Bevestiging studie Hydroxychloroquine

Eergisteren verschenen de resultaten van een nieuwe ditmaal Britse studie Recover genaamd over het gebruik van hydroxychloroquine bij patiënten met het virus covid-19. Ook deze viel negatief uit voor het door velen opgehemelde geneesmiddel. Er bleek geen enkel positief of ook negatief element te vinden voor het gebruik ervan.

Ditmaal betrof het een over 28 dagen lopende onderzoek waarbij allerlei bij deze pandemie mogelijks bruikbare geneesmiddelen op hun werking werden onderzocht door een team verbonden aan de geneeskundefaculteit van de Universiteit van Oxford. Daarbij werden in het geval van hydroxychloroquine de resultaten vergeleken van 1542 zieken die een behandeling met HCQ kregen met 3132 zieken die geen geneesmiddel kregen.

Peter Horby - Oxford Dr. - Hydroxychloroquine

Peter Horby van de Universiteit van Oxford voerde samen met zijn collega Martin Landray een nieuwe studie uit bij patiënten over de werking van hydroxychloroquine. Het resultaat was negatief.

De mortaliteit bedroeg 25,7 % bij het gebruik van HCQ en 23,5 % bij de tweede groep. Statistisch gezien dus een verwaarloosbaar verschil. Bij de reacties op dit onderzoek waren er wel enkele opmerkingen van critici die stelden dat de toegediende dosissen nogal hoog waren. Voor de vele anderen was dit een ‘zoals verwacht’.

Het onderzoek liep onder de verantwoordelijkheid van de professoren Peter Horby en Martin Landray. Het bevestigt dus eerder onderzoek. Het is nu wachten op het door de WGO gevraagde grootschalige studie naar het gebruik ervan.

Deze zou dan min of meer definitief uitsluitsel moeten geven met het resultaat dat nog deze maand wordt verwacht. Alhoewel in dit dossier al gebleken is dat merkwaardig genoeg er een fanatieke groep bestaat voor wie HCQ heilig is en elke kritiek erop zoiets is als heiligschennis.

Willy Van Damme

Herman Goossens – De VN, China en Taiwan

In het interview met microbioloog Herman Goossens ‘Er moet een Marshallplan voor testen komen’ in De Morgen van 16 december stelt deze: ”Maar Taiwan is door China uit de Wereldgezondheidsorganisatie geweerd. Resultaat: de wereld kreeg van de WHO de Chinese aanpak in Wuhan voorgeschoteld als exemplarisch. Een extreme lockdown, dus. We hadden die informatie uit Taiwan moeten hebben.“

Herman Goossens is ongetwijfeld een uitstekend medisch microbioloog maar hier dwaalt hij. Toen China in 1971 lid werd van de VN en de WGO voerden beide staten de politiek van één China.

Dat wilde zeggen dat internationaal maar een staat China en haar bevolking kon vertegenwoordigen. Er was geen keuze. Het was of Taiwan of het Chinese vasteland. Toen China dreigde lid van de VN te worden verliet Taiwan uit protest op 25 oktober 1971 de VN.

De Republiek China versus de Chinese Volksrepubliek. Wanneer een land de Volksrepubliek erkende dan werden de relaties ervan automatisch door Taiwan verbroken. Of omgekeerd. Zoals toen gebeurde met o.a. België. Op het eiland was de naam Taiwan toen feitelijk zelfs bijna taboe en klonk het fier ‘De Republiek China’.

Chiang_Kai-shek(蔣中正)

Chiang Kai-shek, de man die in 1949 de oorlog over China verloor van Mao Zedong en zijn Chinese CP. In 1970 ging hij op bezoek bij Richard Nixon en Henry Kissinger die hem eeuwige steun beloofden. Gelijktijdig plande de VS al een militaire alliantie met China en zat de dolk al in zijn rug. De meeste toplui van Taiwan hadden ook een Amerikaans paspoort.

Het feit dat China lid werd van de VN was dan ook erg logisch gezien het feit China toen een 800 miljoen inwoners had en Taiwan een 17 miljoen. Bovendien was dit het gevolg van een nieuw beleid betreffende China binnen de NAVO en de EU om China en niet langer Taiwan te erkennen.

Stellen, zoals Herman Goossens doet, dat Taiwan door China uit de Wereldgezondheidsorganisatie werd geweerd is dan ook foutief. Bovendien kunnen alleen lidstaten van de VN ook lid worden van de WGO. En Taiwan is geen lid van de VN en dus ook niet van de WGO. Erg simpel.

Taiwan had wel op zeker ogenblik in overleg met China het statuut van waarnemer bij de Algemene Vergadering van de WGO gekregen maar dit onder voorwaarde dat het vasthield aan de politiek van één China. De huidige president weigerde echter nog aan die voorwaarde te voldoen en verloor daardoor haar statuut van waarnemer.

Dat men de gegevens over ziektes in Taiwan niet via de WGO kan krijgen is zeer te betreuren maar een gevolg van het VN-verdrag, de statuten van de WGO en de houding ook van Taiwan.

Het verhaal van hoe Taiwan reageerde op de coronacrisis is bovendien voor wie de zaak volgt goed gekend. En verder is er in Brussel een erg actief vertegenwoordigingskantoor van Taiwan dat aan iedereen die dat wenst met veel plezier alle nodige gegevens hierover zal bezorgen.

Verder is een vergelijking met het beleid dienaangaande tussen China en Taiwan onmogelijk. De uitbraak situeerde zich in Wuhan en de Chinese provincie Hubei. In Taiwan was er geen uitbraak en kon men door uitgebreid testen en het streng controleren van de grenzen (het is een relatief klein eiland) veel miserie voorkomen.

Dat kon China niet en vandaar die extreme lockdown in Wuhan en een ander beleid in Taiwan. Pure logica. En dat men in Europa en de VS door een gebrek aan actie weken en zelfs maanden verloor is zonder twijfel. Het verschil in dodenaantal tussen China, Taiwan en de meeste landen van Oost-Azië en de EU en de VS toont dat.

Willy Van Damme

1

De bijna 97-jarige Henry Kissinger was de grote inspirator achter de pingpongdiplomatie tegen o.m. Taiwan. Een man die miljoenen mensenlevens op zijn geweten heeft, van Indonesië tot Vietnam, Cambodja, Cyprus, Oost-Timor en Latijns-Amerika. Nu is hij voorstander van een alliantie tussen de VS en Rusland tegen China. Eens oorlogsstoker, altijd oorlogsstoker.

Lezersbrief naar De Morgen betreffende het interview microbioloog Herman Goossens over Corona, Taiwan en China.

NASCHRIFT – Pingpongdiplomatie

China werd lid van de VN op 25 oktober 1971 en was het gevolg van de nieuwe Amerikaanse buitenlandse politiek van president Richard M. Nixon en zijn toenmalige Nationale Veiligheidsadviseur Henry Kissinger.

Het staat bekend als de Pingpongdiplomatie en had de bedoeling een alliantie te vormen tussen de VS en China en gericht tegen de Sovjetunie. De politiek kreeg haar vorm vanaf 1970 en resulteerde in de deelname van China een het wereldkampioenschap pingpong in de Japanse stad Nagoya dat plaats had van 28 maart tot 7 april 1970. Japan was van 1895 tot 1945 de bezetter geweest van Taiwan.

In 1971 trok Henry Kissinger dan via Pakistan – een land dat goede relaties had met zowel China als met de VS en dus bemiddelde – op geheime missie naar China waar hij een gesprek had met Zhou Enlai, China’s nummer twee en de man van de Chinese diplomatie met het Westen.

Een tweede dan publiek gemaakte missie van Kissinger naar China greep plaats rond 25 oktober 1971. Op diezelfde 25 oktober greep dan een discussie met stemming plaats in de VN waar een voorstel van de VS om beiden lid van de VN te maken mislukte. Kissinger zag het zelf als onhaalbaar maar hij wou zo gezichtsverlies tegenover Taiwan vermijden.

De Republiek China zoals Taiwan toen officieel noemde trok woedend de deur dicht. Ze voelden zich terecht verraden door Washington waar Nixon nog het jaar voordien generalissimus Chiang Kai-shek van Taiwan plechtig beloofde hem steeds te blijven steunen. Ook de Sovjetunie was, maar dan niet publiek, blij met de zaak daar ze zag wat er gebeurde.

De Amerikaanse ambassadeur bij de VN was toen een zekere George H. W. Bush, vader Bush dus en de latere president. Van 21 tot 28 februari 1972 trok dan ook Nixon naar China voor onder meer een gesprek met Mao Zedong en het sluiten van die militaire alliantie.

Die alliantie eindigde in de tweede helft van de jaren tachtig toen de VS tot het besef kwam dat China een groot rivaal ging worden. Met als eerste hoogtepunt de opstand op het Tiananmenplein in 1989 en de eerste strafmaatregelen van de VS en de EU tegen het land. .

Dit is natuurlijk een totaal ander verhaal dan dat van China welk Taiwan  weerde. Het is de propaganda welke onze media al jaren verspreiden over China. Want voor onze massamedia is wat er ook mogen gebeuren China steeds de dader, de slechterik. Ook in tijden van corona. Als iemand Taiwan uit de VN en de WGO gooide dan was dit het duo Nixon-Kissinger. Niemand anders.

Willy Van Damme

Westerse arrogantie

Het is een traditie in onze kranten om steeds weer te zeuren over de mensenrechten. Wijlen de president van Zimbabwe Robert Mugabe was voor onze elite een misdadiger van de bovenste plank en diende dus verwijderd te worden. Door wie? Ach Washington, Londen, Parijs, Berlijn en Rome zullen wel iemand hebben. En dit zal ongetwijfeld een strijder voor de mensenrechten, democratie, vrijheid en tegen de corruptie zijn. Het is een al tot treurnis toe afgezaagd deuntje.

Een herhaling feitelijk van het discours dat onze koning Leopold II ooit voor zijn parlement hield over de de reden waarom hij zomaar een enorm gebied in Afrika plots als zijn eigendom beschouwde, Congo genaamd. Met welk recht en rede hij dit deed kwam niet ter sprake.

Neen, hij moest die zwartjes ‘beschaven’, leren tot zijn god bidden en de slavenhandel bestrijden. Hij had die zwartjes immers zelf nodig om al dat rubber, ivoor en ander lekkers uit zijn Congo weg te slepen. Tegen het prijsje. Met indien nodig wat handenkap erbij.  

De splinter en de balk

Het is steeds hetzelfde verhaal. Men zit presidenten en regeringen alle mogelijke en onmogelijke beschuldigingen naar het hoofd te slingeren, geen enkel probleem. Maar men ziet de splinter in de ogen van de ander en vergeet gemakshalve de balk in het eigen oog.

Ganse bossen sneuvelden al om allerlei – waar of niet zijnde – verhalen over de zogenaamde misdaden van bijvoorbeeld Poetin of Assad in boek, krant en tijdschrift te publiceren. De boekhandels puilen uit met dat soort niet zelden fantasierijke literatuur.

Maar dat België wapens via de Verenigde Arabische Emiraten levert aan al Qaeda in het Arabisch Schiereiland – de slachters van de redactie van Charlie Hebdo – daarover zal je nooit iets lezen of horen. Men vertikt het dit goed gedocumenteerde feit zelfs te vermelden.

FN Herstal Minimi

De minimi’s van FN Herstal, een Waals overheidsbedrijf uit het Luikse. Schiettuig via de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) aan al Qaeda op het Arabisch Schiereiland ten geschenke gedaan. Charles Michel, toen premier, ging na de moorddadige terreuraanslag op Charlie Hebdo tegen die aanslag mee betogen, samen met de andere wereldleiders zoals die van Saoedi-Arabië en de VAE. Dat ons land nadien diezelfde Al Qaeda wapens leverde was niet het minste van zijn zorgen. Geen woord erover, ook niet in onze media of bij de wereld van de bekende ngo ‘s zoals Amnesty International. Mensenrechten!

En we kunnen met dat soort verhalen er vlot ganse bibliotheken mee te vullen. Neem het neerslaan van de betoging op het Tiananmenplein in de Chinese hoofdstad Beijing. Goed voor ergens tussen de 300 tot 1.000 doden. Erg, zeker. Geen twijfel, geen discussie.

Maar het is peanuts vergeleken met wat de VS met haar partners organiseerde in bijvoorbeeld Irak. Daar spreekt men alles bij elkaar over minstens 2 miljoen doden. Maar geen probleem hoor. De VS is er met haar partners/vazallen als we de kranten moeten geloven om er de boel te redden.

Bijna elke dag kan je de Amerikaanse regering andere staten horen kapittelen over hun gebrek aan mensenrechten of wat dan ook. Met Nederland en België, die toch medeplichtig zijn aan de Iraakse slachtpartij, die braaf in de pas van Washington lopend goed meedoen en desnoods wat troepen of vliegtuigen sturen. Zie de misdaden in Libië.

Ach mensenrechten, er is een ganse industrie over ontstaan, zie maar naar de bedriegers van Amnesty International, Pax Christi en Human Rights Watch. Mensenrechten? Het is pure business. Goed voor de tewerkstelling, dat wel.

Duizenden ngo’s en instellingen als Carnegie en Brookings, volgepropt met Amerikaanse dollars, Britse ponden en euro’s leven ervan. Goed voor het dagelijks brood op tafel, meer niet. Met mensenrechten heeft dat niets te maken. Wel met westerse arrogantie, de bemoeial die meent zich overal met andere landen te moeten bemoeien tot ook die in de pas lopen.

Willy Van Damme

Corona–De oorlog om een virus

De wereldwijde pandemie ontstaan door covid-19 zorgt voor wereldwijde gezondheidsproblemen, zware economische gevolgen en – zoals verwacht – veel politieke discussies en ruzies op het scherp van de snee. Zeker internationaal. In essentie voor de VS is dit de gelegenheid bij uitstek om China frontaal aan te vallen. Humaan of smaakvol is dit zeker niet.

De As van het Kwaad

Waarbij de VS bij die aanval gesteund wordt door de hen bevriende Europese media die zoals kon verwacht worden klakkeloos alles overnemen wat men in de VS zegt en schrijft. Onderzoek hiernaar, woord en wederwoord of bronnencontrole is daarbij voor hen veelal een overbodige luxe. Iets om zo overboord te gooien.

Het grote probleem voor de VS, en in mindere mate voor de EU, is dat ze door dit virus in hun hemd worden gezet. China bleek de besmetting immers vrij snel onder controle te hebben en toonde ook bereid te zijn om anderen te helpen met niet alleen materiaal zoals mondmaskers en ventilatoren, maar ook met specialisten.

Typerend is de Britse beslissing deze week om het gebruik van mondmaskers aan de bevolking niet aan te raden of te verplichten. De reden, stelde The Financial Times op 22 april, is dat er in het land gewoon te weinig mondmaskers zijn en al wat er is moet gaan naar de zorgverstrekkers in de in nesten zittende hospitalen waar men zich nu soms moet behelpen met …. keukenvoorschotten.

In China is er voor zover geweten nooit een gebrek aan materiaal geweest. Onze pers wist het alleszins niet te melden. En die is al sinds het uitbreken van deze pandemie er druk op zoek naar modder over het land.

Zo kwamen Chinese hulpverleners samen met mensen uit Cuba en Rusland, de ‘As van het Kwaad’, helpen in onder meer Italië en Servië. Het veroorzaakte een diepe schok bij sommigen in het Westen die hun superioriteit tegenover die landen als een door god gegeven feit zagen. Zeker daar Italië aan andere lidstaten van de EU eerst om hulp vroeg en op een weigering botste.

Corona - Hulpverleners in Italië

Russische militaire vrachtwagens op weg in Italië met hulpverlening voor de strijd tegen covid-19. Gaf de rest van de EU niets dan reageerden China, Moskou en Cuba direct op de Italiaanse vraag voor steun. Uiteraard wil Moskou en de andere twee landen zo goodwill creëren in Italië. En dan. Alle landen doen dat toch. De EU moest maar gereageerd hebben dan was dit beeld er niet geweest. Eigen schuld, dikke bult.

Dat China en Rusland Italië ter hulp kwamen en niet de EU die weigerde was volgens een bericht in De Standaard voor onze veiligheidsdiensten zelfs een van de voorbeelden van Russische desinformatie komende van hun zogenaamde trollenfabrieken. Een late aprilgrap van onze Staatsveiligheid?

Merkwaardig dat die krant en anderen dit kort voordien echter zelf wisten te melden. Of hoe voor onze journalisten de ene dag iets feiten zijn en de dag nadien pure leugens. Het toont de sfeer in de EU en het Westen in het algemeen over hun positie versus China en Rusland. Er heerst hier in bepaalde milieus duidelijk paniek.

Een negatief imago creëren

Het verhaal moest voor sommigen daarom gecounterd worden door het verspreiden van dan ‘degelijke en correcte’ informatie. Waaruit dan moest blijken hoe slecht China ook hier weer was. Een land welke zoals steeds voor niets terugschrikt. Het goede westen versus het tirannieke China waar mensenlevens van geen tel zijn.

Vergetend dat het Westen dit pas beginnend millennium reeds zorgde voor de massaslachting in Irak, het de burgeroorlog in Syrië op gang trok en met wapens bleef steunen en Libië in vuur en vlam zette. Goed voor vele honderdduizenden doden. Waarbij de 300 tot 1.000 doden die vielen tijdens het neerslaan van de opstand in mei en juni 1989 op het Tiananmenplein in de Chinese hoofdstad Beijing peanuts zijn.

En dus trok de campagne tegen China en in mindere mate ook tegen Rusland zich vooral vanuit de VS op gang. Zo werd de hulp van die landen afgedaan als malafide en alleen bedoeld om zo bij de regering in Rome en elders op een goed blaadje te komen staan. En dat kan niet.

Vergetend dat ook hulp van de EU aan bijvoorbeeld Afrikaanse landen exact dezelfde bedoeling heeft. Men geeft voedselhulp maar plakt op de verpakking heel duidelijk stickers met in grote letters ‘Gift from he EU’ of ‘Gift from te US’. Het is standaardpraktijk. Men geeft hulp maar er hoort wat bij. Staten zijn nu eenmaal geen caritatieve instellingen.

Maar bij China en Rusland toont dat, in deze visie, hun malafide gedrag. (1) Daarbij is de visie van sommigen in Rusland, China of van bepaalde critici van het beleid hier dan nep, leugens. En wat de westerse media schrijven is de waarheid en het echte correcte verhaal.

En iedereen die weet hoe de media en mensen werken weet perfect dat als je voldoende malen zelfs de gekste verhalen herhaalt de meesten dit voor waar zullen aannemen. Als de Chinese president Xi Jinping naar het geteisterde Wuhan op bezoek gaat dan is dat bij velen in het Westen pure hypocrisie, gaat onze koning op bezoek in een hospitaal dan is dat positief en toont hij zijn goed hart.

Gevoed door een pers die continu gif spuit naar Rusland en China staat het voor velen dan ook bij voorbaat vast dat China hier vals speelt, dit virus zelf op de bevolking losliet en het Westen zo wil veroveren. (2) Bewijzen zijn er niet maar ja…. China en Rusland zijn per definitie valsspelers en die zijn in die westerse visie tot alles in staat.

Je mag er dan ook niets goeds van verwachten. Vooroordelen noemt men dat en zoiets maakt elke serieuze analyse uiteraard onmogelijk. Maar dat is natuurlijk ook de bedoeling van diegenen die achter die campagne zitten.

Verdwenen

Zo is er het verhaal van dokter Ai Fen, een directeur van het Centrale Hospitaal in Wuhan, die op 3 januari samen met zeven anderen bij de politie van die stad op het matje werd geroepen betreffende een verklaring op het internet over een mogelijke epidemie met een griepachtig virus. Ze was nadien verdwenen stelde men in onze kranten met een zware beschuldigende vinger wijzend richting China.

Corona - Ai Fen - Hoofd spoeddienst Centraal hospitaal Wuhan - 1 april 2020

Het Australische televisieprogramma 60 Minutes van de zender 9 Network wist de wereld te verkondigen dat Lai Fen, dokter uit Wuhan en volgens onze pers een klokkenluidster, was verdwenen. Ze moest dan ook ergens in een cel aan het wegrotten zijn. Op datzelfde ogenblik zat ze echter lustig op Weibo, de Chinese Twitter, gesprekken te voeren. Het Australische verhaal werd nadien probleemloos door de rest van de Westerse pers overgenomen. Rechtzettingen? Ach neen, waarom ook.

Dat de dame gewoon van op haar post in dat hospitaal naarstig via Weibo, de Chinese versie van Twitter, zat te communiceren en zelfs een publieke lezing gaf deerde die propagandisten niet. Als je leugens en propaganda zit te verspreiden dan moet je geen kennis van zaken hebben. Het verspreiden van leugens via een belangrijke krant is dan het enige dat telt en dossierkennis is in zo’n gevallen zelfs te mijden.

Typisch is het opiniestuk van Astrid Pepermans, onderzoekster aan de VUB in De Standaard (3). Hierin schrijft zij:

“Toen werd de medische klokkenluider Li Wenliang, belaagd door de autoriteiten in Wuhan, met als doel de verspreiding van het virus in de doofpot te krijgen….. De censuurmachine blijft overuren draaien en verschillende journalisten en experts zijn van de radar verdwenen.”

Klokkenluider

Het meest hardnekkige en door onze media opgeklopte verhaal is zeker dat van oogarts Li Wenliang, verbonden aan het Centraal Hospitaal van de stad. Als we de heldenverhalen moesten geloven dan was hij de eerste die wist te melden dat er een nieuw gevaarlijk virus in de stad ronddwaalde.

Waarna de man door de politie op het matje geroepen werd want men wou, stellen onze kranten bijna unisono, de zaak geheim houden. Sommigen schreven zelfs dat de man in de cel zat.

“De eerste die berichtte over het virus maar de politie berispte hem”, wist de VRT op 7 februari op haar website te melden. (4) Het verhaal is echter voor wie dit wat van nabij bekijkt totaal van de pot gerukt. Een tijdslijn gebaseerd op een serie bronnen toont dit perfect aan.

Corona - Li Wenliang

Het verhaal van oogarts Li Wenliang van het Centraal Hospitaal in Wuhan werd door onze media om puur politieke reden totaal uit zijn verband gerukt. Alsof de andere specialisten zoals Zhang Jixian niets deden. Bij de VRT, NRC enzovoort is het hen niet om de waarheid en de feiten te doen maar om het maken van propaganda.

Deze tijdslijn is gebaseerd op gegevens van The Washington Post, de Amerikaanse websites Axios en Business Insider, Wikipedia Engelstalige versie en de Chinese Engelstalige krant Global Times. Ze vullen elkaar aan en behoudens enkele kleine details komen ze ook perfect overeen.

Het verhaal van bijvoorbeeld De Standaard en anderen over een doofpotoperatie was een pure leugen. Men was integendeel juist zeer druk bezig de zaak in kaart te brengen. Uiteraard kan men zeggen dat men soms sneller had kunnen reageren maar het was iets totaal nieuws en men gaat in zo’n soort zaken ook niet te voorbarige conclusies trekken. Zeker gezien het sarsvirus van enkele jaren voordien.

Chinees Nieuwjaar

Bovendien waren er in Wuhan en China enkele specifieke problemen. Zo waren er van 11 tot 17 januari in de stad een serie bijeenkomsten van de top van de Chinese KP en dat zijn gevoelige dagen. Een nog veel groter probleem was echter dat op 24 januari het Chinese Nieuwjaar begon. Het hoogtepunt in het land wanneer miljoenen Chinezen veelal voor een week op bezoek gaan bij hun familie, een gigantische volksverhuizing.

Dat de stad Wuhan, met de agglomeratie erbij goed voor 19 miljoen inwoners, op 23 januari, de dag voor de nieuwjaarsfeesten begonnen, in totale quarantaine ging heeft dan ook een onnoemelijk aantal mensenlevens gered. De besmetting werd zo beperkt.

Niet alleen in China maar ook wereldwijd. (5) Op 11 januari was in Wuhan immers nog maar de eerste dode gevallen terwijl er op 1 januari slechts amper 41 besmettingen waren vastgesteld. Het leek dus onder controle.

Maar het was al te laat. Op 13 januari was er reeds sprake van een eerste besmetting in Thailand en op 20 januari het eerste geval in de staat Washington in de VS. Waar men dus een drie maanden niets heeft gedaan om die epidemie onder controle te krijgen. Op 2 februari viel dan in de Filipijnen de eerste dode buiten China. Het was het startschot voor de wereldwijde pandemie die een waar bloedbad zal aanrichten.

Corona - Huanan vismarkt - Wuhan Institute for Virologie - kaart

Sommige westerse media beweerden dat het virus kwam van het Wuhan Instituut voor Virologie en dat dit vlakbij die Huanan Groothandelsvismarkt lag. Vandaar de link, stelden zij. Nou dichtbij is hier een 12 km. In het midden stroomt de Jangtse. De Han stroomt er in de Jangtse. De metropool telt 11 miljoen inwoners en met de agglomeratie erbij is dat 19 miljoen.

Dat er in Wuhan op een bevolking van 19 miljoen volgens de officiële statistieken op 20 april maar 3.869 doden vielen kan verwonderlijk laag klinken maar het zeer snel in quarantaine zetten van de stad en de bevolking thuis opsluiten speelde ongetwijfeld hierbij een grote rol. Andere landen waren hierin veelal lakser. Kijk maar naar de VS en zelfs België. Maar een stad van die omvang isoleren neem je natuurlijk niet zomaar.

Zo waren er in Wuhan op dat ogenblik voor zover geweten minder dan 100 gekende besmette gevallen. Dat China niet snel genoeg optrad kan zeker voer voor discussie zijn maar in vergelijking met de meeste regeringen elders reageerde China supersnel en erg kordaat. Geen enkel ander land nam zo snel zo’n drastische maatregelen.

Li Wenliang

Wat nam de politie oogarts Li Wenliang en de andere geneesheren in China dan kwalijk? Een Chinese wet stelt dan men zonder toelating van de verantwoordelijke dienst geen verhaal mag verspreiden over een mogelijke epidemie. Dit om geen onnodige paniek te zaaien.

Op 30 december had Li Wenliang verbonden aan het Centraal Hospitaal het gezondheidsrapport van een patiënt met dat nieuwe virus en gemaakt door directeur Ai Fen kunnen inkijken. Daarin las hij over een nieuw en onbekend sarsachtig virus waarna hij onmiddellijk zijn 150 leden tellende WeChat groep verwittigde van deze feiten. Er wel bij stellende het verhaal geheim te houden.

Maar dat geheim houden bleek illusoir en op 3 januari moest hij en 7 van zijn confraters zich bij de politie melden om uitleg te geven over hun verhaal. Waarna zij allen na een berisping huiswaarts konden keren. Met verder geen enkele sanctie.

Maar reeds op 26 december, dus vier dagen eerder, komt het laboratorium van het Centraal Hospitaal tot de conclusie dat het hier een virus betreft dat voor 87% gelijkt op dat van Sars  Vermoedelijk afkomstig van een zekere Wei Guixian die naar gelang de bron op 10 of 12 december ziek in het hospitaal was binnengebracht. En dan gaat het snel, heel snel.

Op 27 december krijgt longarts Zhang Jixian van het Zhong Xi hospitaal dit verslag onder zijn ogen en stuurt dit dossier op 29 december naar de Gezondheidscommissie van Wuhan die nog diezelfde dag om 17 uur een verder onderzoek start. Zo stuurt die dienst ook een brief naar alle hospitalen in de agglomeratie en verwittigd zij de nationale Gezondheidscommissie in Beijing.

Verwittiging WGO

Deze arriveert op 31 december in Wuhan waar er op dat ogenblik nog maar 27 gevallen van besmetting bekend waren. De dag nadien, met Nieuwjaar dus, krijgt ook de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) vanuit China een officiële verwittiging betreffende de zaak. De wereld is dus op de hoogte.

DSCN2762

Het OCMW-rusthuis Sint-Vincentius in Baasrode. Geschat wordt dat ongeveer de helft van de overlijdens door corona in woon- en zorgcentra gebeurden. Pas laat begon men ze in België mee te tellen bij de overlijdens. In de meeste andere landen ‘vergat’ men dat. Men kreeg dan mooiere cijfers. De vraag is ook hoe dat zit met China.

Op 7 januari is er dan een gehele genetische identificatie van dit virus klaar en publiceert men op het internet de code ervan. Wat het verder geneeskundig onderzoek sterk zal vergemakkelijken. Ook zal Singapore ondertussen reeds vanaf 3 januari alle op haar luchthaven uit Wuhan arriverende passagiers screenen op het virus. Andere landen blijven echter nog wekenlang treuzelen met de nu gekende gevolgen.

Intussen echter werkt Li Wenliang gewoon verder en onderzoekt op 8 januari een patiënt met het virus welke zich blijkbaar ook op diens ogen had gezet (6). Waarbij de arts vermoedelijk onvoldoende voorzorgen nam. Met dramatische gevolgen. Twee dagen nadien wordt hij ziek en op 12 januari in zijn ziekenhuis opgenomen waar hij op 7 februari komt te overlijden.

Intussen geeft het Chinese Hooggerechtshof de Wuhanese politie een blaam omwille van hun behandeling van het dossier en krijgt Li Wenliang en een ganse serie andere gezondheidswerkers nadien de medaille van Martelaar, de hoogste onderscheiding die men in China kan krijgen.

De verhalen in o.m. The Washington Post over de grote verontwaardiging op het internet in China over de behandeling die Li Wenliang van de politie kreeg zijn op zich echter verbazend.

Al jaren is volgens dat soort media elke zelfs brave kritiek op de Chinese KP verboden en wordt die keihard aangepakt. Maar nu blijkbaar kan er volgens diezelfde media in China een storm van verontwaardiging ontstaan zonder dat men voor zover geweten iemand oppakt.

Tijdslijn

Tijdslijn: (7)

– 10/12:Wei Guixian (kan ook 12/12 zijn) voelt zich grieperig.

– 16/12: De eerste patiënt met het virus arriveert in het Centraal Hospitaal van Wuhan. Deze reageert echter niet op de klassieke behandeling voor een griepvirus.

– 26/12: Het labo van het Centraal Hospitaal komt tot de conclusie dat het hier een virus betreft dat voor 87% gelijkt op dat van sars.

– 27/12: Longarts Zhang Jixian van het Zhong Xi hospitaal krijgt het rapport in handen en neemt contact op met de centrale diensten van zijn hospitaal.

– 29/12: Het hospitaal en longarts Zhang Jixian verwittigen de lokale Gezondheidscommissie in Wuhan van de problemen. Die stelt nog diezelfde dag een onderzoek in.

– 30/12: De Gezondheidscommissie van de stad stuurt een brief naar alle plaatselijke ziekenhuizen om hen te verwittigen en op de hoogte houden van eventuele gelijkaardige gevallen in hun praktijk. Die Gezondheidscommissie verwittigt ook de nationale diensten in Beijing.

– 30/12: Li Wenliang ziet het gezondheidsdossier van een patiënt met dit nieuw virus en stuurt via WeChat een bericht hierover naar de 150 leden van zijn groep.

– 31/12: De Centrale Gezondheidsraad en het nationaal Centrum voor Ziektecontrole uit Beijing komen toe in Wuhan. Er zijn dan al 27 besmette gevallen (of volgens een andere bron 41) waarvan 65% ervoor de Huahan Groothandelsvismarkt hadden bezocht.

– 01/01: Sluiting van de Huahan Groothandelsvismarkt. Hier worden naast vis ook andere dode en levende dieren verkocht om ze al of niet ter plaatste te slachten. Ze is ongeveer 50.000 m² groot

– 01/01: Brief vanuit de Centrale Gezondheidsraad naar de WGO om hen te verwittigen voor het virus.

– 03/01: Gesprek van de politie met acht dokters betreffende het virus. Zij krijgen een verwittiging maar geen sancties.

– 09/01: China publiceert de volledige genetische structuur van het virus. Wat verder internationaal onderzoek gemakkelijker moet maken.

– 11/01: Eerste dode in China als gevolg van het coronavirus.

– 13/01: Eerste gekende besmetting buiten China. Dit in Thailand.

– 20/01: De Chinese toplongarts Zhong Nanshan stelt dat het virus overdraagbaar is van mens op mens. De 83-jarige wetenschapper speelde een sleutelrol bij de sarsepidemie van 2002 waar hij inging tegen de officieel visie die lang ontkende dat het hier sars betrof. Hij is nu een van de adviseurs in deze crisis

– 23/01: De stad Wuhan wordt in zijn geheel in quarantaine geplaatst. Niemand mag de stad meer bezoeken of verlaten. Het is de dag voor het ongeveer een week durend feest rond het Chinees Nieuwjaar van start gaat.

Huanan Groothandelsvismarkt

De Huanan Groothandelsvismarkt van Wuhan werd al op 1 januari gesloten en geheel opgekuist. Vermoedelijk zou het virus hier vandaan komen maar absolute zekerheid is er niet. En bewijs zal men hier bijna zeker niet meer vinden. De markt was ongeveer 50.000 m² groot.

Is het virus afkomstig van vleermuizen en komt het van de Huahan Groothandelsvismarkt? Het is onzeker maar wel het grote vermoeden gezien een grote meerderheid van de eerste groep besmette Chinezen voordien op die markt was geweest. Absolute zekerheid is er niet en dit dient daarom nog verder onderzocht. Of men ooit de bron van de besmetting zal vinden is echter twijfelachtig.

De Chinese cijfers

Maakte men in China fouten? De indruk lijkt van niet maar dat dient verder in detail onderzocht. Maar zoals steeds is het nadien makkelijk om kritiek te maken. Maar het virus was nieuw en er waren amper besmettingen en toen men alarm sloeg nog geen enkele dode. Zeker is dat men elders, behoudens mogelijks Taiwan en Singapore, veel lakser was. En zelfs in Taiwan en Singapore kon men het niet buiten houden.

Dat er in China relatief weinig besmettingen en doden vielen kan goed verklaarbaar zijn door het snelle optreden toen men een enorme metropool als Wuhan al op 23 januari geheel onder een strenge quarantaine plaatste. Zeker is verder dat men nooit het exact aantal Chinese doden en besmettingen zal kennen. Juist zoals men in alle andere landen dat ook nooit exact zal weten.

Mensen sterven soms anoniem zonder goed medisch onderzoek. Veel mensen sterven ook soms van meer dan een ziekte. Zeker bij covid-19 is dat zo daar dit virus zich ook op organen als de nieren en het hart kan hechten zodat er dus meerdere doodsoorzaken mogelijk zijn.

Gebleken is ook dat bij de statistieken op een paar landen zoals België na, de overlijdens in rust- en zorgtehuizen en thuis niet bij de officiële sterftecijfers worden gerekend. En dat zijn er verhoudingsgewijs heel veel. Men mag tot 50 % en zelfs meer rekenen. Vermoedelijk is dit zelfs ook zo voor China al stelde men er vorige week het cijfer voor het aantal doden sterk bij. Bovendien maken mensen nu eenmaal fouten.

Voor een bewust manipuleren van de sterftecijfers door China zijn er echter geen bewijzen. Het kan zoals alles kan maar dan moeten er wel bewijzen op tafel komen. En gebleken is dat de VS tot in het kleinste detail de Chinese sociale media bekijkt en tot heden ook niet met een bewijs op tafel kwam. Tot nader order zijn er dus in China op 22 april 82.788 besmettingen en 4.632 doden. Een verhoudingsgewijs klein getal.

Nepnieuws

Het in onze media wijdverspreide verhaal van de drieduizend urnen die op een plek in Wuhan arriveerden kan onmogelijk gezien worden als een bewijs. Het is zelfs niet eens een aanwijzing.

Hoeveel mensen er in deze metropool van 19 miljoen mensen van andere ziektes of ongevallen stierven is onbekend. En waren die urnen alleen voor mensen die de voorbije drie maanden waren gestorven of dienden die ook voor latere overlijdens? We weten het niet.

coronavirus-1

Op 23 januari, de dag voor het Chinese Nieuwjaar begon, werd de metropool Wuhan met haar 19 miljoen inwoners geheel afgesloten van de buitenwereld. Het heeft in China en daarbuiten vele duizenden mensenlevens gered.

En dan is er het artikel over het Instituut voor Virologie in Wuhan van columnist Josh Rogin van The Washington Post (8). Die had het over twee bezoeken in 2018 van Amerikaanse diplomaten aan dat instituut.

En die stelden, volgens zijn verhaal, bij hun bezoek aan dat super beveiligde labo enkele tekortkomingen op het vlak van de beveiliging vast. Wat ze aan Washington ook rapporteerden. Rogin kon, naar hij beweerde, een van die rapporten inkijken en stelde zich vragen. Maar welke tekortkomingen men juist zou hebben ontdekt lezen we niet bij Rogin. Waren het misschien pietluttigheden?

Maar geweten is dat de VS openlijk vijandig staat tegenover China en in het verleden niet terugschrok om valse rapporten op te stellen en de grofste leugens te verspreiden. Het meest spectaculaire maar verre van enig voorbeeld is natuurlijk het verhaal van de massavernietigingswapens van Saddam Hoessein in Irak.

In hoeverre kan men dit document dan aannemen als een betrouwbare bron waarop men een stelling kan bouwen? Natuurlijk niet, men moet het gewoon behandelen als een bewering zonder echte bewijskracht. Is het juist of gewoon nep? Wie onderzoekt en dat onderzoek nadien publiceert moet zeker zijn van zijn bronnen. Dat is hier duidelijk niet het geval.

Het document kwam van het Amerikaans ministerie van Buitenlandse Zaken en werd dan maar in handen gestopt van een man als Josh Rogin om er een smeuïg verhaal rond te maken. Een erg klassieke zaak waarbij een journalist zich probleemloos voor de kar van zijn regering laat spannen.

Een Josh Rogin die kort na dit artikel in diezelfde Washington Post (9) een frontale aanval deed op de Wereldgezondheidsorganisatie omdat die samenwerkt met de Syrische regering bij het verbeteren van de gezondheidszorg in het land en nu de bestrijding van het coronavirus. Een man naar het hart dus van de Amerikaanse regering. Ethiek? Vergeet het.

Instituut voor Virologie

Enig bewijs dat dit virus al of niet per ongeluk uit het Wuhan Instituut voor Virologie of uit het Wuhan Centrum voor Ziektecontrole en Preventie ontsnapte is er niet. Het is pure speculatie. En bovendien stellen alle wetenschappers die het virus tot heden onderzochten dat het niet door wetenschappers is ontworpen of gemanipuleerd.

Er is ook nog een tweede verhaal welke naar die onderzoekscentra in Wuhan wijst en dat is een studie van Botao Xiao en Lei Xiao van de South China University of Technologie uit Guangzhou. Ze dateert van februari maar werd nadien wel teruggetrokken. (10)

De twee pagina’s lange studie geeft ook niet bepaald een degelijke indruk en lijkt eerder haastig knutselwerk te zijn. Zo stelt men in de derde alinea dat het virus afkomstig moet zijn van het vleermuistype Rhinolophus Affinis. Maar, stellen beide onderzoekers, die leeft in de provincies Yunnan en Zhejiang en dat is, aldus nog de auteurs, 900 km verder.

En dus moet het virus van elders komen. Waarna zij dan naar die onderzoekscentra wijzen en vooral naar het Centrum voor Ziektecontrole en Preventie dat op minder dan 300 meter ligt van die vismarkt. Waarbij zij in de vierde alinea opperen dat deze instelling inderdaad 155 van dat soort vleermuizen gevangen nam…. in de provincie Hubei, de provincie waarvan Wuhan de hoofdstad is. En dus geen 900 km verder.

Bovendien is er over de bron van dit virus tot heden zeer veel twijfel en discussie. Nog deze week stelde de WGO dat er hierover niet de minste zekerheid is. Een vleermuis, een schubdier of iets anders, men weet het niet. En mogelijks zal men het dus nooit weten. Die markt is immers gedesinfecteerd.

Tedros Adhanom Gehbreyesus

Voor Knack en de vele andere westerse media is de Ethiopiër Tedros Adhanom, directeur-generaal van de WGO, gewoon een speeltje van China. Kortom een smeerlap. Volgens een Amerikaans verhaal zou hij als minister in Ethiopië hulp hebben tegengehouden voor de toen noodlijdende bevolking van de Ethiopische regio Ogaden.

Wereldgezondheidsorganisatie onder vuur

En dan is er vanuit de VS en ook de media de frontale aanval op de WGO. (11) Zo schrijft Han Renard in Knack:

“Maar, zeggen critici, hij heeft zijn verkiezing grotendeels aan China te danken, dat sterk voor hem heeft gelobbyd.”

Jonathan Holslag stelt dan weer in diezelfde Knack:

“In de weken na de uitbraak van de corona-epidemie beschuldigde Washington de WGO ervan de berichtgeving over het virus te hebben geminimaliseerd. Die kritiek is terecht. Het verslag van de WHO-missie aan China leest als één lang werkstuk van het propagandadepartement van de Communistische Partij.”

Onzin natuurlijk daar de WGO reeds op 1 januari werd verwittigd en die gegevens nog diezelfde minuut ter beschikking stelde van al de landen, van Vanuatu tot Duitsland en de VS. En 9 dagen later was het genetisch portret van het virus overal via het internet gratis beschikbaar.

En als er een land en regering is die drie maanden lang de zaak niet alleen minimaliseerde maar zelfs ridiculiseerde dan is het toch de VS met president Donald ‘het is maar een griepje’ Trump.

Ook de bewering dat Tedros Adhanom Ghebreyesus dankzij Chinees lobbywerk tot directeur-generaal van de WGO werd gekozen is merkwaardig. Er worden ook geen bewijzen of degelijke bronnen voor gegeven. Verder onderzoek leert dat dit vooral op Amerikaanse en Britse beweringen gebaseerd lijkt.

Strijd bij de WGO

Een van de verhalen die in het verleden tegen Tedros Adhanom werden gebruikt was de problematiek van de Cholera-uitbraak in de Ethiopische regio van Ogaden. Zijn regering zou toen hulp hebben tegengehouden.

Het was een verhaal dat op 13 mei 2017 via een artikel in de New York Times, en geplaatst met steun van de Amerikaanse Georgetown University plots uit het niets opdoek. Het voorval gebeurde tijdens de laatste ronde voor de verkiezing van directeur-generaal van de WGO. Waarbij journalist Donald G. McNeill deed wat hij moest doen en het verhaal breed gesmeerd uitbracht.

Een klassieke truc. Toen de Britten en de VS zagen dat hun Britse kandidaat David Nabarro het niet ging halen stuurde men Lauwrence Gostin, naaste medewerker van Nabarro, naar die krant en elders met het verhaal over Ogaden.

Na de uitschakeling van de Pakistaanse cardioloog Sanna Nishtar bij de eerste ronde won Tedros Adhanom het in de derde ronde met 133 stemmen tegen 50. De vuilte trucs van Nabarro, die wel ontkende er iets mee te maken te hebben, vlogen als een boemerang in zijn gezicht terug. Vooral de steun van de Afrikaanse landen speelde een sleutelrot in zijn verkiezing.

Onderdeel van de huidige moddercampagne is het stuk van Peter Hassan van de website The Daily Signal, een publicatie verbonden aan de Heritage Foundation, een conservatieve en aan de Republikeinse Partij gelieerde studie- en propagandadienst. (12) Die stelt onder meer dat voor het invoeren van de quarantaine er al 7 miljoen mensen uit de stad waren vertrokken. Van een volksverhuizing gesproken.

Voor zijn bewering over Chinees lobbywerk voor Tedros Adhanom voor de functie van directeur-generaal bij de WGO in 2017 verwijst hij dan naar een stuk in The Washington Post. Daarin stelt een zekere Frida Ghitis (13)

“Some speculate that Tedros’s decision to appoint Mugabe was a pay-off to China, which worked tirelessly behind the scenes to help Tedros defeat the United Kingdom candidate for the WHO job, David Nabarro.”

“Sommigen speculeerden dat Tedros zijn beslissing om Mugabe te benoemen een wederdienst was ten opzichte van China die achter de schermen hard heeft gewerkt opdat Tedros de Britse tegenkandidaat voor de job bij de WGO zou verslaan.”

Corona - Tedros Adhamon in Taiwaznees tijdschrift New Bloom

Zo stelde het Taiwanese blad New Bloom, een blad met ook stevige wortels in de VS, de relatie van China met Tedros Adhanom voor. Tedros Adhanom reageerde woest op bepaalde berichten in de Taiwanese media die hij racisme verweet. Waarop men op het Chinese eiland dat ontkende stellende dat veel berichten op sociale media van die aard uit China kwamen om Taiwan zo in een slecht daglicht te stellen.

Nou speculeren is natuurlijk wel wat anders dan het vaststellen van een feit. Bewijzen draagt ook zij echter niet aan en blijft het dus bij… speculeren. Voor sommigen misschien wel een leuk tijdverdrijf maar meer is het niet. Maar men kan het zich wel voorstellen dat China tussen de Britse kandidaat en een Afrikaan het logischer wijze voor die laatste zal kiezen. De resultaten van de stemming lijken het ook aan te tonen.

Het Tigray People’s Liberation Front

Maar dat Tedros Adhanom moest hij geen kandidaat geweest zijn voor de Britse kandidaat had gekozen zou echter niet verbazen voor wie zijn curriculum wat kent. Zo was hij minister in de regering van de vroegere Ethiopische rebellenbeweging Tigray People’s Liberation Front (TPLF) die in 1991 gewapenderhand de macht overnam van president Mengistu Haile Mariam en de Derg partij.

Het is de periode van de BBC-reportage van journalist Michael Buerk over de grote hongersnood in de provincie Tigray en van Live Aid, het grote rechtstreeks op TV wereldwijd uitgezonden popfestival. Het was georganiseerd door de Ierse popzanger Bob Geldof waarbij men miljoenen inzamelde voor hulp aan dat land en vooral voor de provincie Tigray.

Achteraf bleek men die voedselhulp voor een deel in Soedan verkocht te hebben waarmee het TPLF dan wapens kocht. De TPLF was trouwens deels een creatie van de Britse en Amerikaanse veiligheidsdiensten om in Ethiopië een hen goed gezinde regering aan de macht te brengen. (14) De regering onder Mengistu Haile Mariam zat immers in een alliantie met de Sovjetunie en diende daarom te verdwijnen.

Tedros Adhanom Ghebreyesus was een topambtenaar in de Ethiopische administratie en studeerde daarna aan de universiteit in Londen en nadien aan de universiteit van Nottingham waar hij als bioloog doctoreerde. Nadien werd hij in de regering van Meles Zenawi en het TPLF eerst minister van Volksgezondheid en nadien van Buitenlandse Zaken. Post die hij verliet om in 2017 directeur-generaal van de WGO te worden.

Uiteraard heeft Ethiopië goede relaties met China dat een belangrijke investeerder is in het land en het Afrikaanse continent, niet alleen in de zoektocht naar grondstoffen maar ook, en dat is erg belangrijk, in het investeren in nieuwe productiebedrijven.

Geen plunderingen zoals het Westen al meer dan 100 jaar doet maar investeren in bedrijven die het grote continent een meerwaarde geven en zo mogelijks een start uit de onderontwikkeling. De creatie dus van rijkdom en een industriële toekomst. Vandaar de relatieve populariteit in Afrika van China.

Maar voor manipulaties bij de WGO ten voordele van China zijn er niet de minste bewijzen. Er zijn beweringen, meer niet. Het is het klassieke moddergooien. Hij werd gekozen omdat de meeste Afrikaanse landen blijkbaar om nationalistische reden hem steunden tegen de vroegere koloniale heersers. Weerwraak heet dat.

De gedachtenpolitie

Zowat alle wetenschappers en instellingen die het virus al bestudeerden stellen met grote zekerheid dat het in de natuur is ontstaan en niet in een of ander labo gemaakt door de mens. Onder meer The Lancet, Nature en de WGO zelf schrijven dit. Maar politieke machinaties vertroebelen het debat en dreigen de internationale samenwerking die nu essentieel is te bemoeilijken. Wat een ramp zou zijn.

Maar blijkbaar is dat voor de Verenigde Staten en hun lakeien in onze media geen enkel probleem. En nochtans is het duidelijk dat China in deze strijd centraal staat. Veel materiaal voor het bestrijden van het virus komt uit China en de zoektocht naar een vaccin zal voor een groot deel ook door Chinese onderzoekers gedaan worden. Er zijn trouwens al drie verschillende groepen van ieder twee labo’s hier begonnen met testen.

Wel is het verhaal van België in dit dossier wat merkwaardig. Zo blijkt koning Filip over de zaak telefonisch contact te hebben gehad met de Chinese president Xi Jinping (15)waarbij de koning stelde dat “China een echte vriend van België” is.

Een daad die uiteraard gebeurde met akkoord of vermoedelijk zelfs op initiatief van onze regering. Een verschil met bijvoorbeeld de Britten en ook de Franse president Emanuel Macron die recent op China bedekte kritiek gaven.

Een hemelsbreed verschil ook met de houding van onze Staatsveiligheid. Het verhaal dat Italië bij de EU voor materiaal bedelde en niets kreeg waarna China en Rusland hen ter hulp kwamen was in De Morgen volgens de Staatsveiligheid nepnieuws. (16) Het verhaal over die Chinese hulp haalde nochtans zowat alle belangrijke kranten wereldwijd. Het zorgde ook voor veel woede bij de Italiaanse regering en bevolking.

Of hoe de veiligheidsdiensten in het Westen steeds meer en meer optreden als een soort gedachtenpolitie die ons vertellen wat men als juist moet aanvaarden en wat fout is. Zelfs als klopt het ‘foute’ zoals hier met Italië en de EU met de feiten. En onze massamedia die niet eens protesteren, neen ze lijken het zelfs te aanvaarden. Het totalitarisme lijkt zo te zien steeds verder op te rukken. Ook in België.

Het Pirbright Institute

Natuurlijk zijn er ook mensen en groepen die beweren dat deze pandemie allemaal nep is en de creatie van de VS, de Britten en de Bill en Melinda Gates Foundation, de miljardair en private hoofdsponsor van de WGO. En natuurlijk passeren her en der ook ‘de joden’ hier de revue. Voor sommigen is het dan weer iets als een griepje en dus praktisch onschadelijk. Ze lachen het als het ware weg.

266px-Bill_Gates_June_2015

Bill Gates, de vroegere man van Microsoft, miljardair en de grootste private sponsor van de WGO, hield een pleidooi om de bevolkingstoename af te remmen. Via een handige vertaling maakte men er op de website Want to Know alsof hij een groot percentage van de mensheid via vaccins wou uitroeien. De wereld is aan de durvers.

De boosdoener is hier onder meer het Brits regeringslabo Pirbright Institute (16) die vaccins maakt tegen allerlei virussen waaronder rond longziekten bij dieren zoals varkens en gevogelte. En bovendien heeft de Bill and Melinda Gates Foundation ook aan dit labo op zeker ogenblik geld gegeven.

En dat is dus het bewijs dat dit het covid-19 virus is want het maakt vaccins, is Brits, krijgt geld van Bill Gates en heeft een Amerikaans patent. Maar waar is het bewijs en waarom er een patent opnemen als men anoniem er een massamoord mee wil organiseren? Men heeft zo de daders want elk vaccin is uniek. Een patent neemt men ook in essentie om commercieel reden en zeker niet om in het geheim wat erg fouts te bekokstoven.

En dan is er het verhaal van G5 de nieuwste wifi standaard wiens stralingen verantwoordelijk zouden zijn voor de uitbraak van dit virus. Want in Wuhan heeft men als eerste stad 5G zitten installeren. Een fabeltje want 5G is er al op vele plaatsen beschikbaar. De eerste GSM-masten vlogen in Nederland en ook België al in brand denkend dat het hier om 5G types gaat.

En bovendien negeren zij de analyses van zowat alle wetenschappers dat het virus in de natuur is ontstaan niet in een labo gemaakt door mensen. Zijn dan die vele duizenden wetenschappers van China over Indië, Japan, de VS en de EU dan allen bedriegers of en onkundigen? Het idee is te zot voor woorden.

De Bill and Melinda Gates Foundation

Voor de website ‘Want to know’ is het simpel. In oktober vorig jaar organiseerden het World Economic Forum, de Bill and Melinda Gates Foundation en de Amerikaanse John Hopkins University de bijeenkomst Event 201 waar men onder allerlei specialisten – Met sommigen die van virussen niets afwisten – de problemen besprak van een eventuele pandemie.

En dan is hier de conclusie dat ze dus al in oktober wisten wat er in december in Wuhan ging gebeuren. Rare gedachtenkronkels. Het is niet omdat men op zeker ogenblik de risico’s en gevolgen van een epidemie bespreekt dat men al wist wat er drie maanden later ging gebeuren. Het zijn veronderstellingen die louter en alleen op drijfzand zijn gebouwd.

Voor de Bill en Melinda Gates Foundation en de John Hopkins University zijn vaccins, virussen en epidemieën zowat de kern van hun activiteiten. En dat ze er dus over nadachten en discussieerden is de logica zelf.

Wat echter wel belangrijk is en ook hier bij dit debat van Event 201 blijkt is dat de overheden en internationale instellingen erg voorzichtig moeten zijn en zich niet laten gebruiken door allerlei private bedrijven die er alleen op uit zijn om pakken geld te verdienen. Met hiermee geld verdienen is op zich niets mis maar men mag het gezondheidsbeleid hier nooit de gevangen van later worden.

De Amerikaanse gezondheidszorg is hier een mooi voorbeeld van hoe het niet moet. Opvallend is dat de man die in dat panel de Bill en Melinda Gates Foundation vertegenwoordigde die private bedrijven in dit soort zaken het voortouw wou laten nemen. Het roept zeker erg pertinente vragen op.

Vooral de uitlating van Bill Gates tijdens een van zijn publieke conferenties wordt hier bij onder meer Want to Know tegen hem gebruikt. Daarbij stelt hi tijdens zijn conferentiej:

“First ve’ve got population. The world today has 6,8 billion people. That’s headed up to about nine billion. Now, if we do a really great job on new vaccines, health care, reproductive health services, we could lower that by, perhaps, 10 of 15 percent. But there we see an increase of about 1.3.”

Het is een deel van zijn uiteenzetting over milieu- en energieproblemen. Dat wordt dan op die Nederlandse website Want to Know vertaald als:

“Als we echt goed werk leveren op het gebied van vaccins, gezondheidszorg en reproductieve gezondheidsdiensten, kunnen we [de wereldbevolking] met misschien wel 10 tot 15% verlagen.”

Het minste dat men kan zeggen is dat dit geen correcte vertaling is maar eerder te klasseren als een vervalsing. Het is een citaat van Bill Gates uit zijn TED Conferentie van 2010 waar hij voor een massa toeschouwers als een soort orakel zijn visie over de toekomst uit de doeken deed. Het desbetreffende stuk past in een aantal uitlatingen tijdens die conferentie over milieu- en energieproblemen.

Corona - Anonieme graven New York City - April 2020

Anonieme graven in New York van mensen die stierven door het covid-19 virus. Het lijkt wel in een of ander straatarm Afrikaans land. Neen deze scene speelt zich af in een natie die zich omschrijft als de enige supermacht.

Wat hij hier juist bedoelde is echter niet geheel duidelijk. Maar het lijkt totaal ongeloofwaardig dat hij hier de plannen voor een massamoord aan dit publiek kwam vertellen. Zelfs al waren dit vooral zijn kritiekloze aanbidders.

Bovendien is het verbeteren van de gezondheidszorg zoals hij hier voorstelde niet bepaald een recept voor het afslachten van mensen. Integendeel. Dit lijkt gewoon een voorstel om de bevolkingsgroei af te remmen.

Ooit was de Rockfeller Foundation de grootste private sponsor van de WGO, nu is dat Bill Gates. En ook hij wil de gezondheidsproblemen van de mensen gebruiken voor het eigen doel. Daarom dat men tegenover mensen als Gates kritisch moet zijn. En niet zomaar alles geloven wat men ons officieel laat weten. Het gaat hier om veel macht en nog meer geld en de gezondheid. En dan moet je steeds extra achterdochtig zijn.

Maar eenzelfde houding moet men ook aannemen tegenover zogenaamde alternatieve visies. Mensen die er soms de wildste fantasieën op na houden en alles zo interpreteren dat het past in hun uit terechte groot wantrouwen ontstane complottheorieën. Men moet gewoon zonder vooroordeel onderzoeken. Meer niet.

Recent kwam er het verhaal dat bedrijven op de Chinese beurzen van Shanghai en Shenzhen meer geld hadden kunnen verzamelen dan in New York. Het toont het almaar sterkere China. Of men dat nu graag heeft of niet. Ook hier in dit dossier van covid-19 is de slagkracht van China overduidelijk. Een onzin uitkramende president Trump en een ruziemakende bevolking staat haaks op wat China hier al presteerde.

Willy Van Damme

1) De Morgen, 27/03/2020, Jeroen Van Horenbeek, ‘Hoe Rusland via corona een beetje oorlog voert.‘

2) The Financial Times, 22 april 2020, Bryan Harris en Andres Schipani, ‘Brazil-China relations strained by bitter social media clash’

Volgens dit verhaal stelde Eduardo Bolsonaro, de invloedrijke zoon van de president, op Twitter dat de pandemie de schuld is van China. Abraham Weintraub, de Braziliaanse minister van Onderwijs, noemde het een Chinees ‘plan voor werelddominantie.’ China is de voornaamste handelspartner van Brazilië. Schelden op zijn Braziliaans.

3) De Standaard, 20 april 2020, Astrid Pepermans, “Wat we niet mogen leren van het Chinese model’.

De dame wordt er omschreven als onderzoekster Sino-Europese relaties en assistent Politieke Wetenschappen aan de VUB. Veel vooroordelen, weinig onderzoek is de beste omschrijving voor dit stuk

4) VRT-Nieuws, 7 februari 2020, Hanne Decré, ‘Explosie van emoties na dood van Chinese dokter Li: “Mensen zeggen dat hij eigenlijk politiek in leven gehouden werd”. https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/02/07/dokter-li-wenliang/

5) 7) Southampton University, Verenigd Koninkrijk, 11 maart 2020, Shangjie Lai en Andrew J. Tatem, ‘Early and combined interventions crucial in tackling Covid-19 spread in China’. https://www.southampton.ac.uk/news/2020/03/covid-19-china.page

6) Een van de eigenaardigheden van covid-19 is dat het zich niet alleen op de longen zet maar ook op de andere organen. Ook blijkt dat dit griepvirus zich gemakkelijk bij ouderlingen verspreid wat voor het klassieke griepvirus niet zo het geval is. Het verklaart het in verhouding enorm aantal doden van het virus in rust- en verzorgcentra. De virologen hebben dit blijkbaar te laat in de gaten gekregen.

7) – Axios, 18 maart 2020, Bethany All, ‘‘Timeline: The early days of China’s coronavirus outbreak and cover-up’. https://www.axios.com/timeline-the-early-days-of-chinas-coronavirus-outbreak-and-cover-up-ee65211a-afb6-4641-97b8-353718a5faab.html

– Global Times, 3 april 2020, ‘Virus whistleblower Li Wenliang among outstanding medics posthumously honored for fighting coronavirus’.  https://www.globaltimes.cn/content/1181669.shtml.

De lezersbrief van een arts met de initialen DD is vooral interessant.

– The Washington Post, 01/02/202, Gerry Shih, Emily Rauhala, Lena H. Sun, ‘Early missteps and state secrecy in China probably allowed the coronavirus to spread farther and faster.’ https://www.washingtonpost.com/world/2020/02/01/early-missteps-state-secrecy-china-likely-allowed-coronavirus-spread-farther-faster/

– Business Insider, 16 april 2020, Brian Moné, Aylin Woodward, Dave Mosher, ‘A comprehensive timeline of the new coronavirus pandemic, from China’s first COVID-19 case to the present’. https://www.businessinsider.nl/coronavirus-pandemic-timeline-history-major-events-2020-3?international=true&r=US

8) The Washington Post, 14 april 2020, Josh Rogin, ‘State Department cables warned of safety issues at Wuhan lab studying bat coronaviruses’. https://www.washingtonpost.com/opinions/2020/04/14/state-department-cables-warned-safety-issues-wuhan-lab-studying-bat-coronaviruses/?utm_campaign=wp_post_most&utm_medium=email&utm_source=newsletter&wpisrc=nl_most

9) The Washington Post, 17 april 2017, Josh Rogin, ‘The WHO doesn’t only have a China problem — it has a dictator problem.’. https://www.washingtonpost.com/opinions/global-opinions/the-who-doesnt-only-have-a-china-problem–it-has-a-dictator-problem/2020/04/16/9487c0fa-8020-11ea-8013-1b6da0e4a2b7_story.html?utm_campaign=wp_todays_headlines&utm_medium=email&utm_source=newsletter&wpisrc=nl_headlines

10) South China University of Technology, Februari 2020, Botao Xiao en Lei Xiao, ‘The possible origins of 2019-nCoV coronavirus.’ https://img-prod.tgcom24.mediaset.it/images/2020/02/16/114720192-5eb8307f-017c-4075-a697-348628da0204.pdf

11) Knack, 15 april 2020, Han Renard, ‘Heeft China de WHO in zijn zak?’ en Jonathan Holslag, ‘Getouwtrek’.

12) The Daily Signal, 3 maart 2020, Peter Hassan, ‘Top WHO Official Won Election With China’s Help. Now He’s Running Interference for China on Coronavirus.’ https://www.dailysignal.com/2020/03/23/top-who-official-won-election-with-chinas-help-now-hes-running-interference-for-china-on-coronavirus/

Peter Hassan stelt in dat stuk dat voor men de quarantaine invoerde 7 miljoen mensen de stad reeds had verlaten. Gisele Nath had het op woensdag 22 april in De Standaard in het verhaaal ‘Hoe China zijn coronatroef overspeelde’ over 5 miljoen Wuhanezen die de stad hadden verlaten.

Wuhan stad heeft iets meer dan 11 miljoen inwoners en met de agglomeratie erbij een stevige 19 miljoen. En dan lijken 7 of 5 miljoen wel heel erg veel en niet realistisch. beiden geven hiervoor ook geen bewijs en men kan het dan ook rekenen tot het zoveelste voorbeeld van duimzuigen. Maar ja, het gaat over China en dan steekt het niet nauw.

13) Washington Post, 25 oktober 2017. Frida Ghitis. ‘Another week, another scandal at the United Nations’. https://www.washingtonpost.com/news/democracy-post/wp/2017/10/25/another-week-another-scandal-at-the-united-nations/

14) Ethical Journalism Network, 11 maart 2016, Martin Plaut, ‘Instant  judgements and distant editors, the problems of reporting Africa’. https://ethicaljournalismnetwork.org/instant-judgments-and-distant-editors-the-problems-of-reporting-africa

Bob Geldof is tegenwoordig trouwens ondernemer en bezit in Ethiopië de wijngaard Awash Winery in Awash Mesti Jersu. Dit in samenwerking met Abraham de Klerk die ook wijngaarden bezit in Australië en Zuid-Afrika. De Awash Winery is de oudste van het land en produceert zowel rode, witte als rosé wijnen.

15) De Standaard, 4 april 2020, Matthias Verbergt, ‘Ik zal onze vriendschap altijd koesteren’.

16) De Morgen, 21 april 2020, Bruno Struys, ‘Staatsveiligheid bestrijdt gevaar achter covid-19’.

17) Want to Know, 30 januari 2020, Guido J., ’t Corona-virus-patent is van… Bill Gates..!’ https://www.wanttoknow.nl/politiek/valse-vlag-operaties/t-corona-virus-patent-is-van-bill-gates/

In dat milieu stelt men dat het aantal doden vergelijkbaar is met dat van de klassieke griep. Geen reden dus om bezorgd te zijn beweren dezen. In België zijn er normaal dagelijks een driehonderd doden. Dankzij de streng doorgedreven quarantaine heeft men dit dagelijks aantal doden kunnen beperkten tot een maximum 650. Zonder die maatregelen waren er dat ongetwijfeld 1.000 en meer geweest. Een griepje….

18) TED Conferences, 26 november 2010, Bill Gates, ‘Innovating to zero’. https://www.ted.com/talks/bill_gates_innovating_to_zero

Iemand nog een vat olie?

Er is nu dus met een akkoord voor het verminderen van de olieproductie een einde gekomen aan de ruzie tussen Rusland en Saoedi-Arabië over de toestand op de internationale oliemarkt. Gezien de globale pandemie met het coronavirus kon dat ook moeilijk anders.

Verschillende strategie

Wereldwijd is er immers een massale krimp van de economie waardoor de vraag naar olie enorm gedaald is. Men spreekt van een daling van de olieconsumptie van 30%, dit op een dagelijks verbruik van 100 miljoen vaten olie per dag. Wat betekent dat we op dit ogenblik ongeveer 70 miljoen vaten verbruiken. En dus is het vechten op de internationale oliemarkten om die olie verkocht te krijgen.

De ruzie tussen Rusland en Saoedi-Arabië ontstond toen in China de uitbraak van het virus het land al zwaar trof en de economie een stevige klap bezorgde. Mede als gevolg van de uiterst strenge sanitaire maatregelen dankzij welke het land trouwens veel mensenlevens kon redden. De ruzie ging dus om een verschil in strategie tussen beide oliereuzen.

Rusland wou eerst nog uitkijken wat de gevolgen voor de wereldwijde olieverkoop ging zijn en en zien hoe die de prijs al neerwaarts duwde. En zo de VS in problemen bracht. Saoedi Arabië wou de productie snel beperken en dus binnen OPEC+ nieuwe afspraken maken.

Dat is de organisatie van grote olieproducerende landen en een tiental andere producenten met vooral dan Rusland. Maar zonder de VS. Het was en is OPEC+ die de markt reguleert.

170316-D-SV709-036

De Saoedische sterke man kroonprins Mohammed bin Salman dacht slim te spelen en begon massa’s olie op de markt te gooien en er nog kortingen bovenop te geven. Gelijktijdig klapte de wereldeconomie door het coronavirus geheel in elkaar. Met als resultaat dat de olieprijs naar de bodem ging. Het werk dus van een (sic) genie en een echte filles à papa.

Waarop Saoedi-Arabië plots om op Rusland wraak te nemen de wereld met haar olie overspoelde. Met een extra productie van ongeveer 2 miljoen vaten tot een 12,4 miljoen. Gelijktijdig echter zette het virus haar vernietigende werk ook in de EU en zelfs in de VS verder. De wereldeconomie werd als het ware midscheeps geraakt.

Opslagplaatsen bijna vol

Ondanks de aangeboden grote kortingen raakte Saoedi-Arabië haar extra olie echter bijna nergens kwijt en ging de prijs zeer snel neerwaarts richting 20 dollar per vat en dreigde die zelfs door deze bodem te zakken. Ook ontstond het vooruitzicht dat wereldwijd zowat alle olieopslagplaatsen vol raakten.

Wanneer is onduidelijk want het gaat hier onder meer over de strategische reserves die elk land heeft en die zijn zowat staatsgeheim. Algemeen wordt verwacht dat die in de tweede helft van mei vol zouden zijn. En dan is het gedaan met het zomaar pompen van olie want het is dan wachten tot een van deze opslagplaatsen leeg komt te staan. Het is op dat ogenblik in de rij staan wachten.

Maar gezien de enorme krimp in de wereldeconomie is deze overproductie niet zomaar te regelen. Bij vorige oliecrisissen kon men het oplossen door simpelweg enkele miljoenen vaten uit de markt te halen. Nu dienden er minstens 20 miljoen vaten minder opgepompt te worden. De gezamenlijke productie van twee der drie grootste olieproducenten.

En zelfs dat cijfer lijkt te weinig want het dagverbruik zou nog maar 70 miljoen vaten bedragen. Men dreigde dan ook in een toestand te raken waar men de olie zelfs niet meer aan de straatstenen kwijt raakte. Zelfs al gaf men er nog een geschenk met strik bovenop.

Trump slaat in paniek

Het land dat het meest in de problemen kwam was echter de Verenigde Staten. Deze was het voorbije decennium – Mede door via embargo’s tegen o.m. Iran en Libië de olieprijs op te drijven tot zelfs bijna 120 dollar per vat (1) – dankzij de olie uit schaliegesteente uitgegroeid tot ‘s werelds grootste olieproducent. Goed voor in maart dagelijks ongeveer 13,1 miljoen vaten. Rusland haalde er dan 11,29 miljoen boven.

Maar de VS heeft volgens persbureau Bloomberg voor haar olieproductie uit dat schaliegesteente een prijs van minstens 47 dollar nodig. En met 20 dollar per vat komt die sector in financiële nood. Whiting Petroleum uit Denver, Colorado heeft trouwens al de faling aangevraagd. En de meeste anderen dreigen dezelfde weg te moeten op gaan. Waarom olie pompen als je er geld mee verliest?

1

Een jaknikker waarmee men olie bovenhaalt. Nogal wat van die machines zullen dit jaar werkloos zijn.

Een ramp voor de VS en zeker voor Donald Trump want de olie-industrie is een zaak van staten zoals Texas en North Dakota waar Trump bij de vorige presidentsverkiezingen veel stemmen haalde. Er hangen bovendien aan die industrie ongeveer 2,5 miljoen jobs vast. En nog erger is dat de VS dan terug op grote schaal olie zal moeten invoeren.

Dat Trump toen men de 20 dollar per vat naderde dan naar de Russische president Vladimir Poetin en de Saoedische sterke man kroonprins Mohammed bin Salman telefoneerde wekt geen verbazing. Hij wou duidelijk nieuwe afspraken rond de olieproductie om zo de prijs op te drijven.

Poetin de redder in nood

De Amerikaanse president contacteerde dus meerdere malen aartsvijand Rusland om afspraken te maken rond de olieprijs, een cruciale zaak voor de VS. Wie is hier dan de baas? Niet dat Saoedi-Arabië en Rusland het hier zomaar voor het zeggen hebben. Het is samen pompen of verzuipen.

Uiteindelijk bereikte men na dagenlange onderhandelingen een akkoord waarbij merkwaardig ook de G20, de twintig landen met de grootste economie, betrokken waren.

Het is op dit ogenblik dus niet OPEC dat aan de touwtjes trekt en zelfs OPEC+ niet zoals de voorbije jaren gebeurde, maar zowat alle landen van enig belang in de wereldeconomie. Logisch want er moest immers minsten 20 miljoen vaten uit de markt gehaald worden. Een enorme taak.

Na vier dagen kwam men dan tot een akkoord waarbij OPEC+ beloofde bijna 10 miljoen vaten minder te pompen met de rest voor landen als de VS, Brazilië, Canada en Noorwegen die ook nog eens tien miljoen vaten moesten inleveren. Details over de concrete afspraken werden echter niet gegeven. Waardoor natuurlijk de vraag rijst wat dit akkoord dan wel waard is.

1

Gigantische hoeveelheden modder gooide men vanuit de VS al over de Russische president Vladimir Poetin. Nu echter had men hem nodig en volgden vanuit Washington dagenlange smeekbeden aan zijn adres om de Amerikaanse olie-industrie toch maar te helpen. De ‘almachtige’ VS.

Zo is er het probleem van Mexico dat volgens de afspraken 400.000 vaten moet inleveren. Maar president Andrés Manuel Lopez Obrador wilde maar tot 100.000 gaan waardoor zondagavond gans het akkoord nog op de klippen dreigde te lopen. Tot Donald Trump plots beloofde om die extra 300.000 vaten voor eigen rekening te nemen. Hij ging dat, stelde hij, later dan wel met Mexico regelen.

Een bizar verhaal. Zeker daar men Obrador tot de Latijns-Amerikaanse nationalistische kant moet rekenen. En die leeft op erg slechte voet met de VS. Zie maar naar Nicaragua, Ecuador, Argentinië en Venezuela. Het lijkt dan ook te tonen dat Trump dringend een akkoord over prijsafspraken wou met het oliekartel. Wat toch raar is voor een land en president die zich de verdedigers van de vrije markt noemen.

Naar 30 dollar per vat?

Dat er groot scepticisme is over dit akkoord wekt natuurlijk geen enkele verbazing. Twintig miljoen vaten lijkt gezien de toestand van de wereldeconomie te weinig en bovendien gaat het akkoord pas in op 1 mei. Verder is er het feit dat men geen exacte cijfers geeft over wie wat gaat doen.

1-

De Amerikaanse president Donald Trump wou kost wat kost zijn bevriende olieboeren uit Texas en North Dakota redden en belde dan maar aan bij aartsvijand Poetin. Van een vernedering gesproken.

Ja, er is het verhaal dat Riyad 2,5 miljoen vaten minder gaat bovenhalen en Rusland een gelijkaardig getal met Irak 1 miljoen vaten. Maar dan begint het gegoochel met allerlei getallen. Zo is er de vraag van welk niveau men zal vertrekken.

Saoedi-Arabië is de voorbije twee maanden immers begonnen met het massaal oppompen van olie. Daarom dat men de productiehoeveelheid van oktober 2018 gaat nemen als basis voor de berekeningen.

Maar dan leveren de Saoedi’s veel meer extra olie in dan die 2,5 miljoen vaten waarvan sprake is. En blijkbaar is dat ook zo voor Koeweit en de Verenigde Arabische Emiraten. De olieprijs is sinds het akkoord tot stand kwam dan ook blijven dalen. Van 34 dollar voor Brent (2) toen Trump zeer voorbarig een akkoord aankondigde tot 31,2 dollar donderdag.

Wanneer herneemt de economie?

Dit productievolume en prijsafspraken tellen wel alleen maar voor de maanden mei en juni. Daarna zou er een geleidelijke over twee jaar lopende afbouw van die restricties komen. Vermoedelijk zal de olieprijs dit jaar nog zeker rond de 30 dollar blijven hangen. Alles hangt echter af van de evolutie van de wereldeconomie.

Draait die terug op volle toeren dan zal die prijs stijgen tot misschien terug 60 dollar. De eerste tekenen komende uit China zijn dat de economie daar al goed aan het hernemen is. Deze maand zou de olie-invoer er zelfs met een 10% stijgen. Maar China is afhankelijk van haar afzetmarkten in de rest van de wereld en daar zal het nog een tijd vergen voor alles herneemt. Hier dient men te rekenen op 2021, niet eerder.

Jacht - Kroonprrins Mohammed bin Salman - 300 miljoen pond sterling - 3

Het jacht van prins Mohammed bin Salman. Kostprijs 300 miljoen dollar. Dit zonder de vele extra’s. Het bezit onder meer twee landingsplaatsen voor helikopters en een bioscoop. Gekocht toen bioscopen in zijn Saoedi Arabië nog verboden waren.

Voor de VS is het dus wachten tot wereldwijd de industrie en de dienstensector met de consumptie terug op volle kracht voorwaarts stomen. Wel stijgt als gevolg van de milieumaatregelen de vraag naar olie veel minder snel dan voorheen. Er is wel een groei maar die vlakt af.

Begrotingsproblemen

Ogenschijnlijk lijkt Saoedi-Arabië hier de grote winnaar te zijn want het oppompen van die olie kost haar gemiddeld maar 10 dollar per vat. En dan levert een prijs van 30 dollar een toch wel mooie winst op van 20 dollar.

Maar de wijze waarop de Saoedische koninklijke familie met de centen omgaat toont dat zij de grote verliezer zijn. Met geld gooien lijkt voor die vele honderden prinsen en prinsessen geen enkel probleem. Het is er de regel. Kroonprins Mohammed bin Salman die op enkele weken tijd een groot Frans kasteel, ‘s werelds grootste jacht en het duurste schilderij kocht gaf het voorbeeld.

Om haar begroting in evenwicht te houden heeft Riyad immers een olieprijs van 80 dollar nodig. En dan is die 30 dollar veel te laag. Vijftig dollar om exact te zijn. De Saoedi’s zijn dan ook al wat jaren gewoon hun reserves tegen een sneltreinvaart aan het opsouperen. Het is de waanzin in het kwadraat.

Bij Rusland is de begroting opgemaakt op basis van een olieprijs van ongeveer 40 dollar en hier is er dus qua begroting eveneens een verlies en dient men nu de reserves aan te spreken. Die zijn echter hoog en zolang dit geen jaren duurt zal men aan de uitgavenzijde niet moeten snijden. Het nieuwe akkoord is dus zo te zien leefbaar voor Moskou.

En voor de VS is het dus terug wachten tot de olieprijs opnieuw naar 60 dollar gaat. Veel olieboeren zullen intussen wel failliet zijn maar er zijn in de VS altijd wel durvers te vinden die opnieuw willen starten. Indien de prijs goed is.

De huidige situatie toont aan dat de VS geen echte voorstander zijn van de vrije markt zoals ze graag stellen. Dit is alleen het geval zolang het hen goed uitkomt. Het toont ook aan dat de macht van OPEC en zo de Saoedi’s gebroken is. Ze moeten minstens Rusland aan hun zijde krijgen. En in nood kent men zijn vrienden.

Dat is duidelijk ook zo voor de VS wier president plots bijna dagelijks bij aartsvijand Poetin smekend aan de lijn hing. Het ganse verhaal bewijst nogmaals dat Rusland een speler van wereldniveau is. Hoe erg bepaalde landen en hun lakeien dat ook vinden, het is de realiteit.

Willy Van Damme

1) Toen men in de VS begon met de ontwikkeling van de olie- en gaswinning uit schaliegesteente hadden de Amerikaanse olieboeren wegens de dure opstart een prijs van 100 en meer dollar per vat nodig om rendabel te zijn.

Toen de prijs dan naar 60 dollar ging was dat geen probleem meer voor de VS want de ontwikkelingskosten waren achter de rug en men wist de productie ook goedkoper te maken. Dat die prijs op zeker ogenblik tot 120 dollar per vat opliep dient dan ook vooral hier gezocht te worden.

2) Het betreft hier Brent Crude genoemd naar een veld voor de kust van Shetland. Het is de oliesoort die richtinggevend is voor de prijs van andere kwaliteiten. Olie dient men te raffineren en naar gelang het gewenste eindproduct dat men wil bekomen dient men meerdere olietypes met elkaar te vermengen. Het is de reden waarom de VS toch nog olie moest invoeren om zo de soms nodige mix te bereiken. een andere oliesoort is West-Texas Intermediate.

NASCHRIFT: Een dollarcent

Vandaag maandag 20 april is een historische dag in de geschiedenis van de oliehandel. Wie vandaag in de VS olie wou verkopen voor levering in mei kreeg op zeker ogenblik voor een vat West-Texas Intermediate (WTI), en dat is bijna 159 liter, nog welgeteld 0;01 dollar. Een dollarcent en dat is minder dan een eurocent. Een uiteraard nooit geziene toestand. Tegen de namiddag steeg de prijs dan toch nog iets tot  27 cent.

Het probleem is simpel. Alle opslagtanks in de VS zitten boordevol en er kan dus niets meer bij. En dan rest er de Texaanse olieproducenten niets anders op dan alles stil te leggen. Waarbij uiteraard de faling naderbij komt. Voor levering in juni is er wel, voorlopig, nog 20 dollar per vat te krijgen. Maar wie weet wat volgende maand wordt. Ook de prijs voor Brent daalt maar zit nog wel iets boven de dertig dollar per vat.

Reuters had het in haar berichtgeving ’s avonds zelfs over een negatieve prijsvorming voor het einde van de dag. Met andere woorden: Men moest de kopers dus op zeker ogenblik nog betalen om de olie kwijt te raken. Origineel natuurlijk. Reuters schreef over een prijszetting van -1,43 dollar per vat. Brent Crude was deze avond ook al gezakt tot 26,23 dollar. Iemand nog olie?

Corona–Knack met modder voor de Wereldgezondheidsorganisatie

Toch merkwaardig hoe men geen gelegenheid laat liggen om met modder naar China te gooien. Het is geen paradijs en hun president is geen meneer proper maar de wijze waarop het land wordt aangepakt getuigt van geen niveau.

China is de nieuwe economische supermacht en rivaal voor de NAVO met de VS en de EU en dus komt nu ook de Wereldgezondheidsorganisatie in het vizier want die had de lef China te feliciteren in de zaak van het coronavirus. En daarom is voor hen de WGO een pion van China.

Zo schrijft Han Renard in ‘Heeft China de WHO in zijn zak?’ (Knack 15 april 2020) het volgende: “Maar, zeggen critici, hij heeft zijn verkiezing grotendeels aan China te danken, dat sterk voor hem heeft gelobbyd.”

Tedros Adhanom Gehbreyesus

De Ethiopiër Tedros Adhano Gehbreseyesus is directeur-generaal van de WGO die de Chinese aanpak van het covid-19 virus loofde. Voldoende voor de VS om tegen de man en zijn organisatie een moddercampagne te beginnen. Waar Knack dan maar aan meedeed.

Op de pagina ernaast stelt Jonathan Holslag in ‘Getouwtrek’ het volgende: “De steun (Van China voor de benoeming van Tedros Adhanom Gehbreyesus tot directeur-generaal van de WGO, nvdr) was op dat moment bijkomstig.” Nou, wat zal het zijn?

Het is ziekmakend te zien hoe men van deze wereldwijde ziekte gebruik maakt om politiek op zijn platst te bedrijven. Het toont de valsheid van diegenen in het Westen die maar niet kunnen aanvaarden dat er buiten dat Westen ook nog andere landen zijn die hun zeg willen doen over dit soort zaken. Spijtig dat Knack zich tot dit niveau moet verlagen.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar Knack betreffende twee stukken over het covid-19 en de Wereldgezondheidsorganisatie. Han Renard met ‘Heeft China de WHO in zijn zak?’ en Chinahater Jonathan Holslag met ‘Getouwtrek in de editie van 15 april.

Merkwaardig is bijvoorbeeld ook de kritiek bij Han Renard dat de WGO niet optrad betreffende de lakse houding tegenover de coronapandemie van de Britse regering. Alsof ze dat ooit zo kunnen en alsof dat ooit de bedoeling is geweest van de WGO. Ze geeft alleen raad en helpt regeringen bij hun werk rond gezondheidszorg. Meer niet want het is geen politieman.

De Morgen over China en de Wereldgezondheidsorganisatie

In het artikel ‘Hoe Trump de WHO in de armen van China duwt’ (De Morgen 9 april 2020) van Marije Vlaskamp bespreekt men de relatie van die organisatie tot China en Taiwan.

Dat Taiwan geen lid is van de WGO is is alleen te danken aan de EU en de VS en haar bondgenoten incluis toen nog Taiwan. Toen de EU en de VS met haar bondgenoten in de jaren zeventig diplomatieke betrekkingen aanknoopten met China werd dat land ook lid van de VN. Zowel Taiwan als de Chinese Volksrepubliek stelden toen China te vertegenwoordigen en dat was niet houdbaar. Een moest dus plooien.

Lidmaatschap van de WGO is immers automatisch verbonden met het lidmaatschap van de VN. Wie geen lid is van de VN kan ook geen lid zijn van de WGO. Zo is Andorra lid van de VN en de WGO en Zuid-Ossetië of Abchazië noch lid van de VN en dus ook geen lid van de WGO. Logisch dus dat men bij de WGO op een officiële persconferentie in het publiek niet kon antwoorden op vragen over Taiwan. Erg simpel. De beweringen hierover van Marije Vlaskamp zijn dan ook onzin.

In wezen liet Taiwan de andere landen de keuze: Taiwan of China, beiden kon niet. Maar een probleem voor de Taiwanese gezondheidszorg is dat nooit echt geweest. Die is in verhouding degelijk. Maar diegenen die nu nog maar eens met modder naar China gooien zouden beter eerst eens naar zichzelf kijken. Zij en niemand anders zijn verantwoordelijk voor de huidige, inderdaad niet goede, toestand.

Maar dit verhaal van Marije Vlaskamp toont nogmaals de onkunde van veel journalistiek, niet alleen in De Morgen. Nepnieuws zou ik zeggen. Maar men is boos omdat de WGO ook niet meedoet met dat moddergooien richting Beijing en doet wat ze moet doen: rapporteren. En dus is de WGO slecht.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Morgen. De erkenning van China in de VN was logisch en een goede zaak. Ze kaderde ook in de alliantie die toen onder impuls van de Amerikaanse  diplomaat Henry Kissinger met China werd gevormd tegen de toenmalige Sovjetunie. Het was een periode toen men in onze media elke kritiek op China zoveel mogelijk schuwde. Het maakte de Staatsveiligheid en Buitenlandse Zaken immers kwaad.

Big Brother in Israël en elders

Dat de digitalisering van vooral de communicatie voor vele zaken een zegen is kan niet worden betwist. Er is echter een schaduwzijde aan dit fenomeen dat weinig belicht wordt of waarbij men zelden of nooit kijkt naar de consequenties.

Zo heeft de Shin Bet, de binnenlandse veiligheidsdienst, vorige week op bevel van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu de opdracht gekregen om wegens de coronacrisis de data van miljoenen gsm’s te traceren op het vlak van de bezitter en gebruiker en waar en wanneer hij ergens gaat of staat. (1)

Officieel is het om de problemen rond het coronavirus beter te bestrijden en zou dat alleen maar voor beperkte tijd gelden. Maar men ziet onmiddellijk wat hier aan de hand is. Het betekent dat de Shin Bet, en vermoedelijk ook zo alle veiligheidsdiensten wereldwijd met een voldoende professionele werking, in staat zijn de bewegingen van alle inwoners, en wie weet die van andere landen, in kaart te brengen.

1

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu wil weten waar alle Israëlisch gaan en staan. Om het coronavirus beter te bestrijden zegt hij. Volgens het Israëlisch gerecht is hij een crimineel. En niet alleen volgens het Israëlisch gerecht trouwens. Met als vraag: Hoeveel gegevens verzamelde de Mossad al in België?

Bovendien is er het digitale betalingsverkeer en winkelen via het internet. En dan zijn er op de markt ook al luidsprekers en televisietoestellen te koop die aan of niet alle geluiden en beelden in de kamer registreren. En waarom maakt bijvoorbeeld Samsung dergelijke televisietoestellen? Om een betere beeldkwaliteit te krijgen misschien? 

Het invoeren van een totalitaire staat die alle woorden en daden van zijn inwoners zo kan registreren en desnoods ingrijpen is geen onmogelijkheid meer. Het is in wezen alleen nog wachten op de politieke wil van de overheid om dat te realiseren. Technisch staat alles klaar. En wie gaat dat verhinderen? De media of ngo’s als Human Rights Watch? Kom nou. Die eten allen uit de hand van diezelfde overheid.

Willy Van Damme

1) The Financial Times, 18 maart 2020, Mehul Srivastava, ‘Netanhyahu enlists Israeli intelligence to keep track of sufferers’.

Daarvoor mocht Shin Bet dat alleen doen in het kader van terreuraanslagen en de nationale veiligheid. Maar kan iemand voor dat begrip een goede en sluitende definitie geven?

Midden-Oosten–Dansen rond de Iraakse vulkaan

De oorlog in het Midden-Oosten blijft voorlopig beperkt tot wat men schermutselingen zou kunnen noemen. Gevechten hier en daar, wat bomaanslagen en het sociaal en economisch wurgen van wie in de weg van de VS en zo Israël loopt. Een algehele oorlog met gevolgen voor de wereld als geheel komt er (voorlopig) niet. Niemand lijkt het op dit ogenblik te willen. Ook Israël niet want die werkt achter de schermen met kleine stappen gewoon verder om haar doel, Groot Israël, te bereiken.

Geen vrienden?

Na de moord op de Iraanse generaal Qassem Soeleimani en Abu Mahdi al Muhandis (1), de topman van de Iraakse met het leger verbonden milities was het de vraag of er hierna nieuwe stappen richting een algehele oorlog zouden gezet worden. Voorlopig lijkt dat niet het geval te zijn en lijkt de oorlogsretoriek te stoppen. De spanning in de regio blijft echter te snijden en kan zonder probleem opnieuw verder escaleren.

Veel landen in de wereld, vooral dan die van de EU en Azië wachten bang af want zij hebben de olie uit het Midden-Oosten broodnodig en bij een algehele oorlog in de regio kan men er gif op nemen dat de oliebevoorrading uit het Midden-Oosten komt stil te liggen. En onze nijverheid.

Een ramp voor de Europese economie en die van de landen in het Verre Oosten. Niet zo tegenwoordig voor de VS die sinds het succesvol ontginnen van olie en gas uit schaliegesteente een olie-uitvoerder werd. Het is een van de reden waarom die landen en ook de olieproducenten in de regio zich in deze zaak van de VS afkeerden.

Qassem Soeleimani - 12

Generaal Qassem Soeleimani (links) bij het graf van een gesneuvelde soldaat in de Syrische stad al Bukamal, vlakbij de Iraakse grens en gelegen aan de Eufraat. En zoals bijna steeds gekleed in een burgerpak.

Zelfs Benjamin Netanyahu, de Israëlische premier, trok na zich eerst enthousiast te hebben getoond plots terug. Bondgenoten in deze zaak heeft de VS niet echt. Er werd binnen de NAVO wel geen openlijke kritiek geuit maar steun is er nergens te vinden. Onderhuidse kritiek wel. Dat men overal bij de zogenaamde bondgenoten oproept tot terughoudendheid en de-escalatie is niet alleen immers een oproep richting Iran en Irak.

Het is eerst en vooral gericht naar de VS die hier heel op eigen initiatief de Iraanse generaal Qassem Soeleimani en de Iraakse militair en politicus Abu Mahdi al-Muhandis, topman van de Iraakse militie de Volksmobilisatiekrachten, om het leven bracht. In de eindverklaring vorige maandag van de NAVO bijeenkomst was er dan ook geen enkele steun te horen voor het optreden van president Donald Trump.

Onderlinge ruzie

Dat meerdere landen van de NAVO en partners zoals Australië de voorbije week aankondigden hun soldaten deels terug te trekken is hier een teken aan de wand (2). Het was duidelijk dat er over die kwestie binnen de NAVO wel is gesproken – De VS eiste zelfs meer troepen van de ‘bondgenoten’ – maar dat daarover geen eensgezindheid bestond. De VS zal er bij de NAVO zeker zware kritiek te verduren hebben gehad.

Er zijn in Irak immers vele honderden soldaten van NAVO-landen en die kwamen door de acties van de VS in een situatie van bijna oorlog. En daar waren die Canadese, Nederlandse en Belgische soldaten helemaal niet geschikt voor. Laat staan dat ze applaudisseerden. Vandaar de in de officiële verklaringen van de vrienden bijna zichtbare woede over het Amerikaanse optreden.

Ook in de VS was er op vele plaatsen zware kritiek te horen. Zoals bij de normaal altijd oorlogszuchtige media. Het was geen toeval dat de beslissing om Soeleimani te vermoorden alleen door een piepklein kransje van ingewijden was genomen, in wezen de ministers van Defensie, Buitenlandse Zaken, de vice-president en Trump zelf. Bang dat anderen die men normaal consulteert zouden alarm slagen?

En die interne onenigheid in de VS is blijven duren. Typerend is het voorval met het door Liz Sly van de Washington Post uitgebrachte verhaal waarin de opperbevelhebber van de Amerikaanse troepen in Irak met een brief aan de eerste-minister Adel Abdul Mahdi de terugtrekking van zijn troepen uit Irak aankondigde. (3)

Brief generaal William H. Seeley III over terugtrekking Amerikaanse troepen - 6 januari 2020

De brief van generaal William Seely hoofd van de Amerikaanse troepen in Irak aan de eerste minister van Irak Adel Abdul Mahdi waarin die het terugtrekken van de Amerikaanse troepen weet te melden. Waarna in de uren nadien de VS zich in allerlei bochten wringt om uiteindelijk te stellen dat dit een vergissing is.

De journaliste kreeg zelfs een kopie van die brief die nadien werd bevestigd door de woordvoerder van het Amerikaans leger in Irak. Maar dat bleek voorbarig. Na enkele uren ontstond er plots commotie in Washington DC waar men alles ontkende.

Waarbij de versies hierover vanuit het Witte Huis elkaar snel opvolgden. Het was maar een ontwerp, men had het nooit mogen versturen, dit was een vergissing en die brief was trouwens niet eens ondertekend en dus waardeloos. Probleem was echter dat premier Mahdi stelde dat hij er een ondertekende versie van had gekregen en zelfs een tweede omwille van de slechte vertaling naar het Arabisch van de eerste brief.

Het was duidelijk dat er intern een ernstige ruzie was ontstaan tussen de generaals, als bijna naar traditie weigerachtig tegenover allerlei militaire avonturen, en de van grote rijken en veroveringstochten dromende politici. En dus trokken de generaals ditmaal aan het kortste einde en diende brigade-generaal William H. Seely III zich diep in het stof te wentelen De brief was een “vergissing,” opperde hij nederig.

De verdoken steun aan ISIS

Waarbij Trump zich weeral liet opmerken als een pokerspeler met slechte kaarten en vooral een grote mond. Zo bedreigde hij Irak met een miljardenfactuur en met nog zwaardere sancties dan die tegen Iran. En wat betreft Iran had hij 52 doelwitten in zicht waaronder ook historische erfgoedsites genre de remake van de stad Persepolis.

De fierheid van bijna de ganse Iraanse natie. Dat hij nadien een tweet lanceerde waarin hij beweerde het Iraanse volk dolgraag te zien toont het niveau van de man. Een gek die er maar op los praat zonder te beseffen wat hij zegt en met zero kennis van het onderwerp waarover hij bezig is.

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3 - Deel C & D

De studie van de DIA, de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst over de toestand in Syrië die dateert van augustus 2012. Vermoedelijk wist de auteur hiervan toen nog niet dat de aanval op de steden Damascus en Aleppo feitelijk mislukt was. Merk ook op dat men hier in de eerste zin van de laatste alinea spreekt van ‘other terrorist organizations’ die dan met Al Qaeda en ISIS (beiden zaten toen nog in een organisatie) samen dat kalifaat moesten besturen. Of iets in die aard dan. Ze wisten bij het Westen dus heel goed dat ze samenwerkten met terreurgroepen. Diezelfde die nadien in o.m. Zaventem toesloegen.

In beide gevallen kreeg hij het deksel op zijn neus. Zo kwamen kranten plots boven water met de overeenkomsten tussen Irak en de VS over het gebruik van militaire basissen. Nog erger werd het met die culturele doelwitten. Terwijl ook Mike Pompeo dat bleef herhalen stelde het leger bij monde van defensieminister Mark Esper dat het leger dat nooit zou doen. Het is nu eenmaal een oorlogsmisdaad stelde men er. Een open rebellie tegen Trump dus.

Het conflict van de VS met Iraq kan dan ook moeilijk anders dan verder escaleren; Zo heeft de missie van de VS en de NAVO officieel twee taken, het strijden tegen ISIS en het opleiden van het Iraakse leger. Maar beiden zijn een lachertje.

Vooreerst is geweten dat het de VS en de NAVO waren die aandrongen op de expansie van ISIS van Syrië naar Irak. De analyse van augustus 2012 over de toestand in Syrië en Irak van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA is hierover duidelijk. Men wou ISIS terug in Irak actief zien worden en Irak als staat zo zien verdwijnen. Het staat er letterlijk.

Bovendien trok de VS pas vanaf midden september 2014 tegen ISIS in Irak ten strijde. Het eerste bombardement van de VS op stellingen van ISIS buiten het Koerdische deel van Irak dateert van 15 september 2014. (4) Dit terwijl ISIS al op 2 januari 2014 de Iraakse steden Fallujah en Hit in de provincie Anbar veroverde en op 10 juni de miljoenenstad Mosoel in hun handen viel.

Ook was er op 13 juni de oproep aan de bevolking van de opperste sjiitische geestelijke Ali al Sistani voor een nationale mobilisatie die dan op 15 juni officieel leidde tot de oprichting van de Volksmobilisatiekrachten. De oproep was een groot succes.

De Amerikaanse interventie bleef trouwens maandenlang grotendeels beperkt tot het bombarderen van ISIS-stellingen ter verdediging van eerst en vooral Erbil, de ‘hoofdstad’ van het Iraakse Koerdistan van de clan van Masoed Barzani. En die zat duidelijk mee in het complet van Israël, de VS en de NAVO om ISIS grote delen van Irak te laten veroveren. (5) en (6)

Heropbouw Iraakse leger een flop

Zoals uit een analyse van de Amerikaanse bombardementen blijkt kwam de eerste echte grote Amerikaanse actie er feitelijk pas na september 2015. Waarom? Toen trad de Russische luchtmacht in Syrië in actie en wist de VS dat op termijn de dagen van de jihadisten in Syrië geteld waren. De regering in Damascus ging de strijd winnen.

En dus trok de VS dan maar de kaart van plan B, zijnde steun aan de ook al door Israël gesteunde PKK/YPG in het Syrische noordoosten rond de provinciale hoofdstad Hasakah. Een gebied dat de VS voordien normaal eerst voorzien had voor ISIS.

Bovendien is uit een serie documenten gebleken dat de VS en Saoedi-Arabië aan ISIS nog Bulgaarse wapens leverde toen men in 2017 de door de terroristen bezette stad belegerde. Met de VS die nu vanuit Servië tonnen mortiergranaten gaf aan ISIS in Jemen. De beweringen dat de VS en haar bondgenoten essentieel zijn voor de strijd tegen ISIS is dan ook lachwekkend. (7)

Conflict Armamants Research - P 39 - December 2017 - kopie

Pagina 39 van het rapport over de wapens van ISIS van de ngo Conflict Armament Research. Hier staan foto’s van wapens die op 23 juni 2014 aan het Amerikaans leger waren geleverd door een Bulgaarse firma. Ze werden nadien gevonden bij door ISIS achtergelaten wapens in Syrië. De datum van 23 juni is significant want op 10 juni 2014 was Mosoel in handen gevallen van ISIS. De oorlog tegen ISIS van het Westen was en is dus nep. Nadien leverde de VS aan ISIS in Jemen eveneens mortieren, ditmaal Servische.

En dan het opleiden van het Iraakse leger. Nou ook dit is een bewering die men best hilarisch kan noemen. Er zijn na de Amerikaanse bezetting van Irak in 2003 ettelijke miljarden dollars gestopt in dat leger. Maar toen ISIS eind 2013 Irak binnenviel met wat toch een zeer bescheiden troepenmacht was bleek vluchten zowat het enige dat het Iraakse leger deed. De weerstand leek eerder symbolisch.

Typisch was de strijd voor de olieraffinaderij van Baiji, de grootste van het land en dus een cruciale installatie voor Irak. Toen ISIS naderde stelde het leidinggevende officierenkorps tegen de verbaasde soldaten dat men onmiddellijk moest vluchten. Toen dan een andere kleinere troepenmacht met andere officieren kwam stelden die tegen de achtergelaten militairen dat men moest vechten. En dat gebeurde … en met met succes.

De Volksmobilisatiekrachten

Pas toen de religieuze leider Ali Sistani op 13 juni 2014 de bevolking opriep om zich te verdedigen stonden plots duizenden Iraakse vrijwilligers op om de hoofdstad te verdedigen en het land te bevrijden van die terreurgroep.

De VS hield zich tot dan, behoudens de Koerdische regio rond Erbil, gewoon afzijdig van de gevechten in Irak en het waren Iran en Rusland die zorgden voor de eerste spoedhulp met o.m. vliegtuigen en trainers van het Libanese Hezbollah en met generaal Qassem Soeleimani als topadviseur.

Zonder dat was het een strijd geworden voor controle over de hoofdstad. Het is dan ook niet verbazend dat men zowel bij ISIS als bij al Qaeda en de andere terreurgroepen een luid hoerageroep hoorde toen de moord op Soeleimani bekend raakte.

Het waren die vrijwilligers die uiteindelijk zorgden voor de overwinning op ISIS want buiten training en bombardementen deed men bij de NAVO niets. En een luchtmacht alleen kan zo’n klus nooit klaren. Grondtroepen zijn essentieel en luchtbombardementen verlenen alleen steun aan de pantsertroepen en de infanterie die dan moeten zorgen voor de feitelijke overwinning.

VS bombardeerde Iraaks leger

Ook is als gevolg van de Amerikaanse bombardementen op de militaire basissen bij de Iraakse grensstad Qaim de trainingsopdracht van de VS en de NAVO voor het leger eveneens een onmogelijke zaak geworden. Men stelt in onze massamedia wel steeds dat het basissen van Kataeb Hezbollah betroffen, een van de bij het leger nu aangesloten milities.

Kataeb Hezbollah - Basis Qaim - 29 December 2019

Een van de door de VS aangevallen Iraakse militaire basissen bij de stad Qaim. Deze moeten de autoweg tussen Damascus en Bagdad en zo Iran bewaken en zorgen dat ISIS er niet terug actief wordt. Ooit bombardeerde de VS de lang door ISIS omsingelde Syrische luchtmachtbasis van Der Ezzor niet ver daar vandaan. Waarna onmiddellijk erna ISIS ten aanval trok en een belangrijke juist door de VS gebombardeerde hoogte kon veroveren. De VS als luchtmacht van ISIS. “Het was een vergissing’’, zegde de VS nadien.

Maar het merendeel van de slachtoffers toen waren Iraakse militairen van het reguliere leger en politiemensen. Slechts 9 van de 25 er vermoorde troepen waren lid van Kataeb Hezbollah naast enkele politiemensen. Maar hoe kan men een leger opleiden als men hen gelijktijdig uitroeit? Iets wat alleen mogelijk is als men de fantasie van Washington, de NAVO en van hun massamedia voor waar aanneemt natuurlijk.

Bovendien is die aanval van de VS op de stellingen daar van het Iraakse leger niet de eerste. Zo werden die troepen er al op 16, 17 en 18 september aangevallen. Ditmaal door Israël, de nauwste vriend van de VS. Is het een toeval dat juist die grenspost cruciaal is voor zowel de strijd tegen ISIS als voor het beveiligen van de grensovergang tussen Syrië en Irak en zo ook Iran? Willen Israël en de VS die grenscontrole saboteren? (8)

Vernielen van Irak

En in die driehoeksverhouding van ISIS, de VS en Irak is er ook het feit dat de vorige president Barack Obama op 21 oktober 2011 de terugtrekking aankondigde van de Amerikaanse troepen uit Irak.

Toen in oktober 2011 was de opstand van de salafistische terreurgroepen met Al Qaeda in Irak en de Moslimbroeders in Syrië al volop bezig. Ook krijgen deze een militair steeds betere structuur.

De voorbereiding van de aanvallen in de zomer van 2012 op de steden Aleppo en Damascus waren ongetwijfeld eveneens al volop bezig. En die moesten al Qaeda in Irak en de Moslimbroeders in Syrië aan de macht brengen maar vooral Syrië in complete chaos storten.

 

 

Niet alleen de jezidi’s maar ook andere minderheden in het noorden van Irak, waaronder de Assyrische christenen, werden het slachtoffer van de koehandel tussen ISIS en de Koerdische clan van Masoed Barzani en zijn Koerdische Democratische Partij.

En zoals we weten uit de analyse van de DIA van augustus 2012 – toen de terugtrekking van het Amerikaans leger uit Irak vermoedelijk grotendeels afgerond was en de aanvallen op Aleppo en Damascus grotendeels mislukt waren – moest ISIS zich volgens de DIA op vraag van de NAVO op Irak richten.

Het lijkt er dan ook op dat het terugtrekken van het Amerikaanse leger vermoedelijk bedoeld was om ISIS in Irak vrije baan te geven. Waarbij de VS dan vanop afstand de grote onschuld kon spelen. Met andere woorden: Die terugtrekking lijkt een onderdeel van dit plan te zijn geweest.

Wat er met Irak gebeurde is dan ook bijna in detail wat de Israëlische strateeg Oded Yinon in 1979 op papier zette. Eerst het leger verzwakken, het land dan economisch op de knieën brengen en als laatste politiek destabiliseren. Waarna Irak als een rijpe vrucht pluk klaar was voor de Amerikaanse en westerse invasie van 2003. Als bij jagers: eerst het dier observeren, dan verzwakken en daarna doden.

Saddam Hoessein

Eerst bracht men op 16 juli 1979 in Irak CIA-agent Saddam Hoessein aan de macht en wat later op 3 december 1979 in Iran Ayatollah Ruhollah Khomeini. De man verbleef toen in ballingschap in Frankrijk.

Waarna de twee landen zich tegen elkaar erg agressief begonnen te gedragen en op 22 september 1980 de 8 jaar durende oorlog tussen beiden uitbrak. Met naar schatting een miljoen doden. Waarbij westerse mogendheden aan beide zijden wapens leverden, deels in het geheim natuurlijk.

Bovendien kon men de mensen in het Midden-Oosten zo beter tegen elkaar opzetten door het probleem van sjiieten en soennieten aan te wakkeren en te vergroten. Er was nu immers een sjiitische republiek versus de salafisten in Saoedi-Arabië. Mooi toch.

 

 

Madeleine Albright, de sleutelfiguur binnen de Amerikaanse Democratische Partij op het vlak van het buitenlands beleid. Zij bepaalde voor een groot deel de buitenlandse politiek onder Bill Clinton en nadien Hillary Clinton. Amnesty International America nodigde haar zelfs uit op een speciale conferentie om er te komen spreken. De toenmalige directeur van deze ngo werkte voordien op Buitenlandse Zaken bij Hillary Clinton. De video dateert van 12 mei 1996. De toespraak zal wel niet over Iraakse kinderen zijn gegaan. Ze heeft 3 kinderen maar geen Iraaks.

Tot men in Irak na verloop van tijd begon te beseffen erin te zijn geluisd en dat het Westen gewoon dubbelspel speelde. Het was de periode van het Iran-Contra schandaal met onder meer de Belgische wapenhandelaar Jacques Monsieur als tussenpersoon. Wat in Bagdad woedende reacties moet hebben veroorzaakt.

En alsof die uitputtende oorlog tegen Iran nog niet voldoende was vroeg de VS aan Saddam Hoessein in 1983 herhaaldelijk om ook Syrië aan te vallen om reden dat het de Iraakse pijpleiding naar de Middellandse Zee had gesloten. (9) Het resultaat was een virtueel failliet Irak dat in leven werd gehouden door lenigen van o.m. Saoedi-Arabië, de rivaal in de regio van Iran.

En dan kwam de invasie door Irak van Koeweit. Reden was het geschil tussen Koeweit en Saddam over de exploratie van het zeer grote Rumalla olieveld aan de grens van Koeweit met Irak. Waarbij Irak Koeweit ervan beschuldigde om teveel olie uit dat veld op te pompen en dus Iraakse olie te stelen. Van de 625 Iraakse olievelden lagen er toen 225 in dat veld.

Embargo voor Irak

Tijdens een gesprek op 25 juli 1990 van de Amerikaanse ambassadeur in Irak April Glaspie met Saddam Hoessein wekte die de indruk dat de VS zich in dit geschil neutraal zou opstellen – Irak had toen aan de Koeweitse grens massaal troepen samengetrokken – waarbij Saddam de indruk gaf geen invasieplannen te hebben. Waarna op 2 augustus 1990 Irak Koeweit veroverde en de VS hierover de tweede Golfoorlog begon. (10)

Het betekende een verpletterende nederlaag voor Irak welke nadien tot 2003 onderworpen werd aan een zeer streng embargo waarbij het nog wel olie mocht uitvoeren maar de opbrengsten ervan door de VN zouden worden beheerd. Het werd een zelden geziene plunder. Het land stuikte verder in elkaar. Met het in de VS vastgehouden geld van die olieverkoop dat nadien spoorloos verdween.

Historisch daarbij is het interview van het acualiteitsprogramma 60 minutes van televisiezender CBS met de toenmalige ambassadeur bij de Verenigde Naties Madeleine Albright. Daarbij vraagt de journaliste aan Albright of de vermeende 500.000 door het embargo gestorven kinderen het allemaal wel waard waren. Waarop zij na eventjes aarzelen ja zegt. (11)

Toen de VS in 2003 Irak binnenvielen bood het Iraakse leger dan ook nog amper weerstand. Bovendien was Rusland toen in 2003 nog maar bezig te herstellen van de rampzalige jaren onder het bestuur van de Russische president Boris Jeltsin en zijn Amerikaanse en West-Europese vrienden. Verzet van die kant kon men dus niet verwachten.

Sectaire opdeling

Waarna de VS Irak een grondwet oplegde die het land instabiel maakte. Zo kreeg men wel een grondwet maar konden bijvoorbeeld de Koerden in Erbil met de clan Barzani en die van de familie Talabani in de stad Soeleimani die grondwet aan hun laars lappen. Voortaan moest de president een Koerd zijn, de premier een sjiiet en de parlementsvoorzitter een soenniet. De etnische-religieuze opdeling in minstens drie stukken werd voorbereid. (11)

Het is alsof er in het land alleen maar Koerden, sjiieten en soennieten zijn en dus geen gemengde huwelijken, christenen, jezidi’s en seculiere Irakezen. Die worden – zoals dat het geval is in Libanon – uitgesloten van de macht. In dit geval een erfenis van de Franse bezetting.

Waarna de rivaliteit tussen die groepen zoals eerder in Joegoslavië gebeurde kan beginnen te groeien en uitmonden in een burgeroorlog. Ook het kiessysteem zorgde voor vele kleine partijen waarbij coalitievorming en zo een regering erg lastig blijkt.

Hoe zwaar het land onder de Amerikaanse bezetting heeft geleden blijkt overduidelijk uit het boek ‘The sacking of Fallujah’ van Ross Caputi, Richard Hil en Donna Mulhearn waarin die het verhaal doen van het wedervaren van die stad. (12)

Ze kwam in opstand tegen de Amerikaanse bezetting en werd tweemaal aangevallen door het Amerikaanse bezettingsleger. Waarbij als gevolg van het door de VS uitgebreid gebruik van munitie met verarmd uranium er amper nog gezonde kinderen geboren worden.

DSC_0797

De Canadese Donna Mulhearn spreekt van een ecocide in de stad Fallujah.

De stad met toen vermoedelijk een 285.000 inwoners lijkt dan ook als het ware uit te sterven. Na de twee Amerikaanse bezettingen kwam ISIS er ook nog over de vloer. Een ongezien drama.

“Dit is geen genocide maar een ecocide”, stelt mede-auteur Donna Mulhearn tijdens een boekvoorstelling in Brussel. Maar geen zorg, hiervoor is in de massamedia geen enkele aandacht. Niet verrassend natuurlijk.

Iraaks nationalisme

Recent zijn tegen die wantoestanden en de wijd verspreide corruptie en onbekwaamheid in het land grote betogingen ontstaan die in een aantal gevallen ook bloedig onderdrukt zijn door de overheid en bepaalde milities.

Daarbij valt vooral het streven naar een eengemaakt Irak en een Iraaks nationalisme los van religies op. En dat keert zich tegen de Amerikaanse en ook Iraanse invloed. Het leidde zelfs tot het aftreden van de sindsdien demissionaire premier Adel Abdel Mahdi.

Betogingen die zelfs na de Amerikaanse moordaanslagen zijn blijven voortduren maar waarover tegenwoordig in onze media amper of niet wordt bericht. Wat sterk doet vermoeden dat deze geen Amerikaanse steun genieten. Een Iraaks nationalisme past nu eenmaal niet in de Israëlische en westerse plannen voor het land.

Bovendien hebben vele Iraakse politici op sleutelposities de dubbele nationaliteit, bijna steeds met een westers land. Anderen hebben weer de Iraanse nationaliteit gehad of zijn er geboren zoals Ali al Sistani. Wat doet vermoeden dat Parijs, Londen, Washington en ook Iran er wel hun mannetjes hebben zitten om alles netjes in de gaten te houden. En te manipuleren? Een erfenis van de Amerikaanse bezetting.

Troepenterugtrekking

Vraag is hoe de gesprekken tussen de VS en de Iraakse regering over die troepenterugtrekking gaan verlopen. De VS zegt openlijk neen tegen Bagdad maar wie goed leest ziet dat men een opening mogelijk maakt. Wel zijn er de zware bedreigingen van Donald Trump. Bagdad zou miljarden moeten betalen voor de gemaakte kosten – wat niet was afgesproken – en sancties krijgen die nog erger zijn dan die tegen Iran.

Zo stelde Mike Pompeo, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken op 10 januari:

“We’ve been there to perform a training mission and to help the Iraqi security forces be successful and to continue the campaign against ISIS. We’re going to continue that mission. We are happy to continue the conversation with the Iraqis about what the right structure is.”

“We zijn daar met een trainingsopdracht en om te zorgen dat de Iraakse veiligheidsdiensten met succes hun campagne tegen ISIS kunnen verder zetten. We zullen die opdracht verder uitvoeren. We zijn tevreden om met Irak te kunnen praten over wat voor hen de gepaste structuur is.”  (13)

Vermoedelijk zal Trump zijn beslissing pas bekend maken eens de herrie rond de ontzetting uit zijn ambt van president door het parlement achter de rug is. Alhoewel je met Trump nooit weet. De man is gewoon onvoorspelbaar.

PMU - Parade Kirkoek - 8 juni 2018 - 4

De met steun van Iran, de Libanese Hezbollah en Rusland opgerichte Iraakse Volksmobilisatiekrachten speelden een sleutelrol bij de oorlog tegen ISIS.

Recent wijzigde Trump echter opnieuw maar eens van koers en was er nadien sprake van het bevriezen van de Iraakse rekening bij de Federal Reserve in New York, de nationale bank van de VS. Bovendien is al het Iraakse goud er opgeslagen. En krijg dat terug? (14)

Na het opheffen in 2003 van het olie-embargo tegen Irak vaardigde de VN resolutie 1483 uit en kreeg Irak terug zeggenschap over zijn olie-inkomsten. Maar dat was in wezen echter beperkt. Het geld van de olie kwam immers op een rekening bij de New Yorkse afdeling van de Federal Reserve, het systeem van nationale banken in de VS. Met andere woorden: Het Iraakse oliegeld bleef in de VS.

Daarna dreigde Donald Trump in het geheim tijdens een gesprek van Donald Trump met premier Mahdi dat hij dat geld zou bevriezen. Dat werd nadien dan wat afgezwakt tot een beperking van de toegang. Wat premier Mahdi naar verluidt woedend maakte. Olie is immers praktisch de enige inkomstenbron van Irak en maandelijks haalt het land een 2 miljard dollar van die rekening om o.m. de lonen te betalen en goederen aan te kopen.

Het laatste voorstel is dat men de Amerikaanse steun aan Irak sterk zou verminderen. Washington weet het dus ook niet hoe men Irak moet afpersen. Zelfs bij de Federal Reserve zou men boos zijn toen men daar de nationale bank wou betrekken in een zuiver politieke ruzie. En het is de officiële taak van die bank dat die buiten de politiek blijft en haar beleid onafhankelijk ervan voert.

In essentie heeft de VS echter geen alternatief dan te vertrekken. Ze wordt nu al door velen er gezien als een bezettingsmacht en zal af te rekenen krijgen met allerlei vijandige acties. Wat het zogenaamd opleiden van het Iraakse leger praktisch onmogelijk maakt en de zogenaamde strijd van het Westen tegen ISIS tot nul zal herleiden. Als er al sprake is van een strijd tegen ISIS.

En dan komt ook de aanwezigheid van het Amerikaanse leger in Syrië op de helling te staan want die wordt bevoorraad vanuit Irak. Amerikaanse militairen worden tegenwoordig in Syrië soms zelfs tegengehouden en door de bevolking met stenen onthaald.

Nu krijg je in Syrië soms waanzinnig lijkende video’s te zien van Amerikaanse pantserwagens die langs een controlepost van het Syrische leger passeren of van een Amerikaanse controlepost bestaande uit amper twee pantsers die een grote kolonne Russische militairen laten passeren. De onderhandelingen met Irak voor het vastleggen van een terugtrekkingsschema zouden kortelings beginnen. Of al begonnen zijn.

Qassem Soeleimani

En dan is er natuurlijk de moord op onder meer generaal Qassem Soeleimani en Abu Mahdi al-Muhandis, topman van Kataeb Hezbollah. Het verhaal van de regering Trump dat Soeleimani aanvallen plande op Amerikaanse doelwitten waaronder ambassades wordt in de VS algemeen weggelachten tot zelfs binnen zijn eigen Republikeinse partij. Uiteindelijk gaf zelfs Trump recent toe dat hij hiervoor geen enkel bewijs had.

De Iraanse Opperste Leider Ayatollah Ali Khamenei, De Iraakse politicus, een sleutelfiguur zowel in de lokale politiek als bij de milities, Moqtada al Sadr (midden) en Qassem Soeleimani (rechts). Moqtada al Sadr keerde zich na lang twijfelen na de Amerikaanse bombardementen tegen de Amerikaanse aanwezigheid in het land en activeerde zijn militie.

Zelfs binnen de regering werd hij in het openbaar afgevallen. Zo stelden Mark Esper, minister van Defensie, en Robert O’Brien, Nationaal Veiligheidsadviseur, beiden apart aan Amerikaanse televisiezenders op zondag 12 januari dat ze geen weet hadden van plannen om vier Amerikaanse ambassades aan te vallen. (15) Het voornaamste excuus van Donald Trump en Mike Pompeo voor de moord op Qassem Soeleimani.

Tijdens de regering van George Bush Jr. en zijn vicepresident Dick Cheney stelde men als reden voor de invasie van Irak tenminste nog een zogenaamd dossier samen. En zelfs al waren dat allemaal nepverhalen er was tenminste nog een dossier. Nu heeft men zelfs dat niet meer. Er rest alleen nog maar wat elkaar tegensprekende beweringen. Niveau kletspraat.

Of het verhaal komende van de Iraakse premier Abel Abdel Mahdi klopt dat Soeleiman in Bagdad voor een diplomatieke missie was weten we niet met zekerheid. Wel is het zeker dat Soeleiman voorheen regelmatig als een soort alternatieve diplomaat werkte en pendelde tussen de hoofdsteden in de regio.

Volgens Mahdi kwam Soeleiman om in Bagdad gesprekken te voeren rond de Iraakse relaties met Saoedi-Arabië en de VS. Zeker is dat Soeleimani voorheen in Libanon en Damascus had gezeten. Het lijkt raar maar is zeker geen onmogelijkheid.

De aanslag is wel de eerste die de VS openlijk tegen een topman van een andere regering pleegde. Veelal liet men in het verleden dat vuile werk opknappen door allerlei door Washington gefinancierde rebellengroepen of huurmoordenaars zoals met Saddam Hoessein. Hier deed men dat open en bloot.

Iraanse reactie

En de reactie hierop van Iran was al even uniek. Voor het eerst sinds de Koreaanse oorlog viel een andere staat een Amerikaanse legerbasis aan. Eerder was dat in essentie alleen het werk van allerlei verzetsgroepen zoals Hezbollah in Libanon of de Vietcong in Vietnam, de Rode Khmer in Cambodja en de Pathet Lao in Laos. Die kregen dan wel steun van andere landen natuurlijk.

Wat echter mogelijks nog meer opviel was dat geen enkele van de vermoedelijk 15 op de twee basissen in Erbil en Ain al Assad afgeschoten raketten werd neergehaald door welk afweergeschut dan ook. Waren die basissen dan onbeschermd? Heeft men ze laten passeren? Wat heel onwaarschijnlijk is. Of faalde men geheel? Wat hoe dan ook erg beschamend is voor een leger dat er prat op gaat technologisch veruit het beste te zijn.

De Russen hebben in Syrië twee basissen die regelmatig met drones en raketten worden aangevallen maar waar er nooit een raket of drone doorgeraakte. Waar zat Raytheon, de hofleverancier van het Pentagon, met zijn fameus Patriot luchtafweergeschut? Bezig hun centen te tellen?

Wat eveneens opvalt is de precisie van de Iraanse luchtaanval. Alhoewel de Iraanse regering de eerste uren sprak over 80 doden lijkt dit vermoedelijk eerder een fantasieverhaal dan realiteit. Wel blijkt de Amerikaanse ontkenning achteraf dat er zelfs geen gewonden waren een leugen.

Een aantal werden zelfs overgebracht naar een legerhospitaal in Duitsland. Wat doet vermoeden dat deze zwaar gekwetst waren. Verder is de kans groot dat de VS vooraf weet had van een aanval op die basissen. Mede omdat Tehran voordien de Iraakse premier Mahdi over die komende aanval had ingelicht en die vermoedelijk de buitenlandse troepen op die basissen verwittigde.

Op die basis van Ain al Assad zitten immers niet alleen Amerikaanse troepen maar ook soldaten van andere landen van de NAVO en die zou men zeker niet willen raken. Er zitten bovendien op die getroffen basis van Ain al Assad ook nog een contingent Iraakse soldaten. En die zijn al zeker of-limit voor de Iraanse raketten.

Met andere woorden: De aanvallen moeten heel waarschijnlijk met grote precisie zijn uitgevoerd door raketten met ook een vaste brandstof die men dan snel naar elders kan verhuizen. Wat hen minder kwetsbaar en accurater maakt. Raketten met vloeibare brandstof dienen nu eenmaal eerst te tanken. Wat tijd vergt. En dat is dus allemaal geen goed nieuws voor de vijanden van Iran.

Het Arabisch schiereiland

Landen zoals Saoedi-Arabië, Bahrein, Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten blijken erg kwetsbaar te zijn en zullen normaal gezien zich in de toekomst veel behoedzamer opstellen. Wars van onnodige provocaties. Zeker omdat uit berichten blijkt dat de VS hen niet echt gaan verdedigen.

De Saoedische kroonprins en sterke man van het land Mohammed bin Salman zit met een dilemma. De steun van de VS lijkt geen absolute zekerheid meer en hij is duidelijk begonnen aan het heroriënteren van zijn buitenlands Beleid. De man is tegenwoordig dan ook regelmatig in Moskou op visite bij Vladimir Poetin, de Russische president. Was er in het Westen voorheen amper of geen kritiek op het Saoedische beleid dan is dat nu in de westerse media bijna dagelijkse kost.

Dat zou gebleken zijn tijdens een gesprek tussen de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman en de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo. Toen de Jemenitische regering in Sanaa met een raketaanval de Saoedische olieraffinaderij van Abqaiq-Khurais deels vernielde was er blijkbaar niet alleen geen actief rakettenafweersysteem maar nadien evenmin een Amerikaans antwoord. Men stuurde alleen wat extra troepen. En daarmee was de kous af.

De VS keek toe en noteerde, meer niet. Dat men in Riyad en de Verenigde Arabische Emiraten nadien eieren voor hun geld koos is dan ook logisch. Toen de Russische president Vladimir Poetin op 15 oktober vorig jaar bij de Emiraten op bezoek kwam werd hij dan ook verwelkomd alsof hij de gezant van god was, de heerser over de wereld.

Het was een ontvangst die men zeker niet aan Trump zou gunnen en een signaal naar de buitenwereld dat kan tellen. Geen enkele diplomaat de naam waardig ontging het en het toonde met al zijn symboliek dat het Midden-Oosten aan het veranderen is. Het betekent als het ware het naderend einde van de Pax Americana die sinds de Tweede Wereldoorlog over die regio heerst. Deels met Britse steun.

Geen vijandige buur

Eveneens typerend is dat de emir van Qatar Sjeik Tamim bin Hamad al Thani zondag 12 januari op het hoogtepunt van de herrie rond de moord op Soeleimani op staatsbezoek ging naar Iran. Het toont de souplesse van de Arabische diplomatie. Qatar steunde of steunt al Qaeda in Syrië maar gaat toch op staatsbezoek naar Iran dat in het Syrische conflict aan de kant van de regering in Damascus staat en dus vecht tegen al Qaeda

De overwinnaar van deze episode is dan ook zonder twijfel Iran en haar bondgenoten. De VS heeft door haar optreden de relatie met Bagdad zo verknoeid dat de Iraanse invloed er alleen maar kan toenemen. Wel zal men in Teheran terdege moeten rekening houden met de nationalistische gevoeligheden van delen van de Iraakse bevolking. Er is amper of geen interesse om te eindigen als een aanhangsel van Iran. Ook niet bij iemand als al Sistani.

Maar voor Iran is Irak vooral belangrijk om zo geen vijandige buur te hebben maar een staat waarmee men vrij kan samenwerken en handel drijven. Het zijn buren en zo gedoemd om samen te werken. Belangrijk en zeker niet te onderschatten zijn bijvoorbeeld de massale bedevaarten vanuit Iran naar de sjiitische heiligdommen in Irak zoals die in Karbala.

Hier komen miljoenen Iraniërs op bezoek en dat bezorgt de lokale horeca en de ayatollahs een fortuin aan inkomsten. En die wil niemand missen. Iran zal dus hoe dan ook lang een belangrijke partner blijven. Een waar men zaken mee kan doen. En de VS? Die zit duizenden kilometers ver en zal zo vervangen worden door China en Rusland. De gesprekken met Beijing over trainers voor het leger zijn trouwens al volop gestart.

Ukrainian Air International

Een negatief punt voor Iran leek even het neerstorten van de Boeing 737-800 van Ukrainian Air International vlucht PS752. Al snel stelde de VS dat dit gebeurde door een Iraanse raket. Wat logischerwijze weinig weerklank vond tot de VS haar geheime informatie met de bondgenoten begon te delen. Vermoedelijk bestond die uit afgeluisterde Iraanse communicatiesignalen en satellietobservaties.

Bernard Henri Levy met Massoud Barzani - 1

Bernard Henri Levy (tweede van rechts) , de Franse lobbyist voor Israël hier in gesprek met Masoed Barzani (rechts), de baas van het Koerdisch gebied rond de stad Erbil. Volgens Turkse bronnen gelieerd aan de AKP zat hij met Barzani mee in het complot van de VS en Israël voor de verovering door ISIS van delen van Irak. Men noemde Bernard Henri Levy zelfs de hedendaagse T.E. Lawrence naar de Britse avonturier die met Arabische stammen tijdens de Eerste Wereldoorlog delen van het Midden-Oosten op het Ottomaanse rijk en voor de Britten veroverde.

Een twee dagen aarzelende en ontkennende regering moest zaterdag uiteindelijk toegeven dat haar luchtafweer dit inderdaad had neergeschoten. Waarmee 176 vooral Iraniërs het leven lieten. Een drama die intern binnen de Iraanse Revolutionaire Wacht, verantwoordelijk voor de luchtafweer, qua personeel zware gevolgen zal hebben. Hier vallen zondebokken.

Wel zeer opvallend is dat de Canadese premier Justin Trudeau enkele dagen later het neerschieten stak op de nervositeit die door de gespannen toestand was ontstaan. Waarbij hij echter wel de VS en niet Iran bij naam noemde. Een vingerwijzing naar de grote buur die kan tellen en die men in Washington niet zo snel zal vergeten.

Wel poogde het Westen hier nogmaals garen bij te spinnen. Zo moest de Britse ambassadeur Rob Macaire zich in deze zaak hoogstnodig tijdens een manifestatie tegen de regering laten zien. Waarbij hij volgens de Iraanse media zich zelfs moeide met die betoging.

Hij werd dan ook eventjes voor controle door de politie meegenomen en mocht zich nadien op het ministerie van Buitenlandse Zaken in Teheran uitleg geven. Hij is nu officieel persona non grata en werd vorige woensdag het land uitgezet.

Artikel 41 van de Conventie van Wenen over Diplomatieke Relaties stelt immers dat diplomaten in het land waar ze geaccrediteerd zijn zich niet mogen moeien met de binnenlandse aangelegenheden van het land waar zij werken. Macaire stelde echter dat hij op die plek alleen zijn deelneming aan de slachtoffers wou betuigen. Waarop men vanuit Iran beelden openbaar maakte die het tegendeel leken te bewijzen.

Iran als winnaar

Ook in Syrië moesten de Amerikaanse en Franse ambassadeurs begin 2011 hoogstnodig op de kop van betogingen tegen de regering lopen. Klassieke grootmachtenpolitiek waarvoor het Westen een monopolie heeft. Het is in wezen dan ook geen toeval dat Duitsland zijn steun gaf aan de praktijken van de Britse diplomatie. Een land waar de Weense conventie blijkbaar geen thema is bij de opleiding van haar diplomaten.

Het is ook geen toeval dat de westerse media zeer veel aandacht aan die betogingen besteden. Die hoogstens een paar honderd manifestanten waren maar meer dan een week lang soms zelfs voorpaginanieuws waren. Met van de pot gerukte beweringen bij onder meer Reuters dat de regering erdoor in nesten zat. Dat andere Iraanse betogers aan de Britse ambassade tegen de praktijken van Londen gingen betogen las men dan niet.

Voor Iran is de moord op Soeleimani in wezen een soort van godsgeschenk. Als een man schaarde de natie zich achter de regering, de verdediger van het ‘fiere’ land tegen die ‘vieze’ Amerikanen. Het Iraanse nationalisme is nu eenmaal onder de bevolking een grote politieke factor.

Uitingen van ongenoegen over het regeringsbeleid en de verhoging van de benzineprijzen zijn plots weg uit de Iraanse straten en pleinen. Men lijkt op rozen te zitten. Bovendien is de economie na twee jaren van zeer scherpe daling terug aan het groeien. Al zij het beperkt. Maar die verwachting voor dit jaar is wel hoger dan die bij de EU zoals voor Duitsland. (16)

Europese Unie

Wat natuurlijk ook opviel in de zaak is de houding van de EU. Die nodigde onmiddellijk Javaad Zarif de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken uit naar Brussel. Die kwam dan wel maar met veel vertraging. Wat toch opvalt. De EU lijkt in deze zaak als het ware warm en koud te blazen. In essentie toont men echter dat de EU amper nog een rol van betekenis te spelen heeft. En dat heeft Brussel geheel aan zichzelf te danken.

Zo riep Charles Michel, voorzitter van de Europese ministerraad, op tot stabilisatie van de toestand in de regio. Een uitspraak die deels een bewijs is van durf en een vorm van ongebreidelde arrogantie. Ook hebben Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk gezamenlijk Iran in gebreke gesteld in de zaak van het ook met de VS, Rusland en China afgesloten nucleair akkoord. Dit terwijl zij in wezen hier zelf in gebreke zijn.

Waarbij de Britten echter al snel dicht tegen Washington gingen aanleunen en deels Trump begonnen te steunen. Het leek wel alsof de Brits-Amerikaanse alliantie van 1953 tegen de toenmalige premier Mohammed Mossadeq nog springlevend is. De eerste gevolgen van de Brexit lijken zich al te laten voelen. De controle terugnemen heet dat in Downingstreet 10.

Maar als snel bleek deze ingebrekestelling van Iran het resultaat was van wat men in Europa omschreef als maffia-achtige praktijken en chantage door de VS. Daar dreigde men immers met het heffen van 25% op de invoerrechten van Europese auto’s. Dat dit uitlekte en vanuit de Duitse regering bevestiging kreeg zegt natuurlijk ook veel over de relatie van de EU met de VS. IJskoud lijkt een goede omschrijving. (17)

Charles Michel - EU

Charles Michel, voorzitter van de Europese ministerraad, roept op tot stabilisatie in het Midden-Oosten. Hij is wel de man die mee Libië hielp vernielen en als premier jarenlang al Qaeda en ISIS in Syrië en Irak steunde. Stabilisatie dus.

De EU is al vele decennia bezig de politieke stabiliteit van het Midden-Oosten aan het ondergraven. Dat begon al met de Eerste Wereldoorlog toen men het Ottomaanse rijk deed instorten om het daarna onder de overhebzuchtige Britten en Fransen te verdelen. Ieder zijn brok van de taart genaamd het Midden-Oosten was de slogan. Met een leuke brok natuurlijk voor de Europese zionisten die zo begonnen aan hun kolonisatie.

Waarbij de Britten en de Fransen zich na de zogenaamde onafhankelijkheid bleven bemoeien met die landen. Zij bepaalden of poogden dat wie president of koning werd en waar de grenzen lagen. En als Israël in Gaza honderden kinderen vermoord – Operatie Gegoten Lood van 27 december 2008, twee dagen na Kerstmis – dan kwamen de Europese leiders de zionisten in Israël persoonlijk zelfs feliciteren met hun slachtpartij.

En het is toch de EU die mee tekende voor de vernieling van Libië en de moord op Moeammar Kadhafi die het land samen hield en zorgde voor gratis onderwijs, huizing en gezondheidszorg. Dankzij de EU heeft men nu een burgeroorlog met massa’s doden en tuinduizenden bootvluchtelingen. Met zelfs slavenhandel en gratis folteringen. Met andere woorden: Het door de EU geschapen paradijs.

Hetzelfde in Syrië waar men salafistisch uitschot steunde en beweerde dat het vrijheidsstrijders waren. Idem ook voor Irak, Jemen en Iran waar men ontelbare mensenlevens kostende blokkades organiseerde en organiseert. Dan oproepen tot stabiliteit is gewoon schandelijk. Als er al geen straffere woorden voor te vinden zijn. De EU heeft niets anders gedaan dan werken aan de instabiliteit van de regio.

Wat de EU moet doen is zich publiek tegenover die regio verontschuldigen en werken aan goede relaties met die landen en hun burgers. De EU eist toch – terecht – verontschuldigingen van Iran voor het neerhalen van die Boeing. Dat zij dat dan ook doen.

De EU heeft belang aan goede economische en culturele relaties met die regio zodat wij onze handel kunnen opdrijven en dus onze bedrijven en economie kunnen verbeteren. En cultureel kunnen wij ontzettend veel leren van die landen waar ooit het schrift ontstond. Nergens behoudens misschien in China is er zoveel erfgoed te vinden. De Via Recta uit de Romeinse periode gekend van de apostel Paul ligt nog steeds in Damascus.

Maar of de EU die durf en intelligentie gaat tonen is verre van zeker. Vorige week maandag had The Financial Times het over hoe de VS zorgt voor het ‘safeguarding’ (beveiligen) van die regio.

George Orwell had het niet beter kunnen zeggen. Instabiliteit is stabiliteit en het onveilig maken noemt men dan beveiligen. Zolang de EU hierin blijft volharden zal zij in de regio met steeds meer misprijzen ontvangen worden. En dan gaan China e.a. met de leuke contracten lopen.

Willy Van Damme

1) Dit is een alias, zijn echte naam is Jamal Jafar Muhammed Ali al Ibrahim. Het veranderen van naam is een in het Midden-Oosten veel voorkomend fenomeen bij milities.

2) Financial Times, ‘Nato has little appetite for Trumps mission in the Middle East’, Helen Warrell, 13 januri 2020. https://www.ft.com/content/9ebed986-33aa-11ea-a329-0bcf87a328f2

Nederland toonde zich weeral een der beste leerlingen van Washington en zei dat het zijn troepen niet uit Irak zal terugtrekken. De regering van Mark Rutte (VVD) wil in Irak dus de rol van bezettende mogendheid spelen. Wat beloftevol is.

3) Washington Post, Liz Sly, 6 januari 2020. Dit artikel lijkt wel verdwenen. Het bevatte ook een niet ondertekende versie van die brief die de correspondente vermoedelijk per mail vanuit het hoofdkwartier in Irak van generaal Seely had gekregen.

Wat toch een merkwaardige verdwijning is. Liz Sly werkt vanuit Beiroet. Op haar Twitteradres geeft zij over de zaak nog meer uitleg en toont ze de brief zowel in het Engels als in het Arabisch. Die info kun je echter niet vinden bij de Washington Post. Zo werkt de media.

Een relaas over het geritstel met excuses is te vinden bij een bericht van het Amerikaanse persbureau Associated Press welke de dag nadien op 7 januari gepubliceerd werd bij The Washington Post door Lolita C. Baldor and Robert Burns  in ‘Honest mistake’ sets off alarm about US troops in Iraq”. https://www.washingtonpost.com/world/national-security/honest-mistake-sets-off-alarm-about-us-troops-in-iraq/2020/01/06/81deba3a-30e8-11ea-971b-43bec3ff9860_story.html

Blijkbaar mocht het vervolg erover niet meer door Liz Sly geschreven worden. Er moet die 6de januari bij het Pentagon, het Witte Huis en bij de Washington Post heel hard op tafel zijn geslagen.

4) MSNBC, 16 september 2014, ‘Martin Dempsey: US ground troops are possible’, Aliyah Frumin. http://www.msnbc.com/msnbc/hagel-dempsey-met-protesters-no-more-war

5) De troepen van de clan Barzani ontwapenden zelfs de gewapende eenheden van de Jezidi’s rond de berg Sinjar, hun traditionele woonplaats. Waarna deze peshmerga’s de vlucht namen naar Erbil en het gebied rond Sinjar dat normaal tot hun Koerdistan behoorde overlieten aan ISIS.

ISIS was blijkbaar op zoek naar vrouwen, vermoedelijk om er zo hun ‘behoeften’ mee te doen. De Syrische YPG/PKK zijn dan tussenbeide gekomen en hebben de overblijvende mensen rond Sinjar gered van totale uitroeiing. De Iraakse Koerden namen in ruil dan maar de Iraakse oliestad Kirkuk  gewapenderhand over van de Iraakse regering. Dit voor zover geweten zonder een schot te lossen. Nadien veroverde het Iraakse leger de stad terug.

6) Yeni Safak, 5 oktober 2017, ‘Barzani supports Daesh established by US, Israel’. https://www.yenisafak.com/en/world/barzani-supports-daesh-established-by-us-israel-2795120.

Merk hierbij de centrale rol op van de Franse filosoof Bernard-Henri Levy. Een sleutelfiguur in de internationale strategie van Israël. Hij speelde als speciale gezant van de Franse president Nicolas Sarkozy ook een grot rol in het vernietigen van Libië en de moord op president Moeammar Kadhaffi.

Sarkozy wou de Libische olie afnemen van de Italianen (ENI). Terwijl de Britten en Amerikanen zich gewoon wilden wreken op de Libische president omdat hij ooit hun militaire basissen had gesloten. Yeni Safak is een blad onder controle van de AKP, de partij van de Turkse president Recep Erdogan. Het vormt een onderdeel van de Albayrak mediagroep.

7) Conflict Armament Research, The weapons of the Islamic State, December 2017. Het is een rapport gemaakt met geld van de Duitse regering en de EU. Na publicatie gebeurde er niets mee en verdween het onder dikke lagen stof. Conflict Armament Research is een Britse ngo die in dit geval drie jaar lang vele door ISIS achtergelaten wapens onderzocht. Een dossier vol politieke dynamiet.

8) Times of Israel, 5 januari 2020, ‘Iraqi PM: US told us Israel bombed pro-Iran militias in Iraq last summer’.  https://www.timesofisrael.com/iraqi-pm-us-said-israel-bombed-pro-iran-militias-in-iraq/

Hert is merkwaardig maar wie wil weten in hoeverre Israël al Qaeda en andere terreurgroepen steunt kan probleemloos terecht bij de Israëlische media. Onze kranten nemen er geen jota van over. Een zoveelste bewijs voor de censuur in Europa.

9) Mail Online, 20 januari 2017, Thomas Burrows, Secret 1983 CIA intelligence report suggested America should encourage Saddam Hussein to attack Syria to secure oil pipeline to Med and Gulf. https://www.dailymail.co.uk/news/article-4140190/America-urged-Saddam-attack-Assad-Syria.html

10) Wikipedia. https://en.wikipedia.org/wiki/April_Glaspie.

Zij beweerde als verdediging voor haar neutrale houding tijdens het gesprek met Saddam Hoessein dat niemand kon verwachten dat Irak Koeweit zou binnenvallen. Als men echter na vele boze woorden van Saddam Hoessein hij ook nog het leger aan die grens samentrekt dan kan zelfs een idioot zien dat men gaat aanvallen. Bovendien moet de CIA wel geweten hebben wat men van plan was.

11) CBS, 60 minutes, 12 mei 1996, stuk uit interview met toenmalig Amerikaans ambassadeur bij de VS Madeleine Albright. Zij is een sleutelfiguur voor het buitenlandse beleid binnen de Democratische Partij en voorzitster van Pew Research een overheidsinstelling die wereldwijd en continu opiniepeilingen doet.

Het is een essentieel onderdeel om te weten hoe de gemoedsgesteldheid is in de onderzochte landen. Op die wijze kan men weten hoe groot het ongenoegen bij de bevolking is over het lokaal overheidsbeleid en welke de grootste knelpunten zijn. Als je opstanden zoals nu in Hongkong wil uitlokken dan is dat een cruciaal beleidsinstrument. Anders vaar je blind.

11) Global Research, 3 januari 2020, Dirk Adriaensens, Iraq: ‘The October Revolution of 2019 and the Iran-US Conflict’. https://www.globalresearch.ca/iraq-october-revolution-2019/5698521

12) The Sacking of Fallujah, Ross Caputi, Richard Hil en Donna Mulhearn, University of Massachusets Press, 2019, 171 pagina’s, 39,99 euro.

13) The National, 16 januari 2020, ‘US military resumes operations against ISIS in Iraq’.https://www.thenational.ae/world/mena/us-military-resumes-operations-against-isis-in-iraq-1.964982.

De titel van dit artikel is een leugen. Het was gebaseerd op een verhaal van The New York Times die zich op haar beurt baseerde op twee anonieme Amerikaanse militaire bronnen. De Iraakse regering ontkende het verhaal bijna onmiddellijk waarna ook de VS haar woorden introk. Het was en klassiek staaltje van desinformatie van The New York Times en de Amerikaanse regering. Het toont de hardnekkigheid in dit dossier van de VS.

14) Business Insider, Alex Morrell, 11 januari 2020, ‘The US warned Iraq that its access to a key bank account holding billions is in jeopardy if the country expels American troops.’ https://www.businessinsider.nl/us-warn-iraq-access-fed-bank-account-risk-troop-expulsion-2020-1?international=true&r=US

15) Associated Press, 12 januari 2020, Robert Burns, ‘Esper says he’s seen no hard evidence embassies under threat’.  https://apnews.com/5a168a5d8f560e928f3924f7af10f1d8

16) Volgens de prognoses zou de Iraanse economie dit jaar met 1,2% groeien, die van België met 1,2% en die van Duitsland met 0,5%. Dit zijn uiteraard prognoses en geen realiteit. Maar in de media heeft men het steeds over de zware economische crisis in Iran. Wat dan met Duitsland?

17) The Washington Post, 15 januari 2020, ‘Days before Europeans warned Iran of nuclear deal violations, Trump secretly threatened to impose 25% tariff on European autos if they didn’t’, John Hudson en Souad Mekhennet. https://www.washingtonpost.com/world/national-security/days-before-europeans-warned-iran-of-nuclear-deal-violations-trump-secretly-threatened-to-impose-25percent-tariff-on-european-autos-if-they-didnt/2020/01/15/0a3ea8ce-37a9-11ea-a01d-b7cc8ec1a85d_story.html

Jeremy Shapiro, Amerikaans onderzoeksdirecteur bij de European Council of Foreign Relations (ECFR), sprak van een ‘maffia-like act’. Deze ECFR is nochtans nauw gelieerd aan de NAVO en is gehuisvest in London met o.m. prinses Mabel van Oranje en Marietje Schaake van D66 als beheerders. Dames die in de marge van de NAVO wat bijverdienen.

Franse waarschuwing aan de VS

Het aantal conflicten van de VS met de wereld neemt alsmaar toe. Na de dreiging met oorlog tussen Iran en de VS neemt nu ook de spanning tussen Washington en de EU exponentieel toe. De bedreigingen aan het adres van een aantal Europese landen door de regering van Donald Trump blijven zich immers opstapelen.

Franse eetwaren

Zo heeft de VS vooral Duitsland en Frankrijk in het vizier. Duitsland met zijn auto-industrie en Frankrijk met o.m. zijn voedingswaren zoals champagne, wijn en kazen. Daarbij voeren de Amerikanen allerlei excuses aan om strafmaatregelen te nemen. Voor Frankrijk betreft dat de plannen van de regering Emmanuel Macron om belastingen te effen op Amerikaanse internetbedrijven zoals Amazon, Google en Facebook.

Een beslissing door de Amerikaanse regering wordt nog deze maand verwacht en het vermoeden is dat de regering van Donald Trump ook hier zwaar zal toeslaan. De bedreigingen aan het Franse adres door Washington met 100% invoerbelastingen zijn alleszins niet min.

Trump als bokser Balboa

Donald Trump zoals hij zich recent op Twitter presenteerde als de Amerikaanse filmheld Rocky Balboa. Met dit soort tweets heeft Trump een grens overschreden: Die van de wansmaak.

Nog vorige maand besloot men in Washington om alle Europese bedrijven, waaronder Engie en Shell, die betrokken zijn bij de aanleg van Nordstream 2, de gaspijpleiding van Rusland naar Duitsland en zo West-Europa, de toegang tot de VS te verbieden voor nieuwe contracten. Volgens de krant The Financial Times van deze ochtend was de repliek vanuit Parijs kurkdroog maar keihard.

“Als we geen toegang meer krijgen tot de Amerikaanse markt dan is ons enige alternatief de Chinese consument”, stelde volgens de krant Bruno Le Maire, de Franse minister van Financiën in een brief aan Robert Lightizer, de Amerikaanse onderhandelaar voor de Buitenlandse Handel, een notoire havik. (1) Vertaald: Desnoods zeggen wij onze goede relaties met de VS op en gaan we een bondgenootschap aan met China.

Henry Kissinger

Toen men Henry Kissinger, de stokoude architect van het Amerikaanse imperialisme uit de vorige eeuw, vroeg wat hij dacht over de huidige Amerikaanse buitenlandse politiek dan was hij erg negatief over het beleid van Donald Trump.

Zijn visie was dat de VS de relaties met Rusland moeten normaliseren want nu drijft men Rusland in de armen van China en dat is teveel voor Amerika. Maar voor de huidige Amerikaanse leiders is dat onzin. Ze hebben in wezen zelfs de oorlog verklaard aan de EU en stellen nu zelfs openlijk – Onder Obama was dat stiekem – dat ze de Europese Unie kapot willen. Ook elders slaat men wild toe. Alleen Israël ontsnapt nog. Het typeert.

Het Witte Huis en de gehele regering Trump bestaat nu uit mensen die als het ware klaar komen bij het idee van een oorlog tegen Iran en bij het horen van de term strafmaatregelen. Men kan alleen maar bang afwachten en hopen op het beste. Maar Donald Trump gelijkt meer en meer op Hitler die de wereld afdreigde en de VS op Nazi-Duitsland die elke tegenstand, hoe braaf ook, met de grond wil gelijk maken.

Benjamin Netanyahu en Mike Pompeo

Mike Pompeo, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken (links) en de Israëlische premier Benjamin Netanyahu. De twee strategen achter de oorlogsplannen met Iran. Kwam Pompeo in Israël zijn opdrachten ophalen?

Vraag is hoe in de VS de Republikeinse partij, het Huis van Afgevaardigden en het Pentagon gaan reageren. Blijven mensen als minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo mee aan het roer staan dan ziet het er heel slecht uit. De nu ook tegen Irak geuite bedreigingen over de eis tot terugtrekking van de Amerikaanse soldaten spreekt boekdelen. De sancties tegen Irak zouden volgens Trump nog erger worden dan die tegen Iran. Trump de keizer van de waanzin.

Angst

Om een goed idee te hebben over hoe het er intern in Washington DC aan toe gaat zijn de tweets van een zekere Reza Marashi zeer leerzaam. Die blijkt met een serie regeringsambtenaren te hebben gesproken en blijkbaar is daar de angst die overheerst en de ijzeren wil van sommigen voor een oorlog met Iran. Je kan die serie mails terugvinden op het twitteradres van Joshua Landis of bij de man zelf. (2)

Intussen komt de NAVO vandaag in spoedzitting bij elkaar. Zonder een gesprek met zijn ook in Irak aanwezige zogenaamde bondgenoten, en daar hoort tot nader orde ook London bij, pleegde die in Irak een serie moordende aanslagen die probleemloos kunnen leiden tot de derde wereldoorlog. En dat belooft aan tafel dus voor heel veel vuurwerk te zullen zorgen. Zouden ze op de vuist gaan?

Gelukkig wil behoudens de Israëlische premier Benjamin Netanyahu niemand meestappen in dit oorlogsscenario. Maar een cruciale stap is hier wel gezet. Deze gebeurtenissen tonen nogmaals de centrale rol aan van de zionistische staat in deze ontwikkelingen. Daar moet men eerst en vooral het probleem zoeken. Minder in Washington zelf. Zij hebben natuurlijk wel de kanonnen.

De huidige situatie doet een beetje denken aan de periode van het interbellum tussen de beide wereldoorlogen. In Duitsland klonk toen luid de roep om wraak tegen de joden die volgens hen Duitsland de oorlog hadden doen verliezen. In Washington zoekt men de zondebok voor hun nederlagen nu in Iran en roept men op om wraak te nemen. Of hoe de geschiedenis zich steeds herhaalt.

Willy Van Damme

1) Financial Times, 6-01-2020, ‘Europe will hit back if Trump punishes France for tax on Big Tech warns Paris’. https://www.ft.com/content/de451a5e-2fb6-11ea-9703-eea0cae3f0de

2) https://twitter.com/rezamarashi/status/1214031169173348352. De tweets dateren van deze ochtend 6 januari 04u49.

Reza Marashi is een specialist betreffende de Iraans-Amerikaanse betrekkingen en journalist. Hij werkt voor de Nationale Iraans-Amerikaanse Raad. Men kan hem zien als een insider van het politieke leven in de hoofdstad.