Nepnieuws explosie

Besprekingen

Dit weekend het boek uitgelezen.
Alle opstellen heel interessant en goed geschreven, het één al wat vlotter dan het ander. Dat de meeste traditionele pers te omschrijven valt als regime pers, moet velen al zijn opgevallen. Wat mij ontgaan was is waarom de traditionele pers de ogen sluit als het gaat om het beteugelen van sociale media.

Oogluikend censuur toestaan om zelf het hoofd boven water te houden. Uiteindelijk schetst het boek een ontnuchterend beeld van de traditionele pers. Journalisten die op de loonlijst staan van NAVO, CIA, edm. Ik vraag mij af of het ooit beter is geweest? Dat betwijfel ik. Daardoor stemt het mij heel pessimistisch.

De redacteurs hadden meer hun best moeten doen. In één opstel wordt Bellingcat onterecht aangeprezen als een fact checker, terwijl in een ander opstel Bellingcat terecht wordt aangewezen als verspreider van NAVO desinformatie, nepnieuws dus.
In feite zou dit verplichte literatuur moeten zijn voor alle journalisten, en de consument van krant of tv.
Aanrader !!

Peter

Het stuk waarin men de Amerikaanse onderzoeksgroep Bellingcat ophemelt is van de hand van een zekere Marcel van den Berg. De wat vreemde figuur in dit boek.

Willy Van Damme

Aankondiging publicatie boek - Facebook - 1 maart 2018

Een serieuze bespreking van het boek kan je ook hier vinden: http://verenoflood.nu/recensie-nepnieuwsexplosie/

Verder zijn er twee ‘verslagen’ of beter moddergegooi van die bijeenkomst waar men het boek presenteerde:

https://www.villamedia.nl/artikel/koster-vrienden-nepnieuwsbestrijders-verdrinken-in-eigen-complotten en http://politiek.tpo.nl/column/aalberts-op-zondag-nepnieuws-klagers-geldt-alleen-eigen-individuele-waarheid/

Vulgariteiten van figuren die niets eens weten waarover ze schrijven. Het verhaal in een van de verslagen over de in Libië vermoorde persfotograaf Jeroen Oerlemans betreft een aantal eigenaardigheden rond deze figuur.

Die werd op zeker ogenblik in Syrië ontvoerd door een groep waarvan ook de van de lijst geschrapte Britse dokter Shajul Islam deel uitmaakte. Dat is de man die vanuit het door al Qaeda bezette Khan Sheikhoun ons in april 2017 liet weten dat die Syrische regering nog maar eens sarin had gebruikt.

Shajul Islam werd op de luchthaven van Heathrow gearresteerd maar kon nadien vrijkomen doordat Jeroen Oerlemans op diens proces niet ging getuigen. Wat hij eerder beloofde te doen. Nadien hebben beiden in de media elkaar zitten ophemelen. De bevrijding van Oerlemans toen is nog steeds een mysterie. En Shajul Islam trok nadien terug naar zijn geliefde jihadistan.

Bij diens Amsterdamse begrafenis werden er stiekem maar amateuristisch beelden genomen en er bleek daar voor veel rouw of tranen geen tijd. Wel was er soms relatief veel gelach. Waarop ik die avond de vraag stelde wat hier aan de hand was. Maar voor sommigen is het stellen van vragen een doodzonde natuurlijk.

Willy Van Damme

Advertenties

8 thoughts on “Nepnieuws explosie

  1. Nu weet ik waarom ik door Marcel Van den Berg geblokt ben op twitter. Bellingcat…
    Guido Clicque

    Antwoord:

    Dat zal wel de reden zijn. Bellingcat heeft ook dezelfde Amerikaanse financiers als de Witte Helmen en hun salafistische vrienden. Geen verassing dus dat hij hun beweringen daarna dan staaft met zijn neponderzoeken. Belangenvermenging heet dat in het mooi Nederlands.
    Willy Van Damme

  2. Ik heb een interview op youtube gezien met een auteur/editor van het boek, en hij vermeldt de steun van het German Marshall Fund aan journalisten in Nederland. Om die reden ga ik het bestellen. Ik hoorde voor het eerst van dat fonds doordat Alliance for Securing Democracy, van het Hamilton 68 dashboard daaronder thuis hoort. Aan het hoofd daarvan staat Laura Rosenberger van het Clinton team. Ik volg nederlandstalige pers nauwelijks en heb deze site ook pas ontdekt, maar de Morgen ken ik en de internationale politiek wordt daar verzorgd door de Volkskrant. En ik vond de Morgen al dramatisch maar de bijdragen van de Volkskrant zijn er helemaal over dus ben ik wel benieuwd naar banden met het GMF.
    Tuyzentfloot

    Antwoord:

    Vroeger sprak men van het German Marshall Fund en tegenwoordig van het German Marshall Fund of the United States. Ik ken het niet goed maar weet wel dat dit een doorgeefluik is om ‘goede’ journalisten te belonen met bijvoorbeeld een serie lezingen. En dit tegen een goede vergoeding.

    Het is voor zover ik weet ook niet Duits maar een onderdeel van de propagandamachine van de VS. Een journaliste die er van genoten heeft is Mia barones Doornaert, een dame die vroeger over het Buitenland voor De Standaard schreef, men barones maakte en men veel vraagt om commentaar op de actualiteit te geven.

    De Morgen is als De Volkskrant. Ik heb een paar vrienden die er vast voor werkten en dat de grootste vergissing uit hun carrière noemden. Ik heb er ook nog wel eens stukken voor geschreven.

    Spijtig van het papier dat men hier verspilt. Ze voert nu al jaren een hetze tegen de Belgische sociaaldemocratie. Ziekelijk. Het is ook de spreekbuis van al Qaeda in Syrië.

    Willy Van Damme

    • Ik neem aan dat het GMF meer zal doen dan betaalde lezingen , vooral de goeie contacten bezorgen aan de mensen met de juiste ideeen. ‘access’ is hoe ge carriere maakt in de pers dus zo komen de mensen met de juiste ideeen op de juiste plaatsen.

      Re : ‘de spreekbuis van Al Qaeda’
      Ik snap wel dat het daar op neer komt al klinkt het misschien wat kort door de bocht.
      Koen Vidal zal u niet serieus nemen als ge hem een spreekbuis voor Al Qaeda noemt. Uiteindelijk is het volstrekt legitiem om te rapporteren over de gruwel van de Syriers die gebombardeerd worden door Syrische troepen. Misschien laat hij zich soms misleiden maar de gruwel is reeel. Dus als geisoleerde rapportering kan het. Als totaalbeeld is het een karikatuur en het totaalbeeld van de rapportering over Syrie is een schande.

      Vidal lijkt me niet anders dan veel progressieven met het hart op de goede plaats en die helemaal niet voor de gazet werken. Jean Bricmont (UCL) heeft daar een boek over geschreven ‘Humanitair Imperialisme’ , over hoe moderne progressieven het liberaal interventionisme steunen en effectief pro oorlog geworden zijn.
      Tuyzentfloot

      Antwoord:

      Een goed betaalde lezing in bijvoorbeeld de VS zorgt sowieso al voor héél véél goodwill.
      Wat betreft Het probleem met ‘woordvoerders van al Qaeda' het volgende. Lange tijd heb ik zitten twijfelen of al die journalisten zoals bij De Morgen of The New York Times zich gewoon vergissen, te druk bezig zijn of gewoon naïef of dom.

      Mijn vaststaande conclusie is dat journalisten in het algemeen niet dom, naïef of te druk bezig zijn. Er zijn er wel maar dat zijn eerder de uitzonderingen. Neen, ze liegen en bedriegen hun publiek heel bewust en het manipuleren van de feiten gebeurt echt met kwaadaardig opzet.

      En dat ze de woordvoerders zijn van al Qaeda en andere salafistische terreurgroepen zoals Het Leger van de Islam kan men niet betwijfelen. De discussie hierover is voor mij al lang voorbij.

      Neem het recente voorval met dat nepnieuws over die gifgasaanval in Douma. Dit verhaal van Het Leger van de Islam en De Witte Helmen krijgt in de massamedia pagina’s plaats met praktisch alleen hun versie van de feiten. Het verhaal van dat jongetje Hassan Diab kan je in regel nergens vinden.

      En als ze het toch brengen dan pogen ze zoals ITV en de BBC bij het stellen van hun vragen die jongen nog zwart te maken door te vragen of men hem in ruil voor zijn getuigenis soms geld heeft aangeboden. Een vraag die ze in het andere geval nooit stellen.

      En wat betreft De Morgen kan men aan hun houding ook niet twijfelen. Geen spoor van Hassan Diab in de krant en toen eind 2016 Aleppo werd bevrijd van dat gespuis dan kreeg volbloed salafist Bilal Abdoel Kareem, de vaste vriend van al Qaeda en man van de website On the Ground News, er bijna een ganse pagina om zijn versie te geven. En zo kan men honderden voorbeelden geven. Neen, dit is bewust en ze weten het heel goed.

      Verder denk ik dat men een kat een kat moet noemen en geen hond. De lezer dient geen mistig verhaal te krijgen maar een waar in alle duidelijkheid de feiten worden gegeven, de omkadering waarbinnen dit zich afspeelt en men de realiteit niet zit te verbergen achter mooie woorden zoals ‘rebellen’ of ‘activisten’.

      Willy Van Damme

  3. Ah, er is vast genoeg cynisme maar ik denk wel degelijk dat veel journalisten nog altijd geloven wat ze schrijven, en ze zijn niet alleen. Ik sluit daarbij aan bij Chomsky. Het zou niet de eerste keer zijn dat de eerste de beste onopgeleide taxichauffeur(ik ken eigenlijk het profiel van taxichauffeurs niet) beter snapt wat er gaande is in bv Syrie dan alle welopgevoede intellectuelen bij elkaar. Hoe dat in godsnaam mogelijk is is wel een boeiende vraag, maar het lijkt meer op snobisme en op politieke correctheid dan op cynisme . En een stuk journalistieke code.Volgens mij staat er wel ergens de journalistieke code dat ge niet zomaar een kat een kat moogt noemen. Dat is namelijk niet objectief en onpartijdig. Grijns.

    Antwoord:

    Kijk, enkele maanden geleden deed James Mattis, de Amerikaanse minister van Defensie, de uitspraak tegen een groep journalisten dat de VS geen bewijzen hebben dat het Syrische leger ooit sarin heeft gebruikt. Maar wel dat ze moeten oppassen met dat wel te gebruiken en dat dit gevaarlijk zou zijn.

    Achteraf hebben verscheidene journalisten dit citaat gebruikt maar alleen de laatste zin dat het Syrische leger moest oppassen sarin te gebruiken. De zin dat er geen bewijs voor het gebruik van sarin was liet men steeds achterwege. Je kan dan moeilijk anders dan constateren dat men hier manipuleert en dat dit kwaadaardig is.

    Natuurlijk zijn er mensen die geloven in die verhalen van ‘Right to Protect’ (R2P) maar dat zijn dan de voorstanders van een ‘humanitaire’ oorlog. Typisch was de reactie van IKV/Pax Christi toen in april 2013 bij Khan al Assal voor het eerst gifgas (sarin) werd gebruikt en zij in Trouw snel daarna opriepen om Syrië te bombarderen.

    Zij vormen een front met wat men steeds de neoconservatieven zoals Dick Cheney en John Bolton noemt. Ik had ooit een telefonisch contact met Jo Hanssen, een vroegere vriend en hoofd toen van Pax Christi, rond hun houding betreffende de oorlog tegen Joegoslavië.

    Ik had in Humo een lezersbrief tegen hun houding rond Kosovo geschreven. Zij verdedigden immers het UCK, in wezen een criminele bende die nadien ook kloosters en kerken in brand stak.

    Hij gaf tegen mij vlot toe dat het probleem in Kosovo bij dat milieu van Kosovaarse ultranationalisten zat en waarbij hij toegaf dat die weigerden met andere bevolkingsgroepen samen te leven. Nochtans verdedigde zijn organisatie het UCK toen door dik en dun.

    Franklin De Vrieze, hun man die in die periode rond Kosovo werkte, ging na de oorlog voor de OVSE werken, een van die organisaties gecontroleerd door de VS en de EU. Hij zal wel blijven beweren dat hij geen leugens verkocht – je geeft immers niet zomaar toe een bedrieger te zijn – maar hij deed dat praktisch zeker bewust want zijn wijze van optreden voor Pax Christi in deze kwestie verzekerde hem nadien een goed inkomen.

    Mensen gaan nooit zomaar hun kwaadwilligheid erkennen. Om met een gerust gemoed te gaan slapen zullen zij zich tegenover de buitenwereld voorstellen als een goed mens, niet als een smeerlap.

    In wezen is dit dezelfde attitude als onze politici. Leopold II bezette toch Congo om de inwoners daar te kerstenen, niet om de rubber, palmolie of koper. Als je hem tenminste geloofde.

    Willy Van Damme

  4. Wel, ge hebt een hogere dunk van journalisten dan ik. Gij beweert dat ze tenminste weten wat ze doen, ik zeg dat zij het eerste slachtoffer zijn als er propaganda gelanceerd wordt. Het is niet dat er geen tussenzitten die het stilletjes oneens zijn met wat er gepubliceerd wordt, het zullen er tamelijk wat zijn, maar die worden netjes in check gehouden door de redacteurs. Weet ge wat Seymour Hersh voorstelde om journalistiek te fixen? Beginnen met driekwart van de redacteurs buiten te gooien.

    En elke rechtgeaarde progressief steunt tegenwoordig humanitaire oorlogen. Niet een paar journalisten. Ik ben het er zeer grondig mee oneens en ze worden gemanipuleerd door oorlogszuchtigen maar ik geloof dat het hun oprechte mening is. Ik ken genoeg niet-journalisten die dat oprecht denken. De uitzonderingen wantrouwen de VS te veel, zoals de progressieven dat vroeger deden. Zelfs Max Blumenthal,een journalist die ik erg respecteer, zat in de eerste paar jaar in het kamp tegen Assad. Toen viel zijn frank.En het is niet omdat al die wreedheden waar hij tegen te keer gingen ineens niet meer gebeurd waren.

    Ik moet zeggen dat de mate waarin mensen hun ideeen zich aligneren met hun centen ronduit ontstellend is. Maar het blijft dikwijls hun mening, en als ge zegt dat ze liegen zijn ze terecht verontwaardigd.

    Dus alla, dat ge de mensen van de Morgen leugenaars noemt, daar heb ik het wat moeilijk mee. Moest ge nu zeggen dat ze misdadig incompetent zijn of medeplichtig aan Nuremberg misdaden, daar zou ik minder last mee hebben.
    Tuyzentfloot

    Antwoord:

    Seymour Hersh sprak, dacht ik, van 80% buitengooien. Maar dat niet alleen om reden van domheid. Er speelden ook andere factoren mee. Kijk als je de waarheid verdraaid en belangrijke feiten verzwijgt dan lieg je hoe dan ook. Liegen kan bewust gebeuren of onbewust.

    Verder laat ik je de lectuur van Carl Bernstein, man van Watergate, die in 1977 bij Rolling Stone een onderzoek publiceerde naar de relatie van de Amerikaanse massamedia en de CIA.

    Daaruit bleek dat eigenaars, hoofdredacteurs en buitenlandcorrespondenten van alle grote dagbladen, persbureaus en magazines samenwerkten met de CIA. Waarbij die correspondenten de taak hadden te helpen bij het rekruteren van spionnen voor de CIA. Zie: http://www.carlbernstein.com/magazine_cia_and_media.php.

    Ooit publiceerde De Telegraaf het verhaal dat de Nederlandse veiligheidsdienst AIVD in 2008 aan journalisten die naar de Olympische Spelen in Beijing gingen vroeg om voor hen in China te werken. Acht gingen akkoord.

    Toen in Ieper het In Flanders Field Museum terug openging was er een tentoonstelling rond propaganda en oorlog. Daarbij vroeg men Rudi Vranckx om de Nederlandstalige versie van de audiogids in te spreken.

    De befaamde Kate Adie, oorlogscorrespondente voor de BBC, ging dan zorgen voor de Engelse versie. Zij weigerde want haar land kwam er in die tentoonstelling niet goed uit. Uit mijn 40 jarige carrière als journalist kan ik je zo vele andere voorbeelden geven.

    Willy Van Damme

  5. Ben er nog niet doorheen maar het boek is degelijk. De cover geeft een andere indruk maar niks van aantrekken.
    Het belang van het MH17 dossier begrijp ik niet meteen. Als de rebellen dat vliegtuig neerschoten dan is het een misverstand en kan het op die manier afgehandeld worden.
    Het lijkt erop dat Nederland er meer van wil maken. Daarvoor moet ge niet weten wie het neergeschoten heeft.
    Tuyzentfloot

    Antwoord:

    De auteur van dat stuk over de vlucht van MH17 noemt Bellingcat een ‘fact checker’, een onderzoeker dus. Ik en vele anderen noemen deze echter een bedrieger en een onderdeel van de oorlogsmachine tegen Syrië. Zijn beweringen rond de aanval met sarin in oost-Ghouta van 2013 bewezen dat hij een valsspeler is en hoogst onbetrouwbaar. ik kom daar later nog op terug.
    Willy Van Damme

  6. Ik heb het stuk over MH17 ondertussen gelezen, het is van Marcel van den Berg en het is goed. Het houdt zich niet bezig met de vraag wie er achter het neerschieten van dat vliegtuig zit maar met de berichtgeving erover, en die is problematisch.

    Het stuk waar Bellingcat een fact checker genoemd wordt is van Pleijter en Burger. Ik dacht , tot daar aan toe. Ge kunt Bellingcat wel een fact checker noemen, maar dan komen ze per ongeluk wel op een ander terrein, namelijk die van partijdige factchecker die spontaan of gecoordineerd propagandadoelen ondersteunt. Dan komt ge op het terrein van HonestReporting of StopFake.org(van de National Endowment for Democracy).

    En zo komt ge uiteindelijk uit op wikipedia, de referentie waar het er steeds meer op lijkt dat het vol zit met volk die paginas beheren in functie van een agenda.
    Tuyzentfloot

    Antwoord:

    Het verhaal van die ‘fact checkers’ is zo nep als het nepnieuws dat zij beweren te bestrijden. Ik herinner mij nog het verhaal van dat televisieprogramma Basta waar men persberichten over niet bestaande zaken rondstuurde als liberalen hebben betere seks. Het raakte bijna overal in de kranten.

    Kranten en media in het algemeen zijn al sinds het bestaan van de drukkunst een instrument van propaganda en agitatie. Men publiceert maar wat en ziet vooral dat men netjes binnen de overheidslijnen of andere belangengroepen kleurt.

    In dat stuk van Alexander Pleijter en Peter Burger wordt ook The Washington Post als een ‘fact checker’ genoemd. Dit terwijl die krant nog onbetrouwbaarder is dan The New York Times.

    En Bellingcat ken ik in essentie van het dossier rond die vermeende aanvallen met chemische wapens in Syrië en daar bleek dat die website zich niet alleen heel verdacht gedroeg maar bewust loog en bijwijlen de grootst mogelijke onzin verkocht.

    Mijn opmerkingen over Marcel van den Berg gaan over ervaringen elders buiten het boek. Wel heeft hij het ook de rol van Bellingcat in de zaak van de de vlucht boeven Oekraïne M117 (Malaysian Airways) zonder er enige bemerking bij te maken. Wie zoals Bellingcat onderzoek doet en daarover publiceert kan moeilijk gelieerd zijn aan een van de betrokken partijen. Dat is belangenvermenging.

    Ik heb dat over Marcel van den Berg nog eens verder onderzocht en de man is gewoon gek. Zo riep hij recent op om Syrië te bombarderen, wereldoorlog of niet. En Bellingcat dat is het voor hem. Verder staat er over die zogenaamde gifgasaanval in Douma meer onzin dan een mens normaal kan verdragen. En hij manipuleert bovendien ook bijna zeker bewust zaken.

    Verder heeft die discussie over nepnieuws vooral te maken met het feit dat de verhalen in de klassieke media als die over bijvoorbeeld Syrië en ook Oekraïne bij de lezers elke geloofwaardigheid aan het verliezen zijn en mensen daarom voor informatie over die zaken elders gaan kijken. En dat verontrust de overheid want die verliest zo haar controle over de berichtgeving. En dus poogt men de censuur in te voeren.

    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s