Tunesië–Ennahda en al Qaeda

Gisteren werden op een persconferentie in de Tunesische hoofdstad Tunis nieuwe onthullingen gedaan betreffende de moord op de seculiere politicus Chokri Belaid in maart van dit jaar. Een duidelijk politiek geïnspireerde moord die nog steeds niet is opgehelderd.

Abdelhakim Belhaj

De persconferentie werd gegeven door Taieb Laaguili en Nizar Senoussi namens het Initiatief voor het Onderzoek naar de Waarheid voor de Moord op Chokri Belaid. Hierbij werden meer gegevens bekend over de nauwe relatie tussen aan al Qaeda gelieerde jihadisten en de top van de nu ontslagnemende Tunesische regeringspartij Ennahda, de lokale versie van de Moslimbroederschap.

Sleutelfiguur hierbij is de Libische terrorist Abdelhakim Belhaj die voorheen samen met al Qaeda vocht in Afghanistan en daar werd gearresteerd door de VS. Hij zou ook betrokken geweest zijn bij de erg dodelijke terreuraanslag van al Qaeda in de Spaanse hoofdstad Madrid van 11 maart 2004.

Na zijn verblijf in Guantanamo werd hij uitgeleverd aan de toenmalige regering van Muammar Kadhaffi die hem na verloop van tijd vrijliet. Hij speelde nadien een sleutelrol in de door het westen georganiseerde opstand tegen Kadhaffi. Na de machtsovername werd hij trouwens als commandant van de Militaire Raad voor Tripoli, de hoofdstad, militair een sleutelfiguur.

Hij was ook baas van de salafistische al Wattan partij die bij de verkiezingen echter geen groot succes bleek. Op dit ogenblik blijkt Belhaj in Libië een sleutelfiguur te zijn in het rekruteren van allerlei jihadisten om zowel in Mali, Syrië als in Tunesië te gaan vechten.

In het boek Van Jorn De Cock heeft deze het trouwens ook over deze Abdelhakim Belhaj en ziet hierin een bekeerde jihadist, een man die de rechtstaat wil opbouwen en van Libië een gematigd moslimland wil maken. (1) Jorn De Cock zijn echtgenote Reem Maghribi werkte toen voor een Qatarese propagandazender die de opstand tegen Kadhaffi moest ondersteunen.

Ansar al Sharia

Op dit ogenblik geeft hij echter volgens Laaguili en Senoussi in de Libische stad Benghazi onderdak aan Abou Lyadh, chef van de jihadistische Tunesische terreurgroep Ansar al Sharia. Deze groep voert op dit ogenblik in Tunesië een gewapende strijd tegen het leger.

In januari van dit jaar trok Abdelhakim Belhaj op bezoek naar Tunesië, officieel om er geneeskundig verzorgd te worden en verbleef daarbij in het vijfsterrenhotel Berges du Lac Turkana in Tunis, een onderdeel van de Franse hotelketen Concorde. Gealarmeerd over zijn bezoek vroeg  Wahid Toujani, chef van  de Tunesische staatsveiligheid, zijn arrestatie.

Is het dan een toeval te noemen dat Chokri Belaid juist twee maanden later door twee huurmoordenaars op straat en gedurende de dag wordt neergeknald? Het lijkt dan ook dat men voor de oplossing van deze moord in die richting zal moeten kijken.

Maar er gebeurde ondanks die vraag tot arrestatie die dagen echter niets. Integendeel. Zo kreeg Abdelhakim Belhaj er volgens die getuigenissen het bezoek van o.m. toenmalig premier Hamadi Jabali en Rached Ghannouchi, secretaris-generaal van Ennahda. Die verzekerden Belhaj, volgens Laguili en Senoussi, dat men goed voor hem ging zorgen en dat hij zich geen zorgen hoefde te maken.

Ook andere kopstukken en regeringsleden van Ennahda waren bij dat bezoek betrokken waaronder Samir Dilou, de minister van Justitie en de Rechten van de Mens. Die ontkende wel zijn aanwezigheid maar zweeg over de andere partij- en regeringsleden.

Chatham House Price

Rached Ghannouchi kreeg vorig jaar in Groot-Brittannië de erg prestigieuze Chatham House Price, een staatsonderscheiding. Ook Yusuf Qaradawi, de vanuit Qatar opererende Egyptische haatpredikant, is een in London zeer gevierd man.

Hij werkt vooral via de Arabischtalige uitzendingen van al Jazeera en toonde in het recente verleden onder meer begrip voor de door Hitler georganiseerde holocaust. Desondanks roept de zionistische lobby opmerkelijk genoeg niet op tot actie tegen al Jazeera en Qaradawi. Ze laten hem gewoon doen!

Het toont nogmaals hoe het westen en Israël het jihadisme effectief steunen. Want uiteraard weten geheime diensten als bijvoorbeeld MI6 en de Mossad perfect wat voor soort politicus Ghannouchi werkelijk is en welke rol Qaradawi speelt. Maar in plaats van hen te bestrijden vieren ze hen zelfs. De poging tot witwasserij van Abdelhakim Belhaj door Jorn De Cock is er een goed voorbeeld van.

Yusuf Qaradawi en zijn al Jazeera zit trouwens in het vast pakket van Tv-zenders van Belgacom voor zijn abonnees. Belgische jihadisten in spe hoeven dus maar via Belgacom naar de toespraken van deze haatpredikant te luisteren op opgehitst te worden en naar Syrië te trekken. En dan er onze media en ngo’s die deze jihadistische oorlog blijven voorstellen als een bevrijdingsstrijd.

Ze hebben er Fouad Belkacem en het internet verder niet voor nodig. En geen kat in België die er zich druk over maakt. Belkacem zit immers achter slot en grendel en dus kan men gerust slapen.

Willy Van Damme

1) Jorn De Cock – “Arabische lente – een reis tussen revolutie en fatwa”, 2011, Bezige Bij Antwerpen, pagina 319.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s