De parking wint het van Antwerpen

Merkwaardig artikel over de Antwerpse havenplannen gisteren donderdag in het dagblad De Tijd, de financiële krant die men kan zien als de spreekbuis van de Antwerpse havenbaronnen. Wat zij schrijft is dan ook bijna steevast dat wat men daar in de haven denkt. Zelfs al zegt men dat niet in het publiek. Niet zelden zijn zij de brengers van slecht of goed nieuws die het publiek moet voorbereiden op het onvermijdelijke dat op hen afkomt.

Hier betreft dat dus de uitbreidingsplannen van de haven en de problemen met het al of niet realiseren van het Saeftinghedok. Dit moet komen naast het al actieve Deurganckdok en pal waar nu nog het kleine dorp Doel ligt.

Een twintig jaar geleden slaagde men er met zeer grote druk in om de meeste inwoners van dit dorp te verjagen. Maar dat was buiten de waard gerekend. Enkele tientallen koppige actievoerders bleven er wonen en hielden met steun van veel sympathisanten die Antwerpse havenplannen met succes tegen. Dus nu al straks twintig jaar lang.

DSC_0230

Men maakte van Doel een spookdorp waar amper nog mensen wonen. Met massa’s leegstand. Men hoopte dat alles af te breken en pakte zelfs als monument beschermde woningen aan. Waarbij de Waaslandse politici slaafs achter de Antwerpse havenbaronnen liepen.

Plannen om dit dorp om te vormen van woongebied tot zone voor havenbedrijvigheid botsten steevast op een njet bij de Raad van State. Dit jaar was het opnieuw prijs en kipte de Raad van State die Antwerpse poging opnieuw richting de vuilbak. Doel is en blijft bouwgrond, een dorp aan de Schelde.

Het grote probleem is de Europese milieuwetgeving die haaks staat op wat de Antwerpse havenbaronnen en hun vrienden in de Vlaamse regering hier willen realiseren. En dus begint men na de herhaalde juridische nederlagen in Antwerpen en Brussel eindelijk te beseffen dat er een plan B moet komen.

Het is als met de Oosterweelverbinding, de nieuwe steeds maar uitgestelde versie van de Antwerpse ring. Niet toevallig heet het artikel van Marc De Roo trouwens ‘Uitbreiding Antwerpse haven krijgt Oosterweelallures’.

Ook hier met de Oosterweelverbinding liep de overheid zich te pletter op het verzet van een steeds groter wordende massa actievoerders, het gezond verstand en de wet. Eerst wilde men onder impuls van de Open VLD hier boven Antwerpen een grote brug bouwen, de Lange Wapper.

En alhoewel de N-VA via Limburger Jan Peumans die waanzin eerst bekritiseerde werd ze eens Bart De Wever burgemeester er, merkwaardig genoeg, plots een groot voorstander van. Zelfs al betekende die brug een frontale aanval op de leefbaarheid van de stad en de gezondheid van de bewoners. Nu een serie vergeefse pogingen capituleerde Bart De Wever & Co dit jaar en ging men met de protestbeweging aan tafel zitten.

DSC_0233

De actievoerders van Doel zijn op weg om hun slag na jaren gevecht te winnen. David tegen Goliath!

De ring zal onder druk van de grote schaar tegenstanders, geheel of deels overkapt worden. Goed zo, zelfs al kost het een fortuin. Logisch, want je kunt geen stad van 500.000 inwoners onleefbaarder maken en de giftige lucht van de wagens op hen laten neerdwarrelen.

Men verkoopt die nederlaag op het Schoon Verdiep bij de N-VA wel als een goede zaak, maar het is en blijft een vernedering voor De Wever en zijn vrienden in bepaalde zakenkringen die perse die brug wilden realiseren. Zelfs al ging dit veel extra mensenlevens kosten.

Hetzelfde doet zich nu voor met Doel. Jarenlang beweerde men in de haven dat er geen alternatief was voor het Saeftinghedok. En dus moest Doel weg. Het plan was het resultaat van echt diepgravend onderzoek, beweerde men. Daaraan mocht men niet twijfelen.

En kijk, Marc De Roo, goed geïnformeerd door de Antwerpse havenbaronnen, klinkt nu plots anders. “Maar er is ook een Saeftinghepiste met behoud van Doel….”  schrijft hij. Of elders: “Normaal zouden we in september/oktober beslissen welke van de acht denksporen in aanmerking komt om de overslagcapaciteit van de Antwerpse haven tegen 2030 met 6 miljoen containers te vergroten.”

Acht denksporen (!), terwijl er voorheen zogenaamd geen alternatief was. Maar geen probleem, “We willen ons werk goed doen”, laat men Freddy Aerts, topman van het departement Maritieme Toegang, een afdeling van de Vlaamse regeringsadministratie, verder zeggen.

DSC_0258

Het Deurganckdok ligt pal naast Doel en heeft blijkbaar nog veel capaciteit ter beschikking. Men verwerkt nu in Antwerpen jaarlijks een 10 miljoen containers en er blijkt nog een capaciteit voor 5 miljoen ongebruikt. En, nog volgens De Tijd, kan men mits herschikking en een professionelere werking in de haven nog ruimte voor 2 miljoen extra vinden. Zeven miljoen dus, of 70%.

We willen ons werk goed doen, citeert De Roo de man dus. Echt goed doen? Dus was dat onderzoek voorheen niet goed gedaan. Prutswerk in de aard van ‘och dat dorp en die mensen daar, wat kan hun lot ons schelen, leve de havenuitbreiding’. 

Merkwaardig is ook hoe de krant nu plots het mobiliteitsprobleem bovenhaalt, een nieuwigheid in het discours van de havenbaronnen. In hoeverre kan het verkeer die uitbreiding op de Linkeroever wel aan klinkt het nu. “Volgens experts dreigt zelfs een verkeersinfarct”, schrijft De Roo. Men haalt er de fameuze ‘experts’ zelfs bij.

Waarbij De Roo de indruk geeft dat sommigen in Antwerpen er totaal achterhaalde ideeën op nahouden. Dit artikel is dan ook duidelijk het voorbereiden van de bevolking en bepaalde havenmilieus op het onvermijdelijke: Doel blijft.

Ook blijkt er nu plots in de haven nog een extra capaciteit van 7 miljoen containers zo beschikbaar. Een nieuw dok is zo te horen dus zelfs niet eens nodig. Wat critici als de natuurbeweging en de actievoerder in het verleden ook steeds beweerden. Maar dat waren voor de havenbaronnen en hun spreekbuizen dommeriken die niets wisten van het beheer van een haven.

Van Antwerpenaars wordt gezegd dat voor velen er de stad is met de rest alleen maar parking. Wel, de parking won. Alleen moet het nog echt officieel op papier gezet worden. Dat durft men politiek nog niet aan.

Bart De Wever

Zoals met de Oosterweelverbinding haalt Antwerps burgemeester Bart De Wever ook wat betreft Doel zo te zien bakzeil. Als een uitstekend demagoog gaat hij ook dit ongetwijfeld pogen te verkopen als de pure logica en een goede zaak.

Vermoedelijk is het wachten voor een definitieve beslissing op de volgende legislatuur in Antwerpen begin 2019 of de nieuwe Vlaamse regering na de nationale verkiezingen later dat jaar. Kwestie om zo het gezicht van Bart De Wever, havenschepen Marc Van Peel (CD&V) en anderen te redden. Met een bebloed aanzicht naar verkiezingen trekken is immers geen doen. Vraag is wat de mensen van Doel – diegenen die vertrokken en die welke bleven – nu denken.

Willy Van Damme

Advertenties

Theo Erdogan en Recep De Wever

Blijkbaar is de kieskoorts, twee en drie jaar voor er verkiezingen zijn voorzien, al volop bezig. Met Kris Peeters (CD&V) die zich vlot Aantwaarps aanmeet en Pol Van Den Driessche (N-VA), de ‘lieveling’ van de vrouwen, die al zit te dromen van een pausbezoek aan ‘zijn’ Brugge en vooral van de lokale burgemeesterssjerp. Het is in die zin dat men ook de plotse herrie moet zien die Theo Francken, staatssecretaris verantwoordelijk voor Immigratie, en Bart De Wever van de N-VA maken rond het mogelijke humanitaire visum voor dat Syrische gezin met hun twee kleine kinderen.

Interpreteren

Ze verliezen aan populariteit (van bijna 34% naar in de peilingen ongeveer 26%) en dit vooral aan het Vlaams Belang, de anti-emigratiepartij par excellence. En dus moet de N-VA zich hierop logischerwijze profileren.

Platte politiek ten koste van dat gezin en die kleine kinderen uit Aleppo natuurlijk. Niets onmenselijks is de politiek uiteraard vreemd, zeker voor de N-VA. En dat men daarbij een frontale aanval op de rechtstaat lanceert hoort er bij die partij zo te zien eveneens bij. Schaamteloos en ook bangelijk.

Bart De Wever

Rechters moeten van Bart De Wever hun mond houden als zijn ministers een besluit namen. De rechtstaat volgens de N-VA. Het is ook de wijze waarop hij zijn partij bestuurt en kijkt naar de media. Beangstigend is dat deze actie gelijkloopt met de attitude in Nederland van een Geert Wilders en bepaalde Britse media toen het Britse Hooggerechtshof zich uitsprak over de Brexit en de rol hierin van het Britse Lagerhuis. Van een alarmsituatie gesproken!

In wezen komen de beweringen van Theo Francken en partijvoorzitter Bart De Wever in deze kwestie hierop neer: Wij hebben beslist en daar hoeft een rechtbank zich niet mee te bemoeien. Alzo de reeds barslecht functionerende rechtstaat verder ondergravend. Rechters zijn er immers voor de burgers, en ook de overheid, om respect af te dwingen voor de wetten.

En de taak van rechters is het interpreteren van die wetten. Dat kan nu eenmaal nooit anders. Iemand betwist een daad van een medeburger of een beslissing van een overheid en dan moet die burger of die overheid dit voor een rechtbank kunnen betwisten. Waarbij de magistraten moeten kiezen tussen de twee of nog meerdere visies op die wetten of decreten. Het is het dagelijkse werk van onze rechtbanken.

Als Bart De Wever zegt dat alleen een minister en geen rechter mag beslissen over het geven van een visum dan heeft hij het ook zeer fundamenteel verkeerd. Het wil immers zeggen dat de burger zich niet meer mag verzetten tegen een overheidsbeslissing door naar een rechter te stappen.

Zijn stelling is dan ook het negeren van de rechtstaat zoals die hier altijd al was. Wat krijgen we daarna, rechters die wegens een ‘foute’ beslissing worden opgesloten of door een aangeporde woedende menigte worden doodgeslagen? De N-VA is de bevolking alleszins al aan het opjutten. En Hitler is dan vlakbij.

Scheiding der machten

Zo stelde Francken in De Standaard van 9 december: “Het is niet aan een rechter om zich in de plaats te stellen van een bestuur, dat is jammer genoeg gebeurd.” De bewering van parlementslid Sarah Smeyers (N-VA) in diezelfde krant toont daarbij een gebrek aan fundamentele kennis van de rechtstaat. Zo stelde zij in die krant: “… we hopen dat de Raad van State de scheiding der machten wel respecteert.”

Theo Francken - 2

Voor Theo Francken, staatssecretaris bevoegd voor Immigratie, kan de rechtstaat blijkbaar op de schop. Hij veroorzaakte alleszins de grootste protestactie van de magistratuur uit de Belgische geschiedenis van na de tweede wereldoorlog. De man zou gewoon om die reden uit zijn ambt moeten ontzet worden. Van een staatssecretaris of minister moet men minstens een respect voor de rechtstaat verwachten.

Volgens Smeyers kan een rechter dus geen beslissing van een minister ongedaan maken. Doet men dat toch dan is dit een schending van het principe van de scheiding der machten. Van een nieuwe definitie van dit begrip gesproken.

Straffe taal die men dan nog gebruikt voor die Raad van State die niets anders moet doen dan beslissingen van de overheid beoordelen. Waarbij deze instelling niet zelden de overheid en dus ministers in het ongelijk stelt. Misschien kan men die dame eens uitleggen wat die scheiding der machten juist betekent.

Ook Joachim Pohlmann, woordvoerder van de N-VA, schrikt niet terug voor het kramen van baarlijke onzin. Zo stelt hij in De Morgen van diezelfde vrijdag: “De basis van het administratief recht is dat een rechter zich nooit in de plaats van een bestuur mag stellen.” Heeft die ooit al van de Raad voor Vergunningsbetwistingen of de Raad van State gehoord? Weet die wel hoe een rechtbank er uitziet? Twijfelachtig zo te horen.

N-VA en Vrouwe Justitia - Marec - Het Nieuwsblad - 10 december 2016

De Wever en Francken hebben bij hun ambtsaanvaarding gezworen de wetten van, het Belgische volk na te leven. Ook eisen zij van alle nieuwkomers, en dus ook de politieke vluchtelingen dat zij de waarden van ons land moeten aanvaarden. De enigen die hun laars aan dit alles mogen vegen zijn de heren en dames van de N-VA.

Kabinetschef Joy Donné

Maar dat soort uitspraken vanuit de N-VA wekken helemaal geen verbazing. De N-VA heeft het nooit hoog opgehad met de rechterlijke macht. Typerend was het voorval tijdens de laatste regeringsonderhandelingen met de chauffeur van Bart De Wever, Joy Donné.

Voor het oog van alle camera’s gooide die ostentatief een parkeerboete voor zijn Porsche op de grond terwijl grote baas De Wever instapte. Bleek achteraf dat die ook nog een valse autonummerplaat gebruikte zodat de werkelijke eigenaar van die autonummerplaat al herhaaldelijk Donné’s verkeersboetes had gekregen voor inbreuken op de verkeerswetgeving. Je moet maar durven.

En wat gebeurde nadien, Geen degradatie of C4 voor onze straatbevuiler en wegpiraat maar…  een promotie tot kabinetschef van vice-premier en minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA).

De man die dus o.m. moet toezien dat men niet alleen de wetten naleeft maar die ook moet instaan voor de openbare veiligheid met o.m. toezicht op het functioneren van al onze politiediensten. Schrikbarend.

Charles Michel - 4

De voornaamste coalitiepartner van zijn regering doet een regelrechte aanval op de rechterlijke macht. Ongehoord in de moderne Belgische geschiedenis. En Charles Michel heeft als enig antwoord een oproep tot kalmte. Een schande bijna even groot als de actie van de N-VA. Gelukkig is er het luidkeelse protest van zowat de ganse gerechtelijke wereld, incluis juristen verbonden aan onze wetenschappelijke instellingen. Die hebben ballen, Charles Michel niet.

De uitval naar de rechterlijke macht van N-VA is dus geen toeval maar het resultaat van een mentaliteit binnen die partij. Het is het DNA van de N-VA. Kijk naar de goede relaties tussen meesterritselaar Koen Blijweert en Bart De Wever of de rol van figuren als een Pol Van Den Driessche of parlementsvoorzitter Siegfried Bracke in die partij.

Maar het zullen in deze discussie uiteindelijk de opperste rechters van het land en Europa zijn die over deze kwestie hun zeg zullen doen, namelijk de Raad van State, het Hof van Cassatie en nu ook het Europees Hof van Justitie.

Niet een Recep De Wever die zich zoals die mislukte sultan uit Ankara meent te moeten gedragen als een man verheven boven de wet. De Wever is een politicus die stelt dat elke gerechtelijke controle over zijn beslissingen verboden zijn. Maar hij bewijst hier nogmaals geen politicus met een democratische ingesteldheid te zijn maar een man die dictatoriaal denkt te moeten regeren. Zoals Recep Erdogan.

En wat doet premier Charles Michel (MR)?  Oproepen tot kalmte. Wat een zielig mannetje toch, een niemanddalletje. Moet die dan niet de rechtstaat verdedigen als ze aangevallen wordt door zijn voornaamste coalitiepartner? Hij vertikt het. Straf en angstaanjagend.

Willy Van Damme

Vluchtelingen–Een walgelijk spel met kinderen

De federale regering nam eind vorige maand de beslissing om in de vroegere en nu grotendeels leegstaande Dendermondse Abdijschool 144 minderjarige niet-begeleide vluchtelingen op te vangen, baby’s, kinderen en tieners dus. En zoals kon verwacht worden was dat het signaal om ook lokaal pogingen te ondernemen om uit die kinderen politieke munt te slaan.

Sommigen wilden hen desnoods zelfs eerder op straat laten sterven dan hen onderdak te geven. Om over de houding van de Turkse regering maar te zwijgen. Het is het verhaal van de mens die Walg heet.

De zorgzame moeder

Een van de mij meest bijgebleven beelden van het Cambodjaanse drama uit de jaren tachtig van de vorige eeuw was die van Rosalynn Carter, de echtgenote van toenmalig president Jimmy Carter, die in 1979 het Thaise vluchtelingenkamp van Sa Kaeo vlakbij Cambodja bezocht en er heel teder zoals een moeder dat kan een baby op haar schoot nam. Met de camera’s van ‘s werelds media natuurlijk in de aanslag.

Rosalynn Carter at Sa Kaeo - 2 - 11-10-79 pdf

Kinderen knuffelen, ook Hitler deed het, was in 1979 in het Thaise vluchtelingenkamp Sa Kaeo voor de Amerikaanse presidentsvrouw Rosalynn Carter geen probleem. Dat ze het kind daarna in de handen van de Cambodjaanse Rode Khmer en hun Pol Pot duwde kon haar zo te zien niets schelen. De pers vertikte het toch om hierover te schrijven. Het was het bruikbare kind. De Rode Khmer waren tijdens hun terreurbewind verantwoordelijk voor vermoedelijk minstens 2 miljoen doden, een kwart van de toenmalige bevolking.

Wat was dat toch mooi Moeder Amerika die zich zo vol liefde over die Cambodjaanse kinderen boog. Allemaal propaganda en onzin natuurlijk. Want wat men er nergens bij zegde was dat dit vluchtelingenkamp er een was waar de gruwels van de Rode Khmer van Pol Pot en hun nieuwe vrienden van de CIA en het Thaise leger baas over speelden.

Het was onder meer in Sa Kaeo dat de veiligheidsdiensten van Thailand, de VS en China de Rode Khmer bevoorraden, hun soldaten rust en recreatie kregen en men nieuwe rekruten opleidde voor hun oorlog tegen hun eigen land. Waarbij men ook kinderen inschakelde of terroriseerde. Maar dan bleven de camera’s en pennenlikkers uiteraard weg.

Wat dus ogenschijnlijk een mooi beeld van medeleven met de Cambodjaanse bevolking leek was integendeel juist het tegenovergestelde. Het moest tonen hoezeer de VS en Jimmy Carter inzaten met die Cambodjanen. Voldoende om nadien beter hun oorlogsbeleid tegen datzelfde land en zijn kinderen te kunnen rechtvaardigen. Kindermisbruik heet dat. Gruwelijk misbruik zelf.

De UNHCR

Hetzelfde doet zich nu voor met Syrië. Eerst start men tegen Syrië een oorlog die het leven kost aan tienduizenden kinderen en dan roept men een conferentie in het Weense Hotel Imperial – een heel toepasselijke naam – bijeen om over vrede in dat land te praten. Dit in de hoop toch nog wat in de wacht te kunnen slepen. Imperialistische hebzucht nietwaar.

Neem het door het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen van de VN (UNHCR), een zogenaamd hoogst gerespecteerde sociale organisatie, gerunde kamp in Jordanië Zaatari. Ook hier hetzelfde spel als in 1979 in Sa Kaeo.

Zaatari - Vluchtelingenkamp Jordanië -2

Het Jordaanse vluchtelingenkamp Zaatari waar westerse en bepaalde Arabische veiligheidsdiensten met hun vrienden van die Syrische salafistische bendes heer en meester zijn. Waarbij de VN hier openlijk de rekrutering van kinderen door die bendes toelaat. Of: Elk huisje zijn kruisje.

De echte bazen hier zijn de westerse veiligheidsdiensten en hun vrienden bij de salafistische bendes die er open en bloot kinderen rekruteren om in Syrië te gaan vechten. En veel ouders hebben ook geen alternatief. Zich hiertegen verzetten is niet zonder gevaar en bovendien zitten ze er zonder enig inkomen en dan is het als kindsoldaat verdiende geld welkom. Het is in veel gevallen verhongeren of die bendes vervoegen.

En bij de VN in New York kreeg men over dat kindermisbruik al pakken berichten die echter allemaal in de vergeetput raken. Kinderen, ach ze zijn bruikbaar, of voor op de foto of om te doen vechten. En als men het Syrisch leger nog eens wil aanklagen zijn ze natuurlijk ook zeer bruikbaar. Men herinnert zich maar de honderden foto’s met kinderen, vermeende slachtoffers van de ‘brutaliteiten van het regime van dictator Assad’.

Erdogan en het verdronken kind

Maar ook nu met die vluchtelingen die massaal naar Europa oprukken zijn kinderen nuttig. Zo is er de iconische wereldwijd massaal verspreidde foto van dat vluchtelingenkind dat aan een Turks strand vlakbij de stad Bodrum lag, verdronken.

Kind op de vlucht - dood op Turks strand - Close-up - Oktober 2015

De iconische Turkse vluchtelingenfoto die massaal via de media rond ging en zo overal sympathie opwekte voor het lot van die vluchtelingen. Wat volgens de Nederlandse krant NRC ook een tijd lukte. Zie de foto hieronder voor meer duidelijkheid.

En dus moest Europa zijn barmhartigheid tonen en zeker niet zeuren. Dat het Turkije van de AKP en president Recep Tayyip Erdogan die kinderen in soms amper zeewaardige bootjes liet inschepen was dan geen probleem.

De doden die hierdoor vielen was Erdogan en de AKP geen zorg. Amper een vluchteling wordt door Turkije tegengehouden. En nochtans moet het een koud kunstje zijn om al die in boten inschepende vluchtelingen met kinderen zo te onderscheppen.

Maar men laat die kinderen op hun tocht naar onder andere het Griekse eiland Lesbos liever verdrinken dan ze te stoppen. Waarna men dan om in Europa medelijden te wekken een foto met een verdronken kind de wereld rondstuurt. Over de echte verantwoordelijke voor die dood, in wezen moord, zwijgt men dan.

Kind op de vlucht - dood op Turks strand - Oktober 2015

Eerst laat men deze peuter in een gammel bootje vanuit de havenstad Bodrum vertrekken en eens verdronken komt het Turkse leger er dan een foto van nemen om zo het medelijden op te wekken voor die vluchtelingen. Vluchtelingen die zij in nogal wat gevallen door alleen maar passief vanaf de kade toe te kijken zo de dood insturen. Deze peuter was voor Turkije toch maar een Syrische Koerd. Cynischer kan amper.

Maar voor Erdogan zijn die vluchtelingen en vooral hun kinderen een middel om de EU zo onder druk zetten. Afpersen heet dat. En dan komen kinderen handig van pas. Het toont hoe vroom die moslim Erdogan werkelijk is. Voor hem zijn kinderen simpelweg te gebruiken pasmunt. Meer niet. Bisschop Roger Vangheluwe, nog zo’n kindervriend, is hiermee vergeleken een koorknaap.

En dus stuurt Erdogan en de AKP zoveel mogelijk vluchtelingen in desnoods zinkende boten naar Lesbos en andere voor de Turkse kust liggende Griekse eilanden. Hoeveel doden er daar bij vallen? Het lijkt niet zijn zorg te zijn. Was dat wel het geval dan zou hij die vluchtelingenstroom immers direct doen ophouden.

Zieltjes ronselen

Maar dan komen die vluchtelingen in Europa toe en onmiddellijk komen ook hier de politici in actie. Met bestuurders die niet weten waar eerst te beginnen en de oppositie die in bepaalde gevallen zonder veel compassie via die enorme problemen er garen poogt bij te spinnen. Kinderen, is dat interessant zeg.

Figuren als een Filip Dewinter, Marine Le Pen en Geert Wilders die onmiddellijk alle demagogische trucs bovenhalen in de hoop op kap van die vluchtelingen en hun kinderen wat stemmen te ronselen. Schaamtegevoel? Ach vergeet het, kinderen zijn bruikbaar. Ook voor hen.

En dus had je in Dendermonde het Vlaams Belang die met een grote spandoek aan het Dendermondse OCMW kwamen protesteren tegen de plannen voor de opvang van die 144 niet-begeleide minderjarige vluchtelingen. Hun slogan: “Bespaar op asiel, niet op eigen mensen”. Pure demagogie natuurlijk, alsof de zorg voor de eigen mensen zou moeten lijden onder die voor de vluchtelingen. Alsof we die mensen op straat zouden moeten laten sterven.

Betoging Vlaams Belang - OCMW-Dendermonde - 28-10-2015

Zonder het met zoveel woorden te zeggen moeten die vluchtelingen voor het Vlaams Belang maar oprotten. En zeker nu de vijanden van de N-VA plots met het beheer over die enorme stroom van vluchtelingen zitten ruikt men hier de kans om de in 2014 aan de N-VA verloren stemmen terug te winnen.

Maar ja, de aartsvijanden van de N-VA zijn nu federaal verantwoordelijk voor het asieldossier en dus hoopt men bij het Vlaams Belang die zieltjes terug te winnen. Zeker nu het aantal asielzoekers als nooit tevoren uit de pan swingt en de N-VA dit aartsmoeilijk dossier beheert. Bij de vorige verkiezingen verloren ze pakken stemmen aan het N-VA en dus zijn die op de vlucht zijnde kinderen goed bruikbaar in dit electoraal spel.

Maar ook elders in de Dendermondse politiek was het niet beter. Ook hier poogde men op de kap van die vluchtelingen zieltjes, stemmen, te ronselen en met drek te gooien. Fraai is anders. Het is politiek op zijn allerlaagst.

Geheim houden

Het probleem in Dendermonde, een ook elders in het land, was dat de federale regering om vooraf herrie rond die geplande vluchtelingenopvang te vermijden besloten had om alles zolang mogelijk geheim te houden. Niets mocht vooraf uitlekken. Dat was duidelijk en ook begrijpelijk, zelfs al botst dit met een belangrijk principe als de openbaarheid van bestuur.

Gedeputeerde Hilde Bruggeman (Open VLD): ‘’Een of twee dagen voor de gemeenteraad in Dendermonde van 16 september belde Patrick Meulebroek mij met het idee om de Abdijschool te gebruiken als opvangcentrum voor vluchtelingen. Ik heb hem dan gevraagd om dat stil te houden en te wachten op een beslissing van de deputatie. Ik wou zo vermijden dat mijn collega’s over deze zaak in de krant zouden lezen wat feitelijk nog niet beslist was. Dat is dan informeel op de deputatie besproken op 22 oktober en toen hebben we ook een persbericht gemaakt daar we pas dan een overeenkomst hadden met Fedasil.” (X)

Dus pas exact de dag na de Dendermondse gemeenteraad van 21 oktober komt er officieel een persbericht en informele beslissing van de deputatie over de Abdijschool. Zwijgen had immers dan geen zin meer. De versie die Patrick Meulebroek in de gemeenteraad van 21 oktober gaf klopt dus want tot dan had men hem gevraagd om te zwijgen. (X)

Verspreking

Het probleem was dat provinciaal gedeputeerde Eddy Couckuyt (CD&V) zich tijdens de zitting van 7 oktober van de provincieraad versprak toen hij een vraag van zijn Aalsterse dorpsgenoot Steve Herman (Vlaams Belang) moest beantwoorden rond vluchtelingenopvang en de provincie.

Terloops wist Kouckuyt in zijn antwoord daar te stellen dat er ook plannen waren voor de grotendeels leegstaande en te koop staande Dendermondse Abdijschool, eigendom van de provincie. Voldoende voor Stefaan Van Gucht, boegbeeld van het Dendermondse Vlaams Belang en lid van de provincie- en gemeenteraad.

En dus stelde Stefaan Van Gucht in de daaropvolgende gemeenteraad van 21 oktober een vraag aan OCMW-voorzitter Patrick Meulebroek (CD&V) over die plannen. Want, stelde Van Gucht, er bleken tussen Meulebroek, het provinciebestuur en Fedasil, de federale instelling die instaat voor de vluchtelingenopvang, hierover al contacten geweest te zijn.

Eddy Kouckuyt

Provinciaal Gedeputeerde Eddy Kouckuyt voor Sociale Zaken versprak zich in de provincieraad over de plannen van Fedasil voor de Abdijschool.

En dus moest iedereen, als gevolg van die misser van Eddy Kouckuyt, wel toegeven, ook gedeputeerde Hilde Bruggeman (Open VLD) de  verantwoordelijk voor het provinciaal patrimonium, dat er sprake was om de Abdijschool aan Fedasil voor één jaar te verhuren.

Wie toen tijdens het antwoord van Patrick Meulebroek in de gemeenteraad het gezicht van raadslid Gino Van der Vreken (Open VLD) zag zal dat nooit meer vergeten. Hij werd lijkbleek en eventjes leek het alsof er stoom uit zijn oren zou komen. De man heeft immers vlakbij die school een handelszaak rond o.m. gsm’s en heeft soms last van winkeldiefstallen. Hij zag blijkbaar zijn zaak zo al de dieperik ingaan.

Voor Stefaan van Gucht ongehoord: “Men heeft dit bewust geheim gehouden en je zult het ook niet in de notulen van de deputatie terugvinden. En ook nu blijft men hierover geheim doen. Dendermonde is, zoals men mij op het kabinet van staatssecretaris voor Asiel Theo Francken (N-VA) stelde, ook de enige die zelf een voorstel deed voor vluchtelingenopvang. Anderen poogden dat tegen te werken. Hier niet.”

Verbaal talent

Maar Patrick Meulebroek stelde daarbij in zijn antwoord tijdens de gemeenteraad ook dat hij spijtig genoeg zijn zwijgplicht nu had moeten doorbreken. Waarna men bij de oppositie van Open VLD, Vlaams Belang en N-VA – Groen deed niet mee – de kans rook om op kap van de aangekondigde komst van die kinderen nog eens te scoren.

En dus riepen de OCMW raadsleden Hilde Dierickx (Open VLD) en Paul Van Marcke (N-VA) een spoedbijeenkomst samen van de OCMW-raad. Iets waartegen voorzitter Van Meulebroek zich nog eventjes verzette.

OCMW-raad - 28-10-2015

Schandelijk klonk het bij Hilde Dierickx van Open VLD en Paul Van Marcke van de N-VA. Waarom, stelden beiden, werden zij niet vooraf ingelicht en gebeurde alles dus boven hun hoofd. En waar bleef de planning voor die opvang? Pakken vragen hadden zij klaar voor de OCMW-voorzitter. Behoudens de pers, drie mensen uit Zele en drie gemeenteraadsleden van de N-VA waren er geen buitenstaanders. Dus geen gewone Dendermondenaars.

De kwestie is dat die vluchtelingenopvang het werk is van Fedasil en de provincie die haar gebouw alleen maar laat gebruiken. Het OCMW komt in niets tussen beiden. De bewering van Patrick Meulebroek dat men hem tot zwijgen had verplicht werd door de N-VA en hun aanwezige supporters uit de gemeenteraad gewoon weggelachen.

Triomferend alsof hij een topgeheim wist te melden wist Van Marcke al, zogenaamd in primeur, te zeggen hoeveel minderjarige vluchtelingen er zouden komen. Niet moeilijk daar Hilde Bruggeman het een paar dagen voordien al in het publiek officieus had gezegd.

Dat het de Oost-Vlaamse deputatie en het kabinet van federaal Staatssecretaris Theo Francken (N-VA) waren die Meulebroek tot zwijgen hadden verplicht was bij de oppositie geen argument. Het waren voor hen zelfs leugens.

En nochtans blijkt uit de gekende gegevens dat dit ook de waarheid lijkt. Zo is er in de publieke verslagen van de deputatie in september geen vermelding te vinden van die contacten met Fedasil. Het bleef topgeheim. Iets wat gezien de regels op de openbaarheid van bestuur feitelijk niet zou mogen.

Paul Van Marcke

Paul Van Marcke, fractieleider voor de N-VA in het OCMW, hekelde OCMW-voorzitter Patrick Van Meulebroek (CD&V) omdat hij de kwestie van die vluchtelingenopvang niet eerst met de OCMW-raad had besproken.

En bovendien kreeg burgemeester Piet Buyse pas op woensdag, twee dagen voor de regeringsbeslissing viel, voor het eerst officieel een mededeling hierover van het kabinet van de verantwoordelijke staatsecretaris voor Asiel Theo Francken (N-VA) over die komende asielopvang. In Bredene moest men trouwens zelfs tot donderdag wachten op een berichtje. Tot grote ergernis van de lokale burgemeester.

Het probleem bij dit ‘debat’ was natuurlijk dat Paul Van Marcke verbaal vrij goed is, blijkbaar een ‘familieziekte’, en dat Patrick Meulebroek op dat vlak juist zijn tegenpool is. De man had amper weerwerk tegen de niet zelden pure demagogie en werd gewoon belachelijk gemaakt. Zielig feitelijk.

Slechte relatie

Wat binnenskamers bij de meerderheid uiteraard voor groot ongenoegen zorgde. ‘’Patrick had die spoedvergadering nooit mogen bijeenroepen. De man is gewoon veel te braaf. Nu kreeg hij daar twee uur stront over zich heen gekipt. Totaal onrechtvaardig. Dit is trouwens ook geen materie voor het OCMW”, klonk het daar.

Het was ook het argument van Patrick Meulebroek die stelde dat dit alleen een zaak is van Fedasil en de provincie. Alleen na regularisatie wordt het Fedasil ontheven van zijn taak en is het normaal voor andere overheden zoals het OCMW en de gewestregeringen.

Maar het OCMW kan op een paar weken zomaar geen oplossingen voorzien voor wat nu plots op België afkomt en waarvan niemand de omvang zelfs maar kan inschatten. Bovendien was officieel niets nog zeker.

Trouwens ook de regering van Geert Bourgeois (N-VA) met minister voor Sociale Zaken Liesbeth Homans (N-VA) zweeg hierover tot heden als de dood. Er lijken hier bovendien trouwens geen plannen op tafel te liggen. En nochtans zijn de financiële gevolgen op termijn niet mis.

Patrick Meulebroek

Patrick Meulebroek stelde dat Fedasil, de regering en de provincie hem hadden opgedragen om de zaak geheim te houden. En dat zijn, volgens hij stelde, ook de enige initiatiefnemers en verantwoordelijken voor die vluchtelingenopvang.

Wat bijvoorbeeld met de huisvestiging? Wie gaat dat betalen? En nu al maakt de Vlaamse regering ruzie over de kosten voor het leerlingenvervoer van de vluchtelingenkinderen. Meulebroek verwijten dat hij nog geen plan heeft terwijl de Vlaamse regering van hun N-VA’er Geert Bourgeois er evenmin een heeft is niet bepaald fraai. Lage politiek heet dat. Of profiteren van de miserie van die kinderen.

Zeker is dat dit incident de al uitermate slechte relatie tussen CD&V en de N-VA in de Dendermondse politiek nog verder beneden het vriespunt duwde. Er moet al een heel groot mirakel gebeuren om die twee na de gemeenteraadsverkiezingen van 1918 een coalitie te zien vormen.

De N-VA zit in wezen nu in de positie waar de Open VLD zich voor 2012 met haar houding rond de Dendermondse gevangenis inwrong. Ze was al bij voorbaat van elke coalitiegesprek uitgesloten. Nu is het ditmaal de beurt aan de N-VA om, na een aantal soms ver van fraaie incidenten in de gemeenteraad, zich te koesteren in haar isolatie.

Laat ze creperen

Toppunt was natuurlijk dat ook Pegida België zich hier met de zaak ging bemoeien. Ook die wilden op kap van de voor de oorlog op de vlucht zijnde kinderen zieltjes voor haar vulgaire zaak winnen. En dus kwam er een betoging. Pegida ruikt openlijk naar neo-nazisme en staat voor Patriotische Europäer gegen die Islamisierung des Abendlandes, of Patriottische Europeanen tegen de Islamisering van het Avondland.

Wie het bekijkt ziet een clubje van neo-nazi’s die poogt via die vluchtelingencrisis en de ermee samenhangende miserie zieltjes te winnen voor haar gitzwarte sekte. Voor hen mogen die kinderen zo te horen desnoods hier op straat sterven. Eten, drank en onderdak dient men hen te weigeren. Oprotten moeten ze doen en niet van ons sociaal bestel komen ‘profiteren’.

Pegida betoging Abdijschool - 6-11-2015

De ‘nationale’ betoging van Pegida België van vrijdag 6 november tegen die vluchtelingenopvang lokte amper volk. Met geen reële interesse in Dendermonde. Alles bij elkaar telde men een 45 mensen. Met aan de overkant mensen die hen wegens hun extremisme en de piepkleine opkomst min of meer kwamen uitlachen.

En zoals Pegida in Duitsland onder leiding staat van ex-bajesklant Lutz Bachman, dit wegens inbraken en drugshandel, zo is ook Eddy Hermy, de Oostendse leider van Pegida, België geen onbekende voor het Belgische gerecht.

Deze begon dan wel zijn politiek bestaan bij de vroegere maoïstische Amada (Alle Macht aan de Arbeiders) maar evolueerde al snel richting het nazisme. Zo was hij lid van de Vlaamse Militanten Orde, een nazistische geüniformeerde groep voor wie geweld een tweede natuur was. Het aantal geweldplegingen die deze groep pleegde was dan ook vrij groot.

Kernwapens

Bij sommigen van die acties was ook Hermy aanwezig. Zo viel hij op 2 februari 1980 met een acht-koppig team de Mechelse boekhandel De Rode Mol aan en sloegen er twee aanwezigen richting het hospitaal. De vernielingen waren dan ook serieus en leiden, ook voor hem, tot veroordelingen.

Volgens De Morgen had hij zelfs plannen om de vroegere Voerense burgemeester José Happart, het boegbeeld van de Franstaligen in die streek, te vermoorden (2). In 1983 werd de VMO dan ook als privé militie verboden.

Eddy Hermy

Eddy, alias Edouard, Hermy is de führer, leider van Pegida België en is ook de man van het N-SA, het Nieuw Solidaristisch Alternatief, een zwartgeblakerde groep. Zwart leek tijdens die ‘nationale’ betoging qua kledij trouwens en niet verbazend duidelijk de favoriete kleur.

Racisme was de VMO en hem dan ook niet vreemd. Het was een constant terugkerend thema. Zo vernielden ze in 1979 de inboedel van een Turks café en was hun laatste betoging in 1982 gericht tegen stemrecht voor ‘vreemdelingen’.

De veroordeling in 2011 voor racisme van Hermy was dus evenmin een verrassing maar een logisch uitvloeisel van de man zijn aard. Alle immigranten waren naar hij op een bijeenkomst van zijn clubje in het Brugse stelde allen criminelen of hoeren. Evenmin verbaasde het dat men op die bijeenkomst regelmatig de Hitlergroet bracht. Zelfs voor het Vlaams Belang was hij te radicaal.

En toen op 10 oktober in Baasrode een geheim gehouden tentoonstelling plaats had over het VMO was Eddy Hermy er dan ook als de kippen bij om fier mee te genieten van dat ‘glorierijk’ verleden van deze knokploeg. Veel zwarter, of is het bruiner, kan men het bij deze man dan ook niet bakken.

Tegenwoordig is hij de grote man, der führer, van de N-SA, de Nieuwe Solidaristische Alliantie (3) die veel van het vroegere gedachtengoed van de fascistische leiders uit het interbellum overnam. Voor wie eens wat nieuwe voor velen waanzinnige ideeën wil horen is dit de plek. Zo riep hij op 9 november op zijn website op tot de uitbouw door de Benelux van een atoomkernmacht. Met hem aan de knoppen?

Eddy Hermy bij VMO

Eddy Hermy toen hij nog bij de vechtersbazen van het VMO zat. Hij bezocht dan ook vol heimwee recente de aan de VMO gewijde tentoonstelling in Baasrode.

En het die vrijdag door de betogers uitgedeelde pamflet is niet veel beter. Zo stelt hij er een aantal noodmaatregelen voor met als punt 1: “Kondig de krijgswet af! Vervang de politieke potverteerders door een militaire raad en vaderlandslievende technocraten.”

Uiterst merkwaardig voor een Vlaams nationalist is dan weer punt 2 van dit manifest waar hij stelt: “Versterk het geweldmonopolie van de Belgische staat.” De Belgische staat dus. En uiteraard is hij zeer streng voor de ‘antiracisten’. “Leg hen het zwijgen op”, stelt men.

En wie meehelpt bij de “asielinvasie” is een landverrader en dient, volgens dit manifest van zijn N-SA, op die gronden ook bestraft te worden. Met de kogel? De man is dus een ‘democraat’ in hart en nieren!

Maar veel aanhang blijkt die man niet te hebben. In totaal waren er vrijdagavond een 45 betogers die wilden luisteren naar zijn discours. Met voor zover geweten op twee na geen Dendermondenaars. Een bleek bovendien nog een klant van het gerecht te zijn.

Boekhandel Rode Mol

De vroegere Mechelse boekhandel De Rode Mol nadat Eddy Hermy er op 2 februari 1980 met een aantal kompanen eens was langs geweest. Twee aanwezigen raakten toen gewond. In 2011 stelde hij dat alle immigranten criminelen of hoeren waren. Wat hem naast een correctionele veroordeling 5 jaar ontheffing van zijn burgerrechten heeft gekost.

Teneur in Dendermonde

De andere Dendermondse aanwezige was merkwaardig genoeg VB’er Stefaan Van Gucht wiens partij zich voordien nochtans openlijk van deze actie distantieerde. Zo stelde hij als verontschuldiging: “Ik kom maar eens kijken, meer niet. Ik heb hier namelijk enkele vrienden bij die betogers.”

Geen verbazing daar Baasrodenaar Stefaan Van Gucht in een vorig leven ook nog lid was van de VMO. Tegen de opvang van niet-begeleide de oorlog ontvluchte kinderen stelde hij echter niets te hebben, mits een belangrijke opmerking: “Maar die hier verwachte minderjarigen zijn dan 16-jarigen en meer en dat kun je toch geen kinderen meer noemen.”

VMO-betoging - Jaren 1970 met Bert Ericksonn

Aanschouw het ‘kruim’ van Vlaanderen, alias de VMO, hier klaar voor het gevecht met al wie hen niet aanstond. Geweld was een vast onderdeel van de groep.

Zoals de Open VLD en N-VA tijdens de OCMW-raad vragen stelden of de Abdijschool wel de gepaste plek was en of Dendermonde dat wel aankon zo is officieel ook Stefaan Van Gucht wel niet tegen de opvang van kinderen die een oorlog ontvluchten. Maar feitelijk zijn het geen kinderen en dus oprotten maar.

Ook de Dendermondse Open VLD en N-VA lijken immers uit hun tussenkomst op de OCMW-raad te horen verre van enthousiast over hun komst en willen die blijkbaar liever elders zien opgevangen worden. Dit terwijl hun liberaal geleide regering en hun staatssecretaris Theo Francken de grotendeels leegstaande Dendermondse Abdijschool zelf uitkozen als opvangcentrum voor vluchtelingen.

Maar of Eddy Hermy met zijn kompanen vorige vrijdag veel zieltjes hebben gewonnen lijkt twijfelachtig. Gebleken is dat amper iemand in Dendermonde van die zaak echt wakker ligt. Behalve dan de deze nazomer opgerichte vereniging Dendermonde Helpt die in september mede het idee lanceerde om de Abdijschool te laten gebruiken voor de opvang van vluchtelingen.

Jongeren Aktief, Pegida, betoging Dendermonde Abdijschool - 6-11-2015

Enkele van de betogers van Pegida België droegen ook truien met daarop het teken van Jongeren Aktief en het Keltisch kruis. Een oud fascistisch teken dat in de jaren zeventig gebruikt werd door Nieuwe Orde/Ordre Nouveau, een aan geweld gelieerde internationaal actieve fascistische groep. Ze was onder meer ook verbonden met het Front de la Jeunesse, een ook al verboden privé militie die gekend was wegens diefstal, geweldplegingen en ook moord. Men vermoed hier zelfs een link naar de Bende Van Nijvel.

Ook van de demagogische praatjes van vooral de N-VA in het OCMW zal men in Dendermonde evenmin echt wakker liggen. De teneur in de stad lijkt immers anders. Op een eerste vergadering tussen stad en middenstand verliep alles volgens aanwezigen sereen en werden er verder vooral concrete afspraken gemaakt voor verdere contacten. Met de stad die een werkgroep rond dit probleem oprichtte.

De vluchtelingen zouden ten vroegste vanaf 1 december verwacht worden. Waarbij de lokale VDAB ook nog 48 tijdelijke personeelsleden zou aanwerven voor de begeleiding van deze minderjarigen. Veel hangt af van hoe snel men het gebouw bewoonbaar kan maken. Er zijn immers grote problemen met de verwarming, sanitair, elektriciteit en watervoorziening.

Pegida, betoging met Stefaan Van Gucht - Abdijschool - 6-10-2015

Alhoewel zijn partij zich van die betoging van Pegida ditmaal distantieerde was Vlaams Belanger Stefaan Van Gucht toch aanwezig. Om eens wat vrienden te ontmoeten, stelde hij.

Een wereldconflict in Dendermonde

Maar wat straks vijf jaar geleden een paar duizend kilometers ver afgelegen een onbetekenende opstand leek is nu ook in Dendermonde harde realiteit. Het front is opgeschoven. Dendermonde ligt nu als het ware in Syrië. Ook Dendermondenaars voelen het al aan de levende lijve.

Het doet denken aan 28 juni 1914 en de moord op de Oostenrijkse troonopvolger aartshertog Ferdinand von Habsburg in Sarajevo. Iets meer dan twee maanden later stonden de Duitse troepen aan de Dendermondse stadspoorten klaar om de stad te vernielen. De stad lag toen als het ware naast Sarajevo. Met andere woorden: Syrië is geen lokale oorlog meer maar in wezen een wereldconflict geworden.

Polo met eer en trouw met hakenkruis - 17,5 euro - Jongeren Aktief - Kruitkamer

Een T-shirt met de slogan Eer en Trouw en een hakenkruis. Waar hebben we dat nog gezien? Duitsland tot 1945? Voor 17,5 euro te koop bij de webwinkel De Kruitkamer van Jongeren Aktief.

Met jihadisten die van 100 verschillende landen komen, waaronder China, Maleisië, Pakistan, Europa, Afrika, Australië, Rusland en zelfs de VS. Een oorlog die men voert met actieve steun van onze regering. Maar daarover hoorde je in Dendermonde niemand iets zeggen.

Zeker is dat in een oorlog kinderen erg bruikbaar zijn. Dat is duidelijk.

Willy Van Damme

1) – Marc Ernst, ‘Wat ‘Koppen’ niet vertelde over Eddy Hermy, de kopman van het N-SA.’   http://www.marcernst.com/blogs.asp?iid=a66a5f

– ‘Eddy Hermy (N-SA) veroordeeld voor racisme’, Anti Fascistisch Front, http://aff.skynetblogs.be/archive/2011/12/05/eddy-hermy-n-sa-veroordeeld-voor-racisme.html

2) De Morgen,  Douglas De Coninck, ‘Toen bij de VMO, nu bij het Blok’, 5 juni 1999.

3) www.solidarisme.be. Het Solidarisme is in België historisch verbonden met de fascistenleider Joris Van Severen van het Verdinaso, het Verbond van Dietsche Nationaal-Solidaristen. De beweging kreeg financiële steun vanuit het Italië van Benito Mussolini. Duitsland financierde vooral Rex, van Leon Degrelle, en het VNV, het Vlaamsch Nationaal Verbond, de leidende Vlaams-nationalistische organisatie uit het interbellum.

X: In een reactie stelde gedeputeerde Hilde Bruggeman dat er tussen haar en Patrick Meulebroek op 17 september – de dag na de gemeenteraad – over deze zaak opnieuw contact geweest was stellende dat ze het op de deputatie had besproken. Wel geeft ze toe dat een discussie over het plan nergens in de notulen van de deputatie terug te vinden is. “Er was immers geen nota van gemaakt”, oppert ze.

Patrick Meulebroek, voorzitter van het OCMW, bevestigt het gesprek van 17 september. “Dat is er inderdaad geweest. De zaak was informeel op de deputatie besproken maar ze vroeg mij om verder discreet te blijven tot er een beslissing gevallen was. Ook had mijn collega schepen Niels Tas van sp.a voordien al over die zaak een gesprek gehad met partijgenoot en gedeputeerde Peter Hertog. Niels Tas is immers betrokken bij Dendermonde helpt.”

Steven Vandeput, het Belgisch leger, spionage en computerhacking

Volgens de Belgische minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) moet ons leger ook een afdeling cybercriminaliteit hebben, klaar om aanvallen via het internet af te slaan en zo onder meer te verhinderen dat anderen onze digitale communicatie en telefoonverkeer of saboteren of aftappen.

Een lovenswaardig initiatief waar de politie al een tijd mee bezig is en ook wel onze beide veiligheidsdiensten. Het zorgen voor de privacy en het beschermen van allerlei geheimen van bedrijven, personen en overheden is immers een kerntaak van onze veiligheidsdiensten.

De Mossad

Maar volgens Vandeput moet dat dus een soort vierde tak worden van het leger, naast het landleger, de zeemacht en de luchtmacht. Waarom het leger dit moet doen is natuurlijk DE vraag. Een vraag die je toen het uitlekte amper in de media hoorde stellen.

Een andere vraag die je feitelijk niet eens hoorde is wat te doen en hoe te werken? Geweten is bijvoorbeeld dat de grootste en allesomvattende cybercriminaliteit met absolute zekerheid komt uit de VS, Het Verenigd Koninkrijk en Israël.

Onze overheid werkte zeker in het verleden op het vlak van de telecommunicatie echter zelfs nauw samen met Israëlische bedrijven die gekend waren als zijnde een onderdeel van de Mossad, de Israëlische spionagedienst.

Steven Vandeput - 2

Minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) wil een nieuwe legereenheid speciaal ter bestrijding van de cybercriminaliteit. Of hij het voorbije half jaar al iets gedaan heeft rond het probleem met het massaal bespioneren door de VS, Israël en het Verenigd Koninkrijk van onze communicatie horen we geen sikkepit. Dus niets? Van een stevige defensie gesproken.

Deze is hier trouwens oppermachtig. Recente getuigenissen over de veiligheid op onze nationale luchthaven Zaventem leert ons dat niet onze politie maar de Mossad hier de bevelen geeft en desnoods indirect onze politieofficieren op het matje laat roepen. Een situatie die een democratische rechtsstaat die België beweert te zijn totaal onwaardig is.

En wat te doen als onze militairen van de afdeling cybercriminaliteit een ernstig geval van infiltratie van onze computer- en communicatienetwerken ontdekken waarvan de sporen leiden naar onze drie eerder genoemde ‘vrienden’. Als ze hun werk serieus nemen zullen ze die sporen al misschien op hun eerste werkdag vinden.

Russische spionnen

Maar we weten dat luitenant-generaal Eddy Testelmans, het hoofd van onze militaire veiligheidsdienst, een goede vriend is van Keith B. Alexander, toen de chef van het Amerikaanse National Security Agency (NSA). Het feit kwam aan het licht in een interview met Kristof Clerix van Mo-Magazine juist op het ogenblik dat de media vol stonden van de criminele activiteiten van die vriend van onze militaire veiligheid.

En die man en die organisatie moet dan onze cyberveiligheid gaan beschermen? Het is pure comedy een Raf Coppens waardig. Zolang die situatie niet met de grove borstel wordt aangepakt is het verhaaltje van Steven Vandeput over de bestrijding van cybercriminaliteit dan ook een goede Belgenmop, of moeten wij in zijn geval zeggen een Vlamingenmop?

Hoezeer we onze veiligheidsdiensten voor geen haar kunnen vertrouwen bleek weer eens recent toen diezelfde Kristof Clerix een nieuw verhaal over Russische spionnen in ons land openbaar maakte. Verhaal waarvan je mijlenver kon rieken dat het van de veiligheidsdiensten kwam.

Keith B. Alexander - 3

Generaal Keith B. Alexander tot vorig jaar chef van de N.S.A., en, zoals Testelmans zelf zegde, de goede vriend van Eddy Testelmans, chef van onze militaire veiligheid. Wat heeft Testelmans sinds het ontdekken van de massale spionage door de N.S.A. hiertegen al gedaan. Niemand lijkt het hem te vragen.

Deze ‘spionnen’ hadden hun Belgisch paspoort gekregen via een Belgische consul. Met voldoende gegevens over deze diplomaat zodat veel mensen hem zo konden identificeren. Men gaf immers het jaar en plaats van zijn post in het buitenland. Wel eigenaardig is dat er, nog steeds volgens dit verhaal, al sinds 2012 officieel een informatief gerechtelijk onderzoek over de zaak loopt.

Dus na drie jaar is er nog geen stukje aanwijzing dat dit verhaal reëel is want anders had het parket hier al een onderzoeksrechter aangesteld om een effectief strafonderzoek te laten doen. Dit terwijl de informatie ongetwijfeld komt van de veiligheidsdiensten waarvan je toch wat serieus werk mag verwachten.

Eenzelfde indianenverhaal lanceerde diezelfde journalist al eerder. Ook hier was de Belgische diplomaat zo identificeerbaar en ook hier liep er jaren nadien nog steeds alleen maar een informatief onderzoek. We horen trouwens sindsdien niets meer over deze zaak. Waarom? Omdat er heel waarschijnlijk niets is, behoudens de leugens van onze spionnen.

Voedselbanken en de F16’s

Maar het is natuurlijk leuk verhalen over Russische spionnen te schrijven op een ogenblik dat de VS en haar loopjongens bij de Europese veiligheidsdiensten en ongeziene moddercampagne voeren tegen Rusland.

Maar wat we nodig hebben is degelijke informatie, degelijke veiligheid en geen verzinsels die tot nader orde onschuldige mensen enorme schade toebrengt. Kunnen die diensten en die journalisten hiermee eens stoppen. Het is schandelijk. Die mensen hebben toch recht op respect en privacy.

Veiligheidsdiensten zijn als bron zoals al eeuwenlang gebleken is geheel onbetrouwbaar, ze zijn niet alleen bijna steeds betrokken partij maar ook gekend voor hun vele leugens. Misleiden is nu eenmaal altijd al een van hun kernactiviteiten.

En dan is er de vraag waarom ons leger überhaupt al die nieuwe gevechtsvliegtuigen en fregatten nodig heeft. Voor wat? Is er na het vernielen van Afghanistan, Libië en Joegoslavië dan misschien nog een nieuw land dat we voor rekening van Israël en de VS moeten gaan vernielen? Want alleen daarvoor dienden onze F16’s tot heden.

F 16 - 4

Miljarden euro’s voor de opvolger van onze F 16’s wil Vandeput al wel voorzien. Geld om de armoedebestrijding reëel te maken is er niet. En welk land gaat men met de opvolger van die F 16 dan ditmaal vernietigen? Wie wordt het nieuwe Libië?

Maar voor Vandeput is dit miljarden euro’s dikke boodschappenlijstje een must. Moeilijker ligt het duidelijk met de armoedebestrijding. Voor die armen heeft niemand bij onze vele regeringen een boodschappenlijstje, hooguit enkele symbolische pleisters op een houten been. Behoudens dan een immer snelgroeiende lijst met pesterijen.

Voor Vandeput & Co mogen de rijen aan de voedselbanken desnoods kilometers lang worden. Voor de N-VA zijn dit toch alleen maar profiteurs. En die moet men straffen. En ook de andere regeringspartijen doen hier flink aan mee.

Het was toch Marc Leemans, baas van het christelijke ACV, die stelde: “De vakbonden zijn nog de enige organisatie in dit land die de gewone mens steunen. In de regering is er niemand meer”. Zelden zo’n hard verdict gehoord over deze regering en ook over de CD&V.

Willy Van Damme

Meedogenloos

Het boeiende interview met N-VA politica Zuhal Demir in de serie ‘Humo Sprak met’ gelezen en bijna van mijn stoel gevallen bij zoveel domheid en hardvochtigheid. Zo zegt ze op zeker ogenblik: “Als je hard genoeg wil, dan kun je perfect naar de universiteit.”

Als je weet dat sommige kinderen zelfs moeite hebben om te slagen in het lager onderwijs dan is dit een wel heel grove belediging van die honderdduizenden voor wie les aan de universiteit volgen een onhaalbare kaart was en die soms zelfs niet eens een diploma middelbaar onderwijs haalden.

Zuhal Demir - 3

Het nieuwe Vlaanderen van figuren als parlementslid Zuhal Demir is er een waar elke vorm van mededogen en begrip onbestaande is voor diegenen die maatschappelijk niet succesvol zijn.

Veel verstand van de maatschappij hoef je niet te hebben om die onderwijsproblemen te beseffen. Alleen wie echt hardvochtig is ziet dat niet. Ze is misschien wel mooi maar zeker meedogenloos.

Haar uitlatingen en die van onder meer Vlaams minister voor ‘Armoedebestrijding’ Liesbeth Homans tonen dat we nu met regeringen opgeschept zitten die doen denken aan de negentiende eeuw en figuren als een Charles Woeste en Leopold II toen er inderdaad regeringen werden gevormd tegen de vakbonden in.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar Humo naar aanleiding van het uitstekende interview van Eric Goens in Humo van 3 maart 2015 ‘Humo sprak met Zuhal Demir’. Een verhelderend gesprek.  

De criminalisering van het sociaal verzet

Zoals de media al jaren figuren als een Guy Verhofstadt met zijn Burgermanifest, Jan-Marie De Decker en nu Bart De Wever groot maakten zo ook doet men in de media al jaren het tegenovergestelde met de andere kant van het politieke spectrum. De journalist die voor de VRT de Augustazaak van de PS/sp.a volgde over zwarte geldstromen en er zelfs een boekje over schreef deed gelijktijdig stiekem mediatraining voor CD&V. Het kan allemaal.

Zoek Vande Lanotte

Neem de wijze waarop de media Oostendenaar Johan Vande Lanotte, sterkhouder van de sp.a, al jaren achtervolgen op zoek naar schandalen, niets vonden en dan maar roddels verspreiden die men losweg koppelde aan allerlei vermoedens. Ja, hij is een groot basketbalfan en dus zijn alle sponsors van de Oostendse basketbalclub al bij voorbaat verdacht van het corrumperen van Vande Lanotte. Bewijzen zijn dan niet meer nodig.

IMG_7310

Een bepaalde pers achtervolgt al jaren Johan Vande Lanotte. Volgens zijn verklaring belde iemand van Knack hem de avond voor de eedaflegging als minister in de vorige regering met het verhaal dat men bij dat weekblad een verhaal ging brengen over hoe een bedrijf hem een chique villa in Sint-Martens-Latem had bezorgd. Met als vraag of hij dan wel de eed kon afleggen. Ook partijvoorzitter Bruno Tobback kreeg volgens dat verhaal die avond een gelijkaardige telefoon. Men wou zo te horen verhinderen dat hij opnieuw minister zou worden.

Had Vande Lanotte zoals De Wever bij Koen Blijweert op vakantie geweest dan had men wekenlang Vande Lanotte op de schandpaal gezet en hem ongenadig afgemaakt tot hij politiek geheel uitgeschakeld was. Nu zwijgt men, het is immers Bart De Wever?

Nu met het sociaal protest tegen het hardvochtig beleid van de regering is dat niet anders. De mediatechniek bestaat erin om dat of dood te zwijgen, zoals met het hier eerder vermelde verhaal over die grote betoging van de PVDA, of om ze te criminaliseren, het voor te stellen alsof het hier een stelletje misdadigers, relschoppers betreft.

Geweldfoto’s in overvloed

De grote betoging van 6 november tegen de regering kon men natuurlijk niet doodzwijgen en dus koos men voor de andere weg, het zoveel mogelijk portretteren van de manifestanten als geboefte. Wie de kranten op vrijdag 7 november dan doornam zag wel veel aandacht voor deze manifestaties maar dan vooral voor een detail ervan, de rellen die op het einde waren uitgebroken.

Vakbondsbetoging 6 november 2014 - Het Laatste Nieuws - Voorpag

Dat was het beeld dat Het Laatste Nieuws creëerde van de essentieel vreedzame betoging van 120.000 mensen van die donderdag 6 november. Dergelijke laster is inderdaad niet om te lachen.

Over de duidelijk bewijzen van manipulaties rond die rellen ging men nergens dieper op in. Men vermelde wel de aanwezigheid van Brusselse relschoppers die niets met het protest te maken hadden. Of men schreef over de aanwezigheid van enkele Nederlandse fascisten, maar verder verdween dit uit de krantenpagina’s.

En nochtans had dit best een onderzoek waard geweest. Waren zij misschien gevraagd om aanwezig te zijn? En door wie dan? Maar neen, voor het journaille van Het Laatste Nieuws & Co waren die vandalen Antwerpse dokwerkers, verder hoefde men niet te zoeken.

Op de 120.000 betogers betroffen die relschoppers echter hoogstens een goeie tweehonderd mensen, een piepkleine minderheid dus. Maar voor de meeste kranten leek dat het enige dat die dag telde. De rest leek in de foto’s, titels en tussentittels praktisch vergeten.

Zo publiceerde Het Laatste Nieuws vrijdag 7 november 5 pagina’s over het gebeuren met daarbij 9 foto’s vol brandende auto’s en met alleen het geweld van die kleine minderheid. Foto’s van de betoging zelf kon men er niet vinden, ook niet met een microscoop.

Cartoonisten

Ook de meeste andere kranten deden hetzelfde. Zo brachten De Tijd en Le Soir op hun voorpagina’s eenzelfde genre foto’s. Waarbij De Brusselse krant 8 foto’s met geweld erop afdrukte en wat verder in de krant 5 gewone van de massabetoging.

Christian Van Thillo

Christian Van Thillo is eigenaar van Het Laatste Nieuws, commercieel de best gemaakte krant in het land maar journalistiek van een soms schandelijk niveau. Om als rechtschapen man beschaamd over te zijn.

Ook Gazet Van Antwerpen en het Nieuwsblad deden hetzelfde. Zo presteerde de Antwerpse huiskrant het om 10 foto’s met beelden van geweld te plaatsen en 1 van de betoging zelf. Bij Het Nieuwsblad was het iets beter met 5 foto’s met geweld en 3 zonder. Zelfs cartoonisten als Canary Pete en Marec deden duchtig mee in die sfeerschepping. Alleen De Standaard en ook De Morgen deden het die vrijdag wat correcter.

En dat bleef maar duren. Zo brachten de liberale kranten Het Laatste Nieuws en La Dernière Heure nadien zaterdag 8 november het verhaal alsof de Brusselse burgemeester Yvan Mayeur (PS) hoogstpersoonlijk had geweigerd om politiemensen die tijdens die rellen in de knel zaten zouden ontzet worden. Een heel zware beschuldiging. Ja, de liberalen zitten in de hoofdstad in de oppositie.

Feyenoord-hooligans

En ook in de aanloop naar de actiedag vandaag in Antwerpen, Henegouwen, Limburg en Luxemburg bleef dit duren. Met in de kranten veel foto’s van geweld genomen tijdens die voorgaande betoging om zo al de sfeer te scheppen voor vandaag.

Met bij opnieuw Het Laatste Nieuws op roddels gebaseerde verhalen over hooligans van voetbalclub Feyenoord die door vakbondsmensen gevraagd zouden zijn om te komen vechten. “Dokwerkers rekruteren Feyenoord-hooligans voor betoging maandag” schreef men op de voorpagina breed.

Vakbondsactie 24 november 2014 - Het Laatste Nieuws - Voorpagin

Ook vorige vrijdag 21 november ging Het Laatste Nieuws verder met het zetten van de toon dat het hier alleen over relschoppers, geboefte ging.

Men zette het – handig – wel tussen haakjes en dus was het een citaat. Maar van wie kwamen we uiteraard niet te weten? Van De Wever misschien of van iemand uit zijn entourage? Wie weet.

Bovendien wist iedereen die met de zaak bezig was dat men alleen stakingen plande en geen betoging. Een betoging kon men echter vereenzelvigen met geweld en dus kwam dit verhaal van hooligans en een betoging goed van pas. Toch leuk. Maar bij de krant veegt men dan ook regelmatig zijn voeten aan de feiten.

Maar dit bijna zeker uit de duim gezogen krantenverhaal gaf dan De Wever & Co de gelegenheid om de spanning verder op te drijven en vandaag zelfs een hondenbrigade in te zetten. Toch handig zo’n krant, niet?

Het hoeft dan evenmin te verbazen dat de twee huisideologen van dit dagblad, Luc Van der Kelen en Jan Segers, fervente aanhangers zijn van het regeringsbeleid. En dan zwijgen wij nog over de visie van hun baas, liberaal krantenmagnaat Christian Van Thillo. Eigenaar ook van onder meer de Nederlandse Volkskrant.

Morsdood sociaal overleg

Hoeft het dan te verbazen dat de Antwerpse burgemeester het woord crimineel gebruikte om het verzet tegen het regeringsbeleid te typeren. En is het te verwonderen dat sommigen bij de N-VA oproepen om de vakbonden een rechtspersoonlijkheid te geven? Natuurlijk niet. Dit ligt in de lijn van het gedachtengoed van de N-VA die in vele opzichten de erfgenaam is van het VNV.

Toch ideaal, men kan deze vakbonden dan ofwel financieel heel zwaar pakken of desnoods bij stakingen als zijnde een privémilitie verbieden. Vandaar ook de heisa die men bij de N-VA maakt rond het dossier van de spaarders/beleggers van Arco en de bank Dexia. Evenals de eis dat Beweging.net (het oude ACW) die spaarders moet vergoeden. Logisch dus dat het sociaal overleg morsdood is.

Zo is bij ACV het verhaal te horen over hoe vertegenwoordigers van vakbondsstrekking tijdens de regeringsvorming aan de onderhandelingstafel vernederende opmerkingen te verduren kregen. Men poogde ze brutaal weg te pesten. Het verklaart mede de grote woede vanuit Beweging.net over het huidig beleid.

De oproep vandaag van de werkgeversvereniging Agoria voor overleg is dan ook erg cynisch. Overleg wil steeds ook zeggen dat er een klimaat moet zijn om te kunnen praten. Nu zijn er alleen dictaten met een regering die gewoon de oorlog verklaarde aan de sociale organisaties en hun leden. Met steun van een groot deel der media.

Willy Van Damme

Kijk toch hoe genereus

Maggie De Block, onze staatssecretaris voor Asiel en Vluchtelingen liet het Hoog Commissariaat voor Vluchtelingen (UNHCR) van de Verenigde Naties weten dat ons land in 2014 extra vluchtelingen uit Syrië gaat opnemen. Het gaat daarbij om exact 75 vluchtelingen die van de UNHCR nu reeds de status van vluchteling hebben gekregen.

Het is blijkbaar een gezamenlijke actie van de Europese Unie want gelijktijdig kondigde men ook cijfers aan voor andere landen. Met onder meer 250 voor Nederland en 500 voor Frankrijk. Dit komt dan te staan naast een cijfers van miljoenen vluchtelingen die op dit ogenblik voor de oorlog tegen Syrië op de vlucht zijn, in de buurlanden en intern in het land zelf.

Mogelijks een kwart van de ongeveer 24 miljoen Syriërs is op dit ogenblik op de dool voor deze oorlog. Op de vlucht voor wat alleen maar kan omschreven worden als een door Israël, het westen en met hulp van Saoedi Arabië en Qatar gestuurde oorlog tegen de onafhankelijkheid van Syrië, doorn in het oog van de zionistische leiders in Israël.

Een oorlog waar België via haar lidmaatschap van die westerse alliantie mee schuldig aan is. Bekende figuren als een Rudi Vranckx, Rik Coolsaet, Brigitte Hermans en Guy Verhofstadt steunen via hun acties immers al bijna drie jaar die jihadistische agressie tegen het land. Met de Belgische media en politiek die praktisch eenstemmig daar actief aan meehelpen.

En dan komt Maggie De Block in al haar generositeit zeggen dat ze volgend jaar welgeteld 75 vluchtelingen zal opnemen. Juist 75, wow, hoe sociaal en barmhartig (sic) een staatssecretaris voor vluchtelingen, geneesheer en liberaal boegbeeld kan zijn. Het voelt dezer dagen beschaamd aan om Belg te zijn.

En ja, van die jihadistenvrienden en de media hoor je hierover voor zover geweten niet klagen. Die zwijgen blijkbaar. Wie wel klaagde was Amnesty International die het Europees beleid op dit vlak allemaal een druppel op een hete plaat noemde. Hoe hypocriet kan men echter wel zijn.

Toen de VS in augustus dreigden met een bombardemententapijt op Syrië, wat toch een extra massale vluchtelingenstroom ging opleveren, had Amnesty International daar geen enkel probleem mee. Men moest van hen alleen maar op een beschaafde wijze bommen gooien! En dan hebben ze de lef om Maggie De Block een gebrek aan sociaal beleid aan te wrijven. Je moet durven.

En dan maar klagen over de schending der mensenrechten door Bashar al Assad, die brutale dictator, gangsters, enzovoort. Toen zionistische kolonisten met steun van het westen Palestina bezetten nam het land honderdduizenden Palestijnse vluchtelingen op. Toen het westen Irak bezette en vernielde nam het miljoenen Irakezen als vluchteling op. Nu neemt onze doctor uit Merchtem er 75 op.

Verdere commentaar geheel overbodig.

Willy Van Damme

Die Afghaanse kinderen toch

Wie denkt in België het betere bochtenwerk te kunnen vinden op de circuits van Zolder of Francorchamps, vergeet het. Er is daar een plek waar men dit op zo’n superbe wijze doet dat Zolder en Francorchamps gewoon kansloos zijn.

En die plek ligt in Kobbegem op het circuit van Het Laatste Nieuws. Het is gewoon onnavolgbaar. Recent bewijs zijn de lotgevallen met de Afghaanse vluchtelingen die gewoon terecht schrik hebben om naar hun door Westerse malversaties vernield land terug te keren. Wie wil nu eenmaal leven onder de Taliban? Jan Segers? Maggie De Block? Gwendolyn Rutten?

Maggie De Block en Afghaanse kinderen - Kinderen als wapen - He

Het ranzige kantje van de krant uit Kobbegem.

En toen radeloze Afghaanse vluchtelingen hun kinderen als woordvoerder lieten optreden waren de verwijten in de politiek en in de media legio. “Kinderen als wapen” kopte Het Laatste Nieuws op 12 september. Een brutale sneer naar ouders en hun kinderen die het aandurfden kritiek te leveren op Maggie De Block, de harteloze liberale coryfee.

En kijk, nu men dat gebouw waar de vluchtelingen zich hadden verschanst doet ontruimen klinkt plots een totaal andere toon. Breed op pagina 1 brengt de krant een foto van een Afghaanse kind volop in tranen. Met erbij het verhaal over een ten einde raad zijnde vader. Een bocht van 180°.

Afghaanse kinderen in tranen - Het Laatste Nieuws - 27-09-2013

En twee weken later zijn kinderen en hun tranen plots geen wapen meer. Nu zijn ze radeloos.

Verdere commentaar overbodig.

Willy Van Damme

Bart De Wever en zijn drugsoorlog

In het interview met Bart De Wever in Humo van 24 september stelt hij “Maar de rechercheur wil weten waar de drugs vandaan komen”. Maar dat is toch simpel. De grootste producent van marihuana is Marokko, van cocaïne is dat Columbia en van opium/heroïne is dat Afghanistan. Niet toevallig alle drie landen die binnen de Amerikaanse invloedsfeer vallen.

Al bijna tweehonderd jaar zijn het de grote koloniale mogendheden (het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en de VS) geweest die op grote schaal bij de drugsproductie betrokken zijn.

Zo dwong de Britse regering gewapenderhand de boeren in de regio Calcutta om opium te verbouwen. Dit voerde man dan uit naar China. En omdat China dat weigerde voerden de Britten dan twee oorlogen (de opiumoorlogen) met succes tegen China. Miljoen Chinezen raakten verslaafd.

Ook de Fransen vanuit hun kolonies in Vietnam en Laos voerden die politiek. Zie het boek Quand l’opium finançait la colonisation en Indochine – Chantal Descours, l’Harmattan.

Vooral na 1945 echter werd dit een wereldhandel onder leiding van de VS. (The politics of heroin – CIA complicity in the global drug trade – Alfred W. McCoy, Lawrence Hill Books) Over de introductie van crack cocaïne in de VS door de CIA (Dark Alliance van Gary Webb, Seven Stories Press, alsmede Whiteout – The CIA, drugs and the Press van Alexander Cockburn en Jeffrey St. Clair, Verso)

Nog meegeven dat volgens een waslijst aan bronnen Ahmed Wali Karzai, de vermoorde broer van de Afghaanse president Hamid Karzai, niet alleen een nauwe medewerker van de CIA was maar ook de sleutelfiguur in de opium- en heroïnehandel.

En wat betreft Mexico weten we dat de wapens van de drugskartels grotendeels uit de VS komen en de drugs vooral naar de VS gaan. Waarbij het witwassen van het geld ook voor een groot deel de zaak is van de VS.

Ik wens Bart De Wever veel succes met zijn ‘oorlog tegen de drugs’ maar buiten wat stoer doen in de pers en het pesten van klein grut zal er vrees ik niets gebeuren. Zeker weten. Zeker als men de VS laat betijen.

Willy Van Damme

Lezersbrief aan Humo naar aanleiding van het interview met Bart De Wever: ‘De drugsoorlog in Antwerpen’ van 24 september, Humo nr. 3812.

Er hangt een rookluchtje aan Kristof Calvo

Gisteren lekte in Het Belang van Limburg en de Gazet Van Antwerpen, de kranten van de groep Concentra, uit dat een aantal Belgische politici op kosten van de Japanse tabaksgigant Japan Tobacco International (JTI), een der drie grootste in de wereld, een toch niet goedkoop ticket voor het muziekfestival Tomorrowland in Boom ten geschenke hadden gekregen. Merkwaardig hoe voor zeer veel longkankers verantwoordelijke bedrijven er nog steeds in slagen om politici aan zich te binden.

Goodwill creëren

En uiteraard gingen die tickets niet naar een Mark Eyskens of Herman De Croo want die zijn te oud. Neen, JTI koos voor niet onbelangrijke maar wel jonge, nog maar pas goed gestarte parlementsleden. De toekomst.

Het is een oude truc om op die wijze bij de politiek en ook de journalistiek goodwill te creëren en debatten in het parlement en de media te ‘masseren’. Tabak mag dan wel puur vergif zijn en tekenen voor massa’s longkankers, vervuiling en branden, steeds blijken politici bereid om op hun lokroepen in te gaan. Vlooi er maar eens het Europees parlement op na.

De politici die zo’n ticket kregen waren Zuhal Demir (N-VA), Kristof Waterschoot (CD&V), Caroline Bastiaens (CD&V), Eva Vanhengel (Open VLD), Thomas Van Rompuy (CD&V) en Kristof Calvo van Groen. Niemand van Vlaams Belang, maar die komen nooit aan de macht en zijn dus ook niet interessant voor JTI.

Wel opvallend is de afwezigheid van iemand van sp.a in deze groep. Wat doet vermoeden dat daar niemand op die lokroep van de tabakslobby inging. Bedrijven als JTI weten immers perfect hoe ze politici en media moeten bewerken en gaan de sp.a zeker niet zomaar links of rechts laten liggen.

De aanwezigheid van iemand van Groen wekt natuurlijk langs de ene kant wel verbazing. Dat JTI hen wil beïnvloeden is logisch want zij zijn normaal de speerpunt in de acties tegen de tabaksindustrie. Heb je hen in je zak dan schakel je zo ook je voornaamste criticus uit. Zeer handig natuurlijk.

Reddingspoging

Dat er bij Groen iemand op de avances van JTI inging is dan ook niet onbelangrijk en ook niet echt verrassend. Het toont het ondergrondse en zeer machtige lobbywerk van die industrie, het toont bovendien aan dat er ook daar bij Groen politici zijn die door gifmengers benaderbaar zijn met geschenken.

Het is nu uitgelekt en eerst poogde Kristof Calvo zich nog te redden, maar hij moest uiteindelijk zijn fout toegeven. Maar dit pas na een dag van druk en omdat het uitlekte. Hoe ver had dit lobbywerk van JTI in zijn richting zonder dit lek nog gegaan? Hij stelde: nergens. Maar dat is zijn woord achteraf, niet meer.

Maar veel verbazing wekt het gedrag van Kristof Calvo hier niet echt. De man is een rijzende ster binnen Groen en weet hoe in de pers te geraken. En de pers weet hem blijkbaar ook goed wonen. Een beetje een mediaster dus. Nu echter liep het anders, wel veel media-aandacht maar van het slechte soort.

Kristof Calvo is al een tijd voorzitter van Groen Mechelen, een partij die er al sinds 1994 in de meerderheid zit. En dat is toch de stad waar men een gasboete krijgt omdat men op de trap van een kerk simpelweg een broodje zit te eten. En zonder afval achter te laten. Een pure pestboete dus met de groeten van Calvo. Het jaagt ook de minderbegoeden die geen restaurant kunnen betalen weg.

Mee met de VS en Israël

Kristof Calvo is ook de man die regelmatig in de pers het gevaar van de niet-bestaande Iraanse atoombom oproept. Een Belgisch bedrijf voert iets uit naar Iran, de VS roept brand en daar staat Calvo onmiddellijk mee te roepen. Staat mooi in onze media!

Zo lekker meedoende aan de Amerikaans-Israëlische agressie tegen dat land. Een agressie die alleen maar het gevolg is van het feit dat Iran economisch sterk is en niet naar de pijpen van de VS en Israël danst.

Zo steunt hij de nucleaire sancties tegen het land waardoor Iran elders geen radio-isotopen nodig voor haar hospitalen meer kan kopen. Radio-isotopen die men o.a. gebruikt bij de strijd tegen longkanker.

De draconische sancties van het westen, waaronder ons land, treffen de gewone Iraniër, maar Calvo zwijgt in de media hierover dan wel. Had de Iraanse ambassade in Brussel hem dat ticket voor Tomorrowland aangeboden, hij zou zeker neen hebben gezegd. Maar met JTI had hij geen problemen.

En dit van een tabaksindustrie die bewust producten bij haar sigaretten doet om ze verslavend te maken, goed voor een groot pak extra doden. Een industrie die met succes jarenlang de zelf uitdovende sigaret wist tegen te houden en zo tekende voor jaarlijks duizenden branden en doden. Er hing een erg verdacht rookluchtje aan dat ticket van Calvo.

Oh ja, bij de N-VA heeft men volgens De Standaard van vandaag geen problemen met tickets van de tabakslobby. Volgens de krant vergeleek men het daar met het krijgen van tickets van Belgacom. Van een vergelijking gesproken.

Willy Van Damme