Guido Valcke in Iraaks-Koerdisch vluchtelingenkamp

Recent was de Dendermondse ondernemer Guido Valcke voor de tweede maal in Irak om er hulp te verlenen aan in kampen verblijvende en uit de regio komende oorlogsvluchtelingen. Opvallend is echter dat hij daarbij niet het gebied rond Erbil, de zogenaamde hoofdstad van Iraaks Koerdistan, bezocht maar de Koerdische zone rond de stad Suleimaniya.

Afgelegen gebied

Het is een gebied welke de klassieke media in regel bijna nooit bezoeken. Die blijven hangen in het noordwestelijke deel van Iraaks Koerdistan rond Erbil en het gebied in het noordoosten van Syrië. Alsof er hier in de regio om Suleimaniya een soort van pestplaag zou zijn uitgebroken.

IMG_2251

In dit Iraaks vluchtelingenkamp kunnen de kinderen nu de trein  nemen naar… Brussel. Guido Valcke staat fier vooraan bij zijn realisatie.

Hier in deze streek ligt Halabja, de in 1988 door een gifgasaanval getroffen stad waar het leger van de toenmalige president Saddam Hoessein met mosterdgas en enkele zenuwgassen een groot bloedbad veroorzaakte met duizenden doden. Het was tijdens de Iraaks-Iraanse oorlog en de Patriottische Unie van Koerdistan (PUK), die hier de baas is, steunde Iran met de wapens.

Maar die verre reis naar een deels toch geïsoleerd gebied was geen probleem voor ondernemer Guido Valcke. En achteraf gezien bleek een visum zelfs niet nodig. Deze trok met steun van de Nederlandse Parwin Stichting, een ngo uit de buurt van Twente in Overijssel, vorige maand voor de tweede maal op avontuur naar de regio rond de stad Suleimaniya.

Guido Valcke werkt via enkele ondernemingen zoals Houtland, Techwood en Europlay die allen rond de productie en verkoop van afgewerkte houtproducten actief zijn. Het is via Europlay dat hij hier in dit verhaal actief is. Dit bedrijf maakt houten speeltoestellen voor onder meer scholen, gemeentes en pretparken.

Maar door allerlei reden waaronder een gewijzigde technische normering in de EU was hij blijven zitten met twee grote toestellen waaronder een trein en een torencombinatie evenals een kleiner speeltuig. En die wou hij niet zomaar richting afval gooien maar installeren waar men ze nog kan gebruiken. Voor kinderen en het goede doel dus.

Guido Valcke is immers ook nog actief bij een ngo die werkt binnen het kader van 11.11.11 rond hulpverlening aan het Zuiden. Hier wil hij dit werk voor kinderen in nood via een eigen initiatief verder zetten. Het was dus zoeken naar een nieuwe bestemming voor deze toch zeer mooie toestellen.

Arabieren, Koerden en Yezidis

En na een vrij lange speurtocht werd in Nederland uiteindelijk de Parwin Stichting gevonden die bereid was mee te helpen om die speeltuigen zonder kosten in een van de vele vluchtelingenkampen in de regio van het Midden Oosten te installeren. Andere ngo’s bleken op zijn smeekbede soms niet eens te antwoorden.

Dames - 10

De meisjes en vrouwen in het vluchtelingenkamp konden kiezen uit de vele beha’s en waren heel tevreden met die geste van Guido Valcke en lingerieproducent Van de Velde. Een tot dan voor de dames onbereikbare luxe.

En dat werden dus de vluchtelingenkampen van Ashti en Barika in de omgeving van de Iraaks-Koerdische stad Suleimaniya. Een agglomeratie met een goeie 650.000 inwoners. Het zijn kampen waar telkenmale ongeveer 13.000 mensen verblijven, veelal vrouwen en kinderen. Met een mix van Yezidi’s, Arabieren en Koerden met ook vluchtelingen uit zowel Syrië als Irak.

Hij zorgde daarbij voor het transport van hier naar het verre Irak. Geen sinecure natuurlijk maar via Nederland en Turkije lukte het die spullen naar ginds te brengen. Verder diende hij zelf ook naar die vluchtelingenkampen te gaan om ze met lokale hulp te installeren. Wat mits een week werk.slaagde.

Een onderdeel van deze missie was ook het afleveren ginds van een zeer groot pakket beha’s van Van de Velde uit het bij Dendermonde gelegen Schellebelle. Het is de internationaal gekende producent van o.m. de merken Prima Donna en Marie Jo en een bedrijf met een oerdegelijke reputatie. Maar ook een met een erg strikte kwaliteitscontrole.

Greet Van de Velde, van het gelijknamige bedrijf: “Wat wij meestuurden waren beha’s die niet 100% aan onze normen voldeden en in plaats van ze te vernielen vonden wij het beter om ze ginds weg te schenken.”

Natuurlijk gebeurde de distributie van die kleding onder de strikte controle van de vrouwen die de kampen mee besturen. De plaatselijke cultuur zou de aanwezigheid van mannen daar niet aanvaarden. Maar dat zij met die gift van Van de Velde tevreden waren hoeft men natuurlijk niet te betwijfelen. Gratis Belgische luxe kleding in een Iraaks vluchtelingenkamp is niet iets wat je er normaal zou verwachten.

Guido Valcke: “Een probleem in die kampen is wel dat de relatie tussen Koerden, Arabieren en die Yezidi’s verre van optimaal is. En die mixen is niet evident. Veelal leven ze dus apart met in Ashti ongeveer 10% Yezidi’s.”

De Yezidi worden gezien als Koerden maar hebben een erg speciale godsdienst die een mengvorm is van allerlei oude lokale religies die men samenvoegde met elementen uit het christendom, de islam en het judaïsme. Over de geschiedenis van de religie is echter amper iets geweten. Het is ook een erg  gesloten gemeenschap.

IMG_2322

Dat de speeltuigen van Europlay populair zijn bij de kinderen uit dit door de UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de VN, bestuurde vluchtelingenkamp is duidelijk.

Zij spreken normaal het Kurmanci, een taal binnen de Koerdisch-Iraanse taalgroep. Tijdens de oorlog met ISIS voelden de yezidi’s zich door de Koerdische Democratische Partij (KDP), die de regio rond Erbil beheerst, verraden waardoor zij grotendeels in handen vielen van ISIS. Met het gekende resultaat.

De kern van hun woongebied is het Iraakse Sinjar gebergte aan de grens met Syrië en Turkije. De regio van Suleimaniya valt onder controle van de Patriottische Unie van Koerdistan (PUK) die beheerst wordt door de familie Talabani. En die leven op erg gespannen voet met de KDP van de clan Barzani uit Erbil.

In 1998 kwam het zelfs tot een erg bloedige burgeroorlog tussen beiden. Een onder controle van de VS tussen beiden georganiseerd vredesverdrag zorgt sindsdien voor een relatieve rust in dit gebied.

Guido Valcke is tevreden over zijn missie en kijkt terug: “Het plaatsen van die toestellen is een zeer complexe zaak en dient te gebeuren door mensen die er ervaring mee hebben. En met hulp van enkele lokale mensen lukte het. En bij de kinderen en hun ouders is er veel blijdschap. De speeltuigen bleken onmiddellijk zeer populair en uiteraard is er bij die toestellen een continue bewaking. En ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook het aan die gifgasaanval gewijde museum in Halabja te bezoeken.” De missie slaagde dus voor Guido Valcke die er ginds wat vrienden bijkreeg. En die hebben nu een trein naar Brussel.

Willy Van Damme

Foto’s: Guido Valcke

Woonwijk Vlietberg krijgt groen licht

Er is eindelijk een doorbraak bereikt in het dossier van het woonuitbreidingsgebied Vlietberg in de Dendermondse deelgemeente Sint-Gillis-Dendermonde. Het is een project van de intercommunale voor streekontwikkeling DDS waar ongeveer 550 woningen geschatte gaan komen. Het gebied heeft een oppervlakte van een 20 hectare.

Het wordt een mix van open, gesloten en halfopen bebouwing. Met daarbij dan ook nog appartementen tot vier verdiepingen hoog. Ook komt er een speelplein en voorziet men extra fietsvoorzieningen. DDS zal het gezien de omvang ook in fazen realiseren.

Lange lijdensweg

Het project heeft al een lange lijdensweg achter de rug en werd opgestart in 2002 toen men besloot tot de aankoop van de nodige gronden, in essentie landbouwgronden en ook weilanden.

Het gebied is gelegen tussen de supermarkt Delhaize, de Haagstraat en de Olieslagerstraat. Daarbij werd onder de vroegere algemeen directeur Herman Rupus ook een samenwerkingsovereenkomst gesloten met een private partner om het gezamenlijk te ontwikkelen. Dit akkoord moet men nu activeren.

Elsbos wegeniswerken

Kris Verwaeren, sinds 2006 algemeen directeur van DDS, hier tussen de maïs- en bietenvelden en weilanden van Vlietberg.

Recent keurde de vrederechter de laatste onteigeningen goed zodat men nu eindelijk verder kan. Die eigenaars kunnen nog wel over de onteigeningsprijs in beroep gaan maar het kan de uitvoering niet meer tegenhouden.

De verdere administratieve afwikkeling zal nu nog een geschatte vier maanden vergen maar ondertussen kan men al de nodige stappen zetten voor een archeologisch vooronderzoek. Gezien het gebied Vlietberg noemt en het dus een hoger gelegen terrein betreft is de kans reëel om hier sporen te ontdekken van zeer oude bewoning.

Raad van State 

Wat ook al bij de ontwikkeling van het regionaal bedrijventerrein Hoogveld J het geval was. Zodat dit speurwerk naar ons verleden wel eens een jaar werk kan vergen. Maar intussen kan men wel al verder met het maken van het ontwerp voor de wijk, het aanstellen van aannemers en het verleggen van bepaalde waterlopen en buurtwegen. Een zaak die door de gemeenteraad dient goedgekeurd. Wat nadien ook met de wegen moet gebeuren.

De hoop is in 2020 te starten met de aanleg van de straten en de nutsvoorzieningen. Voor DDS komt er nu een einde aan een lange lijdensweg vol administratieve procedures met onder meer de opmaak van een ruimtelijk uitvoeringsplan, een soms traag werkende regering en administratie en de obstructie van een grondeigenaar, projectontwikkelaar Matexi.

Die had er een perceel kunnen kopen en trok tegen de onteigeningsvergunning naar de Raad van State stellende dat er in Dendermonde geen behoefte was aan dit woningproject. Toen de auditeur in zijn advies brandhout maakte van hun argumenten trok Matexi zich echter snel terug. Blijkbaar een voor hen zeer nadelig arrest vrezend.

Ook diende men van 9 juni 2011 tot 20 januari 2014 te wachten tot de vroegere Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Geert Bourgeois (N-VA) eindelijk de toelating gaf tot onteigeningen. En dan was er door de tijdens de procedures gewijzigde wetgeving ook nog de verplichting ontstaan tot het organiseren van een MER-screening. Dus zien of er eventueel een milieueffectenrapport (MER) diende opgemaakt te worden.

Elsbos

Ondertussen is men eveneens in Sint-Gillis-Dendermonde begonnen met de aanleg van de wegenis voor het woonuitbreidingsgebied Elsbos in de wijk Lutterzele. Een zaak die een nog veel grotere lijdenweg dan Vlietberg heeft moeten ondergaan. De plannen hier dateren al van voor 1972 toen Sint-Gillis-Dendermonde nog een aparte gemeente was.

Elsbos wegeniswerken

In deze woestenij komt vanaf volgend jaar de wegenis voor het woonuitbreidingsgebied Elsbos.

Ook hier bouwt men op termijn een 480 wooneenheden met eveneens een mix van open, halfopen en gesloten bebouwing met verder nog appartementen, een waterpartij, volkstuintjes, speelplein en groenvoorziening. Ook dit zal men in fasen ontwikkelen.

Deze realisatie is het werk van de Sociale Bouw- en Kredietmaatschappij (SBK) en Volkswelzijn, twee van de in Dendermonde actieve sociale huisvestingsmaatschappijen. Volgend jaar zou de wegenis klaar zijn en kan men er eindelijk beginnen met de verkoop van gronden en de bebouwing.

Tegen eind dit jaar moet de wegenis voor het eerste deel van fase 1 klaar zijn. En normaal op 1 oktober begint SBK normaal met de bouw van de eerste 32 koopwoningen en start Volkswelzijn begin 2019 met de realisatie van 20 haar wooneenheden, appartementen bestemd voor huurders.

Hoogveld I

Met de realisatie van Elsbos en Vlietberg komt een einde aan de realisatie van de grote bouwprojecten in Sint-Gillis-Dendermonde. Het betekent dat de groeiende Dendermondse bevolking hier woningen kan blijven vinden en de woningprijs wat onder neerwaartse druk blijft staan.

Er rest in Sint-Gillis-Dendermonde dan alleen nog de realisatie van de nieuwe gevangenis op de site van het oud klooster en de aanleg van het lokale bedrijventerrein Hoogveld I op het Hoogveld aan de Wolvestraat. Een zaak die als een processie van Echternacht de rondweg van de rechtbanken en de administratie aan het doen is.

De datum van realisatie hier is dus nog een groot vraagteken. Daar zorgt de zeer harde obstructie van twee grondeigenaars voor, beiden zelf nochtans ondernemers. Hier is het wachten op een nieuw RUP dat echter pas in 2019 door de Dendermondse gemeenteraad kan opgestart worden. Onder de nieuwe of de oude meerderheid. En de afwerking van een RUP vergt wegens de vele regels al gauw twee jaar.

Willy Van Damme

Fan van Al Qaeda op de dag der verdraagzaamheid

Je moet het maar durven. In Dendermonde organiseert de bibliotheek en CC Belgica op 16 november een ‘dag der verdraagzaamheid’. Een te prijzen idee. Maar. Een van de activiteiten die dag is een lezing van de spreker Chams Eddine Zaougui, een man die men voorstelt als arabist en die het boek ‘dictators’ schreef over de Arabische geschiedenis. Hij is ook een regelmatig columnist in onder meer De Standaard.

Daar riep die een aantal maanden geleden op om aan de Syrische jihadisten luchtafweergeschut te geven. De man vroeg dus op om raketten te leveren waarmee men dan vliegtuigen kan neerschieten. Uiteraard in Syrië maar we weten perfect dat die dan vlot verdwijnen richting ISIS, al Qaeda en andere terreurgroepen. Waarna men ze dan kan gebruiken in, waarom niet, Zaventem.

Zo schreef hij in een column in De Standaard op 6 juni 2016:

In plaats van het Syrische regime vriendelijk te verzoeken om opnieuw te onderhandelen, moet de internationale gemeenschap dreigen met represailles – en als dat nodig is resoluut toeslaan met gerichte acties. Een andere optie is de slecht bewapende rebellen voorzien van luchtafweerraketten.

De man roept trouwens in al zijn columns in De Standaard al jaren niet alleen op tot oorlog maar ook voor steun aan die Syrische jihadisten. Dit uiteraard gebruik makend van het toch zo mooie excuus der mensenrechten.

Maar die Syrische ‘rebellen’ zijn gekend omwille van hun sectaire slachtpartijen, plunderingen en haat tegen alles wat niet salafistisch is. Gedenk onze beruchte Syriëstrijders. Dat men een dergelijk figuur vraagt om te komen spreken op een ‘dag der verdraagzaamheid’ wekt verbazing en is feitelijk een regelrechte schande.

Een man die salafistische bendes steunt en op een evenement rond verdraagzaamheid komt spreken en dit dan nog voor politieke vluchtelingen die Syrië en zijn sectaire oorlogen ontvlucht zijn is gewoon hallucinant. Maar ja, hij schrijft columns in De Standaard en dus zal dat wel kwaliteit opleveren. Denkt men.

Willy Van Damme

NASCHRIFT:

Volgens nagekomen informatie zou de beslissing om Chams Eddine Zaougui uit de nodigen voor een voordracht in het Dendermondse asielcentrum niet gekomen zijn van de stad Dendermonde maar van de federale overheidsinstelling Fedasil die dat centrum ook beheert. Zij is een partner van Dendermonde voor dit project rond verdraagzaamheid.

Een uitnodiging die toch hoogst merkwaardig is. Immers wie in België oproept om in Syrië tegen de regering te gaan vechten riskeert tegenwoordig – en terecht – jaren cel. Hetzelfde zou toch mogen zijn voor iemand die oproept om hen luchtafweerraketten te bezorgen. Dat is toch steun aan de terreur.

Fedasil, een instelling die valt onder staatssecretaris Theo Francken, nodigde een vriend van de Syrische jihadisten uit om voor uit Syrië, Irak, en Afghanistan gevluchte kinderen te komen spreken. Kinderen die op de vlucht zijn voor het geweld veroorzaakt door die jihadisten. Mooi initiatief die dag van de (sic) verdraagzaamheid. En die vlag naast hem ligt sindsdien in de kringloopwinkel tevergeefs te wachten op kopers.

Bovendien heeft Chams Eddine Zaougui tot op heden en na dus straks zes jaar nog geen woord van kritiek geuit op die door hem als ‘rebellen,’ omschreven jihadisten. Wat logischerwijze doet veronderstellen dat hij akkoord gaat met hun praktijken.

En dat is o.m. het te pletter gooien van homoseksuelen, het thuis opgesloten houden van vrouwen, het onthoofden van slechte moslims en anders gelovigen, het verbieden van muziek en het vernielen van het Syrische erfgoed. Passend volk dus voor bij een dag rond de verdraagzaamheid.

Bovendien roept naast die jihadisten alleen Saoedi-Arabië op tot het geven van luchtafweergeschut aan Al Qaeda en haar bondgenoten. De andere ‘vrienden’ van die jihadisten zoals de VS willen dat niet.

In die zin is het goed te weten dat Fedasil valt onder staatssecretaris Theo Francken van de N-VA. Waarbij twee van diens partijgenoten, met daarbij fractieleider Peter De Roover,  eind vorig jaar totaal onverwacht en ieder apart op Knack.be een ferm pleidooi hielden ter verdediging van datzelfde Saoedi-Arabië. Een land dat volgens recente Amerikaanse documenten samen met Qatar ISIS bewapende.

Zou Fedasil zitten broeden op een nieuwe stroom vluchtelingen uit Syrië door iemand als jihadistenvriend Chams Eddine Zaougui uit te nodigen? Kwestie van Fedasil bezig te houden? Of zou men nieuwe Syriëstrijders onder die vluchtelingen willen rekruteren? Ja, want volgens onze spreker zijn dat ginds toch helden die al onze steun, incluis luchtafweergeschut, behoeven.

Willy Van Damme

Brandweerpost Oudegem–Weinig respijt

Tijdens de raad van de brandweerzone Oost van 20 mei werd het personeelsplan voor de regio goedgekeurd. Deze zone omvat Dendermonde, Lokeren, Berlare, Hamme, Zele, Lebbeke en Buggenhout. De discussie op dit ogenblik is wat te doen met de Dendermondse bijpost van Oudegem. Die wil men in de zoneraad afschaffen daar dit de enige bijpost in de regio is en het afschaffen voor die zoneraad geen probleem vormt qua veiligheid. Wat anderen uiteraard betwisten.

Tegenspraak?

Wie de voorbije dagen in Het Laatste Nieuws en Het Nieuwsblad dit verhaal las kreeg een gevoel van tegenstellingen tussen voorzitter Filip Antheunis (Open VLD), burgemeester van Lokeren, en Piet Buyse (CD&V), ondervoorzitter en burgemeester van Dendermonde. Antheunis stelde onomwonden dat men de sluiting van Oudegem tijdens de zoneraad van 20 mei goedkeurde, Piet Buyse stelt dat die beslissing pas definitief valt op de volgende raad van 24 juni.

DSC_0758

Filip Antheunis wil dat als de brandweerpost van Oudegem eventueel openblijft er minstens ook posten moeten bijkomen in Moerzeke en Eksaarde.

Filip Antheunis: “Er zijn op 20 mei hierover twee beslissingen genomen. Eerst is het personeelsplan integraal goedgekeurd, ook wat betreft Oudegem. En we gaan hierbij uit van 1 post per gemeente of stad. Verder moet de brandweerchef en zijn team tegen de zoneraad van 24 juni verder cijfermateriaal leveren over de uitruktijden voor de ganse zone, dus niet alleen wat betreft Oudegem. Die cijfers gaan we dan bepreken.”

Voor Piet Buyse is het iets anders: “Wij hebben beslist om dat over Oudegem verder te bekijken aan de hand van de nieuwe cijfers voor de ganse zone. Pas nadien op 24 juni valt de definitieve beslissing. We willen ook snel gaan om de onzekerheid weg te nemen bij zowel de brandweerlui als de Oudegemse bevolking.”

Zware investeringen

Filip Antheunis lijkt Oudegem echter geen hoop te geven en klinkt zoals zijn brandweerchef Jos Dauwe tijdens de Dendermondse raadcommissie van 12 mei. Ondanks de belofte van Piet Buyse tijdens dat verhelderend debat van 12 mei om pas na het herbekijken van alle cijfers voor de zone over Oudegem te beslissen.

Antheunis: “Wij gaan die cijfers inderdaad herbekijken maar er zijn ook problemen met uitruktijden in Moerzeke en Eksaarde. En als Oudegem dan zou openblijven dan moeten er voor Moerzeke en Eksaarde ook bijposten komen. Wat dan geld gaat kosten. We willen namelijk iedereen op gelijke leest behandelen. Maar natuurlijk is het nu goedgekeurde personeelsplan altijd voor veranderingen vatbaar. ”

Het grote probleem is feitelijk de onderbemanning van de bijpost in Oudegem waardoor die in de week overdag feitelijk niet kan functioneren. Een doorn in het oog van o.m. de brandweerchef Jos Dauwe. Bovendien is de huisvesting o.m. qua beschikbare ruimte en hygiëne totaal ondermaats.

Om die toestand te verhelpen zijn zware investeringen nodig en het aantrekken van extra personeel. En dit laatste is gezien de problematiek van de brandweervrijwilligers op dit ogenblik een zeer moeilijke zaak. Recent nog deed men drie aanwervingen voor Oudegem en twee ervan namen het jaar nadien al ontslag. Oudegem werd met andere woorden in de feiten al gesloten. De nieuwe studie is gewoon een doekje voor het bloeden.

Willy Van Damme

Uitstel voor brandweerpost Oudegem?

Na de extra gemeenteraad, bijeengeroepen door de voltallige oppositie van Groen, Open VLD, NV-A en Vlaams Belang, van woensdag 11 en de raadscommissie van donderdag 12 mei, alleen gaande over de problemen rond de mogelijke sluiting van de brandweerpost van Oudegem, stelde de Dendermondse  burgemeester Piet Buyse (CD&V) voor om te opteren voor het voorlopig openhouden van die post.

Personeelsplan

Piet Buyse: “Ik ga op de komende zoneraad van 20 mei voorstellen om de cijfers in verband met Oudegem door het kaderpersoneel nog eens in meer detail te laten bekijken en een beslissing over Oudegem dus nog eventjes uit te stellen. Tegen 20 mei kan dat niet meer. Nu is er teveel onduidelijkheid en die is nodig. Dat mag echter geen maanden meer aanslepen want die mensen in Oudegem leven wel in de onzekerheid en dat mag niet lang duren.”

Piet Buyse

Burgemeester Piet Buyse gaat aan zijn zes collega’s burgemeesters van de Brandweerzone Oost voorstellen om de cijfers met betrekking tot de post Oudegem nog eens meer in detail te bekijken om zo meer duidelijkheid te krijgen. De Brandweerzone Oost telt vier burgemeesters van de Open VLD en twee van de CD&V met een onafhankelijke.

Normaal moet men op de zoneraad van de Brandweerzone Oost van 20 mei een nieuw personeelsplan goedkeuren. Dat is dringend want er moeten bijkomende onderofficieren komen om de werking van de zone te verzekeren. Onderdeel hiervan is de sluiting van de post Oudegem waarvan het personeel dan naar Dendermonde komt om er de effectieven aan te vullen.

Tijdens de bijwijlen hevige onderlinge debatten tussen de raadsleden werden massa’s cijfers en veel tot dan amper gekende termen gebruikt waarbij beide partijen elkaar poogden te overtuigen van hun gelijk. Betekent de sluiting van de post in Oudegem een gevaar voor de veiligheid daar of niet?

Probleem is dat die post overdag praktisch inactief is wegens een gebrek aan vrijwillige brandweermannen. Waardoor de dringende interventies er dan dienen te gebeuren door de brandweer van Dendermonde. Waarbij uit de vele cijfers bleek dat de Dendermondse pompiers veelal later in Oudegem ter plekke zijn dan de lokale collega’s. Mits die op dat ogenblik dan beschikbaar zijn. Met als vraag: Hoe aanvaardbaar is dat?

Sinds de oprichting begin 2015 van de brandweerzone Oost met Lokeren, Zele, Buggenhout, Hamme, Lebbeke, Berlare en Dendermonde is er echter een druk ontstaan om komaf te maken met Oudegem. Dendermonde is immers in de zone Oost de enige met een bijpost.

13 minuten

Zeker de zonechef Jos Dauwe liet verstaan geen voorstander te zijn van het behouden ervan en dat als die bleef bestaan dat er dan ook enkele andere bijposten moeten komen. Zo is het Lokerse Eksaarde binnen de zone een veel groter probleem dan Oudegem. Daar zit men immers met interventietijden van meer dan 20 minuten.

Brand bij houtbedrijf Hertecant, Eegene te Oudegem

De vele debatten toonden de serieuze problemen die er zijn en nog dreigen te ontstaan rond het functioneren van een vrijwillig brandweerkorps. Ook over de interventietijden bleek er bijwijlen een Babylonische spraakverwarring te zijn. Cijfers ook die nog steeds wijzigen door het invoeren van nieuwe technologieën zoals het introduceren van de gps. Hier de brandweer van beide posten actief tijdens de brand bij het houtbedrijf Hertecant in Eegene in Oudegem.

Probleem met die normering qua interventietijden is dat ze arbitrair zijn, zonder echt wetenschappelijke basis of wetgeving erachter. Het is een in wezen nergens op gebaseerde richtlijn vanuit Binnenlandse Zaken. Waarbij men allerlei parameters in rekening brengt zoals de eventuele aanwezigheid in een gebied van hospitalen, grote bedrijven of veel meerdere verdiepingen tellende appartementen.

Nu stelt men dat de norm voor Oudegem een interventietijd van maximum 13 minuten moet zijn. Maar waarom men juist dat getal nam en niet 10 of 17 minuten is ook na een duizendencijferdans en vele uren van discussies, persconferenties en informatiebijeenkomsten nog steeds niet duidelijk.

Bovendien is op dertien minuten een woning afgaande op een tijdens de debatten getoonde filmpje in veel gevallen al een zwartgeblakerde puinhoop. Diegenen die vanuit de oppositie het openhouden van Oudegem bepleiten bewezen dat zelf.

En dan is een ‘aanvaardbare?’ interventietijd van 13 minuten veel te lang. Men kan dan alleen nog maar de schade opmeten en eventueel de buurt vrijwaren. Ook een nobele en belangrijke taak natuurlijk.

Bovendien toonde dat cijfergegoochel nog maar eens dat men hiermee zowat alles kan bewijzen. Het zorgde bij de raadsleden voor een bijna algemene verwarring. Het leek alsof niemand nog wist wat nu juist en wat fout was. Raadslid Denise Moens (CD&V) uit Oudegem vertolkte die verwarring toen ze tijdens de raadscommissie opriep voor: “Een scheidsrechter want er zijn al zoveel cijfers.”

Technische commissie

Fout bleek wel de insinuatie van oppositieraadslid Tomas Roggeman (NV-A), de man die hier de forcing voerde en wiens vader brandweerman is in Oudegem, dat de burgemeester bewust cijfers en nota’s achterhield en zat te liegen. Dat zou gaan over een technische studie van brandweerkapitein Wouter Van den Broeck over o.m. de post in Oudegem.

Oudegemse brandweerlui

De brandweerlui van Oudegem willen hun post openhouden maar leken eerst te berusten. Hun standvastigheid blijkt de voorbije weken te zijn gegroeid. Hier op de vergadering van de zoneraad toen ze het voorstel tot sluiting hoorden. De gezichten tonen de ernst van de boodschap toen.

Uiteindelijk bleek dat te gaan over een alleen door de technische commissie van de zone besproken werkstuk dat die commissie echter weigerde te valideren. Waardoor de studie zelf niet bij de zoneraad was geraakt en in de farde van de maker ervan was blijven steken.

Alleen delen van de conclusie met die over de noodzaak van een betere Dendermondse locatie raakte tot de zoneraad. Wat men in Dendermonde dan ook onderzocht. Tevergeefs. Een meer geschikte plaats bleek niet te vinden. Er komt wel een nieuwe kazerne maar naast de huidige nu veel te kleine post. De plannen hiervoor zullen de komende weken normaal bekend worden gemaakt.

Ook bleken zijn cijfers niet geheel te kloppen en waren de gemiddelde uitruktijden vanuit Dendermonde naar Oudegem geen 16,4 minuten zoals hij in die verworpen studie stelde maar te liggen tussen de 10 en 14,5 minuten. Geen klein verschil. Tomas Roggeman trok dan ook zijn woorden terug.

Voor de burgemeester zou de sluiting van Oudegem leiden tot een grotere veiligheid doordat men op die wijze een efficiënter gebruik van mensen en materiaal zou krijgen en dus kortere uitruktijden. De voor deze raadscommissie bijeengeroepen vijf technici van de zone Oost gaven wel toe dat de sluiting van die post geen verbetering der veiligheid zal betekenen.

De zonechef Jos Dauwe vatte het zo samen: “Het best zou zijn dat we op elke hoek van de straat een post met beroepskorps zouden hebben. Dan zou ik gerust slapen. Maar dat is financieel gewoon niet haalbaar.”

Hamse brandweerwagen, solidariteit Oudegem, Grote Markt Dendermonde

De Oudegemse brandweerlui kwamen tijdens de extra gemeenteraad nog maar eens luid protesteren. De collega’s uit Hamme en Zele toonde daarbij hun solidariteit.

Een vroegere Dendermondse brandweerman met kennis van het dossier: “Moest ik lid zijn van de post in Oudegem dan zou ik vermoedelijk ook protesteren. Maar wil men als brandweer effectief zijn dan zou elke Dendermondse deelgemeente zo’n bijpost moeten krijgen. Maar dat is onbetaalbaar.”

Geen solidariteit

Het is de brandweerlui uit Oudegem zeker ook niet ontgaan dat de collega’s uit Dendermonde op geen enkel ogenblik met hen solidair waren. Wat de samenwerking tussen beide posten in de problemen kan brengen. “Hoe kunnen wij ginds gaan werken”, was een veel gehoorde opmerking onder Oudegemse spuitgasten.

Een andere bij geroepen specialist stelde: “Dat we nu eenmaal met de historische realiteit zitten en daarmee rekening moeten houden. Als we bijvoorbeeld een grote post op het Hoogveld zouden zetten dan konden we eventueel zelfs Buggenhout en Lebbeke opheffen.” Maar dat zijn dus puur theoretische beschouwingen zonder kans op realisatie.

Uiteindelijk stelde burgemeester Piet Buyse, mede onder druk van leden van zijn eigen meerderheid, toe om te vragen de zaak van Oudegem uit te stellen en te herbekijken. Zo zijn er Denise Moens (CD&V) en Bart Van Malderen (fractieleider van coalitiepartner SP.a) die beiden uit Oudegem afkomstig zijn en de druk van hun vrienden voelen.

Oudegem is immers een kleine gemeenschap waar men elkaar op feesten en op café tegenkomt. En met kermis zorgt de brandweerkazerne bijvoorbeeld voor een tapkast en kan je beiden wel eens met die brandweerlui een pint zien pakken en gezellig keuvelen. Ook beloofde de SP.a bij de lokale verkiezingen in 2012 het openhouden van die post.

Aanwezigen Dendermondse gemeenteraad 11 mei 2016

Er was tijdens de extra gemeenteraad van 11 mei een honderdtal vooral uit Oudegem afkomstige sympathisanten van de lokale pompiers komen luisteren. En ze lieten zich met hun applaus en al eens een luide opmerking ook horen. Normaal is er behoudens de pers tijdens de gemeenteraad amper iemand aanwezig.

Probleem is wel dat Piet Buyse in de zoneraad maar een stem heeft en de andere burgemeesters er mee akkoord moeten gaan. Het blijft dus afwachten wat men op 20 mei gaat beslissen. Zeker is dat Piet Buyse hier onder druk van zowel de oppositie, de spuitgasten uit Oudegem en leden van de eigen meerderheid op de raadscommissie deels terugkrabbelde.

En dat dit stond te gebeuren was trouwens al tijdens de gemeenteraad van woensdag duidelijk. Alleen de onverzettelijkheid van de NV-A toen die dacht victorie te kunnen kraaien stopte dat nog eventjes. Een poging van het laatste uur tot bemiddeling van Bart Van Malderen faalde hierdoor.

Piet Buyse: “Men vroeg toen dat ik die post niet zou laten sluiten. Nu is er sprake van verdere studie, wat een groot verschil is. Bovendien wou men er toen een onwettig voorstel doorduwen. De gemeenteraad heeft immers geen enkele zeggenschap over die zoneraad.” En dat men hier Oudegem gebruikte om politieke spelletjes te spelen is ook nog maar eens duidelijk geworden. Het hoort er zo te zien nu eenmaal bij.

Zo weigerde de oppositie woensdag eenstemmig het voorstel over verdere studie van het dossier van Bart Van Malderen aan te nemen. Wat diezelfde oppositie de dag nadien maar met amper publiek dan plots wel zonder veel discussie aanvaarde.

“Er was dan toch een consensus ontstaan”, zegt deze. En dan is er ook nog de vraag of sommigen in de Brandweerzone Oost Piet Buyse van CD&V misschien pootje willen lappen. Wat natuurlijk nooit te bewijzen is.

Willy Van Damme

Vluchtelingen–Een walgelijk spel met kinderen

De federale regering nam eind vorige maand de beslissing om in de vroegere en nu grotendeels leegstaande Dendermondse Abdijschool 144 minderjarige niet-begeleide vluchtelingen op te vangen, baby’s, kinderen en tieners dus. En zoals kon verwacht worden was dat het signaal om ook lokaal pogingen te ondernemen om uit die kinderen politieke munt te slaan.

Sommigen wilden hen desnoods zelfs eerder op straat laten sterven dan hen onderdak te geven. Om over de houding van de Turkse regering maar te zwijgen. Het is het verhaal van de mens die Walg heet.

De zorgzame moeder

Een van de mij meest bijgebleven beelden van het Cambodjaanse drama uit de jaren tachtig van de vorige eeuw was die van Rosalynn Carter, de echtgenote van toenmalig president Jimmy Carter, die in 1979 het Thaise vluchtelingenkamp van Sa Kaeo vlakbij Cambodja bezocht en er heel teder zoals een moeder dat kan een baby op haar schoot nam. Met de camera’s van ‘s werelds media natuurlijk in de aanslag.

Rosalynn Carter at Sa Kaeo - 2 - 11-10-79 pdf

Kinderen knuffelen, ook Hitler deed het, was in 1979 in het Thaise vluchtelingenkamp Sa Kaeo voor de Amerikaanse presidentsvrouw Rosalynn Carter geen probleem. Dat ze het kind daarna in de handen van de Cambodjaanse Rode Khmer en hun Pol Pot duwde kon haar zo te zien niets schelen. De pers vertikte het toch om hierover te schrijven. Het was het bruikbare kind. De Rode Khmer waren tijdens hun terreurbewind verantwoordelijk voor vermoedelijk minstens 2 miljoen doden, een kwart van de toenmalige bevolking.

Wat was dat toch mooi Moeder Amerika die zich zo vol liefde over die Cambodjaanse kinderen boog. Allemaal propaganda en onzin natuurlijk. Want wat men er nergens bij zegde was dat dit vluchtelingenkamp er een was waar de gruwels van de Rode Khmer van Pol Pot en hun nieuwe vrienden van de CIA en het Thaise leger baas over speelden.

Het was onder meer in Sa Kaeo dat de veiligheidsdiensten van Thailand, de VS en China de Rode Khmer bevoorraden, hun soldaten rust en recreatie kregen en men nieuwe rekruten opleidde voor hun oorlog tegen hun eigen land. Waarbij men ook kinderen inschakelde of terroriseerde. Maar dan bleven de camera’s en pennenlikkers uiteraard weg.

Wat dus ogenschijnlijk een mooi beeld van medeleven met de Cambodjaanse bevolking leek was integendeel juist het tegenovergestelde. Het moest tonen hoezeer de VS en Jimmy Carter inzaten met die Cambodjanen. Voldoende om nadien beter hun oorlogsbeleid tegen datzelfde land en zijn kinderen te kunnen rechtvaardigen. Kindermisbruik heet dat. Gruwelijk misbruik zelf.

De UNHCR

Hetzelfde doet zich nu voor met Syrië. Eerst start men tegen Syrië een oorlog die het leven kost aan tienduizenden kinderen en dan roept men een conferentie in het Weense Hotel Imperial – een heel toepasselijke naam – bijeen om over vrede in dat land te praten. Dit in de hoop toch nog wat in de wacht te kunnen slepen. Imperialistische hebzucht nietwaar.

Neem het door het Hoog Commissariaat voor de Vluchtelingen van de VN (UNHCR), een zogenaamd hoogst gerespecteerde sociale organisatie, gerunde kamp in Jordanië Zaatari. Ook hier hetzelfde spel als in 1979 in Sa Kaeo.

Zaatari - Vluchtelingenkamp Jordanië -2

Het Jordaanse vluchtelingenkamp Zaatari waar westerse en bepaalde Arabische veiligheidsdiensten met hun vrienden van die Syrische salafistische bendes heer en meester zijn. Waarbij de VN hier openlijk de rekrutering van kinderen door die bendes toelaat. Of: Elk huisje zijn kruisje.

De echte bazen hier zijn de westerse veiligheidsdiensten en hun vrienden bij de salafistische bendes die er open en bloot kinderen rekruteren om in Syrië te gaan vechten. En veel ouders hebben ook geen alternatief. Zich hiertegen verzetten is niet zonder gevaar en bovendien zitten ze er zonder enig inkomen en dan is het als kindsoldaat verdiende geld welkom. Het is in veel gevallen verhongeren of die bendes vervoegen.

En bij de VN in New York kreeg men over dat kindermisbruik al pakken berichten die echter allemaal in de vergeetput raken. Kinderen, ach ze zijn bruikbaar, of voor op de foto of om te doen vechten. En als men het Syrisch leger nog eens wil aanklagen zijn ze natuurlijk ook zeer bruikbaar. Men herinnert zich maar de honderden foto’s met kinderen, vermeende slachtoffers van de ‘brutaliteiten van het regime van dictator Assad’.

Erdogan en het verdronken kind

Maar ook nu met die vluchtelingen die massaal naar Europa oprukken zijn kinderen nuttig. Zo is er de iconische wereldwijd massaal verspreidde foto van dat vluchtelingenkind dat aan een Turks strand vlakbij de stad Bodrum lag, verdronken.

Kind op de vlucht - dood op Turks strand - Close-up - Oktober 2015

De iconische Turkse vluchtelingenfoto die massaal via de media rond ging en zo overal sympathie opwekte voor het lot van die vluchtelingen. Wat volgens de Nederlandse krant NRC ook een tijd lukte. Zie de foto hieronder voor meer duidelijkheid.

En dus moest Europa zijn barmhartigheid tonen en zeker niet zeuren. Dat het Turkije van de AKP en president Recep Tayyip Erdogan die kinderen in soms amper zeewaardige bootjes liet inschepen was dan geen probleem.

De doden die hierdoor vielen was Erdogan en de AKP geen zorg. Amper een vluchteling wordt door Turkije tegengehouden. En nochtans moet het een koud kunstje zijn om al die in boten inschepende vluchtelingen met kinderen zo te onderscheppen.

Maar men laat die kinderen op hun tocht naar onder andere het Griekse eiland Lesbos liever verdrinken dan ze te stoppen. Waarna men dan om in Europa medelijden te wekken een foto met een verdronken kind de wereld rondstuurt. Over de echte verantwoordelijke voor die dood, in wezen moord, zwijgt men dan.

Kind op de vlucht - dood op Turks strand - Oktober 2015

Eerst laat men deze peuter in een gammel bootje vanuit de havenstad Bodrum vertrekken en eens verdronken komt het Turkse leger er dan een foto van nemen om zo het medelijden op te wekken voor die vluchtelingen. Vluchtelingen die zij in nogal wat gevallen door alleen maar passief vanaf de kade toe te kijken zo de dood insturen. Deze peuter was voor Turkije toch maar een Syrische Koerd. Cynischer kan amper.

Maar voor Erdogan zijn die vluchtelingen en vooral hun kinderen een middel om de EU zo onder druk zetten. Afpersen heet dat. En dan komen kinderen handig van pas. Het toont hoe vroom die moslim Erdogan werkelijk is. Voor hem zijn kinderen simpelweg te gebruiken pasmunt. Meer niet. Bisschop Roger Vangheluwe, nog zo’n kindervriend, is hiermee vergeleken een koorknaap.

En dus stuurt Erdogan en de AKP zoveel mogelijk vluchtelingen in desnoods zinkende boten naar Lesbos en andere voor de Turkse kust liggende Griekse eilanden. Hoeveel doden er daar bij vallen? Het lijkt niet zijn zorg te zijn. Was dat wel het geval dan zou hij die vluchtelingenstroom immers direct doen ophouden.

Zieltjes ronselen

Maar dan komen die vluchtelingen in Europa toe en onmiddellijk komen ook hier de politici in actie. Met bestuurders die niet weten waar eerst te beginnen en de oppositie die in bepaalde gevallen zonder veel compassie via die enorme problemen er garen poogt bij te spinnen. Kinderen, is dat interessant zeg.

Figuren als een Filip Dewinter, Marine Le Pen en Geert Wilders die onmiddellijk alle demagogische trucs bovenhalen in de hoop op kap van die vluchtelingen en hun kinderen wat stemmen te ronselen. Schaamtegevoel? Ach vergeet het, kinderen zijn bruikbaar. Ook voor hen.

En dus had je in Dendermonde het Vlaams Belang die met een grote spandoek aan het Dendermondse OCMW kwamen protesteren tegen de plannen voor de opvang van die 144 niet-begeleide minderjarige vluchtelingen. Hun slogan: “Bespaar op asiel, niet op eigen mensen”. Pure demagogie natuurlijk, alsof de zorg voor de eigen mensen zou moeten lijden onder die voor de vluchtelingen. Alsof we die mensen op straat zouden moeten laten sterven.

Betoging Vlaams Belang - OCMW-Dendermonde - 28-10-2015

Zonder het met zoveel woorden te zeggen moeten die vluchtelingen voor het Vlaams Belang maar oprotten. En zeker nu de vijanden van de N-VA plots met het beheer over die enorme stroom van vluchtelingen zitten ruikt men hier de kans om de in 2014 aan de N-VA verloren stemmen terug te winnen.

Maar ja, de aartsvijanden van de N-VA zijn nu federaal verantwoordelijk voor het asieldossier en dus hoopt men bij het Vlaams Belang die zieltjes terug te winnen. Zeker nu het aantal asielzoekers als nooit tevoren uit de pan swingt en de N-VA dit aartsmoeilijk dossier beheert. Bij de vorige verkiezingen verloren ze pakken stemmen aan het N-VA en dus zijn die op de vlucht zijnde kinderen goed bruikbaar in dit electoraal spel.

Maar ook elders in de Dendermondse politiek was het niet beter. Ook hier poogde men op de kap van die vluchtelingen zieltjes, stemmen, te ronselen en met drek te gooien. Fraai is anders. Het is politiek op zijn allerlaagst.

Geheim houden

Het probleem in Dendermonde, een ook elders in het land, was dat de federale regering om vooraf herrie rond die geplande vluchtelingenopvang te vermijden besloten had om alles zolang mogelijk geheim te houden. Niets mocht vooraf uitlekken. Dat was duidelijk en ook begrijpelijk, zelfs al botst dit met een belangrijk principe als de openbaarheid van bestuur.

Gedeputeerde Hilde Bruggeman (Open VLD): ‘’Een of twee dagen voor de gemeenteraad in Dendermonde van 16 september belde Patrick Meulebroek mij met het idee om de Abdijschool te gebruiken als opvangcentrum voor vluchtelingen. Ik heb hem dan gevraagd om dat stil te houden en te wachten op een beslissing van de deputatie. Ik wou zo vermijden dat mijn collega’s over deze zaak in de krant zouden lezen wat feitelijk nog niet beslist was. Dat is dan informeel op de deputatie besproken op 22 oktober en toen hebben we ook een persbericht gemaakt daar we pas dan een overeenkomst hadden met Fedasil.” (X)

Dus pas exact de dag na de Dendermondse gemeenteraad van 21 oktober komt er officieel een persbericht en informele beslissing van de deputatie over de Abdijschool. Zwijgen had immers dan geen zin meer. De versie die Patrick Meulebroek in de gemeenteraad van 21 oktober gaf klopt dus want tot dan had men hem gevraagd om te zwijgen. (X)

Verspreking

Het probleem was dat provinciaal gedeputeerde Eddy Couckuyt (CD&V) zich tijdens de zitting van 7 oktober van de provincieraad versprak toen hij een vraag van zijn Aalsterse dorpsgenoot Steve Herman (Vlaams Belang) moest beantwoorden rond vluchtelingenopvang en de provincie.

Terloops wist Kouckuyt in zijn antwoord daar te stellen dat er ook plannen waren voor de grotendeels leegstaande en te koop staande Dendermondse Abdijschool, eigendom van de provincie. Voldoende voor Stefaan Van Gucht, boegbeeld van het Dendermondse Vlaams Belang en lid van de provincie- en gemeenteraad.

En dus stelde Stefaan Van Gucht in de daaropvolgende gemeenteraad van 21 oktober een vraag aan OCMW-voorzitter Patrick Meulebroek (CD&V) over die plannen. Want, stelde Van Gucht, er bleken tussen Meulebroek, het provinciebestuur en Fedasil, de federale instelling die instaat voor de vluchtelingenopvang, hierover al contacten geweest te zijn.

Eddy Kouckuyt

Provinciaal Gedeputeerde Eddy Kouckuyt voor Sociale Zaken versprak zich in de provincieraad over de plannen van Fedasil voor de Abdijschool.

En dus moest iedereen, als gevolg van die misser van Eddy Kouckuyt, wel toegeven, ook gedeputeerde Hilde Bruggeman (Open VLD) de  verantwoordelijk voor het provinciaal patrimonium, dat er sprake was om de Abdijschool aan Fedasil voor één jaar te verhuren.

Wie toen tijdens het antwoord van Patrick Meulebroek in de gemeenteraad het gezicht van raadslid Gino Van der Vreken (Open VLD) zag zal dat nooit meer vergeten. Hij werd lijkbleek en eventjes leek het alsof er stoom uit zijn oren zou komen. De man heeft immers vlakbij die school een handelszaak rond o.m. gsm’s en heeft soms last van winkeldiefstallen. Hij zag blijkbaar zijn zaak zo al de dieperik ingaan.

Voor Stefaan van Gucht ongehoord: “Men heeft dit bewust geheim gehouden en je zult het ook niet in de notulen van de deputatie terugvinden. En ook nu blijft men hierover geheim doen. Dendermonde is, zoals men mij op het kabinet van staatssecretaris voor Asiel Theo Francken (N-VA) stelde, ook de enige die zelf een voorstel deed voor vluchtelingenopvang. Anderen poogden dat tegen te werken. Hier niet.”

Verbaal talent

Maar Patrick Meulebroek stelde daarbij in zijn antwoord tijdens de gemeenteraad ook dat hij spijtig genoeg zijn zwijgplicht nu had moeten doorbreken. Waarna men bij de oppositie van Open VLD, Vlaams Belang en N-VA – Groen deed niet mee – de kans rook om op kap van de aangekondigde komst van die kinderen nog eens te scoren.

En dus riepen de OCMW raadsleden Hilde Dierickx (Open VLD) en Paul Van Marcke (N-VA) een spoedbijeenkomst samen van de OCMW-raad. Iets waartegen voorzitter Van Meulebroek zich nog eventjes verzette.

OCMW-raad - 28-10-2015

Schandelijk klonk het bij Hilde Dierickx van Open VLD en Paul Van Marcke van de N-VA. Waarom, stelden beiden, werden zij niet vooraf ingelicht en gebeurde alles dus boven hun hoofd. En waar bleef de planning voor die opvang? Pakken vragen hadden zij klaar voor de OCMW-voorzitter. Behoudens de pers, drie mensen uit Zele en drie gemeenteraadsleden van de N-VA waren er geen buitenstaanders. Dus geen gewone Dendermondenaars.

De kwestie is dat die vluchtelingenopvang het werk is van Fedasil en de provincie die haar gebouw alleen maar laat gebruiken. Het OCMW komt in niets tussen beiden. De bewering van Patrick Meulebroek dat men hem tot zwijgen had verplicht werd door de N-VA en hun aanwezige supporters uit de gemeenteraad gewoon weggelachen.

Triomferend alsof hij een topgeheim wist te melden wist Van Marcke al, zogenaamd in primeur, te zeggen hoeveel minderjarige vluchtelingen er zouden komen. Niet moeilijk daar Hilde Bruggeman het een paar dagen voordien al in het publiek officieus had gezegd.

Dat het de Oost-Vlaamse deputatie en het kabinet van federaal Staatssecretaris Theo Francken (N-VA) waren die Meulebroek tot zwijgen hadden verplicht was bij de oppositie geen argument. Het waren voor hen zelfs leugens.

En nochtans blijkt uit de gekende gegevens dat dit ook de waarheid lijkt. Zo is er in de publieke verslagen van de deputatie in september geen vermelding te vinden van die contacten met Fedasil. Het bleef topgeheim. Iets wat gezien de regels op de openbaarheid van bestuur feitelijk niet zou mogen.

Paul Van Marcke

Paul Van Marcke, fractieleider voor de N-VA in het OCMW, hekelde OCMW-voorzitter Patrick Van Meulebroek (CD&V) omdat hij de kwestie van die vluchtelingenopvang niet eerst met de OCMW-raad had besproken.

En bovendien kreeg burgemeester Piet Buyse pas op woensdag, twee dagen voor de regeringsbeslissing viel, voor het eerst officieel een mededeling hierover van het kabinet van de verantwoordelijke staatsecretaris voor Asiel Theo Francken (N-VA) over die komende asielopvang. In Bredene moest men trouwens zelfs tot donderdag wachten op een berichtje. Tot grote ergernis van de lokale burgemeester.

Het probleem bij dit ‘debat’ was natuurlijk dat Paul Van Marcke verbaal vrij goed is, blijkbaar een ‘familieziekte’, en dat Patrick Meulebroek op dat vlak juist zijn tegenpool is. De man had amper weerwerk tegen de niet zelden pure demagogie en werd gewoon belachelijk gemaakt. Zielig feitelijk.

Slechte relatie

Wat binnenskamers bij de meerderheid uiteraard voor groot ongenoegen zorgde. ‘’Patrick had die spoedvergadering nooit mogen bijeenroepen. De man is gewoon veel te braaf. Nu kreeg hij daar twee uur stront over zich heen gekipt. Totaal onrechtvaardig. Dit is trouwens ook geen materie voor het OCMW”, klonk het daar.

Het was ook het argument van Patrick Meulebroek die stelde dat dit alleen een zaak is van Fedasil en de provincie. Alleen na regularisatie wordt het Fedasil ontheven van zijn taak en is het normaal voor andere overheden zoals het OCMW en de gewestregeringen.

Maar het OCMW kan op een paar weken zomaar geen oplossingen voorzien voor wat nu plots op België afkomt en waarvan niemand de omvang zelfs maar kan inschatten. Bovendien was officieel niets nog zeker.

Trouwens ook de regering van Geert Bourgeois (N-VA) met minister voor Sociale Zaken Liesbeth Homans (N-VA) zweeg hierover tot heden als de dood. Er lijken hier bovendien trouwens geen plannen op tafel te liggen. En nochtans zijn de financiële gevolgen op termijn niet mis.

Patrick Meulebroek

Patrick Meulebroek stelde dat Fedasil, de regering en de provincie hem hadden opgedragen om de zaak geheim te houden. En dat zijn, volgens hij stelde, ook de enige initiatiefnemers en verantwoordelijken voor die vluchtelingenopvang.

Wat bijvoorbeeld met de huisvestiging? Wie gaat dat betalen? En nu al maakt de Vlaamse regering ruzie over de kosten voor het leerlingenvervoer van de vluchtelingenkinderen. Meulebroek verwijten dat hij nog geen plan heeft terwijl de Vlaamse regering van hun N-VA’er Geert Bourgeois er evenmin een heeft is niet bepaald fraai. Lage politiek heet dat. Of profiteren van de miserie van die kinderen.

Zeker is dat dit incident de al uitermate slechte relatie tussen CD&V en de N-VA in de Dendermondse politiek nog verder beneden het vriespunt duwde. Er moet al een heel groot mirakel gebeuren om die twee na de gemeenteraadsverkiezingen van 1918 een coalitie te zien vormen.

De N-VA zit in wezen nu in de positie waar de Open VLD zich voor 2012 met haar houding rond de Dendermondse gevangenis inwrong. Ze was al bij voorbaat van elke coalitiegesprek uitgesloten. Nu is het ditmaal de beurt aan de N-VA om, na een aantal soms ver van fraaie incidenten in de gemeenteraad, zich te koesteren in haar isolatie.

Laat ze creperen

Toppunt was natuurlijk dat ook Pegida België zich hier met de zaak ging bemoeien. Ook die wilden op kap van de voor de oorlog op de vlucht zijnde kinderen zieltjes voor haar vulgaire zaak winnen. En dus kwam er een betoging. Pegida ruikt openlijk naar neo-nazisme en staat voor Patriotische Europäer gegen die Islamisierung des Abendlandes, of Patriottische Europeanen tegen de Islamisering van het Avondland.

Wie het bekijkt ziet een clubje van neo-nazi’s die poogt via die vluchtelingencrisis en de ermee samenhangende miserie zieltjes te winnen voor haar gitzwarte sekte. Voor hen mogen die kinderen zo te horen desnoods hier op straat sterven. Eten, drank en onderdak dient men hen te weigeren. Oprotten moeten ze doen en niet van ons sociaal bestel komen ‘profiteren’.

Pegida betoging Abdijschool - 6-11-2015

De ‘nationale’ betoging van Pegida België van vrijdag 6 november tegen die vluchtelingenopvang lokte amper volk. Met geen reële interesse in Dendermonde. Alles bij elkaar telde men een 45 mensen. Met aan de overkant mensen die hen wegens hun extremisme en de piepkleine opkomst min of meer kwamen uitlachen.

En zoals Pegida in Duitsland onder leiding staat van ex-bajesklant Lutz Bachman, dit wegens inbraken en drugshandel, zo is ook Eddy Hermy, de Oostendse leider van Pegida, België geen onbekende voor het Belgische gerecht.

Deze begon dan wel zijn politiek bestaan bij de vroegere maoïstische Amada (Alle Macht aan de Arbeiders) maar evolueerde al snel richting het nazisme. Zo was hij lid van de Vlaamse Militanten Orde, een nazistische geüniformeerde groep voor wie geweld een tweede natuur was. Het aantal geweldplegingen die deze groep pleegde was dan ook vrij groot.

Kernwapens

Bij sommigen van die acties was ook Hermy aanwezig. Zo viel hij op 2 februari 1980 met een acht-koppig team de Mechelse boekhandel De Rode Mol aan en sloegen er twee aanwezigen richting het hospitaal. De vernielingen waren dan ook serieus en leiden, ook voor hem, tot veroordelingen.

Volgens De Morgen had hij zelfs plannen om de vroegere Voerense burgemeester José Happart, het boegbeeld van de Franstaligen in die streek, te vermoorden (2). In 1983 werd de VMO dan ook als privé militie verboden.

Eddy Hermy

Eddy, alias Edouard, Hermy is de führer, leider van Pegida België en is ook de man van het N-SA, het Nieuw Solidaristisch Alternatief, een zwartgeblakerde groep. Zwart leek tijdens die ‘nationale’ betoging qua kledij trouwens en niet verbazend duidelijk de favoriete kleur.

Racisme was de VMO en hem dan ook niet vreemd. Het was een constant terugkerend thema. Zo vernielden ze in 1979 de inboedel van een Turks café en was hun laatste betoging in 1982 gericht tegen stemrecht voor ‘vreemdelingen’.

De veroordeling in 2011 voor racisme van Hermy was dus evenmin een verrassing maar een logisch uitvloeisel van de man zijn aard. Alle immigranten waren naar hij op een bijeenkomst van zijn clubje in het Brugse stelde allen criminelen of hoeren. Evenmin verbaasde het dat men op die bijeenkomst regelmatig de Hitlergroet bracht. Zelfs voor het Vlaams Belang was hij te radicaal.

En toen op 10 oktober in Baasrode een geheim gehouden tentoonstelling plaats had over het VMO was Eddy Hermy er dan ook als de kippen bij om fier mee te genieten van dat ‘glorierijk’ verleden van deze knokploeg. Veel zwarter, of is het bruiner, kan men het bij deze man dan ook niet bakken.

Tegenwoordig is hij de grote man, der führer, van de N-SA, de Nieuwe Solidaristische Alliantie (3) die veel van het vroegere gedachtengoed van de fascistische leiders uit het interbellum overnam. Voor wie eens wat nieuwe voor velen waanzinnige ideeën wil horen is dit de plek. Zo riep hij op 9 november op zijn website op tot de uitbouw door de Benelux van een atoomkernmacht. Met hem aan de knoppen?

Eddy Hermy bij VMO

Eddy Hermy toen hij nog bij de vechtersbazen van het VMO zat. Hij bezocht dan ook vol heimwee recente de aan de VMO gewijde tentoonstelling in Baasrode.

En het die vrijdag door de betogers uitgedeelde pamflet is niet veel beter. Zo stelt hij er een aantal noodmaatregelen voor met als punt 1: “Kondig de krijgswet af! Vervang de politieke potverteerders door een militaire raad en vaderlandslievende technocraten.”

Uiterst merkwaardig voor een Vlaams nationalist is dan weer punt 2 van dit manifest waar hij stelt: “Versterk het geweldmonopolie van de Belgische staat.” De Belgische staat dus. En uiteraard is hij zeer streng voor de ‘antiracisten’. “Leg hen het zwijgen op”, stelt men.

En wie meehelpt bij de “asielinvasie” is een landverrader en dient, volgens dit manifest van zijn N-SA, op die gronden ook bestraft te worden. Met de kogel? De man is dus een ‘democraat’ in hart en nieren!

Maar veel aanhang blijkt die man niet te hebben. In totaal waren er vrijdagavond een 45 betogers die wilden luisteren naar zijn discours. Met voor zover geweten op twee na geen Dendermondenaars. Een bleek bovendien nog een klant van het gerecht te zijn.

Boekhandel Rode Mol

De vroegere Mechelse boekhandel De Rode Mol nadat Eddy Hermy er op 2 februari 1980 met een aantal kompanen eens was langs geweest. Twee aanwezigen raakten toen gewond. In 2011 stelde hij dat alle immigranten criminelen of hoeren waren. Wat hem naast een correctionele veroordeling 5 jaar ontheffing van zijn burgerrechten heeft gekost.

Teneur in Dendermonde

De andere Dendermondse aanwezige was merkwaardig genoeg VB’er Stefaan Van Gucht wiens partij zich voordien nochtans openlijk van deze actie distantieerde. Zo stelde hij als verontschuldiging: “Ik kom maar eens kijken, meer niet. Ik heb hier namelijk enkele vrienden bij die betogers.”

Geen verbazing daar Baasrodenaar Stefaan Van Gucht in een vorig leven ook nog lid was van de VMO. Tegen de opvang van niet-begeleide de oorlog ontvluchte kinderen stelde hij echter niets te hebben, mits een belangrijke opmerking: “Maar die hier verwachte minderjarigen zijn dan 16-jarigen en meer en dat kun je toch geen kinderen meer noemen.”

VMO-betoging - Jaren 1970 met Bert Ericksonn

Aanschouw het ‘kruim’ van Vlaanderen, alias de VMO, hier klaar voor het gevecht met al wie hen niet aanstond. Geweld was een vast onderdeel van de groep.

Zoals de Open VLD en N-VA tijdens de OCMW-raad vragen stelden of de Abdijschool wel de gepaste plek was en of Dendermonde dat wel aankon zo is officieel ook Stefaan Van Gucht wel niet tegen de opvang van kinderen die een oorlog ontvluchten. Maar feitelijk zijn het geen kinderen en dus oprotten maar.

Ook de Dendermondse Open VLD en N-VA lijken immers uit hun tussenkomst op de OCMW-raad te horen verre van enthousiast over hun komst en willen die blijkbaar liever elders zien opgevangen worden. Dit terwijl hun liberaal geleide regering en hun staatssecretaris Theo Francken de grotendeels leegstaande Dendermondse Abdijschool zelf uitkozen als opvangcentrum voor vluchtelingen.

Maar of Eddy Hermy met zijn kompanen vorige vrijdag veel zieltjes hebben gewonnen lijkt twijfelachtig. Gebleken is dat amper iemand in Dendermonde van die zaak echt wakker ligt. Behalve dan de deze nazomer opgerichte vereniging Dendermonde Helpt die in september mede het idee lanceerde om de Abdijschool te laten gebruiken voor de opvang van vluchtelingen.

Jongeren Aktief, Pegida, betoging Dendermonde Abdijschool - 6-11-2015

Enkele van de betogers van Pegida België droegen ook truien met daarop het teken van Jongeren Aktief en het Keltisch kruis. Een oud fascistisch teken dat in de jaren zeventig gebruikt werd door Nieuwe Orde/Ordre Nouveau, een aan geweld gelieerde internationaal actieve fascistische groep. Ze was onder meer ook verbonden met het Front de la Jeunesse, een ook al verboden privé militie die gekend was wegens diefstal, geweldplegingen en ook moord. Men vermoed hier zelfs een link naar de Bende Van Nijvel.

Ook van de demagogische praatjes van vooral de N-VA in het OCMW zal men in Dendermonde evenmin echt wakker liggen. De teneur in de stad lijkt immers anders. Op een eerste vergadering tussen stad en middenstand verliep alles volgens aanwezigen sereen en werden er verder vooral concrete afspraken gemaakt voor verdere contacten. Met de stad die een werkgroep rond dit probleem oprichtte.

De vluchtelingen zouden ten vroegste vanaf 1 december verwacht worden. Waarbij de lokale VDAB ook nog 48 tijdelijke personeelsleden zou aanwerven voor de begeleiding van deze minderjarigen. Veel hangt af van hoe snel men het gebouw bewoonbaar kan maken. Er zijn immers grote problemen met de verwarming, sanitair, elektriciteit en watervoorziening.

Pegida, betoging met Stefaan Van Gucht - Abdijschool - 6-10-2015

Alhoewel zijn partij zich van die betoging van Pegida ditmaal distantieerde was Vlaams Belanger Stefaan Van Gucht toch aanwezig. Om eens wat vrienden te ontmoeten, stelde hij.

Een wereldconflict in Dendermonde

Maar wat straks vijf jaar geleden een paar duizend kilometers ver afgelegen een onbetekenende opstand leek is nu ook in Dendermonde harde realiteit. Het front is opgeschoven. Dendermonde ligt nu als het ware in Syrië. Ook Dendermondenaars voelen het al aan de levende lijve.

Het doet denken aan 28 juni 1914 en de moord op de Oostenrijkse troonopvolger aartshertog Ferdinand von Habsburg in Sarajevo. Iets meer dan twee maanden later stonden de Duitse troepen aan de Dendermondse stadspoorten klaar om de stad te vernielen. De stad lag toen als het ware naast Sarajevo. Met andere woorden: Syrië is geen lokale oorlog meer maar in wezen een wereldconflict geworden.

Polo met eer en trouw met hakenkruis - 17,5 euro - Jongeren Aktief - Kruitkamer

Een T-shirt met de slogan Eer en Trouw en een hakenkruis. Waar hebben we dat nog gezien? Duitsland tot 1945? Voor 17,5 euro te koop bij de webwinkel De Kruitkamer van Jongeren Aktief.

Met jihadisten die van 100 verschillende landen komen, waaronder China, Maleisië, Pakistan, Europa, Afrika, Australië, Rusland en zelfs de VS. Een oorlog die men voert met actieve steun van onze regering. Maar daarover hoorde je in Dendermonde niemand iets zeggen.

Zeker is dat in een oorlog kinderen erg bruikbaar zijn. Dat is duidelijk.

Willy Van Damme

1) – Marc Ernst, ‘Wat ‘Koppen’ niet vertelde over Eddy Hermy, de kopman van het N-SA.’   http://www.marcernst.com/blogs.asp?iid=a66a5f

– ‘Eddy Hermy (N-SA) veroordeeld voor racisme’, Anti Fascistisch Front, http://aff.skynetblogs.be/archive/2011/12/05/eddy-hermy-n-sa-veroordeeld-voor-racisme.html

2) De Morgen,  Douglas De Coninck, ‘Toen bij de VMO, nu bij het Blok’, 5 juni 1999.

3) www.solidarisme.be. Het Solidarisme is in België historisch verbonden met de fascistenleider Joris Van Severen van het Verdinaso, het Verbond van Dietsche Nationaal-Solidaristen. De beweging kreeg financiële steun vanuit het Italië van Benito Mussolini. Duitsland financierde vooral Rex, van Leon Degrelle, en het VNV, het Vlaamsch Nationaal Verbond, de leidende Vlaams-nationalistische organisatie uit het interbellum.

X: In een reactie stelde gedeputeerde Hilde Bruggeman dat er tussen haar en Patrick Meulebroek op 17 september – de dag na de gemeenteraad – over deze zaak opnieuw contact geweest was stellende dat ze het op de deputatie had besproken. Wel geeft ze toe dat een discussie over het plan nergens in de notulen van de deputatie terug te vinden is. “Er was immers geen nota van gemaakt”, oppert ze.

Patrick Meulebroek, voorzitter van het OCMW, bevestigt het gesprek van 17 september. “Dat is er inderdaad geweest. De zaak was informeel op de deputatie besproken maar ze vroeg mij om verder discreet te blijven tot er een beslissing gevallen was. Ook had mijn collega schepen Niels Tas van sp.a voordien al over die zaak een gesprek gehad met partijgenoot en gedeputeerde Peter Hertog. Niels Tas is immers betrokken bij Dendermonde helpt.”

Dendermondse Volkswoningen–Dynamiek zoeken in moeilijke tijden

De sociale huisvestingsmaatschappij De Dendermondse Volkswoningen heeft de voorbije jaren een enorme transformatie richting meer dynamiek ondergaan. Tot een 9 jaar stond de maatschappij onder leiding van voorzitter Leon Bomhals en met als directeur Patrick De Smedt. Met alle gekende gevolgen. Maar dat is gelukkig nu geschiedenis.

Boze huurders

Het was een maatschappij met een onvoorstelbaar slechte reputatie. Communicatie met de buitenwereld zoals de pers was er op een heel rare uitzondering na niet. En met vele huurders lag men overhoop. Die hun klachten werden immers in regel verticaal geklasseerd richting de vuilbak.

Raad van Bestuur van de Dendermondse Volkswoningen

De raad van bestuur van de Dendermondse Volkswoningen tijdens de recente nieuwjaarsreceptie. Piet Pauwels staat uiterst links.

Als het Dendermondse stadsbestuur met haar hoorzittingen in de sociale woonwijken begon dan was het er voor de stad mede daarom ook spitsroeden lopen. Bovendien waren alle betrokken partijen zoals de Groendienst en politie wel aanwezig maar bleef de Dendermondse Volkswoningen overal weg. En dat laatste was geen toeval.

De klachtenberg over de maatschappij was nu eenmaal enorm. Dit terwijl Volkswelzijn, die andere iets minder grote lokale sociale huisvestingsmaatschappij, op die buurtvergaderingen wel verscheen en amper problemen had met protesterende huurders.

Marcel Segers

De eerste grote koerswijziging bij de Dendermondse Volkswoningen kwam er met het aantreden op 16 januari 2006 van Wiezenaar Marcel Segers als voorzitter. Een aardverschuiving want christen-democraat Leon Bomhals, de vorige voorzitter, werd gezien als een plaatselijk erg invloedrijk man.

En een eerdere poging door de vroegere Dendermondse burgemeester Norbert De Batselier (sp.a) mislukte door het verzet van mensen uit de omgeving van Fons Hermans, een van CD&V afgescheurde christen-democraat.

Het is ook typerend dat binnen de Dendermondse CD&V niemand bereid bleek om de voorzittersfakkel van Bomhals te nemen. Het werd dan maar een weinig gekende christen-democraat uit het kleine Wieze die de opkuis mocht gaan doen. “Wat Marcel Segers toen kreeg was zeker geen geschenk”, zegt een insider.

Opkuis

De volgende stap was het ontslaan van directeur Marc De Smedt in augustus 2009. Naar verluidt wegens het slecht functioneren. In zijn plaats kwam dan in mei 2010 Dendermondenaar Piet Pauwels. Het waren voor de maatschappij zeer moeilijke jaren.

Marcel Segers

De aimabele wat bescheiden ogende Marcel Segers was een man uit CD&V/ACW hoek en amper gekend. Hij leek wel als die Chinese vrijwilliger gekozen om dit wespennest aan te pakken. Het lukte.

Ook onderhandelde men toen met de eveneens door de CD&V bestuurde Hamse sectorgenoot De Zonnige Woonst over een fusie. Maar die gesprekken raakten echter niet rond. Blijkbaar was de Schelde tussen Hamme en Dendermonde te diep.

Uiteindelijk trok men bij de Dendermondse Volkswoningen de stoute schoenen aan en zette men de operatie opkuis op eigen kracht verder. En nu bijna tien jaar na het aantreden van Marcel Segers en vijf jaar na dat van Piet Pauwels lijkt de metamorfose een realiteit geworden.

Men heeft nu een sociale assistent in dienst en verschijnt zonder schaamte en vrees op de door het Dendermondse OCMW georganiseerde buurtvergaderingen. Gedaan zijn de scheldkanonnades van woedende huurders. In de plaats is er een goede verstandhouding gekomen en zijn die buurtcomités nu zelfs een bevoorrechte gesprekspartner geworden.

Communicatie

Er is het besef bij de huurders dat de Dendermondse Volkswoningen ook niet alles kan doen en er is het besef bij de Dendermondse Volkswoningen dat de grieven van de huurders serieus moeten genomen worden. Waar men voorheen onder het vorig bestuur desnoods de telefoon niet opnam is er nu het wederzijdse respectvol praten. Een totaal andere wijze van optreden.

Deze gewijzigde mentaliteit is misschien nog het best merkbaar door het nieuwe communicatiebeleid van de huisvestingsmaatschappij. Zo verschijnt er al een tijd De Woonweter, een viermaandelijks professioneel gemaakt tijdschrift  over de activiteiten van de groep.

Bouwproject Halfveldstraat, Lebbeke

Vorige week ging men op tocht om een aantal bouwprojecten van de Dendermondse Volkswoningen te bezoeken. Hier in de Lebbeekse Halfveldstraat waar twaalf appartementen met een slaapkamer en 10 met twee slaapkamers komen.

Naast dan uiteraard de website www.dendermondsevolkswoningen.be en de publicatie zowel in drukvorm als digitaal van het jaarverslag. Een wereld van verschil met het niet-communicatieve beleid van voorheen.

En waren er voorheen massa’s klachten in de Dendermondse sociale woonwijken het Keur en de Donckstraat dan wordt ook hier de verkrotting en leegstand door de Dendermondse Volkswoningen nu daadwerkelijk aangepakt. Geen simpele zaak want de noden hier zijn enorm en de beschikbare middelen beperkt.

Renovatie Keur

De gewestoverheid eist wel dat alle sociale woningen tegen 2020 aan de eisen op het vlak van vooral isolatie en wooncomfort moeten voldoen maar stelt hiervoor te weinig geld ter beschikking. En dit met eigen middelen doen is voor deze en de andere sociale huisvestingsmaatschappijen gewoon onmogelijk. Zo niet vliegen de huurprijzen sterk opwaarts. En dat kan niet.

Men is nu wel bezig met de aanpak van een serie woningen uit de jaren zestig in de Tinnenpotstraat, Posthoornstraat en Korte Dijkstraat van de wijk het Keur waar men van 71 woongelegenheden er  91 maakt. Het is een renovatieproject waarbij in wezen alleen nog de ruwbouw blijft staan.

“Men bouwde in die periode massa’s sociale woningen maar de kwaliteit was gewoon slecht. Als we nu de eisen zien waaraan we van de overheid moeten voldoen dan is dat een gans andere wereld. Qua comfort is er nog weinig verschil met de private markt”, stelt Piet Pauwels, directeur van De Dendermondse Volkswoningen.

Bouwproject Florent De Molstraat

Hier met een select gezelschap op bezoek op de site aan de Florent De Molstraat waar oude arbeiderswoningen werden afgebroken en nu in de plaats 16 appartementen komen waarvan 2 met twee slaapkamers en de rest met een slaapkamer.

Na deze fase pakt men hopelijk volgend jaar in het Keur dan nog eens 150 woningen aan zodat die wijk dan grotendeels in het nieuw staat. “Hierna hopen wij te starten in de wijk Donckstraat. Mits er natuurlijk geld is”, oppert Piet Pauwels nog. De woningen in beide grote wijken zullen dan allen voldoende geïsoleerd zijn en over alle hedendaagse wooncomfort beschikken.

Kluster

Een ander belangrijk project dat naar haar voltooiing gaat is het Kluster in Grembergen. Hier bouwt men in totaal 63 bejaardenwoningen, aanleunflats die naast het woon- en zorgcentrum Sint-Antonius staan.

Een project met een heel lange voorgeschiedenis dat nog tegen de zomer bewoonbaar moet zijn. Het zijn woningen die in contact gaan staan met het rusthuis en daarvoor beschikken over een alarmknop en parlofooninstallatie in geval van nood. Ook zijn de gangen en liften zo gemaakt dat men indien nodig zelfs de bedden vlot kan verhuizen.

Marcel Segers: “We hebben dat vroegere klooster laten afbreken en grondstalen genomen en dat bleek allemaal in orde. Tot men begon met de grondwerken en men plots asbest ontdekte. Wat uiteraard vragen opriep. Het betekende voor ons een extra kost van 180.000 euro. Ook dienden we na een klacht over schaduwhinder vanwege een gebuur twee woningen minder te bouwen.”

Toch vallen de huurprijzen die afhangen van het inkomen goed mee en variëren zij van ergens rond de 150 euro tot een uitzonderlijke 600 euro per maand. Het is sociaal een erg belangrijk project daar het ouderen de gelegenheid moet geven in een aangepaste betaalbare woning verder ouder te worden. Hoogbejaarden kunnen dus in hun Grembergen blijven wonen.

Een rusthuis is immers duur en er zijn in die centra gewoon niet voldoende plaatsen beschikbaar voor alle bejaarden. En met een gemiddelde prijs van dagelijks 50 euro houden vele bewoners van rusthuizen ook amper nog iets over voor wat extra vertier. Wie woont in zo’n bejaardenflats heeft wel nog geld over voor aankopen en vertier in de lokale handelszaken. Dorp en ouderen winnen dus.

Renovatieproject Keur, Dendermonde

Het veruit belangrijkste project van de Dendermondse Volkswoningen is de renovatie van grote delen van de sociale woonwijk het Keur. Ooit de schande van de huisvestingsmaatschappij met vele geheel versleten woningen zonder veel modern comfort.

Lebbeke en Waasmunster

Hier in het Kluster komt er ook een polyvalente zaal die de stad zal huren en vooral gaat dienen voor de Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia Grembergen, in haar genre een der beste muziekbands in Dendermonde.

Die harmonie huisde hier vroeger in het oud nu eveneens afgebroken schoolgebouw en vonden wat verder tijdelijk onderdak in een vroeger café aan het Grootzand, eigendom van de Dendermondse Volkswoningen.

Dat zal nog dit jaar tegen de vlakte gaan om plaats te maken voor 5 appartementen. Andere projecten van de huisvestingsmaatschappij die naar hun realisatie gaan zijn in Lebbeke de Halfveldstraat, waar 22 appartementen komen, en de Florent De Molstraat waar men 17 appartementen bouwt. De oplevering hiervan is voor beiden gepland voor oktober dit jaar.

Verder komen er in Lebbeke nog 8 appartementen aan de Motbaan en 12 appartementen aan de Kerkhofstraat in Wieze. De werken aan de Kerkhofstraat starten volgende maand april terwijl men voor de Motbaan de laatste hand legt aan de bouwaanvraag. Wat betekent dat de werken hier normaal starten rond de zomer van 2016.

Te renoveren woningen in het keur, Dendermonde

Rijwoningen in de wijk het Keur die typerend zijn voor de versleten toestand van de wijk. Veel basiscomfort ontbreekt en van isolatie is amper of niet sprak. Ook deze gaan aangepakt worden.

De derde gemeente waar men actief is is Waasmunster. Hier levert men deze maand aan de Warandestraat zes voor ouderen bestemde appartementen op. Ook deze beschikken over alle mogelijke comfort met parkeerplaatsen voor zowel auto’s als fietsen, groenvoorziening en keukens en badkamers die aangepast zijn voor rolstoelgebruikers.

Grote wachtlijst

In totaal beschikt de Dendermondse Volkswoningen over 1.065 woongelegenheden waarvan 394 woningen met 3 slaapkamers, 162 appartementen met 2 slaapkamers en 120 appartementen met 3 slaapkamers. In Dendermonde beschikt men over 734 woongelegenheden, in Waasmunster over 246 en in Lebbeke over 85.

Een probleem voor de Dendermondse Volkswoningen is natuurlijk de specifieke mentaliteit in de bouwsector waartegen het moeilijk vechten is. Het systeem van onderaannemers van onderaannemers is frequent, evenals het gebruik van buitenlandse soms amper gekwalificeerde arbeidskrachten.

Bouwwerven lijken in bepaalde gevallen een beetje op het wilde westen waar zo niet alles toch veel kan. En al die bouwwerven van nabij opvolgen is niet gemakkelijk en in veel gevallen is herstel van de fouten dan niet altijd simpel.

Het Kluster, aanleunflats voor ouderen in Grembergen

De bejaardenwoningen het Kluster in Grembergen is het grootste nieuwbouwproject van de sociale huisvestingsmaatschappij. Tegen de zomer levert men hier 63 woningen op, bestemd voor oudere mensen voor wie het onderhouden van de eigen woning niet meer haalbaar is. Zij kunnen nu in hun dorp onder de kerktoren verder oud worden.

Maar voor ondernemingen als de Dendermondse Volkswoningen is het doel te zorgen voor betaalbare woongelegenheden bestemd voor mensen die over onvoldoende middelen beschikken om zich op de private markt te begeven.

En de vraag is hier enorm. Zo is er een wachtlijst van eventjes 1.320 personen en gezinnen. Veel meer dan het totale patrimonium van de maatschappij. En zo lang de regering hiervoor onvoldoende middelen ter beschikking stelt zal dit aantal wachtenden hoog blijven of zelfs nog groeien. De sleutel ligt dus bij een almaar bezuinigende gewestregering.

Willy Van Damme

Oplossing Rusthuis Sint-Vincentius Baasrode

PERSBERICHT

Persmededeling sp.a Dendermonde – Zorgstrategisch Plan

Het zorgstrategisch plan en vooral de toekomst van de woonzorgcentra beroert al lang de publieke opinie. sp.a heeft hierbij steeds het algemeen belang voor ogen gehouden: betaalbare, toegankelijke en kwalitatieve zorg voor elke Dendermondenaar. Deze principes werden ook in het bestuursakkoord opgenomen.

De afgelopen maanden onderhandelde de sp.a-fractie in alle rust en stilte mee aan de actualisering van het zorgstrategisch plan. Immers door het verdwijnen van het rusthuis Gentse Poort ontstond in Dendermonde een nieuwe situatie op gebied van het aantal bedden die een actualisatie van het bestaande zorgstrategisch plan noodzakelijk maakte.

Op de OCMW-raad van 12 mei werd een eerste belangrijke toelichting gegeven over een duurzame oplossing.

De essentie van het zorgstrategisch plan blijft overeind: inzetten op thuisverzorging, investeren in een nieuw woonzorgcentrum en de uitbouw van een woonzorg-cirkel.

Op basis van de cijfers en de uitgangspunten van het bestuursakkoord, wordt geopteerd voor een nieuwbouw in Baasrode. In Sint-Gillis zal een andere partner instaan voor een doorgedreven renovatie die ook dit woonzorgcentrum zal confirmeren aan de geldende normen.

Door te kiezen voor een niet-openbare partner wordt de mogelijkheid gecreëerd om een groter aantal bedden in Dendermonde te houden. Dit betekent wel dat tijdelijk het aandeel van de openbare sector daalt. Daar staat tegenover dat het OCMW zich engageert om zodra er nieuwe capaciteitsuitbreidingen mogelijk zijn, het OCMW zich ook sterk maakt deze in te vullen. Bovendien werden voor Baasrode 120 bedden bekomen in plaats van de initieel voorgestelde 112.

120 bedden in Baasrode levert een stabiele sterke verankering van de openbare sector op: tot meer dan 40% van het aantal bedden op ons grondgebied.

Een WZC van 120 bedden zorgt ook voor de meest voordelige financiering van de overheid. Ook in het huidige ZSP wordt een site van 120 bedden voorzien. De locatie Baasrode biedt de mogelijkheid om deze verankering vast te houden in de toekomst, door er voor te zorgen dat een modulaire bouw uitbreiding aankan telkens de norm verhoogt. Verdere vergrijzing van de bevolking zal daar immers zeker voor zorgen.

Verder formuleerde en bekwam de sp.a-fractie volgende wijzigingen aan het initieel geformuleerde voorstel:

c

Bart Van Malderen: “We kozen op rendabiliteitsreden voor een rusthuis van 120 en niet 112 bedden in Baasrode.”

– garanties op gebied van prijszetting, zowel voor de bestaande als voor toekomstige bewoners.  Het betrekken van een bijkomende partner mag geen aanleiding geven tot bijkomende prijsstijgingen.

– Er kan geen sprake zijn van het afstoten van personeel.

Sp.a vraagt dat actief aan het draagvlak voor dit verder uit te werken akkoord wordt gebouwd via grondige bespreking en advisering in de stedelijke welzijnsraad.

Namens sp.a Dendermonde

Bart Van Malderen
Fractieleider gemeenteraad

NAWOORD:

Tijdens een gesprek stelde Bart Van Malderen dat de verhouding RVT/ROB in Baasrode een 60 ROB en 40 RVT zal bedragen. Wat betekent dat de structurele verliezen hier beperkt kunnen worden. Wat zeer belangrijk is voor de lange termijn om het OCMW voldoende krachtig te houden. Haar zeer belangrijke sociale taak stelt men aldus veilig.

Bart Van Malderen: “We kozen voor 120 in plaats van 112 bedden omdat dit qua personeelskader en rendabiliteit de best mogelijke optie is. Ook blijft de optie van extra bejaardenhuizen naast het nieuwe te bouwen rusthuis behouden. Daarvoor is er daar voldoende grond beschikbaar.”

Wat betreft het Rusthuis van de Boonwijk in Sint-Gillis-Dendermonde komt er dus een privatisering. Daarvoor wordt er een openbare aanbesteding gedaan. De piste van de Broeders van Liefde werd dus verlaten en dat wil zeggen dat iedereen in de sector zich mag kandidaat stellen om dit uit te baten.

OCMW-voorzitter Patrick Meulebroek: “Bij de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten had men ons gezegd dat alleen onderhandelen met de Broeders van Liefde ons juridische problemen kon geven. Daarom dat we wel verplicht zijn om hier iedereen uit te nodigen om een bod te doen op dit rusthuis.”

Deze oplossing is natuurlijk een goede zaak voor de huidige meerderheid die vlak voor de verkiezingen aan Baasrode en Dendermonde een resultaat kan tonen dat zeker voor Baasrode beter is dan iemand ooit kon verhopen.

Patrick Meulebroek

Patrick Meulebroek: “Wij voorzien bij de privatisering garanties voor zowel de prijszetting als het personeel in het rusthuis Hof ter Boonwijk. We gaan hier nu een gepaste kandidaat zoeken.”

Ook voorziet men de mogelijkheid om de naschoolse kinderopvang (IBO), die nu nog in een totaal onaangepaste verouderde locatie in het oude Baasrode gemeentehuis zit, naar hier te verhuizen. Wat in de originele plannen reeds was voorzien.

Met een rusthuis van 120 bedden, een nieuwe IBO en die extra bejaardenwoningen is de buit meer dan binnen. Het nieuwe modulaire rusthuis zou komen naast het bestaande. Dit zou dan later afgebroken worden. Gehoopt wordt er nog deze legislatuur mee te kunnen starten. Mogelijks reeds in 2017.

Rest nu nog de verkoop met voorwaarden van het rusthuis Hof ter Boonwijk. Dit moet volgens het akkoord minstens zijn huidige capaciteit van 97 bedden behouden en zou gerenoveerd worden.

Willy Van Damme

Extra nawoord:

Na dat persbericht van Bart Van Malderen kwam er nog een gezamenlijk perscommuniqué van de beide coalitiepartners CD&V en sp.a die het eerste bevestigde maar meer in detail ging.

Uit een verder gesprek met OCMW-voorzitter Patrick Meulebroek blijkt ook dat er in het toekomstige Baasroodse rusthuis een quota zal zijn voor 73 RVT bedden en 47 ROB (60,8% versus 39,2%). Men voegt de RVT- quota van Hof ter Boonwijk en Baasrode Sint-Vincentius dus samen.

Wat betekent dat de uitbating ervan mede gezien de omvang niet verlieslatend zal zijn. Patrick Meulebroek is dan ook een zeer tevreden man. Terecht. Wat het moeilijkste dossier van deze legislatuur was krijgt een goed einde.

Wat nu moet gebeuren is het in detail herschrijven van het voorheen al goedgekeurde zorgstrategisch plan, het laten goedkeuren op de OCMW-raad en door de subsidiërende overheid in Brussel (VIPA). Ook moet men nog maar eens een verlenging vragen voor het openhouden van het rusthuis in Baasrode. Die vergunning vervalt later dit jaar.

Daarna komt het aanstellen van een architectenbureau, maken van een ontwerp, vragen van een bouw- en milieuvergunning en de aanbesteding. Stappen die ook door zowel de OCMW-raad, de provincie als de Vlaamse overheid moeten worden goedgekeurd. Er is dus nog veel werk voor de boeg. “Op 20 mei komt de zaak al voor de OCMW-raad”, aldus een gelukkige Patrick Meulebroek.

De onderhandelingen intern werden naar verluidt gedaan door Patrick Meulebroek, burgemeester Piet Buyse (CD&V) en Bart Van Malderen, fractieleider van de sp.a in de gemeenteraad.

Willy Van Damme

kandidaten persprijzen sociaal-cultureel werk en sport gezocht

Naar een al van 1976 bestaande traditie  wil de Dendermondse Perskring dit jaar ook voor het nu voorbije 2013 haar persprijzen toekennen. Zowel voor de sociaal-culturele sector als voor de sport zoekt men in het werkingsgebied der Perskring, zijnde de gemeenten Dendermonde, Buggenhout en Lebbeke, naar mogelijke kandidaten.

Wielewaal 's Heerenbosch met Paul Van Malderen, Patrick Meulebroek en Fons Hermans - Persprijs 1989

De persprijs sociaal cultureel werk ging voor 1989 naar Wielewaal ‘s Heerenbosch. Deze is nu nog steeds als onderdeel van Natuurpunt actief in de regio en speelt in haar sector van het milieubeleid immer een voorname rol.

Van links naar rechts: Emiel Vermeir, wijlen Paul Van Malderen, toen burgemeester van Buggenhout, Moniek De Clercq en Marc Aerts van Wielewaal, wijlen Arthur Block, de voorzitter der Perskring, Patrick Meulebroek en Fons Hermans, beiden toen schepen in Dendermonde.

Via de persprijzen wil de Dendermondse Perskring vooral stille werkers in het daglicht plaatsen, iemand belonen die zich in het voorbije jaar bijzonder 2013 verdienstelijk maakte voor de gemeenschap of prestaties leverde die een regionale, nationale of internationale weerklank vonden. Zowel verenigingen en organisaties als individuen komen hiervoor in aanmerking.

De winnaars van de persprijzen voor 2012 waren de werkgroep Middenstand Opdorp Leeft, gekend voor onder meer hun recent gehouden erg sfeervolle kerstmarkt in Opdorp, voor het sociaal-culturele werk en Gerdi De Kimpe, een der stichters en drijvende kracht achter de zeer succesvolle damesvolleybalclub Oudegem.

Ilse De Ruysscher, Tenniskampioene - Persprijs 1985 - Met burge

Toenmalig Belgisch tenniskampioene Ilse De Ruysscher kreeg de persprijs voor de sportverdienste voor 1985. Hier samen met toenmalig Dendermonds burgemeester wijlen Albert Cool die haar feliciteerde met haar prijs.

De lijst van de winnaars in het verleden leest als een who’s who van mensen en verenigingen die in het verleden uitblonken in hun vakgebied. Zo was er in de sport turnster Julie Croket, gewichthefster Ingeborg Marx, de Appelse Korfbalclub, de Dendermondse Rugbyclub, toen nog Rugby Alpha, Wandelsportclub Baasrode en Patrick Van Campenhout, man van de Chinese gevechtssporten.

Voor het sociaal-culturele werk waar er altijd meer kandidaten zijn waren de laureaten onder meer Gust Dierickx, de man die het poppentheater en volksdansen hier populair maakte, Concertband Dynamic, kunstschilder Tuur De Rijbel, De Begijnhoffeesten, Raf Coppens Scheepvaartmuseum Baasrode, Honky Tonk Jazzclub en Mariella Ost.

Julie Croket

De persprijs sport ging in 2010 naar turnster Julie Croket, toen en nog steeds de nummer een van onze turnsters. Op dat ogenblik leek ze op weg naar de Olympische Spelen in Londen maar een dom ongeluk bij de voorbereiding ervan verhinderde haar deelname. Ze werkt nu volop aan een herkansing voor de Olympische Spelen in Brazilië in 2016. Hier een erg geëmotioneerde Julie Croket tijdens de prijsuitreiking.

Steevast sterke kandidaten die dankzij hun werk een belangrijker bijdrage leverden tot het sociaal-culturele werk en de sportbeleving in de regio. En dat is ook de bedoeling van deze prijzen. Via een eerder symbolische beloning die mensen en groepen eventjes en terecht in de kijker zetten, belonen voor hun onbaatzuchtige inzet.

Wie meent de geschikte kandidaat te zijn, of die te kennen, kan tot en met zondag 29 januari 2014 deze kandidatuur met bijhorende motivatie insturen naar:

– Voorzitter Marc Goossens, Hagewijkpark 37 in 9200 Dendermonde, 0475/79.42.28 (marc.goossens.persbureau@skynet.be)

– Secretaris Willy Van Damme, Rootjensweg 3 in 9200 Dendermonde, 0478/90.11.07 (willy.vandamme@scarlet.be).

Gerdi De Kimpe

Vorig jaar won Gerdi De Kimpe de persprijs voor de sport. Zij is een der stichters van Volleybalclub Oudegem. Ooit begonnen als een leuk idee om zich te amuseren groeide deze mede onder haar bezieling de voorbije jaren uit tot een topclub in het damesvolleybal die haar ‘mannetje’ weet te staan en zelfs al de Beker van België won en reeds enkele jaren ook Europees speelt. En wie weet dat het Belgische damesvolleybal tegenwoordig wereldklasse bezit weet waar zij voor staat.

De persprijzen worden in april tijdens een academische zitting uitgereikt.

Willy Van Damme

Feesten voor het goede doel

Al wat jaren is het Dendermondse maatjesfestival van Club 51 aan het uitgroeien tot een groot succes. Het wil de eerste maatjes aan het publiek presenteren en wenst dit te combineren met een stevige actie voor het goede doel. En dit lijkt te lukken.

Maatjesfestival Club 51 - Dendermonde - Hangar 53 - 18 juni 2013

Er was heel veel volk ingeschreven zodat men dringend op zoek moest naar drie extra tenten om het volk te kunnen ontvangen.

Zo daagden gisteren eventjes 1400 mensen op – waarvan 600 met een VIP-kaart – om te komen proeven van die eerste maatjes en zo mee hun duit in het zakje te doen voor dat caritatieve deel van de avond.

Het mooi gerestaureerde bedrijfsterrein van het vroegere De Bruyne/Unilever/Jacky in Baasrode waren dan ook meer dan goed gevuld met als naar gewoonte veel maatjes en nog meer drank. In totaal naar de organisatoren stelden liet men gisteren 5000 maatjes aanrukken.

Domino

De groep Domino die vooral vocaal sterk bleek zorgde met hun goed in het oor liggende muziekjes voor de nodige ambiance.

Die waren, aldus nog steeds de mensen van Club 51, echt in primeur geleverd door de lokale invoerder Neptunus. “Pas morgen zal je de verse maatjes in de warenhuizen vinden”, stelde men er met een zekere fierheid. En voor wie geen maatjes lustte was er natuurlijk Dendermonds kopvlees met brood en mosterd.

Maatjesfestival Club 51 - Dendermonde - Hangar 53 - 18 juni 2013

Iedereen bleek die avond zo te zien goed gemutst. Het weer liet zich dan ook van haar beste kant zien.

En met muziek van o.a. de groep Domino was de ambiance verzekerd. Het maatjesfestival is in Dendermonde dan ook uitgegroeid tot ’The place to be’. De Dendermondse versie van ‘Place m’as tu vu’.

Het is als het ware de avond waar men moet zijn wil men in het Dendermondse gezien en gekend zijn. Er wordt traditioneel dan ook nogal wat geld ingezameld voor dat goede doel. En daar is het bij de leden van Club 51 toch mee om te doen.

Maatjesfestival Club 51 - Dendermonde - Hangar 53 - 18 juni 2013

En dat er nogal stevig gedronken werd bewijst wel deze tafel.

En dat sociaal doel was dit jaar als vorig jaar terug Blijdorp, de lokale instelling voor mindervaliden, en de Tondeldoos. Dit is een vrijwilligersorganisatie speciaal gericht naar kinderen uit arme gezinnen die deze op allerlei wijzen hulp verleent bij hun studies, o.a. financieel maar ook door voor hen vakanties te organiseren.

Maatjesfestival Club 51 - Dendermonde - Hangar 53 - 18 juni 2013

De Tondeldoos kon huiswaarts keren met een mooie gift van 6000 euro. En daar de verantwoordelijke van Blijdorp zelf had moeten verstek laten gaan diende Patrick Meulebroek, OCMW-voorzitter, dan maar onverwacht in te springen. Hij kreeg 4000 euro cadeau.

Zo kreeg De Tondeldoos dit jaar een cheque van 6000 euro en Blijdorp een van 4000 euro. Het is al de zoveelste gift voor de Tondeldoos en komt na o.m. die van de Dendermondse Rugbyclub en het Dendermondse Koninklijk Atheneum. Een waardering voor het vele werk die ze in alle stilte verrichten.

Willy Van Damme