Zou het kunnen? Washington, Tehran en London.

Merkwaardig toch dat lek vandaag in de Britse zondagskrant Mail on Sunday, een der favoriete kranten van de Conservatieven in het Verenigd Koninkrijk. Daarin stond een deel van de private correspondentie van de Britse ambassadeur in Washington met zijn regering over de Amerikaanse president Donald Trump en zijn administratie.

De waarheid?

Aangezien het over een normaal geheim document gaat kregen we ditmaal geen gewauwel en gelul maar vrank en vrij wat de Britse topdiplomaat aan zijn baas de minister van Buitenlandse Zaken schreef.

En dat gaf niet verrassend dan ook een weinig fraai beeld. Niet verbazend natuurlijk. De man en zijn regering zijn gewoon een bende knoeiers die behoudens ruzie maken zowel intern als met de buitenwereld er niets van bakken. En dat zal volgens de ambassadeur zo nog blijven.

Olietanker

Een VLCC, de zogenaamde supertankers, kan een lengte hebben die gaat tot 470 meter (1540 voet). De Grace 1, het in beslag genomen schip heeft een lengte van 330 meter (1081 voet) terwijl de haven van Banyas, waar de raffinaderij ligt, een kaai heeft met een lengte van 500 voet. Volgens Iran grijpt de bevoorrading van die raffinaderij in Banyas trouwens plaats met kleinere tankers die door het Suezkanaal varen. De in beslag genomen supertanker is te groot en kan er niet door en voer dus omheen Afrika.

Wie dat lek veroorzaakte dient niet ver gezocht. Alleen Buitenlandse Zaken heeft die documenten, niet de Mail on Sunday of de minister van Defensie. En zeker gezien de reactie in London op dit lek hoeft men niet eens meer te zoeken.

Want in plaats van een te verwachten ‘no comment’ of ontkenning klonk het aan de Thames nu merkwaardig dat men die in dienst heeft om aan de minister oprecht zijn visie te geven. De waarheid dus? Het is een nooit geziene reactie tussen wat nauwe bondgenoten heten te zijn.

Europees embargo

Maar waarom komt dat lek en dat toch zwaar diplomatiek incident plots nu? Dat is hier de centrale vraag. Het is natuurlijk zoeken om de echte reden voor deze rel te kennen en geen van beide regeringen zullen het aan onze neus hangen. Zo werkt normaal toch de diplomatie. De VS zweeg trouwens.

En dan is het uitkijken naar wat London recent wat betreft de VS eventueel erg kon boos maken. Een attentvol mens ziet dan dat groot incident van enkele dagen eerder voor de kust van Gibraltar en Spanje. Daar hebben Britse marines een Iraanse supertanker gekaapt die volgens de Britten op weg was naar de Syrische raffinaderij van Banyas.

En, stelde London fier: “Er is een Europees embargo tegen Syria wat betreft olieleveringen en dus legden we beslag op dit schip. Het heeft niets met Iran te maken.” Waarop Teheran woest reageerde als was het door een bij gestoken. “Dat de Britten maar oppassen want wij kunnen in de Perzische/Arabische Golf en de Straat van Hormuz ook een Britse tanker aanslagen.”

Dat men in Londen hierop plots schrik kreeg bleek toen het Brits-Canadese persbureau Reuters twee dagen terug met luide trom wist te melden dat een Britse tanker ongehinderd de Straat van Hormuz, en weg van die Perzische/Arabische Golf, had kunnen passeren. Het leek op een groot ‘oef’.

Te groot

Intussen is er over die zaak in Gibraltar al een proces lopend. En wat stelt Iran: “Die supertanker is niet bestemd voor Syrië want daar kan men een dergelijke supertanker, volgeladen goed voor 2 miljoen ton, niet laten aanmeren. Probleem voor de Britten natuurlijk die zo hun enigste argument verliezen.

Bovendien blijkt dat volgens de Spaanse regering die kaping gebeurde in Spaanse wateren en op vraag van de VS, dus het oorlog stokende duo John Bolton en Mike Pompeo, respectievelijk de Nationale Veiligheidsadviseur en minister van Buitenlandse Zaken. (1) John Bolton noemde het zelfs: “prachtig nieuws”

Deze hebben zelfs een speciale dienst opgericht om elke beweging van Iraanse tankers nauwgezet te volgen. Want in Iran is het nu na de zware Amerikaanse sancties smokkelen geblazen.

Naamloos

De Amerikaanse president Donald Trump is volgens de Britse ambassadeur in Washington onbekwaam, onzeker en incompetent. Waarbij het Witte Huis een disfunctioneel milieu is.  “Wij betalen hem om oprecht te zijn” De waarheid dus te vertellen, stelde de Britse regering. U zegt???

Geweten is dat de Britse minister van Defensie droomt van wilde militaire avonturen – de man wou terug oorlogsbodems naar het Verre Oosten sturen – terwijl die op Buitenlandse Handel alleen kaas, vliegtuigmotoren, Scotch whisky, Brits lamsvlees en dergelijke meer naar het Verre Oosten wil zenden.

Zou het kunnen?

Zou het kunnen dat het duo Bolton en Pompeo Defensie aan Londen een tip gaven en vroegen in te grijpen en hen daarbij een fabeltje vertelden? Mede om zo de Europese bemiddeling in de kwestie van het nucleair akkoord met Tehran te kelderen. Waarna de Britten puin mogen rapen. En was Londen zo ontdaan over de strapatsen van dit duo dat men met een USB-stick dan maar eens naar de Mail on Sunday stapte?

Het is een mogelijk en zeker niet fantaisistisch scenario. Er moet nu eenmaal een voor de ontslagnemende regering van Theresa May gegronde reden geweest zijn om zomaar de geheime correspondentie van hun topdiplomaat op straat te gooien. Wie nauwkeurig een regeringsgetrouwe Britse krant als The Financial Times leest ziet dat London trouwens met die kaping van die tanker erg verveeld zit.

Het zomaar in beslag nemen van een vrachtschip in de Straat van Gibraltar is nu eenmaal alleen als een kaping te beschouwen. De Britse eigenaar van deze haven, rots en dit fraudeursparadijs moet bij wet vrije doorgang verlenen aan elk schip, of dat nu passagiers, militairen of vracht aan boord heeft.

Hetzelfde trouwens voor elke zee-engte zoals de Bosphorus, het Panamakanaal of de Straat van Hormuz. Argumenten als een Europees of Amerikaans embargo zijn hier waardeloos. Wat de Britten hier deden was gewoon pure piraterij en diefstal. Het leek wel of kapitein Drake terug is, ooit Londens grootste piraat. Maar dit is niet de zeventiende eeuw maar 2019. Wakker worden!

Willy Van Damme

1) Het idee van Trump betreffende Iran was bijna zeker te doen wat hij deed met Noord-Korea. Eerst het land tegen de muur gooien en dan gaan praten en liefdesverklaringen afleggen. Zonder dat men natuurlijk wat ook bereikt. Met Pyongyang lukt dat voorlopig maar in Iran stellen de politici unaniem dat ze met de VS niet willen praten zolang men die sancties niet opheft. Een strategie die Trump vermoedelijk niet had verwacht. Geknoei dus.

Sergeï Skripal–Een toevallige vondst

Toen op 4 maart 2018 op een bank in de Britse stad Salisbury de bewusteloze lichamen van Sergeï Skripal en zijn dochter Julia werden gevonden gebeurde dat door een zekere Abigail McCourt. Deze, volgens het verhaal in de lokale Britse pers, wandelde die dag met haar moeder in Salisbury en zag vader en dochter Skripal op die bank en was ongerust. Zij riep er haar moeder en verpleegster Alison McCourt bij om hulp.

Maar wat blijkt nu? Deze Alison McCourt is … een kolonel in het Britse leger en hoofdverpleegster van dat leger. Een maand voor die vondst werd ze trouwens benoemd tot kolonel. Een toeval? Het geheim gehouden verhaal lekte in januari dit jaar uit toen moeder Alison haar dochter Abigail voordroeg voor een prijs wegens heldenmoed in die zaak en gegeven door Spire FM, een lokaal radiostation. Pech dus.

Maar dat gaat verder. Zo blijkt volgens de website Moon of Alabama een zekere Pablo Miller de man te zijn die mee het dossier rond Sergeï en Julia Skripal beheerde. En dat is een gewezen Britse diplomaat die als agent van de Britse veiligheidsdienst MI6 voordien Sergeï Skripal voor zijn dienst rekruteerde.

Hij werkt nu via Orbis Group samen met Christopher Steele die andere gewezen agent van MI6, de man die op vraag van Hillary Clinton het alleen op roddel gebaseerde plasseksrapport over Donald Trump maakte. Toeval?

De Britse regering vaardigde onmiddellijk toen de zaak bekkend raakte trouwens een nota uit die het de Britse pers verbood om in deze zaak de naam van de gewezen geheim agent Pablo Miller te vermelden.  

Sergey en Julia Skripal

Julia en Sergeï Skripal in een Brits restaurant. Russisch spion Sergeï Skripal liet zich ooit omkopen door de Britten en dit is het resultaat…

Bovendien is Pablo Miller betrokken bij het Britse project Integrity Initiative, een zaak van de Britse regering, een aantal journalisten en de geheime diensten om Jeremy Corbyn, de leider van de Britse Labour partij, te bekladden en ook de russofobie aan te wakkeren. Een internationaal project met vertakkingen naar onze VUB. Iets wat vraagtekens plaatst bij deze wetenschappelijke instelling. Allemaal toevallig dus. Die Britten toch.

Oh Ja, alhoewel de zestienjarige Abigail volgens het verhaal de eerste was om vader en dochter Skripal te helpen hield zij geen verwondingen of ziektes over aan dit contact. Dit terwijl de Britten beweren dat hier sprake was van novichok, volgens de Britten toen het meest dodelijke gif ooit gemaakt. Het Brits verhaal van de Skripals doet dan ook meer en meer denken aan een of andere roman over geheime diensten en dodelijke giffen.

Alleen lijkt het leven van Sergeï en Julia Skripal door deze zaak verwoest. Julia wou terug naar Rusland maar dat is zo te zien onmogelijk. Of hoe men mensenlevens verwoest om een politiek doel te bereiken.

Willy Van Damme

De Russofobie van De Standaard

In het stuk “Kompromat pakt je op je zwakke plek” in DS van vandaag schrijft Uw medewerkster Corry Hancké: “De tactiek om komprometiroejoesjtsiy material – compromitterend materiaal – te verzamelen is in de jaren 30 in een bureautje van de geheime dienst van de Sovjet-Unie ontstaan”. Wie de stukken van de dame wat volgt weet dat Russofobie de dreefveer is voor haar schrijfsels over Rusland.

Iedereen echter met een beetje kennis van de mensheid en haar geschiedenis weet dat het verzamelen van compromitterend materiaal om de betrokken persoon/organisatie onder druk te zetten eeuwenoud is en in wezen bijna zeker zo oud is als de mensheid zelf.

En alhoewel alles lijkt te wijzen op een interne Oostenrijkse politieke afrekening laat zij natuurlijk geen gelegenheid als dit vallen om haar haat tegenover Rusland tentoon te verspreiden. De titel van het stuk toont dit ook nog maar eens aan.

Dit terwijl België noch de EU er geen belang bij hebben een vijandige houding aan te nemen tegenover dat land. Zeker als de EU ziet hoe de VS met alle middelen aan de ganse wereld, incluis dus de EU, zeer brutaal poogt haar wil op te leggen en Washington veel meer dan wat men over Rusland beweert tegen de EU is.

België en de EU hebben er alle baat bij om met onze voornaamste buur een goede verstandhouding te hebben. Ruzies en de daaruit op ons continent ontstane instabiliteit kunnen we missen als kiespijn. Samenwerken in het kader van meer welvaartcreatie moet de boodschap zijn.

En daarbij hoort men in de EU best te zwijgen over zaken als mensenrechten. Het illegaal oorlog voeren door de EU tegen landen als Irak, Syrië, Joegoslavië en Libië en het bewapenen van al Qaeda & Co, naast het voluit steunen van Israël en Saoedi-Arabië, tonen dat wij op dat vlak anderen geen enkele lessen moeten geven.

Willy Van Damme

I know nothing, I’m from Barcelona

Het lijkt wel een scene uit de televisieserie Fawlty Towers van John Cleese met Manuel die zegt: “Ik weet er niets van want ik ben van Barcelona.” Dat is wat er vandaag op de VRT te horen was over de ‘ontdekking’ van enkele journalisten dat Belgische aan Saoedi-Arabië geleverde wapens bij de hondsbrutale oorlog in Jemen worden gebruikt. Met Alexander De Croo, minister voor Ontwikkelingssamenwerking en Waals minister-president Willy Borsus die gaan onderzoeken of het wel waar is.

Al jaren geweten

Het is ‘onderzoeksjournalistiek’ van de allerbovenste plank. Wat iedereen die het dossier kent al enkele jaren weet komt nu in de openbaarheid. Prachtig toch. Nog maar enkele weken geleden had Amnesty International het over Belgische wapens die via Saoedi- Arabië ginds geraakten bij wat zij braafjes ‘extremistische groepen’ noemde. Het herkauwen door de VRT van nieuws heet dat.

Pas vorige week stond hier te lezen hoe iedereen de harde waarheid verzweeg dat die wapens, in dit geval de minimi, via de Verenigde Arabische Emiraten bij al Qaeda van het Arabisch Schiereiland geraakten. Je weet wel de kerels die in 2015 bijna de ganse redactie van Charlie Hebdo uitroeiden. En wat doen de ‘solidaire’ persmuskieten? Zwijgen dat ons land en gans het Westen aan diezelfde moordenaars wapens levert. Solidariteit?  Het staat trouwens in VN-rapporten dat die groepen zo wapens krijgen.

En uit allerlei rapporten weten wij dat vanuit Bulgarije, een lidstaat van de EU, de VS en o.m. Saoedi-Arabië tonnen wapens leverden aan ISIS, ook toen het de Iraakse grootstad Mosoel had veroverd. Maar men zwijgt en dat is in het Westen hierover de regel. Het heet de omerta. En dan maar kakelen over ‘mensenrechten ‘ en ‘persvrijheid’.

DSCN8476

Geert Bourgeois is tevreden over de kwaliteit van Vlaamse beeldschermen voor de Eurofighter. Als men bij het vallen boven Jemen van bommen uit die Eurofighter nu eens ook de Vlaamse Leeuw zou laten horen. Je weet wel dat bombastisch lied over dat ‘dapper’ volk.

Ook de Vlaamse regering is even ziek als de Waalse. Beeldschermen verkopen voor gebruik in de Eurofighter, een multinationaal Europees project, en dan stellen dat men van niets weet en ook niets kan doen. De Duitsers hadden minder scrupules en verboden recent dat hun materieel nog via de Eurofighter naar de koppensnellers van de familie al Saoed zou gaan. Tot woede van de Fransen en de Britten. En Bourgeois????

Hetzelfde voor Alexander De Croo die nu plots verontwaardigd doet alsof hij dit nog niet wist. De man is gewoon een slecht toneelspeler. Hij zit met de vrienden van de MR in de regering en het is op dit ogenblik diezelfde MR die als baas over de Waalse regering, en dus eigenaar van FN, effectief weigert op te treden. En wat als Open VLD en De Croo voorheen – dit luguber spel is al jaren bezig – dreigden de regering hierover op te blazen?

Maar neen, in deze zaak de vermoorde onschuld spelen, dat is wat het trio De Croo, Bourgeois en Borsus doen. Wat een farce. Maar Borsus heeft het politiek natuurlijk heel gemakkelijk. Zelfs de PTB/PVDA heeft hierover geen zin om te protesteren en kijkt gewoon toe. In wezen steunt ze het dus. Tewerkstelling is bij hen de boodschap. De tewerkstelling van de beul. Proficiat! Heeft men bij de PVDA/PTB ooit al over de Internationale gehoord?.

Willy Van Damme

Rusland en de leugens van De Standaard

In het stuk “Poetin test Zelenski met Russische paspoorten” van Roeland Termote in De Standaard van vandaag 2 mei staat “…. op wat in de afvallige Georgische regio’s Zuid-Ossetië en Abchazië gebeurde. Ook daar verstrekte Rusland paspoorten, om vervolgens in 2008 de aanwezigheid van zijn staatsburgers aan te grijpen als motief voor een militaire inval.”

Wat uw medewerker hier schrijft is een flagrante leugen en typerend voor de wijze waarop De Standaard over Rusland bericht. Vooreerst ontstond het probleem toen Georgië zich met westerse steun afscheidde van Rusland en die twee deelrepublieken van Georgië zich dan op hun beurt afscheurden van Georgië. En als de ene deelstaat zich mag afscheuren dan logischer wijze mag ook de andere dat doen. Maar ja, de ene had de steun van de EU en de VS, de twee anderen niet.

Toen daaruit een gewapend conflict ontstond werd er tussen Rusland, Georgië, de Verenigde Staten en landen van de EU een vredesakkoord getekend waarbij Rusland in Zuid-Ossetië en Abchazië een gewapende vredesmacht mocht stationeren.

Het Georgische leger, geleid door een generaal met Israëlische en Georgische nationaliteit en gesteund door de VS, heeft na een serie incidenten dan Zuid-Ossetië aangevallen. Dit exact de dag dat in China de Olympische Spelen begonnen en Poetin in Beijing was. Een aanval die vermoedelijk dus niet toevallig was.

Daarbij vuurden Georgische troepen zelfs op het hospitaal in de Zuid-Ossetische hoofdstad. Een oorlogsmisdaad. Ook beschoot men uiteraard de Russische vredesmacht die dan terugvuurden en de Georgische troepen verjoegen.

515778697087890534_438052252

Voor De Standaard is het berichtgeven simpel. Is iemand de vijand van de VS dan is dat ook zo voor die krant. Jarenlang bijvoorbeeld beweerde Jorn De Cock, hun correspondent in Libanon, dat de verhalen over de aanwezigheid van al Qaeda in Syrië door de Syrische president Bashar al Assad (foto) verspreidde leugens waren. De vrouw van Jorn De Cock werkte toen bij het uitbreken van die oorlog in Syrië voor de regering van de Qatarese dictatuur. Diezelfde regering die al Qaeda en de Moslimbroeders in Syrië bewapende. Of hoe De Standaard die terroristen die nadien in België en elders toe sloegen steunde. Als dat geen (sic) kwaliteitskrant is.

Rusland volgde hierbij exact de regels van het internationaal recht en viel bij die actie maar enkele kilometers dat land binnen om zich daarna, eens de zaak gestabiliseerd, terugtrok. Deze versie van de feiten wordt officieel door niemand betwist. Ook niet door de toenmalige Franse president Nicolas Sarkozy die poogde te bemiddelen.

Maar ja, Rusland is tegenwoordig de vijand van Washington en dus is Rusland de vijand, de slechterik, voor De Standaard. Juist zoals dat met de Venezolaanse president Maduro is die recent in de krant voor dictator werd uitgescholden.

Hetzelfde met Syrië waar De Standaard jarenlang de aanwezigheid van al Qaeda in Syrië als een leugen van president Bashar al Assad beschreef. Nog zo’n slechterik. De vernielingen in Syrië door die jihadisten – de ‘vrijheidsstrijders’ – kregen dan ook de steun van deze krant. En zonder die jihadisten waren er hier in België vermoedelijk geen aanslagen gepleegd. Om over na te denken.

Het is simpel: Is de VS kwaad op een regering en poogt deze die omver te werpen dan komt De Standaard af met moddergooien, leugens, halve waarheden en verdraaiingen richting dat land. De voorbeelden zijn legio. Zich een kwaliteitskrant noemen is poepsimpel, dat ook zijn is echter een gans ander verhaal.

Willy Van Damme

De durf van Karel De Gucht & Co

Je moet maar durven. Dat lijkt het motto van een aantal gewezen topleiders van de EU en de NAVO in hun open brief over de kwestie van Palestina en het Amerikaanse beleid onder president Donald Trump.

In een opiniestuk dat vandaag in een serie westerse kranten waaronder De Standaard verscheen stellen onder meer Willy Claes, Javier Solana – beiden sociaal-democraten en gewezen bazen van de NAVO – Louis Michel, Guy Verhofstadt en Karel De Gucht dat het Amerikaanse beleid ten aanzien van Israël en Palestina totaal fout is.

Zij wijzen daarbij op de Amerikaanse erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël, het aanvaarden van de door Israël bezette Golan hoogvlakte als Israëlisch grondgebied en het stoppen van de financiering door Washington van de UNRWA, de United Nations Relief and Works Agency, het VN-agentschap dat instaat voor de hulp aan de in 1948 door zionisten van hun land en huis verdreven en in kampen levende Palestijnen.

DSCN7855

Karel De Gucht (Open VLD), gewezen minister van Buitenlandse Zaken, stelt dat de EU de internationale rechtsregels moet respecteren. Iets wat hij toen hij minister was gewoon aan zijn laars lapte.

Dat dit Amerikaans beleid gewoon crimineel is hoeft men niet te bewijzen. Alleen getuigt hun open brief van eenzelfde arrogantie – zij het wat netter verpakt – dan die van Trump en de VS. Zo stelt men in de aanhef: “De EU hecht veel belang aan de multilaterale internationale orde die op regels gebaseerd is…. Wij vinden dat Europa een plan moet omarmen en promoten dat de basisregels van het internationaal recht respecteert,…”

Je moet maar durven natuurlijk. In een opiniestuk beweren dat een internationale op rechtsregels gebaseerde orde essentieel is en die, toen ze aan het bewind waren, die regels gewoon aan hun laars lapten. Waarbij hun daden zorgden voor de ene massamoord na de andere en daarbij zelfs de veiligheid van de EU in gevaar brengen. Zie Libië, Irak, Libanon en Syrië

Vooreerst is hun pleidooi voor twee aparte staten, zijnde Israël en Palestina, reeds in tegenstrijd met de meest elementaire rechtsregels en die van de mensenrechten die ze beweren te verdedigen. Israël is immers een apartheidsstaat, goed voor joden en niet voor anderen.

Jihadist met onthoofde kop

Jarenlang steunde de EU, met o.m. Guy Verhofstadt (Open VLD), dit soort lieden in Syrië. Men noemde hen zelfs vrijheidsstrijders, idealisten, die vochten tegen dat brutale regime ginds. En dan maar lullen over de internationale rechtsregels. Nadien pleegden diezelfde (sic) vrijheidsstrijders dan aanslagen in Europa. Wanneer gaan Guy Verhofstadt en co zich hiervoor verontschuldigen? Met Sint-Juttemis?

Waar zijn de rechten van de daar wonende niet-joden? Nergens toch. Bovendien zijn de zionisten kolonisatoren, misdadigers die hun staat stichten via massamoord, terreur en diefstal. Wie pleit voor een Israël kan niet beweren de mensenrechten in zijn hart te dragen. Integendeel met steunt zo slachtpartijen en plunderingen.

En dan de internationale rechtsorde en die politici of gewezen politici? Zijn zij hun brutale oorlog in Joegoslavië vergeten? Zijn zij de illegale oorlog tegen Libië vergeten? Zijn zij de steun voor dat salafistisch tuig in Irak, Libanon en Syrië vergeten? Of hun steun aan de Amerikaanse bezetting van Irak vergeten en de gewelddadige coup in Oekraïne van 2014? En ga zo maar door met nu Venezuela en de poging tot staatsgreep.

De Antwerpse haven waarover Louis Michel, Karel De Gucht en Guy Verhofstadt toen regeerden was toch een der grootste draaischijven via welke de VS hun oorlogsmateriaal naar Irak verscheepten.

En dan was er de massaslachting in Gaza genaamd Cast Lead van nota bene de kerstdagen van 2008 waarbij een 300 kinderen omkwamen. Nadien gingen de Europese topleiders zoals Angela Merkel er de Israëlische regering zelfs hun steun betuigen. Steun voor massale kindermoord dus.

Hoeft het dan ook te verwonderen dat men in dat opiniestuk in wezen alleen maar vrijblijvende praatjes zit te verkopen? Wat kappen op Donald Trump, niet meer. Men zegt wel dat Israël sommige dingen niet mag doen maar verder gaat men niet. Sancties tegen Syrië of Rusland dat is voor hen nooit een probleem geweest.

Maar maatregelen tegen een racistisch op gebiedsroof gebaseerd Israël dan kan niet. Zelfs al voert die staat continu agressie, zorgt de Mossad voor moordaanslagen, waaronder in Europa, steunt het ook met wapens al Qaeda en voert het oorlog tegen Syrië.

Daarvoor sluiten Verhofstadt en Co netjes de ogen. Feitelijk kakken ze gewoon op het internationaal recht en de mensen die als gevolg daarvan het slachtoffer zijn. Incluis die in Europa.

Willy Van Damme

De Mujahedien e Khalq, het Spaanse Vox en CD&V

Achterhalen wat er in de wereld gebeurt is soms bijna onmogelijk. Met ziet bepaalde feiten maar wat er achter de schermen afgesproken wordt en wat die feiten echt betekenen weten we zelden of niet met als gevolg dat de waarheid netjes voor de buitenwereld verborgen blijft. Het maakt het geopolitiek analyseren een uiterst moeilijke zaak. Echte zekerheden ontbreken in veel gevallen.

Toch als we weten hoe men via de pers en vooral de zogenaamde sociale media praktisch onzichtbaar kan manipuleren. Het recent experiment van het reportagemagazine Pano van de VRT toonde dit. Gericht op een bepaald publiek in de stad Eeklo maakte men via Facebook reclame voor pastinaak, de groente, en kijk plots steeg de verkoop van pastinaak in Eeklo duidelijk voelbaar.

Met als vraag: Blijft dit alleen bij pastinaak? Voor sommigen moet de verleiding nu eenmaal zeer groot zijn om dit soort van manipulaties ook op andere vlakken toe te passen met zaken die al veel minder onschuldig zijn.

Het kopen en verkopen van likes op Facebook en nepaccounts zijn er schering en inslag. Goed mogelijk natuurlijk maar we weten het niet. En men zal het ons ook niet komen vertellen. Alleen via occasionele lekken komen wij, als de media het dan nog brengen, iets te weten.

800.000 euro voor Vox

Een dergelijke geheim gehouden belangrijke geostrategische manipulatie gebeurde een vijftal jaren geleden in Spanje met de oprichting van Vox, in de media gezien als extreem rechts, Eurosceptisch en populistisch.

Recent lekte nu uit dat de oprichting van Vox echter gebeurde met een 800.000 euro, goed voor 80% der toen beschikbare fondsen, die afkomstig waren van de Mujahedien e Khalq (MEK), alias de Volksmoedjahedien. Een van origine Iraanse erg dubieuze oppositiebeweging. Met buiten Spanje voor dit belangrijk feit in wezen amper aandacht. (1)

25744711908_5e74a716d8_b

Alejo Vidal-Quadras, een voormalig Europarlementslid van de Spaanse Partido Popular, kreeg volgens zijn zeggen uit vriendschap voor het vele lobbywerk gedaan voor de MEK van hen 800.000 euro om Vox op te richten. Met als vraag wat hij in het verleden van hen nog kreeg. Blijkbaar heeft hij geen probleem om een terreurorganisatie en sekte als de MEK te steunen. Nou 800.000 euro…. Voldoende voor een stevige glimlach. Zijn boek noemt dan ook ‘Voor een koerswijziging.’ Richting de MEK?

Vox is een partij die men als de opvolger van het franquisme kan zien, de ideologie van dictator Francisco Franco. Ze is dus ultranationalistisch, tegen vreemdelingen en islam, conservatief katholiek en fulmineert dan ook onder meer tegen abortus en homoseksualiteit. Spanje moet voor hen uiteraard terug een centrale staat worden zonder enige vorm van lokaal zelfbestuur zoals voor Basken en Catalanen.

Ook tegenover de EU staat Vox kritisch, noemt ze zich een fan van Donald Trump en kreeg bovendien felicitaties van Steve Bannon, de strateeg achter de verkiezing tot president van Donald Trump. Een man die nu poogt allerlei zogenaamd rechts-populistische Europese partijen achter zich te krijgen in een poging de EU te destabiliseren. De natte droom van velen in de VS.

Dat de MEK, ook gekend als de Volksmoedjahedien, een franquistische partij hielpen oprichten is natuurlijk zeer merkwaardig en bijna niet te geloven. Zowel gewezen partijvoorzitter en stichter Alejo Vidal-Quadras als huidig voorzitter Santiago Abascal bevestigden echter het verhaal en bij de MEK zweeg men. Het doet uiteraard vragen rijzen over wat hier aan de hand is.

Spanje was tot recent een der weinige landen in de EU zonder een belangrijke zogenaamd populistische en Europa-kritische partij. En die is er nu. Met de onlangs gehouden lokale verkiezingen in Andalusië kreeg ze 11% der stemmen en 12 zetels en is er nu de gedoogpartner van de lokale regering van de Partido Popular en Cuidadanos  En mogelijks zal ze ook op de wip zitten bij de nationale verkiezingen van april.

Waar is Masoed Rajavi?

De MEK of Volksmoedjahedien heeft een erg woelige en zeer dubieuze geschiedenis achter de rug. Ze werd opgericht in het midden van de jaren zestig van de vorige eeuw in het zog van zoveel andere studentenbewegingen wereldwijd. Haar ideologie was dan ook seculair en overgoten met een flinke scheut marxistische fraseologie. Nadien gooide men er dan maar voor de verandering een stevig pak islamisme boven op.

0fae3e90c51aa7de0ae6248f45644aa4_400x400

Iemand soms Masoed Rajavi, stichter en leider van de MEK, nog gezien? Zelfs Maryam, zijn echtgenote en officieel slechts president-elect van de Nationale Raad voor het Verzet in Iran, de andere naam voor de MEK, lijkt hem vergeten.

Een echte ideologie kun je op de Volksmoedjahedien zo te zien niet plakken. Voor vele waarnemers is de officieel door het echtpaar Maryam en Masoed Rajavi geleide beweging gewoon een sekte die van haar leden onvoorwaardelijke overgave aan de leiders eist. Zo dienden koppels plots te scheiden en hun kinderen af te staan want volgens de leiding belemmerde dat de strijd tegen de vijanden, het Iran van de ayatollahs. (2)

Probleem is dat Masoed Rajavi al sinds kort na 2003 niet meer gezien is en er over zijn dood nooit een bericht is verschenen. En in de officiële biografie van Maryam Rajavi op hun websites is van een huwelijk met Masoed zelfs geen sprake meer. (3)

Hij wordt in die biografie zelfs kort neergezet als zijnde haar broer! Dit terwijl ze pas na het huwelijk met Masoed, diens tweede, mee aan de top van de MEK kwam. De naam Rajavi is trouwens die van haar man die ze bij haar huwelijk overnam. En omdat de naam MEK wat te verbrand lijkt gebruikt men nu veelal de Nationale Raad voor het Iraanse Verzet. Klinkt mooier, zeker als men er dan nog de woorden democratie en vrijheid op plakt.

Populair is de partij in Iran nooit geweest. Zo nam ze na de val van de sjah deel aan de eerste parlementsverkiezingen in Iran en mocht maar op een plaats, die van leider Masoed Rajavi in Teheran, deelnemen aan de tweede ronde. Wat faalde.

Volgens schattingen heeft ze in de diaspora enkele duizenden leden die nu vanuit hun nieuw hoofdkwartier vlakbij de hoofdstad Tirana in Albanië werken. Een cadeau van de VS. Voordien waren ze actief vanuit Irak waar ze hun eigen gesloten gemeenschap hadden, Kamp Ashraf. Het nieuwe Iraakse bewind wilde goede relaties met buur Iran en dus moest de MEK na veel geruzie en westerse druk toch opkrassen.

Vanuit Irak steunden zij in de periode 1980-1989 voluit president Saddam Hoessein in zijn oorlog tegen Iran en de opstandige Koerdische clans van Talabani en Barzani. Wat haar populariteit in Iran onder het nulpunt deed zakken.

Binnen de oppositie staat ze dan ook voor zover geweten totaal geïsoleerd. Toen de VS uiteindelijk vertrokken uit het door hun bezette Irak moesten ook de Volksmoedjahedien onder druk van de Iraakse regering en parlement opkrassen.

Iraanse atoombommen

Gezien het overdadig gebruik van geweld werden ze in 1997 door de VS – ze hadden ook ooit Amerikaanse doelwitten aangevallen – en in 2002 in de EU als een terroristische organisatie verboden. In de praktijk veranderde er echter niets en bleven ze in het Westen in het publiek ageren. Het verbod werd dan ook in 2012 in de VS opgeheven en in 2009 in de EU.

Arak - Nucleaire installaties

De nucleaire installaties van Arak in Iran waren volgens de MEK een onderdeel van het atoombomprogramma van Iran. Met als bewijs dat ze die installaties in het grootste geheim aan het bouwen waren. Een onthulling van de MEK met vermoede steun van de CIA en of de Mossad. In wezen was er hier echter niets illegaals aan de hand. Het verhaal over een Iraanse atoombom was wat men nu nepnieuws noemt. Het gaf de MEK echter naamsbekendheid en een goed imago. En daar was het de VS om te doen.

Bleek immers dat de organisatie de bescherming genoot van de Amerikaanse top. Zo leefde de MEK na de Amerikaanse bezetting in 2003 in het Iraakse kamp Ashraf onder bescherming van het Amerikaanse leger.

Na discussies met de Iraakse regering konden ze zich met Amerikaanse hulp uit Irak terugtrekken. En zelfs als waren ze officieel een terreurorganisatie dan kon ze in de VS congressen houden waarop allerlei toplui van de CIA en het Pentagon tegen (vette) betalingen kwamen spreken.

Toppunt op dit vlak is misschien wel hun persconferentie in Washington DC op 14 augustus 2002 waar Alireza Jafarzadeh, lid van de MEK en toen werkend bij televisiezender Fox News, stelde dat Iran in de steden Natanz en Arak in het geheim aan nucleaire installaties werkte voor het maken van atoombommen. En niemand in de westerse media en politiek herinnerde er toen aan dat de MEK een terreurorganisatie was. (4)

Die informatie kwam volgens onder meer Amerikaanse bronnen echter van de CIA. Het was het startschot voor het Westen om Iran ervan te beschuldigen dat het in het geheim aan een atoombomprogramma werkte . Met deze beweringen als het ultieme bewijs. Het begin ook van de extra zware sancties tegen Iran. Waarvan achteraf bleek dat ze geen voor de VS positief resultaat opleverden.

Het waren ook allemaal leugens want Iran is als lid van het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA) volgens de regels van het IAEA niet verplicht die bouw te melden. Alleen zes maanden voor het in gebruik nemen is men dat verplicht te doen.

Het waren ook gewoon installaties voor het laag verrijken van uranium als brandstof nodig voor kerncentrales om elektriciteit te produceren. Maar die kleine letters van de regels van het IAEA wist men in het Westen netjes te verzwijgen. Ook in België met o.m. een Kristof Calvo van Groen en professor Tom Sauer van de UA trouwens.

Vrienden bij CD&V

Opvallend is echter de enorme hoeveelheden geld waarover de organisatie beschikt. Zo kreeg huidig Amerikaanse veiligheidsadviseur John Bolton voor een toespraak in 2017 40.000 dollar.

Schattingen stellen dat hij zo reeds minstens 140.000 dollar bij elkaar raapte gewoon om er eventjes te komen spreken. (5) Ook politicus Rudi Guiliani, tegenwoordig druk bezig als advocaat van Donald Trump, is er steevast een der vele geziene gastsprekers. Vraag: Wie levert al dat geld?

Ook in België heeft de Volksmoedjahedien een aantal heel goede vrienden, zeker binnen CD&V. Nog toen de MEK officieel als een terreurbeweging werd gezien ijverden Els Schelfhout en Sabine de Bethune van die partij in het parlement voor het opheffen van dat statuut. Sabine de Bethune ontving als Senaatsvoorzitter nadien trouwens officieel Maryam Rajavi in haar kantoor van de Senaat. (6)

Rudi-Juliani-Maryam-Rajavi

Maryam Rajavi (midden in blauw pakje, een bijna vestimentaire traditie bij haar) samen met de Amerikaanse Republikein Rudi Guiliani, advocaat van Donald Trump, en een vaste spreker op de jaarlijkse bijeenkomsten van de MEK. Uit het verhaal van John Bolton blijkt dit een interessant verdienmodel te zijn.

En dan is er het Belgisch Comité van Parlementsleden voor een Democratisch Iran met  als nu gewezen voorzitter CD&V’er Dirk Claes, toen naast parlementair ook burgemeester en tegenwoordig schepen van Rotselaar. Die schaarde zich voluit en lanceerde in 2012 met succes onder burgemeesters mee een petitie ten voordele van de MEK. Volgens dit comité ondertekenden in totaal 260 burgemeesters ze.(7)

Of een beweging als de MEK iets met democratie of mensenrechten te maken heeft is natuurlijk een vraag die politici als Dirk Claes zich vermoedelijk niet stellen. De UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de VN, en een pak andere organisaties, instellingen en specialisten noemen het trouwens een sekte. Wat in het verleden officieel ook Frankrijk en de VS deden.

Niet iedere Belgische politicus loopt echter warm voor de MEK zoals bleek uit de parlementaire vraag van 11 januari 2007 van Josy Dubie (toen Ecolo) aan gewezen minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (Open VLD). Hierbij pleitte hij tegen de MEK en vergeleek hen met Scientology en herhaalde daarbij de eerdere verklaringen van de minister over de groep en zijn honderden terreuraanslagen.

Israël, VS en Saoedi-Arabië

De grote vraag is echter waar de in wezen kleine amper enkele duizenden leden tellende groep die miljoenen euro’s vandaan haalt. Zelf heeft de sekte vermoedelijk ergens rond de 5.000 leden met mogelijks een maximum van 10.000. Voor financiering lijkt de beweging afhankelijk van steun uit Saoedi-Arabië, Israël en de VS. Ze wordt dan ook algemeen gezien als een instrument van de veiligheidsdiensten van die drie landen.

Westerse toppolitici zijn trouwens regelmatig te gast op de met veel glitter georganiseerde bijeenkomsten van de groep. Zo waren de vorige Spaanse premiers Jose Maria Aznar (Partido Popular) en Jose Zapatero (PSOE) er reeds als sprekers te gast. Ook Dirk Claes trouwens. Wat gezien de vele terreuraanslagen die de groep worden aangerekend toch vraagtekens oproept.

1

Dirk Claes van CD&V, gewezen parlementair en tot vorig jaar burgemeester van Rotselaar waar hij nu eerste schepen is, blijkt een hardnekkig verdediger te zijn van de MEK. Hij was jarenlang voorzitter van het Belgisch Comité van Parlementsleden voor een Democratisch Iran waarachter de MEK schuilt. Democratisch?

Voor Dirk Claes was er wat betreft de MEK echter geen vuiltje aan de lucht: Zo stelt hij:

“Aangezien ik geen parlementslid meer ben is nu vooral Els Van Hoof van onze partij die daar contacten mee heeft. Ik heb die zaak in het verleden overgenomen van Herman Van Rompuy en ook zijn zoon Peter zijn daarin actief. Ook leden van alle andere partijen waren trouwens lid en steunden ons zoals bijvoorbeeld Nele Lijnen van Open VLD, Gerard Deprez die van de PSC/CDH overliep naar de MR.  Ik ben verder wel eens gaan spreken op een bijeenkomst van hen in de Nekkerhal in Mechelen maar op hun grote jaarlijkse conferenties niet want die vallen samen met Rock Werchter hier en dat is voor mij als burgemeester en nu schepen van Rotselaar belangrijker. Over die verhalen zoals het wegnemen van kinderen, het vermoorden van mensen of wat er gebeurde met Masoed Rajavi weet ik echter niets. Het is mij totaal onbekend maar het wegnemen van kinderen is er wel over. Er is natuurlijk een oorlog met Iran bezig en dan is propaganda nooit ver weg. Mijn contacten met hen waren echter steeds correct en goed en gaven mij niet de indruk dat er met hen iets verkeerd aan de hand was.”

Nadien werd ook contact opgenomen met Els Van Hoof (CD&V) maar deze bleek onbereikbaar ondanks twee bij haar Leuvens kantoor achtergelaten boodschappen. Els Van Hoof is op dit ogenblik Leuvens schepen voor Sport, Handel en Werk en lid van de federale Kamer van Volksvertegenwoordigers.

Daar zetelt ze onder meer in de Commissie Buitenlandse Zaken waar ze over de MEK actief is. Ze is ook erg bezig met vrouwenkwesties en ethische zaken zoals genitale verminking en palliatieve zorgen. Voor vragen betreffende haar relatie met de MEK bleef ze echter onbereikbaar. Ondanks het meerdere dagen wachten op een reactie van haar.

Conclusie: Men is wel lobbyist voor de MEK maar enig zelfs maar oppervlakkig onderzoek naar hen is er niet bij. Hoeft dus niet? Ook niet als men lid is van de Commissie Buitenlandse Zaken. En dan rijst de vraag waarom men hier ogenschijnlijk zo slordig is en zomaar bijna blind een club als de MEK voluit steunt? Of wist men het toch en moffelde men het om specifieke reden naar de buitenwereld toe gewoon weg?

Het minste dat je echter van een parlementslid van een regeringspartij zou mogen verwachten is dat ze nakijken waarmee men te maken heeft als ze voor een groep of persoon lobbyist gaat spelen.

Is men dan verbaasd dat het publiek zich hier vragen bij stelt en een wantrouwen koestert tegen politici? Zeker bij een dubieuze club – en dat is braaf uitgedrukt – als de MEK. Een groep die zoals blijkt uit de affaire met Vox soms heel genereus is.

VS versus de EU

En dan blijft er de vraag waarom de MEK plots de oprichting van de Euro-kritische Spaanse Vox financierde. Vermoedelijk zeker niet omwille van de mooie ogen van hun leiders. Gezien de zeer nauwe contacten van die MEK met o.m. de Mossad en de CIA alsmede financier Saoedi Arabië is het de vraag of dit gebeurde met steun van die geheime diensten. Dat ze het wisten hoeft men niet te betwijfelen.

Moeten we hier dan achter de schermen de hand van een van die drie landen zien? Figuren als een Nigel Farage met zijn UKIP en Nederlander Geert Wilders zijn kind aan huis in de VS en ook Martine Le Pen was er toen Trump pas gekozen er als de kippen bij om hem te bezoeken.

En dan is er het verhaal van Richard Grenell, de huidige Amerikaanse ambassadeur in Berlijn, die op 4 juni 2018 in een interview met de Amerikaanse website Breitbart openlijk zijn steun uitsprak voor allerlei populistische eurosceptische partijen als de Lega Nord. (8) En het is ook geweten dat Steve Bannon van Breitbart op goede voet leeft met Matteo Salvini, Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken voor de Lega Nord.

Zeker is dat ook Rusland contacten heeft met eurosceptische zogenaamd rechts-conservatieve groepen. Duidelijk is echter dat ook de VS via een serie kanalen goede relaties heeft met dat soort partijen. Relaties die veel verder gaan dan die van Moskou. Kijk maar naar Geert Wilders.en de Brexiteers met o.m. Nigel Farage.

Maar officieel is de VS de bondgenoot van de EU terwijl deze EU een agressieve politiek voert tegenover Moskou. Zie o.m. Georgië en Oekraïne.  En dan stellen de regels van de geopolitiek: De vijand van mijn vijand is mijn vriend, wat die ook mag bekokstoven. Dat een ‘vriend’ van de EU met de vijanden ervan zit samen te werken of zelfs erger is echter onlogisch. Behalve als VS in de EU natuurlijk geen vriend maar een vijand ziet. (9)

1

John Bolton, goedverdiener mede dankzij de MEK, zit zeker al sinds het begin van deze eeuw ervan te dromen om Iran te vernielen en gebruikt daarvoor onder meer een sekte als de MEK. Deze geeft hem in ruil ook pakken geld. Onder president George Bush Jr. werd hij samen met vicepresident Dick Cheney, vooral onder druk van het Pentagon, na de bezetting van Irak op een zijspoor gezet omwille van zijn Iraanse plannen. Nu is hij terug aan zet.

Niet verwonderlijk natuurlijk want al decennia is de EU economisch een grote concurrent van de VS. Ooit was Washington voorstander van de EU toen men na de tweede wereldoorlog in het kader van de strijd tegen de Sovjetunie een eengemaakt Europa als essentieel zag.

Europese verdeeldheid zou de Sovjetunie immers toen hebben kunnen toelaten er nog meer tweedracht te zaaien. Nu is de EU echter een rivaal van Washington geworden zelfs al werkt men in veel gevallen zoals in Syrië en Oekraïne via de NAVO nog met de VS samen. Het verklaart perfect de attitude tegenover de EU van Donald Trump bij zijn bezoeken aan Brussel.

De vraag is dus of Vox gewoon een Amerikaans en Israëlisch project is om de EU verder te destabiliseren. En dan is het feit dat de MEK in Frankrijk onlangs nog een van haar grote internationale conferenties kon organiseren zeker merkwaardig. En een MEK die Vox hielp oprichten kan toch moeilijk een vriend zijn van de Franse president Emmanuel Macron.

En wat als Iran congressen in Teheran zou organiseren voor groepen die hier terreuraanslagen plegen zoals de IRA, ETA en Corsicaanse nationalisten dat in het verleden deden? Men zou in de EU – terecht – woest reageren. En moet Frankrijk de stichters/financiers van Vox nu echt steun verlenen? Zeker als we ook nog de aard van die MEK kennen? Wat willen Parijs en de EU eigenlijk? Zichzelf ondergraven?

Willy Van Damme

1) Nejat Society, ‘Alejo Vidal-Quadras: We (VOX) Received money from Mojahedin Khalq terrorists’, 19 januari 2019, https://www.nejatngo.org/en/posts/9406

2) BBC, Owen Bennett Jones, An Iranian mystery: Just who are the MEK?’, 15 april 2012, https://www.bbc.com/news/magazine-17615065.

3) Iran News Update, ‘Who is Maryam Rajavi?’, 23 januari 2018, https://irannewsupdate.com/news/iranian-opposition/4585-who-is-marMahmoud Hakamianyam-rajavi.html

4) http://powerbase.info/index.php/Alireza_Jafarzadeh

De Amerikaanse media zijn dol op de man en gebruiken hem regelmatig als de expert over Iran en de islam.

5) The Guardian, ‘Who is the Iranian group targeted by bombers and beloved of Trump allies?’ Saeed Kamali Dehghan, 2 juli 2018, https://www.theguardian.com/world/2018/jul/02/iran-mek-cult-terrorist-trump-allies-john-bolton-rudy-giuliani

6) MO, Gie Goris, ‘Belgische senaat ontvangt moedjahedien’, 24 april 2013, https://www.mo.be/artikel/belgische-senaat-ontvangt-moedjahedien.

Het artikel bevat een mooie foto van beide dames waarbij toenmalig Senaatsvoorzitter Sabine de Bethune lijkt uitleg te geven aan Maryam Rajavi. Over de gezinspolitiek van de CD&V?

7) Het Laatste Nieuws, ‘260 burgemeester steunen Iraanse oppositie’, Astrid Snoeys, 17 juli 2012, https://www.hln.be/nieuws/binnenland/260-belgische-burgemeesters-steunen-iraanse-oppositie~a8432afc/

8) New Europa, ‘US ambassador in Germany wants to empower Europe’s conservatives‘ , 5 juni 2018,  https://www.neweurope.eu/article/us-ambassador-germany-wants-empower-europes-conservatives/

9) Le Monde, ‘L’ingerence sournoise de l’alt right américaine en Europe’, (De verraderlijke inmenging van de Amerikaanse alt-right in Europa), Damien Lelouf, 8 maart 2018.

De Franse krant Le Monde bestede aan dit verhaal bijna twee pagina’s. Blijkbaar ontdekte de krant nu plots de grootschalige Amerikaanse inmenging in de interne Europese politieke keuken met de bedoeling haar zo te ondergraven.

De Staatsveiligheid en het Gele Gevaar

Ooit in het begin der jaren tachtig was China een zogenaamde vriend van België en was er officieel voor onze Staatsveiligheid niets met dat land aan de hand. Voor China te kritische artikelen zag men zelfs niet graag verschijnen. Onze bedrijven maakten er immers pillen en telefooncentrales en dus moest men hen koesteren, lief hebben. En, belangrijker, China en de VS vormden op dat ogenblik een alliantie tegen de Sovjetunie.

Chinese cultuur is staatsgevaarlijk

Al een gans tijd is dit veranderd en laat onze Staatsveiligheid de ene waarschuwing na de andere over dat land op ons los. De zaak van elektriciteitsdistributeur Eandis was er een voorbeeld van. Dat Chinezen er gingen in investeren was gevaarlijk want zij zouden wel eens kunnen te weten komen hoe onze elektriciteitsvoorziening er uitziet. Een pak onzin maar onze politici bogen als angsthazen voor die onheilsboodschap.

Recent was Vlaams Belanger Filip Dewinter aan de beurt om vanuit de Staatsveiligheid een ton modder over zich heen te krijgen want de man hielp een Chinese culturele vereniging hun weg in België vinden. Gevaarlijk stelden onze spionnen want ze wilden zo goodwill creëren in ons land. Chinezen die hier goodwill willen zoeken! Sidder en beef Belg want daar is het Gele Gevaar. Met Dewinter als het gele mannetje van president Xi Jinping.

Vraag is wat voor ons land op veiligheidsgebied het gevaarlijkst is natuurlijk. Sinds de onthullingen van Edward Snowden weten we dat de Amerikaanse spionagedienst NSA samen met het Britse GCHQ alle communicatie afluisteren wereldwijd. En dus ook die van onze koning, premier, de chef van de federale politie en die van beenhouwer Jean-Paul om de hoek.

Keizerlijk paleis Beijing

Voor onze Staatsveiligheid is China een gevaarlijk land dat wij best zoveel mogelijk mijden. Dit terwijl het veruit de grootste economische kracht ter wereld is die ook massaal in ons land investeert. Speelt de Staatsveiligheid het spel van de VS?

Recent bleek dat ze zelfs de ongetwijfeld geheime communicatie van de Saoedische kroonprins Mohammad bin Salman nauwgezet volgen. En dat is toch een voor Washington wel veel belangrijkere ‘bondgenoot’ dan onze Charles Michel of zijn Nederlandse collega Mark Rutten.

De vriend van de NSA

Toen het in september 2013 uitlekte dat die NSA/GCHQ ook op grootschalige wijze bij de communicatiesystemen van Proximus hadden ingebroken verscheen er in het maandblad MO (1) gelijktijdig een gesprek met Eddy Testelmans, toen de chef van onze militaire veiligheidsdienst, die pochte met zijn goede en open en bloot relatie met de Amerikaanse generaal Keith Alexander, dan de baas van de NSA, het Nationaal Veiligheidsagentschap.

Maar daarvoor hoor je onze veiligheidsdiensten zeker nooit waarschuwen. Die mogen de telefoons van onze premier Charles Michel dus afluisteren? Bovendien weet zowat iedereen die wat thuis is in de internationale politiek dat de VS al heel veel jaren een economische oorlog voert tegen de EU. De gigantische speculatie tegen de euro van een paar jaar terug gebeurde toch vanuit Wall Street?

En op een ogenblik dat China en haar ondernemingen op grote schaal in het buitenland investeren – Het land zit men een enorme berg geld die men nu eenmaal ergens rendabel moet beleggen – begint de Staatsveiligheid onrust te zaaien en ons angst aan te jagen want ‘China zoekt hier invloed te verwerven’. Wow, wat een gevaarlijk plan. China wil hier invloed krijgen. Om bang van te worden?

Prietpraat natuurlijk. Recent stuurde ons land een grote handelsdelegatie naar Marokko. Waarom? Om er invloed te verwerven om zo beter handel te kunnen drijven en de samenwerking op andere vlakken te verbeteren. Een erg goede zaak al zou men de export van hasj moeten op tafel leggen want Marokko is de veruit grootste exporteur ervan. Maar daarover horen we niets natuurlijk. Ook niet toen Bart De Wever er recent rondjes liep.

En dat er onder die tienduizenden Chinezen die hier rondlopen spionnen zitten zal wel. Waarom zou men daarover speciaal alarm moeten slaan? Er zijn hier vele honderden ‘geheime agenten’ onder allerlei vermommingen. Brussel heeft van veel landen tot drie verschillende ambassades (het koninkrijk, NAVO en de EU) en daar zitten pakken spionnen tussen hoor.

Geely autoproducent

Als we de verhaal van onze Staatsveiligheid en ook professor Internationale Relaties Jonathan Holslag moeten geloven dan is ook de aankoop van Volvo door de Chinese automaker Geely uiterst verdacht en zelfs een gevaar voor onze veiligheid.

Trouwens ambassades dienen toch om via allerlei soms erg discrete contacten zoveel mogelijk informatie over het gastland te verkrijgen. Spionage dus! Zo zijn er bovendien de aan de ambassades verbonden militaire attachés die bijna in regel werken voor de militaire inlichtingendiensten van hun land. Ook België doet dat trouwens. Niets speciaals, het is dagelijkse kost.

Scharnierpunt in de geschiedenis

Maar qua geopolitiek zit België en de EU zoals gans de wereld op een scharnierpunt. De oude gevestigde orde is kapot en wat er in de plaats gaat komen weten we niet. Er zijn in wezen drie grote economische blokken met de EU op nummer twee, de VS en China de grootste. Met daarnaast spelers als Indië en Rusland. Waarbij de VS tegen iedereen op dit ogenblik een felle economische oorlog voert om hen zo op de knieën te dwingen. America First!

De VS wil China’s groei kapot maken en hen zo veel als mogelijk isoleren. Het gevolg is een enorm pak aan propaganda vol leugens, verdraaiingen en halve waarheden over China in onze media. De kranten staan er vol van met verhalen komende vanuit de VS om zo het Europese wereldbeeld te kneden richting daar waar Washington het wil. Met China als het rijk des duivels, naast dan Rusland uiteraard.

Maar België en de EU hebben niet de minste reden om dit spel mee te spelen. Integendeel, wij hebben er alle belang bij om met zoveel mogelijk landen op goede voet te staan. Zelfs al doen zij dingen die ons niet aanstaan zoals het strafbaar stellen van homofilie. De wereld behoeft vrede en stabiliteit zodat de economie verder op volle kracht kan groeien en we – niet gestoord door ruzies – het klimaatprobleem kunnen aanpakken.

Op een ogenblik dat de Chinese internetverkoper Alibaba op termijn in de sociaal-economisch nog steeds noodlijdende Luikse regio mogelijks duizenden banen gaat realiseren komen de heren en dames van onze Staatsveiligheid ons waarschuwen voor Chinese beïnvloeding. Dat is om zowel te vloeken, te lachen als te schreien.

Behoefte aan stabiliteit

Uiteraard moeten wij binnen de EU ons eigen beleid voeren en niet de naïeveling uithangen. En het beschermen van ons ‘s lands economisch en strategische vitale onderdelen is zeer belangrijk. Ook China doet dat trouwens. Terecht.

Maar als we zien dat een Chinees bedrijf hier in de regio Charleroi elektrische auto’s gaat maken, als we zien dat het Chinese Geely toen het autobouwer Volvo overnam tot heden een goede investeerder bleek – kijk eens naar GM met Opel en Ford met Genk – dan is het bestaan van het Gele Gevaar in essentie een pure fantasie. Een uitvinding van de PR-bureaus van Uncle Sam.

BYD - Brussel - Taxi's - 1

Inderdaad, de Chinese invasie is begonnen. Hier taxi’s van BYD in Brussel. Recent verkocht het ook bussen voor de luchthaven van Zaventem. Als dat geen bewijs is voor de heel kwade bedoelingen van China. Toch als we onze vrienden van de Staatsveiligheid moeten geloven.

Men kan zich trouwens hier de vraag stellen wiens belang onze Staatsveiligheid met dit soort verhalen over het ‘Gele Gevaar’ dient? Dat van de VS die China wil isoleren of dat van een land dat elke investeerder en handelspartner dient welkom te heten. Dit lijkt eerder op het dienen van Washington dan op het helpen van ons land.

België en de EU behoeven stabiliteit en geen geruzie, zeker niet als dat dan nog in het voordeel is van een andere ons in wezen vijandige mogendheid. Het waren toch geen Chinese speculanten die enkele jaren geleden hoopten de euro en zo de EU kapot te maken?

En als we problemen hebben met de Chinese economische opmars dan is dat ook deels de fout van de EU. Al jaren investeren de Chinese overheid en lokale private bedrijven er in de productie van batterijen en elektrische voertuigen. Het zijn Japan, Zuid-Korea en vooral China die elektrische batterijen maken. Arm Europa.

DSC_0090 (1)

Hier Wang Chuangfu, de erg discrete grote baas en stichter van BYD in Londen bij de inauguratie van twee door elektrische bussen van BYD bediende buslijnen. In Londen rijden er nu al tientallen elektrische bussen van BYD rond. Zij vertrekken om 6 uur en komen rond 11 uur terug binnen zonder tussendoor de batterijen te moeten laden. Hier weigert de Vlaamse busmaatschappij De Lijn en Ben Weyts (N-VA), minister voor Verkeer om elektrische bussen te bestellen. Zou busmaker Van Hool die technologie nog niet onder de knieën hebben? Het lijkt er op.

Een privaat beursgenoteerd bedrijf als BYD (Build Your Dreams) uit het Chinese Shenzhen produceert met haar eigen batterijen massaal elektrische wagens en ook in Amiens en Hongarije bussen en is zeer rendabel en beursgenoteerd. Het is bovendien groter dan Tesla van die blaaskaak Elon Musk.

Het Chinese parlement stemde zelfs wetten die de autobedrijven verplichten een procentueel elk jaar stijgend aantal elektrische wagens te maken. En men zet er nu verplicht een algemeen recyclagesysteem op voor die batterijen.

En wat doet Europa? Er zijn eindelijk ‘plannen’ want de Duitse autonijverheid zweerde tot vorig jaar bij de… diesel. Daar zit het gele gevaar, zijnde bij de domme beslissingen van de Europese beleidsmensen die onvoldoende kritisch de wereld bekijken. Hetzelfde trouwens voor het internet waar alle belangrijke takken van deze industrie Amerikaans zijn en er amper iets Europees is in terug te vinden. En dat is uiteraard geen toeval.

1) http://www.mo.be/opinie/militaire-inlichtingendienst-getroffen-door-ernstig-cyberincident.

Willy Van Damme

Onder vrienden

 

Vandaag op de G20 in Argentinië, een high five tussen Vladimir Poetin en de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman. De Turkse minister van Buitenlandse Zaken keek maar sip.

Als morgen Saoedi-Arabië zijn olie niet langer verkoopt in dollars maar in andere munten dan is de dollarhegemonie van de VS ten einde. Beide landen bepalen op dit ogenblik in overleg de prijs van de olie.

Willy Van Damme

Dutchbat III tussen het asbestpoeder

Het verhaal van Dutchbat III, de Nederlandse militairen die in Bosnië-Herzegovina in Srebrenica zogenaamd de vrede moesten bewaren, staat al sinds het fiasco in 1995 bekend als een groot schandaal waarbij de dubbelzinnigheid en het bedrog van de NAVO open en bloot kwam te liggen. Toch voor diegenen die wat verder keken dan de krantenkoppen van toen.

Nu blijkt daar in dit dossier nog een ander schandaal te zijn welke tot dan door de legerleiding en de regering netjes geheim was gehouden. Waarbij men het mogelijks belastende fotomateriaal genomen door die militairen van Dutchbat III zoveel mogelijk afnam om dit daarna te laten verdwijnen.

Op een gifbelt

Een set foto’s is echter door de veiligheidsdiensten nooit gevonden en is nu op de Nederlandse website Novini publiek gemaakt. Het toont hun huisvestiging in een oude deels kapot geschoten accufabriek in het nabijgelegen Portocari. Ze leefden er tussen pakken giftige stoffen waaronder allerlei metalen en zelfs een open vat met radioactief materiaal alsmede onbedekte bergen wit asbestpoeder.

Het verhaal is vooral gebaseerd op de getuigenissen en fotomateriaal van de militairen Remko de Bruijne en Ronald Geval, indertijd adjudant van de Explosieven Opruimingsdienst (EOD). Deze rapporteerde over de zaak aan de legerleiding maar dat raakte nergens. Het verhaal over dit schandaal is nu verschenen op de website Novini en geschreven door journalist Edwin Giltay.(1)

adden achtergehouden. 

Edwin Giltay volgt al jaren de kwestie van Srebrenica en de Nederlandse militaire missie daar.

Deze heeft zich als schrijver geworpen op dossiers rond het Nederlandse leger en Srebrenica. Zo schreef hij ‘De Doofpotgeneraal’ (2) een boek dat o.m. gaat over foto’s die volgens de veiligheidsdienst bij de ontwikkeling mislukte en die in Joegoslavië begane oorlogsmisdaden zouden aantonen. Voor kenners van het dossier is dit mislukken echter ongeloofwaardig. Het boek werd in eerste aanleg zelfs verboden maar in beroep dan toch toegelaten.

Volgens de Bruijn en Geval wist de Nederlandse legerleiding van het bestaan van de problemen rond de huisvestiging in Srebrenica maar deden ze niets en hielden het ook geheim. Ze verboden militairen er zelfs met anderen over te spreken. Opvallend is dat de eerder in Srebrenica gevestigde Canadezen elders een kamp hadden gemaakt.

Dat de militairen op bevel in zomertenue en zonder mondmasker dit wit asbestpoeder met de schop moesten verwijderen was geen probleem. Bovendien was toen een plaatselijk riviertje overstroomd en had het water zich een weg gebaand door dit asbestpoeder.

En als nadien in 1999 de zaak de toenmalige minister van Defensie ter oren kwam trok het leger eindelijk in actie en beloofde zij de registratie van iedere betrokken militair die zich zou melden. Wat duidelijk slecht verliep want vele militairen werden hierover nooit bereikt. Zelfs zo te zien diegenen die nog in dienst waren.

En wat betreft de op de basis werkende lokale bevolking is er blijkbaar zelfs helemaal geen sprake van een registratie. Nochtans was dit gebied rond dat militair kamp officieel uitgeroepen tot Nederlands grondgebied waar dus de arbeidswetgeving, o.a. voor het werken met asbest, van toepassing was. En dus ook zo voor de er werkende inwoners van Srebrenica. Maar daar blijkt het Nederlands leger en de overheid zich geen zorgen over te maken.

Bergen asbest

Hier tussen die bergen wit asbestpoeder, niet afgedekt radioactief materiaal, accuzuur en allerlei giftige metalen moesten de Nederlandse militairen leven. Een gif(t) van de legertop die het na klachten met alle mogelijke middelen geheim hield en niets deed aan die problemen.

Officieel was het Nederlandse leger er actief om de mensen in Bosnië-Herzegovina te helpen. In de praktijk liet men hen werken vlakbij bergen onafgedekt wit asbestpoeder. Een der meest gevaarlijke cancerogene stoffen die er bestaan.

Dit voorval toont duidelijk aan dat het lot van de lokale bevolking en zelfs de Nederlandse militairen hen niet eens interesseerde. Ze waren daar alleen omdat de VS dat vroeg. Veilige enclaves waren daarbij gewoon een excuus om gebieden te bezetten.

De oorlog tegen Joegoslavië

Gans deze actie rond Srebrenica en Joegoslavië kaderde dan ook in het plan van de NAVO om geheel Oost-Europa te bezetten en er vazalstaten van te maken. Waarbij de NAVO na de verovering van Oost-Europa, de Baltische staten en delen van de Kaukasus haar oog ook had laten vallen op het tot dan toe los van de Sovjetunie en de NAVO opererende Joegoslavië.

En dus was er snel ook hier oorlog. Men stookte de ultranationalisten in de deelstaten gewoon op. Zo gingen een groot deel van het militaire materiaal van het vroegere Oost-Duitse leger naar de Kroaten en gebeurde die hun opleiding onder Duits toezicht in het toen veilige en naar Duitsland overgelopen Hongarije. En voor wapens was er verder dan o.m. de Belg Jacques Monsieur die op Amerikaanse vraag het nodige leverde.

Joegoslavië moest kapot en in stukken gehakt zodat ook dit een makkelijk kneedbare vazalstaat van de NAVO kon worden. En dus werden de oude demonen van de Tweede Wereldoorlog terug tot leven geroepen (3). Met als resultaat een sinds 1945 in Europa niet meer gezien bloedbad.

Opkuis asbest

Dutchbat III op bevel in actie in Srebrenica met het met de schop en zonder mondmasker opruimen van een mix van water, modder en wit asbestpoeder. Geen beschermende kledij, zomertenue was voor de soldaten genoeg dachten de hogere officieren.

Waarbij vooral het Duitsland van kanselier Helmut Kohl (CDU) en zijn minister van Buitenlandse Zaken Hans-Dietrich Genscher (FDP) agressief optraden. Deze laatste snoerde zelfs Mark Eyskens (CD&V), onze minister van Buitenlandse Zaken op een vergadering van de EU hondsbrutaal de mond.

“Duitsland wou oorlog en kreeg dat ook”, was de commentaar achteraf van een toen aanwezige Europese diplomaat. Een verhaal dat nadien door de vroegere staatssecretaris voor Europese Zaken Anne-Marie Lizin (PS) werd bevestigd. Men hoopte in België op steun van andere Europese landen maar die kwam er niet. Iedereen liep achter Duitsland.

Officieel om de vrede te bewerkstelligen kwamen er dan via een resolutie van de VN troepen van de NAVO om bedreigde dorpen te beschermen. In ruil moesten die enclaves zich dan ook gedeisd houden en geen oorlogsdaden meer plegen tegen de buurdorpen. Een ervan was Srebrenica, een stadje niet ver van de Servische grens waar op dat ogenblik alleen nog moslims leefden. De anderen waren of gevlucht of gedood.

Srebrenica een val van de NAVO

In de praktijk liet de NAVO, die officieel werkte in opdracht van de VN, die niet zelden onder controle van al Qaeda opererende terreurgroepen gewoon verder moorden en de andere dorpen in de buurt leegplunderen. Met als gevolg dat die oorlog bleef voortduren. Van ‘veilige enclaves’ zoals de NAVO beweerde na te streven kwam nooit iets in huis. Wat duidelijk de bedoeling was.

Zo is het bovendien geweten dat Osama bin Laden, topman van Al Qaeda, een regelmatige gast was bij de toenmalige Bosnische president Ilija Izetbegovic. Ook was de huidige Saoedische koning Salman bin Abdoelaziz, toen nog gouverneur van de regio rond de hoofdstad Riyad, er erg actief.

Via zogenaamde Saoedische caritatieve instellingen, waarvan hij de baas was, versluisde hij tientallen miljoenen dollars naar die islamietische terreurgroepen in Bosnië waaronder uiteraard veel naar al Qaeda ging.

En toen in 1995 het Bosnisch-Servische leger zich opmaakte voor de verovering van Srebrenica was het licht bewapende Dutchbat III uiteraard niet in staat dit te verhinderen. Ze riepen wel de hulp in van de luchtmacht van de in het land aanwezige Fransen en Amerikanen maar die gaven merkwaardig niet thuis. Ze weigerden gewoon ter hulp te komen.

Wat Dutchbat III en zelfs Tom Karremans, het hoofd van de Nederlandse eenheid, niet wisten was dat al vooraf binnen de NAVO op besloten vergaderingen tegen Nederland was gesteld dat zij geen luchtsteun gingen geven moest Dutchbat III aangevallen worden. Een gegeven dat de Nederlandse legerleiding en regering hun manschappen had achtergehouden.

Osama bin Laden was een in Joegoslavië bij de NAVO en de Bosnische president Ilija Izetbegovic graag geziene gast en een nauwe bondgenoot. Het salafisme is dan ook in Bosnië, naast dan Kosovo, een blijver gebleven met honderden jihadisten die de voorbije jaren naar Syrië en Irak trokken. Dankzij de NAVO.

Verdacht is dat ook Naser Oric, de militaire leider van deze moslimenclave vlak voor de aanval met een deel van zijn manschappen naar elders was getrokken. De man liet zich ooit zelfs fotograferen tussen de lijken van mensen uit buurdorpen waarvan er enkele ook onthoofd waren. Van een veroordeling van Oric is het voor zover geweten nooit gekomen. Het bleef beperkt tot voorarrest en twee jaar in eerste aanleg door het internationaal strafhof in den Haag. .

Geweten is verder dat de NAVO de interne communicatie van de gewapende groepen in Joegoslavië afluisterde en vermoedelijk dus wist wat er met Srebrenica op handen was. Wat hen feitelijk in dat geval medeplichtig maakt aan de massamoord nadien.

Toen het Bosnisch-Servische leger op 13 juli 1995 de enclave veroverde werden er nadien uit weerwraak een geschatte 8.000 mannen uit Srebrenica vermoord. Het was het teken, excuus, voor een harder optreden van de NAVO in het vroegere Joegoslavië. In die zin kwam die slachting de VS en Duitsland goed van pas.

Nadien bereikte men in november 1995 het zogenaamde Akkoord van Dayton, genoemd naar de Amerikaanse stad waar men dit onderhandelde. Waarbij men Bosnië-Herzegovina in drie stukken verdeelde, een voor de Serviërs, de Kroaten en de moslims. Met daarboven een centrale regering. De ultra’s hadden gewonnen. Het ‘land’ is nu meer dan twintig jaar later met zijn drie lokale regeringen feitelijk nog steeds onleefbaar.

Maar het zit wel vast onder de paraplu van de VS, NAVO en de EU. Meer moet dat niet zijn. Met de dagelijkse problemen van de lokale bevolking kan men zich echter in Brussel en Washington niet bezig houden. Wie maalt daarom? Evenveel als om het lot van de mannen van Dutchbat III. Amper iemand dus!

Willy Van Damme

1) Novini, Edwin Giltay, 26 november 2018, http://www.novini.nl/dutchbat-militairen-bleken-op-gifbelt-gestationeerd/.

2) De doofpotgeneraal, Edwin Giltay, De Blauwe Tijger, 262 pagina’s, 2016, 19.50 euro.

3) Joegoslavië was na de eerste wereldoorlog eengemaakt, los van de ‘foute’ Oostenrijks-Hongaarse Dubbelmonarchie. Toen Nazi-Duitsland het veroverde brak men dat in de stukken die we nu terug zien. Waarbij onder impuls van de nazi’s men de bevolking tegen elkaar opzette en er door fascistische groepen gruwelijke misdaden tegen de bevolking werden begaan. Zeker in Kroatië zijn die nu terug.

Toen de NAVO eenzijdig, en dus illegaal, besloot om Servië te bombarderen met daarbij de hoofdstad Belgrado was de Duitse luchtmacht er als de kippen bij om die stad desnoods te vernielen.

Na het plotse en nooit goed verklaarde verdwijnen van Genscher uit de Duitse regering kwam Joschka Fischer van der Grünen op Buitenlandse Zaken. Deze ‘groene’ politicus zette het beleid van zijn voorganger gewoon verder en was zo de eerste Duitse minister van Buitenlandse Zaken die na Adolf Hitler Belgrado liet bombarderen.

Na zijn vertrek uit de politiek mocht hij dan deelnemen, naast figuren zoals Tony Blair en Bill Clinton, aan het erg lucratieve internationale lezingencircuit. En ja, ook hier bij de bombardementen op Belgrado waren de mensenrechten – ditmaal die van de Kosovaren – de officiële reden voor wat toch gewoon oorlogsmisdaden lijken.

Het boek Blufpoker van Michel Collon geeft een goed overzicht van die zoveelste smerige oorlog. Het is zowat het enige basiswerk in het Nederlands over dit conflict. ‘Blufpoker – De grootmachten Joegoslavië en de komende oorlogen.’ EPO, 1998, 456 pagina’s op A4 formaat.