Syrië–Obama, de puinhoop en de opbloeiende liefde voor Assad

Zelden heeft een westerse interventie zo’n puinhoop gemaakt als die van de voorbije decennia in het Midden-Oosten. Egypte dat zijn wonden maar blijft likken, een Irak in burgeroorlog, Libië in complete chaos, Libanon dat aan het branden is, de miserie in Gaza, de hondsbrutale repressie op de Westelijke Jordaanoever en dan de enorme puinhoop in Syrië. Het is gewoon onvoorstelbaar.

Betweterig toontje

Onder impuls van de VS en gesteund door de mee het spel spelende media en dito ngo’s genre Amnesty International zijn er miljoenen slachtoffers gevallen en zit men nu opgescheept met een veelkoppige monster, het salafistisch jihadisme. En dan heeft men in Washington en Brussel de grove lef om hierover nog immer een hoog betweterig toontje te voeren.

Bedriegers en leugenaars zoals Barack Obama, The New York Times, het Clingendael Instituut, het Carnegie Endownment for Peace, Foreign Policy en praatjesverkopers genre journaliste Evita Neefs van De Standaard denken ons nog steeds te moeten komen vertellen wat er gebeurt en moet gebeuren daar in dat Midden-Oosten en ook elders op deze planeet. Er is blijkbaar voor hen immers nog niet genoeg miserie in de wereld.

Homs - Bomaanslag - 29 april 2014

Nadat de stad Homs bevrijd was van de salafistische jihadisten pleegden ze in april dit jaar nog een zware bomaanslag. Ze hadden volgens hen blijkbaar nog niet genoeg vernielingen aangericht.

Nergens is die oorlogsgruwel meer duidelijk dan in Syrië waar een stad als Homs, groter dan Antwerpen, dankzij de door de VS aangestoken oorlog een gigantische puinhoop is. Met een zogenaamd Vrij Syrisch Leger (VSL), de goede jongens volgens onze pennenlikkers, dat niets anders is dan een stelletje moordenaars en plunderaars.

Natuurlijk is de regering van Bashar al Assad geen stelletje lieverds. En ja, er is veel corruptie. En dan? Alsof onze pers en regeringen daar ooit al enig probleem mee gehad hebben. Kijk maar naar dubieuze door veel schandalen omgeven figuren als De Spaanse premier Mariano Rajoy, David Cameron en Nicolas Sarkozy. Dat zijn of waren toch regeringsleiders van die betweterige grote lidstaten van de EU.

Recent kreeg de politieke opposant Nimr al Nimr in Saoedi Arabië wegens opruiing de doodstraf door kruisiging. Het was, behoudens De Tijd, geen nieuws voor onze kranten. Ook The New York Times vond het niet eens nieuwswaardig.

Nimr al Nimr, sjeik

Om zuiver politieke reden kreeg Nimr al Nimr, een leider der oppositie tegen de dictatuur van de familie al Saoed, van de Saoedische overheid de doodstraf door kruisiging. Het is geen nieuws voor de overgrote meerderheid van de westerse pers. Of hoe het Huis al Saoed de bescherming geniet van onze media.

Als dat mag verzwegen worden, waarom maken die kranten dan al die herrie over de misdaden van Assad? Alleen om politieke redenen toch. Want dit zwijgen over Nimr al Nimr is bij onze gemuilkorfde pers maar een der zeer vele voorbeelden die men mits wat zoeken zo kan vinden.

Grote illusie

Maar de westerse hoop in 2011 en 2012 dat men in navolging van de Libische president Moeammar al Kaddafi ook president Bashar al Assad ging kunnen vermoorden is een grote illusie gebleken. Obama, Cameron, Herman Van Rompuy en Sarkozy moeten al geil geworden zijn van het idee alleen.

Syrië als een nieuw Libië, hun natte droom. Maar het werd niets, behoudens dan een land in puin. Maar gelukkig voor de Syriërs dat die plannen niets werden. De heren Sarkozy, François Hollande, Cameron en Obama zijn dan ook de grote schuldigen voor deze massamoord, niemand anders. De rest zijn meelopers en profiteurs, Quislings en loopjongens genre Pax Christi. De idioten van dienst.

Herman Van Rompuy - 3

Een van de hoofdverantwoordelijken voor de vernielingen en massaslachting in Syrië is Herman Van Rompuy, nu gewezen Europees president. De man noemt zich christen en democraat en zegt hoge ethische waarden te vertegenwoordigen. Mede onder zijn impuls besloot men vorig jaar in de EU om via het aankopen van Syrische olie het mogelijk te maken om terroristen als ISIS en Jabhat al Nusra te financieren. Ethiek?

Geleidelijk aan begint men nu in dit milieu toe te geven dat het met dat Vrij Syrisch Leger niets is geworden en nooit iets zal worden. Meer en meer kan met dit lezen in de rapporten van die studiediensten genre Foreign Policy, Carnegie Endownment for Peace en de Rand Corporation.

Daar klinkt steeds meer dat het VSL en die andere rebellengroepen dat het een stelletje rovers zijn die om reden van de buit om de haverklap met elkaar overhoop liggen. Nog eind oktober tussen het door Turkije en Qatar gesteunde Jabhat al Nusra en het door de VS gefinancierde Syrisch Revolutionaire Front van Jamal Maaroef.

Schreven Human Rights Watch en ‘journalisten’ als John De Cock meer dan twee jaar niets of amper iets over de zware criminele activiteiten van de Syrische jihadisten dan klinkt sinds ongeveer een jaar steeds luider een totaal ander verhaal.

Recent bracht Foreign Policy zo het verhaal van gevechten in de Turkse stad Urfa tussen die rebellen onderling. En zoals steeds ging het ook hier weer over geld. Er was een vergoeding beschikbaar voor gewonde jihadisten en dus moesten er lijsten opgemaakt worden van gewonde ‘helden’. Het gevolg laat zich raden. Pas nadat de Turkse politie optrad zwegen de wapens.

Een zelfde verhaal toen het fout ging met een door de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) opgezet plan voor vaccinatie tegen de mazelen in de door die salafistische jihadisten bezette delen van de tegen Turkije liggende provincie Idlib.

Ahmad al Jarba - 2

Ahmad al Jarba was tot voor kort de president van de zogenaamde Nationale Coalitie voor Syrische Revolutionaire en Oppositiekrachten. Hij wordt omschreven als de man van Saoedi Arabië. Veel titel en geen zeggenschap. Maar dankzij die functie kon hij genieten van de vele giften die vanuit het Arabisch schiereiland naar de Syrische rebellen gaan.

Het was het werk van die rebellencoalitie en vooral van de Dienst voor de Hulpcoördinatie onder leiding van een zekere Suheir al Atassi. Het gevolg was dat tientallen kinderen stierven want men had het vaccin vermengd met een spierverslappingsmiddel. En om die rebellen wat te sparen had de WGO het dan maar over een ‘menselijke fout’. Waarna al Atassi toch ontslagen werd en die protesterend sprak van een politieke afrekening.

Rand Corporation

In een recente analyse van de invloedrijke maar meer discrete Amerikaanse Rand Corporation (1) zag men een serie mogelijke perspectieven voor Syrië: Een voortdurende burgeroorlog, een overwinning van Assad, een overwinning van die rebellen en een overwinning van de Islamitische Staat. Daarbij werd een overwinning van Assad gezien als de voor de VS beste oplossing. Zo stelde men:

Regime collapse, while not considered a likely outcome, was perceived to be the worst possible outcome for U.S. strategic interests.

Een instorting van het bewind, wat men weinig waarschijnlijk acht, wordt gezien als de slechts mogelijke uitkomst voor de Amerikaanse strategische belangen.

It is regime victory that now appears to be most likely in the near to mid-term, due to the confluence of military and political factors favoring pro-Assad forces.

Het is een overwinning van de regering die nu gezien wordt als het meest waarschijnlijke voor de nabije of middellange termijn. Een gevolg van het samenvloeien van een aantal politieke en militaire factoren die in het voordeel zijn van de voorstanders van Assad.

Jeffrey Feltman

De conclusie wekt geen enkele verbazing. Eerder dit jaar was er trouwens in de Noorse hoofdstad Oslo een vrij stil gehouden ontmoeting tussen de vroegere Amerikaanse president Jimmy Carter, de VN-diplomaat Jeffrey Feltman en de Syrische topadviseur Buthaina Shabaan. Zij mag als gevolg van de Europese boycot tegen Syrië de EU niet meer binnen en het was haar eerste reis naar Europa in drie jaar. (2)

Buthaina Shaaban - 1

Buthaina Shabaan, de speciale gezant van de Syrische president Bashar al Assad, had in Oslo een ontmoeting met de Amerikaanse topdiplomaat Jeffrey Feltman, ex-Amerikaans president Jimmy Carter en de Noorse minister van Buitenlandse Zaken Borg Brindh. Haar eerste bezoek aan Europa in drie jaar.

Noorwegen is geen lid van de EU en kan haar dus probleemloos zoals hier gebeurde uitnodigen. De Syrische had trouwens tijdens haar bezoek een ontmoeting met de Noorse minister voor Buitenlandse Zaken Borg Brindh. Maar Noorwegen is lid van de NAVO en er is een continue consultatie over het buitenlandse beleid met zowel Washington als Brussel. Diplomatiek had dit dus zeker een groot belang.

Opmerkelijk was echter het gesprek van Shabaan met Feltman. Jeffrey Feltman is binnen de VN onder-secretaris generaal voor politieke zaken en verantwoordelijk voor het zoeken naar oplossingen van zogenaamde internationale crisissen. Een sleutelfiguur dus.

Hij is ook een gewezen Amerikaans diplomaat en een van de strategen van de Amerikaanse politiek in het Midden-Oosten van de voorbije tien jaar. Met andere woorden: eerst doet hij als VS-diplomaat crisissen ontstaan om ze daarna bij de VN zogenaamd te gaan bestrijden. Het was dus in feite een Syrische toppolitica die een Amerikaanse topdiplomaat ontmoette.

Zo was hij van 2004 tot 2008 Amerikaans ambassadeur in Libanon. Cruciale ogenblikken voor de geschiedenis van dat land. Zo viel Israël in juli 2006 Libanon binnen om zo Hezbollah te vernielen. Wat compleet mislukte.

En het is in die periode dat de VS wegens dit Israëlische falen begon met het voorbereiden van de huidige oorlog tegen Syrië. De toen aan de macht gekomen Libanese regering werd in dat land dan ook smalend de Feltman-regering genoemd.

Jeffrey Feltman - Amerikaans diplomaat - VN

Jeffrey Feltman, officieel een topman van de VN maar in wezen een Amerikaans diplomaat daar gezet om zo het beleid van de VN te bepalen. Hij hielp mee het Midden-Oosten in een totale crisis storten en moet, officieel, als VN-diplomaat die crisissen nu helpen oplossen.

Volgens bronnen zou Feltman Shabaan hebben gezegd dat men begrip moet opbrengen voor de positie van Obama die nu eenmaal vroeger herhaaldelijk verklaarde dat Assad diende afgezet te worden. Die houding kan men niet zomaar veranderen, dat neemt tijd, stelde hij volgens die bronnen.

Generaal aan zet

Of dat waar is weten we niet maar het ligt in de lijn van wat de de Amerikaanse generaal John Allen deze week liet uitschijnen tijdens een gesprek met de Saoedische in Londen uitgegeven krant Asharq al Awsat. (3)

Daar verklaarde hij dat het doel van de VS een Syrië zonder Assad blijft maar met betrekking tot het zogenaamde Vrij Syrisch Leger ziet de strategie er nu blijkbaar wat anders uit. Zo stelde hij:

No. What we would like to see is for the FSA and the forces that we will ultimately generate, train and equip to become the credible force that the Assad government ultimately has to acknowledge and recognize. There is not going to be a military solution here [in Syria].

Nu, wat we met het Vrij Syrische Leger (VSL) en de krachten die we gaan steunen, trainen en van materiaal voorzien willen realiseren is dat ze een geloofwaardige kracht gaan vormen die door de regering Assad uiteindelijk zal moeten aanvaard worden. Er is geen militaire oplossing hier (in Syrië).

We have to create so much credibility within the moderate Syrian opposition at a political level . . . that they earn their spot at the table when the time comes for the political solution.

We moeten die gematigde Syrische oppositie politiek zo geloofwaardig maken … dat ze hun plaats aan tafel verdienden wanneer men gaat praten over een politieke oplossing.

Now, there could be FSA elements that ultimately clash with the regime, that may well be the case, as they seek to defend themselves and those areas that they dominate and as they seek to defend their families and their ways of life . . . it could be an outcome.

Nu, er kunnen natuurlijk elementen van het VSL uiteindelijk in conflict geraken met de regering. Dat kan zeker het geval zijn als ze zich moeten verdedigen om het gebied te behouden dat ze beheersen of als ze hun families en hun levenswijze willen beschermen ….  dat kan zeker een resultaat zijn.

But the intent is not to create a field force to liberate Damascus—that is not the intent. The intent is that in the political outcome, they [the moderate Syrian opposition] must be a prominent—perhaps the preeminent voice—at the table to ultimately contribute to the political outcome that we seek.

Maar de bedoeling is niet een militaire kracht te creëren die Damascus moet bevrijden – Dat is niet de bedoeling. De bedoeling is dat in het politiek resultaat zij (de gematigde Syrische oppositie) een prominente, misschien wel dé prominente, stem aan de tafel krijgen bij het vinden van de politieke uitkomst die we willen realiseren.

John Allen - Amerikaans generaal

Generaal op pensioen John Allen is de nieuwe verantwoordelijke voor het beleid ten overstaande van Syrië en ook Irak. Voorheen was hij opperbevelhebber voor de internationale troepenmacht die Afghanistan bezette. Hier moet hij een oplossing zoeken voor de knoeiboel die o.m. de CIA en het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken veroorzaakten.

Een merkwaardige verklaring die bij goed lezen vol tegenstellingen zit. Als generaal weet John Allen natuurlijk dat, zoals de Chinese leider Mao Zedong ooit zegde, de macht uit een loop van het geweer komt. Ook in Syrië.

Robert Ford afgezet

Als men dan stelt dat men Damascus niet moet bevrijden dan verliest men wel de kracht nodig aan de onderhandelingstafel. Men zit dan in een zwakke positie en dan moet men geen zware voorwaarden gaan stellen. En zeker bijvoorbeeld het hoofd van president Bashar al Assad, de hoofdprijs, gaan eisen. Dat dan bij onderhandelingen op tafel gooien is lachwekkend.

Bovendien geeft hij ook de indruk dat het niet de bedoeling is offensief op te treden tegen de Syrische regering. Hij heeft het hier expliciet alleen over het verdedigen van het eigen territorium. Van het ‘bevrijden’ van Damascus of welk ander territorium leest men hier niets. Merkwaardig!

Neen, van een agressieve militaire politiek is in dit gesprek helemaal geen sprake meer. Het lijkt alsof de stelling dat Assad moet verdwijnen er alleen nog pro forma staat. Men herhaalt het nog eens voor de galerij, omdat het in een Saoedische krant verschijnt en omdat de buitenwereld, dus ook die jihadisten en vermeende gematigde opposanten, het lezen. Iets anders zeggen of het niet vermelden had een te grote schok geweest.

Robert Ford

Robert Ford, de meester-strateeg achter de oorlog tegen Syrië, werd in maart van dit jaar afgezet. Hij wou het Amerikaanse leger naar Syrië sturen en geeft nog steeds naar  de buitenwereld toe lessen over hoe men de crisis in Syrië moet aanpakken. Zijn advies is: Laat ISIS met rust en concentreer je op Assad.

Bovendien valt het op dat met het aanstellen van de marinegeneraal John Allen, een gewezen bevelhebber van ISAF, de internationale troepenmacht in Afghanistan, er in de VS een belangrijke bladzijde wordt omgedraaid in het dossier van Syrië. Dit is een militair, Zijn voorganger Robert Ford was een diplomaat.

Aanval met chloor

Er werd op 17 maart van dit jaar met Daniel Rubinstein ter opvolging van Ford wel een diplomaat aangeduid, maar die laat amper van zich horen en speelt duidelijk de tweede viool achter John Allen die hier de grote lijnen uitstippelt. Hij is in bevel.

Het is daarbij ook opgevallen dat geen enkele regering reageerde toen de Organisatie voor het Verbod van Chemische Wapens, een organisatie onder leiding van de Turk Ahmet Üzümcü, in september in een rapport de Syrische regering indirect beschuldigde van het gebruik van chloor als chemisch wapen.

Het rapport was gebaseerd op in Turkije afgenomen getuigenissen van rebellen en van door hen verzameld materiaal. Van dubieuze eenzijdige aard dus, maar volgens een woordvoerder van de organisatie hoefde men feitelijk niet te twijfelen.

Het chloor werd gebruikt door middel van helikopters en alleen het Syrische leger heeft die, stelde de Belgische woordvoerder. Het verder geheim gehouden rapport werd aan alle regeringen verstuurd maar geen enkele regering reageerde. Buiten de VRT-Radio was er die dagen in de pers voor zover geweten hierover alleen een artikel achterin The New York Times te vinden.

Weken later zou John Kerry het wel nog eens opwerpen maar eerder terloops en braafjes. Ditmaal geen dagenlange krantenhetze en roep om oorlog zoals eerder met die aanval met sarin van 21 augustus 2013 nabij Damascus. Neen, het was hierover ditmaal muisstil op de redacties. Merkwaardig!

Het Pentagon is boos

De buitenstaander die denkt dat de VS in de kwestie van Syrië door de keuze voor een militair als John Allen nog meer voor de militaire optie kiest is echter fout. Binnen de huidige Amerikaanse politiek staat Buitenlandse Zaken immers bekend als de meest agressieve kracht terwijl het leger zoveel mogelijk op de rem gaat staan.

Niet onlogisch. Het zijn de militairen die de politieke knoeiboel veroorzaakt door Buitenlandse Zaken en de CIA in Irak en Afghanistan moesten opkuisen met voor het leger desastreuze gevolgen, zoals massa’s doden, gewonden en doodzieke soldaten lijdend onder het posttraumatisch stresssyndroom. Met feitelijke militaire nederlagen die het moreel en het prestige van het Amerikaanse leger zwaar hebben aangetast.

Dat er uiteindelijk geen oorlog tegen Iran gekomen is is omdat het Pentagon zich al onder president Bush junior hiertegen hard verzette. En dat er in Syrië nog geen Amerikaanse bommenwerpers en soldaten tegen de regering van Damascus gebruikt worden is vooral te danken aan het harde njet van de generaals.

John Kerry - 4

Zoals zijn voorgangster Hillary Clinton wordt ook minister van Buitenlandse Zaken John Kerry, teruggefloten in de kwestie Syrië. De diplomaat wil meer oorlog tegen de Syrische regering. Obama ziet dat hier in Syrië niet zo zitten en kijkt nu naar Assad voor een oplossing.

Hillary Clinton, de vorige minister van Buitenlandse zaken, en Robert Ford hebben beiden laten verstaan dat Obama wel rechtstreeks militair had moeten ingrijpen en vielen hem hierover herhaaldelijk zwaar aan. Zij waren de haviken en John Kerry nam die positie na zijn aantreden als minister gewoon over.

De benoeming van John Allen op 11 september dit jaar en het eerder aftreden van Robert Ford is dan ook een zoveelste blaam van Barack Obama voor John Kerry, minister voor Buitenlandse Zaken. Zoals Obama recent nog Kerry terechtwees toen die stelde het Turkse voorstel voor een Syrische bufferzone te willen onderzoeken. Minder dan twee uur na de verklaring van Kerry kwam het Witte Huis met een kordaat njet. Een nieuwe rauwe slag in het gezicht van Kerry en zijn departement.

Veel ruzies

Ondertussen blijft het binnen het wereldje van de rebellen een en al ruzie met zelfs bloedige gevechten, incluis moordaanslagen. Dit heeft twee voorname reden. Vooreerst zijn de vrijheidsstrijders in de praktijk veelal roversbendes die vooral leven van de plunder en dus onderling om die reden met elkaar regelmatig op de vuist gaan. Er zijn immers ook zoveel rebellengroepen dat elke specialist de tel al lang kwijt is.

En dan is er een voorname tweede reden voor die interne ruzies, de verdeeldheid onder hun sponsors zoals de VS, Qatar, Turkije, Frankrijk en Saoedi Arabië. Toen ze in 2011 als ‘De Vrienden van Syrië’ bij elkaar kwamen waren het zeventig landen die met als excuus de mensenrechten grote beloften deden en een leger van jihadisten rond islamistische en zelfs salafistische groepen uitbouwden. Met vele duizenden buitenlanders.

Ahmad Toumeh

Ahmad Toumeh, de nieuwe door Qatar en Turkije gefinancierde Quisling. Hij is sinds kort premier van de Syrische rebellenregering in ballingschap. Hij kan nu vermoedelijk gratis met de auto rondrijden, in tophotels overnachten, gratis bellen en lekker eten.

Het werd een complete chaos en een terreur tegen de bevolking zonder voorgaande. Maar sindsdien vernauwde die club van 70 landen tot een harde kern van kleine en grote imperialisten die vooral onderling met elkaar zijn slaag geraakt. Typerend is de toestand in Libië waar Qatar en Turkije via lokale bendes een bloedige oorlog uitvechten met onder meer Egypte en Saoedi Arabië. Libië heeft dan ook geen centrale administratie meer.

En hetzelfde doet zich voor in Syrië waar Qatar, Israël en Turkije ISIS en Jabhat al Nusra steunen en Saoedi Arabië het Islamitisch Front en Liwa al Islam. Typerend was de ruzie rond de recente herbenoeming van Ahmad Toumeh tot premier van de interim regering van de National Coalitie voor Syrische Revolutionairen en Oppositiekrachten. Een meer dan mondvol dat alleen zo al de realiteit achter deze façade toont.

Turkije in nauwe schoentjes

Daarover ontstond een hemelse ruzie want Toumeh geniet de steun van Qatar en Turkije. En mogelijks omdat de stemming in Istanbul plaats had won die met 75 op 97 stemmen het pleit. Tot woede van de nu gewezen ‘president’ Ahmad al Jarba, het mannetje van Saoedi Arabië.

Die regering stelt dan ook niets voor en is vooral een middel voor figuren zoals een Toumeh en al Jarba om zich de luxe van tophotels, sterrenrestaurants en mooie auto’s te kunnen veroorloven. Meer niet.

Dat het binnen die groep van landen volop ruzie is bleek ook uit de recente stemming voor een tijdelijk zitje in de VN-Veiligheidsraad waar Turkije zich opnieuw kandidaat stelde. En ondanks de grote campagne – de dag voor de stemming werd er nog een grote receptie voor ambassadeurs gegeven in het zeer chique Waldorf Astoria hotel – werd het een grote beschamende nederlaag met 60 stemmen voor Turkije tegen 132 voor Spanje. (6)

Landen als o.m. Egypte en Saoedi Arabië hadden hemel en aarde verzet om die Turkse kandidatuur te doen mislukken. Ook in de VS is men woest op de Turkse president Recep Tayyip Erdogan. Zo bleef de Amerikaanse ambassadeur gewoon weg van de plechtigheid toen men Erdogan op 28 augustus tot president kroonde. De VS valt hem nog niet frontaal aan maar de druk en de bedreigingen aan het adres van Ankara moeten groot zijn.

De aanval van de Amerikaanse vicepresident Joe Biden op Erdogan tijdens een recente toespraak aan de universiteit van Harvard was dan ook geen vergissing – Biden beschuldigde Erdogan ervan ISIS te steunen – van een loslippige topman maar een bewuste daad om de Turkse president te waarschuwen. Zelfs al bood Biden enkele dagen later zijn excuses aan.

Recep Tayyip Erdogan

De Turkse president Recep Tayyip Erdogan heeft behoudens Qatar en een aantal Syrische salafistengroepen amper nog vrienden in de wereld. Typerend is de steeds negatiever houding van de westerse massamedia over zijn beleid van steun aan onder meer ISIS.

Typerend was ook de frontale aanval van de Egyptische diplomaat en gewezen onder-minister van Buitenlandse Zaken Hoessein Haridi die het land, samen met Qatar, ervan beschuldigde ISIS en Jabhat al Nusra te steunen.

En bij de recente onderhandelingen rond de Libanese door ISIS en Jabhat al Nusra gegijzelde militairen en politiemensen stelden de jihadisten voor om die ruil deels te laten plaats nemen in Qatar of Turkije. Wat eveneens in de richting van Turkse en Qatarese steun wijst.

Zelfs met Denemarken veroorzaakte Turkije een zwaar diplomatiek incident. De Deense terrorist Basil Hassan die gezocht werd voor de aanslag op 5 februari 2013 op de Deense moslimcriticus Lars Hedegaard bleek op zeker ogenblik in een Turkse gevangenis te zitten.

De man was immers op de luchthaven van Istanbul opgepakt met een vals paspoort. Maar toen de Denen hem wilden doen uitleveren was de man op 20 september door de Turken vrijgelaten en in Jihadistan bij ISIS te zitten. Erdogan komt dan ook in steeds nauwer schoentjes te zitten.

Nederlagen

Ook poogt de VS nu meer greep te krijgen op dat Vrij Syrisch Leger maar dat lijkt op voorhand verloren. Zo werden de Syrische Nationale Raad en de Opperste Militaire Raad uitgeschakeld en is het in theorie het Commando voor Militaire Operaties dat hier nu de lakens uitdeelt. En hier trekt de CIA aan zowat alle touwtjes. (4) Maar veel haalt het dus niet uit.

Nieuwe lievelingen van de VS zoals de Hazm Beweging en het Syrische Revolutionaire Front stellen amper iets voor en werden recent met succes onder vuur genomen door andere rebellengroepen, vooral dan Jabhat al Nusra. Hun al magere vertegenwoordiging op het terrein werd er nog kleiner door.

Bovendien rijgen de rebellen op dit ogenblik de ene nederlaag na de andere aan elkaar. Zo deden een aantal groepen samen een aanval op de provinciehoofdplaats Idlib met voor hen desastreuze gevolgen. Het werd een complete mislukking. En als we de website Syrian Perspective moeten geloven (5) dan was het gewoon een val die het Syrische leger voor hen had klaar gezet.

Ook elders in het Qalamoen gebergte en Libanon als dusdanig is het een grote ramp. Mogelijks een twee tot drieduizend rebellen zitten daar verborgen in grotten in het tot 2700 meter hoogte reikende gebergte zonder bevoorrading ingesloten en met de winter op komst.

Syrisch leger

De straks al vier jaar durende oorlog moet zwaar wegen op het moreel van het Syrische leger, maar dankzij de serie overwinningen die het sedert de zomer van 2013 boekt moet die toch nog vrij hoog zijn. Maar de strijd tegen het salafisme in Syrië zal nog een tijd duren.

Enkele pogingen om uit te breken botsten altijd op harde weerstand van het Syrische en Libanese leger en Hezbollah. Met vele dode jihadisten tot gevolg. Het is een ijzeren greep waaruit men maar niet lijkt te kunnen ontsnappen. Wel pogen ze door gebruik te maken van de ongeveer 20 gegijzelde militairen en politielui toch nog een uitweg te zoeken uit hun zeer hachelijke situatie.

Aleppo

En dan is er de toestand in de stad Aleppo waar het leger de rebellen die het oostelijke deel van de stad bezetten praktisch omsingeld heeft. Pogingen om enkele hoogtes in het noorden van Aleppo nabij het stadje Handaraat op het leger te heroveren mislukten.

En het is vanop die hoogtes dat men de rest van het noorden van de stad, de enige overblijvende toegang voor die rebellen, continu onder vuur heeft. De bevoorrading wordt hier daarom met de dag eveneens een steeds nijpender probleem.

Ook rondom Damascus boekt het leger vooruitgang en werd recent het grootste deel van de voorstad Jobar heroverd op de in wezen Saoedische rebellengroep Liwa al Islam. Deze wordt geleid door Zahran Alloush, de zoon van een salafistische Saoedische predikant. Vanuit Jobar schoot men occasioneel wel eens met granaten naar het centrum van Damascus.

Eenzelfde situatie rond andere voorsteden ten oosten van Damascus die eveneens stilaan maar zeker bevrijd worden van die salafistische jihadisten. De ooit sterke rebellenpositie is hier geleidelijk aan het wegsmelten.

Liwa al Islam

De door de Saoedi Zahran Alloush geleide salafistische jihadistengroep van Liwa al Islam (Leger van Islam) heeft het steeds moeilijker om stand te houden in haar bastions op het platteland ten oosten van de hoofdstad Damascus. Mogelijks waren zij de daders van de aanval met sarin van 21 augustus 2013.

Hetzelfde verhaal langsheen de centrale autoweg die loopt van de de stad Hama naar Idlib en Aleppo. Ook hier maakt het leger vorderingen. Zo werd recent de stad Morek heroverd en rukt men sindsdien al noordelijker op.

Alleen in het uiterste zuiden aan de grens met Israël en Jordanië lijkt het verzet stand te houden. Vermoedelijk in afspraak met Israël heeft de aan al Qaeda gelieerde Jabhat al Nusra daar onlangs de al decennia aanwezige VN-waarnemersposten opgeruimd. Wat het voor Israël en de jihadisten mogelijk maakt om hier vrijelijk te opereren. De pottenkijkers zijn er immers weg.

Koerdische eenheid

Vooral de Turkse positie betreffende Syrië komt onder immer grotere druk te staan. Haar steun voor de Islamitische Staat van Irak en al Sham (ISIS) in de strijd tegen de Syrische Koerden brengt de regering in Ankara steeds meer in de problemen. De Turkse hoop dat de stad onder het geweld van de beter bewapende en talrijkere strijders van ISIS op de Koerden snel zou veroverd worden lijkt geheel in rook op te gaan.

Tegen alle verwachtingen in houden de strijders van de YPG, de Volksbeschermingseenheden, in het grensstadje Ayn al Arab/Kobani immers goed stand. Het lijkt stilaan maar zeker uit te draaien op een enorme fiasco voor ISIS dat al zijn prestige zette op het veroveren van dit stadje.

Wie goed de uitlatingen van de Turkse president Erdogan beluistert hoort zijn woede over de evolutie daar. Zijn bewering van enkele weken geleden dat het Koerdisch verzet elk ogenblik kon instorten blijkt wishful thinking geweest te zijn, een hoop die nooit lijkt waar te worden. En toen hij recent in de Baltische staten op bezoek was waren zijn sneren in het publiek naar Obama amper te tellen.

PYD-YPG Koerdische strijders

Koerdische strijders van de Syrische YPG. Tegen alle verwachtingen in houden zij al weken bij de strijd om de stad Ayn al Arab/Kobani stand tegen de veel beter bewapende en talrijkere salafisten van ISIS.

Zijn woede kwam wegens de vermoedelijk immense zware Amerikaanse druk. Zo moest Erdogan toelaten dat er vanuit Iraaks Koerdistan beperkte versterkingen werden aangevoerd en dat de VS de YPG vanuit de lucht bevoorrade.

Typerend was dat Erdogan tijdens een persconferentie dit had uitgesloten waarna Obama hem een uur later belde om te zeggen dat de VS dit toch ging doen. Erdogan zou volgens Turkse bronnen razend geweest zijn.

Zo stelde Erdogan als alternatief voor om een goeie 1000 leden van het door de Turkse geheime dienst MIT getrainde VSL naar Ayn al Arab/Kobani te sturen. Wat de YPG beleefd maar kordaat weigerde. Vermoedelijk vreesden zij dat die Turkse ‘hulp’ achteraf leden van ISIS zouden blijken te zijn of gewoon saboteurs.

Wie weet hoe vlot die Syrische jihadisten van de ene groep naar de andere overlopen en wie de steun van de Turkse MIT voor ISIS kent begreep die achterdocht. Geen Koerd die dit Turkse voorstel betrouwde. Het idee leek ook gewoon een zoveelste Turkse provocatie richting de VS.

Het gevolg is dat er voor het eerst in de recente Koerdische geschiedenis sprake is van een samenwerking tussen al die Koerdische rebellengroepen in Turkije, Irak en Syrië. Het is het door Ankara zeker niet verwachte resultaat van het optreden van de door Turkije gesteunde ISIS. Of die eenheid na het wegdeemsteren van ISIS lang gaat duren is natuurlijk verre van zeker.

Voorheen had de Iraaks-Koerdische regering op vraag van onder meer Turkije zelfs een eigen Syrisch-Koerdische verzetsgroep opgericht, de Koerdische Nationale Raad, om tegen de YPG te vechten. Een poging die nergens raakte. Het zou deze eenheid nu zijn die men naar Kobani stuurde.

Rare alliantie

Het lijkt er trouwens op dat ISIS aan grote zelfoverschatting heeft gedaan toen ze na de verovering van delen van Syrië en de Iraakse stad Mosoel ook Iraaks Koerdistan zo nodig moest aanvallen.

Even leek Erbil, de Iraaks-Koerdische hoofdstad, te gaan vallen maar dat was blijkbaar niet de met ISIS gemaakte afspraak. Het gevolg was dat de VS zich met al haar kracht tegen ISIS keerde. Het was immers pas toen Erbil in gevaar kwam dat de VS ultrasnel optrad..

Piloten gevechtsvliegtuig klaar om te starten- September 2014

Volgens de VS en Saoedi Arabië heeft de Saoedische luchtmacht mee de stellingen van ISIS in Syrië en Irak zitten bombarderen. Of dat werkelijk ook zo is valt nog te bezien. Geweten is dat de Saoedische luchtmacht en het leger een der best bewapende ter wereld is maar ook totaal ineffectief.

Waardoor er een best bizar te noemen front ontstond waar Syrië, Hezbollah, de YPG/PKK, Iran, Irak en Iran een coalitie vormen met de VS, de EU, Saoedi Arabië, Bahrein, Koeweit, de Verenigde Arabische Emiraten en Egypte. Een in wezen sluwe zet van de VS die zo veel van de mogelijke kritiek vanuit bepaalde islamistische hoek wist uit te schakelen.

Saoedi Arabië is dan wel de bakermat van het wahabisme, hun naam voor het salafisme, en er de grote financier en verspreider van, maar blijkbaar ging ISIS voor het Huis al Saoed wat te ver met zijn plannen. Salafisme is geen probleem, een alternatief machtscentrum wel.

Bij de Saoedi’s is er immers groot ongenoegen over het feit dat Aboe Bakr al Baghdadi, leider van ISIS, zich uitriep tot kalief van alle moslims. Een titel dat de Saoedi’s zien als als hun voorrecht. Reden waarom ISIS voor hen plots een vijand werd. Zelfs al zit dit moeilijk met de al decennia durende steun voor deze salafistische jihadisten door Saoedi Arabië en de andere vorstendommen op het Arabisch schiereiland.

Bahrein

Neem Bahrein bijvoorbeeld waar een lokale predikant als Turki al Binali vorig jaar nog voor de Amerikaanse ambassade in de hoofdstad Manama betogingen organiseerde met vlaggen van ISIS en foto’s van Bin Laden. De man is nu in Irak een der voornaamste ideologen van ISIS.

Veel van de op enkele honderden geschatte Bahreinse in Syrië vechtende jihadisten komen trouwens uit plaatselijke veiligheidsdiensten zoals politieluitenant Mohammed Isa al Binali, een verwante van de predikant.

Turki al Binali, predikant uit Bahrain, geeft koranles in Mosul

Turki al Binali, een predikant uit Bahrein en een der ideologen van ISIS, hier bezig met het geven van onderricht in Mosoel mocht nog in 2013 voor de Amerikaanse ambassade in de hoofdstad Manama betogingen organiseren met vlaggen van ISIS en foto’s van Osama Bin Laden.

En toen ISIS de stad Mosoel veroverde betoonden een aantal sleutelfiguren uit Bahrein zelfs sympathie voor hun terreur. Zo waren er tweets hierover van Sameera Rajab, minister voor Informatie en regeringswoordvoerster en van Khalid al Khalifa, voorzitter van de parlementaire Commissie voor Buitenlandse Zaken, Defensie en Nationale Veiligheid. Deze is trouwens ook familie van koning Hamad bin Isa al Khalifa. (7)

En opposanten die wijzen op de relatie tussen de Bahreinse veiligheidsdiensten en die naar Syrië en Irak getrokken jihadisten worden dan weer wegens het beledigen van de staat voor de rechtbank gesleurd met het risico van jarenlange celstraffen.

Het toont het totaal onbetrouwbare karakter van de steun vanuit de Arabische vorstendommen voor de oorlog tegen al Qaeda en aanverwanten. Niet verbazend natuurlijk als we weten dat het de VS was die aan de wieg stond toen al Qaeda, Jabhat al Nusra en ISIS werden geboren.

Ogenschijnlijk is er natuurlijk geen samenwerking van de VS met Iran, Syrië, de PKK en Hezbollah. Maar die is er wis en waarachtig. Zo was de coördinatie van de gevechten om de Iraakse stad Amerli in handen van de Irakezen die de militaire strategie en evolutie dan overlegden met Iran, die bepaalde milities ondersteunde, en de VS die ten gepaste tijde dan hun bommenwerpers en raketten uitstuurde.

Bashar al Assad

De ooit zo verguisde Syrische president Bashar al Assad is de facto een bondgenoot geworden van de VS en de EU. Zelfs al horen veel politici in de VS die niet zo graag.

Een zelfde verhaal in Syrië waar de VS officieel alleen vooraf aan de regering zegt wanneer men hoe en wat geen aanvallen. Geen coördinatie heet dat dan. In die zin is het verschijnen van ISIS een kantelmoment geweest in de oorlog tegen Syrië. Het was daar dat de eerder geciteerde studie van de Rand Corporation naar verwees.

Het lijkt er dan ook meer en meer op dat de eindstrijd voor de controle over Syrië is ingezet. Hierbij is het VSL als partij praktisch geheel uitgeschakeld. Men vecht nog wel maar een voor een worden hun verzetsaarden opgeruimd. En dus zal het uiteindelijk een strijd worden tussen het leger van Assad en ISIS.

Zelfoverschatting ISIS

En wie denkt dat ISIS die strijd kan winnen is totaal fout. Abou Bakr al Baghdadi, kalief van die Islamitische Staat is niets anders dan een megalomane terrorist die denkt de wereld aan te kunnen met zijn geflipte versie van de islam.

Maar toen Mohammed en zijn opvolgers in de zevende en achtste eeuw grote delen van de wereld veroverden waren er geen sterke machten in de regio van de Middellandse Zee om hen te stoppen.

En dus verliep hun tocht relatief gemakkelijk en waren hun veroveringen groot. Maar nu zijn er regionaal en internationaal sterke landen die voldoende geld en wapens hebben om korte metten te maken met de imperialistische dromen van al Baghdadi.

Aboe Bakr Al-Baghdadi.- 1

Aboe Bakr al Baghdadi, de kalief van ISIS, ziet zichzelf reeds als een machthebber van wereldformaat en kijkt neer op de leiders van Saoedi Arabië, de VS, Rusland en de EU.

Maar de oorlog om Syrië begon om via dat land hun Libanese bondgenoot de verzetsgroep Hezbollah te kraken, want die had in de zomer van 2006 succesvol weerstand geboden tegen Israël. En toen Hezbollah in 2013 intervenieerde aan de kant van Assad poogde men hen in de westerse en bepaalde Arabische media dan ook zo zwart als mogelijk te maken.

Volgens deze media werden zij daardoor gehaat in het hele Midden-Oosten. Een recente peiling in Libanon toonde echter aan dat 66% der christenen daar het optreden van Hezbollah nu voluit steunt. Hun tegenstanders waaronder ex-premier Saad Hariri en Samir Geagea worden er steeds meer uitgespuwd.

Het debacle van de VS hier is dan ook groot. Het enige resultaat dat ze na een jarenlange bloedige strijd verkregen is massa’s doden, honderdduizenden gewonden, miljoenen vluchtelingen en een vernield land. Maar het toonde Syriërs wel dat weerstand dan wel duur kan zijn maar dat dit ook loont.

Het Arabisch nationalisme en ook het secularisme kreeg in het Midden-Oosten er een nieuwe impuls door. En dat hadden de VS, Saoedi Arabië, Israël en die andere landen van deze coalitie, de zogenaamde ‘Vrienden van Syrië’, wel nooit verwacht toen ze hun aanval op Syrië planden.

Willy Van Damme

1) ‘Alternative futures for Syria’, Andrew Liepman, Brian Nichiporuk, Jason Killmeyer http://www.rand.org/pubs/perspectives/PE129.html

Op 8 augustus 2012 schreef Brian Michael Jenkins in een serie scenario’s voor Rand Corporation nog dat: “Het Syrische leger algemeen gezien wordt als verloren.” Pech voor Obama maar het feestje ging niet door. http://www.rand.org/blog/2012/08/syrian-scenarios.html

2) ‘Buthaina Shaaban Meets Feltman, Carter in Oslo’, 24 juni 2014, Syrian Observer. http://www.syrianobserver.com/News/News/Buthaina+Shaaban+Meets+Feltman+Carter+in+Oslo

3) ‘General Allen discusses coalition plans for defeating ISIS as regional tour starts’, Mina al Oraibi, 25 oktober 2014, Asharq al Awsat. http://www.aawsat.net/2014/10/article55337867

4) ‘CIA-vetted Syrian rebels battling Islamic State say airstrikes haven’t helped’, Roy Gutman en Mousab al Hamadee, McClatchyde, 25 september 2014.  http://www.mcclatchydc.com/2014/09/25/241103/cia-vetted-syrian-rebels-battling.html#storylink=cpy

5) ‘Attempted terrorist conquest of idlib in tatters’, 28 oktober 2014, Ziad Fadel.  http://www.syrianperspective.com/2014/10/attempted-terrorist-conquest-of-idlib-in-tatters-al-buwaydha-liberated.html#Gsr3VQR24kiO1RKi.99

6) ‘For Turkey and U.S., at odds over Syria, a 60-year alliance shows signs of crumbling’, Liz Sly, 30 oktober 2014, Washington Post. http://www.washingtonpost.com/world/middle_east/for-turkey-and-us-at-odds-over-syria-a-60-year-alliance-shows-signs-of-crumbling/2014/10/29/9fa07c49-0546-4afd-b6ad-cf6fa70e7fe4_story.html?wpisrc=nl-headlines&wpmm=1

7) ‘ISIS Advances in Iraq Echoed in Bahrain’, Noor Mattar, 24 juni 2014, Global Voices.   http://globalvoicesonline.org/2014/06/21/isis-advances-in-iraq-echoed-in-bahrain/. Een van de sponsors van Global Voices is het Open Society Institute van de wegens aandelenhandel met voorkennis correctioneel veroordeelde topspeculant George Soros.

Advertenties

10 thoughts on “Syrië–Obama, de puinhoop en de opbloeiende liefde voor Assad

  1. Geweldige analyse.

    Je merkt aan alles dat Washington – onder impuls van Obama, het leger en analysten als Leslie Gelb – stilaan zijn kar aan het keren is, spijtig genoeg met de snelheid van een olietanker.
    Hopelijk kunnen Assad en zijn echte bondgenoten – Iran, Rusland, Hezbollah en Irak – de toestand in Syrië verder stabiliseren voor in 2016 een walgelijk sujet als Hilary Clinton aan de macht komt of – G** verhoede – een Sheldon Adelson-vehikel als Romney of Perry.

    De neocons, liberaal-interventionisten en Salafisten hebben geprobeerd om de sjiitische as te breken (die ze door hun illegale invasie van Irak natuurlijk zelf deels hebben gecreëerd), maar het ziet er naar uit dat ze van een kale reis zullen terugkeren.
    Integendeel, het bondgenootschap tussen Hezbollah, Damascus, Teheran en Bagdad is nog nooit zo sterk geweest.
    De soennitische staten daarentegen rollen vechtend over straat: Turkije/Qatar/Hamas/Moslim Broeders versus KSA/Egypte/VAE versus Al-Nusra/ISIS.
    Of ze verkeren in verregaande staat van ontbinding: Libië, Jemen en ook Jordanië komt onder druk te staan.
    Ook de aloude bondgenootschappen van de VS staan danig onder druk: met Turkije, KSA en zelfs Israël.
    Geen wonder dat Oom Sam niet meer weet van welk hout pijlen maken.

    Het enige wat mijns inziens het buitenlandbeleid van Obama/Kerry nog kan redden is een nucleaire deal met Iran, al schat ik de slaagkansen daarover eerder pessimistisch in.
    Maar ondanks de economische oorlogsvoering tegen Iran bevindt Teheran zich in een zetel.
    Blijven de VS halsstarrig vasthouden aan hun eis van een nucleair programma op het niveau van een peutertuin?
    Geen probleem, dan geen deal en ondertussen bouwt Iran zijn civiele nucleaire programma in overeenstemming met het NPT gewoon verder uit.
    En niets of niemand kan daar verandering in brengen: Israël en KSA missen de militaire capaciteiten en de cojones, de VS (met name het leger) weigeren om het vuile werk van die eerste twee op te knappen.
    Cyrus2
    Antwoord:
    Je kan die conflicten niet zien als sjiieten versus soennieten. Dat is een erg simplistische visie op de toestand. Hamas is bijvoorbeeld altijd gesteund geweest door Iran. Alleen de voorbije drie jaar heeft men verwoede pogingen ondernomen om die los te weken van Iran.

    Dat is maar deels gelukt en de groep is hierover erg verdeeld.
    En dan heb je de regering in Damascus die seculier is en niet zomaar alewiet of sjiiet en anti-soenniet.

    En Hezbollah heeft in alle lagen van de bevolking zijn fans en medestanders. Neem ook de toestand in de Libanese grensstad Arsal. Hier was er tot onlangs geen enkel probleem met de andere vlakbij gelegen zogenaamd sjiietische en christelijke dorpen, met huwelijken en veel contacten van allerlei aard.

    Neen, dat verhaal van sjiieten versus soennieten is een verhaal van de westerse regeringen en media die gewoon op zoek zijn naar tegenstellingen die ze dan uitvergroten om zo een wig te drijven doorheen die maatschappijen, ze kapot te maken en er de controle over te verwerven.
    Salafisme is ook geen klassieke soennietische islam zoals die behoudens het Arabisch schiereiland overal massaal bestaat.
    Willy Van Damme

  2. Er circuleert dat de zogenaamde 1%, die men dan ‘illuminati’ noemt, het plan zou hebben om de wereldbevolking uit te dunnen door groepen bewust tegen mekaar in het harnas te jagen. Als je dat allemaal ziet, zou je nog gaan geloven dat dat gerucht waar is.
    Edith Legrand
    Antwoord:
    Een aantal van de machthebbers in deze wereld zijn duidelijk psychopaten, mensen die er plezier in scheppen om oorlog en vernieling te veroorzaken. Ik kan er geen andere conclusie uit trekken. De feiten zijn nu eenmaal wat ze zijn.
    Willy Van Damme

    • Dat is iets waar ik reeds 20 jaar met een visadempje zit op te wachten. Er zijn talloze voorspellingen hierover. Er is ook het gerucht dat Ebola in dit scenario thuishoort (zie blog van Paul Craig Roberts). Een grondige analyse van die sinistere groep vindt men in Sluiproutes van de macht door Jules van Rooyen.
      Sarah Toestra
      Antwoord:
      Niet te gemakkelijk overal spoken zien. Ik las al dat Ebola een Amerikaanse en een Russische uitvinding is. Zolang het niet van Mars komt is het OK.
      Het is gewoon een erg gevaarlijke ziekte die alleen kans op slagen heeft in die landen waar er burgeroorlog was en nog steeds geen echt functionerende regering.

      En omdat het toch maar ‘vuile negers’ zijn was er hier in de EU en de VS geen interesse. Tot men ontdekte dat de wereld een dorp is en die ziekte ook hier kan toeslaan. Dan was er plots wel de wil om iets te doen.
      Wedden dat de verantwoordelijken bij de Wereldgezondheidsorganisatie allen op hun post gaan blijven zitten.
      Willy Van Damme

  3. Ik neem mijn pet voor U af en maak een diepe buiging voor dit uitstekend geschreven artikel! Ongelooflijk, Willy, wat een tijd en werk is hier in gaan zitten.
    Joop de Jong
    Antwoord:
    Bedankt Joop, ik hoop alleen maar dat het geen te grote en te zware pet was. En het was met veel plezier (en veel labeur) geschreven.
    Willy Van Damme

  4. En dan heb je het nog niet eens over Oekraïne.
    Roeland Darcon
    Antwoord:
    Inderdaad, nog zo’n enorme hoop miserie.
    Willy Van Damme

  5. Indrukwekkend ! Wat een dossierkennis ! En dan al die Arabische namen. Zelf ben ik na 2 van die sjarels reeds in de war.
    Sarah Toestra
    Antwoord:
    Je went aan die namen, zoals je ook aan die Franse, Nederlandse, Duitse en Britse namen went.
    Willy Van Damme

  6. Pingback: Syrië–Obama, de puinhoop en de opbloeiende liefde voor Assad | Mediawerkgroep Syrië

  7. Hier plaats ik een artikel van bekende Amerikaanse blogger Philip Butler die heeft antwoorden op veel vragen ,

    Marina Gholobova

    Putin helps dig Wall Street Journal’s grave

    Putin helps dig Wall Street Journal’s grave

    Why aren’t more people amazed, and incensed, that the western mainstream media propaganda assault on Russia just never-let’s-up? Yesterday the Wall Street Journal had the unmitigated audacity to headline their news “The Putin Body Count.” Referring to the more than 4,000 dead in Ukraine we had a hand in, the newspaper breeches insanity, leading me to wonder; “will Vladimir Putin help dig western media’s grave?

    Let me repeat myself for effect here. The Wall Street Journal. The Wall Street Journal. Now growing up as a kid, I used to sit across from my dad as he read this financial newspaper, and the New York Times too. He was, you see, once Attorney General of the state of Georgia, so he had to be a voracious news consumer. Dad read everything from the Atlanta Journal to the TIME, keeping up with the latest news daily. Witnessing what’s happened to American press these days though, it’s no wonder the world’s in a mess.

    The story yesterday went something like this, the WSJ leads in:

    “Russia’s military assault on Ukraine threatens the survival of an independent state and peace in Europe. Often overlooked is what the invasion—and that’s what it is even if President Obama and the Europeans are afraid to utter the “i word”—has meant for Ukrainians in lands taken by Vladimir Putin ’s forces.”

    Rupert Murdock
    “Yeah it is me, Rupert Murdock” via Wikipedia
    Just Who Does Wear the Black Hat Today?

    Is there a need for me, or for anybody for that matter, to point out Washington’s part in the upheaval in Ukraine? Is there still anybody out there unclear as to the real causes of Ukrainian dissent? Barack Obama assaults the US constitution almost daily, and meanwhile his puppets in the EU cause their own people suffering on account of ridiculous sanctions. Is it me, or can anyone else hear the distinct sound of someone(s) laughing, the wringing of evil hands over the Cold War II?

    Breaking news for you, my dear readership, the mighty Wall Street Journal is owned by Rupert Murdock (above), the media billionaire most adamant about getting Barack Obama into office. And since I’ve mentioned this kingpin of western media propaganda, it seems appropriate to ask the reader if he or she has knowledge of Murdock’s investment interests? Or, do you realize he meets regularly with other players in the global energy and investment game, players like Saudi magnate Al-Waleed bin Talal (who’s got a 1$ billion tied up in Citigroup)? Are you watching these movements, noticing how Washington meets with the same people Murdock and other western “oligarchs” do? These are questions you should be asking. Why Al-Waleed has even got an Islamic studies program of his very own at Harvard. Who says “money can’t by you love?” If you’re wondering about Saudi royalty’s agenda here, just follow the money. This Wall Street Journal “suck up” to the Saudi prince spells Obama’s latest agenda out. Read it and weep for Syria’s Assad.

    I quote from Matthew Kaminski from exactly one year ago:

    “Mr. Obama’s recent Hamlet act on Syria surprised and infuriated Riyadh. After the worst chemical-weapons atrocity of the war, the American leader heeded long-standing calls for military intervention, then hedged by asking for congressional approval, then nixed airstrikes in favor of a disarmament pact with Syria’s Bashar Assad.”

    Secretary Kerry Meets With Foreign Minister al-Faisal of Saudi Arabia in Paris Before Joining Iranian Nuclear Negotiations in Vienna – State Department
    Secretary Kerry Meets With Foreign Minister al-Faisal of Saudi Arabia in Paris Before Joining Iranian Nuclear Negotiations in Vienna – State Department
    Bad Guys Hate Good Guys
    Let’s be clear on one thing, Vladimir Putin and Russia stand opposed to whatever shenanigans the US, UK, EU, Saudi Arabia, and other oil cartel leadership are up to. And the leadership of each of these hates Russia and Vladimir Putin for various reasons, all competitive. One does not have to know the “exact” wheeling and dealing going on to know billionaires only care about one thing. However sorted the quest for oil or arms dollars (or rubles) may be, it’s what profit buys that dictates right or wrong for a people. Here on mother Earth, we’ve few examples today of how Saudi oil trillions, or Rupert Murdock wins have helped the so called “free people” of the west.

    On the other hand, Vladimir Putin’s quest to “surface” Russia as an economic power, it’s revealed a lone superpower free of debt, and somehow clinging to traditional Russian values. In short, for the people he represents, Vladimir Putin is John Wayne on a white horse. And the western oligarchs hate his guts. A friend of mine who’s prolific on social media said to me once recently; “We’re not wearing the white hats in this one Phil.” No kidding, American are stagnated, almost flat busted, robbed, abused, and manipulated, and worse, most do not even realize it. All one has to do is turn to France and Le Monde diplomatique , to get a perspective on what’s really happening. Michael Klare writes:

    “Iraq, Syria, Nigeria, South Sudan, Ukraine, the East and South China Seas: wherever you look, the world is aflame with new or intensifying conflicts. At first glance, these upheavals appear to be independent events, driven by their own unique and idiosyncratic circumstances. But look more closely and they share several key characteristics — notably, a witch’s brew of ethnic, religious, and national antagonisms that have been stirred to the boiling point by a fixation on energy.”

    How does it feel, the itching sensation everything you’re told by CNN, FOX, BBC, and all the US newspapers is false? Uncomfortable for many, I am sure. We’re asked to believe (over and over) blatant misrepresentations, lies bought and paid for by the very people who profit from our loss. The curious among you might ponder, “Why would Saudi Arabia have a key role in Iran nuclear talks?” They were once described as “brotherly nations” back before Iran had blows with the US. Up until Mr. Putin stepped in on the US Syria intervention too, the only discord between the countries was trivial. The reason Saudi Arabia is interested now though, has more to do with Iran’s natural gas resources than with Atomic bombs.

    News flash: “Iran has twice as much natural gas as the United States and Saudi Arabia combined!”

    Now we begin to see why the United States has shunned Iran for so many years. The philosophical and misleading notion Israel feared an Iran bomb, this was and is subterfuge. Sure Israel is paranoid, but American and Saudi billionaires invest in energy, airplanes, and not necessarily “kill all” A-bombs. Who is the good guy here? I’d say look at just “who” is condemning Vladimir Putin. Let me assist you.

    Note Iran with Russia represents a huge competitor. Also note the significant Australian reserves, and think about Malaysian flight MH17. Wikipedia
    Note Iran with Russia represents a huge competitor. Also note the significant Australian reserves, and think about Malaysian flight MH17. Wikipedia
    A Genie War Bottle

    What do Rupert Murdock, Dick Cheney, Michael Steinhardt, and Lord Jacob Rothschild all have in common? They’re all associated with a venture called Genie Energy. This shale energy conglomerate has its drills in American shale exploitation, Israeli energy efforts (though the Israelis are lately angry at Genie), a direct competitor with Gazprom, especially if we look at their recent Mongolia exploration. So, what you have in a nutshell with Cheney and Murdock as energy advisors there, is a type of collusion, maybe worse. The connection, for you, in between “The Putin Body Count” and Rupert Murdock paid employees is well made now.

    What’s scarier (or should be) for you and me is the fact Murdock and the other media moguls in on this bash Putin campaign could care less what you think. Murdock, the western leadership in London and Washington, they’ve no fear or reproach even. The 1% has become so arrogant, so powerful, they fear not reprisal from the populace. Some would say the world going to hell in a hand basket, why it’s all our fault! Here, here’s where Rupert Murdock joined Genie Energy’s advisory board.Now tell me the Wall Street Journal is unbiased! Go on, try.

    Here is a quote from the 2010 press release from Genie, it is TELLING:

    “Rupert Murdoch and Gene Renna obviously bring vast experience and immeasurable value to the Genie Strategic Advisory Board. Their legendary accomplishments and eminent characters speak for themselves,” said Genie Energy Chairman Wes Perry. “Their decision to join Genie’s Strategic Advisory Board speaks to the fundamental importance and urgency of our mission to rebalance global energy production markets. I join the other Board members in welcoming them and look forward to working with them.”

    Newscorp has a vested interest in what happens in Ukraine, Syria, Iraq, Iran, and in the United States especially. Newscorp and Murdock have helped “rebalance” the energy market. Let’s not be naive. Those mentioned in opposition to Russia and Putin they are the bad guys. They’re the bad guys because they’re willing to ignite World War III in order to profit. They’re the bad guys because they lie to Americans and Brits. They mislead us on a monumental scale the Nazis could not have dreamed of. They’re the bad guys because they cheapen us, our values, and they lessen our lives. “How do the lessen our lives,” you ask? I’ll tell you.

    The Obama administration is not the only guilty party where shafting the American people is concerned. Just about every politician in Washington (of not every single one) has been set in place by people like Murdock. We all know this instinctively, and from our forefathers. Politics has alway been about lying, backstabbing, and putting a hand in somebody else’s pocket. It’s just never been so blatant, unapologetic, and disastrous. For God’s sake (as my dear departed Mom would say), Wall Street crushed the American economy, robbed Americans, then robbed them again via the administration, and nobody did a thing. The NSA shattered the Constitution of the United States of America, and got by with it.

    I found this quote by one of the world’s most interesting leaders of the past. Haile Selassie was Emperor of Ethiopia almost 5 decades, heir to a dynasty with traditions back to King Solomon and the Queen of Sheba. The quote below mirrors what many great leaders have said, but I use it for the purpose of revealing the evil humankind has suffered for eons.

    “Throughout history, it has been the inaction of those who could have acted; the indifference of those who should have known better; the silence of the voice of justice when it mattered most; that has made it possible for evil to triumph.”

    timeHere we are, silent but for a few, witnessing atrocities of immeasurable and wanton hurt, by the same evil. Not unlike Putin, Haile Selassie was revered as a savior by millions for his wisdom and courage. He was also imprisoned, dethroned, and his family murdered after a coup d’état’ in the world’s oldest monarchy. History recalls Haile Selassie (on the cover of TIME at right) as the single figure who defied fascism’s grip on his people. Though Mussolini’s Italy took Ethiopia, it was Selassie who galvanized and represented a people not defenseless against aggression. History may well tell of a Russian leader who defied an even more insidious takeover. For make no mistake, if not for Vladmir Putin not a Russian value would stand before rampant capitalism gone rabid.

    How can I say this as an American? I’ve watched half a century men like Murdock bastardize my beloved country, that’s how. I watched Bernard Kilgore’s paper my Dad and his contemporaries counted on, turned to garbage since 2007.

    Filed Under: Editorial Tagged With: Al-Waleed, Barack Obama, Citigroup, Dick Cheney, Gazprom, Genie Energy, Haile Selassie, Jacob Rothschild, Michael Steinhardt, Newscorp, Rupert Murdock, Vladimir Putin, Wall Street Journal

    About Phil Butler
    I am a news journalist, editor, and analyst, and a partner in one of Europe’s leading PR and digital marketing firms, Pamil Visions PR. I contribute to the Huffington Post, The Epoch Times in print and online, Japan Today, and dozens of other media including Russia Today.
    Comments

    – See more at: http://www.phillip-butler.com/putin-kills-the-wall-street-journal/#sthash.S70n2mdX.dpuf
    Marina Gholobova
    Antwoord:
    Bedankt voor die tekst. Ze is wel wat verwarrend en zeker niet vlot leesbaar.
    Interessant is dat men hier wel de positie van mediabaron Rupert Murdoch en Saoedi Arabië ter sprake brengt. Dit is een internationaal belangrijke alliantie daar Murdoch zowat ’s wereld belangrijkste krantenbaas is en zo een grote invloed heeft over de wereld.

    Het was hij die meer dan dertig jaar lang bepaalde wie in het Verenigd Koninkrijk de premier werd, niet het bestuur van Labour, of de Conservatieven of wat lords maar de niet-Brit Murdoch.
    En de structuur van zijn imperium toont de nauwe relatie aan van Israël met de Saoedische sjeiks.

    Toen als gevolg van het Britse schandaal rond News of the World zijn controle over dit rijk in gevaar kwam was het prins al Walid bin Talal die hem recht hield. Dit terwijl Murdoch via zijn kranten een volbloed verdediger is van Israël. Je zal er in die kranten trouwens ook amper kritiek op Saoedi Arabië vinden.

    Verder is de opmerking over de oliemarkt en het optreden van de VS erg raak. Het embargo tegen bijvoorbeeld Iran of de door het westen gecreëerde burgeroorlog in Libië heeft, zoals energiespecialist Aviel Verbruggen recent ook stelde, te maken met de situatie op de oliemarkt.

    De VS heeft voor de productie van olie uit haar schaliegesteente behoefte aan een voldoende hoge olieprijs en wil die daarom zo hoog mogelijk houden. Reden waarom men bepaalde olieproducerende landen uit de petroleumhandel duwde.
    Dit wordt nu doorkruist door het optreden van Saoedi Arabië die door de petroleummarkt te overspoelen met haar olie die prijs neerwaarts drukt en dus de schalieproductie in gevaar brengt.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s