Op 8 juli van dit jaar stelde Martin Wolf, een van de voornaamste columnisten van de Britse krant The Financial Times, (1) in een opiniestuk dat als puntje bij paaltje komt China veruit de zwakste is in het geostrategisch gevecht tussen wat hij de ‘liberale democratieën’, met natuurlijk de VS, noemde versus de ‘autocraten’ waartoe hij China en Rusland rekende.
De VS raakt geïsoleerd
De teneur van het opiniestuk was, China de ultieme slechterik, is wel de grootste economie maar samen zijn we veel sterker. Onzin, want het gaat hem hier niet over de ene ideologie (de goeden) tegen een andere (de slechten), het gaat hem hier heel simpel over een gevecht rond geld en macht.
De rest is theater waarmee men de burgers zoet tracht te houden en massale slachtpartijen zoals in Syrië verkoopt als vrijheidsstrijd. Wie anders denkt maakt zich grote illusies. De wereld draait niet om een geloof maar om geld en dat was ook nooit anders. Zelfs niet tijdens de bronstijd toen internationale handel op gang kwam.
Onder impuls van Duitsland kwam er na zeven jaar durende gesprekken dan toch een investeringsakkoord tussen de EU en China. Eerst ging de Franse president Emmanuel Macron er niet bij zijn. Blijkbaar speelde hij het zo hard dat hij dan toch mee op de foto mocht. Waarna Italië dan maar in het publiek hierover protesteerde. De Europese eendracht dus. Beijing zal eens gelachen hebben.
En dat bewijst de wereldpolitiek continu. Sinds die column in de FT gebeurden er trouwens rond China twee zaken die dat nog maar eens volop bewijzen. Zo was er op 15 november de ondertekening in Vietnam van het Regional Comprehensive Economic Partnership, een akkoord dat er kwam onder impuls van ASEAN, de Associatie van Zuid-Oost Aziatische Landen.
En dat bevatte niet allen de landen van die ASEAN zoals Singapore, Indonesië en Vietnam maar ook Australië, Japan, Nieuw Zeeland, Zuid-Korea en …. China. Het was een zware politieke nederlaag voor de VS die al jaren streeft naar de zo totaal mogelijke isolatie van China. Voor de VS en haar vrienden het imperium van het kwaad.
Washington zal ongetwijfeld vooraf bij de regeringen van die landen hemel en aarde bewogen hebben om dit akkoord niet te ondertekenen. Maar Seoel, Tokyo en Canberra hebben dus neen gezegd en willen de economische banden met de leden lidstaten nauwer aanhalen, dus ook met China. Het gevolg is dat niet Beijing maar Washington in de regio geïsoleerd is. Een uppercut.
Niet wachten op de VS
En dit op een ogenblik dat in de VS Joe Biden als nieuwe president straks aan de macht komt en volgens de media daar aan een nieuw Chinabeleid werkt die, als we die bladen moeten geloven, in weinig zal verschillen van de tirades en duizend-en-één sancties van het duo Donald Trump en Mike Pompeo, diens minister van Buitenlandse Zaken.
En nu deze week woensdag 24 december juist op de valreep van de start van een nieuw jaar komen daar de EU en China af met hun Comprehensive Agreement on Investment, het Veelomvattend Akkoord over Investeringen. En dat, stelde men in de EU, zou dan later gevolgd worden door een handelsakkoord rond tarieven en quota’s.
Dit terwijl de VS de dagen ervoor bij monde van de komende regering luid riep om te wachten tot men een gezamenlijk standpunt tegen China kon innemen. Met andere woorden: Een naar de smaak van de VS met de EU als junior partner. Brussel bedankte ervoor en daar was zo te horen binnen de 27 landen tellende organisatie eenheid over.
Een constatering die eveneens veel zegt over de tanende invloed van Washington. De EU telt lidstaten als Zweden, Denemarken, Nederland, Polen en de drie Baltische staten die gekend zijn om hun trouw aan de bevelen vanuit de VS. Maar ditmaal zegden ze allen neen tegen de VS. Een mijlpaal in de trans-Atlantische verhoudingen.
Nog voor Joe Biden president van de VS wordt ziet hij hoe de EU hem een neus zet en duidelijk tegen zijn wil een investeringsakkoord sloot met China, tegenwoordig de aartsvijand van de VS. Hij zal zijn reeds uitgestippelde geopolitieke strategie al geheel moeten herzien. Het in 1941 gecreëerde Amerikaans exceptionalisme lijkt wel dood en begraven.
Matt Pottinger, de adjunct Nationale Veiligheidsadviseur van de regering van Donald Trump, stelde het zo: “De leiders van beide Amerikaanse politieke partijen en iedereen in de regering zijn onthutst en geschokt dat de EU bereid was dit akkoord te ondertekenen….”. Ze hadden in Washington echter beter moeten weten.
En dat ondertekenen door de EU is niet gemakkelijk want alle 27 lidstaten moesten akkoord gaan. Alleen Polen leek op het allerlaatste ogenblik nog even dwars te gaan liggen. Met ook een Franse staatssecretaris voor Buitenlandse Handel Franck Riester die wat bromde over dwangarbeid en arbeidsvoorwaarden. Maar dat bleek vooral theater en een achterhoedegevecht.
Europese industrie de grote winnaar
Het werd als afgesproken tussen Brussel en Beijing plechtig ondertekend door de Chinese president Xi Jinping, de president van de Europese ministerraad Charles Michel, Ursula von der Leyen, de voorzitster van de Europese Commissie, Angela Merkel, de Duitse kanselier en de Franse president Emmanuel Macron. Officiëler kan niet. Het onderstreept het politiek gewicht van dit akkoord.
Wie de teksten rond dit akkoord leest ziet dat de EU hier op economisch vlak de grote overwinnaar is en China vooral op geostrategisch vlak de meeste punten scoorde. Zo is er een verdere vrijmaking van de Chinese markt voor Europese investeerders op het vlak van industrie, financiële diensten zoals verkeringen en het bankwezen, vastgoed, gezondheidszorg, de luchtvaart, de bouw en de reclamemarkt.
Zo lijkt voor Duitsland haar auto-industrie cruciaal met komst van de elektrische wagens. De toekomst. Volkswagen is de grootste op de Chinese automarkt en zoekt mogelijks ook zoals in Spanje met Seat er een eigen divisie uit te bouwen. En Mercedes/Daimler lijkt stilaan af te steven op een alliantie met het Chinese Geely, hier gekend van Volvo, zoals Renault-Nissan. Dat lijkt nu meer realiteit te kunnen worden.
Het Chinese Geely, eigenaar van Volvo Cars, is met 9,69 % der aandelen uitgegroeid tot de grootste aandeelhouder van Daimler AG, het bedrijf achter Mercedes. Ligt de toekomst van Mercedes in China? Het zou goed kunnen.
Voor Frankrijk lijken vooral de financiële diensten, de stillaan belangrijk wordende Chinese ouderenzorg, de reclamenijverheid en Airbus een speerpunt voor haar toekomstige activiteiten op de Chinese markt te worden.
Partnerschappen
Zeer belangrijk was daarom de Chinese toezegging dat men vanuit de EU in China vlotter 100% eigen bedrijven zal kunnen oprichten. Velen moeten immers nu nog werken met lokale partners die zo ook inzage kunnen krijgen de strategie en in minstens een deel van de Europese technologie van haar partner.
Maar veelal leverden die Europese investeerders alleen verouderde technologie. “Ze hadden ooit een van mijn machines gekocht en gedemonteerd en gekopieerd. Maar het werkte niet”, stelde een West-Vlaamse ondernemer ooit al lachend. Maar technologie ‘stelen’ is zo oud als de mensheid. Zie het Gentse standbeeld van Lieven Bauwens die in het Verenigd Koninkrijk ging spioneren.
Deze strategie van partnerschappen werd in 1978 onder de Chinese leider Deng Xiaoping afgekeken van de buurlanden toen die zich begonnen te industrialiseren.
Men wou zo verhinderen de speelbal te worden van de grote multinationals – Zoals ten tijde van de Opiumoorlogen uit de negentiende eeuw – en hun landen en er zo voor te zorgen dat men via technologieoverdracht een eigen industriële basis kon ontwikkelen. En gezien de kracht van China is dat gevaar nu geheel geweken.
Wat China van de EU in ruil krijgt zijn echter, zacht uitgedrukt, borrelhapjes. Zo krijgt het betere toegang tot de Europese markt op het vlak van de industriële investeringen en alternatieve energie. Maar dat laatste mag nooit boven de 5% van de markt van ieder land apart gaan. Een mager beestje.
Wiens belangen?
Natuurlijk zijn dit beloftes die wel op papier staan en zeer plechtig werden ondertekend maar de realiteit kan altijd nog gans anders uitpakken. Het akkoord zou pas in 2022 in voege treden en dient nog door het Europees parlement goedgekeurd te worden. Een instelling gekend als een notoire tegenstander van China en die veelal trouw achter de VS loopt.
Voor het groene Duitse Europarlementslid Reinhard Bütikhofer moet het Europarlement dit akkoord met China verwerpen en zich aansluiten bij de VS in haar harde handelsoorlog tegen China. Zijn visie op de internationale politiek doet vragen oproepen over het beleid op dit vlak van de Duitse Grünen. Steunen zij bijvoorbeeld ook de gigantische gebiedsroof door de zionisten van de Palestijnse eigendommen? Om over Irak, Jemen, Libië, Iran, Syrië enzovoort maar te zwijgen. Zijn de Duitse Grünen dan een oorlogszuchtige partij? Jawohl.
Hier liet Reinhard Bütikhofer, het Duitse parlementslid van de Groenen en voorzitter van de commissie voor de relaties met China, al zijn groot ongenoegen blijken. Hij is gekend voor zijn felle Chinafobie en pro-Amerikaanse standpunten. Zo is hij lid van het nauw bij de CIA aanleunende Aspen Institute, de Atlantik-Brucke en het American Jewish Committee.
Wat de vraag oproept waar zijn loyauteit ligt: Bij zijn milieubewuste kiezers, bij Duitsland, Europa, de VS en of Israël? En die laatste twee zijn niet gekend om hun groot respect voor zowel het internationaal recht als voor de mensenrechten. Zijn reactie op Twitter toont duidelijk waar hij de plaats van de EU ziet. En dat is als de onderdanige vazal van Washington.
De pers draait hun kar
Toen het nieuws van een op stapel zijnde investeringsakkoord twee weken geleden uitlekte was de Europese pers zoals The Financial Times en De Standaard bijna unaniem faliekant tegen.
Dit was allemaal voorbarig en de EU liet zich gewoon doen en misbruiken door die slechteriken uit China. De Britse FT wijdde er er zelfs een editoriaal aan. De boodschap was meedoen met de VS waar Joe Biden voor de EU heel wat lekkers heeft klaar liggen.
Maar de voorbije dagen klonk de toon er plots geheel anders. Zelfs De Standaard zag er het nut van in en noemde het voordelig voor het Europees zakenleven. “Een veelomvattend ‘investeringsakkoord’ moet de Chinese markt helpen open te breken voor Europese bedrijven” klonk het op 30 december op de voorpagina van die krant.
Terwijl de FT dinsdag 29 december kopte: ‘Boost voor EU business as Brussels nears investment deal with China” (Steun voor EU bedrijven nu Brussel een investeringsakkoord met China gaat ondertekenen). Zelfs Europarlementslid Johan Van Overtveldt (N-VA), gekend om zijn pro-Amerikaanse standpunten, klonk op Radio 1 van de VRT positief. Raar die plotse draai.
Verhalen zoals die over de mensenrechten werden plots als bijzaak gezien. Ja, er waren wel de rechten van de Oeigoeren, Hongkongers en Tibetanen maar meer was er toch niet te rapen bij dit toch zo machtige China. En het stond, beweerde men zelfs, in het akkoord. Ook beloofde China de arbeidsrechten beter te respecteren en zich te houden aan de regels van de Internationale Arbeidsorganisatie.
Oeigoers salafisme
Trouwens over de mensenrechten met o.m. de Oeigoeren hebben de EU en de VS zelfs enorm veel boter op hun hoofd. Zo zijn er internationaal in ballingschap drie organisaties van Oeigoeren bekend, het Oeigoers Wereldcongres, de East Turkestan Islamic Movement (ETIM) en de in Syrië terreur zaaiende Turkestan Islamic Party (TIP) die gelieerd is aan al Qaeda.
De vrienden van onze politici en de Westerse media tonen hier hun kunnen in het spoorwegstation van Kunming. Waar het volgens onze politici en media in het geval van Zaventem, Manchester en de Bataclan zware misdadigers betroffen zijn in het geval van China dit onze helden. Met lange messen!
Deze drie blijken echter in de praktijk één organisatie te zijn waarbij het vanuit München met o.m. Amerikaans geld opererende Oeigoers Wereldcongres op haar website zelfs het bestaan van de andere twee groepen gewoon ontkent.
Zoals men in onze media trouwens steevast en bewust ook de vele soms erg moorddadige aanslagen van die Oeigoerse salafisten grotendeels verzwijgt. Waaronder die toen op 1 maart 2014 zes terroristen met messen de bomvolle vertrekhal van het treinstation van de stad Kunming aanvielen met 35 doden en 143 gewonden tot gevolg. (2) (3) Die krijgen dus Duitse steun! Mooi zo Angela Merkel.
Wie in Sinkiang zich door o.m. zijn kleding gedraagt als een salafist loopt dan ook sterk de kans in een zogenaamd heropvoedingskamp te belanden voor een deradicaliseringscursus. En vadertje staat luistert op veel plaatsen mee. “Er zijn sinds we die maatregelen namen in China dan ook geen terreuraanslagen meer”, klinkt het fier bij de overheid. En voor zover geweten klopt dit ook.
De verhalen in de EU over Oeigoeren en de mensenrechten zijn dan ook zacht uitgedrukt deels gelogen en vooral hypocriet. Of moeten de EU misschien groepen steunen die zich op straat of in een spoorwegstation amuseren met het willekeurig afslachten van mensen? Voor sommige politici en hun bevriende perslui blijkbaar wel. Want ze weten allen maar al te goed wat er ginds aan de hand is.
Oeigoeren met hun kinderen op ‘studiereis’ in Syrië. En wat hebben we vandaag geleerd? Onthoofden en dat de NAVO een vredesorganisatie is die zorgt voor zeer goed gevulde kerkhoven meester! Voor het Oeigoerse Wereldcongres is er volgens hun verklaring maar een doel en dat is de vernieling van China. Na Syrië?
Zo stelde Adrian Zenz, de van origine Duitse sinoloog en ultra conservatief christen in 2019 dat er 1 miljoen Oeigoeren in wat hij concentratiekampen noemde waren opgesloten – bijna 10% van deze etnie – en hij baseerde zich op dat cijfer van 1 miljoen door een extrapolatie te maken van wat hij stelde als getal te hebben over twee plaatsen in die Chinese provincie waar de meeste Oeigoeren wonen.
Dit weekend had The Financial Times het over: “De opsluiting door de Chinese overheid van miljoenen Oeigoeren in de noordwestelijke provincie Xinjiang.” Wie meer? En bewijzen zijn niet nodig en fantasie een meerwaarde. (4)
Het pesten van ASML
Dat de EU het akkoord dan toch ondertekende heeft meerdere reden. Vooreerst is het op papier alleszins zeer voordelig voor de EU en kan het ook haar grootste handelspartner niet teveel tegen het hoofd blijven stoten of negeren. China is immers sinds dit najaar haar grootste exportmarkt geworden en bovendien een met nog een enorm potentieel.
Zeker als voorheen ook Australië, Japan, Nieuw Zeeland en Zuid-Korea met datzelfde China een akkoord sloten. Een Australië waar vorige week de minister voor Buitenlandse Handel Simon Birmingham, een topman binnen de regerende National Party, in stilte vervangen werd door Dan Tehan. Heel waarschijnlijk een gevolg van de handelsruzie met China, afnemer van 40% van de Australische export.
In de EU is er immers achter de schermen ook een zeer groot ongenoegen over de steeds maar strenger wordende Amerikaanse sancties tegen China. Het zeer hoogtechnologische Nederlandse bedrijf ASML, die machines maakt om sterk geavanceerde computerchips mee te produceren, is er een van de buitenlandse slachtoffers van. En zij verre van alleen.
Jarenlang stond Australië China uit te schelden en al wie er naar normale relaties met China streefde te bekladden en politiek te isoleren Joe McCarthy stijl. Een land welke dit jaar op zeker ogenblik 40% van de Australische uitvoer voor haar rekening nam. Recent legde China nu ook de invoer van cokeskolen uit Australië aan banden. In alle stilte werd Simon Birmingham (foto) op 18 december als minister van Buitenlandse Handel vervangen door Dan Tehan. Vraag is of dat voor China voldoende zal zijn. Veel is er over die ministerwissel in de lokale media niet te vinden. Toeval?
Zo verbood de VS de verkoop aan Chinese chipproducenten en techbedrijven als Huawei van alles waar een Amerikaanse onderdeeltje in zit. En de machines van ASML hebben zoals dat in die industrietak bijna traditioneel is Amerikaanse onderdelen en dus wordt ASML door de VS uit de voor haar zeer belangrijkste Chinese markt gegooid. Waarvoor heeft men dan ‘vrienden’ nodig?
De VS kan wel uitzonderingen toestaan en zo kreeg o.m. het Zuid-Koreaanse Samsung een uitzondering om aan de Chinese gigant Huawei te leveren. Maar dit zorgt natuurlijk voor totale willekeur met de VS die zegt wie mag leveren en wie niet. Machtsmisbruik op grote schaal die toelaat om indien gewenst bepaalde bedrijven, ook Europese, de nek om te wringen.
Het verhaal van een grote alliantie van de ‘goeden’ versus de ‘slechten’ en dus China is dan ook een fantasie gecreëerd door mensen die nog steeds dromen van een nieuwe Amerikaanse eeuw waar hun exceptionalisme als vanouds als de goede herder regeert over de wereld. Het is echter het geld dat de wereld regeert, niet het Witte Huis.
Willy Van Damme
1) The Financial Times, Martin Wolf, 8 juli 2020, ‘The world falls apart as the US withdraws’
2) Wikipedia, 2014 Kunming Attack, 2014 Kunming attack – Wikipedia
3) YouTube, China Central Television (CCTV), 2 maart 2014, ‘China’s Reaction to Kunming Terror Attack’. (1) China’s Reaction to Kunming Terror Attack – YouTube
4) The Financial Times, Tom Mitchell en Katrina Manson, 2 januari 2021, “Xi’s trade deal with EU rings alarm bells in the US”.
Willy Van Damme's Weblog 
De 19de eeuw was Brits, de 20ste eeuw was Amerikaans en de 21ste is en wordt definitief Chinees. Als geschiedkundige kan ik het enkel maar toejuichen. Sinds het begin van de 16de eeuw, met Portugal en Vasco Da Gama heeft het Westen enkel maar economische groei en welvaart gekend door het koloniseren en plunderen van andere volkeren. Denk maar aan het koloniseren van Noord- en Zuid-Amerika, Afrika, India, Indonesië, Australië, Nieuw-Zeeland, Tasmanië tot zelfs China !
Die Westerse mentaliteit vinden we heden ten dage terug in het arrogante Amerikaanse “exeptionalisme”, het als het ware “goddelijke opdracht” , een “messianisme” tot het leiden van deze planeet. Het heeft een sterk racistische ondertoon, vooral tegenover China. Men moet er de vaderlandse pers en deze uit de VS, GB en Australië maar op naslaan om te beseffen hoe diep de haat zit tegenover alles wat Chinees is…en in bredere mate tegen alles en iedereen die niet uit volle borst de lofzang zingt over het kapitalistische neo-liberale globalisme, uiteraard met de VS als Imperator en de rest van de wereld als vazallen.
Toevallig bestudeerde ik deze week de 19de eeuw waarbij miljoenen Chinese en Indische “koelies” als goedkope arbeiders werden te werk gesteld in Australië, VS, Cuba, Peru enz. De slavernij was afgeschaft, dus importeerde men Chinezen en Indiërs waarom niemand gaf dat ze crepeerden als ratten. Het belette de Australiërs niet om een diepe minachting voor hen te koesteren. Ze noemden de Chinezen die bij hen bij bosjes omkwamen in de mijnen, “the yellow perril”. Dat diepe racisme vind je heden ten dage nog net zo goed terug in de houding van Australië tegenover China.
Chinezen zijn echter geen koelies meer. Het zijn noeste arbeiders, handelaars, die op eigen kracht en met de inzet van 1,4 miljard “mieren” een wereldmacht zijn geworden. Het land heeft zich niet aangepast aan het kapitalisme, nee het heeft het kapitalisme aangepast aan China. Het wijst het ongeremde globalisme, met zijn wildgroei, met zijn uitbuiting van zwakkeren af maar kent nog net zo goed als onder een planeconomie, vijf- en tienjarenplannen. Xi Jinping kon in 2020 trots verklaren dat in China de armoede was uitgeroeid. Welk ander land kan en durft dit te stellen? De kracht van China, ligt in z’n ene partij, z’n gedisciplineerde bevolking, de kracht van het aantal waardoor het een enorme interne markt heeft. Taoïsme en Confucianisme dragen bij tot een groot respect voor de voorouders en het verleden in het algemeen, met als koppeling het decennia vooruit plannen van de toekomst met het algemeen belang als leidraad.
Het land heeft geen militaire agressie nodig gehad om een wereldmacht te worden. Hoeveel militaire basissen heeft het land in het buitenland? Ik weet van één, namelijk een gehuurde zeehaven in Djibouti om de handelsroutes van tankschepen uit het Midden-Oosten enigszins te beschermen. Bovendien moet het die delen met Amerikanen en Fransen. Dat is alles.
Verder tracht het land de eigen veiligheid te beschermen. De VS en Australië roepen om ter hardst als het land wat eilanden creëert in de Chinese Zee (let op de naam!) om de levensnoodzakelijke zeewegen te beschermen.
Als China geen basissen bouwt in Afrika maar er investeert in de economie met een duidelijke win-win bedoeling schreeuwen we om ter hardst dat dit “neokolonialisme” is en uitbuiting!
Als de Chinese producten beter en goedkoper zijn, zoals HUAWEI, boycotten we ze. Die bedrijven en hun producten zouden ons immer bespioneren. Dat de VS en “Five Eyes” elke letter die we op onze computer intikken in real time volgen, vinden we echter normaal Vraag maar aan een informaticus wat info over “backdoors” bij Cisco-routers, Windows-10 en Microsoft-producten.
Als China als eerste een nieuw Virus, COVID-19 ontdekt, beschuldigen we hen dat het uit een militair lab ontsnapt virus is, dat we dan ook het “Chinese virus” noemen. Als dan nadien blijkt dat dit virus al maanden voordien reeds aanwezig was in Europa en de VS, interesseert dit niemand een moer, het blijft die verdomde Chinezen hun schuld. Als ze dan op een week tijd twee nieuwe ziekenhuizen uit de grond stampen om het virus onder controle te krijgen, kleineren we dit door te stellen dat dit enkel maar kan in een communistische dictatuur.
De Chinese “koelie” kromde tot ver in de 20ste eeuw z’n rug als hij kritiek en racistische haat over zich heen kreeg vanuit het Westen. Hij trachtte vervolgens nog harder z’n best te doen om ons te plezieren, wat eenvoudigweg onmogelijk was. Zolang hij de “goedkope brol” maakte die hij in opdracht van ons aan hongerloon wilde maken, tolereerden we hem. Nu hij ons op alle gebied voorbij steekt en met pakken Yuans kan zwaaien, is het andere koek.
Ik heb angst. Chinezen zijn altijd minzaam en vriendelijk glimlachend. Ik hou mijn hart vast als we in een nabije toekomst 1.4 miljard Chinezen zo ver zullen krijgen dat hun glimlach tegenover ons op een dag zal verdwijnen. Dan wordt het tijd om dekking te zoeken onder je keukentafel.
Ik zou tegenover het “Vrije” Westen dan ook willen zeggen zolang het nog kan; “If you can’t beat them, join them.”
Luc De Vincke
Antwoord:
Een stevig epistel. Toch wel enkele opmerkingen. Dat de armoede in China voorbij is klopt deels, deels niet. Het recente stuk van correspondente Leen Vervaeke daarover in De Morgen vat het goed samen. Het is een kwestie van de definitie van wat armoede is.
De in 1978-’79 geplande hervormingen wat men de vier moderniseringen noemde is zonder enige discussie een in de wereldgeschiedenis nooit gezien succes. Op veertig jaar van een straatarme natie is het opgegroeid tot een met een welvaart die 15 tot 20% groter is dan die van de VS.
Ongehoord en het is de reden waarom men in Europa en de VS zo vijandig is komen te staan tegenover China. Zij zijn niet langer de hegemon die elders in de wereld zomaar kan doen wat het wil.
Dat is geschiedenis en verklaart deels die angst en deels agressieve houding en ook een hier sterk toegenomen racisme tegen Chinezen in het algemeen. En dat is ook feitelijk logisch zij het te betreuren en als onaanvaardbaar te beschouwen.
Verder heeft het bestuurssysteem van China niets te maken met wat communisme is maar gewoon met een aan het heden aangepaste vorm van confucianisme die respect voor de overheid en de ouders en grootouders eist en het ook via het onderwijs inlepelt.
Betreffende de Zuid-Chinese Zee heb je ook de Oost-Chinese Zee richting de Korea’s en Japan. In de Zuid-Chinese zee is als vele decennia een akkoord tussen de serie oeverstaten. Het land met de meeste eilanden is Vietnam. Allen hebben op die atolls, zandbanken en koraalriffen gebouwd om ze te versterken.
Het virus werd bij verregaande onderzoeken al voorheen in Europa aangetroffen, o.a. Frankrijk en Italië. Ik vrees dat dit een zeer delicate kwestie is en men o.m. in de VS en China niet te diep zal graven. Want het land waar de eerste restanten van het virus worden ontdekt kan dan gezien worden als de dader.
En je stelling: If you can’t beat them, join them is logisch en is Merkel & co ook niet ontgaan. Dat was zo al in 1945. En nu loslaten richting een nieuwe wereldorde.
Willy Van Damme
Beste Luc de Vincke,
Ik lees met interesse je (historische) visie op de rol die uitbuiting (ja, zelfs plundering) doorheen de eeuwen heeft gespeeld bij de economische winnaars van dat moment.
China wordt evenwel door haar concurrenten hiermee ook gekapitteld. Retoriek van Biden is daar een voorbeeld van. Dat kan overdreven zijn, of terecht, of louter strategisch. Het gaat dan niet zozeer over koloniale praktijken maar eerder de (cultureel opgelegde?) doorgedreven werk- en prestatie-ethos.
De eerste knie schok reactie bij mij was: “Ja ze hebben dan inderdaad niet andere gewesten en andere bevolkingen uitgebuit in de mate van het Westen, maar is dat nodig als je zo een groot land en bevolking ter beschikking hebt?” Is dat een bewijs dat ze het over een andere boeg gooien op dat maatschappelijk punt? In dat opzicht ben ik eerder terughoudend om te denken dat die legendarische werkkracht (gelijk de mieren zoals je treffend verwoordt) vrij zou zijn van druk of uitbuiting (van de eigen beschikbare bevolking/werkkrachten dan weliswaar). Of dat op lange termijn nog zo lonend zal zijn weet ik niet, maar ik volg je wel dat dit een rol heeft gespeeld in het innemen van hun plaats in de wereldeconomie. Bij wijze van introductie als goedkope krachten voor het Westen, nu meer voor hun eigen rekening.
Ivm Covid en de verschillende haarden (buiten Wuhan) lijkt het me interessant één van de eerste, maar voor mij meest plausibele, sporen verder te onderzoeken in het feit dat maanden eerder het militair Fort Detrick in Maryland hals over kop een tijd dicht moest wegens zogezegde veiligheidsproblemen.
De samenwerking en uitwisseling van vleermuis-samples voor experimentele testen tussen China (Wuhan labo?) en de VS op vlak van biotechnologisch onderzoek staat vast.
De toevallige samenloop van de militaire olympische spelen in Wuhan kan een mens doen vermoeden dat niet zozeer het labo aldaar, niet het consumeren van vleermuizen van de markt, maar de verspreiding van de militairen gelinkt aan fort Detrick in oa de rosse buurt van Wuhan (ja daar waar de markt ook is) evengoed de plaatselijke bron geweest kan zijn. De prestaties van de Amerikanen op die spelen waar naar verluidt heel pover. Zouden ze al ziek geweest zijn, of gewoon te hard gefeest? Het ware dan nog interessanter te lezen dat in de contreien van Bergamo een Amerikaanse basis zou liggen. Die mannen zijn toch niet gaan skiën hé?! Enfin, om maar te zeggen dat het niet allemaal met opzet moet gebeurd zijn, en ik er niet van zou verschieten dat er sprake kan zijn van een ongelukkige ‘outbreak’ die bij wijze van spreken aan de voeten van wereldtrotters als de Amerikaanse troepenmacht kleefde zonder dat ze het zelf goed en wel beseften. Mocht het zo zijn, ik denk dat we het nooit zullen weten, niet van de Chinezen en niet van de Amerikanen.
Willem
Antwoord:
China is in het verleden vooral met zichzelf bezig geweest en voelde niet zo de behoefte om elders te gaan plunderen zoals Nederland, Spanje, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk.
Er is wel de bezetting van Tibet in 1271 door de van origine Mongoolse dynastie van de Yuan geweest maar verder zijn er door China weinig oorlogen met andere landen gevoerd. Zo zijn er iets later de twee mislukte invasies van Japan door diezelfde Yuan dynastie onder Kublai Khan.
En dan is er de militaire tussenkomst in de Koreaanse oorlog toen de VS dreigde China zelf binnen te vallen. Verder zijn er de grensgeschillen met Indië in de Himalaya en de grensgevechten rond de Amoer rivier in Siberië met de Sovjetunie.
De volgens mij enige echt bewust door China uitgelokte oorlog was die in 1979 tegen Vietnam na de bezetting van Cambodja door het Vietnamese leger. Wat een gevolg was van een ganse serie zeer bloedige invallen van de Rode Khmer in Vietnam en de weigering van de VN om daartegen op te treden.
Wat betreft Wuhan en corona het volgende. Men kwam uit bij die groothandelsmarkt omdat bij een eerste nazicht eind december bleek dat een 60% van een beperkt staal van besmette mensen voordien op die markt waren geweest. Het blijft dus bij vermoedens, bewijs is het niet.
Ook al het overige blijft bij vermoedens zoals dat verhaal van Fort Detrick. Het is zoals zoveel mogelijk maar er is geen bewijs. Zoals er ook geen echt sluitend bewijs is dat het in China is ontstaan. Er zijn hier gerechtigde twijfels. We zullen het heel waarschijnlijk ook nooit weten.
Willy Van Damme
Ook voor u een heilvol jaar toegewenst mijnheer Van Damme.
Een verademing, uw weblog. Open die ramen en deuren van onze geest, weg voorgeprente oordelen en ingemasseerde tendensen! Zouden de Angelsaksen het beseffen dat hun print eigenlijk onze prent is? We beseffen hetzelve niet, en laten het als een boomerang terugkomen.
Ook zo met het internationaal beleid. Persoonlijke bedenking: de keuze om toch met China verder in zee te gaan, kan ook te maken hebben met het feit dat we stilzwijgend beseffen hoe dicht Rusland en China bij elkaar liggen.
“Potverdikke”. We gaan handelen met China, maar de Russen laten we links liggen! Dat is natuurlijk de grootste waanzin die al zo lang duurt. Dankuwel denktanks a la Egmont. Of geven we dergelijke instituten nu te veel eer en glorie? Het is wel met ons belastinggeld dat ze de nieuwe ‘approach’ tov Rusland denken te moeten vormgeven, zo zelfbedruipend zijn ze wel.
En die approach is nog meer als anders ‘containment’, want de Russen zijn veel te assertief aan het worden tov de Angelsaksen en hun verhaaltjes. Thank heaven denk ik dan. Ze verwoorden dat dan dat Rusland de ambitie heeft terug een Great Power te worden (alsof ze dat al lang niet terug zijn).
En laat het Egmont instituut bij monde van Alexander Mattelaer zeker niet de nieuwe approach tov Rusland bepalen, want zoals altijd is het een Babylonische tegenspraak; er is niets nieuw aan hun approach. Ze verwoorden in hun pofferige paper letterlijk dezelfde retoriek en catch phrases als de Angelsaksische media en politiek.
Duitsland is duidelijk de laatste jaren nog meer geslachtofferd door de stay-behind strategy. Ik ben niet op de hoogte in hoeverre de wisselwerking met ons buitenland beleid in de ene of de andere richting werkt, maar zolang er geen ander geluid komt rond Rusland van deze ‘specialisten’ ben ik ervan overtuigd dat ze hun eigen gelijk en wereldbeeld trachten te bewerkstelligen: we hebben een sterke defensie nodig om ons te beschermen tegen deze zelfstandige buren want we gaan ze blijven valselijk beschuldigen en dat gaat hun hopelijk zeker doen flippen en uiteindelijk ons groot gelijk bevestigen.
Ondertussen gaan we proberen aan te pappen met hun steeds betere vrienden. Als een koekoek gaan we proberen ze uit dat nest te knikkeren, let maar op! Goed en wel Mattelaer, met alle Chinezen, maar niet met den deze 🙂 Je studenten zijn hierbij ingelicht en klaar voor de tegenspraak!
Willem
Antwoord:
Het is de droom van sommigen voor een Eurazië van partners, het nachtmerrie van Washington en hun vrienden hier met Instellingen als Egmont, Clingendael en Brookings. Hun praatjes lees ik wel maar in essentie om te zien welke nepargumenten ze gebruiken en leugens ze ditmaal verspreiden.
Hetzelfde met de media waar men gezagsgetrouw de verhalen van de overheid met vooral de veiligheidsdiensten zonder blikken of blozen voor waarheid neemt. Enig wederwoord of discussie is er per regel nooit. De kranten brengen op het vlak van delicate onderwerpen als Rusland alleen eenheidsworst.
Ik ben al jaren geabonneerd op de Financial Times en lees er soms wel correcte stukken maar als ze over China, Navalny, Skripal of Syrië beginnen dan druipen de leugens, verdraaiingen en halve waarheden er zo af. Ik gaf in mijn recent stuk over China wat Martin Wolf, hun voornaamste columnist, schreef.
Als morgen China of Rusland een bondgenoot worden dan verdwijnen de verhalen over Navalny en de Oeigoeren zo richting de vergeetput. In ruil zal je dan hoeraverhalen krijgen over de nieuwe vrienden. In ’s hemelsnaam wie gelooft dat volkje nog?
Willy Van Damme
Willy, vooreerst mijn beste wensen voor het nieuwe jaar.
Hoewel algemeen terecht, toch een opmerking. Nou, wat heb je trouwens aan alleen maar lof 🙂
Ik weet inmiddels dat je niet akkoord met me gaat dat China een behoorlijke achterstand heeft in de semi-conductor industrie en deze ondanks fenomenale inspanningen niet snel zal kunnen overbruggen zonder de technologische kennis van het Westen.
De achterstand is een feit dat evenwel best omschreven wordt in een iets breder kader.
Bij studie van de semi-conductor sector dien je de “gewone” chips en de hoogtechnologische chips te onderscheiden. De gewone chips worden bv. door Texas Instruments gemaakt en zijn commoditized goederen (standaard massa producten). Aan de andere zijde van het spectrum vinden wij de hoogtechnologische producten die het neusje van de zalm zijn en in feite toekomstproducten zijn. Chips die IoT, self-driving, big data, 5G, … zullen mogelijk maken. Allemaal toepassing die voor China van vitaal belang zijn.
De state-of-the-art chips worden geproduceerd dankzij een aantal bedrijven die over de technologie beschikken. Zelfs Intel, het toonbeeld van de Wet van Moore, haakt hier af en overweegt zijn chips te laten bakken door TSMC.
TSMC wiens omzet voor ongeveer 20 % komt, of beter kwam, van Chinese klanten kan niet zonder onze technologie en je verwees volkomen terecht naar m.i. de kernonderneming ASML (eigenlijk nog meer Carl Zeiss).
Niet alleen Intel, maar ook China zal de technologie van die selecte club van ondernemingen die het bakken van hoogtechnologische chips mogelijk maakt, niet meer inhalen. Tenzij zij een nieuwe weg inslaan met name die van DNA computing of kwantumcomputers, maar ik geef toe dat ik hier opgeef. Het sub-atomaire is voor mij een stap te ver.
Ik vraag mij al enige tijd af in welke mate die problematiek China dreef tot het maken van toegevingen bij het sluiten van de investment deal met Europa. In mijn optiek haal je dit punt (ASML) heel terecht aan in jouw artikel.
GV
Antwoord:
Toen je schreef van een achterstand van 10 jaar noemde ik dat overdreven. Hoeveel zullen we pas weten als ze het realiseerden. China heeft al ettelijke malen ons op dat vlak verrast en zal dat blijven doen. Daar ben ik van overtuigd.
Over Carl Zeiss heb ik te weinig informatie maar wat je zegt zal wel kloppen. Als ik het goed begrepen heb heeft China recent de meest snelle computer ter wereld gemaakt. Maar hoge technologie is ook voor mij een raar en grotendeels onbekend terrein en dus ben ik hier voorzichtig.
Het hoeft verder niet betwijfeld te worden dat het recente Europees-Chinees investeringsakkoord deels is gesloten geworden als antwoord op de Amerikaanse agressie tegen China die ook de EU zwaar treft.
Willy Van Damme
Willy
Good luck wanneer je een supercomputer van enkele kubieke meter in een zelfrijdende auto wil gebruiken. Weet je, er moeten ook nog passagiers in. Het gaat niet om snelheid maar om snelheid in enkele nanometers.
China heeft ons inderdaad al veel verrast en zeker niet altijd in de positieve zin. Wees aub niet zo naïef door dit zwart-wit te bekijken. Het is een nieuwe sluipende koloniale macht waar we op termijn niet beter af zullen zijn dan vandaag.
Er is ook veel te zeggen voor de sancties die de VS treffen en de Chinezen zijn ook ordinaire dieven, maar de sancties zijn toch ten onrechte want het is zinloos om te vechten tegen de trend en zoals je schreef “stelen is van alle tijden” (jouw verwijzing naar Mule Jenny). Maar iemand de dief looft en de eigenaar bekritiseert, is toch niet goed bezig.
GV
Antwoord:
China is geen soort Sinterklaas en een liefdadigheidsinstelling. Wie dat denkt is wel heel erg naïef. Dat China arrogant kan optreden is ook duidelijk maar voor zover ik dat kan analyseren vooral als men het provoceert zoals Australië doet. Dat is oerdom en getuigt niet van grote intelligentie.
China is op vele vlakken technologisch vooruit maar op andere ook weer achter. Het is eigen aan de ontwikkeling van een economie. Wat betreft die overdracht van technologie was de Chinese houding logisch.
Ze hadden eens de technologische superioriteit van het Westen moeten ondergaan en wilden dat geen tweede maal ervaren. Het idee hiervoor kwam trouwens vanuit de buurlanden die op het vlak van het kolonialisme dezelfde ervaring hadden als China.
Verder is het sluiten van joint ventures met technologieoverdracht iets totaal anders dan wat het Westen deed in bijvoorbeeld Kolkata (Calcutta) toen het de lokale textielnijverheid kapot maakte ten voordele van Manchester.
Je kunt China wel een zekere arrogantie verwijten maar wat we normaal zien als kolonialisme is wel iets gans anders. China wil zoveel als kan kopen en verkopen en zal letten op haar belangen. Maar dat doen normaal alle landen
Ik vraag mij trouwens af of de Chinese autobedrijven de macht van o.m. de Duitsers zullen kunnen weerstaan. Je gaat nu in China een totaal ander industrieel landschap gaan krijgen. Ik ben benieuwd.
Willy Van Damme
Louter ter info
Ik vind het altijd boeiend als ze een tipje van de sluier van de onderhandelingen oplichten.
https://www.scmp.com/economy/china-economy/article/3116896/china-tried-punish-european-states-huawei-bans-adding?utm_medium=email&utm_source=mailchimp&utm_campaign=enlz-gme_trade_war&utm_content=20210112&tpcc=enlz-us_china_trade_war&MCUID=b8e4da712d&MCCampaignID=7b91e9441f&MCAccountID=7b1e9e7f8075914aba9cff17f&tc=25
Gv
Antwoord:
Ik heb dat ook gelezen en het zou mij niets verbazen. Zulke onderhandelingen verlopen immers soms op het scherp van de snee en het is altijd een kwestie van geven en nemen. En veruit het meeste blijft verborgen.
Het zijn nu onzekere tijden en dat stel idioten dat nu Amerika bestuurde is aan het vluchten naar een soms onzekere toekomst. Alleen minister van Buitenlandse Zaken Mike ‘sancties’ Pompeo lijkt deze laatste week nog te blijven zitten.
Mogelijks hadden de Chinese toezeggingen te maken met deze onzekerheid en de komst van Joe Biden. Mogelijks ook was dit de reden waarom Angela Merkel en de EU nu de forcing voerden. Maar het lijkt er wel op dat ook het Europese bedrijfsleven ongeduldig zat de wachten op dit akkoord. Begrijpelijk.
Willy Van Damme
Het draait natuurlijk allemaal om geld en macht en Mevrouw Merkel moest een succesje gegund worden voor haar komend afscheid. De rest zoals mensenrechten, klimaat ,migratie en armoede, dat is allemaal praat voor de vaak.
De Roy Emile
Antwoord:
Voor Merkel is dat natuurlijk een mooi afscheid van haar carrière. De essentie is echter vooral de Duitse auto-industrie die men duidelijk wil koppelen aan de Chinese en de elektrische wagen.
Duitsland heeft hier een grote achterstand op China en wil zich daarom verbinden met de Chinese wagen. Het verloor de slag om de sociale media van de VS en dreigt nu ook die van de nieuwe mobiliteit te verliezen. Duitsland was immers zo fier op hun diesels…..
Het is natuurlijk wel dat men dit investeringsakkoord nog moet goedkeuren en dan in de praktijk brengen. Er is dus nog een lange weg te gaan om dit om te zetten verkoopbare realisaties.
Willy Van Damme
Zeer geachte Mr Van Damme,
Ik ben 68 en lees sinds een paar jaar Uw artikels met veel verwondering,
moest U zich ooit vervelen, waarom niet eens een artikel over onze beste vrienden,
De Amerikanen die een paar honderd jaar geleden overkwamen van West Europa,
zich vestigden in het Indianenland, de plaatselijke bevolking uitroeiden, hun land
inpalmde en de bewoners opsloten in kampen. Nadien volk tekort en Afrikanen importeerden
om hun werk in de plantages te laten opknappen,
Als eerste en enige land ter wereld een atoombom hebben geruit tegen de burgerbevolking
enz……………
Daarvan niets in de schoolboeken, en mijn kinderen en kleinkinderen snappen of geloven het niet.
Vriendelijke groeten
Willy
Antwoord:
Alle landen die de opportuniteit hebben zullen agressie plegen en allerlei reden gebruik om gebieden te bezetten en de mensen indien nodig er te verjagen. Het lijkt wel een wet van Meden en Perzen. En de geschiedenis wordt geschreven door de sterkste, tot voor kort de VS.
Zeker de VS heeft op dit vlak een zeer slechte reputatie. De als helden omschreven figuren als George Washington waren gewoon slavenhandelaars die mensen in bezit hadden. En dat verhaal is denk ik nog niet geschreven. Want heiligen haal je niet van je voetstuk. Ook niet in de VS.
Een van die presidenten had zelfs kinderen gekocht om op zijn plantages te werken. En inderdaad wat er gebeurde met de originele bevolking is wraakroepend. De grootste slachtpartijen gebeurden in de 19de eeuw toen vanuit het door oorlogen verarmd Europa honderdduizenden naar ginds trokken.
Nu hoopt de VS die haar rol als grootste economische macht op vreedzame wijze verloor die eerste positie via agressie terug te winnen. Maar geen enkele bondgenoot staat te springen om als een idioot in dit verhaal geheel achter de VS te lopen.
Japan, de EU, Australië, Nieuw Zeeland en Zuid-Korea laten wel eens een kritisch verhaal over China horen maar meer dan dat is het niet. Zelfs in de VS is er grote verdeeldheid over hoe het moet. Wie China kraakt slacht immers meteen de kip met de gouden eieren van een Apple, Google en Boeing.
Willy Van Damme