ISIS–De steun van de Europese Unie

Wie tegenwoordig onze kranten openslaat leest tonnen verhalen over de terecht als erg bloedig en zeer gruwelijk voorgestelde terreur van de Islamistische Staat van Irak en al Sham (ISIS), alias ISIL, Al Qaeda in Irak en IS.

Gans de westerse wereld is in rep en roer en de VRT stuurde haar twee ‘experts’ Rudi Vranckx en Jens Franssen zelfs naar Syrië en Irak om er verslag te doen van de ‘dappere’ strijd van de Koerden en het Iraakse leger tegen dat ‘monster’, de tot leven gekomen nachtmerrie voor de EU en de VS.

Op dit ogenblik vliegen onze gevechtsvliegtuigen zelfs boven Irak en die van de VS ook over Syrië om er ISIS aan te vallen. Daarbij hebben onze westerse regeringen en media het ook over de grote inkomsten die ISIS haalt uit de verkoop van olie uit het door haar veroverde gebied.

Men schat bij westerse regeringen dat die opbrengst dagelijks tussen de 2 tot 5 miljoen dollar zou bedragen. Op jaarbasis dus ergens tussen de 730 en de 1.825 miljoen dollar (578 tot 1.445 miljoen euro).

Voldoende om veel messen te kopen nodig voor hun dagelijks onthoofdingen. En dus begon het westen met het bombarderen van de raffinaderijen en andere olie-installaties die onder controle van ISIS vallen.

Herman Van Rompuy met Recep Tayyip Erdogan - 2

Europees president Herman Van Rompuy (CD&V) en de Turkse president Recep Tayyip Erdogan, twee van de financiers van ISIS en Jabhat al Nusra. Het toont hun totale minachting voor de mens.

Opmerkelijk is dat men in de media, o.a. rebellenvriend Jorn De Cock in De Standaard, als steeds blijft stellen dat die olie o.a. door de regering in Damascus wordt aangekocht. Wat vooreerst nergens bewezen is en ook wordt ontkend door zowel ISIS als de regering in Damascus. Maar voor wat laster gaat men in onze media natuurlijk nooit achteruit, zeker als het over een vijand van de VS gaat.

Dat men daarbij vergeet Turkije als de grote koper van die olie aan te duiden wekt natuurlijk geen verrassing. Maar evenzeer vergeet men in de media de toch wel heel merkwaardige rol van de Europese Unie in deze zaak.

Toen de officieel met Al Qaeda verbonden Jabhat al Nusra en deels samen met andere Syrische salafistengroepen op 5 maart 2013 de provinciale hoofdstad Rakka veroverden – vermoedelijk door het omkopen van een aantal lokale militaire bevelhebbers – kreeg al Nusra ook een groot deel van de oliebronnen in die provincie in handen.

En zie wat deed de Europese Unie. Reeds de volgende maand, op 23 april,  besloot de Europese Ministerraad voor Buitenlandse Zaken van de 28 lidstaten het voorheen voor Syrië ingestelde handelsembargo specifiek alleen voor olieproducten op te heffen.

Deze ministerraad voor buitenlandse zaken is een erg omslachtig orgaan, eerst moet men alle 28 ministers bereid vinden om over dit onderwerp samen te komen en moet er ook een consensus zijn onder die 28 leden.

Ligt één lidstaat in die ministerraad dwars dan is het noppes, komt er geen besluit. En ook de Europese Commissie met Catherine Ashton, verantwoordelijke in de EU voor Buitenlandse Zaken, en Herman van Rompuy, Europees president, hebben hier een grote vinger in de pap.

Het van 17 mei 2013 daterende interview met Russia Today over die Europese beslissing om financiële steun aan ISIS en al Qaeda mogelijk te maken. Het toont ten volle de waanzin, het totaal gebrek aan respect voor de mensenrechten en de domheid van onze Europese politici.

Op 23 april 2013 besloot de EU dus officieel dat men al Nusra en daardoor ook al Qaeda mocht financieren. Men sprak in dat raadsbesluit uiteraard niet over al Qaeda en Jabhat al Nusra maar dat was wel de enige te trekken conclusie.

Een andere is onmogelijk. Ook de relatieve snelheid waarmee men optrad valt op. Assad en dus Syrië wurgde men financieel en economisch, al Qaeda in Syrië daarentegen kreeg eventueel zelfs geld. En volgens de EU-ambassadeur in Irak zou er inderdaad olie van ISIS in de EU geraken.

Nu vormden Jabhat al Nusra en ISIS sinds de komst van ISIS naar Syrië in de late herfst van 2012 tot in februari 2014 een geheel, een onder leiding van al Qaeda werkend front. De terreur in Rakka toen al Nusra het overnam was in essentie niet anders dan wat men er nu meemaakt. Het enige verschil is dat de kranten het nu beschrijven. Voorheen was er de omerta.

De EU heeft met andere woorden op 23 april 2013 besloten om ISIS financieel te steunen. De naam ISIS zal in Rakka trouwens al begin mei 2013 in de gespecialiseerde media verschijnen, dus een goeie week na het Europees besluit. Een besluit dat nooit werd ingetrokken en voor zover geweten daarom ook nog steeds rechtsgeldig lijkt.

Het is dus niet Assad, zoals De Standaard durfde te schrijven, maar de EU die als haantje de voorste zo snel mogelijk ISIS en al Qaeda financieel wou steunen. Het hoeft natuurlijk niet te verwonderen dat voor zover geweten niemand in het Europees Parlement, de Europese lidstaten en de media hier toen of nadien enige opmerking over maakte. Netjes onder tafel vegen, dat was en is het beleid.

James Foley - Onthoofding door ISIS - 2014

Drie jaar lang hebben onze pennenlikkers allerlei salafistische strijders in Syrië volop gesteund. Hun gruwel werd tot eind vorig jaar grotendeels door de vingers gekeken waarbij men opriep om ook zoveel mogelijk militaire steun vanuit het westen aan deze frisse te geven. Nu worden deze journalisten door diezelfde ‘vrijheidsstrijders’ gebruikt als afpersingsmiddel voor westerse regeringen en hun geliefden. Betalen die niet dan rolt hun hoofd. Stank voor dank heet dat. Hier journalist James Foley vlak voor zijn onthoofding. Wie weet leverden de Britten ooit wel de hierbij gebruikte messen.

Willy Van Damme

Met dank aan de uitstekende satirische Dendermondse internetkrant De Klaptand die in een hilarisch stuk mijn interviews met Russia Today te voorschijn haalde met daarbij ook mijn interview op Tv-zender Russia Today over die befaamde Europese beslissing om ISIS te steunen. Het trok opnieuw mijn aandacht op dit belangrijke aspect van de zaak.

Op de VRT moet je met dat soort zaken niet afkomen. Russia Today is volgens onze massamedia nu eenmaal een propagandazender, de VRT met coryfeeën als Rudy Vranckx niet. Wie eens kennis wil maken met de Klaptand en hun ‘beruchte’ correspondent Willy Van Damned, geniet, lach en zie: http://www.deklaptand.be/video-alliantie-de-klaptand-en-russia-today-een-feit/

Advertenties

5 thoughts on “ISIS–De steun van de Europese Unie

  1. “Wat betreft de VS en Assad is het mij voorlopig nog onduidelijk. Wel hoeft het niet betwijfeld te worden dat een man als Obama voor geen haar te vertrouwen is en hij, zoals al zijn voorgangers, niet vies is van dubbel spel en van verraad. De ene dag zegt Obama A en de volgende dag B.”
    Willy Van Damme

    Bovenstaande is een fragment uit een reactie van U van het vorige topic “Syrië en Irak – De waanzin heerst”.
    Inmiddels is het wel duidelijk welke richting Obama op wil. Zolang Assad in Syrië de leiding heeft zal er geen stabiliteit in Syrië worden bewerkstelligd, waren zijn woorden. Hoewel Obama ons verzekerde dat er geen coalitielaarzen op Syrisch grondgebied ingezet zullen worden, zijn er nu inmiddels wel adviseurs die de ‘gematigden’ gaan trainen. Dit hebben wij meer meegemaakt in o.a. Georgië (2008) en Libië (2011). Daarbij heb ik overigens het vermoeden dat de destabilisering van Oekraïne naar voren is getrokken i.v.m. het debakel in Syrië, vorig jaar Augustus. Poetin weet zich omringd door NAVO troepen in Polen, de Baltische staten en natuurlijk zijn er in Oekraïne op zijn minst Amerikaanse en Britse Special Forces aanwezig. De strategie zal eruit bestaan om Poetin vast te pinnen aan de situatie in Oekraïne, om zo de vrije hand te hebben in Syrië. Een Amerikaan geeft zich nooit gewonnen, zeker niet als hij voor pias wordt gezet. De westerse samenleving is geconditioneerd en bestaat alleen nog maar uit intrige en misleiding.

    “The Redirection” is still open! The road to Tehran goes through Damascus.
    Joop de Jong
    Antwoord:
    Ik denk dat men in de VS helemaal niet meer weet wat te doen. Je moet de officiële reacties lezen en ook goed kijken wat er in realiteit al of niet gebeurt.

    Een leerzaam verhaal is dat van die terreurgroep Khorassan. Dit verhaal kwam de dag dat de VS besloot te bombarderen plots uit het totaal niets opduiken. Niemand had er voordien van gehoord. Ook de specialisten niet of de mensen ter plekke.

    Maar volgens het warrige Amerikaanse verhaal waren ze voor de VS nog gevaarlijker zelfs dan ISIS. Het was, stelde men in Washington, in wezen een cel binnen Jabhat al Nusra.

    En zo verkocht men dat totaal uit de lucht gegrepen verhaal aan de ‘grote’ Amerikaanse media die dat naar gewoonte ook allemaal slikten en om commerciële en politieke reden ook verder danig uitvergroten.

    En wat deed de VS dus, ze bombardeerde naast ISIS dus ook Jabhat al Nusra want daar zat namelijk volgens hun nepverhaal die Khorasan. Maar dat schoot bij die andere Syrische rebellen in het verkeerde keelgat en al dra organiseerden zij om hun ongenoegen te uiten enkele publieke protesten in de door hen bezette gebieden.
    Wat nog maar eens aantoont hoe ‘gematigd’ die groepen wel zijn.

    En dus trok de VS deels zijn staart in en lijkt men de bombardementen op Jabhat al Nusra te hebben gestopt. Want die salafistische bendes wil men nog niet laten vallen. Zij dreigden immers ISIS te vervoegen. Maar gans dit dossier is er een van chaos en tegenstellingen geworden.

    Zo bombardeerde de VS de stellingen van ISIS nabij de Syrisch-Turkse grensstad Ain al Arab/Kobani om de Koerden te helpen. Dit terwijl die daar vechtende Koerdische YPG een zusterorganisatie is van de Turks-Koerdische PKK. En dat is volgens de VS een terreurorganisatie waar men in de VS op straf van jaren gevangenis niet mee mag samenwerken.

    Maar terwijl de VS dus de PKK hielp hield Turkije strijders van de YPG/PKK tegen die hun collega’s in Ain al Arab/Kobani wilden ter hulp komen. Dit terwijl salafistische vrijwilligers in grote getalen de Turkse grens overstaken richting ISIS om in Ain al Arab/Kobani tegen de YPG/PKK te gaan vechten.

    Je ziet het, het is complete chaos waarvoor Washington natuurlijk de grote hoofdverantwoordelijke is.

    Wat betreft Oekraïne denk ik dat de VS met zijn politiek/militair offensief daar gaat stoppen. Ik vermoed dat ze het voorlopig daarbij gaan laten. En dat wil zeggen een officieuze onafhankelijkheid voor de regio Donetsk/Luhansk en een speciale officieuze alliantie van Kiev met de EU en de NAVO als een soort Amerikaanse vazalstaat.

    Hun optreden zorgde ervoor dat de economische relaties tussen de EU en Rusland zeer grote schade hebben geleden en het herstellen ervan jaren zal vergen. En dat was hun hoofddoel.

    Verder rekenen zij er op dat hun Quislings bij Ons Oekraïne/Pravy Sektor en Svoboda nu steviger in het zadel zitten dan voorheen. Waardoor ze in die regio dus blijvend voor herrie kunnen zorgen. Het tweede doel van de VS hier.

    Het is nu vooral uitkijken naar de volgende door Obama gestichte brandaard waar ik al in een der eerdere reacties over sprak, en dat is Hong Kong. De VS is ook hier de oorlog tegen China aan het opvoeren en wil Hong Kong in opstand doen komen tegen de Chinese regering.

    Dit in de hoop dat dit de vonk is om daarmee later elders in China brand te stichten. Met als finale bedoeling het uiteenvallen van China in een nieuwe soort van ‘warring states’.

    Een terugkeer naar de voor het land barslechte tijden toen er geen centrale regering was en er veel interne oorlogen waren. En dat is wat de VS wil en in China weet men dat maar al te goed.

    Door het eventueel uiteenvallen van China zou de VS zijn algehele hegemonie op wereldschaal kunnen behouden. Die is nu door de groei van China in groot gevaar. Het is het logisch gedrag van een dier dat zijn territorium in gevaar ziet komen.

    Neem van mij aan dat wat er nu allemaal aan het gebeuren is met de Arabische Lente, de explosieve groei van het salafistisch jihadisme, de staatsgreep in Mali, Nigeria, Somalië, Oekraïne, de terreuraanslagen in Xinjiang en nu Hong Kong het onderwerp is van verhitte discussies in alle voorname hoofdsteden ter wereld.

    Maar het grote risico is dat dit uit de hand gaat lopen. Kijk Barack Obama had zijn zogenaamde ‘rode lijnen’, maar ook elders zijn die er, het zijn basiskwesties waarover men niet gaat schipperen. In Moskou waren dat met betrekking tot Oekraïne de Krim en de Russischtaligen in Oost-Oekraïne. Daarover negotieerde men niet.

    Ook China heeft die en die slaan op haar posities rond de Zuid-Chinese Zee, Tibet en Xinjiang. Beijing heeft dat voldoende duidelijk gesteld. Men kan er dus gif op nemen dat haar positie over Hong Kong ook hiertoe behoort. China heeft de VS al duidelijk laten weten dat het die Amerikaanse inmenging niet gaat tolereren.

    Reken dus op een harde Chinese tegenreactie. Zie maar hoe Egypte die Amerikaanse onruststokers aanpakte, ze gooiden hen in een cel of het land uit. En China is veel machtiger, sterker en kan zich dus meer permiteren. Het is voor Hong Kong en China echt bang afwachten.

    Zeker is dat Barack Obama de meest oorlogszuchtige president uit de Amerikaanse geschiedenis aan het worden is. Ik ben er dan ook niet echt gerust in. Ik wou dat ik het anders kon schrijven, maar de harde realiteit maakt dat onmogelijk.
    Willy Van Damme

    • Heeft U enig idee hoe Moskou, Peking en Teheran zal reageren op een poging tot regime change in Syrië? Ik heb niet het idee dat zij dit zullen tolereren en dat dit voor hen ook een ‘rode lijn’ is.
      Joop de Jong
      Antwoord:
      Zeer in het begin van de oorlog tegen Syrië heb ik er een analyse over gemaakt. Het is denk ik niet zozeer een rode lijn dan wel iets wat onder geen enkel geding aanvaardbaar is.

      De door U genoemde landen maar ook anderen zoals Indië gaan nooit tolereren dat die salafistische jihadisten er de overwinning behalen. Die jihadisten voeren immers ook oorlog tegen die landen.

      Bovendien wil men de VS hier ook geen overwinning gunnen, zeker Teheran niet. Het is haar positie immers die het meest in gevaar komt bij een eventuele val van de regering in Syrië. Dus hier: No passeran.

      Het is deels omdat Teheran op het gebied van de buitenlandse politiek niet plooit dat die onderhandelingen rond dat niet-bestaande kernwapenprogramma tot heden niet tot een finaal akkoord raken.

      Trouwens ook de VS en de EU willen geen overwinning van die jihadisten. Wat ze willen is een zeer lang durende burgeroorlog waarbij het land geheel in duigen valt.

      Daarom dat die salafistische jihadisten in Syrië steeds maar blijven klagen dat ze onvoldoende materiaal van de VS krijgen. Dat klopt omdat Washington hen ook geen overwinning gunt.

      Die idioten snappen niet dat ze gewoon door Israël en de VS worden gebruikt om voor hun rekening het zeer vuile bloederige werk op te knappen.
      Willy Van Damme

    • ~Ik wijs hier ook even op de rol van vazalstaat Turkije bij de destabilisatie van Turkestan, grenzend aan de Chinese provincie Xinjiang.
      Walter Baeyens
      Antwoord:
      Goed opgemerkt. De Turken zijn in origine een Centraal-Aziatisch volk verwant aan o.m. de andere volkeren die deze regio nog steeds bewonen. Men spreekt trouwens in het westen dikwijls niet over Xinjiang maar over Oost-Turkestan.

      De ultranationalisten onder de Oeigoeren krijgen geld van de VS en hebben probleemloos onderdak in Duitsland. Wie hen nog financiert en steunt is onduidelijk.

      Kritiek op die salafistische jihadisten die het voorbije paar jaar er steeds actiever werden is er bij dat Oeigoerse Wereldcongres, de politieke arm van dat nationalisme, voor zover geweten niet te horen.

      En nochtans hebben die salafisten ook hier al erg bloederige aanslagen gepleegd tegen veel totaal onschuldigen, waaronder kinderen. Wat alles zegt over die groep en vragen doet stellen bij de Duitse tolerantie en de Amerikaanse steun.
      Niet alleen op het vlak van het internationaal recht qua niet-inmenging in de zaken van andere landen.

      Er is in Turkije een soort ultranationalisme die stelt dat men al die volkeren onder hun leiding moet verenigen. De fameuze fascistische groep Grijze Wolven was daar een grote verdediger van.

      Een belangrijk deel van het buitenlands beleid van de regering Erdogan/Davotuglu is er daarom op gericht steeds nauwere banden te creëren met die landen zoals Azerbeidzjan, Kazakstan en Turkmenistan.

      De Turkse buitenlandse politiek steunt op vier belangrijke peilers: de relatie met de VS, de Arabische wereld en het Midden-Oosten, Europa (dat op een laag pitje staat) en die visie op een Groot Turkije richting zogenaamd Turkse volkeren.

      Die laatste politiek botst dan uiteraard met andere buurlanden zoals China, Iran en Rusland. Het minste wat men over Erdogan kan zeggen is dat hij in de regio alleen nog vijanden heeft, behalve dan Qatar en die salafisten.
      Willy Van Damme

      • “De ultranationalisten onder de Oeigoeren krijgen geld van de VS en hebben probleemloos onderdak in Duitsland. Wie hen nog financiert en steunt is onduidelijk.”

        Ik wil hier graag aan toevoegen dat er in 2001 in Afghanistan een trainingskamp is ontdekt van Oeigoeren. Ik denk dat je hier zonder blozen de naam Zbigniew Brzezinski kan noemen.
        Joop de Jong
        Antwoord:
        Neen, ik ben niet van verbazing van mijn stoel gevallen. Er zijn trouwens Oeigoerse salafistische jihadisten actief in Syrië en Iraq. Ik kende het verhaal wel niet. Een mens kan nu eenmaal niet alles weten.
        En onze Poolse Amerikaan? Die zal daar wel geen enkel probleem mee hebben. Iets als moraliteit is hem totaal vreemd.
        Willy Van Damme

  2. Pingback: ISIS – De steun van de Europese Unie | Mediawerkgroep Syrië

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s