Dendermonds schaaktheater op de Aquarius

Wie de politiek nauwgezet volgt zal moeilijk kunnen ontkennen dat dit iets heeft van een combinatie van een spelletje schaak, of Stratego met gewoon theater. Al zullen sommigen het ook wel eens hebben over pure comedy. Maar politiek is nu eenmaal echter broodnodig want iemand moet het land en de gemeente nu eenmaal besturen. We kunnen niet zonder en hopen daarom op het beste. Niet zelden zonder resultaat zoals de huidige regering bewijst.

Goed uitkijken

En Dendermonde ontsnapt nu eenmaal ook niet aan die politieke regels. Zeker daar er nogal wat parlementairen in deze gemeenteraad zitten. Zo zijn er Bart Van Malderen, gewezen fractieleider van SPA in het Vlaams parlement en in datzelfde parlement Marius Meremans voor de N-VA. Terwijl Leen Dierick voor CD&V in het federaal parlement zit zoals ook Barbara Pas die zelfs ondervoorzitster is van het Vlaams Belang.

En nu de lokale verkiezingen naderen voelt een degelijke waarnemer hoe de partijen hun pionnen plaatsen en raadsleden hun zetten doen. Wie zoals Nele Cleemput (CD&V) veel het nieuws opzoekt heeft ambitie en ziet men normaal volgende legislatuur terug. Ook de partijen gedragen zich tegenwoordig erg strategisch en kijken goed uit vooraleer ze uitspraken doen.

DSC_0002

Tomas Roggeman is een erg ambitieuze man die carrière wil maken op o.m. de kap van hulpeloze kinderen en zwangere vrouwen.

Want wie nu op de oppositiebanken van de gemeenteraad zit kan de zondagavond van 14 oktober, eens de uitslagen en machtsverhoudingen gekend zijn, aan tafel gaan zitten met leden van de huidige meerderheid. Vijand wordt dan vriend en ook natuurlijk omgekeerd. Het is het spel Stratego of schaak wat politici onder de knieën horen te hebben. Het heet politiek bedrijven.

De media opzoeken

Cruciaal is natuurlijk om in de media te komen met als idee zo de aandacht van de burger te trekken. Wie weet valt die burger op die smoel en de voorstellen die dat gezicht doet. En dus was het de voorbije gemeenteraad tijd voor veel vragen, 11 in totaal. Hopend dat de twee nog overgebleven kranten hun mooie praatjes oppikken. Waardoor de gemeenteraad natuurlijk wel uitliep tot na 01u30.

Maar daarbij uiteraard geen voor de meerderheid van CD&V en SPA kritische interpellaties die hen sterk in verlegenheid zouden kunnen brengen. En dus waren er vragen rond o.m. asbest, zwerfvuil en een kraantjeswatercharter.Want wie is er nu niet tegen zwerfvuil? En dan waren er de complimentjes van onder meer Marius Meremans naar Bart Van Malderen. Er waren ooit andere gemeenteraadszittingen.

Facebook Dylan Vandersnickt

Dylan Vandersnickt, wijlen de lokale voorzitter van de Dendermondse Jong N-VA in actie op Facebook. En leuk dat hij dit moet gevonden hebben. Het lijkt wel te komen uit een moderne versie van de Völkischer Beobachter, het dagblad van de Adolf Hitler. Met vluchtelingen als de nieuwe joden. Wat wordt het: De kogel of gewoon gas? Nu het Vlaams Belang zijn toon matigde is er dan nog de N-VA om in te springen. Dylan Vandersnickt pleegde nadien zelfmoord.

Alleen de kwestie van de conceptstudie voor het spoorwegstation en het erbij horende plein zorgde door de wijze van optreden van raadslid Tomas Roggeman, nationaal de voorzitter van Jong N-VA, voor langdurig getwist. Deze meende te moeten scoren door hierover breed uitgesmeerd zijn mening te geven, vooral dan over de tegen ten vroegste in 2028 (!!) voorziene 800 autoparkeerplaatsen.

Naakt

Alhoewel hij voorheen in een gesprek hierover stelde zich geen zorgen te maken – “De NMBS zal haar klanten niet wegjagen.” – bleek hij nu ineens wel te vrezen voor een ramp. Die 800 parkeerplaatsen die men als optie vooropstelde waren plots totaal onvoldoende en dienden nu al aangepast. Probleem voor hem is dat dit getal van 800 alleen maar een mogelijke optie is die men nu neemt maar dus geen vaststaand gegeven is.

Het is ook pas tegen 2028 en in tien jaar kan er enorm veel gebeuren en zal men die plannen dus zeker nog sterk moeten wijzigen. Wat er bij hem echter niet bleek te willen ingaan. Hij had hierover zelfs een amendement klaar om bij dit gemeenteraadsbesluit te voegen. Tevergeefs echter want de oppositie met zowel Stefaan Van Gucht (VB) als Stijn Pluym, fractieleider van Open VLD, konden zich goed vinden in die conceptstudie.

Alleen de N-VA stemde voor die motie met het Vlaams Belang dat zich onthield. En toen men dan moest stemmen over het feitelijke raadsbesluit klonk het bij bepaalde figuren op de banken van de N-VA stilletjes dat men zich dan misschien best kon onthouden.

Dat was echter gerekend zonder hun fractieleider Walter Deygers die liet weten dat men dit net als de andere partijen ging goedkeuren. Men kon bij Tomas Roggeman toen hij Deygers hoorde zo de bliksemschichten en stoom rond zijn hoofd zien verschijnen. De man stond naakt en stemde dus voor, braaf Deygers volgend. Verkoop dat eens aan de buitenwereld! Van een desavouering gesproken.

Van excuses naar excuses 

De man, heeft het niet alleen met zichzelf maar ook met zijn lokale jongerenafdeling trouwens vrij lastig. Zo was er de affaire met de lokale N-VA voorzitter Dylan Vandersnickt die op Facebook een cartoon had geplaatst waarbij een zogenaamd sociaal voelende studente werd verkracht en een andere geëxecuteerd door vluchtelingen. Wat eerst tot diens excuses en nadien tot zijn ontslag leidde.

Tweet - Afrikaanse vluchtelingen Libië - Boot Aquarius - 11 juni 2018

Tomas Roggeman is duidelijk een Vlaams nationalist en gebruikt om de haverklap Engelse woorden. Om het plezant te maken? Het had eens in het Frans moeten zijn. De man zit al jaren in de politiek en dan spreken van een ‘vergissing’. Kom nou. Typerend is ook dat hij de vulgariteiten van de Brit Paul Joseph Watson retweet, een man uit de entourage van Alex Jones, de geflipte versie van Donald Trump. Watson is een man die qua waanzin en menselijkheid het allerdiepste mogelijk opzoekt.

“Blij dat ik er vanaf ben”, was de reactie toen van Tomas Roggeman op de zaak Vandersnickt. Maar vanuit de lokale jongerenafdeling was er meer recent dan de Facebookpagina ‘Make Dendermonde Great Again” waar ook figuren uit om hun racisme gekende groepen als Pegida en Schild en Vrienden opdoken. Een website die na een toenemende kritiek dan maar snel werd opgedoekt.

En na de walgelijke cartoon van lokaal voorzitter Dylan Vandersnickt was er vorige week dan de nationale voorzitter van Jong N-VA zelf om zich te tonen. Zo maakte hij zich vrolijk over het trieste lot van de vluchtelingen aan boord van het schip de Aquarius dat nu in Valencia is aangekomen. De woorden ‘Return to Sender’ op de tonen van een vrolijk deuntje was via een tweet zijn antwoord op dit drama.

Dit gaande over een boot overladen met vluchtelingen en daarbij veel kinderen en ook zwangere vrouwen. Je moet maar durven. Maar geen zorg, na de verontschuldigingen van Dylan Vandersnickt vorig jaar in mei was het dan nu de beurt aan Tomas Roggeman zelf om hiermee te zwaaien. Hij had het zo niet bedoeld en wou echt geen mensen kwetsen.

Tweet - Afrikaanse vluchtelingen Libië - Boot Aquarius - Verontschuldigingen - 11 juni 2018

Stemmen ronselen op de kap van de diepe miserie van kinderen en zwangere vrouwen. Het is iets wat men bij de N-VA graag ziet zoals de uitlatingen van Bart De Wever en Theo Francken bewijzen. Het idee dat men met dit soort walgelijke politiek stemmen kan ronselen toont hoe zwaar ziek onze maatschappij tegenwoordig is.

Nou excuses. Hoeveel keer sorry kan een mens van een partij en een politicus verdragen? De man was op de schoolbanken een primus, werkt al wat jaren in het parlement, is al bijna zes jaar gemeenteraadslid en nationaal voorzitter van Jong N-VA.

Als je in een dergelijke positie zit dan maak je dergelijke fouten niet. En als men toch dergelijke fouten maakt dan is dat het bewijs van onbetrouwbaar politiek gedrag. Waarna  er nog zoiets bestaat als de politieke verantwoordelijkheid voor de eigen (wan)daden.

In wezen echter kwam hier de ware natuur boven van de man, en dat is kakken op in zware moeilijkheden verkerende kinderen en zwangere vrouwen. En daar is een woord voor: Walgelijk. Een man met een dergelijke visie op de samenleving hoort niet thuis in de politiek. Punt. Excuses aanbieden zijn dan gewoon holle woordenkramerij.

“Mits hij zijn standpunten matigt”

Op de lokale satirische website Klaptand maakte men er ook een stukje over met daarbij een (nep)citaat van Barbara Pas (Nationaal ondervoorzitster VB) over de man: “‘Mits Tomas zijn standpunten een beetje matigt, is hij zeker welkom bij ons.” Men had het daar bij de Klaptand begrepen.

Leen Dierick

Gebaseerd op een gemanipuleerd dossier eiste Tomas Roggeman in de gemeenteraad ooit het ontslag van eerste-schepen Leen Dierick (CD&V) (foto Leen Dierick bij de Volaardebeek aan de Killeweg). In Brussel nochtans een coalitiegenoot. En dan verschieten dat de relatie tussen beide partijen in Dendermonde ijzig is.

Een goed ingeburgerde waarnemer van de Dendermondse politiek stelde het zo: “Dit is geen foutje maar een bewuste strategie zoals Theo Francken om met zijn tweets bij een bepaald publiek stemmen te ronselen.” Zeker is dat sommigen binnen de lokale afdeling van de N-VA bepaalde van zijn strapatsen niet lusten. Maar de man is de lieveling van de nationale partijleiding en dus…

Zo vroeg hij op zeker ogenblik in de gemeenteraad het ontslag van eerste schepen Leen Dierick louter en alleen gebaseerd op een gemanipuleerd dossier over het stedelijk kerkhof in Appels. “We moeten nog veel leren”, was een tijd later zijn reactie op die “blunder”. Zijn optreden hier maakte de relatie tussen CD&V in Dendermonde en de lokale N-VA wel ijzig. Of hoe een primus niet altijd slim is.

Willy Van Damme

Jonge veulens zonder ervaring

Toen men in de Dendermondse gemeenteraad debatteerde over de meerjarenbegroting reageerde de NV-A fractie heel fel. Ze hadden duidelijk goed de teksten gelezen en zich op het debat voorbereid. Wat echter geheel ontbrak was politieke feeling, inzicht in hoe lokale politiek juist werkt. En politieke feeling is essentieel.

Het leek die avond wel de fameuze negentiende eeuwse Britse cavalerie uit de Charge of the Light Brigade die op de Krim geheel roekeloos voorwaarts ten strijde stormde de vernieling tegemoet. Typerend was de brutaal te noemen aanval van Tomas Roggeman toen op het beleid van schepen voor Cultuur Lien Verwaeren (CD&V). Deze is blijven nazinderen.

Jonge veulens

“Jonge veulens die wild ageren”, was de goed geziene reactie van een oudere ervaren toeschouwer toen. Vol energie maar niet altijd ten volle beseffend wat men aan het doen is is zowat het kenmerk van deze fractie. Het gevolg is dat de relatie tussen de NV-A en de twee meerderheidspartijen barslecht is. Oppositie voeren is kritiek leveren en gelijktijdig bruggen bouwen. Dat laatste vergeet men blijkbaar geheel.

Ben Weyts

Ben Weyts (NV-A) volgt slaafs het advies van enkele ambtenaren en voert rond dit Dendersas een geheel andere politiek dan zijn voorgangster Hilde Crevits (CD&V). De man toonde zijn waar karakter toen hij op TV-zender Vier in volle kiescampagne fier poseerde met zijn twee hangbuikzwijnen die hij Mignonette en Cotelette had genoemd naar Joëlle Milquet (CDH) en Laurette Onkelinx (PS). Kort nadien stond hij bij Milquet te smeken om toch maar tot de federale regeringscoalitie toe te treden. Schaamteloos.

Incidenten tussen vooral CD&V en N-VA tijdens de gemeenteraad zijn legio. Er is er wel elke gemeenteraad een. Wie denkt na 2018 bij de volgende legislatuur een coalitie tussen NV-A en CD&V te zien tot stand komen droomt.

En het is nu al bijna zeker dat CD&V ook in 2018 aan zet zal zijn en bepalen wie haar partner wordt. En de NV-A heeft dat alleen aan zichzelf te danken. Sterke man Marius Meremans droomt bijna luidop van de burgemeesterssjerp en hij kan het vergeten.

De onervarenheid van de fractie bleek perfect tijdens de nu al maanden aanslepende discussie rond die doorgang voor fietsers en voetgangers aan het sas in Denderbelle. Slaafs volgen ze hun minister die dan weer slaafs enkele toplui van Waterwegen & Zeekanaal volgt. Met als argument de veiligheid.

Een dommere visie kan bijna niet. Als zo’n sas onveilig is dan dient men elke spoorwegovergang af te schaffen en het fietsen op onze dijken te verbieden. Ja, want men zou onder een trein kunnen fietsen, wat trouwens gebeurt, of in het water rijden. Wat voor zover geweten nog nergens gebeurde.

IMG_1098

Marius Meremans droomt er openlijk van om burgemeester van Dendermonde te worden. Voorheen hadden de vroegere gemeenteraadsleden Peter Bombay en Karel Peeters dezelfde dromen. Ze verdwenen in de politieke nevelen der tijden.

En dus liep, zoals in de vorige legislatuur met Open VLD een paar maal gebeurde, de NV-A fractie vorige maand domweg in de voor hen tijdens de gemeenteraad door de meerderheid opgezette val. En zoals Open VLD voorheen met de zaak van de nieuwe gevangenis meende een onhoudbaar standpunt te moeten innemen zo doet NV-A nu hetzelfde.

In de val

De alleen maar zichzelf schade berokkende interventies van Open VLD’er Marcel Borms toen rond de gevangenis werden nu vervangen door de tussenkomsten van Marius Meremans en Tomas Roggeman. Hun mislukte aanvallen waren geheel doorzichtige pogingen om toch nog gelijk te halen in een dossier waarvan men perfect hoort te weten dat men geen gelijk heeft.

In plaats van hun minister aan te porren om een zinvolle positie in te nemen steunde men hem voluit. Een slimme NV-A had toen in de vorige gemeenteraad gewoon gezwegen of wat vaag gemompel laten horen. Maar neen, ze liepen met beide voeten recht voorwaarts in de val van Bart Van Malderen en Piet Buyse. En hun reacties op Facebook na de fietsactie van gisteren toont hun zwakte nog meer. Zielig!

We hebben hier met de NV-A gelukkig nog niet de farcen gezien zoals we die de voorbije paar jaar in o.m. Dilbeek, Erps-Kwerps, Boom, Denderleeuw en Turnhout meemaakten maar dat is vermoedelijk omdat ze hier niet aan de macht zijn.

Wie trouwens intern binnen de partij goed zijn oren te luisteren legt hoort geen eendrachtige partij maar eerder een zeer onrustige krabbenmand. Het lijkt wel of het naar elkaar met dolken gooien er een favoriete sport is. Een verhaal dat over de nationale fracties van de partij in Brussel trouwens ook te horen is. De kracht van de verandering? Inderdaad!

Willy Van Damme

Dringend gezocht: Oppositie

Dat het met de oppositie in de Dendermondse gemeenteraad erg droevig gesteld is, is door vele insiders insiders geweten. In nogal wat gevallen weet die oppositie zelfs amper waar het over gaat. Veel serieuze problemen worden ook weinig of niet opgemerkt. De werken aan de bib lagen een 18 maanden zo goed als stil en geen woord hierover in de gemeenteraad. De meerderheid heeft het zo natuurlijk heel gemakkelijk. En dat bleek weer eens tijdens de gemeenteraad van 19 mei.

Afwezigheden

Vooreerst waren daar weer de traditionele afwezigen als Kristel Gevaert (CD&V) en vooral notaris Anne Van der Donckt (Open VLD) die amper naar de gemeenteraad komt. Een à tweemaal per jaar lijkt zowat haar cijfer. Zich eerst kandidaat stellen en dan amper de hem door de kiezers opgedragen taak vervullen. Mooi is dat niet.

Het was een gemeenteraad waarover intern binnen de meerderheid vooraf grote spanning was. Maar alles begon erg rustig. Wel moest Marcel Borms (Open VLD), de enige binnen die partij welke enig niveau haalt, natuurlijk zijn traditioneel nummertje opvoeren rond een budgetwijziging. Voor hem “getuigt dit van een gebrek aan visie” ook zag hij zoals steeds gevaren voor de begroting die wel eens kon ontsporen.

Patrick Meulenbroek

Patrick Meulebroek zoekt toenadering tot zijn vroegere partij CD&V.

Waarna Dirk Abbeloos (CD&V), schepen voor Begroting, zijn eveneens traditionele repliek hield stellende dat die budgetwijzigingen een normale zaak zijn en hij de begroting als een goede huisvader onder controle heeft. Waarop als voorspelbaar de Open VLD tegen stemde en het Vlaams Belang zich onthield. Plus stemde voor. Niet verwonderlijk want Patrick Meulebroek (Plus) zoekt toenadering tot zijn vroegere partij maar zal er dan wel de heerschappij van Piet Buyse moeten aanvaarden. Wat niet gemakkelijk zal zijn. 

Verder was er nog een opmerking over het punt rond de asbestinventarisatie voor 15 van de stadsgebouwen. Waarbij Hilde Dierickx (Open VLD) zich afvroeg wat er met de andere gebouwen zal gebeuren. Waarop ze van schepen Leen Dierick (CD&V) geruststellende woorden terug kreeg stellende dat alle gebouwen al onder de loep zijn genomen.

Allen tevreden

De echte discussie, of beter ruzie, kwam er toen nog maar eens de herinrichting van het Oudegemse dorpsplein ter sprake kwam. Waarbij het schepencollege de opdracht kreeg een nieuw project voor dit plein te laten uitwerken. Het oude was immers door een vorige raad naar de prullenmand verwezen.

Op dit als landschap beschermd plein werden ooit in een wat ver verleden illegaal een aantal huizen afgebroken. Tot woede van Onroerend Erfgoed, het vroegere Monumenten en Landschappen die daar beslist wat architecturaal kan en niet kan. Nog onder schepen Marc Verwilghen (Open VLD) tijdens de eerste legislatuur onder Norbert De Batselier (sp.a) werden toen, onder druk van Onroerend Erfgoed, de eerste stappen gezet om dit probleem aan te pakken.

Norbert De Batselier

Nog tijdens de eerste legislatuur van burgemeester Norbert De Batselier (sp.a) begon met met het uitwerken van een herwaarderingsplan met bejaardenwoningen voor Oudegem.

Zoals elders in de deelgemeenten ging men ook hier bejaardenwoningen laten bouwen door Volkswelzijn, de sociale bouwmaatschappij van de stad. Een aantal jaren geleden was dit ontwerp eindelijk klaar. Er was vooraf wel wat discussie geweest met de katholieke verenigingen in het Parochiehuis welke aan het dorpsplein is gelegen. Die zagen teveel parkeerplaatsen verdwijnen. Veel kan men daar echter niet aan doen want de wil van Onroerend Erfgoed is hier wet en je kunt als lokaal bestuur maar best goed staan met dergelijke administraties.

Door de creatie van een pak extra parkeerplaatsen achter het parochiehuis ging dit probleem opgelost worden. Bovendien koppelde men dit ook aan een oplossing voor de Oudegemse Scouts. Deze hebben immers dringend nood aan een nieuw lokaal. Hun gebouw aan de Varenbergstraat, eigendom van de stad, is zacht uitgedrukt bouwvallig.

Ook hier leverde Volkswelzijn de oplossing. Zij kochten de gronden en met dat geld, wat extra subsidies en sponsoring gingen de scouts achter het Parochiehuis een nieuwe home voor de jeugdbeweging zetten. Aan de Varenbergstraat komen dan sociale woningen waaraan ook in Oudegem nog een grote behoefte is. Naast dan bejaardenwoningen.

Het is immers vanuit sociaal standpunt erg belangrijk dat mensen in hun dorp ouder kunnen worden en pas naar een rusthuis gaan als ze werkelijk zorgbehoevend zijn. Het toont hoe belangrijk Volkswelzijn is bij het uitbouwen van de sociale politiek van de stad.

Alles werd dan ook door de gemeenteraad unaniem goedgekeurd, meerderheid en de voltallige oppositie. Het ontwerp had de goedkeuring van allen. Bouwvergunning was aangevraagd en toelating en subsidies van de Vlaamse Maatschappij voor Sociaal Wonen (VMSW) bekomen.


Meer dan 2000 handtekeningen

Tot dan plots Willy Maes, de koster van de gemeente luidkeels begint de protesteren en stelt meer dan 2000 handtekeningen tegen die bouwplannen te hebben. Die vreest een herhaling van Schoonaarde waar een gelijkaardig project na eerst door iedereen te zijn goedgekeurd nu door velen als slecht wordt ervaren. Denise Moens

Gemeenteraadslid Denise Moens van de Oudegemse CD&V heeft dit project op het Dorpsplein steeds belangrijk gevonden.

Deels heeft dit ook te maken met interne ruzies binnen de Oudegemse katholieke verenigingen. Voor de oppositie is dit natuurlijk een enige gelegenheid om zich te laten horen. Eerst zelfs niet eens beseffend dat dit ook hun project was. Zo diende het wat overtuigingskracht om bijvoorbeeld een echt verbaasde Stefaan Van Gucht (fractieleider Vlaams Belang) tijdens een gemeenteraadsdebat dit te laten inzien.

En toen de bouwvergunning binnen was en men alleen nog de aanbesteding moest doen, wat nog een half jaar werk vergde, gaf het stadsbestuur toe aan de druk. Dit terwijl men bijvoorbeeld niet eens de bewering van Willy Maes over die handtekeningen had nagekeken. In Oudegemse CD&V kringen is er bij sommigen immers grote twijfel geweest over zijn beweringen. “Hij liegt”, klonk het.

Het gevolg is dat jaren werk gewoon in de prullenmand verdween en de bejaarden in Oudegem nog veel jaren op hun beloofde woningen zullen moeten wachten.

Werk in de prullenmand

Nu moest deze gemeenteraad dus het startschot geven voor een nieuw project dat dan mogelijks pas in 2020 wordt gerealiseerd. Bij de meerderheid verdedigt men zich hierover wel maar bij velen is er off-the-record groot ongenoegen. Een mooi project wordt begraven voor een onzekere toekomst. “De wolven zijn nu wakker gemaakt en hebben bloed geroken. De procedures kennende en de beroepsmogelijkheden daartegen kan betekenen dat dit project voor veel jaren vertraagd is”, aldus een voornaam CD&V’er.

Aangezien Volkswelzijn in opdracht van de stad een nieuw project zal moeten uitwerken komt daar natuurlijk het probleem van de al gemaakte kosten voor het eerste project ter sprake. Die werden door Volkswelzijn voorlopig geschat op 101.760,85 euro, het grootste deel bestaande uit al gedane kosten en deels bestaande uit de nu eenmaal wettelijk verplichte opzegvergoeding voor het architectenbureau. Dit uiteraard allemaal in overleg met de VMSW die elke euro die Volkswelzijn uitgeeft controleert.

Carine Verhelst

Schepen Carine Verhelst is al een tijd het voorwerp van een zeer vulgaire lastercampagne. Onder de gordel lijkt het motto. 

Persoonlijke aanvallen

Wat normaal geen probleem zou zijn werd echter opgeblazen tot een fameuze rel. Dit niet omwille van het dossier zelf maar in wezen omwille van de persoon van Carine Verhelst (sp.a), sinds dit jaar schepen en directeur van Volkswelzijn. Typerend was dat voor het punt op de agenda kwam Jean-Michel De Potter (sp.a), een gezworen vijand, de zaal verliet en pas na dit debat terugkwam. Hij heeft nog steeds niet verteerd dat niet hij maar Pierre Caudron en daarna Carine Verhelst schepen werden.

Ook bij CD&V zit men met een dergelijk probleem waar Thérèse Van Gucht nooit het ontslag van een van haar zonen bij Volkswelzijn heeft verteerd. Tijdens de raadscommissie de dag voordien was het al tot een hoogoplopende ruzie gekomen over de kwestie.

Voor Stefaan Van Gucht (Vlaams Belang), Patrick Meulebroek (Plus) en Kris Verberckmoes (fractieleider Open VLD) kon het toekennen van die vergoedingen aan Volkswelzijn niet want: ‘het stelt een precedent voor als iemand nog eens een bouwvergunning geweigerd ziet en dan denkt een schadevergoeding te moeten krijgen”. Alsof de bouwvergunning hier geweigerd werd.

Voor hen mag men dus bij een bouwpromotor een verkavelingsproject bestellen en eens dat klaar is dit zomaar zonder schadeloosstelling in de prullenbak gooien zeggende dat men feitelijk toch iets anders wil. Wat toch contractbreuk is.

Klacht bij de gouverneur 

Kris Verberckmoes ging nog verder en stelde dat het niet kan dat Theo Janssens (schepen voor sp.a en voorzitter van Volkswelzijn) en Carine Verhelst deelnemen aan de stemming. “Wij nemen daar dan nota van”, stelde hij namens zijn fractie. Wel vermeed hij ditmaal woorden als ‘belangenvermenging’ te gebruiken wat hij in vorige gevallen wel eens deed. Belangenvermenging is een term uit het strafrecht en iemand zonder reden van ‘belangenvermenging’ beschuldigen is iets wat correctioneel strafbaar is. Een feit dat advocaat Kris Verberckmoes zo te zien beginnen beseffen is.

DSCN2428

Wat Stefaan Van Gucht (Vlaams Belang) voorheen goedkeurde blijkt nu niet door de beugel te kunnen.

Wel heeft hij blijkbaar over die stemming een nieuwe klacht gedaan bij de provinciegouverneur. De derde al tegen Theo Janssens over dit soort zaken. De vorige, waaronder bij de minister van Binnenlandse Zaken werden allen verworpen. Theo Janssens ligt er dan heel vermoedelijk ook niet wakker van.

Maar voor sommigen was het nog eens de gelegenheid om met modder te gooien naar personen. Niet over het beleid ging het maar over de persoon. Fraai is anders.

Onder de gordel

Om de ruzie in de meerderheid wat te milderen besloot men het voorliggende besluit licht te wijzigen en die opzegvergoeding aan een verder onderzoek te onderwerpen. Waarop raadslid Ivan Verleyen (sp.a) licht tevreden stelde zich dan bi!j de stemming te zullen onthouden. Ook hij pakte naast een schepenambt en verwijt zijn partij wel eens een te weinig sociale koers te varen. Ook Thérèse Van Gucht onthield zich als verwacht bij de stemming. Iets anders had een mirakel geweest.

Wat een orkaan leek te worden eindigde uiteindelijk als een stevige windvlaag. “Mooi is dit niet”, aldus een sp.a’er nadien. Inderdaad maar dan vooral door het afblazen van dit project. Dat Carine Verhelst er niet mee kon lachen hoeft natuurlijk niet te verbazen. Jaren werk zien weggooien is iets wat niemand graag ziet gebeuren. En dan hebben we het nog niet over de zeer vulgaire roddels die bepaalde mensen in de stad over haar rondstrooien. Onder de gordel lijkt wel het geliefde tijdverdrijf van bepaalde figuren. Vies is een hiervoor gepast woord.

De mist in

Als bijkomende en laatst besproken punt op de openbare agenda kwam dan de interpellatie van Stefaan Van Gucht (Vlaams Belang) over de problematiek van de vroegere Baasroodse feestzaal Scaldis en het scheepvaartmuseum ernaast. Die Scaldis ging vorig jaar deels hersteld worden maar na onderzoek van het gebouw besloot men het af te breken of te verkopen aan de provincie. Waardoor de museumreserve op straat kwam en de toekomst van het museum in gevaar werd gebracht.

Een oud verhaal dat hier op deze blog al herhaalde malen ter sprake kwam en waarover sinds begin dit jaar een oplossing in zicht is. De provincie, in feite gemeenteraadslid en provinciaal gedeputeerde voor Cultuur Jozef Dauwe (CD&V) steigerde bij die Dendermondse vraag en weigerde het gebouw te kopen.

Oude feestzaal Scaldis

Ruzie binnen CD&V dus maar niemand bij de oppositie die dat blijkbaar opmerkte. Wel werd het door Vlaams Belanger Stefaan Van Gucht, die sinds vorig jaar ook provincieraadslid is, eind 2009 in de provincieraad braafjes aangekaart. Waarna hij nu bijna een jaar na de feiten dit op de agenda van de gemeenteraad stelde.

Zijn goed bedoelde interpellatie ging geheel de mist in. Na de ruzie over Oudegem was de interesse bij de raadsleden voor de gemeenteraad geheel weg en was het geroezemoes niet meer te stoppen. Bovendien heeft de man ook niet de gave van het woord en bijwijlen een gebrekkige dossierkennis. Dat er zich op dat ogenblik rond het scheepvaartmuseum een ruzie afspeelde rond het voorzien van drijfkracht voor de bouw van die botter had hij zo te zien niet eens opgemerkt. Spijtig.

Willy Van Damme

Jong Congolees mannenvlees – Gemeenteraad 20 januari

De Dendermondse gemeenteraad van 20 januari had ditmaal een paar nieuwigheden in petto. Zo zat Baasrodenaar François De Bleser (CD&V) voor het eerst op het verhoog naast de andere schepenen en burgemeester. En dan was er de terugkeer als gemeenteraadslid van René Van Marcke (sp.a). Wijzigingen die allen vlot verliepen.

Bevoegdheden

François De Bleser zat er zelfs als het ware voor spek en bonen bij. Geen enkele vraag kreeg hij toegeworpen. Ook geen opmerking. Het werd dus een makkelijke start voor de Baasroodse schooldirecteur.

François De Bleser

François De Bleser had als schepen een gemakkelijke start.

Ook René Van Marcke, die zoals de traditie dat wil enkele supporters had meegebracht bleef rustig op zijn bank zitten. Hij nam plaats tussen partijgenoten Ivan Verleyen en Jan-Michel De Potter, in het verleden politiek niet altijd close. En zeker met De Potter zullen er tijdens de vele nog komende zittingen vermoedelijk weinig woorden gewisseld worden.

Het feit dat De Potter in deze legislatuur geen schepen werd zit hem heel erg hoog en ook Van Marcke krijgt van hem hierover veel verwijten toegeworpen. Beiden zijn ook erg verschillende karakters en hebben verder een verschillende achtergrond. Was Jean-Michel De Potter voor de laatste gemeenteraadsverkiezingen een zeer sympathieke immer lachende jongen die altijd tot helpen bereid was, dan is dat nu anders.

Wie hem aanhoort lijkt wel de indruk te hebben dat zijn partijgenoten vooral bestaan uit zakkenvullers. Wat niet klopt. Hij is dan ook de levend geworden verzuring. ‘Ooit was hij een erg leuke figuur en nu is hij een zieke man geworden die over de anderen alleen maar kan klagen”, aldus een van zijn supporters.

Belangrijk was dat François De Bleser er een aantal nieuwe functies nog bijkreeg. Dit was al eind vorig jaar intern binnen CD&V besproken en werd nu uitgevoerd. Het betreft hier verschuivingen tussen hem en schepen Dirk Abbeloos (CD&V). Zo krijgt De Bleser er het belangrijke departement Leefmilieu en afvalbeleid van Abbeloos bij en verliest De Bleser de verantwoordelijkheid voor Administratieve Vereenvoudiging en Olympos aan collega Abbeloos. Ook krijgt deze laatste de bevoegdheid over de Informatica van Leen Dierick (CD&V).

Een van de reden voor deze herschikking is dat Dirk Abbeloos als advocaat vorig jaar de activiteiten van het erg florerende kantoor van de Dendermondse advocaat Jozef Nys kocht en dit vergt nogal wat extra werk. En voor de Bleser is het nu te hopen dat er geen nieuwe asbestbedrijven komen zoeken naar een lokale vestigingsplaats.

Ook voor ex-schepen Thérèse Van Gucht (CD&V) zal het vermoedelijk moeilijk wennen worden nu ze terug gewoon gemeenteraadslid is. Verhalen over boze reacties rond de jaarwisseling richting twee belangrijke partijgenoten, schrijver dezes en een lokaal krantencorrespondent lijkt daar op te wijzen.

Autonoom gemeentebedrijf

En dan was het de kwestie van het Autonoom Gemeentebedrijf (AGB), opgericht om zo de BTW op bouwwerken kunnen te recupereren. Gemeenten betalen BTW, bedrijven kunnen die recupereren van de overheid en daarom richten gemeenten overal AGB’s op. Dendermonde stichtte dit eind 2005 en was daarmee zelfs een van de laatkomers. Een BTW van 21% fiscaal recupereren betekent voor de gemeentebegroting een flink pak extra ademruimte. Het is een, zacht uitgedrukt, eigenaardige toestand waarbij gemeenten op legale wijze belastingen vermijden. Ontwijken heet de term juridisch, niet ontduiken.

Na een (te) lang aanslepende studie van PWC, een multinationale financiële dienstverlener en vooral auditor, werd nu geopteerd om bepaalde gebouwen toch niet op te nemen in het Dendermondse AGB. In wezen komt het er op neer dat alleen de sportgebouwen onder het AGB gaan vallen, Olympos en naast de sporthal in Sint-Gillis ook die in Grembergen. Dus niet bijvoorbeeld de schoolgebouwen of, verrassend, de nieuwe bibliotheek. Ook gaat men terug op zoek naar een directie voor het AGB.

Olympos

Ook Olympos gaat onder het Autonoom Gemeentebedrijf (AGB) vallen en de baas van Olympos wordt ook directeur van het AGB.

Met als extraatje dat deze directeur ook directeur wordt van Olympos, de opvolger dus van Jan Van Damme. een van de problemen bij het overhevelen van gebouwen van de stad naar het AGB  is dat er een bodemattest diende afgeleverd. En dat bleek hier en daar voor wat problemen te kunnen zorgen. Een ander groter probleem was dat het beheer van bepaalde gebouwen als de bib en het cultuurcentrum gebonden is door het strenge cultuurpact en ook dat bleek een te lastige hindernis. Zoals verder het feit dat bepaalde gebouwen geen inkomsten genereren en volgens de studie een overheveling naar het AGB financieel daarom niet zinvol is.

Ondanks het belang van deze verregaande maatregel was er hier geen discussie, vraag of tegenstem. Het typeert nogmaals de zwakheid van de oppositie.

De Vliet

Nadien kwam dan de rooilijn van de Ridderstraat ter sprake en het voorontwerp voor de rioleringswerken en heraanleg van het wegenis van de Grembergse Smidsestraat en Gaverstraat. Ook hier geen discussie. Hetzelfde trouwens voor bijna alle punten incluis de nieuwe uitweg en parking achteraan het politiegebouw. Eens aangelegd gaat de politie in geval van een blokkade van de Noordlaan toch nog kunnen uitrukken. Een kwestie van veiligheid dus.

Pas toen het vervangen van de verwarmingsinstallatie van Centrum De Vliet in, Baasrode ter sprake kwam was er vanuit Vlaams Belang wat discussie. Baasrodenaar Stefaan Van Gucht was niet tevreden met de zaak en vooral de wijze waarop De Vliet wordt behandeld, waarna zijn ganse fractie zich onthield. Waarop men elders binnenskamers mompelde dat men dat in Baasrode zeker zou onthouden.

Ook bij de nieuwe bibliotheek moest een deel van de oppositie zich roeren. Ditmaal stonden de gunningsvoorwaarden voor de caleidoscopische wand op de agenda. ‘Te duur”, stelden zowel Open VLD als het Vlaams Belang die zich daarom bij de stemming ook onthielden. Tussendoor werd ook nog de verkoop van het schoutsterrein in Oudegem aan Volkswelzijn goedgekeurd. Hier komen sociale woningen terwijl de scouts hopen vrij snel naar een nieuwe stek in het dorpscentrum te kunnen verhuizen.

Van Pas naar Tas

En dan kwam het probleem van de gladde wegen en het zout strooien ter sprake. Barbara Pas (Vlaams Belang) en Niels Tas (sp.a) hadden het punt op de agenda gezet. Als oppositielid kon zij natuurlijk moeilijk anders stellen dat het beleid hier had gefaald. Zij haalde het voorbeeld aan van de Kroonveldlaan waar de weg er door een gebrek aan strooien dikwijls zeer slecht bijlag. Wat door de verantwoordelijke schepen Leen Dierick (CD&V) sterk werd betwist. “Dit is een prioritaire weg die altijd als een van de eerste werd gedaan. Dat verhaal klopt niet’, opperde zij met nogal forse stem.

Ook Hilde Dierickx (Open VLD) mengde zich in dit debat en klaagde over de door haar als zeer slecht bestempelde communicatie bij intercommunale Verko rond de afvalophaling die dagen. Wat men ging nakijken.

Niels Tas stelde voor om na de winter een evaluatie te maken en te zien wat andere steden en gemeenten rond dit probleem ondernamen. Hij verwees daarbij naar Sint-Niklaas. “Een goede idee”, vond schepen Dierick die in maart een evaluatie beloofde. Wel prees men allen het werk van de mensen van de strooidienst. De bewering van sommigen dat er op 4 januari (de receptie van het stadspersoneel) niet was gestrooid werd door burgemeester Piet Buyse afgedaan als pure schandelijke laster. Terecht.

Stoute Leopold II

Als laatste punt op de openbare agenda kwam dan onze vroegere koning Leopold II ter sprake. Een idee van het Vlaams Belang.

Godfried van Bouillon op de Coudenberg

Godfried Van Bouillon, Belgisch held en slachter van Jeruzalem. Mag die dan blijven?

Een van de negentiende eeuwse vorsten met een barslechte reputatie is ongetwijfeld onze Leopold II. Hij was de man die op de roversbijeenkomst in 1884 in Berlijn met een enorm stuk Afrika kon gaan lopen, wat hij dan maar Congo noemde. Een Vrijstaat, dus een waar hij naar believen kon plunderen. Officieel wou hij Arabische slavendrijvers verjagen en het christendom en beschaving brengen. Een soort Bush Jr. avant la lettre. In Berlijn in 1884 verdeelden de Europese regeringen onder elkaar Afrika.

En dat ging zo: Dat stuk ginds met veelbelovende ertslagen met wat negers erbij voor de Britten, die lap voor de Duitsers en dat veelbelovend groot stuk woud incluis de inwoners voor Frankrijk. Het waren mooie dagen voor onze heersers. Hun ‘beschavingswerk’ kon beginnen, en als het van de EU en de VS afhangt zal dat nooit eindigen.

De Britten konden achteraf echter niet lachen met die Vrijstaat. Zij waren er immers niet ‘vrij’.  Zeker toen dra bleek dat die grote lap waarmee Leopold II was gaan lopen gigantische hopen ertsen bevatte. Teveel om op te noemen. Het is iets wat de Britse elite nooit heeft verteerd. Nu nog niet. Gans zijn leven heeft Leopold II, wiens vader ooit bijna gemaal van de Britse koningin ging worden, moeten leven onder het moddergooien van de Britten.

Nog stoutere Britten

En dat Leopold II geen koorknaap, democraat of verdediger van de mensenrechten was is geweten. De Britten hebben zijn brutaliteiten steeds mooi aan de grote klok gehangen. Alleen waren de Britten nog erger. Herinner maar hoe zij met de bajonet op het geweer de opiumverslaving opdrongen aan zowel Indië en China. Op zeker ogenblik was meer dan 50% der Chinezen verslaafd aan de Britse in Indië gekweekte opium. De Opiumoorlogen van 1840 en 1860 heet dat in de Chinese geschiedenisboeken. Hier klinkt de naam Hong Kong bekender. De Britse politici en opiumhandelaars uit die periode als de Jardines en de Mathesons waren heren van stand en gerespecteerde figuren in de salons van London. Wee de journalist die toen over hen kwaad zou schrijven.

En dan had je Baden Powell, edel man die de scoutsbeweging stichtte. Je kent het wel: ‘Elke dag een goede daad.’ Alleen was hij een notoir oorlogsmisdadiger die blijkbaar probleemloos krijgsgevangen executeerde, waaronder een Zimbabwaans vorst die vrijheid was belooft op voorwaarde dat hij zich overgaf. Neen, de beschuldigingen tegen Leopold II zijn van het zelfde type als die welke men nu via de BBC rondstrooit over bijvoorbeeld Mugabe, Poetin of Iran. Woede omdat men een stuk land niet onder controle krijgt. De geest van 1884 dwaalt nog steeds rond in Europa.

De interpellatie kwam van Herwig Moons, een man die in de Dendermondse politiek het record overlopen heeft. Van VU naar Inzet, dan naar Samen en nu bij het Vlaams Belang. Een look-a-like van Leopold II ook. Alleen het vorstelijk pak ontbrak nog.

Het door hem ingediend voorstel wou alle herinneringen in het straatbeeld aan deze vermaledijde vorst doen verdwijnen en vervangen door die van ene Roger Casement. De Leopold II laan zou dan de Roger Casementlaan worden. Die ‘massamoordenaar’ – wie twijfelt daaraan – moest uit het straatbeeld verdwijnen stelde Herwig Moons. En Casement is na de Paasopstand in Dublin door de Britten vermoord. En Ierse nationalisten hebben bij de Vlaamse soortgenoten altijd iets voor.

In wezen was dit niet zijn initiatief maar een van bovenop opgedragen door de bazen aan de top. Zo bleek zijn voorstel van raadsbesluit niet eens aangepast aan de lokale situatie. Dat was blijkbaar wat te moeilijk. Het doet denken aan een gelijkaardig initiatief bij het begin van deze legislatuur toen ze overal in de gemeenteraden voorstelden om de foto’s van Albert II & Paola weg te nemen.

Wat met onze andere ‘helden’

Vraag is wat men dan moet doen met de standbeelden en namen van andere ‘helden’ uit onze nationale geschiedenis. Neem Godfried van Bouillon, eventjes koning van Jeruzalem en de man onder wiens leiding alle inwoners van die stad gekeeld werden. Bevrijden noemde men dat bij de Kruistochters. Moet zijn standbeeld op de Brusselse Coudenberg dan ook weg?

Een interpellatie over een stuk vaderlandse geschiedenis voorleggen aan een burgemeester die ook professioneel historicus is, is natuurlijk niet zonder risico. En dat bleek. Burgemeester Piet Buyse (CD&V) begon vrij traag stellende dat straatnaamsveranderingen niet simpel zijn en veelal op lokaal verzet stuiten. Ook stelde hij dat het vieren van Leopold II niet gebeurd. Wat wel het geval is voor Albert I zijn opvolger. Leopold II wordt nergens nog geëerd en daar blijft het bij.

Maar dan begon hij over Roger Casement zelf. Een bij het begin van de vorige eeuw in Congo gevestigde Britse diplomaat wiens verhalen over Leopold II en Congo overal in de media verschenen. Verhalen die hij maakte in opdracht van zijn bazen in London die Congo, en vooral Katanga voor zich wilden. Toen was Casement voor de Britten een goede jongen. Tot hij vanaf 1913 de zaak van het Ierse nationalisme begon te steunen, ging samenwerken met de Duitsers en mee hielp aan de Ierse Paasopstand van 1916.

Dat is gezond

Hij werd opgepakt en in augustus 1916 door de Britten vermoord. Waarbij men vooraf de inhoud van zijn dagboeken, de Black diaries (*), bekend maakte. Dit om hem zo zwart te maken, wat nodig was om naar het publiek toe zijn executie te vergemakkelijken. Bleek dat hij tijdens zijn verblijf in Boma, toen de ‘hoofdstad’ van die Vrijstaat, een voorliefde had getoond voor jong Congolees mannenvlees.

En dat soort seksuele genoegens was iets wat men Leopold II niet kon verwijten. Voor hem moesten ze minstens een rok dragen. Van gans de interpellatie bleef daarna niet veel meer over. Behalve de boze uitroep van Lieven Waegeman (Vlaams Belang) dat Leopold II: ‘hoe dan ook een hoerenloper was’. Waarop Jozef Dauwe (CD&V) ad rem repliceerde dat ‘zoiets gezond is’. Daarover heb ik echter zo mijn twijfel. En wat de interpellatie van het Vlaams Belang betreft: In voetbaltermen heet zoiets een own goal. Oh ja, in de bijna Roger Casementlaan is het Sint-Vincentiustehuis gevestigd, een instelling voor kinderen die door de jeugdrechtbank geplaatst zijn. Smakelijk.

Jozef Dauwe

Jozef Dauwe zag dat als een gezond teken.

Een mes

Het Vlaams Belang heeft in Dendermonde trouwens nog een ander probleem. Gemeenteraadslid Lieven Waegeman werd nadien door de correctionele rechtbank tot een celstraf van zes maanden voorwaardelijk veroordeeld voor het bedreigen met een mes van een gehandicapt meisje. Hij werkt als buschauffeur en vervoert normaal wel eens groepen gehandicapte kinderen. De feiten speelden zich af kort na de aanslag van Kim De Gelder.

“Ik ga je tong afsnijden”, riep hij tegen het meisje. Tegen de rechter zij hij dat het maar een grapje was. Rondlopen met een mes op zak lijkt mij een eerder bizarre vorm van humor. Zeker als men er in de richting van kinderen mee zwaait.

Zou dit geen tip kunnen zijn voor Kim De Gelder? Zeggen dat hij maar wat grapte. Vraag is wat het Vlaams Belang met de man gaat doen. Voor een partij die stelt voor wet en orde te zijn komt zoiets natuurlijk erg ongelegen.

Willy Van Damme

*: Lange tijd werd er hevig gediscussieerd over de echtheid van deze dagboeken. Vooral Ierse nationalisten hadden zo hun grote twijfels. Begrijpelijk daar ze openbaar gemaakt waren door de Britse veiligheidsdiensten die achteraf in 1924 ook de zogenaamde “Zinoviev brief” lieten publiceren over vermeende activiteiten in Groot-Brittannië van de pas opgerichte Sovjetunie. En die brieven bleken inderdaad door de Britten vervalst. Na decennia van discussies heeft grafologisch onderzoek door een onafhankelijke commissie uitstel gegeven. Deze dagboeken waren van zijn hand.