Syrië–Diplomatieke chaos is compleet

Het dossier van de jihadisten en de oorlogen in het Midden-Oosten wordt met de dag chaotischer en het is duidelijk dat er overal in de Westerse kanselarijen onderling een heuse woordenoorlog aan het woeden is met ongetwijfeld veel gebrul. Nu beginnen zelfs John Kerry, Amerikaans minister voor Buitenlandse Zaken, en het Witte Huis publiek over de kwestie met elkaar overhoop te liggen.

Vliegverbod

Punt van de ruzie is de attitude van Turkije in deze kwestie en hun al drie jaar lopende vraag voor een vliegverbod boven delen van Syrië en een bufferzone waar die jihadisten zich, ongestoord door het Syrische leger, naar hartenlust kunnen amuseren met wat ze best kunnen, onthoofdingen, vrouwen in een nikab steken, homoseksuelen stenigen, mensen ontvoeren of gewoon plunderen.

Het is een voorstel dat op een zeer radicaal njet stuit van Rusland, China en Iran en een casus belli kan worden voor een echte oorlog onder natiestaten in het Midden-Oosten. De VS en ook veel landen in de EU hebben het dan ook niet willen doorduwen. Iran en Syrië hebben immers een militair samenwerkingsverdrag dat bij agressie tegen Syrië in werking moet treden.

Maar de Turkse president Recep Tayyip Erdogan, gebruik maken van de mee door hem georganiseerde slachtpartij van ISIS in het Syrisch-Koerdisch grensstadje Ayn al Arab/Kobani, heeft het punt terug fors op de agenda gezet. Waarop Frankrijk gisteren zelfs positief antwoordde als zijnde te overwegen.

Barack Obama - 4

Voor Barack Obama is het creëren van een bufferzone in Syrië en een gedeeltelijk vliegverbod in dat land uitgesloten. Hij floot zijn minister van Buitenlandse Zaken gisteren in het publiek terug. Een vernedering voor Kerry. Het voorstel is immers het recept bij uitstek voor een algehele oorlog in de regio. En dat wil zeggen extra werk en kosten voor de VS.

En kijk ook John Kerry, samen met zijn Britse collega Philip Hammond, vonden gisteren dan wel dat het kon bekeken worden. Een bericht dat gisteren in de vroege avond binnenkwam. En kijk nog geen twee uur later verscheen er vanuit het Witte Huis in Washington een mededeling van woordvoerder Joseph Earnest stellende dat de VS dat helemaal niet in overweging wenst te nemen.

Geen Koerdisch overlopen

De chaos is dus compleet. Ondertussen zijn de onderhandelingen tussen de Turkse geheime dienst MIT en Saleh Muslim Mohammed, politieke topman van de PYD, de partij van de Syrische Koerden, volgens De Londense krant The Times op niets uitgedraaid.

Turkije wou de PYD en haar militie de YPG wel helpen maar stelde een serie harde voorwaarden. Zo moesten ze hun alliantie met de PKK en Assad opzeggen, het idee van een bufferzone aanvaarden, een militaire alliantie sluiten met die Syrische salafistische jihadisten en haar politieke structuur in hun deel van Syrië afbreken. De Turkse eisen werden volgens de krant totaal verworpen.

Volgens Muslim hadden de Turken tegen hem gesteld dat wat hen betreft ISIS een groot gevaar is voor niet alleen de Koerden maar ook voor hen en het ganse Midden-Oosten. Volgens zijn gesprek op de website van Foreign Policy beloofden de Turken dat ze de levering van munitie zouden toelaten. Het is ook hun enige vraag aan Turkije die ze nog steeds volgens hem niet honoreerden.

Hij rekende nu op de VS om druk uit te oefenen op Turkije om toch nog haar koers te wijzigen. Of dat voor de Syrische Koerden enig soelaas gaat bieden valt echter te betwijfelen. Uiteindelijk is het grootste deel van de miserie die de Syrische Koerden nu meemaken juist de schuld van de VS. Op hen vertrouwen lijkt eerder op zelfmoord dan op een reddingsoperatie.

Turkije zit echter met een dilemma. Toelaten dat ISIS deze grensstad veroverd en er een slachtpartij aanricht gaat overal in de wereld heel slecht overkomen. Daarom dat ze via die druk van ISIS nu poogden de PYD/YPG naar de Turkse kant te doen overlopen. Wat toch het idee achter het gesprek in Ankara met de MIT was. Maar de Koerdische vis beet niet. Pech voor Erdogan.

John Kerry - 4

Het Amerikaanse ministerie voor Buitenlandse Zaken is in de kwestie van Syrië al van in het begin binnnen het Amerikaanse establishment steeds het meest oorlogszuchtig geweest tegenover Syrië. Minister John Kerry wou wel eens praten over de Turkse vraag voor een vliegverbod en bufferzone maar kreeg fors en dan nog in het publiek een njet in zijn gezicht gesmeten van zijn baas. Met als vraag hoe dat moet voelen.

Maar als alternatief ISIS verder laten doen is natuurlijk ook een gevaarlijke optie. De laatste hoop van Erdogan was om via deze militaire druk alsnog een vliegverbod en een veilige zone in Syrië te creëren en dus een deel van dat land feitelijk te bezetten. Waarop Washington nu kordaat neen zei en zelfs John Kerry terugfloot. Zijn dienst is in het dossier altijd het meest oorlogszuchtig geweest.

Maar in Turkije lijkt men ISIS als buur te verkiezen boven de PYD/YPG, bondgenoot van de PKK, officieel in de VS, de EU en Turkije een terreurbeweging. Zo noemde een voormalig vicepremier onder premier Erdogan ISIS te verkiezen boven de PKK want ISIS zou niet folteren, de PKK wel. Het gebeurde via een tweet die al snel werd ingetrokken. Te duidelijk over de Turkse positie?

ISIS krijgt extra jihadisten

Het valt daarbij op dat de Amerikaanse aanvallen op ISIS in die buurt sinds dinsdag plots intenser werden na dagen amper iets te hebben gedaan. Een verhoging van de bombardementen die volgens president Erdogan op zijn verzoek gebeurde.

Of dat waar is is natuurlijk een ander paar mouwen. Het zou dan ook boeiend zijn te weten welke communicatiekanalen er juist lopen tussen kalief Aboe Bakr al Baghdadi van ISIS en Erdogan. Wisselen ze soms emails uit?

De vrijlating vorige week van die officieel door ISIS gegijzelde Turkse diplomaten heeft alleszins in West-Europa bij een aantal veiligheidsdiensten veel kwaad bloed gezet. Het verhaal raakte ongetwijfeld via die weg ook in kranten als de Londense Times en nu de Franse Le Monde.

YPG, met Sipah Hamo, chef generale staf, en leden van het Vrij Syrische Leger met Abdul Jabbar al Aqidi

Sipa Hamo, de stafchef van de Syrische Koerdische militie YPG, in onderhandeling met een delegatie van Syrische jihadisten met daarbij o.a. kolonel Abdoel Jabbar al Akidi. Deze zat vorig jaar in augustus nog openlijk ISIS en Jabhat al Nusra te prijzen omwille van hun strijd voor een ‘vrij’ Syrië. In november nam hij zelfs ontslag uit dat Vrij Syrisch leger klagende dat men bij de slag om de stad Safira onvoldoende steun aan die terreurbewegingen had gegeven. Hier poogt deze Quisling dan namens dat leger een front tegen ISIS op de benen te zetten.

Zo had de MIT een aantal door Turkije naar Isisstan reizende buitenlandse jihadisten opgepakt, waaronder Britten, Fransen en een Belg. Zonder overleg met de betrokken Europese landen zouden die, naar Le Monde gisteren schreef, aan ISIS zijn gegeven in ruil voor die gegijzelde diplomaten. Vraag is natuurlijk ook wat de ware achtergrond was van die gijzeling door ISIS. Was het theater?

Dus heeft Turkije zomaar Europese jihadisten – die per definitie toch gevaarlijke terroristen zijn – zonder medeweten van hun regeringen en bondgenoten aan ISIS afgegeven. Wat nog maar eens de erg dubieuze rol van Erdogan in deze kwestie aantoont. Zelfs Kerry liet zich al boos ontvallen dat Ankara toch wel eens snel moet laten weten wat het nu juist tegen ISIS wil doen. Niets natuurlijk.

Maar dat de stad Ayn al Arab/Kobani voor de VS geen zorg is bleek duidelijk toen Kerry aankondigde dat de eventuele val ervan voor hem geen grote prioriteit is. Ondertussen zijn er al een twintig doden gevallen bij rellen in Turkije met zelfs een algeheel uitgangsverbod in grote delen van Oost-Turkije. Erdogan lijkt behoudens ISIS geen vrienden meer te hebben.

Willy Van Damme

Advertenties

5 thoughts on “Syrië–Diplomatieke chaos is compleet

  1. Hoeveel invloed heeft de, voor het oog slechte, verhouding tussen Israël en Turkije op het conflict?
    Simon tS
    Antwoord:
    Onduidelijk. Ogenschijnlijk zijn die relaties barslecht maar het staat vast dat Turkije en Israël beiden die Syrische salafisten steunen. En dus hebben beiden hier hetzelfde oogmerk, de vernieling van Syrië.

    In hoeverre ze hun acties coördineren is echter niet geweten. Veel van dat soort zaken gebeuren nu eenmaal in de schaduw, in het donker uit het zicht van de gewone waarnemers.

    Beiden hebben echter hun eigen visie op wat zij denken dat hun belangen zijn. Dat de vernieling van Syrië en de steun aan die jihadisten in wezen tegen hun echte belangen ingaan zien zij blijkbaar niet.
    Voor hun is het beter chaos en oorlog te hebben dan economische groei, vrede en harmonie.

    Men kan er echter zeker van zijn dat de geleidelijke destabilisering die de door het westen, Turkije en enkele Arabische landen gesteunde jihadisten veroorzaken ook Turkije zal treffen.

    In de rand in Libanon en ook in Tripoli zien we het aantal aanslagen en acties van salafistische jihadisten gestaag toenemen. Dit is nog controleerbaar door het leger en Hezbollah maar het moet de meeste serieuze waarnemers zeker verontrusten.

    Hetzelfde fenomeen is zich geleidelijk aan het voltrekken in Turkije waar er de voorbije dagen in straatgevechten tussen Koerden en salafisten verscheidene doden vielen. Ook werden er onder meer in Istanbul een aantal sjiitische moskeeën in brand gestoken.

    Het beleid in Libanon van de clans (De Toekomstbeweging of Future Movement) van Saad Hariri en Samir Geagea – die bijna openlijk die Syrische jihadisten bewapenden – en dat van Erdogan in Turkije dreigt te resulteren in het in brand steken van hun eigen land. Zelfverminking dus.

    Bechara Boutros, de patriarch, Rai (hoofd) van de bij het Vaticaan aangesloten Maronitische kerk in Libanon schaarde zich recent niet zomaar bij toeval achter Hezbollah als de verdediger van de christenen in de regio.

    Binnen de christelijke gemeenschap in Libanon zijn mensen uit de clans rond Samir Geagea en die van de familie Gemayel, die steeds sterk bij Israël aanleunden, sterk geïsoleerd geraakt.

    Ooit was die gemeenschap grotendeels voor het westen, en Israël, en speelden ze mee hun spel, nu niet meer. Begrijpelijk na wat ze in het Midden-Oosten zagen gebeuren waar hun gemeenschap sinds de Amerikaans, Europese en Israëlische acties van de voorbije paar decennia als nooit voorheen in de verdrukking komt.
    Al de Amerikaanse propaganda en geld kan hieraan niets verhelpen.

    Ze zie je hoe een officieel voor de VS en EU terroristische beweging door het Vaticaan wordt omschreven als DE verdediger van de christenen. Iets om over na te denken voor Pax Christi/IKV die zonder aarzelen die Syrische jihadistische opstand blijven steunen.
    Willy Van Damme

    • Het is toch als een gewone sterveling niet meer te vatten wat er gebeurd in het midden-oosten, dit kan toch niet goed aflopen…
      Iran kan toch bijna niet blijven toe kijken hoe Syrië langzaam maar zeker wordt aangevallen door Amerika. Volgens mij is Iran zelfs al militair actief in Syrië.

      Daarbij komt ook nog, iets wat ik nooit geweten heb, dat Iran maar ook Syrië over extreem gevaarlijke Russiche antischip raketten beschikken. Waarvanik heb begrepen dat de Amerkaanse marine zich niet goed tegen kan verdedigen. Misschien zijn de Amerikanen daarom wel zo boos op Rusland…
      Hier meld Haaretz de levering: http://www.haaretz.com/news/middle-east/report-russia-delivers-supersonic-cruise-missiles-to-syria-1.399048
      En hier een, niet gecontreerde, link over de bedrijging: http://www.informationclearinghouse.info/article18687.htm

      Ik zie steeds meer de contouren van een uit de hand lopen conflit waarbij uiteindelijk iedereen vecht met iedereen waarbij de Amerikane en de Ruusen ook nog een keer kernwapens hebben.
      En recept voor de 3e werld oorlog als we niet oppassen.

      Hier nog een intressante analyse hoe Iran zich kan verdedigen tegen een aanval.

      Simon Ts
      Antwoord:
      De informatie die u via deze twee linken doorgaf zijn wat gedateerd. Ze zijn immers nieuws uit 2010 en eind 2011. Sindsdien is er ontzettend veel water gevloeid door de Shat al Arab.

      Vooreerst heeft Rusland, op vraag van de VS en Israël, bepaalde wapensystemen voor luchtafweer niet geleverd aan Syrië. Wat ongetwijfeld zorgde voor intern veel woede in Damascus en vermoedelijk ook bij haar bondgenoten. Wel blijft Rusland als een rots staan achter Syrië.

      Maar deze weigering is bijna zeker het gevolg van een soort van koehandel tussen Washington en Moskou om het conflict onder controle te houden. Op zich een goede zaak natuurlijk. Er is hier dankzij Obama al genoeg destructie.

      Wat betreft de militaire aanwezigheid van Iran bestaan er al pakken krantenverhalen en een serie analyses, de ene al serieuzer dan de andere. Met uiteraard vliegtuigladingen vol propaganda. Zeker is dat er militaire adviseurs zijn. Hoeveel weten alleen de regeringen in Teheran en Damascus. Legereenheden zijn er echter zeker niet.

      Verder zijn er een beperkte groep Iraanse militairen die het graf van Zaynab bint Ali, de dochter of Ali en Fatima, en kleindochter van de profeet Mohammed, vlakbij Damascus helpen bewaken. Hoeveel juist is mij niet gekend.

      Het is de enige kleindochter van de Mohammed en het is een mausoleum die salafisten graag kort en klein zouden willen slaan. Maar voor vele moslims, vooral zogenaamde sjiieten, is dit een zeer belangrijk heiligdom.

      En daarom dat speciale eenheden (vermoedelijk op vrijwillige basis) vanuit Irak, Iran en Libanon (Hezbollah) dit bewaken en ook op zeker ogenblik tegen aanvallen van die salafisten moesten verdedigen.

      Die aanvallen werden afgeslagen en het gebied lijkt nu terug veilig. Het is zowat het belangrijkste bedevaartoord in Syrië en het heeft voor het land dus ook grote commerciële waarde.

      Belangrijk in de Iraans-Syrische relatie is de financiële steun en de levering van allerlei materiaal waaronder olie, voedsel en wapens. Hoe groot die hulp is is eveneens niet in te schatten en is wegens de oorlogstoestand geheim. Wat wil je.

      Hier echter valt iets op. Toen het Syrisch leger in 2012 een probleem had met de bevoorrading werd er vanuit Teheran een luchtbrug opgestart. Die ging uiteraard over Irak en onmiddellijk toog de VS naar Bagdad met de eis die vluchten te verbieden.

      De VS ving echter bot en we zien dat de Amerikanen al snel zwegen over de zaak en die nu dus tolereren. Gezien de nieuwe toestand ontstaan door de opmars van ISIS in de nazomer van dit jaar zou men verwacht hebben dat de VS nieuwe druk zouden uitoefenen.

      Neen, er gebeurt niets. En ook de media zwijgen hierover. Wat een uitstekende graadmeter is voor de Amerikaanse buitenlandse politiek. Het is een voorbeeld van de gewijzigde Amerikaanse houding tegenover de regering in Damascus.

      Zeer belangrijk is ook het verdrag van militaire bijstand tussen de twee landen, een soort van militaire alliantie in geval van nood zoals een aanval van Turkije op Syrië. Het is een goed afschrikkingswapen tegen de avonturiers en oorlogsstokers in Ankara, Israël, de VS, Frankrijk en op het Arabisch schiereiland.

      In die zin voert Teheran ook haar eigen diplomatie en heeft ze bijvoorbeeld regelmatig geheime besprekingen met de regering van Recep Tayyip Erdogan. Over de inhoud hiervan is het uiteraard raden, maar vast staat dat Teheran Damascus niet gaat verraden.

      Daar kan men in Damascus zeker zijn. De regering der Ayatollahs kan men terecht veel verwijten, maar dit soort politiek zullen zij hier in dit geval niet doen.
      Teheran weet immers maar al te goed dat het echte doelwit van deze oorlog niet Damascus maar Beiroet (met Hezbollah) en Teheran is.

      Met nadien ook Rusland, Indië en China. Waarom dan zou Teheran voor wat zilverlingen en nooit gehouden beloftes Damascus laten vallen. Die Ayatollahs zijn geen oenen hoor.

      Wat betreft de militaire kansen van Iran. In een regelrechte oorlog met de VS maakt het geen schijn van kans. Wel is het zeker dat het enorme schade aan de wereldeconomie kan aanrichten.

      De man vergeet hier immers nog het voornaamste. Met een simpele druk op de knop kan het praktisch alle olie- en gasbronnen, installaties, pijpleidingen en raffinaderijen bij de Arabische Golfstaten vernielen.

      Een vaarroute kan men nog deels openhouden. Het vernielen van die installaties is niet op een week te verhelpen. Het is misschien wel de voornaamste reden waarom de VS onder het duo George W. Bush en Dick Cheney toch niet besloot om Iran aan te vallen.
      Hun voornaamste doelwit. Hetzelfde voor Israël dat dit al ettelijke maal van zin was.

      Verder was dit stuk qua analyse niet echt goed te noemen. De Iraakse Koerden in 2010 als bondgenoten van Iran afschilderen is spotten met het dossier.
      De Iraakse Koerden zijn trouwens geen eenheid maar zoals steeds in twee clans verdeeld. En zoals bij biljarten speel je die zo uit elkaar.
      Willy Van Damme

  2. Willy, je weet dat ik fan ban en ik plaats jouw artikels regelmatig op mijn FB muur.
    Hier zijn enkele reacties van sommige FB vrienden op dit artikel/

    Eric Van de Beek Die Willy van Damme kicks ass. is er geen manier om automatisch geattendeerd te worden op nieuwe blogbijdragen van zijn hand?
    Hij heeft een Facebookpagina, maar die lijkt hij vooral te gebruiken voor privédoeleinden.
    Yesterday at 11:42am · Like

    Erik Van Goor Het is lastig hem te benaderen. Elk blog heeft toch RSS feed? Kun je die niet op de firefox taakbalk plakken?
    Yesterday at 1:49pm · Like · 1

    Marco Oudyn Die Wily van Damme is al een jaar of 4 verbazend goed geinformeerd en is één van de weinige journalisten die onafhankelijk en intelligent genoeg is om de juiste analyses te maken in internationale conflicten. Niet altijd natuurlijk, maar heel vaak wel.
    Yesterday at 2:24pm · Like · 2

    Dus weer eens proficiat Willy.
    Mercury Traveller
    Antwoord:
    Weet je, ik ben 35 jaar journalist, sinds ongeveer ergens in 1979 en heb pakken artikels geschreven en dat was het. Bij Trends heb ik van de vroegere hoofdredacteur wel regelmatig schouderklopjes gehad, bloemen, een magnumfles champagne en zelfs een weekend voor 2 naar Parijs.
    Wat natuurlijk deugd deed daar het ongevraagd en onverwacht kwam.
    Maar daar bleef het grotendeels bij.

    Wel voelde ik aan dat ik goed bezig was en men liet dat wel eens voelen. Ik heb slechts een diploma A2 elektronica en was slecht in talen maar moest ooit op de Rotterdam School of Management gaan spreken over een zaak van bedrijfsfraude die ik had onderzocht.

    Daarbij moest ik twee workshops geven voor het kruim van de financiële accountants en financiële directeurs in Nederland. Zij aanhoorden mij met open mond.
    Ook dat deed deugd. De kleine man uit Baasrode van simpele komaf die zover raakte.

    Maar toen men over die oorlog in Oost-Congo in de kranten maar bleef liegen en mijn jongste zoon de techniek van bloggen perfect kende besloot ik deze stap te wagen. En sindsdien is op journalistiek een gans nieuwe wereld voor mij open gegaan. Dit is het paradijs, zij het een van hard werken.

    Hier heb ik de vrijheid om te werken en zie ik ook massa’s reacties – duizenden al – vanuit de buitenwereld, van zowat alle continenten zelfs. En dus kreeg ik een fantastische wisselwerking die ook goed is voor de vele lezers hier.
    Deze reacties zijn voor mij een waar godsgeschenk omdat ze voor mij ook richtinggevend zijn, een ijkpunt.

    Verder nog een punt: Ik ben wel vlot bereikbaar en plaats alle normale reacties. Maar dat weten de lezers hier.
    Willy Van Damme

  3. Tja, en met oorlogstoker, Herman Van Rompuy, die ons economisch met een zware aderlating heeft opgezadeld vanwege zijn sancties tegen Rusland omdat hij ocharme eens 20 minuten met Obama heeft mogen klappen, dat gaan de getroffenen ook niet gauw vergeten.
    Edith Legrand
    Antwoord:
    Misschien kan Herman Van Rompuy er een haiku aan wijden. Iets over leed, bloed, onthoofdingen, vernielen van kerken en moskeeën en massa’s doden. Het kan dan later op zijn grafzerk komen. Samen met wat fascistische symbolen van zijn Oekraïense vrienden.

    Wie weet komen ISIS en Pravy Sektor ooit naar zijn begrafenis. Het zou een passend eerbetoon zijn. En hetzelfde voor Jihad Guy Verhofstadt samen dan met Fouad Belkacem, het idealistenclubje van Rik Coolsaet.
    Willy Van Damme

  4. Pingback: Syrië – Diplomatieke chaos is compleet | Mediawerkgroep Syrië

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s