Syrië en Idlib – De tranen van oorlogsmisdadigers

Stilaan maar zeker nadert het uur 0 voor wat uiteindelijk moeilijk anders dan de bevrijding van de Syrische provincie Idlib kan genoemd worden. Het Syrische leger heeft zich massaal samengetrokken in een cordon rond dit vooral door al Qaeda gecontroleerde gebied. Het is de laatste bewoonde kern in het land welke door deze jihadisten bezet wordt en de opkuis ervan is gewoon een kwestie van tijd.

In fasen

Hoe hard die gevechten zullen zijn en hoe lang ze zullen duren is koffiedik kijken. Maar heel vermoedelijk zal dit tegen Nieuwjaar voorbij zijn en kan het land dan eindelijk herademen. Maar al Qaeda en haar bondgenoten zitten ditmaal met de rug tegen de muur en dus wordt het of overgave of de dood. In zoverre velen al niet gevlucht zijn, ondergedoken onder de massa’s vluchtelingen.

Hoeveel jihadisten er zich daar nog bevinden is onduidelijk maar het zijn er heel vermoedelijk meer dan 50.000 waaronder veel buitenlanders zoals de Chinese Oeigoeren van de Turkestan Islamic Party. Ooit met hulp van de VS en Turkije – ze waren bij het begin van deze waanzinnige oorlog zelfs bondgenoten – vanuit China naar Syrië en Irak gelokt.

Idlib - 8 - Militaire situatie 26 augustus 2018

De erg complexe toestand rond Idlib. De groene bolletjes zijn Turkse militaire observatieposten rond deze provincie, de blauwe Russische en de rode bollen zijn deze van het leger en aanverwante milities. Deze posten zijn er gekomen als een gevolg van een akkoord tussen Rusland, Turkije en Iran. Bovenaan zijn er twee driehoeken die grensposten met Turkije voorstellen. De groene is open en de rode is gesloten. De kaart komt van de Turkse overheidsinstelling het Omran Center for Strategic Studies.

Hoe groot de invloed van al Qaeda hier is is merkbaar door het feit dat volgens Joshua Landis, een Amerikaanse specialist in deze materie, bijna 90% van alle goederen die vanuit Turkije het gebied binnenkomen passeren via de grensovergang van Bab al Hawa.

Deze douanepost is in handen van Al Qaeda en daar heft deze groep (hier officieel Hayat Tahrir al Sham) belastingen op. Volgens sommige analyses gebeurt dat niet in geld maar in de vorm van goederen die men in beslag neemt. Met een taks die zelfs kan oplopen tot 50%. Wie de mensen in deze provincie dus hulp geeft financiert zo al Qaeda.

Vermoedelijk zal de strijd dit weekend definitief losbarsten. De reden is dat de Syrische geallieerden, Iran, Rusland en, raar maar waar, ook Turkije op 7 september nog maar eens vergaderen. En daar zal praktisch zeker het licht definitief op groen gezet worden voor de laatste veldslag van het Syrische leger tegen die salafistische terreurgroepen die Syrië met steun ook van Nederland en België zolang teisterden.

Vermoedelijk zal deze slag in fasen verlopen en zal men vooral het zuiden en westen van Idlib aanvallen. Met als voornaamste eerste doelwit Jisr al Shughour, de normaal qua inwoners derde stad van die provincie. In een latere fase zou men dan de provinciehoofdstad Idlib innemen. Afhangend van het verzet dat al Qaeda & co hier dan nog gaan bieden. Men hoopt nog steeds op een overgave.

Mislukte onderhandelingen

Probleem was dat Turkije, Rusland en Iran wekenlang gesprekken voerden met al die jihadistische groepen, zelfs met Al Qaeda. Het idee was om de al bestaande kloof tussen groepen als de alliantie (Het Nationaal Bevrijdingsleger) van Nour al Din al Zinki, Suqour al Sham en Ahrar al Sham en de alliantie rond al Qaeda verder uit elkaar te drijven. Ook hoopten sommigen op de ontbinding in Syrië van al Qaeda. Een waanzinnig idee dat geen enkele kans maakte.

De groep rond Ahrar al Sham krijgt veel steun van Turkije maar bleek uiteindelijk niet bereid tot een compromis met de Syrische regering. Alhoewel deze al jaren tegen al Qaeda een bloedige strijd voeren besloten ze hun lot met elkaar te verbinden en dus samen te sterven.

Uiteraard tot ongenoegen van Turkije dat snel af wil van deze oorlog. Die willen terug handel voeren in plaats van oorlog. Opvallend daarbij is dat Turkije eind augustus Hayat Tahrir al Sham voor het eerst officieel bestempelde als een terreurgroep. Voordien telde dit alleen voor de vroegere benamingen van de lokale afdeling van al Qaeda zoals Jabhat Fatah al Nusra.

Idlib - Controle al Qaeda - 1 september 2017

De controle van al Qaeda, nu Hayat Tahrir al Sham, in de provincie Idlib is heel sterk. Merk hoe het financieel cruciale grensgebied met Turkije in handen is van deze terreurgroep en hoe ze ook alle ietwat interessante steden bezetten. Deze machtsgreep kon uiteraard alleen met steun van Turkije en de westerse alliantie gebeuren. Bovendien betekent dit dat alle andere terreurgroepen zoals Ahrar al Sham afhankelijk voor de bevoorrading zijn van al Qaeda en dat alle organisaties die er humanitaire hulp geven zo ook al Qaeda steunen. Wel is het gebied in het oosten rond de stad Abu Duhur sinds begin dit jaar in handen van het leger. Het is trouwens een van de speerpunten voor de aanval op Idlib.

Om zoveel mogelijk burgers aan het komende geweld te laten ontsnappen maakten Syrië en Rusland daarvoor in het zuidoosten van de provincie een vluchtroute. Die werd echter recent onder druk van die jihadistische groepen gesloten. Vooral al Qaeda arresteert continu mensen die men er van verdenkt een akkoord te willen sluiten met de regering in Damascus.

En natuurlijk hoopte ook de regering in Damascus op een zo vreedzaam mogelijke verovering van de provincie. Het bespaart op de kosten voor de latere wederopbouw en het leger en zorgt voor minder vluchtelingen die men dan moet herhuisvesten.

Ook voor Turkije zou dit een goede zaak geweest zijn. Daar heeft men immers grote schrik voor de mogelijks honderdduizenden vluchtelingen die in Turkije een veilig onderkomen zouden willen zoeken. Het Turks leger heeft aan haar grens om dit te verhinderen trouwens ook zwaar legermaterieel samengetrokken.

Een verschil met vroeger toen Turkije wel veel interesse had voor vluchtelingen die ze dan in kampen onderbracht van waar men uit die hongerige wanhopige massa nieuwe huurlingen voor die jihadistische oorlog kon rekruteren. Maar dat is geschiedenis.

Turkije voelt zich tegenwoordig terecht in gevaar omwille van de VS en ook de EU die voluit achter de PKK/YPG gingen staan en zo de eenheid van Turkije bedreigden. En dus kon president Recep Erdogan moeilijk anders dan de kant van zijn vroegere tegenstanders kiezen, Assad en Poetin. Simpele logica, maar men moet het natuurlijk willen zien. Wel is deze evolutie voor Erdogan een enorme opdoffer en een zeer zware nederlaag.

Al Qaeda redden

Ondertussen klinkt overal in westerse regeringskringen, de media en het wereldje van corrupte ngo’s genre Amnesty International de noodkreet want ze beweren te vrezen voor het lot van die mensen in Idlib. VN-bemiddelaar Staffan De Mistura, Federica Mogherini, verantwoordelijk voor het buitenlands beleid van de EU, het Rode Kruis, president Donald Trump en Antonio Guterres,secretaris-generaal van de VN luiden allemaal de noodklok.

Je moet maar durven, eerst stuurt men vanuit het Westen vele tienduizenden jihadisten naar Syrië en Irak en bezorgt hen massa’s wapens, materieel en politieke steun in de vorm van de meest walgelijke propaganda.

En nu dat hun luguber oorlogsspel naar zijn einde loopt roepen zij op tot terughoudendheid bij de regering. Voor hen mag het Syrische leger niet aanvallen. Het toont nog maar eens aan hoe het Westen al Qaeda nog steeds steunt.

Turkije, Rusland, Iran en Syrië hebben er de voorbije maanden alles aan gedaan om hier een zwaar bloedbad te vermijden. Tevergeefs. En wat deden Guterres, Mogherini en de anderen in diezelfde periode? Niets, behoudens zoals voorheen al Qaeda alle steun verlenen om die oorlog toch maar te laten voortduren.

Clownesk hierbij was zeker het voorstel van De Mistura om eigenhandig burgers uit dat gebied weg te halen. Wat een onbenul moet je zijn om dit in het publiek voor te stellen? Uiteraard zal die veldslag om Idlib uiterst bloedig zijn en massa’s onschuldigen treffen. Maar de ware schuldigen hiervoor zitten in Israël, Washington, Riyad, Doha, Ankara en bij de EU in Brussel. Zij stuurden die jihadisten en gaven hen wapens.

Idlib - Rebellenstructuur - september 2017

De ingewikkelde toestand rond die jihadistische bewegingen in Idlib blijkt uit dit van september 2017 daterende organigram. Sindsdien is Nour al Din al Zinki toegetreden tot de alliantie van Ahrar al Sham en Suqour al Sham. Deze laatste terreurgroep is deze waartoe de Molenbeekse salafistische sjeik Bassam Ayachi behoort. Praktisch al die veranderingen zijn het gevolg van ruzies over geld met al Qaeda. Deze is dankzij de controle over de invoer uit Turkije de veruit sterkste partner en dus een aanlokkelijke bruid voor de anderen. Dit uit elkaar spelen is zoals verwacht was mislukt.

Er is een al eeuwen geldend principe dat wie het potje breekt dat ook moet betalen. Het Westen heeft Syrië doen vernielen en dus stelt de logica dat ze de wederopbouw nu ook maar betalen. Waarbij men de verantwoordelijken voor dit bloedbad zoals Barack Obama naar het Internationaal Strafhof in Den Haag stuurt, liefst om hen levenslang te laten opsluiten. En daar mogen best ook wat persmensen tussen zitten. Zij wisten immers beter maar verkozen de kant van al Qaeda te kiezen.

Russische oorlogsvloot

Bovendien heerst er volgens informatie komende uit die terreurgroepen zelf een erg deprimerende stemming in dit milieu. Velen zien geen uitweg meer en wantrouwen iedereen, ook de eigen leden. Om de haverklap zijn er ook aanslagen onder die groepen en gaat het gerucht dat ook westerse inlichtingendiensten er actief bezig zijn met het uitschakelen van als te gevaarlijk geziene terroristen. Niet onlogisch natuurlijk.

Verder is de spanning internationaal op dit ogenblik zeer hoog. Zo trok Rusland een belangrijk deel van zijn oorlogsvloot, goed voor een dertigtal oorlogsbodems en 25 vliegtuigen, samen voor de Syrische kust. Officieel om er militaire oefeningen te houden. Die stoppen op 8 september, de dag na de nieuwe geallieerde topconferentie in Teheran met Moskou en Ankara. Toeval?

Kruiser Moskva - 3

De Russische kruiser Moskva. Het Russische leger toont in het noorden voor de Syrische kust op dit ogenblik met 30 gevechtsschepen en 25 oorlogsvliegtuigen haar tanden. Niet toevallig ligt dit vlakbij de gevechtszone.

Ook waarschuwde men vanuit Syrië en Rusland herhaaldelijk voor een zoveelste nepaanval met chemische wapens door de Witte Helmen en al Qaeda. Waarbij men in Moskou en Damascus zelfs de naam van het Verenigd Koninkrijk liet vallen, de oprichters van de Witte Helmen.

Zowel London, Parijs als Washington dreigden er immers de voorbije weken mee om bij een nieuwe vermeende aanval met chemische wapens zware represailles te zullen nemen. Met de VS die, zoals Mike Pompeo, minister voor Buitenlandse Zaken, vandaag deed, het ene uur haar zegen geven voor deze operatie en een uur later dan waarschuwen voor de gevolgen van een aanval en dreigen. De klassiek geworden Amerikaanse kakafonie.

Veel meer dan de stuiptrekkingen van de verliezers van deze oorlog zullen dat echter niet zijn. Zoals ook de serie Israëlische aanvallen op Syrië in essentie alleen maar dienen om de woede van het zionistische establishment omwille van hun nederlaag te koelen. Slechte verliezers.

Willy Van Damme

Advertenties

5 thoughts on “Syrië en Idlib – De tranen van oorlogsmisdadigers

  1. voor Mossul hebben ze de noodklokken niet geluid.V.S.,Groot-Brittannië,Frankrijk en bondgenoten hebben de militaire macht om te mogen bepalen welke land of groeperingen terroristen zijn. Als ze gesteund zijn door het westen dan zijn ze geen terroristen. Als dezelfde groeperingen gesteund worden door landen dat het westen beschouwt als vijanden dan zijn dezelfde groeperingen wel terroristen.
    http://community.dewereldmorgen.be/blog/janu/2017/06/28/westerse-ngo-s-mensenrechtenorganisaties-staan-ten-dienste-van-een-laffe-wrede-militaire-werelddictatuur
    Janu

    Antwoord:
    Het ene ogenblik terrorist en het andere een vrijheidsstrijder. De Syrische YPG werd tot voor een paar jaar door Washington steevast omschreven als een terreurorganisatie en nu zijn het de lievelingen van Washington en onze media. De heiligverklaring is zelfs nabij.

    Een ander voorbeeld is de Iraanse Mujahedeen-e Khalq die ooit enkele Amerikaanse soldaten ombrachten en daarom door de VS omgedoopt werden tot een terreurorganisatie.

    Tot een paar jaar geleden allerlei topfiguren van o.m. de CIA en het Pentagon in Washington op hun ongehinderd gehouden bijeenkomsten tegen fikse betaling plots gingen speechen. En waar kwam al dat geld ineens vandaag? Gevonden op de hoek van Fifth Avenue?

    Willy Van Damme

  2. Pingback: IDLIB, NVA en Frederica Mogherini | Nageltjes

  3. Afgelopen dagen in Nederland bij Nieuwsuur en de Kranten over de Steun van de Nederlandse Regering aan de (Rebellen).

    https://www.ad.nl/politiek/blok-hulp-aan-terroristische-groeperingen-syrie-goed-uitzoeken~a3108e51/

    Verwacht er helemaal niets van. En na zijn debacle over de (multiculturele) samenleving is hij als minister helemaal ongeloofwaardig geworden.
    Husarenregimentkoninginwilhelminadernierderlande

    Antwoord:

    Ik poog daar zo snel mogelijk een stuk over te schrijven. Er zijn voor mij hier twee verrassingen: De centrale zeer smerige rol van oud ambassadeur Nikolaos van Dam – de Syriëstrijder op leeftijd en met pak en das – en het feit dat enkele van de klassieke Nederlandse media dit blijkbaar zeer goed hebben zitten onderzoeken en er over berichten.

    Verder poogt de Belgische media dit zoveel mogelijk te verzwijgen. In de Belgische kranten bracht voor zover ik kan zien alleen de Gazet van Antwerpen hierover een vrij kort bericht. Voor bladvulling over futiliteiten was er in onze dagbladen daarentegen geen probleem.

    Vermoedelijk zal men dit snel bedelven onder ander nieuws en zal Rutte er mee wegkomen. De rechtstaat en de democratie verdedigen alsmede normen en waarden heet dat dan. Sommigen hebben daar dan een ander woord voor: Oorlogsmisdaden.

    Willy Van Damme

  4. Aanstaande zondag 12.10 op NPO1 Koos van Dam bij Buitenhof . Over het waarom steun aan de rebellen.

    Ik ga het zeker kijken.

    Groet,

    Henk

    Antwoord:
    Ik ga ook kijken. ik heb wel ondertussen op zijn facebook zijn antwoord gelezen en dat was, zacht uitgedrukt, heel povertjes. Het is een bedrieger en een Syriëstrijder op jaren en met pak en das. Maar daarom niet medeschuldig aan die massaslachting.

    Een stuk over de kwestie komt later. Leuk is wel dat de regering Rutte zowel de Koerdische YPG/PKK met haar F 16’s steunde als terreurgroepen als Sultan Murad die diezelfde YPG/PKK bestrijden. En dat zit men dan te verdedigen en noemt men ‘buitenlands beleid’.

  5. Geachte Heer,

    Is het mogelijk om U licht eens te laten schijnen over dit artikel. Iedereen noemt zich tegenwoordig Midden-Oosten kenner maar toch stel ik liever mijn vertrouwen in U als het over Syrië gaat.

    https://doorbraak.be/idlib-offensief-uitgesteld/
    Victor

    Antwoord:

    Grappig dat stelt aan onafhankelijke journalistiek te doen en organiseert dan een sponsorevent met eten voor Theo Francken. Een man die woest is omdat men schrijft dat zijn verkiezingskandidaat Nick Peeters racistische posts plaatst.

    Waarbij hij viroloog en professor Marc Van Rant zit uit te schelden voor bloedhond. Veel respect voor zwarte mensen en critici van racisme hebben ze daar bij Doorbraak niet. Onafhankelijk en kritisch dus. En zo iemand is dus staatssecretaris!! Wat een niveau.

    De auteur van dat stuk over Syrië ken ik niet. Enkele opmerkingen over haar stuk. Vooreerst is wat ze schrijft over Algerije in mijn visie fout. Er waren toen na Egypte meerdere kandidaten voor een volgende staatsgreep waaronder ook Saoedi-Arabië waar enkelen poogden hun nek uit te steken. Gemakkelijk om die nadien af te kappen.

    De naam Algerije viel wel eens bij zogenaamde specialisten genre Nikolaos Van Dam, Hassan Hassan en Charles Lister maar eerder zeldzaam. Leuk is om te beseffen dat bij het zeer prille begin men die opstanden in Egypte en Tunesiër zowel in Iran als Syrië toejuichte. Sommigen hadden het daar dus gewoon niet door war er aan de hand was. Opvallend.

    Verder is haar gepraat over soennieten, sjiieten, christenen en alawieten onzin. De opstand heeft niets met religie of ideologie te maken maar met macht en de wil van Israël en haar bondgenoten om de regio te doen ontploffen.

    Dat is de reden waarom men enkele jaren geleden plots de tientallen religies in het Midden-Oosten ontdekte en tegen elkaar poogde uit te spelen. Het spel heet tegenstellingen creëren juist zoals Duitsland dat de vorige eeuw gedaan heeft in België. Verdeel en heers.

    Men verkoopt dat soort praatjes in de westerse pers wel zo maar bijvoorbeeld Hamas, toch onderdeel van de internationale Moslimbroeders, kreeg altijd steun vanuit Iran. Ook is de echtgenote van Bashar al Assad afkomstig uit een familie met een soennitische achtergrond.

    Wat betreft Idlib lijkt het mij duidelijk dat dit nieuwe akkoord tussen Turkije en Rusland gedoemd is om te mislukken. Al Qaeda en haar bondgenoten gaan dit nooit of te nooit aanvaarden.

    Ik begrijp natuurlijk perfect de Turkse aarzelingen, zeg maar schrik rond de kwestie van Idlib. Bovendien is dat zogenaamd Bevrijdingsfront met o.m. Nour Din al Zinki en Ahrar al Sham gewoon een club huurlingen die nu de Europese en Amerikaanse hulp wegviel alleen nog in dienst van Turkije werkt. Hen laten vallen betekent dus zwaar gezichtsverlies voor Ankara.

    En voor Rusland is het losweken van Turkije uit de NAVO – zelfs al zullen ze formeel lid blijven – natuurlijk erg belangrijk. Moskou moet dus schipperen tussen haar steun aan Assad – die ze nooit zal opgeven – en de andere Russische belangen zoals de realties met Ankara en Israël.

    Maar Erdogan is een lid van de Moslimbroeders die van Turkije op lange termijn een salafistische staat wil maken – wat in wezen onmogelijk is zonder bruut geweld – en wordt om die reden door Moskou en Beijing erg gewantrouwd.

    Men ziet hem zelfs als een gevaar. En er zijn openstaande rekeningen. Turkije zal dus wel moeten plooien en voor Damascus, Teheran, Beijing en Moskou door de knieën gaan. Er is geen alternatief.

    Gezien de openlijke vijandigheid van de VS met Turkije – het is in wezen een oorlog op een laag niveau – heeft Recep Erdogan geen keuze. Alleen, zelfs met Qatar, staat hij veel te zwak.

    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s