De Standaard over Raed Fares

Er zijn nog zekerheden in het leven en dus kregen wij na de moord op de Syrische jihadist Raed Fares van Uw medewerker Jorn De Cock in De Standaard van dit weekend een hagiografie over de man. Een soort heilige dus.

Niets is echter minder waar. Vooreerst is zijn Radio Fresh zoals de Washington Post schreef er gekomen op initiatief van de VS die dat ook financierde. Vandaar de slogans in het Engels soms zelfs gewijd aan het wel en wee van Amerikaanse popzangers. Het idee was die salafistische terroristen naar het Westen toe voor te stellen als wereldverbeteraars.

Kafranbel - Ode aan Robin Williams

Een foto van een van de wekelijkse door de VS gefinancierde slogans. Zelfs voor Robin Williams had men interesse bij de ‘Syrische revolutie’. Raed Fares en zijn acties in het door al Qaeda gecontroleerde stadje Kafranbel was ook de favoriet van Pax Christi. Men noemt hem ook een vechter voor de vrouwenrechten maar op geen enkele van die foto’s zoals boven is er een vrouw te zien.

De man nam ook de verdediging op zich van salafist Zahran Alloesh, baas van het door Saoedi-Arabië gefinancierde Leger van de Islam, die in Douma een terreurbewind organiseerde waarbij hij niet-salafisten in kooien liet rondrijden in zijn ‘bevrijd gebied’.

Dat men Raed Fares dan hier omschrijft als een held is daarom ook te schandelijk voor woorden. Maar niet verrassend komende van iemand die tot in 2013 het verhaal van een in Syrië actief al Qaeda afdeed als propaganda van de Syrische regering.

Iedereen die wat over Syrië kent weet dat de VS al decennia op oorlogsvoet leeft met Syrië. Dat Raed Fares dan voor de VS ging werken maakt hem tot een ordinaire landverrader die mee hielp zijn land te vernielen.

En voor de daders zijn er in de provincie Idlib tientallen kandidaten, van de CIA tot al Qaeda, Turkije en de Syrische regering. Keuze zat. Maar de man koos om geld te verdienen de kant van het geweld en is er nu zelf het slachtoffer van geworden. Tranen niet nodig.

Willy Van Damme

Brief naar De Standaard naar aanleiding van het bericht van Jorn De Cock over de moord op Raed Fares in de krant van dit weekend.

Aleksandr Litvinenko en polonium 210

In het uittreksel uit het boek van de Brit Mark Galeotti over Vladimir Poetin (Humo 20 november) wordt nogmaals de zaak van de moord op de Rus Aleksandr Litvinenko (dood op 23 november 2006) opgerakeld.

Het blijft daarbij verbazingwekkend hoe de pers er steeds in slaagt zaken te publiceren zonder enige kritische blik en zonder nakijken of alles wel klopt. Zoals hier in dit geval van de beweringen van de Britse autoriteiten over de zaak Litvinenko.

Officieel is hij vergiftigd ergens in het najaar van 2006 door middel van het toedienen van de radioactieve isotoop polonium 210. Voor zover geweten een uniek geval in de geschiedenis. Dacht men.

Tot enkele jaren nadien in een labo in het Zwitserse Lausanne bij een door de Suha, de weduwe van Yasser Arafat (dood op 11 april 2004), aangesteld labo men diens graf en lijk onderzocht en ontdekte dat er in zijn geval praktisch zeker sprake was van vergiftiging door datzelfde uiterst zeldzame polonium 210.

Dit echter in het voorjaar van 2004, dus twee jaar eerder dan bij Litvinenko. Waarna men vanuit allerlei kanten waaronder Joods Actueel poogde dit te ontkrachten en men zoveel mogelijk mist zaaide. Waren de Russen voor deze toch unieke moordwijze hier dan ook verantwoordelijk?

Verder vergeten Galeotti en anderen dan even gemakshalve dat Litvinenko de rechterhand was van Boris Berezovsky, tot 2000 de machtigste man in Rusland onder Jeltsin en dat die Berezovsky, zelfs volgens de Britse pers, een agent van MI6 was.

Deze man was toen hij nog in Rusland voor de voornaamste mediamagnaat speelde ook de leverancier van wapens aan de salafistische Tsjetsjeense opstandelingen. Terroristen dus waartoe Litvinenko zich op het einde van zijn leven ook had bekeerd.

Boris Berezovsky (1) stiert op 23 maart 2013. Volgens de Britse politie was het zelfmoord door ophanging. En iedereen gelooft dat zomaar zoals men ook alle Britse verhalen over Litvinenko voor waar aanneemt.

Galeotti is een Brit en zijn land voert op dit ogenblik al straks twintig jaar lang een propagandaoorlog tegen Rusland. Voorzichtigheid lijkt mij in zijn geval dan ook zeker geboden. (2)

Willy Van Damme

Brief aan Humo.

1) Boris Berezovsky controleerde als agent van MI6 het grootste gedeelte van de Russische media en lanceerde ook de kiescampagne van Vladimir Poetin in 1999. Toen die echter na de verkiezing onmiddellijk ontdekte dat Poetin niet uit zijn hand at vluchtte hij nog diezelfde dag met Litvinenko naar Londen. Bij zijn echte bazen. Poetin en zijn entourage hadden hem om de tuin geleid.

2) Het is merkwaardig hoe men na de onthullingen van dat Zwitserse labo een onvoorstelbare mist over het dossier poogde te doen ontstaan, zowel bij de andere aan dat onderzoek meewerkende labo’s in Frankrijk als in Rusland en elders.

Ook de bemoeienissen van Joods Actueel in deze zaak zijn best opvallend te noemen. Je zou nog gaan denken dat de Mossad van meer weet zoals vele critici van Israël stellen. De resultaten van dat Zwitserse labo werden nadien op 12 oktober 2013 gepubliceerd in het Britse wetenschappelijke tijdschrift The Lancet. In de media was er hiervoor echter amper of geen interesse.

Rusland en de onzin van Katlijn Malfliet

Merkwaardig gesprek met Katlijn Malfliet in De Standaard van dit weekend 10/11-11-2018 ‘We moeten onze relatie met Rusland herijken’. Zeker omdat dit komt van een dame die al gans haar professionele leven elk ogenblik de kans te baat nam om het land voor te stellen als het ‘imperium van het kwaad’.

Zeker ook omdat dit komt wanneer landen als de VS en Frankrijk nu het einde van de Groote Oorlog herdenken op een ogenblik dat zij open en bloot een niets ontziende oorlog voeren tegen het al voorheen straatarme Jemen. Je moet maar durven natuurlijk.

Maar geen zorg Katlijn Malfliet blijft haar typerende visie op Rusland als het ultieme kwaad getrouw. Zo zegt ze over de periode van de jaren ’90 onder president Boris Jeltsin:

‘In die periode heeft Moskou ons een rad voor de ogen gedraaid. De Russen gaven de indruk dat ze bij de Navo en dichterbij de Europese Unie wilden komen. Maar ik ben ervan overtuigd dat Rusland nooit de intentie heeft gehad….’

Grossieren in onzin

Bewijzen hiervoor levert zij natuurlijk niet. En dat is toch iets wat je van een professor verbonden aan een universiteit, een wetenschappelijke instelling, zou mogen verwachten. Feitelijk zelfs eisen.

Zij vergeet echter dat in die periode toen het land via o.m. het IMF feitelijk onder westerse curatele stond de grootste plunder uit haar geschiedenis plaats had. Kijk maar eens goed naar de affaire met Lukoil, Michael Khodorkovski en BP. Met de VS die via Henri Kissinger/Carlyle Group en BP de Russische olievoorraden wilden bemachtigen. Met de VS en het Verenigd Koninkrijk ieder hun deel.

Verder zijn er genoeg getuigenissen voorhanden dat de VS en de EU pogingen ondernamen om het land verder in stukken te hakken. De gebeurtenissen toen in bijvoorbeeld Tatarstan en de Kaukasus zijn daar bewijzen voor.

Maar over die door de VS georganiseerde uithongering van de bevolking (er is in Cambridge hierover een goede studie beschikbaar (1)) horen wij niets. Logisch toch dat de Russische bevolking de buik vol had van het Westen. Men was toen trouwens in het Westen al volop bezig met het uitbreiden van de NAVO richting Moskou om zo Rusland definitief in een economische en militaire greep te houden.

Verder heeft ze het over het Euraziatische samenwerkingsverband waarbij ze waarschuwt dat de EU wel eens onderdanig zou kunnen worden aan Rusland. Complete onzin. Wie goed kijkt naar die Euraziatische plannen ziet dat hier niet Rusland de nummer 1 zal zijn maar eventueel China met daarna de EU en Indië.

Rusland zal hoogstens de nummer twee kunnen spelen want het is economisch zelfs kleiner dan Duitsland. Een simpele kijk naar de macro-economische cijfers toont dat. Maar dat is natuurlijk veel te hoog gegrepen voor deze ‘wetenschapper’.

Vladimir Poetin - 13

Zie hier het ultieme kwaad, de duivel in hoogsteigen persoon, Vladimir Poetin. Men zit hem in onze media dag in, dag uit zodanig te demoniseren dat men nog zou gaan denken dat men in het Westen een oorlog tegen Rusland aan het voorbereiden is. Voorlopig is alleen nog de klimaatopwarming niet zijn schuld. Voor hoelang echter nog?

En uiteraard moet de EU zich niet de les laten spellen door Moskou zoals dat nu gebeurt in de relatie van de EU met de VS. Maar op dit ogenblik voert men vanuit de EU een politieke en economische oorlog tegen Rusland en China.

De EU steunt bijvoorbeeld indirect extremistische groepen die streven naar afscheiding van Xinjiang, Tibet en nu zelfs Hong Kong. Wat in wezen toch een daad van oorlog is. Steunt China of Moskou afscheidingsbewegingen in de EU? Ik ken er geen. Is het teveel gevraagd dat de EU die oorlog stopt?

Toogpraat

Maar geen verbazing hier. Onze media en de door de kranten opgetrommelde ‘specialisten’ grossieren over deze zaak in niets anders dan in halve waarheden, verdraaiingen en hele leugens.

Typerend is David Criekemans die recent in De Tijd schreef dat Rusland in 2008 Georgië had aangevallen. Dit terwijl 100% vaststaat dat het juist het omgekeerde was met het door de VS gecontroleerde Georgische leger dat Zuid-Ossetië was binnengevallen. (2)

Waarbij men er toen ook troepen van de Russische vredesmacht doodde. Soldaten die daar als gevolg van een internationaal door Georgië, de VS en bepaalde EU-landen ondertekend vredesverdrag aanwezig waren.

Hetzelfde met de interviewster van dit gesprek Corry Hancké die om te weten hoe het zat op de Krim zich in essentie alleen liet voorlichten door topfiguren van de salafistische terreurgroep Hizb ut-Tahrir.

Het wekt dan ook geen verbazing als Katlijn Malfliet hier in dat interview stelt: ‘De Sovjet-Unie heeft zich bewust laten imploderen om zich politiek te herdefiniëren.”  Toogpraat goed voor café De Zatte Reisduif. Een stelling waarvoor ze uiteraard nog niet de minste aanwijzing geeft en het daarom blijft bij warrige veronderstellingen. En die onzin krijgt in de krant dan twee volle pagina’s. Straffe kost.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Standaard

1) Mass privatisation and the post-communist mortality crisis: a cross-national analysis – The Lancet, januari 2009. Een studie van David Stuckler, Lawrence King (beiden van de University of Cambridge, Department of sociology, Faculty of Social and Political Sciences) en Martin McKee, London School of Hygiene and Tropical Medicine.

De bespreking hiervan kan je op deze blog vinden in het stuk ‘De bevrijding van Rusland of het feest der doden’. https://willyvandamme.wordpress.com/2010/04/26/de-bevrijding-van-rusland-of-het-feest-der-doden/. Het werd geplaatst op 26 april 2010.

Origineel stond er Oxford maar het moet dus Cambridge zijn. Als gevolg van de prijzenpolitiek in Rusland van het IMF werd voedsel voor velen amper nog betaalbaar en stierven er volgens die studie een geschatte 1 miljoen mensen. Maar de rijen mensen die aan winkels aanschoven waren wel weg.

2) In 2008 stond het Georgische leger onder leiding van Davit Kezerashvili die zowel de Israëlische als de Georgische nationaliteit had. Voor een inzicht over die relatie van de VS/Israël en Georgië lees: Wired, ‘How Israel Trained and Equiped the Georgian Army’ van 19 augustus 2008 en geschreven door Noah Shachtman. https://www.wired.com/2008/08/did-israel-trai/

Georgië grenst aan Iran. Iets wat de Israëlische interesse meer dan begrijpelijk maakt.

Kwaliteitsjournalistiek bij het Nieuwsblad

Gisteren eens goed gelachen met Uw krant. Eerst brengt men het verhaal dat Vlamingen hun Vlaamse meesters niet meer kennen en toont men erboven het werk ‘De nachtwacht’ van de in Leiden geboren en in Amsterdam gestorven Rembrandt van Rijn. Een man die nooit een voet heeft gezet in Vlaanderen of België met dagelijks honderden mensen die naar dit meesterwerk in het Amsterdamse Rijksmuseum komen kijken. Uw krant kent ze dus ook niet. Proficiat.

Rembrandt als Vlaamse meester - Het Nieuwsblad - 27-09-2018

Nederland is dus Rembrandt en zijn Nachtwacht kwijt, toch als we het Nieuwsblad moeten geloven. Nu nog Vermeer, en waarom niet ook Van Gogh.

En dan was er wat verder in de krant een zoveelste verhaal over Novichok en vader en dochter Sergeï en Julia Skripal. Men toont een foto van een groep soldaten en stelt zomaar op basis van beweringen van de onderzoekers van Bellingcat dat de man rechts die fameuze Aleksander Petrov is die dan dat gif zou hebben aangebracht.

Nou ja, een look-a-like, dat is zeker maar ik zou dan eerder tippen op de twee figuren links onderaan en boven de foto als die gifmenger. En alsof deze foto enig bewijs voor wat dan ook zou zijn. Gedenk ook dat Bellingcat een onderdeel is van de Atlantic Council die vanuit de VS wordt gefinancierd.

En in de zaak van die Skripals is een ding absoluut zeker en dat is dat er nooit het uiterst dodelijke novichok is gebruikt. Anders immers hadden de vier personen waarvan sprake reeds lang dood geweest.

Skripal Rus Bellingcat - Het Nieuwsblad - 27-09-2018

Integendeel de dame, de enige zogenaamd overledene van dit verhaal, bleef nog veel uren leven nadat ze kwistig dat spul op haar had gespoten. Dit terwijl een druppel ervan onmiddellijk zou moeten doden. Mij lijkt dit allemaal eerder een verhaal uit Hallo Hallo en René ’s café.

Willy Van Damme

Brief naar de krant Het Nieuwsblad.

De Morgen en Aramco

Deze morgen was ik direct wakker. In De Morgen las ik deze ochtend het stuk van Lieven Desmet “Beursgang van de eeuw in de maak” waarin hij schrijft: “De Financial Times stelt dat oliegigant Saudi Aramco (de monopolistische staatsoliemaatschappij, nvdr.) toch naar de beurs gaat.” Merkwaardig want ik nam deze ochtend die Financial Times in de hand en las juist het tegenovergestelde.

In “Banks to lend Riyadh $11 bn as Aramco listing stalls.” (Financial Times, 26 augustus, hoofdartikel voorpagina) Daarin schrijven de auteurs Arash Hassoudi en Robert Smith het volgende: “The loans are particularly important for the Fund (Public Investment Fund (PIF), het overheidsfonds voor investeringen, nvdr.) after plans to list Saudi Aramco …. were postponed indefinitely.”

In de column Lex op pagina 12 van deze krant is men vandaag nog duidelijker en schrijft de auteur: “Political obstacles mean it may never do so.” Met andere woorden: Het naar de beurs gaan, waar ook, van Aramco zal – volgens dus die krant – vermoedelijk nooit plaats hebben. Kan Uw medewerker dan niet meer lezen wat er in een Engelstalige krant staat? Blijkbaar niet.

Bovendien is de door Uw medewerker gegeven geschatte waarde van Aramco als zijnde 1,8 biljoen dollar er een van de Saoedi’s zelf die in de column Lex vandaag wordt weggelachen.

Ook is de capaciteit van Aramco om olie boven te halen niet 10 miljoen vaten per dag zoals hij schrijft maar vermoedelijk 12 tot 13 miljoen vaten. De 10 miljoen vaten is datgene wat Aramco in 2017 gemiddeld officieel produceerde (zie haar website). Veel is hier echter staatsgeheim en het is dus moeilijk om exacte en betrouwbare cijfers te krijgen.

Verder zou uw medewerker beter blijven stilstaan bij het feit dat het Saoedische investeringsfonds PIF geld moet gaan lenen. Een fonds dat beweerde schatrijk te zijn en de privatisering van de in zwaar water verkerende autoproducent Tesla zo ging financieren. Neen, de vermeende schatrijke Saoedi’s moeten geld lenen. Dat is het belangrijkste in gans de zaak.

Met dan als vraag waar al die honderden miljarden dollars van het PIF heen zijn en waaraan men die te lenen 11 miljard dollar dan gaat aan besteden: Het verder omkopen van Washington en de EU, een nieuw luxejacht en een zoveelste paleis voor kroonprins Mohamed bin Salman, de oorlogen tegen Jemen en Syrië of het bouwen van nog duizenden salafistische moskeeën wereldwijd?

Maar om dat te zien en beantwoorden heb je natuurlijk journalisten nodig.

Willy Van Damme

Brief naar De Morgen betreffende de breed uitgesmeerde beweringen deze ochtend over Aramco en The Financial Times. Wie onzin wil lezen: Koop De Morgen.

Betreffende Saoedi-Arabië is het onlangs publiek tot een zware aanvaring gekomen tussen vader en koning Salman en zijn ‘favoriete’ zoon en kroonprins Mohammad Bin Salman.

Die laatste schaarde zich de voorbije maanden in publieke verklaringen achter het door Jared Kushner, schoonzoon van de Amerikaanse president Donald Trump, voorgestelde plan tot een zogenaamde oplossing voor de Palestijnse kwestie. Een idee vermoedelijk ontworpen door de entourage van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu waarbij men Jeruzalem in zijn geheel schenkt aan de zionisten.

In aanwezigheid van de pers en de kroonprins gooide de Saoedische vorst dit plan naar de prullenmand als zijnde totaal onaanvaardbaar en stelde hij dat het Palestijnse leiderschap zelf moet beslissen wat aanvaardbaar is. Een slag in het gezicht van zoonlief die toont hoe wankel de politieke toestand in de Saoedische zandbak is.

De bij een banksyndicaat te lenen 11 miljard $ moet officieel dienen om het de PIF mogelijk te maken Sabic, de Saoedische petrochemische multinational, te kopen. Het officieel schatrijke PIF moet dus gaan lenen. En dat is niet uit weelde natuurlijk.

De heilige Madeleine Albright

Het gesprek met de gewezen Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Madeleine Albright is een gemiste kans om enkele rake vragen te stellen (Humo 21 augustus). Toen zij minister was liep het olie-embargo tegen Irak dat volgens studies 500.000 kinderen het leven heeft gekost. Toen men haar tijdens een gesprek vroeg of het wel de dood van die 500.000 kinderen waard was gaf ze zonder aarzelen een volmondig ja. Het staat op YouTube.

Verder is de ganse hetze tegen Trump en Poetin een type voorbeeld van Amerikaanse politiek en justitie. De VS bemoeit zich al meer dan 100 jaar met de interne politiek van andere landen en heeft daarvoor zelfs tientallen organisaties voor zoals de National Endownment for Democracy, een afsplitsing van de CIA. De vroegere veelal dronken Russische president Boris Jeltsin was zoals de toenmalige Amerikaanse ambassadeur in Moskou zei zijn ontdekking.

Madeleine Albright en Zbigniev Brzezinski

Madeleine Albright met haar politieke mentor de nu overleden Zbigniev Brzezinski, Nationaal Veiligheidsadviseur onder president Jimmy Carter en de man die in 1979 de salafistische terreurgroepen vorm gaf. Washington op zijn allerbest.

Verder is het in Washington algemeen bij kenners geweten dat de vroegere Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton en president Barack Obama op grootschalige wijze zowel ISIS als al Qaeda in Syrië bewapenden. Zie hiervoor het document met de analyse van de Amerikaanse Militaire Veiligheidsdienst (DIA) van augustus 2012 over Syrië en Irak.

En zie ook het rapport over de wapens van ISIS van het door de EU en Duitsland gefinancierde rapport van de Britse Conflict Armaments Research waaruit blijkt dat men zelfs nog begin 2017 in Bulgarije gemaakte wapens aan ISIS leverde. Maar daar maakt niemand bij de FBI, de media of de politici in Washington zich druk over.

Willy Van Damme

Brief aan Humo betreffende het gesprek met Madeleine Albright. De dame is baas over het onderzoeksbureau Pew Research dat wereldwijd de gevoelens van de bevolking peilt rond de meest uiteenlopende thema zoals corruptie, religie, sociale ongelijkheid, droogte en milieu.

Materiaal dat men dan gebruikt om waar nodig de bevolking op te hitsen tegen de voor de VS onwillige regeringen. De dame is dan ook zowat de spin in het web. Ze maakt zich trouwens nooit zorgen over de honderden miljoenen dollars die vanuit het Arabisch schiereiland Washington binnenstromen. Washington is dan ook een ander woord voor corruptie.

Leugens over de Witte Helmen

Met aandacht het gesprek gelezen met Raed al-Saleh van de zogenaamde Syrische Witte Helmen (Als je mensen redt, heb je geen tijd voor angst, Knack 22 augustus). Men stelt daarbij Raed al Salah voor als de baas van die groep maar in feite is dat James Le Mesurier.

De Witte Helmen is immers een onderdeel, in wezen zelfs het enige, van de Nederlandse Stichting Mayday Rescue Foundation, De Cuserstraat 93 te Amsterdam en hiervan is Le Mesurier de enige directeur. Deze stichting werkt volgens haar website uitsluitend met gelden van Denemarken, Duitsland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk.

James Le Mesurier was een hogere officier binnen het Britse leger en werkte o.m. voor de Britse militaire veiligheid in het vroegere Joegoslavië. De man ging nadien aan de slag bij private onderaannemers actief in de militaire sfeer zoals de Olive Group, nu een deel van de gekende private contractor Blackwater/Academi.

ads

James Le Mesurier, de echte baas van de Witte Helmen en een gewezen Brits militair inlichtingenofficier en private militaire contractor. Eigenaardig is dat volgens Bellingcat, de nepnieuwsverspreider, de Witte Helmen hen financieren. Waarna Bellingcat hun verhalen met zogenaamd eigen onderzoek nog eens weet te bevestigen. Van fraude gesproken.

Het is deze Le Mesurier die in maart 2013, ongetwijfeld in opdracht van derden, de Witte Helmen oprichtte met geld van de Britse regering en die daarvoor Raed al-Saleh aantrok. En aangezien de Syrische provincie Idlib grotendeels in handen is van al Qaeda kan de Witte Helmen zonder haar toestemming er niet werken. Zelfs rivaliserende jihadisten worden in Idlib door al Qaeda desnoods gedood.

Verder beweerde Raed al Saleh eerder dat er in de Syrische stad Douma dit jaar meer dan honderd doden gevallen waren bij een regeringsaanval met chemische wapens. Doden die tot heden ondanks meerdere onderzoeken door o.m. de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens van de VN niet zijn gevonden. En hij wist naar hij stelde waar zijn mannen die doden begraven hadden.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar Knack over het interview van Joanie de Rijke met Raed al Saleh. Volgens een publiek afgelegde verklaring vandaag van Brett McGurk, de Amerikaanse generaal verantwoordelijk voor de oorlog tegen Syrië, is de provincie Idlib de grootste veilige zone voor al Qaeda sinds de aanslagen van II september 2001.

Met andere worden: Na Turkije laat nu ook de VS de jihadistische terreurgroepen ginds vallen als een baksteen. De smeekbeden van Raed al Saleh en zijn Witte Helmen vandaag in Knack halen dus niets uit. Maar dat is even verrassend als het opgaan van de zon morgenvroeg.

Kenneth Roth en de toestand in de Syrische provincie Idlib

Merkwaardig toch hoe Kenneth Roth van Human Rights Watch ageert in de zaak van Syrië betreffende de toestand in de provincie Idlib (Voorkom een bloedbad in Idlib, zet het Kremlin onder druk, De Morgen 14 augustus 2018). Nu wil hij dat Idlib niet wordt bevrijd van de bezetting door vooral al Qaeda.

Ook hij weet door zijn expertise ongetwijfeld dat die provincie grotendeels in handen is van al Qaeda, die door de VN en ook zijn VS als terreurgroep omschreven organisatie. Het wekt dan ook niet de minste verbazing dat hij in zijn pleidooi verzwijgt dat die provincie grotendeels kreunt onder de tirannie van die groep. Het toont zijn visie op de mensenrechten.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Morgen betreffende het opiniestuk van Kenneth Roth, directeur van Human Rights Watch, over de toestand in Idlib. Deze provincie dreigt de komende weken door het Syrische leger aangevallen te worden. De laatste veldslag in deze al bijna 7,5 jaar aanslepende oorlog.

Op dit ogenblik zijn er tussen vooral Rusland en Turkije hierover zeer intense besprekingen aan de gang waarbij Turkije qua buit toch nog wat extra’s in de wacht hoopt te slepen. Voorheen plunderde het al de bedrijven in de provincie Aleppo. Nu de oorlog met de VS in alle openheid is losgebroken zit de Turkse president Recep Erdogan echter met de rug tegen de muur.

Turkse-Russische gesprekken

Begin volgende maand op 7 september zijn er in Istanbul op uitnodiging van Ankara gesprekken gepland tussen Rusland, Turkije, Frankrijk en Duitsland over de evolutie van het Syrische dossier. Iran en het Verenigd Koninkrijk zijn blijkbaar hierop niet uitgenodigd.

Recep Tayyip Erdogan met Vladimir Poetin

De Turkse president Erdogan (hier met zijn Russische ambtsgenoot Vladimir Poetin) poogt in Syrië zijn meubelen te redden en nodigde mede daarom Duitsland, Rusland en Frankrijk naar Istanbul uit voor officieel overleg. Hij zal zijn beleid van steun aan allerlei islamitische terreurgroepen in China, Rusland en elders wel moeten stoppen. En met de ‘oorlog’ tegen de VS gaande heeft hij geen enkele keus. Met de rug tegen de muur heet dat.

Vermoedelijk zal dan al de slag om Idlib in volle hevigheid gaande zijn. Behoudens enkele brigades en divisies die nu nog eventjes in het zuiden bezig zijn tegen ISIS in de rotswoestijn op de grens van de provincies Sweida en Damascus zijn zowat alle belangrijke Syrische legereenheden al samengetrokken rond de provincie Idlib. Met als test de dagelijkse bombardementen heen en weer.

Het eerste doelwit wordt daarbij zeker Jisr al Shughour in het zuidwesten van de provincie, de tweede stad van Idlib en een belangrijk wegenknooppunt. Bij de jihadisten heerst er op dit ogenblik onnoemelijk veel spanning. Met interne afrekeningen en de arrestaties van alle mogelijke mensen die verdacht worden toegevingen te willen doen aan de regering. En dan zijn er de lokale Turkse manipulaties.

Verder zijn er al maanden vele onverklaarde executies en bomaanslagen gaande tegen leiders van de vele jihadistische groepen die er actief zijn. Niemand vertrouwt niemand meer. En de daders van die aanslagen kunnen zowel komen van afrekeningen binnen die jihadisten zelf als afkomstig zijn van de veiligheidsdiensten van Turkije, Rusland, Syrië of zelfs het Westen.

Deze zouden dan als te gevaarlijk beschouwde jihadisten willen uitschakelen voor ze terug huiswaarts keren. Al Qaeda en haar bondgenoten zullen dus zeker en vast veel tegenstand pogen te bieden maar veel zal het niet uithalen. Ten laatste eind dit jaar is het gedaan met de opstand van al Qaeda en de Moslimbroeders.

Willy Van Damme

China en de obsessie van Jonathan Holslag

De column ‘Zwichten voor China’ (Knack 11 juli 2018) is een klassiek werk van Jonathan Holslag voor wie China een obsessie is, een synoniem voor al het kwaad dat er op deze aarde te beleven is. Ik vermoed dat de man er nachtmerries over heeft met de Chinese president Xi Jinping in een hoofdrol.

Het resultaat is natuurlijk een enorm pak onzin en kant noch wal rakende prietpraat. Zo stelt hij: ‘Die (Chinese nvdr.) banken, overigens, weigeren ook maar enigszins om met Europa in gesprek te gaan over de manier waarop ze in het buitenland hun krediet verstrekken. De OESO probeert reeds tien jaar om ze een aantal spelregels te laten aanvaarden, maar tevergeefs’.

Te zot voor woorden. Alsof een bepaalde natie aan een ander land dient te zeggen hoe die haar banken moeten werken. Moet de Europese Investeringsbank (EIB) eerst in Beijing gaan praten hoe ze kredieten aan andere landen moet geven? Compleet krankzinnig. Hetzelfde voor de OESO (OECD) waar China geen lid van is.

AIIB

Zijn artikel ging in de eerste plaats over het Belgisch lidmaatschap van de Aziatische Infrastructuur en Investeringsbank (AIIB). Hij ontdekte dit nu terwijl die beslissing tot lidmaatschap door de federale minister van Financiën en de regering Charles Michel al zeker twee jaar geleden werd genomen.

Hij schrijft daarbij dat dit onder ‘Chinese druk’ gebeurde. België werd lid nadat praktisch alle landen van EU, groot en klein, er al lid van waren. Het eerste land in de EU om lid te worden was trouwens het Verenigd Koninkrijk. Wij waren de voorlaatste.

Voor VUB-professor Jonathan Holslag is China een obsessie, het grote gevaar en de verpersoonlijking van al het kwaad op aarde.

Zoals The Financial Times over de AIIB toen regelmatig schreef was er grote Amerikaanse druk op landen om GEEN lid van die AIIB te worden. Uiteindelijk was Japan het enige land in Azië om geen lid te worden. Als er in dit verhaal dus druk was dan gebeurde dit volgens The Financial Times niet door China maar door de VS.

De reden voor de oprichting van deze AIIB heeft vooral te maken met de veranderde economische verhoudingen in Azië. China is nu de grootste economie ter wereld met Indië op de derde plaats. De Aziatische Ontwikkelingsbank die normaal instaat voor het financieren en regelen van grote investeringsprojecten in die regio is hieraan niet aangepast.

Zo heeft de VS er de facto een veto en mag Japan er tweede viool spelen. Voor de anderen zijn er kruimels. Pogingen om dit te wijzigen botsten steeds op het veto van die twee.

Vandaar dat alle landen in Azië ondanks de blijkbare Amerikaanse banbliksems lid werden. En wie lid is kan zijn bedrijven zo mee laten genieten van de grote investeringsprojecten die via de AIIB gaan lopen. Dat is de heel simpele erg mercantiele reden waarom ons land lid is: Ons bedrijfsleven steunen.

Maar ja, wat kan men verwachten van een man die ooit in 2015 toen koning Philip naar ginds trok schreef dat het zinloos is om een handelsmissie naar China te sturen want de Chinezen kopen hier toch nooit iets. Een historisch te noemen bewering. Van zo iemand kun je toch geen serieuze analyses verwachten.

Spionnen aan de VUB

Het wekt dan ook geen verbazing dat hij zo te zien via Uw medewerker Jan Lippens ((Hoe groot is het gele gevaar binnen de VUB, Knack 11 juli ) laat insinueren dat zijn collega emeritus professor Jan Cornelis wel eens een Chinees spion zou kunnen zijn. Mooie reclame voor de VUB.

En waarom men bezwaren zou moeten maken tegen de aanwezigheid hier van het Chinese Confuciusinstituut terwijl o.m. Spanje, Duitsland, de VS en het Verenigd Koninkrijk hier gelijkaardige instellingen hebben is mij een raadsel. In tegenstelling tot de VS voert China trouwens ook geen oorlog tegen de EU en luistert het niet op massale schaal samen met de Britten alle telecommunicatie in ons land af.

China is volgens het IMF ’s werelds grootste economische mogendheid en het is dan ook in ‘s lands belang er goede relaties mee te onderhouden zoals met trouwens andere belangrijke economieën als bijvoorbeeld Brazilië, Canada en India.

Tussen haakjes er zijn in België ongetwijfeld meerdere Chinese spionnen actief zoals er ook Amerikaanse, Britse, Turkse en Russische spionnen zijn. Niets bijzonders dus. Duik in jullie archief en je zult mijn wedervaren hierover kunnen lezen. Die stelling van Knack over spionnen is dan ook een wel heel nieuwe en erg ‘schokkende’ onthulling. Om ‘bang’ van te worden. Op de tientallen buitenlandse ambassades in Brussel krioelt het ervan.

Willy Van Damme

Lezersbrief aan Knack over het werk van Jonathan Holslag en het ‘Gele gevaar’. Men heeft het daarbij ook over de moeilijke toestand in de Chinese provincie Xinjiang waar veel Oeigoeren wonen die ook in veel gevallen moslims zijn.

Wat de auteur in zijn verhaal vergeet te vertellen is het zeer grote probleem daar met door buitenlandse mogendheden (Turkije, Saoedi Arabië, de EU en de VS) gesteunde salafistische terreurgroepen die er tot zelfs in Beijing aanslagen plegen en ook massaal in Syrië aanwezig zijn. Of journalist Jan Lippens kent het probleem niet of, erger, hij verzwijgt het.

Gifgas slaat toe bij De Morgen

Goed gelachen met de berichtgeving in De Morgen van vandaag van Jeroen Van Horenbeek over de nieuwe vergiftigingszaak in het Verenigd Koninkrijk met ‘Londen boos op Moskou over nieuwe vergiftigingen.’ Het toont nogmaals de totale onbekwaamheid aan van wat De Morgen als informatie presenteert aan de lezers. Het is immers prietpraat en desinformatie van topniveau.

Zo schrijft hij op zeker ogenblik: ‘De gebruikte novitsjok is volgens experts zo zuiver dat die na lange tijd nauwelijks afbreekt’ en dan wat verder waar hij professor Jan Tytgat citeert met: ‘De aanslag op de Skripals vond in maart plaats. Het is onwaarschijnlijk dat novitsjok zo lang aanwezig blijft, want de stof breekt af na verloop van tijd’.

Nu is wat men in het Verenigd Koninkrijk novichok noemt een serie van zenuwgassen die in de jaren ‘80 van de vorige eeuw (in de toenmalige Sovjetunie) op experimentele basis werden gemaakt. Wat men nadien stopte vermoedelijk omdat ze op militair vlak nutteloos waren want sarin en VX zijn al dodelijk genoeg.

Nu is een van de basiseigenschappen van die serie zenuwgassen, en ook andere zoals sarin, dat ze niet alleen ultrasnel werken en erg dodelijk zijn maar ook uiterst vluchtig. Dit gaat hem hier zoals het woord zegt over gassen en die verdampen met alle gevolgen voor hun chemische samenstelling. Het is essentiële kennis voor wie daarover wil schrijven zonder zich belachelijk te maken.

Sergey en Julia Skripal

Vader Sergeï en dochter Julia Skripal genietend van een lekker drankje. Zij wil volgens haar enige zelf afgelegde verklaring terug naar Rusland keren maar blijft nog steeds vastzitten in het Verenigd Koninkrijk. Tegen haar wil? Het feit dat ze naar Rusland terug wil – volgens de Britse overheid wilde die regering haar vermoorden – toont trouwens aan dat dit Brits verhaal over novichok volgens haar leugens zijn.

Toen de VN in augustus 2013 op onderzoek trok in de Syrische regio van Oost-Ghouta trof die nergens nog sarin aan maar alleen haar afbraakproducten. Wat voldoende was om te bewijzen dat er sarin was gebruikt. En die missie was er enkele dagen na de aanval. Zijn bewering over ‘nauwelijks afbreekt’ is dan ook lachwekkend en te zot voor woorden.

Het is bovendien merkwaardig dat dit zogenaamd erg dodelijk gif novichok – volgens de Britse beweringen tot 10 maal sterker dan het al uiterst dodelijke sarin – hier gebruikt werd. Immers, Sergeï en Julia Skripal zouden volgens de officiële Britse versie met dit novichok in aanraking gekomen zijn toen ze hun huis verlieten en de deurklink aanraakten waar dat zenuwgas was aangebracht.

Daarna gaan ze nog eens leuk winkelen en op restaurant eten en drinken. Pas uren nadat ze hun huis verlieten vallen ze dan op een bank in de coma. En grotendeels hetzelfde verhaal nu met dit koppel. Kan iemand verklaren hoe een snelwerkend, uitermate dodelijk gif pas uren later gevolgen heeft voor die beide koppels en dat bovendien dan nog overleven? Ik wacht.

Vlakbij ligt Porton Down, het onderzoekscentrum van het Britse leger voor biologische en chemische wapens. Misschien kan men daar eens een kijkje gaan nemen. Maar dat doet men in het Verenigd Koninkrijk natuurlijk niet. Uw medewerker maakt van die nabijheid er zelfs geen melding van. Uiteraard. En misschien kan hij eens die ‘experts’ bij naam noemen die zijn eerste bewering zouden gedaan hebben.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Morgen van 6 juli 2018.

PS: Wie het officiële verhaal over deze twee Britse affaires serieus neemt toont een groot gebrek aan kritische zin of liegt bewust. De Britse versie van de feiten is al even geloofwaardig als die met de Boeing 757 die op 11 september 2001 in het Pentagon zou gevlogen hebben waarna de motoren, vleugels en wielen van dit zeer grote vliegtuig als bij toverslag verdwenen.

Maar ook dit blijven kranten als De Morgen voor waar nemen. En is het een toeval dat die dag toen de Skripals aangevallen werden de beveiligingscamera’s in Salisbury niet functioneerden? Want als je een zenuwgas op een deurklink aanbrengt dan moet men een zwaar beschermend pak aantrekken en dat valt zo op.

EXTRA: Men mag ook niet vergeten dat het die dag in maart toen de Skripals het slachtoffer werden van een mogelijke aanval met dat zenuwgas hevig regende. En het dus nog eigenaardiger is dat zo’n gifgas werd aangetroffen en zeker dan nog in die zuivere vorm zoals de Britse regering en de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OVCW) beweerde te hebben gevonden.