Syrië–Russische beschuldigingen tegen Belgische militaire veiligheidsdienst

Consternatie bij de nieuwsdienst van de VRT gisteren toen het verhaal uitlekte over de Russische beschuldigingen aan het adres van onze militaire veiligheidsdienst, AIDV, dat zij betrokken zouden zijn bij het opzetten, samen met de vrienden uit Frankrijk, van een nepaanval, false flag, met chloorgas in de Syrische provincie Idlib.

Een plan waarbij men volgens die beschuldigingen ging samenwerken met de Syrische tak van al Qaeda en haar partner de Witte Helmen, de zogenaamde hulporganisatie vermoedelijk opgericht door de Britse geheime dienst MI6.

Nepnieuws

En kijk, zowel Jens Franssen als Jan Balliauw, voor respectievelijk radio en televisie, klasseerden het Russische verhaal zonder verpinken bij het nepnieuws waar, aldus beiden in koor, ‘’de Russen voor gekend zijn”. Een gemak die typerend is voor de wijze waarop men bij de VRT aan berichtgeving doet.

Een journalistieke stelregel is dat men alle verhalen, hoe gek klinkend ook, onderzoekt of er eventueel iets van waar is. Hoeft hier dus niet. Een verhaal kan gebracht worden door een onbetrouwbare man en op het eerste zicht ongeloofwaardig lijken dan toch wil dat nog niet zeggen dat dit gelogen is. Pas na onderzoek kan er eventueel duidelijkheid zijn.

Russische advizeurs - Infanterie - Omgeving Aleppo - 12-2015

Russische militairen in Syrië. Als gevolg van afspraken met Turkije en Iran moeten zij zorgen voor een stabilisatie van het conflict rond de provincie Idlib en een politieke oplossing mogelijk maken. Erg twijfelachtig of dit er ooit van zal komen. Vraag is ook of dit zelfs wenselijk is. Kan men toelaten dat al Qaeda er een kalifaat opzet? Natuurlijk niet.

Wat is er aan de hand? Vrijdag gaf de Russische generaal-majoor Viktor Kupchishin een van zijn regelmatige persconferenties over de toestand in Syrië. Deze is voorzitter van het Russische Centrum voor Verzoening tussen de Opposanten in Syrië. Een structuur opgezet na de onderhandelingen in het Russische Sochi en in Kazakstan tussen Rusland, Turkije en Iran. Het moet conflicten verhelpen en hierover regelmatig rapporteren.

Het verhaal zoals het gebracht werd door de nieuwswebsite Southfront, die pro de Syrische regering is, is deels voorwaardelijk en stelt zich verder te baseren op voor Kupchishin vaststaande soms gedetailleerde feiten.

Enige bewijzen voor die beweringen geeft men echter niet. Ergens logisch want het verhaal is zo te zien gebaseerd op geheime informatie en dat blijft dus ook geheim. Zo stelde Kupchishin volgens Southfront (1):

“To organize provocations, representatives of the French and Belgian secret services arrived in Idlib. Under their supervision, a meeting was held with the field commanders of the terrorist groups of Hayat Tahrir al-Sham and Horas Al-Din, as well as with the representatives of the pseudo-humanitarian organization ‘White helmets’” Maj. Gen. Kupchishin as saying……

Met de bedoeling provocaties te organiseren zijn mensen van de Franse en Belgische geheime diensten naar Idlib gereisd. Onder hun toezicht werd er vergaderd met veldcommandanten van de terreurgroepen Hayat Tahrir al Sham en Horas al Din (al Qaeda en een van haar bondgenoten, nvdr.), dit samen met vertegenwoordigers van de pseudo humanitaire organisatie De Witte Helmen”, stelde generaal-majoor Kupchishin….

“From 14 March to 27 March 2019, the representatives of the Belgian secret services recorded strikes on video, which the Russian Aerospace Forces targeted at terror groups’ arms depots and footholds of drones on the territory of the Idlib de-escalation zone, in order to subsequently present them as an ‘evidence’ of the use of chemical weapons,” Kupchishin said.

“Van 14 tot 27 maart 2019 hebben mensen van de Belgische geheime dienst beelden opgenomen van aanvallen van de Russische luchtmacht op wapendepots en dronebasissen van terreurgroepen in de de-escalatiezone in Idlib (de zone vlakbij het Syrische leger en waar er observatieposten zijn van zowel het Turkse als het Russische leger, nvdr.). Dit met als bedoeling die later te gebruiken als ‘bewijs’ voor het gebruik van chemische wapens”, aldus nog Kupchishin.

Waarop beide journalisten dat verhaal afdeden als klinkklare onzin. Zo stelde Balliauw: “Zonder twijfel is dit nepnieuws”, want in het verleden is het Russische ministerie van Defensie, “Niet echt een betrouwbare bron gebleken, en dat is nog zacht uit te drukken.”

Geen mandaat, geen kennis en geen middelen

Bovendien stelde hij dat onze militaire veiligheidsdienst niet het mandaat (van de regering, nvdr.), niet de ervaring en hiervoor niet de middelen heeft. En ook opperde hij verder dat er het trauma is van de ervaring uit de eerste wereldoorlog. “Het is te gek voor woorden”, opperde hij nog.

DSC_0698

Het hoofdkwartier van de OVCW in Den Haag. Het werkt in wezen onder controle van de VS en de NAVO. Wat goed blijkt uit het rapportering over zowel Syrië als over de zaak rond de Rus Sergeï Skripal en novichok, het meest dodelijke gif ooit gemaakt stelt men in London. Maar hoe komt het dan dat van de vier mensen die door dit gif zogenaamd besmet werden er drie het overleefden? Met de ene dode die na het overdadig over haar lichaam te hebben verstoven pas ongeveer een week later stierf. Ra ra.

Volgens Balliauw heeft de AIVD dus niet de ervaring en de middelen om bombardementen in Syrië te filmen? Een straffe bewering die feitelijk een slag in het gezicht is van de AIVD die volgens Balliauw dan geen geld en kennis heeft om wat luchtaanvallen te filmen? Wie verkoopt er hier dan nepnieuws en wie is er hier geheel ongeloofwaardig?

Ook zijn stelling dat de AIVD hiervoor geen mandaat heeft is voor wie enige kennis heeft van de AIVD best grappig. Alsof de AIVD niet indien gewenst los van de regering en parlement opereert.

Zo lekte dit jaar in de media uit dat de AIVD in 2016 minstens twee maal in Damascus geweest was voor gesprekken met de Syrische geheime dienst en de regering. Bezoeken waarvan toenmalig minister Steven Vandeput (N-VA) stelde niets te weten. (2)

Gewezen minister van Defensie Steven Vandeput (N-VA) stelde niets te weten van bezoeken van de AIVD aan Damascus in 2016 toen hij hun baas was.

Vanaf medio 2015 verscheen er geruchten, o.a. op deze blog, dat de Syrische regering Belgische jihadisten had gevangen genomen. En dus was dit Belgisch bezoek zeker niet onlogisch. Maar de regering bleek, stelde deze bij monde van Vandeput, van niets te weten. En dat kan natuurlijk niet.

En dan is er het nog veel erger schandaal in de jaren negentig rond Gladio, het militaire Belgische geheime netwerk van saboteurs waarvan men vermoedde dat zij achter een aantal Belgische terreuraanslagen zaten.

Er kwam toen een parlementaire onderzoekscommissie en wanneer het parlement van de AIVD herhaaldelijke eiste dat men haar de namen van de leden van dit netwerk zou overhandigen dan weigerde de AIVD dat. Alleen in Washington en Londen mocht men van de AIVD de namen kennen. Een grote schok ging door het land. Want niemand in de regering toen en van die ervoor bleken van iets te weten over die Gladio..

Propaganda

Wie weet hoe geheime diensten veelal werken weet dat ze voor bepaalde operaties al eens ‘vergeten’ de regering om toelating te vragen. Het is een der basiskenmerken van hoe geheime diensten werken. Waar ook.

En natuurlijk verzwegen beide journalisten de beschuldigingen dat de AIVD hier zou samengewerkt hebben met al Qaeda in Syrië. Maar op de VRT had men het dan ook over de vage term anti-Assad groepen, de burger zou eens moeten weten dat onze regering ginds al jaren al Qaeda steunt. Hetzelfde voor Jemen waar men dit ook netjes verzwijgt.

En dan was er natuurlijk Jens Franssen die op de radio stelde dat dit een Russische truc lijkt om eerst zo’n beschuldigingen te uiten om dat daarna zelf te doen. Wat volgens de man ook bewezen is door de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens. (OVCW) in Den Haag. Een rare bewering daar het OVCW of de VN tot heden Rusland of Syrië nooit bij naam beschuldigde van het gebruik van chemische wapens. En er zijn ook geen bewijzen voor.

Maar om dat dossier te kunnen vatten moet men beide visies van die vermeende aanvallen kennen en die kritisch evalueren. Onlangs gaf de Russische ambassade een uitgebreide persconferentie naar aanleiding van het laatste rapport over Syrië van de OVCW. De grote zaal van het hotel Crown Plaza Promenade in Den Haag zat vol maar in de Nederlandse en Belgische massamedia geen woord hierover. De omerta.

Voor de kenner van dit dossier is het ook duidelijk dat de OVCW, officieel een onderdeel van de VN, een door de NAVO gecontroleerd instrument is dat men gebruikt in de oorlog tegen Rusland. Vooral sinds de rapporten over de zaak Skripal en novichok in het Verenigd Koninkrijk en het laatste rapport over de aanval in het Syrische Douma is die manipulatie overduidelijk.

Logisch dus dat men over die persconferentie in Den Haag zweeg want voor journalisten genre Franssen en Balliauw maken die Russen toch alleen maar nepnieuws. En dan zijn de beweringen van de NAVO of het Belgische leger als de vier evangeliën of de koran. Geen twijfel mogelijk. Inderdaad, beiden doen niet aan journalistiek maar maken propaganda.

DSC_0786

Na het rapport van de OVCW over de gifgasaanval in Douma gaf de Russische ambassade in Den Haag en een vertegenwoordiger van de Syrische regering een persconferentie over de kwestie. Onze massamedia, incluis dus de VRT, hadden er niet de minste aandacht voor. En de Russische media dan maar beschuldigen van partijdigheid.

Er zijn in deze zaak wel de beschuldigingen door al Qaeda en de andere salafistische terreurgroepen maar als dat voor journalisten als Jens Franssen een bewijs is dan zijn deze Russische beschuldigingen tegen België ook een bewijs. In wezen zijn zowel de beschuldigingen van de Witte Helmen, Al Qaeda en generaal-majoor Viktor Kupchishin geen bewijzen voor wat dan ook maar beweringen die men moet onderzoeken.

Dat men dit hier niet gaat onderzoeken is nu al wel duidelijk, zeker na het ‘journalistiek’ werk van Balliauw en Franssen. Bij de AIVD zal men tevreden zijn over dit prachtig staaltje van onderzoeksjournalistiek. Ze kunnen er op beide oren blijven slapen.

Toen ik onderzoek deed naar Jacques Monsieur, de in 2018 tot 4 jaar effectieve cel veroordeelde wapenhandelaar en gewezen informant van de AIVD, reageerde de AIVD niet eens op mijn vraag voor een gesprek over Monsieur. Het is een probleem dat Balliauw en Franssen niet hebben.

België is terughoudender geworden

Of dit Russische verhaal klopt weten we niet. Het klinkt ook bizar. Waarom immers zouden de Fransen de Belgen inschakelen? Ze kunnen dat toch zelf aan. En als het niet klopt waarom die toch wel heel zware beschuldigingen aan het adres van België, een onbelangrijke pion in dit verhaal? Het lijkt zinloos.

Bovendien is het ook geweten dat onze regering al een paar jaar in de kwestie Syrië een minder harde politiek voert. Terwijl landen als Denemarken en Nederland zeker tot voor kort actief die jihadisten steunden dan zijn er voor zover geweten geen gelijkaardige Belgische initiatieven.

Onze minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) past tegenwoordig voor steun aan die koppensnellers en aanslagplegers in Europa. Wat van Den Haag of Kopenhagen bijvoorbeeld niet kan gezegd worden. Om over Washington, Londen en Parijs maar te zwijgen.

Wel hebben onze regering en veiligheidsdiensten tot zeker 2013, dus die van Elio Di Rupo (PS), de ogen dichtgeknepen toen honderden moordenaars van hier naar Syrië vertrokken om er voor de rekening van Israël en de VS Syrië te vernielen.

Nog erger was echter de pers zoals Humo die in die periode verhalen publiceerde over de ‘helden’ die vanuit België naar Syrië trokken. Neem ook professor emeritus Rik Coolsaet, ‘expert’ internationale politiek, die deze Syriëstrijders genre Mehdi Nemmouche omschreef als idealisten. Moet hij nu eens gaan zeggen aan de slachtoffers van de aanslagen in Maalbeek, Bataclan en Zaventem.

Of Jens Franssen en Rudi Vranckx die toen ze in januari 2012 in de Syrische stad Homs door zo’n salafistische terreurgroep beschoten werden – een van die journalisten kwam toen om – de schuld hiervoor staken op de Syrische regering.

Daarbij ook nog zonder verpinken de Syrische zuster Agnes Maryam van medeplichtigheid aan de zaak beschuldigen. Met toen 8 Syrische gedode burgers toch een poging tot massamoord. Nepnieuws inderdaad. Ze weten er alles van.

Willy Van Damme

1) South Front, French & Belgian Intelligence Officers Are Planning Chemical Provocation in Syria’s Idlib: Russian MoD, https://southfront.org/french-belgian-intelligence-officers-are-planning-chemical-provocation-in-syrias-idlib-russian-mod/

2) Het Nieuwsblad, Belga, 15 februari 2019, Belgische inlichtingendienst zocht toenadering tot regime van Assad, https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20190215_04178074.

Een verhaal dat de wenkbrauwen doet fronsen maar waarvoor politiek België voor zover geweten geen interesse had. En in onze media was het na een dag al weg. Verdacht snel. Of hoe men een vervelend verhaal weet te begraven.

12 gedachten over “Syrië–Russische beschuldigingen tegen Belgische militaire veiligheidsdienst

  1. Dag Willy
    Ook met iets kennis maar met aandacht voor de redenen en woordkeuze, kan je het sterke vermoeden krijgen dat de journalisten liegen (vroeger zou ik schrijven lichtzinnig te werk gaan maar hun argumenten worden alsmaar doorzichtiger).
    Twee zaken die je ook vermeldt:
    * de verwijzing naar het gifgas in WOI is lachwekkend; zelden zo’n slecht argument gehoord!
    * het AIVD heeft mandaat van de regering hiertoe … je gaf de uitleg waarom dit argument belachelijk is
    Dit volstaat voor mij ruimschoots.
    Blijft nog de vraag waarom de Russen anticiperen op een mogelijke false flag operatie? Dit kan een strategie zijn waarbij ze, zelfs zonder bewijzen, trachten een mogelijke operatie te verhinderen. Het dubbelspel (dat zij zelf een false flag voorbereiden) sluit ik momenteel uit omdat het een werktuig van de verliezers is en niet van de winnaars. Evenwel zonder ze te willen goed praten, want in wezen zijn ze geen haar beter.

    GV

    Antwoord:

    Uit de analyse van al die vermeende aanvallen met chemische wapens en de OVCW die ik maak trek ik voorlopig de conclusie dat de VS en de NAVO de problematiek van de chemische wapens gebruiken om Rusland in een heel slecht daglicht te stellen.

    De OVCW wordt dan, zoals Jens Franssen deed, in dit dossier voorgesteld als de neutrale arbiter die op zuiver wetenschappelijke basis een oordeel vormt waarover men niet kan twijfelen. Waarbij het niet of amper lezen van hun rapporten helpt..

    Het sinds kort aanwijzen van schuld door die onderzoekers hoort hierbij. Een merkwaardige zaak. Want het is alsof bij een gerechtelijk onderzoek – wat het OVCW officieel doet – dit onderzoeksteam ook al de dader aanwijst.

    En ik die dacht dat de kwestie van de schuldvraag in dit soort zaken alleen maar het resultaat kan zijn van een tegensprekelijk debat tussen de betrokken partijen en dit voor een of meerdere rechter(s) die neutraal horen te zijn en die oordelen aan de hand van het strafwetboek.

    Hier hoeft dat dus niet meer. Dat de klassieke westerse media dit soort praktijken niet aan het kruis nagelden zegt feitelijk alles. Toch gemakkelijk voor de NAVO om met modder te gooien en de spanning in Europa verder op te drijven. De natte droom van de VS.

    Willy Van Damme

  2. Moet zijn “ook met minder kennis”
    GV

    Antwoord:

    Je reactie is mij niet duidelijk. Een fout van mij daar ik je iets eerder verstuurde reactie pas later opmerkte.
    Willy Van Damme

    • GV bedoelt dat zijn woorden — Ook met iets kennis… — onvoldoende duidelijk zijn. Er moe(s)t staan: Ook met iets minder kennis… Tja, duidelijk schrijven blijft of is soms lastig, zeker in zaken als deze. Kennelijk ontbreekt vaak de tijd om er nog eens naar te kijken, nadat men een tekst heeft geproduceerd én verzonden, zonder nauwkeurig screenen ervan. Een euvel dat zich bijna per definitie voordoet bij eigenhandig geschreven tekst(en). Ik spreek uit eigen ervaring; helaas.
      Egbert Talens

      Antwoord:
      Een foutje van mij dat ik nu heb rechtgezet. Bedankt alleszins.

      Willy Van Damme

  3. Zeer lezenswaardige bijdrage Willy. Ik geloof je.
    Marc Heymans

    Antwoord:

    Ik heb door veel ervaring al veel meegemaakt en het dossier rond Superclub in de jaren negentig was mij daarbij erg behulpzaam. Ik had toen contact met een man uit Zoersel die gekend stond als een fantast met wat falingen en ook gerechtelijke problemen.

    Die vertelde mij van Amerikaanse vastgoedinvesteringen van Maurice De Prins van Superclub. Geen enkele van mijn andere, en dat waren er heel veel, bronnen wisten daarvan. En kijk, het bleek aan de hand van officiële documenten te kloppen.

    Een open geest is essentieel voor goed politiewerk en idem voor journalistiek. En dat is in essentie mijn verwijt hier, plus dat ik aanvoel dat ze beiden hun contacten bij bronnen binnen de AIVD willen blijven bewaren. Een begrijpelijke reactie maar wel een die dodelijk is voor serieuze journalistiek.

    Mij ervaring leerde mij ook dat de waarheid voor die mensen wel pijn kan doen maar veelal respecteren ze je wel. De meeste van de sjoemelaars in het dossier Superclub bleven met mij in gesprek. De gene die dat niet deden kon ik op de vingers van mijn een hand tellen. Zo’n houding vergt wel ballen.

    Willy Van Damme

  4. Deze morgen luisterde ik naar en las ik het relaas van de dood en opstandig van Jezus. Het bracht mijn gedachten bij dit artikel omdat bepaalde passages over bedrieglijke operaties van machthebbers gaan.
    Ik zal de historische politieke context die relevant is om het waarom van het bedrog te kennen, niet schetsen en verwijs hiervoor naar de geschriften van Flavius en Josephus. Ik wil het kort houden.
    Toen Jezus lichaam in het graf werd gelegd, verzochten de Farizeeërs Pilatus soldaten te plaatsen voor het graf. Zij herinnerden zich de woorden van Jezus dat hij na drie dagen zou verrijzen en vreesden dat zijn discipelen zijn lichaam zouden stelen om de voorspelling in vervulling te laten gaan. Het graf werd verzegeld en bewaakt door soldaten (Mattheus 27:62-66).
    Na Jezus verrijzenis berichtten de soldaten aan de Farizeeërs wat gebeurd was en zij gaven de soldaten veel geld om te getuigen dat de discipelen het lichaam van Jezus hadden meegenomen. En dit woord is verbreid onder de Joden tot op de huidige dag (Mattheus 28:11-15).
    Het valt mij op dat Jezus’ tegenstanders zich beter zijn woorden herinnerden dan zijn discipelen en dat is tekenend. De gewone Jood geloofde het Sanhedrin en vreesde ook uitgesloten te worden. Heden geloven de burgers de politiekers en hun massamedia-kornuiten en anders-denken maakt je een zonderling die nu en dan een boeiend alternatief verhaal heeft dat gauw weer vergeten wordt.
    GV

    Antwoord:

    Het probleem met de verhalen van Flavius en Josephus is dat men ze nu eenmaal moeilijk kan toetsen aan hun waarachtigheid. Maar het bovenhalen van verhalen uit het verre verleden om dat te vergelijken met wat we nu ervaren is steeds boeiend.

    Verder zou men die mensen nu uitschelden voor fantast, zot, producent van nepnieuws en Russische of Chinese trol. Het komt er op aan te zorgen dat men slechts een versie als de waarheid ziet en de rest als leugens.

    Neen, geen censuur maar een andere ‘waarheid’ geheel ongeloofwaardig maken. Daar zijn de VRT en de andere massamedia mee bezig. En dus krijgen we duizendmaal het verhaal over Russische desinformatie tot iedereen het voor waar aanneemt. Met steun van beider inlichtingendiensten, liegbeesten bij uitstek.

    Willy Van Damme

    • “Het probleem met de verhalen van Flavius en Josephus is dat men ze nu eenmaal moeilijk kan toetsen aan hun waarachtigheid.”
      Moet je inderdaad lezen met een korrel zout, zeker Josephus die vooral zichzelf in de belangstelling schrijft. Maar wat is het verschil met de boeken van de laatste honderd jaar? Velen zijn in hetzelfde bedje ziek. Zeker over belangrijke gebeurtenissen als de twee wereldoorlogen.
      De mens is in wezen onveranderlijk.
      GV

      Antwoorden:

      Daar kan ik alleen maar mee akkoord gaan. Een twee jaar terug was ik in de Atheneum boekhandel op het Spui in Amsterdam en keek ik eens naar hun boeken. Ze hadden veel over Rusland en dat was praktisch allemaal van hetzelfde soort: gelul.

      Een kritische analyse van de Russische buiten- en binnenlandse politiek is er amper bij. Modder gooien dat wel maar op een serieuze genuanceerde wijze het land bekijken doet men zelden of nooit.

      Maar wat wil je, met de onzin die kranten als de NRC en De Volkskrant over Rusland verkopen kan je moeilijk iets anders verwachten. En als er dan eens een deftig boek verschijnt dan wordt het dankzij de censuur doodgezwegen.

      Willy Van Damme

  5. Is het een journalistieke regel om alles te onderzoeken, hoe gek ook? Dat lijkt me heel onrealistisch. Ge zoudt het kunnen verzachten en zeggen dat alles wat ge vermeldt grondig onderzocht moet worden. Dat zit er al dichter bij maar dan heb ik twee opmerkingen.
    – Als de overheid iets beweert en ge citeert dat, dan hebt ge uw werk gedaan want ge hebt geverifieerd dat ze die bewering gedaan hebben.Een spreekbuis voor de overheid doet dus zijn journalistieke job.
    – de eigenlijke methodiek is dat ge een beperkt budget hebt en maar een deel zelf gaat verifieren. Er zijn bronnen die ge vertrouwt en die ge overneemt, andere die ge niet zomaar overneemt en die ge checkt, en andere die ge negeert. De ziekte van de mainstream pers is dat ze veel te veel de officiele bronnen als waar behandelen tot het tegendeel bewezen is, en de anderen als fout tot het tegendeel bewezen is.
    De ziekte van bv de NYTimes is niet dat ze geen factchecking doen, het is wie ze vertrouwen. Clapper en Comey bv. Andere kranten vertrouwen dan weer de NYTimes.
    De essentie van de dissidente pers is dan ook niet dat ze meer factchecking doen maar welke bronnen ze wantrouwen en dus checken
    Sommigen in die dissidente pers doen eigenlijk wel abnormaal veel factchecking omdat ze net als dissident zich geen fouten kunnen veroorloven.
    Tuyzentfloot

    Antwoord:

    Als je een bericht krijgt dat de Huppelgirls een optreden verzorgen dan kijk je snel na of dat klopt en of alle doorgegeven data correct zijn. Verder hoeft dat niet te zoeken en dat gaat normaal heel snel.

    Heb je een verhaal over misdaad dan dien je verder te controleren. Dan is er woord en wederwoord en dien je de bronnen die het verhaal vertellen te bekijken of ze betrouwbaar zijn en of ze betrokken partij zijn. Ook moet je automatisch de vraag stellen waarom ze nu komen en waarom ze naar jou stappen en naar niemand anders.

    Het probleem is dat men de bronnen niet nakijkt en veelal letterlijk overneemt wat de originele bron beweert. Het VRT journaal – VTM kijk ik normaal nooit – staat bol van dit soort zaken met als gevolg dat hun nieuwsuitzending niet zelden lachwekkend of ergerlijk is.

    Neem Zimbabwe en The Financial Times waar men ten tijde van president Robert Mugabe een harde campagne voerde tegen de man. Op zeker ogenblik plaatsten zij een stuk over het landbouwbeleid van Mugabe zich baserend op een rapport van een zogenaamde studiedienst rond landbouw.

    Wat ik in zo’n gevallen doe is kijken wat voor een soort organisatie dat is. Dat vergt maximum twee minuten. En wat bleek? Het was een organisatie van de blanke boeren daar en dus partij in het conflict.

    Wat de FT echter netjes verzweeg. En dat was zonder twijfel bewust. Het dossier van Syrië krioelt ervan. En zo zijn er meer. Herinner U maar het VRT-programma Basta en haar persmededelingen.

    Na verloop van tijd was er toch een journalist – bij het Belang van Limburg – die eens keek van waar die persberichten dan kwamen. En dat bleek een niet-bestaand bedrijf. Maximum vijf minuten werk. Waarna de persbond razend was op… Basta.

    Verder ben je altijd aan jezelf en de lezers verplicht zo correct mogelijk te werken. En zelfs dan nog maak je fouten. Daar dat is nu eenmaal des mensen en dus onvermijdelijk.

    Willy Van Damme

    • De trend dat journalisten het met een steeds kleiner budget moeten doen en herleid worden tot het verpakken en doorgeven van informatie is duidelijk en ernstig genoeg(en het is een hoofdthema van Nick Davies zijn boek) , maar daarom nam ik de NYTimes als voorbeeld, omdat die bovenaan de journalistieke hierarchie staan. Zij negeren bewijzen niet omdat ze geen factchecking doen maar omdat die bewijzen niet van een betrouwbare bron komen, en dat maakt ze ongeldig. En wie bepaalt betrouwbaarheid ? Ah, hun betrouwbare bronnen bepalen dat.. Het effect is dat in gevallen als Syrie of Russiagate er een complete lockout is van de sceptici want die zijn dus onbetrouwbaar en zijn gelinkt aan de andere onbetrouwbaren, en de bewijzen waar ze mee aankomen zijn onbetrouwbaar en niet bruikbaar.
      De essentie van een dissidente pers (of dus van een pers die een waakhond van de macht is) is dat ze de macht wantrouwt. Want dat bepaalt waar ze naar kijken en wat ze onderzoeken. Wilt ge een GOEDE dissidente pers dan komen de kwaliteitscriteria zoals factchecking. Er is geen tekort aan factchecking over Trumps leugens, maar toevallig wel over Trumps juiste uitspraken.
      Tuyzentfloot

      Antwoord:

      Inderdaad krachtig en correct gezegd: De pers moet per definitie de macht wantrouwen. Maar dat doet ze niet. Integendeel en dit verhaal is er een zoveelste bewijs van.

      Een man die al jaren nauw en om professionele reden de veiligheidsdiensten volgt zij mij ooit dat je hen nooit mag vertrouwen want als je hun leugen ontmaskert dan krijg je een nieuwe leugen en dan weer en dan weer.

      Wat betreft de herrie rond Trump kan je stellen dat dit alleen maar gebruikt werd om Rusland en Trump te bekladden. Niet dat Trump geen bedrieger en idioot is. Het staat ook vast dat Hillary Clinton samenwerkte met ISIS en al Qaeda maar daar zwijgt de NYT over.

      Al die herrie over Russische inmenging in onze politiek is van een zelfde niveau. Natuurlijk heeft het Kremlin een visie die anders is dan die van bijvoorbeeld België of Washington. Juist zoals België al eens een andere visie heeft dan Washington. En dan?

      En uiteraard zullen bepaalde media die visie van Rusland ook weergeven. Het is zelfs de opdracht van alle professionele media want men moet in de berichtgeving nuance, woord en wederwoord en evenwicht brengen.

      Maar hetzelfde gebeurt in Rusland waar de media ook de versie van Washington en desnoods België geven. Zo werd de Belgische ontkenning over die beschuldigingen op websites gegeven zoals Southfront en al Masdar die bekend zijn om hun steun aan de Syrische regering.

      Juist zoals de VS fortuinen uitgeeft aan het beïnvloeden van de media in de hele wereld. En uiteraard geven landen als Saoedi-Arabië en Qatar massa’s geld aan Amerikaanse politici, media en PR-bureaus om hun invloed te vergroten. Om van de macht in de VS van Israël nog maar te zwijgen. .

      Ooit verscheen er in het tijdschrift Le Soir Illustré het verhaal over Dennis Sassou Nguesso, de dictator/president van de republiek Congo (Brazzaville), hoe die de kiescampagne van Bill Clinton financierde. Wat verboden is.

      Maar daarover hoor je bij de NYT nooit een woord. Het bewijst dat men niet bezig is met journalistiek maar met propaganda. En inderdaad de NYT is leidinggevend wat dat is, zegt men hier, het voorbeeld voor de rest.

      Willy Van Damme

  6. Ik weet niet wat ik moet denken van de Russische bericht. Wat weten ze en wat is deductie. Deductie kan maar het is ook de basis van een massa rotzooi in het nieuws.
    Misschien hebben ze belgen gezien, en misschien hebben ze goede aanwijzingen dat er voorbereidingen zijn voor een chemische false flag aanval met chloor en is de rest deductie. Misschien hebben ze ook contacten gezien tussen de Belgen en de Witte Helmen en is de rest deductie. Of misschien weten ze meer dan dat. Stel dat er een chemische aanval gepland wordt. Weten de Belgen dan waar ze tussen zitten of niet? Denken ze daar belang bij te hebben? Ik denk dat de Belgische buitenlandpolitiek meestal de vorm aanneemt van ‘aan wie hangen we onze remork vast’ eerder dan ‘hebben we hier een concreet voordeel’. Waarom zijn de Belgen naar Afghanistan getrokken? Om loyaal te zijn tegenover Nato. En Nato wilde naar Afghanistan om iets te doen aan hun bestaansreden.
    Het argument van chloor is een evolutie in het conflict. In het begin ging het over sarin, want dat was nog een echt chemisch wapen. Nu ligt de lat veel lager met chloor.
    Chloor is geen chemisch wapen en er zijn sterke aanwijzingen dat het Syrische leger er gebruik van gemaakt heeft.(zie Postol over Douma). Het heeft een functie om een gebied te doen ontruimen in de aanloop naar een bombardement met beperkte kans op doden.
    Tuyzentfloot

    Antwoord:
    We weten tot heden over deze beschuldigingen nog niets en zich daarover uitspreken is dan ook uit den boze. Verder heb ik die vermeende aanval met
    chloor nog niet echt zitten bestuderen.

    Maar ik betwijfel ten sterkste dat die beschuldigingen over chloorgas en het Syrische legen een gram van waarheid bevat. Het verhaal is gewoon te zot voor woorden en als ik afga op wat Rusland zegt een grote leugen.

    Chloorgas is wel degelijk een chemisch wapen en werd door Duitsland en de andere strijdende partijen gebruikt in Wereldoorlog 1. Het probleem is dat het amper effectief is en heel grote hoeveelheden vergt om dodelijk te zijn. Vandaar dat ik neig om het als nep af te schilderen.

    Ik ga het zeker nog onderzoeken maar dat vergt tijd om het goed te doen. Bedankt voor die tip over Theodor Postol (MIT). Ik kijk ernaar uit om zijn visie te kennen. Maar Postol is normaal wel geen specialist van chemische of biologische oorlogvoering maar van rakettechnologie.

    Het was hij die o.m. aantoonde dat de met sarin gevulde raket, gebruikt in augustus 2013 in de regio Oost-Ghouta, geen 9 km had gevlogen en dus van het Syrische leger kwam,, zoals de NYT, de fantasten van Bellingcat en Human Rights Watch beweerden, maar slechts maximum 200 meter.

    Wat betekende dat die raket was afgevuurd door die jihadisten. Met westerse hulp? Zijn visie werd nadien overgenomen door de VN maar daarover zwegen Bellingcat en Human Rights Watch en de rest van de media zoals recent dan Jens Franssen op Radio 1.

    Willy Van Damme

    • Okee, volgens het OPCW geldt chloor als een dual use chemisch wapen. Het militair gebruik dateert van midden 19e eeuw en het was al achterhaald in WWI , waar mosterdgas en fosgeen veel effectiever bleken.
      Tuyzentfloot

      Antwoord:

      Chloor werd pas voor het eerst gebruikt door Duitsland op 22 april 1915 aan het front in België bij Ieper. Volgens een recente getuigenis die gisteren bekend raakte van een door het Iraakse leger of de YPG/PKK gevangen genomen Belgische IS-strijder Bilal al Marchohi al Belgiki gebruikt ISIS chloor en mogelijks ook andere chemische wapens. Het is echter als wapens bijna zinloos. De man heeft in Irak de doodstraf gekregen.
      Willy Van Damme

      • Wel verdomme, ga ik nu ook al fout nieuws beginnen maken! Ik had gelezen dat chloor al in de Krim was gebruikt , maar dat zouden alleen maar voorstellen geweest zijn. In de secessieoorlog hetzelfde. Sorry daarvoor.
        Tuyzentfloot

        Antwoord:
        En ik die dacht dat je onfeilbaar was. Weer een illusie armer. Maar ja, van wie zich Tuyzentfloot noemt mag je ook alles verwachten. Maar waar blijft die verdomde Kapitein Oliepul?
        In de Amerikaanse secessieoorlog was er wat discussie rond of men het eventueel zou gebruiken. Wat er van aan is weet ik echter niet. Zou dus kunnen/niet kunnen.

        Willy Van Damme

      • Tuizentfloot heeft een Aha-erlebnis elke paar zinnen(in mijn verbeelding toch). Vandaar.
        Tuyzentfloot

        Antwoord:

        We drinken er een op. Sint-Niklaas is nu eenmaal niet ver van Grembergen.

        Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s