Bondgenoten

De grote slogan van de Amerikaanse president Joe Biden is het versterken van de bondgenootschappen en samenwerken tegen wat dan de gezamenlijke vijanden zijn, Rusland en China met ook nog Iran, Venezuela en, zeker niet te vergeten, Syrië. Omwille van de grootschalige schendingen van de mensenrechten zegt men.

Onzin

En onze media weten dit weer zo goed als kan ook te verkopen. Wel merk je hier en daar en vooral tussen de lijnen een pak twijfels. Klagen over mensenrechtenschendingen is onzin natuurlijk als diezelfde VS en haar vermeende bondgenoten massaal wapens blijven leveren aan bijvoorbeeld Saoedi-Arabië, Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten.

Dat het Waalse overheidsbedrijf FN via de Emiraten wapens levert aan al Qaeda in Jemen, die van Charlie Hebdo, daarover hoor je in België niemand. Maar de Oeigoeren hola dan klinkt bij bijvoorbeeld de Groenen al luid schreeuwend het woord genocide.

Maar ja dat probleem van de Oeigoeren draait hem ook hier rond al Qaeda met China welke keihard toeslaat tegen echte of vermeende aanhangers van al Qaeda binnen de moslim gemeenschap in China. Of hoe iemand als Wouter De Vriendt van Groen in wezen een verdediger is van die terreurgroep.

Afghanistan 

Dat die praatjes over bondgenootschappen inhoudsloze beweringen zijn blijkt ook nu nog steeds dagelijks. Toch voor wie met een beetje aandacht de gebeurtenissen volgt. Een zeer goed voorbeeld is Afghanistan. Officieel is dat een operatie van een groep landen binnen de NAVO waarin de VS natuurlijk de belangrijkste partner is. Logisch.

190403g-005

De NAVO is een klassiek militair bondgenootschap die in theorie bestaat uit gelijkwaardige staten met in clausule 5 de belofte van onderlinge militaire bijstand. De praktijk is juist het omgekeerde. Zo steunen de VS en een aantal Europese landen de Koerdische PKK die oorlog voert tegen Turkije, lid van de NAVO.

Het is officieel zelfs een terreurorganisatie die echter al veel jaren bewapend wordt door de VS. Het is maar van de voorbeelden van conflicten binnen de NAVO. Hier mooi glimlachend op de foto.

In de praktijk echter is het de VS die zegt wat er moet gebeuren en wat niet. Met de anderen die al jaren voor voldongen feiten geplaatst worden. De VS gaat in Qatar met de Taliban onderhandelen en onze regeringen moeten dat veelal lezen in de kranten. Waarna een of ander Amerikaans regeringslid of diplomaat dat in Brussel dan komt uitleggen.

Ook nu weer was het deze week rond Afghanistan bij de NAVO prijs. Na twintig jaar plunderen, heroïne of opium verkopen, vernielen en doden is de VS Afghanistan na 20 jaar bezetting plots beu. Men wil weg.

Geen probleem, ze hadden er trouwens nooit mogen zijn. Maar woensdag stond in The New York Times te lezen dat ten laatste op 11 september van dit jaar dat de VS er al zijn troepen zal uit terugtrekken.

En kijk de dag nadien komt de spiksplinternieuwe Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Anthony Blinken dat aan de ‘partners’ in Brussel koudweg melden. Zonder enig voorafgaand overleg. Partners? Kom nou, het zijn huurlingen en leveranciers van kanonnenvlees die van de grote baas aan die dolle avonturen moeten meedoen op straf van boete.

Voorheen, nog onder Donald Trump, ging de VS zich al op 1 mei weg zijn, binnen twee weken dus. Overleg? In het Witte Huis dat wel, maar met die bondgenoten? Nog in geen duizend jaar en alleen als het niet anders kan.

Andere bondgenoten 

Merkwaardig is wel – Maar dat wordt vermoedelijk wegens de gêne zo stil mogelijk gehouden – dat er op dit ogenblik elders gesprekken bezig zijn over de toekomst van het land. Wat cruciaal is.

En wie zijn daar onder meer bij betrokken? De zogenaamde grossiers in mensenrechtenschendingen China en Rusland. Van Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk of Duitsland en Italië is voor zover geweten hier geen spoor.

Het toont perfect hoe de VS bondgenootschappen beschouwt. Met Nederland als het hen uitkomt en hetzelfde met China, Rusland, Japan of wie ook. Het is omwisselbaar. En uitvluchten om iemand uit te sluiten zijn als steeds zo gevonden.

Nog geen twintig jaar terug stuurde de VS mensen die ze om welke reden ook gevangen haddeen genomen niet alleen naar Guantanamo maar zelfs naar Syrië. Je weet wel dat land waar men als nooit voorheen er in de gevangenissen op los martelt. Dit volgens de huidige Amerikaanse visie. Toen zweeg men er over.

De VS en Nederland in Indonesië

Maar voor wie wat inzicht heeft in de moderne geschiedenis zou dat niet mogen verbazen. Toen Nederland na de Tweede Wereldoorlog Indonesië, de ‘Parel van de Oost’, terug wou nemen was het Washington die Nederland tot overgave dwong. Hetzelfde enkele jaren later wanneer het met Irian Jaya (Papoea of Nederlands Nieuw-Guinea) weer prijs was.

Ashraf Ghani

President Ashraf Ghani wordt door de VS in de steek gelaten. Hopelijk voor hem overleeft hij dit spel. Velen voor hem verging het echter erg slecht.

Tot woede van toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Joseph Luns (KVP) die in 1962 in deze kwestie moest inbinden. Het grappige is dat hij nadien in 1971 – Als wiedergutmachung? – dan van de VS secretaris-generaal van de NAVO mocht spelen. De kronkelwegen van de internationale politiek.

Hetzelfde met de Britten en de Fransen die kost wat kost het Suezkanaal van de Egyptenaren terug wilden pakken. De VS regelde achter de schermen wat financiële trucjes rond het Britse pond en hup weg waren Parijs en Londen en mocht Israël beschikken. Bondgenootschappen.

En toen de EU haar eigen GPS systeem Galileo wou uitbouwen liep de VS er storm tegen want zonder dit Galileo was de EU militair een piepkleine dwerg die alleen als aanhangwagentje van de VS iets kon betekenen. En er zijn zo vele andere voorbeelden van hoe de VS de landen van de EU en de EU zelf stokken in de wielen stak.

En van bondgenoten gesproken. Wat moeten de vorige president Hamid Karzai en de huidige Ashraf Ghani van die vlucht huiswaarts denken? Recent stond in de Amerikaanse media zelfs te lezen dat het beter ware een zwakke Afghaanse president te hebben dan een sterke. Ghani is gewaarschuwd.

De dolken richting Ashraf Ghani vliegen vanuit de Amerikaanse bondgenoot met honderden tegelijk. Met zo’n bondgenoot heeft men in Afghanistan zeker geen vijanden nodig. De man gaat de weg op van al die andere door de VS ooit als voorbeelden omschreven figuren zoals Nguyen Van Thieu, Anastasio Somoza, Saddam Hoessein, Mobutu Sese Seko en de Sjah van Iran.

Vernielen is voor de VS

Dat al die politici toen ze aan het bewind gebracht werden professionele kleptocraten waren is dan ook logisch. Hun verblijf in het presidentieel of koninklijk paleis is maar tijdelijk en eens de VS stop zegt is het met hen gedaan en dreigt armoede, relatief dan. En dus als appeltje voor de dorst wordt er gestolen dat het een lieve lust is.

Dat is wat nu op termijn gaat gebeuren met president Ashraf Ghani en zijn entourage. Na 11 september als de NAVO bezettingsmacht weg is zal de strijd verhevigen tot de Taliban ook Kaboel in handen krijgt en de vorige administratie een veilige haven heeft gevonden in het buitenland zoals de Verenigde Arabische Emiraten, Europa of de VS.

En het land? Dat blijft gebroken achter, net zoals Irak en Libië. De vernieling is voor de VS en de EU, de opbouw voor anderen. Nu zal het land eerst nog door een periode met een nieuwe burgeroorlog moeten gaan waarvan de winnaar al bijna zeker gekend is.

Eigenaardig is dat de kwestie van de verdere Amerikaanse hulp aan Afghanistan publiek bijna niet ter sprake komt. Blijft die duren? En hoe groot zal die dan zijn? Want zonder stevige hulp stort het rijk van president Ghani als een slecht kaartenhuisje zo in elkaar.

Bij de buren

De vraag is echter waar het met de regio heen moet. Afghanistan vormde ooit de kern van wat de Britten ‘The Great Game’ noemden, het Grote Spel over de macht in Centraal Azië waar de Britten zoals elders in de wereld dachten heer en meester te moeten spelen. Het werd voor Londen met in de negentiende eeuw twee totaal mislukte invasies een grote ramp.

Hafizullah_Amin

Onder impuls van toen eerste-minister Hafizullah Amin werd de staatstructuur van Afghanistan geheel omgedraaid richting het Sovjetmodel wat voor een opstand op het platteland zorgde. En hier had de VS zoals Brzezinski vertelde zijn mannetjes in gereedheid.

Nadien pleegde hij een staatsgreep en werd president. Waarop een woedende Sovjetunie hopend de rust te herstellen troepen stuurde en onmiddellijk Hafizullah Amin in zijn paleis liet neerknallen.

En de winnaar toen werd Rusland en nadien de Sovjetunie. Zij bleven erbuiten en lieten het land gewoon met rust. Afghanistan was ook het eerste land dat de gloednieuwe Sovjetunie diplomatiek erkende.

Dit op een ogenblik dat de nieuwe regering van Lenin nog in oorlog was met o.m. een Britse invasiemacht en het zogenaamde Witte Leger. Kaboel nam zo weerwraak op de uiterst agressieve Britten waardoor het land sindsdien behoorde tot de invloedsfeer van Moskou.

Zbigniev Brzezinski

Daaraan kwam abrupt een einde aan in de periode 1978-‘79 toen de Amerikaanse president Jimmy Carter en vooral zijn topadviseur voor het buitenlands beleid Zbigniev Brzezinski een nieuwe versie van The Great Game op gang trokken. (1) Reden: Weerwraak voor de nederlaag in Vietnam in 1975. 

Via hun man, Hafizullah Amin (2) aan de top van de lokale KP begonnen zij het land geheel te destabiliseren door Amins vorm van ‘communisme’ op te dringen. Tegen het advies van Moskou in. Waarop het land in opstand kwam tegen die voor hen vreemde vijandige ideologie. De man werd nadien in het presidentieel paleis door de Sovjets doodgeschoten.

Bovendien werd op die wijze ook een ander zeer prangend probleem opgelost. Na de nederlaag in Vietnam met Laos en Cambodja verdween ook voor bijna 100% ‘s werelds productiecapaciteit voor heroïne, een monopolie van de CIA. (3)

Een alternatief in de zogenaamde Goude Driehoek met Thailand en Myanmar bleek niet doenbaar en dus trok men naar Afghanistan dat klimatologisch erg geschikt was. De man van de CIA daar was Gulbuddin Hekmatyar een krijgsheer die men vanuit Pakistan met wapens bevoorradde waarna die vrachtwagens met heroïne terugkeerden.

En na 2001 toen de opium en heroïne, een raffinageproduct van opium, dankzij de Amerikaanse bezetting kon hernemen was het Ahmed Walid Karzai, de broer van president Hamid Karzai, die dankzij de steun van de CIA en de Drug Enforcement Administration (DEA) een bijna monopolie opbouwde. Tot hij op mysterieuze wijze op 12 juli 2011 vermoord werd. (4)

De vraag is dan ook wat er tussen de betrokken partijen werd afgesproken over deze drughandel want dit is het voornaamste exportproduct van het land met een bijna monopolie over de wereldhandel. De Amerikaanse invasie van 2001 kwam er mede nadat de Taliban voorheen de opiumproductie na 1999 met succes hadden verboden. Na 2001 explodeerde die.

Geheime gesprekken

Voor de regio is de grote vraag natuurlijk of er nu een einde gaat komen aan deze nieuwe Great Game. Het land grenst aan Iran, China met de provincie Sinkiang, Pakistan en de centraal-Aziatische staten van de vroegere Sovjetunie. Een regio waar de VS nog steeds grote plannen mee heeft. Gaat die terugtrekking die plannen beïnvloeden?

Iran en Sinkiang behoren tot de gebieden waar de VS actief bezig is met haar destabiliseringspolitiek. Het salafisme onder de Oeigoeren kent trouwens deels haar oorsprong in de Afghaanse oorlog tegen de Sovjetunie. Duizenden Oeigoeren gingen er vechten. China was toen ook een bondgenoot van de VS tegen Moskou.

Bovendien is Afghanistan al decennia het strijdtoneel voor invloed tussen Indië en Pakistan. Dat er in de media nu plots verhalen opduiken over Chinese interesse voor het zenden van ‘vredestroepen’ hoeft dan ook niet te verbazen. China investeerde er al in de exploitatie van grondstoffen.

Zbigniew Brzezinski - 2

Het vernielen van Afghanistan is het werk van velen maar vermoedelijk de grootste architect van dit drama is de Amerikaanse geostrateeg Zbigniev Brzezinski, een man van Poolse afkomst.

Zijn opvolgster binnen de Democratische Partij was Madeleine Albright die tijdens een televisiegesprek ooit stelde dat ze er geen problemen mee had dat de sancties tegen het Irak van Saddam Hoessein hadden gezorgd voor 500.000 dode kinderen. Mensenrechten.

Het hoeft ook niet te verbazen dat over de inhoud van die gesprekken tussen de VS en de Afghaanse buurlanden amper iets uitlekt. Wat feitelijk veelzeggend is. Vooral tussen Indië en Pakistan is er nog steeds een heel grote rivaliteit die kan zorgen voor verdere instabiliteit.

Tussen de andere landen zoals Iran, China, Pakistan en Rusland zijn de relaties goed te noemen wat het de VS moeilijk zal maken om de zaak in haar voordeel te manipuleren. En ook Indië zal vermoedelijk niet echt gaan dwarsliggen mits een voor haar min of meer aanvaardbaar akkoord.

Het beloven voor de regio enkele spannende jaren te worden. De vraag is ook of de Taliban hun extreme vorm van zogenaamde islam terug gaan invoeren. Wel zijn vele intelligentsia die tegen dat beleid kunnen zijn het land ontvlucht. Een ramp dus.

Wel lijkt China in Afghanistan een grote rol te gaan spelen. Het ligt vlakbij met een kleine grenszone en zal er zeker verder willen investeren zoekend naar grondstoffen nodig voor haar groeiende economie. En dus wil China stabiliteit. Zoals trouwens ook de andere buren.

Voor de VS is dit nog maar eens een zeer zware nederlaag. Of dat voor een minder agressief buitenlands beleid zal zorgen is echter erg twijfelachtig. De Russische president Vladimir Poetin een moordenaar noemen en zijn Chinese tegenhanger een gangster – Wat Biden deed – wijst integendeel op meer verbaal geweld dat erger is dan tijdens de Koude Oorlog.

De VS wordt geconfronteerd met een relatieve economische neergang en een veel sterker geworden China en voelt zich, terecht, in het nauw gedreven. En een kat in het nauw maakt heel rare sprongen en gedraagt zich meestal ook erg agressief. Hart vasthouden dus want de VS heeft zo al een agressieve reputatie.

Willy Van Damme

1) Le Nouvel Observateur, 15-21 januari 2009, Vincent Jauvert, “Qui, la CIA est entrée en Afghanistan avant les Russes”.  Interview met Zbigniev Brzezinski. In een blijk van grote openheid geeft deze man toe dat zij het waren die het land in brand staken om het Sovjetleger in Afghanistan te lokken. Als er iemand verantwoordelijk is voor de moord op dat land dan is hij het samen met zijn president Jimmy Carter.

Ook Robert Gates, de vroegere baas van de CIA onder George H. Bush, bevestigde dit verhaal in zijn boek ‘From the Shadows’, Simon and Schuster, 2007.

Een tot dan vrij rustig land is sinds eind 1978 omgevormd tot een tot puinhoop geschoten land dat sindsdien een bijna monopolie heeft op de handel in opium en heroïne. Met ontelbare doden, gewonden en verslaafden.

Straks 45 opeenvolgende jaren van miserie. En dit gewoon om weerwraak te nemen op de nederlaag in Vietnam. Een land dat zelf het slachtoffer was van eerst Franse en daarna Amerikaanse agressie.

Zbigniew Brzezinski - Afghanistan - Le Nouvel Observateur - 15-21-01-2009

Zbigniev Brzezinski geeft hier met een ‘Qui’ zonder problemen toe Afghanistan in brand te hebben gestoken. Toen boycotte de VS en een deel van haar bondgenoten de Olympische Spelen in Moskou omwille van de Sovjetinvasie van Afghanistan.

2) Hafizullah Amin was een afgestudeerde van de Columbia University in New York en werd vermoedelijk daar door de Amerikaanse veiligheidsdiensten gerekruteerd. Het is een klassieke methode van onder meer de CIA and gelijkaardige diensten elders om daar mensen aan te werven. Zij vormen immers het intellect en de toekomstige leiders van het land. Ideaal dus.

3) ‘The politics of heroin, CIA complicity in the global drug trade’, Alfred W.McCoy, Lawrence Hill Books, 2003. Dit boek verscheen origineel in 1972 in volle Vietnamoorlog en ging in essentie over de door de CIA en haar mannetje Vang Pao georganiseerde opium/heroïnehandel. Die had ze van de Fransen overgenomen. Vang Pao stierf in Clovis, vlakbij Fresno vreedzaam op 6 januari 2011.

De vraag om Vang Pao te begraven op de nationale militaire begraafplaats in Arlington werd door Washington wel verworpen. Ook in de VS bleef hij volgens beschuldigingen een racketeer maar werd hiervoor amper verontrust. In Fresno is er wel de Vang Pao Lagere School.

4) De CIA huurde van hem in Kandahar, waar hij zijn hoofdkwartier had, zijn gebouwen. De moord werd uiteraard nooit opgehelderd. Een aantal van zijn rivalen werden voorheen door de VS gearresteerd.  Zie ook: The New York Times, 11 december 2010, James Risen, ‘Propping Up a Drug Lord, Then Arresting Him’.

Het is het verhaal van de CIA en drughandelaar Hajji Juma Khan en de betrokkenheid van de VS bij die handel. Een woordvoerder van de DEA had het in een telefonisch gesprek met deze auteur over hoe ze een andere rivaal van Ahmed Karzai naar de VS lokten met een nepverhaal over het gezamenlijk opzetten van een drugshandel en hem bij aankomst arresteerden. Maar waarom geloofde die drugshandelaar dat dit kon?

Syrië en de Westerse interventie– De vzw Zwendel

Recent en deels via lekken openbaar geraakte documenten in het Verenigd Koninkrijk, Nederland en België over vooral de oorlog in Syrië tonen een onvoorstelbaar beeld van criminaliteit en bedrog dat mogelijks ongezien is in de recente menselijke geschiedenis.

Wat vooral opvalt is de zeer actieve politiek van de Britse regering die via haar ministerie van Buitenlandse Zaken en het Gemenebest en de militaire veiligheidsdienst MI6 overal haar pionnen zitten heeft. Het zorgde voor een in wezen onontwarbaar kluwen van vele honderden organisaties en tienduizenden medewerkers. Wat hierbij ook opvalt is het succes in het kneden van de publieke opinie. Met dank aan de media.

Reuters en BBC

De westerse oorlog tegen Syrië en in wezen het Midden-Oosten is wat Syrië betreft al tien jaar bezig en zorgde voor een groot aantal doden. Hoeveel kan men alleen maar schatten. In de beginjaren verliep die westerse interventie grotendeels geruisloos. Er was duidelijk wel steun maar hoe die juist verliep bleef grotendeels onder de radar.

Er was wel het zwaar protest tegen de Syrische regering en partijdigheid vanuit Washington, Londen en Parijs alsmede het begin van de sancties maar hoe die manipulaties en steun in detail verliep was onduidelijk. Nu blijkt dat die westerse interventie al tientallen miljarden euro’s heeft gekost.

Alexei Navalny

Deze recente serie lekken tonen echter in detail hoe men de publieke opinie bedriegt, hoe de pers dit oorlogsspel meespeelt en hoe de steun verliep en deels nog steeds verloopt. Wat men moet koppelen aan de onvoorstelbare geldgraai van sommige hoofdrolspelers. Oorlog is naast het doden en vernielen ook synoniem voor zwendel en zelfverrijking.

Zo maakte de website The Grayzone openbaar hoe de BBC en het persbureau Reuters contracten afsloten met het Britse ministerie van Buitenlandse Zaken en het Gemenebest over hoe men in Rusland op grote schaal een campagne ging opzetten om wat men noemde ‘Russische desinformatie’ te bestrijden. (1) Wat men duidelijk ook in een heel veel andere landen doet.

Contract Reuters - FCO - 31-7-2017

Het persbureau Thomson Reuters schrijft zich hier in voor een programma voor het maken van wat duidelijk niet alleen Britse propaganda is maar ook een die moet meehelpen bij het opzetten, samen met de Britse militaire inlichtingendienst MI6, van een sabotagenetwerk in het buitenland ten bate van de Britse regering.

Hier betreft het doelwit Rusland. Een strategie die de Britten en de VS reeds in 1953 toepasten toen men in Iran de regering van premier Mohammad Mossadeq na gewelddadige demonstraties ten val bracht.

Men spreekt daarbij wel van het verspreiden van correcte informatie maar in de contracten staat dat het wel degelijk gaat om het vergroten in Rusland van de Britse invloed en de zienswijze van de regering in Londen te versterken over de conflicten in de wereld en hier vooral die met Rusland. Het verklaart de enorme mediacampagne in het Westen rond Alexei Navalny, een Brits agent. (2)

Het is het verspreiden van propaganda dus. Zeggen dat men desinformatie wil bestrijden staat nu eenmaal veel mooier dan stellen dat men propaganda voert. En in een reactie vanwege Reuters op dit lek klinkt deze dan ook goedkeurend.

Want degelijke informatie verspreiden is volgens dat persbureau hun basistaak en dus is dat contract een uitstekende zaak. Zij wordt zo wel deel van het conflict en geen neutrale partner meer. Wat Reuters dan gemakshalve vergeet. Het is journalistiek een doodzone.

Opmerkelijk is dat Reuters in haar voorstel aan de Britse regering stelt dat de Thomson Reuters Foundation, de zogenaamd caritatieve arm van het bedrijf, wereldwijd over een netwerk van 15.000 journalisten en bloggers beschikt waarvan in Rusland alleen al 400.

Nazanin Zaghari-Ratcliffe

Daarbij zorgt men ook voor opleidingen en desnoods reizen naar het Verenigd Koninkrijk. Verder helpt men bij het manipuleren van opzoekingen via Google. Wie via Google bijvoorbeeld zoekt naar kritische beschouwingen over de jihadistische propagandafilm ‘For Sama’ zal met de zoektermen ‘For Sama’ en ‘film’ niets vinden. 

Een typisch geval van dat soort interventies door Reuters is het verhaal van de Iraans-Britse journaliste Nazanin Zaghari-Ratcliffe die voor de Thomson Reuters Foundation werkt.  Ze hielp voordien vlak voor de start in 2009 van de Iraanse Groene Revolutie de BBC Persian Service opzetten om zo die ‘revolutie’ te ondersteunen.

Officieel was zij in Iran om haar Iraanse familie te bezoeken maar zoals bleek uit de officiële verklaring in het parlement van toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Boris Johnson was zij er om in het geheim journalisten op te leiden.

Geen probleem echter want volgens de Britse media, overgenomen door de rest van de westerse massamedia, is Nazanin Zaghari-Ratcliffe gewoon het slachtoffer van een tirannieke regering die foltert dat het een lieve lust is en schijnprosessen voert waarna die opgesloten worden in beruchte gevangenissen.

Contract Reuters - Voorwaarden opdrachthouder - FCO - 31-7-2017

Volgens Reuters is er hier niets fout mee en wil men de journalistiek zo alleen maar professioneler maken. En dat betekent dus onder de hoede werken van de Britse ambassade in Moskou. Zolang men maar de Britse waarden uitdraagt. De nieuwe journalistieke ethiek, made in Londen.

Het opzetten van een netwerk van geheimagenten die als ‘journalist’ de Britse propaganda helpen verspreiden is essentieel als men een zogenaamde kleurenrevolutie wil doen slagen. Het is de taak van Reuters zoals beschreven in die aanbesteding die het bedrijf in 2017 had gedaan met de regering in Londen.

Hamish de Bretton-Gordon

Maar de BBC en Reuters worden mondiaal zeker wat die laatste betreft gezien als uiterst betrouwbaar en zijn ook wereldwijd de grootste leverancier van wat nieuws is. Een redactie zonder Reuters bestaat niet.

En die organisatie werkt dus voor de Britse regering. Wie als journalist zegt te twijfelen aan de verhalen van de BBC en Reuters is in de ogen van de meeste collega’s dan ook een idioot of zelfs verdacht.

Een typerend voorbeeld van hoe Reuters het nieuws manipuleert is het verhaal van Hamish de Bretton-Gordon die door Anthony Deutsch, de man die bij Reuters het verhaal over chemische aanvallen in Syrië volgt, op 30 januari 2018 werd omschreven als een ‘onafhankelijk expert’. Een grote en bewuste leugen wat de journalist moet geweten hebben. (3)

Het artikel moest extra bewijskracht leveren voor de betrokkenheid van de Syrische regering bij die chemische aanvallen. Maar Hamish de Bretton-Gordon was volgens zijn eigen informatie van 2007 tot 2010 kolonel en Assistent Director of Surveillance & Reconnaissance Land Forces, MI6 dus en in een topfunctie. Hij werkte ook voor de NAVO als de specialist chemische wapens.

De OVCW

En volgens die gegevens is hij sinds twee jaar opnieuw legeradviseur op het vlak van radiologische, chemische en biologische wapens. Het is nu bovendien geweten dat Hamish de Bretton-Gordon in Syrië de getuigenissen en ander materiaal verzamelde over vermeende chemische aanvallen in Syrië. (4)

Gegevens die hij dan doorspeelde aan de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OVCW) in Den Haag. Die wordt geleid door de Spaanse diplomaat Fernando Arias en tot 2019 met als adjunct de Britse diplomaat Robert Fairweather de man die het dagelijks beleid organiseerde.

Robert Fairweather

Wie binnen de OVCW een gesprek met Arias wou hebben moest eerst Fairweather passeren. En wie kritisch was over de rapportering kreeg duidelijk een njet. Fairweather  vertrok in juni 2019 om ambassadeur te worden in Soedan.

Bij zijn vertrek kreeg hij van de Britse regering als afscheid voor bewezen diensten een OBE, het lidmaatschap van de Orde van het Britse Rijk.  Ook Hamish de Bretton-Gordon heeft zo’n onderscheiding.

Zijn opvolger in 2019 is de Franse diplomaat Sebastien Barra die het spel van zijn Britse voorganger gewoon verder speelde. De reeds lang in de OVCW broedende interne ruzie bleef voorduren en concentreerde zich vooral op de rapportering over de vermeende gifgasaanvallen in Syrië.

Enkele jihadisten schreeuwden over gifgas en onmiddellijk trok de OVCW in actie verzamelde op totaal onduidelijke wijze wat materiaal en getuigenissen en gaf die jihadisten steevast gelijk. Vooral het verhaal van Khan Sheikhoun van 4 april 2017 was zacht uitgedrukt lachwekkend en zorgde voor de eerste grote rel rond de OVCW.

Er was volgens de lokale afdeling van al Qaeda sarin gebruikt en binnen het uur zaten enkele van die jihadisten zonder zelfs handschoenen of maskers in die put waar die sarinbom zou gevallen zijn. Feitelijk en putje van een tiental centimeters diep. Maar geen probleem, een rapport van het OVCW gaf al Qaeda gelijk. Waarop de VS als vergelding Syrië dan maar bombardeerde.

Helemaal te gek was wat er op 8 april 2018 gebeurde in de stad Douma nabij Damascus. Een regio die tot dan onder controle stond van vooral het Leger van de Islam, een door Saoedi Arabië gesteunde terreurgroep. Daar was, beweerden de jihadisten een aanval met sarin en chloor gebeurd, een wel ongeziene combinatie.

Dat iemand bij het zien van deze beelden over die ‘gifgasaanval’ in Douma dit voor waar aanneemt is straf. Men ziet duidelijk dat dit een erg grove enscenering betrof. Maar die door die jihadisten getoonde kinderen en hun ouders die nadien hierover getuigden kwamen in onze media en in het rapport van de OVCW amper of niet aan bod.

Het verhaal over sarin werd direct overgenomen door ‘expert’ Hamish de Bretton-Gordon. Gevolgd door de Amerikaanse diplomatie en François de Lattre, de Franse ambassadeur bij de VN. Zij beweerden zelfs al voor de OVCW missie in Douma ter plaats onderzoek had gedaan dat men sarin had ontdekt in onderzochte stalen. (5)

Al snel liet men echter het gebruik van sarin vallen. Het was immers om technische reden gewoon ook onmogelijk. “Tot 150 doden” schreeuwden bepaalde westerse media. Maar Chloor is zoals de eerste wereldoorlog voldoende bewees alleen in heel grote concentraties en beperkt dodelijk. De reden waarom men daarna mosterdgas gebruikte

Douma

Geen probleem want reeds de dag nadien bombardeerde Israël nog maar eens Syrië. Op 14 april gevolgd door Frankrijk, de VS en het Verenigd Koninkrijk. Het probleem was echter dat de dag na die vermeende gifgasaanval het Syrische leger dit gebied veroverde.

Met als resultaat dat het filmpje dat door het Leger van de Islam op het internet was gezet ter plekke kon gecontroleerd worden. Kinderen die in het filmpje van die jihadisten te zien waren werden samen met hun ouders geïnterviewd waaruit duidelijk bleek dat dit alles een enscenering was.

En als de missie van de OVCW ter plekke met het onderzoek begint is de conclusie van de missie dan ook snel duidelijk. Zo waren er volgens het Leger van de Islam twee grote cilinders met chloor die vanuit de lucht gegooid zijn.

OVCW - Valse brief Arias een Brendon Whelan

Op zijn website en op sociale media ageerde Eliot Higgins en zijn Bellingcat in de hem eigen felle stijl tegen het feit dat opposanten de brief van Fernando Arias, grote baas van de OVCW, aan klokkenluider Brendan Whelan niet publiceerden. Die rechts op de foto. Links op de foto is de echte en ondertekende brief. Met wat duimzuigen lukt Bellingcat veel.

Teamleider Ian Henderson van dit OVCW stelt echter al snel dat dit onmogelijk is om de simpele reden dat het gat in het dak via welke dit vat zou zijn neergekomen te klein is. Conclusie: Men heeft dit vat daar gewoon geplaatst.

Ook zijn er volgens de metingen van die missie in de omgeving geen grote concentraties van chloor merkbaar. Hun puur technische observaties bevestigen dus de verhalen van de getuigen in Douma. (6)

Er zouden volgens die jihadisten en de media ook 43 doden gevallen zijn. Maar in een onderzoek van die zogenaamde lijken had men in Den Haag geen interesse. Toen de regering in Damascus zegde dat men voor het ontgraven van lijken een gerechtelijke bevel moest afwachten trok men al terug naar Den Haag. Maar onderzoek van die eventuele slachtoffers was nochtans essentieel.

Maar de bazen van de OVCW hadden geen zin in een professioneel onderzoek en begonnen wijzigingen aan het interim-rapport van die missie aan te brengen en gooiden het uiteindelijk zelfs in de prullenmand.

Getuigenissen van mensen ter plaatse worden grotendeels genegeerd en in ruil neemt men de verhalen van vermeende naar Turkije gevluchte getuigen voor waar aan. Zonder uiteraard enige controle naar hun betrouwbaarheid.

De brief van Arias

Typerend voor de sfeer is de houding van Bellingcat die op zeker ogenblik beweerde een ontwerp van brief te hebben van grote baas Fernando Arias en gericht aan Brendan Whelan, een nu gewezen topman van de OVCW en lid van de missie in Douma. Hierin zou die brief volgens Bellingcat het bewijs staan dat Whelan fout was en er inderdaad sprake was van het gebruik van chloor.

Eliot Higgins over Assange

Wat het ware karakter van Eliot Higgins juist is tonen deze serie tweets van de man toen klokkenluider Julian Assange op weg leek naar de VS nadat Ecuador, in wiens Londense ambassade hij asiel had gekregen, hem uit de ambassade zette. Dit op bevel van de nieuwe president waarna zijn land nog diezelfde week van het IMF een lening van 4,2 miljard dollar kreeg.

Ook beweerde hij dat alle bij de OVCW, incluis dus Rusland en Syrië, aangesloten landen akkoord gingen met de besluiten van het OVCW rapport over Douma. Het hoeft geen betoog dat Bellingcat voor die bewering geen enkel bewijs aanvoerde. (7)

Het resultaat is dat zowel Ian Henderson als Brendan Whelan, die de missie naar Douma vorm hadden gegeven, staande pede werden ontslagen en de anderen bij de OVCW voldoende schrik kregen en zwijgen. Men herinnert zich maar de episode in 2003 met Jose Bustani, de vroegere Braziliaanse diplomaat en eerste baas van het OVCW.

De regering Bush Jr. wou in 2003 Irak aanvallen en zocht excuses rond chemische wapens. Bustani wou niet meespelen en John Bolton, de toenmalige Amerikaanse ambassadeur bij de VN, kwam hem bedreigen stellende dat ze wisten waar zijn kinderen in de VS naar school gingen.

En aangezien hij zelf niet ontslag nam werd hij erna door de beheerraad ontslagen. Hij voert nu campagne tegen het huidig bestuur van de OVCW.

Bellingcat

Bellingcat drukt die zogenaamde brief van Aries aan Whelan zelfs af. Maar er is een probleem mee want de brief van juli 2019 van Arias aan Whelan wordt op de website van The Grayzone gepubliceerd en is totaal anders dan de niet-ondertekende brief welke Bellingcat voorheen publiceerde.

Waarbij Bellingcat anderen ervan beschuldigde die brief bewust achter te houden maar zwaait met een vals document. Vraag is natuurlijk ook hoe Bellingcat dan aan dit ontwerp van de brief kwam? Gevonden via zogenaamd openbare bronnen, open source, zoals deze steeds maar beweert?

OVCW  - Senior-OPCW-official-email

Dat de toestand bij de OVCW na dat nepverslag over de gifgasaanval in Douma erg gespannen is is duidelijk. Dat blijkt perfect uit deze mail.  Zo schrijft deze: “I don’t want to live in fear of crossing the street!” (Ik wil niet in angst leven wanneer ik een straat oversteek!)

Theodore Postol

Gelukkig weet de massamedia perfect wanneer ze moeten zwijgen en desnoods starten met een lastercampagne. Deze verontrustende mail werd dan ook doodgezwegen.

Er is in de wetenschappelijke wereld die betrokken is bij dit onderwerp dan ook een storm van protest ontstaan tegen de werking van de OVCW met een serie vroegere medewerkers van de organisatie en topwetenschappers zoals professor Theodore Postol die in een open brief hun ongenoegen uiten (8).

Waarbij Ake Sellström, de Zweed en leider van de eerste VN-missie naar het gebruik van chemische wapens in Syrië, stelt dat de organisatie in gevaarlijk politiek vaarwater terecht is gekomen en een geostrategisch neutrale positie moet innemen. (9)

Maar wie verzamelde dan die getuigenissen over die ‘gifgasaanvallen’ in Syrië en Turkije? Dat blijkt in feite Hamish de Bennet Gordon te zijn en James Le Mesurier, twee oud-officieren van het Brits leger. Met de laatste die via de Nederlandse BV Mayday Rescue de oprichter is van de Witte Helmen en hen dus ook inschakelde als getuigen.

Een uitstekende en kurkdroge analyse van de rapporten over deze zaak in Douma van de OVCW is te vinden bij de Britse Working Group on Syria, Propaganda and Media, vooral bestaande uit professoren en wetenschappelijke vorsers van een serie universitairen. (10)

Bellingcat is een door de VS en andere landen van de NAVO gefinancierde organisatie rond Eliot Higgins berucht voor haar nepverhalen zoals met het Maleisische vliegtuig MH17. Bellingcat beschuldigde daar met naam en toenaam drie Russen en Oekraïners, Igor Bezler, Oleg Ivanikov en Nikolai Tkachev, van directe betrokkenheid bij het neerschieten van dat vliegtuig. (11)

Oeigoer TIP - Arslon Xudosi - Bellingcat - Maart 2020

Arslon Xudosi is een van de medewerkers van Bellingcat die duidelijk een actieve supporter is van de TIP, de Turkestan Islamic Party bestaande uit vooral Chinese Oeigoeren. Gekend van de oorlog in Syrië. Het is door de VN omschreven als een terreurorganisatie. 

Elke steun eraan is dus in theorie in alle landen strafbaar. De TIP krijgt echter in de praktijk steun vanuit de NAVO en zo ook Bellingcat. Het zijn dus vrienden en deze tweet is dan ook logisch. Leve de terreur dus!

Waarop de Nederlandse media luid applaudisseerden en Bellingcat als ware helden prezen. Toen men in Nederland de acte van inbeschuldigingstelling publiceerde waren hun namen er echter niet bij. Maar de Nederlandse media zwegen ditmaal alsof er niets gebeurd was. Laster heet dat.

Maar dat is geen probleem. De Westerse massamedia vallen als het ware in zwijm voor de woorden van Eliot Higgins en zijn Bellingcat en zien hem als een soort orakel van Delphi. En zolang het Amerikaanse, Britse en Nederlandse geld toestroomt is er amper een probleem. Achter de schermen is men echter minder enthousiast over de fratsen van de man en zijn team.

In een interne audit van het Britse ministerie van Buitenlandse Zaken en het Gemenebest stelde deze echter op pagina 75 van haar audit het zo:

‘Bellingcat was somewhat discredited, both by spreading disinformation itself, and by
being willing to produce reports for anyone willing to pay.’ (Bellingcat is zelf wat in diskrediet, mede door het verspreiden van desinformatie zelf en door haar bereidheid om mits betaling dat te schrijven wat de opdrachtgever wenst)’ (12)

Een van de praktijken is ook om elke opposant zoveel mogelijk uit te schakelen door hem voor te stellen als een imbeciel of een agent van Moskou. En schelden was eveneens een klassieke truc. Dat overkwam Theodor Postol, de Amerikaanse emeritus prof van het Massachusetts Institute of Technology van Harvard, een van Amerika’s topspecialisten op het vlak van rakettechnologie. ‘ (13)

Deze had samen met een serie collega’s een peer reviewed artikel klaar over de vermeende aanval met sarin in de Syrische stad Khan Sheikhoun. Klaar voor publicatie in het tijdschrift Science and Global Security van de Princeton universiteit (14).

Het argument van Bellingcat en anderen tegen publicatie was onder meer dat het de Syrische en Russische regering baat zou bijbrengen. Niet omdat het geen wetenschappelijke bijdrage tot het debat zou zijn. Politieke censuur dus. (15)

Mede door die interventie van Bellingcat en enkele anderen werden er achter de rug van Postol binnen de redactieraad van het tijdschrift allerlei discussies gevoerd zodat alhoewel een publicatie was aangekondigd dat uiteindelijk toch niet doorging. Bellingcat en anderen hadden blijkbaar schrik van de publicatie.

Hij nam dan ook verontwaardigd ontslag uit de beheerraad van het tijdschrift waar hij dertig jaar lid van was. Het werd nadien in het Global Journal of
Forensic Science & Medicine toch geplaatst. (16)

Een ander voorbeeld is wat de Nederlandse journalisten Eric van de Beek en Max van der Werff overkwamen tijdens hun onderzoek naar wat gebeurde met het neergeschoten Maleisische vliegtuig MH17. Waarop Bellingcat insinueerde dat zij in die zaak samenwerken met de Russische veiligheidsdiensten.

Meer dan insinueren deed hij niet want bewijzen bracht hij niet aan. Geen probleem want, geschreven met hulp van Bellingcat, stelde het blad De Groene Amsterdammer (17) dat zij pionnen waren van de Russen. Bellingcat beweerde het mailverkeer van een geheim agent te hebben gehackt.

Zo schrijft het blad: “Dat Russische spionnen zo vergaand invloed hebben op wat activisten en burgerjournalisten schrijven is een uniek voorbeeld van inmenging in Nederland.”

Onder de hoofding “Nederlandse MH17-activist blijkt schaakstuk voor Russische inlichtingendienst” stelde het weekblad op 20 november 2020: “Een Nederlandse burgerjournalist die jarenlang desinformatie verspreidde over de MH17-ramp, werkte nauw samen met een Russische inlichtingendienst. Het onderstreept opnieuw hoe ver Rusland bereid is te gaan in de informatie-oorlogen die het voert.”

Het verhaal over Eric van de Beek en Max van der Werff dat alleen gebaseerd was op de eerdere onbewezen beweringen van Bellingcat zorgde zelfs voor vragen over Russische inmenging in de Nederlandse Tweede Kamer.

De techniek is duidelijk om hen voor te stellen als agenten van Rusland om zo elk kritisch geluid de mond te snoeren. Het verhaal dat Eric van de Beek een agent van Rusland is leest men nu bij Google. Elk debat en kritische stem poogt men onmogelijk te maken.

De Witte Helmen en de ‘zelfmoord’ van een held

Voor onze massamedia zijn de in 2014 opgerichte Syrische Witte Helmen de helden die terwijl het Syrische leger burgerdoelwitten en vooral hospitalen beschiet weten de Witte Helmen massa’s mensen te redden. Ze werden dan ook voorgedragen voor de Nobelprijs voor de Vrede en een film over hen kreeg in Hollywood in 2017 zelfs een Oscar voor de beste documentaire.

Oud-gediende van vele Britse oorlogen

De Witte Helmen zijn in 2014 opgericht door de Britse ex-kapitein James Le Mesurier, een afgestudeerde van de militaire academie van Sandhurst en oud-gediende van de Britse oorlogen in onder meer Joegoslavië, Irak en Afghanistan.

Naar buiten stelde die Witte Helmen zich voor als een zogenaamde puur humanitaire vereniging. De realiteit was echter wat anders. “Het was gewoon een criminele organisatie”, stelt een vroegere topmedewerker die liever anoniem blijft.

De officiële bedoeling was om hulp te bieden aan de Syrische bevolking. Het was zeker ook de bedoeling om de jihadisten van al Qaeda & co nog beter dan voorheen voor te stellen als onbaatzuchtige helden, idealisten en redders in nood. Wat echter overal werd verzwegen was dat het ook en vooral voor de top een middel tot zelfverrijking was.

Al van dag één bleek de relatie van die Witte Helmen en die salafistische terreurgroepen ook heel nauw te zijn. Legio zijn de foto’s op het internet van Syriërs die het ene moment op het slagveld wapens dragen en nadien opduiken als ‘hulpverlener’ bij de Witte Helmen. Een beruchte foto is een waarbij Witte Helmen lijken wegdragen van mensen die in hun bijzijn voordien waren geëxecuteerd.

En in Yarmoek, een wijk van Damascus, liepen leden van ISIS zelfs rond in het uniform van de Witte Helmen. Maar dankzij de waakzame media raakten die foto’s en video’s nooit in de klassieke westerse pers.

De Witte Helmen kregen in de periode tot 2019 hulp van een ganse serie Westerse landen zoals Duitsland, Denemarken, Noorwegen, Nederland en het Verenigd Koninkrijk. Ook de VS, Qatar en Turkije gaven het tientallen miljoenen euro’s maar dan via een alternatief circuit. Voor de VS was dat de ngo Chemonix.

ARK FCZ

In feite werd Mayday Rescue en de Witte Helmen gesticht vanuit Dubai in de Verenigde Arabische Emiraten door een amper gekend bedrijf genaamd ARK FZC wat staat voor Analysis Research en Knowledge Free Zone Company die vanuit London wordt gefinancierd en geleid werd door ex-militair Henry Middleton en Alastair Harris, een gewezen diplomaat.

ARK werd in 2011 gesticht bij de start van wat de media de Arabische Lente noemden. Opvallend is dat Henry Middleton niet Chief Operating Officer (COO) of Chief Executive Officer (CEO) werd genoemd maar Chief of Staf, een term uit het leger. De officiële bedoeling was het opzetten van stabilisatieprogramma’s voor landen in de regio.

In wezen was het echter omgekeerd en wilde men die regio zo verder destabiliseren door allerlei opstandige bewegingen en sectaire groepen te steunen. Zo werd Mayday Rescue via ARK door James Le Mesurier en ex-diplomate Emma Winberg opgericht. Ook hier dus die combinatie van diplomaat en legerofficier. Emma Winberg is van origine Zweedse maar werkte voor de Britse regering.

Witte Helmen - Populariteit

Een mooie grafiek die moest tonen hoe effectief en populair de Witte Helmen onder de Syrische bevolking wel waren. Den Haag was tevreden en zelfs fier. Alleen is er de vraag hoe, wanneer en wie dit onderzoek deed. Dat was echter in dat rapport niet te vinden. Den Haag maakte er ook geen opmerking over.

In totaal gaf Nederland van 2014 tot 2019 12.613.322 euro’s aan Mayday. Met een hier niet meegerekende laatste schijf in 2019 van 57.435 euro. Die zou niet uitbetaald zijn. En bij he toekennen van die toch grote subsidies hoorden natuurlijk de klassieke voorwaarden zoals het doen van een jaarlijkse audit en het onmiddellijk melden van elke vorm van fraude.

Opmerkelijk is ook dat Mayday Rescue en dus de Witte Helmen volgens die contracten moesten voldoen aan een serie andere Nederlandse voorwaarden zoals:

With thIs in mind, you must refrain from supporting activities whose alm Is to
undermine the political autonomy of a state er to bring down a lawtul
government by unlawful means. (Brief BZ van 28 november 2016, DSH 511/16, punt 6-8)

Dit beseffende moet U zich onthouden van het steunen van activiteiten wiens bedoeling het ondermijnen is van de politieke autonomie van de staat of het op onwettige manier ten val brengen van de rechtmatige regering. (Die van Bashar al Assad dus, n.v.d.r.)

Deze contracten met Mayday Rescue en de Witte Helmen zijn dan ook complete waanzin. Men stuurt geld naar een constant in beweging zijnde oorlogszone en dit veelal via anonieme koeriers die geld geven aan mensen van wie ze in Den Haag niet eens het bestaan van kenden. Mensen die bovendien in oorlog zijn met de wettige regering van Syrië.

Geen administratie

Die voorwaarden waren dan ook een grap en dienden alleen maar om de bureaucratische regels van Den Haag althans op papier te volgen. Waarbij alle betrokkenen perfect moeten geweten hebben dat dit onzin was.

Een situatie die enkele jaren later onhoudbaar bleek. Maar gooide men het geld hier massaal richting een stel koppensnellers en dieven dan was Den Haag in het mailverkeer met hen wel milieubewust.”Gelieve om papier en het milieu te sparen deze mail niet af te drukken”, klonk het steevast. Toch iets gered!

Op 1 december 2017 stuurde de Turkse auditor Crowe Horvath een voor zover geweten eerste audit naar Den Haag waarin men droog noteerde:

We have not made any flnancial flndings…… Moreover the payments for the reinforcement project amounting to euro 457.283,71 was made to the association called Beyaz Sapkahlar Dernegi even the agreement had been made between Syrian Civil Defence and Mayday …. Urgent remedial action is required. Key internal controles are absent.

Wij hebben geen financieel onderzoek gedaan…. Bovendien waren de betalingen voor het versterkingsproject ten bedrage van euro 457.283,71 gedaan aan de vereniging Beyaz Sapkahlar Dernegi alhoewel het akkoord was gemaakt tussen de Syrische Civil Defence en Mayday Rescue…. Dringende remediërende actie is nodig…. Essentiële interne controles zijn afwezig.

Nederrlandse gelstromen naar Witte Helmen

Zonder enige zekerheden gaf de Nederlandse regering van Mark Rutte in totaal 12,55 miljoen euro en wat een stel dieven en koppensnellers lijken. Achteraf en 5 jaar later bleek de administratie van Mayday Rescue een grote puinhoop.

Uit de briefwisseling van onder meer 12 februari 2018 blijkt dat men zich in Nederland een aap schrok toen daar plotseling die Turkse vennootschap Beyaz Sapkahlar Dernegi verscheen waarvan ze nog nooit iets hadden gehoord – “Wij vonden op Google amper iets over die vereniging” klonk het op het ministerie – en die was met die 457.283,71 euro aan de haal gegaan.

Terrorisme

Maar geen zorg Den Haag was in een winterslaap gevallen. Zelfs al was er een afkeurende verklaring van de revisor. En dat bleef zo tot de Nederlandse auditor SMK uit Enschede op 17 oktober 2019 – bijna 2 jaar na de Turkse controle – een brief over haar onderzoek naar Mayday Rescue naar Buitenlandse Zaken stuurde en waarin deze stelt:

“Ongeacht welk accountantskantoor deze accountantscontrole ter plaatse wil
uitvoeren, is het gezien de oorlogssituatie in Syrië niet realistisch daar naar toe te gaan……. Daarnaast achten wij de opdracht tot het uitvoeren van een accountantscontrole in relatie tot
het risico op financieren van terrorisme (mijn accentuering, nvdr.) niet wenselijk.”

De auditor vreesde dus dat Nederland betrokken was bij terroristische operaties. Deze audit kwam er nadat in 2018 al meerdere signalen over onregelmatigheden intern de spanning over de zaak bij de donorlanden deden stijgen. Bovendien was het Syrische leger in 2017 en 2018, nadat men eerder eind 2016 het oosten van de stad Aleppo had bevrijd, verder opgerukt.

Het werkterrein voor de Witte Helmen werd steeds maar kleiner. En bovendien groeide in het westen de neiging om de oorlog gezien de toenemende verliezen maar te stoppen. Merkwaardig daarbij is dat er eind 2018 op de BBC een reportage over de Witte Helmen te zien was die voor hen vrij negatief was. De BBC die nochtans een regeringswaakhond is.

Terwijl een documentaire over de Witte Helmen in 2017 in Hollywood nog de Oscar krijgt voor beste documentaire is de neergang in wezen toen al in zicht. Zelfs al voert men een intense harde campagne om hen ook de Nobelprijs voor de Vrede te geven. Wat tweemaal mislukt. De stad Ieper geeft hen wel de (sic) Vredesprijs.

ISIS

Zo verovert het Syrische leger in juli 2018 het zuidwesten van het land grenzend aan Israël en Jordanië. Hier huizen zoals elders in jihadistengebied allerlei groepen die of tegen elkaar of tegen het Syrische leger vechten.

Witte Helmen - Executie

De Witte Helmen in actie werkend voor de lokale beul. Deze foto krijgen wij niet in onze media te zien wel ensceneringen over kinderen gered door Witte Helmen.

En in het uiterste zuidwesten pal tegen Israël is daar ook ISIS aanwezig. Op 21 juli 2018 organiseert Le Mesurier via operatie Vliegend Tapijt met Israëlische hulp de evacuatie naar Jordanië van die er overblijvende jihadisten waaronder heel vermoedelijk ook de leden van ISIS. Ze waren nadien er ook niet meer te zien.

Bovendien had James Le Mesurier een wirwar van vennootschappen in een serie landen rond zich opgericht zoals My Zahara, R3ecovery en Sisu Global naast dan nog vennootschapen in Dubai en Turkije. Terwijl er een geschatte 100 miljoen euro vanuit de Europese donorlanden naar Mayday Rescue was gegaan maakte men plots herrie over wat er gebeurd was met 50.000 dollar. (18)

Daarover door de Engelse afdeling van auditor BDO ondervraagd stelde Le Mesurier dat er niets aan de hand was en het een slordigheid betrof. Waarna hij alsnog enkele ondertekende papiertjes bovenhaalde. Voldoende voor de Britten van BDO. Klassiek auditorswerk dus.

Gaf fraude toe

Maar dan kwam het Nederlandse SMK op het hoofdkwartier in Istanbul op bezoek en gaf Le Mesurier op 7 november 2019 tijdens een gesprek in het Novotel aan de auditor toe dat die briefjes vals waren en er inderdaad sprake was van fraude. Hij had het geld in eigen zak gestoken. Wat hij nadien in een mail herhaalde en opriep om te stoppen met de onderzoeken.

Het vermoeden was dat die 50.000 dollar gebruikt waren voor een riant twee dagen durende huwelijksfeest op een eiland in de Zee van Marmara van Emma Winberg met Le Mesurier. Een feest dat in diezelfde periode plaats had als die evacuatieoperatie en waar veel westerse diplomaten en Britse militairen aanwezig waren.

Vier dagen nadat hij de fraude toegaf viel hij in Istanbul bij nacht uit de venster van zijn sterk beveiligd appartement dood op straat. Lang was Emma Winberg de verdachte nummer één maar uiteindelijk besloot de Turkse politie dat het hier zelfmoord betrof.

Uiteindelijk bleek er bij Mayday Rescue van een serieuze administratie helemaal geen sprake en was het meer een kwestie van zelfbediening. Geschat werd dat de administratie goed was voor 33% van de inkomsten. Omdat er geen beheerraad was die toezicht kon houden konden Emma Winberg en James Le Mesurier zelf hun loon bepalen.

Dat liep voor ieder van 24.000 tot zelfs 28.000 euro per maand met daarbij nog bonussen die ze zelf bepaalden. En dit zonder een cent belastingen te betalen. Een vroegere medewerker: ‘Een van de Syrische toplui van de Witte Helmen liet zich zelfs driemaal betalen voor dezelfde job.” Van enige boekhouding de naam waardig was er dan ook geen sprake.

James Le Mesurier - 2

Op 7 november 2019 gaf James Le Mesurier toe dat hij bij Mayday Rescue fraude had gepleegd. Drie dagen later viel hij ‘s nachts vanuit een venster van zijn beveiligd appartement in Istanbul dood op de grond. Zelfmoord klonk het.

Bij Mayday Rescue schepte hij elke maand tot 28.000 euro plus zelf te bepalen bonussen en zonder er ooit belastingen te hebben op betaald. Hetzelfde voor zijn weduwe Emma Winberg. Het feest is wat hem betreft over.

Emma Winberg en Le Mesurier leefden duidelijk rijkelijk en kochten in Amsterdam zelfs voor 1,6 miljoen euro een appartement. (19) Maar gezien het door de Britten gecreëerde heldendom van Le Mesurier diende men de schade te beperken.

Witwas

En dus verschenen er artikels waarin men insinueerde dat Le Mesurier door de toenemende kritiek van wat men dan Russische trollen noemde mentaal instabiel was geworden. Hij kon de druk niet aan schreef Martin Chulov in The Guardian en dus pleegde hij zelfmoord (20).

Nadien kwam er een nieuw verhaal en werd Johan Eleveld de in juli 2018 bij Mayday Rescue aangestelde financiële specialist de ‘smeerlap van dienst’. Die had, stelde Emma Winberg, allerlei roddels en laster zitten rondstrooien en zo Le Mesurier tot zelfmoord gedreven (21).

En dan was er de witwasoperatie door het auditbureau Grant Thornton die na de dood van Le Mesurier op vraag van de donerende landen een onderzoek deed naar de boekhouding van Mayday Rescue om te zien of er inderdaad sprake was van fraude.

In mei 2020 was dat af maar het rapport zelf bleef geheim. Alhoewel het hier ging om zeker 100 miljoen gemeenschapsgeld bleef de audit achter slot. Alleen een pagina met de samenvatting was beschikbaar. En daar stelde men dat er geen sprake was van fraude maar ook dat de boekhouding grotendeels verdwenen was.

Hoe men over de boekhouding dan conclusies kan trekken als die verdwenen is is toch gewoon onmogelijk. Een klassiek verhaal rond auditbureaus genre Grant Thornton. Maar daar alle betrokkenen verplicht moesten zwijgen of er de reden voor hebben en als de audit zelf achter slot en grendel zit dan kan men natuurlijk alles beweren. Geloofwaardig zijn die dan wel niet

En feitelijk is het logisch wat hier gebeurde. Mayday Rescue werkte zonder een raad van toezicht, sluisde baar geld via koeriers door naar een land in oorlog dat amper te betreden was en waar groepen dan met elkaar tegen het leger en dan weer tegen elkaar vechten dan is deze conclusie die men in 2019 trok een die men al n 2014 met 100% zekerheid kon voorspellen.

Emma Winberg

Ex-diplomate Emma Winberg, hier lesgevend aan de met de Atlantic Council en NAVO verbonden Digital Forensic Research Lab, leidde samen met haar man James Le Mesurier, de Witte Helmen. De schuld voor de moeilijkheden bij Mayday Rescue waren volgens haar Johan Eleveld, sinds midden 2018 de financieel verantwoordelijke van de groep.

Toen het stilaan begon te dagen dat er serieuze problemen waren stuurde Den Haag hem, een buitenstaander, in 1018 naar Mayday Rescue. Als auditor moet hij zowat op een waslijst van voor hem schokkende verrassingen gestoten zijn. Zijn komst moet daarom zeker mee verantwoordelijk zijn voor de ontdekking van die fraude en het daarop volgende debacle.

De Nederlandse opeenvolgende regeringen van Mark Rutte (VVD) hebben sinds 2014 niet alleen tegen de internationale rechtsregels in oorlog zitten voeren – Wat toch crimineel is – maar 12,5 miljoen euro, geld van de Nederlanders, weggegeven aan wat zo te zien een stel dieven en koppensnellers zijn.

Wat Nederland hier deed is als casus belli voor Syrië voldoende om tegen Nederland ten oorlog te trekken. Vandaar die clausule in de contracten hopende zich zo te kunnen indekken tegen de mogelijke strafrechtelijke en andere gevolgen. Best een goede Hollandermop.

Net-dodelijke hulp

Maar voor Nederland waren de 12,5 miljoen euro die men aan het echtpaar Le Mesurier-Winberg en hun Syrische vrienden gaf nog niet voldoende. Onder Eurocommissaris en gewezen minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans (PVDA) begon men ook met het leveren aan die jihadisten van wat men in Nederland niet-dodelijke hulp noemde.

Niet-dodelijke hulp is in de praktijk iets als de moordenaar naar de plek brengen waar hij zijn slachtoffer(s) afslacht. Het wapen komt dan van elders. Alleen al het idee toont de geweldige hypocrisie aan van de regering Rutte (VVD). Neen, we geven hen geen wapens maar wel de auto om hun wapens te vervoeren. Wat een niveau.

Wapentraining

Bovendien is dit in een ander land en dus zoals met de Witte Helmen een zware overtreding van het internationaal recht. Tegen de Witte Helmen zegt men dat ze niets mogen ondernemen tegen de wettige regering, maar hun partners in dit dossier krijgen wel alle materiaal nodig om die regering omver te werpen.

In augustus 2018 maakt de Nederlandse regering een algemene evaluatie van haar ‘hulpprogramma’ voor Syrië. (22) Over de levering van militair materiaal, behoudens dan wapens, is men ook hier duidelijk. Zo stelt men:

“The risk of goods falling into the hands of extremist organisations once they are in the hands of the beneficiary groups has been accepted at the political level, and is monitored by site visits. (p 25)

“Het risico dat die goederen in de handen van extremisten vallen eens deze bij die door ons gesteunde groepen zijn is op het politiek vlak aanvaard en wordt nagezien bij de bezoeken ter plaatse. (p.25)

There is less emphasis on the risk that supported groups may commit human rights violations….. However, as exposure of human rights violations committed by (members of) beneficiary groups may risk ending support, there is a negative incentive to report this…..

Er is minder nadruk op het risico dat de door ons gesteunde groepen de mensenrechten schenden…. Aangezien de ontdekking dat de groepen die van ons hulp krijgen de mensenrechten schenden kan leiden tot het beëindigen van de hulp is er een negatieve tendens om dit te melden…

Human rights violations are considered a red line, but according to the implementer this is difficult to monitor…..The implementer does not have direct access to the area and depends on information provided by the beneficiaries….

Mensenrechtenschendingen worden gezien als een rode lijn maar wordt door de controleur gezien als moeilijk te monitoren….. De controleur heeft geen directe toegang tot het gebied en is afhankelijk van de informatie gegeven door diegenen die onze hulp krijgen…

Problematic for the MFA is that the contract is held by another donor, and the implementing agency is not always allowed to directly report to the Netherlands…..  Beneficiaries are vetted by different donor systems. They are trained on the appropriate use of weapons ….

Problematisch voor het ministerie van Buitenlandse Zaken is dat het contract bij een andere donor zit en dat het agentschap dat instaat voor de implementering niet altijd aan ons mag rapporteren ….. Begunstigden worden gecontroleerd door verschillende systemen. Ze worden getraind in het best geschikt gebruik van wapens (eigen accentuering, n.v.d.r.) ….

There are no known procedures in place to deal with human rights violations or other misconduct….. Given the position of the Netherlands, the decision-making power of the MFA is limited to activities directly funded. (pagina’s 48 tot 53)”.

Er zijn geen gekende procedures in voege om op te treden wat betreft mensenrechtenschendingen of wangedrag…. Gezien de positie van Nederland is onze beslissingsmacht beperkt tot de programma’s die we direct financieren. (pagina’s 48 tot 53)”

Jihadisten - Syrië

Nederland leverde de wagen en eventueel ook de computer, het wapentuig kwam dan van elders. De paashaas, de klokken van Rome, Sinterklaas, Sint-Maarten of….? De verregaande hypocrisie van de Nederlandse regering. En dit duo zijn ongetwijfeld ‘gematigde’ rebellen en geen extremisten.

Wie dit leest kan alleen maar besluiten dat het Nederlandse programma voor niet-dodelijke militaire hulp in wezen het met andere landen actief voeren van oorlog is tegen de Syrische regering en het land.

Nederland levert de gepantserde wagens en technisch materiaal, anderen in datzelfde programma zoals de Britten of de Amerikanen en Israëli’s geeft dan de wapens en leiden die jihadisten op in het afslachten van hun medemens.

Daarbij maakt men ook geen onderscheid tussen wat men hier in dit document soms nog zogenaamd gematigden noemt en extremisten. Het blijkt uit dit document duidelijk een pot nat te zijn en het verschil tussen beiden is een illusie komende van het continu puur hypocriet herhalen van die grote leugen over het bestaan van zoiets als gematigde rebellen.

Nikolaos van Dam

Het woord al Qaeda valt wel niet in dit onderzoek maar aangezien al Qaeda, naast ISIS, de grootste Syrische terreurbeweging is kan de conclusie niets anders zijn dan dat Nederland ter plekke oorlog voert tegen Syrië gebruik makend van al Qaeda.

Waarbij deze voorzien van Nederlands materiaal op grote schaal de mensenrechten aan de Nederlandse laars lappen. Premier Mark Rutte had het in zijn replieken toen de zaak deels aan het licht kwam wel over gematigde groepen maar uit dit document blijkt dat larie.

Dit door de sociaal-democraat Frans Timmermans gestarte programma heeft volgens dit document aan de belastingbetaler 9 miljoen euro gekost en zorgde voor grote mensenrechtenschendingen. En dat is juist wat Nederland en het Westen de Syrische regering met luide trom aanwrijft.

Samen met de 12,55 miljoen euro voor de Witte Helmen betekent dit dus dat Nederland minstens een flinke 21,5 miljoen euro van haar belastinggeld spendeerde aan het mee vernielen van Syrië en de massamoord op de bevolking.

Dit luik van het programma stond mee onder leiding van de Nederlandse oud-diplomaat Nikolaos van Dam, een der beste Syriëkenners die Nederland heeft. Met andere woorden: Hij moet toen geweten hebben wat er daar aan de hand was. Hij pleit nu voor gesprekken met president Bashar al Assad. Tja, zijn oorlog werd behoudens een onoverzichtelijke destructie niets. (23)

DSC_0798

De officiële hoofdzetel in Brussel van zowel Tsamota als de Commission for International Justice and Accountability aan de Molièrelaan 59 te Vorst. Niemand van de bewoners had al ooit gehoord van die ngo’s of van William Wiley. De er arriverende post wordt volgens een bewoner al jaren in de vuilbak gegooid.

Tsamota en de Commission for International Justice and Accountability

Naast Mayday Rescue en de Witte Helmen baarde ARK FZC in Dubai niet alleen Mayday Rescue maar ook nog twee andere kinderen, Tsamota en de Commission for International Justice and Accountability (CIJA) beiden opnieuw geleid door een ditmaal Canadees ex-militair William Wiley en met zetel in een Brusselse diplomatenwijk aan de Molièrelaan in Vorst.

Het idee achter beide zogenaamde caritatieve instellingen is het samenstellen van een juridisch dossier tegen de Syrische overheid om hen zoals met de vroegere regering in Rwanda en de Joegoslavische leiders voor de rechtbank te brengen en zo door een veroordeling hen minstens politiek definitief uit te schakelen.

Joegoslaviëtribunaal 

Zowel William Wiley als Steven Rapp, de Amerikaans bestuurder van de CIJA, hebben dan ook wat ervaring met dat genre van internationale rechtbanken zoals die voor Rwanda en Joegoslavië. Zo was Rapp ambassadeur en hoofd van het departement for Global Criminal Justice op Buitenlandse Zaken in Washington.

Hij was verder hoofdaanklager in Arusha voor het tribunaal rond Rwanda – Gekend om zijn zuiver politieke processen – en in Den Haag rond Sierra Leone. In de VS was hij voorheen een openbaar aanklager. Naar Amerikaanse traditie een politieke benoeming. In zijn geval een door de Democratische partij.

William Wiley was onder meer actief bij de openbare aanklager voor de rechtbanken voor Rwanda en Joegoslavië en verdere als onderzoeker in de Democratische Republiek Congo en Irak.

In Irak werkte hij mee aan het proces tegen Saddam Hoessein waarbij hij in opdracht van de VS de advocaten van Saddam Hoessein moest adviseren. Die hadden op zeker ogenblik woedend het land verlaten maar keerden na een dodelijke bomaanslag tegen een van hen terug.

Volgens een rapport over de man controleerde hij als medewerker van de Amerikaanse ambassade feitelijk de procesgang. Over de wijze waarop men hem ging vermoorden? Rapp en Wiley kennen elkaar dus al lang. (24)

Caesar

In Syria was hij nauw betrokken bij het mede in opdracht van Qatar samengestelde dossier gekend als Caesars foto’s, een verzameling gruwelfoto’s gemaakt door een anoniem figuur die men Caesar noemt.

Een man die beweert in opdracht van de regering in Damascus een 50.000 foto’s te hebben gemaakt van door de regering doodgemartelde mensen. Waarna hij plots met de foto’s overliep naar het Westen.

De folteringen en moorden zouden gebeurd zijn in een speciale afdeling van hospitaal 601 vlakbij het presidentieel paleis dat echter nadien door anderen werd bezocht die overal vrij mochten rondlopen en niets merkten van die toch wel heel omvangrijke vermeende folterkamers.

Het dossier wordt gezien als een van de voornaamste aanklachten tegen de Syrische regering. Wie die Caesar is is al jaren voor het publiek een geheim. Dit volgens diegenen die het dossier indienden om zijn nog in Damascus achtergebleven familie te beschermen.

Maar wat hij gedaan had was een erg unieke opdracht en als zijn verhaal klopt dan weet de Syrische regering om wie het juist gaat. En dus heeft zijn geheimhouding dan ook geen enkele zin.

En dan zit er mogelijks een andere reden achter die geheimhouding. Wie is die man/vrouw? Verder zou William Wiley ook meer dan 600.000 documenten over de Syrische regering in dat land hebben verzameld, buiten hebben gesmokkeld en aan een Amerikaanse vertegenwoordigers in het Midden-Oosten bezorgd. Bewijzen van zware misdaden klinkt het. (25)

Zelfs Human Rights Watch had er bij het bespreken van het dossier rond Caesars foto’s er veel opmerkingen over. En binnen de oppositie zijn zij verre van de enigen die hier serieuze opmerkingen over maakten. Mede omdat veel van de doden legeruniformen droegen.

William Willey - Tsamota-CIJA - met Fasken Martineau, advocatenbureau mijnbouw. Chuck Higgins (l) en Tom Wexler (m)

William Wiley, de verdediger van de Syrische en Iraakse mensenrechten, hier in 2013 in Zuid-Afrika om er de rechten van o.m. Canadese, Britse en Amerikaanse mijnbouwmaatschappijen te verdedigen tegen eventuele protesterende arbeiders, milieubeschermers, regeringen of buurtbewoners.

Op Britse vraag

In wezen is William Wiley zoiets als een privaat onderzoeker die los van welk politieapparaat of gerecht ook en tegen betaling door bepaalde landen, en zo betrokken partijen, materiaal van mogelijke misdaden verzameld en ze via het Westen voor de rechtbank poogt te brengen. Voor politiek getinte processen dus.

Hij werd door de Britse regering voor die taak al in oktober 2011 aangeworven, zeven maanden na de start van de opstand. Reeds in november 2011 zat hij in Istanbul met zijn al in 2008 opgerichte Tsamota die officieel politie en leger in crisisgebieden moest opleiden rond mensenrechten.

De feitelijke oprichter van Tsamota is een zekere Peter Nicholson die zoals in de rest van dit verhaal al een jarenlange ervaring heeft als legerofficier, hier als majoor. Waarbij hij in zowat alle hedendaagse brandhaarden actief was waar de Britten oorlog voerden zoals Afghanistan en Irak. Hij ging nadien samen met William Wiley aan de slag bij zijn collega’s van de CIJA. (26)

Eind april 2016 stuurde het Wereld Anti-Dopingagentschap (WADA) Nicholson in het kader van het dopingschandaal naar Moskou om RUSADA, het Russisch anti-doping agentschap, te hervormen. (27) Samen dan met de Litouwse Ieva Lukosuite-Stanikuiene, directeur van het Litouwse anti-dopingagentschap. De regering van Litouwen is zowat de meest anti-Russische in de wereld.

Een nieuws welke in Moskou toen veel wenkbrauwen zal hebben doen fronsen. Het toont dat dit verhaal rond sportdoping niets met mensenrechten of hier doping te maken heeft maar vooral met geostrategie en de wens van de VS en hun Britse vrienden om Rusland zwart en zwak te maken.

OLAF

Maar dan kwam OLAF, de Europese dienst voor fraudebestrijding, die na een anonieme klacht over Tsamota in actie trok en in 2015 op bezoek ging naar de Molièrelaan 59 in Vorst, het adres van Tsamota en de CIJA . En die klacht bleek te kloppen. Het persbericht van OLAF liet weinig over aan de verbeelding. Zo stelde deze in haar persbericht:

OLAF’s investigation revealed that while the partnership claimed to be supporting the rule of law, the partners were actually committing widespread violations themselves, including submission of false documents, irregular invoicing, and profiteering. (28)

Het onderzoek van OLAF onthulde dat het partnerschap dat beweerde de rechtstaat te steunen in feite zelf grootschalige overtredingen beging waaronder de vervalsing van documenten, irreguliere facturatie en het wegsluizen van gelden uit de vennootschappen.

In feite werden er door OLAF amper documenten gevonden en leek de boekhouding een grote soep. Een gelijkaardige situatie van wat er gebeurde bij Mayday Rescue en de Witte Helmen. Hoeveel geld er hier verdween is onduidelijk maar geschat wordt dat de CIJA en Tsamota 37 miljoen euro kregen van onder meer de EU. (29)

Caesar's foto's

Een foto uit de collectie van Caesars foto’s, de voornaamste trofee van William Wiley. De vraag is wat men hier exact ziet. Deze foto lijkt ook op een enscenering. Maar is deze wel getrokken in Hospitaal 601 zoals men beweerd?

Zo moest Tsamota van de Brusselse rechtbank 1.999.830 van de 2 miljoen euro aan subsidies aan de EU terugbetalen. Waar was het geld? William Wiley en zijn partners hadden rond zich een onoverzichtelijk web geweven van vennootschappen die qua naam sterk op elkaar geleken en met bankrekeningen in onder meer Dubai en zelfs Hongkong. (30) (31)

Zo was er de Stichting Commission for International Justice, het Syrian Justice and Accountability Centre in het jihadistengebied van Aleppo en de Brusselse vzw The Commission for International Justice and Accountability. (32)

Hetzelfde met de naam Tsamota die men in alle mogelijke vormen ontdekt met vennootschappen tot in Malta en met namen als de Brusselse Tsamota Good Governance Foundation vzw, Tsamota Limited in het Verenigd Koninkrijk en Tsamota Group Limited in Malta. Allen met William Wiley steeds als de baas.

Men hoeft geen expert in financieel forensisch onderzoek te zijn om te zien dat dit meer dan verdacht is. Het zijn de klassieke structuren die fraudeurs normaal gebruiken om geld weg te sluizen en auditors, overheid en andere betrokkenen op een dwaalspoor te brengen. Het zijn ook de trucs die James Le Mesurier gebruikte bij zijn Mayday Rescue.

Maar gelukkig is er nog London. Toen het Brusselse federaal parket na de klacht van OLAF tegen ditmaal de CIJA op onderzoek trok vroeg het ook aan het Britse gerecht om hulp. Wat essentieel was. Maar geen probleem. Een woordvoerder van het federaal Parket: ”We zijn met dat onderzoek moeten stoppen want de Britten reageerden niet eens op onze vragen voor medewerking.”

Nawaf Obaid

En dan is er binnen de CIJA de aanwezigheid van de Saoedische bestuurder Nawaf Obaid. Een land dat niet bepaald bekend staat als een rechtstaat of een dat wat men noemt de mensenrechten hoog in haar vaandel draagt. Het is een totalitaire staat waar de kroonprins Mohammed bin Salman bepaalt wie men al of niet arresteert en desnoods dood.

Nawaf Obaid werkte onder meer bij het Washington Institute for Near East Policy, een instelling die gekend is voor zijn sterk pro-Israëlische visie, het King Faisal Center for Research and Islamic Studies in Riyad en het War Studies Department van het Londense Kings College. Een Saoedi die de mensenrechten moet doen respecteren! Wie had dat ooit gedacht?

Dat William Wiley en zijn club in Syrië dan ook contact hadden met groepen zoals al Qaeda en ISIS hoeft dan ook niet te verbazen. Zo was hij in april 2014 voor onderzoek en het verzamelen van documenten op bezoek in de stad Rakka waar toen al de ijzeren vuist van ISIS over de stad heerste. (29)

Maar verbazen doet dat niet. Want toen Tsamota in 2008 werd opgericht was een van haar taken het adviseren van mijnbouwgroepen voor in geval ze problemen hadden met het gerecht, personeel, buurtbewoners of allerlei actiegroepen rond o.m. het milieu, financiële onregelmatigheden en de werkomstandigheden.

Hamish de Bretton-Gordon - 1

Hamish de Bretton-Gordon, een vroegere kolonel van het Britse leger en nu adviseur bij dat leger over chemische en biologische wapens. Volgens journalist Anthony Deutsch van Reuters een ‘onafhankelijk’ expert die bewees dat de schuld voor die aanvallen met sarin wel degelijk bij de Syrische regering lag.

Geen enkele van de gecontacteerde mensen van Tsamota en de Commission for International Justice and Accountability wou reageren. Behalve dan een zekere John Ayres, actief bij Tsamota, die eerst reageerde tot hij ontdekte dat ik bezig was met Tsamota en de CIJA en dan plots stopte met het beantwoorden van vragen. De man is nu adviseur bij de Nigeriaanse politie.

Het beeld welke ontstond uit dit onderzoek is achteraf niet verbazend. Het Westen wil het Midden-Oosten vooral op vraag van Israël kapot en  in stukken gehakt, behoudens dan de vrienden op het Arabisch schiereiland minus Jemen, en heeft daarvoor een aantal ogenschijnlijk privaat opererende ex-militairen en diplomaten met steun van MI6 ingehuurd.

Professioneel

Met de verdere steun van enkele andere regeringen waarbij vooral Nederland en Denemarken opvallen. In ruil mochten die ex-militairen en diplomaten blijkbaar hun zakken tegen een sneltreinvaart vullen. Blijkbaar liep het alleen bij Mayday Rescue en James Le Mesurier mis. Wat er hier juist met Le Mesurier gebeurde zal nog lang een mysterie blijven.

En uiteraard werden ze daarbij als partners in crime geholpen door een bepaalde media voor wie de waarheid een leugen is en de leugen de waarheid. Maar wie het verhaal over Reuters leest dan beseft men zo dat dit geen verrassing is. Geheime diensten en de media zijn gewoon in veel gevallen goede vrienden.

En Alastair Harris? Nadat er eind vorig jaar een nieuw groot perslek rond MI6 en het ministerie van Buitenlandse Zaken en het Gemenebest was (30) werd hij onmiddellijk uit Dubai weggetrokken. Hij werkt nu in Londen. Bij ARK FZC verdiende hij tot 25.000 euro per maand. Maar bijna zeker was dat ook hier het tipje van de ijsberg.

Hij was immers ook de directeur van minstens 6 andere vennootschappen in o.m. Turkije, Dubai, het Verenigd Koninkrijk en Libanon. En vanuit ARK ging er veel geld naar die andere vennootschappen. En dan is er de vraag waarvoor dit geld diende? Voor wat extra’s voor Harris?

Maar gans het verhaal toont nogmaals hoe professioneel de Britse inlichtingendiensten werken. Leden van een der meest extremistische groepen als Nour Din al Zinki maakten in Londen recent de propagandafilm For Sama over hun activiteiten in Aleppo en overal in de media, incluis die welke zich kritisch durven noemen zoals Apache schrijven die film de hemel in.

Het is alsof men een pak kak zo mooi verpakt dat men het toch nog verkocht krijgt als ware het een lekkere chocoladetaart. Het is een kunst op zich.

Willy Van Damme

Verdere verwante lectuur:

De contacten van Bin Laden | Willy Van Damme’s Weblog (wordpress.com)

De geheime diensten en de Syriëstrijders–De zaak Fouad Belkacem en Bassam Ayachi | Willy Van Damme’s Weblog (wordpress.com)

Relaties tussen de VS en Laos blijven problematisch | Willy Van Damme’s Weblog (wordpress.com)

De Seefhoek dweilt met de kranen wijd open | Willy Van Damme’s Weblog (wordpress.com)

Jorn De Cock–Vrienden in Qatar | Willy Van Damme’s Weblog (wordpress.com)

Jacques Monsieur | Willy Van Damme’s Weblog (wordpress.com)

Noten

1) The Gray zone, 20 februari 2021, Max Blumenthal, ‘Reuters, BBC, and Bellingcat participated in covert UK Foreign Office-funded programs to “weaken Russia,” leaked docs reveal’. Reuters, BBC, and Bellingcat participated in covert UK Foreign Office-funded programs to “weaken Russia,” leaked docs reveal | The Grayzone

2) YouTube, 1 februari 2021,Top Navalny aide asked alleged British spy for millions in funding – FSB intelligence video claims – YouTube

3) Reuters, 30 januari 2018, Anthony Deutsch, “Exclusive: Test link Syrian government stockpile to largest sarin attack – Sources”. Exclusive: Tests link Syrian government stockpile to largest sarin attack – sources – Reuters.

Nou het betrof de aanwezigheid van de stof hexamine gevonden bij de analyse van de stalen genomen na de aanval met sarin van 21 augustus 2013 in de Syrische regio Oost-Ghouta. Hexamine is een product dat massa’s toepassingen kent in een ganse serie industrietakken tot zelfs de wapen- en voedselproductie.

Resten van hexamine hier vinden was dan ook logisch. Dit (sic) exclusief verhaal stierf dan ook een snelle dood. Topjournalistiek van Reuters. De Bretton-Gordon belt naar Deutsch bij Reuters en daar is een ‘exclusief’ verhaal. Zo werkt de journalistiek in de praktijk.

4) The Times, 22 maart 2013, MI6 tests smuggled Syria soil for nerve agent, Tom Coghlan and Michael Evans. MI6 tests smuggled Syria soil for nerve agent | The Times.

Het opvallende aan dit bericht is de datum. Drie maanden voordien hadden die jihadisten in Syrië sarin buitgemaakt en begon toenmalig Amerikaans president Barack Obama te waarschuwen dat men in Syrië voorzichtig moet zijn met het bewaren van sarin.

Op 19 maart, dus drie dagen voor The Times dit verhaal publiceerde, had in Khan al Assal de voor zover geweten eerste aanval met sarin plaats waarbij volgens de missie van de VN onder leiding van Ake Sellström alleen burgers en Syrische soldaten omkwamen. Bijna zeker daarom het werk van die jihadisten. Maar dus twee dagen na de aanval had MI6 al stalen van die aanval! Getipt?

De vraag is dan ook welke rol MI6 en iemand als ex-kolonel Hamish de Bretton-Gordon speelde in dit verhaal over sarin, chloor en Syrië? Gezien zijn expertise en zijn zelf toegeven nauwe betrokkenheid bij de oorlog in Syrië is dit een meer dan logische vraag.

5) World Socialist Website,6 september 2018, Paul Bond, ‘Report by Working Group on Syria, Propaganda and Media undermines claims of chemical attack in Douma’. Report by Working Group on Syria, Propaganda and Media undermines claims of chemical attack in Douma – World Socialist Web Site (wsws.org)

6) Working Group on Syria, propaganda and media, 13 mei 2019, Paul McKeigue, David Miller en Piers Robinson , ‘Assessment by the engineering sub-team of the OPCW Fact-Finding Mission investigating the alleged chemical attack in Douma in April 2018’. Assessment by the engineering sub-team of the OPCW Fact-Finding Mission investigating the alleged chemical attack in Douma in April 2018 – Working Group on Syria, Propaganda and Media (syriapropagandamedia.org).

7) Bellingcat, 26 oktober 2020, ‘Unpublished OPCW Douma Correspondence Casts Further Doubt on Claims of ‘Doctored’ Report’. Unpublished OPCW Douma Correspondence Casts Further Doubt on Claims of ‘Doctored’ Report – bellingcat

8) The Courage Foundation, 11 maart 2021, Statement of Concern: The OPCW investigation of alleged chemical weapons use in Douma, Syria, Statement of Concern: The OPCW investigation of alleged chemical weapons use in Douma, Syria | Courage Foundation

9) Sipri, Juni 2019, ‘Reassessing CBRN Threats in a Changing Global Environment’, pagina’s 26 tot 31. Reassessing CBRN Threats in a Changing Global Environment (sipri.org)

10) Working Group on Syria, propaganda and media, 11 april 2019, Paul McKeigue, David Miller en Piers Robinson  ‘Briefing note on the final report of the OPCW Fact-Finding Mission on the alleged chemical attack in Douma in April 2018’. Briefing note on the final report of the OPCW Fact-Finding Mission on the alleged chemical attack in Douma in April 2018 – Working Group on Syria, Propaganda and Media (syriapropagandamedia.org)

11) Metro Nl, 19 juni 2019, ‘Bellingcat noemt verdachten neerhalen MH17’. Bellingcat noemt verdachten neerhalen MH17 (metronieuws.nl)

12) Brits ministerie van Buitenlandse Zaken en het Gemenebest, Juni 2018, ‘Upskilling to Upscale:
Unleashing the Capacity of Civil Society
to Counter Disinformation – EXPOSE NETWORK SCOPING – FINAL REPORT’. p 75.

Het rapport toont hoe ontzettend groot de Britse manipulaties zijn. Zo blijkt uit deze studie dat London in Europa, maar Rusland niet meegerekend, zomaar 57 buitenlandse organisaties financiert. Het Verenigd Koningrijk mag dan in het beste geval een tweede rangnatie zijn, qua infiltratie in andere landen behoort zij met MI6 echter tot de top en werkt ze bovendien ook heel professioneel. 

De hier in dit boekje opgesomde organisaties vormen dan ook maar het topje van de ijsberg. Daarbuiten zijn er onder meer via Integrity Initiative van MI6 nog tientallen andere groepen en personen, waaronder ook in België, waarmee de Britten werken. En de lijst lijkt wel dagelijks te groeien.

Zo is er in Jemen het Sanaa Institute for Strategic Studies dat geleid wordt door een zekere Farea al Muslimi, haar oprichter, die echter vooral actief is bij het Londense Chatham House. En dat is in de praktijk een Britse overheidsorganisatie. Dat in Sanaa is amper actief.

The Financial Times van 8 maart 2021 citeerde deze Farea al Muslimi over de oorlog in Jemen maar verzweeg zijn toch wel zeer belangrijke positie bij Chatham House. Een klassiek truc van die krant en andere Britse media.

Hij is een afgestudeerde van de American University in Beiroet en werkte onder meer voor het Amerikaanse Middle East Institute, een van de sterkst pro-Israëlische instellingen in de VS. Vermoedelijk ontdekt men hem in Beiroet aan de American University, een veel gebruikte rekruteringsmethode.

13) Science, blad van de American Association for the Advancement of Science (AAAS), 24 september 2019, Kai Kupferschmidt, ‘Scientists clash over paper that questions Syrian government’s role in sarin attack’. Scientists clash over paper that questions Syrian government’s role in sarin attack | Science | AAAS (sciencemag.org).

14) Al Bab.Com, 17 oktober 2019, Brian Whitaker, ‘MIT professor Postol resigns from science journal in spat over article on Syria’. MIT professor Postol resigns from science journal in spat over article on Syria | al-bab.com (al-bab.com). Eerst schreef Science and Global Security dat men het ging publiceren en dat Bellingcat in zijn kritiek hierop fout was. Daarna weigerde men het toch te plaatsen.

15) Science and Global Security, September 2019, From the Editors, From the Editors – From the Editors (scienceandglobalsecurity.org)

16) Global Journal of Forensic Science & Medicine, 9 november 2020, Theodor Postol en anderen, ‘Computational Forensics for the Alleged Syrian
Sarin Chemical Attack on April 4, 2017: What
Actually Happened?’Computational Forensics for the Alleged Syrian Sarin Chemical Attack on April 4, 2017: What Actually Happened? | Iris Publishers.

17) De Groene Amerdammer, 12/11/2020, Robert van der Noordaa en Coen van de Ven, ‘Nederlandse MH17-activist blijkt schaakstuk voor Russische inlichtingendienst’. https://www.groene.nl/artikel/nederlandse-mh17-activist-blijkt-schaakstuk-voor-russische-inlichtingendienst.

Verder tekende Eric van de Beek beroep aan bij Raad voor Journalistiek tegen De Groene Amsterdammer. Die zag in eerste aanleg geen enkel bezwaar. Max van der Werff legde in Moskou een klacht neer met een eis voor schadevergoeding tegen Bellingcat Rusland.

18) Working Group on Syria, Propaganda and Media, 16 december 2019, Paul McKeigue, Jake Mason, Piers Robinson, David Miller, ‘James Le Mesurier: a reconstruction of his business activities and covert role’. James Le Mesurier: a reconstruction of his business activities and covert role – Working Group on Syria, Propaganda and Media (syriapropagandamedia.org)

19) De Volkskrant, 17 juli 2020, Ana van Es & Anneke Stoffelen, ‘The confession of James le Mesurier’. The confession of James le Mesurier (volkskrant.nl) en ‘Founder of Foundation behind White Helmets Admits Fraud’. Founder of Foundation behind White Helmets Admits Fraud | De Volkskrant

20) The Guardian, 27 oktober 2020, Martin Chulov, ‘How Syria’s disinformation wars destroyed the co-founder of the White Helmets’. How Syria’s disinformation wars destroyed the co-founder of the White Helmets | Syria | The Guardian

21) Hürriyet Daily News, 21 december 2020, Widow blames financial problems for ex-UK army officer’s death in Istanbul. Widow blames financial problems for ex-UK army officer’s death in Istanbul – Turkey News (hurriyetdailynews.com)

22) IOB Evaluation Review of the monitoring systems of three projects in Syria AJACS, White Helmets and NLA, Ministerie van Buitenlandse Zaken Den Haag, augustus 2018, IOB Evaluation – Review of the monitoring systems of three projects in Syria (dutchnews.nl)

23) Knack, 17 maart 2021, Joanie de Rijke, ‘‘We kunnen maar beter met Assad gaan praten’ Is de tijd rijp voor de terugkeer van de vluchtelingen?’

24) Working Group in Syria propaganda and media, Paul McKeigue,’  ‘Entrepreneurial justice’ operations related to the Syrian conflict: role of The Commission for International Justice and Accountability and other businesses controlled by William Wiley’. ‘Entrepreneurial justice’ operations related to the Syrian conflict: role of The Commission for International Justice and Accountability and other businesses controlled by William Wiley – Working Group on Syria, Propaganda and Media (syriapropagandamedia.org)

25) The New Yorker, 18 april 2016, Ben Taub, ‘The Assad files’. Bashar al-Assad’s War Crimes, Exposed | The New Yorker

26) Play the Game, Peter Nicholson. Play the Game

27) The Moscow Times, 26 april 2016,  ‘Investigators Appointed to Rebuild Russian Anti-Doping Agency’.  Investigators Appointed to Rebuild Russian Anti-Doping Agency (themoscowtimes.com). The Moscow Times is deels eigendom van de Nederlander Derk Sauer. Zijn zoon Pjotr is er opiniemaker.

28) Olaf, 24 maart, 2020, ‘OLAF unravels fraud among partners in Rule of Law project in Syria’. OLAF unravels fraud among partners in Rule of Law project in Syria | European Anti-Fraud Office (europa.eu).

29) La Libre Belgique, 5 mei 2020, Christophe Lamfalussy , ‘La justice belge saisie d’une enquête de l’Olaf sur la société d’un expert vétéran des crimes de guerre’. La justice belge saisie d’une enquête de l’Olaf sur la société d’un expert vétéran des crimes de guerre – La Libre.

30) Trouw, 22 mei 2020, Arjen van der Ziel, ‘Firma van oorlogsonderzoeker moet tonnen terugbetalen aan de EU’. Firma van oorlogsonderzoeker moet tonnen terugbetalen aan de EU | Trouw en ’De oorlogsonderzoekers in Syrië liggen nu zelf onder de loep’. De oorlogsonderzoekers in Syrië liggen nu zelf onder de loep | Trouw

31) Trouw, de Volkskrant en De Morgen behoren tot dezelfde uitgevergroep DPG en De Morgen neemt bijna dagelijks dossiers over van beide kranten. Hun voor Tsamota, Mayday Rescue en de CIJA erg kritische stukken publiceerden ze niet. Geen interesse.

32) The Gray Zone, 19 juni 2019, Max Blumenthal en Ben Norton, ‘This celebrated Western-funded nonprofit collaborated with al-Qaeda to wage lawfare on Syria’. This celebrated Western-funded nonprofit collaborated with al-Qaeda to wage lawfare on Syria | The Grayzone

33) Anonymous, 4 februari 2021, Matthew Doer, ‘OP. HMG Trojan Horse. Part 4: Undermining Russia I’.  OP. HMG Trojan Horse. Part 4: Undermining Russia I – Telegraph

De ultrasnelle opmars van China

Het Internationaal Monetair Fonds heeft deze week eindelijk nieuwe cijfers gepubliceerd over de staat van de wereldeconomie via het systeem van de koopkrachtpariteit (1). Het is een methode om door het uitsluiten van muntmanipulaties een beter idee te geven van de economische krachtsverhoudingen tussen de landen onderling.

Het betreft hier de cijfers van het tweede kwartaal 2020. Het is een cijferdans die echter haarscherp die macht van de landen van de wereld toont. En zoals verwacht toont die de opmars van de Chinese economische macht die in wezen onaantastbaar lijkt.

Lilliputters

Uit die cijfers is duidelijk de neergang van de oude industrielanden zoals de Verenigde Staten, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk zichtbaar. Hetzelfde natuurlijk ook voor België en Nederland, internationaal twee lilliputters. Zogenaamde landen uit de derde wereld zijn qua economische sterkte stukken groter.

Zo is Nederland op dit ogenblik goed voor 0,76 % van de wereldeconomie en Thailand 0,97 % met België een luttele 0,44 %. Hoog van welke toren dan ook moet men niet blazen en men gedraagt zich integendeel best nederig en gedeisd. De tijd dat men Congo of Indonesië kon bezetten is al decennia voorbij.

Lars Bové - China - Hacking Proximus

In 2013 wist het dagblad De Tijd bij monde van hun ‘sterreporter’ Lars Bové te schrijven dat China verantwoordelijk was voor het hacken van Belgacom. Nog diezelfde dag vroeg in de ochtend kwam het nieuws dat niet China maar het Verenigd Koninkrijk de dader was. Wat het gerecht later bevestigde.

Vermoedelijk poogde een westerse veiligheidsdienst – De Belgische? – iedereen via Bové op een verkeerd been te zetten voor de waarheid aan het licht kwam. Het is een stelregel dat men als journalist met bronnen voorzichtig moet zijn, en zeker bij veiligheidsdiensten. Maar als men China kan bekladden hoeft dat niet.

Indonesië is met 2,56 % van de wereldeconomie qua omvang de nummer zeven in de wereld en bijna 3,4 maal groter dan de vroegere Nederlandse bezetter. Het is een realiteit die men noch in Brussel of Den Haag graag leest.

Desalniettemin doet Nederland via haar spionagedienst nog steeds of de wereld haars is en meent men vanuit het Torentje op het Binnenhof in Den Haag andere regeringen zoals zelfs de Chinese de wet te moeten lezen. Lachwekkend feitelijk.

Het ontbreekt de oude industrielanden van de EU en Noord-Amerika zonder veel twijfel aan elk realiteitsbesef. Was er daar een goed idee van hoe de toestand in de wereld werkelijk is dan zou men zich niet met dat soort van onzin uitlaten. En dat vertaalt zich ook in de manier waarop onze media berichten.

Want alhoewel er achter de schermen binnen de EU zich een stevig debat afspeelt is onze pers niets anders dan een stel papegaaien die elke kritiek op dit buitenlands beleid heeft verbannen. het lijkt verboden. In het kader van de transparantie en de persvrijheid?

Nooit voorheen in de geschiedenis

Maar wie deze statistieken van het IMF eens goed bekijkt ziet vrij snel de fenomenale nooit in de geschiedenis geziene groei van China en in verhouding daarmee de neergang van de VS. Zo was China in 1980 amper goed voor 2,27 % van de wereldeconomie en de VS 21,41 %. Met andere woorden, China was toen dus goed voor iets meer dan 10 % van de economische kracht van Washington.

In 1980 begon China onder impuls van ‘sterke man’ Deng Xiaoping aan de uitbouw met westerse hulp van een moderne economie. China leverde de arbeidskrachten voor de Westerse multinationals die ook zorgden voor de nodige technologie. Waarna ook de Chinezen wakker schoten.

In 2000 was China met 7,29 % reeds opgeklommen op de positie van nummer twee met de VS die met 20,42 % nog onaantastbaar leek. Het bleek al snel een illusie want in 2016 stonden ze praktisch gelijk terwijl China het jaar nadien goed was voor 16,31 % van de wereldeconomie en de VS 16,08 %.

En volgens de prognoses voor dit jaar zou China (incluis Macao en Hongkong) (2) 18,93 % van de wereldeconomie omvatten tegen de VS nog maar 15,98 %. Het verklaart natuurlijk perfect de nooit gezien agressieve houding van de VS tegenover het Rijk van het Midden. Alle middelen en beweringen zijn tegenwoordig goed om China te bekladden en straffen. Hopend het zo te kunnen kraken.

X

Deng Xiaoping stelde dat het niet maakte of een kat wit of zwart was. Zolang ze maar muizen ving was ze goed. De man dient gezien te worden als de grootste figuur van de voorbije eeuw. Hij zorgde voor een vreedzame wereldrevolutie die zich 40 jaar later overal nog steeds laat gevoelen.

Want wie verder kijkt ziet dat het er voor de VS versus China nog slechter uitziet. Volgens de prognoses van het IMF zou de VS in 2025 nog maar goed zijn voor 14,78 % en China 20,95 %. De Chinese economie zou dan ongeveer 40 % groter zijn dan die van de VS. En over de technologische kennis moet men zich in Washington evenmin veel illusies maken.

Zo wist The Financial Times deze week te melden dat China het voorbije kwartaal voor het eerst de grootste handelspartner was van de EU, voor de VS. Dit op een ogenblik dat de westerse media spreken over een staatsgreep in de VS en zowel de EU als de VS bedolven worden onder de coronapandemie. Een probleem welke China op enkele maanden wist op te lossen!

Wat te doen?

Wie de Amerikaanse en Europese media dezer dagen leest over wat de EU en de VS moeten doen tegenover China dan ziet men alleen maar chaos en wanhoop. Het bekladden gaat wel onverminderd voort maar er lijkt alleen maar twijfel te zien over wat nu.

Sancties, o.k. maar hoe ver en wat met het voorstel dat het misschien wel eens interessant kan zijn om een soort van alliantie te vormen. En tot welke graad? Maar door hun gebrek aan realiteitsbesef dringt de werkelijkheid hier amper of niet door. Hoe kun je dan een serieus beleid uitstippelen?

Onze media kennen wat betreft China maar een woord en dat is: Straffen. Dit terwijl men door gewoon samen te werken het leven voor iedereen zoveel zou kunnen verrijken, zowel cultureel, sociaal, technologisch als economisch.

Doordat bijvoorbeeld China massaal in Afrika investeert geeft het dat continent groeimogelijkheden en hoeven Afrikanen veel minder in Europa hun geluk te zoeken. Een plus voor Europa. Maar neen, Chinese investeringen daar mogen niet van het Westen. Lees er onze pers maar over.

In plaats van zich te verenigen gaat men een bitse concurrentiestrijd voeren die bovendien altijd kan ontsporen tot een massale slachtpartij. Zie de wereldgeschiedenis.  En deze strijd kan noch de VS noch de EU ooit winnen.

De neergang van het Westen

Kijk naar de cijfers van de grootste drie Europese industrielanden Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. Die evolueerden respectievelijk voor Frankrijk van 4,34 % (1980) naar 3,35 % (2000) met voor dit jaar 2,45 % en de prognose voor 2025 zakken naar nog maar 2,15 %.

Voor Duitsland eenzelfde verhaal en evolueert dat van een mooie 6,42 % naar 4,78 % en 3,42 % voor dit jaar en met als vooruitzicht in 2025 een meer dan halvering in vergelijking met 1980 naar 3,15 %.

Voor het Verenigde Koninkrijk gaat dit van 3,72 % in 1980 naar 3,11 % in 2000 en dit jaar nog 2,29 % en 2,16 % voorzien in 2025. Wat maakt dat de invloed van de G7 met daarbij ook nog de VS, Japan, Italië en Canada die in 1980 nog goed was voor 50,5 % van de wereldeconomie snel begon te krimpen.

DSC_0800

Het Torentje op het Haagse Binnenhof van waar de Nederlandse premier Mark Rutte (VVD) landen als Rusland en China de les meent te moeten spellen. Denkend dat Nederland nog een grote machtige natie is. Nou, dromen zijn bedrog.

In 2020 ging dat dan naar 43,62 %. Dit jaar zou dat nog maar 31,41 % bedragen met 28,79 % voorzien voor 2025. Met andere woorden China’s economische kracht nadert binnen vijf jaar die van de G7.

Dat de economische kracht van Japan op 45 jaar bijna halveerde toont dat ook in Azië de machtsverhoudingen drastisch omgegooid worden. Opvallend is ook de evolutie bij Indië, de andere Aziatische reus, die ook flink blijft groeien maar het Chinese niveau niet haalt.

Het evolueerde van 2,79 % in 1980 naar 4,04 % in 2000, 6,67 % dit jaar en volgens het vermoeden van het IMF 7,79 % in 2025. Dit terwijl ook landen als Indonesië en Vietnam flinke groeiers zijn.

Het is duidelijk dat de economische macht  van de VS en de EU gedurende de voorbije twintig jaar is verschoven naar Azië en vooral China. Chinese cultuur zal, hoeveel moeite de landen van de NAVO ook doen, steeds meer ingang vinden in de rest van de wereld. Wel zal China nooit de almacht krijgen die de VS na 1945 had. Verder dan 30 % der wereldeconomie lijkt dat nooit te zullen gaan. Maar 30 % is wel heel veel.

Willy Van Damme

1) IMF, Oktober 2020, https://www.imf.org/external/datamapper/PPPSH@WEO/OEMDC/ADVEC/WEOWORLD/GBR/SAU/LBY

2) Volgens de regels van de Wereldhandelsorganisatie zijn Hongkong en Macao qua handel aparte entiteiten. Beiden hebben binnen China een beperkte autonomie. Wel nam de VS dit jaar materegelen en zet het de handel met Hongkong in dezelfde categorie als China om het zo beter te kunnen sanctioneren. Een besluit welke bij de Wereldhandelsorganisatie vermoedelijk wegens onwettig op een njet dreigt te stuiten.

Zionisten aan het stuur

Wat ook de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen wordt, een ding is zeker: Zionisten zullen wanneer het over het Midden-Oosten gaat aan het stuur zitten. Bij president Trump is dat zijn joodse schoonzoon Jared Kushner, bij Joe Biden is dat vermoedelijk Daniël Shapiro eveneens jood en nu trouwens in Israël wonende. Wettelijk hoeft men voor die job geen jood te zijn maar niet-joden moeten er blijkbaar niet eens voor solliciteren.

Daniel Shapiro

Onder Jared Kushner was het de Israëlische politieke vleugel rond Benjamin Netanyahu die de lieveling van het Witte Huis was. Het verhuizen van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem en het erkennen van de Israëlische bezetting van de Syrische Golan waren het werk van Kushner en minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo.

Ook het aanknopen van diplomatieke betrekkingen van Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten met Israël was vooral het werk van beiden. Een geschenk voor de harde lijn binnen het zionisme. Niet dat dit laatste echt veel veranderde. Beide staten hadden immers al decennia goede zij het geheim gehouden relaties. Hetzelfde trouwens voor Qatar en Saoedi-Arabië. Die willen de schijn alleen nog wat ophouden.

Daniel Shapiro was van 2011 tot 2017 onder Barack Obama ambassadeur voor de VS in Israël en zat onder president Bill Clinton in de Nationale Veiligheidsraad, een adviesorgaan voor het buitenlands beleid los van Buitenlandse Zaken en de CIA. Het is voor het Witte Huis een alternatief moesten de CIA en Buitenlandse Zaken dwars liggen en een eigen beleid pogen te voeren.

In die Veiligheidsraad volgde hij het Midden-Oosten op de voet. Nu behoort Shapiro tot de topadviseurs qua buitenlands beleid in het team van Biden en welke positie hij juist zal krijgen als Biden president wordt is natuurlijk nog niet geweten. Maar dat Shapiro voor benoemingen op de eerste rij staat voor het bepalen van de politiek rond het Midden-Oosten is duidelijk.

Daniel Shapiro - 1Daniel Shapiro een topman binnen het Amerikaans buitenlands beleid voor het Midden-Oosten bij de Democraten. Hij is ook de link tussen AMMAN, de Israëlische militaire veiligheidsdienst en de Amerikaanse Democratische partij. Waar ligt de loyauteit van Shapiro?

Hij speelde onder Obama ook een grote rol bij het tot stand komen van een pact tussen Israël en de VS voor militaire bijstand, goed voor 38 miljard dollar en dit gratis van Washington. Het is van de sleutelelementen in de relatie tussen beide landen. Plunder de Amerikaanse schatkist dus.

INSS & AMMAN

Shapiro woont nu in Israël en is als topmedewerker nauw betrokken bij het Israëlische Institute for National Security Studies (INSS) dat werd opgericht na de Yom Kippur oorlog met de Arabische buren van 1973 die Israël ei zo na verloor. Het werd opgericht vanuit de Tel Aviv University Defense Studies.

Het idee was zo op het vlak van het veiligheidsbeleid beter advies te kunnen geven. Gebleken was immers dat Israël op dat vlak het de nodige expertise ontbrak. Na een donatie van de Amerikaanse miljardair Melvin Jaffie kon het in 1976 onder leiding van de gewezen generaal-majoor Aharon Yariv van start gaan. Het toont onmiddellijk in welke richting men dit INSS moet zoeken en dat is het leger.

De man was een gewezen militair attache in de Verenigde Staten en van 1964 tot 1974 hoofd van AMMAN, de militaire inlichtingendienst. Dus in de periode van de Yom Kippuroorlog die zijn dienst dan ook niet had zien aankomen. Hij wordt gezien als de stichter van het INSS en instituut moet men daarom beschouwen als de publieke arm van AMMAN.

De huidige directeur is Amos Yadlin zoals Yariv een gewezen militair attaché in Washington en een vroegere chef van AMMAN. Het lijkt een soort job die men als gewezen chef van AMMAN krijgt bij het op pensioen gaan.

Martin Indyk

Een van de bestuurders van het INSS is Martin Indyk, vice-president van het Amerikaanse Brookings Institute en ook een jood. Wat merkwaardig is want het was Indyk die met financiële steun van Qatar het Brookings-Doha Center in 2008 hielp oprichten.

Een geheime donatie die de ware relatie tussen Qatar en Israël toont. En Qatar steunt al sinds 2011 al Qaeda en de Moslimbroeders in Syrië en speelde en sleutelrol bij het omverwerpen van de regering van Moeammar Kadhaffi in Libië. Met moord, plunder en chaos tot gevolg. Indyk kwam er gerechtelijk eventjes mee in de problemen maar onder ‘vrienden’ regelde men dat wel.

Indyk was voordien, zoals Shapiro, in Washington verbonden aan de Nationale Veiligheidsraad en gewezen ambassadeur voor de VS in Israël. Hij was in 1985 ook de stichter en algemeen directeur van het Washington Institute for Near East Policy, opgericht met geld van het American-Israeli Public Affairs Committee (AIPAC). Deze instelling is dan ook een van de vele spreekbuizen van Israël in de VS.

En dit laatste is opvallend. Want Shapiro en Indyk staan bekend als tegenstanders van AIPÄC en ijveren voor een zachtere aanpak van de Israëlische veroveringszucht. Zo zijn zij althans in het publiek voorstander van een tweestatenoplossing voor de Palestijnse kwestie en tegen verdere annexaties van gronden op de Westelijke Jordaanoever.

Daniel Shapiro, Barack Obama en Joe Biden

Dan Shapiro (links) in overleg met de gewezen president Barack Obama en toenmalig vice-president Joe Biden. Het toont hoezeer het Amerikaans beleid voor het Midden-Oosten onder controle staat van de Israëlische veiligheidsdiensten, hier de militaire.

Het was dan ook geen toeval dat Shapiro niet was uitgenodigd toen de VS in 2018 haar nieuwe ambassade in Jeruzalem plechtig opende. Shapiro en Indyk zijn in de VS gelieerd aan J Street, de Israëlische lobbygroep die is uitgegroeid tot de aartsrivaal van AIPAC.

J Street versus AIPAC

In wezen dient men dit te zien als een nieuwe versie van de ruzies in de negentiende en begin twintigste eeuw binnen het zionisme tussen Vladimir Jabotinski en het duo Ben Gurion en Theodor Herzl. De harde uiterst agressieve lijn versus de ogenschijnlijk zachtere maar meer geslepen zionistische politiek van Ben Gurion die zich nu via het conflict tussen Kushner/Trump en Shapiro/Indyk verder zet.

Zeker is echter dat de Israëlische militaire Veiligheidsdienst AMMAN bij een overwinning van Biden aan het stuur zal zitten van het Amerikaanse buitenlandse beleid in het Midden-Oosten. Wat voor de regio belooft.

Vaststaand is ook dat die ‘zachte’ zionistische vleugel die realisaties van de harde lijn met veel plezier zal aanvaarden. Niets nieuws dus onder de Israëlische zon want het was ook al zo met de geschillen tussen de clans Ben Gurion en Jabotinski die wel eens dodelijk afliepen.

De onbewezen verhalen over Russische of Chinese inmenging in de Amerikaanse politiek zijn dan ook peanuts in vergelijking met de rol achter en zelfs voor de schermen van Israël. Tegenstanders van de Israëlische politiek moeten zich in Washington dan ook niet aanmelden. En Shapiro stelde ooit in een interview dat hij het de voorbije jaren een geweldige zaak vond om zijn land te dienen. (1) Maar welk land bedoelde hij?

Willy Van Damme

1) Jewish Insider, 1 augustus 2019, Jacon Kornbluh, “Dan Shapiro turns 50”. https://jewishinsider.com/2019/08/dan-shapiro-turns-50/

Wat doet de nieuwe Amerikaanse krijgsheer: Biden of Trump?

Dinsdag gaat de VS naar de stembus om een nieuwe president te kiezen. Dit terwijl al meer dan 80 miljoen kiezers via de post hun stem uitbrachten, waaronder beide presidentskandidaten. Alhoewel Joe Biden gezien de opiniepeilingen de waarschijnlijke winnaar is, is alles nog mogelijk.

Zeker is dat beiden oorlog zullen voeren en die agressie mogelijks nog gaan opvoeren. De VS is een der meest agressieve naties uit de geschiedenis en voort al sinds de eerste kolonisten op het Noord-Amerikaanse continent verschenen steeds oorlog. Het lijkt wel een verslaving. Tegenstand dulden is geen Amerikaanse eigenschap. Ze wil de onbetwiste leider van de wereld zijn. En wee diegene die dit leiderschap wil evenaren.

Iran

Maar de VS is als een kat in het nauw en katten maken in zo’n gevallen rare onverwachte en vooral gevaarlijke sprongen. En wie denkt dat er qua buitenlands beleid tussen beide kandidaten grote verschillen zullen zijn is er aan voor de moeite. Alleen op binnenlands vlak zullen er wel verschillen zijn. Alhoewel men ook hier niet te veel hoge verwachtingen moet koesteren.

Donald Trump - 6

Donald Trump, of de man die ontsmettingsproducten als Destop aanprees in de strijd tegen covid-19. Onder zijn bewind verzwakte de VS nog verder. Make America small again?

Alleen op het vlak van de politiek versus Iran zou er in het buitenlands beleid een wezenlijke verandering mogelijks te merken zijn. Een van de eerste belangrijke beleidsdaden van Donald Trump was immers het opzeggen van het akkoord dat het binnen de VN rond de Iraanse nucleaire politiek sloot met Duitsland, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, China en Rusland. Hij verscheurde het akkoord met luide trom.

Dit nieuw Amerikaans beleid tegenover Teheran is gezien haar strengheid – Men poogde elke vorm van handel met Iran onmogelijk te maken en het zo richting het bankroet en algemene armoede te sturen – feitelijk mislukt. Het land overleefde zoals verwacht die oorlog. Biden en met hem de elite binnen de Democratische partij waren hier steeds tegen en zullen als Biden het pleit wint de koers normaal snel wijzigen.

Maar dat wil niet zeggen dat de oorlog van de VS tegen Iran onder Biden zal stoppen. Een andere toon zal er wel zijn. De EU zal hier trouwens ook aan meedoen. De solidariteit binnen de NAVO zal op dit vlak vermoedelijk blijven bestaan. Behoudens dan Turkije dat internationaal echter steeds meer geïsoleerd raakt.

Donald Trump poogde via die keiharde druk Teheran wel tot toegevingen te dwingen maar die oorlogspolitiek faalde want Iran is altijd al een trotse natie geweest en dat is onder de ayatollahs zeker niet gewijzigd. Integendeel. Het kreeg dankzij die religieus getinte revolte van 1979 een sjiitisch tintje waardoor het zich nog beter als de ‘beste’ kon onderscheiden van de Arabische buren, zeker die op het Arabisch schiereiland.

De wensen van Israël

Of er door die nieuwe politiek ook een einde komt aan de Amerikaanse agressie in Irak, Syrië en Libanon is onduidelijk. Het zou betekenen dat de VS haar troepen terugtrekt uit Syrië en Irak en het stopt met de acties tegen Libanon en vooral Hezbollah. En dat zou pas een grote Amerikaanse koerswijziging betekenen. Het lijkt daarom twijfelachtig.

De VS verdedigde de voorbije honderd jaar namelijk steeds trouw de zionistische plannen en die behelzen onder meer het vernielen in de regio van elke mogelijke weerstand tegen hen. Want Israël ziet die relatieve sterke van de buurlanden als een bedreiging.

En die plannen betekenen het opsplitsen van die landen in met elkaar continu in oorlog levende nepstaten en het vernielen van hun industrieel apparaat zodat ze achterblijven als verpauperde staten en slaaf van Israël. Dat is de kern van het Amerikaanse buitenlandse beleid in die regio.

Joe Biden & Recep Tayyip Erdogan - 25 augustus 2016 - 1

Als Joe Biden president wordt zal hij moeten beslissen wat te doen met Turkije en vooral hun president Recep Erdogan. Blijft de VS de PKK steunen? En wat met Libië, de olie- en gaswinning in de oostelijke Middellandse Zee en dan is er ook nog Nagorno-Karabach?

Natuurlijk is die politiek een mislukking maar de terreur tegen die drie staten blijft voortduren. De VS en Israël lijkt hier een onvoorstelbare hardnekkigheid te tonen. Alhoewel ze militair de slag al lang verloren blijven ze de druk sociaal-economisch enorm opvoeren. Zonder kans op succes.

Het zorgt wel voor een toenemende verpaupering zodat het Wereldvoedselprogramma vreest haar hulp aan de door de NATO geteisterde landen nog drastisch zal moeten opvoeren. Waarna NATO-land Noorwegen dan de Nobelprijs voor de Vrede toekent aan het Wereldvoedselprogramma. Het toont hoe ver de VS en haar vazallen in hun hypocrisie gaan. Iemand bijna wurgen en dan de dokter die hem wat oplapt feliciteren.

En dat Joe Biden en de Democratische partij trouw Israël zullen blijven steunen hoeft men niet te betwijfelen. Joe Biden heeft ook een reputatie van oorlogszucht en voor critici die van een corrupte bewindvoerder. Het verschil hier ligt hem in de Israëlische politiek waar Trump en de Republikeinen Benjamin Netanyahu steunen en Biden andere zionistische fracties verkiest.

Keiharde druk

Wel zal Biden, gezien de moeilijke positie van de VS op wereldschaal, pogen de bestaande bondgenootschappen te versterken en nieuwe vrienden te zoeken. Probleem is dat de VS aan die ‘partners’ toegevingen zal moeten doen. En dat wringt.

De VS hebben op dit gebied nu eenmaal een barslechte reputatie. Hun beleid is er steeds een geweest van afdreigen. En desnoods zal men die landen pogen in zware politieke en economische moeilijkheden te brengen. Met een zogenaamde kleurenrevolutie zoals nu in Wit-Rusland. Nog een flop. Amerikaanse ambassadeurs regeren niet zelden als vice-koningen over hun gastland.

Zo arresteerde het parket op Zaventem wegens een vermoeden van fraude enkele jaren terug een Amerikaanse ondernemer. De volgende dag belde de Amerikaanse ambassadeur naar de Kortrijkse procureur en hup de man was vrij.

En als toenmalig minister voor Leefmilieu Norbert De Batselier (spa) een milieuvergunning voor een Amerikaans bedrijf weigerde kreeg hij de dag nadien de Amerikaanse ambassadeur over de vloer. De Batselier plooide echter niet.

Toen in 2003 België geen diplomatieke en rechtstreekse militaire steun verleende aan de Amerikaanse invasie van Irak bleek het Vlaams Belang met Filip Dewinter plots een veel geciteerde gast in de Amerikaanse en Israëlische media.

Naamloos

België lag in 2003 dwars betreffende de Amerikaanse invasie van Irak en plots was Filip Dewinter in 2003 volgens Time magazine de toekomstige burgemeester van Antwerpen en bijna eregast op het Witte Huis. De voorbije jaren liep hij dan weer de deuren plat bij de Syrische president Bashar al Assad om dan nu de loftrompet te zingen van Donald Trump. Van politieke souplesse gesproken. Iets voor Cirque du Soleil?

Time Magazine zag Dewinter in 2012 zelfs de strijd voor het Antwerps burgemeesterschap winnen tegen een immigrant uit de omgeving van … Aboe Jahjah. Er was zelfs sprake van dat Dewinter op bezoek zou gaan naar het Witte Huis. Men dreef vanuit de VS de politieke spanning hier dus op. Of hoe de Amerikaanse media het spel van hun regering slaafs meespeelden.

Zoeken naar bondgenoten

En dat nogal wat Europese landen het Chinese telecombedrijf Huawei uit hun telecommarkt zwierden zal ongetwijfeld het resultaat zijn van loodzware Amerikaanse bedreigingen. De crisis rond Griekenland en de euro werd toch ook georganiseerd vanuit Wall Street. Europa speelde het spel niet als geëist en hup daar kwamen de speculanten. En Wall Street ligt tot nader orde in New York en niet in Brussel.

Dat zoeken naar extra bondgenootschappen is trouwens niets nieuw en begon al volop onder Donald Trump, zeker in de laatste twee jaar. Zo poogt men nu een alliantie te smeden met India tegen China zoals men dat eerder tevergeefs poogde met Vietnam – De Vietnamese oorlog is men in Washington blijkbaar geheel vergeten – en andere landen.

Het was een idee van de stokoude geostrateeg Henry Kissinger – auteur van vele oorlogen en slachtpartijen – om zelfs Rusland hiervoor te benaderen. Maar dat werd nooit echt serieus genomen en is ook, voorlopig, diep begraven. De oorlog tegen Moskou blijft voortduren. Zie de farce met novichok.

China

Wat zeker verder gaat escaleren is de oorlog tegen China. Zelfs al lijkt dit gezien het harde standpunt van Washington dat dit nog moeilijk verder kan toenemen. De Democratische partij en Joe Biden zijn op dit vlak even hard als Trump. De oorlog tegen China – die al sinds 1989 bezig is maar dan op een laag pitje – werd immers door Barack Obama begonnen. De koerswijziging naar Azië klonk het toen. Lees China. (1)

Washington hoopt via een front met de EU, Australië, Japan, Zuid-Korea en India een dam op te werpen tegen de almaar groeiende macht van Beijing. Maar al die landen hebben reeds publiek gezegd niets te voelen voor te harde maatregelen en willen het beperkt houden. De Chinese markt is nu eenmaal zeer groot en daarom zeer aanlokkelijk. Vraag is hoe dit verder gaat evolueren.

Advocaat Chan Tze-chin aangevallen door betogers - Zondag 24 mei 2020

Van Donald Trump wordt soms beweerd dat hij geen oorlog begon. Een leugen. De optand van door de Amerikaanse Republikeinse partij aangestuurde Hongkongse jongeren zorgde voor een golf van terreur met moord, verminkingen en massale vernielingen. Hier wordt de Hongkongs advocaat Chan Tze-chin aangevallen omdat hij niet akkoord ging met die vernielzucht. Dit door groepen die beweren te strijden voor de vrijheid van meningsuiting. Een actie die een onderdeel vormde van de Amerikaanse oorlog tegen China. Maar die faalde hier compleet.

De VS is op dit ogenblik goed voor minder dan 15% van de wereldeconomie en lijkt daarom al bij voorbaat kansloos tegen een China dat nu al meer dan 30% groter is (2) dan de VS. Het is de economische macht en het geld dat de wereld regeert, geen idealen. En bedrijven als Volkswagen, Apple en Airbus hebben in China een zeer winstgevende en hun soms grootste markt. En een met een mooie toekomst.

Reeds met Iran was het gebleken – Voor Peugeot was Iran na Frankrijk en Spanje de grootste markt – hoe moeilijk de VS het had om die landen en multinationals in de Amerikaanse pas te doen lopen. Apple heeft in China een omzet van meer dan 40 miljard dollar en dat is in een snel groeiende markt. Oorlog tegen China riskeert die multinationals fortuinen te kosten en hier de tewerkstelling en dus groei te bedreigen.

Corona

En gezien de evolutie van de coronapandemie is er geen enkele twijfel mogelijk dat de VS hun mogelijks zwaarste crisis ooit meemaken en dit op een ogenblik dat men in China na een korte dip tijdens het eerste kwartaal nu in sneltreinvaart verder groeien.

Het grootste gevolg van deze coronacrisis is dat China hierna de onbetwiste leider van de wereld zal zijn. Ook al spartelt Washington nog hard tegen. Zelfs de CIA ziet China tegenwoordig als de grootste economie. China zal wel veel minder sterk zijn dan de VS in 1945. Kijk maar naar de herkomst van de op komst zijnde vaccins. Chinese bedrijven staan vooraan.

Chinees oorlogschip op bezoek in Iran - Bandar Abbas

Een Chinees oorlogsschip dat aanmeert in de Iraanse haven van Bandar Abbas. Een teken richting de VS. Sinds kort is het wapenembargo van de VN tegen wapenleveranties aan Iran opgeheven. Het is voor wapenverkopen nog even wachten op het resultaat van de Amerikaanse presidentsverkiezingen maar Chinese en Russische wapenverkopers zullen zeker al in Iran op bezoek geweest zijn. Een zoveelste nederlaag voor de Amerikaanse buitenlandse politiek.

Zo zal de Chinese economie volgens de recentste prognoses van het IMF dit jaar met 1,9% toch nog een groei halen en die volgend jaar met 8,2% zien aantikken. Voor de VS krimpt de economie dat jaar echter met –5,8% en haalt men een groei in 2021 van 3,1%. Maar gezien ook in de VS de pandemie terug haar kracht snel aan het herwinnen is zal deze prognose bijna zeker veel te optimistisch zijn.

Bovendien is China niet meer een leverancier van goedkope textiel, elektronica en speelgoed maar is het op zowat alle vlakken technologisch een reus die jaarlijks meer patenten aanvraagt dan de VS.

De VS zit in het nauw en poogt terug te vechten en zit met bondgenoten die als steeds trouw zijn tot ze het gras aan de overkant groener en (financieel) interessanter vinden. Trouw in de geopolitiek is onbestaande. Biden zal het bewijzen en ondervinden.

En kijk naar de toestand in de VS aan de vooravond van de verkiezingen. Met burgers die zich steeds meer bewapenen, overal rellen die als een virus uitbreken en handelaars in Washington DC die in voorbereiding van de verkiezingen, op grote schaal hun zaken dichttimmeren. Massaal geweld vrezend. Het contrast met China kan niet groter zijn.

Willy Van Damme

1) The Atlantic, april 2016, Jeffrey Goldberg, ‘The Obama doctrine’.  https://www.theatlantic.com/magazine/archive/2016/04/the-obama-doctrine/471525/

2) Dit volgens de door het IMF gebruikte methode van de koopkrachtpariteit. De andere veel gebruikte statistiek berekent alles op basis van de Amerikaanse dollar en deze van de koopkrchtpariteit poogt die koersmanipulaties te neutraliseren en geeft daarom een beter beeld van de werkelijke toestand.

Het is de favoriete methode van het IMF die echter door de media zelden gebruikt wordt. De andere methode toont de VS voorlopig nog als de grootste economie. En dat is voor hen zo te zien interessanter.

Chemische Wapens–België steunt censuur

Het dossier van de chemische wapens en de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OVCW) blijft voor beroering zorgen. En ditmaal toonde België daarbij zijn waar gezicht, die van vazal van de VS en van oorlogvoerende partij tegen Syrië. Reden was een bijeenkomst georganiseerd door de VN-Veiligheidsraad waar een zekere Jose Bustani door Rusland uitgenodigd was om te komen spreken over de werking van de OVCW die haar zetel heeft in Den Haag. 

Uw kinderen

Maar dat werd netjes geblokkeerd door de VS, Frankrijk, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Estland en ook België die zich tegen zijn komst verzetten. Volgens de Russische zender RT de eerste maal dat dit gebeurde in de geschiedenis van de VN. . Wat was er aan de hand? Waarom wilden deze NAVO-landen en lid van de VN-Veiligheidsraad dat niet?

Voor de buitenstaanders is de Braziliaan Jose Bustani een nobele onbekende. Voor kenners van de OVCW en het dossier van de chemische wapens is dat echter een zeer belangrijk figuur omdat zijn wedervaren de erg cruciale maar zeer nefaste rol van de VS en haar vazallen toont in de wijze waarop internationale organisaties zoals de OVCW onder de vleugel van de VN opereren.

José_Maurício_Bustani

Jose Bustani onderhandelde in 2001 met de Iraakse president Saddam Hoessein over de toetreding van Irak tot de OVCW. Het Amerikaans verhaal over de chemische wapens van Irak zou dan echter nep blijken en dat wou de VS verhinderen.

Maar onder meer België wou hem op dit internationaal forum niet laten spreken en dus verbood men zijn komst. Rusland is op dit ogenblik voorzitter van de VN-Veiligheidsraad, een positie die roterende is, en deze mag dan mensen uitnodigen op door haar belegde bijeenkomsten. België o.a. stak daar dus een stokje voor. De waarheid moet immers verborgen gehouden worden.

Jose Bustani is een Braziliaanse ex-diplomaat en de eerste baas van de OVCW, de in  Den Haag gevestigde waakhond voor chemische wapens, een onderdeel van de VN. Van 1997 tot 2002 was hij er directeur-generaal van tot hij in 2002 een bezoek kreeg van de toenmalige Amerikaanse ambassadeur bij de VN John Bolton, de gewezen Veiligheidsadviseur van Donald Trump.

Die was duidelijk ontevreden over de man en bij dat bezoek aan de OVCW in Den Haag stelde Bolton, volgens het relaas van Bustani, dat hij binnen de 24 uur diende te verdwijnen want hij had ook kinderen en men wist waar die verbleven. (1) Het is een verhaal dat uiteraard nooit de klassieke media haalde maar dat bij kenners van het dossier wel vrij goed bekend is. Hij weigerde.

Maar nadien organiseerde de VS op 21 april 2002 dan maar een stemming onder de lidstaten over de man en met 48 stemmen voor zijn vertrek, 7 tegen en 43 onthoudingen verdween Bustani in 2002. In diens plaats kwam dan een Turks diplomaat, afkomstig dus van een lidstaat van de NAVO. De Internationale Arbeidsorganisatie gaf Bustani nadien in deze kwestie gelijk en beval een schadevergoeding. 

Irak

Volgens de VS was de reden voor diens ontslag zijn barslecht bestuur. De echte reden voor die Amerikaanse ontevredenheid was echter de toen volop in voorbereiding zijnde invasie van Irak. De VS wou Irak kapot, in stukken hakken en zocht alle mogelijke en onmogelijke excuses om dat te realiseren. Daarbij hoorde vooral het nepverhaal over de massavernietigingswapens van Saddam Hoessein.

1

Volgens Jose Bustani bedreigde John Bolton, toen Amerikaans ambassadeur bij de VN, persoonlijk zijn kinderen als hij niet nog diezelfde dag opstapte als baas bij de OVCW. Noch Bolton, noch de VS heeft dat verhaal voor zover geweten ooit ontkend. De man heeft er ook de reputatie naar.

Waarbij men zoals nu met Syrië een ganse serie leugenaars in de media en de zogenaamde think thanks genre Brookings en Clingendael verzamelde om dat verhaal aan het grote publiek te kunnen verkopen. Huurlingen dus.

Typerend hiervoor was de toen aan mij gerichte brief van gewezen hoofdredacteur Dirk Achten waarin die alle twijfels over het Amerikaans nepverhaal over Irak wegwuifde. De man is nu dankzij de Open VLD Belgisch ambassadeur in Den Haag.

En om dat verhaal geloofwaardig te maken wou men de OVCW inschakelen want daarachter schuilt de VN en dat is toch qua geloofwaardig de top. Maar die spartelde duidelijk tegen en daarom moest Bustani weg. Wat het ook mogen kosten. Tegenwoordig gaat dat onder de in 2017 benoemde Spaanse diplomaat Fernando Arias al veel gemakkelijker. Alle tegenstand is weggesmolten als sneeuw voor de zon.

Het verhaal toont uiteraard de ongeziene brutaliteit van de VS die best te vergelijken is met die van een maffiabaas. Heel recent protesteerde de Portugese regering in het openbaar dat de Amerikaanse ambassadeur in Lissabon zijn mond moest houden wat betreft hun relaties met China.

Het optreden van Bolton tegen Bustani verklaart natuurlijk ook waarom steeds meer landen in het Westen maatregelen nemen tegen Chinese firma’s zoals Huawei en hoe dat achter de schermen tot stand komt. Het heet dan eufemistisch ‘diplomatiek overleg’.

Novichok bij Amazon

Tegenwoordig is de OVCW niets meer of minder dan een handpop geworden in dienst van de VS en het Westen en herhaalt ze alles wat die landen willen dat er moet gezegd worden. Wat forensisch onderzoek hoort te zijn is gewoon het maken van een kopie van de versie van wat de NAVO-landen stellen. Wie als expert een andere visie heeft wordt gewoon het zwijgen opgelegd, geridiculiseerd en desnoods ontslagen. (3)

Het overkwam de Zuid-Afrikaan Ian Henderson die twaalf jaar voor de OVCW had gewerkt en in de zaak van de vermeende gifgasaanval in de Syrische stad Douma verantwoordelijk was voor de studie over hoe twee grote vaten in een gebouw in de waren geraakt.

Deze zouden dan chloorgas hebben moeten bevatten. Uit zijn achtergehouden studie bleek echter dat die twee grote vaten daar waren geplaatst en niet vanuit een helikopter of vliegtuig waren gegooid. Met andere woorden het gans verhaal was een door die jihadisten opgezet spel. En van een legeraanval met chloorgas was helemaal geen sprake. Het was wel nodig zodat de VS Syrië nog maar eens kon bombarderen.

 Director-General of the OPCW, H.E. Mr Fernando Arias González.

Onder het bewind van de Spaanse diplomaat Fernando Arias is de OVCW een soort kopieermachine geworden die alle beweringen van groepen als al Qaeda en de Westerse geheime diensten certificeert. Van enig forensisch onderzoek door de OVCW is geen enkele sprake meer. Mensen zoals de Zweed Ake Sellström, de leider van de eerste missie naar Syrië rond het gebruik van chemische wapens, hebben dan ook zware kritiek op zijn beleid.

Dat paste echter niet in het verhaal van die salafistische terreurgroepen en hun bazen bij MI6, CIA enzovoort en dus moest zijn dossier verdwijnen. Het lekte toch uit en werd nadien gesteund door drie andere klokkenluiders bij de OVCW. Waarna de huidige directeur generaal Fernando Diaz de man dan maar poogde belachelijk en verdacht te maken.

De nepverhalen over novichok met de Russen Sergeï en Julia Skripal en recent Alexei Navalny tonen dat ook. Van enig onafhankelijk onderzoek was geen sprake. Men kopieerde gewoon de beweringen van de Britse en Duitse geheime diensten. Voor de versie van die Russische dokters uit Omsk die het leven van Navalny redden had men bij de OVCW geen enkele interesse.

Waarbij men in de media, gevoed door de veiligheidsdiensten, zelfs stelde dat alleen de Russen de capaciteit hebben om novichok te maken. Een meer dan lachwekkende bewering daar die formule in een boek staat die men al jaren zelfs bij Amazon kan bestellen. (4) Zo ver zakt het niveau van onze media. Men slikt alles en verkoopt alles, soms de grootste onzin eerst.

Willy Van Damme 

1) Russia Today, 6 oktober 2020, ‘Russia slams ‘disgraceful’ ban on founding OPCW chief speaking at UN Security Council on Syria’. https://www.rt.com/russia/502709-former-opcw-director-douma-ban/

Twee van die kinderen verbleven volgens dit verhaal in New York en een derde in Londen.

2) Russia Today, 7 april 2018, ‘I give you 24 hours to resign’: 1st OPCW chief on how John Bolton bullied him before Iraq War’. https://www.rt.com/usa/423477-bolton-threat-opcw-iraq/

3) The Gray Zone, 12 maart 2020, Aaron Mate, ‘Exclusive: New OPCW whistleblower slams ‘abhorrent mistreatment’ of Douma investigators’. https://thegrayzone.com/2020/03/12/opcw-whistleblower-mistreatment-douma-investigators/

Het toont hoe men in de media omgaat met klokkenluiders, en dat is doodzwijgen of criminaliseren zoals nu met Julian Assange van Wikileaks gebeurt.

4) Vil S Mirzayan, ‘State Secrets’, 2007, Outskirts Press, Vanaf 8 dollar, ISBN-13 1432725662. Wie zelf wat novichok wil maken kan dus nu aan de slag. Het boek veroorzaakte een interne discussie onder specialisten over novichok, een product welke niet op de lijst van verboden chemische wapens stond. 

De man leeft in de VS en noemt zich ook president en regeringsleider in ballingschap van Kazan, een deelstaat van de Russische Federatie welke Washington poogde los te weken van Rusland. Het werd een flop. Wel vroeg hij in december 2008 bij de VN de onafhankelijkheid van Kazan te erkennen. 

Hillary Clinton, die van 2009 tot 2013 Amerikaans minister van Buitenlandse Zaken was, verbood haar medewerkers en diplomaten om de kwestie van novichok in discussies ter sprake te brengen. Dus voor het verhaal over de Skripals bekend raakte. De VS en de voornaamste westerse regeringen kende toen dus al het verhaal van novichok voor het publiek bekend raakte. Ze wou het echter geheim houden. Tot men het kon gebruiken? 

Vervals eens een verkiezing

In het artikel Verkiezingsvervalsingen (Humo, 7 juli 2020) komt de Amerikaanse historicus David Shimer aan het woord. Die stelt dat de CIA betrokken was bij het manipuleren van de Servische verkiezingen die leiden tot de val van president Slobodan Milosevic. Dat klopt niet.

In 1983 werd onder de Amerikaanse president Ronald Reagan de National Endowment for Democracy (NED) door Carl Gershman opgericht. Een organisatie die ressorteert onder het parlement. Dit was in essentie de afdeling binnen de CIA die voorheen instond voor het destabiliseren van landen zoals Iran onder Mossadeq en Guatemala om zo die regeringen te vervangen door marionetten van de VS.

De CIA is nu vooral bezig met het materieel steunen van allerlei opstandige bewegingen zoals in Syrië en met spionage. De NED had daarvoor onder meer in Servië Otpor opgericht. Wat tot op zekere hoogte succesvol was.

Carl Gershman - NED

Carl Gershman baas en oprichter van de NED zou volgens een door hem in de Washington Post geschreven opiniestuk graag de val van Vladimir Poetin zien gebeuren en zijn hoofd krijgen. Het zal niet voor dit jaar zijn.

Nadien heeft men zo nog pogen de controle over andere landen te verwerven. Soms lukte dat zoals in Oekraïne – zelfs al moest men dat in 2014 nog eens overdoen – en Georgië. Maar het mislukte dan weer in Iran, Egypte, Venezuela en recent Hongkong.

Het is een miljardenindustrie met vele tientallen organisaties die allen afhankelijk zijn van het rijkelijk rondgestrooide Amerikaanse geld. Onder het motto: Jut de jeugd op en koop wat politici en generaals.

De activiteiten van China en Rusland zijn in omvang amper te vergelijken met die van de VS. Het stelt feitelijk amper iets voor. Maar in de VS moet men dat gevaar om reden van propaganda nu eenmaal zo sterk mogelijk uitvergroten. Gershman stelde ooit in de Washington Post dat hij de kop van Vladimir Poetin wou. Hij zal nog wat moeten wachten.

Willy Van Damme

Bevestiging studie Hydroxychloroquine

Eergisteren verschenen de resultaten van een nieuwe ditmaal Britse studie Recover genaamd over het gebruik van hydroxychloroquine bij patiënten met het virus covid-19. Ook deze viel negatief uit voor het door velen opgehemelde geneesmiddel. Er bleek geen enkel positief of ook negatief element te vinden voor het gebruik ervan.

Ditmaal betrof het een over 28 dagen lopende onderzoek waarbij allerlei bij deze pandemie mogelijks bruikbare geneesmiddelen op hun werking werden onderzocht door een team verbonden aan de geneeskundefaculteit van de Universiteit van Oxford. Daarbij werden in het geval van hydroxychloroquine de resultaten vergeleken van 1542 zieken die een behandeling met HCQ kregen met 3132 zieken die geen geneesmiddel kregen.

Peter Horby - Oxford Dr. - Hydroxychloroquine

Peter Horby van de Universiteit van Oxford voerde samen met zijn collega Martin Landray een nieuwe studie uit bij patiënten over de werking van hydroxychloroquine. Het resultaat was negatief.

De mortaliteit bedroeg 25,7 % bij het gebruik van HCQ en 23,5 % bij de tweede groep. Statistisch gezien dus een verwaarloosbaar verschil. Bij de reacties op dit onderzoek waren er wel enkele opmerkingen van critici die stelden dat de toegediende dosissen nogal hoog waren. Voor de vele anderen was dit een ‘zoals verwacht’.

Het onderzoek liep onder de verantwoordelijkheid van de professoren Peter Horby en Martin Landray. Het bevestigt dus eerder onderzoek. Het is nu wachten op het door de WGO gevraagde grootschalige studie naar het gebruik ervan.

Deze zou dan min of meer definitief uitsluitsel moeten geven met het resultaat dat nog deze maand wordt verwacht. Alhoewel in dit dossier al gebleken is dat merkwaardig genoeg er een fanatieke groep bestaat voor wie HCQ heilig is en elke kritiek erop zoiets is als heiligschennis.

Willy Van Damme

Herman Goossens – De VN, China en Taiwan

In het interview met microbioloog Herman Goossens ‘Er moet een Marshallplan voor testen komen’ in De Morgen van 16 december stelt deze: ”Maar Taiwan is door China uit de Wereldgezondheidsorganisatie geweerd. Resultaat: de wereld kreeg van de WHO de Chinese aanpak in Wuhan voorgeschoteld als exemplarisch. Een extreme lockdown, dus. We hadden die informatie uit Taiwan moeten hebben.“

Herman Goossens is ongetwijfeld een uitstekend medisch microbioloog maar hier dwaalt hij. Toen China in 1971 lid werd van de VN en de WGO voerden beide staten de politiek van één China.

Dat wilde zeggen dat internationaal maar een staat China en haar bevolking kon vertegenwoordigen. Er was geen keuze. Het was of Taiwan of het Chinese vasteland. Toen China dreigde lid van de VN te worden verliet Taiwan uit protest op 25 oktober 1971 de VN.

De Republiek China versus de Chinese Volksrepubliek. Wanneer een land de Volksrepubliek erkende dan werden de relaties ervan automatisch door Taiwan verbroken. Of omgekeerd. Zoals toen gebeurde met o.a. België. Op het eiland was de naam Taiwan toen feitelijk zelfs bijna taboe en klonk het fier ‘De Republiek China’.

Chiang_Kai-shek(蔣中正)

Chiang Kai-shek, de man die in 1949 de oorlog over China verloor van Mao Zedong en zijn Chinese CP. In 1970 ging hij op bezoek bij Richard Nixon en Henry Kissinger die hem eeuwige steun beloofden. Gelijktijdig plande de VS al een militaire alliantie met China en zat de dolk al in zijn rug. De meeste toplui van Taiwan hadden ook een Amerikaans paspoort.

Het feit dat China lid werd van de VN was dan ook erg logisch gezien het feit China toen een 800 miljoen inwoners had en Taiwan een 17 miljoen. Bovendien was dit het gevolg van een nieuw beleid betreffende China binnen de NAVO en de EU om China en niet langer Taiwan te erkennen.

Stellen, zoals Herman Goossens doet, dat Taiwan door China uit de Wereldgezondheidsorganisatie werd geweerd is dan ook foutief. Bovendien kunnen alleen lidstaten van de VN ook lid worden van de WGO. En Taiwan is geen lid van de VN en dus ook niet van de WGO. Erg simpel.

Taiwan had wel op zeker ogenblik in overleg met China het statuut van waarnemer bij de Algemene Vergadering van de WGO gekregen maar dit onder voorwaarde dat het vasthield aan de politiek van één China. De huidige president weigerde echter nog aan die voorwaarde te voldoen en verloor daardoor haar statuut van waarnemer.

Dat men de gegevens over ziektes in Taiwan niet via de WGO kan krijgen is zeer te betreuren maar een gevolg van het VN-verdrag, de statuten van de WGO en de houding ook van Taiwan.

Het verhaal van hoe Taiwan reageerde op de coronacrisis is bovendien voor wie de zaak volgt goed gekend. En verder is er in Brussel een erg actief vertegenwoordigingskantoor van Taiwan dat aan iedereen die dat wenst met veel plezier alle nodige gegevens hierover zal bezorgen.

Verder is een vergelijking met het beleid dienaangaande tussen China en Taiwan onmogelijk. De uitbraak situeerde zich in Wuhan en de Chinese provincie Hubei. In Taiwan was er geen uitbraak en kon men door uitgebreid testen en het streng controleren van de grenzen (het is een relatief klein eiland) veel miserie voorkomen.

Dat kon China niet en vandaar die extreme lockdown in Wuhan en een ander beleid in Taiwan. Pure logica. En dat men in Europa en de VS door een gebrek aan actie weken en zelfs maanden verloor is zonder twijfel. Het verschil in dodenaantal tussen China, Taiwan en de meeste landen van Oost-Azië en de EU en de VS toont dat.

Willy Van Damme

1

De bijna 97-jarige Henry Kissinger was de grote inspirator achter de pingpongdiplomatie tegen o.m. Taiwan. Een man die miljoenen mensenlevens op zijn geweten heeft, van Indonesië tot Vietnam, Cambodja, Cyprus, Oost-Timor en Latijns-Amerika. Nu is hij voorstander van een alliantie tussen de VS en Rusland tegen China. Eens oorlogsstoker, altijd oorlogsstoker.

Lezersbrief naar De Morgen betreffende het interview microbioloog Herman Goossens over Corona, Taiwan en China.

NASCHRIFT – Pingpongdiplomatie

China werd lid van de VN op 25 oktober 1971 en was het gevolg van de nieuwe Amerikaanse buitenlandse politiek van president Richard M. Nixon en zijn toenmalige Nationale Veiligheidsadviseur Henry Kissinger.

Het staat bekend als de Pingpongdiplomatie en had de bedoeling een alliantie te vormen tussen de VS en China en gericht tegen de Sovjetunie. De politiek kreeg haar vorm vanaf 1970 en resulteerde in de deelname van China een het wereldkampioenschap pingpong in de Japanse stad Nagoya dat plaats had van 28 maart tot 7 april 1970. Japan was van 1895 tot 1945 de bezetter geweest van Taiwan.

In 1971 trok Henry Kissinger dan via Pakistan – een land dat goede relaties had met zowel China als met de VS en dus bemiddelde – op geheime missie naar China waar hij een gesprek had met Zhou Enlai, China’s nummer twee en de man van de Chinese diplomatie met het Westen.

Een tweede dan publiek gemaakte missie van Kissinger naar China greep plaats rond 25 oktober 1971. Op diezelfde 25 oktober greep dan een discussie met stemming plaats in de VN waar een voorstel van de VS om beiden lid van de VN te maken mislukte. Kissinger zag het zelf als onhaalbaar maar hij wou zo gezichtsverlies tegenover Taiwan vermijden.

De Republiek China zoals Taiwan toen officieel noemde trok woedend de deur dicht. Ze voelden zich terecht verraden door Washington waar Nixon nog het jaar voordien generalissimus Chiang Kai-shek van Taiwan plechtig beloofde hem steeds te blijven steunen. Ook de Sovjetunie was, maar dan niet publiek, blij met de zaak daar ze zag wat er gebeurde.

De Amerikaanse ambassadeur bij de VN was toen een zekere George H. W. Bush, vader Bush dus en de latere president. Van 21 tot 28 februari 1972 trok dan ook Nixon naar China voor onder meer een gesprek met Mao Zedong en het sluiten van die militaire alliantie.

Die alliantie eindigde in de tweede helft van de jaren tachtig toen de VS tot het besef kwam dat China een groot rivaal ging worden. Met als eerste hoogtepunt de opstand op het Tiananmenplein in 1989 en de eerste strafmaatregelen van de VS en de EU tegen het land. .

Dit is natuurlijk een totaal ander verhaal dan dat van China welk Taiwan  weerde. Het is de propaganda welke onze media al jaren verspreiden over China. Want voor onze massamedia is wat er ook mogen gebeuren China steeds de dader, de slechterik. Ook in tijden van corona. Als iemand Taiwan uit de VN en de WGO gooide dan was dit het duo Nixon-Kissinger. Niemand anders.

Willy Van Damme

Westerse arrogantie

Het is een traditie in onze kranten om steeds weer te zeuren over de mensenrechten. Wijlen de president van Zimbabwe Robert Mugabe was voor onze elite een misdadiger van de bovenste plank en diende dus verwijderd te worden. Door wie? Ach Washington, Londen, Parijs, Berlijn en Rome zullen wel iemand hebben. En dit zal ongetwijfeld een strijder voor de mensenrechten, democratie, vrijheid en tegen de corruptie zijn. Het is een al tot treurnis toe afgezaagd deuntje.

Een herhaling feitelijk van het discours dat onze koning Leopold II ooit voor zijn parlement hield over de de reden waarom hij zomaar een enorm gebied in Afrika plots als zijn eigendom beschouwde, Congo genaamd. Met welk recht en rede hij dit deed kwam niet ter sprake.

Neen, hij moest die zwartjes ‘beschaven’, leren tot zijn god bidden en de slavenhandel bestrijden. Hij had die zwartjes immers zelf nodig om al dat rubber, ivoor en ander lekkers uit zijn Congo weg te slepen. Tegen het prijsje. Met indien nodig wat handenkap erbij.  

De splinter en de balk

Het is steeds hetzelfde verhaal. Men zit presidenten en regeringen alle mogelijke en onmogelijke beschuldigingen naar het hoofd te slingeren, geen enkel probleem. Maar men ziet de splinter in de ogen van de ander en vergeet gemakshalve de balk in het eigen oog.

Ganse bossen sneuvelden al om allerlei – waar of niet zijnde – verhalen over de zogenaamde misdaden van bijvoorbeeld Poetin of Assad in boek, krant en tijdschrift te publiceren. De boekhandels puilen uit met dat soort niet zelden fantasierijke literatuur.

Maar dat België wapens via de Verenigde Arabische Emiraten levert aan al Qaeda in het Arabisch Schiereiland – de slachters van de redactie van Charlie Hebdo – daarover zal je nooit iets lezen of horen. Men vertikt het dit goed gedocumenteerde feit zelfs te vermelden.

FN Herstal Minimi

De minimi’s van FN Herstal, een Waals overheidsbedrijf uit het Luikse. Schiettuig via de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) aan al Qaeda op het Arabisch Schiereiland ten geschenke gedaan. Charles Michel, toen premier, ging na de moorddadige terreuraanslag op Charlie Hebdo tegen die aanslag mee betogen, samen met de andere wereldleiders zoals die van Saoedi-Arabië en de VAE. Dat ons land nadien diezelfde Al Qaeda wapens leverde was niet het minste van zijn zorgen. Geen woord erover, ook niet in onze media of bij de wereld van de bekende ngo ‘s zoals Amnesty International. Mensenrechten!

En we kunnen met dat soort verhalen er vlot ganse bibliotheken mee te vullen. Neem het neerslaan van de betoging op het Tiananmenplein in de Chinese hoofdstad Beijing. Goed voor ergens tussen de 300 tot 1.000 doden. Erg, zeker. Geen twijfel, geen discussie.

Maar het is peanuts vergeleken met wat de VS met haar partners organiseerde in bijvoorbeeld Irak. Daar spreekt men alles bij elkaar over minstens 2 miljoen doden. Maar geen probleem hoor. De VS is er met haar partners/vazallen als we de kranten moeten geloven om er de boel te redden.

Bijna elke dag kan je de Amerikaanse regering andere staten horen kapittelen over hun gebrek aan mensenrechten of wat dan ook. Met Nederland en België, die toch medeplichtig zijn aan de Iraakse slachtpartij, die braaf in de pas van Washington lopend goed meedoen en desnoods wat troepen of vliegtuigen sturen. Zie de misdaden in Libië.

Ach mensenrechten, er is een ganse industrie over ontstaan, zie maar naar de bedriegers van Amnesty International, Pax Christi en Human Rights Watch. Mensenrechten? Het is pure business. Goed voor de tewerkstelling, dat wel.

Duizenden ngo’s en instellingen als Carnegie en Brookings, volgepropt met Amerikaanse dollars, Britse ponden en euro’s leven ervan. Goed voor het dagelijks brood op tafel, meer niet. Met mensenrechten heeft dat niets te maken. Wel met westerse arrogantie, de bemoeial die meent zich overal met andere landen te moeten bemoeien tot ook die in de pas lopen.

Willy Van Damme