Syrië – Turks-Amerikaanse ruzies

De interne oorlog binnen de westerse alliantie rond het conflict in Syrië en ook Irak lijkt steeds verder te escaleren. Na enkele voor Turkije negatieve verhalen in de westerse media, deels gesteund door anonieme Amerikaanse topfunctionarissen, gaat men nu een stap verder en komen de tegenstellingen in alle openheid bloot te liggen. Duidelijk is ook dat er hierover grote ruzie is in Turkije.

Te vergeefse Amerikaanse druk

De voorbije week gingen een ganse serie Amerikaanse diplomaten en militairen in Turkije op bezoek om de regering in Ankara onder druk te zetten. Ook Staffan de Mistura, de speciale gezant voor Syrië van de VN, en Jens Stoltenberg, de nieuwe secretaris-generaal van de NAVO, trokken om die reden richting de Turkse regering van premier Ahmet Davotuglu en president Recep Tayyip Erdogan.

Jens Stoltenberg

Jens Stoltenberg is nog maar pas secretaris-generaal van de NAVO en krijgt al te maken met een der meest serieuze crisissen van de voorbije jaren in deze door de VS gecontroleerde militaire alliantie. Ook zijn interventie bij de Turkse regering leverde geen enkel resultaat op. Hij kwam met lege handen terug.

Het hielp echter geen zier. Tot Susan Rice, de Amerikaanse Nationale Veiligheidsadviseur, en Chuck Hagel, de minister voor Defensie, zondag glunderend aankondigden dat de VS voor hun bombardementen op ISIS, de Islamitische Staat in Irak en al Sham, gebruik gaan mogen maken van Turkse militaire installaties, lees luchthavens.

In ruil, aldus Rice, Hagel en een serie persberichten, kreeg Turkije dan de toestemming om een paar duizend zogenaamd gematigde Syrische rebellen op te leiden die dan wel vooraf een screening door de MIT, de Turkse veiligheidsdienst, zouden moeten ondergaan.

Incirlik

Een wat bizarre ‘toegeving’. Alsof bijvoorbeeld Turkije de toestemming aan de VS moet vragen om Syrische rebellen te gaan opleiden. Dat doet het al meer dan drie jaar. En gezien de officieel volgens deze verklaringen voorziene screening door de MIT kan men er gif op nemen dat dit keiharde geïndoctrineerde salafisten zullen zijn, kandidaten voor zelfmoordoperaties en onthoofdingen.

Maar de volgende dag echter ontkende een woordvoerder van de Turkse regering het bestaan van zo’n akkoord. Rice en Hagel naakt voor de wereldpers. Er werd, stelde die woordvoerder, wel gepraat maar een akkoord was er zeker niet.

Dat het een dag duurde voor Turkije die Amerikaanse verklaringen naar de prullenmand verwees toont dat er ook binnen de Turkse regering grote onenigheid is. Anders had het immers geen dag geduurd om de Amerikaanse beweringen te ontkrachten.

Voor de VS is vooral het gebruik van de luchtmachbasis van Incirlik in het oosten van Anatolië erg belangrijk. De VS moeten immers nu luchtaanvallen op het noorden van Irak en Syrië doen vanuit basissen die op ongeveer 2000 kilometer liggen, terwijl Incirlik op een 500 kilometer van het oorlogsgebied ligt.

En dat schilt veel voor de flexibiliteit, snelheid en gevechtskracht voor de vliegtuigen die vanuit Incirlik vlugger kunnen reageren en ook meer bommen kunnen meenemen. Wat strategisch natuurlijk een groot voordeel is. En in Incirlik zijn Amerikaanse gevechtsvliegtuigen gestationeerd. Maar die kijken nu werkloos toe. Tot woede van Washington.

Het is dus echter terug naar af. Het toont wat een groot probleem de VS heeft om haar vazallen onder controle te houden. Dat was vroeger zeker niet het geval geweest. Voor Erdogan is de kwestie van Syrië, de Koerden, ISIS en Irak duidelijk een hevige botsing met de VS, en feitelijk met de ganse buitenwereld, waard. Als er een vriend van ISIS is dan is het Erdogan. En dat is wederzijds.

De voorbije maanden heeft Erdogan nu immers ook zijn laatste partner in de regio, de Iraakse koerden, tot vijand gemaakt. Dat het door Turkije gesteunde ISIS Irbil, de hoofdstad van Iraaks Koerdistan, aanviel zorgde daar voor een schok zonder voorgaande. Turkije was immers hun vriend. Dachten ze.

Susan Rice met Amerikaanse soldaten

Met grote tevredenheid kondigde Susan Rice, nationaal veiligheidsadviseur van de VS, zondag aan dat Turkije toeliet om haar grondgebied te gebruiken voor luchtaanvallen op ISIS. Al de dag nadien werd zij in het openbaar tegengesproken door de Turkse regering. Zelden werd een dergelijke hooggeplaatst Amerikaans regeringslid door een bondgenoot zo te kijk gesteld.

En het was juist de PKK/YPG die de Iraakse Koerden toen met succes ter hulp kwamen bij de verdediging van Erbil en de Jezidi’s. Het is bij de Iraaks Koerdische clans Talabani en Barzani niet vergeten. Het resultaat van de aanval van ISIS en de steun hiervoor van Turkije is dat de Koerden meer dan ooit verenigd zijn. ISIS als Koerdische éénmaker

En als de grensstad Ayn al Arab/Kobani valt dan zal die eenheid alleen nog sterker worden. Zoals ook de woede van de Koerden tegen Ankara. Wat er in die stad ook gebeurt, steeds zal Erdogan de verliezer zijn. Zijn bombardementen vandaag op de Turks-Koerdische verzetsgroep PKK in het oosten van Turkije gaan dit alleen nog erger maken.

Symbolische strijd

Erdogan mag dan wel denken dat hij de Koerden een zware nederlaag gaat toebrengen, maar dat is geheel illusoir. Vooreerst is ISIS voor zijn land een veel groter gevaar dan de Koerden, maar bovendien blijven de Koerden in dat gebied wonen en zal hij er hoe dan ook mee moeten leven, en er akkoorden mee sluiten. En dat maakt hij op die wijze juist veel moeilijker.

Het is duidelijk dat de VS zowat al zijn geduld met Turkije aan het verliezen is. De vele voor de Turkse regering negatieve verhalen in de westerse massamedia zijn er het bewijs van. Men kan er dus zeker van zijn dat de rol van Turkije bij de groei van Jabhat al Nusra, het Syrische terreurfiliaal van al Qaeda, en ISIS in de pers almaar duidelijker zal worden.

Dat de VS en de EU samen met de Arabische Golfstaten bij de creatie van dit jihadistisch tuig een nog grotere rol speelden zal uiteraard netjes verzwegen worden. Erdogan zal steeds meer de rol van zwarte piet toegespeeld krijgen, de grote smeerlap en terreurvriend. Dat lijkt bijna zeker.

Rakka - Armeense kerk bezet door ISIS

ISIS betaalde voor de verovering van de grensstad Ayn  al Arab/Kobani een hoge prijs wat haar op termijn wel eens heel duur zou te staan komen. Zeker nu Turkije het steeds lastiger krijgt om haar steun voor ISIS te blijven aanhouden.

Ondertussen is de strijd om de controle over Ayn al Arab/Kobani een symbolische strijd geworden, de ultieme krachtmeting waarbij ISIS wat het ook mogen kosten de overwinning wil halen. Al meer dan drie weken vecht de groep tegen de zwaar onderbewapende en onderbemande Koerden van YPG. Volgens bepaalde bronnen zouden ze zelfs hun zedenpolitie in de stad inzetten.

Dat de YPG hier ondanks dat groot nadeel in wapens en manschappen al drie weken stand weet te houden toont hun hardheid. Voor ISIS moet dit dan ook een zeer dure zaak zijn, zowel in materiaal als in manschappen. Zeker door de recent toegenomen bombardementen van de VS moet er veel materiaal verloren zijn gegaan. En dat is voor hen niet zo gemakkelijk te vervangen.

Willy Van Damme

Advertenties

8 thoughts on “Syrië – Turks-Amerikaanse ruzies

  1. Proficiat Willy,
    Je blijft maar relevante informatie produceren die niemand anders heeft opgemerkt.
    Mercury Traveller
    Antwoord:
    We blijven als steeds ons best doen en genieten van de vele figuurlijke bloemenruikers. En gelet op het immer stijgend aantal bezoekers zijn er veel mensen die deze blog voldoende boeiend vinden.
    Ik hoop hun vertrouwen niet te beschamen.
    Willy Van Damme

  2. Brandend actueel. Mocht je een dag- of weekkrant uitbrengen zou ik me meteen abonneren.

    Net even gekeken naar De Standaard en de Belga artikels zijn duidelijk niet geschreven om een mens wijzer te maken in het internationaal gebeuren, wel integendeel. We zouden moeten geloven dat de Koerden Ankara schreeuwen om militair in te grijpen en voor de rest niets. In werkelijkheid schreeuwen ze net om de bevoorrading en grensoversteek toe te laten maar voor de rest zich niet te moeien in Kobane. Moesten de Koerdische strijders zich vermommen als Al Nusra/IS terroristen zou Ankara bij wijze van spreken bussen inleggen om hen overbeladen met wapens en koffers geld de grens over te helpen.
    Mark
    Antwoord:
    Zeer goed opgemerkt. Men stelt o.m. bij Reuters steeds maar dat de Koerden roepen om een interventie van het Turkse leger. Niets is echter minder waar. Ze vroegen gewoon dat ze de YPG in Kobani/Ayn al Arab mogen gaan helpen en dat men ze kan bevoorraden.

    De tweede vraag is om de Turkse hulp aan ISIS & Co te stoppen. Maar over dat laatste aspect is men o.m. bij Reuters veelal vaag of geheel zwijgzaam. Het is de verfijnde wijze waarop de pers haar lezers zit te manipuleren.

    Het is het idee scheppen dat het Turkse leger Syrië wel moet binnenvallen en dat niet alleen op vraag van die jihadisten maar ook op de uitdrukkelijke vraag van al de Koerden. Smeerlapperij noem ik dat.
    Willy Van Damme

  3. Zo, het mysterie rond de massavernietigingswapens van Irak is ook opgelost. De Amerikanen hebben ze in 2003 wel gevonden maar de vondst in de doofpot gestopt en nu heeft IS(IS) ze in handen.

    En de Amerikanen hebben er nooit over nagedacht om die massavernietigingswapens te vernietigen? Nee natuurlijk niet, het is altijd al de bedoeling geweest dat ze in handen van terroristen kwamen.

    http://www.independent.co.uk/news/world/americas/iraqs-hidden-chemical-weapons-us-covered-up-discovery-of-chemical-weapons-after-2003-invasion–and-many-are-now-in-isiss-hands-9795485.html
    Joop de Jong
    Antwoord:
    Ik zou niet al te veel belang hechten aan dit verhaal. Gebleken is dat de sarin die Irak produceerde van een slechte kwaliteit was en geen stabilisatoren bevatte. Wat wil zeggen dat ze nu waarschijnlijk waardeloos zijn.

    En echt verrassend is dit nieuws ook niet. Het is gewoon gevaarlijke rommel die men vermoedelijk vergat te vernielen of dat men niet wou vernielen wegens de grote problemen en hoge kosten.

    Natuurlijk is dit ook gevaarlijk voor wie ze wil gebruiken en nu met rommel gaat werken. Eerder gevaarlijk voor de eigen mensen zou ik zeggen.
    Willy Van Damme

    • Als verduidelijking wil ik er even bij vermelden dat die massavernietigingswapens er niet waren en dus ook niet gevonden zijn door de Amerikanen. Dit is een puur stukje angst zaaierij van onze Brothers in Crime.
      Joop de Jong

  4. Willy,

    Nog iets gehoord of gelezen in de Belgische pers over demonstratie in Kiev van neo-Nazi’s?

    http://consortiumnews.com/2014/10/15/ukraines-neo-nazis-demand-respect/
    Joop Jong
    Antwoord:
    Bedankt voor deze info. Het in het artikel ter sprake komende verhaal van Tom Parfitt uit de Britse The Telegraph is vrij goed en zowat het enige uit de klassieke media die de fascistische natuur van die bendes vastlegt. Gewoon schokkend wat een smurrie uit de monden van dat uitschot komt gelopen.

    Het verhaal over die recente betogingen in Kiev tegen het parlement is bijna geheel uit de pers gehouden. Te gênant natuurlijk want dan zou men de fascistische natuur van dei toestand in Kiev moeten beschrijven. Zwijgen dus.

    Ik kom er dra op terug. Maar recent ontdekkingen in het dossier Syrië deden mij eventjes die weg inslaan.
    Willy Van Damme

    • “Het verhaal over die recente betogingen in Kiev tegen het parlement is bijna geheel uit de pers gehouden. Te gênant natuurlijk want dan zou men de fascistische natuur van dei toestand in Kiev moeten beschrijven. Zwijgen dus.”

      In Nederland is men geen haar beter. Na de uitlatingen van Dr. Udo Ulfkotte (Frankfürter Algemeine Zeitung) zou je toch wat beterschap verwachten van onze pers. Zal er een tijd aanbreken waarin Uw en onze schrijfsels goed genoeg zijn om opgenomen te worden in een heropvoedingskamp?
      Joop de Jong
      Antwoord:
      Er stond gisteren in de NRC wel een treffelijk verhaal over die betogingen van Hubert Smeets ‘Nieuw Maidan-protest broeit’. Het is zowat het enige dat ik in de massamedia las dat deels de sluier oplicht van wat er in Kiev aan het gebeuren is.
      Verder lees je er amper iets over. Men heeft bij de massamedia duidelijk schrik om het goed aan te pakken.
      Willy Van Damme

  5. Onderstaande titel vind ik wel leuk gevonden. Groot respect voor deze man, overigens.

    “Pardon Us For Our Country’s Existence in the Middle of Your Military Bases”

    http://www.globalresearch.ca/pardon-us-for-our-countrys-existence-in-the-middle-of-your-military-bases-russian-foreign-minister-lavrovs-speech-at-the-un/5407937
    Joop de Jong
    Antwoord:
    Sergeï Lavrov, de Russische minister van Buitenlandse Zaken, is een gentleman naast wie een John Kerry, Samantha Power en Victoria Nuland overkomen als lompe bullebakken zonder enig moreel besef.

    Maar naar Lavrov luistert men in het westen niet eens. Al jaren geleden waarschuwde hij voor de gevaren door het bewapenen van die jihadisten voor de EU. Men negeerde hem en wist het allemaal beter. En kijk nu. Herman Van Rompuy en jullie Frans Timmerman zijn ongeletterde en ongemanierde boeren in vergelijking met Lavrov.
    Willy Van Damme

  6. Pingback: Syrië – Turks-Amerikaanse ruzies | Mediawerkgroep Syrië

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s