Syrië – De ‘gematigde’ rebellen met ISIS

In onze media heeft men het steeds over de gematigde rebellen die door de Russen en het Syrisch leger worden aangevallen. Gematigde rebellen die volgens diezelfde media ook wapens krijgen van het westen zoals de VS, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk.

Volgens die landen moeten de Russen en het Syrisch leger trouwens stoppen met het beschieten van die voor hen gematigde groepen. Groepen die volgens journalisten als Jorn De Cock, De Standaard, en Guy Van Vlierden, Het Laatste Nieuws, de toekomst zijn voor Syrië.

Kinderen van al Qaeda: ISIS en al Nusra

Deze rebellen zitten verenigd in het door Saoedi Arabië samengestelde Hoog Onderhandelingscomité (HOC) dat voor ze willen onderhandelen het stoppen van de bombardementen eist, de vrijlating van alle zogenaamde politieke gevangenen en het beëindigen van de belegering der door die rebellen bezette regio’s.

Daarbij zeggen zij, en de hen napratende massamedia, ook dat ISIS in wezen een creatie is van de Syrische regering. Ook beweren zij dat het juist de acties van het leger tegen de rebellen zijn die ISIS zo succesrijk maken. Grove leugens natuurlijk want ISIS, ooit gekend als al Qaeda in Irak, lag aan de basis van de op 15 maart 2011 begonnen salafistische opstand tegen de regering in Damascus.

Rakka - 4 - Militarie situatie Rasm al Nafal - 22-02-2016

Het plaatsje Rasm al Nafal is het door een zwarte lijn omcirkelde gebied. De stroom die door de kaart loopt is de Eufraat met aan de noordelijke oever in het midden de stad Rakka. Groen is het door al Qaeda en zijn bondgenoten bezet gebied. Zwart is in handen van ISIS. (1)

Onderlinge ruzies over de macht en het geld zorgde eind 2013 echter voor een breuk binnen al Qaeda waaruit dan al Nusra en, los van al Qaeda, ISIS ontstonden. Met de meeste andere rebellengroepen die de kant van al Nusra kozen en anderen die dan weer ISIS vervoegden. Van veel onderlinge gevechten tussen beiden is er de voorbije twee jaar trouwens nog amper sprake.

Bevoorrading van Aleppo

Integendeel, zoals nu blijkt uit gevechten vandaag in Syrië is er zelfs sprake van gezamenlijke militaire acties tegen het Syrische leger. Eenheden van ISIS, Jund al Aqsa, een onderdeel van het Leger van de Overwinning waarin ook al Nusra zit en dat deel uitmaakt van dat Hoog Onderhandelingscomité, en enkele andere groepen hebben deze maandagochtend een gezamenlijke actie ondernomen tegen het leger in Rasm al Nafal.

Volgens de pro-Syrische website al Masdar een onbewoond dorp gelegen aan de erg strategische weg naar Aleppo. Er was bij de diverse websites en persbureaus trouwens eerst een opperste verwarring met de enen die stelden dat het de zogenaamde gematigde rebellen waren die hadden aangevallen en anderen die naar ISIS verwezen. Tot duidelijk werd dat het een gezamenlijke actie betrof.

Doelwit was de weg die vanuit het zuiden en de provincie Hama via een omweg loopt naar Aleppo. Dit omdat de snelweg noordwaarts naar Aleppo deels in handen is van het door al Nusra geleide verzet. Deze omweg is vrij lang en loopt door de woestijn. Met niet veraf in de woestijn eenheden van het door al Qaeda geleide verzet en ISIS. Ieder apart.

Ze vielen ook ieder apart, maar duidelijk gecoördineerd, deze vroege ochtend volgens al Masdar een serie wachtposten aan van de Nationale Verdedigingskrachten. Dit is een hulpkorps van het leger veelal bestaande uit lokaal gerekruteerde vrijwilligers. Deze aanval gebeurde blijkbaar totaal onverwacht en dwong het hulpkorps zich terug te trekken.

Die weg is echter van levensbelang voor de mensen in Aleppo en de troepen die rond Aleppo slag leveren tegen zowel het Leger van de Verovering als ISIS. Begin dit jaar slaagde ISIS er ook al in stukken van deze weg gedurende enkele dagen in handen te krijgen. .Maar hun pret was van korte duur. Ook nu weer kon men wel raden dat het Syrische leger in de kortste keren ging terugslaan.

ISIS met TOW anti-tankraketten - Palmyra - Mei 2015

Een in mei 2015 door ISIS op het internet geplaatste foto van een van hun strijders met een TOW-antitankrakettensysteem vlakbij de historische stad Palmyra/Tadmur. Die werd toen met behulp van o.a. deze Amerikaanse wapens veroverd. Maar wie zorgt voor het opleiden en het onderhoud van deze hoogtechnologische tuigen? En wie zorgt voor de bevoorrading met onderdelen en munitie? Sinterklaas met Zwarte Piet? Of is het leverancier en producent Ome Sam?

Volgens de pro-Syrische website al Masdar stuurde men trouwens al zeer snel versterkingen naar het gebied om de weg terug vrij te maken. Nog steeds volgens deze website werd een van de door ISIS en de ‘gematigde’ rebellen veroverde controleposten in de namiddag al heroverd.

Het voorval toont wel de zwakte aan van die corridor en de positie van het Syrische leger in dat gebied. Heel waarschijnlijk gaat men die smalle corridor nu verbreden. Het toont echter nog meer de zwakte aan van de rebellen die al na amper enkele uren aan hun terugtocht moesten beginnen. Ondanks hun gezamenlijke actie. Een zwakte die zich trouwens overal op het Syrische front toont. Tegenwoordig falen al hun tegenoffensieven.

Amerikaanse wapens voor beide kanten

Dit leger wist recent in dat gebied wel op te rukken tot aan de grens met de provincie Rakka waar ook de gelijknamige zogenaamde hoofdstad van ISIS ligt. Deze provincie is al bijna 2 jaar geheel in handen van ISIS.

Ook de Syrische Koerden van de YPG en hun bondgenoten van het Syrisch Democratisch Front (SDF) naderen deze provincie, maar dan vanuit het noordoosten. Deze coalitie YPG/SDF krijgt zowel steun van de VS, Rusland als de Syrische regering.

Maar gelijktijdig blijft de VS en de EU ook de volgens hen gematigde rebellen steunen. Wat betekent dat in veel gevallen door de VS bewapende groepen tegen elkaar ten strijde trekken, voorzien van Amerikaanse wapens. En gezien de altijd al nauwe relaties tussen bepaalde rebellengroepen en ISIS krijgt ook deze groep op zijn minst zo indirect wapens van de VS.

Turkije steunt hier trouwens eveneens tegen elkaar vechtende partijen. Zo krijgt de Iraaks-Koerdische regering van president Masoed Barzani voluit steun van Turkije. Deze vecht dan weer tegen ISIS die op haar beurt van alle nodige steun voorzien wordt door datzelfde Turkije.

Ondertussen heeft het HOC in een verklaring gesteld dat het een tijdelijk staakt het vuren wil aanvaarden mits men ook de strijd tegen al Qaeda dan staakt. Wat Rusland en Syrië echter weigeren.

Het zou ook indruisen tegen de voorheen in Wenen en München gesloten akkoorden over Syrië tussen de 17 buitenlandse mogendheden waaronder de VS, Frankrijk, Rusland, Iran en ook Turkije en Saoedi Arabië. Het zijn dan ook de eisen van (sic) gematigde rebellen.

Willy Van Damme

1) Bij de voorgaande gepubliceerde kaart was een fout gemaakt. Het gebied waar ISIS en het Leger van de Verovering met de groep Jund al Aqsa op dit ogenblik met het Syrische leger vechten ligt immers een stuk noordelijker. Verontschuldigingen hiervoor. Intussen is al een deel van het gebied volgens pro-Syrische bronnen terug heroverd.

De acties van ISIS en o.m. Jund al Aqsa waren volgens het Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten, een groep van de Syrische Moslimbroeders die vanuit het Britse Leicester opereert, vooral het werk van salafisten uit Rusland en het Chinese Xinjiang.

PS: Deze avond kondigden de VS en Rusland na een telefonisch gesprek tussen de presidenten Poetin en Obama een staakt het vuren aan dat nu zaterdag om 0 uur zou moeten aanvangen. Zowel ISIS als al Qaeda (Jabhat al Nusra) zijn hiervan uitgesloten.

Het verhaal hierboven toont echter prefect aan dat dit op dit ogenblik niet kan werken. Wel opvallend is het feit dat men in de media ditmaal voor het eerst zeer openlijk het probleem van al Qaeda (alias al Nusra) besprak. “Die is immers overal op het front aanwezig”, opperde rebellenleider met maatpak Khalled Koja.

4 thoughts on “Syrië – De ‘gematigde’ rebellen met ISIS

  1. Dat crapuul als Jorn De Cock, Guy Van Vlierden enz … die doen de psychologische oorlogsvoering voor de supermachtigen, die aan de touwtjes van Obama trekken. En ze maken de media daardoor tot speerpunt in dat hele oorlogsgebeuren.

    Ze brengen daarmee niet alleen onze maatschappelijke organisatie in gevaar, maar ze brengen de levens van àlle journalisten in gevaar. Maar natuurlijk, voor rechtse extremisten is dat onbegrijpelijk en dat is het segment wat commercieel voor de kranten het meest interessant is.

    Bedankt Willy voor de informatie🙂
    Edith Legrand
    Antwoord:
    Sinds het schrijven van dat stuk is het Syrische leger hier verder aan het oprukken. Mijn vermoeden is dat de weg morgen terug heroverd zal zijn.

    Maar ik ben nog steeds geschokt door die info die ik van een onderzoeker en vriend kreeg over die blog van Guy Van Vlierden van Het Laatste Nieuws. Te grof voor woorden.

    Ik ben beschaamd als ik een papiertje op de grond laat vallen of hier een fout maak. Anderen lachen dat allemaal weg en missen elk schaamtegevoel. Zij lopen gewoon verder en kijken hoog op de anderen neer.

    Het doet mij denken aan de periode toen ik de relatie tussen Jorn De Cock van De Standaard en zijn relatie met al Qaeda financier Qatar blootlegde.

    De Cock en de ombudsman van De Standaard vroeg men toen om een reactie maar beiden weigerden. Dat men op een redactie hiermee kan leven zegt alles over de normen en waarden van die krant. Er zijn er geen.

    Eerder was er bij die krant een boze brief gekomen over de berichtgeving van De Cock over een zwaar incident in het stadje Houla. Daarbij had de Duitse Frankfurter Algemeine Zeitung toen een gans ander verhaal opgehangen.

    De ombudsman was echter van oordeel dat men die versie niet moest geven want De Cock en Human Rights Watch stelden dat dit allemaal leugens waren. Of hoe een ombudsman in zijn krant eenzijdige berichtgeving steunt. Het is een iets anders.

    De echtgenote van De Cock werkte rond die periode voor Qatar en Human Rights Watch haalde bijna al zijn info bij een door Qatar gefinancierde Zwitserse NGO. Een organisatie die onder leiding staat van Algerijnse salafisten van de terreurorganisatie FIS.

    En Qatar is een gekende financier van al Qaeda. Strijd tegen de terreur zegt U? Ons uitlachen ja.
    Willy Van Damme

  2. Hallo Willy,

    Dus als ik hieruit mag opmaken bevechten de Koerden elkaar ook nog eens. Barzani eet van twee walletjes.
    Hij krijgt steun van Erdogan, en het westen. En dan bestrijdt Erdogan de Koerden van YPG/SDF
    Die aanslagen in Turkije zijn plotseling allemaal het werk van YPG/SDF Koerden. Binnen 24 uur hebben ze al een dader en alles wat daar bij hoort.

    Valt mij wel op dat de olieprijs zo laag is, denkt men op deze wijze Rusland uit de oorlog te doen terugtrekken. Persoonlijk hoop ik dat niet. Binnen 5 maanden bereiken de Russen meer dan het Westen in 4 jaar.
    Kijk wat de gevolgen zijn voor de hele regio, en niet alleen de regio. Heel Europa lijdt hieronder.

    De enige die zich niet in het conflict mengt is China.

    Groet,

    Henk Koelewijn
    Antwoord:
    Turkije heeft zeer lang grote druk gezet op de YPG om in deze oorlog haar kant te kiezen maar die weigerde dat steeds. Het probleem immers is dat de culturele tradities bij de Koerden haaks staan op het salafisme dat typerend is voor die opstandelingen.

    Barzani
    De Moslimbroederschap stond immers uiterst zwak in die regio daar in het noordoosten en de paar andere gebieden waar de YPG sterk staat.
    Tussen de Iraakse Koerden van Massoed Barzani en de YPG is het al jaren zowat open oorlog.

    Dit ging zover dat Barzani de grenzen tussen beide gebieden had afgesloten. Zoals ook Turkije dat immers nog steeds doet. Het gevolg was dat de YPG toen ISIS oprukte gewoon verpletterd dreigde te worden. Wat o.m. in het stadje Kobani/Ras al Ayn ook bijna gebeurde.

    Toen ISIS de Iraakse stad Mosoel veroverde begon ISIS onmiddellijk met haar opmars richting Erbil, hoofdstad van Iraaks Koerdistan en het traditionele machtscentrum van Barzani.

    En dat was duidelijk niet met ISIS afgesproken. Het ging zelfs zover dat alle buitenlanders in Erbil al bijna op het vliegtuig zaten of reeds vertrokken waren. Het was er totale paniek.

    Gulzige ISIS
    En het is pas toen dat de VS is beginnen op te treden tegen ISIS. Waarna ISIS begon met het publiek onthoofden van een aantal van haar gegijzelden waaronder die Amerikanen.

    De VS was immers al jaren aan het onderzoeken hoe men Irak kon kapot krijgen. De verovering door de VS in 2003 was hier een onderdeel van. Dit was de reden waarom men de seculiere Baath partij had verboden en vernield.

    Waarna men in ruil sectair gerichte partijen hielp oprichten die dan vooral goede relaties hadden met Iran. De sectaire spanning opdrijven heet dat. Tot jolijt van Israël dat achter de schermen aan de touwtjes trok.

    Veel van de nieuwe Iraakse regeringsleiders kwamen trouwens uit Iraanse ballingschap en hadden daar gestudeerd. En dus kwam het nog meer sectaire ISIS met zijn salafisme goed van pas. De natte droom van Israël van een Irak uit drie stukken kon men dan eindelijk realiseren. Maar ISIS was te gulzig en wou alles.

    Westen wou Islamitische staat
    Herinner U hier het document van augustus 2012 dat ik besprak waarin de Amerikaanse militaire veiligheid (DIA) het mogelijks oprichten van een islamistische staat besprak en stelde dat de VS en haar bondgenoten dit ook steunden. En in 2012 was er nog geen groep met de naam ISIS.

    Maar dat die salafistische terreurgroep ook Iraaks Koerdistan wou veroveren was tegen de zin van de VS en Israël. Israël steunt immers al decennia bepaalde Koerdische groepen waaronder de clan Barzani om zo het Arabisch verzet tegen haar zionistische plannen te ondermijnen.

    De regering van president Barzani – die trouwens zoals wettelijk hoort reeds lang had moeten aftreden – is voor haar inkomen afhankelijk van de olie die zij verkoopt en die gaat naar buiten via een pijpleiding richting de noordelijker buur Turkije.
    Met vooral Israël die ze koopt. Barzani zit dus in de greep van Israël en Turkije die zorgen voor deze feitelijk illegale olieverkoop.

    Normaal is afgesproken dat die verkoop via de Iraakse regering moet gaan maar daar is grote ruzie mee. In wezen is de regering van Barzani bijna failliet en soms niet eens in staat om haar leveranciers en personeel te betalen.

    Jalal Talabani
    Daarbij komt ook nog dat Iraaks Koerdistan politiek zeer instabiel is. Zo zou er een nieuwe president moeten komen maar de verkiezingen hiervoor blijven uit. Wat voor zware protesten van de oppositie zorgt.

    Ook is er de andere traditionele clan van de familie van Jalal Talabani die huist in het oostelijker bij Iran gelegen Soeleimanji. De families Talabani en Barzani hebben in het verleden hevig oorlog gevoerd waarbij op zeker ogenblik de groep van Talabani de hoofdstad Erbil veroverde en er met al het geld ging lopen.

    Die ruzies zijn nu officieel voorbij maar alleen officieel. In wezen zijn er zelfs twee administraties met ook twee legers. En terwijl Barzani de kant van Ankara kiest gaat Talabani steun rapen bij Iran en de regering in Bagdad.

    Het is in wezen niets anders dan een herhaling van de periode ten tijde van de Iraakse Baath partij en president Saddam Hoessein toen die beiden op die wijze continu uit elkaar speelde.

    Ook tussen de clan Barzani en de YPG is het dus de facto oorlog. De grens is nu wel deels open maar er heerst nu wat men kan noemen een koude oorlog.

    Jazidi’s
    Dit kwam goed tot uiting met de kwestie van de Jazidi’s, een vooral in de buurt van de berg Sinjar en de gelijknamige stad levende groep. Toen ISIS hen aanviel waren het niet de strijders, peshmerga’s, van Barzani die met succes ter hulp kwamen maar de PKK en haar partner de YPG.
    Die redden er duizenden van de dood en de slavernij.

    toen men dan eindelijk het plan opvatte om de regio rond Sinjar te heroveren op Sinjar was er maanden ruzie over wie dat gebied ging innemen, de PKK/YPG of de peshmerga’s van de Koerdische Democratische Partij van Barzani.

    De Jazidi’s kozen hierbij en logischerwijze wegens hun recente ervaring resoluut voor de PKK/YPG. Uiteindelijk mocht de groep van Barzani de klus klaren. Vermoedelijk na heel grote Turkse druk op de VS.

    Syriac
    Ook dient men de lokale situatie in de provincie Hassakeh beter te begrijpen. Neem de bij Turkije gelegen grensstad Qamishli. Deze kende vorige eeuw een grote bevolkingsaangroei als een gevolg van de Turkse burgeroorlog en Grieks-Britse invasie.

    In onze media is uiteraard de massale afslachting in Turkije van de Armeniërs goed beschreven. Bijna iedereen hier kent dat. Amper gekend is echter de problematiek rond de Syriac, ook wel Assyriërs genoemd.

    Volgens de aanhangers van die groep zouden er in diezelfde periode van 1916 tot ongeveer 1920 een 500.000 van hun geloofsgenoten in datzelfde gebied zijn vermoord. Ook zij spreken daarom van een genocide maar het ontbreekt hen aan goede invloedrijke woordvoeders die de Armeniërs wel hebben.

    Deze groep vluchtte in die periode massaal naar Syrië, ondermeer naar het vlakbij gelegen Qamishli. Men noemde het in die periode zowat de hoofdstad van die groep die vooral de Nestoriaanse tak van het christendom aanhangt. Dit is de eerste afscheuring van de christelijke kerk en is genoemd naar de Syrische pater Nestorius (386-451).

    Nu gebeurden die slachtpartijen in Turkije met de zeer actieve medewerking van de Koerden die in hetzelfde gebied woonden en zo massaal gronden, huizen en bedrijven konden inpikken.

    Qamishli
    De voorbije decennia groeide, mede als gevolg van de oorlog tussen de Turkse Koerden en de regering Ankara het aantal Koerdische vluchtelingen in Syrië en onder meer in Qamishli. Daar zijn de Koerden als gevolg van die nieuwe immigratie nu in de meerderheid.

    En het succes van de Koerden – een gevolg van de Amerikaanse inmenging – zorgt nu voor regelmatige en steeds heviger wordende wrijvingen tussen die Assyriërs en de YPG. Hierbij kwam het in Qamishli en de provinciehoofdstad Hasaka al een paar keer tot onderlinge gevechten waarbij ook doden vielen.

    De Assyriërs hebben immers nu ook hun eigen militie, de Gozarto Beschermingsmacht, en die samenwerking met de YPG is dan ook problematisch. Alleen het gevaar van ISIS zorgt ervoor dat het hier niet uit de hand loopt.

    Maar voor de Syrische regering is dit dan ook op eieren lopen. De YPG en de regering in Damascus hebben wel goede relaties maar uitstekend zijn die zeker ook niet.

    YPG, Gozarto en het leger
    Typerend was dat toen de stad Hasaka door ISIS werd aangevallen zij het stadsdeel waar het leger zat bestormden, niet dat waar de YPG baas speelde. Het duurde vele dagen voor de YPG het leger ter hulp snelde.

    ISIS werd daarna snel verdreven en is nu praktisch weg uit die provincie. Het gevolg is wel dat het door YPG bezette deel van de stad Hasaka nu groter geworden is. Slim gespeeld natuurlijk. Maar niet bepaald fraai.

    En uiteraard poogt de YPG haar gebied te vergroten en duwt ze daarbij niet-Koerden soms systematisch weg. De door de YPG op ISIS veroverde stad Tal Abyad is hier een voorbeeld van.

    Toen ze de stad overnam voerde zij er haar eigen bestuur in maar ze veranderde er wel de Arabische namen in hun lokale versie van het Koerdisch – De Koerdische taal bestaat immers niet want er zijn vier verschillende talen of dialecten – en schreef die dan nog in het schrift van Turkije en de PKK. Het Arabisch verdween. Wat uiteraard voor veel herrie zorgde.

    Neen, het zeer simplistische verhaal in onze media over de doodbrave Koerden is een karikatuur. De realiteit is totaal anders en geeft zeker geen fraai of eenvoudig beeld.

    China
    Verder is China in dit conflict zeker niet neutraal. China is de aarzelende grootmacht die echter op haar strepen staat en zich door niemand de wet laat dicteren.

    Ze speelt in de Syrische kwestie ook een zeer belangrijke rol maar dus eerder op de achtergrond. Het steunt echter zowel diplomatiek en financieel de regering in Damascus.

    Ze is ook overal bij de besprekingen rond Syrië aanwezig en gebruikte in de Veiligheidsraad van de VN al herhaalde malen in deze zaak haar veto. Dit samen met Rusland dat zo niet alleen stond. Wat ook zeer belangrijk is. Beiden vormen in wezen een militaire alliantie.

    China heeft ook voldoende reden om bezorgd te zijn over die salafistische terreurbewegingen gezien de toestand in de westelijke Chinese provincie Xinjiang waar het Westen, Turkije en Saoedi Arabië allerlei extremistische groepen steunen die reeds tientallen doden op hun geweten hebben.

    in China weet men dit uiteraard. Men arresteerde trouwens in Shanghai Turkse geheime agenten die bezig waren om terroristen uit Xinjiang met valse papieren naar Syrië te voeren.

    Het valt trouwens ook op dat men in de westerse massamedia er alles aan doet om dit terrorisme in het Chinese Xinjiang te minimaliseren en de oorzaak hiervoor geheel op conto van de Chinese regering te schrijven. Nog maar eens een karikatuur.

    Olie en de vadsige prinsen
    Wat betreft olie was de maatregel van Saoedi Arabië vooral gericht tegen de VS die haar dankzij die dure olieprijs van tot 120 dollar per vat uit de markt begon te duwen. De VS is immers de voorbije jaren uitgegroeid tot een der drie grootste olieproducenten, naast Saoedi Arabië en Rusland.

    In mijn recent geplaatst verhaal over Saoedi Arabië maakte ik al melding van een op handen zijnde Saoedische koerswijziging. Die is nu al veel concreter en bijna zeker hijst het Huis van Saoed hier de witte vlag.

    Met Iran aan tafel
    Ze verloor haar strijd en de controle over de oliemarkt. Een zeer belangrijke gebeurtenis. Vermoedelijk gaat ze haar productie wat verminderen om Iran op de markt te laten komen om zo geen neerwaartse prijsdruk te veroorzaken. Op zich al een merkwaardig fenomeen. Die afspraken gebeuren trouwens in overleg met Rusland. Een ander merkwaardig fenomeen.

    Het Huis van Saoed voert dan in Syrië wel oorlog tegen Iran en Rusland maar zit nu wel direct en indirect (Iran) met hen aan tafel over het meest cruciale voor Saoedi Arabië: de olieprijs! Vermoedelijk zal de olieprijs gaan van nu 35 dollar per vat naar ongeveer 50.

    Te laag voor een massale hervatting van de duurdere Amerikaanse olieproductie maar financieel voldoende voor de andere olieproducerende landen. Het probleem voor Saoedi Arabië is immers dat het land ten onder aan het gaan was als gevolg van die oorlogen die het voert en de te lage olieprijs.

    Het ongenoegen over het huidige beleid in het Saoedische koninkrijk werd steeds groter en groter en bedreigt de positie van koning Salman en zijn lievelingszoon de tweede kroonprins Mohammed bin Salman. De verantwoordelijke voor de olienijverheid en de oorlogen in Syrië en Jemen.

    En die drie kwesties veroorzaken steeds groter wordende problemen en almaar duurdere facturen die ook voor het schatrijke Huis van Saoed een beetje teveel van het goede waren.

    Geschat werd dat hun dikke geldbuidel van ongeveer een 600 miljard dollar tegen eind 2019 zou op zijn. En dan is het gedaan met de dolle pret voor de duizenden vadsige prinsen die het land rijk is. En dat kan toch niet zijn zeker.
    Je kan tegenwoordig in het land zelfs al de eerste relatief open protesten over het beleid horen. Ook dat is nieuw.
    Willy Van Damme

  3. Hallo Willy,

    Wederom hartelijk bedankt voor je heldere analyse. Het zijn zaken waar ik vermoedens over had. In combinatie met Geschiedenis, is het mogelijk om er niet ver naast te zitten.

    Is er een goed boek over de Koerdische strijd onderling.
    Het enige wat ik van Koerden weet van mijn grootouders is dat ze de Turken geholpen hebben bij de Armeense Genocide.
    En dan wat boeken door westerse ogen geschreven, en dat wantrouw ik meestal.

    Groet,

    Henk Koelewijn
    Antwoord:
    Ik was al je Armeense wortels vergeten. Dat over de rol van Koerden bij de uitroeiing van de Armeniërs en de Syriac zal je wel nooit bij ons lezen.

    Armeniërs en Koerden behoren in onze media tot de goeden en die leven dus nu en in het verleden altijd in grote harmonie nietwaar.
    Verder leert mijn ervaring mij dat de Nederlandstalige werken over die zaken te slecht zijn voor de ramsj en alleen goed genoeg voor de papierafval.

    De grote vraag is nu wat de YPG en zustertje SDF gaan doen met die wapenstilstand. Een zeer goede was deze week de reactie van Philip Hammond, de Britse minister van Buitenlandse Zaken.

    Deze maakte zich publiek boos omdat hij, naar de man beweerde, bewijzen had gezien dat de YPG/SDF ook met de Syrische regering en de Russen samenwerkte. Blijkbaar kan die man dus ook nog lezen. En dat voor een lid van de regering Cameron.
    Willy Van Damme

  4. Hallo Willy,

    Ja dat klopt Willy mijn Armeense Roots. De geschiedenis van de Assyriers kende ik, het was inderdaad in de zelfde periode.
    Maar met deze twee volkeren noem ik ook altijd de Pontische Grieken, en de Griekse bevolking aan de westkust van Byzantium (Turkije) Het is bijna honderd jaar geleden dat de laatste Grieken uit het land gegooid werden, waar ze al eeuwen woonde.
    Ik heb verder geen haat tegen de Turken, maar hun Nationalisme is wel erg storend, en zwaar agressief.

    Ja toevallig toen het over de YPG/SDF voorbij kwam op het NOS journaal, was dat het eerste wat ik afvroeg over de PKK.
    Ik vertrouw zelfs de wetenschappelijke uitleg niet van Beatrice de Graaf (terrorisme deskundige.

    Ik zat net Argos: LEES HIER DE INTRODUCTIE
    te kijken over Bij oorlogen, aanslagen en terreurdreiging verschijnen er vele deskundigen in nieuws- en actualiteitenprogramma’s. Ze pleiten met regelmaat voor investeren in defensie of militair ingrijpen. Maar waarom melden journalisten niet dat sommige deskundigen verbonden zijn aan beveiligingsbedrijven en de wapenindustrie?

    Medialogica analyseerde honderden interviews van drie prominente veiligheidsexperts: Glenn Schoen, Jaap de Hoop Scheffer en Dick Berlijn. We ontdekken dat media vaak verzuimen de werkgevers van hun deskundige sprekers te noemen. Journalisten vergeten het, vinden het te verwarrend of achten het simpelweg een ‘bijkomstigheid’.

    Was interessant, binnenkort wordt er in ons legermuseum NMM ook een lezing gegeven op 3 april over het zelfde onderwerp.
    We slijpen de messen.

    Oh ja voor dat ik het vergeet.

    Toevallig lees ik nu een boek over de Duitse bijdrage aan de Armeense genocide.

    Biehilfe zum Völkermord: Deutschlands Rolle bei der Vernichtung der Armenier
    van Jürgen Gottschlich ISBN 978-3-86153 817-2

    Met vriendelijke groet,

    Henk Koelewijn
    Antwoord:
    Bij het bespreken van de afslachting van die massa’s Armeniërs, de Cyriaccen, de zogenaamde Pontische Grieken en de Grieken uit Istanbul, Izmir en dergelijke dient men natuurlijk goed de context te kennen en te beschrijven waarbinnen dit allemaal gebeurde.

    Er was de eerste wereldoorlog en een op zijn terugweg zijnde Ottomaanse rijk. Het was erg verzwakt en had als voornaamste vijanden al heel lang Rusland, het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk.

    Die loerden op de Ottomaanse gebieden als Palestina, Syrië en Irak. Zoals de VS nu overal doet steunden zij het soms heel begrijpelijk ongenoegen over het bestuur bij allerlei groepen zoals de Grieken, de Arabieren en Armeniërs.

    Dit escaleerde met de gekende gevolgen. Bovendien heeft het Verenigd Koninkrijk de Grieken heel bewust meegelokt in een oorlog tegen het resterende deel van dat Ottomaanse rijk.

    De Britten vonden op zeker ogenblik dat ze genoeg gestolen hadden en trokken zich terug. Waardoor de Grieken alleen kwamen te staan en verslagen werden. Waarna ze of afgeslacht werden of op de vlucht gingen.

    De Grieken wilden de oude duizenden jaren eerder gestichte nederzettingen terug.
    Pure waanzin. Daar Griekenland als natiestaat een vrij recente creatie is was dat vanuit volkrechtelijk standpunt de grootst mogelijk onzin. Een beetje als wat de zionisten nu beweren.

    Ooit in de buurt van Thesaloniki mensen gekend die toen uit Izmir waren gevlucht. Het is in Griekenland het grote nationale trauma die een verzoening met Turkije onmogelijk maakt. En zeker nu met die door Turkije georkestreerde vluchtelingenstroom en de Europese reacties daarop. Het ieder voor zich.

    Betreft de geciteerde bronnen kan je stellen dat dit een van de meest gebruikte methodes van de massamedia is om de mensen te bedriegen. Typerend is het persbureau Reuters.

    Bij elk artikel over de toestand in Syrië gebruikt die het Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten als primaire bron. Dit zonder te stellen dat dit een aan die jihadisten verbonden organisatie is van juist 1 persoon die dan nog vanuit het Engelse Leicester werkt.

    Reuters zal over dat Observatorium hoogstens schrijven dat ze de oorlog monitoren, met mensen ter plekke werken of dat het contacten heeft met activisten op het veld in Syrië. Ik heb hen recent ook geciteerd maar dan door het politiek te situeren zodat de lezer die verklaringen van die organisatie goed of beter kan plaatsen.

    Zoals ik recent ook de nieuwssite al Masdar citeerde en er bij vermelde dat die achter de Syrische regering staat. Het is een essentieel element in de journalistiek dat deontologisch een verplichte regel is maar waaraan men zijn voeten veegt.
    Hetzelfde doen onze media met het Nederlandse Instituut Clingendael.

    Maar men verzwijgt dat en geeft die bronnen zo ten onrechte een schijn van onpartijdigheid. En wat betreft dat Observatorium het idee dat ze om de mensenrechten geven.

    Maar toen ze die naam kozen wisten die mensen achter die mediaoperatie perfect waarom ze daar het woord ‘mensenrechten’ bijnamen. De CIA of MI6 of een van de door hen ingehuurde PR-bureaus zal hen dat wel duidelijk hebben gemaakt.
    Mensenrechten klinkt toch zo mooi, zeker als je hierachter een bende koppensnellers kunnen laten schuilen.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s