De Standaard en Syrië – De liefde voor al Qaeda

Waarde redactie,

Jullie gaan bij de berichtgeving over Syrië duidelijk nog steeds voluit voor al Qaeda. Dat bewijst nogmaals het interview van Ine Roox ‘Ik heb deze revolutie tegen Assad mee gestart. Ik blijf’ (DS6/8/2016) met Mahmoud Rashwani, omschreven als een ‘activist’ in Aleppo.

Drie jaar lang beweerde uw correspondent voor het Midden-Oosten Jorn De Cock dat al Qaeda in Syrië niet aanwezig was en dat dit allemaal propaganda was van de regering van president Bashar Assad. We weten nu perfect dat het De Standaard was die toen drie jaar lang de lezers leugens verkocht en propaganda maakte voor al Qaeda en zijn vrienden.

Recent publiceerden jullie zelfs een pleidooi om al Qaeda & Co in Syrië luchtafweergeschut te geven. Om dan het vliegtuig met de Rode Duivels te kunnen neerknallen?

Maar die steun blijft duren.

Zo stelde kolonel Steve Warren, woordvoerder in Irak voor het Amerikaans leger in de strijd tegen ISIS, op 25 april 2016 dat het rebellengebied in de stad Aleppo in handen is van al Qaeda. Daarmee de stellingen van de regering in Damascus bevestigend.

Maar geen zorg voor Ine Roox. In het gesprek raakt zij even het bestuursprobleem in dat rebellengebied tijdens het gesprek aan maar raakt niet verder dan het gebruik van de term ‘moslimradicalen’. Waarop haar gesprekspartner dit allemaal negeert en wat rond de pot lult. Waarna Mevrouw Roox dan maar over iets anders begint, de man zijn gezin.

Blijkbaar is het uitspreken van de naam al Qaeda in het geval van Syrië bij De Standaard een taboe.

De man kwam dus in opstand tegen de misbruiken onder Assad maar heeft geen enkel probleem met een bestuur onder al Qaeda. Maar ja, Mahmoud Raswani krijgt uit de VS een maandloon van 1000 dollar. Een fortuin dat gelijkstaat met het jaarloon van bijvoorbeeld Syrische regeringssoldaten.

Ahrar al Sham met onthoofde Syrische soldaat in Harbanifsah, Orontes, Hama - 17-01-2016

Een fier zijnde man van de terreurgroep Ahrar al Sham poserend met het lijk van een door hem onthoofde Syrische soldaat. Foto door zijn vrienden genomen vermoedelijk op 17 januari 2016 bij gevechten nabij de Syrische stad Harbinfsah aan de rivier de Orontes in de provincie Hama. Ahrar al Sham is voor het westen een gematigde rebellengroep. Ze krijgt trouwens volgens meerdere bronnen steun van de Britse regering. Een regering die in het land zelf zo’n onthoofding door een salafist van een van haar militairen meemaakte.

Al Qaeda steunen brengt dankzij de VS dus een veelvoud op dan vechten tegen al Qaeda. Het toont waar al Qaeda gesteund wordt, bij de VS en De Standaard.

Het is maar te hopen dat de vrienden van Mahmoud Raswani jullie nooit, zoals bij Charlie Hebdo, op de redactie een bezoekje komen brengen.

Willy Van Damme

Lezersbrief naar De Standaard naar aanleiding van het interview van Ine Roox met een zekere Mahmoud Rashwani die stelde in het door al Qaeda gecontroleerde deel van Aleppo te leven en daar met dat bestuur blijkbaar ook geen probleem mee heeft. Men stelt hem in het gesprek voor als een activist, een erg neutrale term die alles verhult.

Het artikel tekent het probleem in Syrië voor het westen, ngo’s, massamedia en politici. Zonder al Qaeda is de oorlog tegen Syrië morsdood, dat weten ze. Maar publiek samenwerken met al Qaeda kan natuurlijk niet. En dat is het dilemma voor zowel De Standaard als een Barack Obama.

En wat doet men dan? Zoveel als maar kan verzwijgen dat al Qaeda hier actief is en het steevast hebben over ‘rebellen’, ‘activisten’ en ‘burgers’. In het ergste geval, zoals hier, spreekt men dan over ‘moslimradicalen’, een term die nog voldoende vaag is om geen argwaan, ongenoegen bij de lezers op te wekken.

En dat weet men bij de Standaard heel goed. Vandaar dat men niet schrijft over al Qaeda maar over activisten, rebellen en burgers en tussendoor een enkele keer de term ‘moslimradicaal’ laat vallen.

Naast dit probleem kijken wordt op dit ogenblik nu eenmaal een beetje te lastig, zelfs voor de krant en Ine Roox. Het is trouwens geen toeval dat amper een lezer nog weet dat het al Qaeda was en niet ISIS welke die slachtpartij bij Charlie Hebdo aanrichtte.

Het gevolg is wel dat het westen met haar massamedia, ngo’s en politici in Syrië nog steeds al Qaeda voluit steunen. Ondanks het bestaan van een waslijst aan internationale akkoorden en beloftes om die groep te bestrijden. En dan verschieten dat de salafistische terreur in Europa en elders in de wereld niet onder controle geraakt.

Wat het interview wel blootlegt is de massale steun vanuit de VS voor al Qaeda en zijn Syrische vrienden. Ofte Obama’s ‘war on terror’.

3 thoughts on “De Standaard en Syrië – De liefde voor al Qaeda

  1. Het is niet alleen Belgische Standaard die deze vuile oorlog steunt en verheerlijkt. In Nederland zijn het de ‘kwaliteitskranten’ De Volkskrant en NRC die op dezelfde geraffineerde wijze hun lezers misleiden.
    Rien van Driel
    Antwoord:
    Ik lees dagelijkse het NRC en veel stukken over buitenland die in De Morgen hier schrijnen komen uit De Volkskrant. Je opmerkingen zijn volgens mij correct. Veel artikels over bijvoorbeeld Rusland en Syrië zijn zo wansmakelijk dat ik het er bijwijlen erg moeilijk mee heb om ze te lezen.

    Tendentieus is een veel te brave term voor de vrachtwagenladingen modder die ze hierover produceren. Nog een beetje geduld en Assad en Poetin blijken pedofielen die ook nog verantwoordelijk zijn voor de klimaatopwarming.
    Willy Van Damme

  2. Beste Willy,
    ik weet niet waar men nog een krant of tijdschrift kan vinden dat het nieuws objectief analyseert en weergeeft. Dat is niet alleen bij ons. Het nieuws via de Nederlandse omroep is zeker zo eenzijdig en pro Amerikaans en dus pro internationaal kapitalistisch. Zonder te spreken van Duitsland waar het vroegere toonaangevende kritische tijdschrift ‘Der Spiegel’ verworden is tot een spreekbuis van de hypocriete politiek ten dienst van de industrie en het bankwezen. De kranten en tijdschriften met belangrijke oplage zijn alle in handen van vermogende groepen die door fusies de informatiemarkt beheersen. Ze zijn vooral gevaarlijk omdat ze op een geraffineerde, hypocriete manier voorstellen dat ze de ware toedracht van zaken kennen en hierdoor het onrecht aanklagen.
    De filosofie en de psychologie hebben het ons verteld: ook de mindere, dus de gewone mens die geen macht van beïnvloeding en zeker niet van besluitvorming heeft, wil bij de ‘nog’ beteren behoren en slokt het nieuws op. Aldus wordt hij gevormd tot een eenzijdige denker van het moderne leven met een overvloed aan valkuilen van o.a. sociale media die geproclameerd worden als zouden zij alle mensen dichter bij elkaar brengen. Het tegendeel gebeurt: de mensen vervreemden van elkaar. Elk voor zich! “Zwijg, wij kunnen er toch niets aan doen!” is de slogan.
    Misschien hebben die mensen gelijk en glijden wij ondanks de goede wil van een denkers verder naar de catastrofe. Het is zelfs zó dat de gewone mens schijnt en blijkt aan te nemen dat het niets anders kan dan dar er een Derde Wereldoorlog moet komen.
    (Daar de gehele tekst van mijn uitweiding lang is, komt het slotdeel iets later)

  3. (Vervolg van mijn uitweiding van gisteren 07.08.2016)
    Er heerste een soort comfortabel fatalisme gevoed door oppervlakkige luxe en een sociaal gespannen sfeer van: “Ik kan dat ook kopen!”
    De luxe die zich nog weinigen kunnen permitteren maar … waarvoor ze door het vuur willen gaan.
    Welk vuur? Die vraag wordt door Jan met de Pet niet gesteld daar hij verdoofd en geleid wordt door de algemene, gewilde verdwazing, uitgedokterd door beleidsmensen die niets anders meer zijn dan angstige , goed betaalde dienaars van de niet meer te stuiten macht van het kapitaal.
    Een uiterst interessant boek wat betreft de macht van de oligarchen is: “Les nouveuax maîtres du monde” van Jean Ziegler, professor emeritus in sociologie aan de universiteit van Geneve en de Sorbonne . Hij was tevens lid van het adviserend comité voor de Rechten van de Mens van de V.N. Hij haalt feiten aan en analyseert de invloed van wat hij noemt “les carnaciers”: de roofdieren.
    Tot de heersers van de wereld behoren o.a. de Kennedy en Clinton clan en de rijksten van de wereld zoals Bill Gates en natuurlijk ook de Bush dynastie. De Bush administratie? “It’s all oil and the military”. De Bush’ familie vergaderde collosale fortuinen met petroleumfirma’s. Dick Cheney, vicepresident, Donald Rumsfeld, minister van defensie en de verantwoordelijke voor de nationale veiligheid Condoleeza Rice waren alleen algemeen directeur geweest van petroleumgiganten in Texas.
    De verwoesting van het Midden Oosten en zijn inwoners – die nu door Europa moeten opgevangen worden! – is niets anders dan goed voorbereid plan om de grondstoffen en de geostrategische belangen veilig te stellen voor de kapitalistische oligarchen. Dat de belangen van Israël en zijn wereldwijde verspreide kapitalisten ook hierbij een grote rol spelen, staat buiten kijf.
    Trouwens waarom heeft een Amerikaanse presidentskandidaat omzeggens geen schijn van kans verkozen te worden zonder de steun van de Israëlische lobby? Bestemt het kleine Israël in grote mate de politiek van de Amerikaanse reus?
    Wat we dringend nodig hebben, is een nieuw wereldbeeld. Het WTK-systeem (wetenschap, techniek, kapitaal) dat de techniek en dus de industrie met expansieve sprongen vooruithielp, verhoogde weliswaar onze welvaart maar dat ging en gaat méér en méér ten koste van de zogenaamde Derde Wereld … en nu ook méér en méér ten koste van onze financiële en vooral sociale rechten. De K van kapitaal verwoest de mensen, de dieren en tenslotte: onze wereld.
    Het is nu ook onze beurt om verder in de afgrond geduwd te worden omwille van het overheersen van oligarchieën die onder elkaar strijden om de hegemonie over de wereld. Men kan nu gerust spreken van het Imperium U.S.A. dat met om het even welke middelen de hele wereld wil overheersen.
    Nog een priemende vraag: “Waarom wordt het Marxisme, na zijn overwegend nefaste ervaringen, niet opnieuw geanalyseerd ? Misschien kunnen gemoderniseerde en aangepaste ideeën van de grote econoom en filosoof Marx helpen tot de uitbouw van een nieuw wereldbestel dat het egoïsme van de mens die niets anders is dan een zoogdier dat toevallig door de speling van de interacties van de natuur een grotere hersenmassa toebedeeld kreeg.
    Kan het idee van een wereldregering waaraan ook Bertrand Russell dacht tot stand komen, niet via de politiek, maar via een gremium van intellectuelen en kunstenaars van allerlei slag en soort uit zoveel mogelijk landen over de gehele wereld.
    Kan men daaraan werken?
    Hilaire Bodein
    Antwoord:
    Wat betreft Der Spiegel heb je helemaal gelijk, het is journalistiek een vod te noemen. De regering en de ‘machthebber’ besteden er altijd al veel aandacht aan om de media onder controle te houden. Het is een subtiel spel tussen persvrijheid en controle. Iets als de man/vrouw die met de hond gaat wandelen.

    Wie die machthebbers allen juist zijn is soms moeilijk te omschrijven. President Xi Jinping heeft heel veel macht in China en al veel minder elders. Obama heeft veel macht in de VS en ook nog in de EU maar al amper in Rusland of China.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s