De Morgen steunt al Qaeda in Syrië

Toch merkwaardig hoe jullie aan verslaggeving doen over de oorlog in Syrië en speciaal nu over de strijd voor de controle over de provincie Idlib. Iedereen die dit conflict volgt weet dat of hoort dat te weten dat dit gebied onder controle staat van al Qaeda.

Maar geen woord hierover in het verhaal ‘Idlib lijkt het einde van de wereld wel’ (DM 20 februari) en overgenomen van The New York Times. Het enigste wat wij hierover lezen is dat in dit gebied ‘De oppositie zit’.

Nou, om al Qaeda zo te beschrijven moet men intellectueel wel wat halsbrekende gymnastiek bedrijven. Fake news heet dat tegenwoordig of propaganda.

Verder is de nadruk op de vluchtelingen even merkwaardig. Men gebruikt hier zeer hoge cijfers die nergens door bewezen worden en alleen het resultaat zijn van nat vingerwerk. Wat wordt het: 500.000, 700.000, 1 miljoen of is het 2 miljoen? De missie lijkt: Doe er nog maar wat bij, wie meer.

Verder kunnen die vluchtelingen zo vluchten naar het district Afrin in de provincie Aleppo maar grenzend aan Idlib en Turkije. Dit staat na de bezetting door Turkije onder controle van de regering in Ankara. En er vallen ook amper of geen bommen en schoten.

Waardoor volgens het internationaal recht Turkije verantwoordelijk is voor het welzijn van die vluchtelingen. En er is plaats daar Turkije en haar vrienden van al Qaeda & Co dat gebied grotendeels zuiverden van Koerden en andere minderheden.

Bovendien opende de Syrische regering humanitaire corridors maar al Qaeda en co schieten de mensen neer als ze die zouden durven benaderen. Netjes verzwegen natuurlijk.

Verder is het ook merkwaardig hoe jullie op de emoties van deze vluchtelingen spelen. Toen in 2015 Idlib met geweld werd veroverd door al Qaeda was er bij De Morgen over vluchtelingen geen gehuil, geen protest te horen. Neen, die verovering werd in De Morgen zelfs toegejuicht.

En evenmin was er enige traan te zien over het lot van de inwoners van de Syrische stad Rakka of de Iraakse steden als Tikrit, Falluja en de miljoenenstad Mosoel.

Toen de NAVO in het kader van de oorlog tegen ISIS – een groep die trouwens ook in Idlib actief is – die steden plat gooide woonden daar miljoenen mensen die er door het geweld en ISIS gevangen zaten. Hier geen verhalen over almaar hoger oplopende aantallen doden en vluchtelingen. We lazen er amper een woord over.

De selectiviteit en eenzijdigheid van jullie berichtgeving is een feit en ik stel mij dan ook de vraag wie van al Qaeda bij Jullie verantwoordelijk is voor de berichtgeving. En besef dat samenwerken met een terreurorganisatie strafbaar is. Jullie tranen over het lot van die Syrische vluchtelingen zijn gewoon die van een krokodil. En blijkbaar moet voor De Morgen het kalifaat van al Qaeda in Idlib gered worden. Proficiat.

Willy Van Damme

Lezersbrief nar De Morgen naar aanleiding van hun verhaal overgenomen door The New York Times over de toestand in Idlib. The New York Times heeft in het verleden alle leugens overgenomen die de VS gebruikte om oorlogen te voeren of regeringen omver te werpen. Je kan de krant het Liegebeest noemen.

Syrië–Turks brullen voor beginners

De Turkse president Recep Erdogan mag dan wel veel schelden, dreigen en brullen maar feitelijk is hij een eenzaam man en zijn gedrag lijkt meer op iemand met veel frustraties omwille van zijn machteloosheid zowel wat betreft de toestand in Libië als in verband met de situatie in Syrië. Behoudens de wel schatrijke maar piepkleine gasproducent Qatar heeft hij geen vrienden.

Een uitstaande rekening

Rusland is wel een vriend maar dan zolang hij netjes aan de leiband van Moskou en diens alliantie met Iran en China blijft lopen. Dwaalt hij er van af dan roept men hem snel tot de orde. Zo is men in China niet vergeten welke vuile rol hij speelde bij het aanstoken van het Oeigoerse nationalisme en salafisme in de Chinese provincie Xinjiang.

Het waren toch Turkse geheime agenten die op 14 januari 2015 op de luchthaven van Shanghai betrapt werden met Oeigoerse salafisten voorzien van valse paspoorten en klaar om in Syrië te gaan vechten. “Ze zullen de rekening nog krijgen”, was tijdens een privaat gesprek de reactie hierop van een Chinees regeringsadviseur. Vorig jaar heeft Turkije dan, geïsoleerd zijnde, toegegeven aan die Chinese eisen.

Turkije heeft immers openlijke ruzie met de landen van de NAVO, zowel de EU als de VS. Zij steunen immers allerlei Koerdische nationalistische groepen in de regio waaronder ook de Turkse PKK aan wie de VS zelfs wapens en geld geven. En de PKK is zowat de aartsvijand van Ankara. En dus is Turkije nog wel lid van de NAVO maar dat is alleen pro forma, voor de vorm.

Turkse kledingwinkel verkoopt ISIS kleding - 12-2015

In 2015 kon men in een Turkse winkel zonder probleem kleding van ISIS kopen. Toen voerde men officieel volop de zogenaamde oorlog tegen de terreur en ISIS in het bijzonder. Keeping up appearances, schone schijn.

Bovendien steunde de VS de mislukte staatsgreep tegen de Turkse regering van een aantal militairen van 15 juli 2016. Toen de staatsgreep volop bezig was wist John Kerr, toen Amerikaans minister van Buitenlandse Zaken, vanuit Moskou niet meer te zeggen dan een oproep te doen tot kalmte.

Een veroordeling van de staatsgreep kon er toen niet eens af. Wat de relatie met Washington nog meer verslechterde. Sommigen beweerden zelfs dat Rusland Turkije vooraf had verwittigd van wat komende was.

Dromen  van een nieuw Ottomaans rijk

Een welvarend en relatief sterk geworden Turkije dromend van een herstel van de invloed onder de Ottomaanse kaliefs ziet dit verlangen echter gedwarsboomd. De regerende AKP partij van Erdogan heeft wel contacten met Qatar en de Moslimbroeders elders in het Islamitische wereld maar dat is in wezen een onsamenhangend allegaartje van lokaal bijna steeds verboden partijen

Neem de partij al Islah uit Jemen die in twee is gesplit en waarbij de grootste fractie samenwerkt met Saoedi-Arabië betreffende de oorlog in Jemen. Zonder succes feitelijk. Maar Saoedi-Arabië is een aartsvijand van het Turkije van Erdogan en zijn AKP. En van de Moslimbroeders moeten de Saoedi’s officieel althans niets hebben, integendeel. Men wil hen vermorzelen.

Tawakkol Karman, in 2011 de winnares van de Nobel Vredesprijs van NAVO-lid Noorwegen en prominent lid van al Islah verblijft tegenwoordig zelfs in ballingschap in Istanbul. Zij kreeg die prijs in 2011 toen de NAVO de Moslimbroeders in de regio aan de macht wilden brengen. Het was de tijd van de Arabische Lente, tegenwoordig beter gekend als de Arabische Winter.

Turkse plunderaars

En dus bleef er voor een van een nieuw Ottomaans rijk dromende Erdogan niets anders over dan scheep te gaan met Rusland en zijn bondgenoten, incluis China en Iran. Syrië echter lag te moeilijk. Die relatie is sinds het opdoeken van het Ottomaanse rijk na de Eerste Wereldoorlog barslecht. En de gebeurtenissen sinds 2011 en die Syrische oorlog hebben die betrekkingen alleen nog maar verslechterd.

TIP-musters-forces-in-Syria-19-768x432

Fier toonde de Turkestan Islamic Partij (TIP) haar militaire kracht aan de buitenwereld. De TIP bestaat vooral uit Oeigoeren uit de Chinese provincie Xinjiang. De Turkse geheime dienst speelde een heel grote rol bij de creatie van dit monster. De Turkse bijdrage aan de strijd tegen de terreur?

Zo gebeurde de dagelijkse planning voor deze oorlog tegen Syrië vooral vanuit Turkije en heeft Ankara Syrië grootschalig zitten plunderen. Sjeik Najjar, de immens grote industriezone nabij Aleppo, werd zoveel als maar kon gewoon leeggehaald. En zoiets vergeet Damascus niet. En hetzelfde voor de gewone Syriërs die trots zijn op hun land.

Recent zaten de bazen van de wederzijdse veiligheidsdiensten voor het eerst openlijk met elkaar wel samen – voordien waren er een serie geheim gehouden contacten – maar dat lijkt zo te zien niets te hebben opgeleverd. Integendeel, de spanning nam nadien zelfs toe.

De indruk is dat de Turkse regering zag dat het Syrische leger een groots militair offensief plande en besloot in te grijpen. Dit in het besef dat haar salafistisch huurlingenleger niet ging kunnen standhouden tegen die pletwals en dus militair ingrijpen voor Turkije het enige was dat hen kon redden van de totale ondergang. Ongetwijfeld hoopte Erdogan Idlib om te vormen tot een Turks protectoraat.

Na Khan Sheikhoun en Maarrat al Numan dreigde immers ook de stad Saraqib en de N5 in Syrische handen te vallen. En dan zouden de verbindingslijnen tussen Damascus en Aleppo veel beter worden. Een militair strategische plus voor Syrië. En dan komen de westelijke voorsteden van Aleppo die nog in jihadistische handen zijn ook in gevaar.

Dalende populariteit

Voor Erdogan en de AKP is er echter nog een ander en serieus probleem. Bij de recente lokale verkiezingen verloor zijn AKP immers veel stemmen zodat Istanbul, Ankara en Izmir, de drie grootste steden van het land, nu in handen van de oppositie zijn.

Het politieke succes van de AKP onder de Turkse bevolking hing nauw samen met de evolutie van de economie. Toen Erdogan aan de macht kwam stond de economie er barslecht voor en was het land politiek een puinhoop. Onder Erdogan kende het land een stevige economische groei, politieke stabiliteit en kon hij daardoor gemakkelijk geschenken uitdelen want er was gewoon meer geld voorhanden.

Turkse jihadisten

Volgens Syria Direct en Arab Weekly – Media die met geld van NAVO-landen en Saoedi-Arabië zoals ze zeggen onafhankelijk berichten over de oorlog in Syrië – krijgen Syrische jihadisten ergens tussen de 1500 en 2000 dollar per maand om er voor Turkse rekening te gaan vechten. Een veelvoud van het loon dat ze in Syrië zouden kunnen verdienen.

Die economie is nu echter aan het slabakken en dus is er minder geld voor cadeaus. Het gevolg is dat zijn populariteit aan het dalen is. Hij regeert nog wel maar heeft nu de steun nodig van de republikeinse ultranationalistische partij MHP, de vroegere Grijze Wolven gekend voor hun bruut geweld tegen politieke opponenten. Een dode min of meer was voor hen geen probleem.

Door continu op de nationalistische trom te slaan hoopt hij zijn populariteit op te krikken maar veel Turken moeten wel inzien dat zijn slogans steeds meer en meer hol klinken. De man staat internationaal geïsoleerd en kan zijn dromen niet waarmaken. Bovendien staan de meeste Turken niet te popelen van verlangen voor een oorlog tegen wie dan ook. Gaan vechten in Syrië en zeker Libië is niet populair.

Daarom dat hij niet het Turks leger naar Libië stuurde zoals hij stelde te gaan doen maar zijn jihadistisch huurlingenleger. Zonder voor zover geweten enig resultaat. Behalve veel nieuwe doodskisten. Maar dat zijn buitenlanders en dus ligt de modale Turk er niet wakker van. Sommigen vinden dat zelfs goed want veel Turken zijn republikeins en haten die jihadisten.

De Russische connectie

De reden waarom de Russen dat wangedrag en scheldpartijen van Erdogan tot heden tolereerden had zowel economische als politieke reden. Zo is er Turk Stream de pijpleiding die Russisch gas van Gazprom naar de Middellandse Zee brengt. Een project dat er kwam nadat Bulgarije onder Amerikaanse druk afhaakte. Die moeten dat gas nu gaan kopen bij aartsvijand Turkije. Hun eigen schuld natuurlijk.

Wel was Turkije kwaad omdat het voor dat gas aan Gazprom een hogere prijs moet betalen dan Duitsland. Maar Duitsland is een grotere en strategisch belangrijkere koper van Russisch gas dan Turkije. Wat het prijsverschil verklaart.

Ook is men in Rusland niet vergeten dat Turkije op grote schaal zowel de Tsjetsjeense als Oeigoerse salafistische groepen steunde. Hetzelfde met de Krim-Tataren in Oekraïne. Er is zowel in Moskou als in Beijing een zeer groot en ook begrijpelijk wantrouwen tegen Erdogan.

Russische gevechtsvliegtuigen - Oktober 2015

De Russische luchtmacht speelt een grote rol in de strijd tegen die salafistische terreurgroepen in Syrië. Haar tussenkomst vanaf 30 september 2015 zorgde voor een ommekeer in de strijd en deed het plan van Israël en de NAVO wat betreft Syrië mislukken.

Verder is er het Russisch luchtafweersysteem S400 dat Turkije kocht en welke vijandige reacties uitlokte bij de bondgenoten van de NAVO en vooral de VS. Voor de Russische wapenindustrie een groot succes dat de weg moet openen naar nieuwe orders elders in de wereld.

In de VS met Raytheon en haar Patriot-systeem moet men de recente gebeurtenissen in de regio met zekerheid als een ramp zien. Bij de luchtaanvallen vorig jaar op die olie-installaties in Saoedi-Arabië en die op Amerikaanse basissen in Irak bleek er van enige luchtafweer geen enkele sprake te zijn. Publicitair een barslechte zaak voor Raytheon.

En als laatste is er ook nog het grote contract dat het Russische Rosatom sloot met Turkije voor de bouw van een kerncentrale in Akkuyu die in 2023 moet operationeel zijn. Goed voor een slordige 20 miljard dollar. Ook dat is mooie reclame voor de Russische industrie die toont modern te zijn. In het Westen wordt immers gemakkelijk smalend gedaan over de Russische economie. Een onderschatting die kan tellen.

Een andere wel erg belangrijke reden is dat Rusland door Turkije als bondgenoot in de armen te slaan een grote wig drijft in de al bestaande tweedracht binnen de NAVO. Turkije heeft na de VS het grootste leger in die verdragsorganisatie en grenst ook aan Rusland. Strategisch een belangrijke zet. Zo heeft de VS nabij de Turkse stad Inçirlik een luchtmachtbasis waar volgens Turkse schattingen een 50 atoombommen liggen.

Erdogan zoekt ruzie

Een geschil die de VS en de EU zelf veroorzaakten. Zo steunt men het in wezen Israëlische project voor een grote Koerdische staat. Wat een enorme bedreiging voor Turkije betekent welke doet denken aan de periode toen in Istanbul na 1919 het rijk van de sultans ten einde liep en de Britten Turkije onder curatele wilden plaatsen met daarbij onder meer een Koerdische republiek.

Een plan dat door het optreden van Kemal Ataturk en zijn compagnons mislukte. Het is de VS en de EU dus die om Israël te plezieren Turkije in de armen van Vladimir Poetin duwden. Poetin hoefde zelfs niets te doen behalve dan dat rijp geworden ‘fruit’ van de boom plukken.

Ebla - Bronstijd - Vernield en bevrijd - 9 februari 2020

Dit zijn de restanten van de historische stad Ebla die zaterdag 8 februari werd bevrijd. De stad was het centrum van het vermoedelijk oudste Syrische koninkrijk welke teruggaat tot het derde millennium voor Christus en ongeveer 700 jaar stand hield. Haar ontdekking door Italiaanse archeologen in 1964 toonde dat er naast de koninkrijken aan de Eufraat, Tigris en Nijl gelijktijdig ook in Syrië een centraal gestructureerds staat was. Al Qaeda & co vormden de site om tot een trainingscentrum maakten er tunnels en plunderden de site om het dan via Turkije ten gelde te maken.

Ondanks die zwakke positie dacht Erdogan toch de spanning met Rusland te moeten opdrijven. Zo ging hij vorige week op bezoek naar Oekraïne waar hij de groet van de Oekraïense fascistische groepen uit de Tweede Wereldoorlog bracht. Een groet die expliciet gericht is tegen Rusland.

Ook begon hij plots opnieuw te klagen over wat hij de Russische bezetting van de Krim noemde en het volgens hem schandelijke lot van de Krim Tartaren daar. Een oproep tot steun aan de salafistische terreurgroep Hizb ut-Tahrir welke bij die bevolkingsgroep een zekere aanhang heeft. Een internationaal georganiseerde organisatie die echter onder meer in Rusland en Duitsland wegens haar terroristisch karakter verboden is.

Dat het in de Syrische provincie Idlib tussen Syrië en Turkije tot een gewapend conflict kwam was dan ook de logische consequentie van die nieuwe politieke richting van Erdogan.

Plots stuurde hij nog meer militairen naar Idlib om er extra zogenaamde observatieposten op te zetten. In wezen stuurde hij vooral ook extra militair materiaal naar onder andere al Qaeda, Horas al din en de Turkestan Islamic Party, een onderdeel van de Turkse geheime dienst MIT die vooral uit Chinese Oeigoeren bestaat.

Staakt-het-vuren

Tussen Turkije, Iran en Rusland waren er in Astana en Sochi akkoorden gemaakt om zo een politieke oplossing te creëren voor de oorlog in Syrië. Op papier klonk dat heel mooi want stelde men: “Een militaire oplossing was niet mogelijk en wenselijk en dus moest men het via de politieke weg uitklaren.” Prachtig maar totaal onrealistisch en zelfs regelrecht in strijd met de afspraken in de VN over de oorlog tegen de terreur.

Vooreerst is geen enkele van die in Idlib actieve groepen te beschouwen als gematigd. Allen werkten in het verleden nauw samen met al Qaeda of die nu Hayat Tahrir al Sham of Jabhat al Nusra noemden.

Groepen als het Leger van de Islam, Nour din al Zinki of Ahrar al Sham als gematigd bestempelen staat niet alleen haaks op de realiteit maar betekent ook het beledigen van hun tienduizenden slachtoffers. Hen vragen zoals afgesproken te willen scheiden van al Qaeda is politiek dromen. Het idee alleen al is waanzinnig.

Turkse Grijze Wolven in Jarabloes - 24 augustus 2016

Ook de Turkse Grijze Wolven blijken in Syrië actief. De aan die groep gelieerde partij MHP zit in de regering van Erdogan.

Bovendien zijn deze groepen veelal chaotisch georganiseerd en niet bereid om wat ook van toegevingen te doen. Met hen een staakt-het-vuren afsluiten was en is onmogelijk. Zo moest de N5, de weg tussen Aleppo en Damascus, een soort neutrale zone worden waarop vrij verkeer moest mogelijk zijn. Het bleef bij het mooi in Sochi en Astana volgeschreven papier.

Bovendien was ook Damascus niet zomaar bereid om dit gebied nog voor jaren te laten voortbestaan als het kalifaat van al Qaeda. Geen probleem voor Turkije en de landen van de NAVO natuurlijk maar wel voor Syrië alsmede voor Iran, China en Rusland. En een oorlog zal men alleen via een vredesverdrag beëindigen als beide partijen uitgeput zijn. En Syrië is dat niet. En dus gaat de oorlog voort tot het einde.

Gevechten

Uiteindelijk vecht het Russisch leger in Syrië eerst en vooral om al Qaeda & Co een zo groot mogelijke nederlaag te bezorgen zodat hun invloed in de Kaukasus, de zuidelijke onderbuik van Rusland, kan wegdeemsteren. En daarom moet Idlib van die groepen gezuiverd worden. Wat het Turkije van Erdogan wil verhinderen. Met voor Rusland als motto: De enige goede terrorist is een dode terrorist.

En toen Erdogan plots zijn kar keerde en zelfs de gezamenlijke patrouilles aan de oostelijke grens van Syrië en Turkije stop zette reageerde Rusland nogal onderkoeld. Zo verschenen er in de Russische media plots verhalen over de betrokkenheid van Turkije bij al Qaeda en stelde men dat dit recente gevecht tussen de legers van Syrië en Turkije een gevolg was van Turkse fouten.

Turkse school in Jarabloes - November 2016

De Ahmet Selim Mussa School in de Syrische grensstad Jarabloes. Of hoe Turkije bezig is met het aanhechten van delen van Syrië. Waar blijft de VN met haar protesten tegen dit flagrant voorbeeld van buitenlandse agressie tegen een soevereine natie?

Ze hadden, stelde Moskou, de Russen vergeten te melden dat ze zoals in Sochi was afgesproken soldaten naar Syrië gingen sturen. En Rusland stelt dan zoals het hoort Syrië hiervan op de hoogte. Doordat dit niet gebeurde, aldus nog Rusland, hield het Syrische leger die Turkse militaire kolonne voor jihadisten. Een nogal gemakkelijke verklaring natuurlijk want het Syrisch leger moet toch normaal geweten hebben wie daar met pantserwagens rondreed.

Maar Syrië wist perfect wat de Turken van plan waren en reageerde er dus op als was het een hen vijandige militaire kolonne. Erg logisch. Je kan niet zomaar met een leger een ander land betreden zonder dat de kogels en bommen beginnen rond te vliegen. Hoeveel doden er bij dit gevecht juist vielen is onduidelijk.

Vermoedelijk vielen er langs Turkse zijde 7 militairen plus een burger. Langs Syrische kant is het onduidelijk. Damascus stelt dat er geen doden vielen terwijl Turkije twee cijfers gaf, 35 en 76. Het vanuit het Verenigd Koninkrijk werkende Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten, een eenmanszaak gelieerd aan de Moslimbroeders, had het over drie Syrische doden.

Tientallen miljarden

Sindsdien is het langs Turkse zijde plots stil geworden. Een gesprek tussen Ankara en Moskou zorgde duidelijk voor een afkoeling bij Erdogan. De driftkikker zal vermoedelijk begrepen hebben dat hij geen kant op kan.

Veel van zijn Turkse observatieposten zijn door de opmars van het Syrische leger eilanden gevormd omsingeld door Syrische of Russische troepen.En zonder die hun goede wil kunnen die Turkse militaire niet eens bevoorraad worden in wat dan ook. Het worden dan bedelaars. Erg simpel. Het is alsof men in Damascus Erdogan zit uit te lachen.

Fırat Kalkanı Harekatı'yla terör örgütlerinden arındırılan Cerablus'ta açılan PTT şubesi, Türk görevliler yanında yerel halkın da her türlü bankacılık ve lojistik ihtiyacını gideriyor. ( Kerem Kocalar - Anadolu Ajansı )

Een Turks postkantoor in de Syrische stad Jarabloes Een ander voorbeeld van Turkse annexatie van delen van Syrië door de regering van Recep Erdogan. Het officiële persbureau Anadolu sprak in haar berichtgeving hierover van ‘de bevrijde stad Jarabloes’. Bevrijd inderdaad!

De pogingen van Erdogan en zijn AKP om Syrië deels te annexeren zijn uitgelopen op een voor het land reusachtige zelden geziene ramp. Het heeft Turkije tientallen miljarden dollars gekost en enorme hoeveelheden vluchtelingen opgeleverd die intern bovendien voor onvrede zorgen.

Erdogan zal de geschiedenis ingaan als een mislukkeling die zijn land poogde te islamiseren – wat zo te zien zal mislukken – en via een oorlog uit te breiden. En zonder oorlog hadden beide landen veel handel kunnen drijven en zouden met Turkse goederen geladen vrachtwagens zonder problemen door Syrië rijden richting Jordanië en het Arabisch schiereiland. Wat Ankara miljarden dollars had opgeleverd.

Maar neen, een hebzuchtige en agressieve Erdogan dacht zijn stuk van Syrië te kunnen veroveren. Buiten de machines uit de industriezone Sjeik Najjaf en veel historisch erfgoed kon hij er echter niets rapen. Begrijpelijk dus dat hij razend is. Een mens zou voor minder.

Zaterdag zaten Turkse en Russische militairen en diplomaten in Ankara nog eens bij elkaar om over de toestand in Syrië te praten. En dat leverde niets op behalve de verklaring dat er nog verdere gesprekken nodig zijn. Een maat voor niets dus.

Ondertussen gaan de gevechten voor de controle over de weg M5 verder door en dit met medewerking van de Russische luchtmacht. Die M5 is op een paar kilometer na sinds zaterdag nu geheel onder Syrische controle.

Doelen zijn op dit ogenblik het huizencomplex Rashideen 4 en Khan al Asal, een voorstad van Aleppo. Hier had op 19 maart 2013 bij de poging van die terreurgroepen om die stad te veroveren de eerste aanval met het gifgas sarin plaats. Er werden toen 16 regeringssoldaten en 10 burgers gedood.

Willy Van Damme

Syrië–Verdere opmars Idlib

Het Syrische leger staat op het punt om de stad Maarrat al Numan te veroveren. Dit is de tweede grootste stad van de provincie Idlib waar vooral Hayat Tahrir al Sham en de Turkestan Islamic Party, een groep vooral bestaande uit Chinese Oeigoeren, sterk staan, en die beiden gelieerd zijn aan al Qaeda.

Omsingeling Maarrat al Numan

De stad ligt aan de M5 autoweg die van Damascus via de steden Homs en Hama naar de grote industriestad Aleppo loopt en zo verder naar Turkije. Het Syrische leger is daarbij begonnen aan het omsingelen van Maarrat al Numan langs het oosten, zuiden en noorden. Vermoedelijk zal men die terreurgroepen de gelegenheid geven westwaarts de vlucht te nemen om zo de stad zoveel als mogelijk te sparen.

Troepen zijn al de oostelijke wijken binnengetrokken en controleren zowel ten noorden als ten zuiden de M5. Daarbij zitten zij pal bij de stad His die oostelijk ligt van de M5 en halverwege Khan Sheikhoun en Maarrat al Numan. Hier ligt ook een observatiepost van het Turkse leger in het kader van de overeenkomsten met Iran en Rusland over een nooit gerealiseerd staakt-het-vuren.

Syrië - Kaart M5 - Khan Sheikhoun - Aleppo

Centraal staat de strijd om de M5 die na een zoveelste staakt-het-vuren volop is losgebarsten. Eens die weg bevrijd kan de handel tussen Aleppo en de rest van het land echt op gang komen. Nu loopt dit verkeer via allerlei binnenwegen. Onderaan is Khan Sheikhoun, Daarboven Maarrat al Numan. Verder noordwaarts ligt Saraqib en bovenaan Aleppo.

Het lijkt er dan ook op dat die stad van normaal een 90.000 inwoners elke dag kan vallen. Het offensief verloopt voor het leger ook vrij vlot en buiten een meer symbolisch tegenoffensief is er van serieus verzet door die salafistische terreurgroepen weinig sprake. De stad werd in oktober 2012 door de jihadisten op het leger veroverd.

Saraqib en Aleppo

Ondertussen zijn er ook stevige gevechten bezig in de omgeving van de meer noordelijker gelegen stad Saraqib, het laatste grote obstakel langs de M5 richting de stad Aleppo. Hier is het leger al tot op een 13 kilometer genaderd zowel vanuit het oosten als vanuit het zuiden.

Ook ten westen van de provinciale hoofdstad Aleppo wordt er steeds heviger gevochten en realiseerde het leger al de eerste veroveringen. Hier gaat de strijd om de voorsteden Rashideen 4 en 5 en de toegang van de M5 tot de stad zelf.

Gevechten zijn blijkbaar ook bezig rond de stad Khan Touman ten oosten van Aleppo.  Ook de wat verder gelegen stad Khan al Asal ligt in het vizier. Hier had in april 2013 de eerste aanval door die jihadisten met het gifgas sarin plaats.

Volgens de tussen Turkije, Rusland en Iran afgesloten akkoorden moest de M5 een soort van neutrale zone worden die men onder controle van Rusland en Turkije zou openstellen voor civiel verkeer van en naar Aleppo en zo Turkije. Het was een plan waarvan men echter al vooraf kon weten dat het niet ging lukken.

Eens de M5 in handen van de Syrische regering is het nog maar de vraag wanneer men ook de provinciehoofdstad Idlib gaat aanvallen. Die ligt immers op amper een 15 kilometer van Saraqib.

Mike Pompeo

Ondertussen blijft de toestand in het noordoosten van Syrië erg onduidelijk. Onder vooral de invloed van Mike Pompeo, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, wordt de druk in de regio opgevoerd en blijken kleine eenheden van het Amerikaanse leger langs de M4 plots obstructie te voeren.

Deze weg loopt van Aleppo oostwaarts naar Hasaka en zo Irak. Zo pogen ze er Russische patrouillevoertuigen tegen te houden. Terwijl Syrische controleposten Amerikaanse militairen stoppen. Een waanzinnige toestand die onhoudbaar is.

Volgens Amerikaanse media (1) heeft Pompeo zijn ministerie uitgezuiverd van wat men “defaitisten” noemt die de zaak van Syrië als verloren beschouwen. In de plaats kwamen er dan mensen die zelfs ‘s nachts droomden van het vernielen van Iran en zo ook Syrië en Irak.

Volgens de Qatarese website Middle East Eye (2) zijn er zelfs vergaderingen met Iraakse politici geweest om de provincie Anbar los te koppelen van Irak. Vergaderingen geleid door diplomaten uit Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, de VS en Israël.

Kaart Irak - Soenniestan

De provincie Anbar bestaat grotendeels uit woestijn en heeft daarom amper arbeidskrachten maar qua grondstoffen volgens sommigen veel potentieel. Volgens Middle East Eye zou men er daarom aan denken om Palestijnen uit de Westelijke Jordaanoever te deponeren in Anbar. Dit in het kader van wat voor de VS een definitieve oplossing van het Israëlisch Palestijns conflict moet zijn. Een alleen als compleet krankzinnig te omschrijven idee.

Het kadert in het Israëlische plan om Irak in stukken te hakken. De vergaderingen lekten echter uit. Volgens de nieuwssite dankzij de Jordaanse veiligheidsdienst. De eerste vergaderingen waren ook op de Saoedische ambassade in de Jordaanse hoofdstad Amman.

In Bagdad reageerde men dan ook zoals kon verwacht worden woedend, zeker wegens de aanwezigheid van enkele lokale Iraakse politici die de dollars al ongetwijfeld voor hun ogen zagen hangen, klaar om geplukt te worden.

Ondertussen heeft nog geen enkel land van de NAVO gereageerd op de Iraakse eis om hun troepen uit het land terug te trekken. Dus ook België en Nederland niet. De spanning in het land neemt dan ook toe. Zo was er vrijdag in Bagdad een massabetoging tegen hun aanwezigheid waaraan naar schatting 1 miljoen mensen deelnamen. Ze was georganiseerd door de machtige politicus en militieleider Moqtada al Sadr.

Typisch was de bijna onbestaande interesse hiervoor bij onze massamedia. Zo sprak het Franse persbureau over enkele honderden betogers en de anderen zoals Reuters over enkele duizenden. Ook hadden CNN en Bloomberg het zelfs over een anti-regeringsbetoging.

Betoging Irak tegen VS

De vrijdag door politicus en militieleider Moqtada al Sadr georganiseerde betoging in Bagdad waar naar schatting een miljoen betogers aanwezig waren en die exclusief tegen de VS was gericht. Het Franse persbureau AFP had het over honderden betogers. Opvallend is dat men voor zover geweten alleen Iraakse vlaggen zag en geen enkele van welke militie of partij dan ook.

Met andere worden: De spanning in de regio blijft te snijden en kan zo ontsporen. Gisteren werden trouwens door onbekenden drie raketten afgevuurd op de Amerikaanse ambassade in Bagdad. En met Pompeo op Buitenlandse Zaken zal die spanning met bijna absolute zekerheid ook blijven.

Willy Van Damme

1) National Interest, 23 januari 2020, Matthew Perry, ‘State Department Seeks Maximum Pressure On Iran In Syria’. https://nationalinterest.org/blog/middle-east-watch/state-department-seeks-maximum-pressure-iran-syria-116666

2) Middle East Eye, 23 januari 2020, Suadad al Salhy, ‘US seeking to carve out Sunni state as its influence in Iraq wanes’. https://www.middleeasteye.net/news/us-seeking-carve-out-sunni-state-its-influence-iraq-wanes

NASCHRIFT:

Gisteren viel de stad Maarrat al Numan zonder veel strijd in handen van het Syrische leger. Het legeroffensief om deze stad te bevrijden begon zaterdag en het duurde dus vier dagen om deze normaal 90.000 inwoner tellende stad samen met vlakbij gelegen tientallen stadjes en dorpen te veroveren. Het toont perfect de krachtsverhoudingen.

Het vermoeden is dat het Syrisch leger nu verder gaat oprukken en mogelijks zelfs de provinciehoofdstad Idlib (normaal 100.000 inwoners) zal aanvallen. Ook draait de westerse propagandamolen weeral overuren.

Op de BBC World toonden zij beelden van wat gisteren volgens hen een enorme autokaravaan met vluchtelingen uit Maarrat al Numan was. Maar de stad is al veel weken leeg met alleen vechtersbazen die er achterbleven.

In Nieuwsuur op NOS 2 liet men gisterenavond dan een van die fans van al Qaeda zeggen dat er in die provincie maar enkele terroristen zijn en dat men daarom toch niet moet bombarderen en hospitalen, burgers en kinderen doden. Waarop de journalist dat allemaal zomaar als zijnde waar aannam.

2020

DSCN9409

Een foto met sneeuw, uit de oude doos dus.

Verder voor iedere lezer en aanverwanten een beregoed 2020 met veel vriendschap, een goede gezondheid, veel geluk, creativiteit, leuke momenten, prettige verrassingen en zoveel meer. 

Syrië – Praten met Assad

Vorige week stelde nu.nl in een gesprek met Stef Blok (VVD), de minister van Buitenlandse Zaken, de vraag of Nederland moet praten met de Syrische president Bashar al Assad. Voor de minister kan daar geen enkele sprake van zijn. En hij wist het zelfs wat Syrië de komende jaren te wachten staat: “Voor Assad is er geen toekomst in Syrië”, orakelde de man.

Hilarisch

Zelden heeft een politicus en minister zich zo belachelijk gemaakt. Dat Blok zegt wie er al of niet in Syrië president mag spelen is van een arrogantie die herinneringen oproept aan de VOC en wat nu het huidige Indonesië is. Het was Nederland die deze archipel moest besturen en ‘beschaven’, lees plunderen. Voor zover geweten is geen enkele van zijn Europese collega’s, zelfs ook Frankrijk niet, nog bereid een dergelijke verklaring af te leggen. Ze weten beter.

Stef Blok minister van Buitenlandse Zaken (VVD)

De liberaal Stef Blok, Nederlands minister van Buitenlandse Zaken, denkt zich te moeten bemoeien met wie de volgende Syrische president wordt. Wat als zijn Syrische collega komt zeggen wie Rutte al of niet moet opvolgen? Kent Blok wel het internationaal recht? Blijkbaar niet.

Het is bovendien hilarisch te noemen. Op enkele kleinere stukken van het land na controleert de Syrische regering – en dat is meer dan alleen maar Assad – het ganse land en niemand die deze controle in gevaar kan brengen. Er komen verkiezingen en daarbij zal Assad normaal kandidaat zijn om zichzelf als president op te volgen. Wie gaat hem tegenhouden? Zeker niet een man als Stef Blok.

Bovendien is de Nederlandse regering hier zeer slecht geplaatst om het vingertje op te steken en over Syrië allerlei beschuldigingen rond mensenrechten te uiten en dictator te schreeuwen. Het is toch zijn regering Rutte die oorlogsmateriaal leverde aan die jihadisten in Syrië, mensen die zij aan zij vechten met al Qaeda. Was dat dan misschien een fijn staaltje van het Haags mensenrechtenbeleid?

Schandelijk

Neen, het was een oorlogsmisdaad want men steunde in een ander land zomaar plunderaars, verkrachters, koppensnellers en massamoordenaars. Uitschot die bovendien ook in Europa moordende terreuraanslagen pleegde. Dan Assad voor rot staan uitschelden is niet alleen zeer misplaatst, het is gewoon schandelijk. Er zijn in het verleden al politici voor veel minder moeten aftreden en voor de rechter gesleurd.

Zeker Assad en de Syrische regering zijn geen stel heiligen, maar ze zijn koorknapen in vergelijking met het uitschot welke Nederland en België ginds steunden en zo te horen nog steeds steunen.

551395369681106764_438052252

Welke Europese minister gaat als eerste in Damascus knielen voor Assad en vragen welke bedrijven van zijn land ook wat mogen meepikken van de vette contracten voor de Syrische wederopbouw? Wordt dat alsnog Stef Blok?

Jarenlang waren dit de vrienden van het Westen – de ‘idealisten’ – die miljarden dollars hebben gekregen. Maar daarbij zaten ook al Qaeda en een zekere Aboe Bakr al Baghdadi van toen nog Al Qaeda in Irak en later ISIS. Een man die al van in 2011 in Syrië vocht. Met steun van de regeringen Rutte, Michel en het ganse Westen, incluis de media.

Voor de media was Assad immers een dictator die ‘op zijn eigen mensen schoot’. En de aanwezigheid van al Qaeda? Dat was fake news komende van die dictator stelden alle kranten en zogenaamde experts unisono. Want in het Westen verdedigde men de menselijke waarden. Neen, het was niet geld geven aan al Qaeda maar – zo klonk het – strijden voor vrijheid, democratie en de mensenrechten. Wat een cynische grap.

Maar politiek Nederland lijkt wel in dromenland te leven, Wars van de realiteit en vasthoudend aan de propaganda die men zelf jarenlang heeft zitten verspreiden. En dat gaat zowel op voor de VVD, de PVDA, D66 als Groen Links zoals het debat woensdag in de Tweede Kamer in Den Haag nog maar eens bewees toen ze de vraag van het CDA verwierpen. Een stel politici die al Qaeda & Co hielp komt zeuren over Assad de moordenaar. Hoe hypocriet kan men zijn.

Grootste bouwproject

De enige bedoeling van het Westen was om op aandringen van Israël het Midden-Oosten in brand te steken en Israël vijandige staten als Syrië en Irak te vernielen. Alsof wij er belang bij hebben dat die regio een grote brandhaard is. Maar ja, het land is nu begonnen aan de wederopbouw en al die mooie contracten gaan nu naar Rusland, China, Indië en Iran. Niet naar de EU.

En dat doet pijn want het gaat hier over tientallen miljarden. Mogelijks het grootste bouwproject in het Midden-Oosten ooit. Een kans die de EU vergooit. Niet de eerste maar de zoveelste die men verknoeit. Zie maar naar het internet of de elektrische wagens die naar respectievelijk de VS en China gingen.

Bovendien zit men ook met die nu in Syrië gevangen Europese terroristen. Het westerse kanonnenvoer. Het beheer van deze kampen worden nu overgenomen door de Syrische regering. En recent stelde de chef van de Belgische militaire veiligheid in het parlement dat men over die gevangen Europese jihadisten met de Syrische regering wel zal moeten praten.

Wat ook Martijn van Helvert Kamerlid namens de regeringspartij het CDA deze week zegt. Het wordt op de website van het Instituut Clingendael, een overheidsinstelling, bovendien beaamt door Michiel den Hond, oud-ambassadeur en gewezen hoofd van de dienst Midden-Oosten op het ministerie. Zelfs de NRC, gekend als de verdediger bij uitstek van het Syrische jihadisme, draaide deze week hierover bij en roept op tot een gesprek.

Knielen

De zwarte kakelende legkippen van ISIS. En dat soort volk zouden wij dan moeten terugnemen. Ze zullen misschien niet allemaal zo dolgedraaid zijn maar het risico bestaat. Het toont perfect aan hoever men mensen mits goede indoctrinatie kan krijgen. Tot in de krankzinnigheid.

En dan komt Stef Blok stellen: “Voor Assad is er geen toekomst in Syrië”. Maar is er wel een toekomst voor een idiotie uitkramende Stef Blok? De man weet zo te zien amper waarover hij spreekt.

Zijn praatjes over deze kwestie moeten vele Nederlands diplomaten als beschamend overkomen. Maar wie weet, gezien de vele leugens van het kabinet Rutte zou het niet mogen verbazen dat een medewerker van Blok nu in Damascus aan tafel zit met ‘dictator’ Assad of een van zijn regeringsleden.

En wat betreft die gevangen Europese jihadisten en hun kinderen is het vrij simpel. Ze reisden vrijwillig naar Syrië, sloten zich er aan bij terreurbewegingen en moeten nu heel simpel de gevolgen dragen. Ze begingen ginds misdaden tegen de Syriërs en het is aan de Syriërs om hen te berechten. Niet aan Nederland, België of wie in Europa dan ook.

Simpelweg kijken naar het internationaal recht zou genoeg moeten zijn om te weten wat er hier moet gebeuren. Staan die moeders hun kinderen af dan kunnen die mits Syrië akkoord gaat terugkeren. De moeders zelf moeten ginds blijven en wachten op hun straf. Wat die ook wezen mag.

En Blok? Die mag met hangende pootjes een dezer maanden misschien wel richting Damascus trekken. Maar misschien laat die het aan zijn opvolger om te knielen. Dit moet ook voor hem nu eenmaal erg gênant zijn.

Willy Van Damme

 

Is Aboe Bakr al Baghdadi dood?

Met veel toeters en bellen en vooraf uitvoerig in de pers gelekt kondigde de Amerikaanse president Donald Trump de dood aan van Aboe Bakr al Baghdadi, de kalief van de Islamitische Staat die hij met zijn kornuiten in 2014 na de verovering van de Iraakse stad Mosoel zelf had gesticht.

Staatsgeheim

Maar de Syrische president Bashar al Assad twijfelt en zo ook de Russische regering. (1) Het is zoals de Syrische president zegt in een recent interview. Toen ze de Iraakse president Saddam Hoessein en daarna zijn zoons ontdekten werd dat uitvoerig in beeld gebracht. Men kon hun arrestatie live zien en zelfs hun pseudorechtszitting en executie op tv volgen. En ook de Libische leider Kadhaffi werd voor de camera’s vermoord. Hier niets!

Het enige wat wij nadien over die moord in Syrië zagen is een hond wiens naam we wegens staatsgeheim niet mochten kennen. Een grap dus. En na veel aarzelen serveerde men de buitenwereld wat ontzettend vage beelden met figuren die heen en weer liepen en daarbij enkele knallen. Een soort computerspelletje.

Aboe Bakr al Baghdadi - 1

Aboe Bakr al Baghdadi, kalief van de Islamitische Staat kwam volgens de VS om het leven toen hij zijn bomgordel liet ontploffen. Bewijzen hiervoor krijgen wij echter niet te zien. Zijn dood roept dan ook veel vragen op. Wat wist hij bijvoorbeeld over de hulp die ISIS vanuit Westen kreeg. En hoe slaagde hij erin om met een relatief kleine groep op amper een paar weken bijna een derde van Irak op het Iraakse leger te veroveren? Heel veel vragen!

Wel zagen we nadien perfecte beelden van een vernielde serie gebouwen en een kapot busje. Wat is er verdomd gevaarlijk aan beelden en getuigenissen van derden die de buitenstaanders zekerheid konden geven? Bovendien stelde president Assad dat de Syrische radars die dag geen vreemde helikopers of vliegtuigen hebben opgemerkt.

Bovendien beweerde Trump dat die militairen een speciaal DNA-systeem had meegebracht die al na 15 minuten bevestigde dat het inderdaad om de man ging. Het blad The Scientist schreef echter gisteren dat de snelste methode om met zekerheid DNA te testen nog steeds 90 minuten vergt, zesmaal langer dan wat Trump beweerde. (2)

Bovendien is er nog iets eigenaardig. Behoudens een in Idlib onder controle van al Qaeda werkende fotograaf van het Franse staatspersbureau AFP kwamen er al jaren nooit fotografen of journalisten meer op bezoek in de Syrische provincie Idlib. Het was te gevaarlijk. En kijk nu plots waren die er wel. Ze hadden blijkbaar de toestemming gekregen van al Qaeda want anders kom je er niet in. De grenscontrole is er nu eenmaal erg strikt.

Onbetrouwbare bronnen

Nu hebben we over die moord alleen enkele verklaringen van het Pentagon, het Witte Huis en die van Ferhat Abdi Şahin (alias Mazloum Kobani Abdi), de Turkse PKK’er en baas van de Syrian Democratic Forces, de jarenlange partners van de VS en Israël. Deze laatste getuigenis is echter indirect want hij heeft die moord niet meegemaakt. Maar kloppen die?

Ze zijn betrokken partij en die dienen om die reden in twijfel te worden getrokken. Het kan waar zijn, het kan een leugen zijn. Dat bekijken heet bronnenkritiek. Hetzelfde met ISIS als deze zijn dood bevestigen. Het is oorlog in Syrië en dan is er heel veel propaganda, leugens verpakt als de waarheid. Waren er nu twee of drie kinderen of helemaal geen bijvoorbeeld? En dan die hond? En was die tunnel nu geheel ingestort of niet?

Journalistiek is er een van steeds vragen stellen en bronnen controleren. Maar dat is natuurlijk geen probleem voor de klassieke media die nu al op hun voorpagina’s uitschreeuwen: ‘Hoe Baghdadi aan zijn einde kwam’. Het woord exclusief durven zij er natuurlijk niet opplakken.

Yugo-Kru-Rev-PL-82mm-HE-GXX_10500ea[1]

Het Amerikaanse Alliant Techsystems koopt op 12 februari 2018 in Servië 62,4 ton aan mortiergranaten officieel bestemd voor het Afghaanse leger en politie. Alliant Techsystems is een van de vier bedrijven die voor het Pentagon wapens mag verhandelen bestemd voor bondgenoten van de VS zoals Afghanistan. Onderweg hebben ze blijkbaar de weg naar Afghanistan verloren en raakten…. bij IS in Jemen.  Zie foto onder. Wat wist al Baghdadi hierover?

Hun verhalen zijn nu eenmaal niet meer dan een samenraapsel van verklaringen van Trump, het Pentagon, Ferhat van de SDF en wat anonieme beweringen die men heeft overgenomen van o.m. The Washington Post en Newsweek. Zelf gebaseerd op anonieme Amerikaanse regeringsbronnen.

En al die bronnen staan gekend als de koningen van het nepnieuws. Baghdadi kan zeker dood zijn maar ook springlevend onder een valse naam verder genietend van een welverdiende rust in Dubai, de Seychellen, Florida of de Spaanse Costa’s. Een verhaal te zot voor woorden zullen sommigen zeggen. Is dat zo?

Amerikaanse creatie

Uit een ganse serie documenten is gebleken dat ISIS of zoals het vroeger noemde Al Qaeda in Irak jarenlang de steun genoot van het Westen, de salafistische staten op het Arabisch schiereiland en ook Turkije. Daaraan kan men niet twijfelen. Die documenten zijn echt en bewijzen o.a. de wapenleveringen aan ISIS. En recent ontdekte gegevens tonen dat de VS nog vorig jaar tonnen Servische mortiergranaten leverde aan ISIS in Jemen.

IS Jemen - Met mortieren 82MM M74 HE - Krusik Servië - 1

Fier poseerde de Islamitische Staat in Jemen op YouTube met haar gloednieuwe mortiergranaten. Een cadeau zo bleek van Washington. De oorlog tegen de terreur Amerikaanse stijl.

Het is een van de voornaamste reden om twijfels te hebben bij het verhaal dat de VS ons hier serveert. Uiteindelijk is het ontstaan van ISIS en zijn Baghdadi het resultaat van de destabilisering door de VS, en o.m. ook Nederland en het Verenigd Koninkrijk, van Irak door de invasie in 2003 en het vernielen van de staatsstructuur van Saddam Hoessein. Nadien kwam er alleen nog chaos en dat was de natte droom van Israël.

Hoe men het ook draait of keert al Baghdadi en ISIS zijn in wezen een creatie van de VS. En of ISIS en al Qaeda in de toekomst nog een gevaar zullen vormen hangt in wezen daarvan af. Blijft het Westen hen zoals nu in het geheim verder steunen of schakelt men hen voor wat extra heel vuil werk op een latere datum terug in ?  Israël droomt er al jaren van om Irak en Syrië in stukken te hakken en gaat dat niet zomaar opgeven.

Hopend zo al die verschillende groepen van soennieten, Ismaïlieten, alewieten, orthodoxen, melkieten, druzen, enzovoort tegen elkaar op te zetten via de stichting van elkaar continue bevechtende ministaatjes. Het einde van Syrië en van het obstakel dat het land is voor de zionistische plannen voor totale hegemonie over het Midden-Oosten.

De toekomst van ISIS

Vloeien er geen geldstromen meer vanuit bepaalde landen zoals de VS, Israël of Saoedi-Arabië naar die salafistische terreurgroepen genre ISIS dan zullen die ook geen gevaar meer betekenen voor het Midden-Oosten en de wijdere wereld. Uiteindelijk zijn er tientallen miljarden dollars gestopt in deze oorlog en in de huurlingen van wat ooit de ‘Vrienden van Syrië’ werd genoemd. Cynischer kon de naam trouwens niet zijn. 

Zolang de VS geen tastbare bewijzen levert voor de dood van Baghdadi zijn er gerechtigde twijfels over zijn dood. En Baghdadi moet zeker geweten hebben waar al dat wapentuig vandaan kwam en hoe de vork juist aan de steel zat met die relaties met het Westen. Nu weten we niet wat hij wist. Moest hij daarom zo verdwijnen?

abdelkader belliraj

Abdelkader Belliraj (midden foto), informant voor de Belgische Staatsveiligheid en vooral spion voor de Mossad. Enkele maanden voor de aanslagen op het WTC in New York had hij in Afghanistan private gesprekken met zowel Osama bin Laden als Ayman al Zawahiri, toen nummer twee en nu nummer 1 van Al Qaeda. Hij bekende ook een serie moorden in Brussel waaronder die op de joodse voorman dr. Joseph Wybran. Hij wordt ook gelieerd aan de Palestijnse terreurgroep van Aboe Nidal.

Hetzelfde voorheen trouwens met Osama bin Laden. Behoudens de VS en al Qaeda was er toen niemand die zijn dood bevestigde. En dat zijn toch de twee betrokken partijen. Zelfs de Pakistaanse regering, waar de moord op Bin Laden zou hebben plaatsgevonden, twijfelt nog steeds aan zijn dood. De VS moet gewoon zoals dat heet boter bij de vis leveren en dan is deze discussie van de baan. .

Het was toch de Marokkaans-Belgische spion en terrorist Abdelkader Belliraj die volgens officiële Belgische politiedocumenten enkele maanden voor de aanslag op het WTC in New York private gesprekken voerde met zowel Osama bin Laden als Ayman al Zawahiri toen nummer twee en nu nummer 1 van al Qaeda. En man die volgens dat politiedocument werkte voor een grote westerse veiligheidsdienst.

En volgens vier normaal hier goed ingelicht bronnen, waaronder Anne-Marie Lizin die als voorzitster van het Comité I toen het onderzoek naar Belliraj leidde, was Belliraj een spion van de Mossad. Wat drie anderen ieder apart en in de tijdspanne van een tien minuten telefonisch bevestigden.

Hij kreeg nadien in Marokko levenslang voor het opzetten van een salafistische terreurcel in dat land waarbij hij de initiatiefnemer en wapenleverancier was. De man in de controlezetel dus en ook de man van de Mossad! (3)

Willy Van Damme

1) Al Masdar News, ‘Syrian president gives rare in-dept interview’, 31/10/2019.  https://www.almasdarnews.com/article/syrian-president-gives-rare-in-depth-interview-full-transcript/

2) The Scientist, Did On-Site Rapid DNA Testing Identify al-Baghdadi’s Remains?, Oct 31, 2019, Emma Yasinski, https://www.the-scientist.com/news-opinion/did-on-site-rapid-dna-testing-identify-al-baghdadis-remains–66665

3) ‘Het geheim van Belliraj’, Georges Timmerman, Uitgeverij Houtekiet, 2011.

Hij kreeg dankzij onze staatsveiligheid ook de Belgische nationaliteit iets wat internationale reizen stukken gemakkelijker maakt. En dat was belangrijk in zijn vak van terrorist.

Hong Kong – Nog gevaarlijkere brandbommen

De brandweer van Hong Kong heeft vandaag een waarschuwing gelanceerd over recepten die op het internet verschijnen over hoe je nog gevaarlijker, meer instabielere brandbommen kunt maken. Bommen die ook erg toxische rook kunnen verspreiden. Wie die recepten op het internet zet is voorlopig nog niet geweten maar ook dit is een zoveelste escalatie in dit conflict.

Dat men kinderen tot zelfs 12 en 14 jaar inzet voor dit escalerende geweld is typerend. Deze jongeren weten waarschijnlijk amper wat hier op het spel staat. Laat staan dat ze de achtergronden van dit conflict kennen en de gevolgen op korte en lange termijn voor hun persoonlijk kunnen inschatten. Men steekt het eigen huis gewoon in brand. Waanzin.

Brandommen tegen gebouw - oktober 2019

Hier steken relschoppers gisteren de lift van een metrostation in brand. En plezant dat dit was. Maar zonder openbaar vervoer komt een groot deel van het leven in Hong Kong tot stilstand. Met alle gevolgen van dien. Begrijpelijk dat ze zich verbergen achter een masker. Dan hopen ze geen schadevergoeding te moeten betalen en te boeten voor hun crimineel gedrag.

Opvallend was dat de jongen die eind vorige week een politieman met een metalen stok aanviel en als gevolg daarvan werd neergeschoten zelfs amper 14 jaar was. Hij werd gearresteerd en ligt nu gewond in een hospitaal.

Dat enkele zich democratische noemende parlementsleden en onderwijsverantwoordelijken het voor die relschoppers opnemen doet dan ook vragen rijzen bij hun gedrag. Het toont een gebrek aan verantwoordelijkheidszin, politiek inzicht en het ontbreken van respect voor hun educatieve rol in de samenleving.

Volgens de brandweer van Hong Kong heeft men sinds 9 juli al in 37 gevallen moeten tussenbeide komen bij incidenten met brandbommen. Uiteraard zijn er in die periode al veel meer brandbommen gebruikt tegen de politie, tegenstanders en allerlei eigendommen.

En wie in Hong Kong mandarijn spreekt moet oppassen. Hen bont en blauw slaan richting hospitaal is geen probleem voor deze (sic) democratische activisten. De Amerikaanse zakenbank JP Morgan gaat trouwens daarom nu extra beveiligingsmaatregelen nemen voor haar personeel.  

Willy Van Damme

Saoedi Arabië – Een rare beursgang voor Aramco

Een van de serie grootse plannen van Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman is de beursgang van de Saoedische staatsoliemaatschappij Aramco die vorig weekend met die aanval een heel zware opdoffer te verwerken kreeg. Een beursgang betekent dat individuen alsmede organisaties zoals instellingen en bedrijven uit vrije wil hierop kunnen inschrijven. Waarna men het aandeel ervan op de beurs vrij kan verhandelen.

Plan C

Maar in Riyad ziet de kroonprins dat ietwat anders. De Britse zakenkrant The Financial Times die normaal steeds poeslief is voor de fratsen van de prins bracht vandaag het verhaal over hoe hij die beursgang nu wil realiseren. Het is zijn al enkele jaren publiek geuit verlangen en dus moet die beursgang gebeuren wat het ook mogen kosten.

Origineel ging men gans Aramco naar de beurs brengen en moest dat volgens Mohammed bin Salman 2.000 miljard dollar opbrengen. Het probleem leek alleen naar welke beurs dit moest gaan, New York, Londen of Hong Kong.

Ritz-Carlton Hotel - Riyad

De Carlton Ritz in Riyad, gevangenis voor de ‘happy’ few.

Het werd niets want dan zou Aramco de boeken voor buitenstaanders moeten openen. En dit was voor het land totaal uit den boze. Tonen wat men met dat vele oliegeld juist doet is zowat het laatste dat men er wil. En dus kwam plan B.

Het zou dan maar naar de totaal onbetekenende beurs van Riyad gaan. Die had men onder controle zodat er van openheid geen sprake kon zijn. Ook ging men niet alles naar de beurs brengen. Eerst was dat slechts 5% en volgens de laatste berichten deze ochtend wordt dan nog maar amper 3%.

Maar zelfs die luttele 3% blijkt veel te hoog gegrepen voor investeerders en dus is er nu plan C. Een centraal probleem was immers dat Mohammed bin Salman stelde dat de waarde van Aramco 2.000 miljard dollar was (2.000.000.000.000) en geen cent minder. Wat allerlei analisten ook beweerden.

Plannen in het water

En dus kwam de kroonprins met nog maar eens een nieuw plan. De rijke Saoedische families die hij voorheen in de Carlton Ritz van Riyad gijzelde en zo geld aftroggelde krijgen nu de boodschap dat zij dan maar moeten inschrijven op die beursgang. In sommige gevallen ligt er ook nog steeds beslag op hun gelden en zou men dit geld dan gebruiken om manu militari die aandelen te kopen.

Ook zouden bevriende miljardairs uit de Verenigde Arabische Emiraten, Bahrein, Koeweit en Libanon aangesproken worden om ook hun duit in het zakje te doen. En voor wie massaal investeerde in bijvoorbeeld de Saoedische bouwsector zoals de Libanese familie van premier Saad Hariri is dat een moeilijk te negeren ‘vraag’.

In wezen komt het er dus op neer dat naast de vermeende 100 miljard dollar die hij in 2017 en 2018 zou hebben kunnen aftroggelen nu nog eens 60 miljard dollar (3% van 2.000 miljard) afperst. Zo zou hij dus 160 miljard extra in zijn kas krijgen. Het is om alle gangsterbendes ter wereld jaloers te maken.

Chateau Louveciennes - 275 miljoen euro - 1

Het Franse kasteel Louveciennes, het optrekje van de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman. Gekocht met geld van de verkoop van de Saoedische olie aan jan modaal.

Maar toen men in de zakenbladen als Forbes, The Wall Street Journal en The Financial Times met veel tromgeroffel en onder luid applaus de grote ‘visionaire’ plannen voor Saoedi Arabië van de kroonprins uitrolde was er sprake van een gigantische transformatie van het land. Geen zandbak vol olie meer maar een moderne natie aangepast aan de hedendaagse tijden.

Men ging er op grootschalige wijze het toerisme ontwikkelen en het land cultureel en economisch geheel transformeren weg van de olie. Politiek bleef het bij het oude natuurlijk want de kroonprins blijft een tiran zoals er op deze wereld bijna geen te vinden zijn.

Zelfs Noord-Korea, speeltuin van de familie Kim, moet hier waarschijnlijk voor passen. Maar met dit afpersingsgeld kan men amper iets doen behoudens dan allerlei regeringen, politici en ook de media en intellectuelen verder omkopen. Kwestie dat de wereld een mooi beeld blijft krijgen van dit koninkrijk van de familie al Saoed.

Behoudens dan natuurlijk nog wat peperdure kunst kopen om zijn luxe jacht of zijn enorm kasteel in Frankrijk mee te versieren  Van al die grootse Saoedische plannen waarmee die zakenbladen toen pronkten komt dus niets in huis. Dat lijkt nu wel een zekerheid. Maar als vrome moslim kan er bij hem zeker nog wel wat zakat af. Geld voor ‘goede’ doelen dus. Want de man is ongetwijfeld een diep gelovige moslim. Wat dacht je misschien?

Willy Van Damme

Een rammelend beveiligingssysteem

Toch merkwaardig die Britse veiligheidsdiensten. Dankzij Edward Snowden weten wij dat de Britse veiligheidsdiensten, vooral dan GCHQ, in samenwerking en zelfs eerder op vraag van het Amerikaanse National Security Agency wereldwijd iedere computer, ordinaire telefoonlijn en smartphone afluisteren als ze dat willen en dat ook op gigantische schaal doen.

Huawei

Zoals toen bleek dat de Britten ingebroken hadden in het telefoonsysteem van ons aller Proximus. Zonder twijfel een criminele daad die echter, zo hoort het in dat milieu, ongestraft blijft. Herinner de slogan van Ian Fleming/James Bond: ‘License to kill’

En dan komt vandaag in De Morgen in het stuk ‘Rusland wel in zee met Huawei’ een zekere Ian Levy van het Cyber Security Centre, een Britse regeringsinstelling, zo te zien zonder gêne of opmerking vanwege die krant ons vertellen dat de beveiliging van de apparaten van Huawei, de Chinese producent van telecomapparatuur, rammelt.

Bewijzen daarvoor levert hij natuurlijk niet. En mede daarom zijn diens beweringen waardeloos. Een Belgisch topspecialist van de veiligheidsdiensten stelde mij ooit dat je hen niet kan vertrouwen. “Ze vertellen je een verhaal en als je ontdekt dat dit gelogen is komen ze af met een nieuw verhaal, enzovoort. De echte waarheid kom je nooit van hen te weten”, aldus de expert.

En de geschiedenis leert dat ook. Waarom hebben regeringen anders steeds meerdere inlichtingendiensten ter beschikking. Simpel. Ze kunnen zo de andere(n) immers beter in de gaten houden. Een geheime dienst mag nooit te machtig zijn. De VS heeft er naar schatting een 27 verschillende. Ook België bezit trouwens meerdere officiële diensten die inlichtingen verzamelen. De private sherlocks niet te vergeten.

De ganse heisa rond Huawei heeft niets te maken met spionage maar gewoon met het feit dat de VS geleidelijk aan de controle over de telecom en de digitale wereld aan het verliezen is aan Chinese bedrijven als Huawei. Zeker met de nieuwe technologieën die eraan komen. En dit wil de VS met bruut geweld – het bedreigen van regeringen als ze die Chinese technologie kopen kan je moeilijk anders omschrijven – voorkomen.

Uiteraard spioneert China in het buitenland. Dat is de logica waaraan iedereen voldoet. Bedrijf A dat met bedrijf B zaken wil doen zal toch ook eerst eens informeren of B wel betrouwbaar is. En wat is spioneren anders dan het verzamelen van informatie over vriend en vijand.

Huawei-Logo

Als we de Amerikaanse regering en hun Europese vrienden moeten geloven is Huawei het nieuwe Gele Gevaar.

In die zin zijn diplomaten eveneens spionnen want via hun contacten in het gastland verzamelen zij inlichtingen. Het is zelfs hun voornaamste taak. Hetzelfde voor journalisten die dag in dag uit niets anders doen. Lees het stuk over de Witte Helmen. Ook ik ben dus een ‘spion’. Ik beken.

Recent bleek nog dat de Brits-Israëlisch NSO Group, tegenwoordig onderdeel van het Britse Novalpina Capital, technologie verkoopt waarmee men alle berichten die iemand via WhatsApp  verstuurt, eigendom het Amerikaanse Facebook, kan meelezen. In die zin is het verhaal van Ian Levy over Huawei en haar ‘rammelende’ technologie voor de Britten, Israëli’s en Amerikanen een goede zaak.

Ze kunnen, als die bewering van Ian Levy natuurlijk klopt, erg gemakkelijk meekijken en luisteren. Maar of dat waar is is natuurlijk verre van zeker. Want wie gelooft die spionagediensten? Vele journalisten hebben er zo te zien geen probleem mee. Regeringen, wat de geschiedenis ons leert, blijken er wel meer argwaan over te hebben.

Het Verenigd Koninkrijk

Zie ook het Verenigd Koninkrijk waar politici en hun spionnen openlijk ruziën over Huawei en de vermeende spionage van China. Met de veiligheidsdiensten  die grosso modo zeggen: Oppassen. Een visie die gezien de al decennia oude intense samenwerking met de Amerikaanse collega’s van CIA en NSA logisch te noemen is.

En waarbij in de Britse regering de minister van Defensie waarschuwt voor Huawei en de minister voor Buitenlandse Handel stelt dat er niets aan de hand is. De ene minister die overal in de wereld aan zoveel mogelijk landen, en zeker een economische grootmacht als China, op grote schaal Britse producten wil verkopen.

En diens collega op Defensie die nog steeds denkt dat men alleen samen met de VS baasje over de wereld kan spelen. Een nu totaal versleten idee ontstaan in 1940. Met andere woorden: Deze discussie heeft niets met veiligheid te maken maar met buitenlandse politiek. De vraag is: Hoe slaafs wil men zijn ten overstaande van de VS?

Gezien de openlijk vijandige houding van Washington tegenover de EU lijkt een samenwerking met China, en Rusland, niet alleen gewenst maar zelfs essentieel. We hebben nu eenmaal een gezamenlijke vijand. Zo simpel is dat. In de jaren dertig van vorige eeuw voerden de Britten zoals nu een vijandige politiek tegenover de Sovjetunie. Tot men in 1941, te laat, besefte dat beiden een gezamenlijke vijand hadden: Hitler.

Willy Van Damme

Syrië–De VS en de mensenrechten

Op dit ogenblik bezet de VS, vooral via haar luchtmacht, een groot deel van Syrië. Ze creëerde er zonder toestemming van wie ook – Zelfs het Amerikaanse parlement stemde er niet over – een zone met vliegverbod voor andere dan Amerikaanse vliegtuigen. Haar bondgenoten (vazalstaten) zoals België zij er wel welkom. Het gebied is grotendeels woestijn maar het bevat ook een serie olievelden en het oostelijke deel van de vruchtbare vallei van de Eufraat. Belangrijk is ook dat de VS daarbij een aantal vluchtelingenkampen en steden de facto bezet.

Internationaal recht

Waarbij de VS de noodzakelijke hulp krijgt van de PKK/YPG, de Koerdische nationalistische groep. Want zonder voetvolk kan een luchtmacht niet veel aanrichten. Maar bij dat bezet gebied horen dus ook enkele steden en vooral vluchtelingenkampen. En een bezettende mogendheid heeft daarbij de verantwoordelijkheid voor het welzijn van het leven daar. Dat is internationaal recht.

Maar de VS zou de VS niet zijn moest ze niet vierkant haar laars vegen aan die plicht. Van enige hulp bij de heropbouw van de stad Rakka bijvoorbeeld, in de middeleeuwen ooit de hoofdstad van de regio, is er helemaal geen sprake.

 

De stad Rakka na de strijd tussen ISIS en de alliantie geleid door de VS. Die mogen van onze media steden vernielen. Helpen bij de wederopbouw hoeft dan niet eens.

De mensen daar moeten zich maar behelpen met de meest primitieve middelen mogelijk. Lijken blijven liggen met overal nog steeds de door IS en andere terreurgroepen voorheen gelegde mijnen. Die maken het leven er gevaarlijk en belemmeren de terugkeer der inwoners. 

En dan is er het vluchtelingenkamp van Rukban in de door de VS bezette zone van Al Tanf, een grensplaats op de cruciale autoweg van Damascus naar Bagdad in Irak. En die is van levensbelang voor beide landen. De Amerikaanse troepen daar ontbreekt het voor zover geweten aan niets. De tienduizenden vluchtelingen enkele kilometers verder hebben daarentegen amper iets.

Het kamp is bezet door jihadistische bondgenoten van de VS, veelal smokkelbendes die zo flink geld verdienen aan de miserie van die mensen in Rukban. Waarom zorgt de VS niet voor een adequate bevoorrading in voedsel en voor de nodige medische zorg zoals hun soldaten wat verder die wel krijgen? Mensenrechten versie Washington en natuurlijk een groot schandaal.

Vluchtelingenkampen

Hetzelfde met de toestand in het vluchtelingenkamp van al Hol gelegen op een dertig kilometer van de provinciale hoofdstad Hasaka en niet ver van de Iraakse grens. Vluchtelingen, incluis zwangere vrouwen en kleine kinderen, en krijgsgevangenen die soms al zwaar ziek of gewond zijn worden in simpele vrachtwagens naar al Hol gevoerd. Met doden onderweg.

Het is een kamp waar nu straks tegen de 100.000 mensen dicht bij elkaar opgepakt zitten, zowel leden van ISIS als hun slachtoffers. Een mooie mix. Het gevolg is dat veel mensen en kleine kinderen onderweg naar al Hol stierven.

Men had miljarden dollars over voor het verjagen van de vroegere vrienden van ISIS en het vernielen van steden als Rakka, maar een Amerikaanse dollarcent voor hulp aan die mensen is er niet bij. Trump vroeg dan maar geld in Saoedi-Arabië. Maar die toonden zelfs op papier geen enkele interesse.

Typerend is dat de Amerikaanse president Donald Trump stelde dat de landen van de EU hun in al Hol gevangen zittende mensen, incluis de harde kern van ISIS, moeten terugnemen. Tot vrij snel nadien een dame afkomstig uit de VS dat ook vroeg en op een neen botste bij diezelfde Trump.

Het vluchtelingenkamp van al Hol. Van enige officiële hulp vanuit de VS of de EU blijkt er geen sprake te zijn. Mensenrechtenbeleid heet dat.

Ook de EU, en België, zijn hier schuldig. Naast de hulp aan de oorlog tegen Syrië en steun aan die terreurgroepen bombardeerde ons land mee in Syrië. Echter zonder toestemming van ons parlement, de VS of de Syrische regering. Als dat geen oorlogsmisdaden zijn. Maar ook voor Brussel is bombarderen dus geen enkel probleem, helpen echter wordt gewoon verboden.

In wezen is dit een luguber spel waarbij de gewone mens zoals steeds pasmunt is in de strijd om macht. Israël en de VS verloren de oorlog om Syrië dat zich traag aan het heropbouwen is en Israël is woedend. Sinds ze de nederlaag zag aankomen begon Israël met het regelmatig bombarderen van Syrië. Provocaties om zo een algemene regionale oorlog uit te lokken en hopend zo toch nog een overwinning in de wacht te slepen?

En dus is Trump onder druk van delen van zijn entourage en de zionistische lobby verder gegaan met het pesten van dat land. En zo komt er geen echte troepenterugtrekking zoals eerst afgesproken. De dag dat de VS zich terugtrekt uit de door haar bezette gebieden zou ook dit deel van Syrië kunnen herademen en het eveneens gedaan zijn met van honger en ontbering stervende kinderen. Maar ja, dan kan men geen druk meer uitoefenen.

Koerdisch vuil spel

Daarbij spelen de Koerdische nationalistische groepen PKK/YPG een heel vuil spel. In de hoop toch over dit gebied te kunnen blijven heersen collaboreren zij verder met de bezetters. Daar valt als steeds geld uit te halen. Zie maar naar België tijdens de twee wereldoorlogen of naar andere voorbeelden uit de geschiedenis.

Dat het lijden van de mensen zo niet stopt kan hun klaarblijkelijk niet schelen. Het is geen toeval dat er in Rakka van enige hulp voor de wederopbouw vanwege ook de PKK/YPG geen sprake lijkt. De winst gemaakt met de verkoop van de door hun gestolen Syrische olie gaat zo te zien elders heen.

Maar als zij verstandig zijn dan zouden zij de samenwerking met de VS reeds lang gestopt hebben. Uit de analyse van augustus 2012 van de toestand in Syrië van de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst DIA blijkt trouwens dat de VS de provincie Hasaka, het zogenaamde thuisland van de Syrische Koerden, bestemden voor ISIS. Voor de YPG/PKK was er niets gepland. Washington had voor hen gewoon een flinke portie salafistische terreur voorzien. Zo gaat dat.

 

Troepen en supporters van de PKK/YPG. Zoals steeds dreigen de collaborateurs ook hier aan het kortste eind te zullen trekken. De vraag is alleen wanneer de VS hen zal laten vallen.

Pas toen ISIS en Aboe Bakr al Baghdadi na de verovering in juni 2014 van de Iraakse stad Mosoel dacht ook Erbil, de hoofdstad van de Iraakse Koerden van de clan Barzani, te moeten aanvallen wijzigde de VS haar beleid. Men liet Baghdadi en zijn bende als een baksteen vallen en trok de kaart van de PKK/YPG. Zeker toen eind september 2015 de Russische luchtmacht in Syrië arriveerde.

Die Koerdische nationalisten zouden toch moeten weten wat hier aan de hand is. Zij zijn immers gewoon huurlingen en een tweedehandse pasmunt. Vraag het eens in die vluchtelingenkampen waar het lijden ook op de rekening van de PKK/YPG kan geschreven worden.

Ze kunnen hun licht anders ook eens opsteken bij notoire figuren uit het recente verleden zoals de staatshoofden Hosni Moebarak uit Egypte, de Vietnamees Nguyen Van Thieu, de Irakees Saddam Hoessein, de Sjah van Iran en zoveel meer.

Willy Van Damme