Syrië–Een staakt-het-vuren dat er geen is

Tussen Rusland, Turkije en Iran en met het akkoord van de Syrische regering en een serie terreurgroepen werd vorige week een nieuw akkoord gesloten voor een staakt-het-vuren. Dit kwam er na de bevrijding van de stad Aleppo van deze terreurgroepen die steeds meer en meer in het defensief zitten.

Merkwaardig is dat het werd ondertekend door vertegenwoordigers van het Leger van de Islam en Ahrar al Sham, twee van de grootste salafistische groepen. De eerste staat sterk onder invloed van Turkije, de tweede wordt gezien als een creatie van Saoedi-Arabië.

Vrees voor al Qaeda

Voor Ahrar al Sham zou dit de eerste maal zijn dat ze zo’n akkoord aanvaarden. Maar dat bleek dra ijdele hoop want kort nadien liet die groep al weten dat dit akkoord wat haar betreft onaanvaardbaar is. Ook lieten de andere ondertekende groepen al weten dat ook al Qaeda (alias Jabhat Fatah al Sham/Jabhat al Nusra) onder dit akkoord valt en dus niet mag aangevallen worden.

Al Qaeda en Ahrar al Sham - Gezamenlijke doorreisvergunning

Een ingevuld voorgedrukt reisdocument voor de provincie Idlib uitgegeven door Jabhat Fatah al Sham (al Qaeda) en Ahrar al Sham. Bemerk de stempel met het logo van Ahrar al Sham, bovenaan staat dat van Jabhat Fatah al Sham.

Het akkoord hangt dan ook met ogen en haken aan elkaar, juist zoals al de voorgaande. Bovendien blijven die groepen eisen dat de Syrische president Bashar al Assad hoe dan ook opstapt. Met andere woorden: Zelfs met hun rug tegen de muur blijven die de overwinning opeisen. Te zot voor woorden.

Bovendien maken de Koerden geen deel uit van het akkoord, evenmin als de door de VS geleide alliantie met o.m. Nederland en België, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Saoedi Arabië en Qatar. En dat zijn toch belangrijke partijen in dit conflict. Gaan zij dit akkoord saboteren? Daar lijkt toch veel kans voor te zijn.

Maar doordat daarenboven naast ISIS ook al Qaeda en men hen samenwerkende groepen van dit staakt-het-vuren worden uitgesloten kan men nu al stellen dat dit akkoord nergens zal geraken. Zo is dit wel ondertekend door twee van de drie grootste groepen maar niet bijvoorbeeld door eveneens belangrijke terreurgroepen als Nour Din al Zinki en Fastaqim die beiden bij de strijd om Aleppo een grote rol speelden.

En dan is er de kwestie dat we in Syrië te maken hebben met een totaal ondoorzichtig kluwen van vele tientallen kleine en grote terreurgroepen en dievenbendes die dan eens met elkaar samenwerken en dan elkaar opnieuw omwille van de poen bestrijden. Met niet te vergeten het ontelbaar aantal fusies, splitsingen, overnames en naamsveranderingen.

En in dit kluwen van groepen en groepjes speelt al Qaeda, welke dankzij de steun vanuit het westen de grootste terreurgroep werd, een centrale rol. Wie niet naar haar pijpen danst kan het in het rebellengebied wel vergeten.

Legio zijn de leiders van terreurgroepen die zo al aan hun einde kwamen. Het is deze vrees voor al Qaeda die trouwens mede verklaart waarom de ondertekenaars van dit akkoord verklaarden dat het staakt-het-vuren ook telt voor al Qaeda.

Wadi Barada

Een typisch voorbeeld is de strijd voor Wadi Barada, een riviervallei tegen de grens met Libanon en niet ver van de autostrade tussen Damascus en de Libanese grens. Ze ligt dus strategisch. Bovendien ligt hier de bron van Ain Fijeh wiens waterinstallaties instaan voor ongeveer 70% der waterbevoorrading van de 5 miljoen inwoners van de regio rond Damascus.

Damascus - Regio - 20-11-2016

De militaire toestand in de streek rond de hoofdstad Damascus op 20 november 2016. 1 = bovenaan links, Wadi Barada. Wordt nu bestormd en kan elk uur vallen. 2 = erboven, Madaya. Hier is een staakt het vuren. 3 = midden bovenaan, al Tall. Hier was een staakt-het-vuren maar jihadisten vertrokken en de bevolking kon weerkeren. 4 = rechts midden, de streek van Oost-Ghouta is sinds vorige zomer al voor bijna 50% bevrijd. 4A = uiterst rechts, gebied ten noorden en oosten van Hazrama werd de voorbije weken bevrijd. 5 = midden, Yarmoek. deels in handen van ISIS, deels al Qaeda. Rechts en links daarvan (groen) is er een staakt-het-vuren. 6  = links centrum, Moadamyat en Quadsiya. Tussen 5 en 19 oktober 2016 bevrijd van de jihadisten. 7 en 8 =  midden onderaan, Khan ash Sheik en Zakiya. Werd bevrijd in november 2016. 9 = links onderaan aan grens met Israël (blauw), Kafr Hawar en Beit Jinn. Grootste deel vandaag zonder geweld bevrijd. Alleen in het uiterste westen rond Beit Jinn is er nog verzet. 10 = helemaal onderaan, Kanakir. Hier was een staakt-het-vuren. Het werd vandaag geweldloos bevrijd. 11=Damascus. Er blijven in deze regio als verzetsaarden alleen nog Oost-Ghouta en Yarmouk over. Met dank aan Agathocle de Syracuse.

Al 4 jaar lang is die vallei in handen van die salafistische groepen die deze bronnen beheren en mits betaling Damascus, op enkele ogenblikken na, bleven bevoorraden. Na Aleppo wil de Syrische regering nu alle verzetsaarden rond Damascus liquideren, en dus ook zeker het strategische maar dun bevolkte Wadi Barada.

Toen Turkije, Rusland en Iran aan een nieuw akkoord voor Syrië werkten was het Syrische leger juist druk bezig dit gebied eindelijk onder controle te krijgen. Het leek een kwestie van dagen, hoogstens een paar weken. Het aangekondigde staakt-het-vuren zou dus een reddingsboei kunnen betekenen voor de belegerde salafisten van Wadi Barada die sindsdien de waterbevoorrading van Damascus afsloten.

Het probleem is echter dat volgens de Syrische regering en haar bondgenoten al Qaeda ook hier aanwezig is en zelfs de sterkste groep vormt, naast Ahrar al Sham. Wat het tot de salafistische oppositie behorende Britse Syrische Observatorium voor de Mensenrechten de voorbije dagen bevestigde. De voortdurende strijd rond Wadi Barada is dan ook geen schending van dat akkoord. Wat ook Rusland stelt en waarover Turkije opvallend geheel zwijgt.

Zinloos tijdverdrijf

Hetzelfde doet zich voor in de streek van Oost-Ghouta, een gebied pal ten oosten van Damascus dat ook in handen van het Syrische leger dreigt te vallen. Het is als Wadi Barada eveneens een prioriteit voor het leger dat de provincie Damascus wil opkuisen. Ook hier vecht al Qaeda naast dan … vooral het Leger van de Islam dat ermee samenwerkt. Maar het Leger van de Islam ondertekende het akkoord!

Jabhat al Nusra, Ahrar al Sham en gematigde rebellen in Idlib

Het zogenaamde maar in wezen niet-bestaande Vrij Syrische Leger (midden), Ahrar al Sham (links) en al Qaeda (rechts). Hier broederlijk samen in de door hen bezette provincie Idlib.

De ondertekende rebellengroepen hebben hun samenwerking met dat Turks, Russisch en Iraans initiatief dinsdag stopgezet omwille van vooral Wadi Barada en Oost-Ghouta. Dat is geen verrassing natuurlijk.

Maar het toont perfect aan dat akkoorden met die terreurgroepen nutteloos zijn. Pas als ze zoals in Homs, Daraya en Aleppo met de rug tegen de muur zitten kan men met hen praten. Maar dat is dan over een vorm van overgave.

Neen, de strijd voor de controle over Syrië blijft nog een tijd voorduren. Die door onze media en regeringen nog steeds gesteunde salafistische terreurgroepen zijn zo’n zootje ongeregelde extremisten dat gewoon praten met hen een zinloos tijdverdrijf is.

Ze dienen militair verslagen te worden, pas dan kan er in dat land vrede komen. Wat 2017 hier gaat bieden is natuurlijk koffiedik kijken. Maar bijna zeker lijkt dat de provincie Damascus en het gebied rond de stad Homs zal opgekuist worden van dat crapuul?

Er is nu eenmaal geen andere naam voorhanden voor lieden die fuiven houden bij het onthoofden van kinderen zoals gebeurde met toplieden van Nour Din al Zinki bij de strijd om Aleppo. En wie kan om hun einde een traan laten? Onze pers misschien. Elke gedode jihadist is echter een kandidaat aanslagpleger minder. En dus kan men er alleen blij om zijn.

Willy Van Damme

Advertenties

2 thoughts on “Syrië–Een staakt-het-vuren dat er geen is

  1. Hi Willy,

    Heb jij enig idee welk percentage van de terroristen Syrier is? Er zullen er in ieder geval bij zijn. Er zijn altijd mensen die gemakkelijk de weg kwijt raken.

    Groeten,
    Ben Braam
    Antwoord:
    Moeilijk in te schatten. Er is met praktische zekerheid niemand die daar enig idee over heeft. Er zijn zeer veel vreemdelingen bij maar of die de meerderheid vormen is verre van zeker.

    Je moet goed beseffen dat Saoedi-Arabië, Qatar en de Moslimbroeders al enkele decennia bezig zijn om het salafisme te propageren. Ze hebben dus wel altijd al grote invloed gehad. De opstand in het begin der tachtiger jaren die eveneens enkele jaren duurde bewijst dat.

    Voor zover ik weet was het westen toen niet betrokken. Er is recent over die opstand een rapport van de CIA openbaar gemaakt maar ik had nog niet de tijd om het door te nemen. Het is hier toch mede door die oorlog ontzettend druk.

    Je moet ook beseffen dat vele Syriërs door de oorlog zonder werk raakten en soms geen andere keuze hadden dan te gaan vechten voor de best betaalde en dat was veelal al Qaeda of ISIS. Wat nogmaals toont wie de meeste buitenlandse steun kreeg.

    Bovendien hadden bepaalde groepen een zeer lokaal karakter en waren het de aanhangers van een lokale extremistische imam die op zijn bevel ten strijd trokken. En dan had je die mensen die meegesleurd werden in die spiraal van geweld en misschien wel een min of meer gerechtvaardigd ongenoegen hadden over het regeringsbeleid.
    Mijn gevoel is dat er tussen de 30 tot 40% buitenlandse jihadisten zijn. Maar ik kan er sterk naast zitten. Het is gewoon een gok.
    Willy Van Damme

  2. Alle strijdende partijen willen even op adem komen, en hun krachten weer opbouwen voor een nieuw rondje vechten. Het Syrische regeringsleger wil zijn gewonnen posities consolideren. Hezbollah heeft een serieuze aderlating gehad en beseft dat z’n voornaamste vijand Israël blijft. Iran moet zijn doden op dit buitenlands slagveld kunnen blijven verantwoorden tegenover de eigen bevolking. Ruslands middelen zijn eveneens niet onbeperkt, en wil een luwte bewaren in Oekraïne en Syrië bij de machtsovergang in de VS om dan een gunstige deal te kunnen sluiten met Trump. Turkije beseft dat Assad een blijvertje is en heeft momenteel genoeg problemen met de binnenlandse aanslagen van IS en PKK terwijl de eigen troepen in Syrië en Irak zware verliezen leiden. Israel wacht eveneens af, Trump schijnt voor hen een bondgenoot te worden. Zal hij echter hun standpunt over Syrië delen? Qatar schijnt wat alleen te staan, maar heeft net als alle andere olieproducerende landen nood aan stabiele olieprijzen, die er voor een stuk dankzij Rusland zijn gekomen. En de fundamentalistische rebellen? Er is een mindere toevloed aan buitenlandse rekruten wegens de tegenslagen op het slagveld. Turkije laat er ook steeds minder en minder door; de dolle hond is immers de hand van zijn meester beginnen bijten. Nee, voor de rebellen is het voornamelijk wachten op nieuwe wapens en zich ingraven om aanvallen van het regeringsleger te kunnen afslaan.
    Luc
    Antwoord:
    Ik vermoed zoals U dat het eventjes een pauze is om dan verder te gaan met de strijd. De kwestie is echter dat de rebellen alleen nog maar slaag krijgen. Ze weten dat het ganse gebied omheen Damascus verloren is en hebben nadien geen echte troefkaart meer over.

    De hoofdstad Idlib van de gelijknamige door hen bezette provincie telt in normale omstandigheden een 55.000 inwoners, en dat betekent op een totale bevolking van normaal een 23 miljoen dus niets.

    Bovendien denk ik dat het met de andere kant met Iran, Irak, Libanon, Syrië en Rusland beter gaat dan je stelt. Zij kunnen dit verder probleemloos aan hoor. En nu de overwinning om de deur is gaat niets hen nog stoppen. Ze willen het natuurlijk zo goedkoop en zo snel als mogelijk oplossen maar hebben wel geduld. Dat is duidelijk.

    Moest Turkije plots de kant van de VS kiezen dan zou er wel wat veranderen. Maar gezien wat er tussen Turkije en de VS de voorbije tien jaar gebeurde geloof ik niet in een grote koerswijziging van Ankara. Washington heeft gewoon in de regio alle krediet verloren. Geen kat vertrouwd haar nog. En bovendien ontbreekt het de VS aan de middelen om het tij nu nog geheel te keren.

    De VS zou dat natuurlijk financieel wel kunnen maar niemand in de VS staat te springen voor een nieuwe bezetting van een Arabisch land. Alleen de harde fractie binnen de neoconservatieven met HRW misschien maar die liggen na de uppercut van Trump KO op de grond.
    Besef ook dat de Amerikaanse overheidsschuld nu volgens bepaalde berekeningen 20.000 miljard dollar zou zijn. Waanzin.

    Mijn idee is dat men nu de streek om Damascus zal zuiveren van de laatste jihadisten, alsmede die twee verzetsaarden in het westen van de provincie Homs en het gasrijke gebied omheen Palmyra.

    Dat laatste is belangrijk voor de energiebevoorrading van de steden Homs en Damascus. Mogelijks, afhangende van de beschikbare manschappen, zal men ook snel het westen van de stad Aleppo tot aan de grens van de provincie Idlib innemen.

    Het veilig stellen van de Jordaanse grens is, vooral dan om economische reden, ook mogelijk en wenselijk. Dat lijkt mij militair strategisch zinvol. Wat ze nu willen doen is het isoleren van de provincie Idlib. En met Turkse steun is dat poepsimpel.

    Mijn vermoeden en vooral vrees is dat men in de VS, daarom niet het Witte Huis maar in het Pentagon of de CIA weerwraak zal willen nemen op de hier winnende partijen. Een herhaling dus van de gruwel die Afghanistan heet na de nederlaag in Vietnam.

    Een president weet niet altijd waar de anderen zoals de CIA mee bezig zijn hoor. En gezien de relatie van Trump met grote delen van het establishment in Washington is hier zeer veel mogelijk. Om goed in de gaten te houden.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s