Uw medewerker Ruud Goossens heeft het in ‘Oorlog met andere middelen’ (DS 6/02) over de problematiek rond de gaspijpleiding van Rusland naar Duitsland Nordstream 2 en toont daarbij dat hij er niets van begrijpt en dit dan overgiet met een saus van halve waarheden en ronduit leugens. Zo vergeet hij het belangrijkste en dat is dat Nordstream 2 een rechtstreeks gevolg is van door de Duitse regering genomen energiemaatregelen.
Gas als alternatief
Zo heeft Berlijn besloten om alle elektriciteitscentrales die werken op bruin- en steenkool alsmede kernenergie te sluiten. En aangezien wind- en zonnekracht ook in de komende decennia onvoldoende stroom kunnen produceren heeft men een alternatief nodig en dat is inderdaad gas. Wat veel minder vervuilend is.
En om reden van prijs en beschikbaarheid heeft men heel simpel gekozen voor Rusland als bron. Het is dus inderdaad zoals Angela Merkel stelt een puur zakelijke transactie. Zonder haar steun was er trouwens nu zelfs geen affaire Navalny geweest.
En als we olie en gas kunnen betrekken uit de Verenigde Arabische Emiraten, Saoedi-Arabië, Bahrein, Qatar en Koeweit zie ik niet in wat dan het probleem met Rusland is. Waarom zwijgt hij hier dan over?
Verder heeft hij het over wat hij noemt de inval van Rusland in Georgië in 2008. Zelfs de toenmalige Franse president Nicolas Sarkozy, toch gekend als een vriend van de VS, stelde dat het Georgische leger – toen geleid door minister van Defensie Davit Kezerashvili, een man met de dubbele Israëlische en Georgische nationaliteit – Zuid-Ossetië was binnengevallen.
Waarbij Rusland alleen maar die troepen naar het eigen Georgische grondgebied terugdreef. Die Russische soldaten – die door Georgië beschoten en gedood waren – waren daar gestationeerd als vredestroepen om de beide partijen uit elkaar te halen. Die zaten ginds als gevolg van een akkoord tussen de EU, Rusland, Georgië en de VS.
Pittig detail: Daarbij beschoten de Georgische troepen ook het hospitaal in de Zuid-Ossetische hoofdstad Tsinvali. Wat onder internationaal recht een oorlogsmisdaad is. Maar dat is voor Ruud Goossens en De Standaard ook in het verleden nooit een probleem geweest.
De vroegere Georgische minister van Defensie Davit Kezerashvili, de man onder wiens leiding het Georgische leger Zuid-Ossetië, dit op de dag dat in Beijing de Olympische spelen in aanwezigheid van Vladimir Poetin van start gingen, wou veroveren, daarbij een hospitaal beschoot en er gestationeerde Russische vredestroepen aanviel. Het werd een ramp. Gelukkig zijn er nog De Standaard en de andere westerse massamedia die hem de hand boven het hoofd houden.
Standbeelden van Stephan Bandera
Het veroordelen door De Standaard van dergelijke daden gebeurt alleen in het geval van Syrië door het geregelde leger. Wat louter gebaseerd op verhalen van die jihadisten genre al Qaeda en klakkeloos overgenomen door De Standaard. Daar is het wel een probleem. Hier met Georgië niet.
Verder noemt hij ook de annexatie van de Krim door Rusland als niet kunnen. Wat hij echter gemakshalve vergeet is de door de EU en VS gesteunde staatsgreep in 2014 in Oekraïne die de oorzaak was van die aanhechting. Oekraïne is nu een land waar standbeelden van een fascist en jodenmoordenaar als Stephan Bandera overal de straten en pleinen sieren. Ook dat is geen nieuws voor DS.
En dan verwijt Goossens ook de Russische steun aan de Syrische regering. Een ook door België officieel erkende regering. Over de Westerse steun voor al Qaeda & co in datzelfde Syrië zwijgt hij dan ook maar. Zelfs al is de Russische interventie van 2015 er een rechtstreeks gevolg van.
Het wekt feitelijk enigszins verbazing dat Goossens ook niet de vernieling van Libië en de inval en bezetting van Irak ook op de rekening van Moskou zet. De vraag die ik mij reeds lang over De Standaard en de massamedia hier stelt is of zij dan niet weten waarover zij schrijven of dat ze bewust liegen.
Ik ben na al die jaren geneigd te kiezen voor dat laatste. Zeker als ik lees dat Goossens nog steeds geloof hecht aan dat fantasierijke verhaal van het paleis van Poetin.
Willy Van Damme
Lezersbrief naar De Standaard
Nawoord:
– In diezelfde editie maakt medewerker Bart Beirlant zich ook boos over de wijze waarop in Moskou de persconferentie van de EU-vertegenwoordiger Josep Borrell en de minister van Buitenlandse Zaken van Rusland Sergeï Lavrov verliep. Een manipulatie klonk het.
Waarom? Het ging er bij de vragen van de aanwezige pers, afgaande op zijn verhaal, blijkbaar niet alleen over Navalny maar ook over de arrestatie door de Letse politie van een serie Russisch sprekende journalisten in dat land. Dat was en is geen nieuws dus. Zoals Assange mogen ook die journalisten wegrotten in een gevangenis. Persvrijheid? Ze hebben er bij DS geen enkele interesse voor.
– De toenmalige minister van Defensie Davit Kezerashvili wordt volgens persberichten, ook van Radio Free Europe van de VS, gezocht voor corruptie, diefstal en illegale wapenhandel en werd blijkbaar op een paar jaar schatrijk. Zo te zien had zelfs de Amerikaanse FBI een onderzoek tegen de man geopend. Na de voor Georgië desastreuze oorlog werd hij ontslagen.
Zijn naam verschijnt in o.m. de Panama Papers en hij verblijft nu onder Franse bescherming in het zuiden van Frankrijk. Parijs weigert de man immers aan Georgië uit te leveren. Hij was ook een centrale figuur bij de staatsgreep van 2003 in zijn land en werd dan topman bij Financiën. Hij was goed bevriend met de toenmalige president Michail Saakasjvily.
Willy Van Damme's Weblog 
Interessante bijdrage. De Amerikaans-Georgische president werd inderdaad initieel goed onthaald, en wilde officieel een einde stellen aan de overheersende corruptiecultuur en maffiosi in Georgië. Maar hij werd het zelf, en op het einde keken de Georgiërs uit naar zijn afzetting.
Karel Vervoort
Antwoord:
Davit Kezerashvili werd na de mee door hem georganiseerde staatsgreep via zo’n kleurenrevolutie US-stijl verantwoordelijk voor onder meer de douane. Waarna hij en zijn broer een handeltje in smokkelwaar met Oekraïne opzetten. De minister van Buitenlandse Zaken toen was een Franse diplomate.
De huidige president is als ik het moet geloven de rijkste man van het land. Een mens zou nog gaan verlangen naar vadertje Jozef Stalin. Er is dus vrijheid, democratie en volop mensenrechten à la la façon du NATO. En Saakashvili? Misschien is hij opnieuw zijn das aan het opeten.
Willy Van Damme
Dag Willy, Ik volg je blog reeds geruime tijd en heb je ooit eens in Leuven ontmoet op een presentatie over geopolitiek. Hierbij het artikel over Bellingcat dat verschenen is in De Tijd van dit weekend. Ik denk dat je goed geplaatst ben om hierover ook je mening te ventileren. Ik ben benieuwd naar je reactie. De pdf van het artikel zit hierbij. Mvg. Bart Reekmans
Antwoord:
Je bijlage zat er niet bij. De journalisten spreken over Bellingcat zoals devote katholieken spreken over Jezus. Met de mond open vol verwondering en wee diegene die hen durft tegenspreken want Bellingcat doet in dogma’s. Men stelt bij hun beweringen nooit vragen. Dat is verboden.
Bij recent nog te publiceren – ik wacht nog op gegevens uit het Verenigd Koninkrijk – onderzoek kwam ik op het spoor van een bespreking door het Foreign and Commonwealth Office die een evaluatie maakten van die tientallen ngo’s die zij financieren. Bellingcat zijn bedriegers stond er te lezen.
Ik kwam hen voor het eerst tegen in de zomer en najaar van 2013 naar aanleiding van die aanval met sarin – en die is er wel degelijk gebeurt – in de regio van Oost-Ghouta ten oosten van Damascus.
Daarover was veel herrie en al diezelfde dag verwees het journaille naar Assad en, wat wil je, de Russen. Bellingcat, Human Rights Watch en C.J. Chivers, een oud-militair werkend voor de New York Times verwezen gezamenlijk als dader naar de vierde divisie van het leger die het presidentieel paleis beveiligde.
Men had een foto bemachtigd van de raket die wel degelijk gebruikt was en spraken van een tweede raket en aan de hand van hoe die twee raketten in de grond staken trok men twee lijnen en die kwamen 9 kilometer verder wonderwel samen aan het presidentieel paleis. Ze maakten er zelfs kaarten van.
HRW beweerde toen dat Bellingcat veruit de beste specialisten waren van het wapentuig dat in die oorlog gebruikt werd. Waarop HRW in een persbericht het Amerikaans leger opriep om Damascus te bombarderen. Mensenrechten dus. De NYT verontschuldigde zich nadien wel met een klein stukje achteraan.
Ze hadden die foto gekregen van iemand in die VN missie nog voor die officieel was gepubliceerd. Illegaal dus. Achteraf bleek dat er vooreerst geen tweede raket was en dat bovendien die ene raket in het allerbeste geval maar 2 kilometer ver kon vliegen. Ik vroeg HRW om uitleg maar kreeg geen.
Het was een ‘klein’ detail welke onze media dan maar verzweeg. Le Monde had in die periode samen met de Franse regering beweert bewijzen te hebben voor chemische oorlogsvoering door het leger. De VN-onderzoekscommissie verwees die onzin naar de prullenmand. Le Monde schreef hier niets over.
In de NRC schreef hun ‘specialist’ Karel Knip dat die sarin wel degelijk van Assad kwam en gegooid was met een handgranaat. Wat eerder iets is voor een stripverhaal met Jommeke. Ko Collijn van het ‘prestigieuze’ Clingendael hield het in diezelfde editie (!) bij een vliegtuigbom Maar het was een grondraket.
De sarin was heel vermoedelijk afkomstig van een luchtmachtbasis van het leger die rond december 2012 door die jihadisten was veroverd. Harald Doornbos heeft in het tijdschrift Foreign Policy er een goede beschrijving van gegeven. Oost-Ghouta gebeurde waarschijnlijk met hulp van de VS/Barack Obama.
Willy Van Damme
Willy, een groot naeel van de hedendaagse journalistiek kaste is dat hun parate- èn achtergrondkennis quasi tot 0 is herleid. Het begint al in het onderwijs waar de vakken geschiedenis en aardrijkskunde deerlijk worden verwaarloosd. Dikwijls worden die uren gegeven aan een leraar die geen benul heeft van deze vakken, gewoon om aan meer “uren” te komen. Een prof Geschiedenis van de VUB vroeg eens aan een van zijn studentes tijdens een mondeling examen wat ze wist over Lenin. Het wicht wist niet meer dan te stamelen dan dat ze dacht dat Lenin een liberaal politicus was.Tja…
Hoe wordt men journalist? Via Letteren en Wijsbegeerte? Politieke? Geschiedenis? In elk geval het gebrek aan algemene kennis is een groor manco. Bovendien is veel vaderlandse journalistiek inzake buitenlandse verslaggeving een copy/paste van wat de NYT en de WP orakelen. Neem dan nog Belga erbij en je hebt wat de doorsnee journalist als bron ziet. Uiteraard zit elke krant op een groot eigen archief, maar dat archief is al van in den beginne ideologisch vervuild. Daarmee bedoel ik, als een De Standaard journalist voor een huidig artikel wil weten wat er in 2008 in Georgië is gebeurd zal hij via zijn computer hoogst waarschijnlijk eerst en vooral het eigen krantenarchief raadplegen. Hij zal daar uiteraard een artikel vinden van een van zijn voorgangers op de redactie waarin deze lustig vertelt dat Rusland Georgië is binnengevallen. Toch gemakkelijk niet, zo’n archief? Op deze wijze worden flagrante leugens herhaald en herhaald, tot ze de waarheid worden. Tot ze Geschiedenis zijn, klaar om onderwezen te worden.
Luc De Vincke
Antwoord:
Inderdaad, men schrijft elkaar over en neemt wat de NYT, The Economist en de Financial Times over als De Waarheid waaraan men nooit mag twijfelen. Men neemt op de duur de leugens over voor de waarheid.
Met Navalny is dat ook weer overduidelijk. In het begin waren er twee versies gelieerd aan zijn ziekte en werden de Russische en Duitse visies gegeven. Na enkele dagen viel het Russische vehaal weg en bleef alleen nog die van het Duitse leger over. En hieraan mag men niet twijfelen.
Navalny was vergiftigd met novichok en, opperde een (sic) kwaliteitskrant, dat kon alleen Rusland produceren. De man/vrouw die dat schreef was dan ook iemand die met veel moeite het woord kon schrijven, laat staan dat hij/zij de achtergrond hiervan het bestudeerd. Maar ho, dat is kwaliteitspers.
Willy Van Damme
De mainstream media begint overal op een Ministerie van Waarheid te lijken en al wie er een andere mening op nahoudt of kritiek geeft wordt weggezet als racist, fascist of neonazi!!!
De Roy Emile
Antwoord:
U vergeet nog een categorie: samenzweringstheoreticus en dus gek. Een pers zou er moeten zijn om het debat aan te moedigen en woord en wederwoord te geven. Vergeet het, Assad is ’s werelds grootste crimineel en al wie anders denkt hoort niet thuis in onze maatschappij.
Er was ooit discussie rond een bloedbad in de stad Houla vlakbij de metropool Aleppo. De Standaard had zijn klassiek verhaal gebracht over een slachtpartij van het Syrische leger. Maar in de Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) wees een verslag naar die jihadisten.
Een lezer protesteerde daarover bij de ombudsman die de Standaard toen had. Tom Naegels, de ombudsman, stelde heel simpel dat aangezien ook Human Rights Watch hetzelfde vertelde als Jorn De Cock van DS moest die andere versie niet gegeven worden. Journalistieke geplogenheden in de 21ste eeuw.
Willy Van Damme
In de nasleep van de meeting Borrell/Lavrov is de boel verder geescaleerd.
– Borrell die het over nieuwe sancties heeft (https://eeas.europa.eu/headquarters/headquarters-homepage/92722/my-visit-moscow-and-future-eu-russia-relations_en )
– Lavrov die spreekt over een mogelijke totale breuk met Europa.
Tuyzentfloot
Antwoord:
Dit was te verwachten en typerend is dat men Rusland beschuldigd van weigeren samen te werken. Hoe? Wel ze zeggen niet ja tegen de eisen van de EU over Navalny en dus is Moskou agressief en doet het aan obstructie. De omgekeerde wereld. Met Rusland die nu een waarschuwing stuurt.
Uiteraard weet men in de EU dat die Navalny voor niets deugd en gewoon een speeltje is van de westerse veiligheidsdiensten zoals MI6. Of die vet betaalde parlementsleden moeten stekeblind en oerdom zijn. Wat ik voor sommigen mogelijk acht maar niet voor de meerderheid. Ik zie geld vloeien.
Vooral het Europees parlement speelt hierin een zeer nefaste rol. Wie en wat hen drijft is de vraag die ik nu niet kan beantwoorden. Mogelijks zijn het meerdere factoren die hier een rol spelen. Zonder enig nadenken en voortgestuwd door een extreem fanatisme gaan zij ten aanval.
Reeds met Oekraïne was dat het geval. Terwijl nu ongeveer 10 jaar geleden de fascistische partij Svoboda door o.m. Guy Verhofstadt omschreven werd als uitschot klonk het in 2014 plots anders en zweeg men over hun financiële en vooral over hun ideologische achtergrond en het geweld dat zij plegen.
In Letland werden een reeks Russischtalige journalisten gearresteerd en hierover geen woord. Betreft het Hongarije en vooral dan Rusland en China dan is het kot te klein. Met andere woorden: Men weet in het parlement zoals bleek bij Svoboda hoe de zaak in elkaar steekt . Wie en wat hen stuwt is de vraag.
Van een parlementslid zoals Reinhard Bütikhofer, lid van de Grünen, weten we dat hij lid is van allerlei pro-Amerikaanse en zionistische clubjes en je ziet de Groenen zowel in België als in Nederland ook in die richting evolueren.
De tijd dat politiek zogenaamd links paradeerde met het insigne van het Gebroken Geweer zoals in de vorige eeuw is overduidelijk voorbij. Het geweer in een stuk nu en klaar om te vuren. En oorlog voeren in Syrië of Libië is voor hen geen enkel probleem. Wat een evolutie. Schandelijk noem ik dat.
Willy Van Damme