Guido Valcke in Iraaks-Koerdisch vluchtelingenkamp

Recent was de Dendermondse ondernemer Guido Valcke voor de tweede maal in Irak om er hulp te verlenen aan in kampen verblijvende en uit de regio komende oorlogsvluchtelingen. Opvallend is echter dat hij daarbij niet het gebied rond Erbil, de zogenaamde hoofdstad van Iraaks Koerdistan, bezocht maar de Koerdische zone rond de stad Suleimaniya.

Afgelegen gebied

Het is een gebied welke de klassieke media in regel bijna nooit bezoeken. Die blijven hangen in het noordwestelijke deel van Iraaks Koerdistan rond Erbil en het gebied in het noordoosten van Syrië. Alsof er hier in de regio om Suleimaniya een soort van pestplaag zou zijn uitgebroken.

IMG_2251

In dit Iraaks vluchtelingenkamp kunnen de kinderen nu de trein  nemen naar… Brussel. Guido Valcke staat fier vooraan bij zijn realisatie.

Hier in deze streek ligt Halabja, de in 1988 door een gifgasaanval getroffen stad waar het leger van de toenmalige president Saddam Hoessein met mosterdgas en enkele zenuwgassen een groot bloedbad veroorzaakte met duizenden doden. Het was tijdens de Iraaks-Iraanse oorlog en de Patriottische Unie van Koerdistan (PUK), die hier de baas is, steunde Iran met de wapens.

Maar die verre reis naar een deels toch geïsoleerd gebied was geen probleem voor ondernemer Guido Valcke. En achteraf gezien bleek een visum zelfs niet nodig. Deze trok met steun van de Nederlandse Parwin Stichting, een ngo uit de buurt van Twente in Overijssel, vorige maand voor de tweede maal op avontuur naar de regio rond de stad Suleimaniya.

Guido Valcke werkt via enkele ondernemingen zoals Houtland, Techwood en Europlay die allen rond de productie en verkoop van afgewerkte houtproducten actief zijn. Het is via Europlay dat hij hier in dit verhaal actief is. Dit bedrijf maakt houten speeltoestellen voor onder meer scholen, gemeentes en pretparken.

Maar door allerlei reden waaronder een gewijzigde technische normering in de EU was hij blijven zitten met twee grote toestellen waaronder een trein en een torencombinatie evenals een kleiner speeltuig. En die wou hij niet zomaar richting afval gooien maar installeren waar men ze nog kan gebruiken. Voor kinderen en het goede doel dus.

Guido Valcke is immers ook nog actief bij een ngo die werkt binnen het kader van 11.11.11 rond hulpverlening aan het Zuiden. Hier wil hij dit werk voor kinderen in nood via een eigen initiatief verder zetten. Het was dus zoeken naar een nieuwe bestemming voor deze toch zeer mooie toestellen.

Arabieren, Koerden en Yezidis

En na een vrij lange speurtocht werd in Nederland uiteindelijk de Parwin Stichting gevonden die bereid was mee te helpen om die speeltuigen zonder kosten in een van de vele vluchtelingenkampen in de regio van het Midden Oosten te installeren. Andere ngo’s bleken op zijn smeekbede soms niet eens te antwoorden.

Dames - 10

De meisjes en vrouwen in het vluchtelingenkamp konden kiezen uit de vele beha’s en waren heel tevreden met die geste van Guido Valcke en lingerieproducent Van de Velde. Een tot dan voor de dames onbereikbare luxe.

En dat werden dus de vluchtelingenkampen van Ashti en Barika in de omgeving van de Iraaks-Koerdische stad Suleimaniya. Een agglomeratie met een goeie 650.000 inwoners. Het zijn kampen waar telkenmale ongeveer 13.000 mensen verblijven, veelal vrouwen en kinderen. Met een mix van Yezidi’s, Arabieren en Koerden met ook vluchtelingen uit zowel Syrië als Irak.

Hij zorgde daarbij voor het transport van hier naar het verre Irak. Geen sinecure natuurlijk maar via Nederland en Turkije lukte het die spullen naar ginds te brengen. Verder diende hij zelf ook naar die vluchtelingenkampen te gaan om ze met lokale hulp te installeren. Wat mits een week werk.slaagde.

Een onderdeel van deze missie was ook het afleveren ginds van een zeer groot pakket beha’s van Van de Velde uit het bij Dendermonde gelegen Schellebelle. Het is de internationaal gekende producent van o.m. de merken Prima Donna en Marie Jo en een bedrijf met een oerdegelijke reputatie. Maar ook een met een erg strikte kwaliteitscontrole.

Greet Van de Velde, van het gelijknamige bedrijf: “Wat wij meestuurden waren beha’s die niet 100% aan onze normen voldeden en in plaats van ze te vernielen vonden wij het beter om ze ginds weg te schenken.”

Natuurlijk gebeurde de distributie van die kleding onder de strikte controle van de vrouwen die de kampen mee besturen. De plaatselijke cultuur zou de aanwezigheid van mannen daar niet aanvaarden. Maar dat zij met die gift van Van de Velde tevreden waren hoeft men natuurlijk niet te betwijfelen. Gratis Belgische luxe kleding in een Iraaks vluchtelingenkamp is niet iets wat je er normaal zou verwachten.

Guido Valcke: “Een probleem in die kampen is wel dat de relatie tussen Koerden, Arabieren en die Yezidi’s verre van optimaal is. En die mixen is niet evident. Veelal leven ze dus apart met in Ashti ongeveer 10% Yezidi’s.”

De Yezidi worden gezien als Koerden maar hebben een erg speciale godsdienst die een mengvorm is van allerlei oude lokale religies die men samenvoegde met elementen uit het christendom, de islam en het judaïsme. Over de geschiedenis van de religie is echter amper iets geweten. Het is ook een erg  gesloten gemeenschap.

IMG_2322

Dat de speeltuigen van Europlay populair zijn bij de kinderen uit dit door de UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de VN, bestuurde vluchtelingenkamp is duidelijk.

Zij spreken normaal het Kurmanci, een taal binnen de Koerdisch-Iraanse taalgroep. Tijdens de oorlog met ISIS voelden de yezidi’s zich door de Koerdische Democratische Partij (KDP), die de regio rond Erbil beheerst, verraden waardoor zij grotendeels in handen vielen van ISIS. Met het gekende resultaat.

De kern van hun woongebied is het Iraakse Sinjar gebergte aan de grens met Syrië en Turkije. De regio van Suleimaniya valt onder controle van de Patriottische Unie van Koerdistan (PUK) die beheerst wordt door de familie Talabani. En die leven op erg gespannen voet met de KDP van de clan Barzani uit Erbil.

In 1998 kwam het zelfs tot een erg bloedige burgeroorlog tussen beiden. Een onder controle van de VS tussen beiden georganiseerd vredesverdrag zorgt sindsdien voor een relatieve rust in dit gebied.

Guido Valcke is tevreden over zijn missie en kijkt terug: “Het plaatsen van die toestellen is een zeer complexe zaak en dient te gebeuren door mensen die er ervaring mee hebben. En met hulp van enkele lokale mensen lukte het. En bij de kinderen en hun ouders is er veel blijdschap. De speeltuigen bleken onmiddellijk zeer populair en uiteraard is er bij die toestellen een continue bewaking. En ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook het aan die gifgasaanval gewijde museum in Halabja te bezoeken.” De missie slaagde dus voor Guido Valcke die er ginds wat vrienden bijkreeg. En die hebben nu een trein naar Brussel.

Willy Van Damme

Foto’s: Guido Valcke

Syrië–Witte Helmen als Britse oorlogspropaganda

Een van de meest opvallendste aspecten van de Syrische oorlog is het in 2013 op het toneel verschijnen van de zogenaamde Witte Helmen, officieel de Syrian Civil Defense. Ze tonen ons beelden van ogenschijnlijk dappere mannen die van onder het oorlogspuin nog levend mensen wisten te halen, vooral dan kinderen bleek. Het leken in het midden van die gruwelijke oorlog helden die maar een doel hadden en dat was het redden van mensenlevens.

James Le Mesurier - 1

James Le Mesurier, gewezen Brits legerofficier en inlichtingenman is in overleg met de Londense regering de stichter van de Witte Helmen. In wezen een terreurgroep die onder het mom van de civiele bescherming moord en steelt en intussen mooie beelden levert nodig voor de westerse propagandaoorlog tegen Syrië.

Camera

Dat was het beeld dat onze massamedia schetsten en welke wereldwijd rondging. De realiteit oogt echter veel minder mooi. Nader toezien toont immers een veel minder heroïsch beeld, namelijk dat van een groep die zich schuldig maakt aan diefstal, verkrachtingen, moorden en zelfs orgaanhandel. Een instrument van de Britse geheime diensten in het kader van de propagandaoorlog tegen de Syrische regering.

Volgens de meeste verhalen (1) ontstond de groep spontaan toen enkele vrij ordinaire Syriërs zoals bakkers, beenhouwers en ambachtslui de koppen bij elkaar staken en de Syrian Civil Defense (Syrische Burgerbescherming, SB) oprichten. Omdat ze praktisch allemaal een witte helm droegen werden ze vrij vlug ook de Witte Helmen genoemd. Dat klonk mooi.

Dit verhaal is echter pure fantasie, een hagiografisch vertelsel dat best doet denken aan dat over het Franse stadje Lourdes en de verschijning van de maagd Maria aan Bernadette Soubirous. Het is maar wat je wil geloven natuurlijk.

In realiteit zijn de Witte Helmen opgericht in Turkije in maart 2013 door James Gustaf Edward Le Mesurier. Een man die toen in Dubai in de Verenigde Arabische Emiraten werkte voor het bedrijf Analysis, Research and Knowledge (ARK), een groep die toen actief was rond Syrië met het opleiden van Syriërs voor een zogenaamd stabilisatieproject. Het meer civiele aspect van deze oorlog.

De SB kreeg volgens haar website sinds haar ontstaan financiële steun uit Denemarken, de VS, het Verenigd Koninkrijk, Japan, Italië, de UNDP, een ontwikkelingsorganisatie van de VN, en de Europese Unie. Haar opleidingen gebeurden daarbij in Turkije.

Witte Helmen - Valse foto over bombardement

De Witte Helmen redden graag baby’s en kinderen en tonen even graag wat gruwel. Een bombardement doet men dan nog eens probleemloos over. Links een foto die men op 14 april 2015 situeert. Die doet men (rechts) op 20 augustus 2015 nog eens over. Het is typerend voor de Witte Helmen. Maar geen probleem De massamedia nemen toch alles zonder controle over. Zolang het politiek maar OK is, zijnde de goeden, deze die Amerikaanse steun krijgen, versus de slechten. En dat is wie in de weg van Washington loopt.

De stap naar het opzetten van de Witte Helmen was voor Le Mesurier in wezen dan ook klein. Eind 2013 verliet hij dan ook ARK om zich toe te leggen op zijn nieuwe Syrische missie. Een soort ‘burgerbescherming’ voor de Syriërs. En volgens de statuten van deze organisatie en de verhalen in de klassieke media moest die SB politiek neutraal zijn en de leden van onberispelijk gedrag en zeker geen wapens dragen of betrokken zijn bij de oorlog.

Opvallend was echter dat alle Witte Helmen van bij het begin in 2013 voorzien waren van een camera. Ze moesten dus filmpjes en foto’s maken die men dan via het internet ging verspreiden en dan door derden konden gebruikt worden. Geen verrassing. Een van de officiële taken van ARK was immers het documenteren van zogenaamde oorlogsmisdaden, in dit geval van de Syrische regering natuurlijk.

Hier zette men dit werk dus feitelijk verder. En het toont dat men de Witte helmen ook ging gebruiken als instrument om de tegenpartij, hier de Syrische regering, aan te klagen. Waarom anders camera’s op die helmen.

Een Brits militair

Maar wie is die James Le Mesurier? (2) Dat blijkt een Brit te zijn die in 1994 als officier van het Britse leger afzwaaide aan de Royal Military Academy van Sandhurst. Dit als eerste van zijn klas van The Royal Green Jackets en hiervoor zelfs de Queens Medal kreeg. Hij vertrok dan ook bijna onmiddellijk naar de oorlog in Joegoslavië, eerst Bosnië en nadien in Pristina, hoofdstad van Kosovo waar hij achter de schermen werkte als inlichtingenofficier.

In 2005 verlaat hij echter het Britse leger en wordt actief in het wereldje van de huurlingenbedrijven en private inlichtingendiensten. Zo gaat hij in 2005 als vice president werken voor de Olive Group die nadien fuseert met het beruchte Blackwater dat later als Academi opging in de Constellis Holding. Deze is in wezen gewoon de opvolgster van Blackwater.

Deze blackwater kwam in het nieuws door de slachtpartij die haar medewerkers op 16 september 2007 – ten tijde van de Amerikaanse bezetting – aanrichten op het Nisour plein in de hoofdstad Bagdad. Goed voor 17 doden en 20 gewonden. Vandaar de naamswijziging in eerst Academi.

Met de Olive Group is hij actief in het door de VS toen bezette Irak waar hij samenwerkte met het Amerikaanse constructiebedrijf Bechtel bij de zogenaamde wederopbouw van het land. Lees het plunderen van de Amerikaanse staatskas voor allerlei Iraakse bouwprojecten die in veel gevallen lege dozen bleken.

Dubai, de draaischijf

In 2008 gaat hij dan als Senior Principal aan de slag bij het Amerikaanse Good Harbour Consulting, een bedrijf van Richard A. Clark en een oudgediende van de regering van George Bush Jr. waar hij mee het veiligheidsbeleid hielp uitbouwen. En zo dus onder meer de oorlog tegen Irak mee gestalte gaf.

Maar ook hier bleef hij niet lang en al snel trok hij terug naar het Midden-Oosten, meer bepaald Dubai, de commerciële draaischijf in de regio waar veel geld rondgaat en het daarom ook krioelt van spionnen en allerlei duistere figuren.

Witte Helmen - Mohammad Jnued - ISIS

Deze Facebookpagina van Mohammad Juende toont dat er in feite geen verschil is tussen al die salafistische terreurgroepen in Syrië. Lid van de Witte Helmen en nadien ISIS, al Qaeda en Ahrar al Sham ophemelen is voor deze man geen probleem. Het enige verschil tussen deze groepen is in wezen een kwestie van geld: Wie rijft het meeste geld binnen?

Tussendoor gaat hij ook nog kort aan de slag bij de EU rond economische misdaadbestrijding en als adviseur voor de Iraakse minister voor Binnenlandse Zaken. Ook werkte hij tijdens zijn verblijf op de Balkan in Bosnië voor de diensten van de Hoge Vertegenwoordiger van de VN in Sarajevo, de hoofdstad van Bosnië. Interessante plaatsen voor het uitoefenen van invloed en het verzamelen van informatie.

De Arabische Lente lonkte begin dit decennium en voor een man als James Le Mesurier de plek van actie. En met zijn kennis van wat zich achter de schermen van de internationale politiek afspeelt en met Britse steun zal hij wel nieuw opportuniteiten geroken hebben.

Zo wordt hij via ARK actief in Irak, Somalië, Jemen en uiteraard Syrië. Brandhaarden genoeg voor een militair getrainde inlichtingenverzamelaar die leeft van het vele geld dat vooral de VS en het Verenigd Koninkrijk hier willen uitgeven.

Maar met de Syrian Civil Defense ontstonden er nieuwe mogelijkheden. En via een zeer goed uitgekiende mediastrategie werd dit uitgebouwd tot het ‘humanitair’ verhaal over Syrië. Geen verhaal over gevechten maar over helden die mensenlevens redden. Althans zo beweerde men. Niets verkoopt immers beter als dit!

Mayday Rescue

Alhoewel de Witte Helmen volgens de verklaringen van James Le Mesurier in maart 2013 met hulp van de Turkse dienst voor burgerbescherming AKUT, werden opgericht zal het pas op 5 november 2015 via een Nederlandse stichting Mayday Rescue Foundation meer structuur krijgen. Het voordeel van zo’n Nederlandse stichting is dat men geen enkel cijfer over inkomsten en uitgaven hoeft te geven. Geen pottenkijkers dus. Dat is iets voor MI6.

Alhoewel Mayday Rescue haar hoofdzetel heeft in Amsterdam bij de Stichting Administratiekantoor Eleveld, een boekhouderkantoor waar men postbusbedrijven stationeert, spelen de echte activiteiten van de groep zich af in Dubai en Istanbul. Volgens een personeelsadvertentie uit 2016 beschikte Mayday Rescue toen over 32 betaalde medewerkers en een omzet van 30 miljoen Amerikaanse dollar (26,62 miljoen euro). (3)

Witte helmen - Vervoeren gedode soldaten met V teken

En blij dat deze Witte Helm is met deze extra doden. De groep krijgt steun van de Deense regering die kon regeren dankzij de gedoogsteun in het parlement van de Deense Volkspartij. Een partij die openlijk islamofoob is maar toch mee al Qaeda & co steunt.

Verder blijft men ook dit jaar nieuw kaderpersoneel aanwerven. Wat er toch moet op wijzen dat men nog grote plannen heeft. In Syrië of elders waar Londen hen nodig heeft? Zo wierf men nog vorige maand Amr Zazouk aan als procurement manager. Deze geeft als verblijfplaats Istanbul aan en was in diezelfde functie voorheen in dienst van de Adam Smith International ltd, een Britse overheidsinstelling die erg actief is rond Syrië.

Voordien werkte hij vanuit de Libanese hoofdstad Beiroet voor de ngo Dawlaty, een van de vele tientallen rond Syrië vanuit het westen gefinancierde clubjes. Zo krijgt ze steun van de Britse Sigrid Rausing Trust waar prinses Mabel van Oranje bestuurder is. Deze was in het verleden al verbonden met de Nederlandse veiligheidsdienst AIVD en ook het liefje van de vermoorde drugkoning Klaas Bruinsma.

Ayman Asfari

Belangrijkst echter lijkt de Asfari Foundation te zijn. Deze vormt een onderdeel van het imperium rond Ayman Asfari, de Brits-Syrische zakenman en zoon van een Syrische diplomaat. Centraal hierbij is zijn bedrijf Petrofac een dienstverlener aan de olie-industrie waarvan hij CEO is.

Zijn rijkdom wordt door het zakenblad Forbes geschat op ongeveer 1,9 miljard US dollar (1,69 miljard euro) waarbij Petrofac – officieel geregistreerd op het Brits Kanaaleiland Jersey – ongeveer 18.000 personeelsleden telt en in 2018 een omzet haalde van 5,8 miljard US dollar (5,18 miljard euro). (4)

De man is dan ook zoals vele schatrijke Britten een stevige financier van de Conservatieve partij en goed voor bijna 800.000 Britse pond (901.190 euro). Je weet immers nooit of je ze ooit eens nodig hebt.

Maar Ayman Asfari is ook zakelijk niet onbesproken. Zo wordt er natuurlijk vermoed dat hij door het omverwerpen van de Syrische regering hoopt te profiteren van de gigantische wederopbouwprojecten van het land eens de strijd gestreden.

Maar er is meer. Zo begon de Britse Serious Fraud Office een onderzoek naar hem en Petrofac wegens corruptie en witwaspraktijken in Irak en Saoedi-Arabië. Verder loopt er in Italië nog een rechtszaak rond handel met voorkennis in aandelen van de Italiaanse oliemaatschappij Saipam. (5)

Hierbij veroordeelde men hem in beroep tot een boete van 300.000 euro en legde men beslag op 385.000 euro. In de corruptiezaak pleitte zijn topmedewerker David Lufkin intussen al schuldig. Eliot Higgins - Atlantic Council - The Syria Campaign

De Witte Helmen financieren merkwaardig genoeg ook de groep Bellingcat, onderdeel van de Amerikaanse The Atlantic Council. Deze Bellingcat kregen ook steun van het nu verdwenen Aleppo Media Center, een frontorganisatie van al Qaeda toen zij nog delen van Aleppo bezetten. Merk ook op dat het Nederlandse Pax, officieel een christelijke organisatie, Bellingcat steunt en dus mee in hetzelfde bed liggen als al Qaeda, gekend voor het vernielen in Syrië en elders van kerken en het vermoorden van christenen. Vredespolitiek? Alleszins die van het kerkhof.

Wat betreft Syrië is het voornaamste project van Asfari The Syrian Campaign. Een lobbygroep met connecties naar Avaaz, een activistenclub en onderdeel van de Open Society Foundation van speculant George Soros. Dat is de financier achter de vele opstanden en pogingen tot staatsgreep waarbij de VS betrokken is zoals in Servië, Egypte, Iran en Oekraïne. Dit zoals steeds onder het mom van het versterken van de democratie en de ‘vrijheid’.

Oproep tot perscensuur

In het propageren van de Witte Helmen is vooral deze Syrian Campaign actief. Zo publiceerde de groep op 20 december 2017 een 48 pagina’s dik dossier ‘Killing the Truth’ tegen o.m. journaliste Vanessa Beeley en anderen die zware kritiek uitten op de Witte Helmen. (6)

Het is een vederlicht dossier dat vooral modder gooit naar de critici en geen enkel van de massa bewijstukken tegen de Witte Helmen weerlegt. Veel verder dan bijvoorbeeld de vaststelling dat Beeley wel eens op de Russische televisie te zien is komt men niet.

Zeer opmerkelijk is het feit dat men in dat rapport herhaaldelijk oproept tot perscensuur. De critici van de Witte Helmen moeten volgens dit rapport gezien hun populariteit op het internet tot zwijgen worden gebracht. De overheid moet tegen hen optreden door op het internet actie te ondernemen. Ze moeten monddood worden gemaakt. Echte democraten dus!

Zo schrijft men in de samenvatting vooraf:

Social media users, technology companies, traditional media organisations and governments can all help stop the campaign to smear humanitarian workers in Syria and cover up war crimes. The need could not be more urgent – this disinformation campaign has deadly consequences.

Gebruikers van de sociale media, technologiebedrijven, de klassieke media en regeringen kunnen allen helpen met het stoppen van die moddercampagne tegen humanitaire werkers in Syrië om zo oorlogsmisdaden te verbergen. De nood hiervoor kan niet dringender zijn. Deze desinformatiecampagne heeft dodelijke gevolgen.

Nog grover is echter het optreden van de Zwitserse afdeling van de Franse organisatie Reporters sans Frontières als Vanessa Beeley voor de Zwitserse persbond over de zaak komt spreken. Wat voor deze internationaal opererende organisatie die stelt te werken rond persvrijheid en de bescherming van journalisten ontoelaatbaar is. Een oproep tot perscensuur dus. De groep krijgt dan ook steun van allerlei overheden waaronder de Franse..

Zo schrijft het rapport op pagina 36:

In follow-up comments to Swiss national paper Le Temps, the President of Reporters Without Borders Switzerland, Gerard Tschopp said, “The Swiss Press Club can not offer such a platform to propagandists. Whether they are pro-Russian or pro-American, it does not matter.”

In nadien geuite verklaringen aan het Zwitserse dagblad Le Temps stelde Gerard Tschopp, voorzitter van de Zwitserse afdeling van Reporters zonder Grenzen: “De Zwitserse Persclub kan geen platform geven aan propagandisten, of ze nu pro-Russisch of pro-Amerikaans zijn. Het maakt niets uit.”

Een Oscar

Het rapport toont feitelijk perfect aan dat men vanuit organisaties als The Syria Campaign zit te liegen en alles wat de massamedia rond de Witte Helmen vertellen een groot bedrog is. Het toppunt op dat vlak was echter ongetwijfeld de documentaire over de Witte Helmen die in Hollywood in 2017 een Oscar kreeg van de Academy of Motion Picture Arts. Een film officieel gemaakt door de Britse regisseur Orlando Von Einsiedel en producer Joanna Natasegara. (7)

Witte Helmen - Affiche film

De door de Witte Helmen over hun organisatie gemaakte film kreeg in Hollywood in 2017 zelfs een Oscar. Hier een parodie op hun affiche. Voor acteur George Clooney een fantastische zaak. Deze is gehuwd met de in Libanon geboren advocate Alamuddin. een specialiste in mensenrechten zegt men. Ze hoort normaal dus te weten wat er juist aan de hand is.

In wezen hebben zij die film echter niet eens zelf gemaakt maar zijn alle opnames gebeurt in het toen door al Qaeda & Co bezette deel van de stad Aleppo. En daarheen durfde regisseur Von Einsiedel niet gaan. Ongetwijfeld vreesde hij om of doodgeschoten te worden of ontvoerd door zijn ‘vrienden’.

Soms beweert Einsiedel wel dat hij ter plekke was (8) maar elders geeft hij toe alleen een opleidingscentrum in Turkije bezocht te hebben en daar met filmer Khaled Katib afspraken te hebben gemaakt en opleiding gegeven om de film te maken.

Maar toen de Oscars werden uitgereikt mocht Khaled Katib de VS niet eens binnen. Hetzelfde met Raed Saleh, in de vele hagiografieën over de groep de officiële stichter en leider van de groep. Een reden voor het weigeren van die visa door de VS werden nooit gegeven. Maar het was toen men de Oscar overhandigde een zelden gezien gênant schouwspel. Men zocht op het podium dan maar vlug naar allerlei nergens op slaande uitvluchten. (9)

Op het vlak van de propaganda was dit natuurlijk een meer dan geslaagde operatie. De Witte Helmen maken over hun optreden een pure hagiografische documentaire en krijgen er in Hollywood zelfs een Oscar voor. Dit was voortaan voor jan met de pet de waarheid en niemand mocht nog twijfelen. Iedereen viel als het ware in opperste bewondering voor deze nieuwe helden van het witte doek.

Figuren als Georg Clooney, Justin Timberlake, Ben Aflick en de groep Coldplay prezen de film en de Witte Helmen dan ook aan als de dappere redders van mensenlevens. Een voorbeeld voor de mensheid. Vermoedelijk hopend zo ook mee te profiteren van dit heldendom om hun reputatie verder omhoog te stuwen.

Nog meer prijzen

Een poging om nadien ook de Nobelvredesprijs te bemachtigen was echter te hoog gegrepen. Ondanks een nochtans zelden geziene mediacampagne. Na deze prijs al eerder aan notoire oorlogsstokers als Henry Kissinger, Menachem Begin, Simon Perez en Barack Obama te hebben gegeven was dit voor de Noorse regering blijkbaar teveel gevraagd. Ook een tweede poging mislukte.

Maar qua prijzen stonden de Witte Helmen regelmatig vooraan. Zo was er naast die Oscar ook nog de Right Livelihood Award, de Poolse Atlantic Freedom Award, de Middle East Institute Visionary Award, Inter Action, het Rising Global Peace Forum Peace Prize, de Ierse Tipperary Peace Prize en in Ieper in 2017 de jaarlijkse Vredesprijs.

Veel vrijheid en vrede dus voor deze heren. Dames zie je immers nooit in hun gezelschap. Het zijn nu eenmaal salafisten voor wie vrouwen alleen moeten kweken en luisteren. Een feit dat men gezien de natuurlijk eveneens wegstopt. Er is nu eenmaal in Hollywood en elders de beweging Me Too.

Een van de strategen achter die mediacampagne is zo te zien Emma Winberg, een Britse met deels Zweedse wortels. Ze was jarenlang Brits diplomaat waaronder ook in Damascus en is sinds 13 februari 2018 bestuurder bij Mayday Rescue en er zo te zien verantwoordelijk voor de mediastrategie. (10)

Na haar verblijf bij de Britse diplomatie trok ze zoals James Le Mesurier naar de privé, hier dan richting de mediaconsultancy. Waar ze zich vooral specialiseerde in wat zij noemde het bestrijden van desinformatie en de beïnvloeding van de buitenwereld.

Ze is opvallend ook actief bij de door o.m. de VS gefinancierde Atlantic Council en hun afdeling Digital Forensic Research Lab (DFRL) (11) waar ze genoemd wordt als een “Digital Sherlock”. En dat is ook de afdeling waar Bellingcat actief is.

Geldstromen

Het merkwaardige daarbij is dat de Witte Helmen Bellingcat zelfs subsidiëren. Interessant natuurlijk als je ziet dat de Witte Helmen een verhaal over een gifgasaanval in Douma rondstrooien en Bellingcat nadien via zogenaamd onderzoekswerk zorgt voor een bevestiging van hun beweringen. Zo gemakkelijk gaat dat.

Maar het is niet het enige bizarre verhaal rond de Witte Helmen en haar geldstromen. Zo was ze in 2015 sponsor van de Conrad Ditrich Magirus prijs voor het International Fire Department of the Year in de Duitse stad Ulm (12). Een prijs die dat jaar gewonnen werd door een team uit Brazilië. Een ngo die leeft van de krijg van allerlei regeringen en die dan nog zelf eens geld geeft aan een wedstrijd onder brandweermannen?

Uiteraard zijn er een aantal landen van de NAVO die, de ogen dicht, fungeerden als riante donoren. Zo was er onmiddellijk bij de stichting al een flinke smak geld beschikbaar komende van de Britse regering. Wat doet veronderstellen dat niet James Le Mesurier de echte initiatiefnemer was maar dat Londen hem voor deze job contracteerde of dat dit minstens in onderling overleg gebeurde.

Zeker is ook dat naast het Verenigd Koninkrijk ook Turkije en Qatar, en opvallend niet Saoedi-Arabië, er als de eersten bij waren om financiële en andere steun te verlenen. Een der eerste aanwezig bij de stichting was trouwens Mosab Obeidat topman van de Qatarese Halve Maan. Turkije en Qatar steunen voor 100% de Moslimbroeders.

Witte Helmen - Raed Saleh en Qatar Fund for Development - 2019

Raed Saleh (rechts) komt in Qatar bij het Qatarees Fonds voor Ontwikkeling wat centen ophalen voor ‘zijn’ Witte Helmen. Ontwikkeling?

Qatar is dan ook een van de vermoedelijk grootste financiers van de organisatie. De som blijft echter geheim zoals ook die van Japan en van eventueel niet gekende donors zoals Turkije en de Brits-Syrische zakenman Ayman Asfari.

Volgens een bericht van het Japanse ministerie van Buitenlandse Zaken van 21 april 2016 gaf Japan tot begin 2016 in totaal 1,6 miljard US dollar (1,42 miljard euro) voor hulp aan de regio omwille van de oorlog in Syrië en Irak. Zonder echter te specifiëren hoeveel hiervan naar de Witte Helmen ging.

Van sommige landen zijn er wel getallen bekend. Zo gaf Nederland officieel 12,5 miljoen euro, Duitsland 12 miljoen euro, het Verenigd Koninkrijk tot mei 2018 38,4 miljoen pond (43,52 miljoen euro), Denemarken 20 miljoen Deense kroon (2,68 miljoen euro).

De Verenigde Staten gaf voor zover kon worden nagegaan 34,6 miljoen US dollar (30,99 miljoen euro), Canada 4,5 miljoen Canadese dollar (2,99 miljoen euro) in 2016. En dan is er Qatar dat officieel dit jaar 2 miljoen US dollar gaf (1,79 miljoen euro).

In totaal ging er dus vanuit de westerse oorlogsalliantie minstens 106,47 miljoen euro naar de Witte Helmen. Maar dat is dus een absoluut minimum want niet alles van officiële sponsoring is te achterhalen en er zijn nog privé donors genre Ayman Asfari natuurlijk. Vermoedelijk ging er al die jaren mogelijks 150 miljoen euro en meer naar de Witte Helmen.

Het afwezige Frankrijk

Zeer opvallend in dit verhaal is de afwezigheid van het rond Syrië nochtans hyperactieve Frankrijk. Nergens werd een spoor van Franse steun voor de groep gevonden. Vermoedelijk zien zij deze zaak te zeer als een typisch Angelsaksische affaire waar zij niets mee te maken willen hebben. Ook België zal trouwens neen zeggen tegen de Witte Helmen en er geen rooie duit instoppen.

Evenmin zijn er hier sporen te vinden van Saoedi-Arabië, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten. Heeft het te maken met de eventuele aanwezigheid van de Moslimbroeders, aartsvijanden van Saoedi-Arabië? En een salafistische organisatie waarmee de Britten al decennia ook goede relaties onderhouden.

Wel stopte VS vorig jaar in mei plots met het financieren van de Witte Helmen om die dan enkele maanden later plots te hervatten. Een beleid typisch voor president Donald Trump. Zo gaf Washington in 2018 aan de Witte Helmen 6,6 miljoen US dollar en 5 miljoen US dollar dit jaar.

Het verhaal toont nogmaals aan welke astronomische bedragen het Westen samen met haar salafistische vrienden van het Arabisch Schiereiland hier al spendeerden. Zo zou dit voor de Britten gaan om 2,7 miljard pond (3,06 miljard euro). En ondertussen neemt het aantal Britten zonder woning gestaag toe

De steun aan die jihadisten en hun oorlog moet de westerse alliantie in totaal dan ook al tientallen miljarden euro hebben gekost. Zeker als we daar de uitgaven gemaakt voor de vluchtelingenstromen naar Europa en de Syrische buurlanden moeten bijrekenen. En dat allemaal om een land te vernielen. De waanzin is hier zonder enige discussie ver overschreden. En dan spreken onze Europese regeringen over hoognodige saneringen!

Regeringen twijfelen

Wel stopte de Nederlandse regering vorig jaar met de hulp aan de Syrische Burgerbescherming, salafistische versie. Er is immers ook een Syrische Burgerbescherming die internationaal erkend is maar wier werk door o.m. Nederland wordt tegengewerkt.

Volgens de Nederlandse Volkskrant stelde het ministerie van Buitenlandse Zaken in een voor haar en de Witte Helmen vernietigend rapport (13) dat Nederland niet altijd voldoende toezicht heeft uitgeoefend op de hulpprojecten in wat zij noemde het oppositiegebied in Syrië.

Witte Helmen - Tauqir Sharif (Derde van links) posting Facebook

Tauric Shariff, lid van de Witte Helmen en een terrorist met Brits-Pakistaanse nationaliteit. Tot de Britse regering hem wegens zijn terroristische activiteiten zijn Britse nationaliteit afnam. Tot dan kreeg hij subsidies van de Britse regering om mensen te vermoorden. Hier fier poserend op Facebook met zijn door o.m. de Britten geschonken witte helm.

Het gevaar bestaat, stelde Den Haag, dat door Nederland betaalde reddingswerkers en politieagenten (Den Haag zorgde officieel ook voor de opleiding van politiemensen die dan onder al Qaeda moesten functioneren, nvdr – Van een Hollandermop gesproken.) banden onderhouden met terreurorganisaties zoals het Syrische Al Qaeda-filiaal Hayat Tahrir al Sham.

En alhoewel de Witte Helmen beweren neutraal te zijn en hun staturen een hoge ethische gedragscode vooropstellen is dit natuurlijk een grote façade waarachter het klassiek geworden hondsbrutaal jihadistisch geweld schuilt.

Zo is een van de bestuurders van de Nederlandse Stichting Mayday Rescue een zekere Farouq al Habib, tot 2013 leider van de salafistische opstand in de stad Homs en voorzitter van de lokale Revolutionaire Council. (14) De man is nu officieel sinds december 2018 programmadirecteur bij de Nederlandse stichting Mayday Rescue.

Baby’s redden

Naast dit klassiek geworden geweld is er dan vooral het propagandistisch element dat opvalt. Het feit dat al hun helmen in regel sinds de creatie beschikken over een camera toont dit al. Foto’s met helden die baby’s van onder het puin halen was de opdracht. Dit met als duidelijk doel de bevolking elders te vermurwen. Wie in ‘s hemelsnaam kan nu iets tegen het redden van baby’s hebben? Niemand toch!

De realiteit toont dit bedrog echter perfect. Massa’s door leden van de Witte Helmen zelf geplaatste foto’s en Facebookpagina ’s tonen dit. En geen enkele door de critici van de Witte Helmen aangedragen fotografisch bewijs hiervoor wordt ook betwist.

In sommige gevallen wordt dit zelfs openlijk toegegeven. Dit bijvoorbeeld toen bleek dat men aanwezig was bij een executie door Al Qaeda en de Witte Helmen seconden na het nekschot het lijk wegdroegen.

Ook is er het verhaal van de strijd om de Baradavallei in de buurt van Damascus. De Barada is de voornaamste bron van drinkwater voor de 5 miljoen Damascenen en toen het leger ook die buurt wou bevrijden sneden de jihadisten de watertoevoer af en eisten zij het stopzetten van de gevechten. Een actie openlijk gesteund door de Witte Helmen. (15) Een miljoenenstad droogleggen en dat met steun van een zogenaamde civiele reddingorganisatie.Witte Helmen en ISIS in Yarmoek basiskamp

Een opslagplaats van de Witte Helmen in Yarmoek, een voorstad van Damascus, in het toen nog door ISIS gecontroleerde gebied. Met vooraan een man die zwaait met de vlag van ISIS. En natuurlijk het opgeheven wijsvingertje.

Een uiteraard zijn veel van de leden van de Witte Helmen ook lid van al Qaeda en aanverwanten en zelfs van ISIS. Op het ene moment lopen ze rond met een witte helm en nadien met een Kalasjnikov. Zelfs de VS en de Britten kunnen er niet altijd meer naast kijken.

Zo is er de Britse Pakistaan Tauric Sharif die in 2017 plots door Londen zijn nationaliteit zag afgenomen (16). Waarna de Witte Helmen zich plots van hem distantieerden. De website 21ste Century Wire heeft, vooral van de hand van Vanessa Beeley, een groot pak aan bewijsmateriaal bij elkaar geschreven over deze organisatie. Zoals het feit dat de Witte Helmen het zelfde kind zelfs op drie verschillende data van onder het puin haalden. (17)

Orgaanhandel

Het verhaal van de zogenaamde gifgasaanvallen van Douma en Khan Sheikhoun werden ook mede door hen aangebracht. Verhalen die elke geloofwaardigheid misten maar wel door de VS, Frankrijk en de Britten gebruikt werden om Syrië, al zij het geheel symbolisch, te bombarderen.

Ook bekeken Zweedse geneesheren, specialisten in reddingsoperaties, de enkele van hun optredens en maakten brandhout van de door de Witte Helmen gebruikte methodes. “Hun methode van werken kan zelfs de dood veroorzaken”, was een reactie. (18)

Het best gedocumenteerde en meest volledige over de praktijken van de Witte Helmen is echter het boekje ‘The White Helmets: Terrorist accomplices of disinformation’ in 2018 uitgegeven door The Foundation for the Study of Democracy, een VN-organisatie opgericht na de aanvallen op het World Trade Center in New York. (19)

Witte Helmen - Instituut voor de studie van de Democratie - VN - Boek

Het door de Stichting voor de Studie van de Democratie, een organisatie van de VN, uitgegeven dossier over de Witte Helmen bevat massa’s getuigenissen over hun gruwelijke praktijken. Maar hiervoor is er in onze media geen enkele interesse.

Het bevat naast tientallen foto’s zeer veel getuigenissen van Syriërs over moorden, diefstal, plunder, ontvoeringen, vernielzucht en ook orgaandiefstal door de Witte Helmen. Met gewonde of getraumatiseerde kinderen die voor verzorging worden meegenomen om dan later dood en enkele kilo’s lichter bij de familie terug te keren. Er kwam tot heden voor zover geweten nog geen reactie op dit boekje en het wordt in onze media ook doodgezwegen.

Maar in wezen is dit optreden van de Witte Hemen ook logisch. Ze worden betaald via duistere kanalen, opereren zonder echte controle in een gebied waar de wet in wezen niet bestaat of het is dan die van terreurgroepen zoals Ahrar al Sham en al Qaeda. En dit bovendien dan nog in een oorlogszone. Het kan allen maar leiden tot dit soort van zware criminaliteit.

En toen het Syrische leger in de zomer van 2018 de door al Qaeda en ISIS gecontroleerde streek aan de Jordaanse en Israëlische grens veroverde diende men vanuit de NAVO de daar verblijvende leden van de Witte Helmen en hun familie te evacueren. In totaal volgens de verklaringen ging het om 422 personen. Dit gebeurde volgens de Israëlische en Jordaanse regeringen, de betrokken westerse landen en James Le Mesuriër via Israël en nadien Jordanië. (20)

Wat Raed Saleh, de officiële leider van de Witte Helmen, echter ten stelligste ontkende want van Israël moest hij niets weten. Althans volgens zijn beweringen. Maar wie gelooft in ‘s hemelsnaam die man? Behalve dan onze massamedia natuurlijk. Die slikken alles, zelfs het meest gore.

Willy Van Damme

1) Ieper, Vredesprijs is een typevoorbeeld voor de hagiografische verhalen over deze terreurgroep. http://www.vredesprijs-ieper.be/vp/index.php/vredesprijs-2017/the-white-helmets.

2) Linkedin, Dit geeft toegang tot meerdere gegevens van de betrokkenen. https://www.linkedin.com/search/results/people/?facetCurrentCompany=%5B%2215163047%22%5D. Zie ook Zoominfo: https://www.zoominfo.com/p/James-Le-mesurier/1321474360

3)  https://www.maydayrescue.org/sites/default/files/160314_MAYDAY_Vacancy%20Announcement_Chief%20Operating%20Officer_0.pdf

4) http://www.aymanasfari.com/

5) Reuters, 13 maart 2019, Stephen Jewkes, ‘Italy court upholds fine on Petrofac CEO for alleged insider trading on Saipem shares’. https://www.reuters.com/article/us-petrofac-italy-saipem-court-idUSKBN1QU287.  Ook: The Guardian, 7 februari 2019, David Pegg en Rob Evans, ‘British former oil executive pleads guilty to bribery‘. https://www.theguardian.com/uk-news/2019/feb/07/british-former-oil-executive-pleads-guilty-to-bribery

6) The Syria Campaign, Killing The Truth, https://diary.thesyriacampaign.org/killing-the-truth/

7) YouTube. Interview met het duo naar aanleiding van de uitreiking van hun Oscar. https://www.youtube.com/watch?v=Gp5m4NkV1eg.

8) In Humo geeft de regisseur dan een andere versie over het maken van die film. Humo, ‘The White Helmets’: witte ridders in Syrië’, 16 september 2016, https://www.humo.be/tv-tips/369289/the-white-helmets-witte-ridders-in-syrie.

9) YouTube, Uitreiking Oscar met interviews met de makers over de documentaire White Helmets. Je moet zeggen dat ze wel goed komedie kunnen spelen. https://www.youtube.com/watch?v=EJ5uFsEMLGw. Ook Vox, 26 februari 2017, Alissa Wilkinson, ‘The White Helmets cinematographer Khaled Khatib had a visa to attend the Oscars. He never made it’. https://www.vox.com/culture/2017/2/26/14742386/khaled-khateeb-white-helmets-oscars-denied-entry-syria. Ze bewijzen hier wel bedriegers te zijn.

10) Zoominfo, Emma Winberg. https://www.zoominfo.com/p/Emma-Winberg/-1092071841

11) YouTube, speech van Emma Winberg bij het Digital Forensic Lab van Bellingcat/The Atlantic Council. https://www.digitalsherlocks.org/360os2018?lightbox=dataItem-jimcmp4t7

12) Magirus, 27 januari 2016, ‘Brazil defends its title of “International Fire Department of the Year”. https://www.magirusgroup.com/de/en/company/news/detail-news/brazil-defends-its-title-of-international-fire-department-of-the-year/

13) De Volkskrant, 10 september 2018, Ana van Es, ‘Nederland stopt steun aan Syrische oppositie wegens gebrekkig toezicht op hulpprojecten; Britse organisatie ontkent kritiek’. https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/nederland-stopt-steun-aan-syrische-oppositie-wegens-gebrekkig-toezicht-op-hulpprojecten-britse-organisatie-ontkent-kritiek~bda7b84e/?referer=https%3A%2F%2Ft.co%2FZqzsDvXlGF

Ook dit is een zeer vernietigend rapport voor de zogenaamde grote Nederlandse diplomaat, boekenschrijver en Syrië expert Nikolaos van Dam. Hij was immers de man die de voorbije jaren richting gaf aan het Nederlandse beleid ten overstaande van Syrië. Hij kwam al eerder in opspraak toen bleek dat Nederland onder zijn toezicht militair materiaal leverde aan met Al Qaeda gelieerde groepen. De man beweert zo’n grote liefde voor het land te hebben dat hij het mee hielp vernielen. Een krachttoer.

14) Huffpost, 6 november 2014, Carina Kolodny en Emily Kassie, ‘A Syrian Revolutionary Speaks Out: Here’s What The World Should Know’. https://www.huffpost.com/entry/syrian-revolutionary-speaks-out_n_5914182?guccounter=1

15) Moon of Alabama, 3 januari 2017, ‘U.S./UK Paid “White Helmets” Help Blocking Water To 5 Million Thirsty Syrians’.https://www.moonofalabama.org/2017/01/usuk-paid-white-helmets-help-blocking-water-to-5-million-thirsty-syrians.html

16) The Guardian, 4 maart 2019, Rod Austin, ‘Aid worker stranded in Syria after British citizenship revoked’.

17) 21st Century Wire, The White Helmets File. https://21stcenturywire.com/tag/White-Helmets/

18) Activist Post, 9 maart 2017, ‘Medical Doctors Question Veracity Of Footage In White Helmets Documentary; Al-Qaeda Wins Oscar’.  https://www.activistpost.com/2017/03/medical-doctors-question-white-helmets-footage-al-qaeda-oscar.html

19) The Foundation for the Study of Democracy, ‘The White Helmets: Terrorist accomplices and a source of disinformation’ 2018. 250 pagina’s. https://www.un.org/sc/ctc/news/keyword/the-foundation-for-the-study-of-democracy/

20) Ynewsnet, 22 juli 2018, Daniel Salami, ‘Britain, EU praise Israel for evacuating Syrian volunteers’. https://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-5314596,00.html

Guy Van Vlierden en zijn salafistische vrienden

Het stuk “Zelfs Trump vindt dit de slachtpartij teveel” in Het Laatste Nieuws van vandaag 4 juni 2019 toont nogmaals aan welke kant Uw medewerker Guy Van Vlierden en de krant in de Syrische oorlog staat.

Zo schrijft hij:

Gegevens van het Syrische Netwerk voor de Mensenrechten (SNHR, Syrian Network for Human Rights – http://sn4hr.org/) wijzen het uit dat het regime en bondgenoot Rusland verantwoordelijk zijn voor meer dan 90% van al de burgerdoden. Extremistische moslimmilities hebben er 2,4% op hun geweten (inclusief 2,2% door de terreurgroep Islamitische Staat) en het niet-religieus geïnspireerd verzet 1,9%. De door het Westen geleide coalitie met 1,4% en de Koerdische milities met 0,5%.”

Vooreerst stelt zich hier minstens de vraag waar in ’s hemelsnaam dit SNHR haar cijfers vandaan haalt. Met gebruik van een telraam? Of via algoritmes? Wie neemt dit soort cijfergegoochel nu serieus. Een degelijk journalist zeker niet.

Bovendien hoort Uw medewerker te weten dat dit SNHR een onderdeel vormt van de salafistische propagandamachine en dus per definitie onbetrouwbaar is. Minstens had hij als duiding de aard van dit SNHR moeten vermelden.

Syrië - Het Laatste Nieuws 3 en 6 september 2013

De koppen bij stukken van Guy Van Vlierden van Het Laatste Nieuws op 3 en 6 september 2013. Ze verschenen kort na het verhaal over de aanval met het gifgas sarin in de Syrische regio van Oost-Ghouta. Volgens onze massamedia natuurlijk het werk van Assad. Het rapport van de VN-missie toonde aan dat praktisch zeker die aanval het werk was van die jihadisten. Dit om zo Amerikaanse bombardementen en een verdere interventie te provoceren. Waar Van Vlierden toen die onzin over antrax, een dodelijk gif, vandaan haalde was mij onduidelijk. Zou zijn werk voor de Amerikaanse propagandamachine The Jamestown Foundation hem de bron voor dit idioot verhaal hebben opgeleverd?

Maar dat typeert Uw medewerker. De Amerikaanse diplomaat Brett McGurk, onder president Donald Trump tot 2018 verantwoordelijk voor het beleid daar, noemde die door Van Vlierden besproken provincie Idlib de grootste vrijhaven ooit voor Al Qaeda. Blijkbaar is Uw medewerker van oordeel dat die vrijhaven moet blijven. Dat is toch de enige conclusie die men uit zijn verhaal kan trekken.

Maar dat wekt niet de minste verbazing. Eerder al riep hij in de krant op om Syrië over te dragen aan die jihadistische groepen, de zogenaamde (sic) gematigden dan. Zij die alleen op vrijdag koppensnellen? Verder poogde hij vorig jaar ook Bassam Ayachi, de peetvader van salafisme in Molenbeek, vrij te pleiten van alle misdaden.

Wat hier gebeurt is het beledigen en verder pijnigen van al de slachtoffers wereldwijd van al Qaeda en de andere gelijkaardige terreurgroepen. Proficiat voor Uw blijk van ‘medeleven’.

Willy Van Damme

Brief naar aanleiding van een zoveelste stuk propaganda in Het Laatste Nieuws voor het Syrische salafisme. Volgens dat hij hier schreef is het ook de schuld van de Syrische regering dat Hayat Tahrir al Sham, dat volgens hem los opereert van al Qaeda, hier zo sterk staat. Ja, er waren ook analisten die het ontstaan van ISIS en al Qaeda wijten aan de regering in Damascus. En deze ‘analisten’ hebben niet toevallig dezelfde financiers als ISIS en al Qaeda. Partners in crime.

image

De versie van de pagina van Guy Van Vlierden bij The Jamestown Foundation vandaag. Volgens lezer Eddy Bernays stond hij op de website zelfs genoteerd als bestuurslid van deze oorlogspropagandamachine en is dat sinds gisteren aangepast en verdween hij daar in die functie. Dit is een screenshot.

De Belgische, Duitse en Koeweitse regeringen dienden vandaag  bij de VN-Veiligheidsraad een verklaring in waarin zij hun ongerustheid uitspreken over de oorlog om de provincie Idlib. Blijkbaar vinden beide regeringen dat Al Qaeda zijn vrijhaven daar moet behouden. Rusland verwierp de zaak wegens onevenwichtig en omdat ze niet behulpzaam was bij het zoeken naar een oplossing van deze oorlog. De verklaring werd daardoor niet aangenomen.

I know nothing, I’m from Barcelona

Het lijkt wel een scene uit de televisieserie Fawlty Towers van John Cleese met Manuel die zegt: “Ik weet er niets van want ik ben van Barcelona.” Dat is wat er vandaag op de VRT te horen was over de ‘ontdekking’ van enkele journalisten dat Belgische aan Saoedi-Arabië geleverde wapens bij de hondsbrutale oorlog in Jemen worden gebruikt. Met Alexander De Croo, minister voor Ontwikkelingssamenwerking en Waals minister-president Willy Borsus die gaan onderzoeken of het wel waar is.

Al jaren geweten

Het is ‘onderzoeksjournalistiek’ van de allerbovenste plank. Wat iedereen die het dossier kent al enkele jaren weet komt nu in de openbaarheid. Prachtig toch. Nog maar enkele weken geleden had Amnesty International het over Belgische wapens die via Saoedi- Arabië ginds geraakten bij wat zij braafjes ‘extremistische groepen’ noemde. Het herkauwen door de VRT van nieuws heet dat.

Pas vorige week stond hier te lezen hoe iedereen de harde waarheid verzweeg dat die wapens, in dit geval de minimi, via de Verenigde Arabische Emiraten bij al Qaeda van het Arabisch Schiereiland geraakten. Je weet wel de kerels die in 2015 bijna de ganse redactie van Charlie Hebdo uitroeiden. En wat doen de ‘solidaire’ persmuskieten? Zwijgen dat ons land en gans het Westen aan diezelfde moordenaars wapens levert. Solidariteit?  Het staat trouwens in VN-rapporten dat die groepen zo wapens krijgen.

En uit allerlei rapporten weten wij dat vanuit Bulgarije, een lidstaat van de EU, de VS en o.m. Saoedi-Arabië tonnen wapens leverden aan ISIS, ook toen het de Iraakse grootstad Mosoel had veroverd. Maar men zwijgt en dat is in het Westen hierover de regel. Het heet de omerta. En dan maar kakelen over ‘mensenrechten ‘ en ‘persvrijheid’.

DSCN8476

Geert Bourgeois is tevreden over de kwaliteit van Vlaamse beeldschermen voor de Eurofighter. Als men bij het vallen boven Jemen van bommen uit die Eurofighter nu eens ook de Vlaamse Leeuw zou laten horen. Je weet wel dat bombastisch lied over dat ‘dapper’ volk.

Ook de Vlaamse regering is even ziek als de Waalse. Beeldschermen verkopen voor gebruik in de Eurofighter, een multinationaal Europees project, en dan stellen dat men van niets weet en ook niets kan doen. De Duitsers hadden minder scrupules en verboden recent dat hun materieel nog via de Eurofighter naar de koppensnellers van de familie al Saoed zou gaan. Tot woede van de Fransen en de Britten. En Bourgeois????

Hetzelfde voor Alexander De Croo die nu plots verontwaardigd doet alsof hij dit nog niet wist. De man is gewoon een slecht toneelspeler. Hij zit met de vrienden van de MR in de regering en het is op dit ogenblik diezelfde MR die als baas over de Waalse regering, en dus eigenaar van FN, effectief weigert op te treden. En wat als Open VLD en De Croo voorheen – dit luguber spel is al jaren bezig – dreigden de regering hierover op te blazen?

Maar neen, in deze zaak de vermoorde onschuld spelen, dat is wat het trio De Croo, Bourgeois en Borsus doen. Wat een farce. Maar Borsus heeft het politiek natuurlijk heel gemakkelijk. Zelfs de PTB/PVDA heeft hierover geen zin om te protesteren en kijkt gewoon toe. In wezen steunt ze het dus. Tewerkstelling is bij hen de boodschap. De tewerkstelling van de beul. Proficiat! Heeft men bij de PVDA/PTB ooit al over de Internationale gehoord?.

Willy Van Damme

Syrië–Bevrijding provincie Idlib lijkt begonnen

De strijd om de bevrijding van de provincie Idlib lijkt deze ochtend begonnen met de inname door het Syrische leger van enkele dorpen in het noorden van de provincie Hama die aan Idlib grenzen.

Het was al zeker een week duidelijk dat die strijd voor de controle over het laatste jihadistische bolwerk in Syrië elk ogenblik kon starten. Was de Russische luchtmacht al enkele maanden niet meer actief boven dit gebied dan was die plots al meer dan een week er dagenlang in de aanval gegaan. Waarbij de intensiteit elke dag toenam. Ook vielen die jihadisten tevergeefs met drones de Russische luchtmachtbasis van Hmeimim aan.

aesar

Het gevecht om het door de terreurgroepen bezette Syrische gebied rond de provincie Idlib (donkergroene kleur) lijkt gestart. Al maanden was daar een soort van oorlog gaande die geen oorlog was. Met dagelijkse korte beschietingen heen en weer en kleinere aanvallen om de posities van de vijand beter te leren kennen. Het ooit door onze media dood verklaarde al Qaeda lijkt in Syrië naar de uitgang te gaan.

Geen Turkse reactie

Zo waren er volgens pro-Syrische media de voorbije 24 uur een 200 aanvallen van de Russische luchtmacht. Duidelijk een voorbode van een Syrische regeringsoffensief. Opvallend is zeker het bombardement zaterdag van een Turkse observatiepost vlakbij Shir Mughoz in die provincie waarbij 2 Turkse soldaten gewond raakten.

Alhoewel geen absolute zekerheid bestaat over wie de daders zijn stelden zowel de Turkse als Syrische overheidspers dat de beschieting het werk was van het Syrische leger. Desondanks kwam er vanuit de Turkse regering zelfs geen braaf protest. Stilte was het woord. Wat gezien het normaal agressieve karakter van de Turkse president Recep Erdogan meer dan merkwaardig te noemen is.

Vorige week was er echter een nieuwe samenkomst van Iran, Turkije en Rusland en met praktische zekerheid zal daar de toekomst van de provincie Idlib besproken geweest zijn. Evenals wat nu het begin lijkt van een door Moskou gesteund militair regeringsoffensief. Een militaire actie welke in de Syrische regeringsmedia al een twee weken lang werd aangekondigd

Deze ochtend zouden de dorpen Al Bana en al Janabra door het leger zijn ingenomen en zou de strijd volop woeden rond de heuvel Tal Othman, een hoogte die grote delen van dit gebied overziet, en het stadje Qalat al Madiq. Allen gelegen in noorden van de provincie Hama. Recente berichten hebben het over de inname van die strategische heuvel en een mislukt jihadistisch tegenoffensief.


Idlib - 10 - Militaire situatie 1 april 2019

Het door de jihadisten gecontroleerde gebied met als kern de provincie Idlib. Het paarse deel is het door het Turkse leger Syrische bezette gebied. Het zwarte deel is Turks grondgebied, het bruine het territorium waar de Syrische regering de baas is. De rode stippen zijn de Turkse observatieposten met aan de rand van deze zone de Russische waarnemers. Merk ook de aanwezigheid op van Iraanse militairen. Hezbollah lijkt daarentegen volgens deze kaart hier afwezig. De gevechten situeren zich in het zuidwesten* van het jihadistisch gebied in de omgeving van de autoweg M5.

Vraag is hoe het Westen gaat reageren. De recente verwittiging van de Britse Liefdadigheidscommissie dat hulp leveren aan Idlib eventueel steun aan het terrorisme kan betekenen is hierbij belangrijk. En die commissie kan Britse ngo’s bestraffen. Het kan leiden tot het zich terugtrekken van allerlei door die ngo’s georganiseerde belangrijke voorzieningen voor al Qaeda. Naast dan ook voor de burgerbevolking natuurlijk.

Wel verschenen gisteren en deze ochtend opnieuw de klassieke indianenverhalen over de zogenaamde vatenbommen van het Syrische leger; Wie weet krijgen we terug berichten in de media over het gebruik door het Syrische leger van chemische wapens. Iemand sarin?

Wel erkennen alle klassieke westerse krant- en weekbladen nu wel de aanwezigheid in Idlib van Al Qaeda. Het nooit gerespecteerde staakt-het-vuren rond de provincie Idlib is zo te zien dus voorbij. De opkuis van Syrië kan verder gaan.

Qatar

Intussen heeft volgens de pro-Syrische website al Masdar de regering in Damascus aan Qatar de toestemming gegeven om gebruik te maken van het Syrische luchtruim. Dit zou nog steeds volgens diezelfde bron het resultaat zijn van de bemiddeling van Iran. Teheran heeft in het conflict tussen Qatar en Saoedi-Arabië de kant gekozen van Qatar.

Een van de reden is het gigantisch grote gasveld, ‘s werelds grootste, van Pars dat in de territoriale waters van beide landen ligt en welke zij verder willen ontwikkelen. Maar Qatar was de grote sponsor in Syrië van al Qaeda en aan de Moslimbroeders gelieerde terreurgroepen zoals Ahrar al Sham.

Groepen die bovendien de steun hadden van Turkije. Qatar was ook de financier van allerlei best als nep te beschouwen rapporten over Syrische regeringsterreur die dan dankzij ngo’s als Amnesty International en Human Rights Watch geloofwaardigheid kregen.

Waarna deze de voorpagina’s van o.m. De Standaard en De Morgen ‘sierden’. Wat Syrië van Qatar in ruil kreeg is nog onduidelijk. Maar die via Syrië lopende luchtverbinding is voor Qatar zeer belangrijk. Gedaan met de grote omleidingen dus.

Willy Van Damme

* Eerder werd geschreven dat de gevechten zich situeren in het noordoosten van de provincie Hama vlakbij Idlib. Dit blijkt fout te zijn. De gevechten grijpen vooral plaats in het noordwesten nabij de vlakte van al Ghab.

Merkwaardig is dat er voor zover geweten tot heden geen enkele Westerse regering protesteerde. Ook die van het Arabisch schiereiland niet. Zeer belangrijk is ook dat er blijkbaar volledige radiostilte over dit offensief is in Turkije. Intussen zou volgens Syrische regeringsbronnen een jihadistisch tegenoffensief mislukt zijn.

NASCHRIFT:

Volgens de jihadistische media en later de regering is nu ook de stad Qalaat al Madic en enkele stadjes in de buurt deze ochtend donderdag veroverd. Het tweede jihadistisch tegenoffensief van gisteren is dus mislukt. In dit stadje bevinden zich de resten van een van de grote Griekse en Romeinse steden in de regio. De stad heeft Griekse origines en vormde ook het strijdtoneel tussen de Romeinse consuls Julius Caesar en Pompeius.

Tijdens de bezetting door die salafisten zou het grondig geplunderd zijn om zo die relieken uit een groot verleden te verkopen. Hoe omvangrijk de door de oorlog aangebrachte schade is is niet geweten. Een grote mozaïek uit die stad is te bezichtigen in het Brusselse Museum voor Kunst & Geschiedenis in de Qinquantenaire, het Jubelpark.

Daar staat ook een kopie van de Cardo Maximus, de voornaamste grote straat van die stad. Deze is in Apamea 37 meter breed en 1.850 meter lang, langer dan die in Palmyra. Ook hier is de schade door plunderingen en de oorlog voorlopig onbekend.

Het lijkt stilaan duidelijk dat het offensief gericht is op vlakte van al Ghab en de stad Jisr al Shugour. Met als uiteindelijk doel – wat al Qaeda vermoed – de verovering van de autowegen 1 en 5 die leiden naar de stad Aleppo. Nu verloopt de bevoorrading van deze miljoenenstad via een grote omweg die niet echt geschikt is voor massa zwaar verkeer. Het veroveren van die autowegen moet de reconstructie van Aleppo vergemakkelijken.

Op ogenblik zijn er in de bergen van de provincie Latakia vlakbij de Turkse grens hevige gevechten voor de bevrijding van het bergstadje Kabani. Dat ligt aan de westkant van de vlakte van al Ghab terwijl Qalaat al Madic zich ten oosten ervan situeert. Met andere woorden: Dit is een klassieke tangbeweging richting Jisr al Shugour dat ten noorden aan het einde van die vlakte ligt. Het werd in 2015 met Amerikaanse steun veroverd.

En tot heden zwijgt Turkije over dit offensief. Wat toestemming bewijst. Dit terwijl de aanval deels gericht is tegen wat nu het Nationaal Bevrijdingsfront heet, een samensmelting van o.m. de twee terreurbewegingen Ahrar al Sham en Nour Din al Zinki.

Die laatsten maakten zich onsterfelijk toen toplui van deze bende eind 2016 op video de onthoofding vierden van een 12-jarig zwaar ziek zijnde Palestijns jongetje. Ze hadden hem meegenomen uit een hospitaal en de infuus lag bij het feest en de onthoofding nog aan zijn arm te bengelen. Een der betere video’s uit deze oorlog.

Dappere kerels dus. Leden ervan vormden mee het stadsbestuur in het jihadistisch deel van Aleppo. De groep heeft Turkse steun en vecht wat verder oostwaarts onder Turkse betaling tegen de YPG/PKK.

Willy Van Damme

Europese en ook Belgische wapens voor al Qaeda

De Britse regering gaat stoppen met haar hulpprogramma aan de Syrische provincie Idlib die via het Department for International Development liep, de overheidsdienst voor ontwikkelingshulp van de Britse regering. Voor dit jaar voorzag de Britse regering hiervoor 152 miljoen pond, een 177 miljoen euro.

Idlib

De officiële reden waarom men stopt is om te verhinderen dat via dit kanaal geld naar ISIS zou vloeien. Een merkwaardige redenering die komt na de herrie in de Britse media over een zekere Begum Shamima, een extreem fanatieke salafiste en nog steeds een grote fan van ISIS. Deze wil naar het Verenigd Koninkrijk terugkeren maar de Britse regering besloot haar de Britse nationaliteit af te nemen. Sensatievoer dus voor de roddelpers.

Wat echter de herrie rond Begum Shamima en ISIS te maken heeft met de toestand in Idlib en de Britse regeringsbeslissing is echter totaal onduidelijk. Behoudens enkele geheime cellen van ISIS die er actief zijn is er van ISIS in deze provincie niet echt sprake.

Die geheime cellen bestaan vermoedelijk uit leden van de terreurgroep Jund al Aqsa die in Idlib zijn achtergebleven nadat al Qaeda begin 2014 in twee fracties uiteenviel, Jabhat al Nusra en ISIS. Waarbij Jund al Aqsa na lang aarzelen de kant van ISIS koos en dan plots leek verdwenen te zijn.

De ware reden voor deze Britse beslissing is echter publiek niet geweten. Met ISIS kan het nu eenmaal moeilijk te maken hebben. Wil de Britse regering dan toch stoppen met het financieren van de jihadistische oorlog tegen het land? Of speelt er iets anders? (1)

Charlie Hebdo - Betoging wereldleiders - Zonder vrouwen

Dat was de indruk die de media gaven van de solidariteitsbetoging ten voordele van de redactie van Charlie Hebdo. Diezelfde heren en dames die al Qaeda bewapenen kwamen nu hun solidariteit met hun slachtoffers tonen. Voor niets is men beschaamd.

Maar met het publiek maken van die regeringsbeslissing bewijst de regering in London wel officieel dat ze al Qaeda financieel steunt. Eerder met goederen en sinds een tijd met pure financiële steun. Geld komende dus van de Britse belastingbetaler.

Charlie Hebdo - Betoging wereldleiders

Een ander beeld van die fameuze mars voor Charlie Hebdo met hier vooraan het solidariteitscomité voor al Qaeda. Een tweehonderd meter daarachter de echte betoging van mensen die feitelijk bedrogen werden.

Immers om in Idlib actief te zijn moet men aan de grensovergang met Turkije en de serie controleposten onderweg aan al Qaeda (nu genaamd Hayat Tahrir al Sham) geld of goederen afdokken. Soms tot meer dan 50%. Sinds kort is er nu wel een grensovergang van Turkije naar de door de regering gecontroleerde zone. Maar zo geraakt men niet direct in Idlib.

Al Qaeda

Terwijl die Britse ‘regeringshulp’ vroeger in essentie goederen betroffen was men sinds een tijd overgestapt op het geven van geld. Dit jaar normaal goed voor 177 miljoen euro. Waarvan dus een aanzienlijk deel de koffers van al Qaeda ging vullen. Met als vraag hoeveel geld er zo sinds 2011 vanuit Londen naar al Qaeda vloeide.

Natuurlijk is dit qua steun aan de terreur maar het topje van de spreekwoordelijke ijsberg. Zo is er natuurlijk de militaire hulp die vermoedelijk via de geheime diensten liep, de hulp aan de door de Britten opgerichte Witte Helmen, de Mayday Rescue Stichting, en de steun aan projecten van allerlei hulporganisaties. En ook hier verdween dus een aanzienlijk deel richting al Qaeda.

Typerend voor de Britse attitude is dat men al Qaeda in Syrië, waaronder in Idlib, en desnoods ook elders kan bevoorraden, desnoods zelfs gasmaskers. Dit via de vzw One Nation een ngo met burelen in onder meer Leicester. En alhoewel de leiding ervan al meerdere malen met de overheid problemen had blijft One Nation officieel geregistreerd als een liefdadigheidsinstelling en laat de overheid betijen.

Joan Cox, het door een Brits ultranationalist doodgeschoten parlementslid voor Labour en gewezen medewerkster van Oxfam UK, stuurde de mensen van One Nation via Tweeter zelfs felicitaties toen de leiding ervan op missie naar de broeders in Syrië ging.

Amnesty International manipuleert

Het is dan ook merkwaardig dat de klassieke media al meer dan 8 jaar blijven zwijgen over de Britse en Europese directe en indirecte steun aan al Qaeda. Je krijgt uit de verhalen van dagbladen als The Guardian, NRC, De Standaard en The Financial Times soms zelfs de indruk dat al Qaeda in Syrië niet eens bestaat.

Typerend is dat toen Amnesty International eerder dit jaar een persbericht uitgaf over Jemen en de westerse wapenleveringen ze het had over steun aan wat ze noemde ‘extremistische groepen’. Het woord al Qaeda kreeg ze niet over de lippen alhoewel dit haar boodschap naar de buitenwereld veel krachtiger had gemaakt.

FN Herstal Minimi

De minimi van FN Herstal. Met plezier door België verkocht aan de Verenigde Arabische Emiraten die het met evenveel plezier cadeau doet aan Al Qaeda van het Arabisch Schiereiland, de slachters van de redactie van Charlie Hebdo. Al Qaeda is vooral actief rond de Jemenitisch stad Taiz, de derde stad van het land en gezien als de culturele hoofdstad van Jemen,  wiens belegering al jaren aansleept.

“We hebben geen weet van wapens die daar naar al Qaeda gaan”, was de reactie van de woordvoerster van Amnesty Vlaanderen op de vraag waarom men in dat persbericht over al Qaeda zweeg. (2) Dit ondanks de massa bewijzen dat al Qaeda ginds zelfs de minimi van FN Herstal gebruikt, naast dan schiettuig uit een ganse serie andere Europese landen. Geleverd via de Verenigde Arabische Emiraten.

Wat echter crimineel is daar die wapens aan de Emiraten worden verkocht met een eindverbruikerscertificaat. Men mag ze niet zomaar doorverkopen of weggeven. Maar geen zorg: De Emiraten zijn onze vriend. En zowel de PS, de MR als de rest van onze politieke partijen laten begaan. Zelfs in zogenaamd extreem linkse kringen doet men alsof er niets aan de hand is.

Zo verdedigde Nico Cué tijdens een debat op de RTBF, de Franstalige radiozender, die indirecte leveringen aan al Qaeda. (3) Dit met als argument de tewerkstelling. De man is de Franstalig secretaris-generaal van de Metaalvakbond van het ABVV en een van de twee zogenaamde spitzenkandidaten voor de Europese verkiezingen van 26 mei van de Europese linkerzijde. Een groepering waartoe de Duitse Linke, de Franse CP en hier de PVDA/PTB behoort.

Voor hem moest er eerst hierover een akkoord binnen de EU zijn. Een recept om niets te doen want in de EU krijgt men, zoals hij vermoedelijk wel goed weet, hierover nooit een akkoord. Zie maar hoe de Fransen en onze regering(en) die leveranties blijven steunen en ook stelselmatig verzwijgen.

Maxime Chaix - Boek over Syrië - La guerre de l’ombre en Syria, CIA, petrodollars et djihad’

Maxime Chaix focust zich in zijn boek sterk op de figuur van Laurent Fabius, toenmalig minister van Buitenlandse Zaken onder François Hollande en een notoir zionist. Volgens hem was hij de echte Franse strateeg achter de Franse oorlog tegen Syrië. Hollande was misschien te druk bezig met zijn scooter. Onthullend is wel de passage over dat Syrische cementfabriek van Lafarge, nu Lafarge Holcim.

Toen Duitsland een wapenembargo tegen Saoedi-Arabië afkondigde was er onmiddellijk zwaar protest van onder meer de Franse en Britse regeringen want dat belemmerde de leveringen van Europese bombardementsvliegtuigen aan de Saoedi’s. Maar dankzij de media en dubieuze ngo’s zoals Amnesty International blijven die wapenleveringen aan al Qaeda netjes verborgen.

Het is nochtans diezelfde tak van al Qaeda die op 7 januari 2015 de redactie van het satirisch tijdschrift Charlie Hebdo grotendeels afslachtte. Waarop de grote leiders van het Westen met president François Hollande voorop een grote steunbetoging voor Charlie Hebdo organiseerde. Maar geen probleem, jaren later leveren diezelfde politici nog steeds oorlogstuig, dus ook België, in Jemen en al Qaeda. Hoe hypocriet kan men zijn?

Maar op de VRT bijvoorbeeld zal je dat niet horen. Reportages van bijvoorbeeld Rudi Vranckx of die van Majd Khalifeh gemaakt tijdens het bezoek van de paus aan de Verenigde Arabische Emiraten zwijgen netjes over die steun. Die van Majd Khalifeh was gewoon zelfs een grote reclameadvertentie voor de dictators van die Emiraten.

Hongersnood - Stervend kind

Jemen, een natie van ongeveer 28 miljoen inwoners, sterft aan honger, cholera en de kogels komende van o.m. de minimi’s van FN Herstal. Geen probleem zelfs voor figuren als Nico Cué, topkandidaat bij de komende Europese verkiezingen voor Europees Links met o.m. de PVDA, die Linke en de Franse KP. Ondertussen in Jemen…..

Maar geen enkele verbazing natuurlijk. Zo bleek uit onderzoek rond de Syrische cementfabriek van multinational Lafarge van onder meer auteur Maxim Chaix (4) dat de Franse militaire veiligheidsdienst toezicht hield op de via Syrische cementfabriek in Jalabaya lopende financiering van ISIS en andere terreurgroepen. Deze ligt in het nu door de VS en de YPG/PKK bezette noordoosten van Syrië, voorheen het kernland van ISIS.

En om die te laten draaien betaalde men dan maar die terreurgroepen. De Franse regering liet dus gewoon begaan en was door niet op te treden dus medeplichtig. De serie terreuraanslagen in Frankrijk veranderden aan dit beleid niets. Maar Lafarge moet zich hiervoor nu in Parijs wel voor de rechter verantwoorden. De schaamte reeds lang voorbij.

Maar natuurlijk maakt dit zwijgen over de ware relatie van het Westen met al Qaeda en ISIS het mogelijk om hoog van de toren te blazen en zich nog steeds het imago van de goeden, de verdedigers van de mensenrechten, de democratie en de vrede aan te meten. Dit terwijl dagelijks blijkt dat men juist het tegenovergestelde doet en dat is oorlog voeren, honderdduizenden mensen laten afslachten en, zoals in Jemen, ganse naties doen verhongeren.

Willy Van Damme

1) Het Qatarese tijdschrift Middle East Eye schreef recent een stuk waaruit blijkt dat de Britse Charity Commission de Brits ngo’s waarschuwde dat het leveren van hulp aan de provincie Idlib in wezen hulp aan al Qaeda betekent. Acht jaar nadat de Syrische oorlog begon ontdekt men nu plots dit probleem. De indruk is ook dat de bevrijding van Idlib door het Syrische leger van die jihadistische kanker elke week kan starten. Past het Britse beleid hierin?

Middle East Eye, 8 december 2018, Simon Hooper,‘Charities warned that sending aid to Syria’s Idlib could be a ‘terror offence’. ‘’https://www.middleeasteye.net/news/charities-warned-sending-aid-syrias-idlib-could-be-terror-offence

2) Een goed overzicht van de wapenleveranties van onder meer FN Herstal aan al Qaeda in Jemen geeft Deutsche Welle, de Duitse wereldomroep. Maar bij Amnesty International heeft men geen weet van Belgische wapens bij al Qaeda in Jemen.

Deutsche Welle, Kersten Knipp, 29/11/2018, ‘Yemen: The devastating war waged with European weapons’.  https://www.dw.com/en/yemen-the-devastating-war-waged-with-european-weapons/a-46515199?fbclid=IwAR1UF3Mdn8n30UHn1CXZcZWvob8CK-C5ehcXq4dQE3wdoqFoUs3DjT3haiU.

3) RTBF, https://www.rtbf.be/auvio/detail_faut-il-stopper-la-vente-d-armes-a-l-arabie-saoudite?id=2412836. Debat tussen Nico Cué en Philippe Hensmans, directeur van de Franstalige sectie van Amnesty International over de levering van wapens aan Saoedi-Arabië. De afslachting van een natie is voor een Nico Cué zo te zien geen probleem. Zolang men maar bommen en machinegeweren kan maken voor al Qaeda. De moraal van het verhaal: Er is er geen.

4) Global GeoNews.com, Maxime Chaix, ‘La guerre de l’ombre en Syria, CIA, petrodollars et djihad’, Editions Erick Bonnier.http://maximechaix.info/?p=3821. Ook de Franse schrijvers Christian Chesnot en Georges Malbrunot kwamen eerder al tot ongeveer diezelfde conclusie over de collusie van de Franse regering met al Qaeda.

De durf van Karel De Gucht & Co

Je moet maar durven. Dat lijkt het motto van een aantal gewezen topleiders van de EU en de NAVO in hun open brief over de kwestie van Palestina en het Amerikaanse beleid onder president Donald Trump.

In een opiniestuk dat vandaag in een serie westerse kranten waaronder De Standaard verscheen stellen onder meer Willy Claes, Javier Solana – beiden sociaal-democraten en gewezen bazen van de NAVO – Louis Michel, Guy Verhofstadt en Karel De Gucht dat het Amerikaanse beleid ten aanzien van Israël en Palestina totaal fout is.

Zij wijzen daarbij op de Amerikaanse erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël, het aanvaarden van de door Israël bezette Golan hoogvlakte als Israëlisch grondgebied en het stoppen van de financiering door Washington van de UNRWA, de United Nations Relief and Works Agency, het VN-agentschap dat instaat voor de hulp aan de in 1948 door zionisten van hun land en huis verdreven en in kampen levende Palestijnen.

DSCN7855

Karel De Gucht (Open VLD), gewezen minister van Buitenlandse Zaken, stelt dat de EU de internationale rechtsregels moet respecteren. Iets wat hij toen hij minister was gewoon aan zijn laars lapte.

Dat dit Amerikaans beleid gewoon crimineel is hoeft men niet te bewijzen. Alleen getuigt hun open brief van eenzelfde arrogantie – zij het wat netter verpakt – dan die van Trump en de VS. Zo stelt men in de aanhef: “De EU hecht veel belang aan de multilaterale internationale orde die op regels gebaseerd is…. Wij vinden dat Europa een plan moet omarmen en promoten dat de basisregels van het internationaal recht respecteert,…”

Je moet maar durven natuurlijk. In een opiniestuk beweren dat een internationale op rechtsregels gebaseerde orde essentieel is en die, toen ze aan het bewind waren, die regels gewoon aan hun laars lapten. Waarbij hun daden zorgden voor de ene massamoord na de andere en daarbij zelfs de veiligheid van de EU in gevaar brengen. Zie Libië, Irak, Libanon en Syrië

Vooreerst is hun pleidooi voor twee aparte staten, zijnde Israël en Palestina, reeds in tegenstrijd met de meest elementaire rechtsregels en die van de mensenrechten die ze beweren te verdedigen. Israël is immers een apartheidsstaat, goed voor joden en niet voor anderen.

Jihadist met onthoofde kop

Jarenlang steunde de EU, met o.m. Guy Verhofstadt (Open VLD), dit soort lieden in Syrië. Men noemde hen zelfs vrijheidsstrijders, idealisten, die vochten tegen dat brutale regime ginds. En dan maar lullen over de internationale rechtsregels. Nadien pleegden diezelfde (sic) vrijheidsstrijders dan aanslagen in Europa. Wanneer gaan Guy Verhofstadt en co zich hiervoor verontschuldigen? Met Sint-Juttemis?

Waar zijn de rechten van de daar wonende niet-joden? Nergens toch. Bovendien zijn de zionisten kolonisatoren, misdadigers die hun staat stichten via massamoord, terreur en diefstal. Wie pleit voor een Israël kan niet beweren de mensenrechten in zijn hart te dragen. Integendeel met steunt zo slachtpartijen en plunderingen.

En dan de internationale rechtsorde en die politici of gewezen politici? Zijn zij hun brutale oorlog in Joegoslavië vergeten? Zijn zij de illegale oorlog tegen Libië vergeten? Zijn zij de steun voor dat salafistisch tuig in Irak, Libanon en Syrië vergeten? Of hun steun aan de Amerikaanse bezetting van Irak vergeten en de gewelddadige coup in Oekraïne van 2014? En ga zo maar door met nu Venezuela en de poging tot staatsgreep.

De Antwerpse haven waarover Louis Michel, Karel De Gucht en Guy Verhofstadt toen regeerden was toch een der grootste draaischijven via welke de VS hun oorlogsmateriaal naar Irak verscheepten.

En dan was er de massaslachting in Gaza genaamd Cast Lead van nota bene de kerstdagen van 2008 waarbij een 300 kinderen omkwamen. Nadien gingen de Europese topleiders zoals Angela Merkel er de Israëlische regering zelfs hun steun betuigen. Steun voor massale kindermoord dus.

Hoeft het dan ook te verwonderen dat men in dat opiniestuk in wezen alleen maar vrijblijvende praatjes zit te verkopen? Wat kappen op Donald Trump, niet meer. Men zegt wel dat Israël sommige dingen niet mag doen maar verder gaat men niet. Sancties tegen Syrië of Rusland dat is voor hen nooit een probleem geweest.

Maar maatregelen tegen een racistisch op gebiedsroof gebaseerd Israël dan kan niet. Zelfs al voert die staat continu agressie, zorgt de Mossad voor moordaanslagen, waaronder in Europa, steunt het ook met wapens al Qaeda en voert het oorlog tegen Syrië.

Daarvoor sluiten Verhofstadt en Co netjes de ogen. Feitelijk kakken ze gewoon op het internationaal recht en de mensen die als gevolg daarvan het slachtoffer zijn. Incluis die in Europa.

Willy Van Damme

Israël: Een bijzonder relatie–Een nawoord van Egbert Talens

Aanvullende info na publicatie van Ebr… (mijn boek Een bijzondere relatie) op deze blog. Behalve een weergave van de voorzijde van Ebr…, zou ook een beeld van de achterzijde het goed hebben gedaan. Het gaat mij om de tekst op de achterflap, en wel speciaal díe woorden waarmee ik probeer duidelijk te maken dat de term ‘Palestijnse kwestie’ volstrekt bezijden de realiteit valt van de politieke gebeurtenissen vanaf ca. 1881, tussen de rivier de Jordaan en de Middellandse Zee.

In Ter overdenking…, op pagina 318, doe ik (nogmaals) een poging die onmogelijke term, Palestijnse kwestie, als zodanig en dus als fóut, aan de lezers voor te houden.

In zijn voorwoord vraagt polemoloog Leon Wecke zich af, ‘of Talens toch niet door een selectieve attentie en inattentie geleid werd bij zijn zoektocht naar beschrijvingen van de feitelijke werkelijkheid’ (pag.V). En daarna: ‘Talens ontkracht dit in belangrijke mate door zowel uit Palestijnse als uit Israëlische bronnen te putten…’.

Egbert Talens - Een bijzondere relatie - Boek- achterflap

De achterflap van het boek met de tekst van Egbert Talens

Zelf zou ik die observatie anders geformuleerd hebben; veel aansprekender, namelijk zo: ‘Het aantal Joodse auteurs en niet-joodse schrijvers, door Talens  geraadpleegd, verschilt enorm. In die zin dat de eersten vele malen groter in aantal zijn, dan de laatsten.’ Ergo: kritische benaderingen berusten vrijwel enkel op eigen, Joodse, sterker nog, op Israëlische bronnen.

Mijn vermoeden dat aandacht voor Ebr… is uitgebleven, zal waarschijnlijk, zo niet geheel, op dát punt terug te voeren zijn. [Van de uitgever kreeg ik de informatie dat uit bepaalde kring een poging is gedaan, hem ertoe te brengen mijn boek níet uit te geven. Een mistige situatie.

Hoe konden ‘opponenten’ weet hebben van mijn onderneming? Toch alleen als de uitgever dit zélf aan die van-christelijke-huize-zijnde lieden communiceerde, toen ze het uitgeven van een boek van een van hen kwamen bespreken? Ik vermoed het boek ‘De kern van de zaak’ van Wim Kortenoeven, dat door Aspekt in 2005 is uitgegeven; hetzelfde jaar dat Ebr… uitkwam.

Natuurlijk bleef ik na het uitkomen van mijn boek niet met mijn armen over elkaar zitten. Ik bestudeerde sommige van de door mij aangeschafte boeken over het Midden-Oosten-conflict opnieuw.

O.a. was dit het geval ter zake van The Burning Ground (TBG) van de hand van Shabtai Teveth. Pagina 279 van mijn Ebr… bestaat volledig  —  dit slaat op deze pagina, níet op het werk van ST  —  uit deze pil, en zo kwam ik op pagina 850 een zin tegen die mij nadien nooit meer heeft los gelaten. Die zin luidt:

‘In March 1928 he told the HEC that “in order to start a movement in America, a great disaster or upheaval is needed.” [Het ‘he’ slaat op Ben-Gurion; HEC staat voor: Histadruth(1) Executive Committee.]

Hoofdstuk 44, in TBG, draagt de titel: Disaster Means Strength. Talloze malen heb ik dit hoofdstuk bestudeeerd, en ik ben steeds meer tot het standpunt gekomen dat  Joden absoluut niet veilig zijn voor eigen mensen, als grote(re) belangen op het spel staan, en  —  en nu maak ik een enorme en gewaagde gedachtesprong  —  welk belang kan nu groter zijn, voor de politieke zionisten, dan … het verwerven c.q. inrichten van hun JOODSE STAAT.

220px-Adolf_Eichmann,_1942

Adolf Eichmann, en der voornaamste architecten van de holocaust, en ooit een vriend van de zionisten die samenwerkte met David Ben-Goerion. Nadien ontvoerde Israël hem en knoopte hem na een proces op. Hij was niet meer dienstig en een showproces kwam dan goed van pas. (Citaat WVD)

Zó grandioos stonden de zaken er eind twintiger jaren van de twintigste eeuw niet voor, vond David Ben-Gurion. Ja, er kwamen wel joden vanuit Europa  —  vooral uit de Pale of Settlement  —  maar naar zijn (BG’s) smaak lang niet genoeg, wat uit de overige pagina’s van dit hoofdstuk, tussen de regels doorlezend, wel kan worden opgemaakt.

Dit bracht mij ertoe, achter de contacten die deze politieke zionisten er met de op het politieke toneel in Duitsland verschenen Nazi’s op na hielden, ontwikkelingen te ontwaren in de richting van wat later op de Holocaust dan wel de Sho’a is uitgedraaid.

In de jaren voor WO-II mocht in Duitsland geen vlagvertoon van buitenlandse instanties plaats vinden; maar in opleidingskampen van de politieke zionisten ín Duitsland, kampen waar jonge Joden een op militaire leest geschoeide training c.q. opleiding kregen, wapperden, open en bloot, alsof er niets aan de hand was, vlaggen met de Magen David, de David-ster.

Er bestaat een (herinnerings-)penning met aan de ene kant die David-ster, en aan de andere kant de Swastika, het hakenkruis. (De) politieke zionisten onderhielden banden met … Adolf Eichmann; hij bezocht eind jaren dertig Palestina, zonder te kunnen bevroeden er zo’n 25 jaar later opnieuw te verschijnen; maar dan voor de rechtbank met zijn ophanging in Jeruzalem als gevolg.

Die samenwerking vond plaats in het kader van wat genoemd werd: das Ha’avara-Abkommen. Wie met die term via Google aan het zoeken raakt, kan van de ene verbazing in de andere vallen. Zoals bij de kreet: ‘Ohne Hitler, kein Israel’.

Wie is trouwens op de hoogte van het feit dat het Britse blad, Daily Express, op 24 maart 1933, verslag deed van een oproep (van Jóódse instanties in Amerika) tot een boycot van Duitsland? Voor mensen met sterke zenuwen volgt deze link:

https://www.nationalists.org/library/hitler/daily-express/judea-declares-war-on-germany.html

Dat bronnen van (de) politieke zionisten nu nog onder geheimhouding vallen, is een grote handicap, m.b.t. (nader) onderzoek. Soms kregen notulisten opdracht, even de pen neer te leggen. Dan valt er, zelfs na opening van documenten ter zake, niets meer te achterhalen…

Egbert Talens

Israëlische vlag

Ooit wapperde de Ster van David in zionistische trainingskampen van de terreurgroepen zoals de Haganah in het Duitsland van Adolf Hitler.

Antwoord: Willy Van Damme

De samenwerking van de zionisten met Nazi-Duitsland was mij al bekend maar er is voor zover ik weet amper iets over geschreven. Te gênant natuurlijk voor beide partijen. In wezen is dit het verhaal van de vijand van mijn vijand is mijn vriend. Zionisten hadden ruzie met de Britten omdat die hen niet voor de volle 100% steunden. En dus gingen ze bij Hitler dan maar in eigen kampen gevechtstraining organiseren.

Sommigen naar verluidt ook na de start van de Tweede Wereldoorlog. Dit terwijl joden in het publieke leven in Duitsland onder de terreur van de nazi’s moesten voortleven. Een schokkend verhaal. Ook dit toont hun ongebreidelde arrogantie en zelfs grootschalig misprijzen voor de ‘eigen’ mensen.

En natuurlijk hadden zionisten er ook een feitelijk belang bij dat die jodenhaat en repressie met de holocaust geheel uit de hand is gelopen. De essentie was dat er zoveel mogelijk joden een ‘veilige’ heimat in Palestina zouden zoeken om het land dan te bevolken met het eigen ‘ras’. Weg van die ‘boze’ buitenwereld.

Vandaar de regelmatige campagnes in onze pers over wat zij dan noemen antisemitisme. Wat ze zoals bij de Britse Labour partij buiten alle proporties opblazen. Het is een van de zaken die men continu vooraan in onze pers wil krijgen. Zoals in het verleden reeds gebleken is doen zionisten het desnoods dan zelf maar zoals met de bomaanslagen op gelovige joden in Bagdad in de jaren vijftig van de vorige eeuw.

  1. De Histadruth is een van de voornaamste instrumenten van het zionisme geweest in hun strijd voor het stichten van Israël. Veelal wordt het omschreven als een vakbond maar in wezen was dit zowel werkgever als werknemer en beheerste de Histadruth lang het politieke en economische leven waarop Ben-Gurion zijn staat uitbouwde. Die rol is zeker sinds het aan de macht komen in Israël van Likoed helemaal voorbij.

Egbert Talens beschrijft zionistische praktijk in boek

Niet zelden gebeurt het dat uitstekende historische werken in de media onbesproken raken. De non-fictie wordt in de sectie boekbesprekingen immers nogal gemakkelijk vergeten. En als het kritisch is over een land uit de westerse alliantie dan is de kans groot dat het zo in de vergeetput in vliegt.

Dat overkwam het boek ‘Een bijzondere relatie – Het conflict Israël Palestina nader bekeken 1897 – 199’3’  van de Nederlander Egbert Talens, uitgegeven in 2005 bij Aspekt uit Soesterberg. (1)

Egbert Talens - Een bijzondere relatie - Boek

Egbert Talens beschreef en analyseerde op professionele wijze de historiek van het zionisme en zijn moorddadig karakter. Volgens hem te hoog gegrepen plannen en gedoemd om op termijn te mislukken.

Censuur

Het gaat hier in dit boek over joden, Israël en meer essentieel over het zionisme en zijn praktijken. Al snel haalt men dan de banvloek ‘antisemitisme’ (2) boven en en kom je op de lijst van te mijden schrijvers te staan. Bij de zogenaamde samizdat. Ooit stelde ik op een debatforum bij de krant De Tijd dat Israël diende te verdwijnen gezien het een racistische staat is waar men apartheid toepast. Het moest Zuid-Afrika achterna, schreef ik.

Voldoende om er verbannen te worden. Waarop de man bij die krant zelfs stelde dat dit geen censuurmaatregel was. Het typeert onze media waar elke vorm van fundamentele kritiek op die vermeende joodse heilsstaat in veel gevallen of verboden wordt of als kwaadaardig wordt voorgesteld. Zie maar hoe de Britse Labour partij met voorzitter Jeremy Corbyn bedolven wordt onder beschuldigingen van antisemitisme.

Het boek van Egbert Talens kreeg in de Nederlands pers zoals te verwachten viel dan ook geen aandacht. Men poogde het zelfs te verbieden, aldus de auteur. En nochtans is dit een uitstekend boek en in het Nederlands mogelijks het beste werk over het zionisme ooit.

Egbert Talens is geen historicus of van beroep schrijver, antropoloog, politicus of politicoloog. Neen, hij was gymleraar en hier dus de leek. Zijn interesse voor dit onderwerp is eerder ontstaan vanwege een persoonlijke band met de regio. Als vrijwilliger trok hij 33 jaar zijnde naar het Midden-Oosten om er voor de UNRWA, de United Nations Relief and Works Agency, te werken.

De VN organisatie die zorg moet dragen voor het welzijn van de ontheemde Palestijnen elders in het Midden-Oosten. De zionisten vertikten het gewoon dit op zich te nemen en dus moest de VN, en de belastingbetalers in de rest van de wereld, er maar voor opdraaien. Typerend.

Ontstaan zionisme

Hij reisde daarbij tussen Damascus en de Jordaanse hoofdstad Amman en ontmoette zo zijn vrouw, een deels Armeense uit Palestina. Het boek is wel scherp voor het zionisme maar kan zeker niet afgedaan worden als propaganda. Hier geen lukrake beweringen sprekend vanuit de buik of gebruik makend van slogans.

Wat hij deed is zorgvuldig de historiek van de joden bestuderen en hun vroegere tochten door de regio. Snel gaat hij dan over naar het heden, en dat begint in de tweede helft van de negentiende eeuw toen het idee van het zionisme vorm kreeg.

Daarbij bespreekt hij een serie dagboeken en historische werken van zowel Palestijnen, zionisten als van buitenstaanders, niet zelden supporters van de zionistische staat. Ook toont hij aan dat Theodor Herzl met zijn in 1886 verschenen boek ‘Der Judenstaat’ niet de eerste was die een joodse staat voorstelde die zoveel mogelijk vrij moest zijn van Arabieren.

Egbert Talens

Egbert Talens is van origine een turnleraar en raakte gebiologeerd door het optreden van het zionisme in de wereld. Zijn boek dient gezien te worden als een basiswerk en een must voor mensen die het Midden-Oosten willen vatten.

Zo brengt hij het verhaal van Moses Hess die reeds in 1860 het boek ‘Rom und Jerusalem’ schreef en zo de eerste in de moderne tijden was die een terugkeer naar een ‘beloofde land’ poneerde. Ook haalt hij het verhaal aan van de tot het jodendom bekeerde katholiek Salomon Molcho die reeds in 1530 aan keizer Karel V en paus Clemens VII een dergelijk voorstel deed. De brandstapel was zijn lot.

Nationalisme

In wezen is het zionisme een versie van de vele nationalistische bewegingen die in de negentiende eeuw in Europa opgang maakten. Een gevolg van het nieuwe denken komende uit de Verlichting.

Figuren als Theodor Herzl, Vladimir Jabotinski en Chaim Weizman, de grondleggers van het zionisme, waren seculiere joden. Dit in tegenstelling tot andere meer religieuze joden voor wie dit zionisme, een zoveelste nationalistische stroming, totaal uit den boze was. Het werk van satan.

Er is binnen het jodendom trouwens nog steeds een zeer grote stroming van religieuze joden die zich kordaat afzet tegen dit zionisme. Dit gaat zelfs zover dat sommige joden in Israël bij het winkelen niet met de shekel maar met dollars betalen.

Het verklaart waarom het plan voor een veralgemeende dienstplicht voor religieuze joden in Israël zoveel herrie veroorzaakt. En het door joden verbranden van Israëlische vlaggen, ook in Antwerpen, is geen zeldzaamheid.

Wat dit boek vooral aantoont is de doortraptheid en straffeloosheid van zionisten bij het streven naar hun doel, Eretz Israël, een zo groot mogelijk Israël. Zelfs al was hun originele staat onder koning David nooit meer dan een piepklein stadstaatje zonder veel economische, politieke en militaire betekenis.

Der Judenstaat - Theodor Hertzl

Het basiswerk voor het zionisme, der Judenstaat van Theodor Herzl. Hij ging het jodenvraagstuk oplossen door het Palestijnse vraagstuk te creëren. Voor Europese intellectuelen waren Arabieren zoals Afrikanen  toch maar minderwaardige wezens.

Maar nationalisten, van welk genre ook, hebben als gemeenschappelijk kenmerk het opblazen van hun geschiedenis tot een heroïsch verhaal met hen in een continue slachtofferrol.

Zie maar naar Hendrik Conscience die van de slag van 1302 op de Kortrijkse Groeningekouter HET evenement uit de middeleeuwen maakte. De Fransen waren er immers verslagen.

En die waren, stelde men in de Brusselse salons toen, niet te vertrouwen. En dus moest men een sterk België tonen die de malafide Fransen wist te vermorzelen. In wezen was het echter een slag zoals velen toen en zonder echt grote betekenis.

Slachtpartijen

Wie binnen de zionistische beweging niet meedeed met figuren als Chaim Weizman en David Grun, de echte naam van David Ben-Goerion en de eerste premier van Israël, werd desnoods vermoord. Het toont hun zeer extreem fanatisme.

Het verhaal van joodse zionisten zoals de Nederlander Jacob Israël de Haan, vermoord in 1924 in Jeruzalem door de Haganah, en de moord in 1933 op Chaim Arlosoroff toonden hoe ver men desnoods ging. Men was meedogenloos, ook tegen leden van de eigen groep.

In wezen ruimde men indien dat kon alle belangrijke tegenstanders uit de weg. Zo was er de moord op Walter Guinness Lord Moyne, gewezen minister en toen voorzitter van het Britse Hogerhuis en eigenaar van het drankenimperium Guinness.

Theodor Herzl

Alhoewel zionisten het soms pogen te ontkennen schreef Theodor Herzl reeds in Der Judenstaat over de noodzaak om de lokale bevolking te deporteren. Nog toen de Ottomaanse sultans over Palestina regeerden nam Herzl men hen contact op om er hun heilstaat op te richten. Het was uiteraard een njet. Voor Herzl waren de joden het door god uitverkoren volk, een superras dus. Van racisme gesproken.

Het was het werk van de zionistische terreurgroep Lehi die de man in 1944 in de Egyptische hoofdstad Cairo neerknalde. Hij wou immers de zionistische bevelen op het vlak van de joodse immigratie naar Israël niet volgen.

Het misschien nog bekendste geval uit die periode is de moord op de Zweedse diplomaat graaf Folke Bernadotte (3), een man die in de tweede wereldoorlog ettelijke duizenden joden had gered van de Duitse moordmachine.

Hij deed als de door de VN in de Palestijnse kwestie aangestelde onderhandelaar toen voorstellen die figuren als een David Ben-Goerion en Chaim Weizman echter niet lusten. En ook hij werd daarom door de zionistische terreurbendes vermoord. Ook nu nog is men in Israël fier op die moord.

De meest moorddadige slachtpartijen van die zionistische groepen zijn natuurlijk de aanslag op 22 juli 1946 op het luxehotel Koning David in Jeruzalem en die op 25 juni 1940 op het voor de kust van Haifa liggende schip Patria. De bedoeling in beide gevallen was om de twijfelende Britten onder druk te zetten. Dat daarbij meer dan 350 doden vielen, vooral joden, kon hun niets schelen.

De Patria

Zo verhinderden de Britten dat de joodse kolonisten aan boord van de Patria in Palestina van boord konden gaan. Uit woede bracht de Haganah, de terreurbeweging van David Ben-Goerion en Chaim Weizman dit schip, met 1800 joden aan boord dan maar tot zinken.

Met als gevolg 267 joodse doden. Typerend voor de arrogantie is dat men het zelfs vrij snel toegaf. Men wou, stelde de Haganah, zo de Britten onder druk zetten om nog meer joodse kolonisten toe te laten.

Wat men hierbij zelden zegt is echter dat de komst van de Patria een gevolg was van een akkoord van de zionisten met Adolf Eichmann, de grote man achter de jodenvervolging in Nazi-Duitsland. De bedoeling was zo joden uit de door de nazi’s bezette gebieden te verwijderen. Na dit door de Haganah aangericht bloedbad gaf de regering in Londen toe. De Britten zaten immers in volle oorlog met het drama van Duinkerke pas voorbij.

Uiteraard bespreekt Egbert Talens ook de zaak van het hotel Koning David waar bij de bomaanslag van 22 juli 1946 – gepleegd door de Irgoen die naast Lehi en Haganah de voornaamste zionistische terreurbeweging was – 91 mensen omkwamen waaronder 17 joden.

The_Right_Hon._David_Lloyd_George

David Lloyd George, in 1917 liberaal premier van het Verenigd Koninkrijk, beloofde eerst de Arabieren het recht op zelfbeschikking. Waarna hij aan de zionisten een stuk ervan voorbehield voor de zionistische wensen. Het perfide Albion. Iets dat men niet eens bezat beloven weg te geven. Daarvoor moet men Brits premier zijn.

En als men zo tekeer ging tegen dissidente zionisten en de top van de Britse elite – het hoofdkwartier van het Britse leger in de regio was in het hotel Koning David gehuisvest – dan kan men zich al indenken wat het lot was van de daar al eeuwenlang wonende Palestijnen, deels vermoedelijk nazaten van vroegere joodse families.

En eens men over voldoende wapens, resten van de legers die de wereldoorlog hadden uitgevochten, beschikte trokken Irgoen, Haganah en Lehi een bloederig spoor doorheen Palestina. Ook dit brengt Egbert Talens goed in beeld. Waarbij terreur voor de zionisten het voornaamste wapen was.

Talens legt daarbij de verschillende versies – die van zionistische auteurs en hun supporters en van Palestijnse intellectuelen en anderen – naast elkaar en toont hoe de zionistische visie van dit drama in essentie alleen bestaat uit leugens en halve waarheden.

De Westerse welwillendheid

Sterk is zeker ook het verhaal hoe zionisten er steeds in slaagden om de bovenhand te halen in de ruzies met Britse en Amerikaanse leiders. Dit terwijl figuren als de Britse premier Lloyd George en Winston Churchill niet bepaald gekend waren als jodenvrienden.

En toch slaagde men er in om van hen in 1917 de belofte voor een jodenstaat in Palestina te verkrijgen. En als in 1948 zionisten enkele Britse vliegtuigen neerschoten erkenden de Britten eind dat jaar toch die zionistische staat.

Toen de discussies in de toen nog prille VN over de Palestijnse kwestie hoog oplaaiden wist men om onduidelijke reden ook de Amerikaanse president Henry Truman te overtuigen om de kant van het zionisme te kiezen.

Met als vraag wat waren de hierbij gebruikte argumenten. En eens Truman aan boord zette de VS de andere landen onder druk. In het geval van Europa dreigde de VS dan met het stopzetten van het Marshallplan. Een project dat diende om Europa terug op te bouwen.

Eenzelfde truc paste de VS toe met de landen uit Latijns Amerika waar men de werken voor de toen geplande Pan-American Highway stelde te zullen stoppen. De weg zou de landen aan vooral de westkust van het continent met de VS verbinden. Ook zorgde men ervoor dat de ambassadeur van Thailand bij de VN via allerlei procedures niet kon stemmen.

En als in 1948 via zionistische terreur honderdduizenden Palestijnen op de vlucht slaan ontstaat er in de VN druk op de prille zionistische staat om die mensen laten terug te keren. Het wordt een voorwaarde voor Israël om toegelaten te worden door de VN.

6f6e284a0d6f09785e17652e6d3e1c2e

David Ben-Goerion, de eerste Israëlische premier (Labour) en topman van de Haganah, de zionistische terreurbende die er niet voor terugschrok om op grote schaal zelfs joodse vluchtelingen te doden.

Waarna de regering Ben-Goerion stelde dat ze toch vluchtelingen zullen opnemen. Ze krijgen zo hun erkenning van de VN maar bedoelden echter niet de terugkeer van Palestijnse maar alleen van joodse ‘vluchtelingen’ uit Europa, het Midden-Oosten en de VS. De van hun land verjaagde bevolking bleef in de kou zitten. Van geslepen en misdadig gesproken.

In wezen zou men Israël dan ook zo het statuut van lidmaatschap van de VN kunnen afnemen want ze hielden zich niet aan de voorwaarden die ze zelf aanvaarden. Maar ja, Israël en de zionistische lobby is dankzij westerse steun oppermachtig. Typerend is dat men op de gedenkplaat voor Folke Bernadotte in de gebouwen van de VN de nochtans gekende namen en nationaliteit van zijn moordenaars wegliet.

Slaaf en meester

Die oppermacht blijkt ook op 8 juni 1967 tijdens de Zesdaags Oorlog tussen Israël en en enkele Arabische landen. Toen beschoot het Israëlische leger het voor de Egyptische kust varende Amerikaanse spionageschip de USS Liberty. Het moest voor de CIA in detail het verloop van de oorlog registreren.

Blijkbaar teveel voor Israël dat het schip ei zo na tot zinken bracht met als gevolg 30 dode bemanningsleden en 171 gewonden. En als het Amerikaans leger als weerwraak de basis van waaruit de aanvallers waren vertrokken wilden aanvallen werd dat door het Witte Huis gewoon verboden.

Eveneens typerend is dat als men nadien aan William McGonagle, de commandant van de USS Liberty, de Medal of Honour uitreikt de VS de officiële gelegenheidstekst eerst voorlegt aan Israël. Waarbij natuurlijk de nationaliteit van de betrokken vliegtuigen en torpedoboten wordt verzwegen. Het toont wie hier de ware meester en wie de slaaf is.

Natuurlijk komen in het boek ook de oorlogen na 1948 aan bod, zij het minder uitvoerig. Maar zeker voor de zesdaags oorlog toont hij aan hoe Israël die zelf met provocaties uitlokte en er ook de voordelen van had. Dit in tegenstelling tot de zionistische uitleg dat men door het sluiten van de zeeweg naar Eilat wel moest optreden.

naamloos

Graaf Folke Bernadotte, de Zweedse diplomaat en VN-onderhandelaar in Palestina, werd door de Lehi van de gewezen Israëlische premier Yitzhak Shamir vermoord. En in Israël zijn velen er nog steeds fier over. “Zo kregen we Jeruzalem”, is de redenering. Zelfs na zijn dood bleef men bij de VN zijn moordenaars steunen.

Een lot dat ook die andere Zweedse diplomaat Dag Hammarskjöld, secretaris-generaal van de VN, overkwam toen zijn vliegtuig op 18 september 1961 bij de Noord-Rhodesische en nu in Zambia gelegen stad Ndola in volle Congolese crisis neerstortte. De vermoedelijke daders zijn te zoeken bij de inlichtingendiensten van de VS, het Verenigd Koninkrijk, België en of Zuid-Afrika. Ook hij liep in de weg. De zaak is nooit opgelost en is een waarschuwing voor zijn opvolgers.

Natuurlijk zou men aan deze problematiek nog veel meer ruimte kunnen besteden – de relatie tussen Nazi-Duitsland en de zionistische beweging bijvoorbeeld – maar dit boek toont op voldoende wijze aan hoe deze continue oorlog in elkaar zit. En het geeft een erg vies beeld welke alleen maar grote afschuw kan opwekken.

Egbert Talens heeft duidelijk heel lang aan dit boek gewerkt en een evenwichtig beeld geschapen door pakken lectuur door te nemen en die met elkaar te vergelijken. Wat het boek extra gewicht geeft. Het finaal boek over het zionisme is dit zeker niet maar het komt dicht in de buurt.

Positief is zeker dat het boek ook een uitgebreide lectuurlijst bevat en een namenregister. Met verder nog een serie afdrukken van belangrijke documenten zoals de Balfour verklaring, het stemgedrag in 1948 in de VN van de verschillende landen en een memo over het advies dat Henry Kissinger, de joodse minister van Buitenlandse Zaken van de VS, in 1988 gaf aan Israël.

Schoonheidsfoutjes

Toch zijn er enkele tekortkomingen. Je zou het schoonheidsfoutjes kunnen noemen. Zo is er de toch prangende vraag waarom Londen en Washington die zionistische agressie, die bijwijlen ook direct tegen hen gericht was, niet allen tolereerden maar regelmatig zelfs verdedigden.

brandende Israëlische vlag

Je zult dit soort foto’s zelden of nooit in de klassieke media vinden. Het is een taboe en bijna iedereen kijkt dan ook vol verbazing als je hen dat vertelt. Ook hier blijkt de zionistische invloed op de media ijzersterk.

Niemand zal in normale omstandigheden zomaar ongestraft een Amerikaanse oorlogsschip tot zinken pogen te brengen of het hoofdkwartier van het Britse leger in Palestina bombarderen. En toch gebeurde het. Waarom bleef men passief en steunde men indien nodig zelfs die agressie?

En dan is er ook de vraag waarom de Britse regering in 1917 overging tot het tekenen van de befaamde Balfour verklaring, de basis waarop de zionistische staat nadien werd gebouwd? Men kan het natuurlijk zo raden. Het was 1917 en dus na drie jaar oorlog, en dan verschijnt daar een telg van de befaamde joodse bankiersfamilie Rotschild. Speelde dit een sleutelrol.

Was het dan de grote Britse geldnood die premier Lloyd George overhaalde? Waarschijnlijk. De bankensector heeft in het verleden en om zuiver historische reden steeds veel joden in haar midden gehad. Ligt hier de verklaring voor die toch wel bizarre houding van Washington en Londen en gevolgd door de andere staten van de EU?

Jozef Stalin

Een andere kwestie die in dit boek onvoldoende aan bod komt is de rol van de Sovjetunie toen. Dacht Jozef Stalin in het zionistische Israël een bondgenoot te hebben? Zionisten waren toen in veel gevallen activisten gelieerd aan de sociaal-democratie en afkomstig uit Oost-Europa en de Sovjetunie. Speelde dit bij het Sovjetoptreden in deze kwestie een sleutelrol? Mogelijks maar we komen het hier spijtig genoeg niet te weten?

Yarmouk anno 2017. In 1948 werd de Palestijnse bevolking voor het grootste deel verdreven naar o.m. het Syrische vluchtelingenkamp Yarmoek. Nadien trokken de door het Westen en Israël gefinancierde groepen van 2011 tot 2017 een spoor van vernieling door dit kamp. Blijkbaar hadden de kinderen en kleinkinderen van die vluchtelingen voor de zionisten niet genoeg geleden. Het schokkende is dat een deel van de Palestijnse aan de Moslimbroeders gelieerde beweging Hamas, omgekocht door Qatar, de kant koos van Israël en het Westen en meedeed aan die slachtpartij.

En dan is er de kwestie van de relatie tussen zionistische en de meer religieuze joden die dit zionisme op soms fanatieke wijze verwerpen. De zionisten van het eerste uur waren seculiere joden uit vooral Centraal- en Oost-Europa. Strikt religieus waren die niet. Het zionisme was gewoon een der vele nationalistische stromingen wier ontstaan het gevolg is van de Verlichting en de toen moderne ideeën weg van het feodalisme.

Dat zionisten neerkeken op de Arabieren in de regio was logisch en botste niet met dit gedachtengoed van de Verlichting. Zie maar wat Liberté, Egalité en Fraternité, de slogans van de Franse revolutie, betekenden voor de bevolking van Algiers toen die Fransen in 1830 Algiers veroverden. Het werd een nog groter bloedbad dan wat zionisten meer dan honderd jaar later zullen aanrichten.

Maar strikt religieuze joden leven volgens duizenden jaren oude boeken en lusten die zionistische nieuwlichters niet. Het woord van een mogelijks mythische koning Salomon is en was voor hen duizendmaal belangrijker. En dat zal zo blijven.

Willy Van Damme

1) Egbert Talens, Een bijzondere relatie – Het conflict Israël-Palestina nader bekeken 1897-1993’, Aspekt, Soesterberg, 2005. Het boek is nog te verkrijgen bij Bol-Com en Boekenwinkeltjes.nl. De prijs varieert. Je kan het natuurlijk ook raadplegen en uitlenen bij een bibliotheek.

2) Het gebruiken van de term antisemitisme om jodenhaat te omschrijven is fout. De term Semiet slaat op een bepaalde taalgroep en daar hoort ook het Arabisch, Amhaars, Tigres en Aramees bij naast het Hebreeuws. Veel joden spreken echter geen van die talen, ook het Hebreeuws niet.

Jood zijn is dan ook niet verbonden aan een specifieke taalgroep maar aan een eigen en uiterst complexe religie. Vandaar dat ik hier schrijf over jodenhaat en niet Jood maar jood schrijf, met een kleine letter j dus. In wezen zijn zionisten dus antisemieten want ze discrimineren openlijk Arabieren. En die spreken een Semitische taal.

3) De moord gebeurde door terroristen van de Lehi en werd vooraf goedgekeurd door Yitzhak Shamir, de latere Israëlische premier en leider van deze bende. Folke Bernadotte was tijdens de tweede wereldoorlog hoofd van het Zweedse Rode Kruis.

Syrië–Russische beschuldigingen tegen Belgische militaire veiligheidsdienst

Consternatie bij de nieuwsdienst van de VRT gisteren toen het verhaal uitlekte over de Russische beschuldigingen aan het adres van onze militaire veiligheidsdienst, AIDV, dat zij betrokken zouden zijn bij het opzetten, samen met de vrienden uit Frankrijk, van een nepaanval, false flag, met chloorgas in de Syrische provincie Idlib.

Een plan waarbij men volgens die beschuldigingen ging samenwerken met de Syrische tak van al Qaeda en haar partner de Witte Helmen, de zogenaamde hulporganisatie vermoedelijk opgericht door de Britse geheime dienst MI6.

Nepnieuws

En kijk, zowel Jens Franssen als Jan Balliauw, voor respectievelijk radio en televisie, klasseerden het Russische verhaal zonder verpinken bij het nepnieuws waar, aldus beiden in koor, ‘’de Russen voor gekend zijn”. Een gemak die typerend is voor de wijze waarop men bij de VRT aan berichtgeving doet.

Een journalistieke stelregel is dat men alle verhalen, hoe gek klinkend ook, onderzoekt of er eventueel iets van waar is. Hoeft hier dus niet. Een verhaal kan gebracht worden door een onbetrouwbare man en op het eerste zicht ongeloofwaardig lijken dan toch wil dat nog niet zeggen dat dit gelogen is. Pas na onderzoek kan er eventueel duidelijkheid zijn.

Russische advizeurs - Infanterie - Omgeving Aleppo - 12-2015

Russische militairen in Syrië. Als gevolg van afspraken met Turkije en Iran moeten zij zorgen voor een stabilisatie van het conflict rond de provincie Idlib en een politieke oplossing mogelijk maken. Erg twijfelachtig of dit er ooit van zal komen. Vraag is ook of dit zelfs wenselijk is. Kan men toelaten dat al Qaeda er een kalifaat opzet? Natuurlijk niet.

Wat is er aan de hand? Vrijdag gaf de Russische generaal-majoor Viktor Kupchishin een van zijn regelmatige persconferenties over de toestand in Syrië. Deze is voorzitter van het Russische Centrum voor Verzoening tussen de Opposanten in Syrië. Een structuur opgezet na de onderhandelingen in het Russische Sochi en in Kazakstan tussen Rusland, Turkije en Iran. Het moet conflicten verhelpen en hierover regelmatig rapporteren.

Het verhaal zoals het gebracht werd door de nieuwswebsite Southfront, die pro de Syrische regering is, is deels voorwaardelijk en stelt zich verder te baseren op voor Kupchishin vaststaande soms gedetailleerde feiten.

Enige bewijzen voor die beweringen geeft men echter niet. Ergens logisch want het verhaal is zo te zien gebaseerd op geheime informatie en dat blijft dus ook geheim. Zo stelde Kupchishin volgens Southfront (1):

“To organize provocations, representatives of the French and Belgian secret services arrived in Idlib. Under their supervision, a meeting was held with the field commanders of the terrorist groups of Hayat Tahrir al-Sham and Horas Al-Din, as well as with the representatives of the pseudo-humanitarian organization ‘White helmets’” Maj. Gen. Kupchishin as saying……

Met de bedoeling provocaties te organiseren zijn mensen van de Franse en Belgische geheime diensten naar Idlib gereisd. Onder hun toezicht werd er vergaderd met veldcommandanten van de terreurgroepen Hayat Tahrir al Sham en Horas al Din (al Qaeda en een van haar bondgenoten, nvdr.), dit samen met vertegenwoordigers van de pseudo humanitaire organisatie De Witte Helmen”, stelde generaal-majoor Kupchishin….

“From 14 March to 27 March 2019, the representatives of the Belgian secret services recorded strikes on video, which the Russian Aerospace Forces targeted at terror groups’ arms depots and footholds of drones on the territory of the Idlib de-escalation zone, in order to subsequently present them as an ‘evidence’ of the use of chemical weapons,” Kupchishin said.

“Van 14 tot 27 maart 2019 hebben mensen van de Belgische geheime dienst beelden opgenomen van aanvallen van de Russische luchtmacht op wapendepots en dronebasissen van terreurgroepen in de de-escalatiezone in Idlib (de zone vlakbij het Syrische leger en waar er observatieposten zijn van zowel het Turkse als het Russische leger, nvdr.). Dit met als bedoeling die later te gebruiken als ‘bewijs’ voor het gebruik van chemische wapens”, aldus nog Kupchishin.

Waarop beide journalisten dat verhaal afdeden als klinkklare onzin. Zo stelde Balliauw: “Zonder twijfel is dit nepnieuws”, want in het verleden is het Russische ministerie van Defensie, “Niet echt een betrouwbare bron gebleken, en dat is nog zacht uit te drukken.”

Geen mandaat, geen kennis en geen middelen

Bovendien stelde hij dat onze militaire veiligheidsdienst niet het mandaat (van de regering, nvdr.), niet de ervaring en hiervoor niet de middelen heeft. En ook opperde hij verder dat er het trauma is van de ervaring uit de eerste wereldoorlog. “Het is te gek voor woorden”, opperde hij nog.

DSC_0698

Het hoofdkwartier van de OVCW in Den Haag. Het werkt in wezen onder controle van de VS en de NAVO. Wat goed blijkt uit het rapportering over zowel Syrië als over de zaak rond de Rus Sergeï Skripal en novichok, het meest dodelijke gif ooit gemaakt stelt men in London. Maar hoe komt het dan dat van de vier mensen die door dit gif zogenaamd besmet werden er drie het overleefden? Met de ene dode die na het overdadig over haar lichaam te hebben verstoven pas ongeveer een week later stierf. Ra ra.

Volgens Balliauw heeft de AIVD dus niet de ervaring en de middelen om bombardementen in Syrië te filmen? Een straffe bewering die feitelijk een slag in het gezicht is van de AIVD die volgens Balliauw dan geen geld en kennis heeft om wat luchtaanvallen te filmen? Wie verkoopt er hier dan nepnieuws en wie is er hier geheel ongeloofwaardig?

Ook zijn stelling dat de AIVD hiervoor geen mandaat heeft is voor wie enige kennis heeft van de AIVD best grappig. Alsof de AIVD niet indien gewenst los van de regering en parlement opereert.

Zo lekte dit jaar in de media uit dat de AIVD in 2016 minstens twee maal in Damascus geweest was voor gesprekken met de Syrische geheime dienst en de regering. Bezoeken waarvan toenmalig minister Steven Vandeput (N-VA) stelde niets te weten. (2)

Gewezen minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) stelde niets te weten van bezoeken van de AIVD aan Damascus in 2016 toen hij hun baas was.

Vanaf medio 2015 verscheen er geruchten, o.a. op deze blog, dat de Syrische regering Belgische jihadisten had gevangen genomen. En dus was dit Belgisch bezoek zeker niet onlogisch. Maar de regering bleek, stelde deze bij monde van Vandeput, van niets te weten. En dat kan natuurlijk niet.

En dan is er het nog veel erger schandaal in de jaren negentig rond Gladio, het militaire Belgische geheime netwerk van saboteurs waarvan men vermoedde dat zij achter een aantal Belgische terreuraanslagen zaten.

Er kwam toen een parlementaire onderzoekscommissie en wanneer het parlement van de AIVD herhaaldelijke eiste dat men haar de namen van de leden van dit netwerk zou overhandigen dan weigerde de AIVD dat. Alleen in Washington en Londen mocht men van de AIVD de namen kennen. Een grote schok ging door het land. Want niemand in de regering toen en van die ervoor bleken van iets te weten over die Gladio..

Propaganda

Wie weet hoe geheime diensten veelal werken weet dat ze voor bepaalde operaties al eens ‘vergeten’ de regering om toelating te vragen. Het is een der basiskenmerken van hoe geheime diensten werken. Waar ook.

En natuurlijk verzwegen beide journalisten de beschuldigingen dat de AIVD hier zou samengewerkt hebben met al Qaeda in Syrië. Maar op de VRT had men het dan ook over de vage term anti-Assad groepen, de burger zou eens moeten weten dat onze regering ginds al jaren al Qaeda steunt. Hetzelfde voor Jemen waar men dit ook netjes verzwijgt.

En dan was er natuurlijk Jens Franssen die op de radio stelde dat dit een Russische truc lijkt om eerst zo’n beschuldigingen te uiten om dat daarna zelf te doen. Wat volgens de man ook bewezen is door de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens. (OVCW) in Den Haag. Een rare bewering daar het OVCW of de VN tot heden Rusland of Syrië nooit bij naam beschuldigde van het gebruik van chemische wapens. En er zijn ook geen bewijzen voor.

Maar om dat dossier te kunnen vatten moet men beide visies van die vermeende aanvallen kennen en die kritisch evalueren. Onlangs gaf de Russische ambassade een uitgebreide persconferentie naar aanleiding van het laatste rapport over Syrië van de OVCW. De grote zaal van het hotel Crown Plaza Promenade in Den Haag zat vol maar in de Nederlandse en Belgische massamedia geen woord hierover. De omerta.

Voor de kenner van dit dossier is het ook duidelijk dat de OVCW, officieel een onderdeel van de VN, een door de NAVO gecontroleerd instrument is dat men gebruikt in de oorlog tegen Rusland. Vooral sinds de rapporten over de zaak Skripal en novichok in het Verenigd Koninkrijk en het laatste rapport over de aanval in het Syrische Douma is die manipulatie overduidelijk.

Logisch dus dat men over die persconferentie in Den Haag zweeg want voor journalisten genre Franssen en Balliauw maken die Russen toch alleen maar nepnieuws. En dan zijn de beweringen van de NAVO of het Belgische leger als de vier evangeliën of de koran. Geen twijfel mogelijk. Inderdaad, beiden doen niet aan journalistiek maar maken propaganda.

DSC_0786

Na het rapport van de OVCW over de gifgasaanval in Douma gaf de Russische ambassade in Den Haag en een vertegenwoordiger van de Syrische regering een persconferentie over de kwestie. Onze massamedia, incluis dus de VRT, hadden er niet de minste aandacht voor. En de Russische media dan maar beschuldigen van partijdigheid.

Er zijn in deze zaak wel de beschuldigingen door al Qaeda en de andere salafistische terreurgroepen maar als dat voor journalisten als Jens Franssen een bewijs is dan zijn deze Russische beschuldigingen tegen België ook een bewijs. In wezen zijn zowel de beschuldigingen van de Witte Helmen, Al Qaeda en generaal-majoor Viktor Kupchishin geen bewijzen voor wat dan ook maar beweringen die men moet onderzoeken.

Dat men dit hier niet gaat onderzoeken is nu al wel duidelijk, zeker na het ‘journalistiek’ werk van Balliauw en Franssen. Bij de AIVD zal men tevreden zijn over dit prachtig staaltje van onderzoeksjournalistiek. Ze kunnen er op beide oren blijven slapen.

Toen ik onderzoek deed naar Jacques Monsieur, de in 2018 tot 4 jaar effectieve cel veroordeelde wapenhandelaar en gewezen informant van de AIVD, reageerde de AIVD niet eens op mijn vraag voor een gesprek over Monsieur. Het is een probleem dat Balliauw en Franssen niet hebben.

België is terughoudender geworden

Of dit Russische verhaal klopt weten we niet. Het klinkt ook bizar. Waarom immers zouden de Fransen de Belgen inschakelen? Ze kunnen dat toch zelf aan. En als het niet klopt waarom die toch wel heel zware beschuldigingen aan het adres van België, een onbelangrijke pion in dit verhaal? Het lijkt zinloos.

Bovendien is het ook geweten dat onze regering al een paar jaar in de kwestie Syrië een minder harde politiek voert. Terwijl landen als Denemarken en Nederland zeker tot voor kort actief die jihadisten steunden dan zijn er voor zover geweten geen gelijkaardige Belgische initiatieven.

Onze minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) past tegenwoordig voor steun aan die koppensnellers en aanslagplegers in Europa. Wat van Den Haag of Kopenhagen bijvoorbeeld niet kan gezegd worden. Om over Washington, Londen en Parijs maar te zwijgen.

Wel hebben onze regering en veiligheidsdiensten tot zeker 2013, dus die van Elio Di Rupo (PS), de ogen dichtgeknepen toen honderden moordenaars van hier naar Syrië vertrokken om er voor de rekening van Israël en de VS Syrië te vernielen.

Nog erger was echter de pers zoals Humo die in die periode verhalen publiceerde over de ‘helden’ die vanuit België naar Syrië trokken. Neem ook professor emeritus Rik Coolsaet, ‘expert’ internationale politiek, die deze Syriëstrijders genre Mehdi Nemmouche omschreef als idealisten. Moet hij nu eens gaan zeggen aan de slachtoffers van de aanslagen in Maalbeek, Bataclan en Zaventem.

Of Jens Franssen en Rudi Vranckx die toen ze in januari 2012 in de Syrische stad Homs door zo’n salafistische terreurgroep beschoten werden – een van die journalisten kwam toen om – de schuld hiervoor staken op de Syrische regering.

Daarbij ook nog zonder verpinken de Syrische zuster Agnes Maryam van medeplichtigheid aan de zaak beschuldigen. Met toen 8 Syrische gedode burgers toch een poging tot massamoord. Nepnieuws inderdaad. Ze weten er alles van.

Willy Van Damme

1) South Front, French & Belgian Intelligence Officers Are Planning Chemical Provocation in Syria’s Idlib: Russian MoD, https://southfront.org/french-belgian-intelligence-officers-are-planning-chemical-provocation-in-syrias-idlib-russian-mod/

2) Het Nieuwsblad, Belga, 15 februari 2019, Belgische inlichtingendienst zocht toenadering tot regime van Assad, https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20190215_04178074.

Een verhaal dat de wenkbrauwen doet fronsen maar waarvoor politiek België voor zover geweten geen interesse had. En in onze media was het na een dag al weg. Verdacht snel. Of hoe men een vervelend verhaal weet te begraven.