De bokkensprongen van kroonprins Mohammed bin Salman

Verrassing gisterenavond op de Libanese televisiezender Future, eigendom van de clan van premier Saad Hariri, toen de in Saudi Arabië gevangen zittende premier aankondigde de komende dagen terug te keren naar Libanon om daar officieel zijn ontslag als Eerste Minister aan de president te overhandigen. Een interview waarop hij er erg vermoeid uitzag. Waarbij hij ook stelde dat ontslag eventueel te heroverwegen en mits voorwaarden opnieuw te willen samenwerken met Hezbollah. Een draai van 180°.

Saad Hariri - 2

Saad Hariri nam vanuit Saoedi Arabië via de Saoedische televisie ontslag als premier van Libanon. Dit dient echter te gebeuren door persoonlijk een ondertekende brief met dit ontslag af te geven aan president Michael Aoun, een bondgenoot van Hezbollah. Hij wil zijn ontslag nu heroverwegen en zelfs met Hezbollah verder regeren.

Alleenheerser

Het is erg heet daar in het zand van Saoedi-Arabië. Dit niet zozeer letterlijk maar figuurlijk. Onder de huidige koning Salman bin Abdoel Aziz kent het land een ongeziene instabiliteit die vragen doet reizen over het voortbestaan van de dynastie van de familie van Abdoel Aziz bin Saoed, stichters en feitelijk eigenaars van Saoedi-Arabië.

De familie Saoed bestuurde het land steeds in onderlinge afspraken tussen de verschillende zoons en kleinzoons van Abdoel Aziz al Saoed, de veroveraar van het land.

Dit officialiseerde men in 2007 met de Raad van Getrouwheid waarin 34 leden van de verschillende clans der koninklijke familie zetelen. Die benoemde de kroonprins(en) en zo de opvolging. Met verder de 150 koppige Majlis al Shoera als een soort van raadgevend orgaan voor de koning en de ministerraad.

Mohammed bin Salman en koning Salman Abdoel Aziz - 1

Vader en zoon Salman zullen na de grote blamage met Saad Hariri nu wel minder hard lachen.

Recent lijkt dit systeem echter opgeborgen en blijkt de zieke koning Salman bin Abdoel Aziz te regeren als een absoluut vorst die in de praktijk alle beslissingen doorschuift naar zijn zoon Mohammed bin Salman.

Voordien reeds werd de toen 29-jarige prins in 2015, na de kroning van Salman bin Abdoel Aziz, tot tweede kroonprins benoemd en werd prins Moekrin bin Abdul Aziz, tot dan de troonopvolger, zonder veel ceremonie als kroonprins gedumpt in ruil voor prins Mohammed bin Nayef, geen zoon als Moekrin maar een kleinzoon van Abdoel Aziz.

Maar ook diens liedje duurde niet lang en enkele maanden geleden schoof men ook die plots opzij en werd Mohammed bin Salman de enige kroonprins en verantwoordelijk voor zowat alle belangrijke zaken waar het salafistische koninkrijk mee bezig is, zijnde de olieverkoop, defensie en economie. Van Mohammed bin Nayef heeft men sindsdien niets meer gehoord. Anonieme bronnen stellen dat hij onder huisarrest staat.

En dat gaat verder. Recent werden een 200 prinsen en prominente figuren binnen het koninkrijk gearresteerd op verdenking van corruptie. Waaronder een der ‘s werelds rijkste figuren prins Alwaleed bin Talal, zakenpartner bij o.a. het imperium van mediabaron Rupert Murdoch en Twitter. De strijd tegen corruptie is altijd een goed excuus, zeker in dictaturen als Saoedi-Arabië waar elke vorm van zelfs maar de lichtste dissidentie desnoods eindigt op het kapblok.

Oorlogen

Prins Mohammed bin Salman is sinds hij de facto alleenheerser werd begonnen met de oorlog tegen Yemen die van een zelden geziene brutaliteit getuigt, lanceerde een blokkade van Qatar en dreigde nu openlijk een oorlog tegen Libanon te beginnen. En uiteraard zette hij ook de oorlog tegen Syrië voort die hij erfde van zijn oom de in 2015 overleden koning Abdoellah Abdoel Aziz.

Niets hiervan lijkt enig succes te hebben. Integendeel. De oorlog in Jemen zit in een totale impasse waar alleen en dankzij de door het Westen gesteunde totale blokkade de bevolking enorm te leiden heeft. Maar daarover valt het Westen het land niet lastig. Integendeel, Westerse oorlogsschepen helpen bij het in stand houden van dit embargo.

Qatars-North-Field-Infrastructure

Qatar en het gasveld van Zuid-Pars. Zonder dit veld staat het land praktisch aan de bedelstaf. Goede relaties met Iran zijn daarom ook niet onlogisch.

En dan is er de koude oorlog met Qatar die evenmin nergens raakt en er alleen voor zorgt dat Qatar verder toenadering zoekt tot Iran. Logisch want beide landen bezitten immers een deel van het gigantische in de Perzische Golf gelegen gasveld Zuid Pars en moeten daarom best samenwerken. Zonder Pars is het immers praktisch gedaan met Qatar. Weg gas, weg geld.

Maar Qatar is per capita nog rijker dan Saoedi-Arabië en kan die blokkade perfect doorstaan. Met hulp uiteraard van Iran die zijn grenzen met genoegen openstelde voor vliegtuigen en schepen richting Qatar. Ook hier heeft de uiterst oorlogszuchtige prins Salman geen schijn van kans. In de Qatarese hoofdstad Doha zit men hem vermoedelijk uit te lachen en wacht men tot hij toegeeft.

Libanon

Enkele weken terug waarschuwde Thamer al Sabhan, de minister voor Golf Zaken, de regio dus, voor belangrijke gebeurtenissen wat betreft Libanon. En zie, zijn woorden waren amper koud of de Libanese premier Saad Hariri nam vanuit de Saoedische hoofdstad Riyad via de televisie ontslag als premier.

Stellende dat Hezbollah, en dus Iran, zinnens waren hem te vermoorden. Rafik Hariri, zijn vader en vroegere premier werd eerder in 2005 met een autobom om het leven gebracht. Een onopgeloste zaak waar Washington eerst Syrië en daarna Hezbollah van beschuldigde.

Waarna de Saoedi’s beweerden dat Libanon een oorlogsdaad had gepleegd tegen het salafistische koninkrijk. Wat betekent dat kroonprins Mohammed bin Salman met dit excuus een vierde oorlog, dus na Syrië, Jemen en Qatar, zou kunnen beginnen tegen Libanon. Men eiste dan ook dat alle Saoedische onderdanen Libanon onmiddellijk zouden verlaten.

Maar ook hier lijkt prins Salman op een muur te botsen en alleen maar zichzelf pijn te doen. In de praktijk heeft het land namelijk geen operationeel leger en beschikt het alleen maar over een deels functionerende luchtmacht, vermoedelijk gevlogen en onderhouden door huurlingen. Het kan daardoor militair niet echt optreden. Reden waarom het blijkbaar in stilte andere landen heeft zitten polsen om het vuile werk voor hen op te knappen.

Iedereen zegt neen

Maar zoals voorheen toen men tegen Jemen ten strijd trok en Pakistan en Egypte vroeg om troepen te sturen, weigerde Cairo ook nu weer kanonnenvlees te leveren voor de dolle avonturen van de kroonprins. Zo wees de Egyptische president Abdoel Fatah al Sisi hem in het publiek over Libanon terecht. Eenzelfde nul op het rekwest in Israël waar men geen zin heeft om een tweede oorlog met Hezbollah uit te lokken.

Benjamin Netanyahu - 3

Ook Benjamin Netanyahu premier van Israël had ditmaal geen zin in een zoveelste oorlog met Libanon en Hezbollah. De vorigen liepen immers allen faliekant af. Het risico dat steden als Haifa of Tel Aviv deels tot puin worden geschoten is ook vrij groot. Hij stuurde de kroonprins dan ook wandelen. Het moet een schok geweest zijn voor prins Salman.

En volgens sjeik Hassan Nasrallah, de leider van Hezbollah, beloofde Saoedi Arabië de zionistische leiders die oorlog met tientallen miljarden te financieren. Een straf verhaal maar zeker niet ongeloofwaardig voor wie de Saoedi’s kent.

Maar Hezbollah is te sterk en te gevaarlijk geworden voor de zionistische leiders. Het risico bij oorlog op massale vernielingen en zo de vlucht van joden naar elders zou te groot zijn. En dat is een echte nachtmerrie voor figuren als een Benjamin Netanyahu.

Ook elders valt de oorlogszucht van kroonprins Salman op een ijskoude steen. Zelfs bij hondstrouwe met zeer veel geld gekochte bondgenoten. In wezen neemt zelfs niemand de verdediging op van de Saoedi’s in deze kwestie. Zo stelden zowel Frankrijk als de VS in officiële verklaringen dat Saad Hariri door de Saoedi’s wordt vastgehouden. (1)

Zo opperde Heather Naurt, de woordvoerster van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken, tijdens een persbriefing in Washington dat:

In terms of the conditions of him being held or the conversations between Saudi Arabia and the Prime Minister Hariri, I would have to refer you to the Government of Saudi Arabia and also to Mr. Hariri’s office.

Over de kwestie van de voorwaarden waaronder hij wordt vastgehouden en de gesprekken tussen Saoedi Arabië en premier Hariri moet ik U hiervoor doorverwijzen naar de regering van Saoedi-Arabië en het bureau van Hariri.

Eenzelfde maar wel krachtiger reactie kwam er uit Frankrijk, de vroegere kolonisator van Libanon, waar Reuters een woordvoerder van Buitenlandse Zaken citeerde die stelde:

“We would like Saad al-Hariri to have all his freedom of movement and be fully able to play the essential role that is his in Lebanon,”

“We zouden willen dat Saad al Hariri zijn volledige vrijheid van handelen heeft en hij zijn essentiële rol in Lebanon geheel kan spelen.”

Wie beseft welke financiële drukkingsmiddelen het Huis van Saoed op Washington, Cairo en Parijs heeft beseft dat dit ongezien is. Zelfs al klonk dit op het eerste gezicht erg braaf. Ook viel de reactie op van Antonio Guterres, de Portugese secretaris-generaal van de VN. Deze riep in deze kwestie op tot kalmte. Een verklaring duidelijk richting de Saoedische kroonprins.

Maar Guterres is een man uit de stal van de NAVO en de EU en dus die voor zijn  handelen zeker eerst zal overleggen met Brussel en ook de nummer twee van de VN, Jeffrey Feltman, de Amerikaanse diplomaat die jarenlang de oorlog tegen Syrië mee leiding gaf.

Libanon eendrachtig 

Nog erger voor kroonprins Salman is de reactie in Lebanon. Zo eisten, behoudens Samir Geagea, leider van de christelijke Lebanese Forces, en Ashraf Rifi, gewezen minister van Justitie en dissident binnen de groep rond Hariri, zowat alle belangrijke figuren er de terugkeer van ‘hun’ president en stelden ze eensluidend dat de Saoedi’s Hariri hadden ontvoerd.

Zelfs parlementslid Bahia Hariri, zuster van Rafik Hariri, de vader van Saad, sprak van een ontvoering. En zij is gezien haar sleutelposities in de clan, achter de schermen in de familie zowat de vrouw die de broek draagt.

Bahia Hariri - 3

Ook Bahia Hariri, parlementslid voor de stad Sidon en tante van Saad Hariri, protesteerde tegen het arresteren van Saad Hariri. Vroeger toonde de dame trouwens met trots haar erg weelderige haartooi. Nu is er de hoofddoek.

In plaats van het creëren van instabiliteit in Libanon heeft de actie van Saoedi-Arabië nu gezorgd voor een versterken van de eendracht in het normaal sterk verdeelde land. Met president Michel Aoun, de clan Hariri en Hezbollah die aan Riyad eenzelfde eisen stelden. Ongezien. Wat het startschot moest zijn voor de Saoedische herovering van de verloren invloed in Libanon en de vernieling van Hezbollah had juist het omgekeerde effect.

Dat Rafik Hariri gisteren totaal onverwacht aankondigde terug naar Libanon te keren, eventueel zijn ontslag te herzien en terug met Hezbollah te willen werken is dan ook geen echte verrassing. Alleen het feit dat het zo snel kwam is het dat wel.

Het betekent wel een enorm gezichtsverlies voor oorlogsstoker Mohammed bin Salman. De man loopt van de ene enorme blunder naar de volgende en maakt in de tussentijd massa’s vijanden en zorgt in de regio voor enorm veel leed en spanningen.

In wezen wees het ganse Westen hem in het publiek terecht. Een nooit geziene blamage. En de vraag is dan ook welke gevolgen op termijn dit allemaal voor de kroonprins, zijn vader de koning en het Huis van Saoed gaat hebben.

Voorheen moest hij ook al de grootsprakerige praatjes rond onder meer de Saoedische staatsolieproducent Aramco opbergen. Eerst ging men dit via de beurs privatiseren, daarna werd dat dan maar 5% maar nu stelt men die 5 % aan private investeerders te willen verkopen. Ja, een beursgang vergt immers een beperkte transparantie, maar die openheid van bestuur is het laatste wat de familie al Saoed wil. 

De gevolgen voor Syrië

Zeker is dat de invloed van Hezbollah in Libanon nu nog veel meer toenam. Het heeft leden en fans in zowat alle lagen van de bevolking en behoort tot het winnende Syrische kamp welke tegen al Qaeda & Co vecht. En wie wil behoudens een kleine groep nu eenmaal al Qaeda steunen?  Het is dan ook niet verrassend geen zuiver sjiitisch groepje meer maar een die ook rekruteert buiten de religieuze groep waaruit ze ooit ontstond.

Hassan Nasrallah - 2

In het gevecht met de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman is sjeik Hassan Nasrallah van Hezbollah de duidelijke winnaar. Bij de komende parlementsverkiezingen die via een proportioneel systeem zullen worden gehouden wordt hij dan ook bijna zeker de grote winnaar.

De invloed van Riyad is daarentegen nu bijna zero. Ook is dit allemaal zeer positief nieuws voor Syrië. Het Westen, met Israël, toonde met deze kortstondige crisis in de regio naar ontspanning te streven en de oorlogstrom (voorlopig?) te laten rusten. Vader en zoon Salman dachten die eventjes boven te halen maar werden in wezen brutaal de mond gesnoerd.

Hadden Israël, de VS, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk de spanning in de regio verder willen doen toenemen dan had men prins Salman gewoon, en desnoods maar alleen met woorden, kunnen steunen. Ze deden het niet en dat is cruciaal en toont welke richting zij op dit ogenblik in het Midden-Oosten willen gaan. En dat is naar ontspanning.

De kansen op een echte politieke regeling en een einde aan de Syrische oorlog nemen dan ook verder sterk toe. Vermoedelijk zal er dan volgend jaar een alles omvattend akkoord over het land worden gesloten en kan Bashar al Assad gewoon verder regeren. Zelfs al zal het land anno 2018 in veel opzichten anders zijn dan dit in 2011.

En er zal veel werk aan de winkel zijn. Iets voor Oger, het Saoedische bedrijf van de familie Hariri? Oger is de tweede grootste Saoedische bouwonderneming maar zit in zware moeilijkheden. Saad Hariri is trouwens in Saoedi-Arabië geboren en bezit zowel de Saoedische als de Libanese nationaliteit.

Maar de jihadisten waaronder die van de Moslimbroeders zullen zich na dat politiek akkoord wel geen illusie moeten maken. Ze zullen hun mond moeten blijven houden en braaf zijn. Na hun eerste mislukte opstand van 1979 tot 1982 leiden ze nu een tweede nog zwaardere nederlaag. En winnaars hebben altijd succes bij de massa’s.

Bij welke serieuze verkiezingen dan ook lijkt de zege van Bashar al Assad een bijna zekerheid. Het optreden van de Moslimbroeders zal behoudens bij de harde en kleine kern op geen sympathie kunnen rekenen. Hun acties maakten hen nu eenmaal bij velen gehaat.

Een Syrische provincies als het door de Moslimbroeders en al Qaeda bestuurde Idlib kent naast een harde repressie alleen maar plunder, willekeur en een voortdurende oorlog tussen de serie jihadistische groepen. Wat men beweerde een bevrijding te zijn werd een ongezien nachtmerrie voor de lokale bevolking. Ook daar zorgden de Saoedi’s voor.

Willy Van Damme

1)

– Reuters, Ellen Francis, 11 november 2017, ‘Lebanese president presses Saudi to say why Hariri has not returned’. https://www.reuters.com/article/us-lebanon-politics-aoun/lebanese-president-presses-saudi-to-say-why-hariri-has-not-returned-idUSKBN1DB0ET

– US Department of State, Press Briefing, 9 november 2017. https://www.state.gov/r/pa/prs/dpb/2017/11/275450.htm

Advertenties

De val van al Bukamal

Regeringsgezinde bronnen in Syrië en elders in het Midden-Oosten melden dat het Syrische leger en zijn bondgenoten nu ook al Bukamal zijn binnengetrokken. Het is de laatste door ISIS gecontroleerde Syrische stad gelegen aan de Eufraat en de grens met Irak. De bevrijding van deze stad is dus nog maar een kwestie van uren, hoogstens enkele dagen.

Iraaks en Syrisch leger samen

Opvallend hierbij is dat naast het Syrische leger, de Libanese Hezbollah en lokale milities ook het Iraakse leger en de PMU, een soort vrijwilligersleger, mee de stad binnenrukten. Zelfs Russische en Iraanse troepen werden er de voorbije paar weken in de omgeving gesignaleerd.

Voorheen had men het in dit milieu steeds maar over Russische instructeurs en Iraanse vrijwilligers. Zij het dat hun aanwezigheid vermoedelijk wel erg beperkt is. Wel zouden er Russen verbonden aan private huurlingenlegers op het slagveld actief zijn.

Voordien had Irak reeds de Iraakse grensstad al Qaim tegenover al Bukamal weten te bevrijden. Eens al Bukamal gevallen zal ISIS geen enkele stad de naam waardig meer bezitten. Wat nog overblijft zijn in essentie vooral stukken woestijn in de Syrische provincies Homs en vooral Deir Ezzor en amper bewoonde delen van de Iraakse provincie al Anbar in de buurt van al Qaim.

Verder bezet ISIS nog dan een stuk van Yarmouk, het Palestijns vluchtelingenkamp bij Damascus, en een zone in het uiterste zuidwesten pal aan de grens met Israël en Jordanië. Gebieden waar het ook in conflict ligt met andere salafistische terreurgroepen, vooral dan rivaal al Qaeda.

Al Bukamal - Militaire situatie - 2 - 8 november 2017

De situatie deze ochtend rond de stad al Bukamal, de laatste stad in handen van ISIS. Vanaf deze week kan het Syrische leger zich dan concentreren op al Qaeda en haar bondgenoten in het westen van Syrië. De doodsklokken luiden voor het Syrische salafisme. De kaart deze middag.

Wat betekent dat op ongeveer 5 maanden tijd het zeer grote door ISIS gecontroleerde gebied in het Syrische oosten en het centrum werd veroverd door het leger. Met de Koerdische PKK/YPG die met steun van de VS het gebied aan de linkeroever van de Eufraat grotendeels van ISIS zuiverden.

Op minder dan een jaar tijd bevrijdde het Syrische leger met steun van zijn bondgenoten dus niet alleen de helft van de provincie Aleppo en die provinciehoofdstad, maar ook grote delen van de provincies Homs, Hama, Damascus, Rakka en nu Deir Ezzor.

Het toont de almacht van het Syrische leger dat terug op zijn originele sterkte van voor de oorlog midden maart 2011 lijkt gekomen. De stad Aleppo kwam volledig in regeringshanden eind december 2016.

Aboe Bakr al Baghdadi

Ondertussen is er de vraag waar ‘kalief’ Aboe Bakr al Baghdadi nu verblijft. Bijna zeker is dat hij ondanks de berichten over zijn dood nog in leven is. In die zin gaan er op het internet vele verhalen rond over een geheime samenwerking van ISIS met de VS. Wat gezien de historiek van de Syrische oorlog en de geschiedenis van de salafistische terreur natuurlijk niemand mag verbazen.

Harde bewijzen zijn er wel nog niet maar ook dat is geen verrassing. Als die collusie er werkelijk is dan zal die zo geheim mogelijk worden gehouden. Willen de VS en zijn bondgenoten hen bewaren voor gebruik elders op een latere datum? Het is een vraag die zowat alle regeringen, geheime diensten en diplomaten van belanghebbende landen zoals bijvoorbeeld Indië zal bezig houden.

Nu moet men alleen nog maar met de fijne kam gaan door die nog niet geheel onder controle zijnde stukken nabijgelegen woestijn. Wat wel minder troepen gaat vergen. De hoofdmacht van het leger gaat dan in het westen ingezet worden om er de laatste veelal geïsoleerde verzetsaarden op te ruimen zoals rond Damascus. Hayat Tahrir al Sham, de lokale franchise van al Qaeda, is dan ook gewaarschuwd.

En dat ze tegen dat leger geen kans maken weten ze. Gebleken is bijvoorbeeld dat hun offensieve capaciteit bijna nul geworden is. Ook hun laatste deze week gestart offensief in het noorden der provincie Hama eindigde nog maar eens met een flop. De slag om Aleppo en hun offensief daarna in het noorden van de provincie Hama heeft duidelijk hun rug gebroken.

De laatste fase van de eindstrijd wordt dus nog deze maand ingezet. Op 11 maart 2018 is het 7 jaar dat de VS en haar bondgenoten de oorlog tegen Syrië begonnen. Die datum zal vermoedelijk nu het einde betekenen van die oorlog. Het land kan dan herademen.

De wederopbouw is trouwens al volop bezig. Waar wachten onze regering en het bedrijfsleven nog op? Frankrijk, mede de vernielers van Aleppo, wil trouwens die stad mee heropbouwen. (1) En andere landen tekenden al series van contracten.

Al Bukamal - Syrische en Iraakse troepen - 8 november 2017

De bestorming van al Bukamal is een gemeenschappelijke actie van het Syrische en Iraakse leger en beider bondgenoten. Hier verbroederend aan hun gezamenlijke grens.

Kroonprins Mohammed bin Salman

Ook de YPG/PKK weet dat ze geen kant op kan met dat grote door haar bezette gebied. Men is ook onzeker ook wegens de verwarde Amerikaanse signalen over de toekomst. Een vertegenwoordiger van de CIA was trouwens recent op bezoek bij zijn collega’s in Damascus. Naar verluidt om te spreken over de vermoedelijk vele mensen van de CIA die in Syrische gevangenissen zitten. Een verhaal dat uitlekte.

En tegen het Syrische leger maakt de PKK/YPG evenveel kans als de Iraakse Koerden van nu ex-president Massoed Barzani tegen het Iraakse leger. De hebzucht van de PKK en de clan Barzani worden dan ook hun ondergang.

Te begrijpen dus dat de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman, de echte heerser van Saoedi-Arabië, woest is en Libanon zelfs beschuldigde van oorlogsdaden tegen zijn land. Het klassiek excuus voor oorlog. Maar Israël heeft bij monde van de krant Haaretz (2) deze week al omfloerst laten weten dat de man zijn eigen boontjes mag doppen en het niet meedoet.

170316-D-SV709-036

Kroonprins Mohammed bin Salman wil met ijzeren hand het Midden-Oosten in een totale oorlog storten. En alle tegenstand in zijn land snoerde hij op voor het land ongeziene agressieve wijze de mond. Maar in Israël lijkt men voor zijn voorstellen geen zin te hebben. Ook Egypte zegde bij monde van president Abdoel Fatah al Sisi in deze kwestie al in het openbaar neen tegen hem. Blijkbaar heeft de kroonprins al wat rondvraag gedaan in de regio. Iemand nog wat meer oorlog?

Maar kroonprins Salman is al vastgereden in het kleine armtierige Jemen. Met ook hier een ongeziene brutaliteit. De man heeft bergen militaire hardware maar amper eigen soldaten. Het is dus op militair vlak een papieren tijger. Zijn onervarenheid en roekeloosheid worden op termijn ook diens ondergang. Is dat besef tot hem doorgedrongen en reageert hij in eigen land daarom op een voor het land ongeziene wijze brutaal?

Willy Van Damme

1) Le Monde, 4 november 2017, Florence Evin, ‘Les nouvelles technologies au chevet des trésors d’ Alep.’ (De nieuwe technologieën voor de schatten van Aleppo). Het betreft een verhaal over het Salon voor het Cultureel Erfgoed dat tot 5 november in Parijs liep en waar het redden van het onschatbare erfgoed van Aleppo centraal stond.

Jarenlang stond Le Monde achter de vernieling van Aleppo door al Qaeda & Co. Aleppo is mogelijks de oudste constant bewoonde stad er wereld met enorm veel erfgoed. Het verhaal toont voluit de schaamteloosheid van de Franse elite.

2) Haaretz, Daniel B. Shapiro, ‘Opinion: Is Saudi Arabia Pushing Israel Into War With Hezbollah and Iran?’, 7 november 2017. https://www.haaretz.com/middle-east-news/1.821085

Haaretz is een Israëlische Engelstalige krant die gebruikt wordt om Israël naar de westerse wereld toe een goed imago te bezorgen. Ze is op dat vlak ook erg professioneel. Daniel B. Shapiro is een voormalig Amerikaans ambassadeur in Tel Aviv en tegenwoordig verbonden aan het Instituut voor Nationale Veiligheidsstudies in Tel Aviv. Een volbloed zionist dus.

Zijn idee is dat israël wel naar een oorlog met Hezbollah en Libanon moeten gaan maar nu niet en zeker niet op vraag van wat hij de Saoedische bondgenoot noemt. Het probleem van Israël is ook dat, nu de oorlog in Syrië naar haar laatste fase gaat, men zit met een Hezbollah dat nog nooit zo sterk is geweest als nu.

Het beschikt tegenwoordig over een vernietigingskracht die zeer zware schade kan aanrichten aan Israëlische steden en de economie. En de vlucht van massa’s joden naar veiligere oorden zal betekenen. Een zionistische nachtmerrie.

En het is verre van zeker dat Israël het ook ditmaal zal halen. De feitelijke nederlaag tegen Hezbollah van juli en augustus 2006 moet als een nachtmerrie over de Israëlische politiek hangen. En er is bovendien een sterk Iraans leger dat indien nodig zijn Libanese bondgenoot ter hulp zal snellen met alles wat het ter beschikking heeft.

Israël zit dus met een zwaar dilemma dat misschien wel onoplosbaar is. Want wat als Iran uit weerwraak de olie-installaties van de Israëlische bondgenoot in Saoedi Arabië in puin schiet. Het is in wezen een kwestie van slechts enkele uren.

Daniel B. Shapiro wijst de oorlogszuchtige kroonprins Mohammed bin Salman dan ook op een beleefde en indirecte wijze de deur. Hij mag verder in Riyad gaan blaffen. En blaffende honden bijten doorgaans niet. Zeker als ze geen tanden blijken te hebben.

Al Bukamal - Militaire situatie - 3 - 8 november 2017

De militaire toestand rond al Bukamal deze avond woensdag 8 november.

Naschrift:

Sinds gestart werd met het schrijven van dit stuk werd de stad reeds bevrijd. Het was dus slechts een kwestie van een paar uren. ISIS is als georganiseerde strijdmacht dus dood. Het betekent echter vooral dat de weg van Syrië naar Irak terug kan geopend worden voor verkeer en dus ook voor de internationale handel. Een groot pluspunt voor beide landen. Intussen trekken steeds meer en meer Syrische troepen zich samen in de omgeving van de provincie Idlib, het bolwerk van al Qaeda.

ISIS–het einde

Ooit droomden Israël, de VS en hun bondgenoten in Europa en het Midden-Oosten ervan om via al Qaeda in Irak, het latere ISIS, de totale vernieling van Irak en Syrië te realiseren en de oprichting daar van een salafistisch ‘kalifaat’ in de regio. Het einde van het Arabisch nationalisme en de seculiere republieken. Een doorn in het Westerse oog.

Nog enkele dagen

Die droom ligt nu na de komst van Rusland aan de zijde van Syrië en ook Irak geheel aan diggelen. Sinds eergisteren zijn het Iraakse en Syrische leger in een duidelijk gezamenlijke operatie begonnen aan de aanval op de laatste steden die nog in het bezit zijn van ISIS, al Bukamal in Syrië en Qaim aan de andere zijde van de grens in Irak. Steden aan de Eufraat.

Syrië - Militaire situatie - 14 - 14 oktober 2017.jpg

De militaire situatie nu. Geel is het gebied onder controle van de PKK/YPG, zwart is ISIS, roze is het Syrische leger, groen de andere salafistische terreurgroepen. Zijn de kleuren wat flauwer dan betekent dat praktisch onbewoond gebied, woestijn of semi-woestijn.

Bovenaan het midden is er een lichte variant van groen. Het is een door Turkije en haar huurlingen bezet gebied. Steden in het rood zijn in handen van het leger. Onderaan rechts is de stad al Bukamal. Tussen het licht roze gebied aan de Iraaks-Jordaanse grens ligt de zone Al Tanf die door de VS wordt bezet.

Al na twee dagen zit het Iraakse leger aan de poorten van Qaim en veroverde het Syrische leger het sterk verdedigde T2, een ongebruikt vliegveld en pompstation, het laatste bolwerk van ISIS voor al Bukamal. De verovering van beide steden en het omliggende woestijngebied is dan ook hoogstens een kwestie van enkele dagen.

Wat het rijk was van veruit de sterkste salafistische terreurgroep ooit ligt nu geheel aan diggelen. Wat nog overblijft zijn twee geïsoleerde plekken in Syrië, een pal aan de Israëlisch grens en een in het Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmouk bij Damascus.

Met andere woorden: Op 11 maanden tijd heeft het Syrische leger niet alleen de helft van de stad Aleppo en grotendeels het omliggende gebied bevrijd maar ook het ganse centrale deel van het land en de vallei van de Eufraat. Militair een hoogstandje.

Qaim - 1 -Militaire situatie - 26 oktober 2017

De militaire toestand in het gebied bij de stad Qaim. Het zwart gekleurde gebied is in handen van ISIS, het rode is bezet door het Iraakse leger, het gele is het zogenaamde Iraaks Koerdistan, met rechts de zone van de clan Talabani (PUK) en links dat van de groep Barzani (KDP). De bruine zone is het gebied dat het leger woensdag en donderdag veroverde. Men zou op een 3 km van Qaim zitten.

Rug tegen de muur

De overblijvende salafistische terreurgroepen in Syrië zoals Nour Din al Zinki, Het leger van Islam, Al Qaeda en Ahrar al Sham zitten dan ook met hun rug tegen de muur en beseffen maar al te goed dat hun einde nabij is. Want na ISIS komen zij aan de beurt.

Er is zelfs al een generaal aangeduid voor de bevrijding van de provincie Idlib, Mohammad Khaddoer, bevelhebber van het derde leger. Het is voor die terreurgroepen de dood of meewerken. En voor velen wordt het dat laatste. Zeker nu hun broodheren in het Westen hen laten vallen.

Na de verovering met Amerikaanse steun van de provinciehoofdstad Rakka door de troepen van de Koerdische PKK/YPG is nu ook het laatste verzet van ISIS in Deir Ezzor, die andere aan de Eufraat gelegen provinciehoofdstad, aan het instorten. Het Syrische leger is gewoon te sterk. De totale bevrijding van Deir Ezzor is ook hier zo te zien een kwestie van dagen.

Turkse invasie Syrië - 24 augustus 2016

Jihadisten met een tank van het Turkse leger in Syrië. Ze vormen in Syrië aan de grens een cordon die het vluchten naar Turkije zo moeilijk mogelijk zal maken. Voorheen wou men zoveel mogelijk vluchtelingen lokken om hen dan te gebruiken als kanonnenvoeder voor die terreurbewegingen. Dat is voor Ankara blijkbaar niet meer nodig.

Detail is wel dat terwijl het Syrische parlement protesteerde tegen deze invasie, Turkije en Rusland stelden dat dit in onderlinge afspraak gebeurde. Afspraken die ook met Iran werden gemaakt. En Iran zweeg hier. Het is er wat moeilijk in bed.

Wel wordt de weg tussen Irak en Turkije kortelings geopend, een weg los van het gebied van de clan Barzani. Ook de wegen in Syrië tussen Aleppo en Turkije, Damascus en Jordanië en Irak zouden kortelings geopend worden. Wat voor de internationale handel daar cruciaal is.

Verder overhandigde de PKK/YPG de controle over de luchtmachtbasis van Minh ten noorden van de stad Aleppo aan het Russische leger. Het zijn uiteraard voor de regio erg positief signalen.

Zodra het leger de laatste verzetshaarden van ISIS in het oosten heeft opgekuist en zich weet te hergroeperen en herbewapenen zal het zich met al zijn kracht richten tegen die al zwaar verzwakte groepen in het westen van het land. En dan is het dus sterven, vluchten of zich overgeven.

Het is geen toeval dat het Turkse leger in akkoord met Rusland de provincie Idlib is binnengevallen en het grensgebied met Turkije bezette. De meeste aanhangers van het Salafisme zitten immers samen opgepakt in die provincie en Turkije wil gewoon verhinderen dat ze eens het Syrische leger aanvalt naar Turkije vluchten. Wat een koerswijziging.

Wat het leger na ISIS in Syrië dan eerst gaat aanpakken is natuurlijk de vraag. Worden het de paar verzetsaarden rond Damascus? Of het gebied aan de grensovergang met Jordanië rond de stad Daraa of de autoweg van de stad Homs naar Aleppo.

En verder is er nog de vooral door al Qaeda gecontroleerde provincie Idlib. Of valt men alles gelijktijdig aan? Het is afwachten. Zeker is dat in de zomer van 2018 over het militair verzet van die salafisten hoe dan ook een kruis dient gemaakt. Wat ze ook doen.

Westerse veiligheidsdiensten 

En ongetwijfeld is dit de grootste nederlaag voor de salafistische terreurgroepen ooit. Na hun overwinning in 1990 in Afghanistan kwam er dan de nederlaag in 2001 in Tsjetsjenië en nu de ramp in Syrië en Irak. De vraag voor hen is natuurlijk wat nu. Gaan de CIA, MI6, de Franse DGSE en de Mossad hen nog in leven houden om hen dan later elders te gebruiken?

Dat al Qaeda en ISIS voor die veiligheidsdiensten gewoon kanonnenvoeder zijn is stilaan voor iedereen overduidelijk. Zal men hen blijven gebruiken om overal in de wereld een klimaat van angst en instabiliteit te blijven creëren? Een macht om onwillige regeringen op de knieën te krijgen zoals Libië en Syrië? Het is een voor de wereldstabiliteit erg belangrijke vraag.

Het grote probleem op dit ogenblik is echter de VS. Dat land heeft gewoon geen buitenlands beleid de naam waardig. Onder Barack Obama had men al chaos, nu is het complete waanzin. Een ware klucht. Er is president Donald Trump, er is minister van Defensie generaal John Mattis, de CIA, minister van Buitenlandse Zaken Rex Tillerson, de Senaat, enzovoort. Maar een coherent beleid ontbreekt totaal.

Rakka - Vlag PKK met Ocalan - PKK verovering - Oktober  2017

Na de verovering van de provinciehoofdstad Rakka verscheen er in het centrum van de stad een immens grote spandoek met de foto van Abdullah Ocalan, de leider van de Turks-Koerdische PKK.

Het toont hoezeer de YPG en het zogenaamd Arabisch component van de SDF, de Syrische Democratische Krachten, in wezen niets meer dan een scherm is waarachter de PKK verscholen zit. Voor vele Syriërs is dit dan ook geen bevrijding van Rakka maar de bezetting door een vreemde macht, en dan nog een Turkse en met Amerikaanse steun. .

Zonder problemen zal men in Washington van de topbeleidsmakers op juist hetzelfde ogenblik totaal tegenstrijdige verklaringen horen. En daarmee onderhandelen is voor andere staten een uiterst moeilijke zaak. De VS controleert nu via de PKK – Officieel voor de VS nochtans een terreurgroep – grotendeels het oostelijk van de Eufraat gelegen deel van Syrië maar weet er zo te horen in geen duizend jaar wat mee te doen.

Icarus achterna

Voor de Koerdische PKK/YPG moet dat wat vorige week gebeurde in Irak echter ook een zeer onheilspellend voorteken zijn. Washington liet de Koerden van ‘president’ Massoed Barzani en zijn KDP vallen als een baksteen. Eerst zat men hen te bewapenen en op te hitsen en de dag nadien waren hij en zijn fanclub in Washington plots persona non grata.

Bij de YPG heeft men dat uiteraard ook gezien. De PKK/YPG bezit nu wel een aantal olievelden maar aan wie gaan ze die olie verkopen? Dat moeten of Turkije of Syrië zijn want er is geen alternatief. En ik zie bij geen van beiden echt interesse. Behalve dan op hun voorwaarden. Kniel PKK/YPG of … barst.

Neen, ook hier loopt dat zoals in Irak voor hen slecht af. Ze dachten, aangevuurd door de VS en Israël, hoog te kunnen vliegen en kwamen echter te dicht bij de zon en vielen neerwaarts, de dood tegemoet. Icarus achterna. En hun houding in hun gebied tegenover andere groepen dan de PKK/YPG zal zich zeker ook wreken. Wraak is een gerecht dat men koud serveert.

Willy Van Damme

Veroordeling Montasser Alde’emeh

d

Een van de ‘experten’ die de voorbije jaren over de oorlog in Syrië gretig in de pers aan bod kwam is zeker de van Palestijnse afkomst zijnde Belg Montasser Alde’emeh. Vele tientallen artikels, interviews en columns van zijn hand verschenen tot in Nederland toe. Die man blijkt nu volgens het Antwerpse hof van beroep een crimineel te zijn die een jihadist via valse papieren uit de gevangenis wou helpen.

The Way of Life

De zaak draait rond Jawad Ouchan, een lid van de salafistische organisatie The Way of Life, opvolger van het verboden Shariah4Belgium van de veroordeelde Fouad Belkacem. Jawad werd omwille van dit lidmaatschap vervolgt en in voorhechtenis genomen. Diens advocaat en imam Khalid Ouchan, broer van Jawad, namen contact op met Alde’emeh om hem uit de nood te helpen.

Waarbij de advocaat op de raadkamer een door Alde’emeh gemaakte en door hem ondertekende brief over een vermeende door Jawad Ouchan gevolgde antiradicaliseringscursus toonde. Alde’emeh stelde nadien dat men zijn handtekening had nagemaakt maar gaf de afspraken toe. De politie had echter hun telefoons zitten afluisteren en de poging mislukte dan ook.

Het hof bevestigde gisteren integraal het eerdere vonnis, incluis de 600 euro boete. Zij kunnen wel nog bij het Hof van Cassatie in beroep gaan. Dit echter alleen indien men vermoedt dat er bij het beroep procedurele fouten gemaakt werden. Dan gaat de zaak eventueel naar een ander hof.

Geen al Qaeda gezien

Alles wat Montasser Alde’emeh tot recent in de media beweerde werd steevast voor de absolute waarheid genomen. Toen hij naar Syrië trok om er te leven aan de zijde van die jihadisten ging dat er in onze media als zoete koek in. Ja, want hij stond daar naast ‘vrijheidsstrijders’, de goeden die vochten tegen dat monster genaamd Bashar al Assad. En dat moest men hier volop steunen.

Montasser al De'emeh - 4

Montasser Alde’emeh deed ‘wetenschappelijk’ onderzoek, was journalist en columnschrijver en werkte rond hulpverlening richting deradicalisering, gelijktijdig werkte hij echter volgens eigen zeggen ook voor onze Staatsveiligheid. Waar is dan nog de beroepsethiek? In de vuilbak.

Dat het gebied waar hij in Syrië een tijd verbleef in handen was van salafistische terreurgroepen die onder leiding van al Qaeda vochten zag hij niet. Volgens eigen verklaringen toen was hij daar om die jihadisten in het kader van een wetenschappelijk onderzoek – zijn doctoraatsthesis – te observeren. Een echte observator dus.

Bij hem geen verhalen over de dictatuur van de sharia die deze jihadisten er invoerden. Niets over de onthoofding van ‘ongelovigen’, de plunderingen en niets over het van het dak gooien van homo’s.

Neen, het waren in zijn ogen dappere strijders die uit onvrede met hun leven in België en het racisme dan maar elders hun paradijs gingen verdienen. Hop naar de 72 maagden. Dat praktisch allen hier voordien een crimineel bestaan hadden zitten uitbouwen wist hij echter evenmin te vertellen. Wetenschap heet dat.

En dus stelde hij ook na de Russische interventie van september 2015 in De Morgen dat die salafistische bendes dra Damascus gingen veroveren. Nou, dat zal wachten op Godot worden. Recent orakelde de man zelfs dat die met al Qaeda samenwerkende terreurbendes een stappenplan hadden.

Israël, mijn vriend

Alles draaide volgens hem om een door hen uitgekiende strategie om Israël te veroveren. En de voorlaatste fase was nu naar hij in de kranten opperde ingezet. Die jihadisten zaten namelijk nu al aan de grens met Israël te vechten en dus zou de eindfase in zicht zijn. Dra zouden ze hun strijdtoneel verleggen naar het ooit door zijn vader bewoonde land, Palestina. De overwinning op het zionisme lonkte. Volgens hem toch. En dat met geld van de CIA!.

Men kan het een lachwekkende bewering noemen, maar voor de slachtoffers van die jihadistische praktijken en hun bazen in de VS en Israël is dat gewoon een brutale slag in het gezicht. Zeker omdat Alde’emeh beter weet. De man is dan ook gewoon een doortrapte leugenaar.

Uit verschillende bronnen, waaronder ook de Israëlische media zoals de kranten Haaretz en de Jerusalem Post alsmede de Amerikaanse Wall Street Journal (1), blijkt immers dat Israël die jihadisten niet alleen al jaren in haar legerhospitalen medische verzorging geeft maar hen zelfs financiert en wapens bezorgt. Die media citeerden hier zowel anonieme Israëlische regeringsbronnen als bij naam genoemde leiders van die daar aan de grens opererende bendes. Wat wil men als bewijs nog meer?

Volgens de Israëlisch media en bepaalde berichten in de Amerikaanse klassieke pers zouden er zelfs al meer dan 1.500 gewonde salafisten in Israëlische legerhospitalen verzorgd en daarna naar het strijdgewoel teruggestuurd zijn. En Alde’emeh weet dat. Toen hij in Dendermonde vorig jaar voor het Davidsfonds een voordracht kwam geven vroeg hij mij achteraf tijdens een gesprek hierover zelfs naar info.

DIA - Rapport 12 augustus 2012 - Syrië, Irak, al Qaeda - pag 3 - kopie

Het aan Montasser Alde’emeh toen in Dendermonde overhandigde document van de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst DIA waarvan de echtheid vast staat. Het toont dat de VS en Israël, en trouwens ook de EU, achter ISIS stonden en wilden dat ze ook Irak binnenvielen om het definitief kapot te krijgen. Merk ook op dat men bij dat kalifaat eveneens de Syrische provincie Hasaka rekende (punt 8-C), het centrum van de Syrische Koerden! Ook die offerde men in Washington en Israël dus toen gewoon op. Nu zijn het ‘vrienden’ van Washington. Alde’emeh weet dan ook deels wat er zich achter de schermen ginds afspeelt.

Ook werd hem toen het hier eerder besproken document over de oorlog in Syrië van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst (DIA) gegeven. Een rapport dat zwart op wit bewijst dat de VS en Israël zelfs ISIS steunden en na Syrië ook Irak wilden vernielen. Aan de Israëlische grens zit trouwens naast al Qaeda ook een afdeling van ISIS die geen gebrek aan wapens lijkt te hebben. En dan die onzin, deze grove leugens komen vertellen. Waarom?

De man is van Palestijnse origine en toen hij in Dendermonde op het Oscar Romerocollege – het vroegere Heilig Maagdcollege – zat moesten de leerkrachten hemel en aarde verzetten of hij ging als tiener tegen de zionistische vijand ten strijde trekken.

Iedere professional die het Midden-Oosten volgt weet dat al die oorlogen er kaderen in een zionistische plan – Odet Yinon genaamd – om de regio met een enorm bloedbad te vernielen. De bewijslast hiervoor is enorm. En dan jarenlang die jihadisten steunen.

Ethiek overboord

Maar gisteren veroordeelde het hof van beroep Montasser Alde’emeh tot 6 maanden voorwaardelijke celstraf voor valsheid in geschrifte. Samen met een imam en een advocaat. Een jihadist poogde vervroegd uit de gevangenis te geraken en via diens advocaat en een Mechelse imam leverde al De’emeh een getuigschrift af dat die jihadist bij zijn instelling ‘Op weg naar’ een deradicaliseringscursus had gevolgd. Probleem was dat beiden elkaar zelfs nooit hadden gezien.

Deradicalisering? Eerder een salafist uit de gevangenis helpen ontsnappen. En natuurlijk blijft hij ook nu nog na het arrest van het hof zijn onschuld uitschreeuwen. Want… hij deed dat allemaal in opdracht van onze Staatsveiligheid om zo in dit milieu te infiltreren. Bewijzen hiervoor zoals een betaling voor zijn werk leverde hij blijkbaar echter niet. En ook de Staatsveiligheid zweeg.

Israël verzorgt jihadisten in hopsitaal

De Syrische jihadisten zitten inderdaad al in Israël. Maar dan wel liggend op een hospitaalbed van het Israëlische leger. Deze gelukkige kreeg zelfs al de Israëlische premier Benjamin Netanyahu op bezoek. Ook dat weet Alde’emeh ongetwijfeld. Of hoe de zoon van een Palestijnse vluchteling aan de kant van Israël gaat staan.

Maar een spion – wat hij beweert te zijn – die ook nog speelt voor journalist, columnschrijver, wetenschappelijk onderzoeker naar de jihad en verantwoordelijke voor een deradicaliseringsinstelling bewijst zo een merkwaardige vorm van ethiek te hebben. Als zijn bewering hier waar is dan gooide die immers zowat alle ethische normen die bij deze beroepen horen over boord.

Wie als journalist werkt, wetenschappelijk onderzoek doet en bezig is met het begeleiden van mensen met problemen moet strikt de regels volgen eigen aan dat beroep zoals privacy, objectiviteit en neutraliteit. Maar volgens Alde’emeh is dat dus blijkbaar geen probleem. Het toont dat de man als hij hier de waarheid spreekt gewoon zijn laars lapt aan elke beroepsethiek.

Het verhaal bewijst nogmaals ook het failliet van onze media die dergelijke figuren – een crimineel blijkt nu – vooral te onpas opvoerde om over toch zeer belangrijke zaken als de oorlog in Syrië en het salafisme te komen spreken of schrijven. De man is minstens een bedrieger en een fantast die de ene dag die salafisten zit op te hemelen en ons nadien, zoals recent, komt waarschuwen voor het dodelijke gevaar komende van die salafisten.

Bovendien is hij door zijn politiek getinte acties rond Syrië al die jaren opgetreden als een handlanger van het zionisme, datzelfde zionisme dat verantwoordelijk is voor het verjagen uit Palestina van zijn familie. Schandelijk is een goed woord hiervoor. Maar neen, de media voert dat soort lieden continu op om zo een vals beeld van het Midden-Oosten te scheppen.

Quneitra - Militaire situatuie - Juli 2017

De militaire situatie rond de hoogvlakte van Golan aan de grens van Syrië met Israël. Het blauwe deel is waar UNDOF zit, de door de VN gestuurde blauwhelmen om die grens te bewaken. Die werden in augustus 2014 door al Qaeda aangevallen en deels ontvoerd. Na bemiddeling van Israël kwamen ze vrij. Maar de missie is sindsdien wel uitgedund. Dus minder pottenkijkers daar. Desondanks maakte zij in december 2014, maart 2015 en juni 2015 rapporten voor de VN over contacten tussen Israël en die salafistische bendes (2). Het zwart stukje onderaan rechts is in handen van ISIS, groen is al Qaeda en haar bondgenoten. Rood is onder controle van de regering. De kaart is wel al een paar maanden oud. Regelmatig valt de Israëlische luchtmacht hier ook het Syrische leger aan. Van al Qaeda en ISIS blijven zij af.

Er zijn in ons land en zeker ook in Nederland een serie mensen die over de regio wel zinnige dingen kunnen zeggen. Maar die legt men vanuit de pers professioneel het zwijgen op. De waarheid moet immers geheim blijven, verborgen voor de burgers. Hou ze maar dom. En dus heeft onze journalistiek liever een charlatan die bovendien nog een crimineel blijkt te zijn die een salafist uit de gevangenis wou helpen ontsnappen.

Willy Van Damme

1) – Haaretz, 19 juni 2017, ‘Israel Reportedly Providing Direct Aid, Funding to Syrian Rebels‘ . https://www.haaretz.com/israel-news/1.796480

– Alternet, 8 augustus 2017, Rania Khalek, ‘How a Free Syrian Army Unit Uncovered the Rebels’ Israeli Connection and Switched Sides’. http://www.alternet.org/world/free-syrian-army-unit-uncovered-rebels-israeli-connection-and-switched-sides.

– The Wall Street Journal, 18 juni 2017, Rory Jones, ‘Israel Gives Secret Aid to Syrian Rebels’. https://www.wsj.com/articles/israel-gives-secret-aid-to-syrian-rebels-1497813430

Merkwaardig genoeg zal je over dit verhaal niets terug vinden in onze massamedia. De omerta.

2) UNDOF, http://www.un.org/en/peacekeeping/missions/undof/reports.shtml.

Syrisch leger steekt Eufraat over

DeHet leven van het beruchte rijk van ‘kalief’ Aboe Bakr al Baghdadi en zijn ISIS is naar zijn einde aan het lopen. Ongeveer twee weken nadat men de belegering van de stad Deir Ezzor en het garnizoen daar wist te doorbreken is het Syrische leger vandaag dan de rivier de Eufraat overgestoken. Een beslissende zet in de strijd voor de controle over wat nog overblijft van het door jihadisten bezet Syrië.

Lachend de rivier over

Van die oversteek zijn intussen al beelden van de Russische televisie beschikbaar (1) en die tonen een merkwaardig tafereel. Daarbij steekt een zo te zien relatief kleine legereenheid de rivier over en doet dat bijna nonchalant. Je ziet een amfibievoertuig door het water rijden, het snel leggen van een pontonbrug en een boot met erop een vrachtwagen en een hoopje soldaten. Niets indrukwekkend.

Deir Ezzor - Militaire situatie - 30 - 18-09-2017

De kaartenmakers van de militaire toestand in Syrië hebben het tegenwoordig erg druk. Bijna elke dag moeten ze nieuwe maken. Deze dateert van een 9 uur geleden. Vermoedelijk hebben ze nu al de iets oostelijker gelegen hoofdweg op de linkeroever bereikt en zo de VS de pas afgesneden. Verder is er, behoudens de Kaboer, een zijrivier van de Eufraat, immers alleen woestijn in dat deel van Syrië. Geel is de YPG/PKK. De oversteek gebeurde dus enkele kilometers ten zuiden van de YPG/PKK. Beveiligen van de olievelden heet dat.

Maar artilleriegebrul of geweervuur om de overkant van de Eufraat te intimideren was er niet bij. En ook vanaf de oostelijke door ISIS bezette oever was er niets te horen, alleen stilte. Neen, men stapte feitelijk bijna al lachend de rivier over. Met de soldaten die vrolijk de armen in de lucht het klassieke overwinningsteken maken. Het lijkt alsof er vandaag daar geen enkel schot werd gelost.

Deir Ezzor is een vrij grote stad met normaal een goeie 200.000 inwoners die essentieel op de westelijke oever van de rivier ligt. Hier zijn alle voorsteden intussen al bevrijd en blijft alleen nog een klein stukje van het stadscentrum in handen van ISIS. En die lijkt men voorlopig met rust te laten. Zij zijn praktisch omsingeld en kunnen alleen nog via de linkeroever van de rivier vluchten. Gevaarlijk zijn zij niet echt meer.

Spanningen met de YPG/PKK

Ook hier is het echter oppassen geblazen. Want op een goeie 5 à 10 kilometer van de oostelijke oever is intussen de door de Amerikanen gefinancierde Koerdische troepenmacht de stad genaderd. Hier ontstonden duidelijk ook al wrijvingen met het vlakbij opererende Syrische leger en haar Russische bondgenoot.

Er lijkt hierbij tussen de VS en Rusland afgesproken dat ieder van ISIS zoveel land als mogelijk neemt maar de andere zijde met rust laat. Gezien de openlijke onderlinge vijandigheid een natuurlijk erg precaire situatie.

Zo is er het verhaal dat Russische of Syrische vliegtuigen de Koerdische YPG/PKK  vorige week zouden hebben aangevallen. Naar te horen viel zonder veel schade aan te richten. Zowel Damascus als Moskou ontkenden echter het verhaal. Probleem is hier dat de VS en hun lokale bondgenoten een verschillend uur gaven voor de aanval. Opvallend is verder dat de VS er publiek zelfs geen problemen over maakt.

Eufraat - Leger steekt Eufraat over - 18 september 2017 - 2

Een van de eerste foto’s van de oversteek van de Eufraat door het leger. Een historisch ogenblik daar het de eerste maal sinds ongeveer 2013 is dat men die oversteek doet. De Syrische regering maakt haar belofte waar dat ze het ganse land ging heroveren. Dat werd eerst in onze media en bij onze regeringen unaniem weggelachen.

Ook die opmars van de zogenaamde Syrische Democratische Krachten, het Arabisch aanhangsel van de Koerdische YPG/PKK, richting de linkeroever van Deir Ezzor ging blijkbaar zeer vlot maar lijkt op enkele kilometers van de oostelijke rivieroever plots gestopt. Waarom is onduidelijk. Is het omdat de strijd om de stad Rakka erg bits blijft?

Vandaag zijn ook de eerste twee vrachtvliegtuigen op de militaire luchthaven van Deir Ezzor geland. Voor het eerst sinds een drie jaar. En ook dat is uiterst belangrijk daar het de bevoorrading van het front zeer vergemakkelijkt.

Voordien immers moest men voor de ravitaillering van de frontlinies honderden kilometers rijden om er aan voedsel, olie, wapens en geneesmiddelen te geraken. Het is ook erg goed nieuws voor de stadsbewoners die nu verser en meer voedsel en geneesmiddelen kunnen krijgen.

Olievelden

Intussen trekt het leger ook verder op langsheen de Iraakse grens waar men op een 50 kilometer zit van al Bukamal, de aan de Eufraat gelegen Syrische grensstad. Eenzelfde scenario aan de andere kant van de grens waar het Iraakse leger snel naar de grensstad Qaim oprukt, zowel vanuit het westen als langsheen de Eufraat vanuit het zuiden.

Ook naderde men vanuit de provinciehoofdplaats Deir Ezzor al tot op een dertig kilometer van het relatief grote stad Mayadin. Vele waarnemers vermoeden dat hier zich de resterende topfiguren van ISIS bevinden. Wat ook opvalt is dat ISIS in tegenstelling tot het verleden amper nog tegenaanvallen onderneemt en als ze die doet ze ook al na enkele uren ziet mislukken. Met blijkbaar veel verlies aan mensen en materieel.

Deir Ezzor - Militaire situatie - olievelden  17-09-2017

Een kaart met daarop de olie- en gasvelden in het oosten van Syrië. Blauw is het door de VS via de YPG/PKK bezette gebied, grijs is nog in handen van ISIS en roze is het door het leger gecontroleerde territorium. De zwarte lijnen zijn provinciegrenzen, behalve die met Irak.

Neen, aan het rijk van al Baghdadi is een einde aan het komen. Waarschijnlijk zal er van het kalifaat van ISIS kortelings niets meer overblijven. Wel zal ISIS als organisatie mogelijks overleven. In welke vorm en met welke capaciteiten is natuurlijk nog onduidelijk. Maar met het verdwijnen van ISIS komt er geen einde aan de salafistische terreur.

Men gaat nu ook kortelings wel al Qaeda in Syrië kordaat aanpakken maar zowel ISIS als al Qaeda zijn ook elders actief. Het startschot hiervoor kan elk ogenblik volgen na een akkoord vorige week in Kazakstan tussen Turkije, Iran, Rusland en Syrië. Maar in hoeverre wil de VS hen later zoals in Afghanistan, Irak, Libië en Syrië nog gebruiken? In Myanmar of in China bijvoorbeeld?

Wel heeft het salafisme in Syrië en Irak een nooit geziene nederlaag geleden. En dat moet zware gevolgen hebben voor hun gemoedgesteldheid. Zeker ook nadat alle kenners en de meeste jihadisten perfect weten dat de VS en Israël hen financierden.

Duidelijk is nu ook dat de VS hier de strijd verloor. Ze gebruikte ISIS om de Syrische regering en het secularisme ten val te brengen. Toen de Russen op 30 september 2015 plots intervenieerden besefte Washington dat het plan A, het gebruik van die salafistische terreurbendes, ging falen. Behoudens een open oorlog – en wereldoorlog – met Rusland.

Qaim - al Bukamal - Militaire situatie - 1 - 16 september 2017

Het verhaal in Irak langs de Syrische grens. Parallel langs de grens rukt het Iraakse leger met het Syrische op. De steden al Bukamal in Syrië en Qaim in Irak zouden dan ook nog deze maand kunnen vallen. En daarmee kan ook de weg van Damascus naar Bagdad heropend worden. Ook dit wou de VS blijkbaar verhinderen met als bedoeling de snelle heropbouw van Syrië en Irak te verhinderen.

Schaakmat

Pas dan is de VS volop ISIS gaan bombarderen en gebruikte ze vanaf dat ogenblik met volle kracht de YPG/PKK – officieel voor de VS nochtans een terreurbeweging – om haar deel van Syrië te veroveren en Assad zoveel mogelijk te verzwakken. Maar het was een tweede keus met weinig kans om grote invloed te krijgen voor de herverdeling van de macht in het land na de oorlog. Wat de VS vermoedelijk wel besefte.

Dat blijkt nu overduidelijk. Bijna al de Syrische olie- en gasbronnen bevinden zich nu in Syrische handen of liggen in het gebied ten zuiden van waar het Syrische leger de rivier overstak. Ze zijn nu aan de hoofdweg die parallel loopt met de Eufraat. En dus is verder zuidwaarts oprukken voor de VS uitgesloten.

Deir Ezzor militaire luchthaven - Landing cargovliegtuig - 18 september 2017

Vandaag landen al de eerste vrachtvliegtuigen in Deir Ezzor, amper twee weken na het doorbreken van de belegering. Zes maanden terug zat men er nog meer dan 100 km vandaan en werd die luchthaven bijna dagelijks beschoten.

Washington heeft nu slechts een deel van de vruchtbare Eufraatvallei en praktisch geen oliebronnen. Bovendien is het geweten dat voor de kust van Syrië en in centraal Syrië er zich grote gasvelden bevinden. Dat wordt de rijkdom nodig om het land herop te bouwen. Met andere woorden: De VS staat schaakmat. Het toont het genie genaamd Vladimir Poetin.

Charles Lister, werkzaam bij o.m. door Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten gefinancierde studiediensten als het Brookings Institute uitte dan ook al luidkeels zijn ongenoegen op Twitter over de ontwikkelingen van vandaag. Game over!

Willy Van Damme

1) De eerste beelden van de Russische TV over deze oversteek zijn te zien via deze link: https://www.almasdarnews.com/article/first-seen-footage-syrian-army-crossing-euphrates-river/

Instorting ISIS lijkt nabij–Belegering Deir Ezzor loopt naar einde

Het begint er meer op te lijken dat de instorting van ISIS als georganiseerde strijdmacht een realiteit aan het worden is. Het Syrische leger is zo te zien bezig met een soort van blitzkrieg die doet denken aan de opmars van het Duitse leger door West-Europa in de meidagen van 1940. Deze avond zou het leger volgens goed ingelichte regeringsgezinde bronnen tot op een 5 km zijn genaderd van de stad.

Amerikanen bombardeerden

De provinciehoofdstad Der Ezzor is al sinds 2013 deels in handen van ISIS en andere salafistische terreurgroepen. Met de luchtmachtbasis en een groot deel van de rechteroever van de Eufraat nog in handen van het Syrische leger. Die zijn daar sindsdien omsingeld, incluis de achtergebleven bevolking die op ergens tussen de 50.000 tot 150.000 wordt geschat.

ISIS voert sindsdien een hevige maar vergeefse strijd om die stad volledig in handen te krijgen. Eventjes leek het leger er in gevaar toen de Amerikaanse luchtmacht in september 2016 stellingen van het leger bombardeerden en daarbij een 80 doden vielen. Bijna gelijktijdig viel ISIS aan en kon die hoog gelegen stellingen vlak bij de luchthaven veroveren. Wat coördinatie tussen ISIS en de VS doet vermoeden. De VS sprak van een vergissing.

Deir Ezzor - Militaire situatie - 15 - 11-06-2017

De toestand rond de stad Deir Ezzor op 11 juni 2017. Het klein stipje aan de Eufraat in bruin is het deel in handen van het leger. De kleine spie in dat gebied is de hoogte die ISIS dankzij de Amerikaanse luchtmacht kon veroveren. Het gebied is sindsdien in twee gesplitst waardoor de stad en haar bevolking nu met luchtdroppings moet worden bevoorraad.

Na de bevrijding van Aleppo door het leger is die aan een enorme opmars begonnen en veroverde men op enkele kleine verzetsaarden na gans het woestijnachtige centrale deel van het land. Een gebied rijk aan olie- en gasbronnen. De weg ook naar de vallei van de Eufraat.

Deze opmars in centraal Syrië werd ingezet rond 4 augustus en is nu gerealiseerd. Waarna de opmars naar de provincie Deir Ezzor kon beginnen. En zie, al na enkele dagen zit men al aan de poorten van die provinciehoofdstad. Was men eind vorige maand nog op een 120 kilometer dan is men nu dus aan de poorten van de stad. Veel sneller dan iemand ooit zelfs maar had durven dromen.

Deir Ezzor - Militaire situatie - 22 - 03-09-2017

De militaire situatie op zaterdag 2 september. Toen was men nog 30 kilometer verwijderd van de belegerde Syrische troepen en de burgers van die stad. Geel is de door de VS ingehuurde Turks Koerdische PKK/YPG aangevuld met wat niet-Koerdische groepen. Zij blijven echter ter plaatse trappelen en concentreren zich op de stad Rakka. Een strijd die erg moeilijk verloopt en op een uitputtingsslag lijkt waarbij ISIS geen schijn van kans heeft. Zij bezetten nu nog ongeveer 40% van de stad. Zwart is ISIS en bruin het leger.

Al Qaeda

Vermoedelijk zal er dan ook deze maand of begin oktober een einde komen aan het ooit enorm grote kalifaat van ISIS. Immers ook in Irak stort ISIS in elkaar. Zie de snelle bevrijding van de stad Tal Afar. Het staat vast dat het kalifaat van ISIS er kwam op wens van de VS en haar bondgenoten, incluis dus België en Nederland. Hoe het verder zal gaan is nu de vraag.

Daarbij dient men ook rekening te houden met de te verwachten instorting van het rijk van al Qaeda in de Syrische provincie Idlib in het noordwesten van het land. De VS en haar vrienden die hen voorheen bewapenden hebben al verklaard dat wat hen betreft ook al Qaeda mag worden opgeruimd. En eens ISIS uitgeschakeld zal het een koud kunstje zijn voor het Syrische leger om ook al Qaeda te liquiderenDeir Ezzor - Militaire situatie - 23 - 03-09-2017 - 1.

De toestand zondagavond 3 september laat. Het Iraakse leger maakt zich nu op om het stuk dat ISIS nog bezet vlakbij in Irak ook te bevrijden.

De oorlog tegen Syrië loopt dus op zijn einde. Vorige maand was er opvallend voor het eerst in jaren in Damascus terug een internationale handelsbeurs waar men al volop met dollar- en eurobiljetten zwaaide.

In de EU maakt men zich achter de schermen trouwens al klaar om een zo groot mogelijk stuk van die contracten rond de wederopbouw te bemachtigen. Gezeur over chemische wapens en anderen door het westen geproduceerde gruwelverhalen over Assad zal men dus niet veel meer horen. Cynischer kan het natuurlijk niet meer.

En zelfs de Saoedi’s stellen al in het openbaar dat ze willen meehelpen (aan wat zij deden vernielen). Zeker is dat Iran, Rusland, China en Indië hier een geprivilegieerde positie gaan innemen.

Hoogverraad

De regerende elite in Syrië is echter erg nationalistisch en zal zijn eieren daarom niet in een mand leggen – ook niet in die van goede vrienden als Rusland en Iran – en ook andere landen, waaronder die van de EU, mee laten genieten van de business rond de wederopbouw. En Hezbollah?……Die controleert nu de Libanese politiek. Met dank aan de door Israël geplande agressie.

De VS, de EU, Israël, Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, Qatar en Turkije wilden Syrië op de knieën krijgen. Kenners hadden hen gewaarschuwd dat dit ging mislukken.

Maar neen, ze dachten in al hun arrogantie het al na enkele weken te hebben veroverd. Het werd een nooit gezien fiasco voor die regeringen. En een schandelijke episode waarvoor die leiders wegens hoogverraad – ze steunden jarenlang met wapens en geld terroristen die hier de stabiliteit in gevaar brengen en al duizenden slachtoffers maakten – voor de rechtbanken zouden moeten worden gebracht.

Dat is de plaats waar figuren als David Cameron, Elio Di Rupo, Mark Rutte, Charles Michel, Barack Obama, Nicolas Sarkozy en anderen thuishoren. Rechtvaardigheid hoort te geschieden. De nazaten van de honderdduizenden Syrische doden hebben er recht op.

Willy Van Damme

Naschrift:

In de straten van Deir Ezzor is het al volop feest. Op het Twitteradres van Peto Lucem zijn de eerste beelden van dat feest al te zien. https://twitter.com/PetoLucem. Leden van de 4de divisie van het Syrische leger zouden intussen basis 137 van het leger in Deir Ezzor betreden hebben. De belegering is dus gebroken.

Naschrift 2 – Tanks rijden Deir Ezzor binnen

Deze middag dinsdag 5 september is dan een tankcolonne van de 17de divisie de Syrische legerbasis van de 137ste brigade in het noordwesten van de provinciehoofdstad Deir Ezzor binnengetrokken. Eerder zondag was dat al het geval met een verkenningseenheid van het leger. In de stad is de sfeer natuurlijk euforisch en is het al volop feest. Wel moet de militaire luchthaven nog uit haar omsingeling gehaald worden.

Deir Ezzor - Versieringen voor komst leger - 4 september 2017

Met de hen beschikbare povere middelen versiert de bevolking van Deir Ezzor nu al hun stad. In het kielzog van die grote legermacht staan er ook zware vrachtwagens klaar met tonnen hulpmiddelen voor de plaatselijke bevolking.

Sinds de Amerikaanse luchtaanval in 2016 op de Thardeberg – deze kijkt uit op de luchthaven – is die in handen van ISIS gevallen. Wel is die hoogte deze ochtend heel zwaar bestookt en zal die heel vermoedelijk snel in handen van het leger vallen. Deze zege is ook strategisch op ander gebied zeer belangrijk.

Dit betekent vermoedelijk dat deze aan Irak gelegen provincie geheel bevrijd zal worden door het leger waarbij de VS met de YPG/PKK en SDF niet verder oprukken vanuit Rakka. (Zie kaarten) De weg naar Irak, behoudens het noorden, komt dus praktisch geheel in handen van de Syrische regering.

Deir Ezzor - Militaire situatie - 24 - 05-09-2017 - 1

De militaire situatie rond de stad deze middag. het donkerroze is de basis van Brigade 137. De spie tussen de stad links en de luchtmachtbasis rechts is de Thardeberg. De zwarte lijn rechts boven is de meanderende Eufraat en zijn vele eilanden.

Waarbij men ook moet beseffen dat aan de linkeroever van de Eufraat zich een groot aantal oliebronnen bevinden. Vraag is hoelang ISIS kan standhouden in de stad en wanneer het leger de Eufraat zal oversteken. Een ander belangrijk ogenblik.

Zuidwaarts langsheen de Eufraat zijn er ook nog een aantal te bevrijden steden waaronder Mayadin en de grensstad Abu Kamal met in Irak al Qaim. Hier in dit gebied zou zich het hoofdkwartier van ISIS – of wat er van overblijft – bevinden. Een replay van ‘Der untergang’ dus.

Het Twitteradres van Peto Lucem bevat een filmpje over de ontmoeting tussen de beide Syrische legereenheden. Een enorme nederlaag voor ISIS die bijna drie jaar lang poogde die stad geheel te nemen. Zelfs Amerikaanse steun hielp niet.

Willy Van Damme

Iraaks Koerdistan

Lezer Dirk De Schepper in zijn lezersbrief (Knack 10 augustus 2017) ‘Iraaks Koerdistan’ maakt een karikatuur van de toestand rond dit gebied en wat hij noemt Koerden. Vooreerst spreken de Koerden in Turkije, Iran, Irak en Syrië niet steeds diezelfde taal.

Verder heb je Koerden die leidinggevende functies hebben bij de Turkse AKP, het Syrische leger, het Iraakse leger, ISIS, al Qaeda en de Iraanse regering. Er zijn in die regio vele tientallen politieke bewegingen die actief zijn in Koerdische gebieden en die niet zelden met elkaar soms in oorlog leven.

Verder hebben de Peshmerga’s, het zogenaamde Koerdische leger geen millimeter bewogen bij de herovering van de steden Mosoel en nu Tal Afar. Het was alleen het werk van het Iraakse leger, incluis de milities met vrijwilligers, de PMU.

Verder leven de twee voornaamste clanhoofden in Iraaks Koerdistan, die van Talabani en Barzani met elkaar in een koude vrede. Dit nadat ze enkele jaren terug elkaar afslachten. En wat met Koerden die met een Arabier of Turk trouwden? En de Jazidi’s?

Willy Van Damme

NAWOORD

Een reactie op een bij Knack verschenen lezersbrief die een soort idealisering geeft van de toestand in Iraaks Koerdistan. Zo beweerde hij dat de ‘Koerden’ op de eerste linie stonden bij de herovering van Mosoel. Dit terwijl zij nadat hun hoofdstad Erbil beveiligd was in deze oorlog feitelijk geen schot meer losten. In wezen werkten zij er tot en met de verovering van Mosoel met ISIS samen.

Shingal - Militaire situatie - 1 - 10 maart 2017

Het gebied van de Jazidi’s rond de grote Shingalberg. Tot de inval van ISIS in 2014 behoorde dit gebied sinds 2003 tot Iraaks Koerdistan. De chaos ontstaan na de inval van ISIS in de regio en de tussenkomst van de YPG/PKK in de zaak betekent het afschreiden van die zone. Rond die berg zitten een serie al of niet zwaar bewapende groepen die elkaar sterk in de gaten houden. Er vielen hier trouwens al enkele doden. Zie de erg ingewikkelde kaart.

De Jazidi’s verwijten de Peshmerga ervan met ISIS te hebben samengezworen. Wat ook lijkt te kloppen. De Jazidi’s hebben nu een eigen door Bagdad betaalde strijdmacht. Rechts op de kaart ligt de Iraakse normaal 200.000 inwoners grote stad Tal Afar die vorige week op enkele dagen door het Iraakse leger werd veroverd. Wat toont hoe ISIS op het punt van totale instorting staat.

Ze lieten zelfs toe dat ISIS het gebied rond de Shingalberg zonder praktisch een schot te lossen kon veroveren. Met op menselijk vlak onvoorstelbare gevolgen. En nochtans ligt dit gebied in hun regio dat zij hoorden te verdedigen. Van verraad gesproken. Maar dankzij ISIS konden de Peshmerga de grote Iraakse oliestad Kirkoek veroveren op het Iraakse leger.

Het was de ter hulp geroepen Turks Koerdische PKK met hun Syrische bondgenoten YPG die met succes tegen ISIS terugvochten. Het gebied van de Jazidi’s is dan ook een zwaar twistpunt tussen die Koerdische groepen. Waarbij de regering in Bagdad de kant van de YPG/PKK koos.

Maar zo’n lezersbrieven zijn natuurlijk een gevolg van de wijze waarop onze media over deze kwestie berichten. Bepaalde nationalistische groepen onder de Koerden krijgen steun vanuit Israël, Saoedi-Arabië en de VS en dat is voldoende om er via een fantasierijk verhaal helden van te maken. Wars van elke realiteit.

Financial Times vervalst feiten/Falsifies the facts

The article in the edition of the 2nd of August called ‘China orders Uighurs to return from studying overseas’ shows the bias towards China and the untrustworthiness of the Financial Times. It stated: “Rights groups say China has violated international law by orchestrating the forcible repatriation of Uighurs. More than 100 were forcible deported from Thailand in 2015…”

May I point out, as the FT perfectly knows, these were illegal immigrants staying in Thailand and, accompanied by Turkish secret agents, were on their way to fight alongside ISIS in Syria and Iraq. Being Chinese nationals it was therefore logic, standard practice and in accordance with international law to send them back to China.

It however was recorded at that time that the US pressured Thailand to allow them to continue their voyage. In fact after they were send back a terrorist bombed a Buddhist shrine in Bangkok visited by tourists. So what the FT wrote is in fact the opposite of the facts.

But I’m not surprised, as everybody studying in a professional way Salafist terror knows al Qaeda/Isis and other Salafist groups are nothing but a creation of Israel, Saudi-Arabia, Qatar and the West, including MI6, the friends and real bosses of the FT.

It therefore is no surprise no mention in the article is made of the spread of Salafism among Uighurs in Chinese Xinyang province and of the good contacts between the World Uighur Congress and Uighur terror groups active in Syria and Iraq. Not to forget western financing for this World Uighur Congress. A violation of international law. Not by China but by the US.

Willy Van Damme

VRT steunt al Qaeda

Deze middag Jullie journaal gezien met daarin het bericht komende uit de G20 in Hamburg over plannen voor een staakt-het-vuren in de regio van de Syrische stad Daraa. Daarbij stelden jullie dat het Syrische leger de stad Daraa beschiet.

Allemaal wel juist, maar jullie vergaten wel de essentie van de zaak, namelijk dat die stad in twee stukken is gehakt, een bezet door het leger, een ander deel door die salafistische terreurgroepen met erbij vooral al Qaeda. Waarbij ook die groepen op het ander door het leger gecontroleerde stadsdeel schieten.

Met andere worden: Beide partijen beschieten die stad. Wat jullie, bewust?, vertikten te vermelden. Zoals Jullie er ook de aanwezigheid van al Qaeda vergeten te vertellen. Ook bewust vermoed ik.

Abdelrahman Ayachi - 1

De in Syrië naar zijn 72 maagden of meer gekatapulteerde Abdelrahman Ayachi, de tolk en gids van Rudi Vranckx in Syrië, de terrorisme-expert van de VRT. Daarvoor had deze man in Brussel in eerste aanleg 8 jaar cel gekregen voor zijn avonturen in Irak en in beroep 4 jaar. Of hoe de VRT terroristen financierde. Want gratis zal die man zeker niet voor Vranckx gewerkt hebben. Diens vader Bassam Ayachi is zowat de peetvader van het Molenbeekse salafisme en werd er 15 jaar lang ongemoeid gelaten door onze regering. De man was nochtans duidelijk gelieerd aan al Qaeda. De strijd tegen de terreur dus!!

Dat is natuurlijk een totaal verdraaid beeld geven van de toestand in die stad, ten voordele van al Qaeda en haar bondgenoten. Maar verbazing wekt dat niet. Al jaren verzwijgen jullie stelselmatig zoveel mogelijk de aanwezigheid in Syrië van al Qaeda, samen met ISIS de twee voornaamste er actieve terreurgroepen die trouwens ooit samen zaten in een al Qaeda.

Maar zoals gezegd, geen verbazing. Jullie vermeende ‘terreurexpert’ beweerde ooit in 2011 dat al Qaeda dood is. Nou ja, ze rijden ginds tegenwoordig rond met tanks, hebben enkele tienduizenden manschappen en beschikken over zwaar geschut en lang afstandsraketten.

Maar diezelfde ‘expert’ was toch de man die ooit verscheidene malen vanuit Turkije Syrië binnentrok met als gids en tolk Abdelrahman Ayachi, de in Brussel wegens terrorisme tot 8 jaar effectieve cel veroordeelde Syriëstrijder. Waarna die als wederdienst tijdens die 12-12 actiedag voor Syrië een als interview verpakte vrije tribune kreeg van die ‘expert’. Van steun voor Syrië gesproken. De slachtoffers van Maalbeek, le Battaclan, Manchester en Zaventem zullen jullie er dankbaar voor zijn. Om van de Syriërs nog maar te zwijgen.

En ho ja, dat staakt-het-vuren is gewoon ridicuul. Een deel van dat gebied is bezet door al Qaeda, een ander deel door ISIS, met Israël die mee aan hun kant zijn vliegtuigen het Syrische leger laat bombarderen. Dit terwijl men in datzelfde Hamburg zogenaamd overeenstemming bereikte over de oorlog tegen de terreur. En dat jullie die uit de G20 komende onzin zomaar slikken zegt alles over jullie niveau.

Willy Van Damme

Tijdens die G20 was ook de Saoedische koning Salman aanwezig. De man is nog meer dan Rudi Vranckx een expert van de terreur. Allerlei documenten tonen aan dat deze koning toen hij nog gouverneur van Riyad was en voorzitter van een der vele Saoedische ‘caritatieve’ instellingen de geldschieter was van al Qaeda toen die in Bosnië en Kosovo huishielden.

Dat men die man in Hamburg niet gewoon in de boeien sloeg zegt alles over dat soort bijeenkomsten. Logisch dus dat die oorlog tegen de terreur geen punt van discussie bleek. Ze weten toch allen dat het een erg cynische westerse grap is. Onze VRT sprak zelfs van een snelle overeenstemming op dit vlak onder de deelnemers. En ondertussen vallen de terreurslachtoffers bij bosjes wereldwijd.

Humo, Saoedi-Arabië en de deradicalisering

Juist het artikel gelezen over hoe Saoedi-Arabië terroristen deradicaliseert (Sport en Kunsttherapie, Humo 6 juni). Er is over die zaak al tonnen onzin geschreven maar dit artikel is toch wel een hoogtepunt hierin. Het Huis van Saoed die salafistische terroristen deradicaliseert is alsof Hitler zich zou bezig houden met de denazificatie van Duitsland of er een programma opzet om joden en zigeuners te beschermen.

Saoedi Arabië heeft integendeel de voorbije decennia ontelbare miljarden dollars uitgegeven om wereldwijd dit salafisme via Koranscholen (madrassa’s) en moskeeën te promoten. Het bewapent en financiert al sinds 1979 dergelijke terreurbewegingen. Nog niet zolang geleden riep de moefti van het land zelfs op om overal in de wereld alle kerken te vernielen. En dan komt men hier met dit verhaal dat doet denken aan de idiotie van vroegere maoïsten over hoe goed het in China onder Mao wel was.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar aanleiding van het artikel in Humo van 6 juni ‘Sport en kunsttherapie: hoe Saoedi-Arabië terroristen deradicaliseert.’ Het is een overname van een eerder in het Nederlandse dagblad Trouw verschenen artikel. Beiden behoren tot de Persgroep van Christiaan Van Thillo.