Syrië–ISIS en het povere Belgische debat

Zoals verwacht heeft de VS ook aan België gevraagd om met haar luchtmacht in Syrië stellingen van ISIS te bombarderen. En zoals men wel kon vermoeden staat men in België niet echt weigerachtig tegenover die vraag. Minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) was al onmiddellijk een en al enthousiasme. En ook minister van Defensie Steven Vandeput (NV-A) lijkt zich niet te verzetten. Hetzelfde voor premier Charles Michel (MR)

Vazalstaat

België is een Amerikaanse vazalstaat en dat laat zich ook nu weeral eens voelen. Vicepremier Alexander De Croo (Open VLD) klinkt nog wel aarzelend en vroeg voorzichtig te zijn en een debat te willen.

Hetzelfde bij Kris Peeters (CD&V) die het had over de nood aan politieke en diplomatieke acties rond Syrië. Peter De Roover, fractieleider voor NV-A, stelde dan weer dat dit kan maar dat men zich moet aansluiten bij een militaire alliantie. Lees: De bevelen van de VS volgen.

Charles Michel - 3

Premier Charles Michel liep tijdens zijn verklaring in de Kamer van Volksvertegenwoordigers klaarblijkelijk al over van enthousiasme of ISIS in Syrië te gaan bombarderen. Over de achtergronden van het conflict of de kwestie van het internationaal recht maakte hij zich zo te zien geen zorgen. De man is duidelijk een trouwe knecht van Washington.

Over het internationaal recht en de soevereiniteit van staten hadden zij het echter niet. De ene regeringspartij zegt ja, indien, terwijl de andere dan weer ja, maar oppert en de derde stelt van ja, maar laat ons eerst eens wat praten. Om daarna dan finaal allen toe te geven. Het debat hier lijkt dus eerder een kwestie van partijprofilering dan van een doordacht buitenlands beleid.

Ook bij de oppositie klonk er geen echt definitief en principieel njet. Het cruciale rechtsprincipe van de niet-inmenging en de onschendbaarheid van de grenzen was er amper te horen. Maar dat wekt allemaal geen verbazing.

Het is als met eerdere ietwat gelijkaardige debatten. De oppositie maakt wat opmerkingen, reageert een beetje nukkig maar laat uiteindelijk betijen. Zo lijkt het toch ook hier te worden. Zeker als de VS de druk nog verder gaat opvoeren.

Libië

Het debat in 2011 rond het ingrijpen in Libië was een klassiek voorbeeld. Onder het mom van het zogenaamd redden van de bevolking van de stad Benghazi trokken onze F16’s naar ginds, niet om die bevolking te redden maar gewoon om de regering daar ten val te brengen en hun president te vermoorden.

Didier Reynders - 5

Didier Reynders beweert alleen gematigde Syrische rebellen te steunen. Toch maakte hij als minister van Buitenlandse Zaken de financiering van ISIS en al Qaeda mogelijk. En reeds in 2012 suggereerde hij al het internationaal recht richting vuilbak te gooien. Zo schreef De Standaard op 26 juni 2012 met als titel ‘desnoods zonder V.N. militair ingrijpen in Syrië’: “De Belgische minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders sluit niet uit dat de internationale gemeenschap in Syrië militair kan ingrijpen zonder een mandaat van de Verenigde Naties. ’Dat wordt de inzet van de bijeenkomst in Parijs, waar de vrienden van Syrië (1) op 6 juli zullen samenkomen’ zei Reynders”.

De rest was gewoon het klassiek excuus over mensenrechten dat men nodig had om ginds een gewillig regime te installeren. De mensenrechten nietwaar! Iedereen, van Groen tot het Vlaams Belang, sprong dat jaar op wat gewoon de zoveelste koloniale oorlog was. Nu zit men natuurlijk met de brokken van wat alleen maar een moorddadige en dwaze politiek kan genoemd worden. Dank U Leterme.

Dirk Van der Maelen (sp.a), voorzitter van de commissie Buitenlandse Zaken van de Kamer van Volksvertegenwoordigers, lijkt zich ogenschijnlijk wel niet te willen schikken naar dit nieuwe Amerikaanse verlangen. Hij zit nu in de oppositie en dat maakt het hem natuurlijk ook een pak gemakkelijker. Ook hij laat echter wel een fameuze opening.

Dirk Van der Maelen: “Nu moeten wij zeker niet gaan bombarderen want er zijn nog teveel vragen. We zijn daar ook niet echt nodig want er zijn ginds al zoveel bombardementsvliegtuigen. De vraag is of wij niets ander kunnen doen, zoals op humanitair vlak of de logistiek.”

Hij ziet ook nog andere problemen: “Er is ook de rechtsgrond om in Syrië op te treden. Er is geen VN-mandaat en de regering zou dat nu willen interpreteren. Dat moeten wij nog bespreken en er vertrekt nu maandag een brief naar de premier om in de commissie over die zaak te discussiëren.”

Voor hem is er echter nog een politieke factor: “De operaties in Libië en Afghanistan leerde ons dat wij een serieuze partner op de grond nodig hebben. Wie gaat dat zijn? Het leger van Assad, de Koerden en Hezbollah? Je moet bovendien een goed politiek project hebben voor zowel Syrië als Irak. Wat is bijvoorbeeld het einddoel dat men wil bereiken? Ik wacht nu het antwoord van de regering af. Maar uit wat ik hoor is er daar toch wel wat terughoudendheid.” Over de vroegere houding van België in Syrië wou hij zich wel niet uitspreken.

Dirk van der Maelen - 5

Dirk Van der Maelen, de buitenlandspecialist van de sp.a en voorzitter van de Commissie van Buitenlandse Zaken in de Kamer voor Volksvertegenwoordigers, is erg kritisch over het eventueel deelnemen aan bombardementen op ISIS in Syrië. Blijft die overeind nadat de regering zoals elders in de EU een zoveelste kromme interpretatie geeft van het internationaal recht?

Geen debat

Het grote probleem is echter ook nu weer de intellectuele armoede in het land over die kwestie. Typerend was het dossier van Libië die zich onder de regering van Yves Leterme (CD&V) openbaarde. De discussie hierover in ons Belgisch politiek bestel, de media en onze intellectuele elite was in wezen zelfs onbestaande.

Zoals een sleutelfiguur uit die episode het uitdrukte: “De Franse president Nicolas Sarkozy wou oorlog en premier Yves Leterme was akkoord want we moesten die mensen redden. Waarna uit de gesprekken met de fractieleiders in het parlement bleek dat niemand hierover echte opmerkingen maakte. En nu zitten we met de problemen.” Zo gemakkelijk gaat dat.

Ook nu weer blijkt er van een echt debat over Syrië en ISIS geen sprake. Het gebrek aan kennis en de durf om de waarheid te zeggen zijn als met Libië de grote kenmerken van het huidig discours binnen diezelfde groep van politici, journalisten en zogenaamde specialisten van onze universiteiten. Dat men dan geen discussie de naam waardig kan voeren beseft men blijkbaar niet.

Typerend voor het intellectuele debat in België over de kwestie is de pas gepubliceerde analyse van emeritus professor Rik Coolsaet geschreven voor ons Koninklijk Instituut voor Internationale Betrekkingen Egmont. In zijn 48-pagina’s dikke studie: ‘Facing the Fourth Foreign Fighters Wave’ is er geen enkele verwijzing naar Saoedi Arabië en Qatar. Waarbij al Qaeda volgens hem slechts een “kleine elitaire voorhoedegroep is” (pagina 37)!

Rik Coolsaet - 4

Rik Coolsaet ziet al Qaeda slechts als een kleine elitaire voorhoedegroep. Van onderschatting gesproken. Ook voorheen deed hij steevast geringschattend over die terreurbeweging. Het toont de schrijnende armoede in ons intellectueel milieu van ons debat over de wereldwijde salafistische opmars.

Verder is er één vermelding van Turkije om te zeggen dat het zijn grenzen met het gebied van ISIS nu beter controleert. Ook komt het woord salafisme amper tweemaal voor. Met op pagina 43 een korte zin uit de toespraak in november 2015 van de Franse premier Manuel Valls en onmiddellijk erna op die pagina een even korte zin over het debat in Nederland rond het salafisme.

En dus ligt de politieke reactie in die te verwachten lijn. Vicepremier Alexander De Croo wil wel eens nadenken, maar over wat er daar in Syrië werkelijk gebeurt heeft hij zo te horen bijna geen enkel benul. Dat was duidelijk te horen uit het gesprek met journaliste Linda De Win in het Tv-programma Villa Politica.

Linda De Win bleek afgaande op het gesprek er trouwens evenmin veel van te begrijpen. Maar mensen zonder goede basiskennis kunnen nooit degelijke beslissingen nemen. Het is de essentie van wat besturen hoort te zijn. Goede informatie is essentieel.

Belgische steun voor ISIS

Dat België ISIS en al Qaeda in Syrië en Irak steunde zal je bij hen nooit horen. En dat de regering in Syrië de enige is die, samen met de door haar gesteunde Syrische Koerden van de YPG, tegen ISIS en al Qaeda vecht is iets wat men blijkbaar niet weet. Of niet durft zeggen. Het was alleszins nergens in het debat te horen.


Interview met RT op vrijdag 4 maart over de vondst door de Spaanse politie van ongeveer 20.000 legeruniformen bestemd voor ISIS en Jabhat al Nusra (al Qaeda). De vondst werd ergens in februari gedaan in de havens van Valencia en Algeciras en betrof drie containers met ogenschijnlijk tweedehandskledij. Ze volgde op de eerdere aanhouding van terroristen in o.m. de Spaanse enclave Cueta in Marokko. Het bewijst o.m. dat beide organisaties samenwerken en dat ze ook relatief complexe logistieke operaties kunnen opzetten. Of ze bestemd zijn voor nieuwe rekruten is wel verre van zeker. Uniformen verslijten nu eenmaal en dienen daarom na een zekere tijd ook vervangen te worden. Wel is die vondst van groot belang die mogelijks tot verdere aanhoudingen kan leiden en ook financiële structuren kan blootleggen.

Donderdag nog raakte het bericht bekent dat de Spaanse politie in de havens van Algeciras en Valencia vorige maand drie containers had ontdekt met ongeveer 20.000 legeruniformpen voor ISIS en Jabhat al Nusra (al Qaeda). Of hoe die twee terreurbewegingen op logistiek vlak goed samenwerken en ver weg een relatief ingewikkelde operatie kunnen opzetten!

Neen, men heeft zich in het westen pas tegen ISIS gaan keren toen het na de verovering van de Iraakse stad Mosoel ook Iraaks Koerdistan en haar hoofdstad Erbil aanviel. Toen pas sloeg men in Washington alarm. Niet eerder.

De VS droomt immers al jaren van een Irak in minstens drie delen, en ISIS moest dat project verder vorm gaan geven door de creatie van een met Saoedi Arabië gelieerde salafistische staat. Naast dan een Koerdische en sjiitische staat. Wat Irak permanent ging destabiliseren. De natte droom van Israël.

En dus ging de VS ISIS vernielen, ook omdat de leiders daar blijkbaar te veel kapsones kregen. Ze zagen zich immers reeds als wereldveroveraars. En dit voor een stel door de VS en haar bondgenoten bewapende woestijnroofridders. En dat de VS en ook België ISIS en al Qaeda steunden staat absoluut vast. Met als vraag of die Amerikaanse steun ooit heeft opgehouden. Want dat de VS hier dubbelspel speelt is overduidelijk.

De Standaard - Kaart militaire situatie in Syrië - 4 maart 2016

De militaire situatie volgens De Standaard van 4 maart 2016. Bemerk dat volgens deze kaart Jabhat al Nusra (al Qaeda) slechts in een klein stukje in het noordwesten van de provincie Idlib aanwezig is. Dit terwijl zelfs de rebellen hun aanwezigheid op zowat alle fronten in het westen van Syrië bevestigen. Bijna drie jaar lang beweerde de krant zelfs dat al Qaeda in Syrië niet actief was en die verhalen slechts propaganda was van die ‘misdadige’ Syrische regering. Dit terwijl de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA schrijft dat al Qaeda een van de aanstokers van de opstand was. De Standaard doet zoals Coolsaet die het een kleine groep noemde. Maar onze politici en burgers baseren zich voor hun beeld van de situatie voor een groot deel op wat een Coolsaet en De Standaard beweren.

Die steun blijkt overduidelijk uit het van augustus 2012 daterende in de VS vrijgegeven document van de Amerikaanse militaire veiligheidsdienst DIA. Die stelde in haar analyse onomwonden dat de Syrische opstand onder leiding staat van de Syrische Moslimbroederschap en al Qaeda. Met al Qaeda die aan de wieg ervan stond. Een al Qaeda waaruit later in het najaar van 2013 ISIS en Jabhat al Nusra (al Qaeda in Syrië) zullen ontstaan.

In dat document staat ook dat de VS en haar bondgenoten voorstander zijn van een islamitische staat in het oosten van Syrië en ook in delen van Irak. Met zware gevolgen voor de eenheid van Irak. En dit geschreven op een ogenblik dat er in het publiek hierover nog geen woord was te horen. Maar duidelijk is dat de VS en haar bondgenoten toen al in die richting van de vernieling van niet alleen Syrië maar ook Irak werkten.

image

Pagina 5 van dit document van de DIA laat geen enkele twijfel bestaan over de steun die de VS en haar bondgenoten gaven aan al Qaeda en de plannen voor een islamitische staat. En de reden is ook duidelijk. En dit document is geen vervalsing maar echt. AQI is al Qaeda in Iraq, nu gekend als ISIS. Of hoe men bewust Syrië en Irak verder aan stukken wou slaan.

Reynders schiet ISIS ter hulp

En dan is er de fameuze beslissing van 23 mei 2013 toen de Europese ministerraad van 28 ministers voor Buitenlandse Zaken unaniem besloot – unanimiteit is hier vereist – om het embargo voor olieproducten uit Syrië op te heffen. Een besluit dat volgde op de verovering de maand voordien door al Qaeda van de meeste Syrische oliebronnen.

De grote snelheid waarmee men in de EU die beslissing nam toont ook het enthousiasme bij die 28 ministers en hun regeringen voor de Syrische plannen van al Qaeda. Het moest vlug gaan want men wou hen zo indirect financieren. Het is een beslissing die nadien ook de creatie en expansie van ISIS en de islamitische staat mee mogelijk maakte.

Didier Reynders ontkende via een gesprek met zijn woordvoerder wel dat men ISIS of al Qaeda steunde en alleen de zogenaamd gematigde rebellen hielp. Maar de feiten zijn wat ze zijn en daar helpen zijn beweringen over een steun aan niet eens bestaande gematigde rebellen niet.

Dat men in de Arabische wereld meer dan argwanend en zelfs vijandelijk staat tegenover de Amerikaanse manoeuvres en de Belgische plannen is dan ook meer dan begrijpelijk. In Syrië en Irak en ook elders in de regio kent bijna iedereen de rol van de VS bij het ontstaan van ISIS. De fantasierijke verhalen van een Coolsaet of De Standaard worden er gewoon weggelachen.

De soevereiniteit der naties

En dan is er het juridische aspect van deze kwestie. En zoals met Libië neemt men ook nu weer een loopje met het internationaal recht. Het is voor de VS en haar vazalstaten gewoon een vodje papier, goed voor het WC.

Peter De Roover - 5

Peter De Roover, fractieleider van de NV-A in de Kamer, leek geen probleem te hebben met het bombarderen van ISIS in Syrië zolang het maar in een coalitie met de VS gebeurt. Over het internationaal recht maakt die zich blijkbaar minder zorgen. Voordien nam die al de verdediging op van het salafistische koninkrijk Saoedi Arabië, de geestelijke en ook financiële vader van ISIS.

Voor defensiespecialist Dick Zandee van het Nederlandse overheidsinstituut Clingendael is het simpel want militair operationeel is dit voor hem een gebied en dus tellen in zijn visie grenzen niet meer. Zo gemakkelijk schuift men daar het internationaal recht opzij. Maar Turkije steunt in de praktijk ISIS. En dat bombarderen zit er wel niet in bij mensen als Zandee. Turkije is immers een bondgenoot van Nederland.

Typerend is dat premier Louis Michel zich in het parlement om ja te zeggen baseerde op de van november 2015 daterende VN-resolutie 2249 die de lidstaten oproept tot algemene actie tegen ISIS. Maar dan wel binnen de regels van het internationaal recht en het VN-handvest. En dat spreekt over de onschendbaarheid van de grenzen van landen. Het zijn elementen die men er specifiek op vraag van Rusland en Syrië bijvoegde.

De redenering van de VS en ook landen als Frankrijk is vrij simpel: “ISIS zit in beide landen en dus kunnen we in beide landen aanvallen doen.” De soevereiniteit van de landen wordt zo regelrecht op de vuilhoop gegooid. Alsof men Syrië over die kwestie niet eens moet aanspreken. Een in het internationaal recht voor zover geweten ongehoord feit.

Wel is de steun van de EU en de VS gedurende de voorbije jaren voor de gewapende salafistische opstand in Syrië volgens het internationaal recht een daad van gewapende agressie. En die geeft de aangevallen staat en haar bondgenoten het recht om desnoods gewapenderhand terug te slaan. Het heet het recht op zelfverdediging.

Jabhat al Nusra - Militair konvooi - Februari 2016

Over de toch ook noodzakelijke strijd tegen al Qaeda in Syrië zwijgt men heel opvallend in de Belgische en ook Nederlandse politiek en de massamedia geheel. Hier een konvooi van al Qaeda begin februari 2016 met vele tientallen wagens op weg naar Aleppo ter verdediging van hun bastion. Dit om een toen verwachte aanval van het Syrische leger af te slaan. Die kwam er ietwat later dan ook. Het werd voor hen een zeer smadelijke nederlaag en een nieuw keerpunt in de al 5 jaar aanslepende oorlog tegen het land.

Dus als Syrië of Rusland, op vraag van Syrië, dan Frankrijk, Nederland of België zouden bombarderen dan is dit geheel volgens het boekje van het internationaal recht. Ze moeten volgens de huidige geplogenheden wel eerst diplomatiek overleg pogen te plegen en de VN raadplegen, maar dat recht om aan te vallen hebben ze.

Overleg met Syrië en Rusland

Bovendien is overleggen met de Syrische regering ook gewoon militair logisch want zij is de enige die vecht tegen ISIS. En het is datzelfde westen dat door haar strafmaatregelen tegen het land een grote bijdrage leverde aan het verzwakken van die regering en haar instellingen waaronder het leger. Wat het succes van al Qaeda en ISIS verklaart. Ook hier zijn de EU en de VS schuldig want ze steunen zo minstens indirect het terrorisme. 

Maar eerst poogde men via een embargo tegen het land en het financieren en bewapenen van tienduizenden buitenlandse jihadisten dat land kapot te maken. Waarbij men zoals bewezen is ook ISIS met alle middelen, incluis wapens, steunde.

En nu gaat men dan zonder enige officiële toestemming van de Syrische regering of een simpel gesprek zomaar dat land bombarderen. Een land dat wij diplomatiek erkennen. Van dwaasheid, arrogantie en een koloniale mentaliteit gesproken.

Soldaten Syrisch leger, Tishreen militair hospitaal

Als België toch zou besluiten om ISIS in Syrië te bombarderen dan zal men zoals de VS nu doet afspraken moeten maken het Syrische en Russische leger. Wedden dat ze over dit aspect tijdens de komende debatten zedig zullen zwijgen? Je zult in de pro-Syrische pers trouwens amper nog kritiek lezen op het beleid hier van de VS en de EU. Die is tegenwoordig bijna exclusief bestemd voor het trio Saoedi Arabië, Turkije en Qatar.

Maar het is nog straffer. Zoals uit perslekken gebleken is is er over die aanvallen in Syrië van de VS en haar bondgenoten permanent overleg met zowel de Syrische regering als met Rusland. Kwestie dat de vliegtuigen niet tegen elkaar botsen of dat men de posities van wat in essentie een bondgenoot is aanvallen.

Officieel weigert men aan de Syrische regering te vragen of men hen met bombardementen mag steunen, maar stiekem doet men dat toch en helpt men zo de regering in Damascus.

Dat is ook pure militaire logica. Want, ziet dat de Syrische of Russische luchtafweer, die van topniveau is, een Belgische F16 voor een Turkse neemt – En deze zijn in het Syrische luchtruim persona non grata – en die neerknalt. Wat dan? Men mag er niet aan denken. Wat gaan Michel en Vandeput in ons parlement dan zeggen? Sorry?

Wat deze kwestie nogmaals ten volle aantoont is de zwakheid van ons parlement, samen dan met dat van de andere Europese landen en ook de VS. Op dit ogenblik is Hillary Clinton in de VS op weg naar het presidentschap maar niemand bij de Republikeinen, ook demagoog en viezerik Donald Trump niet, durft het tot nu toe hebben over haar militaire samenwerking als minister van Buitenlandse Zaken met al Qaeda.

Hillary Clinton - 5

Hillary Clinton lijkt definitief op weg naar het Amerikaans presidentschap. Dat ze in het verleden nauw samenwerkte met al Qaeda – wat toch kan gezien worden als landverraad – wordt zedig uit de verkiezingscampagne gehouden, ook door de massamedia. Voorheen stond ze achter de oorlogen tegen Irak en Libië en wou ze als minister van Buitenlandse Zaken ook Syrië aanvallen. De vraag is dan ook welk land deze oorlogszuchtige dame gaat aanvallen eens ze president wordt. China? Obama lijkt duidelijk hiervoor al de eerste steen te leggen.

Diezelfde al Qaeda die op 11 september 2001 een drieduizend doden maakte met haar aanslagen op o.m. het WTC in New York. Het nationaal trauma! Wat dan leidde tot de waanzinnige oorlogen in Afghanistan en Irak en nog eens duizenden dode Amerikanen. Geen enkel Amerikaans parlementslid die over die link van Clinton met al Qaeda en ook ISIS begint te praten.

En behoudens een kort item op CBS over dat DIA-rapport heeft voor zover geweten geen enkel groot Amerikaans persorgaan in de VS hierover zitten zeuren. Het wekt daarom geen enkele verbazing dat de debatten die zo ontstaan alleen veel gelul opleveren en resulteren in foute, soms zeer foute beslissingen. Het is de logica zelve.

Met zoals in Syrië massaal veel slachtoffers. Waarna diezelfde heren en dames het dan, dixit Alexander De Croo, hebben over die ‘menselijke drama’s’. Miserie die ze door hun gedrag echter zelf veroorzaakten. Maar dat zal men nooit willen toegeven.

Willy Van Damme

Met dank aan Janu.

1) De zogenaamde ‘Vrienden van Syrië’ was een club van ongeveer 70 landen waaronder de VS, Saoedi Arabië, Turkije, Qatar, Frankrijk en ook België en Nederland die met geweld de Syrische regering wilden omverwerpen. Een oorlogsmisdaad dus.

Ze werd op 24 februari 2012 opgericht onder impuls van toenmalig Frans president Nicolas Sarkozy. Frankrijk had na de Groot Oorlog in 1918 de controle over Syrië overgenomen van het Ottomaanse rijk en dus terug belangstelling voor dat land. Die overname gebeurde in overleg met het Verenigd Koninkrijk, namelijk het geheime verdrag van Sykes-Picot.

Herhaalde opstanden tegen die bezetting dwongen de Fransen echter om zich na de tweede wereldoorlog terug te trekken. Ook de VS oefende hier toen druk uit. Zij hoopte immers haar mannetje in Damascus aan het bewind te brengen.

Onder impuls van een oorlogszuchtige Sarkozy wou Frankrijk terug controle krijgen over het land. In 2011 had Sarkozy al met succes Kadhaffi laten vermoorden en Libië vernield. Dit in de veronderstelling controle te krijgen over de Libische olievoorraden. Het werd een enorme flop.

De club ‘Vrienden van Syrië’ viel al vrij snel in onderlinge ruzies over de buit uit elkaar. Ook Turkije en Saoedi Arabië en ook andere leden van die club wilden immers een lekker stuk Syrische taart. Met zo’n ‘vrienden’ heeft men natuurlijk geen vijanden meer nodig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s