Soedan–Over duimzuigers en scheldpartijen

Het rapport van het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen (CGVS) over de mogelijke folteringen van door België naar Soedan gedeporteerde immigranten is dan klaar en lijkt feitelijk en verrassend vrij goed en correct te zijn. En dat is zeker geen goed nieuws voor Koert Debeuf, directeur voor Europa van het Tahrir Institute for Middle East Policy.

De ontmaskering van de man is totaal. Ook Theo Francken komt er zij het al veel minder slecht uit. Het toont ook nogmaals aan dat onze media alles zomaar zonder enige controle in de kranten plaatsen. Zoals met zoveel andere sensationeel ogende verhalen werd ook dit zeer prominent in de kranten gegooid.

Fantasten

Een hond met een hoed op komt met sensationeel ogende feiten en hop de dag nadien staat het zomaar als een vaststaand feit in de krant. Dat is journalistiek. Het is met deze beweringen van Koert Debeuf in wezen als met die andere met vette titels in de kranten gebrachte verhalen komende van organisaties zoals Amnesty International, Human Rights Watch, enzovoort.

Ze zijn bijna steeds gewoon waardeloos en gebaseerd op beweringen die door de onderzoekers dikwijls zelfs niet eens geverifieerd werden op hun waarheidsgehalte. Ngo’s moeten regelmatig in het nieuws komen om zo fondsen te verzamelen en hun nut te bewijzen. En dus moeten er aanklachten zijn, liefst straffe met veel bloed en tranen.

Koert Debeuf - 3

Koert Debeuf deed allerlei zware beschuldigingen over Soedanese vluchtelingen en de Soedanese regering zonder echter zelfs maar het minste bewijs. Maar de man is hier niet aan zijn proefstuk en doet dat al sinds hij naar Egypte verhuisde om die door de VS aangestoken Arabische Lente te verslaan.

De eenzame onderzoeker of journalist die deze verhalen dan wat onderzoekt ziet echter onmiddellijk dat het hier veelal gaat om fantasten en bedriegers al of niet met een politieke agenda. Het verhaal van de oorlog in Syrië en de media is hier een perfect voorbeeld van.

Zo bleken de meeste schokkende dossiers van Amnesty International en Human Rights Watch over Syrië bij nader toezien afkomstig van de Zwitserse ngo Alkarama. en dat is een door Qatar gefinancierde club bestuurt door leden van het Algerijnse Front Islamique du Salut (FIS), een stel salafistische koppensnellers die tijdens de Algerijnse burgeroorlog uit de jaren negentig bewezen hoe goed ze konden moorden.

Zo is het natuurlijk gemakkelijk om gruwelverhalen over de regering Assad samen te stellen. Met succes trouwens, want onze zogenaamde kwaliteitspers bracht ze zonder enige kritische blik pagina’s lang in de kranten. Met op de voorpagina grote vette titels en zo gruwelijk mogelijke foto’s van vermeende misdaden van ‘de brutale dictator’ Bashar al Assad.

Hetzelfde met Koert Debeuf die in Syrië eveneens de kant koos van die koppensnellende salafisten. Koert Debeuf is gewoon een betaalde kracht die via dat Tahrir Institute for Middle East Policy over Syrië niets anders doet dan al Qaeda en aanverwanten naar de mond praten en hen zo steunt. De vrienden van al Qaeda zijn de vrienden van Debeuf, en omgekeerd.

Het geld van het Tahrir Instituut

Dat de drie door Debeuf voor waar gebrachte getuigenissen over folteringen in Soedan waardeloos en gelogen zijn wekt daarom geen verbazing. Het tegendeel ware verrassend geweest. Had Debeuf voor hij met dit verhaal naar de pers was gestapt enig onderzoek de naam waardig gedaan dan had hij geen dossier. Maar ook geen extra naambekendheid.

Maar de man moet zich bij zijn instituut bewijzen en dat kan hij pas doen door als ‘expert’ in Europa enige geloofwaardigheid op te bouwen. Dergelijke instellingen hangen immers af van hun geldschieters en dat zijn geen liefdadigheidsinstellingen maar landen of miljardairs.

En deze willen waar voor hun geld en het debat via die ‘experts’ sturen in de richting welke die geldschieters willen. Het manipuleren van de bevolking dus. In het geval van Syrië om de visie ingang te doen vinden dat de Syrische regering een stel gruwels zijn en dat de tegenstanders van die regering, dus al Qaeda, fijne mensen zijn die het goed voor hebben met hun land. En daarom moet Debeuf regelmatig als DE specialist in onze media verschijnen om ons dan zoals nu met Soedan leugens wijs te maken. .

In die zin zijn er recent elementen opgedoken die nieuwe vragen doen rijzen naar de financiers van dit instituut. Iets waarover Debeuf weigert te praten want dan lopen, stelt hij, die mensen ginds in de regio gevaar. Merkwaardig als we zien dat een topman van dat instituut Hassan Hassan is, een vertrouweling van de heersers in de Verenigde Arabische Emiraten. En over dat land zal je bij het Tahrir Institute niets negatiefs lezen.

John McCain - 3

De officiële stichting van de republikeinse senator John McCain kreeg in 2017 geld van het Tahrir Instituut. Waarom en van wie was dat geld echt? John McCain werd al gefotografeerd met allerlei salafistische moordenaars waaronder de Libische Abdel Hakim Belhaj, een leider van al Qaeda. De man is dan ook een der meest oorlogszuchtige Amerikaanse politici.

Recent echter dook het instituut zelfs op als geldschieter van de McCain Foundation, de stichting van de Republikeinse senator John McCain. Een man gekend voor zijn oorlogszucht die ook al op foto’s te zien was met salafistische krijgsheren in Syrië en Libië. Lieverdjes dus. Werkte het Tahrir Instituut in dit geval misschien als doorgeefluik voor een financier van McCain die om allerlei reden geheim moest blijven.

En dan is er het verhaal dat ‘s werelds mogelijks machtigste geldspeculant George Soros de instelling mee financiert. Wat zeker niet zou verbazen. Het Tahrir Instituut is in 2013 opgericht toen de Arabische Golfstaten in Washington naast het financieren van Amerikaanse en Britse instellingen als het Brookings Instituut ook eigen instellingen oprichten. Kwestie van er een nog grotere controle over te hebben.

Een belangrijk figuur binnen het Tahrir Instituut is zeker de Egyptische directeur Nancy Okail, een van de drijvende krachten achter de acties tegen de vorige Egyptische president Hosni Moebarak.

Zij werkte toen voor de Egyptische afdeling van het Amerikaanse Freedom House. Een instelling die wereldwijd een belangrijke rol speelt bij het omverwerpen via agitatie en propaganda van allerlei regeringen zoals in Georgië, Oekraïne, Iran en ook Egypte. 

Dat Debeuf in het recente verleden onversneden reclame maakte voor allerlei salafistisch crapuul deert hem duidelijk niet, het hoort bij zijn werk. Hij wordt er ook voor betaald. En bovendien kwam dit verhaal over Soedan zijn Tahrir Institute vermoedelijk ook heel goed uit.

Aleppo - Gewond jongetje langs regeringszijde - 18 augustus 2016

Koert Debeuf steunt al bijna zeven jaar lang de oorlog tegen Syrië van al Qaeda en haar bondgenoten. Dat steunen is voor Debeuf nooit een probleem geweest. Maar Soedan…. Hier een van de ontelbare gewonde kinderen, dit aan regeringszijde. Een foto die dus nooit in onze kranten kwam.

Qatar versus Saoedi-Arabië

In de huidige strijd voor hegemonie op het Arabisch schiereiland met Qatar versus vooral Saoedi-Arabië staat Soedan aan de kant van Qatar. Waarom? Egypte behoort om financiële reden tot de alliantie tegen Qatar. Het kreeg van Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten namelijk een lening van 8 miljard dollar nadat het de Moslimbroeders in Cairo van de troon verjoeg. En Qatar is een financier van de Moslimbroeders.

En die vrijgevigheid betaalt Egypte terug door Saoedi-Arabië te steunen in haar conflict met Qatar. Wat ze uiteraard met veel plezier doet want Qatar steunt Yusuf Qaradawi, de Egyptische hoofdideoloog van de Moslimbroeders. De man leeft in Qatar in ballingschap en predikt via de Arabischtalige versie van de Qatarese televisiezender al Jazeera.

Het staat in het kamp van Saoedi-Arabië zelfs al is Egypte per definitie een seculiere staat wiens maatschappelijke visie haaks staat op die van het Huis van Saoed. Zo steunt men de Syrische regering, zij het ietwat discreet om zo Riyad niet te zeer tegen het hoofd te stoten.

Maar Soedan en Egypte liggen al decennia overhoop over de beheersing van de Nijl. Zowel Ethiopië als Soedan en Egypte willen immers allen zoveel mogelijk water van die Nijl voor zich en regelmatig komt dit probleem er terug op de voorgrond.

Zeker als sommigen vinden dat men er om binnenlandse politieke reden terug ruzie wil over maken. Verder behoort Soedan tot het kamp van de Moslimbroeders. En dus zit Soedan in de alliantie rond Qatar tegen de Verenigde Arabische Emiraten van Hassan Hassan, collega van Koert Debeuf.

Theo Francken - 5

Zonder enige controle van Belgische zijde overhandigde staatssecretaris Theo Francken Soedanese migranten aan de regering in Khartoem voor ondervraging. En nochtans is de president daar volgens het Internationaal Strafhof verdacht van zware mensenrechtenschendingen. De onderzoekers van de Belgische regering wezen Francken hierover terecht en dient hij dit te stoppen.

Controle over repatriëringen

Natuurlijk is er hier zoals van een serieus rapport over die vluchtelingenkwestie kon verwacht worden ook stevige kritiek op de door de diensten van Theo Francken (N-VA), de staatssecretaris voor de Vluchtelingen, gevolgde procedures.

Het kan toch niet dat men hier opgepakte vluchtelingen zomaar over hun toestand laat ondervragen door ambtenaren of agenten van een ander land zonder dat door ook Belgen bij betrokken zijn. België heeft hier een grote verantwoordelijkheid en dient toe te zien dat alles netjes verloopt. En zelfs al betrof het Nederland dan nog dient men vanuit de regering steeds toe te zien.

Maar voor Francken was dat niet nodig. Ze zo snel mogelijk het land uitzetten was de boodschap. Toen dat van die ondervragingen uitlekte stelde Francken dan dat dit geen politiemensen waren maar gewone ambtenaren. Alsof die dossiers via het internet niet bijna dezelfde minuut richting de Soedanese politie en veiligheidsdiensten zouden gaan.

Dat Theo Francken – evenals Koert Debeuf – na publicatie van dit rapport victorie kraaiden getuigt dan ook van arrogantie. Maar arrogantie is zowat het grootste kenmerkt van Francken. Het is dat welke hem feitelijk ongeschikt maakt om in een regering te zetelen. Men moet anders maar in detail naar zijn vluchtelingenbeleid kijken.

Nooit werden er zoveel vluchtelingen in dit land aanvaard als onder Francken. Begrijpelijk gezien de enorme toevloed van de voorbije jaren. Groepsregularisaties van Syrische vluchtelingen waren bijwijlen geen probleem en dat werd niet zelden stiekem georganiseerd. Geen probleem. Maar er is bij de man en zijn partij een zwaar politiek probleem.

Arrogantie

Bij de laatste parlementsverkiezingen bleken veel kiezers van het Vlaams Belang overgelopen te zijn naar de N-VA en die stemden voordien op het Vlaams Belang voor een heel groot deel wegens de voor hen te grote vluchtelingeninstroom. En daarom moet Francken regelmatig om hen aan boord te houden stoer doen en naar de publieke opinie asociaal en zelfs een klein beetje racistisch overkomen.

Bart De Wever

Theo Francken hield cruciale informatie achter tegen zowel het parlement als de premier. En toen dat uitlekte moest hij hoogstnodig zijn premier ook nog schofferen. Ongehoord voor een regeringslid maar geen probleem voor N-VA-voorzitter Bart De Wever. Met pure chantage hield hij Francken in de regering. De nieuwste politieke deontologie of de ‘kracht van de verandering’.

En dus terwijl hij ganse groepen Syrische vluchtelingen toelaat gaat hij wild tekeer tegen dat ene Syrische gezin welke hij luidkeels de toegang ontzegt. Waarbij hij tegen hen zelfs een ware lastercampagne begint en de rechters en advocaten zit te beledigen. Alsof een regeringslid de rechterlijke macht publiek mag beledigen en laster verkopen over advocaten en vluchtelingen.

En als we Jan Jambon, partijgenoot en minister van Binnenlandse Zaken, vandaag over het proces Salah Abdeslam bezig hoorden dan lijkt dat zelfs courante praktijk te worden. Het toont nogmaals het gebrek aan respect voor de rechtstaat van deze regering.

Toen reeds had men in de Wetstraat Francken moeten op straat zetten. En als de zaak rond Soedan dan uitbarstte moest hij bovendien nog tegen de premier en het parlement de waarheid verzwijgen. En wanneer alles dan uitlekt en premier Charles Michel (MR) de zaak logischerwijze naar zich trok moest hij de regeringsleider in het publiek schofferen. Nooit gezien.

Zeker daar de man daarna gewoon op zijn post bleef zitten. Dit voorzien van ruggensteun door N-VA-leider Bart de Wever die dreigde met de val van de regering. En dat betekende bijna zeker verkiezingen die dan ook rond de vluchtelingenproblematiek dreigden te draaien. Waarop zijn bange coalitiepartners – Als je hier nog van partners kunt spreken – dan maar inbonden. Van chantage gesproken.

Dat Francken dus nu hoog van de toren blaast is dan ook geen verrassing. De N-VA bewees echter hiermee feitelijk niet geschikt te zijn als een partij die haar verantwoordelijkheden als regeringspartij en coalitiepartner neemt zoals je dat mag verwachten.

Je toont nu eenmaal respect voor je partners. Tenminste in het publiek. De Wever had Francken zelf op straat moeten zetten. Maar wedden dat De Wever die arrogantie van zijn partijgenoot best kon smaken. Arrogantie is immers de kern van het DNA van die partij. Bewijzen zat.

Willy Van Damme

Advertenties

2 thoughts on “Soedan–Over duimzuigers en scheldpartijen

  1. Geachte Heer,

    ” Met pure chantage hield hij Francken in de regering. De nieuwste politieke deontologie of de ‘kracht van de verandering’.”

    Ieder zijn mening. U noemt het chantage, ik noem het het prerogatief van een partijvoorzitter om zulke uitspraken te doen.
    Voor mij is het alleen een bewijs, en excuseer mij voor de gebruikte woorden, wat voor een labbekakken, roeptoeters en mensen zonder ruggengraat de coalitiepartijen bevolken.

    Met vriendelijke groeten,
    Victor Theunis

    Antwoord:

    Een partijvoorzitter heeft elke vrijheid van handelen natuurlijk. Maar na wat er rond deze zaak allemaal al gebeurde was zijn aftreden een logische zaak geweest. De Wever besloot hem in de regering te houden, kost wat kost. Goed beseffende dat hij door op dit thema te werken hij bij zijn achterban scoort. Het zou hem vermoedelijk weinig stemmen kosten en misschien zelfs iets opleveren.

    Zie maar naar minister Maggie De Block toen ze een hier opgeleide en werk hebbende lasser naar Afghanistan, een land dat al sinds 1979 in oorlog is, terug stuurde. Het resultaat: naast een bedrijf zonder lasser, een in de poppolls omhoogschietende Maggie De Block tot numero uno.
    En kijk Theo Francken deed eens asociaal en plots werd hij nummer een in die peilingen. Met dank aan dat Syrisch gezin.

    Vandaar dat De Wever dacht dat ook dit hem en de rest van zijn partij geen windeieren ging leggen. En dus vermoeden de andere partijen hier alleen op verlies te kunnen rekenen. Politiek is een kwestie van imago, overkomen, en de strategie om te scoren bij de publieke opinie. Niet de realiteit telt maar hoe men overkomt.

    Feitelijk kun je de partijen dit niet echt kwalijk nemen want ze zitten in een spel waaraan ze niet kunnen ontsnappen. Maar dat is dan wel in het nadeel van mensen en de rechtstaat. En dat is als burger streng te veroordelen.

    Maar waar het hier over ging was de houding van Francken tegenover het parlement, de coalitiepartners en de premier en dan ook de procedures die mank liepen. Waarbij, zoals ook het Hof van Cassatie heel recent opmerkte, geen of onvoldoende aandacht was voor de rechten van de immigranten.

    Dat de andere partijen grotendeels lieten begaan is uiteraard zeer te betreuren en vanuit menselijk oogpunt en de rechtstaat onaanvaardbaar. Maar politiek is spijtig meer dan beiden. Het gaat over het bekomen van de macht en de perceptie nodig om die macht te bereiken. Een spel stratego.
    Willy Van Damme

  2. http://community.dewereldmorgen.be/blog/janu/2017/08/15/lebensraum-blitzkrieg-anschluss-genocides-is-beschaving-als-de-daders-de-ware-ubermenschen-zijn
    Janu

    Antwoord:
    U noemt die ‘moedjahedin, sunni strijders’. Dat is een zware belediging voor die gelovigen. Moedjahedin, al Qaeda, Moslimbroeders en ISIS zijn in wezen salafisten, een afsplitsing van wat soenitische islam traditioneel wil zijn. Hun visie op de islam is in het verleden steeds hard bestreden door de andere theologen.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s