Syrië – De knoeiers

Er zijn om het beleid van de NAVO in het Midden-Oosten te beschrijven meerdere termen mogelijk die deze politiek goed omschrijven. Ze klinken echter allemaal erg negatief. Probeer iets als schandelijk, crimineel, waanzinnig, idioot, zot, walgelijk, massamoord, zelf een put graven, chaotisch, geknoei, getikt en misdadig. Het zijn omschrijvingen die allemaal goed passen bij wat we al sinds 2011 en feitelijk al jaren ervoor in het Midden-Oosten meemaken en zeker nu in Syrië.

Honderdduizenden doden

Herinner toen de Israëlische regering met de operatie Cast Lead Gaza, in wezen een groot gevangenkamp, kort na Kerstdag 2008 aanviel en daarbij voedselopslagplaatsen vernielde en een 300 kinderen doodde. Een zionistisch kerstgeschenk voor de gevangenen.

Waarna de Europese regeringsleiders naar Israël trokken om die massamoordende regering te feliciteren. Ach mensenrechten. Ze kennen het woord in de EU vast en zeker, de inhoud is hen echter vreemd.

Kijk naar wat zij hebben gedaan in onder meer Libië, Jemen, Libanon, Palestina, Irak en Syrië. Hoeveel honderdduizenden stierven er al niet in de door het Westen aangestoken oorlogen en hoeveel honderdduizenden kwamen er al om door de ontberingen die op die slachtpartijen volgden. Ze zullen er in de EU vast niet van wakker liggen. Lekker eten en drinken dat wel. En de ‘welverdiende’ centen tellen zal er ook wel bij zijn.

Maar ze leren nooit en zijn hier potdoof. Kijk nu maar naar de reacties van regeringen, politici en journalisten op de recente ontwikkelingen met Turkije in Syrië. Ja zeker, Syrië was geen paradijs, president Bashar Assad geen heilige en er was corruptie en er waren wantoestanden.

Turkse invasie Syrië - 24 augustus 2016

Het Turks leger met huurlingen van het zogenaamde Vrij Syrische Leger aan de Syrische grens. Groepen die gekend zijn voor plunder en moord en geen greintje respect hebben voor anderen zoals christenen, Koerden en yezidi’s. Wat belooft voor de inwoners van dit gebied dat Turkije nu poogt te veroveren. In de door Turkije bezette Syrische gebieden is zelfs de Turkse post actief.

Maar welke regeringsleider of staatshoofd is een heilige, welk land is een paradijs en waar is er geen corruptie en zijn er geen wantoestanden? In België, Nederland, de VS of in het Verenigd Koninkrijk van clown Boris? Maar men moest er zo nodig allerlei door de Moslimbroeders en al Qaeda geleide terreurgroepen gaan steunen en hen zelfs bewapenen.

De Dagelijkse Leugenaar

Regeringen, veiligheidsdiensten en de media zitten ons nu te waarschuwen voor het gevaar van ISIS, ze vergeten echter moedwillig dat ISIS gewoon een afsplitsing is van al Qaeda in Irak die mee aan de basis lag van die oorlog in Syrië.

Maar toen in 2011 en tot begin 2014 waren die moordende bendes van ISIS voor diezelfde politici, media en ngo’s ware helden. En de CIA/AIVD/MI6 enzovoort zorgden voor vervoer naar het slagveld. Maar dat willen al die heren en dames niet meer geweten hebben.

De journalisten en vermeende experts die zich wat specialiseren in deze materie vertikken het gewoon om die harde waarheid te schrijven. Al jarenlang steunen de massamedia die jihadisten met al hun kracht. De VS bewapende ISIS in Jemen zelfs nog in 2018. Terwijl België de Jemenitische tak van al Qaeda voor zijn rekening neemt. Je weet wel, de mannen van de raid op Charlie Hebdo!

Behoudens een verdwaalde korte insinuatie en wat losse flarden zwijgen alle grote media over deze schande. Ze weten het nochtans allen zeer goed. Het toont dat wat de vrije pers heet te zijn gewoon door de overheid gecontroleerde propagandakanalen zijn. Niet De Standaard, NRC, De Volkskrant of De Morgen maar De Dagelijkse Leugenaar.

Rakka - Vlag PKK met Ocalan - PKK verovering - Oktober  2017

Toen de PKK/YPG Rakka op ISIS veroverde paradeerde de groep op het centrale plein van de stad met een enorme spandoek met daarop Abdoellah Ocalan, de leider van de PKK. Overal zie je in dit gebied ook opschriften met Turkse letters, niet het Arabisch dat men in Syrië normaal gebruikt. Een link die men in de media zoveel mogelijk poogt te verzwijgen.

Neem de berichtgeving en verklaringen over de Syrische Koerden. Het is alsof alle Koerden als een man en vrouw achter de PKK/YPG staan. Een pure fantasie. Het is hetzelfde als beweren dat Nederland geheel achter Geert Wilders staat of alle Vlamingen fans zijn van het Vlaams Belang. Maar toch blijven onze media dat tot vervelens toe maar herhalen. Vertel een leugen voldoende maal en uiteindelijk zal men zijn eigen leugens zelf geloven.

En dan is er Turkije. Natuurlijk is de AKP met haar president Recep Erdogan zelf verantwoordelijk voor de enorme problemen waar het land nu mee zit. Ooit verkocht de zoon van Erdogan de olie van ISIS o.m. aan Frankrijk. Waar men dan de ogen sloot. Tientallen miljarden euro’s heeft Turkije als gevolg van dit beleid al moeten uitgeven.

Maar de NAVO, waarvan Turkije toch een voornaam lid is, voert al meer dan een decennium oorlog tegen haar lidstaat. Dit terwijl de NAVO in naam een strikt militair bondgenootschap is waarbij artikel 5 van de statuten de lidstaten in geval van een aanval oproept tot wederzijdse militaire steun.

En wat gebeurt er? Al tientallen jaren vecht de Turkse regering tegen de PKK waarop de reactie van de bondgenoten is om die PKK onderdak te verlenen en zelfs plek te geven om er militaire trainingskampen in te richten. Men kan zich zo als de Britse reactie inbeelden moest Ankara vroeger de IRA onderdak hebben gegeven.

Yezidi - Heiligdom Afrin - Oktober 2019

Volgens deze tweet een beeld van een door die Turkse huurlingen van het Vrij Syrische Leger vernield heiligdom van de Yezidi’s in de regio Afrin, een gebied dat al eerder op de PKK/YPG werd veroverd. Of deze video echt is of nep weten we niet maar deze destructie ligt in de lijn der verwachtingen. Het Syrische leger wou hen in Afrin ter hulp snellen maar de leiders van de PKK/YPG vonden die hulp niet nodig. De vraag is of ze van toen iets geleerd hebben.

De VS levert al veel jaren wapens aan de PKK, o.a. om zo Iran in brand te steken. Hoeft men dan verrast te zijn dat Turkije bij Rusland steun gaat zoeken? Natuurlijk niet. Het is pure logica. De ‘bondgenoten’ bij de NAVO hebben dit dan ook geheel aan zichzelf te danken.

De eigen voet

Neem de poging tot staatsgreep in 2016 tegen Erdogan. Toen die volop aan de gang was riep John Kerry, minister van Buitenlandse Zaken onder president Barack Obama, vanuit Moskou, waar hij op bezoek was, alleen op tot kalmte. Steun aan de wettige regering van een zogenaamde bondgenoot? Hij kreeg het zelfs niet eens over zijn lippen. Als je een bewijs wil voor Amerikaanse steun aan deze mislukte coup dan is dit er wel een.

En inderdaad is er een serieus probleem met die gevangenkampen daar in Syrië. Vooreerst zal de YPG/PKK wel niet ZO dom zijn dat ze die kampen onbewaakt gaan laten. Het zou immers betekenen dat zij dan op drie fronten moeten vechten, de Syrische regering in het westen, ISIS in het zuiden en Turkije in het noorden. Die gevangenen vrijlaten zou voor hen zo goed als zelfmoord zijn.

En uiteraard krijgen we ook weer de klassieke hagiografen aan het werk. De heiligverklaringen van de PKK/YPG in onze media zijn niet te tellen. Om te kotsen. Op de VRT had Rudi Vranckx het dinsdag zelfs over het feit dat ‘de Syrische Koerden de ruggengraat van ISIS hadden gebroken’.

Erdoğan

De Turkse president Recep Erdogan van de aan de Moslimbroeders gelieerde AKP. Hij wou Syrië omvorm tot een salafistische republiek en vazalstaat van Turkije. Hoogheidswaanzin die faalde en welke zijn land tientallen miljarden euro heeft gekost.

Alsof de Iraakse en Syrische legers en hun vrijwilligers en bondgenoten niets gedaan hebben. Maar ja, onze media hebben jaren van al Qaeda in Irak ook heiligen gemaakt. En dan kan dit er ook nog wel bij zeker.

Overmoed

En dan rest er nog de zeer belangrijke vraag of de VS zich hier echt gaat terugtrekken. De berichtgeving over deze zaak is zacht uitgedrukt geheel onduidelijk. Blijven de VS op de Syrische-Iraakse grenspost in Al Tanf? Blijven ze ook de oliebronnen ten zuidoosten van de stad Der Ezzor en ten oosten van de Eufraat bezetten? Vragen die tot heden geheel onbeantwoord blijven en waarover het in de media wemelt van tegenstrijdigheden.

Zeker is dat de regering Erdogan en de PKK/YPG zichzelf serieus in de voet hebben geschoten. Het niveau van de waanzin in dit dossier is gewoon amper te geloven. Hoe idioot moet men zijn om tot dit punt te geraken?

Opvallend in deze zaak is verder dat er tot heden alleen een zwak protest was bij Iran en Syrië en in Moskou slechts een oproep tot bescherming van de territoriale integriteit. Met andere woorden: Rusland, Turkije, Iran en Syrië lijken dit blijkbaar vooraf afgesproken te hebben en zijn officieus dus tevreden.

De Syrische reactie is wel krachtiger maar gezien de houding van Moskou kan men daar ook niet veel meer doen. Voor de YPG/PKK is het nu kiezen: Turkije en zijn huurlingen of de Syrische overheid. Maar de PKK/YPG zijn gewoon knoeiers die lijden aan overmoed.

Willy Van Damme

NASCHRIFT:

Uit verdere informatie blijkt dat de VS alleen haar soldaten aan de Turkse grens heeft teruggetrokken. Die elders in het gebied ten oosten van de Eufraat en in Al Tanf zouden dus blijven. Vermoedelijk wil de VS die houden om ze als een soort van troefkaart te gebruiken bij de onderhandelingen over de toekomst van Syrië. Veel zal dat echter niet helpen bij de trotse Syriërs. Ze vreten nog liever bonen.

Ook Turkije beschouwt de door haar bezette delen van Syrië vermoedelijk vooral als een troefkaart bij die bezig zijnde onderhandelingen. Rusland is hier echter de baas en bepaalt de spelregels, niet Ankara. Ondertussen wil de Syrische regering die regio rond Hasaka een vorm van culturele autonomie geven. Maar dat is onvoldoende voor de PKK/YPG. Niemand in de regio willen hen trouwens meer geven.

De PKK/YPG wil het Syrisch leger weghouden van de Turkse grens. Wat doet vermoeden dat zij hun gebied in de toekomst als springplank willen gebruiken voor operaties tegen Turkije. Ook willen zij de volledige controle over de inkomsten van de oliebronnen daar. Beide voorwaarden zullen door Damascus en Moskou echter nooit aanvaard worden. Het verhaal van Afrin zal hier dus herhaald worden. Slechte gokkers.

Verder bombardeerde het Turkse leger ook de grensstad Qamishli maar bleef daarbij weg uit het door het Syrisch leger gecontroleerde stadsdeel en het landelijk gebied eromheen.

Opvallend is zeker ook het feit dat al Qaeda in Syrië de Turkse invasie toejuichte. Verder komt de Veiligheidsraad van de VN op vraag van Frankrijk, Duitsland, Groot-Brittannië en België over de zaak samen. Alle vier, alsook Nederland, veroordeelden de Turkse acties. Het wordt gewoon wat praat voor de vaak. Diplomaten die stoer doen maar zich feitelijk belachelijk maken.

9 gedachten over “Syrië – De knoeiers

  1. Het Westen is niet de enige maar een van de grote schuldigen. Men had jaren geleden de regeringstroepen van Assad tezamen met de Russische luchtmacht alle jihadisten moeten laten wegvegen. Het Westen met de VS op kop heeft echter altijd dat stuk van Syrië bezet, niet om die arme Koerden te beschermen maar om Assad en Poetin stokken in de wielen te steken want in dat bezet gebied bevinden zich eveneens de Syrische oliebronnen. Als men eenvoudigweg de Syrische regeringstroepen het land laat herenigen zijn er geen Turkse invallen nodig. En blijft IS een Syrisch binnenlands probleem. En de Koerden hebben een vorm van autonomie die ze in Turkije niet hebben.
    De Koerden zijn altijd de grootste idioten in de geschiedenis geweest. Weeral hebben ze op het verkeerde paard gewed omdat ze dachten dat Assad de burgeroorlog zou verliezen. Iedereen wist dat de VS hen in de steek zouden laten van zodra ze niet meer nuttig waren. Alleen de Koerden waren weeral zo naief. Nu zijn ze al in stilte aan het onderhandelen met Assad (de enige wettige regering van Syrie) om hen te beschermen tegen de Turken, terwijl zij zelf hun eigen Syrische regering hebben verraden. Het gevolg kan voor hen zijn dat PKK en Turken mekaar uitmoorden en dat het gebied weer als een rijpe appel in de schoot van Damascus valt. Ik zie echter twee hinderpalen voor dit scenario; het Turkse leger is een reus op lemen voeten. Een leger van dienstplichtigen die hun nek niet te ver boven het maaiveld zullen uitsteken terwijl de Koerden geharde strijders zijn. De politieke druk op Erdogan vanuit de EG en de VS zal enorm zijn om zijn militaire actie tot een minimum te beperken. In elk geval zitten Poetin en Assad in de pluchen zetels van de mezzanine belangstellend toe te kijken hoe de zaak zal evolueren. Of misschien houden ze zich gewoonweg gedeisd omdat ze na voorafgaand overleg met Erdogan ingelicht zijn welke richting de situatie zal uit gaan.
    Luc De Vincke

    Antwoord:

    Je mag DE Koerden niet verwarren met de PKK. Ik begrijp de fout die in wezen een gevolg is van de wijze waarop onze media deze kwestie altijd beschrijven. Er is ooit met Turgut Ozal van 1889 tot 1993 zelfs een Koerd Turks president geweest die voordien zelfs eerste-minister was.

    Vandaag overlegden de Amerikaanse troepen met het leger van Syrië over de komst van het leger naar Manbij en Kobani. Zoals Bredero ooit schreef: Het kan verkeren. Ben benieuwd naar de toestand rond die oliebronnen bij het veld van Omran.

    Maar Erdogan lijkt geen problemen te hebben met de stappen van het Syrische leger. Wat mijn vermoeden versterkt dat zodra men zeker was van de Amerikaanse terugtrekking zij alles vooraf mooi hebben zitten plannen.

    Verder moet je ook beseffen dat de PKK een door bijna iedereen in Turkije gehate partij is. Wat onze media ook mogen beweren. De PKK heeft ook veel Koerden vermoord en beging zelfs in België zware misdaden tegen Koerden.

    De indruk bestaat dat dit een zeer grote stap is op weg naar vrede en herstel in Syrië. Nu blijft vermoedelijk alleen nog een deel van de provincie Idlib over als knelpunt.

    Maar Turkije heeft nu komaf gemaakt met de machtspositie van de PKK – een groot probleem voor Ankara – en dan kan ze vlot toegevingen doen voor Idlib dat een probleem is voor de Syrische regering. Ik verwacht hier dan ook vrij vlug een doorbraak. Het licht aan het einde van de tunnel.

    Willy Van Damme

  2. BRON; Voltairenet.org datum; 09/10/2019

    L’accord secret sur la question kurde

    L’opération turque à la frontière syrienne a débuté dès l’annonce du soudain retrait des troupes d’occupation états-uniennes. Rappelons qu’en 1998, le président Hafez el-Assad avait accordé aux Turcs le droit de poursuivre dans cette bande de 30 kilomètres de profondeur les artilleurs du PKK qui les menaçaient.

    La presse présente l’opération d’Ankara comme comportant le risque d’un massacre des Kurdes en général, oubliant que de nombreux Kurdes occupent des fonctions importantes dans l’appareil d’État turc.
    Surtout elle ne présente que la version américaine de l’affrontement entre le président Trump (partisan du retrait américain) et certains officiels du Pentagone (partisans de la continuation de la guerre). C’est pourquoi elle insiste sur le sort des mercenaires kurdes qui travaillaient pour le Pentagone contre la Syrie.
    Un élément est systématiquement occulté : le 16 septembre la Russie, la Turquie et l’Iran ont trouvé un accord sur la question kurde. Le projet russe de Constitution pour la Syrie pourrait prendre la forme d’une fédération culturelle (et non plus administrative comme envisagé initialement). Le retour des Kurdes syriens alliés aux États-Unis dans le giron de l’autorité de la Syrie pourrait être piloté par l’Iran dont les propres Kurdes ont patiemment infiltré le commandement du YPG.
    La France, qui mise depuis un siècle sur la création d’un Kurdistan sur le modèle d’Israël, se trouve écartée par les États-Unis de ce règlement de la question kurde.
    Luc De Vincke

    Antwoord:

    Men gaat bijna zeker terug tot het akkoord van Adana van 20 oktober 1998 tussen Turkije en Syrië. Turkije had toen veel last van aanvallen vanuit Syrië van de PKK.

    Leider Abdoellah Ocalan zat toen verborgen in Syrië en daarom dreigde Turkije te doen wat het ook al deed in Irak waar ze regelmatig aanvallen deed en zelfs al eens gebied bezette.

    Onder dit akkoord stopten de Turkse bedreigingen en kwam er samenwerking tussen de voorheen vijandige landen. Turkije werkte toen immers binnen NAVO samen met Israël. In ruil stuurde Syrië Ocalan in ballingschap naar Kenia waar de Turken hem dan lieten oppakken.

    Of de YPG/PKK veel toegevingen zullen krijgen dient men te betwijfelen. Ze zitten totaal aan de grond en mogen al gelukkig zijn dat de Russen en de Syrische regering hen ter hulp snellen. Maar zeker is: Het zijn idioten.

    Willy Van Damme

  3. Hoi, ik ben 35 jaar en ik hoor al men hele leven over Turks-Koerdische kwestie en ik weet begot niet wat daar is fout gelopen. Ik vind er weinig of geen literatuur over. Misschien via deze weg.
    Heylen Christoph

    Antwoord:
    Bedankt voor je vraag. Ik weet er iets van maar dat is vrij algemeen en heb dan maar zitten zoeken. En dit is de reden waarom je vraag pas nu beantwoord wordt. Maar het was voor mij ook boeiend zoekwerk en aangezien ik toch bezig ben met die regio is deze extra kennis in wezen een soort godsgeschenk.

    Onzin

    Het probleem met de verhalen over ‘de Koerden’ is dat voor zover ik kan zien er in de klassieke media en in veel boeken veel onzin, leugens en halve waarheden worden geschreven.

    Het deed mij denken aan de Britse veldmaarschalk Bernard Montgomery die in 1961 – een periode in China van enorme hongersnood ook gekend als de Grote Sprong Voorwaarts – van een bezoek aan Mao’s China terugkeerde in toen nog Brits Hong Kong.

    Hij stelde dat de verhalen over een hongersnood in China gelogen waren. Hij had vermoedelijk tijdens zijn reis wel goed gegeten. Men fantaseert er over die Koerden maar op los en op papier schrijft men desnoods de meest grote onzin mogelijk.

    Een moeilijkheid bij het onderzoek naar wat Koerden zijn is moeilijk wegens dat er in de periode voor de middeleeuwen amper bronnen beschikbaar zijn. De eerste mogelijke vermelding van de naam Koerd is toen rond de zevende eeuw in Perzië (Iran) men in een geschrift melding maakte van de Koerdaye.

    Koerdische nationalisten beweren afstammelingen te zijn van de Meden maar dat wordt veelal als onzin omschreven. Bij onderzoek over hun herkomst is wegens het ontbreken van geschriften en archeologische vondsten de taal daarom een voorname leidraad.

    En daaruit leiden sommigen af dat de Koerden origineel leefden in het gebied van wat nu Pakistan, Afghanistan en Iran is. Dit wegens het voorkomen van vele elementen uit het Pasjtoe in hun taal. Het is de taal die vooral in Pakistan en Afghanistan door de Pathanen wordt gesproken.

    De Koerdische religies

    Zeker is dat de Koerden en de talen die zij spreken allen behoren tot de West-Iraanse tak van de Indo-Germaanse talengroep en dus niet tot de Turkse of Semitische groepen als het Turks en het Arabisch of Aramees. De Koerden vieren ook allemaal normaal Newruz als hun Nieuwjaar. Exact zoals in Iran.

    De eerste in de geschiedenis gekende Koerd was Saladin, de generaal die Jeruzalem op de Kruisvaarders veroverde en nadien een verdrag sloot met de Frans-Britse koning Richard ‘Leeuwenhart’ Plantagenet. Saladin stichtte zelfs de dynastie van de Ayyubds die delen van het hedendaagse Egypte veroverde.

    Maar ook de Iraanse dynastie van de Safavids had haar Koerdische wortels. Maar geen probleem want die sloeg een opstand van de Yezidi’s neer en die worden ook gezien als Koerden.

    De soennitische Koerden behoren in de islam tot wat men de Shafi’i school noemt die ooit in de islam in de meerderheid was maar die door de komst van de Ottomanen in de verdrukking kwam.

    Deze laatsten baseerden zich op de Hanafi school omdat die bij haar rechtspraak nog meer soepelheid gaf tegenover allerlei minderheden. Wat gezien de grote multiculturaliteit van het enorme Ottomaanse rijk een noodzaak was.

    Maar onder Koerden heb je allerlei religieuze stromingen. Zo zijn er onder de Koerden aanhangers van het Yezidisme, Christendom in zijn vele variëteiten, soennieten, sjiieten, joden, alevieten en het yarsanisme (een stroming binnen het soefisme). Keuze zat das. En niet alle Koerden zijn religieus.

    De taal

    Taalkundig leunen de Koerdische talen aan bij het Farsi, de taal van Iran. Maar er zijn grote verschillen. Er is hier discussie over maar over het algemeen neemt men aan dat er vier Koerdische talen zijn, Kurmani, Sorani, Zaza en Gorani. Nationalisten pogen nu wel een geschreven taal in Latijns schrift ingang te doen vinden.

    Maar er zijn binnen de Koerdische talen grote verschilen naar gelang de regio waar men woont. De taal van de Koerden in de nu door Turkije bezette regio Afrin ten noorden van de stad Aleppo verschilt bijvoorbeeld sterk van die in de oostelijk gelegen stad Qamishli.

    in Denderleeuw is er de Koerdische televisiezender Roj die via de satelliet uitzendingen in vier talen verzorgt. De verhalen van één Koerdische volk is dan ook nationalistische prietpraat en complete onzin.

    De kwestie is ook dat de Koerden in de gebieden waar zij wonen in veel gevallen ook een minderheid zijn en dus veel woorden halen uit de taal van hun buren die Arabisch, Turks of Farsi spreken.

    Neem Iran waar de door Israel en de VS gefinancierde PJAK, zoals de YPG een satelliet van de PKK, geen succes heeft. De reden is dat vooreerst de Koerden in Iran vrij goed geïntegreerd lijken en vooral sjiiet zijn tegenover de Turkse Koerden van de PKK die vooral soenni zijn. De politicus Mohammed Baghar Ghalibaf is sinds 2005 burgemeester van Teheran en was in 2013 presidentskandidaat. Maar hij is een Koerd.

    Israël

    Hetzelfde ook voor Turkije waar Turgut Ozal, eveneens een Koerd, eerste-minister was van 1983 tot 1989 en president van 1989 tot 1993. De zaak is dat Israël toen de zionisten zich na 1918 in de regio nestelden onmiddellijk contacten legden met niet-Arabieren en niet-moslims.

    Zo waren er nog voor de stichting van Israël al uitgebreide contacten met de Maronitische christelijke kerk die vooral in Libanon en deels ook in Syrië actief is en die toen Franse steun genoot.

    Hetzelfde met het Iran van de Sjah, de Turken en Ethiopië. En daar hoorden ook de Koerden bij. Het is een publiek geheim dat Koerdische nationalistische groepen zeer uitgebreide steun krijgen van Israël.

    Zo hielp de Mossad volgens betrouwbare bronnen zelfs bij het rekruteren van nieuwe leden voor de PJAK, en dus de PKK. Hier ligt de oorzaak voor de breuk van Turkije met Israël en de VS. Bij de PJAK geeft men zelfs openlijk toe dat er in Washington contacten waren met topambtenaren.

    Dit Israëlische beleid van contacten met de periferie was al gestart onder Ben Goerion, de eerste premier van de zionistische staat en Chaim Weizmann, de eerste Israëlische president. Dit beleid is nu gekend als de veel agressievere Oded Yinon doctrine, genoemd naar de diplomaat en journalist Oded Yinon. Voor Israël moeten de Koerden de dolk in de rug zijn van tegenspartelende Arabische regeringen.

    Turkije

    Over de Koerdisch-Turkse kwestie is er al evenzeer prietpraat geschreven. De streek rond Dayarbakir en Van en het oosten van Anatolië was origineel Perzisch maar door de sterkte van het Ottomaanse rijk ging dat na veel heen en weer uiteindelijk over in Ottomaanse handen. Vandaar ook de taalpuzzel.

    Wat betreft Turkije en de Koerden moet men vooral kijken naar de eerste wereldoorlog en vooral naar de periode tussen 1919 en 1923. De oorlog met Frankijk en het Verenigd Koninkrijk eindigde immers niet op 11 november 1918 maar begon nadien pas in alle ernst toen met het hart van het Ottomaanse rijk aanviel.

    Na de verovering van het Arabisch schiereiland, Irak en de Levant (Palestina, Syrië en Libanon) trok men immers verder. Zo werd Istanboel in 1919 door een troepenmacht van het Britse, Franse en Italiaanse leger bezet.

    De uiteindelijke bedoeling was het Ottomaanse rijk (Turkije) als staat te doen verdwijnen. Dat wou men realiseren met het Verdrag van Sèvres van 16 augustus 1920.

    Daarbij kreeg Griekenland onder meet Smyrna (Izmir) en de omliggende gebieden samen met de Dardanellen (Canakkale) ten geschenken. Die wilden echter alle steden die in de oudheid Grieks waren geweest zoals Trabzon en Istanboel terug nemen. Dit is gekend als de Megali doctrine.

    Ook Italië kreeg een meer oostelijker kustgebied terwijl de Britten de internationalisering van alle Turkse havens bekwamen. Ook plande men de bekering tot het christendom van het land, verkreeg men de controle over de begroting en de nationale bank en mocht het leger geen vliegtuigen bezitten, slechts een paar oorlogsschepen hebben en het leger maar 55.000 manschappen. De Bosphorus met de zee van Marmara zou ook internationaal (lees Brits) gebied worden.

    In het kader daarvan voorzag men in het oosten van Anatolië twee aparte grote staten, een Koerdisch en een Armeens. Daarover ontstond onder Koerdische nationalisten onmiddellijk grote ruzie.

    Wat is Koerdische grond?

    Sommigen wilden immers de regio rond de stad Van voor zich en niet aan de ‘vijandelijke’ Armeniërs geven. In feite was het de Britse bedoeling dit Koerdisch gebied aan te hechten bij het toen al door de Britten bezette Irak.

    Een opstand van nationalistische Turkse politici en officieren met onder meer Mustafa Kemal (Ataturk) die in het hart van Anatolië gestart was zorgde echter voor problemen. De Britten hadden onvoldoende troepen en riepen dan maar het Griekse leger ter hulp. Londen vertrouwde de er ook oprukkende Italianen niet geheel.

    Ook die Grieken bleken echter niet opgewassen tegen het nieuwe Turkse leger dat intussen hulp had gekregen van de nog jonge Sovjetunie waar Lenin hen geld, goud en wapens leverde. Waarbij het nieuwe Turkije als eerste de Sovjetunie diplomatiek erkende. Beiden hadden immers dezelfde (Britse) vijand.

    De toestand voor de Britten was dan ook onhoudbaar. Die hadden intussen ook sultan en kalief Mehmed VI aan hun zijde gekregen (Ataturk & co waren seculier) maar diens legertje stelde amper iets voor en deserteerde ook voor een groot deel richting de nationalisten.

    De plannen voor de vernieling van het Ottomaanse rijk (Turkije) verdwenen door het verdrag van Lausanne van 24 juli 1923 dan ook richting de vuilbak. Een verdrag mee getekend door de toen aan de macht gekomen Benito Mussolini. Turkije was geboren en werd een onafhankelijke staat.

    Typerend was dat sultan en kalief Mehmed VI met een Brits oorlogsschip vanuit Istanboel vertrok naar het toen nog Britse Malta. Een grotere vernedering was in dit geval niet mogelijk. Het jaar 1923 betekende het einde van de oorlog tegen Turkije.

    Het was eveneens het eind van de droom van o.m. de Koerdische nationalist Sherif Pasha, een Ottomaanse diplomaat van Koerdische origine, en de in 1918 opgerichte Maatschappij voor de Stichting van Koerdistan. Ongetwijfeld opgericht met Britse steun.

    Het probleem is zoals blijkt uit de discussie rond de stad Van is dat al die minderheden, en Anatolië is en was een lappendeken van allerlei minderheden die verspreid over de regio woonden, elkaar niet zelden dezelfde gronden betwisten.

    En wat met minderheden?

    Tijdens de Eerste Wereldoorlog hadden bijvoorbeeld ongeregelde Koerdische eenheden meegeholpen met het Ottomaanse leger aan de genocide tegen Armeniërs en Assyriërs.

    Het oprichten van allerlei nieuwe staten om het Ottomaanse rijk te vernielen zou ongetwijfeld leiden tot massale volksverplaatsingen, etnische zuiveringen en genocides.

    Bovendien is de stelling dat de Britten de Koerden hebben verraden merkwaardig. Sinds wanner heeft een staat het recht te beslissen wat er in een andere staat moet gebeuren? Dat aanvaarden is kolonialisme rechtvaardigen.

    Maar dat was iets waar de Britse premier David Lloyd George geen problemen mee had. En waarom alleen Koerden en Armeniërs want er waren daar ook vele andere minderheden zoals de massa’s Assyriërs? Die kregen dan niets behalve een nieuw juk, niet dat van de Turken maar dan van de Koerden.

    De notulen van het gesprek tussen de Britse premier David Lloyd George en de Franse evenknie George Clemenceau over de verdeling van het Midden-Oosten zijn bekend.

    Het was gewoon een hallucinant verhaal van neem jij dit dan neem ik dat. Met Bagdad en Jeruzalem voor de Britten en Damascus en Libanon voor de Fransen. In wezen een herhaling van de Berlijnse conferentie van 1885 over Afrika waar men in onderling overleg dit continent onder elkaar verdeelde.

    Het probleem in de Koerdische kwestie is dat deze erg verspreid leven tussen allerlei bevolkingsgroepen zoals andere taal en religieuze minderheden. Bovendien zijn er ettelijke Koerdische partijen en partijtjes die ieder de macht willen. Uiteraard ten koste van anderen.

    En dan zijn er de gemengde huwelijken. Een Koerd die huwt met een Turk, Pers of Arabier wat is dat gezin dan? Koerd? En zo zijn er vele. Het was hetzelfde probleem als in de oorlog van de NAVO tegen Joegoslavië met de gemengde huwelijken daar. Te delicaat en dus zweeg men er maar over. Het kon de NAVO duidelijk ook niets schelen.

    Etnische zuiveringen

    Neem de stad Qamishli die na 1923 door de Assyriërs gesticht is, een gevolg van de vlucht uit Anatolië van die bevolkingsgroep. Nadien breken er soms opstanden uit van Koerdische groepen in Turkije met als laatste de PKK wat dan zorgde voor een nieuwe exodus van vluchtelingen richting o.m. Qamishli.

    Waardoor de samenstelling van de bevolking weer wijzigde. Hoe de etnische compositie van het noorden van Syrië nu is is discutabel volgens de meesten vormen de Koerden een minderheid in die provincie, zij het heel waarschijnlijk de grootste in de provincie Hasaka. Met sterke Arabische en Assyrische minderheden.

    De PKK/YPG kondigde trouwens zelf aan etnische zuiveringen na te streven. Niet alleen eiste men de toekenning van de Syrische nationaliteit aan ergens tussen de 100.000 tot 300.000 naar Syrië gevluchte Turkse Koerden.

    Maar ook stelde Salih Muslim, leider van de PYD, de politieke tak van de PKK/YPG dat men Arabieren uit hun regio ging verdrijven daar ze volgens zijn zeggen door de regering naar de regio waren gebracht. Die dorpen waren van hen gestolen beweerde hij. Dat vele ooit Assyrische dorpen nu in meerderheid door Koerden worden bewoond vergat hij natuurlijk gemakshalve.

    Ook over de Turks-Koerdische vluchtelingen in die regio zweeg hij. (Rudaw, PYD Leader Warns of War with Arab Settlers in Kurdish Areas, 24/11/2013, https://rudaw.net/english/middleeast/syria/24112013). Rudaw is de officiële spreekbuis van de PKK/YPG.

    Een voorbeeld van de praktijken van de PKK/YPG is de moord op David Jindo die in de regio van de rivier de Khaboer een Assyrische militie leidde die poogde de dorpen daar te verdedigen tegen diefstallen en etnische zuiveringen door de PKK/YPG. Zo weigerde hij het project van de PKK/YPG te aanvaarden.

    Hij werd samen met Elias Nasser op 22 juni 2015 door de YPG ontvoerd en vermoord maar doordat Elias Nasser dit overleefde raakte de waarheid bekend. Maar geen probleem, de propagandamachine van de PKK/YPG maakte van hem nadien een martelaar van de Dawronoye, de met de PKK collaborerende groepje Assyriërs.

    De twee door Turkije recent aangevallen Syrische steden waren trouwens het slachtoffer geweest van die praktijken van de PKK/YPG en waren voorheen in meerderheid Arabisch. Geen toeval dus dat het Turks leger die plekken viseerde.

    Verdrag van Adana

    Toen in 2011 de oorlog tegen Syrië uitbrak verkregen de Koerdische-Turkse vluchtelingen allen de Syrische nationaliteit. Hoeveel is mij onduidelijk. Men spreekt veelal van een 100.000 maar ik las ook al een cijfer van 300.000.

    Dat de PKK in de provincie Hasaka en het grensgebied met Turkije sterk staat is een gevolg van de Turks-Syrische relaties in de periode voor 1998 en het tussen Syrië en Turkije dat jaar gesloten verdrag van Adana.

    Turkije als vriend van Israël en lid van de NAVO was een vijand van Syrië en uit weerwraak steunde de seculiere regering van de Syrische Baath partij de eveneens seculiere PKK. De leider van de PKK, Abdoellah Ocalan, had officieel zelfs een onderkomen gevonden in Syrië.

    Hij verhuisde als gevolg daarvan verplicht naar Kenia waar de Turken hem dan gewoon meenamen. Het akkoord van Adana staat trouwens terug centraal in de deze week dinsdag afgesloten overeenkomst in Sochi tussen Turkije en Rusland waarbij Syrië officieus partij was. Het betekent uiteraard het erkennen door Ankara van de Syrische regering. Wat nieuw en belangrijk is.

    Brandende graanvelden

    Dat in de provincie Hasaka en het grensgebied met Turkije niet iedereen opgezet was met die machtsovername door de PKK/YPG is logisch. En er ontstonden snel wrijvingen tussen al die groepen. Ook bezette de PKK gebieden en steden zoals Rakka waar amper of zelfs geen Koerden woonden.

    De verhalen over brutaliteiten van de PKK tegen andere bevolkingsgroepen zijn dan ook legio. Zelfs al moet men oppassen met allerlei beweringen die niet zelden pure propaganda zijn. Onze media zullen ze zoals te verwachten zelden publiceren want het zijn de 'goede', vrienden van Israël.

    Maar het recente fenomeen van het in brand steken van graanvelden in die provincie wijst duidelijk in de richting van de PKK/YPG. Graanboeren verkochten in het verleden hun oogst aan de regering die een vaste prijs gaf. Maar de PKK poogde die handel over te nemen maar bood wel minder.

    Met als gevolg dat boeren hun oogst liever aan de regering verkochten dan aan die van het Koerdische Rojava, de naam van hun staat. Waarop die boeren hun velden dan plots in brand zagen vliegen. Talrijke getuigenissen wijzen hierbij naar de PKK.

    De clan Barzani

    En dan zijn er de relaties tussen de Koerdische groepen zelf die slecht zijn. Zo is er de jarenlange en heel brutale oorlog geweest tussen de clan Barzani (De Koerdische Democratische Partij) in Irak rond de stad Erbil en die van de clan Talabani (Patriottische Unie van Koerdistan) rond de stad Soeleimanji tegen Iran.

    Ook tussen de PKK en de clan Barzani is er oorlog gevoerd. Toen ISIS in juni 2014 Mosoel veroverde kreeg die de steun van Barzani's KDP. De Yezidi's die vooral in het westen van Iraaks Koerdistan rond het Sinjar gebergte woonden liet hij vallen als een baksteen. Hij ontwapende hen zelfs.

    De invasie van ISIS en de verovering van Mosoel en de provincie Anbar kaderde nu eenmaal in de Israëlische en Amerikaanse plannen om zoals na 1918 de Iraakse grenzen nog maar eens te hertekenen en drie aparte staten te stichten.

    Het gevolg was de nu gekende massaslachting en ontvoering van Yezidi vrouwen door ISIS om ze als slaven te gebruiken of te vermoorden. De overblijvende daar werden dan tot woede van Barzani gered door een militaire interventie van de PKK/YPG. Het was de periode toen de VS in deze zaak een bocht van 180° maakte en uiteindelijk tegen ISIS ten strijde trokken.

    Russisch en Turks akkoord

    Door de nu gesloten serie akkoorden met Turkije, Syrië, de VS, Rusland en de PKK/YPG verdwijnt de PKK grotendeels als machtsfactor in het noorden van Syrië. Ze blijft wel haar aanhang hebben en zal desnoods vanuit het Iraakse noorden tegen Turkije aanvallen blijven plegen. Vanuit Syrië wordt dat praktische onmogelijk.

    Het blijft onbegrijpelijk waarom de PKK/YPG zich als huurlingen lieten gebruiken door de VS. Ze verloren mogelijks een 11.000 soldaten, vermoedelijk een derde van hun mankracht, en werden eens ISIS onder controle in de handen geduwd van Syrië, Rusland en Turkije.

    En de geschiedenis van de Koerdische nationalisten van 1918 tot nu is er van misbruikt te worden door vooral westerse grootmachten. De gifgasaanval door de Iraakse regering van Saddam Hoessein in het Iraakse Halabja tegen leden van de PUK kreeg bijvoorbeeld de steun van de VS en de NAVO.

    En dat Damascus dit verraad van de staat door de PKK/YPG niet zomaar zal vergeten is zeker. Wel zal men gezien de politieke en militaire toestand geen grote strafmaatregelen nemen. Dat zou erg dom zijn.

    Maar hun steun aan de overname door de VS van het grootste deel van de Syrische olievoorraden zal in Damascus en Rusland zeker onthouden worden. Bij die gevechten sneuvelden toen immers een serieus aantal Russische soldaten, officieel leden van een privaat leger.

    Het was het enige echte ogenblik waarbij Rusland en de VS in Syrië met de wapens tegen elkaar vochten. En ook nu lijkt de VS vast te houden aan die oliebronnen, goed voor een geschatte 75% van de Syrische olieproductie. Moskou en Damascus gaan die rekening ooit wel eens aan de PKK/YPG presenteren.

    De wens van Israël voor een Koerdische staat lijkt voor heel lang begraven. Juist zoals hun hoop op een alliantie met Iran, Turkije en de Maronitische kerk tegen de Arabieren al lang diep onder de grond zit. Dromen zijn bedrog.

    Interessant over deze zaak is ook dit artikel over de PKK/YPG, de Assyriërs en hun Rojava op de blog van de Amerikaanse professor Joshua Landis. ‘Romancing Rojava: Rhetoric vs. Reality’ van de hand van Max J. Joseph en Isaac Mardean, 31 juli, 2018. https://www.joshualandis.com/blog/romancing-rojava-rhetoric-vs-reality/.

    Willy Van Damme

  4. Trump rechtvaardigt zijn besluit betreffende de Koerden: “…They didn’t help us in the 2nd World War, they didn’t help us in Normandy…”

    Mvg
    Danssaert

    Antwoord:

    Als je wat jaren de buitenlandse politiek volgt dan denk je: Ik heb alles nu gezien en gehoord. En dan komt dit. Ik vermoed dat iedere aanwezige dit een van de meest gênante ogenblikken vonden uit hun carrière. Spijtig dat de Koerden er niet waren om de mannen van George Washington te steunen bij hun onafhankelijkheidsoorlog in de achttiende eeuw. .

    Willy Van Damme

  5. “De VS levert al veel jaren wapens aan de PKK, o.a. om zo Iran in brand te steken. Hoeft men dan verrast te zijn dat Turkije bij Rusland steun gaat zoeken?” Dat moet Turkije zijn veronderstel ik? In Irak levert de VS wellicht ook wapens aan de PKK maar die zijn niet actief in gebieden grenzend aan Iran in tegenstelling tot het anti-Iraanse MEK in Irak die de VS en Israel gretig van wapens, training en inlichtingen voorzien.

    “Het zou immers betekenen dat zij dan op drie fronten moeten vechten, de Syrische regering in het westen, ISIS in het zuiden en Turkije in het noorden.” De Syrische regering heeft tot dusver geen militaire pogingen ondernomen om het oostelijke grondgebied terug onder haar gezag te brengen dus dat zijn dan 2 fronten tenzij je de aan Iran gelinkte milities in rekening brengt maar de VS doen dan zonder aarzeling wat ze eerder deden en bombarderen erop los.

    Rudi Vranckx is uiteraard een leugenachtige worm die beter onder een steen zou kruipen. Hoe dat hij die leugens als “Koerden de ruggengraat van ISIS hadden gebroken” over zijn lippen krijgt… degoutant gewoon. Iedereen weet (of zou moeten weten) dat zonder de Russische hulp, de Syrische overheid er niet in zou geslaagd zijn om ISIS/Daesh quasi onbetekenisvol te maken. Erger nog, het is de VS die ISIS in leven houdt in het illegale door de VS-bezette Rubkan kamp bij Al Tanf om een oorlog van attritie te voeren tegen Syrië en de landroute van Iran naar Libanon tussen Al Suknah en Al Bukanal onveilig te houden.

    12.10.2017
    https://southfront.org/syrian-foreign-minister-us-led-coalition-destroying-anything-but-isis-in-syria/

    15.06.2016 Een kaart van Syrië waarvan het grootste gedeelte terug in overheidshanden is en het gedeelte rechts van de Eufraat in handen van SDF/VS/(Israel) is. De bombardementen die Israel in Irak en oost-Syrië (Al Bukamal) uitvoert voert het uit vanaf luchtmachtbasissen in oost-Syrisch bezet gebied.
    https://southfront.org/isis-loses-ground-in-syria/

    18.09.2016 VS verleent directe steun aan ISIS en de VS-luchtaanval wordt onmiddelijk gevolgd door een ISIS-grondoffensief op Syrische overheidsposities waarvan een aantal uiteindelijk vallen.
    https://southfront.org/u-s-israel-launch-airstrikes-on-syrian-government-forces-directly-supporting-isis-and-al-qaeda/
    https://southfront.org/moscow-us-strike-on-syrian-army-is-assistance-to-islamic-state/

    07.12.2015 VS verleent directe steun aan ISIS en de VS-luchtaanval wordt “toevallig” gevolgd door een ISIS-grondoffensief.
    https://southfront.org/isis-advances-amid-nato-airstrikes-against-syrian-forces/

    Dit zijn niet de enige luchtaanvallen op Syrische overheidstroepen om nog maar te zwijgen over de evacuaties van ISIS-bevelhebbers (https://southfront.org/syria-accuses-us-of-stealing-40-tons-of-its-gold/) of wapenleveringen (https://southfront.org/turkish-newspaper-reveals-how-u-s-armed-isis-in-syria/).
    Martin

    Antwoord:

    De contacten van de PKK met Iraanse nationalistische Koerdische bewegingen dateert van de jaren negentig van de vorige eeuw. De PKK zat toen grotendeels weggestopt in de bergen van noord Irak en kwam zo in contact met een toen nog relatief vreedzame groep de PJAK.

    Onder impuls van de PKK werd dit een soort van satelliet van de PKK zoals de YPG in Syrië. Zij pleegden dan aanslagen in Iran en kregen daarbij voluit de steun van de VS en Israël. Waarbij de Mossad zelfs instond voor de rekrutering.

    Leden van de PKAJ hadden daarbij openlijk in Washington contacten met hooggeplaatste ambtenaren en politici. Dat wordt ook niet echt ontkend maar in onze media wordt er amper over bericht. Het moeten helden blijven en dus krijg je sterke critici van Israël die blind achter de PKK aanlopen.

    Men weet daar in de media perfect wat geheim moet blijven zelfs al is het een publiek gegeven. De contacten van de PKK met de VS en Israël zijn dus helemaal niet nieuw.

    Toen men dit in Turkije ontdekte gingen de relaties tussen Ankara en Washington van kwaad naar erger. Tot op dit ogenblik de dreiging door president Trump om het land geheel te vernielen.

    Wat betreft die drie fronten. Het klopt uiteraard dat er, behoudens enkele schermutselingen, tot heden geen gevechten geweest zijn tussen het Syrische leger en de PKK.

    Maar eens de beschermende paraplu van de VS weg zijn die onvermijdelijk en dus is er wel sprake van drie fronten. Dat zou nu opgelost moeten zijn. Mits de PKK haar woord blijft houden en Damascus geen domme dingen doet. Het blijft echter voorlopig precair. Het hangt natuurlijk ook van Turkije af.

    Wat betreft het vluchtelingenkamp Rukban en de vlakbije Syrische-Iraakse grenspost al Tanf met die Amerikaanse basis is er voor zover ik weet geen echte aanwezigheid van ISIS.

    Het zou natuurlijk gemakkelijk kunnen want het komt er voor de VS op aan om de Syrische hoofdwegen richting Irak zo onveilig mogelijk te maken. Kwestie van de Syrische export te saboteren. En dan komt ISIS zeer goed van pas.

    Nu is daar in Rukban de groep Maghawir al Thawa actief. Die krijgen opleiding en wapens en vermoedelijk ook geld van de VS. Hun voornaamste bron van inkomen is echter de handel/smokkel met vluchtelingen in dat kamp. Dat aantal zou wel gedaald zijn van een 40.000 naar 15.000.

    Willy Van Damme

  6. Pingback: YPG: overmoedige knoeiers! | Golfbrekers

  7. Alle begrip voor Turkije, Assad en Rusland, maar niet zoveel voor de TEV-DEM en hun SDF/YPG/YPJ. Ben je antisocialist?
    Hectorreban

    Antwoord:

    De nu opgeheven regering van de TEV-DEM was natuurlijk alleen maar een scherm via welke de PKK/YPG haar macht uitoefende. En dat had niets te maken met wat soort socialisme ook.

    De YPG is zoals de Iraanse PJAK een afdeling van de Turkse PKK en die is gewoon een zoveelste ultranationalistische groep die hier haar ware ideologie overgoten heeft met wat socialistische woordenkramerij.

    Het als met een nepgouden horloge, krap eens aan de bovenkant en je krijgt blik. In het conflict tussen Turkije en de PK neem ik geen echte positie in van goed of kwaad. Daar blijf ik ver van. Beiden hebben wat men zou kunnen noemen valabele argumenten maar geen van beiden is vrij van zonden.

    Ik schrijft echter geen hagiografieën zoals velen over de PKK doen. de PKK werkt nauw samen met de Mossad maar dat deed Turkije voorheen ook. Tot Ankara ontdekte dat de Mossad ook erg goede vriendjes was met de PKK. Merkwaardig toch dat sommige grote critici van Israël de PKK steunen.

    Lees ook mijn zeer uitgebreid antwoord op de reactie van lezer Christoph Heylen betreffende het artikel ‘De knoeiers’. Het poogt een zo geheel mogelijk beeld te scheppen van die problematiek, los van goed of kwaad. Maar objectief gezien is Erdogan een oorlogsmisdadiger. Geen twijfel mogelijk.

    Uit het gerechtelijk onderzoek naar de PKK in België bleek dat de PKK zich hier bezig hield met ontvoering, afpersing en foltering. Niet bepaald het soort praktijken die mijn goedkeuring kunnen vinden. En dat ze hun diensten verhuren aan de Mossad en de VS zegt voor mij voldoende. Raar socialisme.

    Willy Van Damme

  8. Turkije begon al in 1974 zich niets van het bondgenootschap aan te trekken door Cyprus binnen te vallen.
    Verder bemoeit het zich continue met binnenlandse aangelegenheden van zijn Europese `bondgenoten`, stookt het zijn ´landgenoten´ op dmv van propagandakanalen (dit gebeurde al voor Erdogan) en uit het continue dreigementen in de trend van dat de islam de boel hier gaat overheersen.
    Het westen had dat land, na de eerste wereldoorlog, veel korter moeten houden.
    Jantuitnl

    Antwoord:

    De inval in 1974 in Cyprus gebeurde met instemming van de VS en vormde onderdeel van de poging om Cyprus de NAVO binnen te loodsen. Eerst was er de door de Griekse kolonels georganiseerde staatsgreep tegen de regering van Aartsbisschop Makarios waarna het Turkse leger onder het mom van het verdedigen van de rechten der Turkse minderheid daar het land binnenviel. En er nog steeds verblijft.

    In essentie heeft Turkije zich altijd bezig gehouden met de Turken in de landen waar zij nu verblijven. Maar daar de AKP van Recep Erdogan een onderdeel is van de Moslimbroeders betekent dat ook dat de invloed van het salafisme ook zal toenemen.

    De Turkse moskeeën zijn een onderdeel van de islampolitiek van de AKP¨. En dat vormt inderdaad een serieus probleem waar men zal moeten opletten. De kans dat dit uit de hand loopt kan niet uitgesloten worden.

    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s