Gwendolyn Rutten is een hypocriete

Wat kunnen bepaalde politici toch mooie speeches geven en in hun naam princiepsvolle boeken laten schrijven, uitpuilend van de meest belovende woorden. ‘Le valeurs de la république’ klinkt het dan tijdens de verkiezingen in Frankrijk, of een Guy Verhofstadt die het heeft over de ‘de waarden van Europa’. Waarmee hij mogelijks eerder verwijst naar de fortuinen die hij als politicus al vergaarde. Change of de kracht van de verandering heet dat dan bij respectievelijk Barack Obama en Bart De Wever. 

Ook Open VLD voorzitster Gwendolyn Rutten is daarin, zo blijkt, een meesteres. In een nieuw boekje ‘De nieuwe vrijheid’ haalt ze scherp uit naar het salafisme dat voor haar haaks staat op de Belgische, Vlaamse, Europese en Westerse waarden. Wat klinkt dat toch als muziek in de oren. Een muziekstuk met echter alleen valse noten.

Gwendolyn Rutten

Gwendolyn Rutten verdiende vandaag een gouden medaille in de hypocrisie met haar aanval op het salafisme. Gelijktijdig stemde haar regering blijkbaar voor het lidmaatschap van het salafistisch Saoedi-Arabië van de adviesraad voor vrouwenrechten van de VN. Ook vecht haar regering zij aan zij met al Qaeda in Jemen. Rutten en al Qaeda één strijd. Voor wanneer een nikab?

Terwijl zij de mond vol heeft over de strijd tegen het salafisme, de kromme wereldvisie van de haat die men als islam verkoopt, doet zij echter met haar regering juist het tegenovergestelde. Terwijl zij op een podium beweert de rechten van de vrouw te verdedigen stemde haar regering zo te zien in New York in de VN voor de opname in een adviescommissie rond vrouwenrechten van …Saoedi-Arabië.

Geen land waar vrouwen zo onderdrukt worden als in dat land. Vrouwen hebben er zelfs minder rechten dan minderjarige jongens. En toen dat nieuws over die stemming dan toch uitlekte weigerde onze minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders, nog zo’n ‘liberaal’, dat te bevestigen want de stemming was, stelde de man zonder aarzelen, geheim. Van transparantie gesproken. De mensen mogen het niet weten.

In bed met al Qaeda.

Waarna Alexander De Croo, vicepremier en ja ja ‘liberaal’, die beslissing dan maar verdedigde. Ja, want zo kunnen we invloed hebben qua vrouwenrechten in Saoedi-Arabië. Wat een onzin. Alsof het Huis van Saoed zich van de adviezen van vierderangs figuren als Rutten, Reynders of De Croo iets zullen aantrekken. Dat gelooft zelfs Alexander De Croo niet.

Het doet denken aan zijn fameuze interventie van een paar weken terug over dat salafistisch koninkrijk. Toen uitte hij zware kritiek op de Waalse regering over de verkoop van wapens aan de Saoedi’s, de bron van het salafistische gif dat men ook massaal in België zit te verspreiden.

Het waren toch deels Vlaamse pantserwagens waarmee de Saoedi’s  in 2011 Bahrein binnenreden en zo de lokale roversfamilie al Khalifa redde van de ondergang. Maar daarover zweeg men hier in alle talen. De Vlaamse maagd die geen oorlogstuig verkoopt.

Vrouwenraad Qassim regio - 14 maart 2017

Een bijeenkomst van de Vrouwenraad voor de regio Qassim. Rokken zijn er wel .. maar die baarden. In een kamer ernaast mochten enkele vrouwen dan via een videoverbinding meeluisteren. Van rechten gesproken. Of was dat al het gevolg van de positieve invloed die het trio pseudoliberale Rutten, Reynders en De Croo hadden op het Huis van Saoed? Enkele jaren terug riep de moefti van dat land op om alle kerken wereldwijd te vernielen. En dat is dan onze bondgenoot.

De salafistische nieuwszender al Jazeera Arabisch zit hier zelfs op het kabelnetwerk van Proximus, ons overheidsbedrijf. Een zender via welke men de meest grove haatboodschappen zit te verspreiden. Met andere woorden: De Croo, Reynders en Rutten staan zelfs mee in voor de verspreiding van het salafisme in België.

Bovendien steunt onze regering ook de oorlog van Saoedi-Arabië tegen Jemen. En wie maakt naast België deel uit van die diplomatieke en militaire alliantie… juist ja, al Qaeda. Wiens terroristen mee aan het front vechten in een poging de Jemenitische stad Taiz te veroveren. Met andere woorden Rutten, Reynders en De Croo vechten ginds in Jemen zij aan zij met al Qaeda.

Betogen voor Charlie Hebdo

Dat is hier dan de lokale afdeling al Qaeda van het Arabisch Schiereiland. Wat diezelfde tak is die in januari 2015 een gruwelijke moordaanslag pleegde op de redactie van het Franse weekblad Charlie Hebdo. En toen dat gebeurde trok onze regeringsleider Charles Michel, weer een ‘liberaal’, naar Parijs om er ginds uit solidariteit met de slachtoffers te betogen.

De enige die toen in die manifestatie ontbrak was feitelijk Ayman al Zawahiri, grote chef van al Qaeda internationaal. Verder waren ze er allemaal, de herauten van de vrijheden, de strijders tegen de corruptie en verdedigers der mensenrechten.

Je had er Benjamin Netanyahu van Israël, een set prinsen van het Arabische schiereiland, wat dictators en plunderaars uit vroegere Franse Afrikaanse kolonies en natuurlijk onze grote Europese leiders, bezig om na Libië ook van Syrië een jihadistan te maken.

Charlie Hebdo - Betoging wereldleiders Parijs

De betoging van onze Westerse wereldleiders in Parijs uit solidariteit met de redactie van Charlie Hebdo. Ondertussen steunen diezelfde heren en dames de moordenaars van die redactie in Jemen. Dit was dan ook geen mars voor de solidariteit maar een van een zelden geziene schaamteloze hypocrisie.

En ondertussen pogen onze ngo’s via 12 12 geld in te zamelen voor de hongersnood in Jemen. Met een regering die met de grootst mogelijke glimlach stelt het ingezamelde geld te zullen verdubbelen.

Die hulpactie zou niet nodig zijn moest men Saoedi-Arabië niet de gelegenheid geven om samen met al Qaeda Jemen te onderwerpen aan zowel genadeloze bombardementen als aan een moorddadige blokkade. Bombardementen die de infrastructuur met waterputten en elektriciteitscentrales kapot maken, voedselvoorraden vernietigen en een blokkade die de toevoer van voedsel en medicijnen zeer moeilijk zo niet onmogelijk maakt.

Maar daarover zwijgen die ngo’s, onze politici, de media en onze ‘academische’ wereld. Gwendolyn Rutten, koningin van de hypocrisie. De oorlog tegen de terreur? Moest dit niet zo ernstig zijn dan zouden we het nog grappig vinden. Iets als de versleten moppen van een Geert Hoste. Nu is dit gewoon een ongehoorde schande. Maar ja, het Huis van Saoed zwaait graag met dollars en eurobriefjes. En dus… geeft Rutten een speech.

Willy Van Damme

Naschrift:

Toch prachtig hoe men in onze kranten, binnen zelfs de regering en de oppositie gisteren en vandaag al kritiek uitte op de positie van de Belgische overheid hier. ‘Schande’, klonk het bijna eenstemmig.

Waarbij diezelfde media plots vergeten dat zij al jaren in de kwestie van het Midden-Oosten gewoon de spreekbuis zijn van diezelfde al Qaeda. Alles wat die terroristen over Syrië beweren is de absolute waarheid voor De Standaard & Company.

En dan is er Peter De Roover, fractieleider in het federaal parlement voor de N-VA, die gisteren ook plots kritiek had voor Saoedi-Arabië. Is hij vergeten hoe hij en parlementair medewerkster bij de N-VA Els Van Doesburg in 2015 het op de website knack.be (1) opnamen voor dat land? Kritiek op dat salafistisch broeinest was voor beiden totaal uit den boze want het was een bondgenoot in de strijd tegen ISIS.

De kwestie van het vooral door Saoedi-Arabië, Qatar, Koeweit, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten verspreidde salafisme is naast de klimaatsverandering een van de ernstigste problemen waar ons land, Europa en feitelijk gans de wereld mee zit. Het nemen van maatregelen hiertegen dient dan ook de absolute prioriteit te krijgen van onze bewindslui.

Peter De Roover - 1

Peter De Roover, eind 2015 de fanatieke verdediger van Saoedi Arabië nu is er plots kritiek. Een zaak van voortschrijdend inzicht? Kom nou, de man is hoog intelligent. Gewoon een zaak van plat opportunisme. Schone schijn, dat ja.

Dit kan men bijvoorbeeld al direct tonen in Syrië. Een simpelweg teken van begrip in de richting van Damascus zou al genoeg zijn. Maar men durft het niet want dan gaat men in tegen de belangen van een land als Saoedi-Arabië. Een land dat dollar- en eurobriefjes vanuit de hemel laat neerdwarrelen alsof het confetti is op een Aalsters carnaval.

Het is te begrijpen dat men in de jaren zeventig ooit de Grote Moskee in Brussel in erfpacht gaf aan Saoedi-Arabië. Het was een gevolg van een gebrek aan inzicht in de kwade bedoelingen van dat land.

Dat inzicht zou er nu moeten zijn. En het is bijvoorbeeld de vraag wat men gaat doen met de volgens velen meinedige verklaring gedaan voor de parlementscommissie rond die terreuraanslagen van de door Saoedi-Arabië betaalde leiders van die moskee. Vervolging door het parket lijkt een noodzaak. En hen het land uitzetten lijkt hier zeker een absoluut minimum. 

Ook is de vandaag door minister van Justitie Koen Geens (CD&V) aangekondigde maatregel om de geldstromen van vzw’s, lees de gelden die toestromen vanuit de Golfstaten naar allerlei schimmige vzw’s, beter te controleren goed. Het is echter maar een begin.

Zo kan men gewoon de uitvoer van wapens of materiaal met dubbel gebruik verbieden en de diplomatieke relaties met die staten op een erg laag pitje zetten. De strijd tegen de wereldwijde salafistische terreur is primordiaal en dat vergt soms zeer drastische maatregelen. De tijd om vriendelijk te zijn tegen deze landen moet definitief voorbij zijn. Zij zijn onze vijanden.

Willy Van Damme

Knack.be, 22 september 2015, Els Van Doesburg, ‘Doen de Golfstaten dan echt niks voor de vluchtelingen?’ http://www.knack.be/nieuws/wereld/doen-de-golfstaten-dan-echt-niks-voor-de-vluchtelingen/article-opinion-607099.html & Knack.be, 26 november 2015, Peter De Roover, ‘Hoe huiveringwekkend ook, we moeten kiezen: Saoedi-Arabië óf IS’ http://www.knack.be/nieuws/wereld/hoe-huiveringwekkend-ook-we-moeten-kiezen-saudi-arabie-of-is/article-opinion-629207.html

De vraag stelt zich dan ook waarom beiden plots zo hardnekkig dat land begonnen te verdedigen. Nochtans wist iedereen al die toen de zaak volgde dat Saoedi-Arabië de financier is van al die salafistische terreurgroepen. Bewijzen hiervoor zijn er zat.

Advertenties

Escalatie Syrische oorlog

Er zijn duidelijk nog zekerheden in het leven. Alle presidenten uit de geschiedenis van de VS hebben voor zover geweten oorlog gevoerd. En dus stond het in de steren geschreven dat ook Donald Trump dat zou doen. Mensen die dachten dat het ditmaal anders zou zijn blijken dan ook uitermate naïef te zijn geweest. De geschiedenis herhaalt zich want dat was met Barack Obama hetzelfde.

Valse voorwendsels

En dat men daarbij oorlog voert onder valse voorwendsels is ook niet nieuw. De originele bevolking van de VS had er zelfs een befaamde term voor: ‘Ze spreken met dubbele tong’. Ze zeggen A maar doen B. Niet dat dit voor wie wat van geschiedenis kent iets nieuw is.

Neem chemische wapens. Toen De Iraakse president Saddam Hoessein – nota bene een oud-agent van de CIA – op 16 maart 1988 in het stadje Halabja gifgas gebruikte staken zowel de CIA als de Amerikaanse militaire veiligheid DIA en dus de regering in Washington de schuld op … Iran.

Achteraf bleek uit later bekend gemaakte rapporten van diezelfde diensten dat men al 1983 wist dat het Saddam Hoessein was die sinds dan die wapens gebruikte. Het was Donald Rumsfeld die toen in 1983 als speciaal gezant van President Ronald Reagan voor het Midden-Oosten bij Saddam op bezoek ging om hem alle hulp toe te zeggen. Hij en de VS steunden dus het gebruik van gifgas.

Donald Trump - 1

Is de impulsieve en zonder regeringservaring zijnde Donald Trump erin geluisd? Het is een mogelijkheid. Zijn optreden gaat de oorlog in Syrië vermoedelijk alleen verlengen en al Qaeda & Co versterken. 

Twintig jaren later beweerde diezelfde Rumsfeld met een uitgestreken gezicht dat men Irak wel moest aanvallen want het land had …. chemische wapens. Een leugen zoals feitelijk toen al bleek. Men kan er bijna gif op nemen dat hetzelfde scenario zich nu aan het herhalen is.

Het is Michael T. Flynn, tot voor kort Nationaal Veiligheidsadviseur van Donald Trump en gewezen baas van de DIA, die stelde dat de aanval met sarin in 2013 het werk was van die jihadisten en niet van de Syrische regering. Maar de man werd uitgezuiverd, kaltgestellt.

Wat nu met Syrië 

De vraag is hoe het nu met Syrië verder moet. Wat bij de eerste reacties zeer opviel waren de snelle hoerakreten uit Israël. In regel zwijgt die zionistische regering in alle talen over Amerikaanse acties in het Midden-Oosten. Met als typevoorbeeld hun stilte bij de invasie van Irak in 2003. Dit terwijl zij achter de schermen een der drijvende krachten waren van de vernieling van dat land.

De indruk is dat men Donald Trump bewust in de richting van oorlog duwde, weg van een politieke oplossing voor Syrië. Wat trouwens de goede richting uitging. De nooit geziene perscampagne tegen de vermeende Russische invloed op Trump en bepaalde adviseurs uit zijn entourage tonen dit.

Over de allesomvattende invloed van Saoedi-Arabië, toch medeverantwoordelijk voor de ongeveer 3.000 doden kostende aanval op het New Yorkse WTC van 11 september 2001, zwijgt de klassieke pers en politiek in de VS. Geen woord over de entourage van Hillary Clinton met de Moslimbroeders en Saoedi-Arabië. Men doet het zelfs af als ‘fake news’, de nieuwste modeterm van onze persmuskieten. .

Donald Rumsfeld - 2

In 1983 steunde Donald Rumsfeld het gebruik van gifgassen door de Iraakse president Saddam Hoessein. In 2003 was diens bezit – waarvan Rumsfeld toen al wist dat het een leugen was – de reden waarom Donald Rumsfeld als minister van Oorlog Irak aanviel en bezette. Met catastrofale gevolgen zoals het ontstaan later van al Qaeda in Irak en daarna ISIS.

Gans die hetze was een bewuste poging om de neoconservatieven meer invloed op het beleid te geven. Die zitten nu natuurlijk te juichen en hun reacties van de voorbije twee dagen in de Amerikaanse pers zijn duidelijk. Ze feesten.

De grote vraag is dan ook welke gevolgen dit gaat hebben voor de oorlog tegen Syrië en de relaties met Rusland, China en de wereld. Zeker is dat dit optreden van Donald Trump de zaak geen enkele stap vooruit brengt. Integendeel.

Al Qaeda en Israël juichen

Dat al Qaeda vandaag staat te juichen zegt boekdelen. Evenzeer als de vanuit pro-Syrische bronnen gemelde aanval van ISIS in de provincie Homs waar die getroffen luchtmachtbasis ligt. Trump de man van al Qaeda. Gisteren verscheen er bij Reuters een bericht dat de heersers van Bahrein zeer tevreden zijn met Donald Trump. Uiteraard. Maar dat zijn wel de vrienden van die salafistische bendes.

Onder het mom van de strijd tegen oorlogsmisdaden begaan Donald Trump en de rest van de westerse alliantie de grootst mogelijke oorlogsmisdaden. Want wat is het steunen van een gewapende opstand in een ander land anders dan een oorlogsmisdaad?

Zeker als we zien dat ze hier al zeven jaar een nest koppensnellers van al Qaeda en consoorten steunen, zelfs met wapens. Figuren als een Alexander De Croo, vice-premier voor Open-VLD in de regering Charles Michel, zijn dan ook hypocrieten van de hoogste orde.

Geld inzamelen voor noodhulp aan Jemen en ondertussen de Saoedische oorlog tegen dat land, incluis met een blokkade, steunen. Een oorlog waarbij al Qaeda meevecht met de Saoedi’s en dus de Belgen. En intussen maar zeuren over Waalse wapenleveranties aan die salafistische prinsen daar. Een kwestie van durf of pure domheid. Geloofwaardigheid: –100.

Willy Van Damme

Een hoogdag voor het cynisme

Gisteren werden in het land overal herdenkingen gehouden voor de terreuraanslagen van 22 maart 2016 in het metrostation Maalbeek en op de luchthaven van Zaventem. Daarbij lieten 32 mensen het leven en was er voor een massa anderen onnoemlijk veel leed.

Dat men die mensen herdenkt en alle mogelijke steun geeft aan de vele gekwetsten en familieleden, vrienden van de doden en de hulpverleners is logisch, erg belangrijk en een zeer goede zaak. En daarbij zijn vanwege de slachtoffers heel mooie staaltjes te horen en zien geweest. Het toont dat de mens niet alleen een roofdier kan zijn maar ook een zorgzaam en liefhebbend wezen. Iets om eeuwig te koesteren.

Steun aan ISIS

Maar toch laat alles hier een bijzonder bittere nasmaak achter. Terwijl we hier overal ons medeleven met die slachtoffers van Zaventem en Maalbeek toonden vielen er in het westen van de stad Aleppo doden en gewonden door terreuraanvallen van al Qaeda en haar bondgenoten. En daar hoorden wij in onze media niets over. Die doden telden dus niet mee.

Didier Reynders - In Saoedi Arabië met Nayef en Saud  al Shalaan

Belgisch Minister voor Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR), hier op bezoek bij de Saoedische gebroeders Nayef en Saud al Shalaan. Beiden zijn gekend als financiers van die terreurbewegingen in Syrië en Irak en kregen in Frankrijk jaren cel voor groothandel in cocaïne. Ongetwijfeld geheel halal. En dan in Zaventem tranen plegen voor de slachtoffers van de terreur. Durf is alles.

Maar vooral was dit gebeuren van gisteren een hoogtepunt van cynisme vanwege onze elite van politici, academici en de media. Wie met wat aandacht kijkt naar wat deze heren en dames de voorbije zes jaar rond Syrië en ook Libië deden ziet niet bepaald iets om fier over te zijn. Integendeel, het is een gigantische schande waaraan die heren en dames wel niet zullen herinnerd willen worden.

Neem bijvoorbeeld de unaniem door de EU genomen beslissing van 23 mei 2013 betreffende Syrië. Nadat men in 2011 vanuit de EU een praktisch totaal embargo op Syrië afkondigde werd dit zeer merkwaardig die 23ste mei deels opgeheven. Wat was er gebeurd en waarom deed de EU dat? Het is een beslissing waaraan men op het kabinet van Didier Reynders, minister van Buitenlandse zaken toen, niet aan herinnerd wil worden.

De maand ervoor hadden salafistische terreurgroepen, in essentie al Qaeda en vooral Ahrar al Sham, een kloon van al Qaeda, het olie- en gasrijke oosten van Syrië veroverd. Waarna er intern ruzie ontstond over de opbrengst van die olie en gas en ISIS zich van al Qaeda losscheurde en dat gebied voor zich nam. De kassa bij ISIS kon beginnen rinkelen.

En daarom reageerde de EU, en dus ook de regering Elio Di Rupo, door onmiddellijk het embargo alleen voor olieproducten uit Syrië op te heffen. Er was dus haast bij. Leve de kassa van ISIS. Beweren dat de EU in Syrië alleen die ‘gematigde’ oppositie steunde is dan ook boerenbedrog. Een gigantische leugen.

Een andere zaak waarover men liefst zal zwijgen is het toekennen in 2011 van de Nobelprijs voor de Vrede aan de Jemenitische Tawakkol Karman, een prominent lid van de al Islah partij, de lokale versie van de Moslimbroeders. Een beslissing die kaderde in de politiek van de steun van het Westen aan de Moslimbroeders, en dus al Qaeda, hun vaste partner in crime.

Tawakkol Karman - 5

De Jemenitische Tawakkol Karman fier met haar Nobelprijs voor de Vrede. Een gift van de Noorse sociaal-democratische regering van premier Jen Stoltenberg, nu secretaris-generaal van de NAVO. Hij steunt dan ook voluit de Saoedische oorlog tegen Jemen. Al Qaeda zal hem er dankbaar voor zijn.

En zoals bij alle afdelingen van de Moslimbroeders zijn er immers ook hier directe contacten tussen deze door Saoedi-Arabië gefinancierde partij en de lokale afdeling van al Qaeda, al Qaeda van het Arabisch Schiereiland. Dat is de afdeling die tekende voor de bloedige aanslag op Charlie Hebdo van 7 januari 2015. Nobelprijs voor de Vrede? Welke vrede?

Haar partij steunt trouwens de oorlog van Saoedi-Arabië en het Westen tegen Jemen waarbij men het land zelfs uithongert. Een oorlog die dan weer resulteert in een steeds sterker wordende lokale afdeling van al Qaeda. Met andere woorden: De Belgische regering Charles Michel, met de N-VA, steunt hier Saoedi-Arabië en helpt zo ook de moordenaars van de redactie van Charlie Hebdo sterker worden.

De valse tranen van de media

De oorlog tegen de terreur van het Westen is dan ook een groot toneelstuk, een farce, en een ware ode aan het cynisme. Men toont zijn medeleven met de slachtoffers van de terreur maar blijft die terroristen steunen. Met dien verstaande natuurlijk dat onze media dit lekker voor die slachtoffers en de rest van het publiek weten verborgen te houden.

En dan zijn er onze media en academici. Om nooit te vergeten is natuurlijk de uitlating van Rik Coolsaet, emeritus professor in de internationale politiek van de UGent, die op 30 mei 2012 in Terzake op de VRT-televisiezender Canvas die Syriërstrijders idealisten noemde. Misschien kan hij dat eens aan hun slachtoffers in Zaventem en Maalbeek gaan uitleggen. En zich diep wentelen in de excuses. En dat is dus de top van onze academici.

En dan er zijn onze media natuurlijk die nu vette titels plakten boven hun van tranen en emotie doorweekte artikels. Met televisieheld Rudi Vranckx die in Syrië optrok met topterrorist Abdelrahman Ayachi – in beroep in Brussel 4 jaar cel voor terrorisme – en hem op televisie zelfs een vrije tribune gaf. Diezelfde ‘terrorisme-expert’ – althans volgens de VRT – die al Qaeda in 2011 dood verklaarde.

Abdelrahman Ayachi - 1

Abdelrahman Ayachi, zoon van De Molenbeekse sjeik Bassam Ayachi, de geestelijke vader van het salafisme in België. Hij kreeg in Brussel wegens terrorisme in eerste aanleg 8 jaar en in beroep 4 jaar. Desondanks bleef Rudi Vranckx met hem in Syrië rondtoeren waarbij deze massamoordenaar voor onze terrorisme-expert gids en tolk speelde. Tijdens de televisieactie 12-12 voor Syrië kreeg hij van Vranckx in ruil op de VRT zelfs nog een interview ten geschenke om zo zijn (sic) goede bedoelingen uit te leggen.

Of een Jens Franssen van de VRT die toen hij met een groepje reporters op 11 januari 2012 in de Syrische stad Homs verzeild raakte in een betoging van Assad aanhangers en beschoten werd door terroristen. Waarna hij, samen met Vranckx en de rest van dat aanwezige journaille, alles staken op het regeringsleger. Ze gingen daarbij zelfs zover om kloosterzuster Agnes Myriam te beschuldigen van betrokkenheid bij die aanslag.

En dan was er Guy Van Vlierden van Het Laatste Nieuws die vorig jaar opriep om in Syrië die terreurgroepen aan de macht te brengen. Uiteraard niet ISIS maar wat hij dan de ‘gematigden’ noemde. Een zoals hij hoort te weten alleen in de Westerse verbeelding bestaande categorie. Waarna men vanuit Syrië elders in de wereld de ene aanslag na de andere kan plegen. Syrië als een paradijs voor terroristen.

Ook De Morgen mag men natuurlijk niet vergeten. Die plaatste op 14 december 2016 naar aanleiding van de bevrijding van het oostelijk deel van de stad Aleppo een ganse pagina interview met topterrorist Bilal Abdul Kareem, een man van al Qaeda die moslims via zijn media oproept om in Syrië te komen vechten. En dat op de voorpagina van De Morgen. Of uitgever Christian Van Thillo die in zijn kranten pleidooien laat plaatsen om terroristen te steunen.

En dan is er uiteraard De Standaard waar ‘expert’ Chams Eddine Zaougui op 6 juni vorig jaar nog opriep om aan die terreurgroepen ultramoderne luchtafweerraketten te leveren. Goed bruikbaar in Zaventem of Schiphol natuurlijk. En het lijstje van dat soort artikels is in wezen oneindig. Want met hetzelfde gemak waarmee men nu de tranen laat vloeien zo ook steunde men de terreurgroepen in Syrië en elders in het Midden-Oosten.

En niemand van hen die maar denkt aan verontschuldigingen. Dat pas zou grootmoedig geweest zijn van een Rudi Vranckx, Rik Coolsaet, Didier Reynders, Elio Di Rupo, Jens Franssen, Charles Michel, Guy Van Vlierden, De Morgen en De Standaard. Maar dat doet men niet en daarom zijn al hun tranen en woorden van medeleven pure hypocrisie.

De 22ste maart 2017 was dan ook de hoogdag van het cynisme. Dat is de reden waarom men de slachtoffers in Syrië zelf gisteren vergeten is. Het zijn slachtoffers waarvoor die elite zelf verantwoordelijk is. Zoals ze feitelijk ook die in Zaventem, de Bataclan, Maalbeek en Charlie Hebdo indirect op hun kerfstok hebben. Zou een van hen weten wat schaamte is?

Willy Van Damme

Salafisme is racisme

Er is in de Belgische politiek en zelfs de media eindelijk een discussie ontstaan over het gevaar van het in ook België succesvolle salafisme (1). Waarbij de centrale rol van Koeweit, Qatar en Saoedi-Arabië in deze zaak eveneens ter sprake komt. Jaren te laat maar het is er en dus moet men blij zijn.

Saoedi-Arabië de wacht aanzeggen

Het aanpakken hiervan is echter geen gemakkelijke zaak. Zo is er natuurlijk het essentiële gegeven van de vrijheid van meningsuiting en de daaraan gekoppelde godsdienstvrijheid. En dat dienen we uiteraard ten alle koste te respecteren, te koesteren.

Maar zoals alle vrijheden is niets absoluut. Zo kan die vrijheid van meningsuiting botsen met andere voor deze samenleving cruciale zaken. Zo mag men niet zomaar iemand in de media zonder bewijs beschuldigen een moordenaar, verkrachter of dief te zijn. En dat men niet mag oproepen tot moorden is ook nogal duidelijk. Hetzelfde voor racistische beweringen. Respect voor de persoonlijke integriteit van mensen is immers essentieel.

Peter De Roover - 5

Peter De Roover moest op 26 november 2015 hoogstnodig op de website van Knack in een opiniestuk de verdediging opnemen van Saoedi-Arabië. Parlementair medewerkster Els Van Doesburg deed het hem voor op 22 september 2015. Ook heeft vicepremier en minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon, eveneens van de N-VA, geen problemen met de link tussen de Grote Moskee in Brussel en Saoedi-Arabië. Laat ze maar komen de predikanten van de haat.

Het is dus een zaak om bij het bestrijden van dit reëel gevaarlijk salafisme voorzichtig te zijn. Maar mogelijkheden om op te treden zijn er wel. Zo gebeurt het rekruteren van nieuwe zieltjes voor dit salafisme veelal via schimmige vzw’s die vanuit landen als Koeweit en Saoedi-Arabië worden geleid.

Velen zijn wettelijk niet eens in orde. Hier kan simpel nazicht soelaas geven. Ze ontbinden is een eerste stap in de strijd tegen dit gevaar. Verder kan men via de EU bijvoorbeeld satellietzenders uit de lucht halen die via Europese satellieten hun gif verspreiden. Men deed dat bijvoorbeeld met pro-Syrische regeringszenders maar van al die salafistische televisiestations bleef men tot heden af. Opvallend!

Verder zijn een aantal salafistische organisaties in België nog steeds niet verboden zoals Hizb Ut Tahrir en de Moslimbroeders. De eerste is wel in enkele landen van de EU zoals Duitsland verboden maar opereert open en bloot in o.m. Brussel. De Moslimbroeders heeft dan  weer de openlijke steun van het Verenigd Koninkrijk. Dat mag echter voor ons geen enkel belet zijn om ze wel te verbieden.

De N-VA

En uiteraard dienen onze veiligheidsdiensten al die geldstromen en de eraan verbonden figuren in kaart te brengen en op te volgen. Met eventueel gerechtelijke gevolgen bij gevallen van bijvoorbeeld witwassen of verbanden naar andere vormen van criminaliteit. Een immense grote taak waarvoor onze overheid dan maar de nodige extra middelen moet voorzien. Onze veiligheid en maatschappelijke stabiliteit is nu eenmaal essentieel.

Verder lijkt mij zware diplomatieke druk op die landen van het Arabisch schiereiland gepast. Men moet hen duidelijk maken dat het verspreiden van dit gedachtengoed gezien wordt als een voor ons land zeer vijandige daad die zijn consequenties heeft.

Waarom bijvoorbeeld de link tussen de Grote Moskee in Brussel en Saoedi-Arabië niet doorknippen? Jan Jambon (N-VA), minister van Binnenlandse Zaken en vice-premier, ziet hier echter geen probleem.

Yousuf al Qaradawi - 1

De Egyptische predikant Yusuf Qaradawi is zowat de topideoloog van de moslimbroeders en een der belangrijkste figuren binnen het salafisme. De man leeft in ballingschap in Qatar. Tot Saoedi-Arabië protesteerde zat de man elke week te prediken op de Qatarese Arabischtalige televisiezender Al Jazeera. Deze zender is te bekijken via het kabelnetwerk van Belgacom, een overheidsbedrijf. En dan maar verschieten dat mensen hier onder invloed van die sekte komen. De man roept o.m. op om alle vijanden van het salafisme te vermoorden. Daar hij op zeker ogenblik wegens de toestand in Egypte ook Saoedi-Arabië aanviel trad men daar echter op.

Onderzoeken van o.m. Raf Sauviller in Humo tonen echter het omgekeerde aan. En is het een toeval dat o.m. N-VA fractieleider in de Kamer Peter De Roover en Els Van Doesburg, een parlementaire medewerkster van die partij, vorig jaar op www.knack.be Saoedi-Arabië zaten te verdedigen?

Verder is het voor elke onderzoeker toch duidelijk dat salafisme gelijk staat met racisme. Salafisten zijn er van overtuigd dat anderen, ook moslims, minderwaardig zijn en daarom moeten aangepakt worden. En zodra men sterk genoeg is hoort daar geweld bij. De bewijzen hiervoor zijn enorm. Men hoeft hun geschriften maar te lezen of hun praktijk in die landen waar ze ietwat sterk staan. Hun terreur slaat hier trouwens al toe.

Racismewetgeving

Beweringen van o.m. een Fouad Belkacem dat België moet islamitisch worden en dat dit gevolgen zal hebben voor onze samenleving zijn toch duidelijk. Zij willen desnoods met alle middelen een islamofascistisch regime installeren. En dus heeft onze overheid in wezen hier een middel om dit salafisme gerechtelijk aan te pakken. En dat is simpelweg de racismewetgeving.

Haatpredikanten moet men dus niet het land uitzetten om dan elders haat te laten zaaien maar omwille van de racismewetgeving naar een cel verwijzen. Desnoods wijzigt men de wetten als een gevolg van de maatschappelijke evolutie.

Ook moet het gedaan zijn met het steunen van salafistische groepen in Libië, Syrië of waar ook. Mensen als een Rik Coolsaet die Syriëstrijders ooit op televisie idealisten noemde dienen met de vinger gewezen.

En dus is er ook een grote rol voorzien voor onze media die volop moeten wijzen naar dit gevaar. Dat gebeurt echter niet of onvoldoende. Belgische Syriëstrijders beschrijft een blad als De Morgen als staatsgevaarlijk, maar diezelfde Syriëstrijders worden zodra zij niet-Europees zijn in de krant dan plots ware helden.

Sterven doen we sowieso toch - Pagina 1 - 14 december 2016 - De Morgen

Dat De Morgen al Qaeda & Co steunt bewijst deze voorpagina van 14 december vorig jaar voluit. De Amerikaanse Syriëstrijder Bilal Abdul Kareem, gelieerd aan al Qaeda, kon het er allemaal eens komen uitleggen over wat er in Aleppo juist gebeurde. De Syriërstrijder als held. Ook andere Westerse massamedia namen gretig zijn discours over.

Zie maar hoe die krant een zekere Amerikaan Bilal Abdul Kareem bij de bevrijding van Aleppo eind vorig jaar omtoverde tot een ware held die daarom navolging verdiende. De man, een grote fan van al Qaeda riep al herhaaldelijk moslims op om aan de zijde van al Qaeda in Syrië te komen vechten. Zolang onze kranten zich daaraan bezondigen raakt men natuurlijk nergens. De hoofdredacties hierop wijzen lijkt mij dringend nodig.

Tandeloze motie

Verder is het best hallucinant te noemen dat men vanuit de Open VLD met Annemie Turtelboom in het parlement een motie laat stemmen waarin men de regering oproept om op te treden tegen het salafisme. Een onzinnige en onnodige motie. Groen, Vlaams Belang en de SPA, via voorzitter John Crombez, zeggen te willen optreden tegen dit salafisme. Eindelijk en goed zo. Maar zo’n motie is pure waanzin. Harde maatregelen zijn er nodig en geen praatjes voor de vaak.

Onze houding tegenover Saoedi-Arabië moet zeker ook veranderen. Dat FN dan geen wapens meer verkoopt aan Saoedi-Arabië is zeer spijtig voor dat bedrijf, maar onze nationale veiligheid heeft voorrang.

Ik moet hier wachten op mijn dood - 14 demcember 2016 - De Morgen - 1

Ook binnen de krant kon Bilal Abdul Kareem het nog eens allemaal uitleggen. Over zijn praktijken en connecties met al Qaeda echter geen woord. En een kritische vraag kon er ook al niet af. Al Qaeda & co gijzelden zoals na de bevrijding duidelijk werd in hun deel van Aleppo een 100.000 burgers. Daarover bij De Morgen geen enkel woord.

Dat onze koning bij het overlijden van de vorige Saoedische koning ginds zijn medeleven ging betuigen was totaal misplaatst en had nooit toegelaten mogen worden. Uiteindelijk is dit land niet alleen door en door corrupt en een brutale dictatuur maar ook een ondermijner van onze samenleving. In wezen voert het dus zelfs oorlog tegen ons. Een gepast antwoord is dan ook meer dan nodig en dus zeker geen koningsbezoek.

Laat een stel specialisten het salafisme ontmaskeren tot wat het is en die verspreiders van deze vorm van fascisme voor de rechtbank brengen. Het is gewoon een racistische versie van de islam die men met alle middelen moet bestrijden. Waarbij gewone moslims onze beste bondgenoot zijn. Hen hierbij nauw betrekken is dan ook essentieel. Want zij zijn nog meer het slachtoffer van deze nieuwe vorm van fascisme dan wij niet-moslims.

Willy Van Damme

1) Op de VRT had men het de voorbije dagen herhaaldelijk over het ‘wahhabistisch salafisme’. Een onzinnige term die klinkt zoals fascistisch nazisme. Wahhabisme is de term die men in het Westen gaf aan de Saoedische versie van de islam.

Hij komt van een predikant uit de achttiende eeuw genaamd sjeik Mohammed ibn Abdul al Wahhab (1703-1792, Uyainah – al-Dir’yah – beiden voorsteden van Riyad, hoofdstad van Saoedi-Arabië), de zoon van een rechter wiens versie van de islam overgenomen werd door de stam van de Saoedi’s de Annazah, toen een van de serie stammen die onder de Ottomaanse bezetting op het Arabisch schiereiland woonden.

Met Britse steun wist die in de twintigste eeuw haar gezag over het Arabisch schiereiland te vestigen waarbij zij die interpretatie van de islam tot de staatsgodsdienst maakten. Toen het Huis van Saoed dankzij de olie schatrijk werd begon zij met de wereldwijde verspreiding van deze versie van de islam. Miljarden euro’s werden hier al aan uitgegeven.

Bilal Abdul Kareem - 4

Bilal Abdul Kareem op ‘reportage’. Hier in december vorig jaar in Aleppo in gesprek met een met o.m. een bommengordel gewapende salafist. Hij is zowat de vaste interviewer van de top van de Syrische al Qaeda. Via zijn websites roept hij regelmatig moslims op om in Syrië te komen vechten. Een held voor De Morgen. Je kan hem volgen op http://www.bilalabdulkareem.com/, https://twitter.com/bilalkareem?lang=nl, https://www.facebook.com/bilal.a.kareem/ en http://ogn.news/. Een bezig baasje dus. De man leeft al jarenlang in het Midden-Oosten. Voor zijn fratsen in Syrië vooral in Qatar.

Op vraag van de VS en met akkoord van Israël werd dit vanaf 1979 omgevormd tot een terreurbeweging die al honderdduizenden levens eiste, in essentie moslims. Het is de gewapende arm van de Saoedi’s en de VS.

In het westen noemde men dit dus wahhabisme maar die term is voor de volgelingen van die visie op de islam godslasterend. Immers volgens die interpretatie zijn alleen de geschriften van de eerste drie generaties na Mohammed heilig en is de rest heiligschennis. Daarom dat zij voor zichzelf soms de term salafisten gebruiken, de zuiveren van de leer en komt van de Arabische term al salaf al salih, de vrome voorvaders.

Uiteraard zijn er bij de vele salafistische groepen grote verschillen. Het zijn bijvoorbeeld ook opportunisten en hypocrieten. Zo zijn veel leden van het Huis van Saoed betrokken geweest bij grootschalige drughandel en wordt het land door sommige waarnemers gezien als de grootste invoerder van drugs als XTC en captagon.

En tot de jaren dertig van de vorige eeuw was alcohol zelfs toegelaten. Nu wordt het alleen stiekem gebruikt. Hetzelfde doet zich trouwens voor in Iran dat volgens de Wereldgezondheidsorganisatie een der grootste consumenten is van alcohol, zelfs voor Duitsland.

Afbeeldingsresultaat voor Mohammed abdul Wahhab

Vanaf 1740 predikte sjeik Muhammad bin Abdul al Wahhab in de regio van het huidige Riyad de opstand tegen de volgens hem afvallige Ottomaanse heersers die in zijn visie het rechte pad van het geloof hadden verlaten. Wat van pas kwam voor emir Muhammad bin Saoed die toen in onvrede leefde met de Ottomanen die in die periode heersten over het grootste deel van het Arabisch schiereiland. In 1747 schaarde het Huis van Saoed zich achter de leer van Wahhab en kwam in opstand. Dit mislukte zoals ook de tweede opstand faalde. Pas met Britse hulp slaagde het Huis van Saoed met een strijd die duurde van 1902 tot 1936 in hun machtsgreep. De gevolgen kennen wij.

Ook elders bij andere salafistische groepen is men op dit vlak zeer ‘soepel’. Zo is het een publiek geheim dat al die salafistische terreurgroepen in Syrië op grote schaal captagon gebruiken om hun soldaten zo urenlang te kunnen laten vechten. En dan was er de taliban die tien jaar lang van hun Afghanistan ‘s werelds grootste producent van opium en heroïne maakten.

Verder zijn er onder salafisten nogal wat verschillen in visie op wat voor hen maatschappelijk aanvaardbaar is en wat niet. Zo laat Saoedi-Arabië op beperkte schaal andere interpretaties van de islam toe zoals het sjiïsme. Dit terwijl die door onder meer al Qaeda, de taliban en ISIS normaal brutaal worden vermoord. Het is trouwens een van de grote discussiepunten tussen het Huis van Saoed en andere salafistische groepen.

Uiteraard zijn niet alle salafisten gewapende terroristen maar hun visie op de samenleving is wel steeds een racistische. En de stap van een simpel extremistische versie van de islam naar terreur is zo gezet.

Theo Erdogan en Recep De Wever

Blijkbaar is de kieskoorts, twee en drie jaar voor er verkiezingen zijn voorzien, al volop bezig. Met Kris Peeters (CD&V) die zich vlot Aantwaarps aanmeet en Pol Van Den Driessche (N-VA), de ‘lieveling’ van de vrouwen, die al zit te dromen van een pausbezoek aan ‘zijn’ Brugge en vooral van de lokale burgemeesterssjerp. Het is in die zin dat men ook de plotse herrie moet zien die Theo Francken, staatssecretaris verantwoordelijk voor Immigratie, en Bart De Wever van de N-VA maken rond het mogelijke humanitaire visum voor dat Syrische gezin met hun twee kleine kinderen.

Interpreteren

Ze verliezen aan populariteit (van bijna 34% naar in de peilingen ongeveer 26%) en dit vooral aan het Vlaams Belang, de anti-emigratiepartij par excellence. En dus moet de N-VA zich hierop logischerwijze profileren.

Platte politiek ten koste van dat gezin en die kleine kinderen uit Aleppo natuurlijk. Niets onmenselijks is de politiek uiteraard vreemd, zeker voor de N-VA. En dat men daarbij een frontale aanval op de rechtstaat lanceert hoort er bij die partij zo te zien eveneens bij. Schaamteloos en ook bangelijk.

Bart De Wever

Rechters moeten van Bart De Wever hun mond houden als zijn ministers een besluit namen. De rechtstaat volgens de N-VA. Het is ook de wijze waarop hij zijn partij bestuurt en kijkt naar de media. Beangstigend is dat deze actie gelijkloopt met de attitude in Nederland van een Geert Wilders en bepaalde Britse media toen het Britse Hooggerechtshof zich uitsprak over de Brexit en de rol hierin van het Britse Lagerhuis. Van een alarmsituatie gesproken!

In wezen komen de beweringen van Theo Francken en partijvoorzitter Bart De Wever in deze kwestie hierop neer: Wij hebben beslist en daar hoeft een rechtbank zich niet mee te bemoeien. Alzo de reeds barslecht functionerende rechtstaat verder ondergravend. Rechters zijn er immers voor de burgers, en ook de overheid, om respect af te dwingen voor de wetten.

En de taak van rechters is het interpreteren van die wetten. Dat kan nu eenmaal nooit anders. Iemand betwist een daad van een medeburger of een beslissing van een overheid en dan moet die burger of die overheid dit voor een rechtbank kunnen betwisten. Waarbij de magistraten moeten kiezen tussen de twee of nog meerdere visies op die wetten of decreten. Het is het dagelijkse werk van onze rechtbanken.

Als Bart De Wever zegt dat alleen een minister en geen rechter mag beslissen over het geven van een visum dan heeft hij het ook zeer fundamenteel verkeerd. Het wil immers zeggen dat de burger zich niet meer mag verzetten tegen een overheidsbeslissing door naar een rechter te stappen.

Zijn stelling is dan ook het negeren van de rechtstaat zoals die hier altijd al was. Wat krijgen we daarna, rechters die wegens een ‘foute’ beslissing worden opgesloten of door een aangeporde woedende menigte worden doodgeslagen? De N-VA is de bevolking alleszins al aan het opjutten. En Hitler is dan vlakbij.

Scheiding der machten

Zo stelde Francken in De Standaard van 9 december: “Het is niet aan een rechter om zich in de plaats te stellen van een bestuur, dat is jammer genoeg gebeurd.” De bewering van parlementslid Sarah Smeyers (N-VA) in diezelfde krant toont daarbij een gebrek aan fundamentele kennis van de rechtstaat. Zo stelde zij in die krant: “… we hopen dat de Raad van State de scheiding der machten wel respecteert.”

Theo Francken - 2

Voor Theo Francken, staatssecretaris bevoegd voor Immigratie, kan de rechtstaat blijkbaar op de schop. Hij veroorzaakte alleszins de grootste protestactie van de magistratuur uit de Belgische geschiedenis van na de tweede wereldoorlog. De man zou gewoon om die reden uit zijn ambt moeten ontzet worden. Van een staatssecretaris of minister moet men minstens een respect voor de rechtstaat verwachten.

Volgens Smeyers kan een rechter dus geen beslissing van een minister ongedaan maken. Doet men dat toch dan is dit een schending van het principe van de scheiding der machten. Van een nieuwe definitie van dit begrip gesproken.

Straffe taal die men dan nog gebruikt voor die Raad van State die niets anders moet doen dan beslissingen van de overheid beoordelen. Waarbij deze instelling niet zelden de overheid en dus ministers in het ongelijk stelt. Misschien kan men die dame eens uitleggen wat die scheiding der machten juist betekent.

Ook Joachim Pohlmann, woordvoerder van de N-VA, schrikt niet terug voor het kramen van baarlijke onzin. Zo stelt hij in De Morgen van diezelfde vrijdag: “De basis van het administratief recht is dat een rechter zich nooit in de plaats van een bestuur mag stellen.” Heeft die ooit al van de Raad voor Vergunningsbetwistingen of de Raad van State gehoord? Weet die wel hoe een rechtbank er uitziet? Twijfelachtig zo te horen.

N-VA en Vrouwe Justitia - Marec - Het Nieuwsblad - 10 december 2016

De Wever en Francken hebben bij hun ambtsaanvaarding gezworen de wetten van, het Belgische volk na te leven. Ook eisen zij van alle nieuwkomers, en dus ook de politieke vluchtelingen dat zij de waarden van ons land moeten aanvaarden. De enigen die hun laars aan dit alles mogen vegen zijn de heren en dames van de N-VA.

Kabinetschef Joy Donné

Maar dat soort uitspraken vanuit de N-VA wekken helemaal geen verbazing. De N-VA heeft het nooit hoog opgehad met de rechterlijke macht. Typerend was het voorval tijdens de laatste regeringsonderhandelingen met de chauffeur van Bart De Wever, Joy Donné.

Voor het oog van alle camera’s gooide die ostentatief een parkeerboete voor zijn Porsche op de grond terwijl grote baas De Wever instapte. Bleek achteraf dat die ook nog een valse autonummerplaat gebruikte zodat de werkelijke eigenaar van die autonummerplaat al herhaaldelijk Donné’s verkeersboetes had gekregen voor inbreuken op de verkeerswetgeving. Je moet maar durven.

En wat gebeurde nadien, Geen degradatie of C4 voor onze straatbevuiler en wegpiraat maar…  een promotie tot kabinetschef van vice-premier en minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA).

De man die dus o.m. moet toezien dat men niet alleen de wetten naleeft maar die ook moet instaan voor de openbare veiligheid met o.m. toezicht op het functioneren van al onze politiediensten. Schrikbarend.

Charles Michel - 4

De voornaamste coalitiepartner van zijn regering doet een regelrechte aanval op de rechterlijke macht. Ongehoord in de moderne Belgische geschiedenis. En Charles Michel heeft als enig antwoord een oproep tot kalmte. Een schande bijna even groot als de actie van de N-VA. Gelukkig is er het luidkeelse protest van zowat de ganse gerechtelijke wereld, incluis juristen verbonden aan onze wetenschappelijke instellingen. Die hebben ballen, Charles Michel niet.

De uitval naar de rechterlijke macht van N-VA is dus geen toeval maar het resultaat van een mentaliteit binnen die partij. Het is het DNA van de N-VA. Kijk naar de goede relaties tussen meesterritselaar Koen Blijweert en Bart De Wever of de rol van figuren als een Pol Van Den Driessche of parlementsvoorzitter Siegfried Bracke in die partij.

Maar het zullen in deze discussie uiteindelijk de opperste rechters van het land en Europa zijn die over deze kwestie hun zeg zullen doen, namelijk de Raad van State, het Hof van Cassatie en nu ook het Europees Hof van Justitie.

Niet een Recep De Wever die zich zoals die mislukte sultan uit Ankara meent te moeten gedragen als een man verheven boven de wet. De Wever is een politicus die stelt dat elke gerechtelijke controle over zijn beslissingen verboden zijn. Maar hij bewijst hier nogmaals geen politicus met een democratische ingesteldheid te zijn maar een man die dictatoriaal denkt te moeten regeren. Zoals Recep Erdogan.

En wat doet premier Charles Michel (MR)?  Oproepen tot kalmte. Wat een zielig mannetje toch, een niemanddalletje. Moet die dan niet de rechtstaat verdedigen als ze aangevallen wordt door zijn voornaamste coalitiepartner? Hij vertikt het. Straf en angstaanjagend.

Willy Van Damme

Pax Christi in bed met al Qaeda

Vandaag was er een stemming binnen de Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties in Genève. Daarbij vloog Rusland voor het eerst sinds haar stichting in 2006 uit die Raad. Ten voordele dan van Kroatië. Wie naast de VS en het Verenigd Koninkrijk ook werd verkozen was Saoedi Arabië. Ze presenteerden ter gelegenheid hiervan zelfs een brochure over hoe ze de rechten van de vrouwen steunen. Goed zo.

Machtspolitiek

De relatie tussen de VN en de mensenrechten zijn natuurlijk altijd al een lachertje geweest. Die Raad voor Mensenrechten is in wezen nu eenmaal niets anders dan een vergadering van landen waar de diplomaten namens hun land, en niet zelden zeer tegen hun goesting, over mensenrechten allerlei verklaringen afleggen en stemmingen organiseren. Om daarna lekker te gaan eten en drinken.

Deze raad heeft daarom niets te maken met mensenrechten maar alleen met het misbruiken ervan door voornamelijk de VS en haar satellietstaten zoals het Verenigd Koninkrijk en België. Mensenrechten verdedigen klinkt nu eenmaal mooi en is het perfecte excuus voor nog maar eens een oorlog. De uitvlucht par excellence sinds men oorlog voert.

De Raad voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties is het schaamlapje waarachter men zich verschuilt om aan machtspolitiek te doen. Zeker voor de VS is dat een van haar geliefde instrumenten. Dat ze Afghanistan, Libië, Irak, Jemen en nu Syrië vernielden zal de VS worst wezen. Niemand binnen die raad protesteerde hierom trouwens ooit tegen hun aanwezigheid. En dan hebben we het nog niet over Saoedi Arabië, de geestelijke en financiële vader van de wereldwijde salafistische terreurgroepen.

Nog eerder deze week werd er door 87 zogenaamde humanitaire organisaties, het wereldje van de vele ngo’s, een oproep (1) gedaan om Rusland uit die Raad te gooien wegens haar ‘misdaden tegen de mensenrechten’ in Syrië. Met als haantje de voorste natuurlijk de oorlogsstoker Human Rights Watch.

Het blijkt een zeer merkwaardige lijst te zijn van grotendeels Syrische of rond Syrië werkende ngo’s die ogenschijnlijk rond mensenrechten actief zijn zoals het Syrian Network for Human Rights. De meesten zijn totaal onbekend bij zelfs specialisten. Maar van bijvoorbeeld dat Syrian Network for Human Rights is het geweten dat het de spreekbuis is van die salafistische terreurgroepen in Syrië.

Pax Christi

Opvallend afwezig zijn dan weer Amnesty International, Oxfam UK, Save the Children en Artsen zonder Grenzen, nochtans ngo’s waarvan sommigen zich de voorbije jaren de benen van onder het lijf liepen om al Qaeda & Co wat meer ruggensteun te geven. Wel aanwezig is echter op nummer 46 een Belgisch/Nederlandse ngo, Broederlijk Delen/Pax Christi, dit via het zogenaamde Middle East Desk, Brigitte Herremans dus.

En die zit in heel goed gezelschap. Zo staat op nummer 41 de Zwitserse al Karam Foundation. En dat is volgens de informatie van de VS een door financiers van al Qaeda opgerichte ngo, zijnde de Qatarees Abdul Rahman Bin Umair al Nuaimi en de Jemeniet Abdul Wahab Mohammad Abdul Rahman al Humaiqani. Met gulle geldelijke steun van de slavenhouders van Qatar. (2)

Het bestuur van al Karam bestaat verder uit in ballingschap in Zwitserland levende leden van het Algerijnse Front Islamique du Salut, nog zo’n salafistische terreurgroep die in het verleden in Algerije gekend waren voor het vele koppensnellen van tegenstanders, incluis priesters.

Met verder op die lijst een ganse resem van vermeende ngo’s zoals het Unified Revolutionaire Medical Bureau in East Gouta, een mantelorganisatie van de door Saoedi’s geleide Islamfront. Het is voor sommige criminele bendes een manier om geld te verdienen want Saoedi Arabië, Qatar, Turkije, Frankrijk, de VS en het Verenigd Koninkrijk zijn gul met geld voor dat soort initiatieven. En dus, leve de ngo…

Brigitte Herremans - 3

Brigitte Herremans kruipt hier via deze motie rond Syrië in bed met verkrachters, koppensnellers, plunderaars, priestermoordenaars en ander salafistisch tuig. Het lijkt wel als op Facebook: ‘I like al Qaeda.’

Maar met andere woorden: Brigitte Herremans is hier in bed gekropen met het grootste crapuul dat deze aardkloot rijk is. Psychopaten voor wie het vermoorden van priesters en vernielen van kerken wel de enige reden van bestaan lijkt.

Zouden de bisschoppen onder wiens toezicht Herremans werkt dat wel weten? En ja, keurt men dan bij Broederlijk Delen en Pax Christi het vermoorden van priesters in Syrië goed? Ik las er bij hen trouwens nog nooit een woord van kritiek over. Ach vermoorde priesters, niet? En wie maalt erom? Toch zo te zien niemand bij Pax Christi en Broederlijk Delen!

Maar er is een troost voor haar. Er staat op nummer 38 van die lijst immers de Syrische International Supporting Woman Association, een onderdeel van het salafistische Syria Relief Network. De vriendinnen van de nikab dus. Iets voor Brigitte Herremans?

Willy Van Damme

1) Human Rights Watch, 24 oktober 2016, ‘UN: Russia’s Role in Syria Raises Questions ‘’About Bid for Human Rights Council’. https://www.hrw.org/news/2016/10/24/un-russias-role-syria-raises-questions-about-bid-human-rights-council.

2) Eigen blog, 30 december 2013, ‘De salafistische vrienden van Human Rights Watch en Amnesty International’. https://willyvandamme.wordpress.com/2013/12/30/de-salafistische-vrienden-van-human-rights-watch-en-amnesty-international/

CETA en EU–beschamend

Het zit er bovenarms op tussen de EU, Canada en de Waalse politieke meerderheid. Oorzaak is het handelsverdrag van de EU met Canada, CETA genaamd, het Comprehensive Economic and Trade Agreement, waartegen de Waalse en Franstalige regeringen zich blijven verzetten. Het veruit grootste en min of meer enige knelpunt is de kwestie van de arbitrage bij geschillen tussen Europese overheden en bedrijven uit Canada. En uiteraard vice versa.

Motie van wantrouwen

Nu zijn bij geschillen tussen de Belgische overheid en een Canadese onderneming alleen Belgische rechtbanken, vooral handelsrechtbanken, bevoegd. Die wil men via CETA uitschakelen door gebruik te maken van een speciale rechtbank, de arbitragerechtbank die niet exclusief Belgisch is.

Wat toch op zijn minst eigenaardig is. Het betekent voor de overheid dat ze in soms zeer belangrijke kwesties, die bijvoorbeeld van volksgezondheid rond de antitabakswetgeving, haar finale zeggenschap overdraagt aan een minstens deels buitenlands tribunaal.

Wat toch niet kan. Waarom hebben we dan een parlement, een regering, rechtbanken en verkiezingen als we de finale controle verliezen over bijvoorbeeld dergelijke voor de gezondheid essentiële wetgeving. Het is bovendien een openbare motie van wantrouwen tegen ons rechterlijk systeem en de magistraten die het bemannen. Waar in ‘s hemelsnaam zijn deze EU en Canada mee bezig?

Paul Magnette - 1

Welke beweegreden Paul Magnette (PS), minister-president van het Waalse gewest en burgemeester van Charleroi, voor zijn verzet ook mag hebben, zijn actie zorgde eindelijk voor een reëel publiek debat over dit toch zeer belangrijk akkoord. Een zaak die men bij de EU eerst zelfs binnenkamers wou houden, ver weg van het publiek. Democratie zegt men dan.

Het is in de praktijk gewoon het weggeven van de controle op onze wetgeving aan multinationale bedrijven. Zij gaan zo wel geen volledige zeggenschap hebben maar hun macht gaat exponentieel toenemen. Dit terwijl onze belastingwetgeving nu al een schertsvertoning is waarbij de groten en machtigen van deze wereld, de multinationals en hun eigenaars, geen belastingen meer betalen. De vampiers der samenleving.

Merkwaardig daarbij is dat gans die discussie rond CETA pas begonnen is na het eenzame Franstalig Belgische verzet. Zonder hun non was dit cruciaal stuk wetgeving gepasseerd zonder enige degelijke discussie in welk parlement dan ook. En ook de media zwegen zoveel als maar kon. Een traditie voor onze parlementen en media die alleen nog maar napraten en doen wat de machtige multinationals willen.

Belangenvermenging

Even merkwaardig is dat de eerste toegeving van de EU aan de Franstalige Belgische regeringen was dat men zou zorgen dat de in die rechtbank als magistraat zetelende advocaten niet aan belangenvermenging zouden doen. Bijvoorbeeld een zelfde advocatenkantoor dat bedrijf X steunt en die ook een ‘rechter’ heeft in die uitzonderingsrechtbank. Dat zat er dus eerst in!

Nu na een tweede toegeving van de EU en Canada zou men alleen nog slechts beroepsrechters hiernaar afvaardigen. Onzin. Een geschil tussen onze overheid en bijvoorbeeld het Canadese Cargill, een monopolist in de landbouwsector, moet door onze handelsrechtbanken worden beslecht. Dat is hun taak en tot heden zijn er hier behoudens de nu eenmaal onvermijdbare schandalen nooit problemen gerezen.

De indruk bestaat dus dat men die internationale handelsverdragen alleen maar maakt, niet om de handel of de tewerkstelling te bevorderen maar gewoon om zo de macht van de machtigen nog exponentieel te vergroten. Dat de regeringen dit zelf doen toont nogmaals aan hoe groot de macht der multinationals is.

Men durfde toen de ruzie losbrak bij de EU zelfs nog zeggen dat men zou zorgen dat kmo’s ook wel toegang tot die uitzonderingsrechtbank zouden krijgen. Want, stelt men bij de EU, als ze winnen krijgen ze hun normaal onbetaalbare advocatenkosten integraal terug. Als ze winnen.

Dat men dat soort onzin bij de EU durft te beweren is gewoon pure schande. Welke kmo die bijvoorbeeld deuren of peren naar Canada uitvoert gaat hiervoor mogelijks miljoenen euro’s aan advocatenkosten riskeren? Geen enkele, en dat weet men bij de EU uiteraard maar al te goed. Met andere woorden: Ze blijven Jan Modaal bedriegen.

Barroso en Juncker

Maar als we weten dat de vorige Europese Commissievoorzitter Manuel Barroso nu werkt voor Goldman Sachs, de oppermachtige Amerikaanse zakenbank en manipulator achter de schermen van zowel de bankencrisis als die rond de euro iets later,  dan wekt dit ook geen verbazing.

En het is toch huidig Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker die er als Luxemburgs premier voor zorgde dat multinationals geen belastingen moeten betalen. Het lekte uit voor hij tot voorzitter verkozen werd maar bleek geen beletsel voor zijn benoeming. En dan verbaasd zijn dat de EU een probleem van geloofwaardigheid heeft en dat allerlei populistisch crapuul genre Geert Wilders of het Britse UKIP bij de bevolking goed scoren.

Willy Van Damme

Surrealisme

Dat dankzij kunstenaars als een René Margritte België gekend staat als een der grote centra van het surrealisme is geweten. Meer, er is op dat vlak niet alleen René Margritte maar ook onze Vlaamse regering en natuurlijk onze Staatsveiligheid.

Het Chinese gevaar

Die presteerde het om in een brief te waarschuwen voor de Chinese invasie, het gele gevaar, want die Chinezen willen de technologie van elektriciteitsdistributeur Eandis komen stelen. Wow, dat moet werkelijk zeer waardevolle technologie zijn. Alleen, ze is vrijelijk te verkrijgen en, zeker weten, die Chinese State Grid heeft zo te horen al betere technologie dan de onze. Bijvoorbeeld op het gebied van zogenaamde slimme meters.

De tijd is reeds lang voorbij dat China hier technologie kwam stelen. Wat, als je bedrijfsleiders vroeger hoorde, ze ook massaal gedaan hebben. Maar toen zwegen onze spionnen. Nu echter is China technologisch op vele vlakken vooruit op niet alleen België maar het ganse westen. Als er hier sprake zou zijn van technologieoverdracht dan zal het van ginds moeten komen.

Maar onze topspionnen van de Staatsveiligheid waken over die Chinezen. Zeker sinds de VS men hen volop aan het ruzie maken zijn. Vraagje: Wie is hun baas? Hun brief bevatte echter alleen zaken die de oppervlakkige kenner van dit dossier al lang wist. En ja, stelt topspion Jaak Raes, we moesten wachten op info uit Australië voor we die brief konden schrijven.

416536869782757015_330474166

Eerst gaat men bij de Chinese president Xi Jinping smeken om hier te investeren. Doet hij het dan komt onze Staatsveiligheid ons vertellen dat hij gevaarlijk is. Hij wil immers de ‘technologie’ van Eandis stelen. Toch volgens topspion Jaak Raes.

Maar het probleem bij die bewering is dat de info over Australië gewoon zo in een minuut van het internet te plukken is. Wachten op Australië? En, weet de man nog verder tegen Lars Bové in De Tijd te vertellen: ‘Er is nog geheime info over Eandis-deal’. Hoe, er is nog geheime info? Bové is dan ook kind aan huis bij onze topspionnen en vraagt braafjes niets verder.

Waarom geeft hij die info dan niet aan de overheden want dat is toch zijn taak? Hij schrijft dus een brief met waarschuwing waarbij hij nog veel verzwijgt. Maar dat is toch het ondergraven van het werk van de overheden die rekenen op de Staatsveiligheid voor haar werk. Feitelijk zou men die man wegens het achterhouden van volgens hem dus vitale gegevens na deze rel gewoon bij het huisvuil moeten zetten. De man is een gevaar.

Eerst stuurt men vanuit België de ene grote handelsdelegatie na de andere naar het China van president Xi Jinping en spaart men geld nog moeite om de Chinezen over te halen om hier te investeren.

Ja, want die hebben een spaarboek van meer dan 3000 miljard dollar. En als men ze dan met veel moeite toch hier doet investeren dan begint men bij de Staatsveiligheid (op wiens vraag?) hiervoor te waarschuwen. Waar is men in ‘s hemelsnaam mee bezig?

Oosterweel en de begroting

En dan is er de Vlaamse begroting. “De turbo erin”, zegt Vlaams minister-president Geert Bourgeois die fier ook de buitenwereld wist te vertellen dat er een begroting in evenwicht is. Nou, nadat men flink op het kindergeld snoeide, de subsidiëring van rusthuizen feitelijk stopte en de financiering van Oosterweel uit de begroting haalde. In evenwicht noemt men dat dan. Toch simpel hé!!

DSCN8516

En fier dat Geert Bourgeois was met zijn begroting in evenwicht. Tot….

Maar neen, Eurocommissaris Marianne Thyssen (CD&V), en dus lid van diezelfde partij die mee de Vlaamse begroting opmaakte, zegt dat dit niet mag van Europa. Oosterweel moet erin en dan is er een tekort op de begroting en geen evenwicht meer.

Een nog hallucinanter zaak dan die brief van de Staatsveiligheid. Vooreerst kan men er gif op nemen dat er in 2017 en zelfs niet onder deze legislatuur een spade in de grond wordt gestoken voor die Oosterweelverbinding. Wat betekent dat men feitelijk dus geen geld moet beschikbaar houden.

Ten tweede zal door het voegen bij de Vlaamse begroting van de kosten voor Oosterweel er in wezen niets veranderen. Het enige dat zal wijzigen is dat er officieel een begrotingstekort zal zijn. Maar dat was er al, alleen gaf Bourgeois het niet toe. Waarom? Ja bij de N-VA en andere partijen wil men mordicus een begroting in evenwicht presenteren. Het is een dogma.

Dat was al onder liberaal Dirk Van Mechelen die er overal fier mee liep te pronken. Maar dat was boerenbedrog, intellectuele oplichterij en politiek gesjoemel. Bourgeois zoals voorheen Van Mechelen zitten gewoon de burger te belazeren. Kan men misschien eens eerlijk zijn en niet doen zoals vroeger de Grieken deden met hun begroting. Een tekort is geen schande. Instortende schoolgebouwen wel.

Willy Van Damme

Geert Bourgeois–een vulgair typetje

Het is 11 juli en dan moet een Vlaams extremist als Geert Bourgeois (N-VA) natuurlijk van zich laten horen. En zo te horen was de man weer volop op dreef. Franstaligen doen niets anders dan staken en Vlamingen spuwen daarop. Hij sprak van een ‘stakingsgrens’. En, stelde hij op de VRT, stakingen die het land blokkeren kunnen wij niet tolereren. Fantastisch toch hoe die man zijn masker laat vallen.

Achter die beschaafde façade van de minister-president en advocaat schuilt een viespeuk, een zeer vulgair en zelfs reactionair mannetje. Vooreerst is zijn visie over de Franstaligen volgens hem die van alle Vlamingen.

Ja toch, want zoals hij stelde spuwen ‘De Vlamingen’ op die vuile profiterende lamzakken van Franstaligen. Ja, want het enige dat die doen is staken en daar spuwen naar zijn woorden ‘de Vlamingen’ op.

Je moet maar durven om over je eigen vulgariteit en wezenlijke laster te beweren dat ‘de Vlamingen’, dus alle Vlamingen, hierover hetzelfde denken. Van arrogantie gesproken. Weet hij wel dat zijn partij in de federale regering samenwerkt met een Franstalige partij de MR met de Franstalige Charles Michel als premier? Hij spuwt dus ook op zijn coalitiegenoten en premier.

Bovendien stelt hij dat men stakingen die ‘het land blokkeren’ niet kan tolereren. Niet tolereren? We weten natuurlijk dat men bij de N-VA het middenveld met zijn sociale organisaties kapot wil. De roep om ze rechtspersoonlijkheid te geven is hier een bewijs van.

Geert Bourgeois

Geert Bourgeois spuwt op de Franstaligen en stelt dat stakingen ‘die het land blokkeren’ niet kunnen. Zijn partij wil ook de zieken terug aan het werk zetten. Nu nog de kinderarbeid herinvoeren en de negentiende eeuwse katholieke reactionair Charles Woeste kan terugkeren.

Want eens ze een rechtspersoonlijkheid hebben kan men ze voor een rechtbank sleuren, vele miljoenen euro’s schadevergoedingen doen betalen en vakbondsleiders wegens hun vakbondswerk desnoods zelfs laten opsluiten. Ze zullen bij N-VA wel nooit zeggen dat dit hun bedoeling is en dat ze het best voor hebben met de sociale organisaties.

Maar het zoveel mogelijk uitschakelen van de vakorganisaties en mutualiteiten is hun bedoeling. Men analyseert maar het proza van een Peter De Decker of Zuhal Demir. Dat Geert Bourgeois zegt dat men stakingen niet kan tolereren is dan ook geen verrassing. Het doet wel denken aan de dagen van Hitler toen de vakbonden een onderdeel waren van de NSDAP en stakingen verboden.

Uiteraard zal men bij de N-VA woest reageren op zulke stellingen, maar wie zegt dat men stakingen niet kan tolereren zit op het pad van het fascisme, de dictatuur. Geert Bourgeois zou moeten weten dat het stakingsrecht er gekomen is nadat decennialang duizenden mensen in de wereld hun leven lieten om het stakingsrecht af te dwingen.

De N-VA noemt zich graag de opvolger van de sociale strijder priester Daens. In wezen zijn zij alleen maar de politieke erfgenamen van Charles Woeste, de Frans sprekende reactionaire Aalstenaar. Met het enige verschil dat Bourgeois Nederlands spreekt. Want wat moet je anders denken van een partij die zieke mensen terug wil doen gaan werken, tegen het advies in van hun arts?

Geert Bourgeois en zijn partij willen na de volgende verkiezingen nog maar eens een rondje staatshervormingen doen draaien. Ze hebben echter daarvoor en voor de regering ontslag moet nemen in het parlement een twee derde meerderheid nodig en dus ook de steun van vooral de PS.

Men hoeft geen toppoliticus of advocaat te zijn om te weten hoe men bij de PS en ook bij MR op dit spuwen en die laster gaat reageren. Geert Bourgeois is een klein mannetje, een viespeuk. Heeft er iemand pek en veren om hem af te voeren? 

Willy Van Damme

Siegfried Bracke en de deontologie

Dat politici bijwijlen schaamteloos zijn en dat men dit ook aantreft bij journalisten is natuurlijk geweten. Zo heeft Siegfried Bracke (N-VA) het vandaag in de kwestie Optima en Termont over deontologie. Toch merkwaardig voor een man die gelijktijdig journalist was bij de VRT en ondertussen onder allerlei schuilnamen voor een partijblad stukjes over de politiek schreef. En voor welke partij? Juist die van Daniel Termont.

verkiezingsdag NV-A

Siegfried Bracke heeft het over deontologie en contacten met dubieuze zakenlui. Neen, niet met Koen Blijweert natuurlijk.

En dan hebben we het nog niet over zijn georkestreerde overstap van de SP.A, sorry de journalistiek, naar de N-VA. Geen enkel amateurgezelschap te lande die zo’n slecht stuk zou durven opvoeren. Het was zelfs geen onderbroekenhumor.

De man is dan ook zowat de laatste om het woord deontologie in de mond te nemen. Hij toont een verregaand normbesef en gebrek aan schaamtegevoel. Hij is het schoolvoorbeeld van het genre politici en journalisten die de mensen er een degout doet van krijgen.

Willy Van Damme