Het Verenigd Koninkrijk en de Iraanse tankeroorlog

Nadat de Iraanse media gisteren melden dat de Iraanse tanker Grace 1 door de Britten  vandaag zou worden vrijgelaten bevestigde ook het Britse sensatieblad The Sun woensdagavond dat dit vandaag zou gebeuren, zich daarbij baserend op bronnen uit de omgeving van de eerste minister Fabian Picardo, de lokale zetbaas van de Britten in Gibraltar.

John Bolton faalt

Wel poogde de VS vandaag nog de vrijlating van die Iraanse tanker te verhinderen door via een eigen klacht zelf beslag te leggen op de Grace 1. John Bolton, strateeg achter het oorlogsbeleid van de VS rond Iran, was van zondag tot dinsdag in Londen en moet blijkbaar achter de nu tevergeefs gebleken poging zitten. Toen het Iraanse schip werd aangeslagen noemde hij dit trouwens ‘excellent nieuws’.

De rechter in Gibraltar heeft de vraag van de VS echter gewoon naar een andere rechtbank verwezen maar intussen is dat schip al weg. Op welke gronden de VS hier poogde het Iraanse schip toch nog aan te slagen weigerde men in de VS blijkbaar te zeggen.

Deze tanker werd door de Britten op 4 juli dit jaar gekaapt toen deze door de Straat van Gibraltar voer, een internationale waterweg waar schepen er bij internationale wet normaal de vrije doorgang hebben.

Ditmaal echter gebruikten de Britten het nepargument van de Europese sancties – Dit op een ogenblik dat de Britten bijna weg zijn uit de EU – tegen Syrië want die supertanker, stelde Londen, was op weg naar de raffinaderij van Banyas in Syrië.

Voorbedachten rade

Een bizar verhaal want die Syrische haven is te klein om supertankers te ontvangen. Iraanse schepen met olie voor Banyas varen dan ook steeds door het Suezkanaal. Om uit de impasse te raken stelde de vorige Britse minister van Buitenlandse Zaken Jeremy Hunt dan voor dat Iran de garantie gaf dat de olie niet voor Syrië bestemd was.

aar is

De Gibralteekse eerste-minister Fabian Picardo liet de aangeslagen Iraanse supertanker Grace 1 dan maar vrij. Te hoog gegrepen voor de Britten.

Een onmogelijke eis voor Teheran want dat aanvaarden zou beteken dat Iran zich neerlegde bij dit Brits beleid rond de Straat van Gibraltar. Het zou het aanvaarden door Iran betekenen van een grove schending van het zeerecht. Niemand is daar trouwens mee gediend, zeker ook een zeevarende mogendheid als het Verenigd Koninkrijk kan dat missen.

Bovendien varen er via de Straat van Gibraltar regelmatig schepen voor Syrië zonder dat men die ooit verontrust. Er zijn zelfs Russische schepen met wapens voor het Syrische leger bij. Het aanslagen van een Russisch schip zal Londen wel niet durven maar een Iraans dachten ze blijkbaar nog wel aan te kunnen. Verkeerd gegokt.

Wel is duidelijk dat alles met voorbedachten rade gebeurde. Zo werd de dag voor de kaping in Gibraltar de wet gewijzigd om het breken van de Europese sancties betreffende Syrië strenger aan te kunnen  pakken. Ook stuurde men diezelfde dag 40 mariniers vanuit London om het schip te kapen. Op vraag van de VS stelden de Spanjaarden.

Toen het verhaal over die vrijlating gisteren vanuit Iran lekte poogde men in Londen en Gibraltar nog te doen alsof het allemaal onzin was. Maar wie goed de verklaring van gouverneur Picardo las zag in wezen dat het Iraanse verhaal klopte. En dat bleek deze ochtend toen Picardo dan verklaarde zich niet meer te zullen verzetten tegen de vrijlating van het schip en zijn bemanning.

Schaakmat

De Iraniërs hadden de Britten immers schaakmat gezet door op 19 juli de onder Britse vlag varende olietanker Stena Impero eveneens aan te slaan. Onder meer omdat deze vuil in de zee had gedumpt en een vissersvaartuig hadden aangevaren en niet had gestopt. In theorie onder zeerecht voldoende om het schip voor verder onderzoek aan de kaai te leggen.

Brits schip gekaapt in Straat van Hormuz - Juli 2019

De onder Britse vlag varende en door Iran aangeslagen tanker de Stena Impero zal na de vrijlating van de Grace 1 ongetwijfeld eerstdaags ook kunnen doorvaren. Na natuurlijk, zoals in Gibraltar, de nodige officiële plichtplegingen voor de rechtbank.

Argumenten die echter weinig steek hielden. Immers diezelfde 19 juli had men in Gibraltar de verdere aanhouding tot 15 augustus van het schip bevolen. Waarbij de Iraniërs en de Britten de dag voordien in Londen tevergeefs overlegden. Iran nam simpelweg weerwraak. En zoals verwacht waren het de Britten die in deze kwestie het eerst door de knieën gingen.

Uit de zaak blijkt ook nog maar eens de ware internationale positie van de Britten. De in wezen lachwekkende poging van de vorige Britse regering om onder Europese vlag een flottielje samen te stellen dat Iran moest afschrikken raakte in de EU nergens.

Waarom zou men die Britten met hun Brexit nog helpen om zo de spanning in de regio nog verder te verhogen? Londen en minister Hunt moeten dat zo geweten hebben. Maar de vraag klonk mooi.

En daar het antwoord neen was konden de Britten niets anders dan bij grote broer Uncle Sam gaan om bescherming te vragen. Bescherming voor wat? Wat de regering van Boris Johnson desondanks ook deed. Deze regering van Brexitiers die in de media luid roept van ‘de controle terugnemen’ (van de EU) geeft in de realiteit echter alle controle aan de VS.

In de Angelsaksische wereld zijn er wat betreft de EU twee opties: De EU via infiltratie door Londen aan de VS binden, of de EU verzwakken via de Brexit. Waarbij men ook reeds allerlei sancties in gereedheid brengt.

En desnoods stookt men de interne tegenstellingen in de EU verder aan en krijgen wij ook hier kleurenrevoluties zoals nu in Hong Kong. De Amerikaanse politieke strateeg Steve Bannon is hier trouwens al neergestreken

Hadden de Britten in de EU nog enige medezeggenschap dan zal men nu als klein jongetje alles moeten slikken wat Washington hen zal bevelen. Misschien kan Washington van hen de overdracht van de controle over Gibraltar eisen. Alhoewel ze dat in de praktijk nu al grotendeels hebben.

Willy Van Damme

Naschrift:

De rechtbank in Gibraltar heeft het Amerikaanse verzoek om beslag te laten leggen op de Iraanse tanker Grace 1 verworpen. Het argument is dat het verzoek was gebaseerd op Amerikaanse wetgeving die niet van toepassing is in Europa.

De Grace 1 vaart verder onder Iraanse vlag en heet nu de Adrian Darya 1 en ligt nog steeds voor anker in Gibraltar. Over het verdere lot van de Britse in Iran aangeslagen tanker Stena Impero is nog niets geweten.

De plunder van Oekraïne en vlucht MH17

De Nederlandse analist Kees van der Pijl is al jaren bezig met de problematiek van Oekraïne en is verbonden aan het Centre for Global Political Economy en was voorheen professor aan de ermee gelieerde School of Global Studies van de Universiteit van Sussex in het Verenigd Koninkrijk. vorig jaar verscheen van zijn hand het boek ‘Flight MH17, Ukraine and the new cold war – Prism of disaster’ (1) (Vlucht MH17, Oekraïne en de nieuwe koude oorlog – Analyse van een ramp)

Emeritus professor Kees van der Pijl is in de Nederlandse media een nobele onbekende. Volgende week is hij wel te gast voor een debat over vlucht MH17 aan de International Islamic University in Kuala Lumpur over wat er gebeurde met vlucht MH17 van Malaysian Airlines die op 17 juni boven Oekraïne werd neergehaald.

In Nederland hebben de klassieke media of de regering geen enkele aandacht voor zijn info en visie op de zaak en de miserie die dat land al jaren ondergaat. In Maleisië wil men daarentegen wel naar een andere visie luisteren. Arm en in wezen dictatoriaal Nederland.

Schrijnende armoede

Dat de bevolking van het land sinds 1991 daalde van 51,99 miljoen inwoners naar nog maar 44,83 zijn rauwe cijfers die men hier zelden zal lezen. In die periode daalde de bevolking dus met bijna 14%. En ook in 2018 waren er opnieuw een goeie 100.000 minder. Het land is gewoon aan het leegbloeden.

boek Kees van der Pijl

Kees van der Pijl toont met dit boek een erudiet man te zijn. Hij legde hier de machinaties van de voorbije decennia rond Oekraïne bloot.

“Een Oekraïense neuropatholoog die nu in Duitsland werkt verdiende in zijn land 120 euro per maand”, stelt een Belg met Oekraïense wortels die tot voor een paar jaar ook werkte voor een Oekraïense bedrijf. Het is een realiteit die Kees van der Pijl minutieus in zijn boek toont. En hij doet niet zomaar wat beweringen met de losse pols en zich baserend op anonieme, partijdige of louche bronnen.

Zo bevat zijn werk in totaal 803 voetnoten en een bibliografie van eventjes 22 pagina’s. Goed is ook dat het een namenregister bevat, ook nog eens goed voor 6 pagina’s. Mede daarom kan dit ook goed dienen als naslagwerk. Wel is het omwille van de vele namen van allerlei figuren, politieke partijen en groepen alsmede bedrijven geen vlot leesbaar boek. Men moet er zijn hoofd bijhouden. Maar het boeit enorm.

Historiek van het drama

Hij begint uiteraard ook niet met het neerschieten op 17 juli 2014 van dat Maleisische burgervliegtuig of de uiterst gewelddadige staatgreep van 21 februari eerder dat jaar. Neen, hij begint met de periode van de tweede wereldoorlog en die daarna en koppelt deze aan de verschillende fases van de koude oorlog en plaatst al de gebeurtenissen rond Oekraïne in hun context. Ook het neerschieten van dat vliegtuig en de harde strijd tussen oligarchen om de poen komen in detail aan bod.

Maar om te begrijpen waarom dit een zo apart land is had hij misschien beter kunnen beginnen met de stichting van het vorstendom Kiev Rus, de handel vanuit Scandinavië met Byzantium en de bekering van de vorst van Kiev tot de orthodoxe versie van het christendom na de verovering van de Krim op Byzantium in de tiende eeuw.

Belangrijk daarbij is ook de uitbreiding van dat rijk tot Moskou en ver daarbuiten, de Mongoolse bezetting, de verovering door de Pools-Litouwse alliantie en de herovering vanuit het oosten door de Kozakken. Met onder meer Galicië met als hoofdstad Lvivv, ooit Lemberg, dat heen en weer ging tussen Polen, Rusland en de Sovjetunie en de Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie.

Het was ook Jozef Stalin die het land zijn grote vorm gaf en die de gespletenheid van het land verklaart, de openlijke vijandschap van velen, zeker in het westen, tegenover Rusland en ook Polen. Het maakt duidelijk waarom er in dat land meerdere orthodoxe kerken zijn en taal een groot probleem vormt.

Europees dubbelspel

Het vertaalt zich in de politiek zoals van der Pijl met kaarten van de kiesresultaten ook aantoont. Men spreekt er ook, zeker in het westen als volkstaal veelal een mengvorm van Oekraïens en Pools of andere talen zoals het Hongaars en in het oosten en zuiden Russisch, een taal die men er wil uitroeien. Iets waartegen in het Westen bij regeringen en hun media niemand protesteert. Het is zelfs een en al applaus.

Voorheen deed men bij de Baltische staten trouwens hetzelfde. Bij de toetreding tot de EU verloren zo honderdduizenden Balten hun rechten omdat ze onvoldoende de lokale talen kenden. Veelal mensen die er geboren waren en er al decennia woonden. In de EU gaf niemand een kik. Het was veroverd. Mensenrechten op zijn Europees.

Boeiend is zijn relaas over de vele gevechten om de macht en het geld onder de oligarchen met daartussen jonglerend de buitenlandse machten zoals de EU, Rusland en de VS. Waarbij Washington aan zowat alle touwtjes trekt en Moskou en Brussel op dit ogenblik grotendeels machteloze toeschouwers blijken.

De Belg met Oekraïense wortels: “Europa speelt gewoon dubbelspel in de zaak.” Ook Kees van der Pijl merkt dat herhaaldelijk op. Zoals het voorval toen de EU midden februari 2014 via druk met president Janoekovitsj een akkoord had gesloten voor nieuwe presidentsverkiezingen later dat jaar.

Dit terwijl men iets eerder op de Duitse ambassade in Kiev in overleg met de VS aan fascistische knokploegen zoals Svoboda het startschot had gegeven voor de staatsgreep. Hoeft het te verwonderen dat het Europees overleg, dus zonder Washington, zoals het akkoord van Minsk en het overleg genaamd Normandië met Oekraïne en Rusland een lachertje is dat niemand serieus kan nemen.

ComiteWaak24of-1

Kees van der Pijl spreekt ook in Maleisië en in de alternatieve media in Nederland. De massamedia en televisie negeren de man geheel. Censuur op zijn Nederlands.

Die dubbelzinnigheid blijkt ook bij de in het boek uitgebreid besproken zaak van de gaspijpleidingen. Oekraïne is traditioneel het doorvoerland voor de bevoorrading van West-Europa met relatief goedkoop Russisch gas. Maar met een door de VS gecontroleerde regering is dat instabiel geworden.

Reden waarom Rusland en vooral Duitsland bezig zijn met het aanleggen van alternatieve pijpleidingen via de Oostzee en ook via Turkije nadat hier Bulgarije onder Amerikaanse druk eerder afhaakte.

Tot vreugde van Ankara dat hieraan een flinke duit gaat verdienen. En tot ergernis dan van diezelfde Bulgaren die nu deels afhankelijk worden van de Turkse aartsvijand. De Belg met Oekraïense wortels: “Onder meer het Duitse Siemens heeft grote contracten in Rusland en dus wil Berlijn met Rusland op zo goed mogelijke voet blijven staan.”

Fascisme

Kees van der Pijl gaat hier dieper op in en bespreekt ook de schietpartijen tijdens de staatsgreep waarbij hij de daders situeert bij die fascistische knokploegen. Geen kleurenrevolutie zonder sluipschutters lijkt het wel. Zie bijvoorbeeld Sarajevo, Syrië, Egypte en Tunesië. Het behoort als frieten bij mosselen.

Geen wonder dat 5 jaar later nog niemand voor de rechtbank verscheen voor die moordpartijen. Hetzelfde met de slachtpartij in Odessa waar op 2 mei 2014 42 opposanten levend verbrand werden.

Maar ook nu nog weigert men in het Westen te erkennen wat er daar gebeurde. Een Guy Verhofstadt (Open VLD) bijvoorbeeld die op verzoek van oligarch Ihor Kolomoyskyi samen met Europees partijgenoot en Nederlander Hans van Baalen (VVD) de massa nog wat kwam opjutten en loze beloften doen. De Belg met Oekraïense wortels: “In wezen speelde alles zich af op enkele vierkante kilometers rond het het Maidanplein. Daarbuiten was er amper iets te beleven.”

Nadien schreef Verhofstadt met een uitgestreken gezicht in De Morgen dat hij daar in Kiev geen enkel spoor van fascisme had gezien. En bij de NRC beweerde men onlangs zelfs dat het allemaal nepnieuws was afkomstig van Russische trollen.

Fascisten in Oekraïne

De liberale politici Guy Verhofstadt en Nederlander Hans van Baalen evenals Hubert Smeets van Raam op Rusland en de NRC ontkennen dat er toen in 2014 bij de gewelddadige staatsgreep in Oekraïne fascistische groepen actief waren. Zo opperde de NRC op 14 mei 2019: “… werd het Russische publiek overspoeld met verhalen over veronderstelde fascisten in Kiev die onder invloed zouden staan van het Westen.”  Die Russische trollen toch. Eventjes geduld en de NRC ontkent dat de aarde rond is.

Een gelijkaardige reactie bij ex-journalist Hubert Smeets van het door de Nederlandse regering gefinancierde Raam op Rusland voor wie het allemaal door Rusland verspreidde leugens waren. Hij is dan ook een expert. .

Sommigen in de EU willen wel nauwer met Rusland samenwerken maar wie de verhalen van een Corry Hancké in De Standaard leest of Geert Groot Koerkamp op de VRT hoort weet dat de Russofobie in de media alomtegenwoordig is. Elke dissidente stem hierover wordt morsdood gemaakt.

Het is voor wie onze kranten volgt alsof Alexei Navalny de enige opposant in Rusland is. Een na een klacht van het Franse concern Yves Rocher voor oplichting veroordeelde crimineel. Maar ja, wat soort lieden willen voor een staat gaan werken dat zijn vaderland wil vernielen en die desnoods de buren zou doden? Alleen mislukte politici en criminelen zoals hier in België tijdens de tweede wereldoorlog met demagoog en opportunist Léon Degrelle.

Landbouwkolonie

Wel zijn er natuurlijk de via de Oostzee lopende gaspijpleidingen Nordstream 1 en de bijna afgewerkte Nordstream 2 zodat de bevoorrading van Europa met Russisch aardgas veilig wordt gesteld. Nordstream 2 is normaal eind dit jaar af maar er dreigen vanuit de VS draconische sancties tegen de betrokken Europese bedrijven. De VS zou liever haar veel duurder LNG aan Europa willen verkopen.

Men kan Oekraïne, dat deels leeft van die doorvoer, financieel via die alternatieve gaspijpleidingen zo in een lastig parket kunnen brengen. Ooit immers tapte het na de zogenaamde Oranje Revolutie van 2004 als gevolg van een zoveelste ruzie met Rusland illegaal voor West-Europa bestemd gas af. Nu wordt dat onmogelijk.

Opvallend in zijn relaas is hoe men vanuit de VS en Europa de soms hoogtechnologische ondernemingen zoals in de militaire industrie, de vliegtuigsector en de autobedrijven gewoon de nek omwrong. De Belg met Oekraïense wortels: “Het wordt een agrarisch land waar het naar de EU alleen landbouwproducten zoals kip, eieren en aardappelen mag uitvoeren. Met bedrijven als Monsanto, nu Bayer, die er enorme gronden in beheer namen.”

Volgens hem zit het land ook tot over de oren in de door het IMF geschapen schuldenberg. Het kan die nooit terugbetalen en is er dus aan vastgeketend. Kees van der Pijl maakt hierbij ook melding van het feit dat het IMF op zeker ogenblik een noodkrediet van 5 miljard dollar gaf om de banken te herstructureren. Waarbij Privatbank van Ihor Kolomoyskyi er in slaagde om via een serie belastingparadijzen en valse facturatie 2 miljard dollar ervan in de eigen zakken te steken.

Heel belangrijk in het boek is ook dat hij schrijft over het westerse strategische denken in  de kwestie. Al decennia werkt de VS eraan om het land op alle mogelijke gebieden los te weken van eerst de Sovjetunie en nadien Rusland. Dit niet alleen politiek maar ook economisch, sociaal en vooral cultureel. Het moet de aartsvijand worden van Moskou, een kankergezwel voor de leiders in het Kremlin.

Fascisme

Het steunt dan ook al van kort na de tweede wereldoorlog fascistische groepen zoals de OUN, de Organisatie van Oekraïense Nationalisten, die eerst voor 1939 vooral in Pools Galicië actief waren. Stepan Bandera (2), baas van de OUN, een massamoordenaar en terrorist die vele Poolse burgers ombracht, is er nu een held op wie geen kritiek mag geuit worden. Het is alsof onze Brusselse Wetstraat nu de Leon Degrellelaan zou heten.

De OUN waren tijdens de tweede wereldoorlog nog moorddadiger dan de Duitse SS. Maar dat is geen bezwaar voor onze regeringen. Eerst gaat men bedevaarten naar het uitroeiïngskamp van Auschwitz om nog diezelfde dag wat verder in Kiev de fans van de OUN, bewakers van onder meer Auschwitz, te gaan aanmoedigen.

Maar deze groepen zijn fanatiek tegen elke Rus – en Pool en Jood zolang die laatste hen niet betaalt – en dus zijn ze voor Washington perfect bruikbaar. Hun visie op de Oekraïense geschiedenis is er in de scholen nu de norm. En wee diegene die over de OUN de waarheid durft te schrijven.

Fascistische acties tegen opposanten - Oktober 2014

In een klimaat van bloedige terreur organiseerde men in Oekraïne in het najaar van 2014 zogenaamd vrije verkiezingen. In de EU protesteerde niemand. Hier een tot bloedens toe geslagen parlementslid die in de weg liep en men dan maar bij het vuil dumpte.

De Belg met zijn Oekraïense wortels: ”Men herschrijft nu de geschiedenis waarbij alles de fout is van Rusland. Maar als je hen dan zegt dat het land nu Rusland weg is nog maar 44 van de bijna 52 miljoen inwoners telt dan zwijgen ze. Rusland behandelde hen altijd veel beter dan Europa nu. Zonder het geld van de emigranten zou het land trouwens moeilijk overleven. Het is een ruïne.”

Bellingcat

Natuurlijk heeft Kees van der Pijl het ook over de neergehaalde Boeing van Malaysian Airlines vlucht MH17. Hij  gaat trouwens volgende week naar Maleisië om er over te spreken. Alhoewel hij hier geen zekerheden verschaft – dat kan ook niet – lijkt hij geen geloof te hechten aan de beweringen die men vanuit de Nederlandse regering, de VS en Oekraïne vertelt.

Zo toont hij de contradicties in hun verhaal en wijst ook op een aantal eigenaardigheden zoals het wissen bij het Nederlandse ministerie van Justitie van het mailverkeer uit die periode over de zaak. Met als vraag of dit vernielen van bewijsmateriaal een strafbaar feit

Verder constateert hij dat vlak voor de aanval op vlucht MH17 de VS tegen Rusland een boel sancties getroffen had waarbij de EU twijfelde wat men hier ging doen. De aanslag op MH17 veranderde plots alles, ondanks enorme druk vanuit Washington. Het trok de EU onmiddellijk richting de VS.

En dan is er het opmerkelijke feit dat Bellingcat, die stelt via het internet onderzoek te doen, plots op 15 juli, twee dagen voor het neerhalen van die Boeing, rond Oekraïne actief wordt en, wat dacht je, in de kortste keren de ‘bewijzen’ ontdekt voor de Russische betrokkenheid bij de zaak. Wat zacht uitgedrukt niet alleen verdacht is maar ook voorbedachte rade doet vermoeden.

De Oekraïense veiligheidsdienst wist zelfs al praktisch de dag zelf de bewijzen hiervoor te hebben. Bellingcat is een onderdeel van de Atlantic Council, een aan de NAVO gelieerde studie- en propagandadienst. En vanuit o.m. de NAVO stuurde men de staatsgreep in Kiev en de daarop volgende duizenden mensenlevens kostende burgeroorlog.

Corry Hancké schreef in De Standaard van 8 augustus 2019: “De Berkoet (de oproerpolitie toen, nvdr.) vielen vreedzame betogers aan die op het Maidanplein protesteerden.” Hier enkele van die vreedzame betogers. De Standaard is dan ook een kwaliteitskrant.

Bellingcat kwam voor het eerst prominent in het wereldnieuws met de gifgasaanval van 21 augustus 2013 op het Syrische stadje Ain Tarma in Oost-Ghouta. Eliot Higgins, de man achter Bellingcat, gaf zich toen uit voor de grote raketspecialist en beweerde op basis van een foto van die gebruikte raket dat die van het Syrisch leger kwam.

Een die volgens hem meer dan 9 kilometer kon vliegen en afkomstig was van de 104de brigade van de Republikeinse Garde. Het is de elite-eenheid die het presidentieel paleis toen bewaakte.

De bedoeling van hem en zijn kompanen, zijnde oud militair C.J. Chivers bij de New York Times en Human Rights Watch, was duidelijk om het Amerikaanse leger massaal te doen ingrijpen. Human Rights Watch publiceerde toen zelfs een persbericht met een oproep tot bombardementen. Maar Obama weigerde en liet het vernielen van Syrië liever afwerken door al Qaeda en hun vrienden zoals toen nog ISIS.

Al snel bleek het verhaal over die raket ook leugens te zijn en kon die raket maximum 2 kilometer vliegen en kwam die dus van de jihadisten. Die hadden op 9 december 2012 een voorraad sarin kunnen bemachtigen toen ze de basis van regiment 111 bij Aleppo veroverden.

Aanbidding van de heiligen

Maar geen probleem. Bellingcat zag overal via het internet bewijzen voor de verhalen van de NAVO en haar bondgenoten. Zolang men natuurlijk geen kritische vragen stelde of inzoomde op die vermeende bewijzen. Ook in de affaire Skripal kreeg men van Bellingcat hier hetzelfde verhaal. Het is de lieveling van onze massamedia en vragen hierbij diende men niet te stellen.

Wel kwam dit boek te vroeg om meer duidelijkheid te kunnen scheppen in de zaak van MH17. Sindsdien is er weer een nieuw rapport van het Nederlandse JIT, Joint Investigation Team, en met de bewijzen komende van Bellingcat kon men volgens het JIT zelfs met (sic) absolute zekerheid de namen geven van vier mensen die verantwoordelijk waren voor het vanuit Rusland overbrengen van die Russische raket.

Breed in de media smeerde men hun namen uit – Ondanks de strenge Nederlandse regel dat men in gerechtszakengeen in de pers geen namen noemt was er ditmaal geen enkele terughoudendheid bij bladen als de NRC – als zijnde schuldig aan massamoord op burgers. Dit terwijl ze volgens dit verhaal van de JIT alleen maar schuldig zouden zijn aan het vervoer van een raket. Maar geen probleem hoor, Bellingcat zal desnoods wel de man vinden die toen op dat knopje drukte nodig voor de lancering.

En men weet dat Bellingcat daarmee wegkomt want vanuit de massamedia moet men nog de eerste kritische vraag stellen over hun beweringen. Deze journalisten zijn allen als die vrome katholieken die in Lourdes hopend op genezing bidden bij het beeld van Christus of de vermeende maagd Maria. Bellingcat is als de teksten van de Evangelisten, dus heilig.

Militaire strategie

Zeer belangrijk is ook dat Kees van der Pijl het heeft over de militair strategische implicaties van het geheel. Waarbij men in de VS herinneringen oproept aan de mislukte invasies van Napoleon en Hitler die vastliepen in de oneindige diepte van Rusland. Nu zit men dankzij de verovering van Oekraïne zelfs aan de Zwarte Zee en niet ver meer van de Wolga. Het doet sommige Amerikaanse generaals ongetwijfeld dromen.

 Poetin en vlucht MH17 - Kamagurka - Humo - 29-07-2014

Veel bewijzen heeft men niet nodig om de schuldige te vinden en dat is zoals steeds de Russische president Vladimir Poetin. Hier Kama & Seele in Humo van 29 juli 2014. De Russofobie is in onze media alomtegenwoordig. Voorheen was hij in 2013 volgens de cartoonist van de Britse krant The Times ook al de dader van de aanval met gifgas in de Syrische stad Ain Tarma (Oost-Ghouta). Informatie noemt men dat.

Waarbij hij ook herinnert aan de oproepen tegen Poetin van Carl Gershman, voorzitter van de National Endownment for Democracy, de tak van de Amerikaanse regering die verantwoordelijk is voor de serie staatsgroepen en burgeroorlogen gekend als kleurenrevoluties. Deze bedreigde Poetin op 26 september 2013 zelfs persoonlijk in de Washington Post. De herbewapening van Rusland is dan ook logisch.

Het is de VS, en ook zo te zien de EU, nooit te doen geweest om van Rusland een zogenaamd democratische staat te maken maar het verder te vernielen en opdelen in een serie kleinere staten. Het was trouwens het idee van de nu overleden Amerikaans-Poolse strateeg Zbigniev Brzezinski. De man die als Amerikaans Nationaal Veiligheidsadviseur in 1978 Afghanistan in brand stak. Een vuur dat meer dan 40 jaar later blijft branden.

Sinds het verschijnen van dit boek zijn er in Oekraïne terug verkiezingen geweest voor het presidentschap en het parlement. De president is nu Volodymyr Zelensky en zijn partij Dienaar van het Volk. De man was een cabaretier. Een partij waarachter voor wie wil kijken opnieuw Ihor Kolomoyskyi opduikt, de oligarch en grote rivaal van o.m. Porosjenko, de vorige president en oligarch.

Als Kolomoyskyi een bedrijf wou overnemen dan stuurde hij desnoods eerst een knokploeg waarna de overname steeds vlot verliep. Knokploegen die hij ook gebruikte om in het oosten van het land de opstand zoveel mogelijk de kop in te drukken.

Zijn Privatbank, toen de grootste van het land, werd op vraag van het IMF onteigend nadat men stelde grote onregelmatigheden te hebben ontdekt die tot een faling konden leiden. Hij zal met president Zelensky, die via zijn televisiezender zijn show uitzond en zo populair werd, deze nu wel terugkrijgen. Hij is al terug in het land na zijn verblijf in Israël.

En alhoewel de staatsgreep werd uitgevoerd door het uitschot van Svoboda en Pravy Sektor gekend voor hun extreme jodenhaat was hij, jood zijnde, hun vriend. Overal rondom Zelensky zie je ook de mannen van Kolomoyskyi opduiken. Het belooft.

Een van zijn voornaamste bedrijven is de gasholding Burisma waar Hunter Biden, de zoon van de vroegere Amerikaanse Democratische vice-president en huidig presidentskandidaat Joe Biden, bestuurder bij werd.

igork_1

De Oekraïense oligarch Ihor Kolomoyskyi moet de verkiezing van zijn mannetje Volodymyr Zelensky tot president gevierd hebben. De weg lijkt nu vrij om zijn rivalen binnen de oligarchie uit te schakelen.

Toen het gerecht in Kiev met een onderzoek tegen zoonlief begon vroeg Joe Biden het ontslag van de procureur en het stopzetten van het onderzoek. Zo niet kon Kiev fluiten achter een miljardenlening. De lening kwam er en de procureur kon gaan.

De Belg met Oekraïense wortels: “Die verkiezingen met Zelensky waren een poppenkast. Er is in het land nergens geld behalve bij de oligarchen. En verkiezingen als dit organiseren kost veel geld. Zelensky is dan ook simpelweg de handpop van de oligarchen.” Niet de dienaar van het volk dus maar die van een kliek oligarchen.

Willy Van Damme

1) Kees van der Pijl, Flight MH17, Ukraine and the new cold war, prism of disaster, Manchester University Press, 198 pagina’s, 2018, 18,99 euro.

Zeer interessant is ook het debat tussen Kees van der Pijl en de Nederlandse journalist Karel van Wolferen bij internettelevisie Weltschmerz. Ooit een jarenlange medewerker van de NRC en als journalist de grootste kenner van Japan ooit. Hij publiceerde er ook meerdere boeken over, tot in Japan toe. Nu is hij in de Nederlandse media persona non grata.

Hij werkte ook voor de Far Eastern Economic Review in Hong Kong, het beste nieuwsblad ooit dat na de pensionering van hoofdredacteur Derek Davies gekocht werd door Rupert Murdoch die het koelbloedig de nek omwrong. Zie: https://player.fm/series/caf-weltschmerz/reflecties-rond-de-mh17-kees-van-der-pijl-en-karel-van-wolferen

2) Stepan Bandera leefde na de oorlog in het zuiden van Duitsland onder Amerikaanse bescherming maar werd door onbekenden in München op 15 oktober 1959 vermoord. Vermoedelijk door de Sovjets. Tegenwoordig bestaan er in Oekraïne postzegels met zijn beeltenissen evenals pleinen en straten met zijn naam en die van zijn kompanen.

Little Britain en Iran

Door de Britse kaping van de Iraanse olietanker Grace 1 in de Straat van Gibraltar maakte Londen zich internationaal gewoon belachelijk. In London denken sommigen nog steeds dat ze een machtige natie zijn die zoals voorheen de wateren van de wereld beheersen. Britain rules the waves klinkt het mooi in dat tijdens The Proms uit volle borst gezongen lied. Nostalgie volop en leve de illusies.

Geen vloot de naam waardig

In de praktijk is dat echter iets totaal anders. Het Verenigd Koninkrijk controleert geen enkele zee meer, behoudens misschien de Ierse. Gemeten volgens de door het IMF verzamelde index van de koopkrachtpariteit – naar deze organisatie stelt de meest betrouwbare maatstaf om de economische kracht der landen te meten – is de Britse economie goed voor een magere 2,2% van de wereld.

Het staat daarmee achter China (19,29%), de VS (15,3%), Indië (8,07%), Japan (4,05%), Duitsland (3,15%), Rusland (3,07%), Indonesië (2,64%) en Brazilië (2,46%). Het staat qua economische macht dus met zijn 2,2% (1) maar op de 9de plaats meer. En het zakt alsmaar verder in die hitlijst. Bovendien heeft het ook nog amper oorlogsschepen.

Typerend is dat toen die onder Britse vlag varende olietanker door de Iraniërs met vermoedelijk drogreden in beslag werd genomen de Britten moesten toegeven in de Perzische Golf maar een oorlogsschip te hebben. Maar, opperde de Britse regering, ze gingen er nog een sturen. Twee dus. Tot echter bleek dat dit ‘nieuwe’ schip gewoon diende om het andere te vervangen. Dat is de staat van de hedendaagse Britse vloot.

Brits schip gekaapt in Straat van Hormuz - Juli 2019

De onder Britse vlag varende olietanker Stena Impero werd, gebruik makend van vermoedelijke drogreden, aangeslagen door Iran. Wat te verwachten was. Of hoe de Britse regering van Theresa May zich in de eigen voet schoot. Blijkbaar was de herrie met Brexit voor haar nog niet genoeg. Die Conservatieven toch.

Dat men niet met de voeten van Iran moet spelen bleek trouwens vrij snel. De dag na onderhandelingen in Londen tussen de gouverneur van Gibraltar, de Britse minister van Buitenlandse Zaken en de Iraanse ambassadeur en nadat diezelfde dag een richtbank in deze Britse kolonie besloot de aanhouding van de bemanning van de Grace 1 tot 15 augustus te verlengen sloeg Iran toe. Men kaapte dan maar een onder Britse vlag varend schip.

Een oog voor een oog klonk het in bijbelse termen. Waarna de nu ontslagen Jeremy Hunt als minister van Buitenlandse Zaken stelde dat Iran dan maar de gevolgen zou moeten dragen. Waarop hij zijn Europese (sic) collega’s opriep om een Europese vloot samen te stellen om de Straat van Hormuz te bewaken. Een lachwekkend idee.

Stikken in eigen moeras

Officieel klonk er in Brussel sympathie voor de Britse problemen maar men liet de Britten gewoon stikken in hun eigen moeras. En hier verder doen met de VS wilden de Britten in geen geval. De door Israël en de Amerikaanse nationale veiligheidsadviseur John Bolton verhoopte oorlog ziet men ook in Londen niet zitten. Dat gaat hen gewoon veel te ver.

En dus zit er voor de Britten niets anders op dan door de knieën te gaan en achter de schermen met Iran een geheim akkoord te maken waarbij beide schepen vrij komen. Vermoedelijk eerst de Iraanse in Gibraltar aangeslagen tanker.

En zoals te verwachten steunde de Britse media, van The Sun over Reuters, BBC, The Guardian tot en met The Financial Times verenigd de oerdomme arrogantie van hun regering. Waarmee ze nogmaals hun totale onbetrouwbaarheid bewezen. Dat de Straat van Gibraltar een internationale waterweg is waar er vrijheid van navigatie is verzweeg men.

In het geval van de Straat van Hormuz vlakbij bij Iran schreeuwen diezelfde media dan weer heel luid over ‘het recht op de vrijheid van navigatie’. Zoals men er eensgezind  eveneens netjes vergat te schrijven dat het olie-embargo tegen Syrië alleen slaat op schepen van de EU en niet op die van andere landen zoals Iran. De Britse media zijn gewoon slaven van hun regering.

Er varen trouwens regelmatig Russische schepen door deze Straat van Gibraltar met wapens voor Syrië aan boord. Maar die durven de ‘dappere’ Britse mariniers niet kapen. Ze zouden het eens moeten durven doen. Maar met Iran dacht men in Londen zo te zien echter een zacht gekookt eitje te hebben. Mis.

Waar zou Penny Mordaunt de nu afgezette Britse minister voor Defensie en hier de vermoedelijke verantwoordelijke trouwens eindigen? Waarschijnlijk in de totale anonimiteit. Of als bemanningslid van een tanker in de Perzische Golf misschien. Ze zullen er haar graag zien komen.

Willy Van Damme

1) De cijfers zijn die van april 2019.

Zou het kunnen? Washington, Tehran en London.

Merkwaardig toch dat lek vandaag in de Britse zondagskrant Mail on Sunday, een der favoriete kranten van de Conservatieven in het Verenigd Koninkrijk. Daarin stond een deel van de private correspondentie van de Britse ambassadeur in Washington met zijn regering over de Amerikaanse president Donald Trump en zijn administratie.

De waarheid?

Aangezien het over een normaal geheim document gaat kregen we ditmaal geen gewauwel en gelul maar vrank en vrij wat de Britse topdiplomaat aan zijn baas de minister van Buitenlandse Zaken schreef.

En dat gaf niet verrassend dan ook een weinig fraai beeld. Niet verbazend natuurlijk. De man en zijn regering zijn gewoon een bende knoeiers die behoudens ruzie maken zowel intern als met de buitenwereld er niets van bakken. En dat zal volgens de ambassadeur zo nog blijven.

Olietanker

Een VLCC, de zogenaamde supertankers, kan een lengte hebben die gaat tot 470 meter (1540 voet). De Grace 1, het in beslag genomen schip heeft een lengte van 330 meter (1081 voet) terwijl de haven van Banyas, waar de raffinaderij ligt, een kaai heeft met een lengte van 500 voet. Volgens Iran grijpt de bevoorrading van die raffinaderij in Banyas trouwens plaats met kleinere tankers die door het Suezkanaal varen. De in beslag genomen supertanker is te groot en kan er niet door en voer dus omheen Afrika.

Wie dat lek veroorzaakte dient niet ver gezocht. Alleen Buitenlandse Zaken heeft die documenten, niet de Mail on Sunday of de minister van Defensie. En zeker gezien de reactie in London op dit lek hoeft men niet eens meer te zoeken.

Want in plaats van een te verwachten ‘no comment’ of ontkenning klonk het aan de Thames nu merkwaardig dat men die in dienst heeft om aan de minister oprecht zijn visie te geven. De waarheid dus? Het is een nooit geziene reactie tussen wat nauwe bondgenoten heten te zijn.

Europees embargo

Maar waarom komt dat lek en dat toch zwaar diplomatiek incident plots nu? Dat is hier de centrale vraag. Het is natuurlijk zoeken om de echte reden voor deze rel te kennen en geen van beide regeringen zullen het aan onze neus hangen. Zo werkt normaal toch de diplomatie. De VS zweeg trouwens.

En dan is het uitkijken naar wat London recent wat betreft de VS eventueel erg kon boos maken. Een attentvol mens ziet dan dat groot incident van enkele dagen eerder voor de kust van Gibraltar en Spanje. Daar hebben Britse marines een Iraanse supertanker gekaapt die volgens de Britten op weg was naar de Syrische raffinaderij van Banyas.

En, stelde London fier: “Er is een Europees embargo tegen Syria wat betreft olieleveringen en dus legden we beslag op dit schip. Het heeft niets met Iran te maken.” Waarop Teheran woest reageerde als was het door een bij gestoken. “Dat de Britten maar oppassen want wij kunnen in de Perzische/Arabische Golf en de Straat van Hormuz ook een Britse tanker aanslagen.”

Dat men in Londen hierop plots schrik kreeg bleek toen het Brits-Canadese persbureau Reuters twee dagen terug met luide trom wist te melden dat een Britse tanker ongehinderd de Straat van Hormuz, en weg van die Perzische/Arabische Golf, had kunnen passeren. Het leek op een groot ‘oef’.

Te groot

Intussen is er over die zaak in Gibraltar al een proces lopend. En wat stelt Iran: “Die supertanker is niet bestemd voor Syrië want daar kan men een dergelijke supertanker, volgeladen goed voor 2 miljoen ton, niet laten aanmeren. Probleem voor de Britten natuurlijk die zo hun enigste argument verliezen.

Bovendien blijkt dat volgens de Spaanse regering die kaping gebeurde in Spaanse wateren en op vraag van de VS, dus het oorlog stokende duo John Bolton en Mike Pompeo, respectievelijk de Nationale Veiligheidsadviseur en minister van Buitenlandse Zaken. (1) John Bolton noemde het zelfs: “prachtig nieuws”

Deze hebben zelfs een speciale dienst opgericht om elke beweging van Iraanse tankers nauwgezet te volgen. Want in Iran is het nu na de zware Amerikaanse sancties smokkelen geblazen.

Naamloos

De Amerikaanse president Donald Trump is volgens de Britse ambassadeur in Washington onbekwaam, onzeker en incompetent. Waarbij het Witte Huis een disfunctioneel milieu is.  “Wij betalen hem om oprecht te zijn” De waarheid dus te vertellen, stelde de Britse regering. U zegt???

Geweten is dat de Britse minister van Defensie droomt van wilde militaire avonturen – de man wou terug oorlogsbodems naar het Verre Oosten sturen – terwijl die op Buitenlandse Handel alleen kaas, vliegtuigmotoren, Scotch whisky, Brits lamsvlees en dergelijke meer naar het Verre Oosten wil zenden.

Zou het kunnen?

Zou het kunnen dat het duo Bolton en Pompeo Defensie aan Londen een tip gaven en vroegen in te grijpen en hen daarbij een fabeltje vertelden? Mede om zo de Europese bemiddeling in de kwestie van het nucleair akkoord met Tehran te kelderen. Waarna de Britten puin mogen rapen. En was Londen zo ontdaan over de strapatsen van dit duo dat men met een USB-stick dan maar eens naar de Mail on Sunday stapte?

Het is een mogelijk en zeker niet fantaisistisch scenario. Er moet nu eenmaal een voor de ontslagnemende regering van Theresa May gegronde reden geweest zijn om zomaar de geheime correspondentie van hun topdiplomaat op straat te gooien. Wie nauwkeurig een regeringsgetrouwe Britse krant als The Financial Times leest ziet dat London trouwens met die kaping van die tanker erg verveeld zit.

Het zomaar in beslag nemen van een vrachtschip in de Straat van Gibraltar is nu eenmaal alleen als een kaping te beschouwen. De Britse eigenaar van deze haven, rots en dit fraudeursparadijs moet bij wet vrije doorgang verlenen aan elk schip, of dat nu passagiers, militairen of vracht aan boord heeft.

Hetzelfde trouwens voor elke zee-engte zoals de Bosphorus, het Panamakanaal of de Straat van Hormuz. Argumenten als een Europees of Amerikaans embargo zijn hier waardeloos. Wat de Britten hier deden was gewoon pure piraterij en diefstal. Het leek wel of kapitein Drake terug is, ooit Londens grootste piraat. Maar dit is niet de zeventiende eeuw maar 2019. Wakker worden!

Willy Van Damme

1) Het idee van Trump betreffende Iran was bijna zeker te doen wat hij deed met Noord-Korea. Eerst het land tegen de muur gooien en dan gaan praten en liefdesverklaringen afleggen. Zonder dat men natuurlijk wat ook bereikt. Met Pyongyang lukt dat voorlopig maar in Iran stellen de politici unaniem dat ze met de VS niet willen praten zolang men die sancties niet opheft. Een strategie die Trump vermoedelijk niet had verwacht. Geknoei dus.

Sergeï Skripal–Een toevallige vondst

Toen op 4 maart 2018 op een bank in de Britse stad Salisbury de bewusteloze lichamen van Sergeï Skripal en zijn dochter Julia werden gevonden gebeurde dat door een zekere Abigail McCourt. Deze, volgens het verhaal in de lokale Britse pers, wandelde die dag met haar moeder in Salisbury en zag vader en dochter Skripal op die bank en was ongerust. Zij riep er haar moeder en verpleegster Alison McCourt bij om hulp.

Maar wat blijkt nu? Deze Alison McCourt is … een kolonel in het Britse leger en hoofdverpleegster van dat leger. Een maand voor die vondst werd ze trouwens benoemd tot kolonel. Een toeval? Het geheim gehouden verhaal lekte in januari dit jaar uit toen moeder Alison haar dochter Abigail voordroeg voor een prijs wegens heldenmoed in die zaak en gegeven door Spire FM, een lokaal radiostation. Pech dus.

Maar dat gaat verder. Zo blijkt volgens de website Moon of Alabama een zekere Pablo Miller de man te zijn die mee het dossier rond Sergeï en Julia Skripal beheerde. En dat is een gewezen Britse diplomaat die als agent van de Britse veiligheidsdienst MI6 voordien Sergeï Skripal voor zijn dienst rekruteerde.

Hij werkt nu via Orbis Group samen met Christopher Steele die andere gewezen agent van MI6, de man die op vraag van Hillary Clinton het alleen op roddel gebaseerde plasseksrapport over Donald Trump maakte. Toeval?

De Britse regering vaardigde onmiddellijk toen de zaak bekkend raakte trouwens een nota uit die het de Britse pers verbood om in deze zaak de naam van de gewezen geheim agent Pablo Miller te vermelden.  

Sergey en Julia Skripal

Julia en Sergeï Skripal in een Brits restaurant. Russisch spion Sergeï Skripal liet zich ooit omkopen door de Britten en dit is het resultaat…

Bovendien is Pablo Miller betrokken bij het Britse project Integrity Initiative, een zaak van de Britse regering, een aantal journalisten en de geheime diensten om Jeremy Corbyn, de leider van de Britse Labour partij, te bekladden en ook de russofobie aan te wakkeren. Een internationaal project met vertakkingen naar onze VUB. Iets wat vraagtekens plaatst bij deze wetenschappelijke instelling. Allemaal toevallig dus. Die Britten toch.

Oh Ja, alhoewel de zestienjarige Abigail volgens het verhaal de eerste was om vader en dochter Skripal te helpen hield zij geen verwondingen of ziektes over aan dit contact. Dit terwijl de Britten beweren dat hier sprake was van novichok, volgens de Britten toen het meest dodelijke gif ooit gemaakt. Het Brits verhaal van de Skripals doet dan ook meer en meer denken aan een of andere roman over geheime diensten en dodelijke giffen.

Alleen lijkt het leven van Sergeï en Julia Skripal door deze zaak verwoest. Julia wou terug naar Rusland maar dat is zo te zien onmogelijk. Of hoe men mensenlevens verwoest om een politiek doel te bereiken.

Willy Van Damme

De Russofobie van De Standaard

In het stuk “Kompromat pakt je op je zwakke plek” in DS van vandaag schrijft Uw medewerkster Corry Hancké: “De tactiek om komprometiroejoesjtsiy material – compromitterend materiaal – te verzamelen is in de jaren 30 in een bureautje van de geheime dienst van de Sovjet-Unie ontstaan”. Wie de stukken van de dame wat volgt weet dat Russofobie de dreefveer is voor haar schrijfsels over Rusland.

Iedereen echter met een beetje kennis van de mensheid en haar geschiedenis weet dat het verzamelen van compromitterend materiaal om de betrokken persoon/organisatie onder druk te zetten eeuwenoud is en in wezen bijna zeker zo oud is als de mensheid zelf.

En alhoewel alles lijkt te wijzen op een interne Oostenrijkse politieke afrekening laat zij natuurlijk geen gelegenheid als dit vallen om haar haat tegenover Rusland tentoon te verspreiden. De titel van het stuk toont dit ook nog maar eens aan.

Dit terwijl België noch de EU er geen belang bij hebben een vijandige houding aan te nemen tegenover dat land. Zeker als de EU ziet hoe de VS met alle middelen aan de ganse wereld, incluis dus de EU, zeer brutaal poogt haar wil op te leggen en Washington veel meer dan wat men over Rusland beweert tegen de EU is.

België en de EU hebben er alle baat bij om met onze voornaamste buur een goede verstandhouding te hebben. Ruzies en de daaruit op ons continent ontstane instabiliteit kunnen we missen als kiespijn. Samenwerken in het kader van meer welvaartcreatie moet de boodschap zijn.

En daarbij hoort men in de EU best te zwijgen over zaken als mensenrechten. Het illegaal oorlog voeren door de EU tegen landen als Irak, Syrië, Joegoslavië en Libië en het bewapenen van al Qaeda & Co, naast het voluit steunen van Israël en Saoedi-Arabië, tonen dat wij op dat vlak anderen geen enkele lessen moeten geven.

Willy Van Damme

I know nothing, I’m from Barcelona

Het lijkt wel een scene uit de televisieserie Fawlty Towers van John Cleese met Manuel die zegt: “Ik weet er niets van want ik ben van Barcelona.” Dat is wat er vandaag op de VRT te horen was over de ‘ontdekking’ van enkele journalisten dat Belgische aan Saoedi-Arabië geleverde wapens bij de hondsbrutale oorlog in Jemen worden gebruikt. Met Alexander De Croo, minister voor Ontwikkelingssamenwerking en Waals minister-president Willy Borsus die gaan onderzoeken of het wel waar is.

Al jaren geweten

Het is ‘onderzoeksjournalistiek’ van de allerbovenste plank. Wat iedereen die het dossier kent al enkele jaren weet komt nu in de openbaarheid. Prachtig toch. Nog maar enkele weken geleden had Amnesty International het over Belgische wapens die via Saoedi- Arabië ginds geraakten bij wat zij braafjes ‘extremistische groepen’ noemde. Het herkauwen door de VRT van nieuws heet dat.

Pas vorige week stond hier te lezen hoe iedereen de harde waarheid verzweeg dat die wapens, in dit geval de minimi, via de Verenigde Arabische Emiraten bij al Qaeda van het Arabisch Schiereiland geraakten. Je weet wel de kerels die in 2015 bijna de ganse redactie van Charlie Hebdo uitroeiden. En wat doen de ‘solidaire’ persmuskieten? Zwijgen dat ons land en gans het Westen aan diezelfde moordenaars wapens levert. Solidariteit?  Het staat trouwens in VN-rapporten dat die groepen zo wapens krijgen.

En uit allerlei rapporten weten wij dat vanuit Bulgarije, een lidstaat van de EU, de VS en o.m. Saoedi-Arabië tonnen wapens leverden aan ISIS, ook toen het de Iraakse grootstad Mosoel had veroverd. Maar men zwijgt en dat is in het Westen hierover de regel. Het heet de omerta. En dan maar kakelen over ‘mensenrechten ‘ en ‘persvrijheid’.

DSCN8476

Geert Bourgeois is tevreden over de kwaliteit van Vlaamse beeldschermen voor de Eurofighter. Als men bij het vallen boven Jemen van bommen uit die Eurofighter nu eens ook de Vlaamse Leeuw zou laten horen. Je weet wel dat bombastisch lied over dat ‘dapper’ volk.

Ook de Vlaamse regering is even ziek als de Waalse. Beeldschermen verkopen voor gebruik in de Eurofighter, een multinationaal Europees project, en dan stellen dat men van niets weet en ook niets kan doen. De Duitsers hadden minder scrupules en verboden recent dat hun materieel nog via de Eurofighter naar de koppensnellers van de familie al Saoed zou gaan. Tot woede van de Fransen en de Britten. En Bourgeois????

Hetzelfde voor Alexander De Croo die nu plots verontwaardigd doet alsof hij dit nog niet wist. De man is gewoon een slecht toneelspeler. Hij zit met de vrienden van de MR in de regering en het is op dit ogenblik diezelfde MR die als baas over de Waalse regering, en dus eigenaar van FN, effectief weigert op te treden. En wat als Open VLD en De Croo voorheen – dit luguber spel is al jaren bezig – dreigden de regering hierover op te blazen?

Maar neen, in deze zaak de vermoorde onschuld spelen, dat is wat het trio De Croo, Bourgeois en Borsus doen. Wat een farce. Maar Borsus heeft het politiek natuurlijk heel gemakkelijk. Zelfs de PTB/PVDA heeft hierover geen zin om te protesteren en kijkt gewoon toe. In wezen steunt ze het dus. Tewerkstelling is bij hen de boodschap. De tewerkstelling van de beul. Proficiat! Heeft men bij de PVDA/PTB ooit al over de Internationale gehoord?.

Willy Van Damme

Rusland en de leugens van De Standaard

In het stuk “Poetin test Zelenski met Russische paspoorten” van Roeland Termote in De Standaard van vandaag 2 mei staat “…. op wat in de afvallige Georgische regio’s Zuid-Ossetië en Abchazië gebeurde. Ook daar verstrekte Rusland paspoorten, om vervolgens in 2008 de aanwezigheid van zijn staatsburgers aan te grijpen als motief voor een militaire inval.”

Wat uw medewerker hier schrijft is een flagrante leugen en typerend voor de wijze waarop De Standaard over Rusland bericht. Vooreerst ontstond het probleem toen Georgië zich met westerse steun afscheidde van Rusland en die twee deelrepublieken van Georgië zich dan op hun beurt afscheurden van Georgië. En als de ene deelstaat zich mag afscheuren dan logischer wijze mag ook de andere dat doen. Maar ja, de ene had de steun van de EU en de VS, de twee anderen niet.

Toen daaruit een gewapend conflict ontstond werd er tussen Rusland, Georgië, de Verenigde Staten en landen van de EU een vredesakkoord getekend waarbij Rusland in Zuid-Ossetië en Abchazië een gewapende vredesmacht mocht stationeren.

Het Georgische leger, geleid door een generaal met Israëlische en Georgische nationaliteit en gesteund door de VS, heeft na een serie incidenten dan Zuid-Ossetië aangevallen. Dit exact de dag dat in China de Olympische Spelen begonnen en Poetin in Beijing was. Een aanval die vermoedelijk dus niet toevallig was.

Daarbij vuurden Georgische troepen zelfs op het hospitaal in de Zuid-Ossetische hoofdstad. Een oorlogsmisdaad. Ook beschoot men uiteraard de Russische vredesmacht die dan terugvuurden en de Georgische troepen verjoegen.

515778697087890534_438052252

Voor De Standaard is het berichtgeven simpel. Is iemand de vijand van de VS dan is dat ook zo voor die krant. Jarenlang bijvoorbeeld beweerde Jorn De Cock, hun correspondent in Libanon, dat de verhalen over de aanwezigheid van al Qaeda in Syrië door de Syrische president Bashar al Assad (foto) verspreidde leugens waren. De vrouw van Jorn De Cock werkte toen bij het uitbreken van die oorlog in Syrië voor de regering van de Qatarese dictatuur. Diezelfde regering die al Qaeda en de Moslimbroeders in Syrië bewapende. Of hoe De Standaard die terroristen die nadien in België en elders toe sloegen steunde. Als dat geen (sic) kwaliteitskrant is.

Rusland volgde hierbij exact de regels van het internationaal recht en viel bij die actie maar enkele kilometers dat land binnen om zich daarna, eens de zaak gestabiliseerd, terugtrok. Deze versie van de feiten wordt officieel door niemand betwist. Ook niet door de toenmalige Franse president Nicolas Sarkozy die poogde te bemiddelen.

Maar ja, Rusland is tegenwoordig de vijand van Washington en dus is Rusland de vijand, de slechterik, voor De Standaard. Juist zoals dat met de Venezolaanse president Maduro is die recent in de krant voor dictator werd uitgescholden.

Hetzelfde met Syrië waar De Standaard jarenlang de aanwezigheid van al Qaeda in Syrië als een leugen van president Bashar al Assad beschreef. Nog zo’n slechterik. De vernielingen in Syrië door die jihadisten – de ‘vrijheidsstrijders’ – kregen dan ook de steun van deze krant. En zonder die jihadisten waren er hier in België vermoedelijk geen aanslagen gepleegd. Om over na te denken.

Het is simpel: Is de VS kwaad op een regering en poogt deze die omver te werpen dan komt De Standaard af met moddergooien, leugens, halve waarheden en verdraaiingen richting dat land. De voorbeelden zijn legio. Zich een kwaliteitskrant noemen is poepsimpel, dat ook zijn is echter een gans ander verhaal.

Willy Van Damme

De durf van Karel De Gucht & Co

Je moet maar durven. Dat lijkt het motto van een aantal gewezen topleiders van de EU en de NAVO in hun open brief over de kwestie van Palestina en het Amerikaanse beleid onder president Donald Trump.

In een opiniestuk dat vandaag in een serie westerse kranten waaronder De Standaard verscheen stellen onder meer Willy Claes, Javier Solana – beiden sociaal-democraten en gewezen bazen van de NAVO – Louis Michel, Guy Verhofstadt en Karel De Gucht dat het Amerikaanse beleid ten aanzien van Israël en Palestina totaal fout is.

Zij wijzen daarbij op de Amerikaanse erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël, het aanvaarden van de door Israël bezette Golan hoogvlakte als Israëlisch grondgebied en het stoppen van de financiering door Washington van de UNRWA, de United Nations Relief and Works Agency, het VN-agentschap dat instaat voor de hulp aan de in 1948 door zionisten van hun land en huis verdreven en in kampen levende Palestijnen.

DSCN7855

Karel De Gucht (Open VLD), gewezen minister van Buitenlandse Zaken, stelt dat de EU de internationale rechtsregels moet respecteren. Iets wat hij toen hij minister was gewoon aan zijn laars lapte.

Dat dit Amerikaans beleid gewoon crimineel is hoeft men niet te bewijzen. Alleen getuigt hun open brief van eenzelfde arrogantie – zij het wat netter verpakt – dan die van Trump en de VS. Zo stelt men in de aanhef: “De EU hecht veel belang aan de multilaterale internationale orde die op regels gebaseerd is…. Wij vinden dat Europa een plan moet omarmen en promoten dat de basisregels van het internationaal recht respecteert,…”

Je moet maar durven natuurlijk. In een opiniestuk beweren dat een internationale op rechtsregels gebaseerde orde essentieel is en die, toen ze aan het bewind waren, die regels gewoon aan hun laars lapten. Waarbij hun daden zorgden voor de ene massamoord na de andere en daarbij zelfs de veiligheid van de EU in gevaar brengen. Zie Libië, Irak, Libanon en Syrië

Vooreerst is hun pleidooi voor twee aparte staten, zijnde Israël en Palestina, reeds in tegenstrijd met de meest elementaire rechtsregels en die van de mensenrechten die ze beweren te verdedigen. Israël is immers een apartheidsstaat, goed voor joden en niet voor anderen.

Jihadist met onthoofde kop

Jarenlang steunde de EU, met o.m. Guy Verhofstadt (Open VLD), dit soort lieden in Syrië. Men noemde hen zelfs vrijheidsstrijders, idealisten, die vochten tegen dat brutale regime ginds. En dan maar lullen over de internationale rechtsregels. Nadien pleegden diezelfde (sic) vrijheidsstrijders dan aanslagen in Europa. Wanneer gaan Guy Verhofstadt en co zich hiervoor verontschuldigen? Met Sint-Juttemis?

Waar zijn de rechten van de daar wonende niet-joden? Nergens toch. Bovendien zijn de zionisten kolonisatoren, misdadigers die hun staat stichten via massamoord, terreur en diefstal. Wie pleit voor een Israël kan niet beweren de mensenrechten in zijn hart te dragen. Integendeel met steunt zo slachtpartijen en plunderingen.

En dan de internationale rechtsorde en die politici of gewezen politici? Zijn zij hun brutale oorlog in Joegoslavië vergeten? Zijn zij de illegale oorlog tegen Libië vergeten? Zijn zij de steun voor dat salafistisch tuig in Irak, Libanon en Syrië vergeten? Of hun steun aan de Amerikaanse bezetting van Irak vergeten en de gewelddadige coup in Oekraïne van 2014? En ga zo maar door met nu Venezuela en de poging tot staatsgreep.

De Antwerpse haven waarover Louis Michel, Karel De Gucht en Guy Verhofstadt toen regeerden was toch een der grootste draaischijven via welke de VS hun oorlogsmateriaal naar Irak verscheepten.

En dan was er de massaslachting in Gaza genaamd Cast Lead van nota bene de kerstdagen van 2008 waarbij een 300 kinderen omkwamen. Nadien gingen de Europese topleiders zoals Angela Merkel er de Israëlische regering zelfs hun steun betuigen. Steun voor massale kindermoord dus.

Hoeft het dan ook te verwonderen dat men in dat opiniestuk in wezen alleen maar vrijblijvende praatjes zit te verkopen? Wat kappen op Donald Trump, niet meer. Men zegt wel dat Israël sommige dingen niet mag doen maar verder gaat men niet. Sancties tegen Syrië of Rusland dat is voor hen nooit een probleem geweest.

Maar maatregelen tegen een racistisch op gebiedsroof gebaseerd Israël dan kan niet. Zelfs al voert die staat continu agressie, zorgt de Mossad voor moordaanslagen, waaronder in Europa, steunt het ook met wapens al Qaeda en voert het oorlog tegen Syrië.

Daarvoor sluiten Verhofstadt en Co netjes de ogen. Feitelijk kakken ze gewoon op het internationaal recht en de mensen die als gevolg daarvan het slachtoffer zijn. Incluis die in Europa.

Willy Van Damme

De Mujahedien e Khalq, het Spaanse Vox en CD&V

Achterhalen wat er in de wereld gebeurt is soms bijna onmogelijk. Met ziet bepaalde feiten maar wat er achter de schermen afgesproken wordt en wat die feiten echt betekenen weten we zelden of niet met als gevolg dat de waarheid netjes voor de buitenwereld verborgen blijft. Het maakt het geopolitiek analyseren een uiterst moeilijke zaak. Echte zekerheden ontbreken in veel gevallen.

Toch als we weten hoe men via de pers en vooral de zogenaamde sociale media praktisch onzichtbaar kan manipuleren. Het recent experiment van het reportagemagazine Pano van de VRT toonde dit. Gericht op een bepaald publiek in de stad Eeklo maakte men via Facebook reclame voor pastinaak, de groente, en kijk plots steeg de verkoop van pastinaak in Eeklo duidelijk voelbaar.

Met als vraag: Blijft dit alleen bij pastinaak? Voor sommigen moet de verleiding nu eenmaal zeer groot zijn om dit soort van manipulaties ook op andere vlakken toe te passen met zaken die al veel minder onschuldig zijn.

Het kopen en verkopen van likes op Facebook en nepaccounts zijn er schering en inslag. Goed mogelijk natuurlijk maar we weten het niet. En men zal het ons ook niet komen vertellen. Alleen via occasionele lekken komen wij, als de media het dan nog brengen, iets te weten.

800.000 euro voor Vox

Een dergelijke geheim gehouden belangrijke geostrategische manipulatie gebeurde een vijftal jaren geleden in Spanje met de oprichting van Vox, in de media gezien als extreem rechts, Eurosceptisch en populistisch.

Recent lekte nu uit dat de oprichting van Vox echter gebeurde met een 800.000 euro, goed voor 80% der toen beschikbare fondsen, die afkomstig waren van de Mujahedien e Khalq (MEK), alias de Volksmoedjahedien. Een van origine Iraanse erg dubieuze oppositiebeweging. Met buiten Spanje voor dit belangrijk feit in wezen amper aandacht. (1)

25744711908_5e74a716d8_b

Alejo Vidal-Quadras, een voormalig Europarlementslid van de Spaanse Partido Popular, kreeg volgens zijn zeggen uit vriendschap voor het vele lobbywerk gedaan voor de MEK van hen 800.000 euro om Vox op te richten. Met als vraag wat hij in het verleden van hen nog kreeg. Blijkbaar heeft hij geen probleem om een terreurorganisatie en sekte als de MEK te steunen. Nou 800.000 euro…. Voldoende voor een stevige glimlach. Zijn boek noemt dan ook ‘Voor een koerswijziging.’ Richting de MEK?

Vox is een partij die men als de opvolger van het franquisme kan zien, de ideologie van dictator Francisco Franco. Ze is dus ultranationalistisch, tegen vreemdelingen en islam, conservatief katholiek en fulmineert dan ook onder meer tegen abortus en homoseksualiteit. Spanje moet voor hen uiteraard terug een centrale staat worden zonder enige vorm van lokaal zelfbestuur zoals voor Basken en Catalanen.

Ook tegenover de EU staat Vox kritisch, noemt ze zich een fan van Donald Trump en kreeg bovendien felicitaties van Steve Bannon, de strateeg achter de verkiezing tot president van Donald Trump. Een man die nu poogt allerlei zogenaamd rechts-populistische Europese partijen achter zich te krijgen in een poging de EU te destabiliseren. De natte droom van velen in de VS.

Dat de MEK, ook gekend als de Volksmoedjahedien, een franquistische partij hielpen oprichten is natuurlijk zeer merkwaardig en bijna niet te geloven. Zowel gewezen partijvoorzitter en stichter Alejo Vidal-Quadras als huidig voorzitter Santiago Abascal bevestigden echter het verhaal en bij de MEK zweeg men. Het doet uiteraard vragen rijzen over wat hier aan de hand is.

Spanje was tot recent een der weinige landen in de EU zonder een belangrijke zogenaamd populistische en Europa-kritische partij. En die is er nu. Met de onlangs gehouden lokale verkiezingen in Andalusië kreeg ze 11% der stemmen en 12 zetels en is er nu de gedoogpartner van de lokale regering van de Partido Popular en Cuidadanos  En mogelijks zal ze ook op de wip zitten bij de nationale verkiezingen van april.

Waar is Masoed Rajavi?

De MEK of Volksmoedjahedien heeft een erg woelige en zeer dubieuze geschiedenis achter de rug. Ze werd opgericht in het midden van de jaren zestig van de vorige eeuw in het zog van zoveel andere studentenbewegingen wereldwijd. Haar ideologie was dan ook seculair en overgoten met een flinke scheut marxistische fraseologie. Nadien gooide men er dan maar voor de verandering een stevig pak islamisme boven op.

0fae3e90c51aa7de0ae6248f45644aa4_400x400

Iemand soms Masoed Rajavi, stichter en leider van de MEK, nog gezien? Zelfs Maryam, zijn echtgenote en officieel slechts president-elect van de Nationale Raad voor het Verzet in Iran, de andere naam voor de MEK, lijkt hem vergeten.

Een echte ideologie kun je op de Volksmoedjahedien zo te zien niet plakken. Voor vele waarnemers is de officieel door het echtpaar Maryam en Masoed Rajavi geleide beweging gewoon een sekte die van haar leden onvoorwaardelijke overgave aan de leiders eist. Zo dienden koppels plots te scheiden en hun kinderen af te staan want volgens de leiding belemmerde dat de strijd tegen de vijanden, het Iran van de ayatollahs. (2)

Probleem is dat Masoed Rajavi al sinds kort na 2003 niet meer gezien is en er over zijn dood nooit een bericht is verschenen. En in de officiële biografie van Maryam Rajavi op hun websites is van een huwelijk met Masoed zelfs geen sprake meer. (3)

Hij wordt in die biografie zelfs kort neergezet als zijnde haar broer! Dit terwijl ze pas na het huwelijk met Masoed, diens tweede, mee aan de top van de MEK kwam. De naam Rajavi is trouwens die van haar man die ze bij haar huwelijk overnam. En omdat de naam MEK wat te verbrand lijkt gebruikt men nu veelal de Nationale Raad voor het Iraanse Verzet. Klinkt mooier, zeker als men er dan nog de woorden democratie en vrijheid op plakt.

Populair is de partij in Iran nooit geweest. Zo nam ze na de val van de sjah deel aan de eerste parlementsverkiezingen in Iran en mocht maar op een plaats, die van leider Masoed Rajavi in Teheran, deelnemen aan de tweede ronde. Wat faalde.

Volgens schattingen heeft ze in de diaspora enkele duizenden leden die nu vanuit hun nieuw hoofdkwartier vlakbij de hoofdstad Tirana in Albanië werken. Een cadeau van de VS. Voordien waren ze actief vanuit Irak waar ze hun eigen gesloten gemeenschap hadden, Kamp Ashraf. Het nieuwe Iraakse bewind wilde goede relaties met buur Iran en dus moest de MEK na veel geruzie en westerse druk toch opkrassen.

Vanuit Irak steunden zij in de periode 1980-1989 voluit president Saddam Hoessein in zijn oorlog tegen Iran en de opstandige Koerdische clans van Talabani en Barzani. Wat haar populariteit in Iran onder het nulpunt deed zakken.

Binnen de oppositie staat ze dan ook voor zover geweten totaal geïsoleerd. Toen de VS uiteindelijk vertrokken uit het door hun bezette Irak moesten ook de Volksmoedjahedien onder druk van de Iraakse regering en parlement opkrassen.

Iraanse atoombommen

Gezien het overdadig gebruik van geweld werden ze in 1997 door de VS – ze hadden ook ooit Amerikaanse doelwitten aangevallen – en in 2002 in de EU als een terroristische organisatie verboden. In de praktijk veranderde er echter niets en bleven ze in het Westen in het publiek ageren. Het verbod werd dan ook in 2012 in de VS opgeheven en in 2009 in de EU.

Arak - Nucleaire installaties

De nucleaire installaties van Arak in Iran waren volgens de MEK een onderdeel van het atoombomprogramma van Iran. Met als bewijs dat ze die installaties in het grootste geheim aan het bouwen waren. Een onthulling van de MEK met vermoede steun van de CIA en of de Mossad. In wezen was er hier echter niets illegaals aan de hand. Het verhaal over een Iraanse atoombom was wat men nu nepnieuws noemt. Het gaf de MEK echter naamsbekendheid en een goed imago. En daar was het de VS om te doen.

Bleek immers dat de organisatie de bescherming genoot van de Amerikaanse top. Zo leefde de MEK na de Amerikaanse bezetting in 2003 in het Iraakse kamp Ashraf onder bescherming van het Amerikaanse leger.

Na discussies met de Iraakse regering konden ze zich met Amerikaanse hulp uit Irak terugtrekken. En zelfs als waren ze officieel een terreurorganisatie dan kon ze in de VS congressen houden waarop allerlei toplui van de CIA en het Pentagon tegen (vette) betalingen kwamen spreken.

Toppunt op dit vlak is misschien wel hun persconferentie in Washington DC op 14 augustus 2002 waar Alireza Jafarzadeh, lid van de MEK en toen werkend bij televisiezender Fox News, stelde dat Iran in de steden Natanz en Arak in het geheim aan nucleaire installaties werkte voor het maken van atoombommen. En niemand in de westerse media en politiek herinnerde er toen aan dat de MEK een terreurorganisatie was. (4)

Die informatie kwam volgens onder meer Amerikaanse bronnen echter van de CIA. Het was het startschot voor het Westen om Iran ervan te beschuldigen dat het in het geheim aan een atoombomprogramma werkte . Met deze beweringen als het ultieme bewijs. Het begin ook van de extra zware sancties tegen Iran. Waarvan achteraf bleek dat ze geen voor de VS positief resultaat opleverden.

Het waren ook allemaal leugens want Iran is als lid van het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA) volgens de regels van het IAEA niet verplicht die bouw te melden. Alleen zes maanden voor het in gebruik nemen is men dat verplicht te doen.

Het waren ook gewoon installaties voor het laag verrijken van uranium als brandstof nodig voor kerncentrales om elektriciteit te produceren. Maar die kleine letters van de regels van het IAEA wist men in het Westen netjes te verzwijgen. Ook in België met o.m. een Kristof Calvo van Groen en professor Tom Sauer van de UA trouwens.

Vrienden bij CD&V

Opvallend is echter de enorme hoeveelheden geld waarover de organisatie beschikt. Zo kreeg huidig Amerikaanse veiligheidsadviseur John Bolton voor een toespraak in 2017 40.000 dollar.

Schattingen stellen dat hij zo reeds minstens 140.000 dollar bij elkaar raapte gewoon om er eventjes te komen spreken. (5) Ook politicus Rudi Guiliani, tegenwoordig druk bezig als advocaat van Donald Trump, is er steevast een der vele geziene gastsprekers. Vraag: Wie levert al dat geld?

Ook in België heeft de Volksmoedjahedien een aantal heel goede vrienden, zeker binnen CD&V. Nog toen de MEK officieel als een terreurbeweging werd gezien ijverden Els Schelfhout en Sabine de Bethune van die partij in het parlement voor het opheffen van dat statuut. Sabine de Bethune ontving als Senaatsvoorzitter nadien trouwens officieel Maryam Rajavi in haar kantoor van de Senaat. (6)

Rudi-Juliani-Maryam-Rajavi

Maryam Rajavi (midden in blauw pakje, een bijna vestimentaire traditie bij haar) samen met de Amerikaanse Republikein Rudi Guiliani, advocaat van Donald Trump, en een vaste spreker op de jaarlijkse bijeenkomsten van de MEK. Uit het verhaal van John Bolton blijkt dit een interessant verdienmodel te zijn.

En dan is er het Belgisch Comité van Parlementsleden voor een Democratisch Iran met  als nu gewezen voorzitter CD&V’er Dirk Claes, toen naast parlementair ook burgemeester en tegenwoordig schepen van Rotselaar. Die schaarde zich voluit en lanceerde in 2012 met succes onder burgemeesters mee een petitie ten voordele van de MEK. Volgens dit comité ondertekenden in totaal 260 burgemeesters ze.(7)

Of een beweging als de MEK iets met democratie of mensenrechten te maken heeft is natuurlijk een vraag die politici als Dirk Claes zich vermoedelijk niet stellen. De UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de VN, en een pak andere organisaties, instellingen en specialisten noemen het trouwens een sekte. Wat in het verleden officieel ook Frankrijk en de VS deden.

Niet iedere Belgische politicus loopt echter warm voor de MEK zoals bleek uit de parlementaire vraag van 11 januari 2007 van Josy Dubie (toen Ecolo) aan gewezen minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (Open VLD). Hierbij pleitte hij tegen de MEK en vergeleek hen met Scientology en herhaalde daarbij de eerdere verklaringen van de minister over de groep en zijn honderden terreuraanslagen.

Israël, VS en Saoedi-Arabië

De grote vraag is echter waar de in wezen kleine amper enkele duizenden leden tellende groep die miljoenen euro’s vandaan haalt. Zelf heeft de sekte vermoedelijk ergens rond de 5.000 leden met mogelijks een maximum van 10.000. Voor financiering lijkt de beweging afhankelijk van steun uit Saoedi-Arabië, Israël en de VS. Ze wordt dan ook algemeen gezien als een instrument van de veiligheidsdiensten van die drie landen.

Westerse toppolitici zijn trouwens regelmatig te gast op de met veel glitter georganiseerde bijeenkomsten van de groep. Zo waren de vorige Spaanse premiers Jose Maria Aznar (Partido Popular) en Jose Zapatero (PSOE) er reeds als sprekers te gast. Ook Dirk Claes trouwens. Wat gezien de vele terreuraanslagen die de groep worden aangerekend toch vraagtekens oproept.

1

Dirk Claes van CD&V, gewezen parlementair en tot vorig jaar burgemeester van Rotselaar waar hij nu eerste schepen is, blijkt een hardnekkig verdediger te zijn van de MEK. Hij was jarenlang voorzitter van het Belgisch Comité van Parlementsleden voor een Democratisch Iran waarachter de MEK schuilt. Democratisch?

Voor Dirk Claes was er wat betreft de MEK echter geen vuiltje aan de lucht: Zo stelt hij:

“Aangezien ik geen parlementslid meer ben is nu vooral Els Van Hoof van onze partij die daar contacten mee heeft. Ik heb die zaak in het verleden overgenomen van Herman Van Rompuy en ook zijn zoon Peter zijn daarin actief. Ook leden van alle andere partijen waren trouwens lid en steunden ons zoals bijvoorbeeld Nele Lijnen van Open VLD, Gerard Deprez die van de PSC/CDH overliep naar de MR.  Ik ben verder wel eens gaan spreken op een bijeenkomst van hen in de Nekkerhal in Mechelen maar op hun grote jaarlijkse conferenties niet want die vallen samen met Rock Werchter hier en dat is voor mij als burgemeester en nu schepen van Rotselaar belangrijker. Over die verhalen zoals het wegnemen van kinderen, het vermoorden van mensen of wat er gebeurde met Masoed Rajavi weet ik echter niets. Het is mij totaal onbekend maar het wegnemen van kinderen is er wel over. Er is natuurlijk een oorlog met Iran bezig en dan is propaganda nooit ver weg. Mijn contacten met hen waren echter steeds correct en goed en gaven mij niet de indruk dat er met hen iets verkeerd aan de hand was.”

Nadien werd ook contact opgenomen met Els Van Hoof (CD&V) maar deze bleek onbereikbaar ondanks twee bij haar Leuvens kantoor achtergelaten boodschappen. Els Van Hoof is op dit ogenblik Leuvens schepen voor Sport, Handel en Werk en lid van de federale Kamer van Volksvertegenwoordigers.

Daar zetelt ze onder meer in de Commissie Buitenlandse Zaken waar ze over de MEK actief is. Ze is ook erg bezig met vrouwenkwesties en ethische zaken zoals genitale verminking en palliatieve zorgen. Voor vragen betreffende haar relatie met de MEK bleef ze echter onbereikbaar. Ondanks het meerdere dagen wachten op een reactie van haar.

Conclusie: Men is wel lobbyist voor de MEK maar enig zelfs maar oppervlakkig onderzoek naar hen is er niet bij. Hoeft dus niet? Ook niet als men lid is van de Commissie Buitenlandse Zaken. En dan rijst de vraag waarom men hier ogenschijnlijk zo slordig is en zomaar bijna blind een club als de MEK voluit steunt? Of wist men het toch en moffelde men het om specifieke reden naar de buitenwereld toe gewoon weg?

Het minste dat je echter van een parlementslid van een regeringspartij zou mogen verwachten is dat ze nakijken waarmee men te maken heeft als ze voor een groep of persoon lobbyist gaat spelen.

Is men dan verbaasd dat het publiek zich hier vragen bij stelt en een wantrouwen koestert tegen politici? Zeker bij een dubieuze club – en dat is braaf uitgedrukt – als de MEK. Een groep die zoals blijkt uit de affaire met Vox soms heel genereus is.

VS versus de EU

En dan blijft er de vraag waarom de MEK plots de oprichting van de Euro-kritische Spaanse Vox financierde. Vermoedelijk zeker niet omwille van de mooie ogen van hun leiders. Gezien de zeer nauwe contacten van die MEK met o.m. de Mossad en de CIA alsmede financier Saoedi Arabië is het de vraag of dit gebeurde met steun van die geheime diensten. Dat ze het wisten hoeft men niet te betwijfelen.

Moeten we hier dan achter de schermen de hand van een van die drie landen zien? Figuren als een Nigel Farage met zijn UKIP en Nederlander Geert Wilders zijn kind aan huis in de VS en ook Martine Le Pen was er toen Trump pas gekozen er als de kippen bij om hem te bezoeken.

En dan is er het verhaal van Richard Grenell, de huidige Amerikaanse ambassadeur in Berlijn, die op 4 juni 2018 in een interview met de Amerikaanse website Breitbart openlijk zijn steun uitsprak voor allerlei populistische eurosceptische partijen als de Lega Nord. (8) En het is ook geweten dat Steve Bannon van Breitbart op goede voet leeft met Matteo Salvini, Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken voor de Lega Nord.

Zeker is dat ook Rusland contacten heeft met eurosceptische zogenaamd rechts-conservatieve groepen. Duidelijk is echter dat ook de VS via een serie kanalen goede relaties heeft met dat soort partijen. Relaties die veel verder gaan dan die van Moskou. Kijk maar naar Geert Wilders.en de Brexiteers met o.m. Nigel Farage.

Maar officieel is de VS de bondgenoot van de EU terwijl deze EU een agressieve politiek voert tegenover Moskou. Zie o.m. Georgië en Oekraïne.  En dan stellen de regels van de geopolitiek: De vijand van mijn vijand is mijn vriend, wat die ook mag bekokstoven. Dat een ‘vriend’ van de EU met de vijanden ervan zit samen te werken of zelfs erger is echter onlogisch. Behalve als VS in de EU natuurlijk geen vriend maar een vijand ziet. (9)

1

John Bolton, goedverdiener mede dankzij de MEK, zit zeker al sinds het begin van deze eeuw ervan te dromen om Iran te vernielen en gebruikt daarvoor onder meer een sekte als de MEK. Deze geeft hem in ruil ook pakken geld. Onder president George Bush Jr. werd hij samen met vicepresident Dick Cheney, vooral onder druk van het Pentagon, na de bezetting van Irak op een zijspoor gezet omwille van zijn Iraanse plannen. Nu is hij terug aan zet.

Niet verwonderlijk natuurlijk want al decennia is de EU economisch een grote concurrent van de VS. Ooit was Washington voorstander van de EU toen men na de tweede wereldoorlog in het kader van de strijd tegen de Sovjetunie een eengemaakt Europa als essentieel zag.

Europese verdeeldheid zou de Sovjetunie immers toen hebben kunnen toelaten er nog meer tweedracht te zaaien. Nu is de EU echter een rivaal van Washington geworden zelfs al werkt men in veel gevallen zoals in Syrië en Oekraïne via de NAVO nog met de VS samen. Het verklaart perfect de attitude tegenover de EU van Donald Trump bij zijn bezoeken aan Brussel.

De vraag is dus of Vox gewoon een Amerikaans en Israëlisch project is om de EU verder te destabiliseren. En dan is het feit dat de MEK in Frankrijk onlangs nog een van haar grote internationale conferenties kon organiseren zeker merkwaardig. En een MEK die Vox hielp oprichten kan toch moeilijk een vriend zijn van de Franse president Emmanuel Macron.

En wat als Iran congressen in Teheran zou organiseren voor groepen die hier terreuraanslagen plegen zoals de IRA, ETA en Corsicaanse nationalisten dat in het verleden deden? Men zou in de EU – terecht – woest reageren. En moet Frankrijk de stichters/financiers van Vox nu echt steun verlenen? Zeker als we ook nog de aard van die MEK kennen? Wat willen Parijs en de EU eigenlijk? Zichzelf ondergraven?

Willy Van Damme

1) Nejat Society, ‘Alejo Vidal-Quadras: We (VOX) Received money from Mojahedin Khalq terrorists’, 19 januari 2019, https://www.nejatngo.org/en/posts/9406

2) BBC, Owen Bennett Jones, An Iranian mystery: Just who are the MEK?’, 15 april 2012, https://www.bbc.com/news/magazine-17615065.

3) Iran News Update, ‘Who is Maryam Rajavi?’, 23 januari 2018, https://irannewsupdate.com/news/iranian-opposition/4585-who-is-marMahmoud Hakamianyam-rajavi.html

4) http://powerbase.info/index.php/Alireza_Jafarzadeh

De Amerikaanse media zijn dol op de man en gebruiken hem regelmatig als de expert over Iran en de islam.

5) The Guardian, ‘Who is the Iranian group targeted by bombers and beloved of Trump allies?’ Saeed Kamali Dehghan, 2 juli 2018, https://www.theguardian.com/world/2018/jul/02/iran-mek-cult-terrorist-trump-allies-john-bolton-rudy-giuliani

6) MO, Gie Goris, ‘Belgische senaat ontvangt moedjahedien’, 24 april 2013, https://www.mo.be/artikel/belgische-senaat-ontvangt-moedjahedien.

Het artikel bevat een mooie foto van beide dames waarbij toenmalig Senaatsvoorzitter Sabine de Bethune lijkt uitleg te geven aan Maryam Rajavi. Over de gezinspolitiek van de CD&V?

7) Het Laatste Nieuws, ‘260 burgemeester steunen Iraanse oppositie’, Astrid Snoeys, 17 juli 2012, https://www.hln.be/nieuws/binnenland/260-belgische-burgemeesters-steunen-iraanse-oppositie~a8432afc/

8) New Europa, ‘US ambassador in Germany wants to empower Europe’s conservatives‘ , 5 juni 2018,  https://www.neweurope.eu/article/us-ambassador-germany-wants-empower-europes-conservatives/

9) Le Monde, ‘L’ingerence sournoise de l’alt right américaine en Europe’, (De verraderlijke inmenging van de Amerikaanse alt-right in Europa), Damien Lelouf, 8 maart 2018.

De Franse krant Le Monde bestede aan dit verhaal bijna twee pagina’s. Blijkbaar ontdekte de krant nu plots de grootschalige Amerikaanse inmenging in de interne Europese politieke keuken met de bedoeling haar zo te ondergraven.