristen. Waarna hij, samen met Vranckx en de rest van dat aanwezige journaille, alles staken op het regeringsleger. Ze gingen daarbij zelfs zover om kloosterzuster Agnes Myriam te beschuldigen van betrokkenheid bij die aanslag.

En dan was er Guy Van Vlierden van Het Laatste Nieuws die vorig jaar opriep om in Syrië die terreurgroepen aan de macht te brengen. Uiteraard niet ISIS maar wat hij dan de ‘gematigden’ noemde. Een zoals hij hoort te weten alleen in de Westerse verbeelding bestaande categorie. Waarna men vanuit Syrië elders in de wereld de ene aanslag na de andere kan plegen. Syrië als een paradijs voor terroristen.

Ook De Morgen mag men natuurlijk niet vergeten. Die plaatste op 14 december 2016 naar aanleiding van de bevrijding van het oostelijk deel van de stad Aleppo een ganse pagina interview met topterrorist Bilal Abdul Kareem, een man van al Qaeda die moslims via zijn media oproept om in Syrië te komen vechten. En dat op de voorpagina van De Morgen. Of uitgever Christian Van Thillo die in zijn kranten pleidooien laat plaatsen om terroristen te steunen.

En dan is er uiteraard De Standaard waar ‘expert’ Chams Eddine Zaougui op 6 juni vorig jaar nog opriep om aan die terreurgroepen ultramoderne luchtafweerraketten te leveren. Goed bruikbaar in Zaventem of Schiphol natuurlijk. En het lijstje van dat soort artikels is in wezen oneindig. Want met hetzelfde gemak waarmee men nu de tranen laat vloeien zo ook steunde men de terreurgroepen in Syrië en elders in het Midden-Oosten.

En niemand van hen die maar denkt aan verontschuldigingen. Dat pas zou grootmoedig geweest zijn van een Rudi Vranckx, Rik Coolsaet, Didier Reynders, Elio Di Rupo, Jens Franssen, Charles Michel, Guy Van Vlierden, De Morgen en De Standaard. Maar dat doet men niet en daarom zijn al hun tranen en woorden van medeleven pure hypocrisie.

De 22ste maart 2017 was dan ook de hoogdag van het cynisme. Dat is de reden waarom men de slachtoffers in Syrië zelf gisteren vergeten is. Het zijn slachtoffers waarvoor die elite zelf verantwoordelijk is. Zoals ze feitelijk ook die in Zaventem, de Bataclan, Maalbeek en Charlie Hebdo indirect op hun kerfstok hebben. Zou een van hen weten wat schaamte is?

Willy Van Damme

Salafisme is racisme

Er is in de Belgische politiek en zelfs de media eindelijk een discussie ontstaan over het gevaar van het in ook België succesvolle salafisme (1). Waarbij de centrale rol van Koeweit, Qatar en Saoedi-Arabië in deze zaak eveneens ter sprake komt. Jaren te laat maar het is er en dus moet men blij zijn.

Saoedi-Arabië de wacht aanzeggen

Het aanpakken hiervan is echter geen gemakkelijke zaak. Zo is er natuurlijk het essentiële gegeven van de vrijheid van meningsuiting en de daaraan gekoppelde godsdienstvrijheid. En dat dienen we uiteraard ten alle koste te respecteren, te koesteren.

Maar zoals alle vrijheden is niets absoluut. Zo kan die vrijheid van meningsuiting botsen met andere voor deze samenleving cruciale zaken. Zo mag men niet zomaar iemand in de media zonder bewijs beschuldigen een moordenaar, verkrachter of dief te zijn. En dat men niet mag oproepen tot moorden is ook nogal duidelijk. Hetzelfde voor racistische beweringen. Respect voor de persoonlijke integriteit van mensen is immers essentieel.

Peter De Roover - 5

Peter De Roover moest op 26 november 2015 hoogstnodig op de website van Knack in een opiniestuk de verdediging opnemen van Saoedi-Arabië. Parlementair medewerkster Els Van Doesburg deed het hem voor op 22 september 2015. Ook heeft vicepremier en minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon, eveneens van de N-VA, geen problemen met de link tussen de Grote Moskee in Brussel en Saoedi-Arabië. Laat ze maar komen de predikanten van de haat.

Het is dus een zaak om bij het bestrijden van dit reëel gevaarlijk salafisme voorzichtig te zijn. Maar mogelijkheden om op te treden zijn er wel. Zo gebeurt het rekruteren van nieuwe zieltjes voor dit salafisme veelal via schimmige vzw’s die vanuit landen als Koeweit en Saoedi-Arabië worden geleid.

Velen zijn wettelijk niet eens in orde. Hier kan simpel nazicht soelaas geven. Ze ontbinden is een eerste stap in de strijd tegen dit gevaar. Verder kan men via de EU bijvoorbeeld satellietzenders uit de lucht halen die via Europese satellieten hun gif verspreiden. Men deed dat bijvoorbeeld met pro-Syrische regeringszenders maar van al die salafistische televisiestations bleef men tot heden af. Opvallend!

Verder zijn een aantal salafistische organisaties in België nog steeds niet verboden zoals Hizb Ut Tahrir en de Moslimbroeders. De eerste is wel in enkele landen van de EU zoals Duitsland verboden maar opereert open en bloot in o.m. Brussel. De Moslimbroeders heeft dan  weer de openlijke steun van het Verenigd Koninkrijk. Dat mag echter voor ons geen enkel belet zijn om ze wel te verbieden.

De N-VA

En uiteraard dienen onze veiligheidsdiensten al die geldstromen en de eraan verbonden figuren in kaart te brengen en op te volgen. Met eventueel gerechtelijke gevolgen bij gevallen van bijvoorbeeld witwassen of verbanden naar andere vormen van criminaliteit. Een immense grote taak waarvoor onze overheid dan maar de nodige extra middelen moet voorzien. Onze veiligheid en maatschappelijke stabiliteit is nu eenmaal essentieel.

Verder lijkt mij zware diplomatieke druk op die landen van het Arabisch schiereiland gepast. Men moet hen duidelijk maken dat het verspreiden van dit gedachtengoed gezien wordt als een voor ons land zeer vijandige daad die zijn consequenties heeft.

Waarom bijvoorbeeld de link tussen de Grote Moskee in Brussel en Saoedi-Arabië niet doorknippen? Jan Jambon (N-VA), minister van Binnenlandse Zaken en vice-premier, ziet hier echter geen probleem.

Yousuf al Qaradawi - 1

De Egyptische predikant Yusuf Qaradawi is zowat de topideoloog van de moslimbroeders en een der belangrijkste figuren binnen het salafisme. De man leeft in ballingschap in Qatar. Tot Saoedi-Arabië protesteerde zat de man elke week te prediken op de Qatarese Arabischtalige televisiezender Al Jazeera. Deze zender is te bekijken via het kabelnetwerk van Belgacom, een overheidsbedrijf. En dan maar verschieten dat mensen hier onder invloed van die sekte komen. De man roept o.m. op om alle vijanden van het salafisme te vermoorden. Daar hij op zeker ogenblik wegens de toestand in Egypte ook Saoedi-Arabië aanviel trad men daar echter op.

Onderzoeken van o.m. Raf Sauviller in Humo tonen echter het omgekeerde aan. En is het een toeval dat o.m. N-VA fractieleider in de Kamer Peter De Roover en Els Van Doesburg, een parlementaire medewerkster van die partij, vorig jaar op www.knack.be Saoedi-Arabië zaten te verdedigen?

Verder is het voor elke onderzoeker toch duidelijk dat salafisme gelijk staat met racisme. Salafisten zijn er van overtuigd dat anderen, ook moslims, minderwaardig zijn en daarom moeten aangepakt worden. En zodra men sterk genoeg is hoort daar geweld bij. De bewijzen hiervoor zijn enorm. Men hoeft hun geschriften maar te lezen of hun praktijk in die landen waar ze ietwat sterk staan. Hun terreur slaat hier trouwens al toe.

Racismewetgeving

Beweringen van o.m. een Fouad Belkacem dat België moet islamitisch worden en dat dit gevolgen zal hebben voor onze samenleving zijn toch duidelijk. Zij willen desnoods met alle middelen een islamofascistisch regime installeren. En dus heeft onze overheid in wezen hier een middel om dit salafisme gerechtelijk aan te pakken. En dat is simpelweg de racismewetgeving.

Haatpredikanten moet men dus niet het land uitzetten om dan elders haat te laten zaaien maar omwille van de racismewetgeving naar een cel verwijzen. Desnoods wijzigt men de wetten als een gevolg van de maatschappelijke evolutie.

Ook moet het gedaan zijn met het steunen van salafistische groepen in Libië, Syrië of waar ook. Mensen als een Rik Coolsaet die Syriëstrijders ooit op televisie idealisten noemde dienen met de vinger gewezen.

En dus is er ook een grote rol voorzien voor onze media die volop moeten wijzen naar dit gevaar. Dat gebeurt echter niet of onvoldoende. Belgische Syriëstrijders beschrijft een blad als De Morgen als staatsgevaarlijk, maar diezelfde Syriëstrijders worden zodra zij niet-Europees zijn in de krant dan plots ware helden.

Sterven doen we sowieso toch - Pagina 1 - 14 december 2016 - De Morgen

Dat De Morgen al Qaeda & Co steunt bewijst deze voorpagina van 14 december vorig jaar voluit. De Amerikaanse Syriëstrijder Bilal Abdul Kareem, gelieerd aan al Qaeda, kon het er allemaal eens komen uitleggen over wat er in Aleppo juist gebeurde. De Syriërstrijder als held. Ook andere Westerse massamedia namen gretig zijn discours over.

Zie maar hoe die krant een zekere Amerikaan Bilal Abdul Kareem bij de bevrijding van Aleppo eind vorig jaar omtoverde tot een ware held die daarom navolging verdiende. De man, een grote fan van al Qaeda riep al herhaaldelijk moslims op om aan de zijde van al Qaeda in Syrië te komen vechten. Zolang onze kranten zich daaraan bezondigen raakt men natuurlijk nergens. De hoofdredacties hierop wijzen lijkt mij dringend nodig.

Tandeloze motie

Verder is het best hallucinant te noemen dat men vanuit de Open VLD met Annemie Turtelboom in het parlement een motie laat stemmen waarin men de regering oproept om op te treden tegen het salafisme. Een onzinnige en onnodige motie. Groen, Vlaams Belang en de SPA, via voorzitter John Crombez, zeggen te willen optreden tegen dit salafisme. Eindelijk en goed zo. Maar zo’n motie is pure waanzin. Harde maatregelen zijn er nodig en geen praatjes voor de vaak.

Onze houding tegenover Saoedi-Arabië moet zeker ook veranderen. Dat FN dan geen wapens meer verkoopt aan Saoedi-Arabië is zeer spijtig voor dat bedrijf, maar onze nationale veiligheid heeft voorrang.

Ik moet hier wachten op mijn dood - 14 demcember 2016 - De Morgen - 1

Ook binnen de krant kon Bilal Abdul Kareem het nog eens allemaal uitleggen. Over zijn praktijken en connecties met al Qaeda echter geen woord. En een kritische vraag kon er ook al niet af. Al Qaeda & co gijzelden zoals na de bevrijding duidelijk werd in hun deel van Aleppo een 100.000 burgers. Daarover bij De Morgen geen enkel woord.

Dat onze koning bij het overlijden van de vorige Saoedische koning ginds zijn medeleven ging betuigen was totaal misplaatst en had nooit toegelaten mogen worden. Uiteindelijk is dit land niet alleen door en door corrupt en een brutale dictatuur maar ook een ondermijner van onze samenleving. In wezen voert het dus zelfs oorlog tegen ons. Een gepast antwoord is dan ook meer dan nodig en dus zeker geen koningsbezoek.

Laat een stel specialisten het salafisme ontmaskeren tot wat het is en die verspreiders van deze vorm van fascisme voor de rechtbank brengen. Het is gewoon een racistische versie van de islam die men met alle middelen moet bestrijden. Waarbij gewone moslims onze beste bondgenoot zijn. Hen hierbij nauw betrekken is dan ook essentieel. Want zij zijn nog meer het slachtoffer van deze nieuwe vorm van fascisme dan wij niet-moslims.

Willy Van Damme

1) Op de VRT had men het de voorbije dagen herhaaldelijk over het ‘wahhabistisch salafisme’. Een onzinnige term die klinkt zoals fascistisch nazisme. Wahhabisme is de term die men in het Westen gaf aan de Saoedische versie van de islam.

Hij komt van een predikant uit de achttiende eeuw genaamd sjeik Mohammed ibn Abdul al Wahhab (1703-1792, Uyainah – al-Dir’yah – beiden voorsteden van Riyad, hoofdstad van Saoedi-Arabië), de zoon van een rechter wiens versie van de islam overgenomen werd door de stam van de Saoedi’s de Annazah, toen een van de serie stammen die onder de Ottomaanse bezetting op het Arabisch schiereiland woonden.

Met Britse steun wist die in de twintigste eeuw haar gezag over het Arabisch schiereiland te vestigen waarbij zij die interpretatie van de islam tot de staatsgodsdienst maakten. Toen het Huis van Saoed dankzij de olie schatrijk werd begon zij met de wereldwijde verspreiding van deze versie van de islam. Miljarden euro’s werden hier al aan uitgegeven.

Bilal Abdul Kareem - 4

Bilal Abdul Kareem op ‘reportage’. Hier in december vorig jaar in Aleppo in gesprek met een met o.m. een bommengordel gewapende salafist. Hij is zowat de vaste interviewer van de top van de Syrische al Qaeda. Via zijn websites roept hij regelmatig moslims op om in Syrië te komen vechten. Een held voor De Morgen. Je kan hem volgen op http://www.bilalabdulkareem.com/, https://twitter.com/bilalkareem?lang=nl, https://www.facebook.com/bilal.a.kareem/ en http://ogn.news/. Een bezig baasje dus. De man leeft al jarenlang in het Midden-Oosten. Voor zijn fratsen in Syrië vooral in Qatar.

Op vraag van de VS en met akkoord van Israël werd dit vanaf 1979 omgevormd tot een terreurbeweging die al honderdduizenden levens eiste, in essentie moslims. Het is de gewapende arm van de Saoedi’s en de VS.

In het westen noemde men dit dus wahhabisme maar die term is voor de volgelingen van die visie op de islam godslasterend. Immers volgens die interpretatie zijn alleen de geschriften van de eerste drie generaties na Mohammed heilig en is de rest heiligschennis. Daarom dat zij voor zichzelf soms de term salafisten gebruiken, de zuiveren van de leer en komt van de Arabische term al salaf al salih, de vrome voorvaders.

Uiteraard zijn er bij de vele salafistische groepen grote verschillen. Het zijn bijvoorbeeld ook opportunisten en hypocrieten. Zo zijn veel leden van het Huis van Saoed betrokken geweest bij grootschalige drughandel en wordt het land door sommige waarnemers gezien als de grootste invoerder van drugs als XTC en captagon.

En tot de jaren dertig van de vorige eeuw was alcohol zelfs toegelaten. Nu wordt het alleen stiekem gebruikt. Hetzelfde doet zich trouwens voor in Iran dat volgens de Wereldgezondheidsorganisatie een der grootste consumenten is van alcohol, zelfs voor Duitsland.

Afbeeldingsresultaat voor Mohammed abdul Wahhab

Vanaf 1740 predikte sjeik Muhammad bin Abdul al Wahhab in de regio van het huidige Riyad de opstand tegen de volgens hem afvallige Ottomaanse heersers die in zijn visie het rechte pad van het geloof hadden verlaten. Wat van pas kwam voor emir Muhammad bin Saoed die toen in onvrede leefde met de Ottomanen die in die periode heersten over het grootste deel van het Arabisch schiereiland. In 1747 schaarde het Huis van Saoed zich achter de leer van Wahhab en kwam in opstand. Dit mislukte zoals ook de tweede opstand faalde. Pas met Britse hulp slaagde het Huis van Saoed met een strijd die duurde van 1902 tot 1936 in hun machtsgreep. De gevolgen kennen wij.

Ook elders bij andere salafistische groepen is men op dit vlak zeer ‘soepel’. Zo is het een publiek geheim dat al die salafistische terreurgroepen in Syrië op grote schaal captagon gebruiken om hun soldaten zo urenlang te kunnen laten vechten. En dan was er de taliban die tien jaar lang van hun Afghanistan ‘s werelds grootste producent van opium en heroïne maakten.

Verder zijn er onder salafisten nogal wat verschillen in visie op wat voor hen maatschappelijk aanvaardbaar is en wat niet. Zo laat Saoedi-Arabië op beperkte schaal andere interpretaties van de islam toe zoals het sjiïsme. Dit terwijl die door onder meer al Qaeda, de taliban en ISIS normaal brutaal worden vermoord. Het is trouwens een van de grote discussiepunten tussen het Huis van Saoed en andere salafistische groepen.

Uiteraard zijn niet alle salafisten gewapende terroristen maar hun visie op de samenleving is wel steeds een racistische. En de stap van een simpel extremistische versie van de islam naar terreur is zo gezet.

The Special Relationship

In Britse regeringskringen heeft men het op bepaalde ogenblikken, dit is als ze Washington nodig hebben, dolgraag over ‘the special relationship’, de speciale relatie’ tussen de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. Een der vaste cartoonisten van The Financial Times wist die speciale relatie in de zaterdagkrant perfect uit te beelden.

Theresa May en Donald Trump - The Special Relationship

Een goedgezinde Trump had toch nog een watertje over voor haar. In het door haar gepresenteerde vlees had hij vermoedelijk echter geen interesse. Zielige May, zielige Britse regering. En om hem toch maar te lokken beloofde men Trump dan een bezoek aan het Verenigd Koninkrijk met alles erop en eraan, incluis een verblijf in Buckingham Palace bij de queen. Met bijna 2 miljoen Britten die een petitie tegen het bezoek ondertekenden. Iets wat in de moderne Britse geschiedenis nooit eerder gebeurde. Ook dat is een deel van die speciale relatie.

Maar met haar korte benen en grijs haar is de Britse premier Theresa May echter niet de geschikte partner voor Donald Pinoccio Trump. Die verlangt immers lang blond haar, een zeer slanke lijn en lange benen. Was het een toeval dat het Witte Huis haar eerst had aangekondigd als Teresa May, een pornoster?

De bezoeken van May met smeekbedes bij Trump, de salafistische sjeiks op het Arabisch schiereiland en bij islamist Recep Erdogan in Turkije zijn beschamend. Het ooit oppermachtige koninkrijk – Brittannia rules te waves – moet nu gaan bedelen om de schok van de Brexit zo goed als mogelijk op te vangen. Dat de cartoonist May hier toont als een dame die te koop is is dan ook heel raak.

Maar iedereen zal zich in Whitehall herinneren wat er gebeurde tijdens de Falklandsoorlog in 1982 toen de VS, onder president Ronald Reagan, de Britten, onder premier Margaret Thatcher, weigerde te helpen en liever zelfs in zee ging met de er op los folterende Argentijnse generaals. Voor zover die speciale relatie.

Iedereen die de geschiedenis van de VS wat kent hoort te weten dat dit een totaal onbetrouwbare partner is. Dat men dit in de EU en Londen nog steeds niet inziet en op vraag van de VS liever met Rusland oorlogje voert toont de zwakheid van zowel Londen als Brussel.

De openlijke bedreigingen van Trump – Obama deed hetzelfde maar op een sluikse wijze – aan het adres van de EU zouden Brussel eindelijk moeten wakker schudden. Maar vergeet het. Men laat de Europese president Donald Tusk – toch algemeen gezien als de pion van de VS in de EU – wat overreageren en zal het erbij laten. Iets anders zou zeer verbazen.

Rusland en China legden de EU nooit iets in de weg. De VS al jaren, met o.m. de aanval op de euro, de bankencrisis, de gigantische boetes tegen Europese bedrijven, de door de Amerikaanse oorlogen in Irak en Syrië ontstane vluchtelingencrisis en de steun van Washington aan de hier terreur zaaiende salafistische koppensnellers.

Veel verstand moet men niet hebben om te beseffen dat men China en Rusland eerder als vriend en partner moet zien dan zoals nu als vijand. Niet dat men de VS nu plots de les moet gaan spellen. Dat de EU eerst voor haar deur alles schoon veegt. Daar is al genoeg werk.

Willy Van Damme

Qatar en Frankrijk–een natie van bedelaars

In oktober verscheen in Frankrijk bij uitgever Michel Lafon een nieuw boek van het duo Christian Chesnot en Georges Malbrunot. (1) ‘Nos très chers émir$’ (Onze zeer goede emir$) is de titel en het vertelt het verhaal van de recente relaties van het Frankrijk van Nicolas Sarkozy en François Hollande met de heersers van de golfstaten.

Christian Chesnot en Georges Malbrunot - Nos tres chers emir$

De Franse politiek te boek, naakter kan niet.

Het is al hun tweede boek in het genre. Voorheen verscheen reeds bij uitgeverij Robert Laffont een relaas over de Franse relatie met de vroegere kolonie Syrië. (2) Ditmaal gaat het over de erg gekruide betrekkingen met vooral Qatar en Saoedi-Arabië. In de Franse krant Libération (3) verscheen op 20 oktober een gesprek met de beide auteurs over hun boek.

Een citaat:

Vous écrivez que, dans ces relations, des personnalités politiques se sont laissées aller à des pratiques relevant du trafic d’influence ?

U schrijft dat in het kader van die relaties politici zich hebben laten omkopen?

Nous avons observé ces dérives notamment avec l’ambassade du Qatar. De 2003 à 2013, Mohamed Jaham Al-Kuwari, l’ambassadeur à Paris, a copieusement arrosé nos responsables politiques. Sans tenir un fichier, il savait très bien qui se laissait corrompre. «Les Français sont les plus faciles à acheter», nous avait dit un proche de Hamad Al-Thani, l’émir qui régnait à l’époque.

Wij constateerden die praktijk bij de ambassade van Qatar. Van 2003 tot 2013 heeft Mohamed Jaham al Kuwari, de ambassadeur in Parijs, heel uitgebreid politieke verantwoordelijken zitten omkopen. Zonder een namenlijst bij te houden wist hij heel goed wie er te koop was. ‘De Fransen zijn het gemakkelijkst omkoopbaar’, stelde een nauwe medewerker van Hamad al Thani, de toenmalige emir van Qatar.

Puis lui a succédé son fils Tamim qui a souhaité nettoyer les écuries. Mais les habitudes ne se perdent pas facilement et, dans un premier temps, les politiques français ont continué à demander des cadeaux. Des membres de la nouvelle équipe étaient stupéfaits et en avaient marre d’être pris pour des «distributeurs de billets de 500 euros».

Toen deze (de emir, nvdr) werd opgevolgd door zijn zoon Tanim wou die deze stallen uitmesten. Maar die gewoonten verdwenen niet zomaar. En in het begin bleven de Franse politici maar geschenken vragen.

De leden van het nieuwe team waren verbaasd en hadden er genoeg van om altijd maar gezien te worden als een soort geldautomaat die biljetten van 500 euro distribueerde.

Rachida Dati en Marine le Pen

François Hollande met top Samenwerkingsraad voor de Golf - 5 mei 2015

De ‘socialistische’ president François Hollande in zijn biotoop. En zijn handen dicht bij zijn zakken. Waarom?

Het is dankzij de vorige president Nicolas Sarkozy en de dubieus gebleken ontslagen EUFA-baas Michel Platini dat Qatar na Rusland in 2022 de wereldbeker voetbal mag organiseren. Het organiseerde dit jaar ook de wereldkampioenschappen wielrennen. De bouwwerken voor die wereldbeker voetbal zorgden in Qatar al voor vele honderden doden. Die stonden in Parijs niet te wachten aan die Qatarese ‘geldautomaat’

Leuk is het verhaal van Rachida Dati, van 28 mei 2007 tot 23 juni 2009 minister van Justitie onder president Sarkozy. Deze vroeg op 22 november 2015 tijdens een diner met Meshaal al Thani, de huidige vice-emir van Qatar, aan de man 400.000 euro’s bestemd voor een van haar ‘verenigingen’.

Dit is negen dagen na de aanvallen op onder meer de Parijse muziekzaal de Bataclan. Iedereen die vertrouwd is met Qatar en die salafistische terreurbewegingen weet dat Qatar er een der grootste financiers van is.

Maar geen zorg. De dag nadien viel ze op Radio Monte Carlo o.m. Qatar aan omwille van het verspreiden van het salafisme, de religie van de haat. Passeren eveneens de revue zijn onder meer Jack Lang, ex-sociaal-democraat en nadien gerekruteerd door Sarkozy, de huidige directeur van het Arabisch Instituut in Parijs, en Jean Marie Le Guen, minister in de regering van president François Hollande.

Marine Le Pen - 2

Zich in Frankrijk om de haverklap wentelen in de Franse vlag, de andere politici beschuldigen van incompetentie en corruptie en tot voor kort grossieren in moslimhaat. Maar ondertussen volgens dit boek bedelen bij de Verenigde Arabische Emiraten.

Met verder nog Bruno Le Maire, getipt als toekomstig minister van Buitenlandse Zaken, en Dominique de Villepin, ex-minister van Buitenlandse Zaken onder president Jacques Chiraq. Het ogenschijnlijk trotse La France is in wezen dan ook verworden tot een corrupte bende bedelaars die de kont likt van het grootste crapuul die deze wereld op dit ogenblik kent. Bedelaars die echter niet onder een Parijse brug hoeven te slapen.

Zelfs Marine Le Pen, bazin van het Front National en tot recent gekend als een moslimhaatster par excellence, passeerde volgens het boek aan de kassa. Ditmaal echter die van de Verenigde Arabische Emiraten. Geld stinkt nu eenmaal niet, ook niet dat van Arabieren en moslims. Dus waarom de neus ervoor ophalen?

En is het dan verwonderlijk dat Parijs op dit ogenblik door Rusland, Iran, Syrië en Turkije totaal genegeerd wordt bij de gesprekken over Syrië? Natuurlijk niet. De naam valt zelfs niet eens in de huidige discussies over de zaak. Zelfs hun vrienden de jihadisten noemen hen niet eens. Moest het niet zo smerig zijn men zou met hen nog medelijden krijgen. Nu rest hen alleen nog de grootst mogelijk minachting.

Willy Van Damme

1) ‘Nos très chers émir$’, Christian Chesnot en Georges Malbrunot, Michel Lafon, 2016. 299 pagina’s, 17,95 euro.

2) ‘Les chemins de Damas’, Christian Chesnot en Georges Malbrunot, Robert Laffont, 2014, 386 pagina’s. Christian Chesnot is journalist bij de Franse radiozender France Inter en Georges Malbrunot bij de Parijse krant Le Figaro.

3) Libération, 20 oktober 2016, Georges Malbrunot : «L’ancien ambassadeur du Qatar a copieusement arrosé nos politiques» (De oud ambassadeur van Qatar heeft op grootschalige wijze onze politici omgekocht), Ismaël Halissat. http://www.liberation.fr/auteur/16504-ismael-halissat.

Minder joden?

In Nederland loopt op dit ogenblik een rechtszaak tegen de politicus Geert Wilders omdat hij voor een enthousiaste groep fans tot hun jolijt had opgeroepen tot minder Marokkanen en daar ging hij ook voor zorgen.

En dat soort uitspraken was voor opperzionist Wilders geen probleem. Het was allemaal een kwestie van vrijheid van meningsuiting. Maar voor minder Marokkanen zorgen kan in wezen maar op twee wijzen: Deportatie of uitroeien. Met gebruik van geweld dus.

In wezen riep Wilders dus op tot of het uitroeien of deporteren van die bevolkingsgroep. Mensen die trouwens in veel gevallen in Nederland geboren zijn en er soms belangrijke posities bekleden.

Het betekent ook dat hij in geval van geweld tegen die mensen zijn ogen zou dichtknijpen. Ja, ze zorgen toch zo voor wat hij wil bereiken, minder Marokkanen. En geweld tegen Marokkanen of andere ‘bruinen’ is in Nederland verre van een uitzondering.

Geert Wilders - 4

Wat bij foto’s van Geert Wilders opvalt is dat hij regelmatig als een betweter met zijn vinger naar het publiek wijst. Ook salafisten doen dit om de haverklap. Terwijl Israël het salafisme in het Midden-Oosten voluit steunt gebruikt zionistenvriend Wilders in Nederland het geweld van salafisten om alle moslims te criminaliseren. Wilders is dan ook een uiterst gevaarlijk man die de stabiliteit der Nederlandse samenleving in gevaar brengt met zijn haat prediken.

Zelfs een eminent persoon als rechtsgeleerde Paul Cliteur nam voor hem de verdediging op. Dit moet allemaal kunnen, het is voor hem vrije meningsuiting en geen racisme. Simpel: Marokkanen zijn geen ras, zegt Cliteur.

Wat een Cliteur en andere nette heren vergeten is dat dit soort praatjes nog al eens in Europa te horen waren. Het ging toen over joden en zigeuners. Ze verdwenen nadien in de schoorsteen van Auschwitz en andere vernietigingskampen.

En hoe zouden Wilders, Cliteur, hun fans en de Nederlandse goegemeente reageren als ik nu eens opriep: ‘Minder joden, en daar ga ik voor zorgen’. En onvermijdelijk zal ik bedolven wordt onder de modder en de klachten zoals men in Nederland nog nooit zal gezien hebben? En zeker weten, Paul Cliteur zal me niet komen verdedigen. Want dat zou dan wel oproepen tot geweld zijn. Wedden?

Willy Van Damme

Pax Christi in bed met al Qaeda

Vandaag was er een stemming binnen de Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties in Genève. Daarbij vloog Rusland voor het eerst sinds haar stichting in 2006 uit die Raad. Ten voordele dan van Kroatië. Wie naast de VS en het Verenigd Koninkrijk ook werd verkozen was Saoedi Arabië. Ze presenteerden ter gelegenheid hiervan zelfs een brochure over hoe ze de rechten van de vrouwen steunen. Goed zo.

Machtspolitiek

De relatie tussen de VN en de mensenrechten zijn natuurlijk altijd al een lachertje geweest. Die Raad voor Mensenrechten is in wezen nu eenmaal niets anders dan een vergadering van landen waar de diplomaten namens hun land, en niet zelden zeer tegen hun goesting, over mensenrechten allerlei verklaringen afleggen en stemmingen organiseren. Om daarna lekker te gaan eten en drinken.

Deze raad heeft daarom niets te maken met mensenrechten maar alleen met het misbruiken ervan door voornamelijk de VS en haar satellietstaten zoals het Verenigd Koninkrijk en België. Mensenrechten verdedigen klinkt nu eenmaal mooi en is het perfecte excuus voor nog maar eens een oorlog. De uitvlucht par excellence sinds men oorlog voert.

De Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties is het schaamlapje waarachter men zich verschuilt om aan machtspolitiek te doen. Zeker voor de VS is dat een van haar geliefde instrumenten. Dat ze Afghanistan, Libië, Irak, Jemen en nu Syrië vernielden zal de VS worst wezen. Niemand binnen die raad protesteerde hierom trouwens ooit tegen hun aanwezigheid. En dan hebben we het nog niet over Saoedi Arabië, de geestelijke en financiële vader van de wereldwijde salafistische terreurgroepen.

Nog eerder deze week werd er door 87 zogenaamde humanitaire organisaties, het wereldje van de vele ngo’s, een oproep (1) gedaan om Rusland uit die Raad te gooien wegens haar ‘misdaden tegen de mensenrechten’ in Syrië. Met als haantje de voorste natuurlijk de oorlogsstoker Human Rights Watch.

Het blijkt een zeer merkwaardige lijst te zijn van grotendeels Syrische of rond Syrië werkende ngo’s die ogenschijnlijk rond mensenrechten actief zijn zoals het Syrian Network for Human Rights. De meesten zijn totaal onbekend bij zelfs specialisten. Maar van bijvoorbeeld dat Syrian Network for Human Rights is het geweten dat het de spreekbuis is van die salafistische terreurgroepen in Syrië.

Pax Christi

Opvallend afwezig zijn dan weer Amnesty International, Oxfam UK, Save the Children en Artsen zonder Grenzen, nochtans ngo’s waarvan sommigen zich de voorbije jaren de benen van onder het lijf liepen om al Qaeda & Co wat meer ruggensteun te geven. Wel aanwezig is echter op nummer 46 een Belgisch/Nederlandse ngo, Broederlijk Delen/Pax Christi, dit via het zogenaamde Middle East Desk, Brigitte Herremans dus.

En die zit in heel goed gezelschap. Zo staat op nummer 41 de Zwitserse al Karam Foundation. En dat is volgens de informatie van de VS een door financiers van al Qaeda opgerichte ngo, zijnde de Qatarees Abdul Rahman Bin Umair al Nuaimi en de Jemeniet Abdul Wahab Mohammad Abdul Rahman al Humaiqani. Met gulle geldelijke steun van de slavenhouders van Qatar. (2)

Het bestuur van al Karam bestaat verder uit in ballingschap in Zwitserland levende leden van het Algerijnse Front Islamique du Salut, nog zo’n salafistische terreurgroep die in het verleden in Algerije gekend waren voor het vele koppensnellen van tegenstanders, incluis priesters.

Met verder op die lijst een ganse resem van vermeende ngo’s zoals het Unified Revolutionaire Medical Bureau in East Gouta, een mantelorganisatie van de door Saoedi’s geleide Islamfront. Het is voor sommige criminele bendes een manier om geld te verdienen want Saoedi Arabië, Qatar, Turkije, Frankrijk, de VS en het Verenigd Koninkrijk zijn gul met geld voor dat soort initiatieven. En dus, leve de ngo…

Brigitte Herremans - 3

Brigitte Herremans kruipt hier via deze motie rond Syrië in bed met verkrachters, koppensnellers, plunderaars, priestermoordenaars en ander salafistisch tuig. Het lijkt wel als op Facebook: ‘I like al Qaeda.’

Maar met andere woorden: Brigitte Herremans is hier in bed gekropen met het grootste crapuul dat deze aardkloot rijk is. Psychopaten voor wie het vermoorden van priesters en vernielen van kerken wel de enige reden van bestaan lijkt.

Zouden de bisschoppen onder wiens toezicht Herremans werkt dat wel weten? En ja, keurt men dan bij Broederlijk Delen en Pax Christi het vermoorden van priesters in Syrië goed? Ik las er bij hen trouwens nog nooit een woord van kritiek over. Ach vermoorde priesters, niet? En wie maalt erom? Toch zo te zien niemand bij Pax Christi en Broederlijk Delen!

Maar er is een troost voor haar. Er staat op nummer 38 van die lijst immers de Syrische International Supporting Woman Association, een onderdeel van het salafistische Syria Relief Network. De vriendinnen van de nikab dus. Iets voor Brigitte Herremans?

Willy Van Damme

1) Human Rights Watch, 24 oktober 2016, ‘UN: Russia’s Role in Syria Raises Questions ‘’About Bid for Human Rights Council’. https://www.hrw.org/news/2016/10/24/un-russias-role-syria-raises-questions-about-bid-human-rights-council.

2) Eigen blog, 30 december 2013, ‘De salafistische vrienden van Human Rights Watch en Amnesty International’. https://willyvandamme.wordpress.com/2013/12/30/de-salafistische-vrienden-van-human-rights-watch-en-amnesty-international/