Karel Van Eetvelt – De Dag van geen Klant

Karel Van Eetvelt baas van Unizo, de vereniging van zelfstandigen en kleine ondernemers, is wel duidelijk in zijn nopjes maar toch nog niet geheel tevreden met de nieuwe Vlaamse regering en de in de maak zijnde federale regering. Een regering zonder sociaal-democraten en met N-VA is al enkele jaren zijn natte droom. Trouwens ook die van Voka/Kamer van Koophandel.

Tegenreactie

Beiden lijken ook meer en meer op de patronale arm van de N-VA en geen politiek neutrale verdediger meer van de belangen van kleine en grotere ondernemers en zelfstandigen.  Onder impuls van Kris Peeters, zijn Klein-Brabantse gouwgenoot en voorganger bij Unizo, laat Van Eetvelt man van Unizo geen kans onbenut om zijn tevredenheid te uiten.

En toen vorige week overal luid protest klonk over de drastische bezuinigingen, de aanval op de middenklasse en het sociaal beleid ging hij plots als tegenreactie nog een stap verder. “Er moet nog meer bespaard worden”, was zijn nieuwe slogan. En dat op een ogenblik dat zijn lokale afdelingen en leden in hun handelszaken met veel ijver de al 27ste dag van de klant organiseerden.

Karel Van Eetvelt

Karel Van Eetvelt reageerde op de protesten over de bezuinigingspolitiek van de Vlaamse regering door nog meer besparingen te vragen. Of hoe wurg je de economie en ledig je de portemonnee van de eigen leden.

Extremisme zou men het kunnen noemen. Dat men gezien de omvang van de overheidsschuld deze moet afbouwen is nogal duidelijk. Verzuipen in de schuld is alleen goed voor de banken die zo nog meer dan voorheen meester worden van het beleid. Zie het IMF en de EU ten overstaande van Griekenland of de huidige miserie van Argentinië. Men moet dat vermijden.

Maar dat wil nog niet zeggen dat men dit ultra snel moet afbouwen. Het beleid is er onder de vorige regeringen een geweest van kordaat maar geleidelijk afbouwen van die schuld tot ze beheersbaar is, zo’n 60% van het BNP zegt men veelal. Dat was zo onder de regeringen van Wilfried Martens, Jean-Luc Dehaene en Guy Verhofstadt die de schulden komende van de staalcrisis afbouwden.

Paniekreactie

Er was hierover altijd wel discussie tussen meerderheid en oppositie – logisch, wat wil men –  maar in essentie voerden alle partijen dit beleid uit. Begrotingsspecialist Herman Van Rompuy van CD&V had als hij in de oppositie zat het over een te trage aanpak en nam dit beleid geheel over zodra hij met zijn partij terug in de meerderheid zat. Zo gaat dat met praatjes makende politici.

En dan kwam in 2007 in de VS de bankencrisis – een gevolg van wanbeleid en een oorlog onder zakenbanken – die al onze grootbanken deed over kop gaan. Waarna onze regering terug met tonnen geld over de brug moest komen om de spaarcenten van de modale Belg te redden. En dus explodeerde onze overheidsschuld opnieuw tot nu na Europese herberekeningen opnieuw boven de 100%.

Een ramp. En alsof die door de VS veroorzaakte miserie nog niet voldoende was begon men vanuit diezelfde VS met een speculatieve oorlog tegen de euro. Aasgieren hadden daar – vermoedelijk met geheime steun van het Witte Huis – ontdekt dat de euro te pakken was door te speculeren tegen de interestvoeten waartegen eurolanden hun schulden herfinancierden.

Een geniale maar ook duivelse vondst die zorgde voor een ongeziene paniek binnen Europa. Met figuren als Paul De Grauwe en Johan Van Overtveldt die de begrafenis van de euro al aan het regelen waren. En dus eiste men vanuit de EU als remedie dat alle regeringen hun schulden direct begonnen af te bouwen. De voorzichtige en zeer logische politiek van o.m. Wilfried Martens werd verlaten.

Bij de panikerende Europese Centrale Bank was het dictaat dat alle eurolanden zoals België en Frankrijk desnoods al eergisteren hun begrotingstekort tot beneden de 3% moesten brengen. Maar dat doen staat haaks op die andere problemen die door de bankencrisis zijn ontstaan, de economische crisis en de flink gestegen werkloosheid.

Zwaar bezuinigen doet men per definitie niet als er een economische crisis en grote en toenemende werkloosheid is. Dat wordt in normale tijden gezien als een doodzonde tegen het gezonde economische verstand.

Bovendien is het grote economische probleem dat gigantische sommen niet in de ondernemingen worden gestoken maar zuiver speculatief dienen om in een met fracties van seconden rekenende speculatie te worden gebruikt op als casino’s werkende aandelen- en grondstofbeurzen. Al dat geld dat men bijdrukt gaat naar hier, amper naar bedrijven en zeker niet naar gezinnen, die leveren in.

Herman Van Rompuy - 2

Toen hij in de oppositie zat kon de schuldenberg niet snel genoeg afgebroken worden, eens in de regering volgde hij het beleid van zijn voorgangers. Geleidelijkheid was het motto. Nu onder druk van Amerikaanse aasgieren en de paniek bij de Europese Centrale Bank moet dat plots ultrasnel.

Toen Paul Magnette van de PS stelde dat dit beleid van de EU niet houdbaar was en slecht voor de economie werd hij in de media en politiek zelfs bedolven onder de kritiek, vooral vanuit de N-VA natuurlijk. Sindsdien is men ook bij de N-VA al wat slimmer geworden en gaat men zelfs nog verder dan Magnette toen. Een zoveelste bocht van pirouettekoning Bart De Wever.

Maar nog gaat men veel te drastisch tewerk en is men druk bezig niet alleen het sociaal weefsel kapot te maken maar is men begonnen met het ruïneren van de middenklasse en het wurgen van de economie.

Plakband en timmerwerk

Beweren zoals de Vlaamse regering doet dat zij een investeringsbegroting presenteerde is lachen met de intelligentie van de gewone burger. Miljarden bezuinigen en het staatsapparaat droog zetten betekent dat men dat geld uit de economie haalt.

Neem onderwijs. Nu al worden veel schoolgebouwen met plakband en rudimentair timmerwerk van instorten gered. Ook zijn er tekorten aan plaatsen voor het kleuteronderwijs en zelfs de lagere school. Bye leerplicht. Dan fier spreken over een begroting in evenwicht is hallucinant. Dit is geen regering die aan de toekomst werkt maar een die ze afbreekt. Want onderwijs is de toekomst.

Minder kindergeld, duurder onderwijs, lagere sociale uitkeringen, bezuinigen bij openbare werken en een verminderde fiscale aftrek voor nieuw- of vernieuwbouw betekent dat de gezinnen minder kunnen uitgeven, zuiniger of zelfs niet zullen bouwen, minder op vakantie gaan, geen cava meer kopen, de krant opzeggen, minder auto rijden en uitstapjes doen, enzovoort.

Ondernemers gaan dit hard voelen en zullen als gevolg van een dalende verkoop minder omzet draaien en dus afdanken. Dit is een regering die de werkloosheid sterk zal vergroten. Anders beweren is prietpraat verkopen.

En dat Karel Van Eetvelt nu als provocatie (?) oproept om nog meer te bezuinigen doet twijfels rijzen over zijn gezond verstand. Wil die man zijn leden misschien zonder inkomen zetten, hen richting faling duwen? Je krijgt stellig de indruk. Het wordt in 2015 dan een ‘dag zonder klant’ met nog meer armoede onder winkeliers.

Trouwens, men kan zich terecht vragen stellen bij het intellectueel niveau van zowel de leiding van Voka als bij Karel Van Eetvelt. Zo zegt die laatste in De Zondag dit weekend dat hij blij is want die Vlaamse regering gaat zorgen voor ‘minder regulitis’. Waar, hoe en wanneer dat is echter dan wel het raadsel.

Kris Peeters

Kris Peeters is mee de architect van de ultra zware besparingen van de Vlaamse regering en die van de straks aan de macht komende federale regering. Hoe groot de schade aan onze economie zal zijn is nog af te wachten. Groot zal die zeker zijn.

Blind geloof

Hetzelfde bij Voka. De nieuwe Vlaamse regering had nog maar pas een uiterst vage beleidsverklaring vrij gegeven of een tweetal uren nadien gaf Voka hen reeds een 7 op 10%. Van fanatiek en blind geloof in deze nieuwe regering gesproken. Voka maakte zich bij de kritische buitenstander hier gewoon verdacht en belachelijk.

Neen, men moet die schuld met kordate hand afbouwen maar zonder dat men de economie zware schade berokkent. En zelfstandigen en ondernemers, groot en klein, zijn er niet mee gediend dat hun belangenorganisaties zich laten kennen als de tak van een bepaalde politieke stroming.

Ze moeten daarentegen op een kritische wijze het beleid volgen, de belangen van de leden echt verdedigen en goede contacten onderhouden met alle belangrijke sociale en politieke actoren. Dat men een regering aan het vormen is waarin amper Franstalige politici zitten zou bijvoorbeeld de alarmbellen overal moeten doen afgaan. Bijna iedereen in Vlaanderen zwijgt echter.

Wat zou men denken als men een federale regering maakte met langs Vlaamse kant een coalitie van slechts Groen en sp.a. Er zou in de Vlaamse kranten zwaar protest zijn. Begrijpelijk en terecht want ze zou niet stabiel zijn. En dat kan men zeker nu al bijna zeggen over de in de steigers staande federale coalitie met een in twee gespleten MR. Politiek gezond is dit beleid niet. Economisch ook niet.

Willy Van Damme

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s