De Financial Times, Hong Kong, China en Washington

After many years of reading The Financial Times I’m not at all surprised by the way this paper deals with the story of Honk Kong Bookseller Lam Wing-kee. You give great prominence to his story but don’t mention the other versions of this given by many others involved, including his girlfriend, seemingly partner in his book selling business.

You accuse China of censorship in this case. That no doubt might be the case, but by refusing to give the many versions contradicting Lam’s story, you are certainly guilty of not only lousy and unethical journalism but also of censorship.

But I’m not at all surprised, whenever the boss of the day in Washington says A is a bad man, the FT steps in by parroting this. In my opinion the FT is run by a bunch of parrots, not journalists worthy the name. Your covering of events on the South China Sea, Syria, Ukraine and Russia is proof of it.

Willy Van Damme

Het betreft het verhaal van Lam Wing-kee, een Hong Kongse boekenverkoper van wat in de ‘kwaliteitsmedia’ roddel over de Chinese leiders wordt genoemd. Hij werd door het gerecht in China een tijdlang vastgehouden en bekende publiek daar zijn fouten.

Eind vorige week kwam de man in Hong Kong dan met zijn verhaal naar buiten, wat die vermeende kwaliteitspers gretig overnam. Zo klaagde hij over de behandeling in China door de politie die hem, naar hij stelde, onder druk verplichten te bekennen.

Eerder sprak men in de massamedia in zijn geval steevast over de ‘kidnapping’ van de man. In wezen werd Lam Wing-kee gearresteerd toen hij de grens van Hong Kong met China overstak. Het verhaal verscheen dit weekend op pagina 1 van de krant met een groot verhaal waarin hij alleen zijn versie van de feiten gaf.

Met vandaag dan een uitgebreide zogenaamde analyse en opiniestuk over de kwestie. Hong Kong heeft in China een apart statuut die vooral van belang is op het vlak van de rechtspraak en de politieke vrijheden.

Vandaag had men het in de krant dan plots over ‘detained’, gearresteerd dus. Volgens een groot verhaal in The New York Times van dit weekend distribueerde hij de boeken ook in China via zijn Chinese vriendin.

Die relatie is nu wel zo te zien definitief op de klippen gelopen. Die stelt immers dat hij haar hierbij misbruikte en zijn verhaal een grote leugen was. Wat men ook bij collega’s in Hong Kong kan horen. Maar behoudens dat ene verhaal in The New York Times kon je dat voor zover geweten nergens in die (sic) kwaliteitskranten lezen.

Ook hier met Hong Kong ageren de VS en haar papegaaien in de massamedia tegen China o.m. door het steunen van een zogenaamde onafhankelijkheidsbeweging. Al wat China dezer dagen kan destabiliseren is voor Washington aardig meegenomen. Enkele jaren terug kondigde Obama aan dat hij zich meer ging concentreren op Azië. We zien de gevolgen: ambras. Dit na de ‘Arabische Lente’.

Zo was er recent in het Witte Huis een ontmoeting tussen president Barack Obama en de Tibetaanse leider de Dalai Lama. De plots in de media opgedoken herrie rond de Zuid-Chinese Zee is van diezelfde aard.

Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s