Wij vragen concentratiekampen–Vlaams-Nationalisten

Dezer dagen is het allemaal Auschwitz dat de klok slaat. Natuurlijk aangevoerd door Israël en haar bondgenoten die van de gelegenheid nog maar eens gebruik maken om in het Midden-Oosten de oorlogstrom nog wat luider te laten klinken. Een meer dan schandelijk schouwspel waar onze regeringen binnen de EU volop aan meewerkten en waarbij zij nadien zelfs geen vragen stelden of opmerkingen maakten.

Er waren echter ooit andere tijden toen men hier opriep om meer concentratiekampen te bouwen zoals dit pamflet uit de tweede wereldoorlog bewijst. Toen riepen Vlaams nationalisten zelfs op tot …. meer concentratiekampen waar men de ‘vijanden’ dan eens zou leren wat honger is.

De helden

Het dateert van 8 maart 1941 en werd in Dendermonde verspreid door de Nationaal-Socialistische Voorlichtingscentrale met adres Dijkstraat 3 en gelegen in het stadscentrum.

In diezelfde straat werden in deze periode enkele verzetsstrijders, Dendermondenaars, Vlamingen en Belgen, opgepakt en nadien doodgeschoten door de Duitsers. Het huidig stadsbestuur van CD&V en N-VA liet er eind vorig jaar ter herinnering struikelstenen plaatsen.

Of die uit de Dijkstraat 3 bij het horen van die moord op hun buren juichten weten we niet. Maar het zal wel zo zijn. Het toont nogmaals de diepten waar het Vlaams nationalisme toen en nog decennia nadien in verkeerde.

Verzetsstrijders werden in bladen als De Standaard en ‘t Pallieterke nog tientallen jaren uitgescholden. Beledigingen waren er schering en inslag.  En diegenen die ooit riepen om nog meer concentratiekampen waren er de dappere Vlamingen, de helden.

20191003_113537

Een pamflet van Vlaams nationalisten uit maart 1941 dat aan duidelijkheid weinig te wensen overlaat. Leve de concentratiekampen! Hun Vlaanderen moest geheel ten diensten staan van Nazi-Duitsland en er desnoods zelfs voor sterven. Het duurde nog bijna 80 jaar voor sommigen binnen de N-VA zich hiervoor in het openbaar verontschuldigden. Bij het Vlaams Belang is het nog steeds wachten. De ‘liefde’ voor Vlaanderen noemt men dat.

Nog recent schreef men op een tentoonstelling over Cyriel Verschaeve als zijnde een voorname Vlaming. Een man die in zijn liefde voor Hitler luidkeels vanop zijn kansel riep om het bloed van al diegenen die het fascisme en Hitler ’s Duitsland bestreden. In Breendonk (!), gekend om zijn concentratiekamp, is er zelfs een straat naar die zware misdadiger genoemd. Met dank aan CD&V.

Wat in dit pamflet ook vooral opvalt is dat men toen in maart 1941 het al volop had over wat moest gebeuren met de Sovjetunie. Zo schrijft men in dit pamflet: “Nemen wij het geval Rusland. Alle mannen, min dan 40 jaar oud, zijn opgeroepen om de kommunistische bloedhonden naar de keel te grijpen.” Duitsland had dus Belgisch kanonnenvlees nodig.

Met andere woorden iedereen die kon lezen wist toen al in maart 1941 dat de oorlog van Duitsland tegen de Sovjetunie nakend was. Operatie Barbarossa, zoals die invasie noemde, begon drie maanden later op 22 juni 1941 maar werd al van in de zomer van 1940 voorbereid en kreeg in december haar concrete vorm.

In het begin leek de Duitse opmars een groot succes en rukte men op tot aan de poorten van Leningrad (nu Sint-Petersburg) en Moskou. Daar stopte in december 1941 de opmars en een jaar later was het voor goede waarnemers duidelijk dat Duitsland ging verliezen.

In hoeverre was de Sovjetunie verrast door de inval en was er daarom in het begin amper weerstand? Of liet men zoals eerder met Napoleon Duitsland oprukken en zo in de val lokken?

Willy Van Damme


Naschrift

Gisterenavond heeft de gemeenteraad van Puurs-Sint-Amands besloten om voor de Cyriel Verschaevestraat een nieuwe naam te zoeken. Dit op voorstel van Groen. De gemeente heeft een absolute meerderheid van CD&V met als burgemeester Koen Van den Heuvel, de minister van o.m. Leefmilieu in de vorige Vlaamse regering. N-VA en het Vlaams Belang stemde tegen. Maar dat laatste wekt niet echt verbazing. Helden blijven helden.

Voor een nieuwe naam is het nog wachten. De straat ligt vlakbij het Fort Van Breendonk een vroeger onderdeel van de fortengordel rond Antwerpen welke tijdens de tweede wereldoorlog werd omgevormd tot een zeer berucht concentratiekamp waar Duitse en Belgische beulen folterden en doden naar believen.

Het Fort van Breendonk is nu een erfgoedsite die herinnert aan die bloedige periode. Een aantal van die kampbeulen kregen na de oorlog effectief de doodstraf. Puurs-Sint-Amands was samen met Lanaken en Kortrijk (Marke) de laatste gemeente waar er een Cyriel Verschaevestraat was. Lanaken en Kortrijk schrapten die naam al eerder.

NAVO–50 jaar vrede

Vandaag op Radio 1 was er een debat tussen John Crombez (SP.A) en Theo Francken (N-VA) over het al of niet laten liggen van de Amerikaanse atoombommen op de luchtmachtbasis van het Belgische leger in Kleine Brogel.

Nou Belgisch. Dat deel waar die atoombommen liggen staat geheel onder Amerikaanse controle.  Als onze ministers er willen gaan kijken dan moeten ze eerst bellen naar het Witte Huis. Belgische onafhankelijkheid heet dat.

Van Afrika naar Jemen

In dat debat bleek dat Crombez die bommen hier weg wou. Francken daarentegen wil ze hier houden. We moeten nu eenmaal solidair zijn met de NAVO was de essentie van zijn argumentatie. In de praktijk is dat natuurlijk ondergeschikt zijn aan de Amerikaanse grillen.

Ook zegde Francken dat wij dankzij de NAVO al 50 jaar vrede kennen. Vrede? In West-Europa wel maar dat is dan grotendeels het gevolg van eerst de EGKS, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, en nadien de Europese Unie. Of zeg maar het verdrag tussen Frankrijk en Duitsland waarin de andere West-Europese landen zich dan maar pasten.

Die vrede dankzij de NAVO is echter een grove leugen. Vooreerst steunder de NAVO in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw de koloniale oorlogen van Portugal en Zuid-Afrika tegen de opstandig geworden Afrikaanse elite in de nog Portugese kolonies.

Zonder de geheim gehouden steun van de NAVO had het verarmde Portugal en de blanke racisten met hun Apartheid het nooit zolang uitgehouden. Het had veel minder bloedvergieten gekost. Vrede? In de kisten ja.

En nog erger is er de door de NAVO veroorzaakte oorlog in wat toen nog Joegoslavië was. In Europa dus. Een hebzuchtige Duitse kanselier Helmut Kohl en zijn adjudant op Buitenlandse Zaken Hans-Dietrich Genscher waren na de Duitse eenmaking in een expansionistische bui.

Bherlin Gildo - Zweeds lid al Nusra met vlag al Nusra

Theo Francken van de N-VA beweerde dat de NAVO al 50 jaar zorgt voor vrede. Zoals bijvoorbeeld in Syrië waar men ISIS, al Qaeda en aanverwanten met o.m. wapens en geld steunde. Hier de Zweed Bherlin Ghildo in Syrië fier met een vlag van al Qaeda.

Zij en de rest van de NAVO wilden na het inlijven van de landen van het vroegere Warschaupact ook Joegoslavië onder controle krijgen en stookten daarom de oude nationale tegenstellingen op. Met als gevolg een nog steeds voortwoekerende burgeroorlog met minstens 100.000 doden. Vrede? Eens vragen aan de doodskistenmakers.

En dan zijn er de door de NAVO mee georganiseerde oorlogen in Libië, Afghanistan, Irak, Jemen en Syrië. Het zijn moerassen met minstens een paar miljoen doden die maar verder blijven etteren dankzij de houding van de NAVO die slaafs achter Israël aanloopt.

Die 50 jaar vrede van de NAVO waar Theo Francken het deze ochtend op de radio over had doet denken aan George Orwell. Oorlog wordt er dan vrede en het ongebreideld afslachten van mensen omschrijft men als het verdedigen van de mensenrechten.

Vrienden van Saoedi-Arabië

Bovendien had Francken het ook over de steun van de PS met de wapenleveringen aan Saoedi-Arabië. Dat klopt natuurlijk en het is een schande. Maar hij vergeet gemakshalve dat Peter De Roover, zijn fractieleider in het federaal parlement, nog niet zolang geleden op Knack.be een smeekbede schreef om de Belgische steun aan Saoedi-Arabië verder te zetten. Er was immers in België toen luide kritiek op onze samenwerking met dit land.

En dan die atoombommen zelf? Nou de VS wat kennende – en de zaak met Iran en generaal Qassem Soeleimani toonde dat nogmaals perfect aan – trekt de VS zich niets aan van wat zogenaamde bondgenoten denken of doen. Als de VS morgen besluit om die atoombommen waar dan ook te gooien, in Iran, China, Rusland of Venezuela dan is het gedaan met ons land.

Want dan krijgen wij bijna zeker een koekje van eigen deeg. Ze werden afgevuurd van uit België en wij zijn dus staatsrechtelijk verantwoordelijk. En waarom zou de VS zich iets aantrekken van onze problemen? Wie hier ja zegt is verregaande naïef. Blijkbaar heeft Francken en zijn N-VA daar geen enkel probleem mee. De liefde voor Vlaanderen? Zolang de VS maar akkoord gaat.

Willy Van Damme

Franse waarschuwing aan de VS

Het aantal conflicten van de VS met de wereld neemt alsmaar toe. Na de dreiging met oorlog tussen Iran en de VS neemt nu ook de spanning tussen Washington en de EU exponentieel toe. De bedreigingen aan het adres van een aantal Europese landen door de regering van Donald Trump blijven zich immers opstapelen.

Franse eetwaren

Zo heeft de VS vooral Duitsland en Frankrijk in het vizier. Duitsland met zijn auto-industrie en Frankrijk met o.m. zijn voedingswaren zoals champagne, wijn en kazen. Daarbij voeren de Amerikanen allerlei excuses aan om strafmaatregelen te nemen. Voor Frankrijk betreft dat de plannen van de regering Emmanuel Macron om belastingen te effen op Amerikaanse internetbedrijven zoals Amazon, Google en Facebook.

Een beslissing door de Amerikaanse regering wordt nog deze maand verwacht en het vermoeden is dat de regering van Donald Trump ook hier zwaar zal toeslaan. De bedreigingen aan het Franse adres door Washington met 100% invoerbelastingen zijn alleszins niet min.

Trump als bokser Balboa

Donald Trump zoals hij zich recent op Twitter presenteerde als de Amerikaanse filmheld Rocky Balboa. Met dit soort tweets heeft Trump een grens overschreden: Die van de wansmaak.

Nog vorige maand besloot men in Washington om alle Europese bedrijven, waaronder Engie en Shell, die betrokken zijn bij de aanleg van Nordstream 2, de gaspijpleiding van Rusland naar Duitsland en zo West-Europa, de toegang tot de VS te verbieden voor nieuwe contracten. Volgens de krant The Financial Times van deze ochtend was de repliek vanuit Parijs kurkdroog maar keihard.

“Als we geen toegang meer krijgen tot de Amerikaanse markt dan is ons enige alternatief de Chinese consument”, stelde volgens de krant Bruno Le Maire, de Franse minister van Financiën in een brief aan Robert Lightizer, de Amerikaanse onderhandelaar voor de Buitenlandse Handel, een notoire havik. (1) Vertaald: Desnoods zeggen wij onze goede relaties met de VS op en gaan we een bondgenootschap aan met China.

Henry Kissinger

Toen men Henry Kissinger, de stokoude architect van het Amerikaanse imperialisme uit de vorige eeuw, vroeg wat hij dacht over de huidige Amerikaanse buitenlandse politiek dan was hij erg negatief over het beleid van Donald Trump.

Zijn visie was dat de VS de relaties met Rusland moeten normaliseren want nu drijft men Rusland in de armen van China en dat is teveel voor Amerika. Maar voor de huidige Amerikaanse leiders is dat onzin. Ze hebben in wezen zelfs de oorlog verklaard aan de EU en stellen nu zelfs openlijk – Onder Obama was dat stiekem – dat ze de Europese Unie kapot willen. Ook elders slaat men wild toe. Alleen Israël ontsnapt nog. Het typeert.

Het Witte Huis en de gehele regering Trump bestaat nu uit mensen die als het ware klaar komen bij het idee van een oorlog tegen Iran en bij het horen van de term strafmaatregelen. Men kan alleen maar bang afwachten en hopen op het beste. Maar Donald Trump gelijkt meer en meer op Hitler die de wereld afdreigde en de VS op Nazi-Duitsland die elke tegenstand, hoe braaf ook, met de grond wil gelijk maken.

Benjamin Netanyahu en Mike Pompeo

Mike Pompeo, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken (links) en de Israëlische premier Benjamin Netanyahu. De twee strategen achter de oorlogsplannen met Iran. Kwam Pompeo in Israël zijn opdrachten ophalen?

Vraag is hoe in de VS de Republikeinse partij, het Huis van Afgevaardigden en het Pentagon gaan reageren. Blijven mensen als minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo mee aan het roer staan dan ziet het er heel slecht uit. De nu ook tegen Irak geuite bedreigingen over de eis tot terugtrekking van de Amerikaanse soldaten spreekt boekdelen. De sancties tegen Irak zouden volgens Trump nog erger worden dan die tegen Iran. Trump de keizer van de waanzin.

Angst

Om een goed idee te hebben over hoe het er intern in Washington DC aan toe gaat zijn de tweets van een zekere Reza Marashi zeer leerzaam. Die blijkt met een serie regeringsambtenaren te hebben gesproken en blijkbaar is daar de angst die overheerst en de ijzeren wil van sommigen voor een oorlog met Iran. Je kan die serie mails terugvinden op het twitteradres van Joshua Landis of bij de man zelf. (2)

Intussen komt de NAVO vandaag in spoedzitting bij elkaar. Zonder een gesprek met zijn ook in Irak aanwezige zogenaamde bondgenoten, en daar hoort tot nader orde ook London bij, pleegde die in Irak een serie moordende aanslagen die probleemloos kunnen leiden tot de derde wereldoorlog. En dat belooft aan tafel dus voor heel veel vuurwerk te zullen zorgen. Zouden ze op de vuist gaan?

Gelukkig wil behoudens de Israëlische premier Benjamin Netanyahu niemand meestappen in dit oorlogsscenario. Maar een cruciale stap is hier wel gezet. Deze gebeurtenissen tonen nogmaals de centrale rol aan van de zionistische staat in deze ontwikkelingen. Daar moet men eerst en vooral het probleem zoeken. Minder in Washington zelf. Zij hebben natuurlijk wel de kanonnen.

De huidige situatie doet een beetje denken aan de periode van het interbellum tussen de beide wereldoorlogen. In Duitsland klonk toen luid de roep om wraak tegen de joden die volgens hen Duitsland de oorlog hadden doen verliezen. In Washington zoekt men de zondebok voor hun nederlagen nu in Iran en roept men op om wraak te nemen. Of hoe de geschiedenis zich steeds herhaalt.

Willy Van Damme

1) Financial Times, 6-01-2020, ‘Europe will hit back if Trump punishes France for tax on Big Tech warns Paris’. https://www.ft.com/content/de451a5e-2fb6-11ea-9703-eea0cae3f0de

2) https://twitter.com/rezamarashi/status/1214031169173348352. De tweets dateren van deze ochtend 6 januari 04u49.

Reza Marashi is een specialist betreffende de Iraans-Amerikaanse betrekkingen en journalist. Hij werkt voor de Nationale Iraans-Amerikaanse Raad. Men kan hem zien als een insider van het politieke leven in de hoofdstad.

 

President Assad–Syrië zal gevangenen zelf berechten

In een gesprek eerder deze week met het Franse weekblad Paris Match (1) stelde de Syrische president Bashar al Assad dat de Syrische regering de leden van ISIS zelf zal berechten. Deze zitten nu nog in de gevangenissen van de Koerdische PKK/YPG en zullen dus door het Syrische gerecht worden berecht. En dit in overeenstemming met de eigen anti-terrorismewetgeving.

Volgens de tussen de Syrische regering en de PKK/YPG gesloten akkoorden zal die PKK/YPG opgaan in het Syrische leger en zal de nationale overheid de controle krijgen over het ganse gebied. Dit wordt nu geleidelijk aan uitgevoerd. Zelfs al zijn er nog wat strubbelingen deels als een gevolg van Amerikaanse manipulaties rond vooral die oliebronnen.

Een koloniale mentaliteit

Intussen blijft men in Nederland en ook in België doen alsof daar geen regering is en men ginds kan doen wat men wil. Het lijkt wel de conferentie van 1884/1885 in Berlijn over de verdeling van Afrika. De visie toen was: “Daar leven toch alleen maar wat wilden in de brousse en het is feitelijk daarom onze plicht dat te stelen en ermee te doen wat we nodig achten.”

Bashar al Assad - 1 - Instagram

Het idee om die ISIS-vrouwen en hun kinderen zomaar vanuit Syrië naar België of Nederland te kunnen overbrengen is deze week door president Bashar al Assad tijdens een interview met Paris Match begraven. Syrië is nu eenmaal een soeverein land.

En dus komt in gans die discussie in het parlement en de media over die gevangen ISIS-strijders en die kinderen met hun moeders het internationaal recht niet eens ter sprake. Afgaande op dit en vele andere mediaverhalen rond Syrië bestaat zoiets als het internationaal recht niet eens.

Typerend voor die mentaliteit is het interview in De Morgen van 23 november (2) van de vroegere jihadistenfan Montasser Alde’emeh met Darya Safai, de in Iran geboren volksvertegenwoordigster voor de N-VA, en Heidi De Pauw, de CEO van Child Focus, de organisatie die zich inzet voor het lot van Belgische kinderen waaronder die dus in Syrische gevangenschap.

Noch de interviewer noch de twee dames spreken in het zes pagina lange interview over dit nochtans cruciaal element van het internationaal recht. Syrië is een land met een regering waarmee wij zelfs officiële betrekkingen hebben. Er is hier in Brussel trouwens een ambassade.

Maar men zit pagina’s lang te praten over terreur, deradicalisering en de islam maar over dit essentieel aspect van de zaak zwijgt men compleet. Het geeft alles een heel hallucinante vertoning.

Als we die kinderen met of zonder hun moeders naar hier willen halen dan zal dat alleen maar met toestemming van de Syrische regering kunnen gebeuren. Wat ook de natuur is van die regering. Zij zijn staatsrechtelijk de baas en wij als natie dienen dat te respecteren. Het heet internationaal recht. Maar misschien moet Syrië zich dan ook komen bemoeien met het psychiatrisch onderzoek naar Marc Dutroux.

De onschendbaarheid van de grenzen

Het is erg simpel maar voor mensen als Alde’emeh, De Pauw of Safai is dat zelfs geen zaak om er veel woorden aan vuil te maken. De enige in België die het blijkbaar wel begrepen heeft is de chef van de AIVD, onze militaire Veiligheidsdienst, generaal Claude Van de Voorde die recent in het parlement duidelijk stelde dat men over die kwestie met de Syrische regering zal moeten praten. Pure logica heet dat.

ISIS - Met vliegtuig in Tabqa

ISIS toen ze ons nog wilden tonen dat ze zelfs vliegtuigen hadden. Alleen ze vlogen niet. En het door hen geopperde idee om België geheel te laten ontploffen is nu ook goed en wel opgegeven. Nu is het op smekende toon: “Kun je ons alstublieft naar België brengen?”

En dus als we die kinderen, zonder moeder want anders kan het gewoon niet, naar hier willen halen dan zullen we aan de Syrische regering braaf moeten vragen of dat voor hen geen probleem is. Voor die vrouwen van ISIS is het natuurlijk leuk. Men kweekt via de Televisie medelijden met hun kinderen en hoopt zo de zware straffen met mogelijks de doodstraf in Syrië te ontwijken door die te ruilen voor wat jaren in een Belgische cel.

En het lot van die moeders is een zuiver Syrische kwestie waar wij in het beste geval hen alleen juridische bijstand kunnen leveren. Waar geen probleem mee is. Krijgen zij de vrijspraak dan kunnen ze huiswaarts keren met een eventuele vervolging hier. Maar vrijspraak in Syrië? Daar zal veel volk komen naar kijken.

De houding van Montasser Alde’emeh, Darya Safai en Heidi De Pauw lijkt behept door de aloude westerse koloniale mentaliteit. Waarbij voor die landen buiten de westerse alliantie er alleen maar minachting is. Ze moeten gewoon braaf luisteren naar onze bevelen. Uit het gesprek kreeg je wel de indruk dat Darya Safai amper iets kent van de wetgeving, ook internationaal, betreffende de nationaliteit. Zelfs al sprak ze zich hier regelmatig tegen.

Intussen is het wel mooi om tegenwoordig op onze televisieschermen al die droevige gezichten te zien van die terroristen. Waar is de tijd naar toe toen ze brullend op het internet België in een orgie van geweld gingen laten ten ondergaan? Ze stellen tegenwoordig hun de ambities wat bij tot: “Hoe geraak ik in België?”

Willy Van Damme

1) Al Masdar, 27 november 2019, “ISIS fighters in SDF prisons to face trial in Syria: Assad”. https://www.almasdarnews.com/article/isis-fighters-in-sdf-prisons-to-face-trial-in-syria-assad/

Uiteraard besteden de Nederlandse en Belgische media geen enkele aandacht aan deze verklaring van de Syrische president. Waarom zou men? Hun stelling in de praktijk was nu eenmaal dat hij beter was vermoord en zijn land omgevormd tot een nieuw Libië. De slogan onderhuids was: “Nu ook slaven in Syrië.”

Het ganse interview van Assad met Paris Match kun je lezen via deze link:  <https://www.parismatch.com/Actu/International/Exclusif-Bachar-el-Assad-parle-a-Paris-Match-1661381&gt;

2) De Morgen Zeno, 23 november 2019, Montasser Alde’emeh, “IS-kinderen: Halen of niet,” Gesprek met Heidi De Pauw en Darya Safai.

Mensenrechtenschending door China… Niet door België.

Het is het klassieke verhaal dezer dagen op onder meer onze VRT waar men het nodig acht om China te kastijden omdat het de mensenrechten niet respecteert. Dit op een ogenblik dat een meer dan 600-koppige handelsmissie dat land bezocht zoekend naar allerlei contracten. En dan komt het nu klassieke verhaal over de Oeigoeren en sinds een paar maanden ook Hongkong.

En dan zijn wij, de zuiveren, die China hier een lesje moeten leren en met het vingertje wijzen richting de ‘stoute’ leerling. Wat een karikatuur en zowat het toppunt van durf en arrogantie. Het doet denken aan de kolonisatie toen wij de Congolezen zo nodig de deugden van onze beschaving moesten brengen. En we weten hoe dat afliep.

Definitie

Naar gelang de definitie die men op de term mensenrechten plakt is er in wezen geen enkel land dat respect toont voor de mensenrechten. Zeker en vast ook België niet. Onze serie ministers voor armoedebestrijding doen allerlei peperdure plechtige beloftes over het bestrijden van die schande. Met als resultaat een in ons land almaar toenemende armoede.

Men moet tegenwoordig maar na 18 uur door de Brusselse Nieuwstraat, ‘s lands winkelstraat bij uitstek, wandelen om scenes te zien die voor wie menselijke gevoelens heeft alleen maar schokkend overkomen. Kleine kinderen leven er gewoon op straat. De Belgische welvaartstaat in volle glorie.

Maar dat is maar een klein deel van de mensenrechtenschendingen door België. Het was toch België die door in 2003 de Antwerpse haven voor Amerikaanse wapentransporten open te stellen dat de VS Irak kon vernielen. Medeplichtigheid dus.

DSC_0251

Het Deurganckdok in de Antwerpse haven. Deze haven diende in 2003 als draaischijf voor het Amerikaans leger om haar in Europa opgeslagen materiaal naar Irak te kunnen verschepen nodig voor de verovering en bezetting van het land. België hielp dus mee bij de bezetting en vernieling van het land. Een oorlogsmisdaad.

Het land is er nog steeds niet van bekomen en het zal nog heel veel jaren vergen om terug te raken waar het voor de Amerikaanse interventie stond. Kostprijs naast de materiële schade en psychologische destructie bij de bevolking: Honderdduizenden doden. Dat is wat andere koffie dan het vermeend aantal doden in China op het Tiananmenplein van 4 juni 1989.

Verniel eens een land

En dan zijn er onze F16’s die Servië met Kosovo, Libië en Syrië zonder toestemming van de VN gingen bombarderen. Ook hier vielen er honderdduizenden doden en het aantal doden tikt verder aan en de schade loopt lustig door.

Het waren een voor een oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Maar ja, onze ‘vrije’ pers juichte vanop de zijlijn vrolijk toe. En dus is er hier geen probleem van mensenrechtenschendingen. Grapjassen.

En uiteraard heeft ons land met haar pers al 8 jaar die jihadisten – sorry idealisten – in Syrië gesteund. Door onze pers als vrijheidsstrijders voorgestelde salafisten die hun actieterrein op zeker ogenblik dan verlegden naar Charlie Hebdo, Manchester Arena, de Ramblas en Zaventem. Zou men het hier aan de bevolking durven uitleggen wat er werkelijk gebeurde? Nog in geen 1.000 jaar.

Al een journalist gezien van onze zogenaamd vrije pers die een verhaal maakte over onze steun aan Al Qaeda en zelfs ISIS. Bijlange niet. Geweten is dat men machinegeweren van het Luikse FN levert aan al Qaeda in Jemen, jawel de mannen van de slachtpartij bij Charlie Hebdo. Men zwijgt en doet alsof er niets gebeurde gewoon verder. Maar de persvrijheid in China: Dat is een groot thema voor onze bladen.

Inderdaad de mensenrechten en België. Betaalde ons land trouwens al een schadevergoeding aan de nabestaanden van de met Belgische hulp vermoorde Congolese premier Patrice Lumumba?

Jihadist met onthoofde kop

De ’vrienden’ van België en haar mensenrechtenbeleid met betrekking tot Syrië. En niemand in ons parlement die er ooit over protesteerde. Hetzelfde voor de media waar men frisse kerels als dit zelfs omschreef als ‘idealisten’. Fier toont hij zijn oorlogsbuit op het internet. Krijgt onze cultuur veel minder subsidies dan was er in het verleden voor deze helden wel geld voorhanden.

Dat onze persmuskieten dan komen stellen dat België de schendingen van de mensenrechten in China moet aankaarten is daarom feitelijk schandelijk. Er is een gezegde dat gaat over het vegen voor de eigen deur.

Maar ja, China is de aartsvijand van de VS geworden daar het economisch sterker is dan de VS en dus moet België, slaafs als ze is, meedoen. Het is het perfecte jachtterrein van veel van onze papagaaien – Zie De Morgen met de recente serie ‘Het oog van Peking’ – die niet veel meer kunnen dan bladen als The Washington Post, The Economist en Foreign Policy overschrijven. Of leuke verhalen overnemen van onze Staatsveiligheid.

Oeigoeren

En uiteraard zijn er in China schendingen van wat men de mensrechten kan noemen. De werkdruk bijvoorbeeld in veel bedrijven – waar men hier dan weer naar opkijkt want dat toont ‘efficiëntie’ – en de blijvende armoede. En ja, er zijn de Oeigoeren en de Tibetanen.

Maar het probleem van de Oeigoeren is wat anders dan hoe men het hier voorstelt. Zo verzwijgt men – uiteraard heel bewust – wat de kern van dit probleem is. En dat is in wezen hetzelfde al hier, zijnde de grootschalige verspreiding van het salafisme en hier ook  de infiltratie door de Westerse en Turkse geheime diensten. Onze media willen het niet weten.

Er werden tot in het recente verleden in Xinjiang door salafisten vrij veel terroristische aanslagen gepleegd, tot zelfs op het Tiananmenplein in Beijing. Duizenden Chinese Oeigoeren strijden in Syrië aan de zijde van al Qaeda en ook ISIS. De Turkestan Islamic Party vecht nu in de provincie Idlib met al Qaeda. En hoe geraakten die daar? Niet met een vliegend tapijt.

Zo werden op zeker ogenblik op de luchthaven van Shanghai een grote groep Oeigoeren gearresteerd die onder begeleiding van Turkse geheime agenten op weg waren naar Syrië. Wat later onderschepte men dan Chinese Oeigoeren in het noorden van Thailand eveneens komende van China en met Turkse begeleiding ook op weg naar Syrië.

Erawantempel Bangkok

De hindoeïstische Erawan tempel in Bangkok is populair bij toeristen in Thailand. Na het terug naar China sturen van die ongeveer 100 Oeigoerse jihadisten door de Thaise regering vielen er bij een bomaanslag bij die tempel 20 doden. Niemand eiste de aanslag op maar wel arresteerde men twee Oeigoeren, Adam Karadag, alias Mohammed Bilal, Yusuf Mieraili en de Thaise Wanna Suansan, echtgenote van de Turk Emrah Davutoglu die eveneens verdacht is. De zaak moet nog voor de rechtbank komen. Adam Karadag gebruikte een vals paspoort en had in zijn Bangkoks appartement meer dan 200 valse Turkse paspoorten liggen. Turkije heeft na Chinese klachten haar steun voor de Oeigoeren recent laten vallen.

En toen Thailand hen naar China wou terugsturen oefende de VS enorme druk uit op de de Thaise regering om hen toch houden en door te sturen naar Turkije om er politiek asiel te geven. Zodat ze hun weg konden verder zetten daar het Westen in Syrië vers kanonnenvlees nodig had? Daarop leek het toch.

Bomaanslag

Thailand legde de Amerikaanse bevelen echter naast zich neer en dan pleegde men uit weerwraak in Bangkok dan maar een aanslag op een bij toeristen populaire hindoeïstische tempel. Ook sloeg men de inboedel van het Thaise consulaat in Istanbul aan diggelen. Bij die aanslag van 17 augustus 2015 op de Erawan tempel vielen er 20 doden en 125 gewonden. Vooral Aziatische toeristen. Die lieve Oeigoeren toch.

Men wou het voor Thailand economisch belangrijke toerisme treffen, haar achilleshiel. “Raak niet aan mijn Oeigoeren”, was de kreet in Ankara en de VS. Maar om het allemaal op een professionele wijze te duiden was men bij onze media aan het verkeerde adres.

Het probleem voor China is deels het ook daar in Xinjiang, de provincie waar veel Oeigoeren wonen, actief geworden nationalisme dat door het Westen op alle mogelijke wijze wordt gesteund. Wat zich dan vermengde met het door Saoedi Arabië gestimuleerde salafisme.

Men heeft in China dit – zoals trouwens ook in België – laten escaleren en pas enkele jaren geleden ontdekt dat het de boel ernstig destabiliseerde. Veel erger dan hier. Zie de serie bloedige aanslagen.

En wat gebeurt er dan? Zoals in België was er een overreactie. Hier o.m. met het verbieden op school van de hoofddoek, ginds met het eveneens verbieden van alle uiterlijke vormen van salafisme of van wat daarvoor moet doorgaan. .

En dat het er brutaal zal aan toe gaan hoeft men niet te betwijfelen. De Chinese regering gaat er trouwens prat op dat er al enkele jaren daar geen aanslagen meer gebeuren. En dat verkrijg je alleen maar door radicaal en hondsbrutaal op te treden.

En uiteraard zijn de totaal onbewezen cijfers uit onze media van 1 miljoen Oeigoeren die in concentratiekampen zitten met bijna grote zekerheid sterk overdreven. Het is praktisch zeker eerder propaganda dan een weergave van de realiteit. Wie nuchter al die verhalen bekijkt kan hierover alleen maar grote scepsis hebben.

Zhonghua

En ja, China is een eenpartijstaat zodat andere partijen los van de CCP verboden zijn. Dat is inderdaad de realiteit. En de door de VS georkestreerde zogenaamde kleurenrevoluties met als bedoeling een regimewissel te bekomen maken China nog veel achterdochtiger. Het versterkt als gevolg de politieke controle.

Wil dat zeggen dat men bijvoorbeeld geen kritiek op het beleid kan hebben? Natuurlijk kan dat maar mits men binnen bepaalde grenzen blijft. Stakingen en milieuprotesten zijn er bijvoorbeeld frequent. En zoals overal in de wereld is er uiteraard ook hier grootschalige corruptie. Mensen zijn nu eenmaal mensen. Ook in China.

Starbucks vernield - November 2019

Annie Wu van de groep Maxim’s Caterers, een keten van meerdere horecazaken die o.m. de franchise in Hong Kong heeft van Starbucks Coffee, had publiek kritiek geuit op de relschoppers en haar steun uitgesproken voor de politie. Het gevolg was dat die betogers zich daarna keerden tegen die keten en er zoveel als mogelijk kort en klein sloegen. Van enige tolerantie voor andere opinies is bij deze ‘democraten’ geen sprake.

Maar in China heerst – terecht – de vrees voor het uiteenvallen van het land dat verzwakt zoals in het verleden dan terug de speelbal zou worden van andere grootmachten. De natte droom van Washington. Het is voor de Chinese leiders zelfs een obsessie. “Een rode lijn”, stelt men in Beijing met heel forse stem.

China noemt zich niet voor niets in het Chinees ‘Zhonghua’, het Centrale Rijk. Het eengemaakte land dat het centrum van de wereld is. Vandaar de soms arrogante trekjes bij bepaalde Chinezen. Het is een traditie.

Hongkong

En dan Hongkong en die opstand. Wat kan men China hier kwalijk nemen? Toch niets. We krijgen hier langs de ene kant grote betogingen van mensen die wijzingen willen aan het statuut en het bestuur van de vroegere Britse kolonie en de regering van Hongkong en China die dat weigeren en alles willen behouden. Grotendeels uit vrees voor separatisme. Lievelingen van onze media als rellenleider Joshua Wong van Demosisto, een partij van separatisten, roepen zelfs op tot onafhankelijkheid.

Zoals de Gele Hesjes in Frankrijk ook op straat komen om veranderingen te eisen. Is de Franse president Emmanuel Macron dan een mensenrechtenschender omdat hij weigert toe te geven? Het hangt af van de definitie van de term mensenrechten.

Met verder bij die betogers bendes die publieke en private eigendommen op grote schaal vernielen, plunderen en brandstichten. De 70-jarige Luo Changqing een tegenstander van die relschoppers werd om die reden zelfs vermoord terwijl ze niet welgevallen burgers in het hospitaal schoppen en in het openbaar zelfs een tegenstander in brand staken. (1)

Dat zijn dus de ‘goeden’. En de politie die poogt die vernielingen en aanvallen op mensen te verhinderen zijn dan de smeerlappen en daarvoor is Beijing verantwoordelijk. Waarover praat men feitelijk? Over George Orwell misschien. Maar ook dit is feitelijk simpel want achter de schermen blijken die rellen bij nader toezicht allemaal telegeleid te zijn door de VS, het rijk van het (sic) goede. (2)

Willy Van Damme

1) Het Franse staatspersbureau AFP wist gisteren via haar zogenaamde Factchecksite te melden dat het voorval met de man die men in brand stak gewoon een stunt was. Er was volgens die factcheck immers geen enkel hospitaal die een sterk verbrande man had binnengekregen. Tot het persbericht van het Prince of Wales hospitaal verscheen. Waarna men bij AFP dan maar stelde juist dit niet te hebben onderzocht. En dan verschieten dat de term leugenpers zo populair is.

2) Hierover weldra een uitgebreide analyse van de feiten met info over o.m. het Albert Einstein Institute dat evenveel met Einstein te maken heeft als met een pakje friet.

MH17 en Nederland – Democratie aan banden

Vorige week woensdag toonde men in het vergadercentrum Nieuwspoort in Den Haag de documentaire van de Russische journaliste Jana Yerlashova en haar Nederlandse collega Max van der Werff over het neerhalen van de vlucht MH17 van Malaysia Airlines en het Nederlands onderzoek ernaar. Zowat gans politiek Den Haag kreeg daarbij een uitnodiging incluis ook de media en vele van de andere betrokkenen.

Het grote stilzwijgen

In Nederland is er nu eenmaal erg veel belangstelling voor deze zaak. Zo loopt het onderzoek hiernaar in Nederland en stierven er 298 mensen, waaronder 196 Nederlanders, toen de Boeing 777-200ER op weg van Schiphol naar Kuala Lumpur op 17 juli 2014 boven Oekraïne in het gebied van de zelf uitgeroepen republiek van Donetsk neerkwam. In oorlogsgebied dus en waar toen fel gevochten werd..

DSC_0816

Er waren op de voorstelling in Den Haag van de film ‘Call for Justice’ verslaggevers uit o.m. Spanje, Tsjechië, Rusland en Oekraïne met zelfs de Amerikaanse regeringszender RFE die aanwezig was. Nederland ontbrak echter geheel. Geen toeval. Als men het niet kan bekladden dan kan men het nog altijd doodzwijgen. De Groene Amsterdammer had het eerder dit jaar over: ‘Russische trollen, ideologisch gemotiveerde burgerjournalisten en uitgesproken complotdenkers.’

De documentaire stelt een boel kritische vragen over het onderzoek en de zaak in het algemeen. Vragen die de Nederlandse traditionele media tot heden niet stellen. Maar wie dacht dat er vanuit dit milieu hiervoor grote belangstelling was zat fout. Geen enkel politicus of vertegenwoordiger van de massamedia daagde op. En er kwamen in de media nadien ook geen persverslagen. Alleen een oorverdovende stilte.

Ooit kritische media als De Groene Amsterdammer, Vrij Nederland of de VPRO bleven weg. Ze zijn gelijkgeschakeld met de rest. Geen interesse voor vragen bij dit voor Nederland zo belangrijk dossier. Dit toont de sfeer in Nederland in die zaak. Het is het grote stilzwijgen. Er vielen 298 doden waaronder dus 196 Nederlanders en wat de overheid zegt is voor de media en de politiek DE WAARHEID. De rest zijn leugens.

Vervalste geluidsopnames

Reeds 4 uur na het neerhalen van het vliegtuig had de Oekraïense veiligheidsdienst SBU al een bandopname klaar waaruit ondubbelzinnig moest blijken dat die opstandelingen in Donetsk en/of hun Russische vrienden dat ook feitelijk toegaven. Met als vraag: Lag die band soms al klaar?

Bij die snelheid waarmee de SBU al ‘bewijzen’ had stelde niemand in het Westen, noch in de politiek noch in de journalistiek zich vragen. De berichtgeving door de media is hier het hondstrouw overschrijven van wat vadertje staat beweert.

In de documentaire laat men onder meer twee uit NAVO-landen afkomstige expertteams aan het woord die ieder apart na onderzoek van die band stellen dat het een vervalsing is. Maar hiervoor is er in de pers geen enkele belangstelling.

En dat is nochtans heel belangrijk want men bewees hier, indien dit klopt, dat de SBU niet alleen liegt maar ultrasnel valselijk stelde wie de daders waren. Hun mogelijks vervalst verhaal zet tot heden in Nederland en elders in het Westen echter de toon. En geen krant of weekblad die dat opmerkt.

Het is vermoedelijk geen toeval dat de onderzoekers van het JIT, het Joint Investigation Team, dit gesprek niet als bewijsmateriaal weerhouden hebben. Het is immers aangebrand. Wel neemt men andere door de SBU geleverde geluidsopnames als bewijsmateriaal aan. Een verdachte die mee het onderzoek doet en bewijsmateriaal vervalst en levert over de eveneens verdachte tegenpartij! Raar gerechtelijk onderzoek.

Daily Mail - 19-07-2014 - Voorpagina MH17 - Poetin

Reeds op 19 juli 2014, twee dagen nadat het vliegtuig neerstortte wisten de media al te melden wie de dader was van die massamoord. Hier de Britse sensatiekrant The Daily Mail van die dag. Vanaf het neerstorten van vlucht MH17 wou men alleen ‘bewijzen’ dat Rusland dit had gedaan en werden alle andere pistes afgeblokt. Geweten is dat nogal wat journalisten en academici, ook in Nederland en België met o.m. de Brusselse VUB, werken voor Integrity Initiative, een door de Britse geheime dienst MI6 en de Londense regering opgezette organisatie die als doel het bekladden heeft van Rusland en ook Jeremy Corbyn, leider van de Britse Labourpartij.

Die bandopnames werden door derden echter niet onderzocht naar eventueel nieuwe vervalsingen. Al de geluidsopnames die de JIT voor haar onderzoek gebruikt komen van de SBU, een partij die direct in deze zaak betrokken is en zo te zien gegevens vervalst.

NRC gooit met modder

En als Pieter Omtzigt, lid voor de christendemocratische CDA van de Tweede Kamer, op zeker ogenblik aan de regering over de zaak toch enkele kritische vragen stelt, dan is de vermeende kwaliteitskrant NRC er als de kippen bij om die man met modder te besmeuren in een over drie dagen lopende serie artikels. Met als gevolg dat de CDA hem het dossier over MH17 afnam.

Het is de hedendaagse Nederlandse vorm van het McCarthyisme. Een Amerikaanse politieke zuiveringscampagne uit de jaren vijftig genoemd naar senator Joseph McCarthy waarvan o.a. Charlie Chaplin het slachtoffer werd. Iedereen die niet in de pas liep werd zwart gemaakt en veelal ontslagen. Het was een heksenjacht.

Niemand in het parlement, de advocatuur of de media stelt zich vragen bij wat het JIT als bewijsmateriaal presenteert en waarop het zich baseert om van mensen massamoordenaars te maken. Angstaanjagend.

En als schrijvers zoals Kees van der Pijl, Eric van de Beek of Karel van Wolferen zich kritisch over dat onderzoek van de JIT uitlaten dan is er onmiddellijk de krant NRC en enkele gelijkgestemden om hen de mond pogen te snoeren met als argument dat .…. ze hierover contacten hebben met Russen of Oekraïense vermeende verdedigers van die opstandelingen in Donetsk en Loehansk.

DSC_0808

Professor emeritus Kees van der Pijl van de School of Global Studies, University of Sussex en auteur van het boek ‘Flight MH17 and the new cold war’. Hij wordt in de Nederlandse media doodgezwegen of beklad.

Het zijn dan fans van Poetin, Russische trollen en complottheoretici. En dat betekent dat ze of gek, ter kwader trouw zijn of een spion van Rusland. Een soort vijfde colonne. Kortom fantasten die voor niets goed zijn en zeker niet te vertrouwen. Je hoort dan thuis in het verdomhoekje waar men je liefst niet meer ziet of hoort. Je mag wel verder leven maar moet wel zwijgen. Je wordt verbannen alsof je de pest hebt.

Bronnenkritiek

Geen probleem voor het Nederlandse journaille is dan weer dat hun media zich voor het dossier over MH17 bijna geheel baseren op de verhalen van Bellingcat en van de Oekraïense veiligheidsdienst SBU. Een veiligheidsdienst die in wezen werkt als een bijhuis van de Amerikaanse CIA en in deze zaak als verdacht zou moeten gezien worden.

Met de ‘onderzoekers’ van Bellingcat die gefinancierd zijn door o.m. de VS, welke tegen Rusland een keiharde politieke en economische oorlog voert. Het zal hen worst wezen en het is niet het minste probleem voor een krant als de NRC. En wee diegene die aan hun bewijskracht twijfelt.

Het begrip bronnenkritiek lijkt in de Nederlandse journalistiek geheel verdwenen. En nochtans is dit een essentieel element voor elke onderzoeker, zowel bij het gerecht als in de journalistiek. De term bronnenkritiek lijkt hier geheel geschrapt in het vocabularium van de Nederlandse journalistiek. En dat met al die opleidingen in journalistiek in die hogescholen.

Waakhonden van de macht

Neen, contacten hebben of samenwerken met de Nederlandse Elena Plotnikova afkomstig uit Donetsk is voldoende om je te omschrijven als een man/vrouw van Poetin. En als Russen via de sociale media hun visie over MH17 geven dan is dat sterk te veroordelen want het is Russische inmenging en een poging om zich te mengen in de Nederlandse politiek en de kiezers te beïnvloeden.

Dat landen als Nederland fortuinen uitgeven om in Rusland via Novaya Gazeta, Alexei Navalny en het Levada Center de Russische politiek te beïnvloeden is aanvaardbaar. Dat heet democratie bevorderen. Het is trouwens gericht tegen Vladimir Poetin en dat is voor bladen als NRC een corrupte tiran die men best snel omverwerpt.

Vragen stellen rond MH17 is in de ogen van de media gewoon een Russisch complot om verdeeldheid te zaaien. Dat schrijven diegenen die mensen met een andere visie over bijvoorbeeld MH17 voor complotdenkers uitschelden. Vooral de Nederlandse NRC lijkt hier haantje de voorste te spelen zoals blijkt uit de online gezette correspondentie tussen Max van der Werff en Wilmer Heck van die krant. (2)

DSC_0811

Documentairemaakster Jana Yerlashova toonde in haar samen met Max van der Werff gemaakte reportage ‘Call for Justice’ een serie mankementen aan het officieel gerechtelijk dossier over het neerhalen van vlucht MH17 en stelde ook veel vragen over het onderzoek. De Nederlandse media toonde geen interesse. En nochtans is het voeren van een debat een essentieel onderdeel van een goed functionerende democratie.

Diezelfde krant die enkele maanden geleden na de arrestatie door de Britse politie van klokkenluider Julian Assange deze een ‘stokebrand’ noemde. En inderdaad er is volgens Global Rights of Peaceful People en Elena Plotnikova, de organisatoren van die filmvoorstelling, die avond aan de ingang wel een journalist eventjes komen kijken.

Hij wou weten of er in de zaal een politicus was. Toen hij een negatief antwoord kreeg ging hij zonder zijn naam te noemen snel terug weg. Hij was van de NRC. Wie weet kwam hij wel kijken of ze in de krant geen nieuwe karaktermoord moesten plegen.

Want het is duidelijk; dit is geen communistenjacht meer zoals in de VS onder senator Joseph McCarthy maar een campagne gericht tegen iedereen die een andere visie heeft dan die van de NAVO en de Nederlandse regering over onder meer MH17. Beef en sidder, daar zijn de Russen. Dissidentie, een andere visie en vragen stellen is verboden. Of hoe de Nederlandse media de democratie aan banden legden.

Journalisten zien zich idealiter in allerlei theoretische beschouwingen als de vierde macht die de andere drie machten onder controle moet houden. In de praktijk zijn het gewoon de waakhonden, de bloedhonden, van allerlei duistere krachten die achter de schermen aan de touwtjes trekken. Hun namen: CIA, MI6, Mossad, AIVD, MI6 enzovoort.

Willy Van Damme.

1) De documentaire Call For Justice over het neerschieten van vlucht MH17 is gemaakt voor Bonanza Media door Max van der Werff en Jana Yerlashova en duurt 28 minuten. https://www.youtube.com/watch?v=9CFDH4jQOB8.

2) http://kremlintroll.nl/wp-content/uploads/2017/11/NRC-Wilmer-Heck.pdf. Het verhaal verscheen dan ook zoals verwacht met een opeenstapeling van verdachtmakingen. Een stevig modderbad en echte Nederlandse journalistiek. In zijn reportage stelt Max van der Werff alleen vragen over de zaak zonder een schuldige aan te wijzen.

Beide reportagemakers en de experts die de geluidsopnames analyseerden zijn intussen door de Oekraïense geheime dienst op de lijst van Myrotvorets geplaatst. Dezelfde organisatie die mee het onderzoek doet! Deze publiceerde eerder de private gegevens van enkele kritische Oekraïners die daarna dan dood werden teruggevonden. Het nieuwe Oekraïne en zijn vrijheid, blijheid en… de dood.

Gifgasaanval - 21-08-2013 - Slachtoffers

Door die Syrische salafistische terreurgroepen netjes uitgestalde lijken van kinderen die het slachtoffer zouden geweest zijn van die aanval met het gifgas sarin op 21 augustus 2013 in de regio Oost-Ghouta. Bellingcat leverde toen de ‘bewijzen’ dat de Syrische regering verantwoordelijk was. Het was een leugen en bleek vrij snel een onderdeel van een Amerikaans complot, vermoedelijk van de CIA en of Buitenlandse Zaken van Hillary Clinton. Volgens Karel Knip, de specialist van de NRC, gebeurde die aanval door middel van een … handgranaat afkomstig van het leger. In diezelfde krant en op diezelfde dag maar wat verder in het blad had Ko Colijn, de andere specialist van ditmaal het overheidsinstituut Clingendael, het over een vliegtuigbom. De aanval bleek volgens het ter plaatse gedane onderzoek van de VN-missie echter gedaan met een van nabij afgevuurde raket. Foto’s ervan zijn gekend.

Wat voor kwaliteit de NRC levert bewijst nog maar eens hun versies van de chemische aanval met sarin van 21 augustus 2013 in het Syrische Oost-Ghouta. Zo gaf de krant op 6 april 2017 twee totaal verschillende maar foute versies van dat gebeuren.

Waarbij Ko Colijn, de ‘expert’ van het overheidsinstituut Clingendael, stelde dat een vliegtuig die bom had gegooid. Nog eventjes en hij had ‘vatenbom’ geschreven. Dat klinkt gruwelijker. Karel Knip, de ‘specialist’ voor chemische wapens van de krant had het dan weer over een… handgranaat.

Ze waren beiden fout want zoals feitelijk bewezen is kwam het gif van een raket die afgevuurd was door een van de serie er toen actieve salafistische terreurgroepen. Karel Knip is ook de ‘expert’ van de krant voor het dossier van MH17.

De moorddadige taal van de macht

Toch leuk hoe men onze media vult met tientallen, zelfs honderden analyses en andere beschouwingen over de recente gebeurtenissen in Syrië. De media zijn in rep en roer. Ja, want raken aan die heilig verklaarde Koerden kun je in het Westen niet zomaar doen. Trouwens, wie zijn die Koerden? Die van de PKK/YPG of die van de tientallen andere rivaliserende groepen en groepjes? En wat de massa gemengde huwelijken? Scheiden?

Perscensuur

Maar al die pakken teksten zijn van geen waarde. Wie wil schrijven over de toestand in de regio moet vertrekken van de bewezen feiten, zeker als ze cruciaal zijn en de basis vormen voor de huidige toestand in de regio. Maar dat vertikt men omwille van de perscensuur die in de westerse media duidelijk aanwezig is.

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3 - Deel C & D

Pagina 3, deel C. & D van de analyse van DIA, de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst, van augustus 2012. Een document dat de DIA als authentiek bestempelde. De VS, met ook België en Nederland, wilden een door ISIS bestuurde staat, een kalifaat, dat op ernstige wijze de eenheid van Irak in gevaar zou brengen. Merk ook op dat de DIA reeds in 2012 sprak van ISI, een naam die in de media pas eind 2013 verschijnt. Lees ook dat de provincie Hasaka, met zijn meerderheid aan Koerden, tot dit kalifaat moest behoren. Bye bye PKK/YPG. Onze gezagsgetrouwe media zwijgen hierover als de dood. Zij schrijven liever prietpraat.

Dat België en een serie andere lidstaten nog steeds wapens leveren aan al Qaeda in Jemen – En dat zijn toch diegenen die tekenden voor de afslachting van bijna de gehele redactie van Charlie Hebdo – weigert men te schrijven.

Dat de VS ook in 2018 nog wapens leverde aan ISIS in Jemen verzwijgt men eveneens. Gans die zogenaamde oorlog tegen de terreur is nep, vals. Achter al Qaeda en ISIS staat immers de NAVO, de westerse militaire alliantie.

De zogenaamde opstand in 2011 van vrijheidslievende Syriërs tegen de corrupte tiran Bashar al Assad was een grote leugen. Het was het Westen dat gebruik maakte van terreurbendes gelieerd aan al Qaeda en de Syrische Moslimbroeders om alles te doen ontploffen. En dat weet de pers. Het staat ook zo te lezen in een openbaar gemaakte analyse over die opstand van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA van augustus 2012.

Het document is openbaar en gekend bij de kenners van deze oorlog. Maar door de essentie te verzwijgen krijg je in de media natuurlijk de grofst mogelijke vervalsingen van de situatie daar en de meest complete onzin. Een goed typevoorbeeld is het opiniestuk welke vrijdag verscheen in De Standaard van de hand van Ruud Goossens ‘De taal van de macht’.

Internationale rechtsorde

Neen, niet de EU is volgens hem schuldig aan wat er de voorbije decennia in het Midden-Oosten gebeurde. En als er een verantwoordelijke is dan is dat de VS en vooral natuurlijk wel de grote ‘boosdoener’ Vladimir Poetin, de ultieme slechterik. .

Instemmend schrijft Goossens:

‘Tal van landen, ook jarenlange partners van Europa, lappen de internationale rechtsorde aan hun laars. Borrell (nvdr. De Spanjaard Josep Borrell is als nieuwe verantwoordelijke voor het buitenlands beleid van de EU de opvolger van de Italiaanse Federica Mogherini) pleitte voor meer Europees realisme….. Hij hamerde op de nood aan een grotere militaire capaciteit. De Europese Unie moet leren om de taal van de macht te spreken.”

Dat soort verhalen en prietpraat krijg je dus als je de essentie van wat er daar gaande is verzwijgt. Neem bijvoorbeeld de Belgische en Nederlandse bombardementen in het oosten van Syrië en de aanwezigheid van Franse en Britse militairen daar. Nou, waar is het legaal mandaat voor dit optreden van deze landen van de EU?. Nergens toch. Het zijn gewoon oorlogsmisdaden.

De VN-resolutie die men hiervoor ter rechtvaardiging inroept eist immers dat men eerst over die zaak consulteerde en toestemming vraagt aan de Syrische regering in Damascus. Het gebeurde nooit. Hetzelfde verhaal in Libië waar men de bescherming van de betogers in Benghazi inriep – In wezen sympathisanten en leden van de Moslimbroeders en al Qaeda – om een regering ten val te brengen.

Frans anti-tankraketten Apilas - Gevonden in Daraa - 11-07-2018

Nabij de Syrische stad Daraa ontdekte men na de bevrijding van dit gebied van al Qaeda & Co Franse antitankraketten Milan waarover die salafistische terreurgroepen beschikten. In het kader van de internationale rechtsorde van professor David Criekemans?

Met onze F16’s en met de nu gekende gevolgen. De door de Franse president Nicolas Sarkozy aangestoken Libische oorlog creëerde een mislukte staat waar men zelfs terug de slavenhandel invoerde. Hetzelfde gebeurde in Joegoslavië waar men illegaal zelfs Belgrado bombardeerde. De laatste die dat deed was een zekere Adolf Hitler. Proficiat EU. De internationale rechtsorde? Het is toiletpapier voor de EU.

Hetzelfde gebrek aan ernst kan men ook aantreffen bij David Criekemans, professor Internationale Relaties aan de UA, in een interview in De Morgen van vrijdag ‘Erdogan is ons met deze aanval aan het testen’. Voor hem is het terughalen naar hier van die IS-strijders niet alleen een noodzaak maar ook geen groot probleem; Wat Franse of andere Europese troepen naar die kampen sturen en klaar is kees.

Dat die jihadisten misdaden begingen in Syrië en Irak tegen mensen ginds zal hem zo te zien worst wezen. Hun vraag om gerechtigheid is blijkbaar van geen waarde. Nee, België en de EU zijn superieure landen wier belangen gaan boven die van de lokale bevolking daar die er toch het slachtoffer van is. En internationaal recht? Ach daar maalt Criekemans ook niet om. De EU is baas en zal in zijn visie zeggen wat gerechtigheid is.

Trouwens de problemen rond de gevangenkampen met mensen van ISIS zijn alleen de verantwoordelijkheid van de VS en haar vazallen waaronder België, Nederland en de PKK/YPG. Internationale verdragen zijn hierover duidelijk.

Zij moeten zorgen voor orde en veiligheid in de door hen bezette gebieden. Zelfs al is de bezetting illegaal. En gezien de positie van de VS zijn zij de hoofdverantwoordelijke. Maar de VS kijkt vanop enkele kilometers vanuit hun pantserwagens gewoon toe hoe men de ‘bondgenoten’ uitroeit. 

Pure gangsters

Leuk is wel te constateren dat Ruud Goossens het in zijn stuk ook heeft over wat men ooit het Vrij Syrisch Leger noemde. Zo schrijft hij dat Erdogan zich: ‘…liet bijstaan door gewelddadige Syrische milities’. Merkwaardig. Toen de oorlog tegen Syrië uitbrak waren dat volgens emeritus professor Rik Coolsaet ‘idealisten’. En al die jaren kreeg men die nu ‘gewelddadige Syrische milities’ in De Standaard voorgeschoteld als de goeden.

En deze toon gaat ook zaterdag in De Standaard verder wanneer men uitvoerig de journaliste Nuvin Ibrahim citeert in ‘Stemmen uit de oorlogszone Rojava’:

Daar hebben de Turken de stad (Ras al Ayn, nvdr.) ingenomen met milities van Syrische huurlingen. Dat zijn pure gangsters…… Ze dwingen alle vrouwen in zwarte sluiers. In Afrin (Een door Turkije bezette Syrische regio waar voorheen de PKK/YPG de plak zwaaide, nvdr.) zijn er ook voortdurend ontvoeringen voor losgeld, verkrachtingen en andere misdaden)

De mede door Jorn De Cock, correspondent van diezelfde De Standaard, naar eigen zeggen opgeleide ‘vrijheidsstrijders’ blijken dus gangsters te zijn. Lieden voor wie zo te horen ontvoeringen, folteringen en moord een dagelijkse praktijk is.

Maar ja, in de gradatie van onze media zijn de ultieme goede jongens ‘de Koerden’. Wie daaraan durft te twijfelen raakt aan het allerheiligste.  Dit terwijl die ‘Koerden’ als politieke en culturele eenheid niet eens bestaan. Het is gewoon een westerse fantasie. Zij kunnen immers yezidi, soenniet, sjiiet, christen of atheïst zijn en in het Iraakse, Turkse en Syrische leger vechten voor of tegen de PKK en de andere partijen en partijtjes in de regio.

Ahrar al Sham jihadisten in vechttenu

Leden van toen nog Ahrar al Sham die zich nu herdoopten tot het Syrische Nationale Leger. Wat tot voor kort helden waren blijken in De Standaard nu ineens ‘gangsters’ die folteren, moorden, stelen en verkrachten.

Toen men in 2014 in de Amerikaanse Senaat aan generaal Martin Dempsey, op dat ogenblik voorzitter van de generale staf, vroeg waarom de VS tegen ISIS een oorlog waren gestart was het voor hem simpel en kwam dit omdat ISIS de Koerden van de clan Barzani en de stad Erbil aanviel. Dat was in de Amerikaanse plannen niet voorzien toen ISIS dat jaar Irak binnenviel. En dus ging ISIS ten onder.

Israël

En inderdaad aan de Koerden raak je niet zomaar. Het is geen toeval dat er in Israël op relatief grote schaal wordt opgeroepen om vrijwilligers te sturen naar Syrië om de PKK/YPG te steunen (1). De Koerden worden in Israël – zij het zo stiekem mogelijk – nu eenmaal gezien als de bondgenoten van Israël tegen die Arabische regeringen en krijgen steun. Men ziet ze als de dolk in de rug van de tegen Israël zijnde Arabieren.

Toen de clan Barzani in Erbil in april 2017 tevergeefs de onafhankelijkheid uitriep vielen trouwens de maskers af en zag je in Erbil overal Israëlische vlaggen verschijnen en gaf men openlijk toe al decennia van hen militaire steun te krijgen.

Het verklaart waarom de VS al veel jaren de PKK steunt en waarom men in België en elders in de EU de PKK ongestraft laat werken. Zelfs al is het voor de EU officieel een terreurorganisatie. Folteringen, gijzeling en afpersing, geen probleem. De Israëlische wil is nu eenmaal wet. Je kunt er niet naast kijken.

Reservisten Israëlisch leger - Oktober 2019

Reservisten van het Israëlische leger riepen recent in de media op om de PKK/YPG ter hulp te snellen. Wat in Israël openlijk op een koude steen zal vallen. Zionisten houden die samenwerking immers zoveel mogelijk geheim.

Het is gemakkelijk om op Erdogan te schelden – en de man heeft dit vooral aan zichzelf te danken – maar als men bij de NAVO en de EU geen begrip heeft voor de nationale veiligheid van Turkije dan moet men niet verbaasd zijn dat Erdogan dreigende taal spreekt tegen de EU. Het klinkt arrogant van Turkije maar een terreurgroep steunen die in ‘bondgenoot’ Turkije dodelijke aanslagen pleegt is politiek onaanvaardbaar.

Je moet dan rekening houden met de gevolgen. Hoe zou de EU reageren moest Turkije groepen steunen die hier terreurdaden plegen? Men zou terecht kwaad zijn en dreigen met tegenmaatregelen. Maar wat Turkije nu doet is juist dat. De EU steunt de PKK en dus mag men logischerwijze vanuit Ankara een tegenzet verwachten. Poets wederom poets.

Oliebronnen

Opvallend is natuurlijk dat een serie Europese landen een wapenembargo uitvaardigden tegen Turkije. Waarbij, al even opvallend, België zwijgt. Wat betreft Jemen en Saoedi-Arabië is er in de EU echter geen enkel probleem.

Toen Duitsland hier Saoedi-Arabië viseerde was er zelfs protest van Frankrijk want veel militaire systemen hebben nu eenmaal componenten afkomstig uit beide landen. Conclusie: Een Jemeniet heeft geen waarde.

Maar zoals reeds herhaalde malen gezegd: De schuld voor dit probleem ligt hem bij de EU die hoogstnodig Syrië indirect de oorlog moest verklaren en er onze criminelen op af sturen. Een daad van een zelden geziene immoraliteit.

Men roept in het Westen nu op tot steun en hulp aan de PKK/YPG. De burgers daar verdienen inderdaad alle mogelijke humanitaire hulp. Had de NAVO echter respect getoond voor de Syrische soevereiniteit dan had Turkije zich zeker niet in deze oorlog geworpen.

Olie-installaties Syrië - 1-2019

De PKK/YPG veroverde op Amerikaanse vraag de olie-installaties ten oosten van de Eufraat vlakbij de stad Der Er Zor Net voor het Syrisch leger er arriveerde. Een race tegen de tijd gewonnen door de VS met steun van de PKK/YPG. Deze laatsten eisen nu in een definitieve regeling met de regering in Damascus alle opbrengsten van die olie.

En de PKK/YPG moest zich hoogstnodig voor de Amerikaanse kar laten spannen en de in het oosten gelegen oliebronnen, waar amper een Koerd woont, voor rekening van de VS bezetten. Snel voor het Syrisch leger er ISIS ging verjagen. Het was op dat ogenblik een race tegen de tijd.

De VS wil verhinderen dat Syrië zich dankzij de inkomsten van die oorlog kan herstellen en dus liet de PKK/YPG zich hiervoor gebruiken en bezette het op vraag van Washington die oliebronnen. Denkt de PKK/YPG, een in essentie Turkse beweging dan nog, dat de regering in Damascus hen daarvoor gaat belonen? Ernstig blijven.

Maar dat soort door Europa voorgestelde hulp voor de bevolking van het door de PKK/YPG bezette gebied wordt via verregaande sancties door dezelfde EU weerhouden aan de Syrische bevolking. Ruud Goossens zou van schaamte zijn pen moeten weggooien. Deze is hier alleen maar goed voor het verspreiden van leugens en bedrog.

Dat militair de PKK/YPG geen partij blijkt voor het Turkse leger lag in de lijn der verwachtingen. Terwijl al Qaeda & Co in Syrië zware wapens kregen en zelfs telegeleide hypermoderne anti-tankraketten gaf de VS aan de PKK/YPG alleen lichte infanteriewapens. Ze hadden toen al moeten weten dat ze in de kortste keren door de VS bedrogen zouden worden.

Willy Van Damme

1)  Jerusalem Post, 11/10/2019, Anna Ahronheim, ‘Reservists: We, as Israelis and Jews, must not stand by’. https://www.jpost.com/Israel-News/Dozens-of-reservists-call-on-Netanyahu-Kochavi-to-help-Kurds-604235

PS: De Russische president Vladimir Poetin komt maandag op bezoek aan in Saoedi-Arabië waar men nu openlijk toegeeft te onderhandelen met Ansar Allah in Jemen. Dit zo te zien op basis van voorwaarden van Ansar Allah. De aanval op de Saoedische oliebronnen lijkt voor resultaten te zorgen.

Ook arriveerde een Russische militaire delegatie op de internationale luchthaven van Qamishli, de stad op de grens met Turkije waar ook de Syrische regering administratief en militair aanwezig is en de PKK/YPG troepen heeft. Het Turkse landleger heeft de stad nog niet aangevallen.

ANNEX – Naar akkoord Damascus en PKK/YPG

Volgens recente berichten onder meer vanuit de PKK/YPG is er een akkoord tussen de regering in Damascus en de PKK/YPG en SDF (De Syrian Democratic Forces, een stel huurlingen van de VS die vechten samen met de PKK/YPG).

Daarbij nemen de Tiger Forces van generaal Soehail al Hassan de steden Kobani, Hasaka, Qamishli en de provincie Der Er Zor met zijn vele oliebronnen over. Ook de stad Manbij, de zeer belangrijke dam op de Eufraat in Tabqa en vermoedelijk de provinciehoofdplaats Rakka behoren hiertoe. Volgens die berichten zal het leger die steden op maandag binnentrekken. De VS zouden er dus geheel verdwijnen op mogelijks de grenspost al Tanf na.

Daar behoort volgens die berichten ook de controle door het Syrische leger bij over de gevangenkampen met leden van ISIS. In dat geval is dit een enorme overwinning voor de regering van Damascus. In de grensstad Qamishli zouden per vliegtuig al de eerste Syrische versterkingen zijn toegekomen en waren er volgens De Washington Post vreugdeschoten te horen.

Dan rest de vraag wat Turkije en Erdogan met hun invasie willen bereiken. Gaan ze uiteindelijk de Syrische grenzen respecteren? Het betekent ook dat de EU over die kampen met Damascus zal moeten onderhandelen. Dat wordt tandengeknars.

Zeker is dat de PKK als machtsblok praktisch al uitgeschakeld is. En dat op nog geen vijf dagen strijd. Men kan er dan ook bijna zeker van zijn dat de PKK/YPG al hun eisen hebben moeten laten vallen. De vernedering is dan totaal! Eerst duizenden mannen opofferen om de VS te plezieren en dan komen, met steun van diezelfde VS, daarna de Turken. Mooi toch! Je acht het als scenario voor een film bijna niet voor mogelijk!

En voor Rusland is dit dan een grote overwinning. Ik zie Poetin en zijn staf al de champagne laten aanrukken. Om van Bashar al Assad maar te zwijgen. Dat wordt er een groot feest.  En voor Macron: Een rauwe citroen.

Willy Van Damme

Het Verenigd Koninkrijk en de Iraanse tankeroorlog

Nadat de Iraanse media gisteren melden dat de Iraanse tanker Grace 1 door de Britten  vandaag zou worden vrijgelaten bevestigde ook het Britse sensatieblad The Sun woensdagavond dat dit vandaag zou gebeuren, zich daarbij baserend op bronnen uit de omgeving van de eerste minister Fabian Picardo, de lokale zetbaas van de Britten in Gibraltar.

John Bolton faalt

Wel poogde de VS vandaag nog de vrijlating van die Iraanse tanker te verhinderen door via een eigen klacht zelf beslag te leggen op de Grace 1. John Bolton, strateeg achter het oorlogsbeleid van de VS rond Iran, was van zondag tot dinsdag in Londen en moet blijkbaar achter de nu tevergeefs gebleken poging zitten. Toen het Iraanse schip werd aangeslagen noemde hij dit trouwens ‘excellent nieuws’.

De rechter in Gibraltar heeft de vraag van de VS echter gewoon naar een andere rechtbank verwezen maar intussen is dat schip al weg. Op welke gronden de VS hier poogde het Iraanse schip toch nog aan te slagen weigerde men in de VS blijkbaar te zeggen.

Deze tanker werd door de Britten op 4 juli dit jaar gekaapt toen deze door de Straat van Gibraltar voer, een internationale waterweg waar schepen er bij internationale wet normaal de vrije doorgang hebben.

Ditmaal echter gebruikten de Britten het nepargument van de Europese sancties – Dit op een ogenblik dat de Britten bijna weg zijn uit de EU – tegen Syrië want die supertanker, stelde Londen, was op weg naar de raffinaderij van Banyas in Syrië.

Voorbedachten rade

Een bizar verhaal want die Syrische haven is te klein om supertankers te ontvangen. Iraanse schepen met olie voor Banyas varen dan ook steeds door het Suezkanaal. Om uit de impasse te raken stelde de vorige Britse minister van Buitenlandse Zaken Jeremy Hunt dan voor dat Iran de garantie gaf dat de olie niet voor Syrië bestemd was.

aar is

De Gibralteekse eerste-minister Fabian Picardo liet de aangeslagen Iraanse supertanker Grace 1 dan maar vrij. Te hoog gegrepen voor de Britten.

Een onmogelijke eis voor Teheran want dat aanvaarden zou beteken dat Iran zich neerlegde bij dit Brits beleid rond de Straat van Gibraltar. Het zou het aanvaarden door Iran betekenen van een grove schending van het zeerecht. Niemand is daar trouwens mee gediend, zeker ook een zeevarende mogendheid als het Verenigd Koninkrijk kan dat missen.

Bovendien varen er via de Straat van Gibraltar regelmatig schepen voor Syrië zonder dat men die ooit verontrust. Er zijn zelfs Russische schepen met wapens voor het Syrische leger bij. Het aanslagen van een Russisch schip zal Londen wel niet durven maar een Iraans dachten ze blijkbaar nog wel aan te kunnen. Verkeerd gegokt.

Wel is duidelijk dat alles met voorbedachten rade gebeurde. Zo werd de dag voor de kaping in Gibraltar de wet gewijzigd om het breken van de Europese sancties betreffende Syrië strenger aan te kunnen  pakken. Ook stuurde men diezelfde dag 40 mariniers vanuit London om het schip te kapen. Op vraag van de VS stelden de Spanjaarden.

Toen het verhaal over die vrijlating gisteren vanuit Iran lekte poogde men in Londen en Gibraltar nog te doen alsof het allemaal onzin was. Maar wie goed de verklaring van gouverneur Picardo las zag in wezen dat het Iraanse verhaal klopte. En dat bleek deze ochtend toen Picardo dan verklaarde zich niet meer te zullen verzetten tegen de vrijlating van het schip en zijn bemanning.

Schaakmat

De Iraniërs hadden de Britten immers schaakmat gezet door op 19 juli de onder Britse vlag varende olietanker Stena Impero eveneens aan te slaan. Onder meer omdat deze vuil in de zee had gedumpt en een vissersvaartuig hadden aangevaren en niet had gestopt. In theorie onder zeerecht voldoende om het schip voor verder onderzoek aan de kaai te leggen.

Brits schip gekaapt in Straat van Hormuz - Juli 2019

De onder Britse vlag varende en door Iran aangeslagen tanker de Stena Impero zal na de vrijlating van de Grace 1 ongetwijfeld eerstdaags ook kunnen doorvaren. Na natuurlijk, zoals in Gibraltar, de nodige officiële plichtplegingen voor de rechtbank.

Argumenten die echter weinig steek hielden. Immers diezelfde 19 juli had men in Gibraltar de verdere aanhouding tot 15 augustus van het schip bevolen. Waarbij de Iraniërs en de Britten de dag voordien in Londen tevergeefs overlegden. Iran nam simpelweg weerwraak. En zoals verwacht waren het de Britten die in deze kwestie het eerst door de knieën gingen.

Uit de zaak blijkt ook nog maar eens de ware internationale positie van de Britten. De in wezen lachwekkende poging van de vorige Britse regering om onder Europese vlag een flottielje samen te stellen dat Iran moest afschrikken raakte in de EU nergens.

Waarom zou men die Britten met hun Brexit nog helpen om zo de spanning in de regio nog verder te verhogen? Londen en minister Hunt moeten dat zo geweten hebben. Maar de vraag klonk mooi.

En daar het antwoord neen was konden de Britten niets anders dan bij grote broer Uncle Sam gaan om bescherming te vragen. Bescherming voor wat? Wat de regering van Boris Johnson desondanks ook deed. Deze regering van Brexitiers die in de media luid roept van ‘de controle terugnemen’ (van de EU) geeft in de realiteit echter alle controle aan de VS.

In de Angelsaksische wereld zijn er wat betreft de EU twee opties: De EU via infiltratie door Londen aan de VS binden, of de EU verzwakken via de Brexit. Waarbij men ook reeds allerlei sancties in gereedheid brengt.

En desnoods stookt men de interne tegenstellingen in de EU verder aan en krijgen wij ook hier kleurenrevoluties zoals nu in Hong Kong. De Amerikaanse politieke strateeg Steve Bannon is hier trouwens al neergestreken

Hadden de Britten in de EU nog enige medezeggenschap dan zal men nu als klein jongetje alles moeten slikken wat Washington hen zal bevelen. Misschien kan Washington van hen de overdracht van de controle over Gibraltar eisen. Alhoewel ze dat in de praktijk nu al grotendeels hebben.

Willy Van Damme

Naschrift:

De rechtbank in Gibraltar heeft het Amerikaanse verzoek om beslag te laten leggen op de Iraanse tanker Grace 1 verworpen. Het argument is dat het verzoek was gebaseerd op Amerikaanse wetgeving die niet van toepassing is in Europa.

De Grace 1 vaart verder onder Iraanse vlag en heet nu de Adrian Darya 1 en ligt nog steeds voor anker in Gibraltar. Over het verdere lot van de Britse in Iran aangeslagen tanker Stena Impero is nog niets geweten.

De plunder van Oekraïne en vlucht MH17

De Nederlandse analist Kees van der Pijl is al jaren bezig met de problematiek van Oekraïne en is verbonden aan het Centre for Global Political Economy en was voorheen professor aan de ermee gelieerde School of Global Studies van de Universiteit van Sussex in het Verenigd Koninkrijk. vorig jaar verscheen van zijn hand het boek ‘Flight MH17, Ukraine and the new cold war – Prism of disaster’ (1) (Vlucht MH17, Oekraïne en de nieuwe koude oorlog – Analyse van een ramp)

Emeritus professor Kees van der Pijl is in de Nederlandse media een nobele onbekende. Volgende week is hij wel te gast voor een debat over vlucht MH17 aan de International Islamic University in Kuala Lumpur over wat er gebeurde met vlucht MH17 van Malaysian Airlines die op 17 juni boven Oekraïne werd neergehaald.

In Nederland hebben de klassieke media of de regering geen enkele aandacht voor zijn info en visie op de zaak en de miserie die dat land al jaren ondergaat. In Maleisië wil men daarentegen wel naar een andere visie luisteren. Arm en in wezen dictatoriaal Nederland.

Schrijnende armoede

Dat de bevolking van het land sinds 1991 daalde van 51,99 miljoen inwoners naar nog maar 44,83 zijn rauwe cijfers die men hier zelden zal lezen. In die periode daalde de bevolking dus met bijna 14%. En ook in 2018 waren er opnieuw een goeie 100.000 minder. Het land is gewoon aan het leegbloeden.

boek Kees van der Pijl

Kees van der Pijl toont met dit boek een erudiet man te zijn. Hij legde hier de machinaties van de voorbije decennia rond Oekraïne bloot.

“Een Oekraïense neuropatholoog die nu in Duitsland werkt verdiende in zijn land 120 euro per maand”, stelt een Belg met Oekraïense wortels die tot voor een paar jaar ook werkte voor een Oekraïense bedrijf. Het is een realiteit die Kees van der Pijl minutieus in zijn boek toont. En hij doet niet zomaar wat beweringen met de losse pols en zich baserend op anonieme, partijdige of louche bronnen.

Zo bevat zijn werk in totaal 803 voetnoten en een bibliografie van eventjes 22 pagina’s. Goed is ook dat het een namenregister bevat, ook nog eens goed voor 6 pagina’s. Mede daarom kan dit ook goed dienen als naslagwerk. Wel is het omwille van de vele namen van allerlei figuren, politieke partijen en groepen alsmede bedrijven geen vlot leesbaar boek. Men moet er zijn hoofd bijhouden. Maar het boeit enorm.

Historiek van het drama

Hij begint uiteraard ook niet met het neerschieten op 17 juli 2014 van dat Maleisische burgervliegtuig of de uiterst gewelddadige staatgreep van 21 februari eerder dat jaar. Neen, hij begint met de periode van de tweede wereldoorlog en die daarna en koppelt deze aan de verschillende fases van de koude oorlog en plaatst al de gebeurtenissen rond Oekraïne in hun context. Ook het neerschieten van dat vliegtuig en de harde strijd tussen oligarchen om de poen komen in detail aan bod.

Maar om te begrijpen waarom dit een zo apart land is had hij misschien beter kunnen beginnen met de stichting van het vorstendom Kiev Rus, de handel vanuit Scandinavië met Byzantium en de bekering van de vorst van Kiev tot de orthodoxe versie van het christendom na de verovering van de Krim op Byzantium in de tiende eeuw.

Belangrijk daarbij is ook de uitbreiding van dat rijk tot Moskou en ver daarbuiten, de Mongoolse bezetting, de verovering door de Pools-Litouwse alliantie en de herovering vanuit het oosten door de Kozakken. Met onder meer Galicië met als hoofdstad Lvivv, ooit Lemberg, dat heen en weer ging tussen Polen, Rusland en de Sovjetunie en de Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie.

Het was ook Jozef Stalin die het land zijn grote vorm gaf en die de gespletenheid van het land verklaart, de openlijke vijandschap van velen, zeker in het westen, tegenover Rusland en ook Polen. Het maakt duidelijk waarom er in dat land meerdere orthodoxe kerken zijn en taal een groot probleem vormt.

Europees dubbelspel

Het vertaalt zich in de politiek zoals van der Pijl met kaarten van de kiesresultaten ook aantoont. Men spreekt er ook, zeker in het westen als volkstaal veelal een mengvorm van Oekraïens en Pools of andere talen zoals het Hongaars en in het oosten en zuiden Russisch, een taal die men er wil uitroeien. Iets waartegen in het Westen bij regeringen en hun media niemand protesteert. Het is zelfs een en al applaus.

Voorheen deed men bij de Baltische staten trouwens hetzelfde. Bij de toetreding tot de EU verloren zo honderdduizenden Balten hun rechten omdat ze onvoldoende de lokale talen kenden. Veelal mensen die er geboren waren en er al decennia woonden. In de EU gaf niemand een kik. Het was veroverd. Mensenrechten op zijn Europees.

Boeiend is zijn relaas over de vele gevechten om de macht en het geld onder de oligarchen met daartussen jonglerend de buitenlandse machten zoals de EU, Rusland en de VS. Waarbij Washington aan zowat alle touwtjes trekt en Moskou en Brussel op dit ogenblik grotendeels machteloze toeschouwers blijken.

De Belg met Oekraïense wortels: “Europa speelt gewoon dubbelspel in de zaak.” Ook Kees van der Pijl merkt dat herhaaldelijk op. Zoals het voorval toen de EU midden februari 2014 via druk met president Janoekovitsj een akkoord had gesloten voor nieuwe presidentsverkiezingen later dat jaar.

Dit terwijl men iets eerder op de Duitse ambassade in Kiev in overleg met de VS aan fascistische knokploegen zoals Svoboda het startschot had gegeven voor de staatsgreep. Hoeft het te verwonderen dat het Europees overleg, dus zonder Washington, zoals het akkoord van Minsk en het overleg genaamd Normandië met Oekraïne en Rusland een lachertje is dat niemand serieus kan nemen.

ComiteWaak24of-1

Kees van der Pijl spreekt ook in Maleisië en in de alternatieve media in Nederland. De massamedia en televisie negeren de man geheel. Censuur op zijn Nederlands.

Die dubbelzinnigheid blijkt ook bij de in het boek uitgebreid besproken zaak van de gaspijpleidingen. Oekraïne is traditioneel het doorvoerland voor de bevoorrading van West-Europa met relatief goedkoop Russisch gas. Maar met een door de VS gecontroleerde regering is dat instabiel geworden.

Reden waarom Rusland en vooral Duitsland bezig zijn met het aanleggen van alternatieve pijpleidingen via de Oostzee en ook via Turkije nadat hier Bulgarije onder Amerikaanse druk eerder afhaakte.

Tot vreugde van Ankara dat hieraan een flinke duit gaat verdienen. En tot ergernis dan van diezelfde Bulgaren die nu deels afhankelijk worden van de Turkse aartsvijand. De Belg met Oekraïense wortels: “Onder meer het Duitse Siemens heeft grote contracten in Rusland en dus wil Berlijn met Rusland op zo goed mogelijke voet blijven staan.”

Fascisme

Kees van der Pijl gaat hier dieper op in en bespreekt ook de schietpartijen tijdens de staatsgreep waarbij hij de daders situeert bij die fascistische knokploegen. Geen kleurenrevolutie zonder sluipschutters lijkt het wel. Zie bijvoorbeeld Sarajevo, Syrië, Egypte en Tunesië. Het behoort als frieten bij mosselen.

Geen wonder dat 5 jaar later nog niemand voor de rechtbank verscheen voor die moordpartijen. Hetzelfde met de slachtpartij in Odessa waar op 2 mei 2014 42 opposanten levend verbrand werden.

Maar ook nu nog weigert men in het Westen te erkennen wat er daar gebeurde. Een Guy Verhofstadt (Open VLD) bijvoorbeeld die op verzoek van oligarch Ihor Kolomoyskyi samen met Europees partijgenoot en Nederlander Hans van Baalen (VVD) de massa nog wat kwam opjutten en loze beloften doen. De Belg met Oekraïense wortels: “In wezen speelde alles zich af op enkele vierkante kilometers rond het het Maidanplein. Daarbuiten was er amper iets te beleven.”

Nadien schreef Verhofstadt met een uitgestreken gezicht in De Morgen dat hij daar in Kiev geen enkel spoor van fascisme had gezien. En bij de NRC beweerde men onlangs zelfs dat het allemaal nepnieuws was afkomstig van Russische trollen.

Fascisten in Oekraïne

De liberale politici Guy Verhofstadt en Nederlander Hans van Baalen evenals Hubert Smeets van Raam op Rusland en de NRC ontkennen dat er toen in 2014 bij de gewelddadige staatsgreep in Oekraïne fascistische groepen actief waren. Zo opperde de NRC op 14 mei 2019: “… werd het Russische publiek overspoeld met verhalen over veronderstelde fascisten in Kiev die onder invloed zouden staan van het Westen.”  Die Russische trollen toch. Eventjes geduld en de NRC ontkent dat de aarde rond is.

Een gelijkaardige reactie bij ex-journalist Hubert Smeets van het door de Nederlandse regering gefinancierde Raam op Rusland voor wie het allemaal door Rusland verspreidde leugens waren. Hij is dan ook een expert. .

Sommigen in de EU willen wel nauwer met Rusland samenwerken maar wie de verhalen van een Corry Hancké in De Standaard leest of Geert Groot Koerkamp op de VRT hoort weet dat de Russofobie in de media alomtegenwoordig is. Elke dissidente stem hierover wordt morsdood gemaakt.

Het is voor wie onze kranten volgt alsof Alexei Navalny de enige opposant in Rusland is. Een na een klacht van het Franse concern Yves Rocher voor oplichting veroordeelde crimineel. Maar ja, wat soort lieden willen voor een staat gaan werken dat zijn vaderland wil vernielen en die desnoods de buren zou doden? Alleen mislukte politici en criminelen zoals hier in België tijdens de tweede wereldoorlog met demagoog en opportunist Léon Degrelle.

Landbouwkolonie

Wel zijn er natuurlijk de via de Oostzee lopende gaspijpleidingen Nordstream 1 en de bijna afgewerkte Nordstream 2 zodat de bevoorrading van Europa met Russisch aardgas veilig wordt gesteld. Nordstream 2 is normaal eind dit jaar af maar er dreigen vanuit de VS draconische sancties tegen de betrokken Europese bedrijven. De VS zou liever haar veel duurder LNG aan Europa willen verkopen.

Men kan Oekraïne, dat deels leeft van die doorvoer, financieel via die alternatieve gaspijpleidingen zo in een lastig parket kunnen brengen. Ooit immers tapte het na de zogenaamde Oranje Revolutie van 2004 als gevolg van een zoveelste ruzie met Rusland illegaal voor West-Europa bestemd gas af. Nu wordt dat onmogelijk.

Opvallend in zijn relaas is hoe men vanuit de VS en Europa de soms hoogtechnologische ondernemingen zoals in de militaire industrie, de vliegtuigsector en de autobedrijven gewoon de nek omwrong. De Belg met Oekraïense wortels: “Het wordt een agrarisch land waar het naar de EU alleen landbouwproducten zoals kip, eieren en aardappelen mag uitvoeren. Met bedrijven als Monsanto, nu Bayer, die er enorme gronden in beheer namen.”

Volgens hem zit het land ook tot over de oren in de door het IMF geschapen schuldenberg. Het kan die nooit terugbetalen en is er dus aan vastgeketend. Kees van der Pijl maakt hierbij ook melding van het feit dat het IMF op zeker ogenblik een noodkrediet van 5 miljard dollar gaf om de banken te herstructureren. Waarbij Privatbank van Ihor Kolomoyskyi er in slaagde om via een serie belastingparadijzen en valse facturatie 2 miljard dollar ervan in de eigen zakken te steken.

Heel belangrijk in het boek is ook dat hij schrijft over het westerse strategische denken in  de kwestie. Al decennia werkt de VS eraan om het land op alle mogelijke gebieden los te weken van eerst de Sovjetunie en nadien Rusland. Dit niet alleen politiek maar ook economisch, sociaal en vooral cultureel. Het moet de aartsvijand worden van Moskou, een kankergezwel voor de leiders in het Kremlin.

Fascisme

Het steunt dan ook al van kort na de tweede wereldoorlog fascistische groepen zoals de OUN, de Organisatie van Oekraïense Nationalisten, die eerst voor 1939 vooral in Pools Galicië actief waren. Stepan Bandera (2), baas van de OUN, een massamoordenaar en terrorist die vele Poolse burgers ombracht, is er nu een held op wie geen kritiek mag geuit worden. Het is alsof onze Brusselse Wetstraat nu de Leon Degrellelaan zou heten.

De OUN waren tijdens de tweede wereldoorlog nog moorddadiger dan de Duitse SS. Maar dat is geen bezwaar voor onze regeringen. Eerst gaat men bedevaarten naar het uitroeiïngskamp van Auschwitz om nog diezelfde dag wat verder in Kiev de fans van de OUN, bewakers van onder meer Auschwitz, te gaan aanmoedigen.

Maar deze groepen zijn fanatiek tegen elke Rus – en Pool en Jood zolang die laatste hen niet betaalt – en dus zijn ze voor Washington perfect bruikbaar. Hun visie op de Oekraïense geschiedenis is er in de scholen nu de norm. En wee diegene die over de OUN de waarheid durft te schrijven.

Fascistische acties tegen opposanten - Oktober 2014

In een klimaat van bloedige terreur organiseerde men in Oekraïne in het najaar van 2014 zogenaamd vrije verkiezingen. In de EU protesteerde niemand. Hier een tot bloedens toe geslagen parlementslid die in de weg liep en men dan maar bij het vuil dumpte.

De Belg met zijn Oekraïense wortels: ”Men herschrijft nu de geschiedenis waarbij alles de fout is van Rusland. Maar als je hen dan zegt dat het land nu Rusland weg is nog maar 44 van de bijna 52 miljoen inwoners telt dan zwijgen ze. Rusland behandelde hen altijd veel beter dan Europa nu. Zonder het geld van de emigranten zou het land trouwens moeilijk overleven. Het is een ruïne.”

Bellingcat

Natuurlijk heeft Kees van der Pijl het ook over de neergehaalde Boeing van Malaysian Airlines vlucht MH17. Hij  gaat trouwens volgende week naar Maleisië om er over te spreken. Alhoewel hij hier geen zekerheden verschaft – dat kan ook niet – lijkt hij geen geloof te hechten aan de beweringen die men vanuit de Nederlandse regering, de VS en Oekraïne vertelt.

Zo toont hij de contradicties in hun verhaal en wijst ook op een aantal eigenaardigheden zoals het wissen bij het Nederlandse ministerie van Justitie van het mailverkeer uit die periode over de zaak. Met als vraag of dit vernielen van bewijsmateriaal een strafbaar feit

Verder constateert hij dat vlak voor de aanval op vlucht MH17 de VS tegen Rusland een boel sancties getroffen had waarbij de EU twijfelde wat men hier ging doen. De aanslag op MH17 veranderde plots alles, ondanks enorme druk vanuit Washington. Het trok de EU onmiddellijk richting de VS.

En dan is er het opmerkelijke feit dat Bellingcat, die stelt via het internet onderzoek te doen, plots op 15 juli, twee dagen voor het neerhalen van die Boeing, rond Oekraïne actief wordt en, wat dacht je, in de kortste keren de ‘bewijzen’ ontdekt voor de Russische betrokkenheid bij de zaak. Wat zacht uitgedrukt niet alleen verdacht is maar ook voorbedachte rade doet vermoeden.

De Oekraïense veiligheidsdienst wist zelfs al praktisch de dag zelf de bewijzen hiervoor te hebben. Bellingcat is een onderdeel van de Atlantic Council, een aan de NAVO gelieerde studie- en propagandadienst. En vanuit o.m. de NAVO stuurde men de staatsgreep in Kiev en de daarop volgende duizenden mensenlevens kostende burgeroorlog.

Corry Hancké schreef in De Standaard van 8 augustus 2019: “De Berkoet (de oproerpolitie toen, nvdr.) vielen vreedzame betogers aan die op het Maidanplein protesteerden.” Hier enkele van die vreedzame betogers. De Standaard is dan ook een kwaliteitskrant.

Bellingcat kwam voor het eerst prominent in het wereldnieuws met de gifgasaanval van 21 augustus 2013 op het Syrische stadje Ain Tarma in Oost-Ghouta. Eliot Higgins, de man achter Bellingcat, gaf zich toen uit voor de grote raketspecialist en beweerde op basis van een foto van die gebruikte raket dat die van het Syrisch leger kwam.

Een die volgens hem meer dan 9 kilometer kon vliegen en afkomstig was van de 104de brigade van de Republikeinse Garde. Het is de elite-eenheid die het presidentieel paleis toen bewaakte.

De bedoeling van hem en zijn kompanen, zijnde oud militair C.J. Chivers bij de New York Times en Human Rights Watch, was duidelijk om het Amerikaanse leger massaal te doen ingrijpen. Human Rights Watch publiceerde toen zelfs een persbericht met een oproep tot bombardementen. Maar Obama weigerde en liet het vernielen van Syrië liever afwerken door al Qaeda en hun vrienden zoals toen nog ISIS.

Al snel bleek het verhaal over die raket ook leugens te zijn en kon die raket maximum 2 kilometer vliegen en kwam die dus van de jihadisten. Die hadden op 9 december 2012 een voorraad sarin kunnen bemachtigen toen ze de basis van regiment 111 bij Aleppo veroverden.

Aanbidding van de heiligen

Maar geen probleem. Bellingcat zag overal via het internet bewijzen voor de verhalen van de NAVO en haar bondgenoten. Zolang men natuurlijk geen kritische vragen stelde of inzoomde op die vermeende bewijzen. Ook in de affaire Skripal kreeg men van Bellingcat hier hetzelfde verhaal. Het is de lieveling van onze massamedia en vragen hierbij diende men niet te stellen.

Wel kwam dit boek te vroeg om meer duidelijkheid te kunnen scheppen in de zaak van MH17. Sindsdien is er weer een nieuw rapport van het Nederlandse JIT, Joint Investigation Team, en met de bewijzen komende van Bellingcat kon men volgens het JIT zelfs met (sic) absolute zekerheid de namen geven van vier mensen die verantwoordelijk waren voor het vanuit Rusland overbrengen van die Russische raket.

Breed in de media smeerde men hun namen uit – Ondanks de strenge Nederlandse regel dat men in gerechtszakengeen in de pers geen namen noemt was er ditmaal geen enkele terughoudendheid bij bladen als de NRC – als zijnde schuldig aan massamoord op burgers. Dit terwijl ze volgens dit verhaal van de JIT alleen maar schuldig zouden zijn aan het vervoer van een raket. Maar geen probleem hoor, Bellingcat zal desnoods wel de man vinden die toen op dat knopje drukte nodig voor de lancering.

En men weet dat Bellingcat daarmee wegkomt want vanuit de massamedia moet men nog de eerste kritische vraag stellen over hun beweringen. Deze journalisten zijn allen als die vrome katholieken die in Lourdes hopend op genezing bidden bij het beeld van Christus of de vermeende maagd Maria. Bellingcat is als de teksten van de Evangelisten, dus heilig.

Militaire strategie

Zeer belangrijk is ook dat Kees van der Pijl het heeft over de militair strategische implicaties van het geheel. Waarbij men in de VS herinneringen oproept aan de mislukte invasies van Napoleon en Hitler die vastliepen in de oneindige diepte van Rusland. Nu zit men dankzij de verovering van Oekraïne zelfs aan de Zwarte Zee en niet ver meer van de Wolga. Het doet sommige Amerikaanse generaals ongetwijfeld dromen.

 Poetin en vlucht MH17 - Kamagurka - Humo - 29-07-2014

Veel bewijzen heeft men niet nodig om de schuldige te vinden en dat is zoals steeds de Russische president Vladimir Poetin. Hier Kama & Seele in Humo van 29 juli 2014. De Russofobie is in onze media alomtegenwoordig. Voorheen was hij in 2013 volgens de cartoonist van de Britse krant The Times ook al de dader van de aanval met gifgas in de Syrische stad Ain Tarma (Oost-Ghouta). Informatie noemt men dat.

Waarbij hij ook herinnert aan de oproepen tegen Poetin van Carl Gershman, voorzitter van de National Endownment for Democracy, de tak van de Amerikaanse regering die verantwoordelijk is voor de serie staatsgroepen en burgeroorlogen gekend als kleurenrevoluties. Deze bedreigde Poetin op 26 september 2013 zelfs persoonlijk in de Washington Post. De herbewapening van Rusland is dan ook logisch.

Het is de VS, en ook zo te zien de EU, nooit te doen geweest om van Rusland een zogenaamd democratische staat te maken maar het verder te vernielen en opdelen in een serie kleinere staten. Het was trouwens het idee van de nu overleden Amerikaans-Poolse strateeg Zbigniev Brzezinski. De man die als Amerikaans Nationaal Veiligheidsadviseur in 1978 Afghanistan in brand stak. Een vuur dat meer dan 40 jaar later blijft branden.

Sinds het verschijnen van dit boek zijn er in Oekraïne terug verkiezingen geweest voor het presidentschap en het parlement. De president is nu Volodymyr Zelensky en zijn partij Dienaar van het Volk. De man was een cabaretier. Een partij waarachter voor wie wil kijken opnieuw Ihor Kolomoyskyi opduikt, de oligarch en grote rivaal van o.m. Porosjenko, de vorige president en oligarch.

Als Kolomoyskyi een bedrijf wou overnemen dan stuurde hij desnoods eerst een knokploeg waarna de overname steeds vlot verliep. Knokploegen die hij ook gebruikte om in het oosten van het land de opstand zoveel mogelijk de kop in te drukken.

Zijn Privatbank, toen de grootste van het land, werd op vraag van het IMF onteigend nadat men stelde grote onregelmatigheden te hebben ontdekt die tot een faling konden leiden. Hij zal met president Zelensky, die via zijn televisiezender zijn show uitzond en zo populair werd, deze nu wel terugkrijgen. Hij is al terug in het land na zijn verblijf in Israël.

En alhoewel de staatsgreep werd uitgevoerd door het uitschot van Svoboda en Pravy Sektor gekend voor hun extreme jodenhaat was hij, jood zijnde, hun vriend. Overal rondom Zelensky zie je ook de mannen van Kolomoyskyi opduiken. Het belooft.

Een van zijn voornaamste bedrijven is de gasholding Burisma waar Hunter Biden, de zoon van de vroegere Amerikaanse Democratische vice-president en huidig presidentskandidaat Joe Biden, bestuurder bij werd.

igork_1

De Oekraïense oligarch Ihor Kolomoyskyi moet de verkiezing van zijn mannetje Volodymyr Zelensky tot president gevierd hebben. De weg lijkt nu vrij om zijn rivalen binnen de oligarchie uit te schakelen.

Toen het gerecht in Kiev met een onderzoek tegen zoonlief begon vroeg Joe Biden het ontslag van de procureur en het stopzetten van het onderzoek. Zo niet kon Kiev fluiten achter een miljardenlening. De lening kwam er en de procureur kon gaan.

De Belg met Oekraïense wortels: “Die verkiezingen met Zelensky waren een poppenkast. Er is in het land nergens geld behalve bij de oligarchen. En verkiezingen als dit organiseren kost veel geld. Zelensky is dan ook simpelweg de handpop van de oligarchen.” Niet de dienaar van het volk dus maar die van een kliek oligarchen.

Willy Van Damme

1) Kees van der Pijl, Flight MH17, Ukraine and the new cold war, prism of disaster, Manchester University Press, 198 pagina’s, 2018, 18,99 euro.

Zeer interessant is ook het debat tussen Kees van der Pijl en de Nederlandse journalist Karel van Wolferen bij internettelevisie Weltschmerz. Ooit een jarenlange medewerker van de NRC en als journalist de grootste kenner van Japan ooit. Hij publiceerde er ook meerdere boeken over, tot in Japan toe. Nu is hij in de Nederlandse media persona non grata.

Hij werkte ook voor de Far Eastern Economic Review in Hong Kong, het beste nieuwsblad ooit dat na de pensionering van hoofdredacteur Derek Davies gekocht werd door Rupert Murdoch die het koelbloedig de nek omwrong. Zie: https://player.fm/series/caf-weltschmerz/reflecties-rond-de-mh17-kees-van-der-pijl-en-karel-van-wolferen

2) Stepan Bandera leefde na de oorlog in het zuiden van Duitsland onder Amerikaanse bescherming maar werd door onbekenden in München op 15 oktober 1959 vermoord. Vermoedelijk door de Sovjets. Tegenwoordig bestaan er in Oekraïne postzegels met zijn beeltenissen evenals pleinen en straten met zijn naam en die van zijn kompanen.

Little Britain en Iran

Door de Britse kaping van de Iraanse olietanker Grace 1 in de Straat van Gibraltar maakte Londen zich internationaal gewoon belachelijk. In London denken sommigen nog steeds dat ze een machtige natie zijn die zoals voorheen de wateren van de wereld beheersen. Britain rules the waves klinkt het mooi in dat tijdens The Proms uit volle borst gezongen lied. Nostalgie volop en leve de illusies.

Geen vloot de naam waardig

In de praktijk is dat echter iets totaal anders. Het Verenigd Koninkrijk controleert geen enkele zee meer, behoudens misschien de Ierse. Gemeten volgens de door het IMF verzamelde index van de koopkrachtpariteit – naar deze organisatie stelt de meest betrouwbare maatstaf om de economische kracht der landen te meten – is de Britse economie goed voor een magere 2,2% van de wereld.

Het staat daarmee achter China (19,29%), de VS (15,3%), Indië (8,07%), Japan (4,05%), Duitsland (3,15%), Rusland (3,07%), Indonesië (2,64%) en Brazilië (2,46%). Het staat qua economische macht dus met zijn 2,2% (1) maar op de 9de plaats meer. En het zakt alsmaar verder in die hitlijst. Bovendien heeft het ook nog amper oorlogsschepen.

Typerend is dat toen die onder Britse vlag varende olietanker door de Iraniërs met vermoedelijk drogreden in beslag werd genomen de Britten moesten toegeven in de Perzische Golf maar een oorlogsschip te hebben. Maar, opperde de Britse regering, ze gingen er nog een sturen. Twee dus. Tot echter bleek dat dit ‘nieuwe’ schip gewoon diende om het andere te vervangen. Dat is de staat van de hedendaagse Britse vloot.

Brits schip gekaapt in Straat van Hormuz - Juli 2019

De onder Britse vlag varende olietanker Stena Impero werd, gebruik makend van vermoedelijke drogreden, aangeslagen door Iran. Wat te verwachten was. Of hoe de Britse regering van Theresa May zich in de eigen voet schoot. Blijkbaar was de herrie met Brexit voor haar nog niet genoeg. Die Conservatieven toch.

Dat men niet met de voeten van Iran moet spelen bleek trouwens vrij snel. De dag na onderhandelingen in Londen tussen de gouverneur van Gibraltar, de Britse minister van Buitenlandse Zaken en de Iraanse ambassadeur en nadat diezelfde dag een richtbank in deze Britse kolonie besloot de aanhouding van de bemanning van de Grace 1 tot 15 augustus te verlengen sloeg Iran toe. Men kaapte dan maar een onder Britse vlag varend schip.

Een oog voor een oog klonk het in bijbelse termen. Waarna de nu ontslagen Jeremy Hunt als minister van Buitenlandse Zaken stelde dat Iran dan maar de gevolgen zou moeten dragen. Waarop hij zijn Europese (sic) collega’s opriep om een Europese vloot samen te stellen om de Straat van Hormuz te bewaken. Een lachwekkend idee.

Stikken in eigen moeras

Officieel klonk er in Brussel sympathie voor de Britse problemen maar men liet de Britten gewoon stikken in hun eigen moeras. En hier verder doen met de VS wilden de Britten in geen geval. De door Israël en de Amerikaanse nationale veiligheidsadviseur John Bolton verhoopte oorlog ziet men ook in Londen niet zitten. Dat gaat hen gewoon veel te ver.

En dus zit er voor de Britten niets anders op dan door de knieën te gaan en achter de schermen met Iran een geheim akkoord te maken waarbij beide schepen vrij komen. Vermoedelijk eerst de Iraanse in Gibraltar aangeslagen tanker.

En zoals te verwachten steunde de Britse media, van The Sun over Reuters, BBC, The Guardian tot en met The Financial Times verenigd de oerdomme arrogantie van hun regering. Waarmee ze nogmaals hun totale onbetrouwbaarheid bewezen. Dat de Straat van Gibraltar een internationale waterweg is waar er vrijheid van navigatie is verzweeg men.

In het geval van de Straat van Hormuz vlakbij bij Iran schreeuwen diezelfde media dan weer heel luid over ‘het recht op de vrijheid van navigatie’. Zoals men er eensgezind  eveneens netjes vergat te schrijven dat het olie-embargo tegen Syrië alleen slaat op schepen van de EU en niet op die van andere landen zoals Iran. De Britse media zijn gewoon slaven van hun regering.

Er varen trouwens regelmatig Russische schepen door deze Straat van Gibraltar met wapens voor Syrië aan boord. Maar die durven de ‘dappere’ Britse mariniers niet kapen. Ze zouden het eens moeten durven doen. Maar met Iran dacht men in Londen zo te zien echter een zacht gekookt eitje te hebben. Mis.

Waar zou Penny Mordaunt de nu afgezette Britse minister voor Defensie en hier de vermoedelijke verantwoordelijke trouwens eindigen? Waarschijnlijk in de totale anonimiteit. Of als bemanningslid van een tanker in de Perzische Golf misschien. Ze zullen er haar graag zien komen.

Willy Van Damme

1) De cijfers zijn die van april 2019.