Syrische gifgasaanval–De Franse slag

Nadat de VS haar eerste rapport over de gifgasaanval van 4 april in de Syrische stad Khan Sheikhoun al publiceerde heeft ook de Franse regering op 26 april haar dossier openbaar gemaakt (1). En zoals te verwachten schuift ook zij de schuld geheel in de schoenen van de Syrische regering. Frankrijk voert nu eenmaal oorlog tegen Syrië. Zij dat dit rapport gemaakt lijkt met wat men al eens de ‘Franse slag’ noemt. Het steekt niet nauw.

Want zoals met het rapport van de VS hangt ook dit verhaal van de regering van François Hollande met haken en ogen aan elkaar. Een vlugge kritische blik is al voldoende om dit als waardeloos richting de papierversnipperaar te gooien of om op de delete knop te duwen.

Hexamine

Zo vertelt het Franse rapport bijvoorbeeld niet hoe zij aan die door hen onderzochte stalen kwamen. En dat is toch een essentieel gegeven om te kunnen oordelen of de op die basis getrokken conclusies steek houden. Zeker als men hier dan nog mensen zit te beschuldigen van de meest zware misdaden mogelijk.

Ook vertelt het Frans rapport dat men een slachtoffer (dood?) onderzocht. Met als vragen: Hoe gebeurde dat, waar gebeurde dat, wie nam die stalen en onderzocht ze en wat met de laboresultaten?. Maar hiervan komen wij hier niets te weten.

Het enige wat men schrijft is dat men bloedstalen van iemand heeft onderzocht, stalen welke snel na de aanval waren genomen. En dat testte positief voor sarin, stelt Parijs. Ook hier ontbreekt het rapport dus aan enige serieuze wetenschappelijke basis.

François Hollande - 11

De Franse regering van president François Hollande herhaalt gewoon de beweringen van al Qaeda wat betreft de gebeurtenissen in Khan Sheikhoun van 4 april. Staat de afkorting PS, de partij van Hollande, voor Parti Salafiste?

Dat de Fransen naar de Syrische regering wijzen heeft volgens het rapport vooral te maken met de ontdekking bij de onderzochte stalen van hexamine (hexamethylenetetramine). Dat is een chemische stof die zij voorheen volgens Parijs ook al gevonden hadden bij eerdere door hen met zekerheid aan de Syrische regering toegeschreven aanvallen.

Dus, is hun oordeel, was het de regering van president Bashar al Assad die ook hier de schuldige is. Want, schrijft men verder, het is dankzij onderzoek door de Franse veiligheidsdiensten geweten dat het Syrische Scientific Studies and Research Center, een overheidsinstelling, bij de productie van sarin hexamine gebruikte.

Een merkwaardige bewering. Vooreerst geeft Parijs voor dit gebruik van hexamine door de Syrische regering geen enkel bewijs. De Franse veiligheidsdienst zegt dat en dat is voor Parijs meer dan voldoende. Wat wij dan maar moeten geloven. Kom nou!

Het is trouwens een visie die ook wordt overgenomen door het duo Eliot Higgins en Dan Kaszeta gekend van de websites Bellingcat en Moses Brown die zich specialiseren in verhalen rond Syrië en Oekraïne. Beiden zijn verbonden aan de Amerikaanse door Saoedi-Arabië mee gefinancierde studie- en lobbydienst The Atlantic Council.

Dan Kaszeta

Tijdens een stevige maildiscussie van Theodor Postol en Richard Lloyd met Dan Kaszeta (2) over die kwestie van hexamine bleek gans die bewering over hexamine en dus van Frankrijk op zeer wankele gronden te berusten. Dan Kaszeta kon trouwens op de vragen van Postol en Lloyd nooit echt antwoorden.

slachtoffers sarin in behandelingh rond 7u35 - 4 mei 2017

Door de jihadisten die de stad Khan Sheikhoun bezetten op 4 april online geplaatste beelden van de vermeende gifgasaanval. De foto’s zijn genomen naast de put waar die vliegtuigbom met sarin zou gevallen zijn. Een studie van professor Theodor Postol van de op de foto’s te zien schaduwen bewijst dat die foto’s genomen zijn rond 7u35, ergens tussen 7u20 en 7u50. En dat is ongeveer een uur na die vermeende inslag met sarin. Zie hoe men mensen zit te behandelen zonder zelfs handschoenen en met de armen deels ontbloot.

Logisch want in de wetenschappelijke literatuur van de voorbije decennia – de ontdekking in een laboratorium van IG Farben dateert van 1938 in Duitsland – is er geen enkel wetenschappelijk artikel gepubliceerd waarin sprake is van het gebruik van hexamine bij de productie van sarin.

En dat is ook begrijpelijk daar hexamine zeer moeilijk te vermengen is met isopropanol, of welke alcohol dan ook. En dat is een der basisbestanddelen nodig voor de aanmaak van sarin.

Dat wordt door Kaszeta in deze discussie ook toegegeven. Maar toch blijven hij en de Franse regering bij hun stelling. (3) En bewijzen brengen zij ook niet aan. Zo stelt Kaszeta dat hij met hulp van een buitenstander wel een formule samenstelde om sarin via het gebruik van hexamine te produceren. Maar die gegevens en de naam van die buitenstanders wil hij niet publiceren. Dit om legale- en veiligheidsreden, zegt hij.

Merkwaardig want in de wetenschappelijke literatuur kan je zo methoden vinden om sarin te maken. Maar zijn systeem… neen, dat blijft geheim. Klopt natuurlijk niet. En de reden waarom zijn procedé geheim moet blijven is vermoedelijk dat hij geen methode heeft om sarin met hexamine te maken. De man is ook geen chemicus en moet, zoals hij in de mails met Postol en Lloyd schrijft, zijn info over de zaak van elders krijgen.

Bovendien is het vinden van hexamine op de vele Syrische slagvelden geen echte verrassing te noemen. Zo schreef Ake Sellström, de Zweedse specialist die de eerst VN-missie naar gifgasaanvallen in Syrië leidde, in een mail naar Postol dat de detectie van hexamine op die plaatsen perfect verklaard kan worden door de aanwezigheid vlakbij van ordinaire ontplofte munitie.

Ake Sellstrom - 1

Voor de Zweedse onderzoeker Ake Sellström is het vinden van hexamine op de slagvelden in Syrië mogelijks ook te verklaren door de vele daar gebruikte klassieke munitie. Maar dat verzwijgen Kaszeta, Higgins en de Franse regering.

Hexamine is een op industriële schaal gebruikt product met zeer veel toepassingen. Dat in oorlogsgebied vinden is dus zelfs logisch te noemen. Het is dan ook uiterst merkwaardig dat een zich specialist noemende figuur als Dan Kaszeta of de Franse regering met zulk een bewering afkomen. Het toont de uitermate grote zwakte en het dubieuze karakter van hun dossier.

En dan is er de Franse bewering in dat rapport dat ze over geen informatie beschikken betreffende het bezit van sarin door een van die groepen jihadisten. Een verklaring die grenst aan het belachelijke.

Vooreerst zijn er op het internet over dit aspect een ganse serie persartikels en dossiers te vinden, o.a. van het Amerikaanse tijdschrift Foreign Policy, verklaringen van Turkse journalisten, het Turkse gerecht en leden van de Turkse kemalistische oppositiepartij CHP. Zij brengen hierover wel verhalen. De Fransen liegen hier dus bewust. Of heeft de Franse overheid misschien geen toegang tot het internet?

Saraqib

In de annex geeft de Franse overheid ook een overzicht van alle vermeende gifgasaanvallen in Syrië. Een indrukwekkende lijst. En ook hier neemt men een loopje met de feiten. Zo stelt men dat het bewezen is dat het Syrische leger de gifgasaanval van 21 augustus 2013 met sarin pleegde. Een bewijs hiervoor is er echter nergens te vinden. Zelfs toenmalig president Barack Obama twijfelde. Hollande echter niet.

Hetzelfde met het verhaal over de vermeende aanval met sarin van 29 april 2013 in de stad Saraqib. Ook voor de Fransen staat het vast dat die aanval het werk was van de Syrische regering.

Maar de VN-missie van Ake Sellström bekeek die beweringen en wou het dossier zelfs niet eens ten gronde onderzoeken omdat er totale onduidelijkheid was over de herkomst van de stalen en hun vervoer. Maar geen zorg voor de Franse regering.

Barack Obama - 4

Toen hij nog president was stelde Barack Obama in een interview met het maandblad The Atlantic dat er geen absolute zekerheid is dat die aanval met sarin in Oost-Ghouta het werk is geweest van de regering. Voor de Franse overheid en onze media is er echter geen twijfel mogelijk. Die roepen luidkeels op voor meer oorlog.

Wat eveneens opvalt is dat terwijl Washington het in haar rapport van 6 april heeft over één bom met sarin, de Franse regering spreekt over meerdere bommen. Die Franse en Amerikaans dossiers zeggen dan ook amper iets over de feiten zelf maar tonen een pijnlijke leegheid. Er is niets waarmee ze hun beweringen staven. Parijs en Washington bewijzen met hun beweringen alleen maar dat ze beiden hier onbetrouwbaar zijn.

Het Franse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft het in haar rapport wel over de aanwezigheid van al Qaeda in de buurt van Khan Sheikhoun, maar zwijgt zedig over hoe groot die aanwezigheid is. Logisch, want dan zou blijken dat de Fransen hier samenwerken met al Qaeda.

Je weet wel de mannen die in januari 2015 een deel van de redactie van het tijdschrift Charlie Hebdo afslachtten. In plaats van Je suis Charlie zou de Franse regering zich daarom beter tooien met de slogan ‘Je suis al Qaeda’.

De Franse president François Hollande mag zich dan wel socialist noemen, in wezen is hij echter gewoon een collaborateur van al Qaeda en de salafistische terreur die ook zijn land teistert. Een landverrader dus. Dit rommelig rapport is er een zoveelste aanwijzing voor.

Willy Van Damme

1) Frans regeringsrapport, 26 april 2017, http://www.diplomatie.gouv.fr/IMG/pdf/170425_-_evaluation_nationale_-_anglais_-_final_cle0dbf47-1.pdf .

2) Theodor Postol, 10 juli 2014. ‘A Brief Assessment of the Veracity of Published Statements  in the Press and Elsewhere  Made by Dan Kaszeta,  A Self-Described Expert on the Science and Technology of Chemical Weapons’. https://cryptome.org/2014/08/postol-debunks-kaszeta.pdf

Dit is een compilatie van een correspondentie tussen Theodor Postol en Dan Kaszeta.

Zie voor belangrijke extra informatie over Hexamine naar de reactie van Bart Van Stappen.

Een kritiek op het Franse regeringsrapport kan men lezen bij: Theodor Postol, 29 april 2017, ‘French Intelligence Report of April 26, 2017 Is Based on False Citations To Evidence’. http://turcopolier.typepad.com/sic_semper_tyrannis/2017/04/correction-to-the-french-intelligence-report-of-april-26-2017-contradicts-the-allegations-in-the-whi.html

3) Bellingcat, Eliot Higgins, 20 augustus 2014, ‘Attempts to Blame the Syrian Opposition for the August 21st Sarin Attacks Continue One Year On.’ https://www.bellingcat.com/news/mena/2014/08/20/attempts-to-blame-the-syrian-opposition-for-the-august-21st-sarin-attacks-continue-one-year-on/

Advertenties

Gwendolyn Rutten is een hypocriete

Wat kunnen bepaalde politici toch mooie speeches geven en in hun naam princiepsvolle boeken laten schrijven, uitpuilend van de meest belovende woorden. ‘Le valeurs de la république’ klinkt het dan tijdens de verkiezingen in Frankrijk, of een Guy Verhofstadt die het heeft over de ‘de waarden van Europa’. Waarmee hij mogelijks eerder verwijst naar de fortuinen die hij als politicus al vergaarde. Change of de kracht van de verandering heet dat dan bij respectievelijk Barack Obama en Bart De Wever. 

Ook Open VLD voorzitster Gwendolyn Rutten is daarin, zo blijkt, een meesteres. In een nieuw boekje ‘De nieuwe vrijheid’ haalt ze scherp uit naar het salafisme dat voor haar haaks staat op de Belgische, Vlaamse, Europese en Westerse waarden. Wat klinkt dat toch als muziek in de oren. Een muziekstuk met echter alleen valse noten.

Gwendolyn Rutten

Gwendolyn Rutten verdiende vandaag een gouden medaille in de hypocrisie met haar aanval op het salafisme. Gelijktijdig stemde haar regering blijkbaar voor het lidmaatschap van het salafistisch Saoedi-Arabië van de adviesraad voor vrouwenrechten van de VN. Ook vecht haar regering zij aan zij met al Qaeda in Jemen. Rutten en al Qaeda één strijd. Voor wanneer een nikab?

Terwijl zij de mond vol heeft over de strijd tegen het salafisme, de kromme wereldvisie van de haat die men als islam verkoopt, doet zij echter met haar regering juist het tegenovergestelde. Terwijl zij op een podium beweert de rechten van de vrouw te verdedigen stemde haar regering zo te zien in New York in de VN voor de opname in een adviescommissie rond vrouwenrechten van …Saoedi-Arabië.

Geen land waar vrouwen zo onderdrukt worden als in dat land. Vrouwen hebben er zelfs minder rechten dan minderjarige jongens. En toen dat nieuws over die stemming dan toch uitlekte weigerde onze minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders, nog zo’n ‘liberaal’, dat te bevestigen want de stemming was, stelde de man zonder aarzelen, geheim. Van transparantie gesproken. De mensen mogen het niet weten.

In bed met al Qaeda.

Waarna Alexander De Croo, vicepremier en ja ja ‘liberaal’, die beslissing dan maar verdedigde. Ja, want zo kunnen we invloed hebben qua vrouwenrechten in Saoedi-Arabië. Wat een onzin. Alsof het Huis van Saoed zich van de adviezen van vierderangs figuren als Rutten, Reynders of De Croo iets zullen aantrekken. Dat gelooft zelfs Alexander De Croo niet.

Het doet denken aan zijn fameuze interventie van een paar weken terug over dat salafistisch koninkrijk. Toen uitte hij zware kritiek op de Waalse regering over de verkoop van wapens aan de Saoedi’s, de bron van het salafistische gif dat men ook massaal in België zit te verspreiden.

Het waren toch deels Vlaamse pantserwagens waarmee de Saoedi’s  in 2011 Bahrein binnenreden en zo de lokale roversfamilie al Khalifa redde van de ondergang. Maar daarover zweeg men hier in alle talen. De Vlaamse maagd die geen oorlogstuig verkoopt.

Vrouwenraad Qassim regio - 14 maart 2017

Een bijeenkomst van de Vrouwenraad voor de regio Qassim. Rokken zijn er wel .. maar die baarden. In een kamer ernaast mochten enkele vrouwen dan via een videoverbinding meeluisteren. Van rechten gesproken. Of was dat al het gevolg van de positieve invloed die het trio pseudoliberale Rutten, Reynders en De Croo hadden op het Huis van Saoed? Enkele jaren terug riep de moefti van dat land op om alle kerken wereldwijd te vernielen. En dat is dan onze bondgenoot.

De salafistische nieuwszender al Jazeera Arabisch zit hier zelfs op het kabelnetwerk van Proximus, ons overheidsbedrijf. Een zender via welke men de meest grove haatboodschappen zit te verspreiden. Met andere woorden: De Croo, Reynders en Rutten staan zelfs mee in voor de verspreiding van het salafisme in België.

Bovendien steunt onze regering ook de oorlog van Saoedi-Arabië tegen Jemen. En wie maakt naast België deel uit van die diplomatieke en militaire alliantie… juist ja, al Qaeda. Wiens terroristen mee aan het front vechten in een poging de Jemenitische stad Taiz te veroveren. Met andere woorden Rutten, Reynders en De Croo vechten ginds in Jemen zij aan zij met al Qaeda.

Betogen voor Charlie Hebdo

Dat is hier dan de lokale afdeling al Qaeda van het Arabisch Schiereiland. Wat diezelfde tak is die in januari 2015 een gruwelijke moordaanslag pleegde op de redactie van het Franse weekblad Charlie Hebdo. En toen dat gebeurde trok onze regeringsleider Charles Michel, weer een ‘liberaal’, naar Parijs om er ginds uit solidariteit met de slachtoffers te betogen.

De enige die toen in die manifestatie ontbrak was feitelijk Ayman al Zawahiri, grote chef van al Qaeda internationaal. Verder waren ze er allemaal, de herauten van de vrijheden, de strijders tegen de corruptie en verdedigers der mensenrechten.

Je had er Benjamin Netanyahu van Israël, een set prinsen van het Arabische schiereiland, wat dictators en plunderaars uit vroegere Franse Afrikaanse kolonies en natuurlijk onze grote Europese leiders, bezig om na Libië ook van Syrië een jihadistan te maken.

Charlie Hebdo - Betoging wereldleiders Parijs

De betoging van onze Westerse wereldleiders in Parijs uit solidariteit met de redactie van Charlie Hebdo. Ondertussen steunen diezelfde heren en dames de moordenaars van die redactie in Jemen. Dit was dan ook geen mars voor de solidariteit maar een van een zelden geziene schaamteloze hypocrisie.

En ondertussen pogen onze ngo’s via 12 12 geld in te zamelen voor de hongersnood in Jemen. Met een regering die met de grootst mogelijke glimlach stelt het ingezamelde geld te zullen verdubbelen.

Die hulpactie zou niet nodig zijn moest men Saoedi-Arabië niet de gelegenheid geven om samen met al Qaeda Jemen te onderwerpen aan zowel genadeloze bombardementen als aan een moorddadige blokkade. Bombardementen die de infrastructuur met waterputten en elektriciteitscentrales kapot maken, voedselvoorraden vernietigen en een blokkade die de toevoer van voedsel en medicijnen zeer moeilijk zo niet onmogelijk maakt.

Maar daarover zwijgen die ngo’s, onze politici, de media en onze ‘academische’ wereld. Gwendolyn Rutten, koningin van de hypocrisie. De oorlog tegen de terreur? Moest dit niet zo ernstig zijn dan zouden we het nog grappig vinden. Iets als de versleten moppen van een Geert Hoste. Nu is dit gewoon een ongehoorde schande. Maar ja, het Huis van Saoed zwaait graag met dollars en eurobriefjes. En dus… geeft Rutten een speech.

Willy Van Damme

Naschrift:

Toch prachtig hoe men in onze kranten, binnen zelfs de regering en de oppositie gisteren en vandaag al kritiek uitte op de positie van de Belgische overheid hier. ‘Schande’, klonk het bijna eenstemmig.

Waarbij diezelfde media plots vergeten dat zij al jaren in de kwestie van het Midden-Oosten gewoon de spreekbuis zijn van diezelfde al Qaeda. Alles wat die terroristen over Syrië beweren is de absolute waarheid voor De Standaard & Company.

En dan is er Peter De Roover, fractieleider in het federaal parlement voor de N-VA, die gisteren ook plots kritiek had voor Saoedi-Arabië. Is hij vergeten hoe hij en parlementair medewerkster bij de N-VA Els Van Doesburg in 2015 het op de website knack.be (1) opnamen voor dat land? Kritiek op dat salafistisch broeinest was voor beiden totaal uit den boze want het was een bondgenoot in de strijd tegen ISIS.

De kwestie van het vooral door Saoedi-Arabië, Qatar, Koeweit, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten verspreidde salafisme is naast de klimaatsverandering een van de ernstigste problemen waar ons land, Europa en feitelijk gans de wereld mee zit. Het nemen van maatregelen hiertegen dient dan ook de absolute prioriteit te krijgen van onze bewindslui.

Peter De Roover - 1

Peter De Roover, eind 2015 de fanatieke verdediger van Saoedi Arabië nu is er plots kritiek. Een zaak van voortschrijdend inzicht? Kom nou, de man is hoog intelligent. Gewoon een zaak van plat opportunisme. Schone schijn, dat ja.

Dit kan men bijvoorbeeld al direct tonen in Syrië. Een simpelweg teken van begrip in de richting van Damascus zou al genoeg zijn. Maar men durft het niet want dan gaat men in tegen de belangen van een land als Saoedi-Arabië. Een land dat dollar- en eurobriefjes vanuit de hemel laat neerdwarrelen alsof het confetti is op een Aalsters carnaval.

Het is te begrijpen dat men in de jaren zeventig ooit de Grote Moskee in Brussel in erfpacht gaf aan Saoedi-Arabië. Het was een gevolg van een gebrek aan inzicht in de kwade bedoelingen van dat land.

Dat inzicht zou er nu moeten zijn. En het is bijvoorbeeld de vraag wat men gaat doen met de volgens velen meinedige verklaring gedaan voor de parlementscommissie rond die terreuraanslagen van de door Saoedi-Arabië betaalde leiders van die moskee. Vervolging door het parket lijkt een noodzaak. En hen het land uitzetten lijkt hier zeker een absoluut minimum. 

Ook is de vandaag door minister van Justitie Koen Geens (CD&V) aangekondigde maatregel om de geldstromen van vzw’s, lees de gelden die toestromen vanuit de Golfstaten naar allerlei schimmige vzw’s, beter te controleren goed. Het is echter maar een begin.

Zo kan men gewoon de uitvoer van wapens of materiaal met dubbel gebruik verbieden en de diplomatieke relaties met die staten op een erg laag pitje zetten. De strijd tegen de wereldwijde salafistische terreur is primordiaal en dat vergt soms zeer drastische maatregelen. De tijd om vriendelijk te zijn tegen deze landen moet definitief voorbij zijn. Zij zijn onze vijanden.

Willy Van Damme

Knack.be, 22 september 2015, Els Van Doesburg, ‘Doen de Golfstaten dan echt niks voor de vluchtelingen?’ http://www.knack.be/nieuws/wereld/doen-de-golfstaten-dan-echt-niks-voor-de-vluchtelingen/article-opinion-607099.html & Knack.be, 26 november 2015, Peter De Roover, ‘Hoe huiveringwekkend ook, we moeten kiezen: Saoedi-Arabië óf IS’ http://www.knack.be/nieuws/wereld/hoe-huiveringwekkend-ook-we-moeten-kiezen-saudi-arabie-of-is/article-opinion-629207.html

De vraag stelt zich dan ook waarom beiden plots zo hardnekkig dat land begonnen te verdedigen. Nochtans wist iedereen al die toen de zaak volgde dat Saoedi-Arabië de financier is van al die salafistische terreurgroepen. Bewijzen hiervoor zijn er zat.

Al Qaeda en de gifgasaanvallen in Syrië

Toch merkwaardig, telkenmale er een cruciale stap gezet wordt in het diplomatiek ontwarren van de complexe oorlog in Syrië gebeurt er iets schokkends die de vooruitgang teniet doet of dat poogt te doen. Nu kwam dit nieuws over de gifgasaanval bij Khan Sheikhoun bijna vlak na de officiële beslissing van de Amerikaanse regering om Assad de facto te erkennen. Met op datzelfde ogenblik ook een conferentie in Brussel over zogenaamde Europese hulp bij de wederopbouw.

Waarbij de EU zich in een publieke verklaring nog wel tegen de Syrische president keerde maar voor het eerst openlijk stelde dat het Syrische volk zelf moeten beslissen wie hun president wordt. Met andere woorden: De Syriërs mochten van de arrogante EU zelf ook Assad kiezen. Hoe genereus toch! Voor de EU een zoveelste draai richting een oplossing van die oorlog.

Shajul Islam

En ditmaal is dit nieuw obstakel naar vrede niet het gevolg van nog maar eens een uit Qatar komend rapport over de regering Assad van Human Rights Watch of Amnesty International. Neen het is terug een vermeende gifgasaanval, ditmaal dus in de stad Khan Sheikhoun

Een plek gelegen in de provincie Idlib en vlakbij de provincie Hama waar een twintig kilometer verder op dit ogenblik hard wordt gevochten. We kregen hier dus een herhaling van de eerdere gifgasaanval van 21 augustus 2013 vlakbij Damascus in Oost-Ghouta.

Het nieuws live op de sociale media en in de journaals werd gebracht door een daar in Khan Sheikhoun actieve dokter genaamd Shajul Islam, een man die vlekkeloos Brits Engels sprak en ons vertelde over de aanval met gifgas door de Syrische luchtmacht, die als we hem en zijn vrienden moeten geloven resulteerde in bijna honderd doden en een groot pak gewonden.

//platform.twitter.com/widgets.js

Shajul Islam maakte als eerste de zaak van de gifgasaanval in Khan Sheikhoun openbaar. Maar hoe geloofwaardig is dit verhaal komende van een Britse Syriëstrijder actief in het land van al Qaeda?

Al onmiddellijk na deze aanval met chemische wapens liet Shajul Islam de wereld weten dat het Syrische leger gifgas had gebruikt. En de media en de westerse regeringen geloofden zijn verhaal als ware het een evangelie. De Britse minister van Buitenlandse Zaken Boris Johnson beaamde het zelfs al diezelfde dag: Dit was voor hem en zijn regering een zoveelste oorlogsmisdaad van Assad.

Veel vragen stelde men niet en snel klonk het unisono: Dit was het werk van, dixit de westerse media, de brutale dictator en slachter van Syrië Bashar al Assad. Zich afvragen wie er baat had bij die heisa rond die gasaanval hoefde niet.

Ook de vraag of dit voor het Syrische leger militair zinvol was opperde men evenmin. En vragen of dit misschien wel eens een provocatie, een ‘false flag’, van al Qaeda was er evenmin bij. Barbertje moet hangen. Erg simpel.

En dus deed men ook in de pers geen onderzoek naar wie Shajul Islam juist is, die Britse dokter in oorlogsgebied en actief in door al Qaeda gecontroleerd territorium. En de reden waarom niemand die vraag stelde blijkt vrij snel logisch te zijn. De man is immers een van de paar duizend Britse Syriëstrijders die er aan de zijde van al Qaeda of een van die andere salafistische terreurgroepen vechten.

En dus is het voor onze media en regeringen best om daar geen vragen bij te stellen. Het zou immers de geloofwaardigheid van zijn verhaal zo doen instorten. En een onderzoek zou nochtans erg simpel zijn en snel gaan, men moest maar het eigen krantenarchief raadplegen. Shajul Islam is immers een in London opgeleide arts die in de Britse pers in het verleden een zeer slechte reputatie bijeen wist te sprokkelen.

Shajul Islam, uw vriendelijke salafistische dokter, is volgens het Britse gerecht vooral een specialist in het kidnappen van o.m. journalisten die bovendien ook betrokken is bij terroristische activiteiten. In 2013 en 2014 was hij voor de pers een groot monster, nu is hij de held in diezelfde media. Niets toont beter de valsheid van de klassieke nieuwsverkopers dan die transformatie die ze hier realiseerden met deze ‘geneesheer’. Shajul Islam - 1

Shajul Islam, uw vriendelijke salafistische dokter, volgens het Britse gerecht specialist in het kidnappen van o.m. journalisten en het plegen van terroristische activiteiten. In 2013 en 2014 voor de pers een groot monster, nu de held in diezelfde media. Niets toont beter de algehele onbetrouwbaarheid van onze kranten dan de transformatie van deze ‘dokter’.

Ontvoeringen

In oktober 2013 werd hij immers bij zijn terugkeer uit Syrië op de luchthaven van Heathrow gearresteerd wegens zijn betrokkenheid bij de ontvoering in de periode van 17 tot 26 juli 2013 van de persfotografen John Cantlie en Jeroen Oerlemans (1). Ultrasnel en reeds op 11 november 2013 klapte de zaak voor de rechtbank in elkaar. Officieel wegens een gebrek aan getuigen. Maar was dat de echte reden?

John Cantlie zat toen in november al opnieuw gevangen, ditmaal bij ISIS. En Jeroen Oerlemans (2) leek wel met de noorderzon verdwenen. En omdat beide getuigen niet kwamen opdagen stopte het openbaar ministerie eigenaardig al na enkele weken de zaak.

Een van de argumenten voor de rechtbank van Shajul Islam was dat hij er als dokter alleen humanitair werk deed en de Britse regering de zaak van de Syrische jihadisten ook voluit steunde.

Wat natuurlijk klopte want tot dan had de Britse regering zelfs nooit opgetreden tegen die stroom van salafisten die richting Syrië trok. En hij zal dat argument ook gebruiken in een uitgebreid interview met Bilal Abdul Kareem, de met al Qaeda verbonden journalist van On the Ground News (OGN) (3).

In dat interview geeft hij trouwens toe dat hij betrokken was bij die ontvoering maar dan als dokter om hen te verzorgen. De barmhartige Samaritaan dus. Tijdens dat recent gehouden gesprek doet hij ook het verhaal over hoe de Britse regering massaal Belgische FAL’s van FN leverde aan die jihadisten, en dus ook aan al Qaeda. Een ongeprovoceerde daad van oorlog tegen Syrië vanwege de Britse regering en dus een oorlogsmisdaad.

ISIS en James Foley

De gids van de twee fotografen kon later echter ontsnappen en de buitenwereld verwittigen waardoor ze na een vuurgevecht vrij raakten. John Cantlie was nadien zeer negatief over de houding van de Britse dokter die hem verzorgde van de schotwonden die hij bij zijn ontvoering had opgelopen. Daar ze geblinddoekt waren wist hij echter hun identiteit niet. Hij wist alleen dat het er enkele tientallen waren, in essentie buitenlanders.

Razul en Najul Islam, zijn broers, zijn volgens de Britse pers intussen ook in Syrië of Irak. Daarbij zou Razul de kant gekozen hebben van ISIS. Britse en Amerikaanse veiligheidsdiensten vermoedden trouwens dat Shajul Islam meer wist over de ontvoering en onthoofding door ISIS van journalist James Foley. (4) (5) Men dacht trouwens dat Razul Islam wel eens de moordenaar zou kunnen zijn.

Shajul Islam werd op 13 november 2016 door de Britse Medical Association zelfs van de lijst van geneesheren geschrapt. Van de traditionele media legde de voorbije weken alleen de Londense Times de link van Shajul Islam met die eerdere terreurverhalen. De rest zweeg, van The Telegraph over The Guardian tot The Sun. Ook de BBC hulde zich in geheel stilzwijgen. De burger mocht het niet weten!

Het is alsof Salah Abdeslam op TV dit verhaal zou brengen en al onze media over zijn verleden zouden zwijgen. Het klinkt schokkend maar is een feit en het toont hoe de Britse klassieke media vals spelen en gewoon instrumenten zijn van het Britse buitenlandse beleid. Voor dit verhaal over Shajul Islam diende men elders bij alternatieve media en RT te zoeken waaronder ook bij Breibhart trouwens (6)

Uit zijn twitteraccount (7) blijkt trouwens dat Shajul Islam in contact staat met de Britse ngo One Nation, een islamitische hulporganisatie met adressen in Leicester en Batley. Via deze kan men voor zijn werk (en dat van al Qaeda?) stortingen doen.

Op 1 april, vier dagen voor die vermeende gifgasaanval, bleek die ngo trouwens tien gasmaskers aan hem te hebben geleverd. Naast dan Artsen Zonder Grenzen die er die dag ook leverde. Allemaal juist op tijd voor de Grote Dag. Toeval? Wie gelooft dat?

James Foley - Onthoofding door ISIS - 2014

In 2014 was er in het Verengd Koninkrijk en de VS een vermoeden dat Razul Islam, broer van Shajul, de man was die James Foley had vermoord. Mogelijks is deze foto echter een enscenering en gebruikte men een green screen effect om de waarheid te verhullen.

Helderziende Feras Karam

Het verhaal van Shajul Islam is echter verre van de enige reden waarom er hier aan dit gifgasverhaal een geurtje hangt. Zo is er natuurlijk het feit dat dit gebied bezet wordt door al Qaeda en zij dus qua informatie alles onder controle heeft. Wat een normaal mens toch achterdochtig moet maken en veel vragen zou moeten doen stellen.

Zo is er ook nog de tweet van een zekere Feras Karam, een topreporter van Orient News, een jihadistische propagandazender die werkt vanuit de Verenigde Arabische Emeritaten. Deze Feras Karem wist op 3 april om 17 uur fier te melden dat men de volgende dag in de provincie Hama, dus vlakbij Khan Sheikhoun, een reportage gaat maken over het gebruik van chemische wapens daar. Vreemd want er waren hier tot dan nog geen dergelijke verhalen te horen.

Een helderziende man dus die zelfs wist dat er een luchtaanval ging plaatshebben met gifgas. Wat later wordt dat dan bij een volgende tweet een verhaal over chloorgas. De echtheid van die tweets worden ook door niemand betwist.

Wel worden ze zoals steeds door de massamedia doodgezwegen. Het is een traditie. Maar wie dit koppelt aan de op 1 april toegekomen zending van een set gasmaskers krijgt inderdaad de indruk dat die jihadisten wisten dat er wat stond te gebeuren.

Feras Karam - Tweet CW - 3 april 17 uur.

De journalist Feras Karam, sterreporter van de televisiezender Orient News, een vanuit de Verenigde Arabische Emiraten opererende jihadistennieuwszender, wist al op 3 april te melden dat er op 4 april een luchtaanval met gifgas ging plaatshebben. En dit niet met raketten of granaten maar dus zelfs met een luchtbombardement. Een slimme jongen die Feras Karam.

Feras Karam is de man die in februari dit jaar op zijn zender Orient TV het verhaal bracht dat president Bashar al Assad zeer zwaar ziek in een hospitaal lag, dat er in Damascus een staatsgreep bezig was en dat Iraanse en Russische troepen daarbij met elkaar slaags waren geraakt. (8) Een typevoorbeeld van wat men tegenwoordig met een modewoord ‘fake news’ noemt. Oorlogspropaganda dus.

Ondanks die duidelijk tekenen dat men hier dus zeer voorzichtig moest zijn met dit verhaal over Khan Sheikhoun rees er op dag twee, de kranten van 6 april, geen enkele twijfel meer, de ‘bloeddorstige dictator’ was nog maar eens schuldig aan het gebruik van gifgas, hier sarin.

Khan al Asal

En ook de Westerse regeringen, veelal de ‘Internationale Gemeenschap’ genoemd, volgde uiteraard die visie. Overal van Brussel over Canberra tot Washington en de lakeien in Londen klonk het woord oorlogsmisdaden.

Met dus als eerste Boris Johnson, de Britse minister van Buitenlandse Zaken. Diezelfde man die tot kort voor hij minister werd opriep tot militaire steun aan Assad en er op het Londense Trafalgar Square zelfs actie voor voerde (9). Waarbij het opvalt hoe de massamedia voor zover geweten zwijgen over die grote kloof tussen zijn optreden toen hij nog Londens burgemeester was en nu. De man mist dan ook elke geloofwaardigheid. En niet alleen hier.

Uiteraard is dit niet het enige verhaal over chemische wapens in deze oorlog. De eerste aanval met chemische wapens had plaats op 19 maart 2013 vlakbij Aleppo in het stadje Khan al Asal en resulteerde volgens de regering in 25 doden en 110 gewonden, allen soldaten en burgers in een op dat ogenblik nog door de regering gecontroleerde plaats.

Dit gebied werd toen aangevallen door salafistische terreurgroepen en op het ogenblik dat de VN-missie van Ake Sellström met haar onderzoek begon was Khan al Asal al veroverd door die salafisten. De jihadisten beweerden daarbij dat dit sarin door de Syrische luchtmacht was gebruikt. Behoudens hun beweringen leverden zij hiervoor echter geen bewijzen.

De jihadisten en gifgas

Boris Johnson - 3

Boris Johnson, minister van Buitenlandse Zaken van het Verenigd Koninkrijk. Vorig jaar als burgemeester van Londen een fervent verdediger van Bashar al Assad. Nu ziet diezelfde Boris Johnson Assad als de grootste crimineel mogelijk. Maar wie in ‘s hemelsnaam neemt deze man serieus?

Onderzoek van 21 tot 23 augustus 2013 door de VN-missie bewees volgens de VN echter het gebruik van sarin op de slachtoffers. Wat bijna zeker aantoont dat al Qaeda en haar bondgenoten hier sarin gebruikten.

Dit gifgas was voorheen in december 2012 door de verovering van de vlakbij Khan al Asal gelegen legerbasis Sheikh Suleiman, alias basis 111, in het bezit geraakt van een grote hoeveelheid chemische wapens waaronder sarin. (10)

Alhoewel men ook nu nog in onze media, de ngo’s en de Westerse regeringen straal blijft ontkennen dat al Qaeda over sarin beschikt zijn de aanwijzingen hiervoor vrij groot. Zo is er de toch officiële brief van Ban Ki-moon, de vorige secretaris-generaal van de VN, dat men obussen met sarin ontdekte bij die terreurgroepen. (11)

Ook is er de toch wel merkwaardige dreiging van Abd al Baset Tawila, toen commandant  van het Noordelijk Front Vrij Syrisch Leger gedaan op 10 juni 2013 op de Qatarese Arabischtalige nieuwszender al Jazeera. (12)

“I give the international community one month to provide the rebels and the FSA with weapons and ammunition, so that we can defeat this criminal regime. We give them one month. If we see that the international community continues to desert our revolution, we will reveal all the evidence we have [about use of chemical weapons]. I think you know full well that I mean what I say.”

“Ik geef de Internationale Gemeenschap een maand om de rebellen van het VSL van wapens en munitie te voorzien zodanig dat we dit criminele regime kunnen verslaan. We geven hen een maand. En als we zien dat die Internationale Gemeenschap onze revolutie blijft weigeren te steunen, dan zullen we al het bewijsmateriaal openbaren dat we hebben (over het gebruik van chemische wapens). Ik denk dat U voldoende beseft wat ik hiermee bedoel.”

Ook Amnesty International, gedurende deze oorlog veelal de spreekbuis van al Qaeda, Qatar en de VS, moest om haar zogenaamde neutraliteit te tonen blijkbaar ook al eens die terreurgroepen beschuldigen van het gebruik van gifgas, vooral hier dan chloor. (13) De op dit vlak bekend geraakte serie beschuldigingen richting die terreurgroepen is dan ook groot.

HRW - Tekening die 104 Brigade Republikeinse Wacht als dader aanduid. Rapport september 2013jpg

Het befaamde bewijs van Human Rights Watch, Eliot Higgins (alias Bellingcat) en The New York Times dat de 104de brigade van het Syrische leger die raketten met sarin had afgevuurd. Wonderwel konden zij twee lijnen trekken, en zie, ze kwamen uit vlakbij het presidentieel paleis. In wezen echter kon die ene met enige zekerheid geïdentificeerde raket maar 1 km ver vliegen. Maar als men dat bekend maakt dan zwegen HRW & Company. Want ja, het waren dus hun vrienden van al Qaeda….

En dan is er nog het verhaal van de Syrische nieuwssite al Masdar die de regering steunt. Die maakte melding maakt van een rapport van de aan de VN gelieerde Organisatie voor het Verbod van Chemische Wapens (OVCW). Daarin stond dat die salafisten nog steeds twee depots controleren waar normaal chemische wapens zouden moeten liggen opgeslagen. Plekken die door de OVCW niet konden bezocht worden. (14)

Zo is er verder ook het verhaal van 13 mei 2016 toen de door de Koerdische YPG gecontroleerde wijk Sjeik Maqsoud in de stad Aleppo volgens berichten met chloorgas werd aangevallen met, aldus de YPG en de regering, 83 doden tot gevolg, waaronder 30 kinderen. Waarbij dan ook ongeveer 700 gewonden zouden zijn gevallen.

Vragen over de OVCW

Wat de salafistische Britse website Het Syrische Observatorium voor de Mensenrechten bevestigde en waarbij de terreurgroep Het Leger van de Islam zich nadien hiervoor zelfs verontschuldigde. (15) Merkwaardig genoeg bleef men bij de OVCW doof voor de Syrische en Russische vraag voor een onderzoek in deze zaak. In het Westen bewoog niemand. Men was plots potdoof.

Waren er echter beschuldigingen door al Qaeda en haar bondgenoten dan schoot de OVCW bijna onmiddellijk in actie. Waarbij de Westerse regeringen in navolging van al Qaeda luidkeels de overheid in Damascus veroordeelden voor het gebruik van chloorgas. De OVCW zal over die serie beweringen van al Qaeda zelfs een rapport maken en in haar conclusies de Syrische overheid beschuldigen van het gebruik van chloorgassen.

Het eigenaardige hierbij is dat de OVCW haar conclusies geheel baseerde op enkele getuigenissen, foto’s en materiaal welke exclusief afkomstig waren van die jihadisten. Wat die conclusies op wetenschappelijk vlak uiteraard waardeloos maken. De mogelijke dader geeft dus zelf het bewijsmateriaal van zijn onschuld en de schuld van zijn tegenstander. Te zot om los te lopen natuurlijk.

Het is als zeggen dat er sprake is van klimaatverwarming zonder echter een degelijke wetenschappelijke basis te geven waarop men die verklaring baseert. Niemand zou dit aanvaarden. Waarom hier dan wel?

Chloorgas

Vooreerst waren er al grote vragen over het optreden van de in Den Haag gevestigde en door Ahmet Üzümcü, een Turks diplomaat, geleide OVCW. Deze was voorheen ambassadeur bij de NAVO. Waarom weigerde men in Syrisch rebellengebied onderzoek te doen naar die beschuldigingen?

Waarom weigerde men, behoudens enkele, bijna alle door die jihadisten gepleegde vermeende gasaanvallen te onderzoeken? Men had dit nochtans in vele gevallen snel en tot in de details en in bijna perfecte omstandigheden kunnen onderzoeken.

Wat toch cruciaal is in dit soort zaken. En als men langs regeringszijde die paar maal toch iets onderzocht dan constateerde men wel de doden en slachtoffers van die mogelijke gasaanvallen maar kon het OVCW nooit bepalen wat er juist gebeurd was.

En dan waren er de twijfels over de beschuldigingen komende van die terreurgroepen. Klopten die wel? Een onderzoek van de nieuwssite The Indictor en de Zweedse Dokters voor de Mensenrechten (16) stelt aan de hand van een erg technisch forensisch onderzoek een boel vragen en uit grote twijfels bij die jihadistische beweringen.

Zij oppert daarbij de mogelijkheid dat de door die terreurgroepen gepresenteerde slachtoffers van die chloorgasaanvallen gewoon gevangenen van die terroristen waren. The Indictor dacht in een specifiek geval dat het om christenen ging.

Shayrat Luchtmachtbasis

Volgens klachten uit Syrië en Rusland zou men bij de OVCW geen onderzoeksdelegatie willen afvaardigen naar de door de VS gebombardeerde Syrische luchtmachtbasis van Shayrat (foto) of naar Khan Sheikhoun. Nochtans beweert de VS dat die vliegtuigen met hun sarin van hier in Shayrat waren opgestegen. En dus ligt het eventuele bewijs hier voor het rapen.

Voorheen bij de aanval in Oost-Ghouta poneerde kloosterzuster Agnes Mariam in haar rapport een gelijkaardig vermoeden. In haar op de foto’s van die jihadisten gebaseerde analyse opperde zij de mogelijkheid dat de slachtoffers daar alewieten en Armeniërs waren die men de weken ervoor had ontvoerd.

Met steun van al Qaeda

En dan stelt zich dus toch wel de vraag naar de betrouwbaarheid van het rapport van de OVCW over dat chloorgas. Het Russische persagentschap TASS geeft een mogelijkheid (17). Volgens haar waren onderzoeken van de stalen gedaan door een niet door het OVCW gecertifieerd laboratorium.

En inderdaad veel van het gebruikte klinisch materiaal is afkomstig van die jihadisten, de beschuldigende partij. Zij leverden de stalen, getuigenissen en de vermeende slachtoffers. De analyseresultaten waren met andere woorden in dit geval waardeloos. Men hoeft geen toponderzoeker te zijn om te weten dat een op dit materiaal gebaseerd rapport als bewijsmateriaal onbruikbaar is en een aanfluiting is voor wat forensisch onderzoek hoort te zijn.

Grondig onderzoek van dit verslag van de OVCW zou normaal weinig heel laten van de conclusies van dit rapport en eerder tot resultaat leiden dat er hier geen zekerheden zijn. Bij forensisch onderzoek is het niet een partij die alle materiaal levert maar gaat men zonder enige belemmering zelf op zoek. Hier gebeurde het tegendeel.

De vraag is trouwens of men op een correcte wijze een moordonderzoek van die omvang kan uitvoeren terwijl men in oorlogsgebied zit. Het lijkt om allerlei redenen gewoon onmogelijk. Het verreist immers bijvoorbeeld voor de enquêteurs een algehele vrijheid van optreden. En dat kan hier niet. 

Indien dit rapport het onderwerp zou worden van een serieuze publieke discussie onder specialisten dan zou onmiddellijk blijken hoe dit gewoon een stukje oorlogspropaganda is, een simpele herhaling van de beweringen van al Qaeda en haar bondgenoten. Het verslag zou als een boemerang in het gezicht van de OVCW en het Westen ontploffen. 

Die houding van de OVCW en het Westen is vermoedelijk een gevolg van de flop die Washington en haar salafistische bondgenoten van het Arabisch schiereiland meemaakten met het eerste rapport in 2013 van de VN-missie geleid door de Zweed Ake Sellström.

1 km vliegbereik

Die trok wel naar jihadistengebied en verzamelde er getuigenissen en omgevingstalen die men dan in een gecertificeerd labo deed onderzoeken. Met dien verstande dat het verzamelen van stalen en de getuigenissen geheel onder strikte controle gebeurde van die jihadisten.

Het resultaat was dat voor wie de twee door hen gemaakte rapporten goed leest het verhaal van al Qaeda, Human Rights Watch, Artsen Zonder Grenzen, Eliot Higgins, The New York Times en het Westen als leugenachtig diende beschouwd te worden. Vooral het heel duidelijke verhaal over de gifgasaanval in Khan al Asal in het tweede en finale rapport was, zonder de daders echt aan te wijzen, heel duidelijk.

Zeker toen Ake Sellström tijdens zijn persconferentie van 12 december 2013 in de VN in New York stelde dat de raketten die bij die aanval zouden gebruikt zijn maar een reikwijdte hadden van slechts 2 km. Wat hij nadien zelfs afzwakte tot amper 1 km. (18) Dit terwijl het Syrische leger toen op meer dan twee kilometer afstand stond van waar die aanvallen zogenaamd hadden plaats gehad. Logische conclusie: Die jihadisten hadden het gedaan!

Ake Sellstrom met Ban Ki-moon - Overhandigen rapport Vn-missie gifgasaanvallen Syrië - 2013

Ake Sellström geeft zijn tweede rapport over gasaanvallen in Syrië af aan toenmalig secretaris-generaal van de VN Ban Ki-moon. Ze waren voor wie grondig las vernietigend voor die salafistische terreurgroepen en hun vrienden. En op zijn persconferentie kort nadien maakte hij hen helemaal verdacht toen hij begon over het vliegbereik van die raket.

Het was een visie die ook al door Theodor A. Postol (19), de Amerikaanse emeritus professor van het MIT op het gebied van rakettechnologie al verklaarde. Voorheen hadden al Qaeda en haar vrienden steeds gesteld dat die raketten een afstand hadden van 9 km en afgevuurd waren van bij het presidentieel paleis door de 104de brigade, toen gezien als de sterkste eenheid van het leger. Men wou die duidelijk via bombardementen door de VS laten uitschakelen. .

Achteraf heeft de NYT zich in haar krant hiervoor verontschuldigd. Human Rights – die toen opriep om Damascus te bombarderen – weigerde op een vraag hierover zelfs te antwoorden. Het typeert.

Een onderzoek dat moest zorgen voor een nieuwe aanklacht tegen de Syrische regering draaide voor het Westen en al Qaeda uit op een grote flop. Zij stonden integendeel in de beschuldigingsbank. Geen verbazing dus dat er voor het tweede rapport van Ake Sellström in het Westen bij de massamedia amper nog interesse was. Le Monde, voorheen hier haantje de voorste, bestede er zelfs geen enkele aandacht aan.

Geen pottenkijkers

Vermoedelijk is dat de reden waarom men nu naar die aanvallen met chloorgassen in het grootste geheim onderzoek deed en elke publieke discussie poogt te vermijden. Het is heel waarschijnlijk ook de reden waarom al Qaeda & co zowel journalisten als onderzoekers van de OVCW en VN de toegang tot hun gebied weigeren. Het zijn nu eenmaal pottenkijkers die zij niet echt volledig controleren. 

Door bezoeken onmogelijk te maken kunnen de jihadisten de gehele controle behouden over de onderzoeken en de communicatie hierover naar de buitenwereld. En wat zij beweren staat de volgende dag voor waar in al onze kranten. Dat is de regel.

Chloor - Zak met cloor uit Saoedi-Arabië - Aleppo

Een zak met chloor gevonden in het eerder door al Qaeda & Co gecontroleerde deel van Aleppo. De zak komt uit Saoedi-Arabië.

Trouwens zelfs toenmalig president Barack Obama stelde in zijn fameus interview met het maandblad The Atlantic dat hij door sommige van zijn veiligheidsdiensten in deze kwestie was belogen;

Zo staat er:

Obama was also unsettled by a surprise visit early in the week from James Clapper, his director of national intelligence, who interrupted the President’s Daily Brief, the threat report Obama receives each morning from Clapper’s analysts, to make clear that the intelligence on Syria’s use of sarin gas, while robust, was not a “slam dunk.” (20)

Obama was ook onzeker geworden door een verrassingsbezoek vroeg in de week van James Clapper, zijn Nationale Veiligheidsadviseur, die de dagelijkse briefing van de president, het dreigingsrapport dat Obama elke ochtend van de mensen van Clapper ontvangt, kwam verstoren. Hij maakte de president duidelijk dat de informatie over het Syrisch gebruik van sarin wel stevig maar een verre van uitgemaakte zaak was.

Om een tweede fiasco als dat met het rapport van Sellström te vermijden ging men dus voor dat over de chloorgassen anders te werk. En daarom stelt men in het Westen en in onze media steevast dat die beschuldigingen over gifgas komen van de VN en de OVCW. Technisch juist maar de beschuldigingen zijn nergens op gebaseerd. Wat men dan vergeet.

Ook nu weer met de gifgasaanval in Khan Sheikhoun krijgt men al hetzelfde scenario. Zo maakte het Russisch persbureau Tass melding van een felle ruzie tijdens een vergadering van de OVCW over die kwestie. Volgens dat bericht van Tass waren er al stalen genomen en was men onder leiding van twee Britten al begonnen met het maken van een rapport. (17) Met andere woorden: MI6 of een verwante organisatie doet het onderzoek.

Geen sarin

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Professor emeritus Theodor A. Postol, de Amerikaanse raketspecialist, maakte al in 2013 brandhout van de beweringen van de VS en de rest van de Westerse elite over de zaak. Ook van de beweringen over deze recente aanval bij Khan Sheikhoun blijft er na zijn twee rapporten niets meer over. Hij lacht het Amerikaans rapport gewoon weg als het werk van amateurs en leugenaars.

Maar hoe, wanneer en waar men de stalen voor dat onderzoek had genomen blijft geheim. Het OVCW weigert om er over te communiceren. Bovendien was een van de basiseisen van Rusland dat de mensen die het onderzoek doen uit verschillende regio’s zouden komen – lees ook specialisten uit China en Rusland – en men vetorecht kreeg over de samenstelling van die missie.

Verder bleek men volgens Tass bij de OVCW niet eens meer geïnteresseerd in een bezoek aan de Syrische luchtmachtbasis van Shayrat welke door de VS was aangewezen als die vanwaar die vliegtuigen met hun gifgas waren opgestegen. Dit terwijl de Syrische regering expliciet aandrong op een bezoek ter plekke. Nog steeds volgens Tass weigert men trouwens ook Khan Sheikhoun te bezoeken. Conclusie: Men weet dus dat dit verhaal nep is.

Tijdens onderhandelingen tussen de Amerikaanse en Russische ministers van Buitenlandse zaken, Rex Tillerson en Sergeï Lavrov, zou men overeengekomen zijn om te onderzoeken of men hiervoor een ‘meer objectieve’ missie kan samenstellen.

Volgens de Amerikaanse neurofarmacoloog Dennis O’Brien is er hier bij Khan Sheikhoun trouwens geen sprake van een aanval met sarin. (21) Uit zijn klinische studie van de beelden van de slachtoffers blijkt dat sommige van de op de video’s te zien patiënten wel ziek zijn maar zeker niet van een aanval met sarin. “Het kan gewoon niet en diegenen die men op die video’s de vermeende slachtoffers ziet behandelden hadden in dit geval normaal allen zelfs dood moeten zijn”, oppert hij met wetenschappelijke zekerheid.

Dennis O'Brien

De Amerikaanse neurofarmacoloog Dennis O’Brien, professor emeritus van de Universiteit van Missouri, lacht de beweringen over het gebruik van sarin in Khan Sheikhoun gewoon weg.

De klassieke symptomen zoals een onmiddellijke spontane grootschalige stoelgang, overvloedig tranende ogen en uitgebreid urineren zijn volgens hem nergens op de beelden merkbaar. Men ziet integendeel bijvoorbeeld mensen met propere onderbroeken en nergens sporen van ontlasting.

Andere op die beelden getoonde merkbare symptomen, oppert hij, zoals schuimen of spasmen duiden dan weer in de richting van een ander gif. Spasmen of met de mond schuim maken toont aan dat de spieren nog werken. Wat bij een aanval met sarin na een paar seconden al onmogelijk is. Bovendien maakten een aantal getuigen trouwens gewag van een grote stank terwijl sarin juist geurloos is.

De website Moon of Alabama (22) wijst daarbij in de richting van chloorgas. Zo maakt de nieuwssite melding van het feit dat de eerste persberichten van de OVCW en het Turkse persagentschap Anadolu Agency beiden spreken over een aanval met chloor. Wat mogelijks verklaart waarom journalist Feras Karam in zijn tweede tweet van 3 april sprak over een verwachte luchtaanval met chloor. Hij wist dus blijkbaar zelfs dit detail!

Theodor A. Postol

Ook Theodor A. Postol zal trouwens brandhout maken van deze beweringen van de regering van Donald Trump. Als reactie op het Amerikaans rapport (23) van 11 april zal hij op 13 en 14 april twee lijvige replieken schrijven (24) waarbij hij stelt dat dit verhaal een pak onwaarheden zijn, geschreven door mensen die er ofwel niets van kennen ofwel gewoon leugenaars zijn. Hierover geeft hij trouwens een uitgebreid interview aan RT. (25)

Aan de hand van een analyse (26 en 27) van het Amerikaans regeringsdocument bewijst hij dat ook hier het die jihadisten waren die deze gasaanval pleegden. En kijk, toen hij een twintig jaar terug de ganse discussie rond die Patriotraketten vorm gaf haalde hij in de VS uitgebreid alle grote media. Met Oost-Ghouta was dat nog maar een keer in The New York Times en nu…. nergens. Men zwijgt hem dood. Het heet censuur.

Gezonde baby - Khan Sheikhoun

Volgens de video’s van al Qaeda over die gifgasaanval in Khan Sheikhoun was deze baby een van de vele slachtoffers van deze aanval met sarin. Alleen toont de foto niets van mogelijke symptomen van een vergiftiging met sarin. Hij lijkt integendeel, zoals O’Brien stelt, er heel normaal uit te zien. En waar is de ontlasting? Deze opname komt uit een video.

En wie dacht dat de massamedia ditmaal niet voor spreekbuis van al Qaeda ging spelen is zéér naïef. Zoals Washington en Boris Johnson gewoon de beweringen van Al Qaeda letterlijk overnemen zo doen ook onze media dat.

Massamedia als woordvoerders van al Qaeda

Een grondige analyse van de berichtgeving van De Morgen, De Standaard, Le Monde, de NRC, The Financial Times, The New York Times en The Washington Post bewijst dat zonder enige twijfel. Zij opereren gewoon als een soort luidspreker via welke al Qaeda zijn verhaal kan doen. De kranten zijn de lakeien van de terreur.

Wie goed leest ziet hoe zij in wezen in die leugens zelfs verstrikt raken. Zo stellen die kranten zelf op een bepaald ogenblik dat al Qaeda dit gebied bezet en er zelfs haar dictatuur invoerde. “Al-Nusra, een spin-off van al Qaeda domineert nu de rebellengebieden. De militie voert de shariawetgeving in” (DS 8/4/2017, p 6)

Bij NRC klinkt dat op 4 april op pagina 1 zo: “Khan Shaykhun in de provincie Idlib die in handen is van de Syrische rebellen, die daar gedomineerd worden door Fatah al Sham, het voormalige filiaal van al Qaeda in Syrië.”

Le Monde ziet het in een editoriaal op 6 april zo: “Khan Cheikhoun est contrôlée par des milices rebelles filiales d’Al Qaida.” (Khan Sheikhoun staat onder controle van rebellenmilities gelieerd aan al Qaeda.)

Khan Sheikhoun - gifgasaanval 4 april 2017 - Raket met sarin en krater

Volgens het officieel rapport van de VS viel hier de bom met sarin afkomstig van de Syrische luchtmacht. Alleen zijn dit de resten van een raket op de korte afstand. De put is ook te klein om afkomstig te zijn van een vliegtuigbom.

Eenzelfde teneur bij The New York Times waar men op 9 april in het persbericht van Reuters ‘Assad Could See U.S. Strike as Just a ‘Slap on the Wrist’’ schrijft: ‘… because Idlib is controlled by al Qaeda affiliates,’ (… omdat Idlib – de provincie nvdr. – onder controle staat van aan al Qaeda gelieerde groepen).

De massamedia weten dus maar al te goed dat al die berichten die men via sociale media kreeg alleen afkomstig waren van al Qaeda en men dus alleen al om die reden uiterst behoedzaam moest zijn met die beweringen.

Raaskallen

Maar men zal die aanwezigheid van al Qaeda in het geheel van de massa informatie die in de klassieke pers verschijnt doodgewoon wegmoffelen. In totaal werden bij die kranten en het weekblad Knack 103 artikels bestudeerd. Ook werd er via een zoekmachine onderzoek gedaan bij Le Monde, The New York Times en The Washington Post. Dit voor de periode van 4 tot en met 17 april 2017.

Daarbij viel de naam al Qaeda slechts tien maal en veelal terloops of in een randstukje, stak men 42 maal de schuld op de regering, was er 5 maal twijfel over de dader en gebruikte men in de voor die salafistische groepen in regel omfloerste termen als rebellen (26  gevallen), 4 maal burgers, 5 maal activisten, en 1 maal omschrijvingen als gematigde oppositie, tegenstanders, Syrisch Bevrijdingsleger, oppositiedorp en gewapende opposanten.

The Financial Times gebruikte ook 5 maal het woord activisten en tweemaal plaatselijke soennieten. De kranten grossierden vooral in scheldtermen richting Assad zoals slachter, dictator, massamoordenaar, en meer van dat fraais. Verder is er in de massamedia steevast sprake van ‘het regime’ en niet van ‘de regering’. Ziet men De Standaard al schrijven over het regime van François Hollande? Natuurlijk niet.

In wezen was het in de kranten een grootschalig raaskallen met als toppunt misschien de NRC, de zogenaamde Nederlandse kwaliteitskrant bij uitstek. Zo schrijft Karel Knip op 6 april op pagina 4 (Ademnood, speekselvloed, overgeven – Dat is sarin) over de aanval met sarin in Oost-Ghouta: “Waarvoor granaten waren ingezet”

Wat verder in de krant van diezelfde dag schrijft hun columnist Ko Colijn, voormalig directeur van het overheidsinstituut Clingendael en uiteraard een ‘groot expert’, over datzelfde incident “.. bombardement met het zenuwgas sarin door de luchtmacht van Assad”. Een visie welke hij in De Morgen van 7 mei op pagina 2 herhaalt in “De VN hebben hun relevantie verloren.” Hij is dan ook DE expert bij uitstek.

Syrië - VN-rapport Chemische aanval - 21-08-2013- Raketinslag Ein Tarma-Zamalka

De raket die bij de aanval in Oost-Ghouta volgens de VN al Qaeda en de massamedia was gebruikt voor die aanval met sarin. Geen zorg bij de NRC. Daar heeft men het over een aanval met een granaat gevuld met sarin. Complete onzin die zo uit een sketch van Monthy Python zou kunnen komen. Dat wel.

In feite echter staat het vast dat die aanval in Oost-Ghouta niet met granaten (wat een grap) of met vliegtuigen maar met raketten gebeurde, dit met een reikwijdte van 1 km. Maar de expert is nu eenmaal onfeilbaar en voor de kranten steekt het niet nauw. Zolang men de vijand van de VS kan uitschelden en er voldoende tekst is om de krant te vullen is er geen probleem. En de waarheid? Wie maalt daarom?

Helemaal bruin bakt de NRC het ook met haar Amerikaanse correspondent die in die periode van de gifgasaanval blijkbaar lag te dromen. Zo schrijft Guus Valk vanuit Washington op 7 april: “… waarbij afgelopen weekend tientallen Syriërs om het leven kwamen.’’ Afgelopen weekend? De aanval was in de vroege ochtend van dinsdag 4 april. Geen verrassing natuurlijk dat de NRC die onzin plaatst.

Opvallend is zeker ook dat in vele artikels de aanval met sarin van 21 augustus terug ter sprake komt. In 25 gevallen wordt die zonder aarzelen op de rekening van de regering van Damascus geschoven, amper in twee gevallen uit men twijfels. Waarbij men bijna steevast het getal van 1.400 doden geeft. Wie meer?

Lastercampagne

En uiteraard komt amper of nooit de kwestie van de legaliteit of illegaliteit ter sprake. In wezen gaat men alleen in De Morgen daar in detail op die kwestie in. De teneur hiervan wekt echter geen enkele verbazing.

Theo Koele van de Nederlandse Volkskrant, zuster van De Morgen, gaat wat betreft die kwestie van de legaliteit daarvoor bij twee ‘specialisten’ te biechtte, Jaap de Hoop Scheffer, de vroegere baas van de NAVO en tegenwoordig hoogleraar internationale relaties en diplomatieke praktijk aan de Universiteit in Leiden en Geert-Jan Knoops, hoogleraar van het internationaal recht aan de Universiteit van Utrecht.

En zoals kon verwacht worden hadden die heren internationaalrechtlijk hier geen enkel probleem. Volgens de vroegere NAVO-baas had Assad herhaaldelijk gifgas gebruikt en dus kon men zomaar zonder iemands toestemming bombarderen. Hij was dan ook dankzij de VS ooit op kunnen klimmen tot de grote baas van de NAVO. In zijn optie ongetwijfeld iets om fier op te zijn.

En voor Knoops was er evenmin een probleem want door het steunen van de gewapende oppositie in Syrië was de VS al in oorlog en kon men er ginds dus evenzeer op los schieten. Alsof het met wapens of ander materiaal steunen van een gewapende opstand in een ander land geen oorlogsmisdaad is. Leve het recht dus. De soevereiniteit der naties is bij een Jaap de Hoop Scheffer, Gert-Jan Knoops en Theo Koele iets voor mietjes.

Maar misschien wel het grofst was Koen Vidal in De Morgen die een ware lastercampagne opzet tegen iedere tegenstander van die bombardementen. In de krant van 12 april onder de hoofding  ‘Extreemrechtse achterban Trump ziedend om bombardement’ wordt die ganse oppositie op een hoopje gegooid met allerlei als fascisten, racisten en idioten omschreven randfiguren. (28)

Khan Sheikhoun - Put met mannen erin

In haar rapport beweerde de VS dat men er zeker van was dat er met die put niet geknoeid was. Hoe ze dat dan met zekerheid wist is een raadsel welke vermoedelijk alleen Donald Trump zal kunnen oplossen. Hier ziet men dat dit verhaal niet klopt. Normaal hadden deze heren trouwens en samen met alle hulpverleners van die dag nu dood moeten zijn. Zoals deze heren droegen zij immers alleen een chirurgisch masker en soms handschoenen. Goed tegen het stof of een griepje, dat wel.

Ja, want stelt hij, alle informatie die poogt de schuld bij de jihadisten en niet bij Syrische regering te steken is totaal onbetrouwbaar want ze baseren zich op verhalen die komt uit de omgeving van Assad, hier dan Al Masdar News.

Het is zeer beangstigend maar de hier in detail onderzochte media die zich allen kwaliteitskranten noemen stonden luid te applaudisseren toen president Donald Trump die luchtmachtbasis in Syrië bombardeerde. Ze roepen wel om een onderzoek naar de feiten maar intussen mag men er wel al op los schieten want, onderzoek of niet, de misdadiger is gekend. Het zijn dus oorlogsstokers. Bangelijk hoe de pers werkt!

Wapens beslissen

Maar hoe moet het nu verder met Syrië? Van een politieke oplossing is helemaal geen sprake meer. VN-onderhandelaar Staffan De Mistura spreekt er wel van en zo ook de rest van het internationaal gezelschap.

De realiteit is echter dat bepaalde machtige figuren daar helemaal geen zin in hebben en ondanks de militair benarde positie van al Qaeda nog steeds dromen van de verdere vernieling van Syrië. Hun hoop is om zoals men in Libië en Irak het hoofd van Saddam Hoessein en Muammar Kaddafi op een schotel aangeboden kreeg ook dat van Assad ten geschenke te krijgen.

De recente opflakkering van de gevechten tussen de jihadisten en het Syrische leger in de aan de Jordaanse grens gelegen stad Daraa is hierbij een zeer slecht voorteken. De gevechten lagen hier meer dan een jaar praktisch stil na ‘advies’ aan die jihadisten van de VS en Jordanië. De voorbije weken echter laaien de gevechten plots op. Wie is hier aan het stoken?

Zeker, de jihadisten maken ondanks hun grote inspanningen nergens vooruitgang en leiden zeer zware verliezen, maar ze blijven vechten tot de dood. Ondanks het feit dat al hun aanvallen zoals die nu in Noord-Hama eindigen in nederlagen. Onze politie maakte hun fanatieke vechtlust tot der dood al mee in Verviers.

Alle ‘vredesonderhandelingen verliepen tot heden trouwens zonder medewerking van al Qaeda en haar kloon Ahrar al Sham, de twee enige overgebleven grote salafistische groepen. En die vechten zonder pardon tegen de regering en al wie hen dwarsligt. Neen, de wapens zullen zoals trouwens in alle oorlogen beslissen.

Het grote probleem is trouwens niet eens het bestaan van die terreurgroepen maar het al zeven jaar ontbreken van een duidelijke Amerikaanse politiek tegenover Syrië, zowel onder Obama als nu onder Trump. Niemand, ook Washington niet, weet bijvoorbeeld waar de VS heen wil met het door de Koerdische YPG/PKK met Amerikaanse steun veroverde oosten van Syrië.

Zo blijven er vele vragen bestaan over het Amerikaanse bombardement van de Syrische luchtmachtbasis van Shayrat. Waarom bleef zowel de Syrische als Russische luchtafweer inactief?

En met de afweersystemen S300 en S400 hadden die normaal toch zware schade kunnen aanrichten aan die aanval van kruisraketten. En als het klopt dat de Russen wisten wat komen zou, wat wist dan het Syrische leger? En daarom de vraag: was dit bombardement reëel of een enscenering?

Het is een realiteit die men in Moskou, Teheran, Beijing en Damascus vermoedelijk al goed beseft. En evenzeer in Saoed-Arabië, Turkije (dat trouwens de recente alliantie met Rusland verbrak), Het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en de VS. Figuren als een senator John McCain (29) – wiens stichting ook geld krijgt van Saoedi-Arabië – of Hillary Clinton en haar entourage willen gewoon de totale destructie van Syrië. Voor minder doen ze het niet.

Anderen wil wel een einde aan de gevechten of die beperken. Niemand weet het tot waar men in de VS wil gaan. En van de oorlog tegen de terreur is er ook onder Trump in goede Amerikaanse traditie helemaal geen sprake. Het is gewoon een cynische grap, barslecht theater. Misschien dat Trump toch nog een goede zet doet, maar dat is verre van zeker. Daarop rekenen is vrij dom.

Willy Van Damme

1) BBC, 11 november 2016, ‘Syria kidnap case against doctor dropped by prosecution’. http://www.bbc.com/news/uk-24901481

2) Jeroen Oerlemans werd op 2 oktober 2016 in de Libische stad Sirte door onbekenden neergeschoten. Zijn begrafenis op 13 oktober in de Amsterdamse Zuiderkerk nadien roept echter veel vragen op. Amateuropnames van die in zeer beperkte kring gehouden plechtigheid tonen bijvoorbeeld zijn uitbundig lachende kinderen, echtgenote en zowat alle andere genodigden. Ook was er de zeer discrete aanwezigheid van wat bijna zeker geheime agenten waren. Een bizar gebeuren.

3) IBTimes, VK, Tareq Haddad, 7 april 2017, ‘British doctor who documented Syria ‘chemical attacks’ previously held on, terror offences.’ http://www.ibtimes.co.uk/british-doctor-who-documented-chemical-attack-previously-held-terror-offences-1615849.

Deze link bevat een lang interview van de aan al Qaeda gelieerde journalist Bilal Abdul Kareem met Shajul Islam. Hierbij heeft hij het over de levering door de Britse regering van vooral Belgische wapens. In het interview schreeuwt de man zijn onschuld uit.

4) The Telegraph, Gordon Rayner, 21 augustus 2014, ‘Net closes on ‘Jihadi John’ as London pair probed’. http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/middleeast/iraq/11049953/Net-closes-on-

5) Breitbart, VS, Oliver J.J. Lane, 22 augustus 2014, ‘NHS Doctor With Family Jihad Ties Sought in ‘Black Beatle’ Beheading Search’. http://www.breitbart.com/london/2014/08/22/terrorism-is-a-family-affair/Jihadi-John-as-London-pair-probed.html.

Breitbart is de o.m. aan Steve Bannon en dus ook aan president Donald Trump gelieerde alternatieve nieuwswebsite. Zou Trump dit feit dus niet kennen?

6) Breitbart, VS, Jack Montgomery, 7 april 2017, ‘Syrian Chemical Attack Doctor Tried as Jihadist in UK’. http://www.breitbart.com/london/2017/04/07/syrian-chemical-attack-doctor-tried-jihadist-uk/

7) Zijn Twitteradres: https://twitter.com/DrShajulIslam

8) Memri TV, VS , 7 februari 2017, “Pro-Opposition Syrian Journalist In Tweets And Posts: Russian Forces Thwarted Maher Al-Assad’s Iran-Backed Coup Attempt “. https://www.memri.org/reports/pro-opposition-syrian-journalist-tweets-and-posts-russian-forces-thwarted-maher-al-assads

Memri Televisie en The Long War Journal van het Amerikaanse Institute for the Defence of Democracies zijn twee door Israëlische belangen gecontroleerde Amerikaanse informatiebronnen over het salafisme. Het is dan ook nodig erg voorzichtig te zijn met de wijze waarom zij het nieuws brengen en soms natuurlijk ook verzwijgen en manipuleren.

9) The Telegraph, Boris Johnson, 27 maart 2016, ‘Bravo for Assad – he is a vile tyrant but he has saved Palmyra from Isil’. http://www.telegraph.co.uk/opinion/2016/03/27/bravo-for-assad–he-is-a-vile-tyrant-but-he-has-saved-palmyra-fr/

10) The Long War Journal, Bill Roggio, 10 december 2012, ‘Al Nusrah Front, foreign jihadists seize key Syria Army base in Aleppo’. http://www.longwarjournal.org/archives/2012/12/al_nusrah_front_alli.php

Al Nusrah is de vroegere naam van al Qaeda in Syrië. Nu noemt die terreurgroep zich Hayat Fatah al Sham, een door al Qaeda gecontroleerde koepelorganisatie waar officieel een tiental jihadistengroepen deel van uitmaken. Khan Sheikhoun is sinds de eerder dit jaar gevoerde oorlog tussen jihadisten door al Qaeda bezet. In de provincie Idlib is al Qaeda militair de sterkste formatie.

11) The Straits Times, Reuters, Singapore, 8 juli 2014, ‘Two ‘abandoned’ cylinders seized in Syria contained sarin: UN’.  http://archive.is/XuTec#selection-1581.0-1578.2

The Straits Times is zoals praktisch alle andere gedrukte media in Singapore eigendom van de lokale regering.

12) https://www.youtube.com/watch?v=nODxF4jOjCs. Verklaring van commandant Abdel Baset Tawileh gedaan op 21 juni 2013. Twee maanden voor de gasaanval met sarin in Oost-Ghouta.

13) Amnesty International, Londen, 13 mei 2016, ‘Syria: armed opposition group committing war crimes in Aleppo – new evidence’.  https://www.amnesty.org.uk/press-releases/syria-armed-opposition-group-committing-war-crimes-aleppo-new-evidence

14) Al Masdar News, Leith Fadel, 11 april 2017, Last two chemical weapons facilities in Syria belong to rebels: OPCW. https://www.almasdarnews.com/article/last-two-chemical-weapons-facilities-syria-belong-rebels-opcw/

Zie ook pagina 1 van het vooruitgangsrapport van de OVCW van 28 maart 2016 bestemd voor de VN Veiligheidsraad. http://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=S/2016/285

15) RT, Moskou, 15 november 2016, ‘Rebels shell Syrian Army with poison gas in Aleppo, scores injured – military’, https://www.rt.com/news/366799-aleppo-chemical-weapons-attack/

16) The Indictor; Adam Larson, April 2017, Analysis of evidence contradicts allegations on Syrian gas attacks’. http://theindicter.com/analysis-of-evidence-contradicts-allegations-on-syrian-gas-attacks/

17) Tass News Agency, 14 april 2017, Moscow calls for transparent investigation of Syria chemical incident’. http://tass.com/politics/941476

18) Willy Van Damme blog, 9 maart 2014, ‘Syrische gifgasaanvallen – Vragen voor Ake Sellström en de VN’. https://willyvandamme.wordpress.com/2014/03/09/syrische-gifgasaanvallen-vragen-voor-ake-sellstrom-en-de-vn/

19) Theodor A. Postol is een emeritus professor in de wetenschap, technologie en nationale veiligheidspolitiek aan het Massachusetts Institute for Technology (MIT) in Boston, VSA. Hij werkte jarenlang als specialist en topadviseur voor zowel het Pentagon als het Amerikaans parlement en trok nadien naar Boston en het MIT.

Hij wordt gezien als de autoriteit in de VS op dit vlak en als iemand die niet terugschrikt om zijn nek uit ter steken. In het verleden maakte hij bijvoorbeeld brandhout voor de beweringen rond het raketafweersysteem Patriot dat volgens de toenmalige president George H. Bush Sr. tijdens de tweede Golfoorlog bijna 100% effectief was. Hij schatte het eerder op 0 tot 10%. Ook het Israëlische IJzeren Schild kreeg van hem eenzelfde kritiek te verwerken. Hij kreeg in 2006 voor zijn werk van de American Federation of Scientists de jaarlijkse Richard L. Garwin Prijs.

Dus ook voor dat werk rond die Patriotraketten van het industrieel conglomeraat Raytheon. Zijn werk over die eerdere vermeende aanval met sarin in Oost-Ghouta van 2013 is essentieel. Hier ontmaskerde die beweringen als een boel leugens van o.m. de Amerikaanse regering, The New York Times, Human Rights Watch en ‘expert’ Eliot Higgins, alias Brown Moses en Bellingcat. Zij moesten later hun woorden hierover inslikken. Hierover verscheen echter niets in onze media.

20) The Atlantic, Jeffrey Goldberg, April 2016, ‘The Obama Doctrine’. https://www.theatlantic.com/magazine/archive/2016/04/the-obama-doctrine/471525/

Het was James Clapper, de directeur voor de Nationale Veiligheid van de VS, die Obama toonde dat het eerste rapport van zijn veiligheidsdiensten (CIA, DIA?) over die aanval in Oost-Ghouta van 21 augustus 2013 leugens waren. Het is een zoveelste aanwijzing dat het Syrische leger hier geen sarin gebruikte en die salafistische terreurgroepen het zelf deden. Met als slachtoffers mogelijks gevangenen.

Wat het vermoeden versterkt dat bepaalde organisaties in Washington betrokken waren bij die vermeende aanval met sarin. Het verklaart ook de gecoördineerde actie toen eind augustus 2013 van HRW, Eliot Higgins en journalist C.J. Chivers van The NYT. Geen toeval dat HRW bijna onmiddellijk opriep om Syrië te bombarderen. Vermoedelijk zijn dus ook nu veiligheidsdiensten zoals MI6 bij deze nieuwe ‘gifgasaanval’ betrokken. Al Qaeda werkt nu eenmaal niet in totale isolatie.

21) LogoPhere.com, 13 april 2017, Denis O’Brien, 13 april 2017, ‘The Apr04|17 incident at Khan Sheikhoun, Syria. A series of inquiries.  LogoPhere’s Top Ten Ways to Tell When You’re Being Spoofed by False-Flag Sarin Attacks‘. http://logophere.com/Topics2017/17-04/17_017-BLA-Sarin.htm

Dennis O’Brien is professor emeritus van de University of Missoury en een veel gelauwerd wetenschapper die op zijn wetenschappelijk terrein ook baanbrekend werk verrichte.

Dennis O’Brien bekijkt de zaak op een zuiver klinisch biologische wijze door het wetenschappelijk analyseren van de vele foto’s en video’s. Hij publiceerde eerder over de aanval in Oost-Ghouta al een boek ‘Murder in the Sunmorgue’ dat gratis op het internet te downloaden is. Ook hier betwist hij dat er sarin was gebruikt maar dat men die mensen vermoordde door middel van andere gassen.

22) Moon of Alabama, 20 april 2017, ‘Chlorine, Not Sarin, Was Used In The Khan Sheikhun Incident’. http://www.moonofalabama.org/2017/04/only-chlorine-not-sarin-involved-in-the-khan-sheikhun-incident.html

23) The New York Times, 11 april 2017, ‘Declassified U.S. Report on Chemical Weapons Attack’. https://www.nytimes.com/interactive/2017/04/11/world/middleeast/document-Syria-Chemical-Weapons-Report-White-House.html

24) Theodor A. Postol, 11 april 2017, A Quick Turnaround Assessment of the White House Intelligence Report Issued on April 11, 2017 About the Nerve Agent Attack in Khan Shaykhun, Syria. https://www.scribd.com/document/344995943/Report-by-White-House-Alleging-Proof-of-Syria-as-the-Perpetrator-of-the-Nerve-Agent-Attack-in-Khan-Shaykhun-on-April-4-2017#download.

25) Ook RT, Interview met Theodor Postol. 14 april 2017, ‘White House claims on Syria chemical attack ‘obviously false’ – MIT professor (VIDEO)’. https://www.rt.com/usa/384520-postol-report-sarin-syria/

26) Washington Blog, Robert Barsocchini, 12 april 2017 MIT Rocket Scientist: White House Claims on Syria Chemical Attack “Cannot Be True”. http://www.washingtonsblog.com/2017/04/66712.html en

27) Washington Blog, Robert Barsocchini, 13 april 2017, ‘Addendum to Dr. Theodore Postol’s Assessment of the White House Report on Syria Chemical Attack.  http://www.washingtonsblog.com/2017/04/addendum-dr-theodore-postols-assessment-white-house-report-syria-chemical-attack.html

28) Hij baseerde zich op het artikel van het Digital Forensic Research Lab, Atlantic Council, VS, Ben Nimmo, Donora Barojan, 7 april 2017, ‘How the alt-right brought #SyriaHoax to America’. https://medium.com/dfrlab/how-the-alt-right-brought-syriahoax-to-america-47745118d1c9

The Atlantic Council is een Amerikaanse studiedienst en lobbygroep die deels gefinancierd wordt door Saoedi-Arabië. Deze is via haar Rafik Hariri Center erg actief rond Syrië. Een van hun voornaamste woordvoerders rond Syrië is Frederick C. Hof. Dit is een oudgediende van Buitenlandse Zaken onder Barack Obama en in de beginperiode een van de voornaamste strategen achter de oorlog tegen Syrië.

Bij De Morgen (zie Koen Vidal, 12/04/2017, ‘Extreemrechtse achterban Trump ziedend om bombardement’ hebben ze dit artikel duidelijk ook gelezen en gebruikt men het om elke kritiek op de Amerikaanse regering in deze kwestie in de grond te boren.

De bron van die kritiek is namelijk iemand die goed ligt in Damascus en dit is volgens Koen Vidal dus per definitie totaal onbetrouwbaar en te verwerpen. Dat The Atlantic Council geld uit Saoedi-Arabië krijgt is voor diezelfde De Morgen en Koen Vidal dan geen probleem. Het artikel typeert de schandelijke mentaliteit die heerst bij het overgrote deel van onze pers.

29) Disobedient Media, VS, William Craddick, 8 maart 2017, ‘McCain Institute’s Failure To Use Donations For Anti-Trafficking Purposes Raises Questions’. http://disobedientmedia.com/mccain-institutes-failure-to-use-donations-for-anti-trafficking-purposes-raises-questions/

Een andere kijk op het Midden-Oosten en het Westen

Mede onder impuls van de makers van de hier eerder besproken film ‘Whose peace will it be? organiseert men volgende maand in De Markten in Brussel een internationaal cartoonfestival en een serie lezingen en filmvoorstellingen rond de problematiek van het Midden-Oosten en de gevolgen hier.

Uit een duizend ingezonden cartoons selecteerde men er 120 die ieder hun eigen visie geven op de oorlogen daar, de vluchtelingen, de cultuur en het samenleven ginds en hier. De tentoonstelling loopt van 2 mei tot 31 mei in De Markten, Oude Graanmarkt 5 in het centrum van Brussel. De expositie is elke dag toegankelijk van 12 tot 18 uur, behalve op maandag. Op donderdag is ze open tot 20 uur.

Daarnaast zijn er ook twee filmvoorstellingen in het RITCS aan de Brusselse Dansaertstraat met inleidingen door Luc Pien en Lieven De Cauter. Ook zijn er een serie panelgesprekken met vooral mensen die origineel uit het Midden-Oosten komen. Dit rond thema als de geostrategie achter die oorlogen, de zoektocht naar de waarheid en de groeiende islamofobie.

Meer info met details op http://www.lightintimetocome.org/home/Cartoon.

Willy Van Damme

De val van de Iraanse Sjah

Het gesprek met Farah Diba (Humo18 april) is vrij boeiend en toont nogmaals hoe bepaalde machthebbers in een hoge ivoren toren leven zonder altijd goed te beseffen wat er rond hen aan het gebeuren is.

Het klopt inderdaad dat het de VS, het Verenigd Koninkrijk en de Fransen waren die Khomeini aan de macht brachten. Dit kaderde echter duidelijk in een groter duivels plan van die regeringen.

Zo vluchten beiden op 16 januari 1979 uit hun land, en exact zes maanden later, op 16 juli 1979, pleegt Saddam Hoessein, een agent van de CIA, in Irak een staatsgreep. En 13 maanden later, als de legers klaar staan, trekken Irak en Iran op 22 september 1980 ten oorlog. Wat in beide landen zorgt voor een massale vernietiging van mens en materiaal. Waarbij het Westen aan beide kanten wapens leverde.

Ayatollah Ruhollah Khomeini in Frankrijk

Khomeini en de Iraanse clerus wilden vooral hun financiën veilig stellen om zo hun macht te bewaren versus de andere krachten in het land, waaronder de sjah. In het geniep sloot hij trouwens een akkoord met de Amerikaanse republikeinse partij om de gevangen Amerikaanse diplomaten die in Teheran werden vastgehouden pas vrij te laten na de verkiezingen. Waardoor Ronald Reagan het in de presidentsverkiezingen makkelijk van Jimmy Carter kon halen.

Khomeini was trouwens ook betrokken bij de in 1953 door de Britse en Amerikaanse veiligheidsdiensten georganiseerde staatsgreep tegen de Iraanse premier Mohammed Mossadeq. Het probleem van Khomeini en de Iraanse geestelijken was dat de landhervormingen van haar man de Sjah financieel erg nadelig was voor de grootgrondbezitters die de Iraanse clerus traditioneel was.

Bovendien kaderde dit ook in een breder plan. Door in Iran geestelijken aan de macht te brengen kon men makkelijker het schisma in de islam verder doen uitgroeien. Waar tot dan amper iemand wist wat soennieten en sjiieten waren kon dit zo uitgroeien tot wat we nu zien. In datzelfde jaar 1979 creëerde men dan in Afghanistan een salafistisch terreurleger. Alles stond klaar voor de grote apotheose.

Het kadert in het door de Israëlische diplomaat Oded Yinon in februari 1982 uiteengezette plan voor gebiedsuitbreiding van de zionistische staat. Mede via het verzwakken van het militair apparaat van de Arabische landen en het er bevorderen van het sektarisme en zo vernielen van de regio.

Het is geen toeval dat al Qaeda of andere salafistische terreurgroepen tot heden nooit in Israël zelf een aanslag pleegden en dat Israëlische militaire hospitalen al meer dan 3000 gewonde Syrische terroristen verzorgden en nadien terugstuurde naar het slagveld. Het toont waar het in Syrië echt om te doen is. En Jimmy Carter gaf in 1979 het startschot.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar aanleiding van het interview van Peter Verlinden met Farah Diba, de weduwe van de laatste sjah van Iran. Dit in Humo van  18 april 2017.

Escalatie Syrische oorlog

Er zijn duidelijk nog zekerheden in het leven. Alle presidenten uit de geschiedenis van de VS hebben voor zover geweten oorlog gevoerd. En dus stond het in de steren geschreven dat ook Donald Trump dat zou doen. Mensen die dachten dat het ditmaal anders zou zijn blijken dan ook uitermate naïef te zijn geweest. De geschiedenis herhaalt zich want dat was met Barack Obama hetzelfde.

Valse voorwendsels

En dat men daarbij oorlog voert onder valse voorwendsels is ook niet nieuw. De originele bevolking van de VS had er zelfs een befaamde term voor: ‘Ze spreken met dubbele tong’. Ze zeggen A maar doen B. Niet dat dit voor wie wat van geschiedenis kent iets nieuw is.

Neem chemische wapens. Toen De Iraakse president Saddam Hoessein – nota bene een oud-agent van de CIA – op 16 maart 1988 in het stadje Halabja gifgas gebruikte staken zowel de CIA als de Amerikaanse militaire veiligheid DIA en dus de regering in Washington de schuld op … Iran.

Achteraf bleek uit later bekend gemaakte rapporten van diezelfde diensten dat men al 1983 wist dat het Saddam Hoessein was die sinds dan die wapens gebruikte. Het was Donald Rumsfeld die toen in 1983 als speciaal gezant van President Ronald Reagan voor het Midden-Oosten bij Saddam op bezoek ging om hem alle hulp toe te zeggen. Hij en de VS steunden dus het gebruik van gifgas.

Donald Trump - 1

Is de impulsieve en zonder regeringservaring zijnde Donald Trump erin geluisd? Het is een mogelijkheid. Zijn optreden gaat de oorlog in Syrië vermoedelijk alleen verlengen en al Qaeda & Co versterken. 

Twintig jaren later beweerde diezelfde Rumsfeld met een uitgestreken gezicht dat men Irak wel moest aanvallen want het land had …. chemische wapens. Een leugen zoals feitelijk toen al bleek. Men kan er bijna gif op nemen dat hetzelfde scenario zich nu aan het herhalen is.

Het is Michael T. Flynn, tot voor kort Nationaal Veiligheidsadviseur van Donald Trump en gewezen baas van de DIA, die stelde dat de aanval met sarin in 2013 het werk was van die jihadisten en niet van de Syrische regering. Maar de man werd uitgezuiverd, kaltgestellt.

Wat nu met Syrië 

De vraag is hoe het nu met Syrië verder moet. Wat bij de eerste reacties zeer opviel waren de snelle hoerakreten uit Israël. In regel zwijgt die zionistische regering in alle talen over Amerikaanse acties in het Midden-Oosten. Met als typevoorbeeld hun stilte bij de invasie van Irak in 2003. Dit terwijl zij achter de schermen een der drijvende krachten waren van de vernieling van dat land.

De indruk is dat men Donald Trump bewust in de richting van oorlog duwde, weg van een politieke oplossing voor Syrië. Wat trouwens de goede richting uitging. De nooit geziene perscampagne tegen de vermeende Russische invloed op Trump en bepaalde adviseurs uit zijn entourage tonen dit.

Over de allesomvattende invloed van Saoedi-Arabië, toch medeverantwoordelijk voor de ongeveer 3.000 doden kostende aanval op het New Yorkse WTC van 11 september 2001, zwijgt de klassieke pers en politiek in de VS. Geen woord over de entourage van Hillary Clinton met de Moslimbroeders en Saoedi-Arabië. Men doet het zelfs af als ‘fake news’, de nieuwste modeterm van onze persmuskieten. .

Donald Rumsfeld - 2

In 1983 steunde Donald Rumsfeld het gebruik van gifgassen door de Iraakse president Saddam Hoessein. In 2003 was diens bezit – waarvan Rumsfeld toen al wist dat het een leugen was – de reden waarom Donald Rumsfeld als minister van Oorlog Irak aanviel en bezette. Met catastrofale gevolgen zoals het ontstaan later van al Qaeda in Irak en daarna ISIS.

Gans die hetze was een bewuste poging om de neoconservatieven meer invloed op het beleid te geven. Die zitten nu natuurlijk te juichen en hun reacties van de voorbije twee dagen in de Amerikaanse pers zijn duidelijk. Ze feesten.

De grote vraag is dan ook welke gevolgen dit gaat hebben voor de oorlog tegen Syrië en de relaties met Rusland, China en de wereld. Zeker is dat dit optreden van Donald Trump de zaak geen enkele stap vooruit brengt. Integendeel.

Al Qaeda en Israël juichen

Dat al Qaeda vandaag staat te juichen zegt boekdelen. Evenzeer als de vanuit pro-Syrische bronnen gemelde aanval van ISIS in de provincie Homs waar die getroffen luchtmachtbasis ligt. Trump de man van al Qaeda. Gisteren verscheen er bij Reuters een bericht dat de heersers van Bahrein zeer tevreden zijn met Donald Trump. Uiteraard. Maar dat zijn wel de vrienden van die salafistische bendes.

Onder het mom van de strijd tegen oorlogsmisdaden begaan Donald Trump en de rest van de westerse alliantie de grootst mogelijke oorlogsmisdaden. Want wat is het steunen van een gewapende opstand in een ander land anders dan een oorlogsmisdaad?

Zeker als we zien dat ze hier al zeven jaar een nest koppensnellers van al Qaeda en consoorten steunen, zelfs met wapens. Figuren als een Alexander De Croo, vice-premier voor Open-VLD in de regering Charles Michel, zijn dan ook hypocrieten van de hoogste orde.

Geld inzamelen voor noodhulp aan Jemen en ondertussen de Saoedische oorlog tegen dat land, incluis met een blokkade, steunen. Een oorlog waarbij al Qaeda meevecht met de Saoedi’s en dus de Belgen. En intussen maar zeuren over Waalse wapenleveranties aan die salafistische prinsen daar. Een kwestie van durf of pure domheid. Geloofwaardigheid: –100.

Willy Van Damme

Een hoogdag voor het cynisme

Gisteren werden in het land overal herdenkingen gehouden voor de terreuraanslagen van 22 maart 2016 in het metrostation Maalbeek en op de luchthaven van Zaventem. Daarbij lieten 32 mensen het leven en was er voor een massa anderen onnoemlijk veel leed.

Dat men die mensen herdenkt en alle mogelijke steun geeft aan de vele gekwetsten en familieleden, vrienden van de doden en de hulpverleners is logisch, erg belangrijk en een zeer goede zaak. En daarbij zijn vanwege de slachtoffers heel mooie staaltjes te horen en zien geweest. Het toont dat de mens niet alleen een roofdier kan zijn maar ook een zorgzaam en liefhebbend wezen. Iets om eeuwig te koesteren.

Steun aan ISIS

Maar toch laat alles hier een bijzonder bittere nasmaak achter. Terwijl we hier overal ons medeleven met die slachtoffers van Zaventem en Maalbeek toonden vielen er in het westen van de stad Aleppo doden en gewonden door terreuraanvallen van al Qaeda en haar bondgenoten. En daar hoorden wij in onze media niets over. Die doden telden dus niet mee.

Didier Reynders - In Saoedi Arabië met Nayef en Saud  al Shalaan

Belgisch Minister voor Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR), hier op bezoek bij de Saoedische gebroeders Nayef en Saud al Shalaan. Beiden zijn gekend als financiers van die terreurbewegingen in Syrië en Irak en kregen in Frankrijk jaren cel voor groothandel in cocaïne. Ongetwijfeld geheel halal. En dan in Zaventem tranen plegen voor de slachtoffers van de terreur. Durf is alles.

Maar vooral was dit gebeuren van gisteren een hoogtepunt van cynisme vanwege onze elite van politici, academici en de media. Wie met wat aandacht kijkt naar wat deze heren en dames de voorbije zes jaar rond Syrië en ook Libië deden ziet niet bepaald iets om fier over te zijn. Integendeel, het is een gigantische schande waaraan die heren en dames wel niet zullen herinnerd willen worden.

Neem bijvoorbeeld de unaniem door de EU genomen beslissing van 23 mei 2013 betreffende Syrië. Nadat men in 2011 vanuit de EU een praktisch totaal embargo op Syrië afkondigde werd dit zeer merkwaardig die 23ste mei deels opgeheven. Wat was er gebeurd en waarom deed de EU dat? Het is een beslissing waaraan men op het kabinet van Didier Reynders, minister van Buitenlandse zaken toen, niet aan herinnerd wil worden.

De maand ervoor hadden salafistische terreurgroepen, in essentie al Qaeda en vooral Ahrar al Sham, een kloon van al Qaeda, het olie- en gasrijke oosten van Syrië veroverd. Waarna er intern ruzie ontstond over de opbrengst van die olie en gas en ISIS zich van al Qaeda losscheurde en dat gebied voor zich nam. De kassa bij ISIS kon beginnen rinkelen.

En daarom reageerde de EU, en dus ook de regering Elio Di Rupo, door onmiddellijk het embargo alleen voor olieproducten uit Syrië op te heffen. Er was dus haast bij. Leve de kassa van ISIS. Beweren dat de EU in Syrië alleen die ‘gematigde’ oppositie steunde is dan ook boerenbedrog. Een gigantische leugen.

Een andere zaak waarover men liefst zal zwijgen is het toekennen in 2011 van de Nobelprijs voor de Vrede aan de Jemenitische Tawakkol Karman, een prominent lid van de al Islah partij, de lokale versie van de Moslimbroeders. Een beslissing die kaderde in de politiek van de steun van het Westen aan de Moslimbroeders, en dus al Qaeda, hun vaste partner in crime.

Tawakkol Karman - 5

De Jemenitische Tawakkol Karman fier met haar Nobelprijs voor de Vrede. Een gift van de Noorse sociaal-democratische regering van premier Jen Stoltenberg, nu secretaris-generaal van de NAVO. Hij steunt dan ook voluit de Saoedische oorlog tegen Jemen. Al Qaeda zal hem er dankbaar voor zijn.

En zoals bij alle afdelingen van de Moslimbroeders zijn er immers ook hier directe contacten tussen deze door Saoedi-Arabië gefinancierde partij en de lokale afdeling van al Qaeda, al Qaeda van het Arabisch Schiereiland. Dat is de afdeling die tekende voor de bloedige aanslag op Charlie Hebdo van 7 januari 2015. Nobelprijs voor de Vrede? Welke vrede?

Haar partij steunt trouwens de oorlog van Saoedi-Arabië en het Westen tegen Jemen waarbij men het land zelfs uithongert. Een oorlog die dan weer resulteert in een steeds sterker wordende lokale afdeling van al Qaeda. Met andere woorden: De Belgische regering Charles Michel, met de N-VA, steunt hier Saoedi-Arabië en helpt zo ook de moordenaars van de redactie van Charlie Hebdo sterker worden.

De valse tranen van de media

De oorlog tegen de terreur van het Westen is dan ook een groot toneelstuk, een farce, en een ware ode aan het cynisme. Men toont zijn medeleven met de slachtoffers van de terreur maar blijft die terroristen steunen. Met dien verstaande natuurlijk dat onze media dit lekker voor die slachtoffers en de rest van het publiek weten verborgen te houden.

En dan zijn er onze media en academici. Om nooit te vergeten is natuurlijk de uitlating van Rik Coolsaet, emeritus professor in de internationale politiek van de UGent, die op 30 mei 2012 in Terzake op de VRT-televisiezender Canvas die Syriërstrijders idealisten noemde. Misschien kan hij dat eens aan hun slachtoffers in Zaventem en Maalbeek gaan uitleggen. En zich diep wentelen in de excuses. En dat is dus de top van onze academici.

En dan er zijn onze media natuurlijk die nu vette titels plakten boven hun van tranen en emotie doorweekte artikels. Met televisieheld Rudi Vranckx die in Syrië optrok met topterrorist Abdelrahman Ayachi – in beroep in Brussel 4 jaar cel voor terrorisme – en hem op televisie zelfs een vrije tribune gaf. Diezelfde ‘terrorisme-expert’ – althans volgens de VRT – die al Qaeda in 2011 dood verklaarde.

Abdelrahman Ayachi - 1

Abdelrahman Ayachi, zoon van De Molenbeekse sjeik Bassam Ayachi, de geestelijke vader van het salafisme in België. Hij kreeg in Brussel wegens terrorisme in eerste aanleg 8 jaar en in beroep 4 jaar. Desondanks bleef Rudi Vranckx met hem in Syrië rondtoeren waarbij deze massamoordenaar voor onze terrorisme-expert gids en tolk speelde. Tijdens de televisieactie 12-12 voor Syrië kreeg hij van Vranckx in ruil op de VRT zelfs nog een interview ten geschenke om zo zijn (sic) goede bedoelingen uit te leggen.

Of een Jens Franssen van de VRT die toen hij met een groepje reporters op 11 januari 2012 in de Syrische stad Homs verzeild raakte in een betoging van Assad aanhangers en beschoten werd door terroristen. Waarna hij, samen met Vranckx en de rest van dat aanwezige journaille, alles staken op het regeringsleger. Ze gingen daarbij zelfs zover om kloosterzuster Agnes Myriam te beschuldigen van betrokkenheid bij die aanslag.

En dan was er Guy Van Vlierden van Het Laatste Nieuws die vorig jaar opriep om in Syrië die terreurgroepen aan de macht te brengen. Uiteraard niet ISIS maar wat hij dan de ‘gematigden’ noemde. Een zoals hij hoort te weten alleen in de Westerse verbeelding bestaande categorie. Waarna men vanuit Syrië elders in de wereld de ene aanslag na de andere kan plegen. Syrië als een paradijs voor terroristen.

Ook De Morgen mag men natuurlijk niet vergeten. Die plaatste op 14 december 2016 naar aanleiding van de bevrijding van het oostelijk deel van de stad Aleppo een ganse pagina interview met topterrorist Bilal Abdul Kareem, een man van al Qaeda die moslims via zijn media oproept om in Syrië te komen vechten. En dat op de voorpagina van De Morgen. Of uitgever Christian Van Thillo die in zijn kranten pleidooien laat plaatsen om terroristen te steunen.

En dan is er uiteraard De Standaard waar ‘expert’ Chams Eddine Zaougui op 6 juni vorig jaar nog opriep om aan die terreurgroepen ultramoderne luchtafweerraketten te leveren. Goed bruikbaar in Zaventem of Schiphol natuurlijk. En het lijstje van dat soort artikels is in wezen oneindig. Want met hetzelfde gemak waarmee men nu de tranen laat vloeien zo ook steunde men de terreurgroepen in Syrië en elders in het Midden-Oosten.

En niemand van hen die maar denkt aan verontschuldigingen. Dat pas zou grootmoedig geweest zijn van een Rudi Vranckx, Rik Coolsaet, Didier Reynders, Elio Di Rupo, Jens Franssen, Charles Michel, Guy Van Vlierden, De Morgen en De Standaard. Maar dat doet men niet en daarom zijn al hun tranen en woorden van medeleven pure hypocrisie.

De 22ste maart 2017 was dan ook de hoogdag van het cynisme. Dat is de reden waarom men de slachtoffers in Syrië zelf gisteren vergeten is. Het zijn slachtoffers waarvoor die elite zelf verantwoordelijk is. Zoals ze feitelijk ook die in Zaventem, de Bataclan, Maalbeek en Charlie Hebdo indirect op hun kerfstok hebben. Zou een van hen weten wat schaamte is?

Willy Van Damme

Syrië – Militaire vrienden

Een foto die zeker een prijs zou moeten verdienen is deze die dinsdag in Turkije door het staatspersagentschap Anadolu werd vrijgegeven van een ontmoeting van de stafchefs van het Turkse, Russische en Amerikaanse leger. Een bijeenkomst bijgewoond door een serie andere topofficieren.

Onderwerp was natuurlijk de erg gespannen toestand in de buurt van de Syrische steden al Bab en Manbij waar de Turken en hun salafistische bondgenoten schieten op de troepen van de alliantie bestaande uit de Koerdische partijen YPG/PKK/VS en een stel huurlingen genaamd het Syrisch Democratisch Front (SDF).

Turks-Russisch-Amerikaanse militaire toplui - 7 maart 2017

Voor het eerst samen aan tafel, de Amerikaanse stafchef generaal Joseph Dunford, de Turkse stafchef generaal Hulusi Akar en de Russische stafchef generaal Valeriy Gerasimov. De bijeenkomst in Antalya toont duidelijk de uiterst gevaarlijke spanning die zich de voorbije maanden ontwikkelde in het noorden van Syrië. De vraag is of die vergadering voldoende was om dat gevaar te bezweren. De coalitie van YPG/PKK/VS lijkt hun bezetting van de stad Manbij niet te willen opgeven. Tot woede van Turkije en groot ongenoegen van Damascus. En ook nog gisteren en vandaag schoot het Turkse leger op haar tegenstanders, incluis het Syrische leger. Wat betekent dat de plooien niet zijn gladgestreken. Merkwaardig is dat onze kranten hierover geheel zwijgen en deze toch rare foto niet eens publiceerden.

Daarbij bezetten die laatsten de stad Manbij en omgeving en de Turken met hun jihadisten van het zogenaamde Vrij Syrische Leger (VSL) het vlakbij gelegen stadje al Bab. Met Turkije die via minister van Buitenlandse Zaken Mevlut Cavusoglure vandaag nog maar eens stelde Manbij te willen bevrijden van de ‘terroristen’ van de YPG/PKK.

Hier vielen bij onderlinge gevechten langs Koerdische zijde al doden, werd het Amerikaanse leger dus door ‘bondgenoot’ Turkije beschoten en zijn enkele Syrische soldaten gevangen genomen en gewond geraakt. Ook zouden al een paar strijders van de YPG/PKK door de Turkse invasietroepen vermoord zijn.

Amerikaanse gevechtshelikopters - Lafarge Cementbedrijf - Raqqa provincie - 6 maart 2017

Een satellietfoto van een in alle stilte en alle illegaliteit door de VS gebouwde luchtmachtbasis in het uiterste noordoosten van de provincie Aleppo, gelegen ten oosten van de Eufraat. Het is de oude cementfabriek van de Frans-Zwitserse bouwmaterialengroep LafargeHolcim gesitueerd vlakbij het stadje Kharabisk en op een dertig kilometer van de stad Ayn Isa.

Het gebied is nu in handen van de YPG/PKK/VS en was voorheen bezet door ISIS en voordien door andere terreurgroepen. Om de fabriek draaiende te houden betaalde Lafarge beschermingsgeld aan die groepen waaronder ISIS. Hierover loopt in Frankrijk nu een proces. Boven links, zie cirkel, staat een Black Hawk helikopter.

Bronnen gelieerd aan de YPG/PKK stellen dat de VS ook het vliegveld in de stad Kobani/Ayn al Arab aan het uitbouwen is om er grote vliegtuigen te kunnen ontvangen. De strijd om Rakka zal vermoedelijk in april definitief losbarsten.

Het gevolg is dat Amerikaanse troepen en een alliantie van Russische en Syrische eenheden in het door de YPG/PKK/VS bezette gebied naast elkaar stellingen innamen om zo de Turkse invasiemacht te weerstaan.

Waarna Erdogan woensdag verklaarde dat hij zonder steun van Moskou en Washington afziet van de inname van Manbij. Ook ‘betreurde’ de Turkse regering gisteren dat haar bondgenoten kiezen voor steun aan die Koerdische ‘terroristen. Wat nu dus in Ankara nog maar eens anders klinkt. Het bewijs van grote interne ruzies in Ankara.

Erdogan is morgen vrijdag in Moskou en zal mogelijks gedwongen worden kleur te bekennen en zich neer te leggen bij zijn feitelijke nederlaag. Wat men in het openbaar natuurlijk heel netjes zal verpakken met desnoods de grootst beschikbare strik errond en de breedst mogelijk glimlach.

Wat Ankara hier doet is militaire druk uitoefenen om de YPG/PKK alsnog naar de oostelijke oever van de Eufraat te jagen, kilometers ver van Manbij. Maar voor de YPG/PKK, sprekend via de Manbij Militaire Raad, is dit echter onaanvaardbaar. Ze willen de Russen en het Syrische leger hooguit een corridor van een 5 à 10 kilometer gunnen tussen hen en de Turken. Een gehele Syrische overname van Manbij kan voor hen dus niet.

Al Bab - Manbij - Aleppo - Militaire situatie - 1 - 9 maart 2017

Een overzicht van de militaire situatie rond de steden al Bab en Manbij. Donkergroen in het noorden is het Turkse leger, rood is het Syrische leger, zwart is ISIS en geel is de YPG/PKK/VS. Het is voor zover geweten de beste op het internet beschikbare kaart. Westwaarts gericht staat het Syrische leger met de Russen. Ernaast en noordwaarts heb je de VS. Men kan hier ook de aanwezigheid van de Syrische overheid in Manbij zien. Het Syrische leger is gisteren dit grensgebied nu officieel binnengetrokken. Ook zou het stadje Arima, tussen al Bab en Manbij, zijn overgedragen aan het Syrische leger.

Je ziet hier perfect hoe de VS in een militaire alliantie samenwerkt met het Russische en Syrische leger. De VS brachten hier recent versterkingen aan en sturen nu ook officieel een 400 mariniers naar Syrië, samen met heel zwaar geschut. Volgens het Pentagon zijn er al een 500 Amerikaanse ‘adviseurs’, waarschijnlijk rangers, maar maar vermoedelijk zijn het er veel meer. Dit lokaal akkoord toont heel waarschijnlijk waarheen de oorlog tegen Syrië in de nabije toekomst gaat evolueren.

De kaart dateert wel van 5 maart en sindsdien bereikte het Syrische leger voor het eerst sinds 2012 de oever van de Eufraat en de drinkwaterinstallaties van al Khafsah. Men bestormt op dit ogenblik trouwens al de zuidelijker gelegen legerbasis van Jirah, de poort naar de provincie Rakka en die weg ligt dan ook bijna open. Het gaat dus snel.

Of die op de kaart getoonde aanwezigheid van Iran in de stad Aleppo veel te betekenen heeft dient men te betwijfelen. Iran speelde een grote rol bij het verjagen van die terreurgroepen uit de stad maar de indruk is dat die gevechtseenheden nu grotendeels weg zijn.

Vermoedelijk is die gespannen situatie in het noorden het onderwerp van de militaire gesprekken op topniveau. Een top die er totaal onverwacht kwam en in het grootste geheim werd voorbereid en door de Turken zonder persaanwezigheid werd georganiseerd. De Turken maakten het ook pas nadien publiek. Die drie topmilitairen samen naast elkaar op een foto is dan ook totaal ongezien.

Dat het Turkse leger hier de Amerikaanse bondgenoten beschoot en de Russen op vraag van de VS bemiddelden is natuurlijk evenzeer ongehoord. Zeker nu men in de NAVO en onze westerse media al een paar jaar bezig is met een ongezien opbod om Rusland en president Vladimir Poetin zo monsterlijk mogelijk voor te stellen.

Eufraat - Syrisch leger - 7 maart 2017

Vol fierheid poseert deze Syrische soldaat aan de Eufraat. Een rivier die men gisteren voor het eerst sinds 2012 bereikte. De vroeger ijzersterke positie van ISIS in die provincie loopt stilaan ten einde. Ooit controleerden zij bijna de helft van dit gebied. De drinkwaterinstallaties, het voornaamste doelwit van het leger, lijken vrij weinig schade te hebben geleden. Wel legde ISIS naar verluidt er zeer veel mijnen en die dient men dus eerst onschadelijk te maken. Maar op dit vlak zal men in Syrië al wel een grote expertise hebben opgebouwd. Aleppo krijgt terug zicht op drinkwater.

En intussen is er over deze zaak bij de NAVO buiten de hier eerder geplaatste reactie niets te horen. En secretaris-generaal de Noor Jens Stoltenberg zwijgt helemaal. Geen donderpreek tegen Moskou ditmaal. Hetzelfde voor de generaals van het Pentagon of bijvoorbeeld de Nederlandse veiligheidsdiensten. Het is algemene stilte aan dit front.

Ook blijkt het hier eerder gebrachte verhaal over Amerikaanse luchtsteun bij de Syrische verovering van de stad Palmyra op ISIS te kloppen. Columnist Hassan Hassan, een fervent verdediger van die jihadisten en deels werkend vanuit de VS, was hierover behoorlijk boos schreef er zelfs een column over. Ook deze militaire samenwerking met Assad wordt zoveel mogelijk als een waar geheim stilgehouden.

Zouden Nederland en België die toch een bondgenoot zijn van de YPG/PKK/VS hier desnoods het Turkse leger en haar salafistische huurlingen gaan aanvallen? Met Russische steun? Dat wordt in Brussel en Den Haag natuurlijk lachen. Is het te verwonderen dat onze media over die voor het Westen gênante situatie als dat kan liefst zwijgen? Natuurlijk niet. Voor wanneer een bezoek van Assad aan de EU?

Willy Van Damme

NASCHRIFT

Over het gesprek van vrijdag tussen de Turkse president Recep Erdogan en zijn Russische ambtsgenoot Vladimir Poetin is officieel niets geweten. Buiten weinig zeggende officiële verklaringen van beide bewindslui was er amper nieuws of iets schokkend te horen. Behalve dat Erdogan nu ook Hayat Tahrir al Sham, het vroegere Jabhat al Nusra ofte al Qaeda, noemde als terreurgroep die men moet bestrijden. Wat op zich natuurlijk veelzeggend is.

Het betekent op papier dat alles bij het oude blijft zoals hier eerder beschreven. En dat oogt niet goed voor Erdogan en zijn regering. Toen Poetin en Erdogan gezamenlijk een verklaring aflegden aan de pers was het uit de gezichten af te lezen dat die gesprekken zeer moeilijk waren geweest. Zo kon er bij beiden geen glimlach af en leek vooral het gezicht van Poetin nors en op onweer te staan.

Niet verbazend natuurlijk. De dag voordien waren er op het internet beelden te zien van leden van de PKK/YPG die samen met Russische soldaten dansten. Soms onder toezicht van Amerikaanse militairen. Ook zijn er foto’s van Russen en leden van de YPG/PKK die onderling militaire insignes uitwisselden.

Beelden genomen door het persbureau ANNA, Abchazisch Nationaal Nieuwsbureau.Abchazië is een van Georgië afgescheurde Russische vazalstaat. En dat moet gezien de symboliek in Ankara voor zeer groot ongenoegen hebben gezorgd. Zeker daar ze juist voor het vertrek van Erdogan naar Moskou publiek werden gemaakt.

Russische soldaat wisselt een embleem van de Manbij Militaire Raad - 9 maart 2017

Een donderdag gepubliceerde foto van een Russische militair en een dame van de YPG/PKK die vlakbij Manbij onderling emblemen uitwisselden. Als teken richting Erdogan kan dat wel tellen.

Het was een duidelijk signaal van Poetin richting Erdogan over de Russische relaties met de YPG/PKK. Terwijl de VS gans de grens met Turkije wou gunnen aan de YPG/PKK – met als bedoeling zo in navolging van Syrië en Irak ook Turkije geheel te destabiliseren – zo wil Moskou eveneens op goede voet komen met die YPG/PKK.

Mits echter voor Damascus aanvaardbare voorwaarden die dus zeker niet zover gaan als wat de VS wil. Erdogan heeft dus de keuze tussen een politiek die een ware ramp is voor zijn land en een die minder gevaarlijk is. Reden waarom Ankara nu op rampkoers zit met haar ‘bondgenoten’ van de NAVO en liever vriendjes is met Moskou.

Het toont wel de machteloosheid aan van Erdogan en zijn regerende AKP-partij. Erdogan mag dan wel roepen, tieren en dreigen tegen de VS en nu ook Nederland. Meer kan hij echter niet doen. Erdogan is als die pokerspeler die geen kaarten heeft.

Hier staat hij geheel machteloos en legde hij zijn lot in handen van Poetin. In Turkije echter legt dit hem dan geen windeieren en kan hij zich profileren als de redder des vaderlands en hopen aldus betere kansen te hebben om dat referendum over de nieuwe staatsstructuur en zijn presidentschap te winnen. En misschien is het hem in de huidige situatie daar ook om te doen.

 

Vladimir Poetin en RecepTayyip Erdogan - Augustus 2016

Toen in augustus 2016 kon er tijdens het gesprek van Poetin met Erdogan voor de foto nog een glimlach af. Dat bleek vrijdag echter niet meer mogelijk. Wel keerde Erdogan zich ditmaal ook officieel af van al Qaeda en plaatste hij die op gelijke voet met ISIS en de YPG/PKK. Turkije is nu ook begonnen met het aan banden leggen van de Amerikaanse hulpkorpsen zoals het Mercy Corps die vanuit zijn land die door salafistische terreurgroepen gecontroleerde Syrische gebieden bevoorraden.

Zijn droom voor een groter Turkije met stukken van Syrië en eventueel Irak en met Erdogan als de nieuwe kalief is definitief weg. Turkije is een groot en welvarend land geworden maar is niet instaat om op zijn eentje, eventueel nog met steun van Qatar, dat te realiseren.

Hij staat alleen en de gebeurtenissen bij Al Bab en Manbij bewezen dat zijn alliantie met Rusland weinig voorstelt. In wezen hebben trouwens alleen Rusland, Iran, Irak, Syrië en Libanon er baat bij. Voor Erdogan is het enige, zij het zeer belangrijke, voordeel dat er geen grote door de PKK gecontroleerde staat komt aan de Turkse zuidergrens. Staat die dan eventueel zou kunnen lopen van de grens met Iran tot vlakbij de Middellandse Zee. 

Turkije is dan ook de mogelijk grootste verliezer van de oorlog tegen Syrië. De PKK heeft nu een betere uitvalsbasis dan ooit om Turkije aan te vallen dan het ooit had. In plaats van een nieuw mini-Ottomaans rijk heeft Erdogan er nu een grote uitvalsbasis voor aartsvijand de PKK bi gekregen.

En gezien wat er de voorbije zes jaar tussen Turkije en Syrië gebeurde zal men in Damascus met het grootste plezier die PKK de nodige ruimte geven om Turkije te pesten. Erdogan zal dus wel moeten een vriend van Bashar al Assad te worden om dat groot gevaar onder controle te houden. 

Willy Van Damme

Syrië–Palmyra valt opnieuw in Syrische handen

De Syrische antieke woestijnstad Palmyra, in het Syrisch Tadmur, is op dit ogenblik terug in handen van het Syrische leger aan het vallen. De voorbije dagen ging het plots erg snel met de bestorming door het leger van dit gebied. Het lijkt wel of alle verzet vanwege ISIS aan het wegsmelten is. Wat perspectieven opent voor het ontzetten een stuk oostelijker van de door ISIS belegerde bevolking en de legereenheden in de provinciehoofdstad Der Er Zor.

Leger vast in Aleppo

Zo nam men deze ochtend een wegenknooppunt op een drie kilometer van de stad in, genaamd de Driehoek, om dan tegen de middag al een serie hotels aan de stadsrand en het hoger en een stuk verder gelegen oud fort te bevrijden. En dat is een der hoogste punten in dit bergachtige gebied met toppen die tot 900 meter reiken.

Palmyra-Tadmud - Militaire situatie - 19 - 1 maart 2017

De toestand op 1 maart in Palmyra. Het is een situatieschets van de toestand van vermoedelijk rond de middag. De rode vlek rechts is het vliegveld. De ruïnes uit de oudheid liggen westwaarts voor de stad. In het gebied liggen een aantal gasbronnen die essentieel zijn voor de bevoorrading van het westelijke dichter bevolkte deel van het land.

Woensdagavond is men dan vanuit het westen de stad binnengetrokken en het lijkt er dan ook op dat Palmyra nog deze week geheel terug in handen van het leger zal zijn. Dit nadat men die stad in december vorig jaar terug verloren had aan ISIS.

Die maakte van de gelegenheid gebruik toen het Syrische leger en haar bondgenoten druk bezig waren met het verdrijven van die salafistische terreurgroepen uit de stad Aleppo. Waardoor het gros van het leger daar vast zat en ISIS elders kon toeslaan.

Waarna de daar gestationeerde troepen zich een goeie veertig kilometers westwaarts op de luchtmachtbasis Tiyas (T4) wel moesten terugtrekken. Ei zo na werd ook dit trouwens heroverd door ISIS.

Maar het Syrische leger won eind december de slag om Aleppo en kon dus vanaf begin dit jaar troepen vrijmaken voor de verovering van o.a. dit gebied. Dit werd niet alleen wegens de symboliek en de culturele waarde essentieel maar ook en vooral omwille van de energiebevoorrading van het land.

Al Bab - Militaire situatie - 20 - 27 februari 2017

De situatie rond de stad al Bab, bovenaan in het midden. Het Syrische leger heeft de buffer met de Turken sindsdien al vergroot. Het gele gebied is waar de Koerden van de YPG/PKK/VS zitten, het groene is het Turkse leger met haar huurlingen, het donkerbruine is in handen van ISIS terwijl het lichtbruine onder controle staat van het Syrische leger. Merk hoe het Syrische leger de Turken de pas afsneed. Mogelijks zijn hierover met Rusland wel afspraken gemaakt. Het front daar is ook vrij rustig. Onderaan rechts is het stuwmeer Assad en de Eufraat. De hoofdmacht van de YPG/PKK/VS heeft hier dus voor het eerst fysiek contact met het Syrische leger waarbij beiden in het publiek beloofden goed te zullen samenwerken. Amerikaanse en Turkse troepen staan nu zwaar bewapend tegenover elkaar. Artikel 5 van het NAVO-verdrag over wederzijdse bijstand in een geval van een aanval in de praktijk gebracht?

Verschroeide aarde

Sinds ongeveer zes maanden is ISIS immers van militaire strategie veranderd en worden de installaties die in hun handen zijn zoals raffinaderijen, pompstations en ook gasbedrijven systematisch vernield. Voordien werden die steeds draaiend gehouden. Het ging zelfs zover dat de Syrische regering mits voorwaarden technisch bekwaam personeel naar ginds stuurde om te zorgen voor het onderhoud ervan.

Het was een win-win situatie. ISIS kreeg geld in het laatje voor het water, olie, gas en elektriciteit dat ze leverde en steden als Homs en Damascus kregen energie in ruil. Dit beleid is door ISIS gestopt. De reden is simpel: ISIS ziet dat het einde van haar kalifaat nadert en noodgedwongen zal moeten overschakelen naar een klassieke terreurbeweging zonder een vaste stek aan de grond.

En daarom heeft het voor hen geen zin meer om al die bedrijven nog operationeel te houden. En dus schakelde men over naar een tactiek van de verschroeide aarde. Ook in de omgeving van Palmyra was dat een feit en werden al de gasinstallaties ginds in brand gestoken. Het gevolg was dat grote steden als Homs en Damascus al een tijd problemen hebben om zich deze winter te bevoorraden met gas, water en elektriciteit.

Hetzelfde doet zich trouwens voor in Aleppo dat al weken zonder drinkwater en elektriciteit zit mede doordat ISIS de waterbevoorrading vanuit het stadje Kafsah, gelegen aan het stuwmeer Assad op de Eufraat, saboteerde. Ook hier stoot het Syrische leger, samen met haar nieuwe ‘partner’ YPG/PKK/VS snel door in die richting.

Mosoel - Militaire situatie 22 - 25 februari 2017

De militaire situatie in Mosoel op 25 februari. Het blauwe gebied in het midden is de rivier de Tigris. Wit is ISIS en Groen staat onder Iraakse controle. De meest zuidelijk gelegen brug is sindsdien ook langs de westelijke kant al in handen van het Iraakse leger. Men is nu zelfs al vlakbij de voornaamste overheidsgebouwen in het westen van de stad.

Pyrrhusoverwinning

De evolutie aan het front maakt het stilaan overduidelijk dat ISIS haar militair laatste adem aan het uitblazen is. De aanval op Palmyra van december vorig jaar was haar laatste ‘overwinning’. En dat blijkt dus een Pyrrhusoverwinning te zijn geweest.

En haar vermoedelijk laatste grote heroïsche strijd was die in de stad al Bab tegen het Turkse leger en haar salafistische huurlingen. Hier hield ze wel lang stand maar verloor ze eind februari uiteindelijk eveneens de strijd.

Intussen is de Syrische stad Rakka, hun zogenaamde hoofdstad, al deels omsingeld door de YPG/PKK/VS en verloopt de strijd om het Iraakse Mosoel voor de terreurbeweging dramatisch. Op hoogstens een week tijd werd bijna de helft van het westelijke nog door ISIS bezette deel van die stad door het Iraakse leger bevrijd. Het rijk van de zelfbenoemde kalief Aboe Bakr al Baghdadi lijkt deze zomer wel eens geschiedenis te zullen zijn.

Nineveh - Militaire situatie - 2 - 02 maart 2017

De militaire situatie van deze vroege ochtend in de Iraakse provincie Nineveh waarvan Mosoel de hoofdstad is. Zwart is door ISIS gecontroleerde gebied en Rood is in handen van de regering gevallen. Geel zijn de Koerden van Massoed Barzani (KDP) en van aartsrivaal Jalal Talabani van de Patriottische Unie van Koerdistan (PUK). Terwijl de KDP aanleunt bij Turkije krijgt de PUK steun vanuit Iran en Bagdad. Merk hoe het gebied van ISIS in drie is gesplitst. Hun inkrimpend deel in Mosoel is omsingeld terwijl de weg richting Syrië (bovenaan links op de kaart) ten westen van de stad Tel Afar is afgesneden door Iraakse milities. De toestand voor ISIS is dan ook zeer dramatisch.

En dan is er net zoals bij de verovering van Duitsland in 1945 de vraag wie wat neemt/krijgt en wat nadien. Dat wordt een onderonsje tussen Rusland, Syrië, Turkije, Iran, Irak en de VS.

Nu al immers hebben Irak en Syrië aangekondigd dat ze samen in Oost-Syrië gaan optreden. De Iraakse luchtmacht voerde trouwens al de eerste bombardementen op ISIS in Syrië uit. En in tegenstelling tot de houding van ons land en Nederland in deze kwestie gebeurde dit met het akkoord van Damascus.

Erbil en plan B

Al Baghdadi en zijn vele kompanen zullen naar echte schuiloorden moeten gaan zoeken waar plunder en verkrachting minder vlot zullen gaan. Had hij na de verovering van Mosoel de hoofdstad Erbil van Iraaks Koerdistan niet aangevallen maar richting Bagdad had getrokken dan had hij vermoedelijk ginds nog steeds op zijn troon gezeten.

Maar die aanval op Erbil was met de VS blijkbaar niet afgesproken want die wilden een minstens uit drie stukken bestaande Irak doen ontstaan. Niet een eengemaakt Irak onder Baghdadi. Wiens hoogmoed hem uiteindelijk fataal werd.

Het was de vroegere Amerikaanse generaal Martin Dempsey, van 2011 tot 2015 voorzitter van de generale staf, die voor het parlement in Washington getuigde dat die aanval van ISIS op Erbil voor de VS onaanvaardbaar was en hen tot optreden dwong. Zij het dat men hen meer dan een jaar lang tot september 2015 nog grotendeels gerust liet. Isis veroverde immers in die periode voor september 2015 nog meerdere steden in Syrië en Irak waarbij Palmyra.

Martin Dempsey - 4

Generaal Martin Dempsey getuigde voor het parlement in Washington dat de vitale Amerikaanse belangen waren bedreigd toen ISIS de door Massoed Barzani gecontroleerde Koerdische stad Erbil aanviel. De VS moest volgens hem dan wel militair optreden om Barzani en in Syrië de alliantie PKK/YPG te redden.

Baghdadi kon verder doen zolang ISIS maar van de Koerden van Massoed Barzani en zijn Koerdische Democratische Partij en van de Turks/Syrische YPG/PKK afbleef. Want dat zijn de vrienden van de VS en Israël. De Russische interventie in Syrië in september 2015 veranderde ook dit scenario en dwong de VS tot versneld optreden om zo ook hun stuk van Syrië te kunnen bezetten.

Want dankzij de Russen zou de Syrische regering wel eens geheel Syrië kunnen bevrijden. En dat zou de plannen van de VS en Israël voor een in stukken geslagen Syrië geheel doen mislukken. Reden waarom de VS wel directer en feller moest gaan optreden. Met hulp van de PKK, voor de VS officieel een terreurbeweging. Het is het Plan B van Washington voor indien ISIS faalde.

Willy Van Damme

EXTRA

Jihadisten halen witte vlag boven

Ondertussen lijken de salafistische groepen in Syrië steeds meer en meer in het nauw te worden gedreven. Zo is er in de door hun gecontroleerde noordwestelijke provincie Idlib een ware burgeroorlog aan de gang tussen de drie voornaamste groepen die ieder de resterende lokale bendes naar zich hebben toegetrokken. Daarbij lijkt Jund al Aqsa duidelijk aan het kortste eind te trekken en zich te vervoegen met ISIS.

Ook Ahrar al Sham, begonnen als een afsplitsing van al Qaeda, lijkt hier op een nederlaag af te stevenen. Waardoor Hay’at Tahrir al Sham, de koepelstructuur met als kern al Qaeda, Idlib geheel zou kunnen onder controle krijgen. Daarbij worden dorpen en steden aangevallen, tot woede en verdriet van de dorpelingen die zelfs al in opstand kwamen en de regering opriepen om in te grijpen. 

Bovendien hebben volgens een serie bronnen de VS en Saoedi Arabië, en vermoedelijk ook dus Frankrijk, Qatar en het Verenigd Koninkrijk, nu ook de levering van wapens en materieel vanuit Turkije aan die salafistische bendes stopgezet. Alleen de lonen zouden nog uitbetaald worden.

Aboe Bakr Al-Baghdadi.- 1

Het kalifaat van Aboe Bakr al Baghdadi is een grandioze flop geworden. Met steun van de VS en haar bondgenoten werd hij groot en machtig. Toen hij echter ook Iraaks Koerdistan aanviel verloor hij geleidelijk aan de steun van Washington en haar vazalstaten. Of hij dit zal overleven lijkt twijfelachtig. De zoveelste speelpop van de VS die wegens onbruikbaar gedood dreigt te worden. Het trieste lot van collaborateurs.

Die salafisten beginnen dan ook te beseffen dat de speeltijd voor hun voorbij is en dat roepen of vechten voor het hoofd van Assad geen enkele zin meer heeft. Tijdens de onderhandelingen in Genève lijken zij nu bij te draaien en hebben het tegenwoordig over ‘geen terugkeer naar het autocratisch bestuur van president Assad’. Met andere woorden: Een ‘niet-autocratisch’ bestuur met Assad (dus met hen mee in een regering) is voor hen aanvaardbaar.

Zelfs de Belgische minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) zegt nu publiek dat president Bashar al Assad tijdens de overgangsfase mag aanblijven. En hoelang die overgangsfase dan zou duren wist hij echter niet te zeggen.

Wel riep hij op en beloofde hiervoor zelfs geld om te zoeken naar oorlogsmisdaden in Syrië. Of daar ook de kwestie van het internationaal recht en de onschendbaarheid van landsgrenzen bij zijn dient echter in zijn geval betwijfeld te worden. Zie dat men aan zijn deur zou komen aankloppen.

De VS roept om Russische hulp

Ondertussen zijn de relaties tussen de VS en Turkije van kwaad naar erger aan het gaan. Zo voeren de Turken nu beschietingen uit op stellingen van de YPG/PKK en VS waar dus ook Amerikaanse soldaten mee aan het front zitten. Turkije heeft trouwens vandaag gedreigd met het buitengooien van het Amerikaanse leger uit de strategisch belangrijke basis van Inçirlik die door de VS gebruikt wordt, zowel in de kwestie Rusland als Syrië.

Amerikaanse troepen nabij Manbij, Syrië - 1 maart 2017

Amerikaanse troepen vlakbij de Syrische stad Manbij die nu in handen is van de YPG/PKK/VS. Bemerk op het eerste voertuig de Amerikaanse vlag. De Turkse president Recep Erdogan stelde herhaaldelijk in het publiek dat zij die stad willen veroveren. De VS beloofde maanden geleden al dat de YPG/PKK er zich zou uit terugtrekken. Wat echter alleen op papier gebeurde. Het Turkse leger veroverde hier eergisteren vlakbij twee door de YPG/PKK/VS bezette dorpen. In wezen is dit dus een oorlog tussen de VS en Turkije. Zij het dat men in Washington hierover zoveel mogelijk zwijgt en dat men bij de NAVO doet alsof er niets aan de hand is.

Ook is er nu plots sprake van een soort van militaire alliantie tussen het Syrisch leger en de YPG/PKK/VS waarbij de YPG/PKK het Syrisch leger en de Russen uitnodigde om grensposten van hun gebied met Turkije te bewaken en vroeg om de controle van enkele dorpen vlakbij Turkse posities over te nemen. Het wordt dus steeds ingewikkelder met wel die bemerking dat de positie van Rusland en Syrië steeds maar sterker wordt.

Volgens de laatste berichten betreffende Palmyra/Tadmur zou ISIS zich zelfs geheel uit Palmyra hebben teruggetrokken en is het er nu wachten op de komst van het Syrische leger en vooral de ontmijningsdiensten om de vele mijnen en bommen onschadelijk te maken die ISIS er overal achterliet.

Voorstel voor akkoord YPG-PKK-VS aan Damascus en Moskou over bufferzone Manbij - al Bab - 2 maart 2017

Een ruwe schets van het voorstel van de YPG/PKK en de VS aan de Syrische regering en Rusland om een bufferzone te creëren tussen hen en het Turkse leger in het gebied tussen de steden al Bab en Manbij. Groen is de zone van het Turkse leger, roze is die van het Syrische leger, oranje is een ruwe schets van die bufferzone met geel het door de YPG/PKK/VS gecontroleerde gebied. De YPG/PKK stelde recent nogmaals dat hun opmars naar de stad Rakka stopt als Turkije hen in het noorden van Syrië zou aanvallen. Blijkbaar kan de VS dit niet garanderen en riep men dus noodgedwongen Moskou ter hulp. Het toont ook de zwakte van de alliantie YPG/PKK/VS die zo snel mogelijk Rakka willen veroveren. Een meer dan merkwaardige evolutie. Intussen is aan het NAVO-hoofdkwartier in Brussel om een reactie gevraagd over dit gewapend conflict tussen hun twee militair voornaamste lidstaten, Turkije en de VS.

Typerend voor de huidige situatie is dat de EU voor dit voorjaar een conferentie aan het voorbereiden is voor de heropbouw van Syrië. Het plan is dat men door veel geld voor de wederopbouw aan Syrië te beloven toch nog invloed kan heroveren in het land. Een idioot idee daar China bijvoorbeeld een veelvoud van die fondsen ter beschikking heeft dan wat de EU voorhanden heeft. Damascus heeft de EU dus niet echt broodnodig.

En wie wil weten wat die Europese beloften waard zijn hoeft trouwens maar te kijken naar de Europese relatie met Oekraïne. Dat land wordt elke dag armer en chaotischer en van veel centen uit Brussel is nog niets in huis gekomen. Praatjes die zijn er wel. En uiteraard zal Syrië Europees geld aanvaarden. Maar alleen als ze hun eisen laten varen. Pas dan mogen ze wel mee genieten van de wederopbouw van wat de EU mee kapot liet schieten.

De NAVO reageert

Bij de NAVO bleef men in een reactie als te verwachten geheel op de oppervlakte en stelde een woordvoerster: “De NAVO is niet betrokken in dit conflict in Syrië. Turkije en de VS zijn beiden NAVO-geallieerden en lid van de Globale Alliantie ter Bestrijding van ISIS. Geallieerden betrokken in deze Coalitie coördineren hun militaire activiteiten in Syrië. Artikel 5 betreft een gewapend conflict tegen die alliantie en is dus hier niet van toepassing.”

Dit laatste klopt niet want artikel 5 van het NAVO-verdrag heeft het over een aanval tegen een der lidstaten dat dan gezien dient te worden als een aanval tegen de ganse alliantie en de andere leden dus feitelijk dwingt om solidair te zijn, uiteraard vooral op militair vlak. Dat is ook de essentie van een militaire alliantie. Verder is het duidelijk dat de ‘coördinatie’ tussen Turkije en de VS hier ‘optimaal’ mag genoemd worden. Voor wanneer de eerste doden?

Joseph Votel - 4

Generaal Joseph Votel, hoofd van Central Command dat o.a. het Midden-Oosten omvat, dreigt in Syrië op een militair conflict met ‘bondgenoot’ Turkije af te steven. In Syrië werkt hij nauw samen met de Turkse PKK dat volgens de Amerikaanse regering en de EU een terreurgroep is.

Ondertussen heeft de Turkse president Erdogan tijdens zijn terugvlucht uit Pakistan gesteld dat hij elk conflict met Rusland wil vermijden en met hen verder wil samenwerken. In het kader daarvan zal hij op 9 en 10 maart Moskou bezoeken in het kader van de Russisch-Turkse Samenwerkingsraad waaraan hij zal deelnemen. Wat betreft de VS wilde hij alleen stellen dat men in de VS hierrond nog geen duidelijk beleid uitstippelde.

Verder benadrukte hij nogmaals dat hij zijn leger wil laten oprukken naar Manbij en ook Rakka van ISIS wil bevrijden waar de alliantie van YPG/PKK en haar aanvulsels van de Syrische Democratische Krachten (Syrian Democratic Forces) dan volgens hem niets te zoeken hebben.

In het Midden-Oosten reageerde de Amerikaanse generaal Joseph Votel, verantwoordelijke voor de Amerikaanse operaties in het Midden-Oosten, dat de VS hierover in gesprek is met Turkije en werkt aan een oplossing voor het noorden van Syrië. Wel stelde hij dat deze evolutie gevolgen zal hebben voor de strijd tegen ISIS. Welke stelde hij niet.

Het is een verhaal dat men al enkele maanden hoort maar zonder dat men tot een akkoord komt. Ook leverde de VS recent nog een grote hoeveelheid militair materiaal aan de YPG/PKK waaronder zware voertuigen nodig in de woestijn daar.

Willy Van Damme

Palmyra – Militaire toestand op 2 maart 2017.

Palmyra-Tadmud - Militaire situatie - 20 - 2 maart 2017

Zoals te verwachten is de antieke stad Palmyra/Tadmur vandaag geheel in handen van het Syrische leger gevallen, incluis het vliegveld en de ernaast liggende militaire basis. Vraag is of het Syrische leger verder oostwaarts gaat oprukken richting Der er Zor. Wat het vorig jaar in maart toen het voor de eerste maal Palmyra heroverde naliet. Toen ging de prioriteit naar de stad Aleppo.

Wat ISIS toeliet zich hier te hergroeperen en terug te slaan. Volgens bepaalde bronnen zou ISIS zich hergroeperen in de buurt van de stad Sukhna, een zeventig kilometer oostwaarts. Wat dan betekent dat weg weg naar Arak, een 25 km oostwaarts, met zijn gasinstallaties (zie kaart rechts midden) open ligt.

Mogelijks zal men eerst de gasvelden in de buurt veroveren en als tweede daarna richting Der er Zor trekken om te verhinderen dat gans de vallei van de Eufraat in Amerikaanse handen valt. De gevechten hier zouden vooral het werk zijn van het nieuw gevormde 5de leger. Van de Iraakse en Iraanse vrijwilligersbrigades lijkt in Syrië intussen geen spoor meer te vinden.

De vatbom van het Syrische leger

Brief naar Knack over het artikel over SyriëMister Dewinter, ik zie de warmte in uw ogen’ (Knack 15 februari 2017).

Bij het artikel over Syrië ‘Mister Dewinter, ik zie de warmte in uw ogen’ (Knack 15 februari 2017) staat op pagina 27 bovenaan een foto met als ondertitel ‘Een bomvat kan drie huizen in puin leggen’.

Dit voorwerp op die foto is echter geen bomvat zoals het Syrische leger dat volgens onze media, regeringen en ngo’s zou gebruiken maar een bom afgevuurd door wat men in Syrië in het Engels een ‘Hell Cannon’ noemt, een wapen dat exclusief door die salafistische groepen wordt gebruikt.

Vatbom - Volgens Knack - 15 februari 2017

Op het internet kan men vermoedelijk wel een paar duizend foto’s van zo’n bom, afgevuurd door een Hell Cannon vinden. Een vatbom van het Syrische leger na 4 jaar niet. Behoudens dan een helikopter waar men vaag iets uit naar beneden ziet dwarrelen.

Er is al bijna vier jaar lang door de salafistische groepen en hun financiers en fans in het Westen honderden pagina’s vol geschreven over die vatbommen van de regering. Tot heden echter heb ik nog nooit een foto van zo’n vatbom gezien.

Wel plaatste The Guardian ooit ook een foto van wat ze stelde een vatbom te zijn maar dat bleek zoals nu bij Knack de bom van een hell cannon te zijn. En dat is een gasfles vol explosieven en metalen stukjes. Een bom die in het oorlogsrecht verboden is maar waarover men in het Westen, incluis bij de ngo’s genre Amnesty International, nog nooit klaagde.

Willy Van Damme