CETA en EU–beschamend

Het zit er bovenarms op tussen de EU, Canada en de Waalse politieke meerderheid. Oorzaak is het handelsverdrag van de EU met Canada, CETA genaamd, het Comprehensive Economic and Trade Agreement, waartegen de Waalse en Franstalige regeringen zich blijven verzetten. Het veruit grootste en min of meer enige knelpunt is de kwestie van de arbitrage bij geschillen tussen Europese overheden en bedrijven uit Canada. En uiteraard vice versa.

Motie van wantrouwen

Nu zijn bij geschillen tussen de Belgische overheid en een Canadese onderneming alleen Belgische rechtbanken, vooral handelsrechtbanken, bevoegd. Die wil men via CETA uitschakelen door gebruik te maken van een speciale rechtbank, de arbitragerechtbank die niet exclusief Belgisch is.

Wat toch op zijn minst eigenaardig is. Het betekent voor de overheid dat ze in soms zeer belangrijke kwesties, die bijvoorbeeld van volksgezondheid rond de antitabakswetgeving, haar finale zeggenschap overdraagt aan een minstens deels buitenlands tribunaal.

Wat toch niet kan. Waarom hebben we dan een parlement, een regering, rechtbanken en verkiezingen als we de finale controle verliezen over bijvoorbeeld dergelijke voor de gezondheid essentiële wetgeving. Het is bovendien een openbare motie van wantrouwen tegen ons rechterlijk systeem en de magistraten die het bemannen. Waar in ‘s hemelsnaam zijn deze EU en Canada mee bezig?

Paul Magnette - 1

Welke beweegreden Paul Magnette (PS), minister-president van het Waalse gewest en burgemeester van Charleroi, voor zijn verzet ook mag hebben, zijn actie zorgde eindelijk voor een reëel publiek debat over dit toch zeer belangrijk akkoord. Een zaak die men bij de EU eerst zelfs binnenkamers wou houden, ver weg van het publiek. Democratie zegt men dan.

Het is in de praktijk gewoon het weggeven van de controle op onze wetgeving aan multinationale bedrijven. Zij gaan zo wel geen volledige zeggenschap hebben maar hun macht gaat exponentieel toenemen. Dit terwijl onze belastingwetgeving nu al een schertsvertoning is waarbij de groten en machtigen van deze wereld, de multinationals en hun eigenaars, geen belastingen meer betalen. De vampiers der samenleving.

Merkwaardig daarbij is dat gans die discussie rond CETA pas begonnen is na het eenzame Franstalig Belgische verzet. Zonder hun non was dit cruciaal stuk wetgeving gepasseerd zonder enige degelijke discussie in welk parlement dan ook. En ook de media zwegen zoveel als maar kon. Een traditie voor onze parlementen en media die alleen nog maar napraten en doen wat de machtige multinationals willen.

Belangenvermenging

Even merkwaardig is dat de eerste toegeving van de EU aan de Franstalige Belgische regeringen was dat men zou zorgen dat de in die rechtbank als magistraat zetelende advocaten niet aan belangenvermenging zouden doen. Bijvoorbeeld een zelfde advocatenkantoor dat bedrijf X steunt en die ook een ‘rechter’ heeft in die uitzonderingsrechtbank. Dat zat er dus eerst in!

Nu na een tweede toegeving van de EU en Canada zou men alleen nog slechts beroepsrechters hiernaar afvaardigen. Onzin. Een geschil tussen onze overheid en bijvoorbeeld het Canadese Cargill, een monopolist in de landbouwsector, moet door onze handelsrechtbanken worden beslecht. Dat is hun taak en tot heden zijn er hier behoudens de nu eenmaal onvermijdbare schandalen nooit problemen gerezen.

De indruk bestaat dus dat men die internationale handelsverdragen alleen maar maakt, niet om de handel of de tewerkstelling te bevorderen maar gewoon om zo de macht van de machtigen nog exponentieel te vergroten. Dat de regeringen dit zelf doen toont nogmaals aan hoe groot de macht der multinationals is.

Men durfde toen de ruzie losbrak bij de EU zelfs nog zeggen dat men zou zorgen dat kmo’s ook wel toegang tot die uitzonderingsrechtbank zouden krijgen. Want, stelt men bij de EU, als ze winnen krijgen ze hun normaal onbetaalbare advocatenkosten integraal terug. Als ze winnen.

Dat men dat soort onzin bij de EU durft te beweren is gewoon pure schande. Welke kmo die bijvoorbeeld deuren of peren naar Canada uitvoert gaat hiervoor mogelijks miljoenen euro’s aan advocatenkosten riskeren? Geen enkele, en dat weet men bij de EU uiteraard maar al te goed. Met andere woorden: Ze blijven Jan Modaal bedriegen.

Barroso en Juncker

Maar als we weten dat de vorige Europese Commissievoorzitter Manuel Barroso nu werkt voor Goldman Sachs, de oppermachtige Amerikaanse zakenbank en manipulator achter de schermen van zowel de bankencrisis als die rond de euro iets later,  dan wekt dit ook geen verbazing.

En het is toch huidig Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker die er als Luxemburgs premier voor zorgde dat multinationals geen belastingen moeten betalen. Het lekte uit voor hij tot voorzitter verkozen werd maar bleek geen beletsel voor zijn benoeming. En dan verbaasd zijn dat de EU een probleem van geloofwaardigheid heeft en dat allerlei populistisch crapuul genre Geert Wilders of het Britse UKIP bij de bevolking goed scoren.

Willy Van Damme

2 thoughts on “CETA en EU–beschamend

  1. Pingback: Openbare Bank » Deze week ook in het nieuws

  2. Pingback: Banque Publique » Aussi dans les médias cette semaine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s