Over Willy Van Damme

schrijver

Corona–Britse groepsimmuniteit

Dat de Britse premier Boris Johnson als clown niet zou misstaan in een klassiek circus lijkt voor velen zeker. Zijn visie tot voor twee weken was dat men moest streven naar groepsimmuniteit. Besmet de ganse bevolking en iedereen is daarna veilig. Probleem opgelost. Voor de simpele van geest dan toch.

Dat was het idee van Boris Johnson en zijn adviseur Dominic Cummings, de Britse versie van de Rus Grigori Raspoetin. Ze hadden zelfs een wetenschapper die dat verdedigde, de bioloog Trofim Lysenko van London anno 2020.

Tot men dit gezelschap er attent op maakte dat dit enkele honderdduizenden Britten het leven kon kosten. En met het drama dat zich toen al in Italië voltrok leek hen dat toch wat te risicovol.

Hier hangt een clown in de lucht. Ongetwijfeld weet hij nu wat groepsimmuniteit is. Misschien kan hij het later verder vertellen.

Zie dat het volk in opstand komt? Nochtans hadden zij met de kennis opgedaan in China kunnen weten hoe gevaarlijk dit was. Maar ja, dat zijn voor het duo Boris & Dominic toch maar Chinezen. Ongetwijfeld minderwaardig volk.

En dus ging men veel te laat stap voor stap weg van die knotsgekke en dodelijke plannen en ging men vermoedelijk met tegenzin over naar meer klassieke recepten zoals die in Frankrijk en België. Niet dat het veel helpt. Nog dit weekend waren er beelden te zien van massa’s Britten die lekker naast elkaar flaneerden in de prachtige Londense parken.

En nadat het virus kroonprins voor het leven Charles velde is het nu sinds dit weekend de beurt aan premier Boris ‘Er is niets aan de hand’ Johnson om richting hospitaal te trekken en vandaag zelfs in de afdeling voor intensieve zorgen te belanden.

De man streefde naar groepsimmuniteit en is dus op weg. Ik vrees dat hij dat woord vanaf het voorbije weekend niet meer wil horen. Zou zijn hedendaagse Raspoetin dat woord nog wel willen uitspreken?

Willy Van Damme

Corona – Nepnieuws bij De Standaard

De Amerikaanse politicoloog Niall Ferguson heeft het in zijn wekelijkse column in De Standaard (Xi Jinping is ons antwoorden schuldig, 6 april 2020) over de Chinese doctor Lai Feng van het Centraal Hospitaal in de stad Wuhan.

Deze was blijkbaar eind december diegene die als een der eersten de Chinese overheid waarschuwde voor de gevaren van het virus. Zij is sinds zij hierover openlijk kritiek op de regering leverde verdwenen stelt de man in zijn column.

Lai Feng - Doctor Central Hospital Wuhan - Corona - COVID-19

Een reactie van doctor Lai Feng van 1 april op Weibo. Het verhaal over doctor Lai Feng is een van de serie verhalen met nepnieuws over COVID-19 in onze media. Dat de Chinese cijfers over dit virus niet kloppen hoeft men niet te betwijfelen. Maar hetzelfde kan men zeggen over de cijfers van alle landen wereldwijd.

Vraag is of er bewijzen zijn dat dit massaal gebeurde en dat dit kwaadwillig was. Dat is er nergens. Cijfers geven een richting aan, meer niet. Alleen in Japan zou men die kwaadwilligheid kunnen vermoeden omwille van de plotse sterke stijging van het aantal mensen met die besmetting na het verplaatsen van de Olympische Spelen naar 2021.

Een verhaal dat ook de voorbije drie weken in vele westerse massamedia te lezen was. Nu zit zij echter regelmatig op Weibo, de Chinese versie van Twitter, te schrijven en gaf ze op 3 april zelfs een lezing. Raar voor een verdwenen dame. Zie print screen in bijlage.

Recent kwam onze Staatsveiligheid ons waarschuwen voor nepnieuws afkomstig van o.m. China. Misschien kan men daar ook eens kijken naar de VS of De Standaard.

Willy Van Damme

Gevecht onder oliegiganten – Prins Salman delft onderspit

Het gevecht onder de oliegiganten Saoedi-Arabië, Rusland en de Verenigde Staten die ieder ongeveer 10 miljoen vaten olie per dag produceren, een derde van de totale wereldwijde productie, lijkt in een nieuw stadium te komen. Wat onvermijdelijk is. En zoals verwacht is de kans groot dat Rusland er als winnaar zal uitkomen.

Rosneft

Toen de coronacrisis zich op de oliemarkt begon te laten voelen en de verkoop daalde en er dus en neerwaartse prijsdruk ontstond gingen Rusland en Saoedi-Arabië met elkaar in overleg. Zij bepalen immers het productieniveau en dus de prijs. De tijd dat alleen Riyad dat kon doen is al enkele jaren voorbij.

Rosneft

De Russische staatsoliemaatschappij Rosneft heeft wegens de Amerikaanse sancties tegen de groep nog een serieus eitje te pellen met de VS en poogt nu wraak te nemen.

Maar Rusland wou amper of geen beperkingen terwijl de Saoedische kroonprins dat wel wou. De reden laat zich raden. Centraal hierbij is namelijk de VS wiens productiekosten om de olie boven te halen de grootste is. In Rusland is men woest op de VS daar men er recent sancties trof tegen o.m. Rosneft, de grote staatsoliemaatschappij. En die wilde de prijs drukken om nu eens de VS te pesten.

Mohammed bin Salman wilde de VS echter zoveel mogelijk ontzien zeker nu de stemming in Washington tegen de familie Saoed steeds negatiever wordt. En dus kregen Moskou en Riyad ruzie over de oliemarkt.

Om Rusland onder druk te zetten dacht de Saoedische kroonprins extra olie op te pompen en aan de kopers grote kortingen te geven. Waarop de olieprijs nu helemaal in elkaar klapte, zelfs tot minder dan 20 dollar per vat, een zesde van de prijs van enkele jaren geleden en minder dan een derde van begin dit jaar.

Russische begroting 

Maar dat Saoedische optreden viel barslecht in de VS waar de olieproducenten en hun vrienden in het parlement moord en brand schreeuwden en zelfs met maatregelen tegen het land dreigden. Onder meer wat betreft de oorlog tegen Jemen. De toestand was niet langer houdbaar voor de VS waar de eerste bedrijven al het water aan de lippen voelen.

Naamloos

De Amerikaanse president Donald Trump heeft een reuzegroot probleem. als gevolg van de ruzie tussen Saoedi-Arabië en Rusland komen de Amerikaanse olieproducenten deels in de problemen want deze hebben nood aan een hogere olieprijs van zeker 50 dollar. Hij smeekte de Saoedi’s dan ook hun productie drastisch te verlagen. Hetzelfde voor die van Rusland. Of hoe de VS de controle over de wereldeconomie kwijt is.

De reden is simpel. De qua productiekosten duurste olie is die van de VS die tegenwoordig vooral via schaliegesteente wordt gewonnen. De VS heeft er dus alle belang bij voor een zo hoog mogelijke olieprijs. Het is een van de achterliggende en zelden genoemde reden voor de embargo’s tegen olieproducenten zoals Iran en Venezuela en de problemen in Irak en Libië.

Nu stond die prijs eerder de voorbije week rond de twintig dollar per vat en dus sluit de ene na de andere Amerikaanse olieproducent wegens te onrendabel de deuren. De tweede duurste is Rusland en veruit de goedkoopste is Saoedi-Arabië.

Hier is er echter een ander probleem dat zich stelt. De Russische begroting is gemaakt met als prognose een olieprijs van 40 dollar. Wat betekent dat alles erboven, zoals tot vorige maand, dus pure extra winst is voor de schatkist in Moskou. Bovendien is olie-uitvoer voor Rusland maar een beperkt deel van haar export. Rusland voelt die negatieve prijszetting dus niet zo erg als zou kunnen.

In Saoedi-Arabië is dat echter totaal anders. Een veel minder strak beheer – men zou zelfs kunnen spreken van wanbeheer – maakt dat Saoedi-Arabië feitelijk een prijs van meer van 60 dollar nodig heeft om haar uitgaven te dekken. Het heeft wel een pak financiële reserves maar dat heeft ook Rusland die er blijkbaar nog meer heeft.

Saoedi-Arabië hoopte via de verkoop van extra miljoen tonnen olie – Het verklaarde zijn productie met dagelijks ongeveer 2 miljoen vaten te zullen verhogen – Rusland op de knieën te krijgen. Maar hier stelt zich een ander en enorm probleem.

Covid-19

Als gevolg van de Coved-19 crisis is er wereldwijd zo’n enorme overvloed aan olie en zijn de voorraden waar ook enorm. Veel extra opslagcapaciteit lijkt er niet meer te zijn. Vermoedelijk liggen veel van ‘s werelds grote tankerschapen vol olie ijdel voor de kust te wachten tot er een koper opdaagt.

En hoe hard kroonprins Mohammed bin Salman dus ook probeert het lukt niet echt om al die olie te slijten. Bovendien zit ook de VS in nesten die door dit Saoedische optreden zijn relatief dure olie onverkoopbaar ziet worden. 

En dus was het Donald Trump die met Mohammed bin Salman telefoneerde en zo te horen tot een akkoord met o.m. Rusland kwam. Wat voorbarig was. Met andere woorden: De VS toonde haar zwakte. Hierbij zou de olieproductie sterk verminderd worden. Met spreekt zelfs van 10 tot 15 miljoen vaten. Logisch want ze geraakt toch niet verkocht.

En nu reeds kan men er zeker van zijn dat de wereldmarkt niet voor dit najaar echt zal hernemen. Het is hierbij essentieel te kijken naar de evolutie in China waar de economie wel aan het hernemen is maar zeer aarzelend.

1

De Saoedische kroonpins en sterke man prins Mohammad bin Salman wou om de VS te plezieren en zijn kas te spijzen de olieprijs zo hoog mogelijk houden en dus de productie verminderen. Rusland wou niet om zo de VS te pesten. Het idee om daarom meer olie op de markt te brengen en zo Rusland op de knieën te krijgen faalde compleet.

In de VS was men woedend en moest Donald Trump zijn ‘vriend’ prins Mohammed tot de orde roepen. De instorting van de wereldeconomie dwingt hen allen hoe dan ook tot strenge maatregelen. Er zou minstens 10 miljoen vaten minder opgepompt moeten worden. Als dat voldoende is.

En zonder Europa, de VS en de markten elders in Azië kan China nooit op volle kracht werken. De spullen die China’s fabrieken maken moeten nu eenmaal verkocht raken. De interne Chinese markt groeide de voorbije jaren wel enorm maar het productievolume van haar fabrieken is zo groot dat de interne markt dit niet alleen aankan. En dus is het wachten op de EU, de VS en Azië. Het jaar 2020 is verloren.

De vraag is nu welke prijs dit oliekartel zal nastreven. Mogelijks gaat men mikken op ergens rond de 40 dollar per vat. Hoger mikken lijkt onbegonnen werk. En dan lijkt het dat Rusland de winnaar zal zijn en Saoedi-Arabië zijn plannen nog maar eens mag opbergen. Nu maandag ging OPEC+ – dus met Rusland erbij – in Wenen terug bijeenkomen.

Maar dat is wegens de ruzie tussen Riyad en Moskou uitgesteld tot donderdag 9 april. De vraag hierbij is echter wie het meeste olieproductie zal moeten inleveren. En is er ook de vraag wat de VS gaat doen. Beloven kan die wegens de antitrustwetgeving niets. Maar het is duidelijk dat Rusland zekerheden wil en dus zo te zien mikt op een 40 dollar per vat. Haar richtprijs en te laag voor vele olieboeren in de VS.

Opvallend is dat Canada stelde bereid te zijn mee te werken en ook Rusland zei akkoord te gaan met een inkrimping. Nadat het duidelijk werd dat er toch nieuwe afspraken rond de olieproductie gingen komen schoot de prijs op de internationale markten omhoog tot vandaag meer dan 34 dollar voor prijsbepaler Brent Crude, een oliesoort. Volgens waarnemers de hoogste klim uit de geschiedenis.

Ondertussen in Jemen 

De oorlog om de oliemarkt is duidelijk een zoveelste nederlaag voor een onbesuisde prins Mohammed bin Salman. Het is echter verre van de enige. Zo gaf men in Riyad deze week toe in gesprek te zijn met de regering in Jemen. Of dat iets gaat opleveren is maar de vraag natuurlijk.

Maar Riyad zit hier eveneens in erg slechte papieren. Zo veroverde de Jemenitische regering recent grote delen van de provincie Jawf met de hoofdstad al Azm en ook zelfs stukken van Marib die beiden ten oosten liggen van de hoofdstad Sanaa. Zo behoren tot wat men zou kunnen noemen het kerngebied van het land.

Jemen - Militaire situatie 12-oktober-2019

Ook in Jemen lopen de plannen van prins Mohammed bin Salman in het honderd. In het zuiden rond de havenstad Aden heeft rivaal de Verenigde Arabische Emeritaten een vaste stek aan de voet en elders verloor het recent de regio rond al Hazm en dan rest hen feitelijk nog alleen de stad Marib met haar olieproductie. Het Jemenitische leger zit nu op een 10 km van de stad Marib. Dit is de toestand op 12 oktober 2019. Het oosten van Marib is behoudens enkele oases praktisch geheel woestijn

Vooral de provincie Marib met de gelijknamige hoofdstad is cruciaal daar het de machtsbasis is van luitenant-generaal Ali Mohsen al Ahmar. Hij is tegenwoordig de leider van de islamitische Al Islah partij gelieerd aan de Moslimbroeders en ook aan Saoedi-Arabië. Zijn clan vormt zowat de belangrijkste machtsbasis voor de naar Saoedi-Arabië gevluchte ex-president Abdrabbuh Mansour al Hadi.

Militaire situatie - 2 april 2020

Het hoofddoel op dit ogenblik van het Jemenitische leger is ongetwijfeld de verovering van de stad Marib en haar omgeving. Het is de machtsbasis van haar voornaamste Jemenitische rivaal Ali Mohsen, generaal en leider van al Islah, de met Saoedi-Arabië en de Moslimbroeders gelieerde partij. Mogelijks wordt hier de Jemenitische oorlog beslecht. Dit is de toestand op 2 april 2020.

Terugkeren naar de troon in Sanaa lijkt voor deze man dan ook uitgesloten. De Houthi’s en hun bondgenoten wonnen immers duidelijk de oorlog. Saoedi-Arabië moet het alleen nog zonder teveel gezichtsverlies willen toegeven. Daarover kan geen twijfel meer bestaan. Kroonprins Mohammed bin Salman stapelt zo te zien de ene blunder na de andere op. Maar voor wie zijn curriculum wat bekijkt is dat helemaal geen verbazing.

Willy Van Damme

Uitschelden heeft zijn gevolgen

Ik las het interview met Ivan De Vadder (Humo 31 maart 2020) Het wekte mij grote verbazing dat men o.m. bij SP.A niet zag dat wat Bart De Wever bij de poging tot het vormen van een noodregering voorstelde totaal onaanvaardbaar zou zijn voor de Franstalige politici.

Hij wou premier worden en zo de lijnen uitzetten voor een nieuwe staatshervorming onder zijn leiding. Lees de invoering van wat hij dan het confederalisme noemt.

1

Bart De Wever lijkt maar niet te snappen dat men niet ongestraft je Franstalige medeburgers kunt blijven uitschelden. In Vlaanderen kan hij dat gezien zijn stemmenaantal voorlopig nog. En dus was Kris Peeters gelieerd aan de drugshandel (Nog een geluk dat men hem niet bestempelde als de Granaatwerper van Antwerpen), Tom Meeuws, Johan Vande Lanotte en Daniel Termont en het vroegere ACW een stel criminelen. En die moeten dat om de lieve vrede dan allemaal maar aanvaarden.

Je kan jarenlang Uw medeburgers niet luidkeels staan uitschelden voor dieven, profiteurs, racisten en luiaards om dan verbaasd te doen dat ze met hem niet willen samenwerken.

Had hij het misschien toen anders aangepakt dan het mogelijks kunnen lukken. Maar je kunt niet ongestraft je medeburgers jarenlang staan uitschelden. Dat De Wever dat niet ziet toont dat hij hoog in een ivoren toren woont, wereldvreemd.

Willy Van Damme

Bassam Ayachi–Voorlopige vrijheid onder voorwaarden

In Frankrijk werd volgens kringen bij het gerechtelijk onderzoek de Frans-Syrische jihadist Bassam Ayachi in april vorig jaar in alle stilte en onder voorwaarden voorlopig vrijgelaten. Intussen loopt het onderzoek tegen wat genoemd wordt als de sjeik van Molenbeek gewoon verder. Hij werd op 4 april 2018 gearresteerd in het kader van de anti-terrorismewetgeving en onder meer het rekruteren van Syriëstrijders.

Een leven van terreur

Sjeik Bassam Ayachi is een der meest merkwaardige figuren van de salafistische terreurbewegingen in de wereld. Zijn arrestatie is trouwens niet de eerste maar al de vierde. Een eerste maal was dat wegens zijn vermeende hulp bij de bestorming op 20 november 1979 van de Masjid al Harom, de Grote Moskee, in de Saoedische stad Mekka.

Een bezetting die tot 4 december zou duren en een sleutelmoment in de geschiedenis van dat land bleek. Bioscopen gingen nadien dicht en vrouwen verdwenen uit media. Maatregelen die pas recent door kroonprins Mohammed bin Salman werden opgeheven. Bassam Ayachi werkte er toen voor het Franse bouwconcern Bouygues.

Bassam Ayachi - 5

Bassam Ayachi, in het centrum en de man met de witte baard, hier in Syrië in gesprek met leden van al Qaeda. De man heeft een leven in dienst van allerlei salafistische terreurgroepen. Een vriendelijke oude man was het beeld dat men in de media veelal over de man schetste. Zie het zwaard op zijn lichaam. Het is een door jihadisten in Syrië regelmatig gebruikt instrument voor onthoofdingen.

In 1996 kwam hij opnieuw in het nieuws met de beruchte ‘Bende van Roubaix’ die zich specialiseerde in onder meer bankovervallen en in de periode van 20 januari tot 29 maart 1996 onder meer een autobom plaatste voor het hoofdkwartier van de politie in Rijsel. Onderzoeksrechter Jean-Louis Bruguière liet hem zelfs arresteren.

Deze overvallen moesten dienen om jihadistische terreurgroepen te financieren die toen in de oorlog in Bosnië-Herzegovina actief waren. Waarbij Bassam Ayachi volgens het onderzoek diende als geldsluis tussen de overvallers en het vroegere Joegoslavië.

Hij werkte er samen met figuren als Bin Laden en de Brit Abo Hamza, alias kapitein Haak en een man die gezien wordt als een rekruteerder die de steun genoot van de Britse veiligheidsdiensten die in die regio wel wat jihadisten konden gebruiken. Trouwens ook de Britse veiligheidsagent James le Mesurier, stichter van de Syrische Witte helmen, was er toen erg actief.

Molenbeek

Meest spectaculair verscheen Bassam Ayachi in de media in september 2001. Toen huwde hij als sjeik Malika el Aroud en Abdessatar Dahmane waarna die laatste snel op reis naar Afghanistan trok om er op 9 september de Afghaanse rebellenleider Achmed Sjah Massoud, een tegenstander van de Taliban en Bin Laden, te vermoorden. Exact twee dagen voor de aanslagen van 11 september in de VS. De link was duidelijk.

Desondanks bleef Bassam Ayachi ongemoeid. Het Belgische gerecht begon tegen hem geen onderzoek. En terwijl de VS en met haar bevriende spionagediensten pakken niet zelden totaal onschuldigen of kleine garnalen ontvoerden, folterden en voor de rest van hun leven in Guantanamo opsloten toonde Washington zo te zien geen enkele interesse voor de man.

2

Abdelrahman Ayachi, zoon van, was in Syrië gids en tolk voor Rudi Vranckx van de VRT. Hij kreeg tijdens de actie voor Syrië van de VRT op 26 maart 2012 van Vranckx zelfs een interview waarin die eens netjes de reden voor zijn optreden daar mocht verklaren. Over zijn veroordeling tot 4 jaar cel wegens terreur uiteraard geen woord. Zoals zijn advocaat Sebastien Courtoy tijdens zijn proces verklaarde werkte hij voor de Franse Veiligheidsdienst DGSE. De dienst dus van toen president Nicolas Sarkozy die zelfs deels van joodse afkomst is. Toen hij nog in Molenbeek actief was vergelijk hij op het internet joden met varkens en apen die men moest uitroeien. Niet dat deze groepen ooit zelfs maar een aanslag op Israël planden.

Wat toch minstens merkwaardig is en de indruk geeft dat men hem nuttiger vond als hij in vrijheid rondliep om voor de ‘heilige oorlog’ salafisten te rekruteren. Was de man dus een zoveelste provocateur van de CIA of de Mossad? Een kritisch denkend man zou het voor veel minder gaan geloven.

Zeker daar de dit jaar 74 wordende Bassam Ayachi in vele opzichten in België de vader van het salafisme is die deze vorm van terreur in Molenbeek zowat introduceerde. Het Centre Islamique Belge en een serie websites waren daarbij zijn instrumenten waarmee hij rond zich een ganse schare van fans aantrok.

Neem bijvoorbeeld Ali Tabich. Deze terrorist en leider van een groep salafisten kreeg in een zaak waar ook Abdelrahman werd veroordeeld toen in eerste aanleg in april 2012 11 jaar cel. In beroep in juni 2013 kreeg hij echter maar 5 jaar waarvan maar 40 maanden effectief. Een cadeau.

Zijn broer Brahim die aan de Brusselse Stalingradlaan een doe-het-zelfzaak uitbaatte leverde dan weer aan de aanslagplegers van Zaventem en Maalbeek het materiaal voor de springstof gebruikt bij die slachtpartij. Hij zal op het grote assisenproces in deze zaak een der beklaagden zijn. Anderen gingen dan weer vechten bij Al Qaeda in Irak, het latere ISIS of in Afghanistan. Syrië met o.a. Olivier Dassy komt pas later.

Bassam Ayachi - 3

Bassam Ayachi en zijn volgeling Olivier Dassy in Syrië. Onze ‘experten’ geloofden de man toen hij stelde tegen de aanwezigheid in Syrië van Europese Syriëstrijders te zijn. Een kwestie van naïviteit van hunnentwege of van bewust liegen? Ongetwijfeld een leuke foto voor het nageslacht.

Zoonlief Abdelrahman Ayachi trekt bijvoorbeeld ook naar Irak en kreeg er nadien in eerste aanleg 8 jaar effectieve celstraf voor met in beroep 4 jaar. Maar dan was de man al gaan vliegen richting Syrië waar hij op 19 juni 2013 sneuvelde en zijn 70 of zo maagden vervoegde. Kort voordien was zijn Franse vriend Raphael Gendron op 14 april er trouwens ook al gedood.

De vriendelijke oude man

Maar voor onze media bleef hij grotendeels de vriendelijk lachende oude sjeik – de oudste Syriëstrijder klonk het – en een man die feitelijk geen terrorist was maar een strijder voor het geloof en tegen onrecht. Iemand die bovendien ook tegen de komst van buitenlandse strijders naar Syrië was.

Het beste voorbeeld van dat witwassen is het verhaal van twee Belgische experten Guy Van Vlierden, man van Het Laatste Nieuws en de Amerikaanse studie- en propagandadienst The Jamestown Foundation, en Arabist Pieter Van Ostaeyen, actief bij de KUL en de European Foundation for Democracy, waarin die een lang betoog hielden om de man feitelijk vrij te pleiten.

Oeigoer TIP - Arslon Xudosi - Bellingcat - Maart 2020

Een oproep van Arslon Xudosi, een medewerker van Bellingcat, tot steun aan de Turkestan Islamic Party (TIP) die vooral bestaat uit Chinese Oeigoeren en actief is in het zuidwesten van de provincie Idlib. Geen wonder dat men in onze media als de dood zwijgt over de terreur die deze groep in het recente verleden in China veroorzaakte. Liever neemt men als zijnde waar onbewezen Amerikaanse verhalen over 1 miljoen in kampen opgesloten Oeigoeren.

Met argumenten zoals dat hij tegen journaliste Joannie de Rijke in Knack had gezegd tegen de komst van Europese Syriëstrijders te zijn. En met als tweede voorname reden dat hij betrokken was bij gevechten met ISIS en al Qaeda.

Alsof die jihadisten niet al 9 jaar op en af met elkaar op de vuist gaan. Veelal om de buit. Maar het is hier voor dit genre van ‘onderzoekers’ gewoon een kwestie van geloof natuurlijk en dan is kritisch onderzoek geheel uit den boze.

Ook was de Valken van de Levant, de fractie waarvan hij lid was, volgens hen een eerder gematigde groep die zich niet echt bezig hield met terreur. Vergetend dat toen eind 2013 bij de jihadisten een interne burgeroorlog uitbrak zijn Valken van de Levant bijna ten onder ging doordat de leden massaal overliepen naar… ISIS. En uiteraard werkte hij ook nauw samen met al Qaeda zelfs al was er onderling wel eens ruzie.

Grappig was natuurlijk dat Bassam Ayachi vijf dagen voorde publicatie van dit artikel in Frankrijk was aangehouden wegens zijn betrokkenheid bij het … rekruteren van Syriëstrijders. Wat zijn eerdere beweringen tegen Joannie de Rijke in een juist perspectief plaatste. Maar Bellingcat waar het artikel verscheen is dan ook gekend als een fanatiek verdediger van die Syrische jihadisten.

Arslon Xudosi - Bellingcat

Arslon Xudosi en Bellingcat op een screen saver van zondag 29 maart. De online onderzoeken van Bellingcat ondersteunen dan ook steevast de beweringen van al Qaeda & co in Syrië. Net zoals ze in de zaken van de familie Skripal met novichok en de Maleisische vlucht MH17 al snel de daders vonden in … Rusland. Er zijn zoiets als zekerheden in het leven.

Zo is er hun medewerker en specialist in de Oeigoerse kwestie Arslon Xudosi die op tweets oproept tot steun aan de Turkestan Islamic Party, een in Syrië erg actieve terreurgroep gelieerd aan al Qaeda. En dus wekt de publicatie van een in wezen op niets gebaseerde poging tot witwas van Bassam Ayachi op die site geen verbazing.

Bellingcat is immers ook een door de VS en sinds recent Nederland gefinancierde organisatie. Ze gaat er zelfs meehelpen bij de opleiding van nieuwe lichtingen journalisten. Wat belooft. De vraag is natuurlijk of Bassam Ayachi ditmaal zijn straf zal krijgen. Maar hij heeft duidelijk enkele goede en invloedrijke vrienden. Het is dus afwachten.

Willy Van Damme

1) Bellingcat, 9 april 2018, Pieter Van Ostaeyen en Guy Van Vlierden, ‘Separating Facts from Fiction about Belgium’s Oldest Foreign Fighter, Bassam Ayachi’. https://www.bellingcat.com/news/uk-and-europe/2018/04/09/separating-facts-fiction-belgiums-oldest-foreign-fighter-bassam-ayachi/

Pater Daniel Maes–Open brief aan VRT

Geachte leden van de Raad van Bestuur,

Onze Openbare Omroep VRT streeft een ambitieus doel na en wil kwaliteit bieden, die tevens relevant is voor gans de Vlaamse bevolking. Deze lofwaardige ingesteldheid kan alleen maar toegejuicht worden. Met de huidige pandemie van de coronavirus, COVID-19, beseffen we nog beter hoe belangrijk onpartijdige en waarheidsgetrouwe berichtgeving is. En op dit gebied wil ik graag een voorstel indienen en toelichten.

Klooster van Sint-Jacobus de Verminkte

Mijn voorstel betreft de berichtgeving over de oorlog in Syrië. Het is slechts één onderwerp, maar wel erg belangrijk. De hele internationale gemeenschap is er bij betrokken en alle grote wereldmachten strijden daar nu om hun belangen.

Zelf leef ik al sinds 2010 in Syrië, heb de samenleving gekend voor de oorlog, zag hoe de opstanden begonnen werd door tienduizenden zwaar gewapende en zwart bebaarde terroristen. Gedurende maanden belaagd, bleef op meer dan wonderlijke wijze onze gemeenschap in leven die zich als MSJM (Monastery Saint James the Mutilated op verschillende terreinen en samen met vele ngo’s efficiënt tracht in te zetten voor de noodlijdende bevolking over gans Syrië.

507342151464728355_438052252

Het zijn niet de jihadisten, de vrijheidsstrijders van een Brigitte Herremans van Broederlijk Delen, die zorgen voor de veiligheid van de tientallen verschillende religieuze en culturele gemeenschappen eigen aan Syrië maar wel de regering van president Bashar al Assad. Een monster voor mensen als een Rik Coolsaet, Guy Van Vlierden en al die andere dienaars van de westerse agressie.

De mainstream media hebben vanaf het begin bepaalde opvattingen verspreid die niet waarheidsgetrouw zijn. De berichten waren gebaseerd op verzonnen verhalen die werden herhaald als voorwendsel om dit volk uit te moorden en dit mooie land te vernietigen en het aan de belangen van de westerse heersers te onderwerpen. Na negen jaar worden deze leugens helaas nog steeds herhaald (https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/03/12/oorlog-in-syrie-gaat-tiende-jaar-in/; https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/03/13/tijdslijn-negen-jaar-syrie/).

Dergelijke berichtgevingen verzwijgen de werkelijke achtergronden en motieven, verspreiden halve waarheden en hele leugens, voeren de onschuldige slachtoffers en hun bevrijders op als de schuldigen en de misdadigers als de humanitaire helpers.

Degelijke berichtgeving

Er zijn in Vlaanderen en in het Nederlandse taalgebied verschillende degelijke onderzoeksjournalisten, die al jaren zorgen voor waarheidsgetrouwe verslagen over Syrië met http://golfbrekers.be; https://willyvandamme.wordpress.com; www.geotrendslines.nl; www.ericvandebeek.nl; www.novini.nl; www.freesuriah.eu. En verder Sonja van den Ende en haar boek over Syrië alsmede Jens De Rycke en zijn boek over Syrië.

Internationaal is er een ruime keuze van deskundige journalisten en gezaghebbende politici, die moedig tegen de politiek correcte mening in, getuigen van de waarheid: Ron Paul, voormalig Amerikaans presidentskandidaat, Paul Craigh Roberts, econoom in verschillende administraties van Amerikaanse presidenten, Dick Black, senator en gouverneur van Virginia.

Deze schreef in april 2014 aan president Bashar al Assad een brief om hem te danken voor zijn strijd tegen het internationaal terrorisme en die hem inmiddels ook al tweemaal bezocht en vergeving vroeg voor de Amerikaanse misdaden tegen Syrië. Ook is er het Amerikaans congreslid voor Hawaii Tulsi Gabbard.

IMG_3954

Pater Daniel Maes behoort tot de Orde der Norbertijnen, ook gekend als de Witte Paters, en is officieel verbonden aan de abdij van Postel maar leeft sinds 2010 in het Syrische stadje Qara vlakbij Libanon. Hier op de viering in Postel van zijn 50 jaar pater zijn. Normaal zou voor de verhalen van zo’n figuur door onze vaderlandse pers bijna letterlijk gevochten worden voor de exclusiviteit te krijgen met wekelijks een ruime column over de gruwel. Nu amper een woord. Het toont hoe geruisloos en goed onze censuur werkt. Verhalen van al Qaeda & co krijgen we in onze media bijna dagelijks. En dan maar spreken over onze persvrijheid.

Vergeten we ook niet de Britse journaliste Vanessa Beeley die de hele mainstream pers in haar hemd zette en vooral de Witte Helmen als terroristengroep ontmaskerde, de eminente Canadese professor Michel Chossudovsky en vele anderen. Waarheidsgetrouwe rapporten over Syrië zijn o.m. te lezen op Mondialisation.ca, voltairenet.org, sputniknews.com, rt.com, almasdarnews.com en anderen.

En om slechte één grondig werk te noemen: Les guerres de Syrie”, Editions Glyphe, 2019 van Michel Raimbaud, Frans oud ambassadeur met een lange diplomatieke carrière in de Arabische wereld, professor in internationale betrekkingen, conferencier en auteur van o.m. “Tempête sur le Grand Moyen-Orient”.

Amerikaanse drijverijen

Dit alles verklaart tevens waarom de officiële (al)machtige media steeds minder geloofd worden en de alternatieve, waarheidsgetrouwe berichtgeving steeds meer het hart van het volk wint.

Ziehier een kleine samenvatting van de oorlogen tegen Syrië. Midden vorige eeuw pleegde de CIA twee mislukte staatsgrepen in Syrië om de “Amerikaanse pijplijn” van Saoedi-Arabië door Homs naar de Middellandse Zee te doen aanleggen. Begin van de jaren ’80 probeerden ze het met de moslimbroeders die in de harmonieuze en in vrede levende Syrische samenleving aanslagen pleegden.

De rekrutenschool in Aleppo werd overvallen en op staande voet werden 80 jonge alawieten onthoofd. En nadat hun moordpoging met 2 bommen op president Afez mislukte (hij schopte met zijn voet een bom terug en de andere doodde zijn lijfwacht), liet deze heel het nest van moslimbroeders uitroeien (officieren van de buitenlandse mogendheden incluis!). Dit hebben de westerse mogendheden nooit vergeven.

In 2003 kwam de Amerikaanse kolonel C. Powel aan de jonge president Bashar al-Assad vertellen hoe hij de VS moest dienen. In 2009 kreeg de Syrische president de belofte dat het goud zou regenen indien hij de Amerikaanse pijplijn zou aanleggen. Het was al zeer lang bepaald dat Syrië moest ontwricht worden voor de westerse belangen.

Slachtoffers worden de daders

Omdat de president zijn volk en niet de buitenlandse belangen wilde dienen, werden toen de concrete plannen gevormd om Syrië te ontwrichten. Deze man, die totaal onbekend was, werd plots in heel de wereldpers voorgesteld als de gruwelijke dictator die zijn volk martelt, uitmoordt, vergiftigt.

Agnès-Mariam-de-la-Croix - 4

Zuster Agnes-Mariam de la Croix van het uit de vijfde eeuw daterende klooster in het Syrische Qara. VRT-journalisten Jens Franssen en Rudi Vranckx noemden haar medeplichtig aan massamoord wegens de gebeurtenissen van 11 januari 2012 in de stad Homs. Er vielen toen naast 8 gedode aanhangers van de Syrische regering ook een Frans journalist en omdat de kloosterzuster – zij had gezorgd voor de visa voor de groep – niet met hen naar Homs was meegegaan moet zij, beweerden ze, wel geweten hebben dat die moord ging gebeuren. In wezen waren die doden zoals Frans gerechtelijk onderzoek bewees het slachtoffer van een mortieraanval door die jihadisten. Maar voor deze journalisten kon alleen het ‘monster Assad’ dit gedaan hebben. Uit een verslag blijkt trouwens dat zij recht naar die aanvallers liepen. De dood tegemoet en een professioneel zeer zware fout. Het journaille op zijn best.

Heel de Atlantische pers nam deze gefabriceerde verhalen over. Een paar keer werd ik door een VRT journalist uitgenodigd voor een interview, dat evenwel nooit werd uitgezonden. Ik sprak enkel over de werkelijkheid die ik beleefde. In november 2011 heb ik zelf gezien hoe buitenlandse gewapende groepen in ons dorp een opstand probeerden uit te lokken. Hetzelfde hoorden we van vrienden over heel Syrië.

De eerste slachtoffers waren overigens allemaal soldaten en veiligheidsmensen. Hoe is dit mogelijk wanneer “een spontane vreedzame volksopstand” door het leger “bloedig wordt onderdrukt”?

Van de zogenaamde jongeren die in Daraa slogans tegen de regering op de muur schreven en daarna gemarteld zouden zijn, waardoor de “volksopstand” tot een “burgeroorlog” zou uitgegroeid zijn, is nooit enig spoor gevonden. Het is een verhaal dat twee weken later door Al Jazeera werd uitgevonden.

Een VRT journalist stak zich “in de huid” van een Syriër en liet hem zeggen: “Wij vroeger brood en kregen kogels”. Tien broden kostten toen 0,10 €! Gingen Syriërs manifesteren omdat ze voor 1 € slechts 100 broden kregen? Waarom is de solidariteit en eenheid tussen volk, leger, regering en president steeds hechter geworden?

Waarom spreken van regime?

Geen enkele samenleving, regering of president is volmaakt, in Syrië evenmin als in België. Er is evenwel geen reden om Syrië steeds een “regime” te noemen, terwijl in België de Syrische vluchtelingen hun democratisch recht ontzegd werd om aan de laatste presidentverkiezingen mee te doen.

Waarom heeft geen enkele westerse president zulk een brede steun van zijn volk als de Syrische president, die zelf een alawiet is terwijl het volk overwegend soennitisch is? Zouden de Syriërs echt niet weten wie hun kinderen vermoordt en wie hen beschermt?

Over de chemische aanvallen in Syrië zijn inmiddels voldoende bewijzen bekend dat ze allemaal gepleegd of verzonnen werden door terroristen, gesteund door het westen, telkens op het ogenblik dat het Syrische leger een deel van zijn land succesvol aan het bevrijden was. Bij het onderzoek naar de grote gifgasaanval in Ghouta (augustus 2013) was onze gemeenschap zelf betrokken.

Ouders uit Latakia, waar terroristen twee weken eerder een gruwelijke overval pleegden en vele kinderen ontvoerden (waarover de hele Atlantische pers met geen woord repte!) vroegen ons om te helpen zoeken naar hun kinderen. Ze herkenden later hun kinderen op de video’s van de aanval in Ghouta!

image

Een rij kinderen geportretteerd op de voorkant van de brochure van Human Rights Watch over de aanval met sarin op de regio van Oost-Ghouta van 21 augustus 2013. Ouders uit de provincie Latakia stelden nadien bij die groep hun kinderen te herkennen die kort voordien in hun provincie waren ontvoerd. Maar voor dat verhaal had HRW geen enkele interesse. En evenmin onze sterreporters van de VRT. Dit rapport werd door de VN gewoon naar de prullenmand verwezen als gelogen. Ook dat lazen we niet in onze kwaliteitsmedia.

Het Syrische leger heeft in deze oorlogen geen enkele keer chemische wapens ingezet. Chemische wapens worden door terroristen gebruikt. Steevast de schuld aan Syrië geven, moedigt de terroristen aan met hun gruwelen verder te doen.

Geen woord over soevereiniteit

Waarom worden de massaslachtingen onder de burgerbevolking door de Amerikaanse coalitie verzwegen? En het feit dat de Amerikanen de rijkste oliebronnen, nodig voor de heropbouw van het land, gewoon bezetten, de olie stelen en al het mogelijke doen om de terroristen te blijven steunen?

Oneerlijk is ook dat in de berichten over Syrië met geen woord gerept wordt over het internationaal recht en het charter van de UNO. Zijn de soevereiniteit van het land en zijn territoriale integriteit niet de basis van de internationale verhoudingen? Indien deze zouden gerespecteerd worden, beginnen morgen in Syrië de vrede en de welvaart.

De VS, Israël, Turkije, NAVO-landen en de Golfstaten hebben tegenover Syrië alle grenzen van wet en menselijkheid overschreden en niemand protesteert … behalve Rusland, China, Iran en enkele landen. Is dit geen westerse barbaarsheid?

Het Vlaamse volk heeft recht op journalisten met hersens, een ruggengraat en een geweten. Immers, berichten over de oorlog in Syrië zijn niet neutraal. Men plaatst zich altijd ofwel aan de kant van de onschuldige slachtoffers ofwel aan de kant van de misdadige moordenaars.

Klooster Dar Meir Yakub - Qara

Het klooster Mar Yakub was ooit een Romeins fort en werd met eigen kracht onder impuls van zuster Agnes Mariam, ooit een verloren gelopen hippie, eind vorige eeuw geheel heropgebouwd. Een verhaal een stevig geschiedenisboek waard. Op de achtergrond de Qalamoenbergen die tot 3000 meter hoog gaan en de grens met Libanon vormen.

De kant kiezen van de westerse oorlogspropaganda is opteren voor de kant van de criminelen, die het lijden van een onschuldig volk blijven verzwaren om een kleine super rijke elite van het industrieel militair complex nog rijker te maken. Hiermee neemt men deel aan de misdaden, die onder de schijn van mooie voorwendsels worden gepleegd. En het Syrische volk lijdt.

Graag wil ik dit ter overweging aanbieden en voorstellen dat we naar een waarheidsgetrouwe berichtgeving over Syrië zouden streven. Het is een elementaire regel voor de journalistiek.

Hierdoor zal de eer van onze Openbare Omroep alsook de belangstelling voor wat onze VRT aanbiedt, op belangrijke wijze vergroot worden. Het zou bovendien een hartverwarmende (r)evolutie in de Atlantische media kunnen bewerken, door het gewone volk toegejuicht.

P. Daniel Maes o.praem. 20/03/2020 Deir Mar Yakub, Qâra, Syrië

Nawoord:

Dat pater Daniel Maes woedend is over de berichtgeving van de VRT over Syrië is begrijpelijk. En dat is ook zo voor de wijze waarop de massamedia in het algemeen die oorlog verslaan. Voor onze pers is hij zowat persona non grata.

Voor de journalistiek toch zo heilige begrippen als woord en wederwoord en bronnencontrole worden continu met de voeten getreden. Typerend was de reactie van Tom Naegels, de vroegere zogenaamde ombudsman van De Standaard.

Die stelde in zijn tribune in de krant ooit dat men over het verhaal betreffende de massaslachting in de stad al Houla alleen maar die versie van die jihadisten moest geven. De andere versie kon verzwegen worden. Het waren toch allemaal leugens.

In dienst van oorlogvoerende partijen

Een lid van al Qaeda zegt A en voor onze kranten is het overal A. Wanneer iemand daaraan twijfelt dan is dat bij voorbaat onzin, prietpraat of ronduit leugens. Dat is het niveau van lieden die beweren als journalist te werken voor een kwaliteitskrant.

Veel journalisten die over de zaak berichten werken of werkten trouwens ook voor buitenlandse veiligheidsdiensten of als bijberoep voor allerlei studiediensten die op hun beurt afhangen van de financiële steun van de oorlogvoerende partijen zoals Qatar, Saoedi-Arabië, de VS of het Verenigd Koninkrijk. Ze produceren dan ook platte propaganda voorgekauwd door hun geldschieters. Voorbeelden zat.

Ooit kon emeritus professor Rik Coolsaet met een uitgestreken gezicht op de VRT komen vertellen dat die jihadisten idealisten waren, strijders voor een betere maatschappij dus. Hun vele onthoofdingen zijn er waarschijnlijk het bewijs van. Neen, de oorlog in Syrië is het kerkhof geworden van niet alleen vele onschuldige burgers – Wat diep te betreuren valt – maar vooral ook van de journalistiek.

Willy Van Damme

Ros Beiaardommegang verplaatst naar 30 mei 2021

Wat velen al vreesden of verwachten is dan toch werkelijkheid geworden. Als gevolg van de pandemie rond COVID19 zal de Dendermondse Ros Beiaardommegang dit jaar zoals voorzien voor 24 mei niet plaats hebben. Volgens burgemeester en voorzitter van het Ros Beiaardcomité Piet Buyse wordt er intern nog altijd wel verder gewerkt aan de komende ommegang, maar met nog maar 59 dagen te gaan was de datum van 24 mei in de praktijk niet meer haalbaar.

Geen flauw afkooksel maar topkwaliteit

Naar hij stelde waren er vanuit het verenigingsleven, het essentieel onderdeel van de stoet, en vanuit de noodzakelijke leveranciers vragen en vreesde men daar voor problemen met die datum.

DSC_0007

Bij de technische dienst van de stad werkt men nog steeds naarstig verder aan de bouw van de ganse serie wagens voor de Ros Beiaardommegang..

“Verenigingen moeten zich voorbereiden en repeteren en dat is met de verwachte verlenging van de quarantainemaatregelen erg moeilijk. En wij willen de Dendermondenaars en alle anderen die er naar uitkijken een kwaliteitsvol topevenement presenteren en geen flauw afkooksel”, aldus Piet Buyse (CD&V).

Een van de problemen was verder dat er bij de Ros Beiaardommegang ook groepen en mensen uit Nederland  en Frankrijk deelnemen en ook daar zijn er zeer strenge maatregelen genomen. Mogen die bijvoorbeeld tegen dan al over de grens?

Daarom werd nu gekozen voor een nieuwe datum en na lang bestuderen van de kalender voor 2021 werd gekozen voor 30 mei. De winter- en vakantieperiode zijn hierbij uitgesloten want men moet zich ook terdege kunnen voorbereiden.

Waarbij herfst en winter klimatologisch niet kunnen. Met verder in april de paasvakantie. En dan zijn er de grote gelijkaardige activiteiten in het land van begin mei zoals de Kattenstoet in Ieper en de Heilige Bloed Processie in Brugge. En dus viel de datum op zondag 30 mei.

DSC_0818

Wie de voorbije winter bij nacht, regen en bittere kou twee nachten lang heeft staan aanschuiven voor een tribuneticket blijft zijn plaats behouden. Zo niet krijgt hij zijn geld terug.

Een ander probleem is dat veel mensen dagen na elkaar in de kou en bij regen al hebben staan aanschuiven voor een tribunekaart en die tickets wil men behouden zien. Er is dan een akkoord gezocht met de leverancier van de 14 voorziene tribunes en dat is gelukt. Wie een ticket heeft voor een specifieke plaats blijft die behouden.

“De leverancier kan ze blijven leveren want er zijn er niet veel die een dergelijk groot volume aankunnen. Wie wil kan zijn geld terugkrijgen de anderen behouden gewoon hun voorziene plaats”, stelt Piet Buyse nog verder. Er worden voor deze ommegang tot minstens 50.000 toeschouwers verwacht.

Willy Van Damme

Naschrift:

De Rosse Buurtenstoet die normaal op 26 april moest plaats hebben en een soort eerbetoon van de buurten en deelgemeenten van Dendermonde aan het Ros Beiaard zal ook naar latere datum verhuizen. Een nieuwe datum zal geprikt worden zodra de werkgroep terug kan samenkomen. Als gevolg van de quarantainemaatregelen kan dit op dit ogenblik niet.

Ros Beiaardommegang–Werkt verder zonder afstel

In een persbericht laat de stad Dendermonde en het Ros Beiaardcomité weten dat men, mits inachtneming van de huidige in voege zijnde regels rond hygiëne zoals het voldoende afstand houden van elkaar, gewoon verder werkt aan de realisatie van de Ros Beiaardommegang van 24 mei.

En mits de hogere overheid geen nieuwe instructies geeft die dit onmogelijk maken door bijvoorbeeld de maatregelen tegen het coronavirus te verlengen zal dat dus ook die dag doorgaan. Wordt die datum toch niet haalbaar dan zal dat verhuizen naar een latere nog te bepalen datum. Van afstel is er volgens de organisatoren dus geen sprake.

DSC_0020

In Dendermonde zijn de wagenbouwers nog volop bezig met het leggen van de laatste hand aan de opbouw van de wagens voor de volgende Ros Beiaardommegang. Thema wordt ditmaal de goede relatie van de stad met de Boergondische vorsten vooral dan Filips de Goede.

Intussen blijven de buurten en deelgemeenten van Dendermonde ook verder werken aan hun voor 26 april geplande stoet van de Rosse Buurten. De kans lijkt hier wel reëel dat men dit zal moeten uitstellen. Deze stoet is een soort voorspel voor de Ros Beiaardommegang van mei. Wat bij afstel voor de meer dan duizend betrokken vrijwilligers een ramp zou zijn.

Willy Van Damme

Rabbijn Moshe Friedman doet boekje open

Bij de ruzies rond de Mechelse Dossinkazerne en de Holocaust heeft men het in de media steevast over de joodse gemeenschap als men spreekt over de visie van Michael Freilich, André Gantman en Claude Marinower en wat ze te verklaren hebben over de rol van deze instelling en de holocaust tegen joden. Er is immers voor de pers maar een joodse gemeenschap en die is een en ondeelbaar.

Tussen New York, Wenen en Antwerpen

Wie jood is is zionist en is dus ook pro Israël. Het is een grote leugen en dat toont het recente boek ‘Mossad-operaties en politieke aanslagen in Europa’ van de Antwerpse rabbijn Moshe Friedman nogmaals goed aan (1). Hij is een man die niet terugschrikt om tegen de schenen te schoppen van bovenstaande figuren en Israël in in zijn geheel. Het is zijn levenswerk.

Alhoewel in New York geboren heeft hij om familiale reden goede contacten met Oostenrijk. Zo komt zijn vrouw Lea Rosenzweig uit de Oostenrijkse stad Klagenfurt. Bovendien leefden zijn voorvaderen in wat toen de Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie, het rijk van de Habsburgers was.

Moshe Friedman was in België een nobele onbekende tot hij in een controversie rond zijn kinderen en de Antwerpse joodse scholen terechtkwam. Men weigerde hen zelfs de toegang. Waarna de zionistische lobby in Antwerpen met op kop Michael Freilich, toen nog hoofdredacteur van Joods Actueel, spreekbuis van Israël en vooral de regeringspartij Likud, een zware lastercampagne tegen de man begon.

De Morgen

En dan was De Morgen er als de kippen bij. Geen verbazing want volgens een oud-gediende van de krant was de Israëlische ambassadeur er wel eens te gast. In een van die memorabele stukken van het blad deden Bjorn Maeckelebergh en Maud Oeyen op 12 december 2012 een boekje open over de man.

En wie was de bron? Michael Freilich natuurlijk die zonder weerwoord zijn gif kon spuwen over Friedman. Een mooi staaltje van wat journalistiek niet kan en mag zijn. Van een wederwoord of onderzoek van de feiten was geen sprake. Het woord van Freilich, tegenwoordig parlementslid voor de N-VA, was heilig. Ooit nam de N-VA het op voor de Palestijnen maar dat is vergeten en verleden tijd.

Moshe Friedman - Mossad-operaties en politieke aanslagen in Europa - boek 2020

Moshe Friedman doet een boekje open over de onfrisse praktijken van de Oostenrijkse Israelitische Kultusgemeinde en de Mossad.

Titel van het verhaal was ‘Ahmadinejads vriend slaat toe in Antwerpen’ Waarna de krant schreef: ‘Uitgespuwd in Wenen, weggejaagd in de VS en nu persona non grata van de joodse gemeenschap in Antwerpen: De omstreden jood Moshe Friedman….’ Een intro die doet denken aan hoe de Pravda of de Renmin Ribao ooit in ongenade gevallen politici in hun land aanpakten. Of de praktijken van het McCarthyisme in de VS.

Friedman werd hierin omschreven als een fraudeur, bedrieger en dief. Wie het verhaal echter bestudeerde kwam juist uit bij het tegenovergestelde. Met steun van de Mossad en gewapenderhand werd hem zijn Weense synagoge waar hij opperrabbijn was ontnomen. Oostenrijkse gerechtsdocumenten bewijzen dat. Hebben De Morgen en Freilich zich ooit voor die leugens verontschuldigd? Natuurlijk niet.

Het echte probleem is dat Moshe Friedman ooit op een foto verscheen met de toenmalige Iraanse president Mahmoed Ahmadinejad die toen voor onze pers de verpersoonlijking van de duivel was. En een dissidente jood moest men hoe dan ook het zwijgen opleggen.

Hij was dan ook een fel tegenstander van Israël en het zionisme en diende daarom gestraft en in de ban van de mensheid geslagen. En hij is verre van de enige jood die radicaal tegen Israël is. Er zijn er massa’s maar die hun stem raakt niet in bladen als The New York Times of De Morgen. Ze zijn als pest- of lepralijders.

Israelitische Kultusgemeinde

In dit boekje dat deels een verhaal over zijn leven is komt die zaak waar De Morgen toen over schreef uitvoerig ter sprake. Zij het meer in detail dan toen het hier ter sprake kwam. Zo spreekt hij over doodsbedreigingen en komt uiteraard ook de inbraak en diefstal van zijn synagoge ter sprake. En achteraan in het boekje staan er ook een aantal documenten die zijn gelijk hier staven.

Interessanter is de achtergrond van deze affaire die teruggaan tot een wet van 1890 uitgevaardigd onder de Oostenrijks-Hongaarse keizer Frans Jozef I en ‘das Israelitengezetz’, (De Israëlietenwet) genoemd. Deze gaf het judaïsme eindelijk de rechten die ze al lang vroeg: de vrijheid voor joden om in het openbaar hun godsdienst te belijden.

Zoals hij in het boek stelt was dat een goede zaak maar had het een enorm nadeel. Wie als jood wilde actief zijn moest o.m. voor subsidies voor gebedshuizen aansluiten bij de Israelitische Kultusgemeinde (IKG).

IMG_1744

Moshe Friedman, toont het optreden tegen hem van Israël en de Mossad. Hij is al jarenlang immers een stevige tegenstander van Israël. Figuren als Michael Freilich begonnen dan ook tegen hem een lastercampagne.

Het gevolg was dat deze het monopolie kreeg over de joodse gemeenschap in het land. Maar het grote kenmerk van het judaïsme is echter haar enorme verscheidenheid van visies om wat het ware geloof is. Het lijkt als iedere rabbijn voor zich.

En dan is een monopolistische structuur die zegt wie jood is en wie niet zoeken naar herrie. En zeker ook toen in die periode binnen het jodendom het zionisme zijn ruwe kop opstak. Een strekking die zich tegen andere joodse meer religieuze visies openlijk vijandig opstelde en mensen zelfs broodroofde. En zoals kon verwacht worden kreeg de groep rond Theodor Herzl, een Oostenrijker, en het zionisme de IKG in handen.

Orthodox jodendom

In het boek komt ook de figuur van de rabbijn Benjamin Scheiber de Weense vertegenwoordiger van de Agudath Israël die vanuit de Orthodox Joodse gemeenschap een tegengewicht wou zijn versus het seculiere zionisme.

Zijn pogingen om het monopolie van de IKG te doorbreken faalde. Dit ondanks het feit dat die constructie rond monopolist IKG door het gerecht als ongrondwettelijk werd gezien. Uiteindelijk slaagde men er zelfs in om de Agudath Israël onder zionistische controle te brengen.

En toen Moshe Friedman naar zijn Weense heimat terugkeerde als rabbijn van de orthodoxe synagoge aan de Lobeergasse 9 dan stond de IKG en de zionistische beweging in rep en roer. Zeker wanneer hij ook naar Iran trok voor een debat rond de Holocaust.Tonnen drek kreeg de man over zich heen.

Wie op dat ogenblik op het internet naar verhalen over de man speurde kon zijn ogen en oren bijna niet geloven. Sommigen stelden zelfs dat zijn kinderen niet van hem waren. Alles kon, het weerzinwekkende eerst.

Meewerken met Eichmann

Een ander hoofdstuk in het boek gaat over de relatie van de IKG en de nazi’s. Iets waarover men in zionistische kringen liefst zwijgt. Een onderwerp voor de Dossinkazerne onder leiding van het duo Gantman en Marinower zal het nooit zijn. Zelfs al is het zeer boeiend en een erg belangrijk aspect van de Holocaust.

Zo stelt Friedman in het boek dat de IKG en Adolf Eichmann samenwerkten bij het verzamelen van joden om ze naar de vernietigingskampen à la Auschwitz af te voeren. Waarbij de IKG voor haar diensten een deel van de buit kreeg.

Topfiguren van de IKG zoals Josef Löwenherz en Bienenfeld kregen het na 1945 dan ook hard te verduren. Zo schreef volgens Friedman het Jewish Telegraphic Agency in het blad Aufbau op 8 oktober 1946: “Löwenherz, zijn assistent Bienenfeld alsook hun helpers voerden getrouw alle nazibevelen uit voor de selectie van de om te brengen Weense joden. Ze deelden vaak het geconfisqueerde eigendom met de Gestapo.”

Joodse scholieren protesteren tegen Israël

Veel joden zijn fanatiek gekant tegen Israël en sommige joden in Palestina weigeren zelfs te betalen in shekel, de Israëlische munt. Ze gebruiken dan liever de dollar. Via allerlei methoden poogt Israël die groepen onder druk te zetten, o.m. via  hypothecaire leningen van de Israëlische Bank Leumi.

Dat klopt natuurlijk en Josef Löwenherz was zeker geen onbesproken figuur. Hij werd na de anschluss in 1938 door Eichmann direct aan het hoofd van het IKG gesteld een organisatie die ook nooit verboden werd en gans de oorlog verder actief was. De rol van het IKG was toen het in kaart brengen van de joden in Oostenrijk en te zorgen dat de deportatie naar de vernietigingskampen zo geruisloos mogelijk verliep.

Collaboratie

Vraag is natuurlijk wat Löwenherz en zijn team in die situatie konden doen? Door in te gaan op de eisen van de nazi’s maakten zij de jodenvervolging wel een stuk gemakkelijker. Het is een beetje als het verhaal van de Antwerpse en Brusselse houding in die periode tegenover de door Duitsland bevolen razzia’s in die steden tegen joden.

De Antwerpse politie met burgemeester Leo Delwaide gehoorzaamde de nazi’ en deed flink mee, de Brusselse autoriteiten weigerden. Vorig jaar werd het Leo Delwaidedok in de haven wel om die reden een nieuwe naam en werd het het Bevrijdingsdok. Een meer dan juiste beslissing.

Voor velen hadden er toen minder joden vermoord geweest moesten joodse notabelen en organisaties geweigerd hebben om mee te werken aan de plannen van Hitler. Sommigen van die joodse collaborateurs overkwam het trouwens slecht. Ook zij kregen toen iedereen al weggevoerd was ook een ticket enkele reis nach osten. Löwenherz werkte mee, overleefde de Holocaust en verdiende er zo te zien nog aan.

Löwenherz en Bienenfeld werden in augustus 1945 door de Sovjets die Wenen toen bezetten dan ook gearresteerd omdat ze niet alleen met de Gestapo meewerkten aan de Holocaust maar er zich ook mee hadden verrijkt. (2) Het Jewish Telegraphic Agency schreef het jaar nadien dan weer dat ze door een joodse jury werden vrijgesproken en er zelfs lof van kregen voor hun wat men ‘heroïsch’ gedrag noemde. (3) (4)

Overal actief

In een derde deel van zijn boek schetst hij een beeld van de rol van de Mossad, de immer actieve joodse buitenlandse veiligheidsdienst, bij een serie politieke gebeurtenissen. Dat die wereldwijd overal aanwezig is en achter de schermen – het is een veiligheidsdienst – een centrale rol speelt is geweten.

DSC_0311

Jacques Monsieur afkomstig uit Lot bij Halle werkte zoals hij aan het gerecht toegaf als wapenhandelaar jarenlang voor de Mossad.

Zo is het geweten dat de Lotse wapenhandelaar Jacques Monsieur zoals hij zelf toegaf voor de Mossad werkte en dat hetzelfde bijna zeker waar is voor de Belgische Marokkaan Abdelkader Belliraj, de man die enkele maanden voor de aanslagen op het WTC in New York een privégesprek had met Osama Bin Laden.

Het zijn onze voornaamste gekende spionnen van na WO II. Belliraj zette nadien in Marokko zelfs een terreurgroep op met hem als wapenleverancier. Hij kreeg hiervoor in Marokko levenslang.

De zaak is dat die organisatie zoals alle andere in haar genre onzichtbaar opereert. Je bent lid van een actiegroep rond bijvoorbeeld Palestina en je kan bijna zeker zijn dat een lid ervan ook werkt voor de Mossad. En je weet het niet. En twijfel niet, al die Syrische terreurgroepen hebben meerder spionnen in hun gelederen.

En behoudens de in Brussel in 1990 vermoorde wapenexpert Gerald Bull weten we niets van politieke moorden door die organisatie in België. En die moord blijft jaren later ook nog steeds in de dichte mist gehuld.

Jorg Haider

Als deels Oostenrijker volgt hij natuurlijk de tribulaties rond de dood van Jorg Haider, de politicus en demagoog die ooit de Oostenrijkse Vrijheidspartij groot maakte en op 11 oktober 2008 officieel omkwam bij een verkeersongeval. “Klopt niet, hij werd door de Mossad vermoord”, stelt Friedman.

Probleem hier is dat hij geen bewijzen aanbrengt voor die zware beschuldigingen. Het kan nooit worden uitgesloten maar zeker is dat hij die nacht op die weg waar 70km mocht worden gereden hij in een bocht een groot pak sneller reed. De toestand van zijn zware auto op de plek van het ongeluk toont dat aan. Ook stelde de politie en een getuige dat hij stomdronken was en bijna 2 promille aan alcohol in zijn bloed had.

Dat de Mossad de FPÖ had weten te infiltreren is zeker en de naam van de infiltrant is ook gekend: Peter Sichrovsky, voorheen de secretaris-generaal van de partij. Maar was hij de enige? We weten het uiteraard niet.

En dan is er de Israëlische krant Maariv die de dag van de dood van Haïder al kopt dat de Mossad hem had vermoord. Met verder ook nog de Israëlische zakenman Chaim Sharvit en Peter Linduska die de beveiliging van de FPÖ regelde en eveneens voor de Mossad zouden gewerkt hebben.

Josef Löwenherz IKG met Adolf Eichman - Maart 1938

Onmiddellijk na de verovering van Oostenrijk zette Adolf Eichmann Josef Löwenherz aan het hoofd van de IKG, de officiële vertegenwoordiger van de Oostenrijkse joden. Was die misschien meegaander dan zijn voorganger? De foto is genomen op 18 maart 6 dagen na de Anschluss.

Voldoende materiaal voor een grondig onderzoek natuurlijk maar men kan er gif op nemen dat er geen onderzoek komt en als er een komt dit zo zal doodlopen. Een organisatie zoals de Mossad strooit met gemak zoveel valse sporen rond dat zelfs de meest getrainde speurneus er zijn weg in verliest.

Heinz-Christian Strache

Ook het verhaal over de Ibiza-video die de politieke kop heeft gekost van OFP partijleider Heinz-Christian Strache en de val van de Oostenrijkse regering. Het was het politiek einde van Strache. De Ibiza-video was een poging tot corruptie die echter stiekem werd gefilmd en als de tijd kwam ook werd gelekt. Het zorgde op 22 mei 2019 voor de val van de regering Sebastian Kurz waarin hij vice-kanselier was.

Friedman noemt hierbij de Israëlische meesterspion Rafi Eitan, de man die o.m. betrokken was bij de ontvoering van Adolf Eichmann. En die had inderdaad goede contacten met Strache maar was – hij stierf vorig jaar – als zakenman ook betrokken bij activiteiten op Cuba. Dat soort lieden werkt nu eenmaal met meerdere agenda’s gelijktijdig. Zeker is dat men Strache via die ontmoeting op Ibiza chanteerbaar wou maken.

Maar er is hier nog heel veel onduidelijk. Wie was die zogenaamde dochter van een niet-geïdentificeerde Russische oligarch? Was het de Mossad? Het zou heel goed kunnen zijn maar ook hier – en dat is geen verrassing – zijn er alleen vermoedens. De Mossad zijn professionals en werken in het donker.

Duidelijk is dat iemand de regering Sebastian Kurz ten val wou brengen. Maar wie en waarom? We weten het niet en kunnen dus alleen maar gissen. Kurz regeert er nu met de Groenen. Maar die laatsten zullen het zeker niet gedaan hebben.

Filip Dewinter

Trekt hij soms zonder veel bewijs al te gemakkelijk conclusies – misschien heeft hij die bewijzen maar toont ze niet – dan is het laatste stuk over Filip Dewinter, Pim Fortuyn en Theo van Gogh ronduit slecht. Hij had het veel beter weggelaten. Zo stelt hij dat het cordon sanitaire uniek is voor België. Dat klopt niet want het is ook van toepassing in Frankrijk en Duitsland.

Nazi medaille bezoek Palestina - Leoold Edler von Middlestein - 1933

In 1933 kort na het aantreden van Adolf Hitler trok Leopold Edler von Middlestein, toen bij de SS hoofdverantwoordelijke voor het jodenvraagstuk, op uitnodiging van het joods zionistisch comité voor Palestina naar Palestina op bezoek. Hij schreef er een serie verhalen over in het blad Der Angriff (Aanval), de Berlijnse avondkrant van propagandachef Joseph Goebbels. De medaille is gemaakt ter herinnering aan dat bezoek. Zionisten waren heus niet vies van Hitler toen. Iets voor een debat in de Dossinkazerne?

Het is niet het gevolg van Israëlische trucs maar van de walg van politici en een breed publiek tegen het discours toen van het Vlaams Blok, nu Vlaams Belang. Een partij die een belangrijk deel van de bevolking wou uitsluiten, hen criminaliseerde en waarvan er een serieus aantal zelfs sympathiseren met het fascisme. Ze hoort niet thuis aan een bestuurstafel.

Dat een man als Dries Van Langenhove nu dankzij het Vlaams Belang in het parlement zit maakt dat nog duidelijker. Het heeft niets met Israël of wat dan ook te maken. Het is een kwestie van fatsoen tegenover de medeburgers. Zelfs al stemt een groot aantal mensen voor die partij.

En inderdaad kreeg Dewinter in het verleden al een pak doodsbedreigingen maar hij is verre van de enige in dit land. Ook hier kwamen er al drie toe. Maar als je massa’s mensen zit te beledigen dan wekt dat geen verbazing. Zijn manier om aan politiek te doen lokt het uit. En wie weet is dat ook zijn bedoeling wel.

En uiteraard zijn er niet de minste aanwijzingen dat de moorden op Pim Fortuyn en Theo Van Gogh ook maar iets met Israël te maken hebben. Het stoort in dit boek dat zo zelfs een deel van zijn waarde verliest. Spijtig. En ho ja Marine Le Pen en Geert Wilders staan met hun foto wel op de cover maar over hun geen woord in het boek.

Willy Van Damme

1) Moishe Friedman, 2019, ‘Mossad operaties en politieke aanslagen in Europa’, 127 pagina’s, 18 euro. Eigen uitgave en te verkrijgen via obrrabbiner.friedman@gmail.com.

Het boek is blijkbaar een hit in Oostenrijk waar zeer dubieuze figuren als Haider en Strache van de OFP nu eenmaal veelvuldig over de lippen gaan.

2) The Jewish Floridian, 10 augustus 1945, ‘Gives reason for arrest in Vienna of two leaders’. Jewish Telegraphic Agency. https://ufdc.ufl.edu/AA00010090/00914

3) Jewish Telegraphic Agency, 24 september 1946, Löwenherz Cleared by Investigating Committee; Conduct Found “beyond Reproach”.  https://www.jta.org/1946/09/24/archive/lowenherz-cleared-by-investigating-committee-conduct-found-beyond-reproach

Het onderzoekscomité bestond uit de Association of Austrian Jewish Refugees in Great Britain, the Alumni Association of Zionist Fraternities of Austrian Universities, and the Jacob Ehrlich Society in London.

Wat de waarde van hun onderzoek was is natuurlijk een goede vraag. Dit comité was vooral het werk van Wilhelm Bienenfeld, de rechterhand van Löwenherz en hoofd van het technisch departement van de IKG toen. Bienenfeld was ook lid van het Joods Wereldcongres en dus erg invloedrijk. De uitkomst stond dan ook al vast. Men koos ook bewust voor Londen en niet New York. Bovendien zijn zowat alle documenten hierover nadien verdwenen.

Of alle Oostenrijkse joden en hun overlevende naaste familieleden zich bij deze visie konden aansluiten is een even goede vraag. Over de winst die Löwenherz en het IKG dankzij de Holocaust maakte zweeg men blijkbaar heel zedig.

4) Meer gedetailleerde informatie over wat er na de oorlog met Josef Löwenherz gebeurde is te vinden in het boek ‘Jewish Honour Courts’ van Laura Jackusch en Gabriel N. Finder in 2015 uitgegeven bij Wayne State University Press in Detroit.  https://books.google.be/books?id=PlRQCgAAQBAJ&pg=PA172&lpg=PA172&dq=Aufbau+Josef+Lowenherz&source=bl&ots=eAy4290GpS&sig=ACfU3U1v0_EUG00b9RHj_FBREyBZ9Dbgcw&hl=nl&sa=X&ved=2ahUKEwiQlvCf2qjoAhVChqQKHWeLC3EQ6AEwDHoECAgQAQ#v=onepage&q=Aufbau%20Josef%20Lowenherz&f=false

Op zeker ogenblik ontkende Löwenherz, een zionist, en zijn vrienden dat hij ooit gecollaboreerd had en bij de Duitsers zelfs gesmeekt had om afgevoerd te worden naar Theresienstadt, een concentratiekamp voor joodse notabelen. Toen de joodse overlevenden van de holocaust naar Oostenrijk terugkeerden waren velen van hen dan ook woedend op de IKG en zeker op Löwenherz en Bienenfeld.

Hij werd door de toenmalige Oostenrijkse overheid aangeklaagd maar stierf ongestraft bij zijn kinderen in de VS. Benzion Lazar, zijn voornaamste criticus binnen het Weense jodendom werd binnen de IKG uitgerangeerd. Jozef Löwenherz stierf in 1960 in New York en verbleef in 1945 onder de Sovjetbezetting in Tsjechoslowakije drie maanden in een cel.

Verdere informatie kun je ook nog vinden bij Ilana Fritz Offenberger, The Jews of Nazi Vienna, 1938-1945, Rescue and destruction’, Palgrave MacMillan, Dartmouth, VS. 2018. https://books.google.be/books?id=ATLbDgAAQBAJ&pg=PA282&lpg=PA282&dq=%22Wilhelm+Bienenfeld%22&source=bl&ots=MAXeK59r6y&sig=ACfU3U3jLkJrmWi1rQo5fOn34frxdOyqBQ&hl=nl&sa=X&ved=2ahUKEwiF–Cr5qjoAhUQMewKHZltD2IQ6AEwAnoECAUQAQ#v=onepage&q=%22Wilhelm%20Bienenfeld%22&f=false

Syrië–illusies over een oplossing

Voor wie nog twijfelt over de positie van de Turkse president Recep Erdogan in het Syrische conflict lijkt alle twijfel nu wel helemaal weg. De ontmoeting van 5 maart in Moskou tussen de presidenten Vladimir Poetin en zijn Turkse ambtgenoot Erdogan kan alleen maar gezien worden als de ultieme vernedering voor Erdogan.

Wachten

Zo eiste Erdogan voordien met dreigende toon de terugtrekking van het Syrische leger tot de frontlijn van november 2019. En indien Syrië hieraan niet gehoorzaamde dan ging hij er zijn leger op af te sturen. In Moskou kreeg hij echter niets en moest hij zelfs de zeggenschap over de M4, die andere autoweg die loopt van de kust tot Aleppo en zo Irak deels afgeven.

Hij eiste de controle terug over een 2.000 km² van de 6.000 km² die de jihadisten voordien bezaten. Nu in Moskou moesten deze terreurgroepen zelfs het gebied ten zuiden van de M4 afgeven. Goed voor een 750 km².

Catharina de Grote met Turkse delegatie, Erdogan en Putin - Maart 2020

De laatste memorabele ontmoeting van Erdogan met Poetin. Rood omcirkelt is een standbeeld van tsarina Catharina II de Grote en op de schouw een beeld gemaakt ter herinnering van de zware Turkse nederlagen tijdens de Balkanoorlogen met o.m. Griekeland en Bulgarije. Het bezoek van Erdogan doet bijna denken aan de ontmoeting van de Duitse admiraal Karl Dönetz, opvolger van Hitler, met o.m. Dwight Eisenhower in 1945

En de M4 zou voortaan een neutrale zone worden met gezamenlijke patrouilles door beide legers. Eerder was dit in Astana en Sochi wel al afgesproken maar dat was via een – waardeloze – toezegging van Erdogan die beloofde het toen te gaan regelen. Nu zou Rusland dit opleggen! Een totaal ander verhaal.

Het is duidelijk dat men in Moskou de fratsen van de brullende Turkse president kotsbeu is en men nu overgaat tot dwingende maatregelen zodanig dat Turkije en haar jihadistische bondgenoten wel zouden moeten gehoorzamen. Lukt het nu niet dan komt de oorlog met al haar geweld terug. En ditmaal zal Rusland veel minder tolerant optreden tegen de Turkse militaire acties in Syrië. Dat lijkt zeker.

Tsarina Catharina II de Grote

Alleen al de wijze waarop men in Moskou de omvangrijke Turkse delegatie ontving spreekt boekdelen. Eerst liet men die grote groep twee minuten wachten voor men hen binnenliet. Waarbij Erdogan zich tijdens dat wachten dan maar moe op een stoel naast de deur neerzette. Een scene die men stiekem filmde en welke dan op de televisiezender Rusland 1 werd uitgezonden. Van een belediging gesproken.

Maar dat was nog niet voldoende want de Russische gasten hadden het interieur van de kamer waar de gesprekken plaats hadden ietwat aangepast aan de noden van het ogenblik. En ook dat was mooi in beeld gebracht.

Zo stond er op de schouw waarvoor beide presidenten zaten een beeld die de zware nederlaag herdacht van het Ottomaanse leger op de Balkan (1912-1913). En wat verder kon men dan een beeld zien van tsarina Catharina II de Grote, een van de belangrijkste Russische vorsten. Maar vooral de dame die twee succesvolle oorlogen tegen het Ottomaanse kalifaat (1768-1774 en 1787-1792) voerde en in 1783 de Krim inlijfde.

Erdogan en zijn gevolg die luidop droomden van een nieuw Ottomaans kalifaat moeten woedend geweest zijn en de boodschap zeker begrepen hebben. Maar na de vergeefse pogingen om bij de EU en de VS voor steun te bedelen had de regering Erdogan geen alternatief dan nederig te buigen voor de Russische dictaten.

Rusland is kwaad op Erdogan en zal immers nooit de steun vergeten die Turkije gaf aan de salafistische terreurgroep Hizb ut-Tahrir en de Krim Tartaren evenals de steun voor allerlei salafistische terreurgroepen uit de Kaukasus en Centraal Azië. De Russische rekeningen lopen in Ankara binnen.

Turkse en Russische militairen - Maart 2020

Boven Turkse topofficieren en beneden hun Russische tegenhangers. Deze collage is nep maar toont perfect wat er in die relatie aan de hand is.  Bovenaan tweede van links is de Turkse stafchef en minister van Defensie Hulusi Akar die recent nog op Twitter droomde van een nieuw Ottomaans rijk.

Ook de steun voor Oekraïne, Georgië en Azerbeidzjan zit in die categorie. Het Turkse irredentisme botst frontaal met wat Rusland wil. Wat bovendien ook de visie is van zowel China, Iran als de EU. Turkije wil grote jongen spelen maar is daarvoor véél te klein.

M4 als geschenk

En dus kreeg Syrië de M4 van een zwakke geïsoleerde Erdogan ten geschenke. Naast de autoweg M5 is dit op dit ogenblik het voornaamste doelwit van het Syrische leger. Het is duidelijk dat het nu voorbije offensief van Damascus vooral de toestand in Aleppo betrof.

Het is de economische hoofdstad van het land en die kracht is essentieel voor de wederopbouw die al volop bezig is. Pas daarna komt de laatste en finale fase van het Syrische offensief, de aanval op de provinciehoofdstad Idlib en de omliggende steden en dorpen. En er is niets dat Syrië daar kan van weerhouden.

Gebleken is immers dat de combinatie van het Syrische leger en de capaciteiten van Rusland elke Turkse aanval kan afslaan. En een oorlog met Rusland en Iran – bij de Turkse aanval op het Syrische leger kwamen ook Iraanse militairen om – kan Turkije missen als kiespijn.

Meral Aksener

Meral Aksener, voorzitter van de Iyi Party (Goed Partij), ook wel eens omschreven als de ijzeren dame van de Turkse politiek, maakte in het parlement brandhout van het beleid van Erdogan wat betreft Syrië en Rusland. Ze was voorheen lid van de ultra-nationalistische regeringspartij MHP en vice-voorzitter van het Turks parlement.

Uitgespeeld

Bovendien is de populariteit van Erdogan, mede door de slechtere economische prestaties van het land, dalend. Vele jongeren blijken ook zijn politieke islam niet te lusten. Zowat iedere Turk moet verder gezien hebben hoe Erdogan bij Poetin een lesje in realiteitszin kreeg en uit Moskou zelfs niet met lege handen terugkwam maar strategisch gebied moest opgeven. Erger kan moeilijk.

Meral Aksener, leidster van de mede door haar opgericht oppositionele IYI partij een afsplitsing van de ultra-nationalistische MHP en gewezen ondervoorzitster van het parlement, viel Erdogan over de zaak dan ook frontaal aan. (1) Ze zag haar kansen schoon. De nederlaag van Erdogan en zijn AKP kon men nog onmogelijk verbergen.

Wel was er dinsdag op vraag van Erdogan een nieuwe ontmoeting ditmaal via een videoconferentie met Angela Merkel, Emmanuel Macron en Boris Johnson. Het werd opnieuw niets. Er kwam zelfs niet eens een gezamenlijk verklaring en bovendien werd  er amper ruchtbaarheid aan gegeven. Erdogan moet wel zeer erg radeloos zijn.

Het is ook opvallend dat er geen verhalen in de pers meer verschijnen over vluchtelingen die de grenzen van Griekenland en Bulgarije bestormen. Blijkbaar hebben de Turkse bussen ze allen teruggebracht naar waar ze voorheen verbleven? Ook dit was een totale mislukking en stelde Erdogan eveneens voor schut als een schaamteloze politicus. De Turkse kalief naakt.

Erdogan en ISIS

En bij de NAVO moet hij zeker niet gaan aankloppen. Zo beschuldigde de Franse president Emmanuel Macron er op de Londense topbijeenkomst van de NAVO van 10 december 2019 Turkije ervan om ISIS te steunen o.m. door zijn grenzen open te zetten voor ISIS. Een uitlating die men uiteraard bewust liet lekken. (2)

En in de VS is er zoals al jaren intern in het Witte Huis ruzie over de kwestie Syrië. Met Buitenlandse Zaken die onder leiding van minister Mike Pompeo en James Jeffrey, zijn speciale gezant voor Syrië, wel horen hebben naar de verlangens van Erdogan maar elders in Washington geen enkel luisterend oor lijken te vinden.

Jeffrey was van 2008 tot 2010 ambassadeur in Turkije en verhuisde nadien naar Bagdad. De man zat dus mee aan het stuur bij het begin van de Syrische oorlog in 2011. Het probleem hier is echter opnieuw de Koerdische problematiek die voor Israël van groot belang is.

Turkije steunen en gelijktijdig de Koerden helpen is onmogelijk. Het is trouwens geen toeval dat de PKK/YPG en Damascus terug vriendelijker zijn voor elkaar. Bij de PKK/YPG ziet men nu eenmaal ook wel de Amerikaanse demarches en hun fundamentele onbetrouwbaarheid.

Idlib - Bufferzone M4 - Akkoord Rusland-Turkije - 5 maart 2020

Het blauwe gebied is de corridor rond de autoweg komende van de havens van Tartoes en Latakia aan de Middellandse Zee. Deze loopt naar Aleppo en zo naar de oostelijke provincie Hasaka en naar Irak. Ook het nu nog door die terreurgroepen bezette deel van de provincie Idlib onderaan die corridor moet overgedragen worden aan Syrië. Het Syrisch leger staat daarmee dan ook aan de poorten van de stad Jisr al Shughour, een belangrijk knooppunt in de provincie met voor de oorlog een 45.000 inwoners. Deze ligt naast de M4 maar ten noorden ervan en is het bolwerk van de Chinees Oeigoerse Turkestan Islamic Party. In China staat de champagne al koud.

Het is trouwens ook opvallend dat vele toplui van ISIS nadien opdoken in het grensgebied van Syrië met Turkije of in Turkije zelf. Naast dan veel gewone leden van die terreurgroep die er meevechten tegen het Syrische leger. Zo werd de kalief van ISIS Aboe Bakr al Baghdadi door de VS ontdekt vlakbij de Turkse grens in de provincie Idlib .

En een van zijn echtgenotes Asma Fawzy Muhammed al Dulaimi (Qubayshi) leeft samen met tien van haar familieleden en kennissen ook in Turkije nabij de Syrische grens. (2) Na de vermeende moord op Baghdadi werd dit door Erdogan in november 2019 totaal verassend openbaar gemaakt. Ze zouden volgens Turkije gearresteerd zijn.

Ook Aboe Hassen al Muhajir, de zogenaamde opvolger van Baghdadi, werd pal aan de Turkse grens bij de door Turkije de facto geannexeerde stad Jarabloes ontdekt en naar de VS stelde door hen vermoord.

Hetzelfde verhaal met de door de Irakezen gearresteerde Hamid Shakir Saba’ al Badri, kozijn van Baghdadi en de vermeende hoofdinkoper van ISIS. Hij werd opgepakt bij de stad Kirkuk op zijn terugreis van Turkije.

In een rapport van 18 november 2019 van het Office of Foreign Assets Control van het Amerikaanse ministerie van Financiën wordt Turkije verder omschreven als het transitland via welke ISIS zich weet te bevoorraden. Ook dit werd openbaar gemaakt.

naamloos

Aboe Bakr al Baghdadi woonde volgens de VS in de provincie Idlib pal aan de Turkse grens. Een van zijn echtgenotes verbleef met een aantal gezinsleden aan de overkant van de grens in Turkije waarbij het onduidelijk is of ze nu al of niet in de gevangenis zit. De nummer twee van ISIS verbleef vlakbij de Syrische stad Jarabloes nabij Turkije terwijl de hoofdinkoper van ISIS volgens de Iraakse politie recent werd gearresteerd bij zijn terugkeer uit Turkije. Veel leden van ISIS vechten dan ook in de provincie Idlib zij aan zij met het Turkse leger en al Qaeda.

Waarbij men wijst naar de broers Ahmet en Ismail Bayaltu die familie zijn van Mustafa Bayaltu, die gelinkt is aan de regeringspartij AKP. Ook vallen in dat rapport de namen van Turkse bedrijven zoals de Al Khalida Exchange die door ISIS zou gebruikt worden voor haar geldtransacties. (2)

Een familiezaak

En uiteraard is de vroegere oliehandel tussen ISIS en Turkije een opvallend element uit het recente verleden. Toen ISIS die olievelden veroverde kreeg, en dit zonder openbare aanbesteding, een firma van Berat Albayrak van de regering Erdogan het monopolie over die handel.

En die is gehuwd met Esra Erdogan, dochter van…, en is bovendien minister van Financiën in de huidige regering. Daarbij speelde de Maltese transporteur BMZ volgens persberichten een sleutelrol in het op de markt brengen van die olie in onder meer …. het Franrijk van Emmanuel Macron.

En een aandeelhouder, goed voor een derde, van BMZ blijkt Bilal Erdogan te zijn, de zoon van…. De verkoop van de olie van ISIS was dus blijkbaar een familiezaak voor Recep Erdogan.

Natuurlijk zijn de beschuldigingen vanuit de VS en Frankrijk tegen Erdogan zowat het toppunt van hypocrisie. Uiteindelijk waren het zij die, samen dan met Turkije, ISIS groot maakten en aandrongen om Irak binnen te vallen. En recent leverde de VS zelfs Servische mortieren aan ISIS in Jemen. Zoals België via de Verenigde Arabische Emiraten wapens leverde aan al Qaeda in Jemen.

Geen gezamenlijke patrouille 

Ondertussen lijkt zoals te verwachten het akkoord tussen Rusland en Turkije nergens te geraken. Een poging van een colonne Turkse tanks en pantserwagens om zich een weg te banen langsheen de M4 om dan met Rusland een patrouille te vormen viel in het water.

M4 Idlib - put in weg - johadisten - 16 maart 2020

Kleine groepen betogers verhinderden dat op 15 maart de eerste Turks-Russische patrouille langs de M4 tot stand kon komen. Nadien werden er op verscheidene plaatsen aarden bermen opgericht op die M4. Bij die betogers ook enkele in nikab geklede dames. Het is dan ook het gebied van het (sic) Vrij Syrische Leger.

Jihadistische groepen betogers van een 200 à 300 man – naar verluidt zelfs betaald door Hayat Tahrir al Sham (3) – versperden er bij de stad Ariha de weg en gooiden zelfs met stenen naar die Turkse militaire colonne.

Waarna men in Moskou stelde nog eventjes geduld te hebben. Maar voor hoelang? Daarbij werd volgens berichten uit Moskou 31 maart als finale datum gegeven. Jihadisten loofden intussen zelfs een beloning uit aan iedereen die een Russisch journalist dood of gevangen neemt. Anderen beloofden dan weer een spelletje koppensnellen.

Maar wie de kaart bekijkt ziet niet alleen dat die jihadisten 750 km² moeten afstaan – gebied waarvoor ze toch vochten – maar ook een grote stad als Ariha met normaal een 55.000 inwoners en ook het bergstadje Kabani waar het Syrische al zeker een jaar de tanden op stuk bijt. Het lijkt bijna onneembaar en kijkt uit op de vlakte van Al Ghaab en zo de stad Jisr al Shughour. Dat moeten opgeven is meer dan een bittere pil slikken.

Het moet nu toch voor iedereen duidelijk zijn dat onderhandelen met die groepen totaal zinloos is. Men kan evengoed met een muur onderhandelen. De Chinese leider Mao Zedong, en voor hem honderden anderen, wist het al: De macht komt uit de loop van het geweer. En dus komt nu de bevrijding van de M4 eraan en nadien in een laatste fase de bevrijding van de stad Idlib. Het is alleen nog wachten op de datum.

Trouwens aan de grenspost nabij Bab al Haw en de stad Sarmada zijn er volgens de nieuwssite Al Masdar, die pro de regering is, en dat Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten, gelieerd aan de Moslimbroeders, gevechten uitgebroken tussen de lokale bevolking en Hayat Tahrir al Sham. Waarbij betogers zich volgens die berichten vooral keerden tegen de Turkse politiek. (3)

Willy Van Damme

1) Al Monitor, 11 maart 2020, Semih Idiz , ‘Erdogan’s war in Idlib faces uphill battle on the home front’. https://www.al-monitor.com/pulse/originals/2020/03/turkey-syria-russia-erdogan-face-uphill-battle-on-home-front.html#ixzz6H2smT6v8’.

Al Monitor is een in de VS gebaseerde website die zich specialiseert in nieuws over het Midden-Oosten en in 2012 werd opgericht toen de zogenaamde Arabische Lente op haar hoogtepunt was.

2) The Investigative Journal, 6 maart 2020, Ahmet S. Yayala, ‘Try Erdogan at the International Criminal Court for enabling ISIS’. https://investigativejournal.org/try-erdogan-at-the-international-criminal-court-for-enabling-isis/

Ahmet S. Ayala was van 2010 tot 2013 hoofd van de antiterreureenheid van de Turkse politie voor de regio rond de stad Sanliurfa, een miljoenenstad nabij de Syrische grens. Hij vluchtte naar de VS waar hij duidelijk goede contacten heeft.

3) Syrian Observatory for Human Rights, 15 maart 2020, ‘HTS funds M4 road’s protests after earlier violent repression of the border demonstrations’. http://www.syriahr.com/en/?p=157355.

Dit is een mediatak van de Syrische Moslimbroeders die bijna zeker nauw samenwerkt met de Britse veiligheidsdienst MI6. Het is officieel een eenmansoperatie van een zekere Osama Soeleiman, beter gekend als Rami Abdulrahman. Deze werkt vanuit het Britse Coventry en blijkt soms heel goed ingelicht over de dagelijks tientallen gevechten en incidenten. Een taak die teveel is voor een man en zelfs voor een team.