Koranscholen en het destabiliseren van de wereld.

In Nederland en ook in België lijkt men het probleem van de Koranscholen en de verspreiding van het salafisme plots ontdekt te hebben. Dat de media het pas nu volop zien zegt veel over de aanpak in België en Nederland van dit maatschappelijk kankergezwel. Men negeerde het totaal of nog erger, men steunde hun opmars, zeker in het Midden-Oosten.

Overal in onze grote steden zijn er tegenwoordig Koranscholen waar allerlei veelal dubieuze imams onderwijs geven in het Arabisch en vooral de Koran. En dit in veel gevallen volgens de interpretatie van de salafistische koninkrijken en emiraten van het Arabisch schiereiland, Saoedi-Arabië, Qatar, Bahrein, Koeweit en de Verenigde Arabische Emiraten, met hier vooral Dubai en Abu Dhabi.

Ketterij

Het is hierbij totaal verkeerd zich alleen te focussen op Saoedi-Arabië, hoe afschuwelijk die regering ook moge zijn. De buurlanden zijn geen haar beter en steunen al decennia wereldwijd dit salafisme door onder meer het financieren van die Koranscholen en het verspreiden van die ultra sectaire vorm van islam. Het is de speerpunt van hun strategie.

Toen het salafisme op het Arabisch schiereiland vorm kreeg via de leer van imam Mohammed ibn Abdul Wahhab (1703-1792) werd hij door de overgrote meerderheid van de Islamitische schriftgeleerden van die tijd gezien als een ketter. Driehonderd jaar later is deze stroming van een onbetekenend fenomeen uitgegroeid tot een grote kracht in de islam. In essentie dankzij de oliegelden van die heersers op het Arabisch schiereiland.

In het Westen heeft men voor die evolutie steeds de ogen dichtgeknepen. De Britten steunden de politiek gelieerde Moslimbroeders van bij hun ontstaan en doen dat nog steeds. Zelfs al Qaeda kan daar, zij het onder een andere naam, openlijk opereren.

Kind onthoofd man - Khaled ibn al Waleed Brigade - Najaar 2012 - Homs

De Koranschool Syrische versie. Een foto van het nu door al Qaeda opgeslorpte Khaled ibn al Walleed Bataljon waarbij men op de foto dit kind de waarden van het salafisme leert. Deze groep was een der eerste gewapende bendes die vocht tegen het Syrische leger in de provincie Homs en vooral rond de stad al Rastan. Ze ontstond al in 2011 toen figuren als Rik Coolsaet hen de hemel in prezen als ‘idealisten.’ Een van hun kindsoldaten zou volgens Wikipedia zelfs twee onthoofdingen hebben gedaan. Mogelijks is dit een scene uit dit luguber verhaal. Idealisten dus.

En hier en elders in de wereld liet men betijen. Waarom? De daar heersende families hebben nu eenmaal enorme zakken vol geld waarmee ze hier wapenfabrieken recht houden en dollars rondstrooien als zou het confetti zijn.

Europese steun voor de ‘helden’

Ondertussen ondermijnen de Saoedi’s en hun buren op die wijze wereldwijd allerlei landen, van de Filippijnen tot Mali en West-Europa. De EU laat betijen en organiseerde zelfs mee de door de Moslimbroeders en al Qaeda geleide opstanden in Syrië, Egypte, Libië en Jemen. De vernielde staat van landen als Jemen, Libië en Syrië zijn er getuige van.

Maar neen, men geeft ze zelfs nog steeds wapens, Al Qaeda schiet in Jemen met wapens uit o.m. België terwijl ISIS in Jemen het doet met door de VS in Servië voor hen aangekochte mortieren. Toen men enkele jaren geleden in Algerije een onderzoek deed naar de verspreiding van religieuze boeken bleken die allemaal te komen uit Saoedi-Arabië.

En dan was men in Algiers verrast dat lokale terreurbewegingen als het Front Islamique du Salut (FIS) op zeker ogenblik zelfs dreigden de staat over te nemen. Hetzelfde hier waar Jorn De Cock, de correspondent van De Standaard voor het Midden-Oosten, naar hij zelf stelde opleiding gaf aan die opstandelingen in Syrië. Dit terwijl zijn vrouw werkte in Qatar, de mogelijks grootste financier van al Qaeda, om zo de opstand in Libië aan te vuren.

In zijn boek ‘De Arabische Lente’, (1) hemelde Jorn De Cock trouwens de Libische terrorist Abdel Hakim Belhaj, man van al Qaeda en Qatar, op als een soort van nieuwe democraat, een jongen die alleen goed wil doen. Qatar zal tevreden geweest zijn over dit boek.

En als journaliste Corry Hancké van diezelfde krant in 2014 naar de Krim trok was haar gesprekspartner over de problemen van de Krimtataren de lokale topman van Hizb ut Tahrir, een o.m. in Duitsland verboden salafistische internationaal gestructureerde terreurgroep. Deze kan wel nog steeds in België legaal opereren. Men laat begaan.

Mohammed ibn Abdul Wahhab - 1

Mohammed ibn Abdul Wahhab leefde van 1703 tot 1792 in de regio van de  provincie Najd waar nu de Saoedische hoofdstad Riyad gelegen is. Hun macht komt voort uit de alliantie die hij in 1744 sloot met Muhammed ibn Saoed, patriarch van de familie al Saoed. Zijn theorieën zijn een verdere uitwerking van wat men de Hanbali school van islamitische wet noemt. Een visie op de islam die in dit toen afgelegen gebied populair was maar die in de ontwikkelde gebieden van de islam als ketters werd gezien. Het is naar hem dat het wahhabisme wordt genoemd. Zijn volgelingen spreken echter van het salafisme.

En voor figuren als emeritus professor Rik Coolsaet, Koert Debeuf, Guy Van Vlierden en Montasser Alde’ emeh waren het idealisten die streden voor een betere maatschappij tegen de dictatuur van het ‘monster’ Bashar al Assad.

Zelfs Pax Christi deed vlijtig mee met deze in wezen christenvervolging. Hetzelfde natuurlijk voor onze politici, behoudens dan na verloop van tijd Filip Dewinter en zijn fractie binnen het Vlaams Belang. De VRT gaf deze salafistische terroristen zelfs een vrije tribune tijdens hun actie voor (sic) steun aan Syrië van 14 oktober 2013.

Men kan het zelfs ironisch noemen dat juist de NRC, de Nederlandse krant, samen met Nieuwsuur van de Nederlandse televisie, dit verhaal over de Koranscholen uitbrachten. Ironisch want het is toch de NRC die al straks een decennium die salafistische opstanden in het Midden-Oosten steunt.

In Nederland zijn het voor de NRC ongewensten en staatsgevaarlijke typetjes die men niet hard genoeg kan bestrijden. In Syrië zijn het voor dit blad helden die men moet steunen, de toekomst van het land. De hypocrisie van die NRC ten volle.

Racismewetgeving

Wil men dit probleem effectief aanpakken dan dringen zich dan ook een aantal maatregelen op. Zo dienen de relaties met die landen van het Arabisch schiereiland op een laag pitje gezet te worden. Ze voeren immers een ons vijandig gezinde politiek. Het verlagen van onze diplomatieke vertegenwoordiging tot het niveau van zaakgelastigde is een mogelijkheid.

Verder dienen wij hen allen, en niet alleen de familie al Saoed, ook op andere vlakken publiek de wacht aanzeggen. Dat in Qatar de wereldbeker voetbal gaat plaats grijpen is gewoon een regelrechte schande die toont hoe corrupt die relaties zijn. Misschien kunnen onze regeringen die beweren begaan te zijn met de mensenrechten ter gelegenheid van die wereldbeker voetbal Qatar in het publiek aanklagen. Wedden dat ze zwijgen?

Nu rijden er in onze wielerwedstrijden door Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten gesponsorde ploegen mee. Dat kan toch niet. Verder kan men het salafisme heel gemakkelijk beschouwen als racistisch. Het is immers wij de goeden versus de anderen die men zelfs moet onthoofden. Veel racistischer kan men toch niet gaan. Het verbieden van dat soort boeken en literatuur moet dus geen probleem zijn.

Er is natuurlijk de vrijheid van meningsuiting maar die is nooit absoluut geweest. Lasterlijke uitingen, het ontkennen van de holocaust en racisme, wat in wezen laster is, zijn door de wet expliciet verboden met al meerdere veroordelingen tot gevolg.

Men hoeft hier niet de terrorismewetgeving pogen toe te passen want dat zal juridisch moeilijk liggen. Immers niet alle salafisten zijn ook terroristen. Salafisme is er gewoon wel een voedingsbodem voor.

Abdel Rahman Ayachi

Abdelrahman Ayachi (links), zoon van Bassam Ayachi, de peetvader van het Molenbeekse salafisme, sneuvelde in 2013 in Syrië en zit dus nu bij zijn 40 of zo maagden te neuken. Hij kreeg in Brussel in eerste aanleg 8 jaar effectieve celstraf en in beroep werd dat 4 jaar. Dit voor terreurdaden in Irak. In 2012 was hij desondanks gids en tolk voor de propagandaverhalen van Rudi Vranckx van de VRT. De Vlaamse belastingbetaler financierde dus deze terrorist. Tijdens de zogenaamd (sic) humanitaire actie van de VRT voor Syrië kreeg hij van Vranckx op tv een vrij tribune om uit te leggen wat er in Syrië exact aan de hand was. Echt humanitair dus.

En diegenen die dat soort praatjes verspreiden kan men dan ook zo gewoon om reden van racisme voor de rechter slepen, veroordelen en desnoods uit het land zetten. Verder lijkt het geraadzaam om via allerlei avondleergangen het gemakkelijker te maken om het Arabisch te leren.

Tijd om terug te slaan

Veel ouders uit de Arabische wereld willen immers dat hun kinderen hun taal, hun erfgoed, ook kennen. Dat moet men respecteren. Veel kinderen volgen die Koranlessen immers om zo het Arabisch te leren. Gratis Arabisch kunnen leren is een lokmiddel van die salafisten.

Het onderwijzen van het Arabisch makkelijker maken zal die kinderen immers weghouden van die Koranscholen waar men gratis onderwijs kan volgen en die racistische literatuur er zo bijkrijgt. De emirs en koningen uit die regio betalen immers alles dankzij die te dure olie. Ook moet men in het onderwijs en de media meer tegengas geven. Wat figuren als Rik Coolsaet, Jorn De Cock en anderen in de media deden was schandelijk.

Stellen dat het salafisme teruggaat tot de zogenaamde pure islam, het prille begin van deze religie, zoals velen hier beweren, is onzin. Het salafisme, zeker in zijn huidige vorm, is geheel nieuw en heeft niets te maken met hoe bijvoorbeeld het kalifaat van de Ummayaden, het eerste kalifaat na de dood van Mohammed, dit zagen. Zij leefden immers grotendeels in harmonie met de andere daar aanwezige godsdiensten.

Het overnemen door de regering van de door de Saoedi’s geleide Grote Moskee in Brussel was maar een eerste stap. Het ten gronde bestuderen van dit groot probleem en het nemen van de noodzakelijke drastische maatregelen moet volgen.

Wil men dit reëel salafistisch gevaar de kop indrukken dan zal alleen kordaat optreden helpen. Vanuit het Arabisch schiereiland is men al decennia bezig landen als Nederland en België aan het destabiliseren. Tijd om stevig terug te slaan.

Willy Van Damme

1) Jorn De Cock, “Arabische Lente, een reis tussen revolutie en fatwa” De Bezige Bij, 2011.

Citaat op pagina 319: “Belhaj had weliswaar nooit een lidkaart van al Qaeda gehad, maar in de gevangenisjaren legde hij wel zijn mantel van streng orthodoxe salafist af. ‘Libië is een gematigd moslimland’, zei hij begin september. ‘We willen een beschaafd land zijn dat wordt geregeerd als een rechtstaat, wat ons onder Kadhaffi werd ontzegd. Over de religieuze identiteit van het land moeten de burgers zich uitspreken.”

Die lidkaart van al Qaeda, wie zou die hebben? Abdel Hakim Belhaj werd na de machtsovername in Libië het hoofd van de militaire raad voor de hoofdstad Tripoli. Hij poogde ook via de al Wattan Partij die gelieerd was aan de Moslimbroederschap, Qatar en al Qaeda, verkozen te geraken. Bij de verkiezingen haalde de partij echter geen enkele zetel.

Volgens een serie bronnen was hij ook betrokken bij een aantal moordaanslagen in buurland Tunesië waaronder die op Chokri Belaid en Mohamed Brahmi, tegenstanders van het salafisme,. Dit gebeurde in samenwerking met Ansar al Sharia, de Tunesische tak van het salafisme. Volgens Tunesische onderzoekers was het de bedoeling een kalifaat op te richten voor Noord-Afrika.

Syrië–België steunt al Qaeda

België legde eind vorige week samen met Koeweit en Duitsland een resolutie voor aan de VN-Veiligheidsraad waarin ze vroegen voor een staakt-het-vuren in de Syrische provincie Idlib. (1) Hier staan een aantal terreurgroepen waaronder vooral de aan al Qaeda gelieerde Hayat Tahrir al Sham, Jaysh al Izza en de Turkestan Islamic Party, een beweging met veel Chinese Oeigoeren, tegenover het Syrische leger gesteund door Rusland en ook Iran.

Daarbij stelt onze regering in het ontwerp van resolutie: “Syrië viseert systematisch burgers en civiele doelwitten, zoals hospitalen en scholen…..Met het gemeenschappelijke voorstel van resolutie wil ons land de Veiligheidsraad aanzetten tot collectieve actie om de burgerbevolking in Syrië te hulp te schieten.”

Didier Reynders - 1

Didier Reynders, onze minister van Buitenlandse Zaken, blijkt nogmaals een boontje te hebben voor de vrienden van al Qaeda in Syrië. Hopend hen te redden van de ondergang diende hij bij de VN-Veiligheidsraad een motie in voor een staakt-het-vuren in de Syrische provincie Idlib waar al Qaeda in de klem van het Syrische leger zit.

Zoals de VN en ook de Westerse regeringen al herhaalde malen in het publiek stelden is de strijd tegen de terreur erg belangrijk. En de strijd tegen al Qaeda en haar bondgenoten hoort daar uiteraard bij. Het staat normaal gezien hier zelfs centraal.

Ten tijde van de oorlog tegen ISIS, een afsplitsing van al Qaeda, werden ganse steden, veelal met de burgerbevolking er nog in, zoals in het Syrische Rakka en de Iraakse miljoenenstad Mosoel, mede door Belgische bombardementen grotendeels met de grond gelijk gemaakt. Naar burgers omkijken deed men hier niet. En van wederopbouw van Rakka eens ISIS weg is er onder Amerikaanse controle trouwens geen sprake.

Hoeveel doden daarbij vielen is nooit geteld en schattingen hierover waren zeldzaam. Maar geen probleem. Volgens onze toenmalige minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) heeft onze luchtmacht daarbij geen enkel burgerslachtoffer gemaakt. Laat staan dat er hospitalen, markten of scholen werden geraakt.

Onze bommen beschikken blijkbaar dus over een systeem waarbij ze zodra deze burgers ruiken rechtsomkeer maken en elders ontploffen. En onze pers die dit allemaal slikte. Bovendien moest België toen ze doelwitten in Syrië bestookten de toelating vragen aan de Syrische regering. Nergens gelezen in onze kranten.

Het was nochtans een verplichting die men expliciet in de VN-resolutie wist te vermelden. Pas met die clausule erin gingen Rusland en China akkoord. De VS en haar vazallen in NAVO wilden immers eerst die clausule niet opnemen.

Ze zouden dan desnoods Damascus kunnen bombarderen stellende dat ISIS daar ook zit. Een herhaling van Libië. En bommen gooien op Syrië zonder VN-toelating is, zoals ook een topman van een onzer politieke topfiguren hier tijdens een debat opmerkte, een oorlogsmisdaad.

Maar zoals uit een serie documenten blijkt steunde België in het verleden al die terreurgroepen en liet men in de EU toe dat ISIS tot kort voor de bevrijding van Mosoel in 2017 Bulgaarse wapens kreeg. Aangekocht door Saoedi-Arabië en de VS. (3)

Ook steunde men zelfs, zoals blijkt uit een Amerikaans document van de DIA (4), de militaire inlichtingendienst, de inval in Irak van ISIS en de oprichting van een kalifaat in die regio. Wat de woordvoerder van Didier Reynders tijdens een gesprek nadien poogde te ontkennen.

Mohammed al Jolani (al Nusra) met Bin Laden en Ayman al Zawahiri - Augustus 2012

In het midden Abu Mohammed al Jolani, chef van nu Hayat Tahrir al Sham en vroeger Jabhat al Nusra. Het is een officiële foto van al Jolani gemaakt ter gelegenheid van de aankondiging van wat hij noemde de afscheiding van zijn groep van al Qaeda. Links Bin Laden en rechts Ayman al Zawahiri, officieel de huidige leider van al Qaeda. Van een afscheiding gesproken.

Bovendien heeft journalist Montasser Alde ’emeh, die zich al jaren uitgeeft voor een informant van de Belgische Staatsveiligheid – wat die dienst nooit ontkende – via de media onverbloemde propaganda zitten maken voor die terreurbewegingen. (5) Volgens zijn beweringen om er zo in te infiltreren. Maar hij stelde hen wel voor als de goede jongens strijders voor een ideaal en lokte zo ongetwijfeld nieuwe rekruten voor Syrië.

Met andere woorden: Onze Staatsveiligheid, regering en de hen hier steunende media lokten als dit klopt jihadisten naar Syrië en Irak die in sommige gevallen dan nadien terugkeerden om toe te slaan in o.m. Zaventem, Maalbeek, Charlie Hebdo en de Bataclan in Parijs. Het lijkt iets voor het Comité I dat namens het parlement de veiligheidsdiensten moet controleren.

Is dit medeplichtigheid aan massamoord en terreur? Maar geen zorgen want wees zeker, niemand van de verantwoordelijken voor deze totale waanzin zal zich hier gerechtelijk of zelfs politiek ooit voor moeten verantwoorden.

Dat men nu in dit persbericht klakkeloos de propaganda van al Qaeda overneemt dat het Syrische leger in Idlib ‘systematisch burgers, hospitalen en scholen’ viseert wekt dan ook niet de minste verbazing. Want bewijzen voor dit soort beweringen zijn er niet. Men neemt de verklaringen van al Qaeda gewoon over. In wezen is dit ontwerp van resolutie dan ook een wat domme en nutteloze poging tot het redden van het kalifaat van al Qaeda in Idlib.

En dat Koeweit hier mee aan boord is hoeft evenmin niet te verwonderen. Het land steunt financieel wereldwijd immers allerlei salafistische bewegingen. Maar voor onze diplomatie is dit geen enkel probleem om hen in deze zaak mee aan boord te nemen. Leve dus de koppensnellers en bommengooiers? Hoe moeten de slachtoffers van al die terreur zich over dit ‘diplomatiek’ optreden voelen???

Ook in Jemen steunt België al Qaeda, hier dan al Qaeda in het Arabisch Schiereiland, de afdeling die verantwoordelijk is voor het bijna geheel uitroeien van de redactie van het tijdschrift Charlie Hebdo. Zo levert FN uit Herstal, een Waals overheidsbedrijf, schiettuig aan de Verenigde Arabische Emiraten die het ondanks een certificaat van eindgebruiker, dan doorgeeft aan de lokale afdeling van al Qaeda. Een geen kat in de Wetstraat die protesteert. (6)

Syrië - Kaart - M5 - Hamma-Aleppo

In de akkoorden tussen Turkije, Rusland en Iran was afgesproken dat de weg M5 (Hier verkeerdelijk M1 genoemd) terug open zou gaan voor regeringsverkeer tussen Damascus en Aleppo. Het kwam er niet van en vermoedelijk heeft het leger dit stuk van Syrië als haar volgende doelwit. Met daarbij de steden Maarrat al Numan, Saraqib en Khan al Asal, de plaats waar in april 2013 voor het eerst in Syrië heel vermoedelijk door die salafisten sarin werd gebruikt.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat het woord al Qaeda in de Belgische ontwerpresolutie niet te bespeuren valt. Het mag immers niet te sterk opvallen dat Didier Reynders hier al Qaeda poogt te redden van verdere ondergang en dat zijn bewering over de strijd tegen de terreur een grote leugen is. Het heet boerenbedrog.

Bovendien vechten daar in Idlib ook enkele duizenden buitenlandse terroristen waaronder ook Belgische en stelt de VN dat men als terroristisch erkende groepen zoals Hayat Tahrir al Sham moet bestrijden. Een staakt-het-vuren zou dus gewoon eerdere VN-resoluties over de zaak tegenwerken. Maar in diplomatie mag men gewoon alles verwachten. Arrogantie en agressie koppelt men er naadloos aan hypocrisie.

Uiteraard zijn daar honderdduizenden burgers het slachtoffer van die oorlog en dreigen er veel doden te vallen. Maar dat was ook zo toen België op vraag/eis van de VS ook ISIS aanviel. Geen haan kraaide toen over de mogelijk slachtoffers. Charles Michel, Didier Reynders en minister van Defensie Steven Vandeput zwegen in koor en bombardeerden er zoals hun Nederlandse collega’s op los. En geen persmuskiet die bezwaren maakte.

Maar dit drama is niet veroorzaakt door de Syrische regering. Het zijn de landen van de NAVO en enkele salafistische koninkrijken en emiraten die zo nodig tienduizenden terroristen naar Syrië moesten sturen om zo een burgeroorlog te ontketenen. Wat de regering in Damascus nu doet is het opkuisen van de smeerlapperij veroorzaakt door onder meer Didier Reynders. En er is geen alternatief voor dit Syrische beleid. Spijtig.

Ondertussen kondigde men in Syrië nog maar eens een staakt-het-vuren af. In wezen een toegeving van Rusland, Syrië en Iran aan Turkije die zoals Reynders de vrienden van al Qaeda wil redden. Met Rusland om Turkije wat te vriend te houden – En de NAVO te verzwakken – voorlopig en slechts deels mee instemt.

FN Herstal Minimi

De minimi (minimitraillette) van FN-Herstal is populair niet alleen bij de legers van de NAVO maar ook bij al Qaeda op het Arabisch Schiereiland. Het is een open geheim dat echter in onze media wordt verzwegen.

De Duitse zender Die Welle toonde zelfs een video met beelden waarop de serienummers van zo’n wapen bij al Qaeda te zien zijn. Ze kwamen van Herstal en werden via Antwerpen geleverd aan de Verenigde Arabische Emiraten. Zelfs Amnesty International verzwijgt het in haar laatste rapport over wapens in Jemen. “We weten dat niet”, was het antwoord bij de Britse ngo.

De Morgen bestede aan die zaak van Belgische wapens in Jemen dit jaar toen het bekend raakte 6 artikels zonder echter de naam al Qaeda te vermelden. De omerta. Waals premier Willy Borsu (MR), eigenaar van FN, beloofde op 8 mei dit jaar een onderzoek. Ben benieuwd naar het resultaat.

Een verbod op wapenuitvoer naar Saoedi-Arabië is dus niet voldoende. Ook de andere landen op dat Arabisch schiereiland behoudens Oman moeten minstens hieronder vallen. Wie weet komt die afdeling van al Qaeda met zo’n minimi’s haar werk bij Charlie Hebdo afmaken.

Met als vraag hoeveel uren dit staakt-hut-vuren nog gaat standhouden. Al na twee dagen waren er de eerste schermutselingen. Bij al Qaeda geeft men ondanks de recente grote militaire nederlaag geen kick en poogde men met drones dinsdag de Russische luchtmachtbasis in Syrië te bombarderen. En nog maar eens zonder zo te zien enig resultaat. Wel zou Turkije nu toegeeflijker worden voor de Syrische en Russische eisen.

Het Syrische leger geeft nu de indruk te willen oprukken naar de stad Maarrat al Numan, de grootste van de provincie. Ook de stad Saraqib komt dan in het vizier. Kwestie van de M5 richting de stad Aleppo onder controle te krijgen. Dat was al bij vroegere staakt-het-vuren zo afgesproken. Twee recente tegenoffensieven van al Qaeda en haar bondgenoten raakten nergens en resulteerden in alleen maar meer van die terroristen bevrijde steden.

Opvallend is daarbij dat sinds een paar dagen aan de grens met Turkije er incidenten zijn geweest tussen Turkse grenswachten en leden of sympathisanten van die jihadistische groepen.

Die wilden naar Turkije vluchten maar werden met geweld tegengehouden. Hierbij vielen ook schoten en veel verwensingen naar de Turkse regering. Al Qaeda & co in de provincie Idlib is als de Titanic. Wel blijft het orkest nog eventjes spelen. Met steun van Reynders.

Willy Van Damme

1)https://diplomatie.belgium.be/nl/newsroom/nieuws/nieuwsberichten/2019/belgie_vraagt_aandacht_voor_humanitaire_situatie_idlib

2) https://www.un.org/press/en/2019/sc13935.doc.htm

3) https://www.conflictarm.com/reports/weapons-of-the-islamic-state/.

Het is een rapport van de Britse ngo Conflict Armament Research dat in 2017 op vraag van de EU en de Duitse regering gemaakt is. De EU, haar lidstaten en de Europese media zullen het bestaan van dit explosief dossier echter verzwijgen. Of hoe een lidstaat van de EU op massale schaal ongestraft wapens leverde aan ISIS toen diezelfde EU hen bombardeerde.

4) https://www.globalresearch.ca/defense-intelligence-agency-create-a-salafist-principality-in-syria-facilitate-rise-of-islamic-state-in-order-to-isolate-the-syrian-regime/5451216

Het is een van de belangrijkste documenten uit deze oorlog en zowat iedereen die dit volgt kent het. Specialisten zoals de Amerikaanse professor Joshua Landis zwijgen er echter over. Ook ‘expert’ Montasser bezit dit document – Het werd hem in aanwezigheid van getuigen na een Dendermondse voordracht persoonlijk gegeven – maar zal er eveneens over zwijgen  Op Buitenlandse Zaken in Brussel kent men het natuurlijk.

Hetzelfde voor Pieter Stockman, die andere specialist, die met Montasser het boek ‘de jihadkaravaan’ schreef waarin de problemen met die Syriëstrijders geweten werd aan… de sociale achterstelling. Die is er wel maar dat is als oorzaak secundair.

Deze poogde later op de website Bellingcat samen met Guy Van Vlierden, Bassam Ayachi, Syriëstrijder en de peetvader van het Molenbeekse salafisme, wit te wassen. Een man die tot vorig jaar in Europa ongestraft kon werken.

5) – De Standaard; 3 juni 2014, “Laten we eens stoppen met de Belgische Syriëstrijders te criminaliseren en te demoniseren.” column, Montasser Alde’emeh.

– Knack 22 februari 2017, “De jihadisten naderen hun einddoel: Jeruzalem’, Jan Lippens in gesprek met Montasser Alde’emeh. “Zes: vernietiging van Israël en de verovering van Jeruzalem als eindfase. ‘Dat staat allemaal in detail beschreven in pamfletten en teksten die dateren van lang voor de opkomst van de IS’, verduidelijkt AlDe’emeh. ‘Als je dat hele stappenplan bekijkt, zijn we nu voorbij fase vier. De jihadisten zitten vandaag aan de grens van Israël. In de Zuid-Syrische stad Daraa, aan de grens met Jordanië en rond de Golanhoogte zijn Al-Qaedastrijders en jihadisten van andere milities sterk aanwezig.”

Ze zijn er ondertussen verdreven door het Syrische leger dit o Ondanks de uitgebreide en in de Israëlische media goed gedocumenteerde berichtgeving over Israëlische steun aan hen. Tot heden pleegde geen enkele van die jihadistische groepen trouwens al een aanslag in Israël. Alleen zuiver Palestijnse groepen houden zich daar mee bezig. Naast dan de Libanese Hezbollah, aartsvijand van al Qaeda & Co.

De Belgische terrorist Abdelkader Belliraj, volgens vier insiders een agent van de Mossad, had vlak voor de aanslagen in de VS van 11 september 2001 in Afghanistan een privaat gesprek met zowel Bin Laden als met toen nummer twee Ayman al Zawahiri. Deze beweringen van Montasser zijn dan ook lachwekkend en pure fantasie. Zeker daar Israël al die groepen die actief waren aan haar grens zelfs bewapende.

– De Morgen, 27 mei 2017, gesprek van Joël De Ceulaer met Montasser Alde’emeh. “Ik heb met plezier een paar jaar lang de hypocriet uitgehangen, in dienst van de Staatsveiligheid.”

– De Standaard; 12 juli 2014, Maxie Eckert en Eline Bergmans, “De VRT-nieuwsdienst had na zijn aankomst in Syrië even telefonisch contact met Montasser Al-De’emeh. Hij zou er logeren bij het Al-Nusra-front, dat banden heeft met Al-Qaeda….. ‘Het zijn jongeren die op zoek zijn naar een houvast in het leven, die gefrustreerd zijn door het onrecht in het Midden-Oosten. Ik schrok toen ik hen hoorde zeggen dat ze gelukkiger zijn in Syrië, omdat ze er kunnen leven met eer. En daarenboven een zwembad en een auto ter beschikking hebben.’

6) Deutsche Welle, 29-11-2018, Kersten Knipp, ‘Yemen: The devastating war waged with European weapons’ https://www.dw.com/en/yemen-the-devastating-war-waged-with-european-weapons/a-46515199?fbclid=IwAR1UF3Mdn8n30UHn1CXZcZWvob8CK-C5ehcXq4dQE3wdoqFoUs3DjT3haiU

.

Syrië–Een vergeefse vlucht

Bij de nu voorbije slag om de controle over de Syrische stad Khan Sheikhoun stuurde de Turkse regering een vrij omvangrijk konvooi met o.m. tanks duidelijk om te verhinderen dat het Syrische leger deze stad zou bevrijden van die terreurgroepen, vooral dan al Qaeda.

Dit konvooi werd ook voorafgegaan door een voertuig van een van die groepen. Het werd een grote flop. Het leger is trouwens al volop bezig met het opruimen in de stad van allerlei mijnen en te controleren op sluipschutters. .

Gelijktijdig stegen vanop de Turkse luchtmachtbasis van Inçirlik – waar ook Amerikaanse atoombommen liggen – enkele F16’s op om deze troepenbeweging te ondersteunen. Een grap bleek al snel. Immers bijna gelijktijdig vertrokken vanop de Russische luchtmachtbasis van Hmeimim in Syrië twee SU 35 die richting deze F16’s vlogen die dan maar snel huiswaarts keerden. Ze geraakten in Syrië een goeie 30 km ver.

Khan Sheikhoun - Turks militair konvooi - 19 augustus 2019.png

De Turkse president Recep Erdogan dacht vlug nog wat lekkers te brengen voor zijn vrienden van al Qaeda. Het was immers voor Ankara duidelijk dat de stad Khan Sheikhoun wegens de grote zwakte van al Qaeda snel zou bevrijd worden van die terreurgroepen. En dus kwam de Turkse Sinterklaas met wat speelgoed voor de vrienden. De oorlog tegen de terreur nietwaar!!

En uiteraard was men in Damascus in alle staten over het gedrag van de regering van Recep Erdogan (AKP). En die terreurgroepen? Die waren eveneens woedend en scholden op hun sociale media Erdogan uit voor onder meer ‘hoer van Poetin’. De politiek van Erdogan rond Syrië is dan ook een enorme flop. Het is in de regio wachten op een nieuwe Turkse regering zonder Erdogan om hier vrede te brengen. Met hem lukt dat niet.

Het toont ook aan hoever hij van Moskou mag gaan. Praten mag, het Russische luchtafweergeschut S400 kopen en met de Russen een oliepijpleiding richting de EU aanleggen mag eveneens.

Effectief zijn salafistische terreurgroepen in Syrië steunen is dan weer geheel uit den boze. En hij gehoorzaamt, zij het na wat braaf tegenstribbelen. Dat is nu nog maar eens bewezen. En bij al Qaeda & Co heeft men dat goed gezien. De provincie Idlib wordt terug Syrisch. Geen twijfel mogelijk. Na de bevrijding van de steden Aleppo, Douma, Der Er Zor en Daraa is dit een nieuwe belangrijk overwinning voor het leger. Game over.

Willy Van Damme

Syrië–Al Qaeda krijgt klappen

Het Syrische regeringsleger is deze ochtend langs de westelijke en noordwestelijke zijde de stad Khan Sheikhoun in de provincie Idlib binnengetrokken. Hayat Tahrir al Sham, De Syrische tak van al Qaeda die de stad bezet dreigt hier een enorme nederlaag te lijden. Haar grootste sinds de val van het door hen bezette oostelijke deel van de stad Aleppo eind 2016. De eerste verdedigingslinie ten westen van Khan Sheikhoun zou al gevallen zijn.

Nederlaag dreigt

Met in vredestijd ongeveer 35.000 inwoners is dit qua inwonersaantal de vierde grootste stad van deze provincie. Het vormt de toegang vanuit het zuiden tot Idlib en ligt aan de autostrade MI die loopt van Damascus naar de stad Aleppo, het industriële hart van het land.

Hier dreigt een enorme nederlaag niet alleen omwille van de stad Khan Sheikhoun maar omdat meer omdat zuidwaarts het gebied tussen de door Hayat Tahrir al Sham gecontroleerde steden Taminah, Morek en Kafr Zita geheel omsingeld dreigt te worden. Alleen via de hoogte van Tal al Terri loopt er dan nog een verbindingsweg vanuit het noorden naar die steden. En het Syrische leger zit er op amper een kilometer afstand vandaan.

Khan Sheikhoun - 1 - 17 augustus 2019 - Militaire situatie . - Detailkaartjpg

De steden Kafr Zita, Morek en al Lataminah liggen nog in de provincie Hama. Sinds begin deze maand is het Syrische leger hier beginnen oprukken. Het eerder gesloten staakt-het-vuren werkte zoals te verwachten niet. Bovendien waren Hayat Tahrir al Sham en enkele andere terreurgroepen van dit akkoord uitgesloten. En die bezetten ongeveer drie kwart van de provincie Idlib. Dat akkoord kon dus nooit werken. Hier is goed te zien waarom de controle over Tal al Terri zo belangrijk is. Het was vorige week kort in handen gevallen van het leger. De M5 is de dikke gele lijn. (kaart Wikimapia)

Opmerkelijk is dat het Syrisch leger niet heeft gewacht op een omsingeling van dit gebied en nu al in de aanval gaat. Wat riskant lijkt. Duidelijk is dat Hayat Tahrir al Sham en de andere hen geallieerde groepen salafisten niet in staat blijken om die pletwals van het leger te stoppen. Alle tegenaanvallen werden tot heden met serieuze verliezen steeds gestopt. Alleen bij de hoogte van Tal al Terri weet men het leger nog te weerstaan. Maar voor hoelang?

Illusies maken

Duidelijk is dat het Syrische leger de meerdere is van die salafistische terreurgroepen. Zo stuurde men al verscheidene konvooien van andere zogenaamd pro-Turkse groepen zoals Ahrar al Sham naar het zuidelijk front zonder een voor hen echter positief resultaat.

De hoop van de westerse massamedia met hun vele experten dat men het Syrische leger zou kunnen weerstaan lijkt nog maar eens een grote illusie te zijn geweest. De zoveelste al in deze oorlog.

Herinner maar hoe ‘grote’ specialisten zoals Jorn De Cock van De Standaard reeds in 2012 de val van de Syrische regering voorspelde. Of hoe Montasser Alde’emeh in 2016 zijn toenmalige salafistische vrienden zegevierend Damascus zag binnentrekken.

Na deze zo te zien onvermijdelijke salafistische nederlaag lijkt het volgende doelwit wel eens het 15 kilometer gelegen Maarrat al Numan te zijn. Het ligt eveneens aan de M5 en is met in vredestijd een 372.000 inwoners de grootste stad in de provincie. Voorlopig echter lijken de Syrische en Russische luchtmacht die met rust te laten. Hier zijn ook veel mensen uit de nu belegerde steden zoals Morek heen gevlucht.

Moet er nog sarin zijn?

Khan Sheikhoun kwam internationaal in beeld toen een zekere Shajul Islam van Hayat Tahrir al Sham beweerde dat het Syrische leger op 4 april 2017 er een of meerdere vliegtuigbommen met sarin had gegooid. Een verhaal dat zonder serieus onderzoekswerk door het Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens werd overgenomen. Waarna de klassieke media dit verhaal voor waar aannamen.

Khan Sheikhoun - Foto krater 1

Hier was volgens terrorist Shajul Islam van al Qaeda in Khan Sheikhoun een vliegtuigbom met sarin neergekomen. Nog diezelfde dag zaten enkele van zijn kompanen alleen voorzien van een simpel mondmasker en rubberen handschoenen in die hoogstens een decimeter diepe put bezig. Met vlakbij enkele toeschouwers zonder welke bescherming ook. Een barslechte enscenering en een hilarische foto. Onze kwaliteitskranten namen dit verhaal zonder uiteraard nadenken echter klakkeloos over. Hayat Tahrir al Sham stuurde deze wereldwijd rond.

Shajul Islam – De man was eerder geschrapt van het register van Britse geneesheren – was betrokken bij de ontvoering van een serie journalisten en werd nadien bij aankomst op de Britse luchthaven van Heathrow gearresteerd. Doordat geen enkele van de gekidnapte journalisten nadien kwam getuigen – de Nederlandse fotograaf Jeroen Oerlemans beloofde dat wel maar kwam niet – kon hij probleemloos terugkeren naar Syrië.

Shajul Islam werkte dan ook vermoedelijk voor MI6. De afdeling van al Qaeda in deze stad werd trouwens in die periode bevoorraad door de officieel erkende Britse liefdadigheidsinstelling One Nation. Vlak voor die vermeende aanval met sarin leverde One Nation – uiteraard een salafistische ngo die herhaaldelijk in opspraak kwam – er nog gasmaskers. Die had men natuurlijk nodig om wat later een show te kunnen opvoeren.

Belangrijk is ook dat de Turkse militaire observatiepost ten zuiden van de stad Morek nu afgesneden dreigt te worden van Turkije. Die is daar als gevolg van het akkoord tussen Iran, Turkije en Rusland om het staakt-het-vuren te bewaren. Het akkoord van Astana. Wel heeft de Syrische regering belooft dat deze verder bevoorraad zal kunnen worden.

Opvallend is dat Turkije deze ochtend een zogenaamde observatie-eenheid stuurde naar Khan Sheikhoun. Het vermoeden is dat die zal pogen de weg naar Maarrat al Numan zal pogen te blokkeren. Ze geraakte volgens Syrische regeringsbronnen nog niet in de stad.

Volgens het Britse Observatorium voor de Mensenrechten, een onderdeel van de Syrische Moslimbroeders, zouden Russische en Syrische gevechtsvliegtuigen pogen om die Turkse militairen tegen te houden. Wat zowat alles zegt over de Turks-Russische verhoudingen.

Willy Van Damme

Naschrift: Het Syrische leger slaagde er in om enkele kilometers van de M5, de hoofdverbinding, te veroveren en zo die vanuit het noorden komende militaire kolonne van het Turkse leger te stoppen. Bij de luchtbombardementen zouden volgens Syrische bronnen enkele Turkse soldaten zijn gedood.

En uit filmbeelden kon men verder opmaken dat hier bovendien een aantal voertuigen werden vernield. Nog steeds zouden ook Turkse vliegtuigen in de lucht geweest zijn. Zonder voor zover geweten in actie te zijn gekomen. Vraag is hoe het nu verder moet met Turkije in die coalitie met Rusland en Iran. Het voorval bewijst ook zwart op wit dat de regering in Ankara al Qaeda blijft steunen. Maar echt verbazen doet dat niet.

Naschrift 2: Val van Khan Sheikhoun?

Volgens berichten van de Syrische media zou de stad Khan Sheikhoun al bevrijd zijn en is ook de stad Kafr Zita, in het zuidwesten van deze corridor leeg. Vermoedelijk pogen de jihadisten van Hayat Tahrir al Sham en hun bondgenoten via Tal Terri te vluchten. (zie kaart).

Dit lijkt dan ook op een enorm succes voor de Syrische regering, Iran en Rusland. Het is ook een enorme nederlaag voor al Qaeda en haar bondgenoten waaronder het Turkse leger. Een evolutie die zeker grote gevolgen gaat hebben voor de verdere afwikkeling van deze oorlog.

Op dit ogenblik pogen Rusland, Turkije en Iran een grondwettelijk comité uit de grond te stampen die een nieuwe grondwet voor Syrië moet maken. Maar dat gaat erg traag met ruzies we er wie zal vertegenwoordigen. Nu de val van de ganse provincie Idlib voor de deur lijkt te staan zijn de tegenstanders van de Syrische regering helemaal verzwakt en gaan zij in die discussie binnen die commissie veel minder invloed hebben.

Een Waterloo voor al Qaeda, Turkije en bewegingen zoals Ahrar al Sham, een groep komende uit Al Qaeda die door velen in verband wordt gebracht met de Moslimbroeders waartoe ook de Turkse AKP van president Recep Erdogan behoort.

Het Verenigd Koninkrijk en de Iraanse tankeroorlog

Nadat de Iraanse media gisteren melden dat de Iraanse tanker Grace 1 door de Britten  vandaag zou worden vrijgelaten bevestigde ook het Britse sensatieblad The Sun woensdagavond dat dit vandaag zou gebeuren, zich daarbij baserend op bronnen uit de omgeving van de eerste minister Fabian Picardo, de lokale zetbaas van de Britten in Gibraltar.

John Bolton faalt

Wel poogde de VS vandaag nog de vrijlating van die Iraanse tanker te verhinderen door via een eigen klacht zelf beslag te leggen op de Grace 1. John Bolton, strateeg achter het oorlogsbeleid van de VS rond Iran, was van zondag tot dinsdag in Londen en moet blijkbaar achter de nu tevergeefs gebleken poging zitten. Toen het Iraanse schip werd aangeslagen noemde hij dit trouwens ‘excellent nieuws’.

De rechter in Gibraltar heeft de vraag van de VS echter gewoon naar een andere rechtbank verwezen maar intussen is dat schip al weg. Op welke gronden de VS hier poogde het Iraanse schip toch nog aan te slagen weigerde men in de VS blijkbaar te zeggen.

Deze tanker werd door de Britten op 4 juli dit jaar gekaapt toen deze door de Straat van Gibraltar voer, een internationale waterweg waar schepen er bij internationale wet normaal de vrije doorgang hebben.

Ditmaal echter gebruikten de Britten het nepargument van de Europese sancties – Dit op een ogenblik dat de Britten bijna weg zijn uit de EU – tegen Syrië want die supertanker, stelde Londen, was op weg naar de raffinaderij van Banyas in Syrië.

Voorbedachten rade

Een bizar verhaal want die Syrische haven is te klein om supertankers te ontvangen. Iraanse schepen met olie voor Banyas varen dan ook steeds door het Suezkanaal. Om uit de impasse te raken stelde de vorige Britse minister van Buitenlandse Zaken Jeremy Hunt dan voor dat Iran de garantie gaf dat de olie niet voor Syrië bestemd was.

aar is

De Gibralteekse eerste-minister Fabian Picardo liet de aangeslagen Iraanse supertanker Grace 1 dan maar vrij. Te hoog gegrepen voor de Britten.

Een onmogelijke eis voor Teheran want dat aanvaarden zou beteken dat Iran zich neerlegde bij dit Brits beleid rond de Straat van Gibraltar. Het zou het aanvaarden door Iran betekenen van een grove schending van het zeerecht. Niemand is daar trouwens mee gediend, zeker ook een zeevarende mogendheid als het Verenigd Koninkrijk kan dat missen.

Bovendien varen er via de Straat van Gibraltar regelmatig schepen voor Syrië zonder dat men die ooit verontrust. Er zijn zelfs Russische schepen met wapens voor het Syrische leger bij. Het aanslagen van een Russisch schip zal Londen wel niet durven maar een Iraans dachten ze blijkbaar nog wel aan te kunnen. Verkeerd gegokt.

Wel is duidelijk dat alles met voorbedachten rade gebeurde. Zo werd de dag voor de kaping in Gibraltar de wet gewijzigd om het breken van de Europese sancties betreffende Syrië strenger aan te kunnen  pakken. Ook stuurde men diezelfde dag 40 mariniers vanuit London om het schip te kapen. Op vraag van de VS stelden de Spanjaarden.

Toen het verhaal over die vrijlating gisteren vanuit Iran lekte poogde men in Londen en Gibraltar nog te doen alsof het allemaal onzin was. Maar wie goed de verklaring van gouverneur Picardo las zag in wezen dat het Iraanse verhaal klopte. En dat bleek deze ochtend toen Picardo dan verklaarde zich niet meer te zullen verzetten tegen de vrijlating van het schip en zijn bemanning.

Schaakmat

De Iraniërs hadden de Britten immers schaakmat gezet door op 19 juli de onder Britse vlag varende olietanker Stena Impero eveneens aan te slaan. Onder meer omdat deze vuil in de zee had gedumpt en een vissersvaartuig hadden aangevaren en niet had gestopt. In theorie onder zeerecht voldoende om het schip voor verder onderzoek aan de kaai te leggen.

Brits schip gekaapt in Straat van Hormuz - Juli 2019

De onder Britse vlag varende en door Iran aangeslagen tanker de Stena Impero zal na de vrijlating van de Grace 1 ongetwijfeld eerstdaags ook kunnen doorvaren. Na natuurlijk, zoals in Gibraltar, de nodige officiële plichtplegingen voor de rechtbank.

Argumenten die echter weinig steek hielden. Immers diezelfde 19 juli had men in Gibraltar de verdere aanhouding tot 15 augustus van het schip bevolen. Waarbij de Iraniërs en de Britten de dag voordien in Londen tevergeefs overlegden. Iran nam simpelweg weerwraak. En zoals verwacht waren het de Britten die in deze kwestie het eerst door de knieën gingen.

Uit de zaak blijkt ook nog maar eens de ware internationale positie van de Britten. De in wezen lachwekkende poging van de vorige Britse regering om onder Europese vlag een flottielje samen te stellen dat Iran moest afschrikken raakte in de EU nergens.

Waarom zou men die Britten met hun Brexit nog helpen om zo de spanning in de regio nog verder te verhogen? Londen en minister Hunt moeten dat zo geweten hebben. Maar de vraag klonk mooi.

En daar het antwoord neen was konden de Britten niets anders dan bij grote broer Uncle Sam gaan om bescherming te vragen. Bescherming voor wat? Wat de regering van Boris Johnson desondanks ook deed. Deze regering van Brexitiers die in de media luid roept van ‘de controle terugnemen’ (van de EU) geeft in de realiteit echter alle controle aan de VS.

In de Angelsaksische wereld zijn er wat betreft de EU twee opties: De EU via infiltratie door Londen aan de VS binden, of de EU verzwakken via de Brexit. Waarbij men ook reeds allerlei sancties in gereedheid brengt.

En desnoods stookt men de interne tegenstellingen in de EU verder aan en krijgen wij ook hier kleurenrevoluties zoals nu in Hong Kong. De Amerikaanse politieke strateeg Steve Bannon is hier trouwens al neergestreken

Hadden de Britten in de EU nog enige medezeggenschap dan zal men nu als klein jongetje alles moeten slikken wat Washington hen zal bevelen. Misschien kan Washington van hen de overdracht van de controle over Gibraltar eisen. Alhoewel ze dat in de praktijk nu al grotendeels hebben.

Willy Van Damme

Naschrift:

De rechtbank in Gibraltar heeft het Amerikaanse verzoek om beslag te laten leggen op de Iraanse tanker Grace 1 verworpen. Het argument is dat het verzoek was gebaseerd op Amerikaanse wetgeving die niet van toepassing is in Europa.

De Grace 1 vaart verder onder Iraanse vlag en heet nu de Adrian Darya 1 en ligt nog steeds voor anker in Gibraltar. Over het verdere lot van de Britse in Iran aangeslagen tanker Stena Impero is nog niets geweten.

Een duidelijke waarschuwing van de familie al Saoed

De ongebreidelde arrogantie van de familie al Saoed, feodale heersers over hun land, is gekend. Soms gaan ze echter nog in crescendo en vallen op dit vlak alle grenzen weg. Hoe walgelijk ook. Deze onderstaande tweet is hiervan een zeer mooi en ook veelzeggend voorbeeld. Ze was vorig jaar gericht aan de Canadese regering. Iemand met een geheugen haalde hem netjes een jaar later terug boven water.

Saoedi-Arabië - Canada - 9-11-2001 - 6 augustus 2018

Een duidelijke waarschuwing van de familie al Saoed voor Canada.

De toenmalige Canadese minister van Buitenlandse Zaken, Chrystia Freeland protesteerde vorig jaar in de lente en zomer tegen de arrestatie door de familie al Saoed van allerlei opposanten en hun behandeling in de gevangenis.

Daarop reageerde de familie al Saoed met strafmaatregelen tegen Canada en stuurde het onder meer deze tweet rond. Een die niets aan de verbeelding overlaat en stellende: “Zoals het Arabisch spreekwoord zegt: Hij die zijn neus in andermans zaken steekt ontdekt dingen het hij niet leuk zal vinden.” Met daarbij een foto die zonder enige twijfel herinneringen oproept aan de aanvallen van 11 september 2001 op de VS.

Prins Bandar bin Sultan al Saoed, de toenmalige Saoedische ambassadeur in de VS, was een van de financiers van die terroristen die volgens de officiële versie betrokken waren bij die erg dodelijke aanslagen. Deze tweet van de familie al Saoed raakte amper in onze media. De lezers en televisiekijkers zouden immers eens vragen kunnen stellen over wat er toen in 2001 exact gebeurde.

De Belgische vrienden van de N-VA

In 2015 plaatste de N-VA op Knack.be via twee van haar mandatarissen stevige pleidooien voor Belgische steun aan dat land. De eerste was op 22 september 2015 van het toenmalige Antwerpse partijlid Els Van Doesburg. Waarbij zij tekeer ging tegen diegenen die kritiek hadden op het land van de Al Saoed omwille van het feit dat het amper of geen Syrische vluchtelingen opnam.

Zo stelt zij op haar persoonlijke pagina over haar: ‘Geen excuustruus die toevallig aan de beurt is. Wij, jonge zelfbewuste vrouwen…’ En neen, zij draagt op die webpagina geen nikab. Zij is tegenwoordig gemeenteraadslid in Antwerpen en parlementair medewerkster van Peter De Roover, de fractieleider van de partij in het federaal parlement.

Waarna Peter De Roover op 16 november 2015 dat in diezelfde Knack.be nog eens overdeed en zelfs in crescendo ging stellende dat men dit land onvoorwaardelijk moest steunen. Het vocht immers mee tegen ISIS stelde de man zonder enig aarzelen tegen de critici van dat land, geboorteplaats van het salafisme. In werkelijkheid was Saoedi-Arabië een van de voornaamste financiers en wapenleveranciers van ISIS.

Els van Doesburg

Els Van Doesburg (N-VA) nam het niet dat men kritiek had op het vluchtelingenbeleid van de familie al Saoed.

Zelfs toen de Iraakse strijdkrachten hun hoofdkwartier in de Iraakse stad Mosoel belegerden leverde het nog wapens aan ISIS. Dit volgens de door de EU en Duitsland bestelde studie bij de Britse ngo Conflict Armament Research. Deze volgde gewoon het spoor van de op het slagveld gevonden wapens die Bulgaars bleken te zijn. Het is geweten dat de familie al Saoed vrijgevig is voor wie haar steunt. Washington DC leeft er van.

Ondertussen zit Vlaams minister van Binnenlandse Zaken Liesbeth Homans wel te ageren tegen moskeeën die volgens haar het Saoedische salafisme propageren. Bewijzen hiervoor lijkt zij echter nog niet te hebben gegeven. Maar het klink in de media natuurlijk erg stoer. En meer moet dat zo te zien niet zijn.

En in Canada is het wat betreft Saoedi Arabië zo te zien tegenwoordig erg stil. Het land stond toen in 2018 ook moederziel alleen in haar conflict met de familie al Saoed. Het was een bittere les voor Canada om te zien hoe haar vermeende bondgenoten en (sic) verdedigers van de mensenrechten in wezen de kant kozen van de familie al Saoed. Of woorden in de wind.

Willy Van Damme

 

 

 

 

Little Britain en Iran

Door de Britse kaping van de Iraanse olietanker Grace 1 in de Straat van Gibraltar maakte Londen zich internationaal gewoon belachelijk. In London denken sommigen nog steeds dat ze een machtige natie zijn die zoals voorheen de wateren van de wereld beheersen. Britain rules the waves klinkt het mooi in dat tijdens The Proms uit volle borst gezongen lied. Nostalgie volop en leve de illusies.

Geen vloot de naam waardig

In de praktijk is dat echter iets totaal anders. Het Verenigd Koninkrijk controleert geen enkele zee meer, behoudens misschien de Ierse. Gemeten volgens de door het IMF verzamelde index van de koopkrachtpariteit – naar deze organisatie stelt de meest betrouwbare maatstaf om de economische kracht der landen te meten – is de Britse economie goed voor een magere 2,2% van de wereld.

Het staat daarmee achter China (19,29%), de VS (15,3%), Indië (8,07%), Japan (4,05%), Duitsland (3,15%), Rusland (3,07%), Indonesië (2,64%) en Brazilië (2,46%). Het staat qua economische macht dus met zijn 2,2% (1) maar op de 9de plaats meer. En het zakt alsmaar verder in die hitlijst. Bovendien heeft het ook nog amper oorlogsschepen.

Typerend is dat toen die onder Britse vlag varende olietanker door de Iraniërs met vermoedelijk drogreden in beslag werd genomen de Britten moesten toegeven in de Perzische Golf maar een oorlogsschip te hebben. Maar, opperde de Britse regering, ze gingen er nog een sturen. Twee dus. Tot echter bleek dat dit ‘nieuwe’ schip gewoon diende om het andere te vervangen. Dat is de staat van de hedendaagse Britse vloot.

Brits schip gekaapt in Straat van Hormuz - Juli 2019

De onder Britse vlag varende olietanker Stena Impero werd, gebruik makend van vermoedelijke drogreden, aangeslagen door Iran. Wat te verwachten was. Of hoe de Britse regering van Theresa May zich in de eigen voet schoot. Blijkbaar was de herrie met Brexit voor haar nog niet genoeg. Die Conservatieven toch.

Dat men niet met de voeten van Iran moet spelen bleek trouwens vrij snel. De dag na onderhandelingen in Londen tussen de gouverneur van Gibraltar, de Britse minister van Buitenlandse Zaken en de Iraanse ambassadeur en nadat diezelfde dag een richtbank in deze Britse kolonie besloot de aanhouding van de bemanning van de Grace 1 tot 15 augustus te verlengen sloeg Iran toe. Men kaapte dan maar een onder Britse vlag varend schip.

Een oog voor een oog klonk het in bijbelse termen. Waarna de nu ontslagen Jeremy Hunt als minister van Buitenlandse Zaken stelde dat Iran dan maar de gevolgen zou moeten dragen. Waarop hij zijn Europese (sic) collega’s opriep om een Europese vloot samen te stellen om de Straat van Hormuz te bewaken. Een lachwekkend idee.

Stikken in eigen moeras

Officieel klonk er in Brussel sympathie voor de Britse problemen maar men liet de Britten gewoon stikken in hun eigen moeras. En hier verder doen met de VS wilden de Britten in geen geval. De door Israël en de Amerikaanse nationale veiligheidsadviseur John Bolton verhoopte oorlog ziet men ook in Londen niet zitten. Dat gaat hen gewoon veel te ver.

En dus zit er voor de Britten niets anders op dan door de knieën te gaan en achter de schermen met Iran een geheim akkoord te maken waarbij beide schepen vrij komen. Vermoedelijk eerst de Iraanse in Gibraltar aangeslagen tanker.

En zoals te verwachten steunde de Britse media, van The Sun over Reuters, BBC, The Guardian tot en met The Financial Times verenigd de oerdomme arrogantie van hun regering. Waarmee ze nogmaals hun totale onbetrouwbaarheid bewezen. Dat de Straat van Gibraltar een internationale waterweg is waar er vrijheid van navigatie is verzweeg men.

In het geval van de Straat van Hormuz vlakbij bij Iran schreeuwen diezelfde media dan weer heel luid over ‘het recht op de vrijheid van navigatie’. Zoals men er eensgezind  eveneens netjes vergat te schrijven dat het olie-embargo tegen Syrië alleen slaat op schepen van de EU en niet op die van andere landen zoals Iran. De Britse media zijn gewoon slaven van hun regering.

Er varen trouwens regelmatig Russische schepen door deze Straat van Gibraltar met wapens voor Syrië aan boord. Maar die durven de ‘dappere’ Britse mariniers niet kapen. Ze zouden het eens moeten durven doen. Maar met Iran dacht men in Londen zo te zien echter een zacht gekookt eitje te hebben. Mis.

Waar zou Penny Mordaunt de nu afgezette Britse minister voor Defensie en hier de vermoedelijke verantwoordelijke trouwens eindigen? Waarschijnlijk in de totale anonimiteit. Of als bemanningslid van een tanker in de Perzische Golf misschien. Ze zullen er haar graag zien komen.

Willy Van Damme

1) De cijfers zijn die van april 2019.

Gekeuvel over terreurbestrijding in Humo

Een gezellig gekeuvel met de EU-coördinator voor de terrorismebestrijding Gilles de Kerckhove (Humo 26 juli).

Maar dat bijvoorbeeld de aanslag op de Manchester Arena gepleegd werd door terroristen die de Britse geheime dienst MI6 voordien volgens The Financial Times naar Libië had gestuurd om Moeammar Kadhaffi te vermoorden en het land om te toveren tot een jihadistisch paradijs lezen wij niet.

Evenmin lezen we dat de dodelijke salafistische aanslag op de Rambles in Barcelona gepland werd door een informant (Es Satty) van de Spaanse geheime dienst (De Morgen). En dat al Qaeda in Jemen (de daders van de aanslag op Charlie Hebdo) nu met Europese en ook Belgische wapens (tientallen bronnen) aan de zijde van Saoedi Arabië en het Westen vechten lezen we evenmin.

Het interview is dus een gezellige babbel met veel dooddoeners. Maar meer had ik ook niet verwacht als we zien we het gesprek afnam.

Willy Van Damme

Reactie op een interview met Gilles de Kerckhove, EU-coördinator voor de terrorismebestrijding in Humo van 26 juli. Afnemer van het gesprek was Montasser Alde ’Emeh naar eigen zeggen een gewezen informant van onze Staatsveiligheid die in die periode onder meer vanuit jihadistisch Syrië in onze media reclame maakte voor die salafistische terreurgroepen ginds. Wat zeker extra volk naar Syrië en Irak lokte.

Naar sommigen uit zijn omgeving beweren was dat om zo te infiltreren in dit milieu. Of hoe onze Staatsveiligheid zo steun verleende aan al Qaeda en andere terroristenbendes. Misschien iets voor een interpellatie in het parlement en het Comité I dat onze veiligheidsdiensten moet controleren. Wie durft?

De centrale vraag is om die reden waarom die veiligheidsdiensten toelieten dat al Qaeda & co hier die zwaar moorddadige aanslagen konden plegen en waarom ze hen ook nu nog blijven bewapenen. En wanneer gaat onze pers dat eens durven aanklagen? Met Sint-Juttemis?

Montasser is van Palestijnse origine wiens familie haar eigendom verloor aan zionistische roversbendes. Geen probleem, in het Midden-Oosten speelde hij door zijn optreden gewoon het spel mee van Israël die de regio in een orgie van geweld wil zien ten onder gaan.

Zou het kunnen? Washington, Tehran en London.

Merkwaardig toch dat lek vandaag in de Britse zondagskrant Mail on Sunday, een der favoriete kranten van de Conservatieven in het Verenigd Koninkrijk. Daarin stond een deel van de private correspondentie van de Britse ambassadeur in Washington met zijn regering over de Amerikaanse president Donald Trump en zijn administratie.

De waarheid?

Aangezien het over een normaal geheim document gaat kregen we ditmaal geen gewauwel en gelul maar vrank en vrij wat de Britse topdiplomaat aan zijn baas de minister van Buitenlandse Zaken schreef.

En dat gaf niet verrassend dan ook een weinig fraai beeld. Niet verbazend natuurlijk. De man en zijn regering zijn gewoon een bende knoeiers die behoudens ruzie maken zowel intern als met de buitenwereld er niets van bakken. En dat zal volgens de ambassadeur zo nog blijven.

Olietanker

Een VLCC, de zogenaamde supertankers, kan een lengte hebben die gaat tot 470 meter (1540 voet). De Grace 1, het in beslag genomen schip heeft een lengte van 330 meter (1081 voet) terwijl de haven van Banyas, waar de raffinaderij ligt, een kaai heeft met een lengte van 500 voet. Volgens Iran grijpt de bevoorrading van die raffinaderij in Banyas trouwens plaats met kleinere tankers die door het Suezkanaal varen. De in beslag genomen supertanker is te groot en kan er niet door en voer dus omheen Afrika.

Wie dat lek veroorzaakte dient niet ver gezocht. Alleen Buitenlandse Zaken heeft die documenten, niet de Mail on Sunday of de minister van Defensie. En zeker gezien de reactie in London op dit lek hoeft men niet eens meer te zoeken.

Want in plaats van een te verwachten ‘no comment’ of ontkenning klonk het aan de Thames nu merkwaardig dat men die in dienst heeft om aan de minister oprecht zijn visie te geven. De waarheid dus? Het is een nooit geziene reactie tussen wat nauwe bondgenoten heten te zijn.

Europees embargo

Maar waarom komt dat lek en dat toch zwaar diplomatiek incident plots nu? Dat is hier de centrale vraag. Het is natuurlijk zoeken om de echte reden voor deze rel te kennen en geen van beide regeringen zullen het aan onze neus hangen. Zo werkt normaal toch de diplomatie. De VS zweeg trouwens.

En dan is het uitkijken naar wat London recent wat betreft de VS eventueel erg kon boos maken. Een attentvol mens ziet dan dat groot incident van enkele dagen eerder voor de kust van Gibraltar en Spanje. Daar hebben Britse marines een Iraanse supertanker gekaapt die volgens de Britten op weg was naar de Syrische raffinaderij van Banyas.

En, stelde London fier: “Er is een Europees embargo tegen Syria wat betreft olieleveringen en dus legden we beslag op dit schip. Het heeft niets met Iran te maken.” Waarop Teheran woest reageerde als was het door een bij gestoken. “Dat de Britten maar oppassen want wij kunnen in de Perzische/Arabische Golf en de Straat van Hormuz ook een Britse tanker aanslagen.”

Dat men in Londen hierop plots schrik kreeg bleek toen het Brits-Canadese persbureau Reuters twee dagen terug met luide trom wist te melden dat een Britse tanker ongehinderd de Straat van Hormuz, en weg van die Perzische/Arabische Golf, had kunnen passeren. Het leek op een groot ‘oef’.

Te groot

Intussen is er over die zaak in Gibraltar al een proces lopend. En wat stelt Iran: “Die supertanker is niet bestemd voor Syrië want daar kan men een dergelijke supertanker, volgeladen goed voor 2 miljoen ton, niet laten aanmeren. Probleem voor de Britten natuurlijk die zo hun enigste argument verliezen.

Bovendien blijkt dat volgens de Spaanse regering die kaping gebeurde in Spaanse wateren en op vraag van de VS, dus het oorlog stokende duo John Bolton en Mike Pompeo, respectievelijk de Nationale Veiligheidsadviseur en minister van Buitenlandse Zaken. (1) John Bolton noemde het zelfs: “prachtig nieuws”

Deze hebben zelfs een speciale dienst opgericht om elke beweging van Iraanse tankers nauwgezet te volgen. Want in Iran is het nu na de zware Amerikaanse sancties smokkelen geblazen.

Naamloos

De Amerikaanse president Donald Trump is volgens de Britse ambassadeur in Washington onbekwaam, onzeker en incompetent. Waarbij het Witte Huis een disfunctioneel milieu is.  “Wij betalen hem om oprecht te zijn” De waarheid dus te vertellen, stelde de Britse regering. U zegt???

Geweten is dat de Britse minister van Defensie droomt van wilde militaire avonturen – de man wou terug oorlogsbodems naar het Verre Oosten sturen – terwijl die op Buitenlandse Handel alleen kaas, vliegtuigmotoren, Scotch whisky, Brits lamsvlees en dergelijke meer naar het Verre Oosten wil zenden.

Zou het kunnen?

Zou het kunnen dat het duo Bolton en Pompeo Defensie aan Londen een tip gaven en vroegen in te grijpen en hen daarbij een fabeltje vertelden? Mede om zo de Europese bemiddeling in de kwestie van het nucleair akkoord met Tehran te kelderen. Waarna de Britten puin mogen rapen. En was Londen zo ontdaan over de strapatsen van dit duo dat men met een USB-stick dan maar eens naar de Mail on Sunday stapte?

Het is een mogelijk en zeker niet fantaisistisch scenario. Er moet nu eenmaal een voor de ontslagnemende regering van Theresa May gegronde reden geweest zijn om zomaar de geheime correspondentie van hun topdiplomaat op straat te gooien. Wie nauwkeurig een regeringsgetrouwe Britse krant als The Financial Times leest ziet dat London trouwens met die kaping van die tanker erg verveeld zit.

Het zomaar in beslag nemen van een vrachtschip in de Straat van Gibraltar is nu eenmaal alleen als een kaping te beschouwen. De Britse eigenaar van deze haven, rots en dit fraudeursparadijs moet bij wet vrije doorgang verlenen aan elk schip, of dat nu passagiers, militairen of vracht aan boord heeft.

Hetzelfde trouwens voor elke zee-engte zoals de Bosphorus, het Panamakanaal of de Straat van Hormuz. Argumenten als een Europees of Amerikaans embargo zijn hier waardeloos. Wat de Britten hier deden was gewoon pure piraterij en diefstal. Het leek wel of kapitein Drake terug is, ooit Londens grootste piraat. Maar dit is niet de zeventiende eeuw maar 2019. Wakker worden!

Willy Van Damme

1) Het idee van Trump betreffende Iran was bijna zeker te doen wat hij deed met Noord-Korea. Eerst het land tegen de muur gooien en dan gaan praten en liefdesverklaringen afleggen. Zonder dat men natuurlijk wat ook bereikt. Met Pyongyang lukt dat voorlopig maar in Iran stellen de politici unaniem dat ze met de VS niet willen praten zolang men die sancties niet opheft. Een strategie die Trump vermoedelijk niet had verwacht. Geknoei dus.

Montasser AlDe’emeh in Humo

Het is met verbazing dat ik een interview van Montasser AlDe’emeh las in Humo van deze week (zie gesprek met Imam Nordine Taouil, Humo 18 juni). De man heeft zelf al zeker twee jaar privé en in het publiek toegegeven dat hij werkt voor onze Staatsveiligheid. Dat is zijn goed recht maar dat men die man nog als journalist artikels in Humo laat publiceren is iets dat mijn petje te boven gaat. Bovendien veroordeelde men de man wegens valsheid in geschrifte om een jihadist aan een vals alibi te helpen.

Het is deontologisch zo ver over de schreef dat men die man als journalist zou moeten buitengooien. Verder deed Montasser, informant van de staatsveiligheid zijnde, aan private hulpverlening door consulent te spelen voor gezinnen getroffen door het jihadisme. Ook dit is deontologisch en vooral ethisch alleen maar te zien als schandalig.

Zeker als we weten dat hij jarenlang in zijn teksten al Qaeda en andere terreurgroepen in Syrië ten hemel prees en hij ons hiervoor nu plots komt waarschuwen. Ik had beter verwacht van de redactie. Maar ethiek en deontologie lijken bij Humo wel overboord gegooid.

Willy Van Damme