De moord op de Wereldhandelsorganisatie

Het zijn op dit ogenblik zowel voor diplomaten, regeringen als de bedrijfswereld ongetwijfeld zeer hectische dagen. Trad de Verenigde Staten voorheen al uiterst agressief op dan is het nu helemaal chaos en is het woord handelsoorlog alom. Typerend was dat velen in de media deze week in Brussel al dachten het officieel overlijden van de NAVO te kunnen meemaken. Alsof die niet al op sterven na dood is. Alleen men geeft het bij de lidstaten nog niet toe.

GATT

Ondertussen regent het vanuit de VS strafmaatregelen met ofwel meer sancties of extra invoerrechten tegen zowat alle vermeende bondgenoten – lees vazallen – en handelspartners van de VS. En we zijn nog maar aan het begin. Het gevolg is dat die door extra invoerheffingen getroffen landen zeggen met hun klacht naar de Wereldhandelsorganisatie (WHO) te trekken om de VS te verplichten de regels te volgen. Er is hiermee echter een probleem: De WHO is dood, vermoord door de VS.

Wereldhandelsorganisatie - Algemene Vergadering

De algemene vergadering van de WHO. Officieel nog springlevend maar feitelijk dood. Iets wat mijn blijkbaar zo stil mogelijk wil houden. Je zult er in de gespecialiseerde media zoals The Financial Times dan ook amper iets over vinden.

De Wereldhandelsorganisatie (in het Engels afgekort als WTO) werd opgericht in 1995 toen er bij het GATT, het General Agreement on Tariffs and Trade, onoverkomelijke problemen ontstonden rond allerlei handelsgeschillen tussen de lidstaten. Vooral de houding van de VS zorgde voor veel herrie.

Dat was de reden waarom de WHO werd opgericht met als bedoeling een beter systeem te krijgen om die geschillen te beslechten. Zowat alle landen met ietwat naam zijn nu lid, ook bijvoorbeeld Jemen en de Seychellen. En in het begin leek dat ook goed te werken waarbij de grote machtige naties het soms moesten afleggen tegen kleinere staten. Typerend was de door Costa Rica gewonnen rechtszaak rond ondergoed tegen de VS.

Volgens de regels van de WHO stapt een land naar het Bureau voor Geschillenregeling (Dispute Settlements Body) van deze organisatie. Die werkt als een soort dienst voor eerste aanleg. Het is echter het Beroepshof (Appelate Body) dat zal beslissen wie gelijk heeft.

Bij consensus

Deze instelling bestaat normaal uit zeven rechters die voor twee jaar worden benoemd, wat dan eenmaal kan verlengd worden. De rechters hier zijn geen beroepsmagistraten maar specialisten in internationale handel. Zo is er de Belg professor Peter Van den Bossche die verbonden is aan een serie onderwijsinstellingen in Bern, Amsterdam, Maastricht; de ULB in Brussel en het Brugse Europacollege.

Deze rechters krijgen een geschil te behandelen dat ze dan moeten onderzoeken en op die hun beslissingen is voor zover geweten nooit veel kritiek geweest. Van de zeven rechters zijn er echter nu nog maar vier over en in september worden er dat praktisch zeker nog maar drie. Dan eindigt immers de termijn van Shree Baboo Chekitan Servansing uit Mauritius.

Zodat de Chinese Hong Zhao op 30 september 2020 achter haar als laatste er het licht kan uit doen. Want op 10 december 2019 eindigen de termijnen van de Amerikaan Thomas R. Graham en de Indische voorzitter Ujal Singh Bhatia en dus blijft die Chinese dame eenzaam en alleen over tot ook zij op 30 november 2020 moet vertrekken.

De insider: “Het probleem is dat men deze mensen bij consensus dient te benoemen en een land ligt al meer dan een jaar dwars. En dat is de VS. Wel mogen de rechters als ze vertrekken de dossiers die ze behandelen normaal verder afwerken. Maar in bepaalde gevallen poogt de VS zich ook hier tegen te verzetten. Het is bovendien onduidelijk waarom de VS neen zeggen tegen tegen de benoeming van nieuwe rechters. Soms krijg je een lijstje met klachten en hebben zij het onder meer over het activisme van de rechters. Namelijk dat zij in de plaats van regeringen beslissingen doorduwen.”

Appelate Body WTO

De rechters van het Beroepshof toen ze nog met zes waren. De zevende werd rechts op de fot handig weggesneden. Van links naar rechts Shree Baboo Chekitan Servansing (Mauritius), Hong Zhao (China), Peter Van den Bossche (België), Ukal Singh Bhattia (Indië), Thomas R. Graham (VS) en Ricardo Ramirez-Hernandez (Mexico).

Bovendien eisen de VS nu ook dat dit Beroepshof ten laatste binnen negentig dagen een beslissing neemt zo niet aanvaarden zij die niet meer en stellen zij hun veto. De insider: “Toen men dit reglement in 1995 om ten laatste binnen 90 dagen te vonnissen invoerde werkte dat zoals het hoort, maar sindsdien is het afhandelen van die geschillen veel complexer geworden en lukt dat niet meer. Zo is er natuurlijk een pak jurisprudentie bijgekomen waarmee die rechters rekening moeten houden en bovendien is de wereldhandel een stuk ingewikkelder geworden.”

Steroïden

Het gevolg is natuurlijk dat de WHO wel nog bij naam bestaat maar het niet meer in staat is geschillen op te lossen en we dus een totale chaos dreigen te krijgen, de macht van de sterksten. En dit is wat de VS lijkt te willen.

De insider: “Deze aanval op de wereldhandel is goed voorbereid en komt niet zomaar uit de lucht vallen. Eerst legt men de WHO lam en nadien begint men een handelsoorlog. We krijgen de indruk dat de VS terug wil naar het GATT, maar geen enkele andere lidstaat van de WHO gaat hiermee akkoord. Nu werkt men met een soort consensus waarbij een beslissing alleen wordt verworpen als iedereen neen zegt. En dat gebeurt namelijk niet want wie gewonnen heeft zal nooit neen zeggen. De VS wil het omgekeerde waarbij het vonnis pas aanvaard wordt als iedereen akkoord gaat en elke land zo zijn veto kan stellen, dus ook de VS. Dat kan niet werken. Men speelt hier met vuur.” Op een berg dynamiet.

Verassend is dit echter niet. De VS hebben zich altijd gezien als de leider van de wereld die als heer en meester zegt wat anderen moeten doen. De insider: “Natuurlijk is dit het verder zetten van het beleid van de vorige Amerikaanse presidenten maar onder Trump is dat wel een op steroïden. Zo ging er het verhaal rond dat de VS met Donald Trump de WHO ging verlaten. Maar dat ontkende men dan later.”

Of de VS hier hun slag gaan thuishalen is echter uiterst twijfelachtig. De insider: “De VS is goed voor een 15% van ‘s wereld bnp en 13% van de wereldhandel. Wat een totaal andere toestand is dan toen ze na de tweede wereldoorlog oppermachtig de wereldhandel domineerden. Maar met 15% van het BNP en 13% van de wereldhandel kun je de andere landen niet meer op de knieën dwingen. Dat is voorbij.”

De dollar

Voor de wereldeconomie en dus voor iedereen breken er onvoorspelbare tijden aan. De insider: “We gaan naar een periode met veel onzekerheid, en voor bedrijven is dat een ramp. Wat gaan bijvoorbeeld de regels worden om te exporteren? Verder zullen die in nogal wat gevallen niet meer worden toegepast. Ook de VS gaan hier trouwens een groot slachtoffer van worden. Zo voert de VS veel landbouwproducten zoals granen uit naar China maar die onderwerpt men in China nu aan extra invoerheffingen. Niemand gaat de VS nog als een betrouwbare handelspartner zien.”

Donald Trump - 5

Zo groot wil president Donald Trump de andere landen.

Alleen nog de positie van de dollar zorgt voor het overeind blijven van de VS als de wereldmacht. De insider: “Internationale handel is tegenwoordig er een die werkt volgens de regels van de bevoorradingsketen. Men koopt en verkoopt onderdelen die anderen dan op een bepaalde plaats tot een computer of een auto maken. Wat de VS hier doet is het ondergraven van haar eigen economie en machtspositie.”

Het is dan ook duidelijk dat de positie van de dollar als ‘s wereldhandels- en reservemunt bijgehouden door de zowat alle centrale banken, vooral dan de vazalstaten als Japan en het Verenigd Koninkrijk, ten dode is opgeschreven. Nu is al minder dan 60% van de wereldhandel in dollar en praktisch 20% in euro.

Mits maatregelen van de Chinese, Russische, Europese, Indische en Japanse centrale banken om het gebruik van hun munten in de internationale handel te vergemakkelijken zal het belang van de dollar afnemen. Wat onvermijdelijk lijkt.

Het is in wezen ook in het voordeel van de VS. Door het grote belang van de dollar in de handel is de vraag naar dollars groot en stijgt dus de prijs van die munt tegenover andere munten. Kwestie van vraag en aanbod.

Maar een dure dollar maakt de VS juist minder concurrentieel op de wereldmarkten. En zo knijpt men in de VS de industrie dood. De VS kan in wezen dus alleen maar in eigen vlees snijden, die van wereldmacht of die van de concurrentieel handel voerende natie.

Containers in haven - 1

De Britse premier Theresa May ontdekte met de herrie rond de brexit hoe complex de internationale handel is en ze haar land niet zomaar kon isoleren van de EU, haar handelspartner bij uitstek. De VS is nu een aanval begonnen tegen die internationale handel.

We gaan op internationaal vlak op termijn dus terug tot de periode van voor 1940 toen er vier munten in de internationale handel in gebruik waren, de Amerikaanse dollar, het Britse pond, de Franse frank en de Duitse mark.

Dat zal dit jaar niet gebeuren maar is iets voor het komende decennium wanneer men hiervoor, soms met veel tegengoesting, klaar denkt te zijn. De periode waarbij één munt de wereld overheersende is ook uniek in de geschiedenis en komt aan zijn einde. Wanneer is onduidelijk maar Donald Trump zal dit zeker doen versnellen.

Willy Van Damme

Advertenties

De nieuwe wereldorde

De recente gebeurtenissen rond de top van de G7, zijnde de VS, Italië, Japan, Frankrijk, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Canada tonen nogmaals aan hoe de oude geopolitieke structuren aan het instorten zijn.

Het toont ook aan hoe groot nog steeds de illusies in de VS en West-Europa zijn waar men nog steeds denkt de wereld te kunnen beheersen. Zo niet door het sturen van het leger of de salafistische huursoldaten dan door het instellen van allerlei sancties tegen diegenen die hun hebzucht in de weg staan zoals Rusland of Syrië.

Niets nieuw

Uiteraard eindigde de G7 top in Canada als te verwachten in een zeer hoog oplopende ruzie die nu voor het eerst ook duidelijk zichtbaar was. Waarbij de Amerikaanse president Donald Trump zijn zogenaamde bondgenoten in het publiek zat uit te schelden voor oplichters, bloedzuigers en meer van dat fraais. Waarbij hij tegen zijn nepvrienden de ene economische sanctie na de andere nam. Ze moeten knielen en smeken om genade.

G7 Top in Canada 10 juni 2018 - 1

De G7 hier in Canada broederlijk naast elkaar denkt nog steeds dat ze de wereld naar hun pijpen kan doen dansen. In wezen is de G7 de opvolger van de fameuze conferentie van Berlijn van 1884-‘85 toen men als ware het een taart Afrika onder elkaar verdeelde. Maar toen leefde Leopold II nog.

In wezen is dat niet anders dan wat voor de goede waarnemer al veel jaren zichtbaar is. Men herinnert zich maar de strijd om de controle over Rwanda met de door de VS, Nederland en het Verenigd Koninkrijk gesteunde Oegandese militair Paul Kagame die nu als een bloedige dictator over Rwanda heerst.

Deze verjoeg er het pro-Franse bewind van president Juvénal Habyarimana. Wat men in de massamedia dan maar verkocht als een conflict tussen Hutu en Tutsi maar wat wezenlijk een Frans-Amerikaanse oorlog via derden was.

Echt openlijk werd het conflict in 2003 met de Iraakse invasie van de VS en haar trouwste bondgenoten. Waarbij België, Frankrijk en Duitsland zich hard opstelden tegen die Amerikaanse oorlog. Even dreigde Washington zelfs met de ontvangst van Vlaams Belanger Filip Dewinter in het Witte Huis. Een signaal aan onze regering dat kon tellen.

Zoals Obama

En dan was er de gigantische speculatiegolf tegen de euro van een paar jaar terug. Als we sommige Belgische pro-Amerikaanse economen moesten geloven dan was het instorten van de euro zelfs maar een kwestie van dagen hooguit weken. Met Griekenland dat men zeker zou buitengooien en dat dan omgetoverd wordt in een soort remake van het kolonelsregime van weleer. Veel fantasie had men daar, dat wel.

Maar na een bijna geheim overleg  – er kwam van geen der partijen nadien zelfs een verklaring en één persfoto was voldoende – van de toenmalig Amerikaanse president Barack Obama met de Europese top, waaronder Herman Van Rompuy, viel plots de druk op de euro weg. Wat er toen juist gebeurde blijft nog steeds een mysterie en wie toen wat beloofde zal nog lang top secret blijven.

G7 Top in Canada 10 juni 2018

Donald Trump heeft een groot doel en dat is de rest van de G7 naar zijn pijpen te doen dansen en hen publiek vernederen. Wat er met die structuren zoals de NAVO en de G7 zal gebeuren is een goeie vraag. Vermoedelijk zal men alles op een laag pitje zetten en zien hoe het verder evolueert. En intussen kijken naar nieuwe structuren. In Nederland lijkt premier Mark Rutte plots erg Europees te klinken en in België is de optie voor de Rafale, een Frans gevechtsvliegtuig, en geen Amerikaanse F35 ineens een plausibel alternatief. Minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) en zijn partij zullen er niet blij mee zijn.

En dan was er het fameuze interview van Barack Obama met het blad The Atlantic (1) waarin hij zijn ‘bondgenoten’ er van beschuldigde profiteurs te zijn die zonder tegenprestatie genieten van de Amerikaanse paraplu, de vermeend genereuze Uncle Sam.

Het zijn bijna letterlijk ook de woorden die Donald Trump tegenwoordig gebruikt. Alleen is Trump karakterieel nu eenmaal een ander figuur dan Obama maar in wezen past hij perfect bij de al jaren bezig zijnde steeds hardere opstelling van de VS tegenover de wereld. Trump is dus geen toeval of een tijdelijke zo te herstellen fout in de relatie van de Washington met haar vermeende partners. Integendeel.

Amerikaanse dollar

Het heeft allemaal te maken met het feit dat de VS op wereldvlak relatief machteloos geworden is. Ze heeft natuurlijk nog een zeer grote macht zoals de enorme capaciteit van haar leger, de aantrekkelijkheid van de grote Amerikaanse markt, de soft power met onder meer Hollywood en de media en vooral de positie van de Amerikaanse dollar. Haar voornaamste wapen tegen de rest van de wereld.

Maar die haar invloed neemt steeds meer af. Zo gebeurt volgens sommige berekeningen nog minder dan 60% van de buitenlandse handel in dollar. Het was een der reden waarom men vanuit de VS de euro kapot wou maken. Het is haar voornaamste rivaal. En dat internationaal gebruik van de dollar gaat – dankzij Trump – zeker nog verder afnemen. En zakt dat almaar dieper dan daalt ook de Amerikaanse dominantie over de wereld.

Wat Donald Trump en zijn regering doen is in wezen een wanhoopspoging om toch nog meester te blijven van de wereld door het nemen van steeds meer economische en politieke sancties en destabiliseringspogingen tegen onwillige regeringen.

Donald Trump - 5

Zo klein wil hij zijn partners binnen het westerse bondgenootschap hebben. In wezen echter is dit in een meer brutale vorm een voortzetting van de politiek onder zijn voorgangers. De VS is als een kat in het nauw en die maakt soms rare sprongen.

Maar kijk naar Iran. Eventjes toen in 2012 onder hevige druk van de VS heel zware sancties tegen het land werden genomen nam de economie een stevige duik maar daarna herstelde die zich gewoon en bleef ze groeien. Zij het misschien minder dan zonder die strafmaatregelen maar de groei bleef.

Kijk ook naar Rusland waar de plotse daling van de olieprijs drie jaar terug meer schade aan de economie veroorzaakte dan de vele door de VS en de EU genomen politieke en economische sancties tegen Moskou. Officieel een gevolg van de terugkeer van de Krim naar Rusland. De VS wilde onwillige landen als Rusland in haar gareel duwen en de EU hielp domweg mee. En als dank kreeg de EU nadien een scheldpartij van Donald Trump.

De Shanghai Cooperation Organisation

In onze media heeft men in wezen amper of geen aandacht voor de nieuwe economische realiteit die vooral aan de basis lag was van wat zich op de G7 afspeelde. Dat werd de voorbije week opnieuw goed bewezen. Neem de verslaggeving over de top van de G7 waar elke krant pakken pagina’s aan bestede. Niet onlogisch natuurlijk.

Maar gelijktijdig liep in de Chinese kuststad Qingdao de top van de Shanghai Cooperation Organisation (SCO), een groepering van China, Rusland, Indië, Pakistan, en behoudens Turkmenistan alle staten in Centraal-Azië van de vroegere Sovjetunie. Met onder meer Iran, Wit Rusland, Afghanistan en Mongolië als kandidaat lid of waarnemers. 

En dat is goed voor meer dan 3,2 miljard mensen, ongeveer de helft van de wereldbevolking. En las je daarover iets in de Europese of Amerikaanse massamedia? Feitelijk zero. In de Belgische pers verscheen er niets over, geen enkel woord, en in Nederland alleen een kort amper iets zeggend stuk in de Volkskrant. En voor de radio en televisie voor zover geweten idem.

Shanghai Cooperation Organisation - Met presidenten waarnemende landen

De presidenten van de Shanghai Cooperation Organisation samen met die van hun waarnemers en kandidaat leden, Iran, Afghanistan, Mongolië en Wit-Rusland. Toen men Poetin vroeg of hij interesse had om terug bij de G7 te komen stelde hij dat hij nu op een economisch interessantere organisatie aanwezig was. Wie kan hem ongelijk geven?

Eenzelfde beeld in de internationale ho zo geroemde media. Geen woord in Le Monde, The Guardian of The Financial Times. Alleen The Washington Post en The New York Times wisten het te melden. In wezen echter alleen in relatie tot het geruzie op de G7.

Veel over wat er daar in Qingdao werd gezegd las je in de EU en de VS nergens. Ja, men stelde zich bij die SCO volgens die beide Amerikaanse kranten voor als het betere voorbeeld dat de vrije wereldhandel beschermt in tegenstelling tot de altijd maar over handelssancties sprekende en ruzie makende VS en de andere leden van de G7.

Salafistische terreur als centraal punt

Dat de top in Qingdao in het teken stond van de strijd tegen de salafistische terreur las je voor zover kon gezien worden niet in onze massamedia. Wat natuurlijk schril afsteekt tegen de G7 waar men wel veel praat over de oorlog tegen de salafistische terreur maar deze zolang men uit de EU en de VS blijft nog steeds steunt.

Maar voor de leden van de SCO is deze aandacht voor die vorm van terreur zeer logisch want alle lidstaten hebben er zeer grote problemen mee. Indië in Kasjmir, Pakistan intern en aan de grens met Afghanistan, Rusland intern en vooral dan in de Kaukasus en China voornamelijk in Xinjiang, een gebied waar veel Oeigoeren wonen en waar het salafisme vaste voet aan de grond kreeg. Met veel terreuraanslagen tot gevolg.

Maar door er niet over te schrijven verdwijnt die SCO natuurlijk niet, maar wel blijft de bevolking van haar bestaan op die wijze onwetend zodat de doorsnee burger de indruk blijft hebben dat het de G7, die zogenaamde Internationale Gemeenschap, zijn die overal de baas is want er is als tegenmacht niets anders van enige omvang.

Koopkracht

Het is een karikatuur van formaat want het zijn niet de landen van de G7 die de toekomst van deze planeet en de economische macht exclusief bezitten. Neen, deze eeuw onderging de aarde een fundamentele herstructurering. Het zijn niet langer de landen van de NAVO met de EU, Canada en de VS die de wereldeconomie domineren. Er is een macht opgekomen die in wezen sterker is, zeker economisch.

IMF statistiek - PPP - Juni 2018

De zogenaamde advanced nations, de ontwikkelde landen in deze grafiek bevatten ook Zuid-Korea, Taiwan, Hong Kong, in wezen tegenwoordig een deel van China, en Singapore. Wat de balans in het nadeel van de EU en de Angelsaksische landen nog verder doet doorslaan. De blauwe lijn rechts is die van de ontwikkelde landen, de rode is die van de groeilanden. Op dit ogenblik bezitten de groeilanden ongeveer 60% van de wereldeconomie en de rest 40%. De statistieken komen van het IMF en dateren van dit jaar. De 21ste eeuw is dus voor diegenen die misschien nog twijfelen de eeuw van Azië. 

Statistieken van het IMF tonen aan dat sinds 2007 de zogenaamde groeilanden van o.m. de SCO en de BRICS, en daarbij horen ook Brazilië en Zuid-Afrika, die in de wereldeconomie een groter gewicht hebben dan de zogenaamde ontwikkelde landen. En daar rekent het IMF ook de zogenaamde vier Aziatische tijgers – een benaming uit de jaren tachtig – bij, zijnde Zuid-Korea, Hong Kong, Taiwan en Singapore.

In wezen is de kloof tussen de groeilanden en de EU met de Angelsaksische landen dan ook nog en pak groter. Maar om dat te ontdekken moet men de grote van een economie niet rekenen volgens de waarde van de wisselkoersen versus de Amerikaanse dollar maar volgens de lokale koopkracht, de Power Purchasing Parity (PPP).

Het is de maatstaf die het IMF, het Internationaal Monetair Fonds, tegenwoordig veel gebruikt om reden dat die dan een wel geen 100% correct beeld van ‘s werelds welvaart geeft maar voor hen toch een betere maatstaf is van de werkelijke economische kracht van een land. Een auto in China kost nu eenmaal veel minder dan hier. Hetzelfde voor een brood, een biertje, een rit met de taxi, een GSM of een kledingstuk.

Illusie

Maar onze media houden nog steeds grotendeels vast aan het oude systeem van de berekeningen via de wisselkoersen omdat dit ervoor zorgt dat de illusie van het rijke machtige westen zo blijft behouden.

Maar wie kijkt naar de rangorde van de landen qua bruto nationaal product gemeten via de PPP ziet hoe die wereld sinds deze eeuw een grote metamorfose onderging. Zo is China met voorsprong de grootste economie ter wereld (in 2016 was dat 19% van het globaal totaal als men er ook Hong Kong en Macao bijrekent) voor de VS (15,12%) dus en waarbij Indië dan op de derde plaats komt (7,69%).

Met daarna op nummer 4 Japan (4,16%) gevolgd door Duitsland (3,24%), Rusland (3,09%), Indonesië (2,59%), Brazilië (2,51%) met verder op de negende plaats het Verenigd Koninkrijk (2,24%) en Frankrijk met 2,19% op tien.

PPP landenstatistiek 2018 - IMF

Wat onder meer opvalt is natuurlijk de groei van Rusland en vooral ook het feit dat hun economie bijna even groot is als de Duitse en dus nummer twee in Europa. In onze vooral propaganda verkopende massamedia wordt bijna steevast meewarig gedaan over Rusland en het louter een olie- en gasbron met wat wapens genoemd. Ook Napoleon en Hitler dachten voor ze het aanvielen op dezelfde wijze over het land. Wat er met beide heren gebeurde is gekend. Deze foto komt uit The Financial Times. $tn = Trillion dollar, zijnde 1.000 miljard dollar.

Met andere woorden: Europa stelt in het globaal van de wereldeconomie nog relatief weinig voor waarbij de Russische economie bijna zo groot is als die van Duitsland. Een schokkende statistiek dus. En het wordt er met verloop van tijd niet beter op zoals een andere statistiek van het IMF toont.

En Nederland en België, de twee kleine dwergen? Zo is Nederland goed voor 0,72% van de wereldeconomie en België 0,41%. Wat betekent dat het Nederland van de hoog van de toren blazende Mark Rutte (VVD) economisch minder voorstelt dan Egypte (0,96%), Maleisië (0,74%), Iran (1,3%), Taiwan (0,92%), Thailand (0,97%) en Pakistan (0,85%).

België is dan qua economische sterkte kleiner dan landen als het nochtans zwaar vernielde Irak (0,52%), Vietnam (0,52%), de Filippijnen (0,71%) en Zuid-Afrika (0,59%). Het zijn cijfers die tot nadenken zouden moeten leiden en het besef dat wij niet langer de baas  over de wereld zijn. Want dat is een wel heel grote illusie.

Het is dan ook nodig om de ganse geopolitieke strategie van de EU te herzien en ook te streven naar minder arrogantie en naar meer samenwerking met de wereld, waaronder ook Rusland, Indië en China. Het is goed voor iedereen. Kan er wat meer realiteitszin komen bij de EU? Het kolonialisme is als de art nouveau, Het is het verleden. En dat was voor sommigen misschien wel mooi maar het is definitief voorbij. Wordt wakker!

Willy Van Damme

1) The Atlantic, April 2016, Jeffrey Goldberg, ‘The Obama Doctrine.’ https://www.theatlantic.com/magazine/archive/2016/04/the-obama-doctrine/471525/

De geheime diensten en de Syriëstrijders–De zaak Fouad Belkacem en Bassam Ayachi

VOORWOORD:

Na veel zwoegen hier dan mijn geschenk voor de vele lezers omwille van het 1 miljoen aantal bezoekers. Veel leesgenot.

Willy Van Damme

____________________________________

Gegevens rond de persoon van de Britse en erg belangrijke salafistische predikant Anjem Choudary (1), de man van Shariah4UK, tonen aan dat deze een infiltrant was van de Britse veiligheidsdienst MI5. Hij moest salafistische kernen oprichten en rekruteerde zo onder meer de Belg Fouad Belkacem, de stichter van Sharia4Belgium.

Ook rond de persoon van de Molenbeekse predikant Bassam Ayachi hangt er een verdacht geurtje. In Europa kwam die voor het eerst in 1996 met het gerecht in contact toen men hem noemde als de draaischijf die geld van erg gewelddadige overvallen gepleegd door de salafistische Bende van Roubaix doorsluisde naar terreurgroepen in Bosnië. En die steun van Bassam Ayachi aan de terreur blijft nu al 22 jaar lang te duren en desondanks is de man nog nooit veroordeeld. Hoe kan dat?

Een groot huurlingenleger

Geweten is dat westerse veiligheidsdiensten al sinds de Afghaanse oorlog in 1978 begon massaal investeerden in de ontwikkeling van een enorm groot geworden leger van moslimextremisten. Dit bevat vele tienduizenden jihadisten uit zowat alle landen ter wereld. Het is de culminatie van de al sinds de jaren twintig van de vorige eeuw gegroeide samenwerking van eerst de Britten en daarna de Verenigde Staten met het salafistische Saoedi-Arabië.

Deze huurlingen waren voor de westerse alliantie al nuttig in een ganse serie door de VS en haar bondgenoten georganiseerde oorlogen zoals in Tsjetsjenië, Afghanistan, Libië, Kasjmir, Somalië, Mali, Libië, Joegoslavië, Irak, Libanon en Syrië.

Al Nusra - strijders

Leden van al Qaeda in Syrië, een onderdeel van het salafistische huurlingenleger aangestuurd door westerse inlichtingendiensten.

Ook in Iran gebruikte men dergelijke groepen voor terreuraanslagen. Zo is er de in Iraans Baluchistan, een gebied in het zuidoosten aan de grens met Pakistan, opererende Jundallah, de Volksverzetsbeweging van Iran, opgericht door een zekere Abdolmalek Rigi. De man werd echter gevangen genomen, kreeg de doodstraf en werd opgehangen.

Zonder die tienduizenden terroristen zou de VS immers haar eigen troepen moeten sturen wat echter in de VS politiek niet meer te verkopen is. Vandaar dat men die salafistische moordbendes inschakelde. Overigens in veel gevallen met groot succes zoals bleek in Afghanistan, Libië en in het begin ook in Tsjetsjenië met de eerste van 1994 tot 1996 gevoerde oorlog met het Russische leger.

Eerst met de tweede oorlog in 2000 in Tsjetsjenië en nu in Syrië loopt het echter totaal fout en toont het de zwakte van die groepen. Een goed uitgerust en gemotiveerd leger haalt het er van het veelal ongeregeld maar wel gemotiveerd en voldoende bewapend jihadistenleger.

Duidelijk is dat het de westerse geheime diensten pakken werk bezorgt met de rekrutering, training, bewapening en ondersteuning via onder meer de media van die salafistische groepen. Dat de Israëlische Mossad hierbij betrokken is staat eveneens vast en is logisch. Zo is er de zionistische steun in de vorm van financiering en bewapening van in Syrië actieve terreurgroepen. (2)

Abdelkader Belliraj

En er is ook het verhaal van de Marokkaanse Belg Abdelkader Belliraj die in Marokko levenslang kreeg wegens het oprichten van een salafistische terreurgroep met een link naar al Qaeda. Het aan het Belgisch parlement verbonden Comité I dat de inlichtingendiensten moet onderzoeken legde de zaak bloot (3). Uit dat bij de Senaat neergelegde rapport bleek dat de man naast informant van onze Staatsveiligheid ook werkte voor een andere maar dan grote dienst.

Verder onderzoek leerde dat volgens de toenmalige voorzitter van het Comité I wijlen Anne-Marie Lizin en drie andere betrokken bronnen die grote geheime dienst de Israëlische Mossad was.

Anne-Marie Lizin - 3

Onder meer op voorstel van Anne-Marie Lizin (PS), toen voorzitster van de Senaat, werd het verhaal rond Abdelkader Belliraj door het Comité I onderzocht. Bleek de man Bin Laden te hebben ontmoet, een Marokkaans terreurnetwerk te hebben opgezet en te werken voor de Mossad. Nadien viel ze politiek in ongenade. Geen toeval natuurlijk.

Daarbij bleek dat Belliraj, ogenschijnlijk een gewone huisvader uit Evergem, kort voor de aanslagen van 11 september 2001 een privaat gesprek had met zowel Osama Bin Laden als met Ayman al Zawahiri, respectievelijk nummer een en twee van al Qaeda. De Mossad wist dus waar Bin Laden verbleef.

Op 15 januari 2008 werd Belliraj dan in Marokko opgepakt als de stichter en wapenleverancier van een nieuwe salafistische terreurgroep. Het hof van beroep in het Marokkaanse Salé zal hem op 17 juli 2010 hiervoor veroordelen tot een levenslange celstraf. (4) Of hoe een infiltrant van de Mossad in Marokko vanuit de centrale positie van stichter en wapenleverancier de terreur poogde te organiseren.

Britse veiligheidsdiensten

Aan veel van de aanslagen in Europa zelf hangt niet verbazend dan ook een geurtje van de veiligheidsdiensten. Zo onthulde de Britse zakenkrant The Financial Times in een gedetailleerd artikel (5) hoe de aanslag van 22 mei 2017 tegen de Manchester Arena en het concert van Ariana Grande het werk was van mensen die MI5 voorheen van Manchester naar Libië had gestuurd.

Omar Bakri Muhammed - 1

Omar Bakri Muhammed, een infiltrant van MI5, is hier zijn volgelingen aan het opzwepen. Rechts naast hem Abu Hamza al Masri, nog een man van MI5.

Dit om het land te vernielen en president Moeammar Kadhaffi te vermoorden. Er vielen in Manchester toen 23 doden en 512 gewonden. Men wacht nog op het resultaat van het beloofde onderzoek naar de rol van de veiligheidsdiensten in de zaak. En dat zal zo te zien nog lang wachten worden.

Uit verder speurwerk blijkt nu dat die Britse veiligheidsdiensten op grote schaal en al decennia niet alleen zomaar samenwerken met die salafistische terreurbendes maar er integendeel een centrale rol in spelen.

Zo blijken drie der kopstukken van het Britse salafisme agenten te zijn van MI5. Wat betekent dat dit feitelijk geen veiligheidsdiensten zijn zoals het hoort maar oorlogsstokers en de ware leiders van terroristenbendes, verantwoordelijk voor een enorm aantal moorden en een massale destructie wereldwijd.

Zowel Abu Hamza al Masri, alias kapitein Haak, Omar Bakri Muhammed als Anjem Choudary blijken figuren te zijn die voor rekening van MI5 in moslimkringen ageerden en zo rekruten verzamelde voor de vele oorlogen van Afghanistan tot nu Syrië die het Verenigd Koninkrijk, de VS en Israël voor hen in petto hadden. Lekker kanonnenvoer dus.

Het is een wereldje gelieerd aan zowat alle terreuraanslagen en andere vormen van criminaliteit die salafisten op hun kerfstok hebben. Met onder meer de aanslagen op de Londense metro van 7 juli 2005, de aanslagen van Mohammed Merah, de moordenaar van Toulouse, de bende van Roubaix met haar uiterst gewelddadige overvallen tot de aanslagen in Zaventem en de Brusselse metro in Maalbeek van 22 maart 2016.

Anjem Choudary

Vooral de figuren van Omar Bakri Muhammed en Anjem Choudary zijn hierbij interessant. Deze Choudary, een geschorste advocaat, leidde in zijn jongere jaren een erg liederlijk leven met grote hoeveelheden drugs, drank en het nodige vrouwelijke gezelschap.

Plots echter ontpopte die man zich als een uiterst fanatiek predikant voor wie het provoceren en uitschelden van de Britse maatschappij dagelijkse kost was. Hij werd dus geen advocaat maar onrustzaaier die maar niet genoeg kreeg van het beledigen van zijn thuisland. De drank, drugs en seks veranderden in donderpreken.

Omar Bakri en later Choudary richten eerst al Muhajiroun op en daarna Shariah4UK, Sharia4Islam en Mulims4Crusades op. Organisaties die na verloop van tijd werden verboden maar de leiders als Choudary en Omar Bakri bleven gerechtelijk merkwaardig steeds netjes buitenschot.

Anjem Chadoury - 6

Anjem Choudary toen hij nog geen salafist en agent van MI5 was.

Een van hun strafste daden was het uitschelden in het stadje Wootton Bassett van de in Afghanistan gestorven Britse soldaten. Die werden er door de overheid ceremonieel in een kist door het stadje vervoerd, uiteraard in aanwezigheid van hun nabestaanden. Choudary en zijn vrienden kwamen er telkens tegenbetogen en uiteraard al de omstaanders, incluis verwanten, beledigen.

Scheldpartijen

Wat voor de Britse pers dan weer een thema bij uitstek was om Choudary en Bakri en hun organisaties eveneens uit te schelden. Choudary werd voor de pers en de doorsnee Brit zo vijand nummer één. Het regende in het Verenigd Koninkrijk beledigingen heen en weer. Het leek dat ook voor de Britse regering Anjem Choudary en Omar Bakri Muhammed eveneens vijand nummer één waren.

Maar buiten de scheldpartijen en harde woorden van de regering gebeurde er niets. En dankzij die steeds maar opgedreven spanningen werden Choudary en zijn kompanen steeds populairder bij een bepaald segment van de Britse bevolking, jonge moslims, oudere tieners en twintigers die in de marge der samenleving zich veelal bezig hielden met allerlei vormen van kleinere criminaliteit.

Hun bestaan hier stelde niet veel voor maar Choudary schotelde hen een nieuw leven voor en een waar er nog wat te verdienen was, huurling bij het almaar groeiende leger van jihadisten in Syrië en elders. En verloren ze hun leven dan waren er nog de 64 of zo maagden in de hemel, een neukparadijs. En men kreeg ginds niet alleen een loon maar men kon er ook naar hartenlust stelen, moorden en verkrachten.

Volgens een serie bronnen zijn Choudary en Omar Bakri verantwoordelijk voor de rekrutering van een 500 van de 850 Britten die in het Midden-Oosten voor al Qaeda, ISIS en andere terreurgroepen gingen vechten. (1)

Abu Hamza al Masri

Een andere vriend van Omar Bakri en Choudary was Abu Hamza al Masri, alias Kapitein Haak. Dit omwille van de prothese waarbij een van zijn handen had vervangen door een haak zoals men die wel eens in zeeroverfilms ziet. Wat zijn imago van onrustzaaier nog verbeterde.

Ook die kon jarenlang vanuit de moskee van Finsbury Park in Londen waar hij imam was de heilige oorlog prediken, o.m. op de bijeenkomsten van al Muhajiroun die daar gehouden werden. Zijn eerste publiek gekende salafistische terreuractiviteiten dateren van rond 1990 en situeren zich in Bosnië.

Ook deze werd jarenlang, tot grote frustratie van zelfs de koningin, de volledige vrijheid gelaten om zoals Choudary op te roepen tot steun voor al Qaeda en andere terreurgroepen. Hij vocht trouwens mee in de oorlogen rond Bosnië, Kasjmir, Algerije, Afghanistan, Pakistan en Jemen. In het geval van Jemen werd een van zijn zoons trouwens gearresteerd wegen het organiseren van ontvoeringen.

Abu Hamza werd een eerste maal op 27 mei 2004 aangehouden op vraag van de VS en kort nadien op 26 augustus 2004 op vraag van het Britse gerecht zelf wegens betrokkenheid bij terrorisme. Men veroordeelde hem op 7 februari 2006 in London tot 7 jaar cel en leverde hem nadien op 6 oktober 2012, 6 jaar later, uit aan de VS.

Aboe Hamza

Abu Hamza al Masri, provocateur in dienst van MI5, hier samen met enkele vrienden, zeer waarschijnlijk wereldverbeteraars, zoiets als idealisten.

Hier kreeg hij dan op 14 april 2014 levenslang zonder kans op beroep. Tijdens dat proces stelde diens advocaat Joshua Dratel dat zijn acties gebeurden in overleg met MI5 om zo de moslimgemeenschap in het Verenigd Koninkrijk te infiltreren. (6)

De strategie van MI5 en Choudary was zeker succesvol. Door hem voor te stellen als ‘s lands grootste vijand werd hij geloofwaardig in dat segment van de bevolking dat zich om allerlei reden afkeerde van die Britse maatschappij. Des te meer scheldpartijen heen en weer des te beter voor MI5 en figuren als Aboe Hamza, Omar Bakri Mohammed en Anjem Choudary.

Voorwaarde was wel dat men hen liet begaan. Niet simpel want terwijl de ene politiedienst tegen hen wilde optreden zorgde een andere ervoor dat ze gerechtelijk buiten schot bleven. Wat bij nogal wat Britse politielui voor grote frustratie zorgde.

Aanslagen op Londense metro

Zo waren er in de pers verhalen te lezen over trainingskampen met wapens en de Britse krant The Telegraph noemde zelfs 15 terreuraanvallen of pogingen tot waarbij Choudary vanaf 2001 betrokken was. Zo waren er de aanslagen van 7 juli 2005 op de Londense metro en een dubbeldeksbus waarbij eventjes 52 doden en 700 gewonden vielen. De zelfmoordenaars waren allen lid geweest van Al Muhajiroun. (7)

Ook Rachid Redouane, Kuram Shozad Butt en Youssef Zaghba behoorden tot het clubje van al Muhajiroun en haar opvolgers. Het waren zij die op 3 juni 2017 de moorddadige aanslag pleegden op London Bridge, goed voor 5 doden.

Redouane was een oudgediende van o.m. de oorlog in Libië waar hij vocht met de Libische Strijdersgroep van Abdul Hakim Belhaj, de man van al Qaeda in Libië en na de machtsovername commandant van de Nationale Transitieraad. (8)

Youssef Zagba werd in maart 2016 op weg naar Syrië door de Italiaanse autoriteiten in Bologna tegengehouden maar na contact met iemand bij MI5 vrijgelaten. (9) Ook waren Michaël Adelbolajo en Michael Adebowale, de moordenaars op 22 mei 2013 van de Britse soldaat Lee Rigby kennissen van diezelfde Choudary. Maar de politie ondernam niets en liet gewoon betijen.

En wie dacht dat de politie dan Omar Bakri Mohammed ging arresteren was eveneens verkeerd. De man trok op reis naar Libanon en toen hij wou terugkeren werd hem de toegang tot het Verenigd Koninkrijk verboden. Er kwam dus geen Brits proces tegen de man. Toch netjes. (1)

Abdul Hakim Belhaj -

Abdul Hakim Belhaj, leider van de Libische Strijdersgroep, een onderdeel van al Qaeda, werd om die reden door de Britten ontvoerd en overgeleverd aan de Libische regering van Kadhaffi. Die mocht er dan mee doen wat hij wou. Nadien gebruikten de Britten diezelfde Belhaj om Kadhaffi te vermoorden. Een regeringsbeleid gestoeld op democratische humanitaire principes noemt men dat.

Waarna de fakkel bij al Muhajiroun dan werd overgenomen door de Pakistaan Anjem Choudary. De meester agitator werd de nieuwe leider. Choudary kon zo verder kanonnenvlees werven voor de oorlogen van MI5.

Tot hij op 5 augustus 2015 in een filmpje op YouTube de eed van trouw aflegde aan ISIS. (1) Toen kon de Britse regering die hem tot dan beschermde niet veel anders meer doen dan hem arresteren en doen veroordelen. Het duurde echter nog tot 28 juli 2016 voor zijn veroordeling definitief was. Waarom hij in 2015 die ultieme provocatie deed is natuurlijk een goeie vraag die echter tot heden zonder antwoord blijft.

Leveranciers van al Qaeda

Dat salafistische terreurorganisaties in het Verenigd Koninkrijk feitelijk vrij kunnen opereren is ook duidelijk uit het verhaal van de (sic) liefdadigheidsinstelling One Nation die werkt vanuit vier steden, Batley, Leicester, Oldham en High Wycombe.

Toen al Qaeda in de Syrische stad Khan Sheikhoun begin april 2017 gasmaskers wou hebben was het One Nation die ze leverde. One Nation is dan ook een puur salafistische organisatie die samenwerkt met allerlei terreurgroepen in het buitenland. Wie dus een bijdrage wil leveren aan de ‘goede’ werken van al Qaeda kan er zo geld storten, hen bellen om er vrijwilliger te worden of een bezoekje te brengen. Zeer gemakkelijk. (10)

En zoals veel van die figuren in dit milieu hebben ook de beheerders van deze ngo een mooi strafblad. Zo veroordeelde de rechtbank voorzitter Maqsood Motala op 18 augustus 2003 voor zijn betrokkenheid bij een serie inbraken en de handel in hard drugs en wapens. (11)

Een andere bestuurder en vroeger voorzitter van One Nation was dan Arshad Patel. Deze prees de daders van de erg bloedige zelfmoordaanslagen van 7 juli 2005 op de Londense metro en een dubbeldeksbus. Hij is immers gehuwd met Hasina Sidique Khan, de zus van zelfmoordenaar Mohammed Sidique Khan, de leider van de terreurgeroep die tekende voor die aanslagen. (12)

Opvallend is wel de steun die Arshad Patel en Maqsood Motala kregen van Jo Cox, het nadien vermoorde parlementslid van Labour voor de regio Batley waar One Nation haar hoofdkwartier heeft. (13) Een steun die er kwam ondanks de eerdere veroordelingen en de gekende relaties van Patel met het salafisme.

Prins Charles

Een ander crimineel figuur in One Nation is een zekere Tarek Islam. Deze kreeg voorheen 16 maanden cel om reden dat hij in een nachtclub en stomdronken een man aftroefde met een fles champagne.

 

Anjem Chadoury - 1

Anjem Choudary in actie. Is dat niet leuk, je door de Britse staat laten betalen om hen voor rotte vis uit te schelden. Fijn beroep.

En alhoewel de Britse officiële Liefdadigheidscommissie One Nation al regelmatig op de vingers tikte blijft ze operationeel. (14). Maar One Nation steunt Al Qaeda en dat doet ook de Britse regering en dus kan One Nation blijven verder werken. Deze blijkt immers bovendien goede vrienden te hebben in zionistische kringen. (10)

Zo krijgt One Nation geld van Prism The Gift Fund dat mede wordt geleid door lord Stone of Blackheath. Een lid van het Britse Hogerhuis die zijn benoeming daar te danken heeft aan premier Tony Blair (Labour).

Deze lord is ook lid van onder meer The Labour Friends of Israel en Jewish Policy Research dat onder leiding staat van bankier Jacob Rothschild, de levenslange voorzitter van deze organisatie. En wie Rothschild zegt denkt bijna onmiddellijk ook aan de stichting van Israël.

Hoeft het dan ook te verbazen dat de Moslimbroeders, in wezen toch een salafistische organisatie die in veel gevallen al samenwerkte met al Qaeda, ook in het Verenigd Koninkrijk alle nodige steun krijgt. Kroonprins Charles is zelfs beschermheer van hun aan de universiteit van Oxford verbonden organisatie, het Oxford Center for Islamic Studies.

En daar komt men ook uit bij de Egyptische predikant Youssef Qaradawi tegen (15). Deze werd in 2004 een paar jaar lang beheerder van deze organisatie en leeft in ballingschap in Qatar.

In zijn toespraken haalde die al uit naar alle niet-salafisten en uiteraard ook alle christenen, joden, enzovoort die wat hem betreft ook mogen vermoord worden. Hij wordt gezien als de hoofdideoloog van de Moslimbroeders maar werd in 2008 wel de toegang tot het Verenigd Koninkrijk ontzegd.

Moslimbroeders

In wezen gaat die relatie tussen de Britten en de Moslimbroeders terug tot de stichting van deze organisatie in 1928. Men zag haar als een tegengif voor het opkomende Arabische nationalisme dat in essentie vooral seculier was.

Hetzelfde voor het salafisme, ook wel eens wahhabisme genoemd. Het waren de Britten die in de periode 1917 tot ongeveer 1936 de basis legden voor het salafistisch rijk van Ibn Saoed, stichter van Saoedi-Arabië en beschermer van het salafisme.

En toen Europese zionisten in 1948 Israël stichten weigerde Ibn Saoed, ook gekend als Abdoelaziz Saoed,  zich daar tegen te verzetten. Het begin van de alliantie tussen dat land, de VS, het Verenigd Koninkrijk en het zionisme.

Bovendien hebben de veiligheidsdiensten MI5, MI6 en de CIA steeds kunnen rekenen op financiële steun vanuit het Huis van Saoed. Legden men ze in hun thuisland financieel en militair aan banden dan was er steeds Riyad om hen uit de nood te helpen. Wat er voor zorgden dat die samenwerking nog intenser werd. Met dan de cruciale vraag: Wie controleerde dan uiteindelijk die diensten? Washington en Londen of Riyad, of beiden?

Het ontstaan van het salafisme in zijn huidige jihadistische vorm is ontstaan in 1978 toen de VS Afghanistan destabiliseerden en zo de Sovjetunie deden interveniëren in wat altijd al haar invloedsfeer was. Afghanistan was bijvoorbeeld het eerste land om na de Oktoberrevolutie de Sovjetunie te erkennen. Beiden hadden immers de Britten als vijand.

Zbigniev Brzezinski

In Pakistan bracht men in 1977 dictator Zia ul-Haq aan de macht en samen met hem, Saoedi-Arabië en Londen begon de VS met de creatie van wat toen nog de Mujahedeen noemde. Met de belangrijke hulp van de Pakistani Inter Services Intelligence Directorate, de Pakistaanse spionagedienst. Wat militair voor de VS een enorm succes was. Voor Afghanistan zelf en de wereld echter een enorme ramp. (16)

Het was een strategie uitgedacht door Zbigniev Brzezinski, de toenmalige Amerikaanse Nationale Veiligheidsadviseur onder president Jimmy Carter. Toen men Brzezinski later hierover interviewde gaf hij probleemloos de rol van de VS in de kwestie toe, incluis de destabilisering van Afghanistan. En toen men daarop de vraag stelde of die jihadisten dan geen gevaar vormden lachte hij dat ogenschijnlijk heel arrogant weg.

Achteraf gezien was zijn nonchalante houding in deze zaak begrijpelijk want het zijn de Westerse inlichtingendiensten die deze jihadisten via hun infiltranten genre Anjem Choudary en Abu Hamza al Masri sturen in de richting die de Mossad, CIA en MI5 wensen.

Het verklaart ook perfect waarom de oorlog tegen de terreur zoals de oorlog tegen de drugs nergens raakt en men integendeel beide fenomenen ziet groeien. Immers achter die terreur en drugs staan diezelfde zogenaamde inlichtingendiensten die als het ware een staat binnen de staat vormen. Want ook de opbrengst van hun drughandel zorgen ervoor dat zij desnoods onafhankelijk van hun regeringen kunnen opereren. (17)

Fouad Belkacem

Maar Anjem Choudary kwam er met zijn proces nog goed vanaf. Hij kreeg amper 5 jaar en 6 maanden cel voor steun aan een terreurorganisatie, in dit geval ISIS. De hier in België en Nederland beste gekende door Choudary gerekruteerde extremist is natuurlijk de Antwerpenaar Fouad Belkacem die samen met enkele kompanen in navolging van zijn vriend Choudary op 3 maart 2010 Sharia4belgium 2010 opricht.

En zoals Choudary was ook Fouad Belkacem een provocateur die steeds maar de spanning deed toenemen en daardoor van de media veel belangstelling en dus publiciteit kreeg. Fouad Belkacem mag zoals zijn illuster voorbeeld in het Verenigd Koninkrijk in België gezien worden als de mogelijks meest succesvolle ronselaar voor de oorlogen in het Midden-Oosten.

Fouad Belkacem - 1

Fouad Belkacem een man met een stevig strafblad die salafistisch predikant werd na rekrutering door Anjem Choudary, een agent van MI5. Zoals Anjem Choudary in het Verenigd Koninkrijk de meest succesvolle werver voor Syriëstrijders was zo is Fouad Belkacem dat voor België geweest. Een succes dus voor MI5.

Voor hij zich in 2003 tot het salafisme bekeerde was ook hij een man met al een stevig strafblad gaande van inbraak tot weerspannigheid, autozwendel, schriftvervalsing, Btw-fraude, racisme, slagen en verwondingen, smaad aan de politie en drughandel. Of Belkacem ook directe contacten had met MI5 is niet geweten, zeker is dat hij de methoden van Choudary overnam.

Zo werd Sharia4Belgium reeds op 7 oktober 2012, na twee jaar dus, verboden en kreeg hij van het Antwerpse hof van beroep op 27 januari 2016 twaalf jaar cel. Zijn Sharia4Belgium kon dus wel bijna drie jaar relatief ongestoord werken.

Verder konden zijn kompanen probleemloos naar Syrië vertrekken om er bij die terreurgroepen te gaan vechten. Zo bedreigde Belkacem ook o.m. toenmalig minister van Defensie Pieter De Crem (CD&V) met de dood. Wel werd hij regelmatig opgepakt en zag hij dikwijls voor korte tijd een cel. Wat doet vermoeden dat hij zeker niet de bescherming genoot van zijn voorbeeld Anjem Choudary.

Het vertrek naar het Midden-Oosten van veel leden om er te gaan vechten en acties van politie en gerecht zorgden voor het wegkwijnen van deze beweging. En de enorme nederlaag die het salafisme in Irak en Syrië leed zal er ook niet veel goed aan doen.

Afghanistan en de eerste Tsjetsjeense oorlog waren de hoogdagen van het salafisme, nu is de top al lang voorbij en zit men in een dal. Of men hen daar nog uit zal kunnen halen is de vraag.

De sjeik van Molenbeek

En dan is er de andere bekende Belgische salafistische predikant, de 72-jarige uit het Syrische Aleppo afkomstige Bassam Ayachi. De man die in 1992 na een failliet avontuur met een restaurant in Aix-en-Provence naar Brussel trok en er het Centre Islamique de Belgique (CIB) opricht. Wat Abu Hamza al Masri en de moskee van Finsbury Park in Londen was voor het rekruteren van jihadisten zo was dit het geval voor Bassam Ayachi en het CIB in het Brusselse Molenbeek.

Op 4 april van dit jaar werd hij door de Fransen aangehouden toen hij via Turkije uit Syrië terugkeerde. Blijkbaar verbleef hij al enkele maanden in Turkije, volgens zijn fans om er een nieuwe prothese voor zijn arm te laten plaatsen. Waarna de Turken hem oppakten en naar Frankrijk stuurden. (18)

Daar was er op 12 maart een onderzoek tegen hem gestart na de arrestatie van een naar Frankrijk uit Syrië teruggekeerde jihadist. Mogelijks viel bij diens ondervraging de naam van Bassam Ayachi als diens rekruteerder. (19)

Bassam Ayachi - 7

Bassam Ayachi heeft het uiterlijk van een soort Sinterklaas, wee echter de niet-salafistische kinderen die in zijn handen raken.

En kijk onmiddellijk trokken enkelen in België naar de pen om de man voor te stellen als feitelijk een onschadelijk figuur die het wel goed meent. Een soort fanclub dus. De allereerste om verzachtende omstandigheden in te roepen was Gauthier De Bock. Die schrijft op 4 april 2018 (20) op de website van het weekblad Moustique een stuk en stelt daarin:

Les amalgames allant bon train s’agissant de musulmans, barbus et maniant l’AK 47, même pour une bonne cause, le Cheikh Bassam Ayachi est toujours inculpé, en Belgique, de participation à une organisation terroriste.

Amalgamen verkopen altijd goed als het gaat over moslims, mannen met baarden die dan nog zwaaien met een AK47, zelfs als het voor een goede zaak is, dan is de sjeik Bassam Ayachi in België altijd schuldig wegens het lidmaatschap van een terroristische organisatie.

Een soefist

Zelfs de website Bellingcat doet hier een flinke duit in het zakje (21) en springt in de bres voor onze Molenbeekse sjeik. Daar stellen onderzoeker Pieter Van Ostaeyen en journalist  Guy Van Vlierden, die werkt voor Het Laatste Nieuws, dat het wat betreft Bassam Ayachi allemaal overroepen is.

Hun stelling is: Jazeker, hij is een salafistisch predikant maar hij heeft steeds gezegd dat hij tegen de komst naar Syrië van Syriërstrijders is. Bovendien vocht hij in Syrië tegen ISIS en nu tegen Hayat Tahrir al Sham (al Qaeda in Syrië). Kortom hij is een gematigde jihadist waarmee men zaken kan doen.

En wie de man breed glimlachend en met zijn grijze baard ziet zou zelfs denken dat dit de vleesgeworden Sinterklaas is, de goede kindervriend dus. Maar dan moet men de realiteit die achter die baard, de mooie woorden en de glimlach schuilt wegcijferen. En daarin zijn Pieter Van Ostaeyen en Guy Van Vlierden hier goed bedreven.

Zo stellen zij in het stuk: ‘The pictures show an old man, dressed as a Sufi cleric, not a bloodthirsty jihadi.’ (‘De foto’s tonen een oude man, gekleed als een soefistische (22) predikant eerder dan als een bloeddorstig jihadist). Voor hen is de man een gematigde jihadist die buiten Syrië geen terreuraanslagen wil zien gebeuren en wiens groep De Valken van de Levant (Suqur al Sham) best te doen is. Ze zijn gematigd in hun jihad.

Bellingcat

En dat de website Bellingcat dit gemoedelijk portret van de vader van het Molenbeekse salafisme publiceert hoeft ook niet te verbazen. Eliot Higgins, de man achter eerst Moses Brown en nu Bellingcat, werkt immers voor The Atlantic Council en dat is feitelijk een soort van intellectuele satelliet van de NAVO die toch mee die oorlog tegen Syrië steunt.

Bovendien is Bellingcat binnen de Atlantic Council een deel van het Digital Forensic Research Lab en dat krijgt volgens eigen informatie steun van The Syrian American Medical Society, het Aleppo Media Center, the Syria Institute, Syrian Civil Defense (De Witte Helmen) en de Syrian Campaign. Organisaties die o.m. leiden naar al Qaeda, en de Rockefellers Brothers Foundation en vermoedelijk naar allerlei Westerse geheime diensten.

Eliot Higgins - Atlantic Council - The Syria Campaign

Een deel van het netwerk rondom Eliot Higgins en zijn Bellingcat. Een man die op basis van internetfoto’s en video’s zware beschuldigingen uit. Alsof foto’s en video’s op het internet zomaar te vertrouwen zijn. Links onderaan het logo van de Witte Helmen.

Dus de Witte Helmen steunen Bellingcat die op haar beurt al de verhalen die de Witte Helmen uit hun helm toveren zoals de gifgasaanval op Douma, bewijzen door haar (sic) forensisch onderzoek. Een zwendel dus.

En bovendien stelt zich hier de vraag waarom zogenaamde hulporganisaties een toch rijke instelling als The Atlantic Council en dat Lab moeten gaan steunen. Dat is toch niet de taak van een hulporganisatie. Het is alsof het Nederlandse Rode Kruis het Haagse onderzoeksinstituut Clingendael of De Telegraaf zou gaan steunen.

Maar het toont dat Bellingcat gewoon een onderdeel is van een zwendel van organisaties die organisch met elkaar verbonden zijn en alleen maar dienen om elkaar geloofwaardig te maken. Het verklaart waarom haar zogenaamde onderzoeksresultaten steeds daar belanden waar de VS en haar bondgenoten dat willen. Geen toeval.

Achter de façade

Pieter Van Ostaeyen, Gauthier De Bock en Guy Van Vlierden baseren zich in essentie op de verklaringen van Bassam Ayachi zelf zonder echter achter die façade te kijken. Hij zegt wel dat hij tegen de komst naar Syrië van buitenlandse jihadisten is maar de realiteit is dat er in zijn spoor wel naar Syrië trokken en zijn CIB een verzamelplaats van terroristen was..

En dat hij tegen de internationale terreur is is eveneens een fabeltje. Vanuit zijn Centre Islamique de Belgique lopen er contacten met de ganse wereld van de internationale terreur, zelfs naar de aanslagen in Zaventem en Maalbeek.

Maar dan moet men wel verder kijken dan naar zijn beweringen natuurlijk. Ook die over de Valken van de Levant. En, nog erger, sinds wanneer is salafistische terreur een probleem hier in het Westen en niet ginds. Syriërs, Irakezen, enzovoort mogen dus in die filosofie leven onder het juk van die bendes. Zolang wij Belgen er maar geen last van hebben.

Abdelrahman Ayachi - 1

Abdel Rahman Ayachi, hier in de Brusselse rechtbank, de zoon van de ‘gematigde’ Bassam Ayachi, noemde joden op de website van het CIB  apen en varkens en zette er ook video’s met onthoofdingen op. Gematigde weliswaar.

En zoals met Abu Hamza kan men ook hier de vraag stellen naar de rol van de inlichtingendiensten. Bassam Ayachi kwam voor het eerst begin 1996 in het vizier van het gerecht toen hij volgens een enquête van de Franse onderzoeksrechter Jean-Louis Bruguière een cruciale rol speelde bij de erg gewelddadige overvallen van wat men de Bende van Roubaix noemde. (23)

En nog steeds kreeg onze Molenbeekse salafist ondanks al de feiten nooit een definitieve veroordeling op zijn naam. Dus al 22 jaar kan de man bijna ongestraft opereren in de wereld van de salafistische terreur. Wat natuurlijk de steun van bepaalde machtige structuren zoals geheime diensten doet vermoeden.

De uit 12 leden bestaande bende van Roubaix pleegde tussen 20 januari en 29 maart 1996 in totaal 8 aanslagen waaronder die met een autobom voor het hoofdkantoor van de politie in Rijsel. De buit van die overvallen diende voor het financieren van de jihadistische terreur in Bosnië.

Volgens het onderzoek van rechter Bruguière werd het geld via Bassam Ayachi doorgesluisd naar de vrienden in Bosnië waar al Qaeda met Bin Laden toen erg actief was. Ook de Britse MI5 predikant Abu Hamza kwam hier in beeld. (24) De leider van die bende was immers een zekere Christophe Caza die als salafist in Bosnië had gevochten en wiens spirituele gids Abu Hamza was.

Dat jihadisten toen in Bosnië opereerden was natuurlijk logisch. De landen van de NAVO wilden Joegoslavië kapot en daarvoor diende men het sektarisme zoals nu in Irak en Syrië op de spits te drijven. En in Bosnië en in Kosovo waren figuren als Bassam Ayachi en Abu Hamza met Bin Laden hiervoor de geschikte figuren. Over hun gruweldaden lazen we natuurlijk nooit iets in de pers. En dus bleven Abu Hamza en Bassam Ayachi buiten schot.

Maar reeds voor 1996 kwam Bassam Ayachi in contact met het gerecht. Na zijn vertrek van Syrië naar Frankrijk in 1960 werkte hij in 1979 voor de Franse bouwonderneming Bouygues in Saoedi-Arabië. Dit tijdens de beruchte bestorming van de Grote Moskee door een 500 man sterke bende onder leiding van Juhayman al Otaybi, een extremist van het zuiverste water. Bassam Ayachi werd hierbij als verdachte gearresteerd. (25)

Salafistisch broeinest

En tweede maal maar dan veel sensationeler kwam hij in het vizier van het Europese gerecht toen hij het huwelijk inzegende van Malika al Aroud en Abdessatar Dahmane vlak voor die laatste onder het mom van journalist naar Afghanistan vertrok om op 9 september 2001, twee dagen voor de aanslagen in New York, Achmed Sjah Massoud te vermoorden.

Deze pleegde vanuit de Afghaanse Panjshirvallei als zowat laatste verzet tegen de Taliban en werd gezien als de contactman van de Fransen, Indiërs en Russen. Maar uiteraard was de daad van Bassam Ayachi om een huwelijk hier in te zegenen op zich al strafbaar want om een religieus huwelijk mogelijk te maken moet het echtpaar eerst voor de wet zijn getrouwd. Maar ja, Bassam Ayachi erkent zoals hij stelt maar een wet, die van zijn Allah.

Malika el Aroud wordt zowat gezien als de Belgische topjihadiste van het internet en huwde nadien met de Tunesiër Moez Garsallaoui, een lid van al Qaeda die op 10 oktober 2012 in Pakistan zou gesneuveld zijn. Malika al Aroud kreeg op 10 mei 2010 8 jaar cel en verloor op 1 december 2017 ook haar Belgische nationaliteit. (26)

Zaventem en Maalbeek

Het Centre Islamique de Belgique was dan ook een broeinest van allerlei jihadisten op zoek naar plekken om terreur te plegen. Zo werden zeven salafisten van het CIB in november 2010 gearresteerd wegens hun betrokkenheid bij het terrorisme in Irak in de jaren 2005 en 2006. Bij de huiszoekingen werden trouwens ook wapens ontdekt. (27)

Aanslagen Zaventem 22 maart 2016 - 1

Niet verassend komt bij het onderzoek naar de aanslagen in Zaventem en Maalbeek ook de figuur van Bassam Ayachi en zijn CIB ter sprake. Onder meer in de figuur van de gekende terrorist Ali Tabich, een oud lid van het CIB en vermeend leverancier van de producten voor het aanmaken van de toen gebruikte springstof.

Onder de zeven Ali Tabich, Olivier Dassy en Abdel Rahman Ayachi. Ali Tabich zal later opduiken in het onderzoek naar de aanslagen van 22 maart 2016 in Zaventem en Maalbeek. Ali Tabich runde aan de Brusselse Stalingradlaan een doe-het-zelf-zaak waar zelfmoordterrorist Ibrahim al Bakraoui zijn materiaal kocht voor het aanmaken van de in Maalbeek en Zaventem gebruikte springstof. (28)

Olivier Dassy duikt dan weer op in Syrië bij Bassam Ayachi evenals Abdel Rahman, zoon van Bassam Ayachi. Deze zoon krijgt in Brussel in eerste aanleg 8 jaar cel en in beroep 4 jaar. Abdel Rahman wordt ook het verspreiden via de website Ribaat.org, de website van het CIB, verweten van onder meer onthoofdingen. Het betere salafistenwerk dus.

Voordien al veroordeelde het Brusselse hof van beroep de man samen met zijn kompaan Raphaël Gendron op 23 januari 2006 wegens het verspreiden van racistische boodschappen via Assabyle.com, de voorganger van Ribbaat. (29) Hier werden joden onder meer omschreven als apen en varkens en een onwaardig volk dat zijn straf niet zou ontlopen.

Opvallend is dat Sebastien Courtoy, advocaat van Abdel Rahman Ayachi, tijdens de debatten voor de rechtbank als argument ter verdediging stelde dat zijn cliënt werkte voor de DGSE, de Franse buitenlandse veiligheidsdienst. Wat uiteraard niet zou moeten verbazen. Het is een lekkere bijverdienste en geeft een zekere immuniteit om te moorden en plunderen. (30)

Het mag allemaal

En ondanks al die criminele feiten bleef Bassam Ayachi gerechtelijk buiten schot. Na 2001 zal er bij hem slechts op 27 januari 2006 voor zover geweten voor het eerst een huiszoeking gehouden worden en werd hij in de zaak van de Bende van Roubaix maar eventjes gearresteerd.

Tot een definitieve veroordeling kwam het echter tot heden nooit. Zelfs al schrijft hij in maart 2004 een open brief met doodsbedreigingen aan het adres van de Franse president Nicolas Sarkozy. Het kan en mag allemaal.

Zo zal hij na die huiszoeking in 2006 naar het Midden-Oosten trekken en bij zijn terugkeer met Raphaël Gendron in het Italiaanse Bari op 11 november 2008 gearresteerd worden. In hun caravan hadden zich immers 2 Syriërs en drie Palestijnen verstopt. Mensenhandel dus.

Nicolas Sarkozy - 3

Bassam Ayachi bedreigde de toenmalige president Nicolas Sarkozy in een publieke verklaring maar gerechtelijk gebeurde er tegen hem niets.

Volgens de politie was er in hun caravan ook propagandamateriaal voor al Qaeda gevonden. Zij kregen hiervoor 4 jaar cel maar werden in beroep vrijgesproken. In hun gevangeniscel had de politie echter microfoons verstopt en uit de gesprekken leidde men af dat ze in Frankrijk een aanslag planden op de luchthaven van Roissy-Charles de Gaulle.

Wat voor een nieuw proces zorgde met een veroordeling op 11 juni 2011 tot 8 jaar cel. Maar in beroep werd dat wegens onvoldoende bewijzen op 3 juli 2012 opnieuw een vrijspraak. Nadien keert hij wel terug naar België maar niet voor lang want stilaan voelt hij de druk vanuit de politiek en het gerecht op hem toenemen. Op dat ogenblik beginnen de kranten immers het probleem te ontdekken van de salafistische terreur in Europa.

Zo stelt de Brusselse raadkamer Bassam Ayachi op 14 december 2016 eindelijk in verdenking. (31) En zoals ook zijn zoon Abdel Rahman, hun kompanen Raphaël Gendron en Olivier Dassy naar Syrië trokken om aan de gevangenis te ontsnappen, zo vlucht ook Bassam Ayachi in 2013 terug naar zijn oude vaderland Syrië.

Valken van de Levant

Zij vervoegen er de Valken van de Levant (Suqur al Sham) een van de vele honderden salafistische terreurgroepen. (32) De Valken van de Levant is vooral actief in de provincie Idlib maar raakte eind 2013 verwikkeld in de interne jihadistische oorlog tussen ISIS en de andere groepen waarmee men voorheen vrij probleemloos samenwerkte.

De groep werd in september 2011 opgericht door Ahmed Aboe Eissa, voor de oorlog in Syrië uitbrak een van de vele salafistische gevangen in het land. De Valken van de Levant groeide, ongetwijfeld dankzij Amerikaanse en andere buitenlandse steun, snel uit tot een van de grootste groepen van het land. Tot eind 2013 toen er in jihadistan een oorlog uitbrak.

Eind 2013 hadden die jihadisten immers zoals de VS had gevraagd het olierijke oosten van Syrië bezet (33). En daarbij hoorde ook de voor de lente van 2014 geplande verovering van grote delen van het nog veel olierijkere Irak. Dit laatste met als idee Irak definitief te versplinteren. En olie betekent heel veel geld en heel vermoedelijk was dit de echte aanleiding voor de interne oorlog onder jihadisten.

Noer al Din al Zinki - Handarat-Aleppo - Juli 2016 - onthoofding Palestijns kind

Hier enkele feestende leiders van terreurgroep Nour Din al Zinki als ze het 12-jarige zwaar zieke Palestijnse jongen Abdoellah Issa onthoofden. En leutig dat dit blijkbaar was. Zie maar naar de vrolijke jongen die breed lachend zijn duim omhoog steekt. Dit zijn de bondgenoten van de Valken van de Levant en Bassam Ayachi. Gematigde vrienden dus.

Voor de Valken van de Levant was deze oorlog echter desastreus met ganse eenheden die overliepen naar ISIS. Het toont nogmaals dat de bewering van Pieter Van Ostaeyen en Guy Van Vlierden dat deze Valken van de Levant ‘a rather moderate islamist group’ is (een nogal gematigde islamitische groep) gewoon fantasie is.

Zo vervoegden de familie Ayachi in 2012 en midden 2013 een groep waarbij ook massa’s toekomstige leden van ISIS zaten. Bovendien rekruteerde die groep ook kinderen (34) en waren ze in een bepaalde periode toen Bassam Ayachi er toch voor rechter speelde zelfs in alliantie met al Qaeda. Waarbij men eveneens werkte met zelfmoordterroristen. (35)

Sinds de oorlog met ISIS zijn de Valken van de Levant echter gekrompen tot een van de kleinere legertjes die alleen lijkt te kunnen overleven in de hel die de provincie Idlib geworden is door allianties te sluiten met andere groepen. Dan eens met al Qaeda en daarna tegen al Qaeda.

Nu zijn ze in een front tegen al Qaeda waartoe ook Ahrar al Sham en Nour Din al Zinki behoren en dat duidelijk de steun van Turkije krijgt. Het is deze alliantie die ook met Turkije tegen de Koerdische YPG/PKK vecht. Het zijn gewoon huurlingen.

Techniek van de autobom

Een van de specialiteiten van de Valken van de Levant is het gebruiken van autobommen. Daarbij worden gevangenen de vrijheid gegeven en krijgen de ‘gelukkigen’ zelfs een auto ter beschikking om hen zelf naar hun vrijheid te rijden. Wat deze gelukkigen natuurlijk niet weten is dat dit een autobom is die men zodra hij een controlepost van het leger nadert tot ontploffing wordt gebracht. Bye bye geluk.

En uiteraard streeft de Valken van de Levant zoals de rest van die terreurgroepen naar een kalifaat om zo hun versie van de sharia en de koran ingang te doen vinden. En dat ze in alliantie zijn met een groep als Nour Din al Zinki zegt ook veel.

Deze groep bracht in 2016 bij het bouwen van een feestje de 12-jarige uit een hospitaal ontvoerde Palestijnse jongen Abdullah Issa om het leven door hem te kelen. (36) Ze zetten hun ‘feestgedrag’ zelfs op YouTube. Ook die groep werd in de westerse media voorheen steeds omschreven als gematigd. Gematigd kelen misschien.

Bassam Ayachi - 3

De gematigde rechter Bassam Ayachi poserend met een AK47. Om zijn rechtspraak kracht bij te zetten?

Bassam Ayachi had wel meer geluk dan zijn zoon Abdel Rahman die op 19 juni 2013 sneuvelde en kompaan Raphaël Gendron die op 14 april 2013 werd neergeschoten. Bassam Ayachi werd in februari 2015 alleen kort ontvoerd door al Qaeda en verloor bij een aanslag in februari 2015 een deel van een arm.

Bij de Valken van de Levant was hij rechter die zijn visie op de sharia deed naleven. Over zijn vonnissen hier is niets geweten. Vermoedelijk was hij ook wel invloedrijk. Maar het rijk van de jihadisten in Syrië loopt naar haar einde en misschien is dat de ware reden waarom hij zoals vele anderen naar Turkije trok. Beter in een Franse of Belgische gevangenis zitten dan in handen te vallen van het Syrische leger of haar bondgenoten.

Het is nu wachten op de verdere afwikkeling van de rechtszaken die in Frankrijk en België tegen de man lopen. Komt er nog een einde aan diens straffeloosheid en zullen zijn slachtoffers nog gerechtigheid zien?

Conclusie

Al Qaeda, ISIS, Valken van de Levant en al die andere groepen staan in de praktijk onder controle van de westerse veiligheidsdiensten die hen financieren, sturen en wapens en andere benodigdheden om oorlog te voeren leveren. En dit zo al 40 jaar lang. Zonder geld en centen van de CIA zijn zij niets. (37)

Het is gewoon kanonnenvlees die het slachtoffer werden van gewetenloze schurken als Bassam Ayachi, Abu Hamza en Anjem Choudary. Zij stuurden soms simpele geesten en kleine criminelen regelrecht de dood tegemoet zoals bij die aanslagen van 7 juli 2005 op de Londense metro.

Maar de echte schuldigen voor die ontelbare doden zijn de westerse geheime diensten die zonder scrupules en gedreven door hun machtshonger de wereld de vernieling injagen. Over de slachtoffers van die aanslagen in Nice, Londen, Zaventem en Madrid maken zij zich geen enkele zorg. Als een aanslag lukt zijn zij blijkbaar tevreden.

De grote vraag is dan ook: Waarom? Willen zij het angstgevoel bij de bevolking er zo inpompen om aldus Big Brother, de alleswetende staat, dichterbij te brengen? Men moet het zeker niet uitsluiten want een ander motief lijkt er zo te zien niet te zijn.

En onze Britse (sic) bondgenoten? Ze breken in bij telefoonmaatschappij Proximus om er alle data te stelen en rekruteren hier dan ook nog salafisten om in België en elders terreuraanslagen te plegen. Met zulke bondgenoten heeft men uiteraard geen vijanden meer nodig.

Willy Van Damme

Nota’s

1) Insurge Intelligence, 17 juni 2017, Nefeez Ahmed, ‘ISIS recruiter who radicalised London Bridge attackers was protected by MI5’. https://medium.com/insurge-intelligence/isis-recruiter-who-radicalised-london-bridge-attackers-was-protected-by-mi5-232998ab6421

Omar Bakri Muhammed was ook de oprichter van de Britse tak van de internationale terreurbeweging Hizb ut-Tahrir. De bron bij uitstek voor Corry Hancké van de Standaard om te weten wat er op de Krim in Rusland Abdul Hakim Belhajuist gaande is.

2) Haaretz, 19 juni 2017, ‘Israel Reportedly Providing Direct Aid, Funding to Syrian Rebels.’ https://www.haaretz.com/middle-east-news/syria/with-eye-on-iran-israel-increases-military-support-for-syrian-rebels-1.5826348

Haaretz, 21 februari 2018, ‘To Push Iran Back, Israel Ramps Up Support for Syrian Rebels, ‘Arming 7 Different Groups’, https://www.haaretz.com/middle-east-news/syria/with-eye-on-iran-israel-increases-military-support-for-syrian-rebels-1.5826348

3) Het geheim van Belliraj, George Timmerman, Houtekiet, 2011.

4) Belliraj bekende bij zijn ondervragingen in Marokko ook de moord op dokter Joseph Wybran, een topfiguur binnen de Brusselse joodse gemeenschap. Hij wist daarbij gegevens te onthullen die normaal alleen de moordenaar kon weten.

5) The Financial Times, Sam Jones, 27 mei 2017, ‘A forgotten civil war comes home to Manchester’.

De grote vraag is waarom die krant dit voor de Britse regering schadelijk verhaal publiceerde. Journalist Sam Jones is kind aan huis bij de veiligheidsdiensten en het is in dat milieu zoals overal steeds een zaak van ons kent ons.

Hadden sommigen bij MI5/MI6 gewoon genoeg van de samenwerking met die jihadisten en wilden ze dit via dit lek aan de kaak stellen? Mogelijks, en dus trok men naar vriend Sam Jones die dit dan na overleg publiceerde.

6) The Telegraph, 7 mei 2014, Philip Sherwell, ‘Abu Hamza ‘secretly worked for MI5’ to ‘keep streets of London safe’.’ https://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/northamerica/usa/10814816/Abu-Hamza-secretly-worked-for-MI5-to-keep-streets-of-London-safe.html.

Documenten die dat dienden te bewijzen werd door diens advocaat aan de rechtbank ook overhandigd. Blijkbaar zonder gevolg. Ook tijdens diens Brits proces haalde men dit argument boven.

7) The Telegraph, 21 augustus 2016, Martin Evans en Ben Farmer, ‘ MI5 stopped Scotland Yard taking Choudary down, sources claim.’ https://www.telegraph.co.uk/news/2016/08/21/mi5-stopped-scotland-yard-taking-choudary-down-sources-claim/

8) BBC, 10 mei 2018, ‘Abdul Hakim Belhaj: Libyan rebel commander who got UK apology.’ http://www.bbc.com/news/world-africa-14786753

Abdul Hakim Belhaj vocht in Libië en Afghanistan als lid van de Libische Strijdersgroep die in wezen de Libische tak van al Qaeda is. Hij werd door de Britten in Thailand in 2004 ontvoerd en uitgeleverd aan de regering van Moeammar Kadhaffi waar hij er 7 jaar in een gevangenis verbleef.

Die ontvoering was een onderdeel van het toen grootschalig ontvoeringsprogramma van de CIA en ook dus ook de Britten onder Tony Blair. Ontvoeringen die veelal eindigden in Guantánamo.

door die kidnapping verloor de echtgenote van Belhaj, die mee ontvoerd was, echter ook haar nog niet geboren baby. Nadien moest Belhaj dan voor de Britten meehelpen bij de moord op Kadhaffi. Wat uiteraard voor veel nieuwe gevangenen en doden zorgde.

Deze maand verontschuldigde de Britse regering zich officieel bij Belhaj en betaalde het aan hem en de echtgenote van Belhaj ook een schadevergoeding. Het kan verkeren zei Bredero.

9) Corriere della Sera, 6 juni 2017, Fiorenza Sarzanini, ‘ESCLUSIVA|Attentato Londra: Youssef Zaghba, ecco il terzo terrorista. Fu fermato a Bologna, la madre italiana vive lì.’ https://www.corriere.it/cronache/17_giugno_06/terzo-attentatore-londra-aveva-madre-italiana-089fd452-4a8f-11e7-ac11-205c7f1cfc9f.shtml

10) Casting a Golden Eye, 11 april 2017, ‘The sources behind the gas attack in Idlib, Syria.’ https://castingacoldeye.blogspot.be/2017/04/uncovering-source.html

11) The Telegraph and Argus, 18 augustus 2003, Jenny Loweth, ‘Car gang is jailed for 32 years’. http://www.thetelegraphandargus.co.uk/news/884960.Car_gang_is_jailed_for_32_years9)

12) The Sun, 11 mei 2014, Michael Hamilton en Tom Worden, ‘7/7 bomber’s brother in cop charity probe’. https://www.thesun.co.uk/archives/news/808035/77-bombers-brother-in-cop-charity-probe/

13) Twitter Jo Cox, 31 oktober 2015, ‘ Good luck to Arshad Patel & Maqsood Motala from One Nation.’ https://twitter.com/jo_cox1/status/660368342444851200.

De steun van Arshad Patel voor de zelfmoordaanslagen op de Londense metro van 7 juli 2005 was toen al zeer goed gekend. Zie punt 12. De tweet betrof steun voor een reis van One Nation naar Griekenland om er zogenaamd Syrische vluchtelingen te helpen.

Jo Cox werkte eerst als politiek adviseur voor Sarah Brown, echtgenote van de vroegere premier Gordon Brown (Labour) en nadien bij Oxfam UK. In 2015 werd ze als parlementslid voor Labour verkozen voor het district Beatley and Penn, de regio waar de hoofdzetel van One Nation gevestigd is. Ze werd op 16 juni 2016 vermoord door de racist Thomas Maire. Haar steun voor het salafisme staat echter vast.

14) Charity Commission, 23 december 2016, ‘New charity investigation: One Nation ‘. https://www.gov.uk/government/news/new-charity-investigation-one-nation

15) European Council on Foreign Relations, November 2013, Fatima Ayub, ‘The Gulf and sectarianism;’ http://www.ecfr.eu/page/-/ECFR91_GULF_ANALYSIS_AW.pdf.

Qaradawi is een sluwe vos en naar gelang de periode wijzigde hij wel eens 180° van positie. Zijn functie als hoofdtheoloog binnen de Moslimbroeders en zijn televisietoespraken via al Jazeera Arabic tonen echter diens ware gezicht. Hij moet uiteraard bij zijn toespraken ook rekening houden met zijn gastland Qatar.

16) Le Nouvel Observateur, 15/21 januari 1999, Vincent Jouvert, ‘Oui, la CIA est entrée en Afghanistan avant les Russes.’

Interview met de intussen overleden Zbigniev Brzezinski. Het was dus de zich tegenwoordig voor gutmensch uitgevende ex-president Jimmy Carter (Democraat) die verantwoordelijk is voor het ontstaan van die almaar groeiende golf van salafistische terreur.

17) Voor een beter licht op de werking van de CIA en haar relatie tot de drugshandel en productie is de volgende lectuur aan te bevelen:

– Dark alliance, Gary Webb, Seven Stories Press, 1998. Over het ontstaan van crackcocaïne, de Nicaraguaanse Contra’s en de CIA.

– The politics of Heroine, CIA complicity in the global drug trade, Alfred W. McCoy, Lawrence Hill Books, revised edition, 2003. Over de CIA in vooral Laos en Afghanistan.

– Whiteout, The CIA, drugs and the press, Alexander Cockburn en Jeffrey St. Clair, Verso, 1998. Over hoe de CIA via de media klokkenluiders genadeloos aanpakt.

– Kill the messenger, Nick Schou, Nation Books, 2006. Over de wijze waarom men journalist Gary Webb tot zelfmoord duwde.

18) Sudinfo, 28 maart 2018, ‘Cheikh Bassam Ayachi, le plus vieux djihadiste de Belgique (71 ans), est toujours en vie et il a fui la Syrie!’ http://www.sudinfo.be/id46174/article/2018-03-28/cheikh-bassam-ayachi-le-plus-vieux-djihadiste-de-belgique-71-ans-est-toujours-en

19) Le Monde, 4 april 2018, Soren Seelow, ‘Un vétéran du djihad de 71 ans arrêté en France.’
http://www.lemonde.fr/international/article/2018/04/04/un-veteran-du-djihad-de-71-ans-arrete-en-france’

20) Moustique, 4 april 2018, Gauthier De Bock, La dernière interview du “plus vieux djihadiste de Belgique.‘ https://www.moustique.be/20685/la-derniere-interview-du-plus-vieux-djihadiste-de-belgique

21) Bellingcat, 9 april 2018, Pieter Van Ostaeyen & Guy Van Vlierden, ‘Separating Facts from Fiction about Belgium’s Oldest Foreign Fighter, Bassam Ayachi.’ https://www.bellingcat.com/news/uk-and-europe/2018/04/09/separating-facts-fiction-belgiums-oldest-foreign-fighter-bassam-ayachi/

22) Het soefisme is een stroming binnen de islam die te vuur en te zwaard wordt bestreden door salafisten. Veel soefisten lieten al het leven bij aanslagen door al Qaeda & Co in zowat alle landen waar moslims in de meerderheid zijn zoals Pakistan, Irak, Egypte, Afghanistan, Syrië en Irak.

23) L’ Express, 14 november 1996, Chabrun Laurent en Dupuis Jérôme, ‘Roubaix: la filière bosniaque’. https://www.lexpress.fr/informations/roubaix-la-filiere-bosniaque_619395.html.

24) Claude Moniquet, Néo-djihadistes : ils sont parmi nous. Qui sont-ils ? Comment les combattre ?, Broché, 2013

25) Paris Match, 5 februari 2016, Alfred de Montesquiou, ‘Un clan au cœur du djihad.’ http://www.parismatch.com/Actu/International/Un-clan-au-coeur-du-djihad-908515#

26) De Standaard, 1 december 2017, Mark Eeckhaut, ‘Zwarte weduwe van de jihad’ geen Belgische meer.’ http://www.standaard.be/cnt/dmf20171130_03217170.

Ze had daarnaast nog de Marokkaanse nationaliteit.

27) 7 sur 7, 16 april 2012, Maxime de Valensart, ‘Procès terrorisme: Ali Tabich conteste s’être rendu en Irak.’ www.7sur7.be/7s7/fr/1502/Belgique/article/detail/1424126/2012/04/16/Proces-terrorisme-Ali-Tabich-conteste-s-etre-rendu-en-Irak.dhtml

28) De Standaard, 11 november 2017, Mark Eeckhaut, ‘Ibrahim El Bakraoui kocht zwavelzuur aan Zuidstation.’ http://www.standaard.be/cnt/dmf20171011_03125662

29) Unia, 23 januari 2009, ‘Belangrijke veroordeling in de strijd tegen cyberhate.’ https://www.unia.be/nl/artikels/belangrijke-veroordeling-in-de-strijd-tegen-cyberhate

30) Agoravox, 6 april 2013, Morice, ‘La mort d’un pied nickelé.’ https://www.agoravox.fr/tribune-libre/article/la-mort-d-un-pied-nickele-134311

31) Vers l’ Avenir, 14 december 2016, Jean-Pierre De Staercke, ‘Prescription pour l’ex-patron du centre islamique belge.’  www.lavenir.net/cnt/dmf20161213_00930372/prescription-pour-l-ex-patron-du-centre-islamique-belge

32) Over de groep Valken van de Levant (Suqur al Sham) bestaan enkele portretten van Amerikaanse instellingen. Die portretten zijn veelal onbetrouwbaar. Logisch want deze groep kreeg geld en wapens van de VS. De teksten zijn ook steevast verouderd en dus niet aangepast en verder alleen gebaseerd op Angelsaksische bronnen of mensen als Hassan Hassan die deze jihadisten steunen.

– Mapping Militant Organizations, Stanford University, 5 augustus 2016. http://web.stanford.edu/group/mappingmilitants/cgi-bin/groups/view/525

– Terrorist Research and Analysis Consortium (TRAC), Suqour al Sham, ht3ps://www.trackingterrorism.org/group/suqour-al-sham-brigade

33) Levant Report, 19 mei 2015, Brad Hoff, ‘Defense Intelligence Agency document: West will facilitate rise of Islamic State “in order to isolate the Syrian regime”.’ https://levantreport.com/2015/05/19/2012-defense-intelligence-agency-document-west-will-facilitate-rise-of-islamic-state-in-order-to-isolate-the-syrian-regime/

Studie van augustus 2012 van de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst DIA over hoe men het hier toen nog onbekende ISIS moest gebruiken in de oorlog tegen Syrië en ook Irak. Vermoedelijk werkte ook Aboe Bakr al Baghdadi, baas van ISIS, dus voor een westerse veiligheidsdienst.

Zowel de toenmalige directeur als de woordvoerder van de DIA bevestigden nadien de echtheid van het document. Het raakte openbaar als een gevolg van de hetze in de VS vanuit de Republikeinse partij tegen de presidentskandidate Hillary Clinton. Delen van het document zijn om veiligheidsreden wel onleesbaar gemaakt.

34) Bellingcat, 16 november 2016, Eric Woods, ‘Lost boys, Child combatants of he Syrian civil war.’ https://www.bellingcat.com/news/mena/2016/11/16/lost-boys-child-combatants-syrian-civil-war/

35) FDD’s Long War Journal, 26 mei 2014, Bill Roggio, ‘Al Nusra Front, Suqour al Sham launch joint suicide assault in Syria.’  https://www.longwarjournal.org/archives/2014/05/american_reportedly.php

36) International Middle East Media Center, 22 juli 2016, ‘Syria: PLO Statement on Beheading of Palestinian Boy in Aleppo.’ http://imemc.org/article/syria-plo-statement-on-beheading-of-palestinian-boy-in-aleppo-video/

Het kind had Thalassemie, een erfelijke aandoening van het bloed. Hoe beide heren op de website van Bellingcat een groep gematigd kan noemen die samenwerkt met monsters als die van Nour Din al Zinki grenst aan het ongelooflijke en is alleen als walgelijk te omschrijven. Het toont het totaal gebrek aan moraliteit.

37) Washington Post, 14 april 2013, Liz Sly, ‘U.S. feeds Syrians, but secretly’, https://www.washingtonpost.com/world/middle_east/us-feeds-syrians-but-secretly/2013/04/14/bfbc0ba6-a3b3-11e2-bd52-614156372695_story.html?utm_term=.0281322e9f21.

Het artikel is een prachtig voorbeeld die de symbiose toont tussen de Amerikaanse overheid, de CIA, de Amerikaanse media en al Qaeda. In de VS stelt de ‘overheid’ dat er een probleem in Syrië is want men wil in de buitenwereld hierover een beter profiel krijgen.

En daarom stuurt men dan maar Liz Sly van de Washington Post, de journaliste die voor de krant de oorlog vanuit Beiroet al jaren volgt, naar het door al Qaeda & Co bezette Aleppo. Waar trouwens toen ook nog ISIS bij behoorde.

Althans zo beschrijft Liz Sly in het artikel haar opdracht die ze krijgt. Ze stelt ook dat ze veel namen moest weglaten. Verder toont ze hoe de CIA en USAID, de officiële ontwikkelingsorganisatie van de VS, op grote schaal met vrachtwagens vanuit Turkije in Aleppo bloem en andere benodigdheden leveren aan de door die jihadisten gestolen bakkerijen. Wat al Qaeda een enorme machtspositie tegenover die bevolking geeft. Niet luisteren is geen eten! Deze mensen daar waren zo dan ook hun gevangene. Dankzij de VS.

NASCHRIFT: In tegenstelling tot bovenstaande bericht is er in België nog geen verwijzing naar de rechtbank gebeurt voor Bassam Ayachi. Er loopt volgens het federaal parket wel een onderzoek tegen die man wegens de oudere feiten. geïnformeerde bronnen geven de zaak weinig kans om te leiden tot een effectieve vervolging wegens de ouderdom van het dossier. Bassam Ayachi zal dus nu al 22 jaar lang in België ongestraft blijven. Waarom?

Fosforbommen zijn geen chemische wapens

Veel heibel vandaag in de kranten en zo de politiek want volgens Het Laatste Nieuws en zusterkrant De Morgen investeerde Gent en enkele andere gemeenten en steden, maar over die laatsten sprak men amper of niet, via PubliPart in een bedrijf dat chemische wapens produceert. Een grove leugen.

Volgens die kranten investeerde de NV PubliPart in een beleggingsfonds dat aandelen bezat in een dubieus bedrijf genaamd het Duitse Rheinmetall dat chemische wapens maakt, zijnde hier fosforbommen.

Conventie van Genève

Een wel heel merkwaardige bewering. Sinds het Protocol van Genève van 17 juni 1925, aangevuld met de VN-conventie van 30 november 1992 mogen de landen die dit ondertekenden geen chemische wapens meer produceren en ook zelfs geen meer bezitten.

Zo werd Syrië eind 2013 lid van die conventie en liet het zijn chemische wapens – tot op dat ogenblik een beveiliging tegen het overmachtige Israëlische leger – in overleg met de OPCW, de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens in Den Haag, geheel vernietigen.

Dat een Duits bedrijf in Duitsland chemische wapens zou aanmaken is dan ook een wel heel fantasierijk verhaal. Het zou, moest het zo zijn, voor een gigantisch schandaal op wereldvlak zorgen. Stel U voor, juist Duitsland zou zich hieraan schuldig maken. Het Duitsland van chloorgas en yperiet (mosterdgas). Maar het is gewoon gelogen. Want moest het zo zijn dan was dat bedrijf tien minuten na het bekend raken geheel kapot.

fosforbommen

Een voorbeeld van het gebruik van fosforbommen. De VS en haar salafistische bondgenoten in Syrië hebben op bepaald ogenblik wel het vermeend gebruik door het Syrische leger van fosforbommen willen gebruiken in de propagandaoorlog tegen het land. Dit door hen te beschuldigen van het gebruik van chemische wapens. Het bleef bij een korte beschuldiging en verdween in Washington ultrasnel in de vuilbak. Wegens te gênant voor de VS en Israël?

Wat Rheinmetall blijkbaar wel maakt zijn fosforbommen en dat zijn geen chemische wapens, zij behoren integendeel tot de categorie van brandbommen zoals napalm. Wel mag het volgens bepaalde echter niet vaststaande regels alleen gebruikt worden in veldslagen en dan alleen nog maar in niet- of dunbevolkte gebieden. Officieel zijn er echter geen regels. Men hoeft zelfs niet te raden waarom.

Gaza en Fallujah

De VS en Israël hebben die niet vaststaande regels echter in het recente verleden dan ook aan hun laars gelapt met als argument dat er gewoon geen regels vastliggen. Zo gebruikte Israël het wapen herhaaldelijk tijdens de operatie Gegoten Lood (Cast Lead) in de periode 2008-2009 in het zeer dichtbevolkte Gaza.

Terwijl de VS na de invasie van Irak in 2003 het minstens tweemaal gebruikte in de Iraakse stad Fallujah, een stad van normaal 285.000 inwoners, toen ze die op het verzet wou veroveren. Amper iemand in onze pers die er op dat ogenblik herrie over maakte.

Het wapen is vooral dienstig om slagvelden bij nacht te belichten. Deze week werd het vermoedelijk minstens een keer bij nacht gebruikt bij de slag om de Syrische stad al Bab. Wie het had gebruikt was op de beelden niet te zien. Ook was er geen berichtgeving over. Probleem is immers ook dat er bombardementen zijn van de luchtmachten van Turkije, Rusland en Syrië.

Fosforbommen zijn door hun felle licht ook direct herkenbaar. De indruk was ook dat die bommen bij die slag niet in de steden al Bab of Tadef werden gebruikt maar op het platteland en tegen ISIS. Voor zover dat kon gezien worden was alles dus in orde, ook volgens de niet vastliggende regels.

Maar ja, schrijven dat een intercommunale en een Gentse socialist investeert in de productie van chemische wapens levert natuurlijk heel vette titels, heel zware beschuldigingen en misschien veel extra verkoop.

En dan gooit men de waarheid zo overboord. En wie gezien de ontstane heibel let er dan nog op of het verhaal juist is of niet? En bovendien weet men dat zoals steeds de andere media dit zonder veel verdere controle overnemen.

Willy Van Damme

Syrië–Straf de oorlogsmisdadigers

Dat de oorlog in Syrië ontaardde in een complete chaos en een humanitair drama van enorme proporties is duidelijk. Dat het evolueerde naar een derde wereldoorlog is eveneens zeker. Geen enkel continent blijft gespaard van de gesel van deze uit Syrië komende salafistische terreur.

Idealisten

Het aantal landen wereldwijd dat met die islamitische vorm van fascisme af te rekenen heeft is niet meer te tellen. Er zijn in Afrika bijvoorbeeld Mali, Algerije en Tsjaad, In Azië heb je dan onder meer de Filippijnen, China en Thailand, met verder het ganse Midden-Oosten, behoudens dan – opvallend Israël – en als laatste is er dan Europa met Rusland en de VS. Alleen Latijns-Amerika blijft, voorlopig, nog gespaard.

En de schuldigen hiervoor zijn niet moeilijk te vinden. Het zijn zij die al sinds 1979 die groepen bewapenden en financierden. Het zijn zij die van die terroristen, onze Syriëstrijders, in onze media helden maakten. ‘Idealisten’ zoals onze professor Rik Coolsaet zonder schaamte of aarzeling ooit op TV stelde. En dan verschieten dat Syriëstrijder zijn hier in België bij honderden populair werd.

Barack Obama - 3

De Amerikaanse president Barack Obama stak in maart 2011 heel bewust Syrië in brand. En omdat hij zijn eigen leger niet wou gebruiken riep hij al Qaeda en de Moslimbroederschap ter hulp. Het idee was het land te vernielen en voor lang onbestuurbaar te maken. Het gevolg is massa’s puin en miserie, niet alleen in Syrië of het Midden-Oosten maar wereldwijd. Zie maar naar Zaventem.

Met onze regering die als steeds mee heulde met de bazen in de VS en liet betijen. Resulterend in een goeie vierhonderd jihadisten, tientallen doden bij terreuraanslagen, enorme financiële en menselijke schade en een overwerkt veiligheidskorps. Allemaal dankzij politici die als een kip zonder kop die salafistische terreur en hun geestelijke vaders Saoedi Arabië en Qatar hier in Europa lieten doen.

De waanzin gaat zover dat men dit jaar het wereldkampioenschap wielrennen gaat houden in … Qatar. Een land waar er geen kat interesse heeft voor die sport. Ooit veel toeschouwers gezien bij de Ronde van Qatar? Hetzelfde met de komende wereldbeker voetbal in Qatar. Honderden hedendaagse slavenarbeiders lieten er al het leven bij de bouw van die voetbaltempels.

Wedden dat de heren van de FIFA in 2022 bij het openen van die voetbalspelen ginds er niet zullen over reppen.  De zonen van Michel Platini en Michel D’ Hooghe, voetbalbonzen, werken dan ook in Qatar. Toch mooi hoe vaders zorgen voor hun kinderen, niet? En wedden ook dat men in de VS niet zal oproepen tot een boycot want Qatar is Rusland of China niet.

Zoete woorden

Nu poogt men in Genève en andere steden tot een oplossing te komen voor de door hen zelf gecreëerde Syrische knoeiboel. Een rotzooi van zo’n niveau dat geen enkele kat hoe slim en dapper ook er haar kroost in zal terugvonden.

Nicolas Sarkozy - 1

Na Barack Obama draagt de gewezen Franse president Nicolas Sarkozy de grootste verantwoordelijkheid voor de massaslachting in Syrië en de wereldwijde terreur. Ondanks de waarschuwingen van de Franse ambassadeur in Syrië besloot hij toch al Qaeda en de Moslimbroeders in Syrië te steunen. En die bedankten voor al die genereuze hulp met aanvallen in Frankrijk. Zijn opvolger François Hollande (PS) zette het beleid van zijn voorganger gewoon verder. Waar is de tijd van een Jean Jaurès?

Met dank aan Barack Obama, David Cameron, Nicolas Sarkozy en François Hollande. De echte oorlogsheren die vanuit hun paleizen met mooie zoete woorden dat land bewust in brand staken. Ja, want de seculiere staat geleid door president Bashar al Assad moest weg en vervangen worden à la Libië door een stelletje sadisten zoals men er zelden tegenkomt. Roofmoordenaars met als excuus de islam.

Herhaaldelijk stellen de medebrandstichters van Human Rights Watch, Pax Christi en Amnesty International dat Assad voor het Internationaal Strafhof in Den Haag moet verschijnen. Assad is geen engel maar wat de voorgenoemde leiders van de VS, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk op hun kerfstok hebben is niet te beschrijven.

De enigen die men naar Den Haag moet sturen zijn deze toppolitici, de heren van het mooie woord die onder het mom van mensenrechten, vrijheid en democratie de grootste misdaad van deze eeuw begingen. En eventueel kan men er nog een stelletje die politici naar de mond pratende politicologen, journalisten en goeddoeners van HRW en AI vervolledigend bijstoppen. Laat het recht oordelen.

Dwaasheid

Hoe groot hun dwaasheid is bleek nog deze week toen de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry voorstelde om het door die salafistische terreurgroepen gecontroleerde deel van Aleppo in te delen in die gebieden in handen van al Qaeda & Co en die onder controle van andere groepen, de zogenaamde gematigde.

David Cameron - 8

De niet al te snuggere David Cameron kon natuurlijk niet achterblijven toen Sarkozy en Obama hun oorlog tegen Syrië op poten zetten. Israël en Saoedi Arabië zullen hem er eeuwig dankbaar voor zijn.

Het is een idee dat te zot is voor woorden. Het gemak waarmee die jihadisten van de ene groep overlopen naar de andere is gekend. En het continu wijzigen van allianties tussen die duizend-en-één groepen is zelfs wereldvermaard. En hoe ‘gematigd’ kan men zijn als men vijf jaar lang zij aan zij met al Qaeda en ISIS vecht. Kom nou. Is men soms idioot?

En dan afkomen met zo’n voorstel over het verdelen van het rebellengebied in Aleppo is bewijzen dat men in Washington elke realiteitszin verloren heeft. Maar blijkbaar is het duo Kerry & Obama zo radeloos dat ze met de zotst mogelijke voorstellen afkomen. Het idee raakte dankzij Moskou dan ook nergens. Poetin mag veel zijn maar hij toont in deze kwestie tenminste gezond verstand.

Maar het is simpel, arresteer deze heren en dames en stuur hen naar Den Haag. Ze hebben door hun arrogantie, domheid en hebzucht de wereld in brand gestoken. Als dat niet genoeg is voor levenslang, wat is het dan wel?

Willy Van Damme

Bedrog in Panama

Groot krantennieuws. Miljoenen documenten uit de geheime geldkoffers van Panama en het feitelijk met de overheid gelieerde advocatenkantoor Mossack Fonseca werden gelekt naar de Duitse krant Süd Deutsche Zeitung. Duizenden namen met bedragen die in de vele duizenden miljarden euro’s lopen liggen nu op straat te rapen.

Britse kolonies

Met presidenten zoals Petro Poroshenko, chocoladekoning en president van Oekraïne en Mauricio Macri van Argentinië, om er maar twee te noemen. Mannen die aan het bewind kwamen met de belofte de fraude en de corruptie aan te pakken. We kennen dat soort slogans nog van toen Barack Obama liep te zeuren met zijn ‘Change’ en Bart De Wever raasde over ‘de kracht van de verandering’. Leugens en bedrog.

Maar in wezen is dat verhaal niets nieuw. Iedereen met een beetje verstand weet dat er tientallen zogenaamd fiscale paradijzen zijn, alhoewel roversnesten hiervoor een veel betere term zou zijn. En bijna iedereen weet dat de rijken en machtigen hier hun zwart geld wegstoppen.

Een groot deel van die ‘paradijzen’ zijn trouwens Brits zoals de Britse Maagdeneilanden, de Kaaimaneilanden, het eiland Man en de Kanaaleilanden. Het zijn trouwens allemaal eilanden en dat is geen toeval. Met de boot ben je er zo en is controle in de praktijk vlot te omzeilen. Koffertje hier, koffertje daar.

David Cameron - 8

Een telefoontje zou voor David Cameron al voldoende zijn om aan die praktijken in de Britse kolonies en bezittingen een einde te maken. Hij doet het niet ondanks een eerdere plechtige belofte om hiertegen op te treden.

De Britse regering zou aan die praktijken daar met als het ware een simpele druk op de knop een einde aan kunnen maken. Maar London weet het en laat begaan. Dat is toch het bevorderen van de criminaliteit. Medeplichtigheid aan de misdaad heet dat. Maar wie doet hen wat? De aan de Londense Downingstreet 10 patrouillerende bobby misschien?

Jeremy Corbyn, nieuwe bezem bij de Britse Labour partij, riep de conservatieve regering van David Cameron nu wel op om daar een einde aan te maken, maar de opeenvolgende regeringen van Labour, van Clement Attlee tot Gordon Brown en Tony Blair lieten begaan, ze steunden het dus.

En zoals Karel Anthonissen, chef in Gent van de Bijzondere Belastinginspectie, en fiscaal expert VUB-professor Michel Maus het vandaag zegden, hier blijft alles bij het oude. Er zal iemand boeten en de 99% anderen zullen als steeds de dans ontspringen. Het was voorheen zo al met de lekken uit Liechtenstein en die uit Luxemburg.

Straffeloos

En het gerecht? Vergeet het. Ondanks de dure eden van alle voorgaande ministers van Justitie worden witteboordcriminelen in de praktijk met rust gelaten. Ja, er komt wel een politieapparaat op gang maar die beoefenen alleen aan een soort van bezigheidstherapie.

Ze doen wat ondervragingen, verrichten huiszoekingen en typen heel plichtsbewust de ene PV na de andere. Waarna de zaken als ze al voorkomen verjaard zijn of zolang duurden dat de rechter een voorwaardelijke of geen straf uitspreekt. Neem de recente (?) zaak van Seghers Better Technology. De zaak ging begin september 2002 met luide trom failliet. In maart 2016 kwam er dan uitspraak in beroep: Verjaring.

Hendrik Seghers bij verkoop Groenhof in Steenhuffel

Ondernemer Hendrik Seghers ging met zijn bedrijvengroep in september 2002 in faling. Het gerechtelijke onderzoek resulteerde in beroep in maart 2016, bijna 14 jaar na de feiten, in een vrijspraak wegens verjaring. Het was na Seghers International al zijn tweede faling die strafrechtelijk zonder gevolg bleef. De recente ophef rond de Panama Papers zal ook in België gerechtelijk dus wel afgaan als een heel natte voetzoeker.

Het zal met deze Panama Papers dus niet anders gaan. Oh ja, in IJsland trad de regering af. Maar elders? Twijfelachtig of er iets zal gebeuren. Bovendien moet nog bewezen worden dat het hier over geen valse documenten gaat.

De bron van dit lek is immers geheim en wie gaat bewijzen dat mijnheer X wel eigenaar is van vennootschap Y? Voldoende stof om voor een rechtbank alles zo in de vuilbak te gooien. Rechtspraak is wat anders dan het bespreken van een vodje papier van onduidelijke afkomst. Ik hoor de fiscale advocaten nu al roepen en hun peperdure rekening maken.

Maar er is veel meer aan de hand met dit verhaal. Zo valt het op dat tot heden tussen die duizenden namen geen enkele Amerikaan te vinden is. Merkwaardig. Het land heeft een 350 miljoen inwoners, is samen met China ‘s werelds grootste economie, bezit het grootst aantal miljardairs en kent regelmatig wel eens een financieel schandaal. Ook is Panama deels ooit een Amerikaanse kolonie geweest. Men kent er dus zeer vlot de weg.

En nu blijkt er bij dat Panamees advocatenkantoor in die tientallen jaren dat het al bestaat geen enkele Amerikaan klant geweest is. Wie gelooft dat? Niemand toch. De 1000-dollar vraag is dus wie achter dit lek zit.  Zou het kunnen zoals men in Rusland insinueert dat de CIA of iets dergelijks er achter zit. Wie weet. Verbazen zou het mij niet.

George Soros - 6

George Soros, een der meest meedogenloze speculanten ooit, is een der sponsors van dit International Consortium of Investigative Journalists. Als ze nou eens onderzoeken hoe die man door landen te ruïneren miljarden dollars verdiende?

Bovendien rijzen er grote vragen naar dat International Consortium of Investigative Journalists. Dat is een onderdeel van het Center for Public Integrity, beiden Amerikaanse instellingen. Daar is uiteraard niets mis mee.

Maar wie echter kijkt naar de financiering van beide zich hoog prijzende organisaties ziet echter het kruim van het Amerikaanse zakenleven verschijnen en organisaties die gekend zijn als een onderdeel van de Amerikaanse machtsmachine.

Soros en Albright

Zo blijken bij de tientallen sponsors o.a. topspeculant George Soros met zijn Open Society Foundations, de Rockefellers, de Ford Foundation en de Pew Charitable Trust, de organisatie achter Pew Research, te zitten.

 

Madeleine Albright met een uitspraak die ze vermoedelijk haar ganse leven zal blijven betreuren. Onder president Hillary Clinton zal zij terug grote invloed krijgen. Ooit kreeg ze zelfs een van haar beschermelingen benoemd tot directeur van Amnesty International USA. De kinderen in de wereld zijn best gewaarschuwd.

Pew, in wezen een bureau dat wereldwijd enquêtes doet om zo gericht landen te kunnen destabiliseren, wordt geleid door Madeleine Albright, de vroegere Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken die in 1996 op de vraag of ze inzat met de 500.000 dode Iraakse kinderen, een gevolg van het mee door haar georganiseerde embargo, stelde dat deze doden het gezien de resultaten waard waren.

En dus lijkt het raadsel van de op de lijst ontbrekende Amerikanen al opgelost. Wat wil je? Men moet daarom ook niet verbaasd te zijn dat men in de zogenaamde kwaliteitskranten van de gelegenheid extra gebruikt maakt om de presidenten Vladimir Poetin, Xi Jinping en Bashar al Assad, Amerika’s vijanden van het ogenblik, nog maar eens extra door de modder te sleuren.

Niet omdat bewezen is dat ze ginds geld hebben weggestopt maar omdat ze mensen kennen die dat wel zouden gedaan hebben. Men is dus een crimineel omdat zijn neef, de peetvader van een der kinderen of een cafékennis gebruik maakt van dat Panamees advocatenkantoor. De Financial Times had het vandaag trouwens praktisch alleen over Poetin. Schuld door associatie heet dat. En dat durft zich dan journalist te noemen!

En wedden dat hier in de VS nog maar eens een vette Pulitzerprijs voor zal uitgereikt worden. De vroegere krantenmagnaat Joseph Pulitzer was toch de uitvinder van de modderjournalistiek. En dus past die prijs perfect bij dat consortium.

Willy Van Damme

Terreuraanslagen–De nood aan zelfkritiek

Het wekt geen verbazing dat ondanks het feit dat we de grootste terreuraanslag ooit meemaakten men er niet in slaagt om naar de kern van het probleem te gaan. En dat is de steun die men vanuit het westen, en dus ook België, al sinds het ontstaan van die salafistische terreurgroepen in 1980 aan die bendes geeft.

Toen in april 2013 al Qaeda de oliebronnen in het oosten van Syrië veroverde was de EU er de volgende maand als de kippen bij om die verovering te steunen. Op 23 mei 2013 immers beslisten de 28 ministers van Buitenlandse Zaken van de EU unaniem, en dus ook onze Didier Reynders, dat het embargo met Syrië voor olieproducten zou opgeheven worden.

Uit dat al Qaeda zou dan na een afsplitsing ISIS ontstaan. De EU en Reynders maakten dus de financiering van ISIS mogelijk en steunden al Qaeda. Het is trouwens uit een officieel Amerikaans document geweten dat de VS al in augustus 2012 speelde met het idee van de oprichting van een islamitisch kalifaat in Syrië en ook Irak.

Sinds het ontstaan van die oorlog in Syrië hebben onze politici, zogenaamde specialisten en media voor 100% achter die opstandelingen gestaan. Syriëstrijders werden in de media omschreven als helden, idealisten en vrijheidsstrijders.

De kranten bulkten jarenlang uit van hun heldenverhalen en ngo’s namen kritiekloos hun verhalen over als zijnde de absolute waarheid. Met als goed voorbeeld Human Rights Watch en de gasaanval met sarin vlakbij Damascus van 21 augustus 2013.

Wat de westerse elites nodig hebben is een goede spiegel en een flink pak zelfkritiek. Typerend is dat in gans die massa’s woorden die men bestede aan de zaak de naam van Saoedi-Arabië zelden of niet voorkwam. En nochtans levert dat land de wapens, geld en ideologie aan die bendes.

Doet men niet aan de nodige zelfkritiek dan is het alleen wachten op de volgende aanslag. Is het niet van ISIS dan is het van een andere salafistische terreurgroep.

Willy Van Damme

Brief aan Humo naar aanleiding van de berichtgeving over de terreuraanslagen.

Terreur in Brussel–Rondjes draaien rond de hete brij

Wat te verwachten viel gebeurde spijtig genoeg. Wie dacht dat de bloedige terreuraanslagen, – de bloedigste uit de Belgische geschiedenis – de start zou zijn voor een diepgaand kritisch onderzoek van het Belgisch, Europees en westers beleid dienaangaande is er aan voor zijn moeite.

Men weigert

Handig laveerden de vele tientallen journalisten, politici, specialisten en zelfbenoemde experten langsheen de keiharde realiteit. En dat is dat het westen al straks 40 jaar deze terreurbewegingen steunt en nu met de gebakken peren zit.

Brussel - Aanslagen 22 maart 2016 - 6

De vraag is of de 32 doden en de meer dan honderd gewonden leiden tot een grondige zelfkritiek op het tot nu toe gevoerde beleid tegenover die salafistische terreurgroepen. Het antwoord is kort: Neen.

Waarbij – schokkend – men nog steeds weigert de maatregelen te nemen die zich al die decennia opdringen. De vraag die men hier dan ook heel dringend moet stellen is die naar het waarom. Maar men doet het niet. Er is klaarblijkelijk sprake vaneen bijna collectieve weigering om dit te doen.

Dat het met dit soort beleid van kwaad naar nog veel erger zal gaan hoeft men dan ook niet te betwijfelen. En dat die salafistische moordbendes zich ook tegen de regeringen die hen bewapenden zouden keren stond nochtans al die jaren in de sterren geschreven.

Wie hen nader bekijkt ziet dat we in zekere zin zelfs te maken hebben met een zelfmoordsekte genaamd ISIS/al Qaeda/Boko Haram/enzovoort voor wie het paradijs, het echte leven, pas komt na de zelfmoord. Leve de 72 maagden! Voor de vele perverse typetjes onder die jihadisten inderdaad een paradijs.

Simpele basiskennis van het salafistische gedachtengoed leert dat een van hun basiskenmerken ook het superioriteitsgevoel is, het idee dat zij de enigen zijn die het bij het juiste eind hebben en de uitverkorenen zijn van god. Het leert ook dat zij de overigen als minderwaardig zien, hoogstens te gebruiken als slaven, ondergeschikten die men met bruut geweld het zwijgen moet opleggen.

Saoedi Arabië

Dat is echter ook en vooral het officiële gedachtengoed van Saoedi Arabië. Een ideologie welke dit land met steun van onder meer België overal en al decennia wereldwijd aan het verspreiden is. We leveren er zelfs volop wapens aan en ontvangen hen met groot vertoon.

ISIS - In gevechtstenu

ISIS is in wezen een zelfmoordsekte wiens leden de dood in de strijd zien als de weg naar het paradijs.

Over de rol van dit land kon je in die stortbui van opinies, analyses en bergen van informatie echter niets horen. Het woord Saoedi Arabië viel niet of amper in al dat gepraat. Gewauwel is een beter woord voor die dagenlange informatiestroom die de gewone nieuwshongerige burger overkwam.

Maar wat wil je als men dubieuze figuren als een Claude Moniquet op de televisiebuis ziet verschijnen die dan als ‘veiligheidsexpert’ ons komt vertellen dat de oplossing ligt in het versterken van ons veiligheidsapparaat. Dan weet je het wel. Ik keek niet meer.

Dat zijn vrienden bij bepaalde westerse spionnenfabrieken als de Mossad of de Franse DGSE die terroristen al decennia steunen hoorde je hem natuurlijk niet zeggen. Hij weet het wel maar wil zijn vrienden steunen en daarom zwijgt hij hierover en maakt de toehoorder dan maar wat prietpraat wijs. Met dank aan de VRT.

En dus krijg je in onze media niet veel meer dan leugens, verdraaiingen, halve waarheden en, ja, af en toe ook wat goede informatie en enkele interessante analyses. Maar die verdronken in de inhoudsloze massale rest.

Ontstaansgeschiedenis

Over de ontstaansgeschiedenis van die salafistische terreur, over de filosofie, de nochtans overduidelijke westerse steun en over de hulp vanuit het Arabisch schiereiland met op kop Saoedi Arabië geen woord.

De vraag die men voor zover geweten nooit stelde was die welke voor een begrip en goede analyse nochtans simpel en essentieel is. En die is hoe het komt dat ondanks die zogenaamde oorlog tegen de terreur deze terreur sinds haar start in 1979 alleen maar groeide.

Maar die vraag stellen is uiteraard niet zonder gevaar want dan stel je ook de al even essentiële vraag naar het westerse beleid dienaangaande. En dan raak je aan de kern van het probleem.

Neem ISIS. De Amerikaanse bombardementen op die beweging begonnen kort na de verovering van de Iraakse stad Mosoel. Maar wel pas toen ISIS ook Iraaks Koerdistan met haar ‘hoofdstad’ Erbil, aanviel en dreigde te veroveren. De stad was ultrasnel aan het leeglopen. Pas dan trad de Amerikaanse luchtmacht in actie, niet ervoor.

Palmyra - 4

Ondanks het feit dat de VS beweerde al tien maanden ISIS te bombarderen slaagde ze er in mei vorig jaar in Palmyra (foto) en voorheen de Iraakse stad Ramadi in te nemen. Voor de meeste waarnemers in de regio liet de VS ISIS gewoon begaan zoals ze maar van de Koerden afbleven.

En ondanks zogenaamde Amerikaanse bombardementen op ISIS kon de groep nadien nog o.m. de Iraakse stad Ramadi en het Syrische Palmyra veroveren. Pas na de intrede van de Russische luchtmacht eind september begon de VS met het intensifiëren van haar aanvallen op ISIS.

Ervoor was dat behoudens de gevechten rond Erbil en Kobani alleen maar pure symboliek. Pas na het Russisch optreden begon ISIS de nederlagen op te stapelen. De chronologie is heel duidelijk.

Zeker twee van de ‘specialisten’ die de voorbije dagen regelmatig op het scherm verschenen bezitten dat fameuze hier gepubliceerde document van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA welke onweerlegbaar de steun van het westen aan al Qaeda en ISIS bewees. Ze zwegen er echter als ware angsthazen over. Een drapeerde zich liever zelfs als een volleerde clown in een Belgische vlag. Zielig, erg.

Ibrahim al Bakraoui

Typerend was de Belgische reactie toen de Turkse president Recep Tayyip Erdogan wist te zeggen dat men de terrorist Ibrahim al Bakraoui vorig jaar het land had uitgezet maar dat men er in België niets mee had gedaan.

Plots was het in de Belgische media een en al oproer over wie als minister ontslagen moest worden, de vicepremiers Koen Geens (CD&V) van Justitie, Jan Jambon (NV-A) van Binnenlandse Zaken of Didier Reynders (MR) van Buitenlandse Zaken.

Ibrahim Bakraoui

Ibrahim al Bakraoui werd door de Turkse overheid naar Nederland uitgewezen zonder echter een opgave van reden. De informatie kwam ook zeer laat zodat men zo kon raden dat noch Nederland of België hem tijdig zouden oppakken. En misschien was dat wel de bedoeling.

Maar wie het dossiertje goed bekeek zag dat de grootste fout lag bij de Turkse overheid die de man zomaar op een vliegtuig naar Amsterdam zette zonder een opgave van reden voor zijn uitzetting. Goed overleg vooraf met Nederland en België had veel kunnen oplossen maar dat interesseerde Erdogan blijkbaar niet.

Wat hij zo te zien wou was herrie schoppen in de Belgische politiek en media. En herrie schoppen is wat hij best kan. Het is trouwens een open geheim dat ISIS kan rekenen op de steun van Erdogan. De Turkse grens van Syrië met het Koerdische gebied is hermetisch gesloten. Die met het gebied van ISIS blijft open voor verkeer, alle verkeer.

Jordaanse koning

En dat zeggen niet alleen de Russen of Assad maar ook vele anderen getuigen. Zo lekte vorige week een memo uit over een geheim gesprek dat de Jordaanse koning Abdoellah II bin al Hoessein op 11 januari had met een aantal Amerikaanse toppolitici zoals John McCain, voorzitter van de Senaatscommissie voor de Strijdkrachten, Paul Ryan, voorzitter van het Huis van Afgevaardigden en senator Bob Corker, voorzitter van de Commissie voor Buitenlandse Zaken. Allen republikeinen.

Volgens de Jordaanse koning steunt Erdogan in de regio de radicale islam en moeten die voor hem de macht overnemen. Verder financiert hij o.m. via de aankoop van hun olie ook ISIS en is hij direct betrokken bij het sturen van niet alleen de vluchtelingen naar Europa maar ook van terroristen. Die vluchtelingenstroom was naar zijn zeggen een weerwraak voor de Russische interventie. (1)

Halis Bayancuk - Turks ISIS leider

Politiemensen die voorheen de Turkse salafistenleider Halis Bayancuk, hier met zijn vrouw, arresteerden kregen nadien moeilijkheden. De man heeft duidelijk bescherming van hogerhand.

Turkije liet trouwens bijna gelijktijdig met die verklaring over Brahim al Bakraoui een groep aanhangers van ISIS vrij waaronder Halis Bayancuk, een politiek agitator die voluit achter ISIS staat en via websites oproept om hen te steunen.

Hij is de man achter Turkse ISIS-publicaties als Tevhid en Takva Haber en steunde voor de opkomst van ISIS al Qaeda. Hij is ook een gekend ronselaar voor jihadisten en wordt omschreven als de baas van de Turkse afdeling van ISIS. Hij werd sinds 2008 herhaaldelijk opgepakt maar kwam merkwaardig genoeg ook altijd snel terug vrij.

Chinese jihadistenroute

Nog maandag trouwens bombardeerde het Turkse leger het Syrisch Democratisch Front en haar partner de Koerdische YPG toen die dreigden ISIS in de regio van de grensstad Jarabloes aan te vallen.

Waarbij men ook dient te beseffen dat salafistische groepen in Turkije regelmatig de gebedshuizen van Alevieten – niet te verwarren met Alewieten – aanvallen en gerichte moorden organiseren tegen Syrische in Turkije levende opposanten van ISIS. Allemaal grotendeels ongestraft. Voor de Turkse politieke oppositie is het dan ook duidelijk dat Halis Bayancuk en ISIS de bescherming genieten van de Turkse regering.

Toen Erdogan dan kwam met zijn verhaal over Ibrahim al Bakraoui had men in België de man gewoon moeten confronteren met zijn beleid ten overstaande van ISIS en al Qaeda in Syrië. Het is toch de Turkse geheime dienst MIT die in China een jihadistenroute richting ISIS organiseerde voor Chinese geradicaliseerde Oeigoeren. Met valse paspoorten incluis.

Benjamin Netanyahu

En dan had je de kritiek die kwam vanuit Israël en de VS. Beide landen waarvan het geweten is dat hun veiligheidsdiensten nauw samenwerken met terreurbewegingen zoals ISIS en al Qaeda. Zo werden al honderden gewonde Syrische jihadisten in Israël opgevangen die men dan na herstel terugstuurde. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu ging hen in het hospitaal zelfs groeten.

Benjamin Netanyahu met gewonde Syriër in Israëlisch militair hospitaal - 19-02-2014

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu op bezoek bij een gewonde Syrische jihadist. Het hoeft dan ook niet betwijfeld dat die jihadistengroepen perfect weten dat ze in de kaart van het zionisme spelen.

Ook de Jordaanse koning Abdoellah II stelde trouwens tijdens zijn geheim gehouden gesprek met Amerikaanse politici dat Israël al Qaeda steunt. Maar niet alleen al Qaeda. Er zijn ook aanwijzingen dat het ISIS direct hulp verleent. Zo is er het verhaal van de Yarmoek Martelaren Brigade die in het zuidwesten aan de Syrische bestandsgrens met Israël actief is.

Deze brigade behoorde tot voor ongeveer een jaar tot het netwerk van al Qaeda in Syrië en kidnapte op 4 mei 2013 een groep Filippijnse VN-soldaten, een onderdeel van UNDOF dat de bestandslijn tussen Israël en Syrië moet bewaken.

Daraa - Militaire situatie - 10 - 25 Maart 2016

De militaire situatie eind maart in de regio rond de Golan. Merk dat het gebied van ISIS grenst aan Israël. Volgens koning Abdoellah, nochtans gekend als een vriend van Israël, steunt dat land al Qaeda omdat het tegen Hezbollah vecht. De grote zwarte vlek is waar de Yarmoek Martelarenbrigade heerst. Het kleine groene vlekje is al Qaeda. De rest van het groene gebied is dan onder controle van de jihadisten van het Zuidelijk Front. Rood is regeringsgebied.

Aanvallen van Israël – waarbij een Spaans soldaat werd vermoord – en die jihadisten zorgden ervoor dat de groep VN-waarnemers de voorbije paar jaar sterk werd uitgedund. Waarbij Israël rond die gijzeling via zijn contacten met die jihadisten bemiddelde. Met als resultaat dat het toezicht op deze grens sterk verminderde want een aantal landen trokken om veiligheidsredenen hun soldaten terug.

Wat de geheime contacten van Israël met die jihadisten natuurlijk vergemakkelijkte. Er zijn nu immers veel minder pottenkijkers die dan zoals al gebeurde hierover voor Israël vervelende rapporten maakten. Rapporten die dan al eens in de pers uitlekten.

Abdullah 2 - Jordaanse koning - 2

De Jordaanse koning Abdoellah II legde in de VS heel bezwarende verklaringen af voor de Turkse president Erdogan, Israël en ook de CIA. Volgens hem stuurt Turkije bewust terroristen naar Europa en is de vluchtelingenstroom een gevolg van de Russische interventie in Syrië. Die maakten de Turkse droom om stukken van Syrië in te lijven kapot en dus nam Erdogan weerwraak.

Sinds vorig jaar heeft die Yarmoek Martelaren Brigade zich echter aangesloten bij ISIS en plots zien we dat ze de voorbije weken erin slaagden daar gebied op de andere jihadisten van o.m. al Qaeda te veroveren. Met als vraag hoe ze erin slaagden zich zo te versterken. Een blik op de kaart geeft al een vermoedelijke en logische verklaring.

Aanslagen in Mumbai

En dan zijn er de Amerikaanse veiligheidsdiensten waar men zo nodig met de Belgische collega’s moest lachen en hun voor een soort onnozelaars stond te verslijten. Als we weten dat dit jihadisme een uitvinding is van de Amerikaanse veiligheidsdiensten dan lijkt die kritiek heel zacht uitgedrukt misplaatst.

Neem het verhaal van de van 26 tot 29 oktober 2008 durende terreuraanval op de Indische miljoenenstad Mumbai (Bombay) door de Pakistaanse met al Qaeda gelieerde salafistengroep Lashkar-e-Taiba. Hierbij vielen minstens 166 doden en honderden gewonden. Het was de grootste terreuraanval in Indië ooit.

Achteraf bleek de scouting van die aanval het werk geweest te zijn van een zekere Daoud Sayed Gilani, een tot Amerikaans staatsburger genaturaliseerde Pakistani met de officiële naam David Coleman Hadley.

Mumbai - Aanvallen Lashkar-e- Taiba - 26-29-11-2008 - 1

De salafistische terreuraanvallen op Mumbai van oktober 2008 waren voorbereid door David Hadley, een agent van de Amerikaanse Drug Enforcement Administration. Er vielen een 166 doden. Hier het brandende historische Taj Mahal hotel, het voornaamste doelwit van de terroristen.

De man was gekend als een groothandelaar in heroïne die echter in 1998 door de Drug Enforcement Administration (DEA) uit de gevangenis was gehaald en dan naar Pakistan gestuurd. Officieel om de drugshandel vanuit Pakistan in de gaten te houden. Van zodra hij er arriveerde vervoegde hij zich echter de Lashkar-e-Taiba, een der meest extreme salafistengroepen en gelieerd aan al Qaeda.

Jyllands Posten

En ondanks herhaalde verwittigingen van zijn vroegere echtgenotes kon de man al die jaren ongehinderd met zijn Amerikaans paspoort heen en weer reizen tussen de VS, Pakistan en Indië. Faiza Outalha, zijn Marokkaanse ex-vrouw, beschreef op de Amerikaanse ambassade in Pakistan zelfs zijn contacten met die terreurbeweging. Zonder resultaat.

De VS pakte hem pas op nadat de Britse binnenlandse veiligheidsdienst hem op een luchthaven in Londen in 2009 had opgemerkt op weg naar Denemarken voor het voorbereiden van een aanslag op de Deense krant Jyllands Posten, gekend wegens haar cartoons van de profeet Mohammed.

Ze arresteerden hem uiteindelijk op de luchthaven van Chicago en kreeg nadien 35 jaar cel. Een woedend Indië achterlatend waar de Amerikaanse uitvluchten veelal op hoongelach en ongeloof werden onthaald.

En dat die veiligheidsdiensten dan de lef hadden om onze diensten uit te lachen is dan ook zowat het toppunt van durf. Blijkbaar zijn ze in de VS de ganse serie erg moorddadige aanslagen door salafistische terreurgroepen op Amerikaanse doelwitten vergeten. Recent nog in San Bernardino.

David Headley

Heroïnehandelaar David Hadley werd door de DEA naar Pakistan gestuurd, officieel om er de drughandel richting de VS te controleren. Hij vervoegde echter onmiddellijk de Pakistaanse terreurbeweging Lashkar-e-Taiba. Jarenlang liet de VS ondanks een serie waarschuwingen hem begaan.

Nog volgens Koning Abdoellah II worden trouwens vele jihadistische websites bewust opengehouden door de CIA en aanverwanten om zo een goed zicht te krijgen op die netwerken. Wat echter ook betekent dat ze ook direct helpen bij het rekruteren van nieuwe jihadisten. Met als vraag hoeveel er door de CIA zelf werden opgericht. Zelfs de Nederlandse spionnen van de AIVD hadden zo’n website.

Een heel grote spiegel

Het idee van bepaalde media en specialisten voor een betere samenwerking tussen veiligheidsdiensten getuigt dan ook van een gebrek aan kennis van deze speciale wereld. Als de CIA nog niet eens tegen welke Amerikaanse president dan ook zegt wat ze werkelijk doen, hoe kan men dan hopen op een goede samenwerking tussen onze Veiligheid van de Staat en bijvoorbeeld de CIA? Het is dromen, fantaseren.

En dan heb je de media die als een haantje de voorste de voorbije week meende België als een “falende natie” of een “gebroken staat” voor te stellen of dacht een of andere politiedienst of politicus met de vinger te moeten wijzen. Alsof België een soort Europees Somalië of Libië zou zijn. Afghanistan aan Schelde en Maas? Het is te zot voor woorden.

Blijkbaar heeft de pers een heel grote spiegel nodig om eens naar zichzelf te kijken en zich weemoedig mea culpa te slaan. Al sinds de creatie van dit salafistisch monster heeft diezelfde media deze bendes omschreven als vrijheidsstrijders en idealisten of anders hun aanwezigheid gewoon en heel bewust verzwegen.

Zo waren er vorige week de grote verhalen over Bosnië en de Servische politicus Radovan Karadzic, het monster voor onze media, naar aanleiding van zijn veroordeling in Den Haag door het Joegoslaviëtribunaal. Geen woord over de aanwezigheid van Bin Laden en al Qaeda toen in Bosnië. Volgens onze hoog van de toren blazende pers was die groep nooit in Bosnië actief geweest. Nou!

Le Monde

Nog op 22 maart, de dag van de aanvallen in Brussel, publiceerde de Franse zogenaamde kwaliteitskrant Le Monde een groot als interview verpakte vrije tribune met de Syrische salafist Mohamed Alloesh, neef van de vorig jaar in de oorlog omgekomen Zahran Alloesh.

Deze Mohamed Alloesh is tegenwoordig woordvoerder voor onder meer het Leger van Islam en het door de Saoedisch gefinancierde Hoog Onderhandelingscomité. Niets in het gesprek over de door dit Leger van Islam georganiseerde terreur en niets over hun bombardementen op de vol oorlogsvluchtelingen zittende stad Damascus.

Evenmin las je er iets over het met geweervuur onderdrukken van de opstandige bevolking in het door hen gecontroleerde gebied van Oost-Ghouta. Zoals we ook niets lazen over de door hen aangerichte slachtpartij in de nabijgelegen industriestad Adra.

Mohamad Alloush - Leger van Islam Syrië

Mohamed Alloesh van het Syrische Leger van Islam, een beweging die vorig jaar nog Alewieten, een religieuze minderheid, in kooien rondtoerde om ze te gebruiken als levend schild. Geen woord daarover in het interview met Le Monde, de krant die al 5 jaar de terreur in Syrië zit te verdedigen.

En dan had je De Morgen, de vermeende Belgische kwaliteitskrant, die op 15 maart een bijlage van 12 pagina’s publiceerde over Syrië. Waarbij de krant er in slaagde om al Qaeda, de groep die aan de basis ligt van de oorlog, slechts tweemaal en dan nog heel terloops te noemen. Een bijna olympisch te noemen krachttoer.

Wat we de voorbije week hoorden, lazen en zagen over die terreuraanslagen belooft weinig goeds. Jazeker, onze politiediensten bewezen hun kwaliteiten, ondanks de soms schrijnende personeelstekorten, maar het ontbreekt hogerop aan de nodige wil om effectief maatregelen te nemen. En wat extra camera’s of meer politiebevoegdheden gaat de zaak niet oplossen hoor. Vergeet het.

De conclusie is duidelijk. Noch pers, noch politiek willen de zaak bij de kern aanpakken. Daar en nergens anders ligt het probleem. Liever draaien ze eindeloos rondjes omheen die hete brij van de salafistische terreur. En dus is het alleen wachten op een volgende aanslag van als het niet ISIS is dan een van haar opvolger.

Willy Van Damme

Met dank aan lezer Cirrus.

1) The Guardian, 25 maart 2015, Randeep Ramesh, ‘SAS deployed in Libya since start of year, says leaked memo’. http://www.theguardian.com/world/2016/mar/25/sas-deployed-libya-start-year-leaked-memo-king-abdullah?utm_source=Sailthru&utm_medium=email&utm_campaign=New%20Campaign&utm_term=%2ASituation%20Report

Middle East Eye, 25 maart 2016, David Hearst, ‘Jordan’s king accuses Turkey of sending terrorists to Europe’. http://www.middleeasteye.net/news/jordans-king-accuses-turkey-sending-terrorists-europe-1687591648#sthash.jorwYLsG.dpuf.

Geen enkele van de aanwezigen op die bijeenkomst wou verdere commentaar geven. En voor zover geweten ontkende niemand de bijeenkomst of de inhoud.

De essentiële zwakheid van Uncle Sam

Een op dit ogenblik geopolitiek vermoedelijk belangrijkste vraag is wat de juiste buitenlandse politiek van de VS is en waarom ze ogenschijnlijk zo’n rare bokkensprongen maakt. Geen kat lijkt er nog wijs uit te raken. En haar goedpraters in onze media hebben het er duidelijk ook steeds moeilijker mee.

Geld beheerst de wereld

Feitelijk is de reden echter simpel: De VS is ‘s werelds grootste schuldenaar en andere nieuw opkomende landen zoals Rusland, Qatar, Saoedi Arabië, China, Brazilië en Indië, zijn ‘s werelds schuldeisers en nieuwe rijken.

De tijd dat de VS met haar vazallen zoals de EU en Japan alle technologie en geldstromen beheerde is definitief voorbij. De technologie zit nu ook elders en de geldstromen komen nu o.a. uit Beijing. Vanuit China worden er tegenwoordig zelfs meer patenten aangevraagd dan vanuit de VS.

In wezen zitten wij nu in een zelfde periode als in 1900 toen het Verenigd Koninkrijk dacht de machtigste natie ter wereld te zijn en men er nog uit volle borst zong van ‘Rule Britannia, Britannia rules the waves’ (heers Brittannië, Brittannië beheerst de zeeën).

Akkoord over nucleair prohramma - Onderhandelaars - 14 juli 2015

De onderhandelaars van het Iraanse akkoord over het Iraanse nucleaire programma. Om haar partners aan boord te houden moest de VS aan hen toegevingen doen. Zo moest de VS haar botte weigering laten varen om een Iraanse nucleair programma toe te laten.

In feite echter was London in 1900 qua economische kracht toen al voorbijgestoken door haar vroegere kolonie de VS. Alleen amper iemand die het besefte. In London bleven de opeenvolgende regeringen en parlementen nog decennia verder dromen van steeds maar nieuwe oorlogen. Tot men helemaal failliet was.

En aangezien geld de wereld beheerst en niet wat warrige idealen of de politieke wil van een of andere president ziet de VS nu stilletjes ook dat het steeds meer met anderen moet rekening houden.

Niemand in de wereld wil oorlog met de militaire supermacht die de VS is, maar steeds minder landen willen nog zomaar goedschiks naar haar bevelen luisteren. En aangezien de VS zeer zuinig wil zijn met haar leger is de macht van de VS om aan die verre vazallen brutaal haar wil op te leggen beperkt.

Een dilemma

In de kwestie Iran wilden China en Rusland en ook wel de EU de VS nog grotendeels of bijna geheel volgen, maar dat deden ze alleen mits een mee door hen vastgestelde prijs. Ook in de diplomatie is niets gratis.

In ruil moest de VS aan hen dus toegevingen doen. De VS leeft op dit ogenblik met Rusland en China in een soort van permanente oorlog, maar het moet zich, ongetwijfeld tegen haar wil, inhouden. Diplomatie is als onderhandelen op een veemarkt, bieden tot je op een voor beide partijen aanvaardbare prijs komt.

Het verklaart het schipperen van de VS die heen en weer getrokken wordt tussen haar langs de ene kant steeds veeleisender wordende ‘bondgenoten’ met ieder hun specifieke eisen en haar eigen megalomane plannen voor het organiseren van de Pax Americana, The New American Century zoals men het in zogenaamde neoconservatieve kringen graag hoort.

In een recent gesprek van de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry met het persbureau Reuters (1) over de zaak Iran komt dit duidelijk naar voor. De VS zit voor een reuzengroot dilemma over hoe ze haar macht niet zozeer kan uitbreiden maar in essentie vooral gewoon behouden.

Dat is wat Kerry in dit gesprek goed laat verstaan. De indruk die ontstaat is dat de VS een akkoord met Iran sloten om zo steviger te staan tegen haar zogenaamde bondgenoten, in het Midden-Oosten vooral dan het duo Israël en Saoedi Arabië. Want in Washington ziet men die als te veeleisend. Deze willen immers een nieuwe Amerikaanse militaire interventie, maar Washington weigert.  

 Angela Merkel en Barack Obama - 1

De Amerikaanse president Barack Obama aan tafel met zijn vazal de Duitse bondskanselier Angela Merkel. De VS heeft het steeds moeilijker om haar vazallen in het gareel te houden.

In de nieuwe geostrategische structuur die nu aan het ontstaan is kan de VS op die wijze veel gemakkelijker de eisen van Iran afwegen tegen die van het Huis van Saoed en de zionistische staat. En uiteraard ook omgekeerd. Maar het is voor de VS in het Midden-Oosten een delicaat balanceren tussen beide regionale machten.

De machtspositie van de dollar

Zeer opvallend in het over Iran gaande gesprek van Reuters met Kerry is dat hij het ook heeft over de wereldwijde positie van de dollar. Zo te horen uit het interview was dit in de gesprekken met Iran een nog groter knelpunt dan de nucleaire kwestie die in wezen nep is. Er zijn immers evenveel Iraanse plannen voor een kernbom als er in 2003 in Irak massavernietigingswapens waren.

Verliest de dollar zijn positie van primus inter pares onder de munten dan verliest de VS een van de drie centrale pijlers van haar macht. Die zijn de militaire kracht, de zachte kracht zoals het internet, de media met de cultuur zoals Disneyland, met dan als derde pijler de financiële macht, dit dan essentieel via de positie van de dollar.

Blijkbaar is de schrik in de VS zeer groot dat haar muntpositie hier in gevaar is. En geld is de baas. Want zo kan men de gages van de soldaten, muzikanten, journalisten en acteurs betalen en de facturen voor het wapentuig. Geen geld betekent geen lonen en geen wapens. De bijna monopoliepositie van de dollar is meer dan wat ook de centrale pijler van de Amerikaanse macht.

Geweten is dat nogal wat landen zoals Iran, Rusland, China, Brazilië, Venezuela en vele anderen nu al pogen om de dollar in hun handelsverkeer uit te schakelen. En in Europa zal men hierover niet echt rouwen als die bijna monopoliepositie zou verdwijnen. 

Zeker na de Amerikaanse monsterboetes voor de Europese banken zoals BNP Paribas, de door de VS veroorzaakte bankencrisis en de wilde speculatie van Wall Street tegen de euro. Brussel zal er binnenkamers eerder veel pret aan beleven dan om rouwen. 

Zo poogt China om haar munt de renminbi te laten opnemen als een der munten binnen de Speciale Trekkingsrechten van het IMF, naast de yen, de dollar, de euro en het Britse pond. Iets waartegen de VS zich met alle middelen verzet.

VS Dollar - biljet van 1 dollar

Blijkbaar heeft tijdens de onderhandelingen met Iran de positie van de dollar als ‘s werelds reservemunt ter discussie op tafel gelegen.

Waarbij de EU China hier zo te zien eerder steunt. Het plan moet de renminbi in het betalingsverkeer meer kracht geven, ten nadele van de dollar. Recent werd hierover een compromis bereikt waarbij de beslissing hierover gewoon naar eind dit jaar werd verwezen.

Minder zeker

De VS is hier dus zeer op zijn hoede want zowat iedereen wil zich om een of andere reden wel eens wreken op de als zeer arrogant geziene VS. Als men bijvoorbeeld de verhandeling van olie en gas niet langer in dollar maar in lokale munten doet is de dollar diezelfde dag keizer af. En wat dan? Vandaar de grote druk die oliestaat Saoedi Arabië op de VS kan uitoefenen.  

John Kerry:

“Not only would U.S. global credibility be undermined, Kerry said, but also the dollar’s position as the world’s reserve currency would be threatened.“

“It’s not going to happen overnight,” Kerry said in a public question-and-answer session at Reuters news service headquarters in New York . “But I’m telling you, there’s a huge antipathy out there” to U.S. leadership. Pointing to efforts by Russia and China to join forces with rising, nonaligned powers, he said that “there’s a big bloc out there, folks, that isn’t just sitting around waiting for the United States to tell them what to do.” (1)

“Niet alleen zou men zo de geloofwaardigheid van de VS globaal ondermijnen, stelde Kerry, maar ook de positie van de dollar als ‘s werelds reservemunt zou in gevaar komen. (dit indien het Amerikaans parlement het akkoord met Iran niet zou aanvaarden, nvdr.)”

“Dat gaat niet op een nacht gebeuren”, stelde Kerry in een publieke vraag- en antwoordsessie op het nieuwshoofdkwartier van Reuters in New York, “Maar ik zeg je dat er ginds een grote antipathie is” tegenover Amerikaans leiderschap. Daarbij verwees hij naar pogingen van Rusland en China om samen te slaan met andere machtiger wordende niet-gebonden staten. Hij stelde: “Jongens, er is ginds een groot blok dat niet zomaar zit te wachten op wat wij hen zeggen wat ze moeten doen.”

Joseph Nye - 4

De Amerikaanse politicoloog Joseph Nye ziet de VS in deze eeuw nog meer schitteren als in de voorgaande. Een zeer groot optimisme waar o.m. John Kerry niet mee akkoord lijkt te gaan.

De Amerikaans politicoloog en hypernationalist Joseph Nye en Johan Van Overtveldt (N-VA), onze minister van Financiën en groot fan van de VS, zien de VS in de 21ste eeuw nog evenveel of zelfs meer schitteren als voorheen. John Kerry is er zo te zien al veel minder zeker over. En terecht. 

Willy Van Damme

1) Washington Post, Karen DeYoung, 11 augustus 2015. https://www.washingtonpost.com/world/national-security/retired-generals-and-admirals-back-iran-nuclear-deal/2015/08/11/bd26f6ae-4045-11e5-bfe3-ff1d8549bfd2_story.html?wpisrc=nl_evening&wpmm=1

Zie ook:

Reuters, Warren Strobel, 11 augustus, 2015, ‘Dollar could suffer if U.S. walks away from Iran deal – John Kerry’. http://uk.reuters.com/article/2015/08/11/uk-iran-nuclear-kerry-idUKKCN0QG1UW20150811?feedType=nl&feedName=worldNews

Herman Van Rompuy–Onder vrienden

Hypocrisie, valsheid is een vast gegeven in onze maatschappij. Voorzien van een mooi maatpak met bijhorende das, de breedst mogelijke glimlach en de fraaiste woorden uitsprekend begaat men soms zonder moeite de grootste misdaden. Het is een traditie door de eeuwen heen. Zelfs al was er vroeger helemaal geen sprake van zo’n prachtig gesneden das-met-maatpak.

Herman Van Rompuy - 5

Mooi maatpak, mooie das, mooie glimlach en mooie woorden. Alleen nog het aureool boven zijn hoofd ontbreekt om de man heilig te verklaren. Over zijn vrienden in Syrië en Oekraïne echter voor zover geweten geen woord.

Herman Van Rompuy (CD&V), tot voor kort president van de Europese Unie – officieel voorzitter van de Europese Raad – is zo’n prachtig voorbeeld van de vleesgeworden hypocrisie. Onbeschaamd de grote intellectueel spelend en voorzien van een onuitputtelijke bron van schone woorden, lovenswaardige idealen en prachtige beloften. Dat is Herman Van Rompuy ten volle.

Zijn afscheid als Europees president was voor onze media dan ook de gelegenheid om voorzien van een onvoorstelbare hoeveelheid wierook en lof het ene hagiografische artikel na het andere te plaatsen. Als je al dat fraais las zou een logisch denkend mens zich zelfs gaan afvragen waarom Rome die man nog niet heilig of minstens zalig verklaarde.

Bij zijn partij de CD&V vonden ze het dan ook blijkbaar nodig om over de man een boek uit te geven. Alsof men de voorbije maanden over de heilige van Sint-Genesius-Rode nog niet genoeg lof en wierook had zitten rondstrooien.

Neen, dacht men bij zijn partij CD&V en ze deden er nog een flinke schep bovenop met de publicatie van het boek ‘Herman onder vrienden’. Bij de partij te bestellen tegen de toch wel flinke prijs van 45 euro.

Maar voor deze goede man moet men al eens een extra eurocentje over hebben niet? Toch voor diegene die het keiharde beleid van de door hem gesteunde regeringen heelhuids overleven. Ik vermoed wel dat Grieken hier zullen passen, of ze moeten Aristoteles Onassis heten.

Fascisten in Oekraïne

Deze Oekraïense vrienden die Van Rompuy mee aan de macht bracht hadden best ook in dat boek een mooi lovenswaardig woord over de man kunnen schrijven. Ze zijn dankzij hem toch mee aan het bewind gekomen.

Maar een deel van de opbrengst gaat dan ook naar de mooi ogende katholieke ontwikkelingsprojecten Trias en de Vriendenkring van Zuster Rachel De Baerdemaeker (1). Toch mooi van onze Herman om ontwikkelingsprojecten in de derde wereld te steunen.

Maar dat de man als president van Europa mee de oorlog tegen Syrië voluit steunde, en er mee voor zorgde dat een erg bloedige terreurbeweging als ISIS vanuit Europa steun kon krijgen, zullen we in het boek niet lezen. Syrië, een land met 24 miljoen inwoners, is met hulp van Van Rompuy bijna geheel vernield. Van ‘ontwikkelingshulp’ gesproken.

En dan is de man ook een hoofdrolspeler geweest in het zeer gevaarlijke dossier van Oekraïne. Hier steunde hij voluit een vorig jaar door fascistische knokploegen gepleegde staatsgreep tegen de democratisch verkozen regering.

Jihadist met onthoofde kop

Ook in Syrië had onze heilige van Sint-Genesius-Rode goede vrienden. Zo besloot hij met de Europese regeringsleiders op 21 mei 2013 om de financiering van o. a. ISIS vanuit de EU mogelijk te maken. En dan vergeten we nog zijn rol bij de vernieling – Sorry ‘bevrijding’ – van Libië. Als dat geen mooi palmares is, een ‘heilige’ meer dan waard. Zou kalief Aboe Bakr al Baghdadi dan niet best in dat boek ook een lovend woordje hebben kunnen schrijven over deze grote politicus?

De gevolgen zijn er dan ook naar. Met de NAVO die nu al in Kharkov, en dus pal tegen Rusland, zit en fascistische bendes die zich vergrijpen aan al wie volgens hen niet ‘raszuiver’ is.

Het resultaat is volgens schattingen meer dan 5000 doden, een geheel vernield Oekraïne en de dreiging van een wereldoorlog die boven ons hoofd hangt. Zo liet Rusland recent haar militaire doctrine veranderen met betrekking tot het gebruik van kernwapens. Met dank aan Herman.

Maar de fascisten van onder meer het Oekraïense Pravy Sektor en het Azov Bataljon of de salafistische moordbendes van ISIS, al Nusra en andere Syrische (sic) vrijheidsstrijders zullen wel geen mooi woordje hebben mogen geschreven in dat ‘vriendenboek’ van onze heilige van Sint-Genesius-Rode. Hypocrisie heerst immers.

Zelden zo’n valsheid gezien. Het is gewoon om van te kotsen. Een heilige maken van een Herman Van Rompuy die Europa op de rand van een nieuwe wereldoorlog bracht en koppensnellers steunde. Van een sterke prestatie gesproken.

“Zijn kwaliteiten van verzoener, bemiddelaar en bruggenbouwer maakten van hem een volleerd diplomaat die de Europese Unie door diepe crisissen sleepte”, aldus de CD&V. Partijvoorzitter Wouter Beke had het over een man met “stijl”. Stijl inderdaad, maar welke?

Willy Van Damme

1) De ngo rond Zuster Rachel werkt in Rwanda samen met de Witte Paters. De Witte Pater Daniel Maes die in Syrië leeft en daar poogt al dat oorlogsleed te delgen kan, zoals tijdens een gesprek bleek, bij hem al op veel minder steun rekenen. Behalve dat er mede dankzij Van Rompuy ginds heel veel miserie is. Een kerk vernielen en wat christenen kelen is voor zijn vrienden immers een koud kunstje.

Wie graag nog wat meer lof en wierook rond de figuur van de beschermheilige van de oorlog wil hebben kan het boek ‘Herman onder vrienden’ bestellen via beweging@cdenv.be of telefoneren naar 02/238.38.43. Neusknijpers zijn in de prijs niet inbegrepen.