Syrië–De korte en de lange termijn van John Kerry

De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken is een katholiek die in het publiek ook wel eens naar een heilige mis gaat. Dat hij ondertussen al jaren bendes helpt bewapenen die het een plezier vinden om priesters en christenen te doden en kerken te vernielen neemt hij er duidelijk met plezier bij. Hypocrisie is ook voor veel christenen, zoals bij massa’s moslims, nooit een probleem geweest. De Taliban waren toch ooit ‘s werelds grootste opiumproducenten en -handelaars.

De brui aan geven

Maar die salafistische slachtpartijen blijven steunen is natuurlijk ook niet altijd leuk. Zeker omdat steeds meer en meer mensen het door hebben wat voor een doortrapte smeerlap hij is, een man die over massa’s lijken gaat. De Amerikaanse Joachim Von Ribbentrop, de eveneens netjes geklede minister van Buitenlandse Zaken van Adolf Hitler.

Een interview op RT over de Amerikaanse reactie op het recente Russisch optreden in Syrië. Het interview dateert van dinsdag 16 september. Sindsdien zijn er natuurlijk nieuwe elementen opgedoken maar die bevestigen alleen maar wat ik in het gesprek stelde dat ging gebeuren.

En na meer dan 4,5 jaar oorlog om Assad te vermoorden lijkt het steeds duidelijker dat het westen er genoeg van heeft. Zeker mede omwille van het sterk toegenomen gevaar voor terreuraanslagen van de Syrische ‘vrienden’ en de onoverzichtelijke vluchtelingenstroom komende van de oorlogen die de NAVO her en der voert of voerde. In Europa is het gewoon paniek en weet men niet meer op welk been eerst te staan dansen.

En dus is men achter de schermen druk bezig de boel aan het opdoeken. Maar natuurlijk moet men daarbij het gezicht redden van de oorlogsmisdadigers en knoeiers die ons beleid in de regio bepaalden, met figuren als een Barack Obama, Guy Verhofstadt, François Hollande en David Cameron. Om Herman (sic) graaf Van Rompuy. Miljoenen slachtoffers hebben ze door hun agressief optreden op hun geweten.

Maar er de brui aangeven is voor die politici natuurlijk niet zo simpel. Men moet het gezicht redden en de zelf aangerichte slachtpartij en nederlaag naar het publiek verkopen als een overwinning. En dat vergt tijd want de lakeien in de pers moeten dat tekstueel natuurlijk goed voorbereiden.

Een draai van 180°

En terwijl de slachtpartijen in Syrië dus voortduren begint men in het westen de kar te keren. Erg traag, zeker voor wie het geweld van die door Obama & Co bewapende bendes ondergaat. Zo bleek men de voorbije week in de provincie Idlib 54 krijgsgevangen Syrische militairen van nabij neergeschoten te hebben. De vrienden van het westen zetten het zelfs op het internet. En fier dat ze waren.

Sergei Lavrow, John Kerry en Adel al Jubeir in Doha - 3 augustus 2015

John Kerry (midden) met zijn collega’s, de Rus Sergeï Lavrov en de Saoedi Adel al Jubeir tijdens hun merkwaardige bijeenkomst van 3 augustus in de Qatarese hoofdstad Doha. Hier legde men duidelijk de basis voor het huidige Russische optreden in Syrië. Kerry gaf zondag toe dat men over dit Russisch militair optreden al langer praat dan deze week. Geen verrassing natuurlijk. Het lag in de lijn der verwachtingen.

Een voorbeeld van die nieuwe zich in de verte opdoemende politiek is het voorstel van de voorbij week van de Spaanse ambassadrice in Libanon om met Assad samen te werken. Wat de Oostenrijkse minister voor Buitenlandse Zaken de week voorheen al deed. Na 4,5 jaar slachtpartijen is men daar eindelijk tot dit besef gekomen. Van een groot inzicht en een hoge moraliteit gesproken.

Ook de VS is bezig die draai van 180° aan het voorbereiden. Getuige de verklaringen van John Kerry de voorbije dagen in Londen in de marge van een ontmoeting met Abdullah bin Zayed, zijn collega van de Verenigde Arabische Emiraten. Het zijn natuurlijk de verklaringen van de totaal onbetrouwbare Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken maar ze zijn er.

We zijn niet doctrinair

Zo stelde hij:

“Our focus remains on destroying ISIL (Islamic State militants) and also on a political settlement with respect to Syria, which we believe cannot be achieved with the long-term presence of (President Bashar al-) Assad.” (1)

“Onze focus op het vernielen van ISIS blijft, evenals een politiek akkoord met respect voor Syrië, waarvan we denken dat het niet kan bereikt worden met de aanwezigheid op lange termijn van (president Bashar al)Assad.”

They allege that they also share the goal of a political transition that leads to a stable, whole, united, secular Syria,” Mr. Kerry said of the Russians on Britain’s Channel 4. (2)

“Zij (Rusland, nvdr.) beweren ook ons doel voor een politieke oplossing te delen voor een stabiel, heel, verenigd en seculier Syrië”, stelde John Kerry over de Russen op de Britse tv-zender Channel 4.

“We’re not being doctrinaire about the specific date or time — we’re open,” Kerry said, adding that Assad doesn’t have to leave “on day one, or month one, or whatever.” (3)

We zijn op het vlak van een specifieke datum of timing niet doctrinair. We zijn hierin soepel”, stelde Kerry, er aan toevoegend dat Assad niet moet vertrekken op dag 1, of maand één, of welke dag dan ook.”

Met andere: wat donderdag een korte termijn is, is de dag later al ‘of welke dag dan ook’. De rekbaarheid bij hem van begrippen als korte en lange termijn is daarmee dan ook duidelijk. Het is het soort van woordacrobatie waar diplomaten voor beroemd en berucht zijn, al duizenden jaren lang.

Alhoewel sommigen in de VS nog steeds spelen met het idee om Irak en Syrië in stukken te hakken, Joegoslavië achterna, lijkt men dit spoor nu toch definitief te verlaten. Zijn oproep voor een unitair en seculier Syrië, daarbij herhalend wat ook al Obama stelde, is natuurlijk dat waar de Syrische regering en ongetwijfeld het overgrote deel van de Syrische bevolking al altijd voor heeft gestaan.

305159929467692803_10206720

Het redden van het gezicht van Barack Obama wordt ongetwijfeld de voornaamste opdracht van de Amerikaanse en Russische diplomatie. Hij moet immers in de geschiedenisboeken komen als de redder van Syrië. Na het eerst te hebben doen vernielen. Met andere woorden: Zoals al zijn voorgangers een groot Amerikaanse president.

Behoudens de extremisten van de Moslimbroederschap en al Qaeda hebben de VS immers nooit enige andere Syrische groep voor hun kar kunnen spannen. En dat is voor wie Syrië wat kent ook geen enkele verrassing. Die jihadistische groepen willen immers hun tirannie invoeren, ten koste van al de anderen, de moslims incluis.

Het gezicht van Obama

Maar Obama wil natuurlijk voor hij als president verdwijnt na zijn akkoord met Iran en Cuba ook dit probleem liefst opgelost zien. Zoals elke president voor hem denkt hij al na over hoe de media en de boeken over hem in de toekomst zullen schrijven. Hij wil logischerwijze gekend zijn als een groot president, geen knoeier. En nu staat hij bij zowat iedereen in de VS gekend als de prutser van Syrië. De risee van politiek Washington.

En dus moet men het debacle dat zijn beleid in het Midden-Oosten is omzetten in een succesverhaal. En daar kan … Vladimir Poetin voor zorgen. En die is, in tegenstelling tot een Obama, wel voldoende intelligent en diplomaat om te weten hoe hij dat moet aanpakken.

En daarom stelt Poetin een alliantie voor met de VS tegen ISIS met op termijn een oplossing voor Syrië. Waarbij men enkele oppositiefiguren, de klassieke Quislings, in de regering opneemt, een of meerdere neppartijen creëert en dan verkiezingen organiseert. Die kunnen dan verhuizen van de hen door de VS en Saoedi Arabië aangeboden luxe van het Four Seasons hotel voor een leuke job in Damascus.

Verkiezingen die onder controle van de VN of een andere goed betaalde en geheel onbetrouwbare internationale organisatie plaats vinden die dan vlot gewonnen worden door de baath partij en Bashar al Assad.

Wie immers gaat Assad uit het presidentieel paleis wegjagen? De salafistische moordenaarsbendes faalden hier totaal en dus zullen die het niet meer doen. Evenmin als die poesjenellen uit de Four Seasons in Doha of Istanbul enige kans zouden maken. Kom nou.

En dan zal men, nadat de media de westerse bevolking voldoende hebben bewerkt, dit verkopen als een groot akkoord en een grote overwinning voor een groot president. Iets als dat nu met Iran. Eindelijk vrede zullen onze kwaliteitskranten met grote letters oreren. En Poetin zal het hiermee zeker niet moeilijk hebben. Hij zal glunderen.

Vladimir Poetin - 5

En de winnaar is… Vladimir Poetin. Op 28 september zal hij de VN toespreken en zijn plan voorleggen. Volgens Alexander Zasypkin, Russisch ambassadeur in Beiroet, zal dat plan bestaan uit drie fases. Waarbij o.a. het stopzetten van de hulp aan die salafistische bendes. Een plan dat met andere invloedrijke naties zou besproken zijn. Wie dat zijn wil men niet zeggen. Maar vermoedelijk is daarover op 3 augustus in Doha gesproken. Zie foto boven.

Mits hij naast Syrië dan nog wat extra’s in ruil krijgt. Oekraïne? Je zal het niet lezen in de dan gesloten akkoorden en vermoedelijk ook niet in The New York Times of The Financial Times, maar geheime erbij horende overeenkomsten zullen er zeker zijn. Dat is een vaste traditie bij dit soort zaken.

Poetin en Assad als overwinnaars

Voor Rusland, Iran, Irak en Syrië en Hezbollah met haar aanhang zijn dit natuurlijk grote vooruitzichten. Men zal dan met succes maar wel met ontzettend veel bloedvergieten, de grootste salafistische aanval op een soeverein land uit de geschiedenis hebben afgeslagen.

En mits veel van de vluchtelingen snel terugkeren kan die wederopbouw ook relatief snel gebeuren. Landen als Iran, China, Indië en Rusland staan klaar met grote investeringen. En ook intern is er nog veel kapitaal aanwezig. Het land is en was immers in veel opzichten een rijk land dat qua economische ontwikkeling een middenmoter geworden was, een welvarend land met groot potentieel.

Fayez Mjareesh, Brigade generaal Zuidelijk Front - 11-09-2015

Fayez Mjareesh, officieel leider van het zogenaamd Zuidelijk Front, een amalgaam onder leiding van Jabhat al Nusra (al Qaeda) geeft er de brui aan en streeft nu naar een politieke oplossing. En Jabhat al Nusra liet zich hierover nog niet uit! Eerder dit jaar liet hij de wereld met heel luide trom verstaan dat men eerst de zuidelijke provinciehoofdstad Daraa ging veroveren en dan oprukken naar Damascus. Het werd noppes. Maar misschien mag hij wel later minister gaan spelen in Damascus. Van vuilbakken? En wie zou hem dat net pak hebben gegeven? De VS of Saoedi Arabië?

En voor Rusland en in het bijzonder Poetin betekent dit een nu al grote overwinning welke van hem na Stalin de grootste Russische leider maakt. Wat natuurlijk niet zo moeilijk is. Een ook die minder brutaal te werk ging dan zijn illustere voorganger. Een man die de Russische grootheid in al zijn eer herstelde. De reputatie van Obama zal men met kunstgrepen moeten opkrikken, die van Poetin niet.

Typerend voor de militaire toestand is de situatie in het zuiden van Syrië waar het Zuidelijke Front, het ooit in onze kranten als erg succesvol omschreven rebellenleger, op apegapen ligt.

Het wordt van wapens voorzien door de CIA, Saoedi Arabië en vermoedelijk ook Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, en gooide recent bij monde van haar leider Fayez Mjareesh de handdoek in de ring. Hij wil nu plots ook een politieke oplossing. Geen kogels meer?

Ze gingen eerst met veel trompetgeschal de stad Daraa aan de Jordaanse grens innemen en van daar dan met geheime Israëlische hulp oprukken naar Damascus. De ultieme overwinning waar men straks 5 jaar op wacht.  Volgens de Libanese website NOW, die toch anti-Assad is, zijn de wapenleveringen aan die rebellen zelfs gestopt.

Ondertussen lijkt de kans op het zenden van gevechtseenheden van het Russisch leger steeds meer toe te nemen. Zowel in Moskou als in Damascus liet men dit al publiek zo verstaan. Zo stelde de Syrische minister van Buitenlandse zaken Walid Moeallem dat men eventueel Russische troepen wil vragen. Waarop men in Rusland stelde dat men dit indien gevraagd ook wil doen.

Walid Moeallem - 5

De Syrische minister van Buitenlandse Zaken Walid Moeallem liet de voorbije week verstaan dat mits Rusland bereid is wel eens Russische gevechtseenheden zou kunnen vragen. Waarna Rusland netjes antwoorde dat men moest Damascus dat vragen bereid is om troepen te sturen.

Waarna de VS bij monde van John Kerry stelde dat men qua Syria en de Russische acties op dezelfde golflengte zit als Moskou. Dit na een gesprek met zijn Britse collega Philip Hammond en voor hij naar Berlijn gaat voor verder overleg. De snelheid waarmee de VS haar bocht van 180° aan het nemen is is duidelijk aan het toenemen.

Ook begint de westerse pers het stilaan te begrijpen waarom Rusland hier zo fel ageert. Zelfs de Nederlandse correspondent in Moskou Geert Groot Koerkamp had op het radio 1 van de VRT vorige week over het probleem van de vele honderden uit Rusland komende Tsjetsjenen die in Syrië en Irak vechten.

En eens Syrië en Irak verslagen is Rusland en eventueel ook China hun volgende doelwit. Poetin en Rusland weten dus perfect wat ze in Syrië doen. De” belangen van Rusland en Syrië zijn geheel gelijklopend.

Al van in 2011 beweerde ditzelfde soort journalisten met de regelmaat van de klok dat Poetin Assad ging laten vallen. Waarmee ze hun onkunde over het dossier openlijk lieten blijken. Nu plots komt het besef…Beter laat dan nooit natuurlijk.

Willy Van Damme

1) Reuters, ‘U.S. sees military talks with Russia on Syria as important next step – Kerry’, 18 september 2015. http://uk.reuters.com/article/2015/09/18/uk-mideast-crisis-kerry-idUKKCN0RI0QI20150918?feedType=nl&feedName=uktopnewsmid.

2) New York Times, ‘U.S. Begins Military Talks With Russia on Syria’, Michael R. Gordon, 18 september 2015. http://www.nytimes.com/2015/09/19/world/europe/us-to-begin-military-talks-with-russia-on-syria.html?emc=edit_th_20150919&nl=todaysheadlines&nlid=67751936&_r=0#permid=16124657

3) New York Times, Kerry: ‘Russian Fighter Jets in Syria Raise Serious Questions’, Associated Press, 19 september 2015. http://www.nytimes.com/aponline/2015/09/19/world/europe/ap-eu-us-russia-syria.html?ref=world

4) Now, 10 september 2015, ‘Syria Southern Front commander favors political solution’. https://now.mmedia.me/lb/en/NewsReports/565888-syria-southern-front-commander-favors-political-solution

Advertenties

4 thoughts on “Syrië–De korte en de lange termijn van John Kerry

  1. Zeer verhelderend, meneer van Dame. Laat de Russen maar de kastanjes uit het vuur halen, denken onze politici. Wij zijn te laf.
    Wim Schruijer
    Antwoord:
    Dat is ook de enige mogelijkheid. Eventueel dan met andere troepen die niet uit de zogenaamde ‘vrienden van Syrië’ komen, zijnde NAVO, Turkije en de Golfstaten. Zowat elke Syriër, behoudens de harde fans van die salafistische bendes, weet dat die verantwoordelijk zijn voor de oorlog en de creatie van dat islamitisch kalifaat.

    Ik zag nog gisteren op TV Een van de VRT een debat met die militair en jurist Chris De Cock, Jens Franssen van de redactie en twee politici waaronder een mij niet bekende dame van de N-VA.

    Het debat was een mix van absurditeiten, hilarische en hallucinante prietpraat en waanzin. De enige die ets meer wist was Jens Franssen maar die heeft jaren lang de kaart van de salafisten getrokken en maakt nu blijkbaar zoals John Kerry en die anderen binnen NAVO een bocht van 180°.

    Typerend was dat men daar wel iets zag in het voorstel dat ons leger ginds als vredestroepen zouden optreden. Het toont de ultieme domheid en totaal gebrek aan kennis van zowel Syrië als deze problematiek van het panel en van diegenen van het programma De Zevende Dag die dit realiseerden. Proficiat.

    Maar in Nederland wil men nu ISIS toch gaan bombarderen. Dit nadat men het mee heeft helpen groot worden. Op 23 mei 2013 werd in de EU het embargo met Syrië voor olieproducten opgeheven. Wat Nederland en België dus steunden.

    Voor zover geweten is dit nog steeds de kwestie en kunnen die bendes hun gestolen olie hier nog altijd verkopen. Wat volgens bepaalde bronnen ook gebeurde.

    Misschien kan men daar vanuit België en Nederland iets aandoen. En kan men het embargo ook opheffen. Dat treft in essentie vooral de Syrische bevolking en onze ondernemingen die er handel willen drijven. Onschuldige slachtoffers van de westerse agressie.
    Willy Van Damme

  2. Dit artikel dat met heel veel kennis van zaken geschreven is, vertoont nmbm nochtans een hiaat. Op slechts één punt wordt opgemerkt dat een rebellen-groepering — Jabhat al-Nusra? — met geheime Israëlische hulp vanuit Dara’a (Dera’a) naar Damascus zou oprukken. Mij gaat het hierbij om die genoemde Israelische hulp; en wel in samenhang met de toch niet over het hoofd te ziene politieke belangen die Israel in die regio heeft. Een zwakke stelling mijnerzijds, want eigenlijk probeert dit land — dat met valse steun vanuit ons Westen op poten is gezet, ten koste van de oorspronkelijke niet-joodse gemeenschappen in de Palestijnse regio — niet alleen z’n hand grandioos te overspelen ín deze regio, maar ook ver daarbuiten. Wie de moed kan opbrengen de volgende twee plannen te bestuderen, zal niet aan de indruk kunnen ontkomen dat er van politiek-zionistische zijde veel, zo niet alles, aan gelegen is hun stempel te drukken op de politieke verwikkelingen c.q. ‘ontwikkelingen’ in het Midden-Oosten: Programm for a New American Century (PNAC) en A Clean Break (ACB). Beide plannen liegen er niet om, zelfs als je niet in staat bent om tussen de regels door te lezen; want dat er meer tússen die regels staat dan er ín, is nu eenmaal business as usual in de politiek.
    Kortom, het zou dit artikel nóg waardevoller hebben gemaakt, dan het nu al ís: Israel bemoeit zich nu eenmaal met iedereen en alles in het Midden-Oosten, en die insteek miste ik hier dus, helaas.
    Egbert Talens, Zutphen
    Egbert Talens
    Antwoord:
    Een goede opmerking. Israël zit in alliantie met Saoedi Arabië, de EU en de VS en ging geheel mee in plan om de seculiere Arabische regeringen te vervangen door de islamisten van de Moslimbroederschap, al Qaeda en andere salafistische terreurgroepen.

    Israël wist perfect dat dit zou leiden tot een burgeroorlog in die landen, veel sociaaleconomisch leed en eventueel zelfs een grote onderlinge Arabische oorlog.

    Wat dan in de regio tot totale chaos zou leiden waarna het de beide oevers van de Jordaan kan stelen. De natte zionistische droom van Theodor Herzl, Ben Goerion & Co.

    Voor de Israëlische leiders om van te smullen. En zij hoeven weinig te doen, hun vrienden in de VS wat aanporren en aan hun grens op de Golan hoogvlakte een noodhospitaal oprichten voor de vrienden van al Qaeda, wat logistieke steun verlenen en al eens een bommenwerper richting Syrië sturen om op bepaalde plekken dat leger te verzwakken.

    Oorlog zoals Israël dat graag heeft: Zij geven amper een duit uit, laten anderen het betalen en uitzweten (sterven) en zijn de grote winnaars. En ogenschijnlijk spelen zij als naar gewoonte de heel grote onschuld.
    Er is een term voor: Doortrapt.
    Willy van Damme

    • Fijn dat u mijn reactie toch publiceert; ik keek er al een poosje naar uit, ongeduldig als ik ben, maar u heeft het ongetwijfeld razend druk, dus had ik daar beter rekening mee moeten houden. Ook fijn dat u het met mijn reactie eens bent; in dit verband nog het volgende:

      Dit weekend (26/27 september 2015) publiceerde NRC-Handelsblad in het Opinie&Debat-katern, een fors artikel van de hand van Marcel Kurpershoek: ‘Syrië: een kaalslag en geen einde’. MK laat de programma’s PNAC en ACB — die volledig voor rekening komen van politieke zionisten in de VS — geheel en al buiten beschouwing. MK stelt dat IS niet in een vacuüm bestaat, en deel uitmaakt van de brede instorting van de staat en van de sociale en politieke chaos in Irak en Syrië. Dit is, merkt MK op, ‘voor een deel te wijten aan de interventies (2003; e.t.) van oud-president Bush, maar de voorwaarden voor deze meltdown waren er al’. MK laat buiten beschouwing dat déze Bush, George Walker, met zijn interventies eenvoudig aan de in PNAC en ACB gestelde doelen tegemoet kwam; nóg juister geformuleerd: GWB gedroeg zich als een gedienstige loopjongen voor die politieke PNAC- en ACB-zionisten, die alle ontwikkelingen in het Midden-Oosten inkaderen in speciaal voor Israel zinvolle constructies…
      Voor wat het waard is: ik heb in deze context een ingezonden brief plus begeleidend commentaar opgestuurd naar de NRC-H-redactie, maar over het resultaat daarvan ben ik geenszins optimistisch.
      Veel dank voor het op uw site toestaan van zoveel ruimte voor mijn commentaar.
      Egbert Thalens
      Antwoord:
      Het is hier ontzettend druk. Ik heb een gezin, huis en tuin en doe ook nog aan gewone journalistiek. En verder zijn er maar 24 uur op een dag en drink ik al eens graag een pint en fiets ook. En het is rond Syrië op dit ogenblik ontzettend erg druk. Te druk.

      Ik had dat stuk ook gelezen. Nou, deze gewezen Nederlandse diplomaat die door het Westen was gekozen om te ‘bemiddelen’ – een detail dat hij netjes verzwijgt – werkt nu als zogenaamde senior fellow voor de New York University in Abu Dhabi.

      En dat is dus een Amerikaanse universiteit in het Verengde Arabische Emiraten (VAE), ongetwijfeld een perfecte democratie met alle respect voor de mensenrechten waaronder de persvrijheid. Of niet soms?

      De man zit hier, vermoedelijk goed wetende wat zijn broodheren wensen, te liegen dat het niet mooi is. Het land waar hij op dit ogenblik zijn vele centen mag verdienen is nu de militaire hoofdrolspeler bij de oorlog tegen Jemen.

      Zo veroverden troepen van de VAE samen met separatisten de Jemenitische havenstad Aden. Die stad is volgens de traditionele Amerikaanse media nu deels in handen van al Qaeda en zelfs ISIS. Dat zal volgens hem dan ook wel de schuld zijn van Assad zeker.

      Dat men dat soort bedrog in een krant als de NRC plaatst zegt alles over dat blad. Wedden voor een bak trappist dat je lezersbrief niet in de krant raakt? Ik ga alleszins niet verder in op zijn nonsens.
      Willy Van Damme

      • Alweer dank voor het reageren; deze keer met onthutsende snelheid.
        Is het expres of een tikfout: die uitleg over de VAE? U schrijft ‘Verengde Arabische Emiraten’, maar misschien bedoelde u toch ‘Verenigde Arabische Emiraten’. De eerste versie is overigens zeer to the point, gezien vanuit onze westerse ogen, al garandeert deze oriëntatie eigenlijk niets. Kijk maar naar MK c.s. … [MK = Marcel Kurpershoek, voor alle duidelijkheid.]
        Wat mijn brief betreft: doorgaans ontvang ik een melding van de NRC-H-redactie vertegenwoordiger, maar mijn PC is gecrasht — wie kan er nu belang hebben bij wat ik via dat medium de wereld toeroep? — en ik kan geen binnen komende mail checken. Dat ik uw site kan bereiken, dank ik aan het nog wel functioneren van Google Chrome.
        Die bak trappist spreekt mij zeer aan; dit enkel voor wat het waard is. En fijn voor u, gezin, huis en tuin, af en toe een pint, en… de fiets. Fietsen dan wel wielrennen was mijn grote hobby destijds; koerste zelfs in België. Helaas, dass war einmal… Mijn gezondheid laat het zwaar afweten, namelijk.
        Egbert Thalens
        Antwoord:
        Dat was een typefout natuurlijk.
        Wat betreft wielrennen heb ik hier tegenwoordig een buur, een zekere Greg Van Avermaet.
        Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s