De NRC en de Syriëgangers in Delft–Het toppunt van durf en hypocrisie

In “Delft deed niets met melding moskee over Syriëgangers’ (NRC 5 juli 2014) hekelt U het feit dat de gemeente sinds 2012 niets deed om maatregelen te nemen tegen die radicalisering.

Een merkwaardig verhaal komende van een krant die drie jaar lang, sinds maart 2011, bij hoog en laag beweerde dat er in Syrië alleen sprake was van een vrijheidsstrijd tegen een brutale dictatuur. Verklaringen van de Syrische regering over jihadisten en buitenlandse terroristen werden door Uw krant al die tijd simpelweg afgedaan als propaganda, leugens.

Burelen NRC Amsterdam

De NRC Is een blad vol leugens, halve waarheden en verdraaiingen en als overheden die leugens dan geloven dan krijgen ze nadien een reprimande van diezelfde krant. Maar zelf zich verontschuldigen doet die krant natuurlijk niet. Daarvoor is ze te hautain, te arrogant. Je moet maar durven.

Uw verhaal over Delft is dan ook zowat het toppunt van durf en hypocrisie. Als Jullie op een correcte professionele wijze hadden gewerkt dan hadden de wethouders in Delft misschien het gevaar opgemerkt. Nu werden ze mede door de NRC onwetend gehouden, in slaap gesust. De verantwoordelijkheid van de krant is dan ook enorm.

In plaats van Delft te beschuldigen zouden de redacteurs eerst en vooral best aan een publieke zelfkritiek doen en zich in de krant op een zichtbare en duidelijke wijze verontschuldigen. Jullie hebben immers drie jaar lang de lezers bedrogen.

Toen de regering in Damascus waarschuwde voor de gevolgen voor Europa van het westers beleid tegenover het land dan had de krant het over: ‘Assad uit bedreigingen tegen het westen’. Dit terwijl men daar gewoon wilde waarschuwen voor de gevolgen die als een boemerang in het Europese gezicht zouden ontploffen. Die regering had dus 100% gelijk!

Ook de Russische president Vladimir Poetin en het Chinese staatshoofd Xi Jinping uiten dezelfde waarschuwingen, maar dat zijn voor de krant toch maar brutale dictators. En dus te negeren raadgevingen.

LEBANON/

Reeds op 22 april 2011 publiceerde het Brits-Canadese persagentschap Reuters deze foto van een betoging in Libanon van de wereldwijde en ook in Syrië actieve jihadistengroep Hizb ut Tahrir. Het bewijs van de betrokkenheid van jihadistische terreurgroepen bij de toen naar een oorlog groeiende opstand. Maar de NRC keek, net als de gemeente Delft, de andere kant uit. De krant bewees dan ook haar onbetrouwbaarheid.

En nu zitten de krant en de Nederlandse gemeenschap op de blaren. Het is te hopen dat ze voldoende pijn veroorzaken zodat men op de redactie in de toekomst eerst eens goed nadenkt voor men bericht. Met de nadruk op een juiste evenwichtige journalistiek. Nu verspreiden Jullie alleen maar platte propaganda. Met alle gevolgen van dien.

In bijlage stuur ik hierbij een door Reuters in april 2011 gepubliceerde foto van een betoging in Libanon van de wereldwijd actieve jihadistische en in Europa deels verboden groep Hizb ut Tahrir. Men wist het dus reeds toen. Maar zweeg en is dus medeplichtig aan de massamoord op dat land.

Willy Van Damme

NASCHRIFT:

De NRC wist in een vriendelijke brief te melden dat ze hem niet zullen plaatsen. Zoals te verwachten.

Advertenties

2 thoughts on “De NRC en de Syriëgangers in Delft–Het toppunt van durf en hypocrisie

  1. meneer van damme, enige aanvullende informatie over de kwaliteitskrant uit de polder:

    ZONDAG 31 JANUARI 2010

    De Nuance van de NRC 163

    In de rubriek van de directeur/hoofdredacteur van de NRC, Birgit Donker, kan de lezer dit weekeinde het volgende vernemen:

    ‘De lezer schrijft over een open brief uit 2003
    In het ambtenarenblad PM (22 januari) lees ik onder de kop ‘Kabinet zette commissie Volkenrecht buitenspel’ dat uw krant in 2003 een kritische petitie over Irak zou hebben geweigerd. De petitie was ondertekend door volkenrechtexperts, onder wie Karel Wellens, de toenmalige voorzitter van de Commissie van Advies inzake Volkenrechtelijke Vraagstukken (CAVV). De petitie onderstreepte dat „er geen volkenrechtelijke rechtvaardiging was te bedenken voor de inval in Irak”. In PM zegt Wellens: „Wij boden onze tekst ter publicatie aan zowel NRC Handelsblad als de Volkskrant aan, maar geen van beide ging tot onze ergernis en verbazing over tot publicatie van de brief, die uiteindelijk wel werd afgedrukt in het Nederlands Juristenblad.”

    Ik ben nieuwsgierig naar de reden(en) waarom uw krant de brief toen niet plaatste. En, voor de actualiteit, ook naar de vraag of dat met de kennis van nu wel gebeurd zou zijn (of misschien beter: of dat met de kennis van toen nu weer zo zou gaan).

    Marten Hofstede

    Leiden

    De krant antwoordt

    Deze rubriek bespreekt niet vaak kwesties van zeven jaar oud. Maar gezien het recente rapport van de commissie-Davids, die oordeelde dat er geen volkenrechtelijk mandaat was om Irak aan te vallen, is de vraag van de lezer actueel.

    De door Wellens en andere juristen op 14 maart 2003 verstuurde brief volgde nagenoeg letterlijk de tekst van een open brief van Britse volkenrechtexperts die The Guardian op 7 maart 2003 had gepubliceerd (met weglating van één alinea over de toenmalige Britse premier, Tony Blair). De strekking van de brieven is dat VN-resolutie 1441 onvoldoende grond verleende voor een preventieve aanval op Irak. NRC Handelsblad berichtte op 7 maart over de ‘Guardian-brief’. In die dagen – de aanval begon op 20 maart – was er overigens nauwelijks een dag dat er niets over ‘1441’ in de krant stond.

    De CAVV is een onafhankelijk adviesorgaan van regering en parlement over vraagstukken van internationaal recht. De ‘Wellens-brief’ was geen document van de CAVV, omdat die verdeeld was over de vraag of ze alsnog met een advies moest komen, nadat de regering had laten weten daarop geen prijs te stellen (onze krant schreef daar de afgelopen jaren veel over). Een aantal CAVV-leden ondertekende wel de brief mee.

    De brief is inderdaad aan ons en de Volkskrant aangeboden. De afwijzingsbrief is niet meer te vinden, maar ik acht drie redenen plausibel: de krant drukt in principe geen open brieven af die ook aan andere media worden aangeboden; de brief voegde niets toe aan de Britse; en over het onderwerp schreven we destijds al zeer uitgebreid. Een van de ondertekenende CAVV-leden, hoogleraar Nico Schrijver, zou er op 29 maart in een opiniestuk ook nog op terugkomen.

    Zou de krant ‘met de kennis van nu’ die brief nu wel afdrukken? Misschien. U vindt hem nu, met andere relevante stukken, in elk geval online. De bezwaren blijven wel gelden. Maar een kort bericht dat Nederlandse volkenrechtexperts het standpunt van hun Britse collega’s steunden hadden we destijds wel moeten plaatsen…’

    Aldus een deel van de reactie van de directeur/hoofdredacteur van de NRC. Het is wederom een voorbeeld van de wijze waarop deze krant dissidente stemmen censureert. En omdat de de redactie dit feit niet meer kon negeren moest Birgit Donker wel publiekelijk reageren. Het is opnieuw een voorbeeld van hoe de commerciele massamedia in het Westen een propaganda-instument van de macht zijn, zoals vooral in de angelsaksische literatuur keer op keer gedocumenteerd wordt aangetoond.

    Het is 1 van de vele voorbeelden van de NRC waarbij sprake is van ‘censorship by omission’. Donkers’ argument dat ‘de brief niets toe[voegde] aan de Britse’ is geen overtuigend argument omdat het hier een Nederlandse reactie betrof, en de NRC volstaat met argumenten die de lezer wel honderdmaal heeft vernomen. Ik geef u een ander voorbeeld van deze vorm van censuur:

    Januari 2009 kreeg de Israelische hoogleraar Martin Levi van Creveld die bekend staat als een zionist met extremistische opvattingen zes kolommen breed de kans van de NRC om het Israelische ‘disproportionele geweld’ tegen de Palestijnse bevolking in Gaza aan te prijzen met argumenten als: ‘het laatste wat de Israeliers willen is de steegjes van Gaza, Rafah en Khan Yunis bestormen.’ En dus schoten tanks en de artillerie vanaf afstand op alles dat ze konden raken plat, met als gevolg dat eenderde van het aantal doden kind was, en meer dan de helft burger, en dat omdat de Israelische soldaten te laf waren om de ‘vijand’ te ‘bestormen’. Het ‘disproportionele geweld’ in de hoop een verzetsstrijder te treffen en op die manier honderden burgers vermoorden en duizenden verwonden is, zoals bekend, een oorlogsmisdaad. Maar dat weerhield de Israelische autoriteiten niet om vooraf al publiekelijk bekend te maken dat de Israelische strijdkrachten ‘disproportioneel geweld’ zouden gebruiken. Ook de NRC-correspondent ter plaatse wist dit aangezien hij ook nog eens via de AIVD gewaarschuwd was niet naar Gaza te gaan omdat het daar veel te gevaarlijk zou worden voor journalisten, een waarschuwing die hij serieus nam waardoor hij uit Gaza wegbleef en zo niet getuige kon zijn van de wijze waarop de Israelische strijdkrachten op grote schaal oorlogsmisdaden begingen. En dat was ook precies de bedoeling geweest van de Israelische autoriteiten. Maar Israelische oorlogsmisdaden waren en zijn in de extremistische gedachtenwereld van Martin Van Creveld een te verwaarlozen detail. Kinderen, vrouwen, bejaarden lopen in deze criminele Israelische strategie nu eenmaal ‘de kans een zeer hoge prijs te betalen. Mais c’est la guerre,’ aldus zijn misdadige woorden in de NRC.

    Welnu, acht dagen voordat Van Creveld zijn enthousiasme voor het schenden van het internationaal recht in de NRC mocht verspreiden, weigerde de krant een ingezonden stuk te plaatsen, geschreven door Nederlandse juristen, waarin deze deskundigen gedocumenteerd wezen op het feit dat Israel bezig was oorlogsmisdaden te plegen. Geweigerd, en wel omdat een artikel over oorlogsmisdaden (let op, de bekende smoes) ‘weinig nieuwe gezichtspunten bevat… Met vriendelijke groet, Anna Visser, redacteur Opinie NRC/H.’ Dankzij het Nederlands Juristen Blad en vervolgens internet, kwam deze informatie over de Israelische oorlogsmisdaden bij een breder publiek terecht, met als gevolg dat de schrijfster ervan door de ambtelijke top van het ministerie van Buitenlandse Zaken werd gevraagd om de juridische aspecten te komen toelichten, omdat het kennelijk nog niet tot het ministerie was doorgedrongen dat oorlogsmisdaden niet door de Nederlandse regering consequentieloos gesteund konden worden. Met andere woorden: Van Creveld kreeg van de NRC breeduit de ruimte om zijn disrespect voor het oorlogsrecht en de mensenrechten te etaleren, terwijl Nederlandse juristen van dezelfde redactie acht dagen eerder vernamen dat er geen behoefte was aan een artikel over de Israelische schendingen van het internationaal recht ‘daar wij van mening zijn dat hij weinig nieuwe gezichtspunten bevat… Met vriendelijke groet, Anna Visser, redacteur Opinie NRC/H.’ En we weten nu dankzij de internationale mensenrechtenorganisaties en de VN-rapportage welke oorlogsmisdaden daar allemaal door Israel gepleegd zijn. Overigens was algemeen bekend dat Martin Levi van Creveld extremistische standpunten op na hield. Hij werd ondermeer geciteerd in David Hirst’s The Gun and the Olive Branch (2003) as saying ‘”We have the capability to take the world down with us. And I can assure you that that will happen, before Israel goes under.” He quoted General Moshe Dayan: “Israel must be like a mad dog, too dangerous to bother.”‘

    Het toont andermaal aan hoe weinig respect de NRC heeft voor het internationaal recht zodra dit de idologische overtuigingen van de krant dwarsboomt. Maar al te vaak steunt de slijpsteen voor de geest het westerse geweld, zoals ook bleek op 20 maart 2003 toen de illegale inval in Irak onder aanvoering van de VS begon. De NRC concludeerde die dag in een officieel commentaar: ‘Nu de oorlog is begonnen, moeten president Bush en premier Blair worden gesteund. Die steun kan niet blijven steken in verbale vrijblijvendheid. Dat betekent dus politieke steun – en als het moet ook militaire.’

    De redactie van dit commerciele instituut is financieel niet bij machte om te beseffen dat ‘there is no ideological reason, no territorial reason that can justify the cruelty of war. The means of war have reached the point where they overwhelm any possible decent ends,’ zoals de historicus Howard Zinn opmerkte. En mijn collega’s zelf kunnen oorlog blijven propageren omdat zij en hun families er geen enkele consequentie van ondervinden. De prijs wordt betaald door anderen. Daar staat tegenover dat oorlog goed is voor de oplage van de krant, en daar draait het uiteindelijk allemaal om. Ook bij de NRC geldt boven alles het streven naar maximale winsten. Dat is de belangrijkste opgave van de journalisten aldaar. Zo ongenuanceerd ligt het.

    stan van houcke
    journalist/schrijver
    Amsterdam
    Antwoord:
    Bedankt voor dit verhelderend verhaal over die vermeende Nederlandse kwaliteitskrant. Enkele bruikbare termen: Klootzakken, arrogant, leugenaars, bedriegers, hautain, opgeblazen kikkers, enzovoort.
    Feitelijk zijn de mediabazen op die wijze medeplichtig aan al die massamoorden en horen ze feitelijk alleen thuis in de cel wegens oorlogsmisdaden.

    Het zijn immers zij die al die oorlogen aan een onwetend publiek moeten verkopen. En zij weten perfect wat er gebeurt hoor.
    Lees anders hier eens het verhaal over Jorn De Cock, sterreporter van die Vlaamse pseudokwaliteitskrant De Standaard. De huidige hoofdredacteur van de NRC was trouwens voorheen hoofdredacteur van De Standaard.
    Willy Van Damme

    • Van mij mogen al die kranten ook opdoeken. Heb jaren geleden al om redenen van desinformatie en propaganda mijn NRC-abonnement opgezegd. Stelletje huichelaars.
      Bedankt Stan, voor het delen van deze informatie.
      Helmi
      Antwoord:
      Men mag nooit het verhaal van de Olympische Spelen van Beijing in 2008 vergeten. Gebleken is dat toen 8 ginds verslag uitbrengende journalisten op vraag van de Nederlandse veiligheidsdienst AIVD spioneerden voor die dienst.
      Nadien is voor zover geweten niemand hiervoor ontslagen.

      Het voorval toont ten volle de normenloosheid van de Nederlandse journalistiek. Het lijken wel hoeren die voor wat euro’s plat op de grond gaan.
      Verwacht dus geen medelijden of respect voor dit volkje van mij. Verachting daarentegen, geen probleem.
      Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s