The New York Times en Russische sportdoping

Merkwaardig hoe een krant als The New York Times zich in de Russische dopingkwestie in de kijker werkte. In zeker geval was het die krant die de zaak tegen Rusland definitief op gang trok. Ditmaal echter lijkt ze zich met een verhaal van Rebecca R. Ruiz (1), haar correspondent in Moskou, verbrand te hebben met beweringen die zij zo te zien niet kan hard maken. Zwijgen lijkt voor de krant het alternatief te zijn.

Rebecca R. Ruiz citeert

In een interview dat Rebecca R. Ruiz over meerdere dagen deed met verantwoordelijken van het Russische antidopingprogramma voerde stelde de krant op 28 december dat Rusland voor het eerst toegaf dat het actief betrokken was bij een dopingprogramma voor haar atleten bij de Olympische Spelen. ‘Russians No Longer Dispute Olympic Doping Operation’, kopte de krant (Russen betwisten niet langer een operatie voor het dopinggebruik bij de Olympische Spelen).

Rebecca Ruiz - A

Rebecca R. Ruiz dacht een primeur te hebben toen ze kopte dat Rusland institutioneel dopinggebruik toegaf. Maar die ontkenden en daartegen had zij amper verweer. Vals spel?

Een verhaal dat gezien de straffe titel wereldwijd werd overgenomen. In onze kranten zonder veel serieus wederwoord. Maar wie het verhaal kritisch leest wordt echter achterdochtig. Blijkt dat die tittel feitelijk nergens door de inhoud van het artikel bewezen wordt.

Al de hier ter zaken doende citaten uit het verhaal van Rebecca R. Ruiz in The New York Times:

Russia is for the first time conceding that its officials carried out one of the biggest conspiracies in sports history: a far-reaching doping operation that implicated scores of Russian athletes, tainting not just the 2014 Winter Olympics in Sochi but also the entire Olympic movement.

Rusland heeft voor de eerste maal toegegeven dat zijn ambtenaren betrokken waren bij een van de grootste samenzweringen uit de geschiedenis van de sport. Een verreikende dopingoperatie die zeer veel Russische atleten en niet alleen de Olympische Winterspelen in Sotsji (een Russische badplaats, nvdr.) maar de ganse Olympische beweging in een slecht daglicht plaatste.

Over several days of interviews here with The New York Times, Russian officials said they no longer disputed a damning set of facts that detailed a doping program with few, if any, historical precedents.

Gedurende een over verscheidene dagen lopende serie interviews met The New York Times stelden Russische ambtenaren dat ze niet langer de zware feiten betwisten betreffende een dopingprogramma dat in de geschiedenis zijn weerga niet heeft.

“It was an institutional conspiracy,” Anna Antseliovich, the acting director general of Russia’s national antidoping agency, said of years’ worth of cheating schemes, while emphasizing that the government’s top officials were not involved…..

“Het was een institutionele samenzwering”, aldus Anna Antseliovich, de waarnemende directeur-generaal van het Russische antidopingagentschap, over het jarenlange bedrog. Daarbij wel stellende dat de regering niet betrokken was….

The officials, however, continue to reject the accusation that the doping program was state-sponsored. They define the Russian state as President Vladimir V. Putin and his closest associates.

Deze ambtenaren blijven echter ontkennen dat het dopingprogramma georganiseerd was door de overheid. Waarbij zij de overheid definiëren als president Vladimir Poetin en zijn nauwste medewerkers.

Ms. Antseliovich, who has not been directly implicated in the investigations, said she was shocked by the revelations….

Anna Antseliovich

Anna Antseliovich, waarnemend directeur-generaal van RUSADA, stelde dat Rebecca R. Ruiz haar woorden had verdraaid en totaal uit de context gehaald.

Mevrouw Antseliovich, die niet direct betrokken was bij deze onderzoeken, stelde dat zij geschokt was door de onthullingen.

Vitaly Smirnov, 81, a top sports official whose career dates to the Soviet era and who was appointed this year by Mr. Putin to reform the nation’s antidoping system, said he did not want “to speak for the people responsible.” Mr. Smirnov said he had not met most of the individuals implicated in a report by Mr. McLaren — emphasizing that they had been dismissed as a result — nor did he know where they were.

Vitaly Smirnov, 81 jaar oud, een topman voor sport wiens carrière teruggaat tot de periode van de Sovjetunie en die door Poetin benoemd werd om het antidopingsysteem te hervormen, stelde dat hij: “niet wil spreken namens de verantwoordelijken”. Smirnov stelde dat hij diegenen die in het rapport van McLaren genoemd werden niet had ontmoet – waarbij hij nog stelde dat diegenen die genoemd werden ook ontslagen zijn – en dat hij ook niet wist waar ze verbleven.

“From my point of view, as a former minister of sport, president of Olympic Committee — we made a lot of mistakes,” he said, echoing Mr. Putin’s broad denials…..

“Vanuit mijn standpunt als een gewezen minister voor Sport en voorzitter van het Olympisch Comité gezien is het zeker dat wij veel fouten maakten”, stelde hij (Smirnov, nvdr.). Daarbij de ontkenningen van Poetin herhalend.

“We have to find those reasons why young sportsmen are taking doping, why they agree to be doped,” Mr. Smirnov said,….

“We moeten de reden zoeken waarom jonge sportlui doping nemen en waarom zij akkoord gingen om zich te laten doperen”, aldus nog Smirnov….

RUSADA reageert

De journaliste interviewde dus gedurende meerdere dagen die Russische specialisten en haalde er amper citaten uit. Een ZEER pover resultaat. En bovendien kan de titel van haar verhaal alleen gebaseerd zijn op de vijf woorden toegeschreven aan Anna Antseliovich, de dienstdoende directeur-generaal van RUSADA. Zijnde:’It was an institutional conspiracy”.

Rusada

RUSADA, het Russische antidopingagentschap, werd geleid door Grigory Rodchenkov die speciale cocktails ontwikkelde die dopinggebruik konden maskeren. En met die gegevens perste hij volgens de beschuldigingen dan atleten af.

Maar iedereen die dit nauwgezet leest ziet dat die vijf woorden komen uit een grotere zin en bijna zeker ook uit een nog grotere analyse van de feiten. Het uit de context rukken van die vijf woorden lijkt dan ook goed mogelijk en zelfs heel waarschijnlijk.

Het is bovendien een in de journalistiek veelvuldig gebruikte techniek. Men laat beide partijen onder het mom van objectiviteit wel aan het woord maar zorgt ervoor dat de citaten van de ene partij gemakkelijk foutief te interpreteren zijn, zeker in het geheel van het gebrachte verhaal. Een klassieke truc van als journalisten vermomde moddergooiers.

Reeds de volgende dag reageert men onder meer bij RUSADA, het Russische antidopingagentschap, stellende dat men de woorden van hun baas Anna Antseliovich bewust had gemanipuleerd.

Typerend is dan de wijze waarop Reuters (2), het Brits-Canadees persbureau, dit verhaal brengt. Reuters geeft wel de reactie van RUSADA maar brengt helemaal geen duidelijkheid over wat er volgens het Russische agentschap dan fout was aan het verhaal van Rebecca R. Ruiz.

Men liet het (bewust?) vaag. Het stuk verscheen bij de krant bovendien alleen op de website maar niet in de krant.  Een ontkenning van een voor de krant topverhaal wordt niet afgedrukt! Merkwaardig toch en minstens zeer onprofessioneel. De krantenlezers zouden eens het wederwoord kunnen opmerken en wat dan?

Reuters:

Russia’s anti-doping agency RUSADA said on Wednesday it had not admitted to mass doping in the country’s sports system and that a report in the New York Times which suggested it had was a distortion of its position.

Ruslands antidopingagentschap RUSADA stelde woensdag dat het niet had toegegeven betrokken te zijn bij het dopingsysteem in het land en dat een verslag in The New York Times dat dit had geïnsinueerd een verdraaiing was van hun standpunt.

The U.S. newspaper reported earlier on Wednesday that RUSADA officials had for the first time admitted there had been an organized conspiracy to dope in Russia.

De Amerikaanse krant had eerder op woensdag geschreven dat topfiguren van RUSADA voor het eerst hadden toegegeven dat er sprake was geweest van een georganiseerde dopingsamenzwering in Rusland.

It cited Anna Antseliovich, the acting director general of RUSADA, as making the admission in an interview. “It was an institutional conspiracy,” it cited her as saying. She said top officials had not been involved.

Het citeerde Anna Antseliovich, waarnemend directeur-generaal van RUSADA, als zou zij dit tijdens een interview hebben toegegeven. “Het was een institutionele samenzwering” aldus het citaat in de krant. Zij stelde daarbij dat topfunctionarissen hierbij niet betrokken waren

Uit zijn contextGrigory Rodchenkov - 4

Grigory Rodchenkov, volgens het eerste rapport van het WADA van eind 2015 een zware crimineel die dopingsystemen ontwikkelde die men niet kon ontdekken. Nadien de kroongetuige voor het WADA en The New York Times.

Maar waar was de manipulatie volgens Rusland dan juist? Dat zegt Reuters ons echter dus niet. Daarvoor moeten we naar RT (3) gaan, de Russische Engelstalige nieuwszender. En hier klinkt het zo:

“The words of the acting Director General, Anna Antseliovich, have been distorted and taken out of context,” the statement issued by RUSADA says.

“De woorden van waarnemend directeur-generaal Anna Antseliovich werden verdraaid en uit hun context gehaald”, aldus een verklaring van RUSADA.

No The agency went on to explain that Antseliovich was actually just drawing attention to the fact that Richard McLaren, the Canadian lawyer who compiled a report detailing the results of an investigation into doping allegations against Russia, used the words “institutional conspiracy” instead of “state doping system” in his latest December 9 report.

Neen, het agentschap stelde dat Antseliovich feitelijk aandacht trok op het feit dat Richard McLaren, de Canadese jurist die een rapport opmaakte met de details over zijn onderzoek naar de beschuldigingen over doping in Rusland, in zijn laatste rapport van 9 december de woorden ‘institutionele samenzwering’ had gebruikt en niet had gesproken over een ‘staatsdopingsysteem’.

At that time, McLaren said at a news conference that “it was a cover-up that evolved from uncontrolled chaos to an institutionalized and disciplined medal-winning conspiracy.”

Toen (9 december nvdr.) stelde McLaren tijdens een persconferentie dat: “het een bedrog was dat evolueerde van een ongecontroleerde chaos tot een geïnstitutionaliseerd strak gecontroleerde samenzwering om medailles te winnen.”

Antseliovich stressed that McLaren ruled out the possibility of the involvement of the Russian leadership in the alleged doping program but she never confirmed the existence of any “institutional conspiracy,” the RUSADA statement emphasizes.

Antseliovich stelde daarbij dat McLaren de mogelijkheid van betrokkenheid van de Russische overheid bij de zaak uitsloot. Nooit bevestigde zij echter het bestaan van een ‘institutionele samenzwering’, aldus nogmaals RUSADA .

Het zou voor Rebecca R. Ruiz en The New York Times erg gemakkelijk zijn om fors hierop te reageren en aan de hand van de bandopname van dat gesprek zwart op wit te bewijzen dat men in Rusland liegt. En dat op hun website zetten is poepsimpel. Wat kan een krant als The New York Times nog meer wensen om haar campagne tegen Moskou en Poetin extra schwung te geven?

Crimineel wordt betrouwbaar

In navolging van de Amerikaanse regering voert zij immers al jaren een harde pershetze tegen het land. Het was uiteindelijk deze krant die Grigory Rodchenkov, de naar de VS gevluchte in opspraak geraakte vroegere baas van RUSADA, interviewde. Wat de aanleiding was voor het WADA, het in Canada gevestigde antidopingagentschap, om er McLaren op af te sturen. Met voor Rusland op sportgebied zware gevolgen.

Maar noch de krant noch de journaliste maken die bandopnames echter bekend. Merkwaardig toch. Het enige wat Rebecca Ruiz doet is via Twitter drie berichten rondsturen waarin zij zegt dat ze bij haar verhaal blijft. Een uitermate zwakke verdediging.

Rebecca R. Ruiz - New York Times - Verhaal over Rusland en doping

Het povere antwoord van Rebecca R. Ruiz op de ontkenningen van RUSADA.

Terwijl De Tijd en De Standaard de ontkenningen van RUSADA wel brachten was dit voor De Morgen niet eens nodig. Alleen het verhaal van Rebecca R. Ruiz raakte in de krant. Het wederwoord niet. De krant is dan ook haantje de voorste om RT de propagandazender van Poetin te noemen.

Niet dat De Standaard, De Tijd en Het Laatste Nieuws de ontkenning door RUSADA op een degelijke manier brachten zodat de lezer enige duidelijkheid kreeg over de beschuldigingen heen en weer. Alleen De Standaard deed het hier wat beter en legde deels de door Rusada gebrachte context uit.

Wederwoord niet nodig

De vraag is ook wat de waarde is van de beschuldigingen die het Canadese WADA, het Wereld Antidoping Agentschap, uitte tegen Rusland. De website The Durand onderzocht de zaak. (4 & 5)

Zo werd Grigory Rodchenkov, de vroegere directeur van het Russische antidopinglaboratorium, in het eerste van november 2015 daterende rapport van WADA over de zaak omschreven als een groot misdadiger. Waarna die man in Rusland op staande voet werd ontslagen en men tegen hem een gerechtelijk onderzoek start.

Rodchenkov ontvlucht echter onmiddellijk Rusland en loopt over naar de VS waar hij met zijn verhaal naar de pers stapt – waarbij deze trouwens zijn crimineel handelen toegeeft – en zo naar WADA en de Canadese rechtsprofessor Richard McLaren. Die maakt in juli 2016 een voorlopig rapport dat in essentie gebaseerd is op diens beweringen en waar Rodchenkov plots wordt omschreven als een betrouwbaar persoon.

Waarbij McLaren in dat rapport zelf toegeeft dat zijn onderzoek wegens een gebrek aan tijd onvolledig is en hij een onderzoek in Rusland zelf of een Russisch wederwoord niet nodig vond. Voor een rechtsspecialist een zeer bizarre en onaanvaardbare stelling.

Het verhaal van Rodchenkov over de betrokkenheid van de Russische overheid is essentieel ook gebaseerd op de bewering dat de flesjes met urinestalen afkomstig van de Zwitserse firma Berlinger opengebroken waren en de stalen zo vervangen. Waarop Berlinger in een persbericht stelt dat die flesjes nooit ongezien kunnen opengebroken worden. (6)

Richard McLaren - 5

Alleen als Rusland zijn versie van de feiten aanvaard wil Richard McLaren met hen praten.

Nationaal prestige en geld

Dat sport soms meer met nationaal prestige en geld te maken heeft dan met het pure sportieve zou voor iedereen duidelijk moeten zijn. Ook dit verhaal toont dat perfect aan. De altijd zeer mooie woorden die sportbazen groot en klein bij elke gelegenheid vertellen zijn gewoon holle woorden. Leugens waarachter de hebzucht – niet zelden hun eigen – schuil gaat.

Sportlui willen via hun soms bijna bovenmenselijke prestaties centen verdienen en dat kan men hen niet kwalijk nemen. Het is hun beroep en veelal ook hun passie waarbij men soms op een paar jaar tijd voldoende moet verdienen om er voor de rest van hun leven te kunnen van genieten.

Wat wel duidelijk is is het feit dat het bij topsport in bepaalde gevallen om zo’n enorme bedragen gaat dat het voor de gewone buitenwereld schandelijk wordt. Bovendien gebruiken de grote landen sport ook om zich te profileren als DE natie. Dit is zo voor China, Japan, de VS, Rusland en het Verenigd Koninkrijk maar niet exclusief. Nationaal prestige heet dat.

En dat er hier continu sprake is van vals spel is daarom onvermijdelijk. Gokken op de eigen voetbalwedstrijden, pure omkoperij, wonderdokters met ‘speciale’ preparaten en zwartgeldcircuits, het vormt er allemaal een onderdeel van. Dat Russische atleten dus soms bedriegen is een zekerheid en ook bewezen.

Evenmin mag het verbazen dat Rusland dit, al of niet oogluikend, tolereerde. De Russische president Vladimir Poetin is zelf een sportman en ziet sport als belangrijk voor ‘s lands prestige. Maar om dat echt vast te stellen is er een echt onderzoek nodig en dat ontbreekt. We houden na de rapporten van WADA in wezen alleen veel roddel over. De sport, hun beoefenaars, de entourage en de fans verdienen meer.

Maar dit gaat ook op voor de andere grote landen voor wie aanzien eveneens erg belangrijk is. En dat men het daarbij niet altijd netjes speelt is ook zeker. Teveel topsporters blijken immers van hun nationale sportorganisaties om ‘gezondheidsreden’ de toelating te hebben om prestatieversterkende middelen te gebruiken.(7)

Vladimir Poetin - Sotsji - 3Vladimir Poetin bij het aansteken van de Olympische vlam bij de winterspelen van Sotsji. Ook voor hem is sport een methode om het nationaal prestige, en dus ook dat van hem, te verbeteren. Het dossier tegen hem is echter voor zover geweten praktisch onbestaande.

Dit stinkt misschien nog meer dan het verhaal van Richard McLaren, WADA en RUSADA. Maar hier verbood men dan wel atleten deel te nemen aan een voor hen cruciaal sportgebeuren zonder dat ze ooit – ondanks de in bepaalde gevallen tientallen dopingcontroles – betrapt werden. Dit in essentie gebaseerd op de beweringen van een gezochte crimineel. Van discriminatie en broodroof gesproken.

Willy Van Damme

1) The New York Times, 27 december 2016, Rebecca R. Ruiz, ‘Russians No Longer Dispute Olympic Doping Operation’. http://www.nytimes.com/2016/12/27/sports/olympics/russia-doping.html?rref=collection%2Fsectioncollection%2Fsports&action=click&contentCollection=sports&region=rank&module=package&version=highlights&contentPlacement=7&pgtype=sectionfront&_r=1

2) The New York Times, 28 december 2016, Reuters, ‘Russia’s Anti-Doping Body Says Did Not Admit to Sports Dope Conspiracy’. http://www.nytimes.com/reuters/2016/12/28/sports/olympics/28reuters-doping-russia.html?_r=0

3) RT, 28 december, geen auteur, ‘NYT ‘distorted & took out of context’ words of Russian anti-doping agency head – RUSADA’. https://www.rt.com/sport/372081-nyt-russia-doping-distorted/

4) The Duran, 2 augustus 2016, Rick Sterling, ‘Here’s how Russian athletes were unfairly banned from the Olympics’. http://theduran.com/heres-russian-athletes-unfairly-banned-olympics/

Rick Sterling, de auteur van dit artikel, doet een grondige analyse van de eerste twee rapporten van het WADA, waaronder het eerste rapport van McLaren, en komt tot de conclusie dat ze feitelijk als onderzoeksrapport waardeloos zijn.

Volgens een ganse serie verhalen in allerlei media was Rodchenkov een meester op het vlak van dopinggebruik die ook nieuwe cocktails had ontwikkeld. Daarbij gebruikte hij zijn positie bovendien om atleten af te persen. Een bron waar men als onderzoeker dus erg mee moet oppassen.

5) The Duran, 10 december 2016, Alexander Mercouris, ‘Professor McLaren again attacks Russian sport’. http://theduran.com/professor-mclaren-attacks-russian-sport/.

Hier bespreekt hij het van 9 december 2016 daterende tweede en definitieve rapport van McLaren over de zaak. Ook nu weer achtte McLaren het niet nodig de Russische autoriteiten hierover te ondervragen. Zolang ze hun fouten niet toegeven was het voor hem nutteloos met hen te spreken, opperde hij. De man is professor aan de rechtsfaculteit van de universiteit in de Canadese stad Ontario.

6) http://www.berlinger.com/drug-and-doping-control/media/media-release-detail/sochi-2014-doping-allegations/

In zijn tweede rapport geeft Richard McLaren toe dat er geen enkele getuige is die zo’n flesje met urinestalen van Berlinger ooit illegaal heeft zien openen. Het is dus gewoon allemaal van ‘horen zeggen’ door Rodchenkov. Maar dat verhaal vormde juist de basis van het WADA voor de beschuldiging over de betrokkenheid van de Russische overheid bij dit schandaal. Met andere woorden: WADA heeft dus geen dossier tegen de Russische overheid.

NASCHRIFT

7) Een persoon met ervaring op het vlak van het internationaal sportgebeuren stelt het zo: “Men vraagt aan zijn huisarts om een doktersbriefje dat je medicijn zus of zo moet nemen en stuurt dat via een internationaal standaardformulier op naar de desbetreffende nationale sportfederatie en dat is voldoende.”

Zo simpel dus als een gewoon ziektebriefje dus. “Je moet al een idioot zijn om nog op dopinggebruik betrapt te worden”, aldus zijn uitleg. Een wanttoestand die natuurlijk in het milieu perfect gekend moet zijn maar waarover men in de media nooit schrijft.

Advertenties

3 thoughts on “The New York Times en Russische sportdoping

  1. Ook het verhaal van de Russische doping kadert perfect in de van alle zijden, geraffineerd uitgekiende verdachtmaking van Rusland als een leugenachtige, onbetrouwbare en dus uiteindelijk gevaarlijke staat. Dat alles opdat het Westerse volk zo veel mogelijk geïndoctrineerd zou worden en dus mogelijke militaire acties welwillend zou aanvaarden. Waarom? Omdat Rusland voorgesteld wordt als een sluwe en gevaarlijke schurkenstaat. Dat de media in handen zijn van het internationale kapitaal is voor een kritische lezer of kijker, of toehoorder allang een duidelijk feit. Het kapitalisme zit in de knel. De hele situatie gelijkt méér en méér op de Jaren Dertig met de Tweede Wereldoorlog als gevolg. Hoe kunnen nog mensen die het goed menen verhinderen dat wij stapje voor stapje in een Derde Wereldoorlog geleid worden?
    Hoe kan men de mensen voldoende laten inzien dat een oorlog een afschuwelijke zaak is voor ons, onze kinderen en kleinkinderen. Het moet gedaan zijn met bombastische herinneringsfeesten voor de helden van onze twee wereldoorlogen. Er zouden acties moeten komen waarbij men feestelijk op marktplaatsen wapens verbrandt.
    Hilaire Bodein
    Antwoord
    De wijze waarop onze media en bepaalde politici over Rusland en Poetin schrijven is gewoon hysterisch te noemen. Poetin is gewoon een mens van vlees en bloed zoals zovele politici zijn. Met goede en kwade kanten, met al zijn tekortkomingen en pluspunten.

    Maar neen, het moet een monster zijn en dus spitst men in de media alles toe op die ene persoon, de misdadiger. Juist zoals dat gebeurt en gebeurde met Xi Jinping, Rodrigo Duterte, Robert Mugabe, Mahmoud Ahmadinejad, Bashar al Assad, Saddam Hoessein. Van anderen maakte men dan weer heiligen zoals Aung San Suu Ki. Ziekelijk is het.

    Het probleem is natuurlijk dat de media tegen een vrij snel tempo zowat elke geloofwaardigheid aan het verliezen zijn. Recent bracht The Washington Post het verhaal dat Rusland, beter crimineel Poetin, nu ook het elektriciteitsnet van de Amerikaanse staat Vermont via een internetaanval had zitten saboteren.

    Een verhaal dat bij een eerste blik al lachwekkend was en de goede lezer had moeten ergeren. Al na een dag echter moest de krant toegeven dat het ‘misschien’ toch wel eens niet waar was geweest. Je moest de reacties hierop op de website van de WP lezen? Nooit werd een krant door haar lezers zo te kakken gezet. Honderden dreven de spot met die ‘kwaliteitskrant’.

    De Amerikaanse overheid is ooit begonnen met het internet in de hoop zo een nog betere controle over de wereld te krijgen. Wat echter de voorbije jaren gebeurde is tot op zekere hoogte het tegenovergestelde. Wie wil weten wat er echt gebeurde rond die doping, Zimbabwe, Saoedi -Arabië, China, Syrië of Iran kan alles vinden op het internet.

    Het is natuurlijk zoeken en erg kritisch kijken maar wie dat doet kan een onvoorstelbare schat aan informatie vinden. En dat maakt onze overheden en de elite bang. Daarom komen ze nu af met verhalen over ‘vals nieuws’ en oproepen om dit te stoppen en dus het internet te censureren.

    Bovendien is de VS zijn almacht over de wereld kwijt. Men dacht dit door de overwinning op de Sovjetunie bereikt te hebben, maar dat was een grote illusie. Want gelijktijdig met de neergang van de Sovjetunie kwamen de nieuwe machten zoals China, Indië en Brazilië erbij. Na verloop van tijd vergezeld van Rusland en ook Zuid-Afrika.

    De wereld is multipolair geworden en dat maakt de VS boos. Want die kan al honderd jaar en meer ongestoord oorlog voeren tegen wie het dan ook uitkoos. En dus zijn al diegenen die voor de VS dwars liggen plots grote criminelen. Daarbij is het zowel opvallend als schandelijk hoezeer de grote westerse media dit zeer vuil spel meespelen.

    Toen in 2003 de Amerikaanse regering en CIA met absolute zekerheid stelden dat Saddam Hoessein gezien zijn bezit van ‘massavernietigingswapens’ een gevaar voor de wereldvrede was ging onze media daar als slaven in mee. En toen ze nadien moesten toegeven dat dit allemaal leugens waren volgde er nergens op die redacties een mea culpa.
    Neen, was de stelling want Blair & Bush hadden hen misleid.

    Nu weer met die vermeende internetaanvallen op de VS door Rusland, sorry aartsgevaarlijk crimineel Poetin, nemen alle massamedia dit over als zijnde de waarheid. Geen twijfel mogelijk bij het Duitse Handelsblatt, de NRC, De Morgen, The Financial Times en natuurlijk The New York Times.

    Alsof men op die redacties niet weet hoe de NSA en het Britse GCHQ al zeer veel jaren alle computers en telecommunicatienetwerken waar ter wereld, dus ook in Rusland, China en België, bespioneren. Alsof ze niet weten hoeveel miljarden de VS uitgeeft aan allerlei corrupte ngo’s en figuren in China, Iran, Rusland, Oekraïne en waar dan ook in de hoop dat die de lokale regering als het nodig is ten val brengen.

    Dat is sinds Edward Snowden en Jullian Assange een zekerheid en feitelijk kan men die agressie – want dat is het – zien als een daad van oorlog. Er is een gezegde dat een ezel zich nooit tweemaal aan eenzelfde steen stoot. Het weze dus duidelijk dat er op die redacties amper een ezel aanwezig is.
    Willy Van Damme

  2. geachte heer Van Damme,

    Louter ter info het volgende:
    http://www.paulcraigroberts.org/2017/01/05/the-coup-against-truth-paul-craig-roberts/

    Mvg
    de muur
    Antwoord:
    Ieder zijn schrijfstijl, incluis woordgebruik maar in essentie klopt dat hier. Ik wist wel niet dat Trump zijn eigen private veiligheidsdienst als extra gaat gebruiken. Maar de macht in de VS is een veelkoppig monster waarbij het ene machtscentrum niet weet waar het andere mee bezig is.
    Vandaar ook dat de VS zoveel veiligheidsdiensten heeft. Men zegt zelfs 27.

    En ongetwijfeld moet de ene dienst de andere in de gaten houden. Wie het hier recent gepubliceerde verhaal over de entourage van Hillary Clinton las kan alleen maar tot het besluit komen dat de VS mogelijks het meest corrupte land ter wereld is.
    Allemaal erg bangelijk natuurlijk als we weten over hoeveel vuurkracht dit monster beschikt.

    In wezen zijn de schrijfsels van onze massamedia over onderwerpen als Syrië en Rusland een combinatie van het werk van Roald Dahl, Hans Christian Andersen en J.K. Rowling. Alhoewel Willy Van der Steen en Marc Sleen ook niet zouden misstaan.
    Met dien verstande dat de kwaliteit van schrijfstijl en verhalenlijn van een belabberd niveau zijn in vergelijking met het werk van de eerder genoemde auteurs.
    Willy Van Damme

  3. Ik kijk niet naar het ”nieuws” van de vrt of vtm, allemaal bedrog en leugens zoals de gazetten.
    Rusland is de grote boosdoener en alles wordt uit de kast gehaald om dat land in een slecht daglicht te plaatsen bij de bevolking. Want Rusland is nog een van de weinige Christelijke landen.

    Willy, “ze” zijn razend op het Rusland van Putin omdat hij de witte neger oeverloos belachelijk maakt, de valse beschuldigingen over de Russische inmenging in de verkiezingen zijn alweer het laatste bewijs. Deze beschuldigingen zijn grove leugens volgens experten en de witte neger gooide Russische diplomaten het land uit… ,Als antwoord nodigde alle Amerikaanse diplomaten met hun gezin uit voor een Kerstfeest in het Kremlin.

    Putin is gewoon geniaal.

    Dat hij de Amerikanen en hun “bondgenoten” heeft weg gekuist in Syrië daar zijn ze nog steeds niet van bekomen. U weet ook dat voor de grootste schurk aller tijden acht jaar geleden aan de macht kwam in Amerika ISIS helemaal niet bestond, deze pluim mag de witte neger ook op zijn hoed steken.

    http://careandwashingofthebrain.blogspot.be/2017/01/pics-of-mad-bomber-obamas-8-year-reign.html

    Die gek is nog tien dagen aan de macht, tien zeer gevaarlijke dagen want de Amerikanen zijn alweer grote hoeveelheden oorlogsmateriaal richting Russische grens aan het transporteren.
    Gilbert
    Antwoord:
    De ongewapende oorlog tussen Rusland en de VS heeft niets te maken met politiek of religie maar gewoon met macht. Rusland wil als gelijker behandeld worden, de VS weigert dat. Rusland, China en Indië werken op dit ogenblik aan de creatie van een Euraziatisch machtsblok. Men hoeft maar een korte blik te werpen op de wereldbol om te zien wat een formidable macht dit zou zijn.

    Als de EU daar bij aansluit is de macht van de VS over de wereld definitief gebroken. Daar gaat het hem over, de rest is gewoon zever. Praatjes voor naïeve zielen en goedgelovigen. De nu door China opgeworpen strategie voor een Nieuwe Zijderoute past hierin.

    Tijdens een privaat gesprek over dit plan met een Chinese topadviseur voor buitenlandse politiek gaf die ook toe dat die strategie tegen de VS is gericht. Men hoeft trouwens maar een korte blik op die plannen te werpen om dat te zien.

    Jaren geleden had ik een korte emaildiscussie met Martin Wolf, de hoofdeconomist van de Financial Times, over een zoveelste oerdom artikel van de man over Rusland, Waarin hij stelde dat elke vorm van serieuze rechtspraak er onbestaande is. Hij gaf toen gewoon toe dat het allemaal te maken had met die – terechte – vrees van de VS voor zo’n alliantie.

    Alles moet men dus vanuit dit oogpunt bekijken. En dan zie ik dat onze media de grootst mogelijke onzin over Poetin en Rusland voor waar overnemen. Pak de verhalen over Khodorkovski, Tsjetsjenië, Georgië, Krim, enzovoort. Het zijn een voor een een hoop nergens door bewezen beweringen.

    Neem Khodorkovski. Steevast negeert men dat niet alleen Khodorkovski maar dan men enkele jaren voordien ook de Palestijnse leider Yasser Arafat door polonium vergiftigde. Nochtans is polonium een uniek moordwapen. Wat zou doen veronderstellen dat de Russen dan ook Arafat hadden vermoord. En wie gaat dat geloven?

    Typerend voor het niveau van onze media is het verhaal vandaag in De Standaard – beter De Roddel genoemd – over de laatste laster over Donald Trump en die vermeende Russische chantage via sekstapes. Daar schrijft een zekere Giselle Nath: ‘Chantage met (seks)schandaal is een Russische strategie’. Nou dat soort misbruik bestaat al duizenden jaren en werd in alle landen en in alle culturen gebruikt. Zelfs een simpele van geest weet dat.

    Toen ik recent dat verhaal over Rusland en die doping toch bracht kwam dat door dat artikel uit The New York Times te lezen van bedriegster Rebecca Ruiz. Ik las dat omdat ik die relaties door de crisis om Syrië nauwgezet poog te volgen.

    Daarbij zag ik onmiddellijk dat er in dat verhaal iets niet klopte en ging ik dus zoeken. En het was relatief snel gevonden. Er is op het internet ontzettend veel rommel en vuil maar ook een grote hoeveelheid aan prachtige stukken te vinden.

    Of neem het verhaal van een tijd geleden over De Krim van Corry Hancké, nog zo’n pseudojournaliste van De Standaard, die bij de op de Krim actieve salafistische terreurgroep Hizb ut Tahrir haar informatie ging halen over de toestand op de Krim. En dat soort lieden durven zich dus journalist noemen. ik noem dat een schande voor het beroep.

    Wat betreft die foto’s is er op het internet een goede te vinden over Syrië, Rusland, de VS en Human Rights Watch. Op zeker ogenblik stuurde Kenneth Roth, opperhoofd van Human Rights Watch, een tweet rond met daarbij een foto van hoe de Russen Aleppo met hun bombardementen vernielden.

    Alleen bleek het een foto te zijn van de Syrische grensstad Kobani/Ayn al Arab. En deze was door de VS plat gesmeten. Ik geloof dus geen jota van wat onze media over Rusland beweren. En ze hebben het alleen aan zichzelf te danken.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s