Der Spiegel bakt het donkerbruin

Dat de oorlog om Syrië voor de ontmaskering zorgt van zowel de klassieke media als bepaalde ngo’s genre Human Rights Watch is duidelijk. Zogenaamde kwaliteitsmedia blijken in wezen organen van propaganda te zijn voor wie de waarheid hoogstens secundair is.

Der Spiegel maakt dat duidelijk tijdens hun interview met de Syrische president Assad in Knack van 8 oktober. Daarin stellen zij tegen Assad: “De mensen rebelleren tegen corruptie en despotisme. Ze eisen echte democratie”.

Dat journalisten op dit ogenblik nog met dergelijke nonsens afkomen is schokkend. Alle gewapende groepen die op dit ogenblik in Syrië tegen de regering vechten zijn allen salafistische jihadisten die de democratie en mensenrechten in welke vorm ook gewoon haten.

Groepen die continu trouwens met elkaar in oorlog zijn omwille van de oorlogsbuit. Ze schieten elkaar desnoods dood voor een vrouw. En alsof Saoedi Arabië en Qatar, hun financiers, een democratische opstand zouden steunen. Alleen al het idee is te zot voor woorden.

Willy Van Damme

Aan Knack gerichte lezersbrief betreffende het in dat weekblad van 9 oktober gepubliceerde interview dat het Duitse weekblad Der Spiegel recent had met de Syrische president Bashar al Assad.

Advertenties

2 thoughts on “Der Spiegel bakt het donkerbruin

  1. Dat journaille vergeet dat Assad evenveel recht heeft op democratie. Hij heeft de steun van de overweldigende meerderheid van de bevolking. De obscure kameraad van Guy Verhofstadt is op tv komen zeggen dat hij niet eens wil praten met de huidige regering. Wie zijn dan de democraten?! Toch het Westen niet. De Zionisten noemen die onderlaag waartoe dat soort journaille behoort al minstens sedert de 2-de helft van de 19-de eeuw ‘nuttige idioten. Het kan langer zijn, maar daarover heb ik nog geen gegevens.
    Edith Legrand
    Antwoord:
    De vooringenomenheid van die journalisten van Der Spiegel toont nog maar eens hoe laag de kwaliteit is van deze vermeende ‘kwaliteitsjournalistiek’. Het zijn soms sukkels die voor een relatief klein loon ons continu moeten belazeren.

    In De Morgen las ik vandaag een interview met Yves Desmet en Guy Polspoel. Daarin vertellen zij over de vroegere hoofdredacteur van Knack Sus Verleyen dat hij de boekjes zoals het Burgermanifest van een Guy Verhofstadt schreef en die onzin nadien in zijn blad liet ophemelen.
    Iedereen in de media wist dat toen maar niemand schreef het. Men zweeg zedig. Nu de man al jaren dood is kan dat plots gezegd worden.

    Beiden weten ook dat het nu niets beter is. De wijze waarop Desmet zijn krant recent een Steven Vanackere, Michel Moll en een Moshe Friedman behandelde was qua journalistieke ethiek zelfs nog een pak slechter.
    Men doet maar voort, ongehinderd door welke moraal ook. Inderdaad democraten?
    Willy Van Damme

    • Ja, de verkoopcijfers van De Morgen slabakten, en daarom heeft men Yves Desmet terug van stal gehaald. Hij is eigenlijk een behoorlijk schizofreen journalist. De éne keer slaat hij de nagel op de kop, de andere keer er volkomen naast en gaat hij op de populistische toer. Ook bij de VRT is het mager. Ze laten soms wel twee klokken en dus ook de juiste klok horen, maar nemen dan meestal de foute klok mee in hun GELOOF en wijze waarop ze nadien voortgaan.
      Edith Legrand
      Antwoord:
      Het probleem van De Morgen is dat toen ze overgenomen werd door de groep Van Thillo ze voor een groot deel lezers hadden in wat men dan linkse kringen, leden van allerlei linkse groepen, vakbonden, partijen op zoek naar een alternatief voor de te conservatieve sterk patronale De Standaard.

      Van Thillo echter wou ze kneden naar zijn maatschappelijke visie en dat is een in wezen asociaal richting, naar de Open VLD en aanverwanten. De man is echter eerst en vooral een zakenman die zoveel als mogelijk bedrukt papier met nieuwtjes wil verkopen met daarop veel reclame.
      De Morgen te snel en te duidelijk zijn politieke wil opdringen zou commercieel zelfmoord geweest zijn. En dus moest hij behoedzaam en traag tewerk gaan. Het zou hem tijd geven een nieuw asocialer publiek aan te trekken.
      Men kan nu zeggen dat die operatie is afgerond en met de komende verhuis naar Kobbegem kan gezien worden als zijnde achter de rug.

      Vandaar dat je schrijft dat Yves Desmet schizofreen lijkt. De man komt van Humo en diende mee op te schuiven, of hij schoof richting de deur.
      Typerend voor de krant is dat men recent zelfs de reuzeflater van Siegfried Bracke (N-VA) over de komende regering als een geniale strategie poogde te verkopen. Wat overal elders en nog steeds als een der grotere flaters van de partij wordt gezien.

      Van Thillo en een aantal andere patroons en patronale organisaties streven heimelijk en soms zelfs openlijk (Unizo) naar een regering zonder en zelfs tegen de vakbonden. Daarom het ophemelen vroeger van Jean-Marie Dedecker en het tot god verklaren van Bart De Wever.
      De Morgen speelt daarin zijn rol. Vandaar de aanvallen en negatieve artikelen in De Morgen op het ACW, Vande Lanotte, enzovoort. Daarom de soms te opvallend lovende stukken over Open VLD en N-VA.
      Vandaar pakken columns uit dat milieu en amper uit meer sociaal gerichte kringen. Het ACW moet tegenwoordig in de krant al reageren met een lezersbrief.

      Maar dat mag om de lezers niet te verjagen niet te opzichtig gebeuren. En om hen te paaien en als kopers vast te houden gaat men dan wat meer brengen over homorechten, verhalen van Human Rights Watch, milieu en typische ‘vrouwenproblemen’. Het staat niet haaks op die patronale verlangens en is in wezen een zoethouder zodat men op sociaaleconomisch vlak forsiger kan uithalen.

      Want natuurlijk zijn de verantwoordelijken bij De Standaard ook niet dom en schoven op richting een meer sociale krant. Het is geen toeval dat zij een aantal journalisten van De Morgen overnamen, deels als columnisten zoals vader en zoon Goossens bijvoorbeeld.
      Zo had DS veel maar aandacht voor de diepmenselijke problemen rond die recent uitgewezen Afghaanse vluchteling. Bij De Morgen blonk men vooral uit in het bejubbelen van Maggie De Block.

      Beide kranten hebben echter op veel vlakken veel te weinig diepgang en amper kritische zin. Het feit dat DS niet wou reageren op het artikel hier over Jorn De Cock en hem gewoon laat doen, zegt al heel veel.
      De buitenlandredacties van beide kranten zijn gewoon slechte kopieën van het NRC Handelsblad. En dat stelt al ook amper iets voor.

      Hun berichtgeving over die door de Nederlandse politie gearresteerde Russische diplomaat Dimitri Borodin blonk vooral uit in het weergeven van de officieuze versie van de Haaglandse politie en het zonder zelfs maar een bewijs bekladden van die diplomaat. Dan was de Russische berichtgeving hier pakken correcter.
      Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s