Walter Pauli over Johan Vande Lanotte

In ‘Hoe Johan Vande Lanotte de SP.A verzwakte’ in Knack van 11 december verwijt auteur Walter Pauli hem dat hij een machtspoliticus is. Een merkwaardige beschuldiging voor een politicus want uiteindelijk wil elkeen waar op aarde ook die kiest voor de politiek de macht veroveren.

De ene lukt daar dan beter in dan de andere. Ze kunnen nu eenmaal niet allemaal Martens, De Wever, Di Rupo of Vande Lanotte heten. Het is alsof Pauli een beroepsrenner zou verwijten te veel hardrijder te zijn.

Verder neemt hij het Vande Lanotte kwalijk dat hij forst reageerde op de beschuldigingen die over hem in twee boeken verschenen. Ook dat is merkwaardig als kritiek. Moet een mens dan misschien zwijgen als men hem van zware fouten zit te beschuldigen? Volgens Pauli blijkbaar dus wel. Een merkwaardige visie op het toch fundamenteel recht van elke mens op woord en wederwoord.

Maar als Pauli schrijft: “Iemand moet Johan Vande Lanotte dringend eens uitleggen dat hij stilaan het grootste probleem is geworden voor zijn eigen partij…”, dan is dat zijn eigen persoonlijke mening op de zaak, een opinie. En in die zin zegt dit stuk alles over Pauli en amper iets over Vande Lanotte.

Maar al meer dan tien jaar poogt Jean-Marie Dedecker de pers ervan te overtuigen dat Vande Lanotte zowat de grootste crimineel van onze kust is. Zoals hij zelf zegde heeft hij hiervoor geen bewijzen. Het is dan ook merkwaardig te noemen dat een bepaalde pers hier al die jaren kritiekloos in meeloopt.

Het enige dat in het stuk ontbrak was het woord ethiek. Het zowat meest misbruikte woord in de Nederlandse taal.

Willy Van Damme

Advertenties

3 thoughts on “Walter Pauli over Johan Vande Lanotte

  1. Ik kan het niet meer opbrengen om de onzin van Pauli nog tot het einde van zijn artikels te lezen. Toen Fientje Moerman haar beklag deed, was het weer prijs. Het is hetzelfde als naar ‘Alf uur natuur’ over de chimpansees kijken. Die mannen met macht zoals Pauli en de meeste journalisten overigens zitten in een bubbel van GELOOF in allerlei waandenkbeelden die vleiend zijn voor henzelf. Als iemand als Fientje dan reageert dan bevestigen ze met hun reactie onbewust en ongewild in hun ontkenning de facto wat Fientje beweerde. De duizenden jaren oude stelling: “Het is voor een rijkaard moeilijker om ‘het Rijk der hemelen’ te bereiken dan voor een kameel om door het oog van een naald te kruipen”, wordt dagelijks feitelijk bevestigt door die arrogante zeikerds. (Waarin ‘rijk der hemelen’ staat voor de denkwereld en ‘rijkaard’ voor machtig man.)

    Het is nog maar de vraag of we er allemaal wel veel invloed op hebben. Er lijkt zich binnen de mensheid een fenomeen vergelijkbaar met eb en vloed af te spelen en we zitten nu in een decadente fase, het gemiddelde denkvermogen neemt af ondanks al onze investeringen in onderwijs en andere pogingen die we ondernemen om stabiliteit te verkrijgen.

    De reflex van Martine Thange op TV om de schuld maar weer eens in anderen hun schoenen te schuiven inplaats van zelf eens aan introspectie te doen, is wellicht de natuurlijke in zo’n omgeving. Ik heb nooit op een redactie gewerkt. In welke mate die mensen daar op mekaar druk uitoefenen, in welke mate en op welke manier de directie het GELOOF op zo’n redactie stuurt, dat weet ik niet. Misschien hebben die mensen weinig keuze. Ik kan proberen begrip op te brengen voor hun situatie, maar het verandert niets aan het feit dat mensen als Pauli door pikordespelletjes te spelen de aantijgingen van Fientje en anderen alleen maar waar maken.
    Edith Legrand
    Antwoord:
    Ik moest na het schrijven van mijn stuk denken aan die hevige discussie in De Morgen – toen kon dat nog – tussen Tom Lanoy en Walter Pauli. Walter Pauli verdedigde de aanwezigheid met een propagandastand van de Israëlische ambassade op de jaarlijkse boekenbeurs. Tom Lanoy viel hem hierover frontaal aan en opperde dat de man zoals gewoonlijk maar wat nergens door gestaafde beweringen zat te doen.

    Maar een journalist zal behoudens een rare uitzondering nooit zijn fouten toegeven. Rudi Vranckx bijvoorbeeld zegde dat hij zich in de toekomst wat ging onthouden over Syrië. Het was hem te moeilijk. En in plaats van gewoon ruiterlijk zijn fout toe te geven zwijgt hij dan maar, gehuld in zijn grote schuld.

    En ja de maatschappij is als een slinger die dan naar links gaat en daarna weer naar rechts. Nooit staat die stil.
    Willy Van Damme

  2. Walter Pauli’s jeugdconnecties kennende (als jonge volwassene, KUL-afgestudeerde, plus verterend in de kringen van “Dien het Volk”) was het toch al van in den beginne, van bij zijn eerste stukken in DM, duidelijk dat hij als een Trojaans Paard in de socialistische kringen was gedropt. Gezien Pauli’s verbondenheid met de KUL en zijn typische anti-Brussel ingesteldheid diende hij met de Leuvense burgemeester uiteraard wat voorzichtig te zijn. Overigens Paul Goossens was zelf al zo’n Trojaans Paard. Socialisten zoals ik vielen bij het eerste DM-edito van Goossens van onze stoel: wij hebben nooit kunnen begrijpen dat Goossens’ eerste DM-edito “We zullen als krant vooral de overheid in het oog houden (de overheid dus, niet het privékapitaal en zeker niet de Kredietbank)” met uitsluitend socialistisch geld (waaronder ook ons partijlidgeld en onze vakbondsbijdrage) werd betaald. Maar uiteraard: wanneer Van Miert de Vlaamse socialisten als politieke entiteit afzonderde, moest je in Vlaanderen wel kunnen rekenen op steun uit traditioneel katholieke kringen en op een pak priesters en onderpastoors waarvan DM, en ihb Yves Desmet, er zelf één tot nationale vedette heeft gemaakt, de in wezen banale Staf Nimmegeers, waarmee Yves typisch 18de-eeuwse discussies kon houden over God en geweten, een hobby waarvan veel vrijzinnigen anno 2013 nog steeds hun beroep weten te maken (binnen Vlaanderen in Aktie is alles mogelijk). Van Miert had uiteraard de ideale achtergrond voor deze operatie. Maar wat heeft deze operatie sinds 1972 nu eigenlijk opgebracht voor het socialistische gedachtengoed? Niets. Integendeel: KUL werd door een met socialistisch geld betaalde krant plots tot synoniem met “Vrij Onderzoek” verheven; symmetrische solidariteit werd weer caritas en liefdadigheid; “kwaliteit van de dood” primeerde op “levenskwaliteit”; economie werd een vies en milieuvervuilend woord, en werkgelegenheid werd gedumpt tot een zuiver begrotingsinstrument (‘jobs’).
    Dan nog een paar van Pauli’s persoonlijke antipathieën in een mengsel met de Knack-traditie (ook al één en al eng-katholiek en van origine ook nog West-Vlaams, zij het anti”-Oostends” kapitaal) en you get what you get.
    Banneling
    Antwoord:
    Als ik het goed begrepen heb komt hij uit de vroeg-maoïstische beweging. En dat was in vele opzichten een katholieke beweging waarvan het Vaticaan dan in China lag en wier redder Mao was.
    Willy Van damme

  3. Dag Willy,

    Met stijgende verbazing heb ik jouw boek gelezen over Jacques Monsieur. Knap staaltje van onderzoeksjournalistiek. Zo zouden er méér moeten zijn…
    Nu, wat de politiek in het algemeen betreft, blijven er twee belangrijke zaken in mijn hoofd spoken:
    – ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de oude politieke krokodillen hun fysieke zoontjes en dochters de politiek in willen jagen (lucratief, vrij makkelijk want “switchbare postjes”).
    – vastgoed is de laatste tijd toch wel ongemeen populair geworden als belegging bij politici (bang voor de gevolgen van de crisis?).
    Met modder gooien… daar is nog niemand beter van geworden. Maar The Saint spelen terwijl je zélf boter op het hoofd hebt, getuigt van dictatoriale arrogantie (een John Crombez die fiscaal schoon schip wil maken terwijl zijn baas nog met een managementvennootschap zit…).
    En ja, misschien is alles wel legaal. Maar… misschien is de wet fout?!
    Janssen Pharmaceutica moet slechts 20% belasting betalen (in theorie) –> dit werd zo overeengekomen en is volkomen wettelijk. Sorry, Willy, maar voor mij kunnen die dingen niet. Want ook hier is ‘recht’ krom… ;-(
    Theo Flebus
    Antwoord:
    Bedankt voor je ruiker bloemen. Nadien is er wel nog een bijna zekerheid ontstaan over zijn arrestatie. Hij kwam die dag per vliegtuig in Panama aan en werd daar door mensen van de DEA ontvoerd. Amerikaanse gerechtigheid noemt men dat.
    Het verhaal staat als mogelijkheid vermeld in een voetnoot. Ik had toen een bron zonder veel specificatie en moest dus voorzichtig zijn.
    Nadien is er hierover meer duidelijkheid ontstaan.

    Er is verder niets verkeerd aan managementvennootschappen zolang ze maar correct voor dat doel worden gebruikt. Men kan ook niemand kwalijk nemen wetten toe te passen en gelijktijdig te ijveren voor hun aanpassing of afschaffing.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s