BNP Paribas en de VS – Welke gevolgen?

Volgens een bericht van vandaag van het Brits-Canadese persbureau Reuters zou de VS zelfs 16 miljard dollar (11,74 miljard euro) eisen van de Franse bank BNP Paribas. Die was volgens Reuters tijdens de eerste discussies bereid als boete 1 miljard dollar te betalen. De bank heeft hiervoor trouwens boekhoudkundig 1,1 miljard dollar opzij gezet.

Het verhaal van vandaag in De Morgen dat grote baas Baudouin Prot als gevolg van de zaak zou ontslag nemen wordt in de Financial Times deze ochtend wel ontkend. Daar is sprake van het nakende ontslag van de nummer twee Georges Chodron de Courcel.

De ganse zaak werpt nogmaals een schril licht op de positie van de dollar in de wereldhandel. De VS laat toe dat de munt wereldwijd gebruikt wordt en profiteert daar dan van om zonder bijna enige rem haar geldpersen te laten draaien om haar begrotingsprobleem op te lossen en zo te pogen haar economie aan te zwengelen. Met als vraag: Wat is de reële waarde van de dollar?

François Hollande en Angela Merkel

De Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president François Hollande hebben meerdere eitjes te pellen met hun ‘bondgenoot’ Barack Obama. De man lijkt stilaan met de ganse wereld in ruzie te liggen, van Europa, over China, naar Indië, Rusland en Brazilië.

Ondertussen echter stelt de VS intern allerlei handelsregels op waarbij zij alleen beslist of er handel mag gedreven worden met land A of land B, hier Iran, Cuba en Soedan. Dat zou elders geen probleem zijn en alleen de handel van Amerikaanse bedrijven en burgers hinderen, maar door de positie en kracht van de dollar heeft die maatregel echter wereldwijde repercussies.

BNP Paribas is een van ’s werelds grootste banken en dagelijks betrokken bij ontelbare dollartransacties. Die gaan in regel omdat het de dollar betreft op een of andere wijze op zeker ogenblik toch via het bureel in New York. En daar komt dan agent Uncle Sam die zijn specifiek Amerikaanse regels oplegt aan wat in wezen een Franse handelstransactie is, onderworpen aan de Franse wetgeving.

Met andere woorden: De VS legt hier eigenhandig haar extraterritorialiteit op aan wat men in het Parijse zakenkwartier La Défense doet. Niet de Franse wet telt in Parijs dan maar die van Washington DC. En hetzelfde is dus ook waar voor alle landen wereldwijd. Het is dan ook de vraag hoelang dit Amerikaanse agressief optreden nog houdbaar is.

De positie van de VS is wereldwijd aan een grote erosie onderworpen. De Chinese is nu de grootste economie, niet meer de VS. De dag dat de grote landen waaronder de olieproducenten besluiten onderling niet meer in dollar te betalen, die dag is de almacht hier van de VS voorbij.

Die in wezen totalitaire macht is uiteindelijk gebaseerd op een serie pijlers, zijnde de bijna absolute heerschappij van de dollar en haar ermee verbonden financieel centrum, de belangrijkheid van de Amerikaanse markt, haar enorm leger, de macht over de media en haar controle van het internet.

Men ziet die erosie nu al gebeuren in de sector van het internet waar de VS op een nooit geziene wijze haar bijna monopoliepositie misbruikt om de ganse wereld te bespioneren en te manipuleren. Het gevolg is dat overal van Brazilië tot Duitsland, Rusland en China steeds meer acties worden ondernomen om die Amerikaanse positie te breken.

Herdenking Landing in Normandië - 6 juni 2014 - Amerikaanse veteraan Charles Wilson - Utah Beach

Hier de Amerikaanse veteraan uit WOII Charles Wilson op Utah Beach in Normandië, de plek waar hij 70 jaar terug aan land ging. Wat een groot feest van de Frans-Amerikaanse verbroedering moest worden is dat van de scheldpartijen geworden. Opvallend is dat zelfs de Britse premier David Cameron een privégesprek met de Russische president Vladimir Poetin heeft, wat niet voorzien is voor Obama. Die weigert.

Typerend is wat nu in China aan de hand is, met Google, Microsoft, Oracle, Twitter, Yahoo en andere Amerikaanse internetbedrijven die stilaan en met soms harde hand uit de Chinese markt worden geduwd. Een gevolg van de onthullingen van Edward Snowden. En de Chinese markt is voor internetbedrijven veruit de grootste ter wereld. Voor een wereldspeler in spe dus niet te missen.

De hand en spandiensten die de bedrijven uit Silicon Valley al jaren aan de Amerikaanse regering leveren komt hen, zeker weten, duur te staan. Hetzelfde zal op termijn gebeuren met de positie van de dollar. Het kan bijna niet anders aflopen. Ook in de EU is men de VS en haar agressiviteit kotsbeu. De poging om de euro kapot te maken en zo de EU te ondermijnen zijn hier uiteraard niet vergeten.

Zeker is dat niet alleen Frankrijk over die kwestie van BNP Paribas woedend is, ook elders in de EU is men heel boos. De brede glimlach van de heren en dame van de EU en Barack Obama op de G7 in Brussel en nu vandaag in Normandië is dan ook puur schone schijn. Zelfs bij het grote publiek dringt dit steeds meer door. Voor wanneer een publieke breuk?

Willy Van Damme

Advertenties

2 thoughts on “BNP Paribas en de VS – Welke gevolgen?

  1. Blijkt ook dat Rusland in maart 20% van zijn Amerikaanse waardepapieren zou gedumpt hebben, en die zijn opgedoken in België. Een proxy-aankoop. België krijgt daardoor wat de functie van leverage om de crash van de VS uit te stellen, maar wie draait ervoor op als de VS uiteindelijk toch crasht? Dat zullen wij weer zijn, de Belgische belastingbetaler zal het gelag mogen betalen. En het zal dieper snijden dan het faillissement van Chicago.
    Edith Legrand
    Antwoord
    Over wat er rond die koop in België van deze Amerikaanse obligaties gebeurde hangt nog steeds veel mist. Zeker is dat Rusland uit weerwraak voor Oekraïne geheel of gedeeltelijk zijn obligaties verkocht. Een feit is ook dat iemand in België dan massaal Amerikaanse obligaties kocht.

    Verder weten we voor zover ik het dossier ken we erg weinig over wie ze kocht. Mogelijks zijn dit Amerikaanse of andere private fondsen die dus deze mogelijks voorheen in Russisch bezit zijnde obligaties kochten. Het is daarbij geweten dat sommige van die fondsen o.a. vanuit Brussel opereren.
    Willy Van Damme

  2. Alle respect voor de persoonlijke offers die gebracht zijn door onze bevrijders in die laatste dagen van 2de Wereld Oorlog, tijdens en na de landing in Normandië. Ondanks de Amerikaanse propaganda hierrond die zich in voorbije decennia diep in onze geesten heeft genesteld moet er
    ook aan herinnerd worden dat het Rusland was dat Nazi Duitsland heeft verslagen, niet de USA.
    Aan het Duitse oostfront vielen miljoenen Russische slachtoffers, vergeleken met de ca. 300 duizend die bij de bevrijding aan het westerse front sneuvelden. Een grimmige vergelijking, maar feiten zijn feiten.
    En wat te denken over de ‘bevrijding’ van Frankrijk, waar de Vichy-regering de Franse Republiek bijna zonder slag of stoot aan Hitler cadeau had gedaan? Men moet zich in deze context toch afvragen waarom Hitler bij Duinkerke zijn lugubere werk niet heeft afgemaakt.
    En wat raar toch dat de USA een officiële vertegenwoordiging had bij deze Vichy-Nazi-regering. Business as usual? Zeker weten. Wat het nazisme voor de Franse industriële-bank-elite zo aantrekkelijk maakte was de ‘lucratieve efficientie van het fascisme’. Na het keerpunt van het Duitse debacle bij Stalingrad keerden ook de Vichy-sponsoren hun kar. Het opportunisme gebood dat men zich nu ging richten naar Washington en niet langer naar Berlijn. Dat had men in Washington heel goed gesnapt. Vichy was een uitstekend instrument voor de USA om de ‘colanisatie’ van Frankrijk door te drukken. Daarbij kwam nog dat diezelfde fascistische opportunisten het water in de mond kregen bij de beloofde Marshall-miljarden. Het was zaak dit Amerikaanse Torojaanse Paard zo snel mogelijk binnen te halen. En overigens bestonden er historische banden tussen de bancaire elites in Parijs, Londen en New York. Sinds de Franse Revolutie hadden de Rothschilds hun stempel gedrukt op de Franse politiek. In Amerika waren het de Rothschild-filialen van Rockefeller en JP Morgan die de dienst uitmaakten. De impact van Morgan op de ‘vrede’ van Versailles van 1919 kan niet overschat worden. Wat in 1919 was begonnen kon in 1945 voltooid worden: de annexatie van West-Europa door de USA en het opleggen van de Pax Americana. Het Huis Morgan was alweer van de partij. Geen wonder dus dat men na de bevrijding dezelfde Vichy-figuren in de Franse regering terugvond, op aangeven van Washington natuurlijk. Een slag in het gezicht van de echte leden van de résistance, die plots de collabo ’s ongestoord vele sleutelposities zagen bezetten. Zelfs de latere president Mitterand was één van de ‘cagoulards’, de vechtjassen die het vuile werk opknapten voor Pétain en zijn Vichy-bende. Ook in Italië werden bezetten zwarthemden opnieuw hoge posities en de zogenaamde de-nazificatie van Duitsland was in realiteit een farce. De Gaulle had de pest aan de Amerikaanse arrogantie en bood als enige wat weerwerk. Dat kostte hem meermaals bijna het leven.
    Na de geslaagde colanisatie van Frankrijk moet men vandaag niet verbaasd zijn over het recente optreden van de USA tegen PNB Parisbas. Dat de USA hierbij de Franse wetgeving negeert is een understatement. De ‘Franse’ wetgever is knocked-out, de EU heeft nu de touwtjes in handen. De Franse (en onze) soevereiniteit is ‘gone with the wind’. En de EU is nu, zoals eerder gezegd, een protectoraat van de USA. In deze context kan het recente succes van UKIP gezien worden als een teken dat de stille uitverkoop van de Europese soevereiniteit aan de meestbiedende nu eindelijk enige serieuze tegenwind krijgt.
    Walter Baeyens
    Antwoord:
    Je kan de VS een bevrijder noemen maar het is in wezen ook een bezettingsmacht. Ze werkt wel totaal anders dan het Duitsland van Hitler of het oude klassieke koloniale Europese systeem natuurlijk.
    Neen, er zijn geen bezettingstroepen en men pakt er geen verzetsstrijders of politieke tegenstrevers op. Politieke tegenstanders worden anders aangepakt. En minstens even efficiënt.

    De VS werkt voor het verspreiden van haar imperiale macht anders dan volgens het klassieke stramien en behoudens het geval van de Filippijnen zal het alleen maar voor korte tijd andere landen bezetten.

    Om haar wil toch op te leggen gebruikt men gewoon andere middelen zoals omkoping en afpersing. Lukt dat niet dan kan men nog altijd geweld gebruiken, liefst door lokale potentaten of ander tuig zoals met al die generaals en kolonels genre Pinochet of met jihadisten en fascisten zoals nu in Oekraïne.

    Verder is er in de periode 1914 tot 1920 in de VS een enorme interne discussie geweest rond haar rol in de wereld. President Woodrow Wilson wou toen al de baas over de wereld spelen, maar anderen in de VS vonden de tijd daarvoor nog niet rijp genoeg omdat de VS in hun ogen nog onvoldoende sterk was en de Europese staten nog te krachtig.

    Dankzij Hitler en WOII veranderde dat. Maar reeds voor 1914 zag de VS zich als een exceptionele staat die heer en meester moest spelen, niet alleen door de uitroeiing van de indianen in wat zij unilateraal als haar grondgebied claimde maar ook door het uitschakelen van de Franse, Spaanse en Britse invloed op het Amerikaanse continent, de Monroe- doctrine.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s