Journalistieke deontologie, Walter Zinzen en Bashar al Assad

Reactie op de vrije tribune ‘Met de muilkorf aan de leiband’ van Walter Zinzen in De Standaard van vandaag 9 februari.

Walter Zinzen heeft een wel heel merkwaardige visie op de journalistiek. Er zijn in ogen de ‘goeden’ en die laat je aan het woord, en er zijn de ‘slechten’, in zijn ogen dictators en massamoordenaars, en die laat je nooit aan het woord. Heeft die man ooit al gehoord van journalistieke deontologie? Zinzen lapt er zijn laars aan.

Maar dat hij luidkeels protesteert tegen het interview met Assad maar al zes jaar zwijgt over de honderden interviews die in onze media verschenen met allerlei salafistische vechtersbazen is voor hem nog nooit een probleem geweest.

Blijkbaar wil Zinzen dus van Syrië een soort salafistische hemel maken. Dat kan hij dan voor wat interviews wel bezoeken. Hij moet dan wel zien dat hij bij de terugkeer ook zijn hoofd meeneemt. Desnoods in een aparte zak.

Willy Van Damme

P.S.: In 1983 verwittigde ik telefonisch Walter Zinzen bij de toenmalige BRT over de praktijken van de vroegere Gentse professor toxicologie Aubin Heyndrickx. Hij lachte het weg stellende dat de man zoals steeds ook hier wel gelijk had met zijn beweringen over biologische oorlogvoering in Laos en Cambodja door de Sovjetunie. Een fantasierijk verhaal komende uit Washington en in België gebracht door die man, een fraudeur.

Panorama, het televisieprogramma van Zinzen, liet Heyndrickx na mijn gesprek uitgebreid aan het woord over die lasterlijke onzin zonder ook maar een kritische vraag te stellen. Had hij de zaak toen serieus en dus kritisch bekeken dan had hij geweten wie die man echt was, zijnde een viezerik, smeerlap en wetenschappelijk een idioot. Het voorval typeert Zinzen. Wie denkt dat de huidige journalistiek slechter is dan vroeger is dus fout.

Advertenties

Hysterische prietpraat van Corry Hancké in De Standaard

Dat Uw redacteur wanneer ze bericht over Rusland niet zelden de pedalen helemaal kwijt raakt bewijst ze nogmaals ten volle in haar stuk vandaag: ‘De wereld op zijn Russisch’. Daarin schrijft zij: “het lijden van de bevolking wordt niet in beeld gebracht, of het wordt afgeschilderd als Westerse propaganda.” Het is een verklaring die best wel hilarisch kan genoemd worden.

Recent nog berichten, om maar een van de duizenden voorbeelden te noemen, zowel RT als de Syrische media uitvoerig over het saboteren door de Syrische jihadisten van de watertoevoer naar de ongeveer 5 miljoen inwoners van de regio van Damascus. Wat voor grote humanitaire problemen zorgde. Hierover echter in onze massamedia amper een woord.

Verder is zij van oordeel dat RT de Syrische regering niet verantwoordelijk stelt voor de aanvallen met chemische wapens. Voor haar een voorbeeld van partijdigheid. Daar ik dit probleem op de voet volg en tot heden voor die beweringen over dit chemisch wapengebruik nog geen begin zelfs van een bewijs zag zou ik dan graag van haar die bewijzen wel krijgen.

Verder ben ik over die zaak enkele malen op RT aan het woord geweest en heb daar de zaak besproken. Hierbij kwamen de beschuldigingen ruim aan het woord. Met een analyse van die beweringen, een bespreking van de vele documenten en de ontkenningen.

Mevrouw Hancké bewijst hier nogmaals dat ze niet bezig is met verslag uit te brengen maar in het verspreiden van leugens op het hysterische af.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Standaard naar aanleiding van het artikel van Corry Hancké ‘De wereld op zijn Russisch’ in de krant van vandaag 30 januari. In 1983 beweerde dit dagblad op basis van beweringen van Aubin Heyndrickx, de toenmalige professor in de toxicologie (Universiteit Gent), dat de Sovjetunie op grootschalige wijze biologische wapens gebruikte in Laos en Cambodja.

Een pak leugens komende van Washington zoals nadien is gebleken. Ook toen al geloofde trouwens geen enkel serieus wetenschapper waar ook die beweringen. Aubin Heyndrickx was toen hij die verklaringen deed zelfs de risee van de wetenschappelijke wereld.

De man werd enkele jaren later – zijn gerechtelijke bescherming was wegevallen – wegens fraude bij het uitoefenen van zijn beroep meermaals veroordeeld en zelfs zijn titel van professor afgepakt. 

De toenmalige hoofdredacteur Lode Bostoen weigerde echter in die periode enige kritische opmerking over die beweringen te publiceren. De Standaard is qua niveau nog niets veranderd. Integendeel zelfs, elke kritische stem op de redactie buitenland die er toen was werd buiten gegooid en vervangen door pennenlikkers die vooral uitblinken in het overschrijven van Amerikaanse propaganda.

En dan is men verbaasd dat onze media nog amper over enige geloofwaardigheid beschikken. Een probleem dat ze alleen aan zichzelf te danken hebben. En om dat probleem van een gebrek aan geloofwaardigheid aan te pakken zorgt men niet voor een meer professionelere journalistiek maar begint men met het verkopen van hysterische prietpraat over de ‘tegenstander’, de vijand. Zielig.

The New York Times en Russische sportdoping

Merkwaardig hoe een krant als The New York Times zich in de Russische dopingkwestie in de kijker werkte. In zeker geval was het die krant die de zaak tegen Rusland definitief op gang trok. Ditmaal echter lijkt ze zich met een verhaal van Rebecca R. Ruiz (1), haar correspondent in Moskou, verbrand te hebben met beweringen die zij zo te zien niet kan hard maken. Zwijgen lijkt voor de krant het alternatief te zijn.

Rebecca R. Ruiz citeert

In een interview dat Rebecca R. Ruiz over meerdere dagen deed met verantwoordelijken van het Russische antidopingprogramma voerde stelde de krant op 28 december dat Rusland voor het eerst toegaf dat het actief betrokken was bij een dopingprogramma voor haar atleten bij de Olympische Spelen. ‘Russians No Longer Dispute Olympic Doping Operation’, kopte de krant (Russen betwisten niet langer een operatie voor het dopinggebruik bij de Olympische Spelen).

Rebecca Ruiz - A

Rebecca R. Ruiz dacht een primeur te hebben toen ze kopte dat Rusland institutioneel dopinggebruik toegaf. Maar die ontkenden en daartegen had zij amper verweer. Vals spel?

Een verhaal dat gezien de straffe titel wereldwijd werd overgenomen. In onze kranten zonder veel serieus wederwoord. Maar wie het verhaal kritisch leest wordt echter achterdochtig. Blijkt dat die tittel feitelijk nergens door de inhoud van het artikel bewezen wordt.

Al de hier ter zaken doende citaten uit het verhaal van Rebecca R. Ruiz in The New York Times:

Russia is for the first time conceding that its officials carried out one of the biggest conspiracies in sports history: a far-reaching doping operation that implicated scores of Russian athletes, tainting not just the 2014 Winter Olympics in Sochi but also the entire Olympic movement.

Rusland heeft voor de eerste maal toegegeven dat zijn ambtenaren betrokken waren bij een van de grootste samenzweringen uit de geschiedenis van de sport. Een verreikende dopingoperatie die zeer veel Russische atleten en niet alleen de Olympische Winterspelen in Sotsji (een Russische badplaats, nvdr.) maar de ganse Olympische beweging in een slecht daglicht plaatste.

Over several days of interviews here with The New York Times, Russian officials said they no longer disputed a damning set of facts that detailed a doping program with few, if any, historical precedents.

Gedurende een over verscheidene dagen lopende serie interviews met The New York Times stelden Russische ambtenaren dat ze niet langer de zware feiten betwisten betreffende een dopingprogramma dat in de geschiedenis zijn weerga niet heeft.

“It was an institutional conspiracy,” Anna Antseliovich, the acting director general of Russia’s national antidoping agency, said of years’ worth of cheating schemes, while emphasizing that the government’s top officials were not involved…..

“Het was een institutionele samenzwering”, aldus Anna Antseliovich, de waarnemende directeur-generaal van het Russische antidopingagentschap, over het jarenlange bedrog. Daarbij wel stellende dat de regering niet betrokken was….

The officials, however, continue to reject the accusation that the doping program was state-sponsored. They define the Russian state as President Vladimir V. Putin and his closest associates.

Deze ambtenaren blijven echter ontkennen dat het dopingprogramma georganiseerd was door de overheid. Waarbij zij de overheid definiëren als president Vladimir Poetin en zijn nauwste medewerkers.

Ms. Antseliovich, who has not been directly implicated in the investigations, said she was shocked by the revelations….

Anna Antseliovich

Anna Antseliovich, waarnemend directeur-generaal van RUSADA, stelde dat Rebecca R. Ruiz haar woorden had verdraaid en totaal uit de context gehaald.

Mevrouw Antseliovich, die niet direct betrokken was bij deze onderzoeken, stelde dat zij geschokt was door de onthullingen.

Vitaly Smirnov, 81, a top sports official whose career dates to the Soviet era and who was appointed this year by Mr. Putin to reform the nation’s antidoping system, said he did not want “to speak for the people responsible.” Mr. Smirnov said he had not met most of the individuals implicated in a report by Mr. McLaren — emphasizing that they had been dismissed as a result — nor did he know where they were.

Vitaly Smirnov, 81 jaar oud, een topman voor sport wiens carrière teruggaat tot de periode van de Sovjetunie en die door Poetin benoemd werd om het antidopingsysteem te hervormen, stelde dat hij: “niet wil spreken namens de verantwoordelijken”. Smirnov stelde dat hij diegenen die in het rapport van McLaren genoemd werden niet had ontmoet – waarbij hij nog stelde dat diegenen die genoemd werden ook ontslagen zijn – en dat hij ook niet wist waar ze verbleven.

“From my point of view, as a former minister of sport, president of Olympic Committee — we made a lot of mistakes,” he said, echoing Mr. Putin’s broad denials…..

“Vanuit mijn standpunt als een gewezen minister voor Sport en voorzitter van het Olympisch Comité gezien is het zeker dat wij veel fouten maakten”, stelde hij (Smirnov, nvdr.). Daarbij de ontkenningen van Poetin herhalend.

“We have to find those reasons why young sportsmen are taking doping, why they agree to be doped,” Mr. Smirnov said,….

“We moeten de reden zoeken waarom jonge sportlui doping nemen en waarom zij akkoord gingen om zich te laten doperen”, aldus nog Smirnov….

RUSADA reageert

De journaliste interviewde dus gedurende meerdere dagen die Russische specialisten en haalde er amper citaten uit. Een ZEER pover resultaat. En bovendien kan de titel van haar verhaal alleen gebaseerd zijn op de vijf woorden toegeschreven aan Anna Antseliovich, de dienstdoende directeur-generaal van RUSADA. Zijnde:’It was an institutional conspiracy”.

Rusada

RUSADA, het Russische antidopingagentschap, werd geleid door Grigory Rodchenkov die speciale cocktails ontwikkelde die dopinggebruik konden maskeren. En met die gegevens perste hij volgens de beschuldigingen dan atleten af.

Maar iedereen die dit nauwgezet leest ziet dat die vijf woorden komen uit een grotere zin en bijna zeker ook uit een nog grotere analyse van de feiten. Het uit de context rukken van die vijf woorden lijkt dan ook goed mogelijk en zelfs heel waarschijnlijk.

Het is bovendien een in de journalistiek veelvuldig gebruikte techniek. Men laat beide partijen onder het mom van objectiviteit wel aan het woord maar zorgt ervoor dat de citaten van de ene partij gemakkelijk foutief te interpreteren zijn, zeker in het geheel van het gebrachte verhaal. Een klassieke truc van als journalisten vermomde moddergooiers.

Reeds de volgende dag reageert men onder meer bij RUSADA, het Russische antidopingagentschap, stellende dat men de woorden van hun baas Anna Antseliovich bewust had gemanipuleerd.

Typerend is dan de wijze waarop Reuters (2), het Brits-Canadees persbureau, dit verhaal brengt. Reuters geeft wel de reactie van RUSADA maar brengt helemaal geen duidelijkheid over wat er volgens het Russische agentschap dan fout was aan het verhaal van Rebecca R. Ruiz.

Men liet het (bewust?) vaag. Het stuk verscheen bij de krant bovendien alleen op de website maar niet in de krant.  Een ontkenning van een voor de krant topverhaal wordt niet afgedrukt! Merkwaardig toch en minstens zeer onprofessioneel. De krantenlezers zouden eens het wederwoord kunnen opmerken en wat dan?

Reuters:

Russia’s anti-doping agency RUSADA said on Wednesday it had not admitted to mass doping in the country’s sports system and that a report in the New York Times which suggested it had was a distortion of its position.

Ruslands antidopingagentschap RUSADA stelde woensdag dat het niet had toegegeven betrokken te zijn bij het dopingsysteem in het land en dat een verslag in The New York Times dat dit had geïnsinueerd een verdraaiing was van hun standpunt.

The U.S. newspaper reported earlier on Wednesday that RUSADA officials had for the first time admitted there had been an organized conspiracy to dope in Russia.

De Amerikaanse krant had eerder op woensdag geschreven dat topfiguren van RUSADA voor het eerst hadden toegegeven dat er sprake was geweest van een georganiseerde dopingsamenzwering in Rusland.

It cited Anna Antseliovich, the acting director general of RUSADA, as making the admission in an interview. “It was an institutional conspiracy,” it cited her as saying. She said top officials had not been involved.

Het citeerde Anna Antseliovich, waarnemend directeur-generaal van RUSADA, als zou zij dit tijdens een interview hebben toegegeven. “Het was een institutionele samenzwering” aldus het citaat in de krant. Zij stelde daarbij dat topfunctionarissen hierbij niet betrokken waren

Uit zijn contextGrigory Rodchenkov - 4

Grigory Rodchenkov, volgens het eerste rapport van het WADA van eind 2015 een zware crimineel die dopingsystemen ontwikkelde die men niet kon ontdekken. Nadien de kroongetuige voor het WADA en The New York Times.

Maar waar was de manipulatie volgens Rusland dan juist? Dat zegt Reuters ons echter dus niet. Daarvoor moeten we naar RT (3) gaan, de Russische Engelstalige nieuwszender. En hier klinkt het zo:

“The words of the acting Director General, Anna Antseliovich, have been distorted and taken out of context,” the statement issued by RUSADA says.

“De woorden van waarnemend directeur-generaal Anna Antseliovich werden verdraaid en uit hun context gehaald”, aldus een verklaring van RUSADA.

No The agency went on to explain that Antseliovich was actually just drawing attention to the fact that Richard McLaren, the Canadian lawyer who compiled a report detailing the results of an investigation into doping allegations against Russia, used the words “institutional conspiracy” instead of “state doping system” in his latest December 9 report.

Neen, het agentschap stelde dat Antseliovich feitelijk aandacht trok op het feit dat Richard McLaren, de Canadese jurist die een rapport opmaakte met de details over zijn onderzoek naar de beschuldigingen over doping in Rusland, in zijn laatste rapport van 9 december de woorden ‘institutionele samenzwering’ had gebruikt en niet had gesproken over een ‘staatsdopingsysteem’.

At that time, McLaren said at a news conference that “it was a cover-up that evolved from uncontrolled chaos to an institutionalized and disciplined medal-winning conspiracy.”

Toen (9 december nvdr.) stelde McLaren tijdens een persconferentie dat: “het een bedrog was dat evolueerde van een ongecontroleerde chaos tot een geïnstitutionaliseerd strak gecontroleerde samenzwering om medailles te winnen.”

Antseliovich stressed that McLaren ruled out the possibility of the involvement of the Russian leadership in the alleged doping program but she never confirmed the existence of any “institutional conspiracy,” the RUSADA statement emphasizes.

Antseliovich stelde daarbij dat McLaren de mogelijkheid van betrokkenheid van de Russische overheid bij de zaak uitsloot. Nooit bevestigde zij echter het bestaan van een ‘institutionele samenzwering’, aldus nogmaals RUSADA .

Het zou voor Rebecca R. Ruiz en The New York Times erg gemakkelijk zijn om fors hierop te reageren en aan de hand van de bandopname van dat gesprek zwart op wit te bewijzen dat men in Rusland liegt. En dat op hun website zetten is poepsimpel. Wat kan een krant als The New York Times nog meer wensen om haar campagne tegen Moskou en Poetin extra schwung te geven?

Crimineel wordt betrouwbaar

In navolging van de Amerikaanse regering voert zij immers al jaren een harde pershetze tegen het land. Het was uiteindelijk deze krant die Grigory Rodchenkov, de naar de VS gevluchte in opspraak geraakte vroegere baas van RUSADA, interviewde. Wat de aanleiding was voor het WADA, het in Canada gevestigde antidopingagentschap, om er McLaren op af te sturen. Met voor Rusland op sportgebied zware gevolgen.

Maar noch de krant noch de journaliste maken die bandopnames echter bekend. Merkwaardig toch. Het enige wat Rebecca Ruiz doet is via Twitter drie berichten rondsturen waarin zij zegt dat ze bij haar verhaal blijft. Een uitermate zwakke verdediging.

Rebecca R. Ruiz - New York Times - Verhaal over Rusland en doping

Het povere antwoord van Rebecca R. Ruiz op de ontkenningen van RUSADA.

Terwijl De Tijd en De Standaard de ontkenningen van RUSADA wel brachten was dit voor De Morgen niet eens nodig. Alleen het verhaal van Rebecca R. Ruiz raakte in de krant. Het wederwoord niet. De krant is dan ook haantje de voorste om RT de propagandazender van Poetin te noemen.

Niet dat De Standaard, De Tijd en Het Laatste Nieuws de ontkenning door RUSADA op een degelijke manier brachten zodat de lezer enige duidelijkheid kreeg over de beschuldigingen heen en weer. Alleen De Standaard deed het hier wat beter en legde deels de door Rusada gebrachte context uit.

Wederwoord niet nodig

De vraag is ook wat de waarde is van de beschuldigingen die het Canadese WADA, het Wereld Antidoping Agentschap, uitte tegen Rusland. De website The Durand onderzocht de zaak. (4 & 5)

Zo werd Grigory Rodchenkov, de vroegere directeur van het Russische antidopinglaboratorium, in het eerste van november 2015 daterende rapport van WADA over de zaak omschreven als een groot misdadiger. Waarna die man in Rusland op staande voet werd ontslagen en men tegen hem een gerechtelijk onderzoek start.

Rodchenkov ontvlucht echter onmiddellijk Rusland en loopt over naar de VS waar hij met zijn verhaal naar de pers stapt – waarbij deze trouwens zijn crimineel handelen toegeeft – en zo naar WADA en de Canadese rechtsprofessor Richard McLaren. Die maakt in juli 2016 een voorlopig rapport dat in essentie gebaseerd is op diens beweringen en waar Rodchenkov plots wordt omschreven als een betrouwbaar persoon.

Waarbij McLaren in dat rapport zelf toegeeft dat zijn onderzoek wegens een gebrek aan tijd onvolledig is en hij een onderzoek in Rusland zelf of een Russisch wederwoord niet nodig vond. Voor een rechtsspecialist een zeer bizarre en onaanvaardbare stelling.

Het verhaal van Rodchenkov over de betrokkenheid van de Russische overheid is essentieel ook gebaseerd op de bewering dat de flesjes met urinestalen afkomstig van de Zwitserse firma Berlinger opengebroken waren en de stalen zo vervangen. Waarop Berlinger in een persbericht stelt dat die flesjes nooit ongezien kunnen opengebroken worden. (6)

Richard McLaren - 5

Alleen als Rusland zijn versie van de feiten aanvaard wil Richard McLaren met hen praten.

Nationaal prestige en geld

Dat sport soms meer met nationaal prestige en geld te maken heeft dan met het pure sportieve zou voor iedereen duidelijk moeten zijn. Ook dit verhaal toont dat perfect aan. De altijd zeer mooie woorden die sportbazen groot en klein bij elke gelegenheid vertellen zijn gewoon holle woorden. Leugens waarachter de hebzucht – niet zelden hun eigen – schuil gaat.

Sportlui willen via hun soms bijna bovenmenselijke prestaties centen verdienen en dat kan men hen niet kwalijk nemen. Het is hun beroep en veelal ook hun passie waarbij men soms op een paar jaar tijd voldoende moet verdienen om er voor de rest van hun leven te kunnen van genieten.

Wat wel duidelijk is is het feit dat het bij topsport in bepaalde gevallen om zo’n enorme bedragen gaat dat het voor de gewone buitenwereld schandelijk wordt. Bovendien gebruiken de grote landen sport ook om zich te profileren als DE natie. Dit is zo voor China, Japan, de VS, Rusland en het Verenigd Koninkrijk maar niet exclusief. Nationaal prestige heet dat.

En dat er hier continu sprake is van vals spel is daarom onvermijdelijk. Gokken op de eigen voetbalwedstrijden, pure omkoperij, wonderdokters met ‘speciale’ preparaten en zwartgeldcircuits, het vormt er allemaal een onderdeel van. Dat Russische atleten dus soms bedriegen is een zekerheid en ook bewezen.

Evenmin mag het verbazen dat Rusland dit, al of niet oogluikend, tolereerde. De Russische president Vladimir Poetin is zelf een sportman en ziet sport als belangrijk voor ‘s lands prestige. Maar om dat echt vast te stellen is er een echt onderzoek nodig en dat ontbreekt. We houden na de rapporten van WADA in wezen alleen veel roddel over. De sport, hun beoefenaars, de entourage en de fans verdienen meer.

Maar dit gaat ook op voor de andere grote landen voor wie aanzien eveneens erg belangrijk is. En dat men het daarbij niet altijd netjes speelt is ook zeker. Teveel topsporters blijken immers van hun nationale sportorganisaties om ‘gezondheidsreden’ de toelating te hebben om prestatieversterkende middelen te gebruiken.(7)

Vladimir Poetin - Sotsji - 3Vladimir Poetin bij het aansteken van de Olympische vlam bij de winterspelen van Sotsji. Ook voor hem is sport een methode om het nationaal prestige, en dus ook dat van hem, te verbeteren. Het dossier tegen hem is echter voor zover geweten praktisch onbestaande.

Dit stinkt misschien nog meer dan het verhaal van Richard McLaren, WADA en RUSADA. Maar hier verbood men dan wel atleten deel te nemen aan een voor hen cruciaal sportgebeuren zonder dat ze ooit – ondanks de in bepaalde gevallen tientallen dopingcontroles – betrapt werden. Dit in essentie gebaseerd op de beweringen van een gezochte crimineel. Van discriminatie en broodroof gesproken.

Willy Van Damme

1) The New York Times, 27 december 2016, Rebecca R. Ruiz, ‘Russians No Longer Dispute Olympic Doping Operation’. http://www.nytimes.com/2016/12/27/sports/olympics/russia-doping.html?rref=collection%2Fsectioncollection%2Fsports&action=click&contentCollection=sports&region=rank&module=package&version=highlights&contentPlacement=7&pgtype=sectionfront&_r=1

2) The New York Times, 28 december 2016, Reuters, ‘Russia’s Anti-Doping Body Says Did Not Admit to Sports Dope Conspiracy’. http://www.nytimes.com/reuters/2016/12/28/sports/olympics/28reuters-doping-russia.html?_r=0

3) RT, 28 december, geen auteur, ‘NYT ‘distorted & took out of context’ words of Russian anti-doping agency head – RUSADA’. https://www.rt.com/sport/372081-nyt-russia-doping-distorted/

4) The Duran, 2 augustus 2016, Rick Sterling, ‘Here’s how Russian athletes were unfairly banned from the Olympics’. http://theduran.com/heres-russian-athletes-unfairly-banned-olympics/

Rick Sterling, de auteur van dit artikel, doet een grondige analyse van de eerste twee rapporten van het WADA, waaronder het eerste rapport van McLaren, en komt tot de conclusie dat ze feitelijk als onderzoeksrapport waardeloos zijn.

Volgens een ganse serie verhalen in allerlei media was Rodchenkov een meester op het vlak van dopinggebruik die ook nieuwe cocktails had ontwikkeld. Daarbij gebruikte hij zijn positie bovendien om atleten af te persen. Een bron waar men als onderzoeker dus erg mee moet oppassen.

5) The Duran, 10 december 2016, Alexander Mercouris, ‘Professor McLaren again attacks Russian sport’. http://theduran.com/professor-mclaren-attacks-russian-sport/.

Hier bespreekt hij het van 9 december 2016 daterende tweede en definitieve rapport van McLaren over de zaak. Ook nu weer achtte McLaren het niet nodig de Russische autoriteiten hierover te ondervragen. Zolang ze hun fouten niet toegeven was het voor hem nutteloos met hen te spreken, opperde hij. De man is professor aan de rechtsfaculteit van de universiteit in de Canadese stad Ontario.

6) http://www.berlinger.com/drug-and-doping-control/media/media-release-detail/sochi-2014-doping-allegations/

In zijn tweede rapport geeft Richard McLaren toe dat er geen enkele getuige is die zo’n flesje met urinestalen van Berlinger ooit illegaal heeft zien openen. Het is dus gewoon allemaal van ‘horen zeggen’ door Rodchenkov. Maar dat verhaal vormde juist de basis van het WADA voor de beschuldiging over de betrokkenheid van de Russische overheid bij dit schandaal. Met andere woorden: WADA heeft dus geen dossier tegen de Russische overheid.

NASCHRIFT

7) Een persoon met ervaring op het vlak van het internationaal sportgebeuren stelt het zo: “Men vraagt aan zijn huisarts om een doktersbriefje dat je medicijn zus of zo moet nemen en stuurt dat via een internationaal standaardformulier op naar de desbetreffende nationale sportfederatie en dat is voldoende.”

Zo simpel dus als een gewoon ziektebriefje dus. “Je moet al een idioot zijn om nog op dopinggebruik betrapt te worden”, aldus zijn uitleg. Een wanttoestand die natuurlijk in het milieu perfect gekend moet zijn maar waarover men in de media nooit schrijft.

Aleppo–Het bedrog van Reuters

Donderdag publiceerde het Canadees-Britse persbureau Reuters een verhaal (1) over een vermeend incident dat bij de evacuatie van terreurgroepen uit de provinciehoofdstad Aleppo die dag zou gebeurd zijn. Het verhaal is typerend voor de wijze waarop dit persbureau, het meest prestigieuze ter wereld, aan berichtgeving over dit conflict doet. Dit is cruciaal want veel kranten zoals bijvoorbeeld The Irish Times, The New York Times en De Morgen nemen dit via kopie en plak regelmatig integraal over.

Wat schreef Reuters:

Pro-Syrian government fighters opened fire on a convoy as it prepared to leave rebel-held eastern Aleppo on Thursday, wounding at least three people, a rescue service spokesman said.

‘A rescue service man said’, een man van een hulpverleningsdienst dus. Dat is zeer onduidelijk. Maar uit andere berichten elders over die zaak blijkt dit een woordvoerder van de Witte Helmen te zijn. Maar door de term Witte Helmen niet te gebruiken verbergt men natuurlijk de waarheid. En dat is zeer belangrijk daar de Witte Helmen bij velen een negatieve bijklank hebben. En dus steekt men die naam – uiteraard bewust – weg. Het klink dus meer serieus.

Rebels are leaving the last enclave they hold in the city after major advances by President Bashar al-Assad’s forces.

“(Pro-government fighters) fired at us and at ambulance vehicles and those people opening up the road,” the spokesman said.

Opnieuw diezelfde. ‘woordvoerder’ zonder naam of organisatie te noemen. Het geeft wel extra kracht aan dit verhaal.

The head of the ambulance service in the district, Ahmed Sweid, told pro-opposition Orient TV that three people had been wounded in the incident.

‘The head of the ambulance service in the district,’, welke persoon en welke dienst blijft ook nu nog geheim. Het is wel al de tweede bron dit het verhaal weet te ‘bevestigen’. Orient TV is een vanuit de Verenigde Arabische Emiraten uitzendende televisiezender die pal achter al Qaeda & Co staat.

“The convoy was shot at by regime forces and we have three injured, one of them from civil defence. They were brought back to besieged areas,” he told Orient TV.

Witte Helm met vlag van Jabhat al Nusra - 28 maart 2015 - Idlib

Een man van de Witte Helmen zwaaiend met een vlag van al Qaeda. James Le Mesurier, de stichter van de Witte Helmen werd vorige week benoemd tot lid van de Order of the British Empire (OBE). Dat moet je verdienen. Wie was daar weer die massamoordenaar?

Early reports indicated at least one person had died. The Syrian Observatory for Human Rights, which uses a network of sources across Syria, said there were no deaths, but some of the wounded were in serious conditions.

Hier boort Reuters een nieuwe, derde, bron aan voor hetzelfde verhaal, dit zo nog meer geloofwaardigheid gevend. Het Syrisch Observatorium voor Human Rights is echter een belangrijk en vanuit het Britse Coventry werkende onderdeel van die jihadisten. Wat al bij een eerste blik op hun website blijkt. Ze gebruiken er immers een van de vlaggen van de jihadisten. Maar die cruciale elementen verzwijgt Reuters. Uiteraard opnieuw bewust.

The civil defence rescue service said on Twitter that five were wounded.

An official with an Aleppo rebel group said the first convoy had reached the Ramousah junction on the way out when they came under fire. Rebel officials said they did not complete the crossing.

En opnieuw krijgt men een nog andere, al vierde, bevestiging. Ditmaal van een terug anonieme topman van een eufemistisch genoemde ‘rebel group’. In wezen echter krijgen wij hier viermaal eenzelfde verhaal dat ogenschijnlijk van steeds verschillende bronnen komt. In wezen is het echter steeds diezelfde bron: Al Qaeda & Co.

In a video interview posted to journalists, a man who said he was a civil defence worker said snipers had fired on people as they tried to open the road for the ambulances to pass a government checkpoint out of the rebel-held sector.

En kijk hier hebben we opnieuw nog eens een al vijfde ‘nieuwe’ bron voor dit schokkend verhaal, ditmaal van zo’n man van een ‘dienst voor burgerbescherming’. Dat beweerde hij althans. ‘a man who said he was a civil defence worker said’.

Uiteraard kan men vermoeden dat ook dit iemand is van die Witte Helmen, officieel De Syrische Burgerbescherming. Met andere woorden: Reuters poogt hier een verhaal te verkopen dat in wezen alleen gebaseerd is op diezelfde anonieme en aan al Qaeda & Co gelieerde bron. Roddels dus.

Voor de ongeoefende en weinig kritische journalist gaat dit verhaal er uiteraard vlot in.  Het is immers van Reuters en die liegen toch niet. Of toch wel? Maar je moet wel toegeven dat Reuters haar leugens goed weet te verpakken. En krantenredacties hebben weinig tijd en zoeken steeds naar smeuïge verhalen en dan zal dit zeker afnemers vinden en verspreid raken. En dat is de bedoeling.

Willy Van Damme

1) Reuters, 15 december 2016, “Pro-Assad forces fire on convoy leaving east Aleppo – rescue workers”, http://uk.reuters.com/article/uk-mideast-crisis-syria-evacuation-idUKKBN1440QP?feedType=nl&feedName=uktopnewsearly&utm_source=Sailthru&utm_medium=email&utm_campaign=UK%20Lunch%20Break%202016-12-15&utm_term=UK%20Lunch%20Break.

Merk ook op dat de titel van het persbericht affirmatief is. Wie dus twijfelt is of idioot of ter kwader trouw?

De Tijd over Assad

Jullie portret gelezen over de Syrische president Bashar al Assad (De Tijd, 3 december 2016). Daarin verwijten jullie hem verantwoordelijk te zijn voor de ‘meer dan 400.000 doden’ van de oorlog in Syrië. Vooreerst weet niemand hoeveel doden er gevallen zijn. Het kunnen er meer en ook minder zijn.

Dat cijfer van 400.000 doden is dan ook onzin en zou door een serieus dagblad nooit op die wijze mogen gebruikt worden. Maar erger is echter dat jullie dat allemaal op het conto van de Syrische president zetten.

Volgens het vanuit het Britse Gloucester opererende Syrische Observatorium voor de Mensenrechten – een organisatie die zoals haar website toont verbonden is aan de opstandelingen en vooral de Syrische Moslimbroeders – zijn de meeste oorlogsslachtoffers Syrische militairen met daarna burgers en als laatste categorie die jihadisten. Is Assad dan ook die man die zijn eigen soldaten liet dood schieten misschien? Volgens De Tijd dus wel.

Maar dat soort journalistiek van laag niveau wekt in jullie geval geen enkele verbazing. Het was toch De Tijd die in het verleden jarenlang de promotor was van de oplichterij in aandelen met Superclub NV en Lernhout & Hauspie NV. En zelfs toen die heren ontmaskerd waren bleven jullie hen nog steunen. Met andere woorden, jullie hebben de beleggers, jullie doelpubliek, bedrogen.

En voor zover ik weet heeft de krant zich daar nooit voor verontschuldigd. Ik vermoed dan ook dat jullie voor de tonnen leugens die jullie over Syria al publiceerden eveneens nooit zullen verontschuldigen. Maar zo kennen we het journaille.

Willy Van Damme

Reactie op een portret van Bashar al Assad van de hand van Ben Serrure in De Tijd van dit weekend. Daarin verwijt hij het Syrische leger ook dat het bij de strijd om Aleppo schoot op vluchtelingen. Op zeker ogenblik verschijnt er op het internet een filmpje van een 2 minuten waarin vluchtelingen te zien zijn die onder begeleiding van soldaten in veiligheid worden gebracht.

Plots zijn daarbij schoten te horen met als commentaar dat die jihadisten op die vluchtelingen schoten. Gelukkig zonder resultaat. Een verhaal welke geloofwaardig is want er zijn langs beide zijden verhalen te horen over dergelijke praktijken van die jihadisten om burgers als menselijk schild te gebruiken.

Een klein stukje van dat filmpje is vele uren nadien te zien bij de BBC die het plots heeft over Sjiitische milities – het moet bij de BBC nu eenmaal sektarisch klinken – die op die, volgens de BBC soennitische, vluchtelingen schieten omdat ze niet snel genoeg doorstappen. Dat is de BBC en De Tijd. En dan verschieten dan men geen enkel vertrouwen heeft in die media.

De Standaard – Prijs fantastische verhalen

Met veel aandacht de stukken, vier pagina’s!, gelezen over Syrië. Jullie tranen voor de nederlaag van al Qaeda & Co in Syrië zijn ontroerend. Wat in de krant alleen nog ontbrak was een paginagrote advertentie van Qatar of Saoedi-Arabië. Uw medewerker Jorn De Cock moet dat toch kunnen regelen.

Gisteren ook nog Kaaiman gelezen over die kwaliteitskrant De Standaard en dat verhaal over verkrachtingen (1). Waarom dingen jullie in ’s hemelsnaam als schrijvers van fantastische verhalen niet mee naar een of andere literaire prijs?

Geen verbazing dat de media en zeker journalisten steevast laag scoren in geloofwaardigheid. Jullie doen dan ook dag in dag uit hiervoor hard jullie best.

Willy Van Damme.

Lezersbrief naar aanleiding van de serie artikels over Syrië in de krant van dinsdag 29 november 2016.

1) Het betreft hier het vorige week uitgebreid in de media gebrachte verhaal over een studie gehouden door opiniepeilingsbureau TNS over de houding van Belgische mannen tegenover verkrachtingen. Die was gedaan in opdracht van Eurobarometer. Koen Meulenaere beschreef het voorval in zijn typische stijl dinsdag in De Tijd onder de toepasselijke titel Bild.

Zo stelde De Morgen op vrijdag 25 november: ‘Vier op tien Belgen praten seks zonder toestemming goed’. De Standaard schreef diezelfde dag dan: ‘Seks zonder toestemming? Oké voor 1 Belg op 5’. Andere cijfers dan in de titel van De Morgen. Het steekt niet nauw.

Maar geen zorg voor de kwaliteitskrant uit Groot-Bijgaarden. In navolging van The Washington Post heeft ook dit dagblad tegenwoordig om serieus over te komen een zogenaamde factchecker.

En daar stelt men zaterdag in die rubriek dan een onderzoek in naar deze bewering met als titel: ‘Vier op de tien Belgen praten seks zonder wederzijdse toestemming goed’. Dus de cijfers van rivaal De Morgen ditmaal. Ach, wie maalt er om. “Deels waar” is het oordeel van de krant die wel toegeeft dat er twijfel rijst over de methodologie van TNS.

Maar de gestelde vraag aan de amper 1.029 Belgen was: “Sommige mensen vinden dat seks zonder toestemming in bepaalde situaties gerechtvaardigd kan worden. Denkt U dat dit van toepassing is op onderstaande omstandigheden? dronken zijn, drugs gebruiken, enzovoort.”

Een minstens dubbelzinnige vraag die verwarrend werkt. Ook is het polsen van amper 1029 mensen wegens erg klein moeilijk als aanvaardbaar te zien. Specialist Maarten De Schryver maakte dan ook brandhout van dit onderzoek en noemde het gewoon waardeloos.

Iedere krant en weekblad de naam waardig weet dat ze uitermate voorzichtig moeten zijn met allerlei beweringen komende van studies en opiniepeilingen. Veelal zijn ze op maat gemaakt van wie de studie bestelde. Niet zelden hebben ze ook alleen maar een commercieel of politiek doel. De waarheid is dan bijkomstig. Ook zou zelfs de beginnende journalist al moeten weten dat opiniepeilingen weinig of niet betrouwbaar zijn.

Dat TNS en de Europese Commissie via Eurobarometer hun naam verbonden aan deze waardeloze rommel zou voor de toekomst dan ook een verwittiging moeten zijn. Maar sinds het satirisch televisieprogramma Basta met zijn neppersberichten furore maakte is er duidelijk bij de media niets veranderd.

Toen protesteerde de Vlaamse persbond tegen het verspreiden van nepberichten door Basta. Dat de media de onzin van die persberichten klakkeloos en zonder controle overnamen was voor de persbond toen geen probleem.

Wanneer gaat men vanuit de persbond ooit eens de redacties waarschuwen om voor men iets publiceert dat bericht eerst eens na te kijken. Maar vergeet het. Als een hond met een hoed op tegen een pennenlikker beweert in het rebellengebied van Aleppo te leven dan krijgt die zonder limiet desnoods pagina’s ter beschikking. Zelfs al leeft die hond feitelijk in de staat Virginia in de VS. Maar ja, sensatie doet papier verkopen. Simpel!

De ietwat gematigde Molenbeekse sjeik

In het verhaal ‘IS probeert Molenbeekse sjeik te vermoorden, maar faalt weer’ over sjeik Bassam Ayachi in de krant van 18 november stelt Uw medewerker Guy Van Vlierden dat de gekende sjeik behoort tot Suqour al Sham wat, stelt hij, ‘een ietwat gematigde moslimmilitie’ is.

Een merkwaardige redenering. Eerst stelt hij dat Bassam Ayachi de reputatie had een kopstuk van al Qaeda te zijn, en dan een paar lijnen verder behoort hij plots tot een ‘ietwat gematigde moslimmilitie’.

De man die indirect gelinkt is aan de aanslagen van al Qaeda van 11 september 2001, die zowat de peetvader is van het Molenbeekse salafisme en zijn terreur en een man wiens zoon wegens terrorisme 4 jaar cel kreeg, vecht dus voor een ‘ietwat gematigde moslimmilitie’.

Merkwaardig toch hoe Uw medewerker ook nu weer de ernst van de zaak poogt te minimaliseren. Verder weet hij zonder twijfel dat Suqour al Sham zij aan zij vecht met Jabhat Fatah al-Sham (de Syrische tak van al Qaeda) in het Leger van de Verovering. Ook is Suqour al Sham voorstander van een kalifaat met de salafistische interpretatie van de sharia. Ietwat gematigd? Wat is dan nog extremistisch?

Ook dient men te beseffen dat het verhaal van die vermeende aanslag door ISIS integraal gebaseerd is op wat die man vertelt op zijn Facebookpagina. En dat lijkt mij amper geloofwaardig.

De vraag die men zich bij Bassam Ayachi beter kan stellen is waarom die man, ondanks zijn activiteiten, meer dan tien jaar ongestraft in België jihadisten voor zijn zaak kon blijven rekruteren. Hem arresteren of het land uitzetten had misschien wel eens veel leed kunnen voorkomen.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar aanleiding van een artikel van Guy Van Vlierden in Het Laatste Nieuws van 18 november. Guy Van Vlierden schreef vorig jaar in zijn krant een opiniestuk waarin hij voorstelde om Syrië te laten besturen door die rebellen, behoudens dan de volgens hem ware extremisten van al Qaeda en ISIS.

Met andere woorden: Het Laatste Nieuws wou Bassam Ayachi desnoods tot kalief over Syrië laten benoemen. Ze zullen er in Molenbeek zeer gelukkig mee zijn. Misschien kan men dan bij die benoeming een Belgische regeringsdelegatie laten overvliegen. Samen met de burgemeester van Molenbeek?

Ook de in Brussel wegens steun aan het terrorisme tot 4 jaar cel veroordeelde zoon Abdelrahman Ayachi behoorde tot die Suqour al Sham, de Valken van de Levant. Hij sneuvelde in 2013 in Syrië.

Deze terreurgroep fusioneerde in maart 2015 met Ahrar al Sham, een soort lokale kloon van al Qaeda die samen met deze al Qaeda het feitelijk bestuur vormen over de Syrische provincie Idlib. Om onduidelijke reden scheurde die groep zich recent in september weer af van Ahrar al Sham. In februari 2014 sloot een belangrijke fractie van deze groep zich aan bij ISIS.

Bedenkingen bij een herdenking

Het was de voorbije dagen in Parijs een en al emotie waarbij de massamedia weer eens hun best deden met uren nieuwsuitzendingen en documentaires. Hetzelfde voor de kranten die massa’s teksten publiceren ter herdenking van die aanslagen door ISIS in Parijs. En inderdaad, het was die 13de november in Parijs een dag vol gruwel met massa’s doden. En dus is een herdenking op zijn plaats.

Niet alleen ISIS

Wat men echter ook nu weer bij die officiële herdenking en de massale media aandacht vergeet is een kritische analyse te maken van de feiten. Een goede analyse ontbreekt van wie ISIS juist is of wat haar relatie met het fenomeen van het wereldwijde jihadisme exact is. En wat is haar relatie met de VS en bepaalde regionale machten zoals Saoedi Arabië en Frankrijk. Het kwam nooit aan bod.

 Le Bataclan - Aanvallen ISIS - 4

Terwijl de EU en de VS ISIS hielpen groeien tot het monster dat het nu is sloeg de groep nadien toe bij haar peetvader, het Frankrijk van François Hollande en Nicolas Sarkozy. Op 24 mei 2013 hief de EU het embargo voor olieproducten uit Syrië op. Die oliebronnen waren de maand voordien in handen van ISIS geraakt. En dus vonden onze bestuurder dat we hen een duwtje in de rug moesten geven. Zodat ze nadien op bezoek konden gaan naar Le Bataclan en het Stade de France. Dank U mijnheer de president.

Dat ISIS in Syrië en Irak richting de uitgang aan het gaan zijn is al een tijd duidelijk. Na hun overmoed door hun aanval in juli 2014 op Iraaks Koerdistan, de lieveling van Israël en de VS, was dat ook te verwachten. En zeker na de Russische directe interventie in het Syrische conflict. Pas dan begon de VS echt op te treden tegen dat stel psychopaten.

Vaststaat echter dat er met het eventueel verdwijnen van ISIS geen einde zal komen aan die salafistische terreur. ISIS bestaat immers pas een goede drie jaar als een aparte organisatie. Maar de salafistische terreur bestaat al sinds 1979 met dank aan de Amerikaanse president Jimmy Carter.

Daarvoor was er al Qaeda, de Tsjetsjeense terreurgroepen, het Algerijnse FIS/GIA en de moedjahedien. Allemaal schatplichtig aan het met steun van het westen verspreidde gedachtengoed van Saoedi-Arabië en haar staatsideologie, het wahabisme, ook salafisme genoemd. 

Geen enkele westerse regering legt die verspreiding tot heden een duimbreed in de weg. Integendeel, in het Verenigd Koninkrijk is kroonprins Charles zelfs beschermheer van The Oxford Centre for Islamic Studies, een salafistische organisatie die in de wereld zieltjes moet winnen. Zieltjes voor de gewelddadige jihad.

Als men niets doet tegen het verspreiden van die ideologie van de haat en de terreur dan moet men niet alleen niet verrast zijn door die aanslag in de Bataclan. Men is er door zijn lakse houding zelfs medeplichtig aan.

Medeplichtig

Deze middag zat Peter Vandermeersch, nu hoofredacteur van de Nederlandse krant de NRC, op Radio 1 van de VRT te mijmeren over die zaak. In hoeverre had de pers hier voordien fouten gemaakt, opperde hij. En dus leek een kritische reflectie voor hem op zijn plaats. Allemaal woorden in de wind, loze praat van iemand die gewoon onbekwaam is om een degelijke krant te leiden.

Prins Charles - 1

De Britse kroonprins Charles prins van Wales is de beschermheer van het Oxford Centre for Islamic Studies, een salafistische organisatie die de wereld wil bekeren tot de religie van de haat, het salafisme.

Immers nog steeds weigert de NRC, en zo ook de andere massamedia, zichzelf in deze zaak aan een degelijke kritiek de naam waardig te onderwerpen. Wat betreft Syrië blijft men in die krant en elders nog steeds maar lullen over ‘gematigde rebellen’ die vechten tegen een brutale ‘dictator’. Onzin, en dat weten ze of horen ze te weten.

Maar de westerse regeringen blijven in al hun dwaasheid vasthouden aan de vernieling van Syrië door al Qaeda en zijn vrienden. En dus volgen de kranten trouw dit wachtwoord. Hier komt men op televisie schreien over de 130 gedode burgers in Parijs. Dankzij o.m. de Franse regering en hun steun aan al Qaeda & Co. sterven er in Syrië dagelijks soms een veelvoud ervan. Hetzelfde voor Irak, Jemen, Libië en Afghanistan.

Het geweten sussen 

Recent had de Britse krant The Financial Times het over de schande van de door de Syrische ‘dictator’ en de ‘vuile’ Russen aangerichte slachtpartijen in Aleppo. Dat die krant de voorbije decennia steevast pal achter de vernieling door de VS en de EU van Afghanistan, Irak, Joegoslavië, Jemen, Libië, Oekraïne, Soedan en Syrië stond vergeet men er dan maar gemakshalve.

Het toont de bijna onvoorstelbare grofheid van onze media die door mee te huilen met de oorlogszucht van onze regeringen medeplichtig zijn aan de ene massamoord na de andere. En dan maar komen klagen over slachtpartijen zodra men in Aleppo al Qaeda in de hoek aan het duwen is.

Waarna onze bestuurders en hun lakeien in de media aan Le Bataclan krokodillentranen komen plegen. Goed wetend dat de media en regeringen mee verantwoordelijk zijn voor die 130 Parijse doden. Dank U Peter Vandermeersch en de vele honderden andere pennenlikkers, dienaars van een moorddadig westen.

De herdenkingen vandaag in Parijs zijn mooi maar niet op deze wijze. Dit is het vergoelijken van de Europese steun aan de massaslachtingen door een stel koppensnellende sadisten. Maar emotioneel staat dit mooi. Qua kritische analyse is dit echter een zeer dikke zero. En dan heeft gans dit gedoe weinig of geen zin. Het is nep. Lekker eens het geweten sussen, daar blijft het bij.

Willy Van Damme

Anti-Amerikaanse propaganda

Dat de Amerikaanse verkiezingen een schabouwelijk beeld geven van het niveau van de Amerikaanse maatschappij is voor iedereen duidelijk. Zelfs de meest fanatieke verdedigers van de VS geven dit nu openlijk toe. Een dubieus zakenman en idioot die demagogische wartaal verkoopt en blijkbaar geen vrouw kan gerust laten neemt het op tegen een dame bij wie de corruptie zo afdruipt en die de vleesgeworden oorlogszucht lijkt.

Een typerend voorbeeld hoe men in de VS over die verkiezingen denkt blijkt uit een zoveelste aanval die de Washington Post, boegbeeld van het neoconservatisme, nog maar eens meende te moeten lanceren tegen Iran. Het land voerde haar anti-Amerikaanse aanvallen op, stelde de krant deze week met een zware beschuldigende vinger.

Donald Trump - 5

Donald Trump toont de hoeveelheid moraliteit die hem eigen is. En wat in de VS als hij toch gekozen wordt?

En wat was het bewijs hiervoor? Wel, de Iraanse televisie had het laatste debat tussen Donald Trump en Hillary Clinton uitgezonden en vertoont op televisie ook de serie House of Cards, een uitgesponnen verhaal over het wel en vooral wee van het Amerikaanse politieke establishment.

Dat vertonen was volgens die krant dus het bewijs dat de Iraanse politieke elite haar campagne tegen de VS had opgedreven. Een wel heel merkwaardige redenering want dan zou bijvoorbeeld ook de VRT hieraan meedoen. Nu is het wel zo dat de Iraanse president Hassan Rouhani na dat debat zijn gal heeft zitten spuwen op de Amerikaanse politiek.

Maar dat doen ook tientallen miljoenen Amerikanen. Men moet maar de commentaren lezen van lezers op de websites van bladen zoals Foreign Policy, The Washington Post of The New York Times. Die kranten of bladen verzwijgen wel de als crimineel te bestempelen relatie tussen de Amerikaanse politici genre Clinton en al Qaeda en ook ISIS, maar zeer veel lezers weten het en ventileren er hun woede.

En dan verschieten dat velen in de VS of weigeren te gaan stemmen of een demagoog verkiezen boven een dame die al gans haar politiek leven van Arkansas tot Washington en New York heeft staan liegen. Een hebzuchtige dame die glimlachend bij de geboorte van ISIS mee stond toe te kijken. Een politica die schatplichtig lijkt aan Israël en via haar Saoedische topmedewerkster Huma Abedin aan de wahhabisten van de Arabische woestijn.

Willy Van Damme

De Standaard en de schande over dat schooltje in het Syrische Idlib

Deze ochtend jullie verhaal (Woede over ‘schande van onze generatie’, DS 28 oktober) over dat schooltje in de Syrische provincie Idlib gezien dat volgens lokale getuigen het slachtoffer was van bombardementen door het Syrische of Russische leger. Jullie plaatsen daarbij de door die getuigen geleverde foto van een klaslokaal van dat getroffen schooltje.

Stoel

Wie echter slechts enkele minuten naar die foto kijkt ziet dat het erbij horende verhaal niet kan kloppen. Er is volgens die verhalen een grote bom neergevallen die zware schade veroorzaakte. En we zien op de foto een ingestorte muur.

Eigenaardig is echter dat een pal ernaast staande stoel is blijven rechtstaan, evenals de schoolbanken waarop zelfs het stof te zien is, vermoedelijk veroorzaakt door die ingestorte muur. Zelfs een klein stapeltje papier bleef liggen. Maar bij zo’n bomontploffing ontstaat er steeds een enorme zware luchtverplaatsing die het onmogelijk maakt dat zoiets fragiel als een stoel, schrift of bank kan blijven liggen of rechtstaan.

Hetzelfde trouwens voor de vlakbij staande muur die eveneens geen schaden lijkt te hebben opgelopen. Conclusie: deze foto geeft niet de scene weer waarbij een zware bom neerviel. Wat er juist gebeurde weten wij niet, maar het is geweten dat het hier oorlog is en dat het leugen en bedriegen dan schering en inslag is.

Het vertellen van leugens en het trukeren van foto’s is dan de dagelijkse praktijk. Het is ook gemakkelijk daar geen onafhankelijke bron dat gebied durft te betreden. Reden: Het is in handen van al Qaeda en haar bondgenoten voor wie moord en ontvoeringen dagelijkse praktijk zijn.

Idlib - Schooltje en bombardement - 26-10-2016

De door De Standaard en anderen gebruikte foto van het zogenaamd gebombardeerde schooltje in de Syrische provincie Idlib. Deze provincie is praktisch geheel in handen van een coalitie van de terreurgroepen Ahrar al Sham en Jabhat Fatah al Sham (al Qaeda) (1). Experten zouden dit voorval best onderzoeken. Het zal vermoedelijk de eerste maal in de geschiedenis zijn dat bij een zwaar bombardement alleen de muur instort en al de rest blijft rechtstaan, incluis iets fragiel als die stoel. Ook de banken staan, met stof bedekt, netjes op hun plaats. Straffe kost. De bijna zeker getrukeerde beelden zijn te zien op de website van Orient TV, een vanuit de Verenigde Arabische Emiraten opererende nieuwssite die al Qaeda voluit steunt. Zie: http://orient-news.net/en/news_show/125905/0/Schoolchildren-massacred-by-Russian-jets-in-Idlibs-Hass

Al Qaeda wordt meer en meer in het nauw gedreven en brengt daarom dus steeds nieuwe verhalen die een gewapende interventie van de VS en de EU moet uitlokken. Met andere woorden: Er komen in de toekomst nog meer van dergelijke verhalen die dan gretig worden overgenomen door diegenen die al Qaeda steunen zoals het westen en haar media. Desnoods maakt men in Washington zelf wat beelden. Het zou alleen de dommeriken verbazen.

Stephen O’Brien

Maar jullie verhaal wekt natuurlijk geen verbazing. Al meer dan vijf jaar lang is De Standaard in deze kwestie gewoon de spreekbuis van al Qaeda & Co die feitelijk de ‘getuigen’ zijn van dat bombardement.

Verder zou voor een degelijk begrip goed zijn om te zeggen wie die hier uitvoerig geciteerde VN-topman Stephen O’Brien, verantwoordelijke voor humanitaire hulp, juist is. Hij was voordien minister voor Ontwikkelingshulp in de regering van de Britse conservatief David Cameron. Een man die dus meehielp bij de oorlog tegen de Syrische regering. Het verklaart alles over zijn huidige houding in dit conflict.

Willy Van Damme

  1. Op dit ogenblik is de provincie Idlib het toneel van een ware burgeroorlog tussen vooral Ahrar al Sham, de groep van de Molenbeekse sjeik Bassam Ayachi, en terreurgroep Jund al Aqsa. Een strijd die erg bloedig is en waarbij er sprake zou zijn van een samengaan tussen Jund al Aqsa en Jabhat  Fatah al Sham (al Qaeda).