Onderzoeksjournalisten en Charles Lewis

Toch mooi zo’n interview met ‘onderzoeksjournalist’ Charles Lewis (Het Witte Huis is een leugenpaleis, DM 7 december) over zijn nieuwe boek over hoe de Amerikaanse regering steeds maar tegen de bevolking zit te liegen. “We worden ons hele leven lang systematisch belogen”, stelt hij, en het is “De laatste halve eeuw … zwaar verslechterd”.

Maar dat kan maar gebeuren doordat de media continu op grootse wijze faalt in haar taak van berichtengever. De leugens van de toenmalige regeringen over Vietnam en Irak werden ten tijde van deze oorlogen immers al veelvuldig doorprikt door bepaalde schrijvers maar hun werk geraakte nooit in de massamedia.

Het is dan ook geen toeval dat men in het gesprek van vandaag zedig zwijgt over de huidige conflicten van de VS met Rusland en China en de problemen rond Oekraïne, Syrië, Libië en Jemen. De kranten moeten immers de leugens van de Amerikaanse regering voorlopig nog kunnen blijven verspreiden.

Pas binnen 20 of 40 jaar zullen we dan in De Morgen of een andere krant kunnen lezen dat er inderdaad een fascistische staatsgreep is geweest in Kiev en dat er in Syrië nooit een zogenaamde gematigde rebellengroep was die tegen de Syrische regering vocht maar alleen salafistische koppensnellers.

Intussen blijven De Morgen en anderen over die brandhaarden maar grossieren in de grootste nonsens en leugens mogelijk.

De Vereniging voor Onderzoeksjournalisten nodigde de man naar hun jaarlijks congres uit om er te komen spreken. Beter ware het dat de leden van die vereniging eens de leugens in hun kranten rond o.m. Oekraïne en Syrië ontmaskerden. Maar dat… is een ander paar mouwen. Iets voor binnen enkele decennia vermoedelijk. Onderzoeksjournalisten zei U?

Willy Van Damme

NASCHRIFT:

Vorig jaar nodigde deze Vereniging van Onderzoeksjournalisten Seymour Hersh uit. Deze beschreef reeds in maart 2007 in het in The New Yorker verschenen magistraal stuk ‘The Redirection’ hoe de VS van plan was om de Syrische regering omver te werpen door gebruik te maken van de lokale afdeling van de Moslimbroederschap.

Er is mij geen enkele Vlaamse of Nederlandse journalist bekend die na dit congres dat verhaal van Hersh oppikte en aantoonde dat die massaslachting in Syrië toen al in 2007 werd voorbereid. Men gaat naar zo’n congres, ontmoet wat collega’s, praat wat over koetjes en kalfjes, klapt in de handen na de uiteenzetting van de gastspreker en gaat daarna huiswaarts stoefen dat men hem ontmoet heeft. Dat is het resultaat. Het enige!

Advertenties

7 thoughts on “Onderzoeksjournalisten en Charles Lewis

  1. Ik ben blij dat u er in ieder geval nog overschrijft, dank daarvoor. Wat is eigelijk uw indruk, beginnen mensen het door te krijgen dat het TV journaal (zo wel in Belgie als Nederland) totaal en dan ook totaal niets te maken heeft met Journalistiek.
    Simon ter Schegget
    Antwoord:
    Het is een zeer belangrijke vraag die U stelt en een waarmee overheden, reclamebureaus en PR-mensen zich al heel lang mee bezig houden. Mijn visie is dat het antwoord hierop dubbelzinnig is.

    Er is de traditie van mensen die zeggen dat het allemaal ‘gazettenpraat’ is, en dat staat dan in de volksmond voor onbetrouwbaarheid en leugens.

    Aan de andere hand is het duidelijk dat de media een sleutelrol spelen bij het vormen van de publieke opinie. Mensen mogen de media dan wel niet vertrouwen, toch blijven ze hen uiteindelijk geloven.

    Om die bevolking dan te overtuigen dient men wel massa’s modder over het te bekladden doelwit te gooien. Een paar snedige stukken vol grove leugens volstaan niet.

    Het moet wel een doorgedreven campagne zijn die over vele maanden loopt tot iedereen, incluis soms zelfs de daders van dat moddergooien, dat begint te geloven als zijnde de waarheid.

    Wil men oorlog voeren dan dient men eerst de eigen bevolking en desnoods die van andere landen, de zogenaamde bondgenoten, te overtuigen van de noodzaak voor oorlog.

    Kijk maar eens in detail hoe men de vermoorde Iraakse president Saddam Hoessein jarenlang voorstelde als het grootste monster mogelijk die ook nog een direct en groot gevaar voor het eigen (westerse) lijf was. Tot men hem kon vermoorden.

    Zie ook naar de veelal achter de schermen gevoerde ruzies rond het eigenaarschap van de media. Zo was de tot Amerikaan genaturaliseerde Australische mediamagnaat Rupert Murdoch de man die sinds Margaret Thatcher in 1979 tot nu bepaalde wie de Britse premier zou worden.
    De kiezers mochten al stemmend verder alleen kijken naar dat circus dat men democratie noemde.

    in Hong Kong is er nu ruzie rond het eigenaarschap van de Engelstalige krant The South China Morning Post, de oudste en meest invloedrijke krant in haar genre. Die is nu eigendom van de Maleisische magnaat Robert Kuok.

    Jack Ma, de grote man achter de Chinese internetgigant Ali Baba wil dit kopen en onmiddellijk begint men in kranten als the Financial Times en bij persbureaus zoals Reuters te roepen over ‘persvrijheid’ en te ‘pro-China’.
    Nu de VS daar het Hong Kongse regionalisme versus het Chinees nationalisme zit te financieren is het bezit van die krant belangrijk.

    Neem ook de Londense populaire London Evening Standard dat sinds een paar jaar eigendom is van de Rus Evgeni Alexander Lebedev, de man van de Russische Novaya Gazetta.

    Dit is een krant die grossiert in propaganda tegen Poetin en desnoods de grootste leugens en onzin over de Russische regering publiceert. Verhalen die dan gretig als waar zijnde overgenomen worden door De Standaard, The New York Times en de NRC. Voor hen het bewijs dat zelfs de Russen het weten en dat men elke twijfel over dat feit NU overboord moet gooien.

    Geen wonder dat die man een in modder gooien gespecialiseerde invloedrijke Britse krant mocht overnemen. Een andere Rus had het zelfs niet moeten riskeren om een overnamebod te lanceren.

    Maar je hebt ook massa’s mensen die ondanks die ‘brainwashing’ door de media er niet in trappen. Het zijn de zelfbewuste, kritische en achterdochtige lezers/kijkers die niet zelden autonoom op onderzoek gaan en elders zoeken naar de waarheid achter de feiten.

    In die zin is het ooit door het Amerikaanse leger opgezette internet een zegen gebleken voor de onafhankelijke kritische nieuwszoeker. Je kunt op het internet de grootst mogelijke onzin en smeerlapperij vinden maar ook zoveel informatie dat het in bepaalde gevallen amper te verwerken is.

    Wie dan ook echt zoekt naar de realiteit achter de muur van medialeugens kan die zo vinden. Het vergt alleen wat inzicht en tijd, maar vinden doet men. Wie trouwens de lezersreacties op de websites van een pro-Saoedische krant als de Libanese Daily Star bekijkt ziet dat die leugens niet zomaar geslikt worden.
    Hetzelfde voor de andere grote media.
    Willy Van Damme

    • Dank voor deze Reactie, Willy.

      U beschrijft precies hoe de zaken in elkaar steken.

      Over de noodzaak om een toekomstig slachtoffer eerst zwart te maken schrijft Victor Ostrovsky in zijn boek ‘By way of Deception’ ( Ostrovsky was ooit Mossad agent, en dit was het motto van de Mossad) het volgende:
      ( Ik citeer de samenvatting van dit onderwerp die Peter Myers op zijn site heeft geschreven: http://www.mailstar.net/ostrovsky.html
      Ostrovsky beschrijft een gesprek tussen hemzelf als Mossad-student, en zijn leermeester.)

      Ephraim had spelled it all out for me and confirmed some of the information I’d already known. He then went on. “After the bombing of Libya, our friend Qadhafi is sure to stay out of the picture for some time. Iraq and Saddam Hussein are the next target. We’re starting now to build him up as the big villain. It will take some time, but in the end, there’s no doubt it’ll work.”

      “But isn’t Saddam regarded as moderate toward us, allied with Jordan, the big enemy of Iran and Syria?”

      “Yes, that’s why I’m opposed to this action. But that’s the directive, and I must follow it. Hopefully, you and I will be done with our little operation before anything big happens. After all, we have already destroyed his nuclear facility, and we are making money by sellmg him technology and equipment through South Africa.”

      {p. 254} In the following weeks, more and more discoveries were made regarding the big gun and other elements of the Saddam war machine. The Mossad had all but saturated the intelligence field with information regarding the evil intentions of Saddam the Terrible, banking on the fact that before long, he’d have enough rope to hang himself. It was very clear what the Mossad’s overall goal was. It wanted the West to do its bidding, just as the Americans had in Libya with the bombing of Qadhafi. After all, Israel didn’t possess carriers and ample air power, and although it was capable of bombing a refugee camp in Tunis, that was not the same. The Mossad leaders knew that if they could make Saddam appear bad enough and a threat to the Gulf oil supply, of which he’d been the protector up to that point, then the United States and its allies would not let him get away with anything, but would take measures that would all but eliminate his army and his weapons potential, especially if they were led to believe that this might just be their last chance before he went nuclear.
      Jan Verheul:
      Antwoord:
      Je reactie zat bij spam en werd pas nu ontdekt. Leuk is de uitdrukking ‘Saddam the Terrible’. Iemand met een beetje historisch inzicht, geheugen en kennis van de media erkent onmiddellijk die tendens.

      Eerst de campagne in de media en dan de oorlog. Het is mij en ook anderen al opgevallen hoe men tegenwoordig plots in de media begint te zeuren over Saoedi Arabië dat dan ook in onthoofdingen doet.

      En dit grootschalig. Tot over een goed jaar las je daar amper of niets over. Nu bijna dagelijks. Hier zat de N-VA eerder dit jaar het land van Koning Salman de Hakbijl nog te verdedigen.

      Nu doen ze plots mee en willen maatregelen tegen het land. De Hakbijl heeft het grootste wapenarsenaal in de regio maar amper soldaten. Hij heeft dus een groot probleem.

      En het Europees parlement heeft voor haar Sacharov prijs voor dit jaar deze keer geen goede Rus, Iraniër, Zimbabwaan of Chinees gekozen maar een Saoedi. Raar he.
      Net zoals men in 2011 de Nobelprijs voor de Vrede gaf aan een lid van de Moslimbroederschap in Jemen en dit jaar aan hun Tunesische tegenstanders koos. Eveneens ‘raar’.
      Willy Van Damme

  2. De “leugenaartjes” (om bestwil ???) die “best willen” …
    Gerard Eggermont
    Antwoord:
    … maar niet durven en niet mogen.
    Willy Van Damme

  3. Heb het artikel waar u naar verwees gelezen. Ongelooflijk! Bedankt voor de link, heb het ook gedeeld. Van de oorlog in Irak wist ik toen al dat het ons door de stroot werd geduwd, vandaar dat ik toen ook, tevergeefs helaas, mee betoogde tegen deze oorlog. Het is na zoveel jaren duidelijk de blauwdruk voor wel meer conflicten, Cambodja, Vietnam, Irak, Syrië… een mens zou er moedeloos van worden. Wat bepaalde media betreft, verziekte boel, het zal hopelijk ooit als een boomerang terug in het eigen gelaat vliegen.
    Alugana
    Antwoord:
    Graag gedaan. Het is een sleutelartikel over de oorlog in Syrië en het wereldwijde conflict dat daaruit is voortgekomen. Rosemary’s (Obama’s) baby.
    Het is een verhaal dat perfect de gruwel toont van deze maatschappij. Bij het drinken van sloten cognac en het snuiven van lijntje na lijntje cocaïne stelt hier een van die Libanese heren voor om Syrië te vernielen.

    Het zijn mensen die straffeloos massamoord voorstellen en laten uitvoeren. Neen, ze krijgen er nadien zelfs een beloning voor. Den Haag en het Internationaal Strafhof is voor losers, verliezers als de Serviër Radovan Karadzic. De anderen feesten verder op de berg van lijken waar ze voor zorgden.

    En feitelijk is dit interview met Charles Lewis in De Morgen gewoon hallucinant. Met vult drie pagina’s met verhalen die in het geval van Vietnam al decennia geleden bewezen zijn en waarover men reeds bibliotheken vol publiceerde. Hetzelfde voor Irak. Oude belegen en vol schimmel zittende koek dus.

    En terwijl men die drie pagina’s zit te lezen staat ernaast of wat verder een nieuw pak leugens made in Washington over Syrië, Jemen, Oekraïne, enzovoort. Het gesprek met Charles Lewis is in het geval van De Morgen hier dan ook een geval van durf, grote durf.

    Echte durf had geweest om de huidige Amerikaanse leugens over o.a. Syrië te bespreken. Dat had nieuwswaarde opgeleverd. Nu was het alleen maar voer voor de herkauwers.
    Willy Van Damme

  4. Geachte heer Van Damme,

    wat goed dat u het artikel in de Morgen hebt gelezen. Het interview vertrok van het boek http://935lies.com dat vorig jaar werd gepubliceerd. Het is een opsomming van feiten waarbij de Amerikaanse overheid (en meestal nog de president in hoogsteigen persoon) telkens opnieuw mensen voorliegt om dan onder voorwendsels ten strijde te trekken met massaal veel slachtoffers. Het boek is gebaseerd op heel veel documenten en 10 jaar onderzoek. Hij wil vooral die “information gap” (de vertraging waarmee journalisten uiteindelijk het onderzoek voeren) aantonen. U bent het daarmee blijkbaar eens, maar snapt niet waarom deze – voor u reeds bewezen – cases werden aangekaart in dit interview. Misschien moet u het boek eens lezen. Het zal u zeker boeien. Gedurfd is het zeker dat De Morgen dit interview wou publiceren (en dat schrijf ik zonder sarcasme), want inderdaad, je leest heel wat mediakritiek op en tussen de regels.

    En nee, zijn passage heeft veel meer effect dan u denkt. Geïnspireerd door Lewis hebben we 16 jaar terug een fonds voor onderzoeksjournalistiek opgezet. We zetten vooral in op dit soort verhalen waar u naar verwijst. We financieren journalisten in Vlaanderen, in Europa en in de wereld als het moet. Zo geef ik u een dossier over Ukraïne, vandaag gepubliceerd: http://www.theblacksea.eu/donbass/

    Veel leesplezier,

    Ides Debruyne
    Journalismfund.eu
    Antwoord:
    De reactie zelf leek verloren maar zat bij spam. Ik plaats ze hier zoals het ook hoort.
    Op de Facebook pagina van Bart Van der Stappen is hierover een hevige discussie ontstaan met een zekere Hulsman, een fervente fan van die regering in Kiev.

    Hij betrapte mij op een fout. Het officieel gebruik van het Russisch als officiële taal werd niet na de Oranje revolutie van 2004 verboden maar reeds in 1991 toen de VS de vroegere Sovjetunie in stukken liet hakken.

    Wat toont wat een zwakke figuren toenmalig president Michael Gorbatsjov en zijn opvolger Boris Jeltsin toen waren. Het bewijst ook dat de VS toen reeds lang bezig was met het ondermijnen van de stabiliteit van het land door de nationalistische tegenstellingen op te kloppen.

    Dat deze regering het uiten van kritiek op de vroegere fascistische bewegingen uit WO II verboden heeft noemde hij ‘ondoordacht’. Ook insinueerde hij dat ik gezien mijn interview op Russia Today wel eens geld krijg uit Moskou.

    Bedankt voor Uw reactie en ook die link naar dat artikel over de situatie in de regio van Donbass in Oekraïne.

    Het is hier erg druk wegens het dossier van het Midden-Oosten en vooral Syrië dat ik volg. Ik poog dat op een professionele en dus correcte wijze te doen en dat vergt op dit ogenblik enorm veel werk. Veel tijd voor iets anders is er niet bij.

    Omwille van U en de organisatie die U vertegenwoordigd ik heb ik echter de tijd genomen om dat groot artikel over Donbass grondig te lezen en te bestuderen. Mede omdat ik dit dossier van Oekraïne secundair – Syrië heeft wegens zijn maatschappelijk belang hier absolute voorrang – ook volg.

    Vooreerst ben ik dit Fonds Pascal Decroos voor de eerste maal tegengekomen tijdens de eerste conferentie toen in Utrecht van de Vereniging voor Onderzoeksjournalisten waar ik als spreker was uitgenodigd. Een teleurstellende ervaring mede daar ik al mijn reiskosten diende te betalen incluis het hotel waarnaar men mij had verwezen en dat vrij duur was. Ik leerde er ook niets bij.

    Ik had natuurlijk al van dat Fonds gehoord en was nieuwsgierig. Toen bleek dat men om een subsidie krijgen men een dossier moest indienen waarna een jury dit ging beoordelen. Logisch natuurlijk.

    Tot mijn opperste verbazing bleek een van die juryleden Hugo De Ridder te zijn. De gewezen journalist van de Standaard die het presteerde om zowel tekstschrijver te zijn van gewezen premier Leo Tindemans als de man die als journalist die teksten in zijn krant dan ging bespreken.

    Voor velen is Hugo De Ridder een groot journalist, voor mij is hij zowat alles wat een journalist niet mag zijn. Dit soort praktijken staat immers haak op wat de basisethiek van de journalist moet zijn.

    Maar geen zorg in onze media staat hij steevast beschreven als een ‘groot man’ en voor het Fonds was hij groot genoeg om in die jury te zitten die dan moet oordelen over de kwaliteiten van een ingediend dossier voor onderzoeksjournalistiek.
    Dit is lachen met het beroep en het verder de dieperik induwen.

    Ik heb toen gezworen met Uw fonds nooit enig contact te hebben. Er zijn principes waar ik niet van afdwaal. Ik zie nu tot mijn verbazing dat het sindsdien nog erger geworden is, veel erger zelfs.

    Ik heb hier in het verleden het boek van Lisa De Bode ‘De stille revolutie’ besproken (Lannoo, 2011) dat met jullie financiële steun werd gemaakt. Het is in mijn opinie wat betreft het Midden-Oosten kandidaat voor het domste Nederlandstalig boek over de regio van de voorbije decennia.
    Dit boek is bijna platte reclame voor in mijn visie het meest gruwelijke, corrupte en oorlogszuchtigste land ter wereld.

    En dan zie ik nu het Fonds Pascal Decroos is opgegaan in Journalismfund.eu. Nou felicitaties, nu krijgen jullie steun van de grote jongens en dames, de mensen met de vele poen. Geen probleem, maar niets komt voor niets.

    Nu zie ik dat een van jullie grote sponsors de Open Society Foundation is. En dan sloegen bij mij alle alarmen op rood. De Open Society is immers het instrument van vermoedelijk ’s werelds grootste speculant en crimineel – de man liep in Frankrijk een correctionele straf op wegens handel met voorkennis in aandelen van de Franse bank Société Générale – George Soros.

    Hij is ook de man die via speculatie 1 miljard dollar verdiende aan het neerhalen van het Britse pond – In het Verenigd Koninkrijk voor altijd gekend als Black Friday of 16 september 1992 – waarmee hij wou verhinderen dat het pond sterling naderhand tot de euro zou toetreden.

    Het verhinderen was een wens van de VS. Het Britse pond zat tot Black Friday in de zogenaamde slang van Europese munten (European Exchange Rate Mechanism of ERM), de voorbode voor de Europese Monetaire unie (EMU) en later de euro.

    Het is ook die man die opnieuw volgens de media 1 miljard dollar verdiende door te speculeren tegen een aantal Aziatische munten. Wat de Aziatische crisis veroorzaakte en bijna leidde tot het uiteenvallen van Indonesië. Het veroorzaakte enorm veel sociaal leed.

    De miserie welke die man veroorzaakte is dan ook enorm. Maar hij werd er schatrijk op. En dat geld geeft hij dan deels weg aan ‘goede’ doelen zoals Human Rights Watch, Global Witness, de International Crisis Group en nu dus ook aan jullie. Bloedgeld dus.

    Hij is ook steevast de centrale figuur, zij het achter de schermen, bij een waslijst van zogenaamde kleurenrevoluties wereldwijd. Dit samen met de Amerikaanse regering via bijvoorbeeld de National Endownment for Democracy, een overheidsinstelling. Ook in tweemaal in Oekraïne.

    Zo steunt hij in Syrië een zogenaamde humanitaire organisatie De Witte Helmen, in wezen een afdeling van die salafistische bendes, specialisten in koppensnellen en plunderen. De Witte Helmen werken zoals foto’s bewezen ook samen met ISIS, o.m. in het vroegere Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmoek bij Damascus waar ISIS een kleine cel heeft.

    En hier kom ik dan bij dit artikel dat jullie mee financierden. Daar George Soros een van de duistere krachten was achter de fascistische staatsgreep in Kiev van 21 februari 2014 wekt de teneur van dit stuk mij geen enkele verbazing integendeel.
    Het past in een traditie van propaganda die men als journalistiek verkoopt, hier zelfs (sic) onderzoeksjournalistiek.

    Als men mij zou vragen om dit als journalistiek werk punten te geven dan zou ik weigeren daar O nog teveel is. Het is immers geen journalistiek werk maar een ton onvervalste propaganda. Walgelijk zelfs.

    Journalistiek moet er een zijn van woord en wederwoord, toch als er beschuldigingen van een criminele of ethische aard geuit worden. Dat is hier blijkbaar niet nodig.

    En als personen die beschuldigingen uiten dan is het journalistiek essentieel dat men duiding geeft rond die persoon. Als bijvoorbeeld een politicus A iets zegt over een ander politicus B dan moet men die A plaatsen qua partij, strekking of ander eventueel motief dat zijn kritiek kan verklaren.
    Ook dat blijkt hier helemaal niet nodig.

    Wat ook opvalt is het veelvuldig gebruik van een klassieke truc bij dit soort propaganda en dat is het gebruik van anonieme bronnen voor het bekladden van het doelwit, hier dan de regeringen in de regio Donetsk en Loehansk.

    Maar dat is logisch want achter Journalismfund schuilt George Soros een der financiers van de fascistische staatsgreep in Oekraïne. Het ene volgt automatisch uit het andere.

    Een paar voorbeelden om mijn betoog te staven. Zo laat men Sergiy Taruta en Pavlo Zhebrivsky aan het woord als ex-gouverneur en gouverneur van Donetsk Oblast (provincie/regio). De auteur verzwijgt echter dat dit benoemingen zijn van president Petro Poroshenko die dankzij die staatsgreep in Kiev aan de ‘macht’ kwam.
    Dat is essentiële informatie nodig zodat de lezer hun beider verklaringen echt kan duiden.

    Bovendien verzwijgt men dat Taruta een vermogen heeft van 2,7 miljard dollar – volgens Forbes – en dus gewoon een oligarch is die zich zeker niet verrijkte door steenkool te kappen, boeken of bier te verkopen, bureaucraat te spelen of maïs te zaaien.

    En dan komt ook regelmatig een zekere Anders Aslund aan het woord als man van The Atlantic Council. De man was samen m=et Jeffrey Sachs een der voornaamste adviseurs van de Russische president Boris Jeltsin.

    Een hier besproken studie van een aantal Britse en Amerikaanse professoren en de getuigenis van een vroegere Europese topambtenaar toonden dat in die periode en kost ernaar als gevolg van hun adviezen minstens een miljoen Russen omkwamen van ontbering.

    Men plunderde vanuit de VS, het Verenigd Koninkrijk en Israël op een ongehoorde wijze het land en liet het wat later failliet achter en de bevolking in complete armoede.

    Anders Aslund is ook zowat de adviseur geweest van de Oekraïense regering op het vlak van het sociaaleconomisch beleid. Het resultaat is dat het gemiddeld inkomen van het Oekraïense bevolking na de implosie van de Sovjetunie tot 1994 scherp daalde.

    En na die staatsgreep is het er alleen nog maar heel veel erger geworden. Maar de wijsheid en zijn betrokkenheid bij het Oekraïense beleid wordt de lezer onthouden. Naar mijn smaak heel bewust trouwens.

    En dan zijn er de massa anonieme bronnen die zware eventueel lasterlijke aantijgingen doen. Zo stelt men:
    – ‘According to Ukranian officials”. Welke?
    – ‘The Kremlin is also allegedly forbidden their takeover’. Allegedely? Hoe?
    – ‘One business analyst tells us’. Hoe, wie?
    – ‘One Donetsk business analyst tells us’. Hoe, wie?
    – ‘One research shows’ Welk research?
    – ‘Some leaders we spoke to’. Welke?

    En dan, als uitsmijter, citeert men ook Vitaliy Sisov van de krant (?)Novosti Donbassa. Grappig. Dat was diezelfde krant die op 17 april 2014 het bericht lanceerde dat alle Joden in de rebellenregio zich als jood moesten laten registreren.

    Wat men snel ontmaskerde als een grove leugen. een leugen die vermoedelijk voortvloeide uit de toen aanzwellende kritiek in de alternatieve en Russische media over die fascistische staatsgreep van Svoboda en Pravy Sektor waar jodenhaat extreme vormen aanneemt.

    Mijn vermoeden is dat die fascistische groepen of de VS de aandacht van dit in Kiev en westelijk Oekraïne welig tierende jodenhaat wou afleiden en daarom nog maar eens met wat extra modder gooide naar die rebellen.

    En dat doet ook dit door jullie gefinancierde stuk. Het is drek, niet meer, niet minder. Uiteraard is er daar criminaliteit en dient men dit aan te klagen. Daarvoor is er journalistiek.

    Maar men mag dan niet de achtergrond vergeten van die rebellie. Zonder die door de VS en de Eu gesteunde fascistische staatsgreep had er van een rebellie in Oost-Oekraïne nooit sprake geweest.

    Hoef ik U te herinneren aan wat er op 2 mei 2014 gebeurde in Odessa toen een fascistische knokploeg vreedzame betogers het lokale vakbondsgebouw injoeg en dat dan in brand stak met 39 doden tot gevolg.
    Niemand werd hiervoor ooit voor de rechtbank gesleept.

    Mag ik er U ook op attent maken dat voor die groepen die nu in Kiev aan de macht zijn de fascistenleider, zijn knokploeg OUNB en zijn SS Divisie Galicia nu nationale helden zijn. En wie er durft kritiek op te geven een celstraf riskeert.

    Mag ik er U ook attent op maken dat deze politici het Russisch als officiële taal verboden zowel in 2004 bij de Oranje revolutie als vorig jaar. Men trok onder westerse druk dit vorig jaar wel snel terug in.

    Maar dit soort feiten die een perfecte verklaring geven voor die rebellie lezen we hier natuurlijk niet. Woord en wederwoord? Vergeet het! Daarom dat dit voor mij geen journalistiek werk is maar onversneden propaganda. Proficiat dus.

    Maar misschien kunnen jullie vanuit Journalismfund.eu eens een degelijk onderzoek subsidiëren naar de handel en wandel van George Soros of de praktijken van Anders Aslund of van die fascistische groepen in Oekraïne en de onwezenlijke corruptie in Kiev? Of, waarom niet, de rol van de VS hier want daar lezen we in dit verhaal niets over. Verboden terrein?

    Maar wiens brood men eet, diens woord men spreekt. Ik zie het dus niet gebeuren.
    Willy Van Damme

  5. Pingback: Journalistiek en het Fonds Pascal Decroos | DI's Journal

  6. Pingback: ‘Schokkende naaktfoto’s van beroemdheden’ – DI's Journaal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s