Een stok om de hond te slaan–Syrië en de chemische wapens

Wie op zoek is naar een excuus om iemand een pak slaag te geven zal dat normaal steeds wel vinden. Zeker in de wereld der internationale politiek is dit zoeken naar een excuus schering en inslag en simpel. De Golf van Tonkin, Pearl Harbour, de chemische wapens van Saddam Hoessein en het nucleaire programma van Iran. Het waren en zijn allemaal uitvluchten van de VS om oorlog te voeren.

Eigenaardige bewering

De geschiedenis bulkt dan ook van de nepargumenten die landen en heersers in het verleden gebruikten om de wapens het hoge woord te laten voeren en niet de diplomaten. Ook wat betreft Syrië heeft het westen en haar ‘vrienden’ uit het Arabisch schiereiland al wat uitvluchten weten te verzamelen.

En kijk, plots kwam de Amerikaanse president Barack Obama op 19 augustus 2012 met een wel heel eigenaardige bewering. Voor Obama dreigde er in Syrië een groot gevaar. De regering daar had volgens hem grote hoeveelheden chemische wapens en deed daar erg verdacht mee.

Washington stelde verder dat Damascus die wapens wel eens zou kunnen gebruiken tegen die ‘vrijheidsstrijders’, en dat kon niet zijn. Gebruikte Syrië die toch, dan werd er voor Obama een zogenaamde ‘rode lijn’ overschreden. Het was voor hem een casus belli, een reden voor oorlog.

Een merkwaardige verklaring daar tot dan niemand over die Syrische chemische wapens had gesproken, niet de rebellen, niet hun vrienden in onze media of de Arabische Golfstaten en Israël.

Staatsgreeppleger

Wat was er dan aan de hand? Nadien speculeerden sommigen in de Amerikaanse pers dat Obama in een val was gelokt om zijn leger toch maar richting Syrië te sturen. Nu zijn er alleen enkele duizenden Amerikaanse geheime agenten, instructeurs, huurlingen, militaire specialisten, communicatie-experts en hulpverleners actief.

Binnen Washington is er over Syrië al meer dan twee jaar een ware oorlog aan de gang tussen de verschillende tentakels van dit Amerikaans imperialistisch monster. De CIA, het Pentagon, het Witte Huis zelf en Buitenlandse Zaken (het State Department) verschillen allen erg van mening over de kwestie.

Vooral Buitenlandse Zaken, eerst onder Hillary Clinton en nu onder John Kerry speelt daarbij de rol van havik, terwijl het Pentagon (Defensie) dan weer tegen een escalatie van die oorlog is. Ook de CIA loopt verre van warm voor het verder escaleren van dit conflict. Waarbij er intern binnen die diensten ook een stevig robbertje wordt uitgevochten.

Typerend is dat John Kerry gekend stond als een anti-interventionist wat betreft Syrië en nu sinds zijn aantreden als minister van Buitenlandse Zaken merkwaardig genoeg zijn kar keerde en almaar aandringt om meer direct in te grijpen.

Pentagon is tegen

De oorzaak voor die houding van Buitenlands Zaken is te zoeken in de beslissing van de vroegere president Ronald Reagan om de CIA in twee stukken te hakken met langs de ene kant de klassieke en puur met spionage en analyse werkende dienst. De echte CIA.

De taak van staatsgreeppleger en destabilisator van andere de VS onwillige landen, het vuile politieke werk, kwam daardoor dan in handen van de National Endowment for Democracy, een nieuwe structuur.

Wat nadien een wildgroei opleverde van tientallen organisaties die allen eenzelfde doel nastreefden. Waaronder Freedom House en ook de Open Society van de voor criminele feiten veroordeelde topspeculant George Soros.

Ook een ngo als Human Rights Watch hoort in dit rijtje thuis. Het is verder geen toeval dat Amnesty International USA nu onder leiding staat van een vroegere topdame van het State Department die ook een vertrouwelinge is van Madeleine Albright, de gewezen minister van Buitenlandse Zaken onder Bill Clinton. Zij is een leidende figuur binnen de Democratische Partij en te zien als de vrouwelijke Henry Kissinger.

Het is deze wirwar van organisaties die nu deels onder Buitenlandse Zaken vallen of ermee samenwerken die verantwoordelijk zijn voor al die kleurenrevoluties zoals die in Oekraïne en Georgië. Waartoe men ook de zogenaamde Arabische Lente moet rekenen. Deze structuur rond Buitenlandse Zaken is het huidige speerpunt van het Amerikaanse imperialisme.

Sarin

Het Amerikaanse leger moet dan steeds maar het vuile erg ondankbare werk opknappen en de ene vernedering na de andere slikken, van Afghanistan over Somalië naar Irak. Geen leuk verhaal voor G.I. Joe en huidig stafchef generaal Martin Dempsey die qua Syrië dan ook radicaal gekant is tegen welk direct ingrijpen van zijn leger ook.

De kans dat men Obama hier met die chemische wapens om de tuin leidde kan dan ook niet uitgesloten worden. De geschiedenis van het Witte Huis krioelt van dergelijke histories, meestal georkestreerd door de CIA. Het om de tuin leiden van de Amerikaanse president leek op zeker ogenblik zelfs een nationale sport.

Het is dan ook meer dan eigenaardig dat er op 18 maart dit jaar plots een eerste verhaal over chemische wapens in Syrië opdook. Niet door het Syrische overheid, maar door die jihadisten die dan sarin zouden gebruikt hebben tegen het regeringsleger in het stadje Khan al Assal bij Aleppo.

Of dit klopt weten we natuurlijk niet. Het ging volgens de Syrische regering over kleine hoeveelheden en bewijzen hiervoor verzamelen in een burgeroorlog als deze in Syrië is praktisch onmogelijk. Zeker over de origine van de aanval.

Maar in de buurt waren enkele chemische bedrijven die in handen van die rebellen waren gevallen. En bovendien beschuldigde de VS ten tijde van hun bezetting van Irak er met al Qaeda gelieerde jihadisten van om sarin te hebben gebruikt.

Le Monde

Bovendien was het een heel beperkt gebruik zonder echte militaire of zwaar menselijke gevolgen. Niet echt het werk van professionals zoals men dat van een geoefend leger mag verwachten. De bewering van de Syrische regering zou dus wel eens kunnen kloppen. Sarin is ook vrij gemakkelijk aan te maken.

Nadien en niet veel later echter kregen wij plots een ganse serie berichten van die rebellen dat het regeringsleger chemische wapens had gebruikt. Waarbij Rudi Vranckx op de VRT beelden bracht van zogenaamd zwaar gewonde jihadisten met schuim op hun mond. Voor de rebellen en Vranckx het bewijs van chemische oorlogvoering. Columnist Koen Meulenaere had het in De Tijd dan weer cynisch over scheerzeep.

En dan kwam daar plots de Franse krant Le Monde met het verhaal van hun twee journalisten die vele weken bij die rebellen hadden doorgebracht. En er ongetwijfeld maatjes mee waren geworden. Zij hadden stalen bij zich met bewijzen van vermeende chemische oorlogvoering door het regeringsleger. Meegebracht van hun verblijf bij die jihadisten.

Le Monde is zowat de spreekbuis geworden van die rebellen en blinkt uit in hagiografieën over hen. De recente interviews van de krant met rebellenleiders Ahmed Jabra en Salim Idriss zijn typerend. En zie de Franse regering stelde op 4 juni deze stalen onderzocht te hebben en hierin het bewijs gevonden te hebben voor het gebruik van chemische wapens door de Syrische regering.

Onwetenschappelijk

Een bewering die dan na dagen aarzelen eerst door Londen en op 13 juni door de VS werd overgenomen. Een wetenschappelijk rapport hierover ontbreekt echter voor zover geweten geheel. Dergelijke stalen dienen bovendien op strikt wetenschappelijke wijze genomen te worden. Zo niet is alles gewoon waardeloos.

En dat was zo te zien ook de reactie van de rest van de buitenwereld. Enkele met die rebellen meereizende journalisten die wat stalen van vermeende chemische oorlogvoering door de ‘vijand’ meebrengen is als bewijs gewoon ongeloofwaardig. Het is wetenschappelijk pure nonsens.

En wat voor Obama voordien een casus belli was, een reden voor oorlog, bleek nu plots bijna een non-event. Merkwaardig toch. En men hoort bij die rebellen en hun persvriendjes tegenwoordig ook geen dergelijke verhalen meer. Het is op dit terrein ineens muisstil. Sarin is uit de pers verdwenen!

Het gevoel is hier dan ook dat het gewoon een mislukte poging was om de VS tot direct ingrijpen te verleiden. Het was de periode van herhaalde oproepen in de zogenaamde kwaliteitspers en bij ngo’s genre Amnesty International in die richting. Maar Obama en zeker generaal Dempsey heeft er geen enkele zin in. Het lijkt bij vooral die laatste wel: “Over mijn lijk.”

Zijn recente verklaring in het Amerikaans parlement over de gevolgen voor de VS van een zelfs maar beperkt directe interventie waren duidelijk. Het ging per maand minstens 1 miljard dollar kosten en de gevolgen waren niet te overzien. Met een resultaat dat wel eens slechter kon zijn dan wat men nu had. Zelden verzette het Pentagon zich zo tegen een oorlog.

Gele regen

Het verhaal over Syrië doet feitelijk denken aan de episode met de ‘gele regen’ uit 1983 en ‘84 ten tijde van president Ronald Reagan. Diens regering wilde de spanning met de Sovjetunie opdrijven en dacht eraan om het wederzijds verdrag rond biologische oorlogvoering op te zeggen.

In Laos hadden enkele Amerikaanse fans van de Vietnamese oorlog geruchten bij hun vroegere lokale bondgenoten gehoord over mysterieuze doden met daarbij gruwelijke interne bloedingen. En kijk al dra staken die de schuld hiervoor op de aartsvijanden Vietnam en de Sovjetunie. De fantasie was grenzeloos.

Die gebruikten volgens Washington, die deze beweringen gretig overnam, een verschrikkelijk biologisch wapen, een soort van bijenkak. Een verhaal te zot voor woorden dat echter in onze pers zelfs voor waar werd aangenomen. Onder meer door Lode Bostoen de toenmalige hoofdredacteur van De Standaard die elke andere visie hierop in zijn krant weigerde op te nemen.

Hier verdedigde de toenmalige Gentse professor in de Toxicologie Aubin Heyndrickx deze onzin en stelde daarbij zelfs over bewijzen te beschikken. Hij werd door zijn collega’s echter ontmaskerd als een oplichter, een wetenschappelijke nul. Niet echter bij figuren als Lode Bostoen en de rest van onze kranten die hem nog jaren nadien bleven verdedigen.

Morsdood

Internationaal was het verhaal na de tussenkomst van de Gentse bedrieger – de man verloor nadien zelfs zijn titels – morsdood. En zo ook lijkt Le Monde hier de rol van Heyndrickx te hebben overgenomen. Iets wat het echte karakter van dit soort pers aantoont.

Er is nog wel een commissie van de VN die voor onderzoek naar Syrië zou afreizen, maar niemand in Washington, Parijs of Londen lijkt nog veel interesse te hebben in de zaak. Het verhaal is ook bij hen blijkbaar morsdood.

Zoals met Ronald Reagan en onder George Bush Jr. met Irak waren de chemische wapens gewoon de broodnodige stok om de vijand mee te slaan. En zoals met die ‘Gele Regen’ en Irak namen de media ook deze verhalen zonder discussie zo over. Het heet simpelweg en zonder verdere nodige discussie: Geen niveau.

De regeringen in Washington, Parijs en Londen spreken trouwens ook niet meer over oh zo nodige wapenleveranties aan die rebellen. Integendeel, deze zogenaamde ‘Vrienden van Syrië’ rollen tegenwoordig zelfs al vechtend over de straat.

En ook de rebellenvrienden in de pers zwijgen hierover tegenwoordig. Hun steun aan al Qaeda en andere jihadisten wordt ook voor hen blijkbaar te gênant. Hier oproepen voor steun aan Russische homo’s en ginds jihadisten willen bewapenen. Geloofwaardig zijn is wat anders.

Willy Van Damme

N.B.: Over deze problematiek werd er eerder een interview met mij uitgezonden op de Engelstalige Tv-zender Russia Today (RT). De originele beelden zijn echter door de drukte hier verloren gegaan. Waarvoor excuses.

Maar blijkbaar wordt elke kritiek op het optreden van de NAVO in onze media de facto verboden en is men dan maar aangewezen op alternatieve media. De tijd toen men in Brussel grote betogingen hield tegen de NAVO en bijvoorbeeld de aankoop van de F 16 gevechtsvliegtuigen is voorbije. De media lopen tegenwoordig netjes in de pas.

NASCHRIFT:

Volgens de Britse krant The Times van 19 augustus heeft Turkije in mei in de stad Adana een 12 leden van Jabhat al Nusra, de Syrische terreurgroep, gearresteerd. Ze hadden volgens dat verhaal een 2 kg grote bom bij zich die ook sarin bevatte.

En het is feitelijk geen toeval dat die rebellen vandaag plots spreken van een massaslachting met chemische wapens door het Syrische leger. Dit drie dagen na de aankomst in Damascus van die VN-missie rond chemische wapens. Geen enkele van de studiegroepen die rond de NAVO werken als Jane’s die het zo te zien serieus nemen.

Behalve dan blijkbaar de Britse regering, maar die staat dan ook onder leiding van Tory David Cameron. Zelfs krantenmagnaat Rupert Murdoch zag in hem alleen een maar dikke nul.

Advertenties

8 thoughts on “Een stok om de hond te slaan–Syrië en de chemische wapens

  1. Ik ben er nu van overtuigd dat de ganse “Arabische Lente” het werk was van de groep rond Frank Wisner jr. en de olie-zusters.
    Ken je het Wisner/Sarkozy artikel van Thierry Meyssan? Zeer interessant.
    Ook de C.V. van Wisner is een verrassing.
    Indien Assad echter zou winnen, kan die ganse Wisner groep het vergeten en begint er een petroleum prijzenslag tussen de Arabische OPEC en de VS schalieproducten, die zeer duur geproduceerd worden.
    Mercury Traveller
    Antwoord:
    Het was lezer Walter Baeyens die het eerst mijn en anderen hun aandacht trok op de relatie van Frank Wisner Jr. met de vorige Franse president Nicolas Sarkozy. Dat ze zelfs familie zijn kwam bij mij als een schok.
    En ik vermoed dat dit in de Franse media amper of niet aan bod kwam. Voor de doorsnee Fransman zou dit immers overkomen als de uitverkoop van het Élysée aan het Witte Huis.

    Het CV van Frank Wisner Jr. ken ik maar beperkt. Maar wat ik ken is zeer impressionant.

    In het huidig gebeuren in de regio moet men zeker ook de kwestie van het schaliegas betrekken. De VS is begonnen met het massaal produceren van dit gas. Met Europa dat onder druk komt om dit twijfelachtig voorbeeld te volgen.

    Maar dit is inderdaad erg duur en zonder hoge olie- en gasprijzen is dit ontginnen gewoon onrendabel. De VS wil op die wijze geheel onafhankelijk worden van buitenlandse energie en toch op grootschalige wijze olie en gas blijven gebruiken.
    Het heeft er dus alle belang bij dat olieprijzen zeer hoog staan. Dit is ook in het belang natuurlijk van de oliemaatschappijen en olieproducerende landen die zo hun voorraden kunnen opwaarderen.

    En die extra inkomsten gebruikt men dan om bijvoorbeeld Syrië kapot te slaan en overal elders het jihadisme te steunen.
    Mogelijks zit hier ook een verklaring voor de Amerikaanse olieboycot van Iran. Men gooit hen uit de markt en zorgt er zo voor dat overproductie moeilijker wordt en de prijzen neerwaarts zouden komen.
    Willy Van Damme

  2. Jij maakt er jouw werk tenminste van. Als je zoekt, inplaats van klakkeloos over te nemen wat men jou opdist, dan vind je sowieso een vrij groot deel van de realiteit. Ik vermoed dat voor de journalisten van de VRT de zelfingenomenheid saboterend werkt.
    Edith Legrand
    Antwoord:
    Onlangs was ik bij een bevriend koppel op bezoek waarvan de man een tijdje op een ministerieel kabinet had gezeten. Hij werkte er op de documentatieafdeling. Zijn visie op de pers was volgens hem in een woord samen te vatten: Luizakken.
    Volgens zijn ervaring nemen ze alles klakkeloos aan, zeker als het in hun politiek kraam past.

    Enkele woordvoerders van overheidsbedrijven stelden mij dan weer de voorbije jaren dat het voor hen geen zin meer had nog persconferenties te geven daar men toch amper of geen vragen stelt en alles letterlijk van het persbericht overneemt.

    Ik was enkele jaren geleden bij het erg sympathieke bedrijf Van de Velde (lingerie Marie Jo) in het naburige Wichelen/Schellebelle. Het was voor een analisten- en persbijeenkomst en de enige die feitelijk vragen stelde was ik. De rest noteerde gewoon.
    Publiek zal ik om die reden in veel gevallen nog weinig vragen stellen en ze meestal voorbehouden voor achteraf.

    De pers zomaar geloven is daarom dan ook zowat van het domste dat men kan doen.
    Willy Van Damme

    • Soms reageren journalisten vanuit hun persoonlijke psychologische problematiek. Bijvoorbeeld Inge Vrancken van de VRT als ze over de gedemoniseerde laaggeschoolden van Sharia4Belgium verslag moest uitbrengen. Ze kon niet begrijpen dat een vrouw, die door meerdere personen tegelijk met geweld uitgekleed wordt daarbij panikeert, zich verzet, en dat ze daarbij onbedoeld één van haar belagers kon kwetsen. De garagist, Belkacem, heeft die vrouw toen verdedigd op een stuntelige wijze en daarvoor en voor de populariteit van Turtelboom zit hij nu in de gevangenis. Maar of het zou helpen als zo iemand een degelijke opleiding heeft genoten betwijfel ik. Abou Jahjah was hoog opgeleid, zeer intelligent en bekwaam, maar dat heeft de waanzin bij het journaille, populistische politici,dito academici en extreem rechts niet tegengehouden. Je kan wel stellen dat luiheid en psychologische gebrekkige ontwikkeling de twee factoren zijn die aan de basis liggen van de problemen inzake informering.
      Edith Legrand
      Antwoord:
      De details van die rel in Molenbeek zijn mij niet geheel bekend en dus is het voor mij moeilijk om mij daarover uit te spreken.

      Wel is er langs de ene kant dat feit van een vrouw die zich aangevallen voelde en langs de andere kant de agitatie van een groep die bewust aanstuurt op confrontatie.
      Fouad Belkacem is duidelijk een gevaarlijk man en langs de andere kant een gemakkelijk doelwit voor een overheid die zich naar buiten stoer wil gedragen.

      Yusuf al Qaradawi, een der voornaamste haatpredikanten van de Moslimbroeders en Qatar, kan ongestoord via al Jazeera aan rekrutering doen. En toch zit die zender in het door Belgacom aangeboden pakket van Tv-zenders. Wie rekruteert dan jihadisten? Fouad Belkacem? Onze journalisten die het hebben over ‘Syrische vrijheidsstrijders’, de Europese regeringen die Qatar en Saoedi Arabië ook in België geen strobreed in de weg leggen? Of Belgacom?

      Al Manar, de Tv-zender van Hezbollah, werd wegens haar kritiek op Israël van de Europese satellieten gegooid. Al Jazeera met Qaradawi is geen probleem. En nochtans vergoelijkte hij niet zolang geleden de holocaust tegen joden. Dat mag dan dus wel, ook van Israël want anders hadden haar poesjenellen in de EU hierover al lang actie gevoerd.

      We zien ook dat Bassam Ayachi ondanks zijn contacten met al Qaeda ongemoeid gelaten wordt en kritiekloze interviews kreeg in de media. We zien ook dat de jihadisten van Hezb ut Tahrir vanuit Hasselt ongestoord kunnen verder werken.
      Een normaal mens stelt zich dan vragen.

      En een mens wordt nu eenmaal geconditioneerd door een aantal elementen zoals opvoeding, sociale achtergrond, interesses en het milieu waarin men werkt. Dat is voor een journalist niet anders. De slechte kwaliteit van onze pers heeft wel meerdere vaders dan alleen de duidelijk aanwezige censuur?
      Willy Van Damme

  3. En dat hersenloos gedweep met Russische homo’s demonsteert andermaal hoe de homo wordt ingezet als een wapen, MISBRUIKT dus in psychologische oorlogsvoering inplaats dat het zou gaan om bekommernis om mensen. Hetzelfde gebeurt ook met vrouwen. Het hele hoofddoekengevecht, alle boosaardige mythes over de ‘anderen’ met die inslag, kaderen allemaal in het misbruik van vrouwen als psychologisch oorlogswapen, als voorbereiding en ter bevordering van het bloedvergieten.
    Edith Legrand
    Antwoord:
    Ik werk aan een stuk over het verkopen door de media van de Syrische oorlog. Het is het werk van allerlei PR-bureaus die de pers zo aan de leiband houden. De term ‘Arabische Lente’ is ongetwijfeld hun uitvinding.

    Het zijn die bedrijven die in overleg met hun opdrachtgevers in de VS en de EU een strategie uitstippelen die bij het dom te houden publiek moet aanslaan. En homorechten zijn daarbij al een tijd een geliefkoosd thema.

    Feitelijk hilarisch hierbij was de eerste tekst in Humo over de oorlog om Syrië. Een blad dat, zoals De Morgen, een dergelijk publiek van homo’s om puur commerciële reden wil aanspreken. PR-bureaus weten dat uiteraard.
    En kijk, daar bracht Humo het verhaal over twee Syrische homo’s die de kant van het verzet hadden gekozen tegen al Assad. Want onder al Assad hadden homo’s het moeilijk en bij die rebellen was dat veel beter. Er waren zo te lezen geen problemen.

    Dat die rebellen jihadisten waren die homo’s in regel executeerden werd natuurlijk niet geschreven.
    Vermoedelijk waren dit duo trouwens zelfs geen homo’s en misschien zelfs geen Syriërs.
    Een PR-bureau had echter voor een blad als Humo een leuk en gepast verhaal uit de schuif gehaald.

    En het voedde verder de haatcampagne tegen de Syrische regering. Wat de ultieme bedoeling was.
    Assad moest in de ogen van de lezers een monster worden. In navolging van Saddam en Kadhafi, enzovoort. Met nu dan ook ‘fascist’ Poetin als de volgende slechterik.

    Met betrekking tot Iran heeft men trouwens op zeker ogenblik zelfs ter dood veroordeelde pedofielen voorgesteld als zijnde slachtoffers van de brutale dictatuur die alleen omwille van hun homoseksualiteit gingen vermoord worden.
    Het verhaal ging er in onze pers al evenzeer is als ware het zoetekoek.
    Willy Van Damme

  4. Het shock-effect dat het gebruik van chemische-biologische wapens heeft op de publieke opinie wordt sluw ingezet in de propaganda oorlog. Ik herinner aan de ‘Anthrax-hysterie’ in de USA, vlak na 911.
    De handgeschreven enveloppes en briefjes moesten onomstotelijk bewijzen dat er (eerder domme)
    extreme moslims achter zaten. Toen bleek dat de Anthrax sporen afkomstig waren uit het US Army Fort Detrick labo (dat genoeg chemische en biologische wapens heeft om de ganse Melkweg uit te roeien) , werd plots de kaart getrokken van de ‘mad professor’ die uit rancune het goedje op de post zou hebben gedaan. Wat een toeval dat de professor doodging nog voor zijn proces. Het voorval werd onder het tapijt geveegd. U heeft hier nooit wat over gehoord? Geen toeval.
    http://en.wikipedia.org/wiki/2001_anthrax_attacks#Bruce_Edwards_Ivins
    Walter Baeyens
    Antwoord:
    Inderdaad, er was die merkwaardige affaire met die antraxbrieven. En soms is het geen toeval dat mensen zelfmoord plegen, omkomen bij een ongeluk of door onbekenden gedood worden. Dergelijke gevallen in de geschiedenis zijn legio.

    Verder hebben wij hier te maken met een ontzettende hypocrisie.
    De VS en, Israël gebruikten in het recente verleden op grote schaal fosforbommen tegen burgerdoelwitten (Fallujah in Irak en Gaza) zonder dat men sprak over chemische wapens. Fosfor is nochtans een chemisch product dat zorgt voor een gruwelijke dood of zeer zware verwondingen.
    Heb je toen onze politici, pers en een Ban Ki-moon horen piepen? Amper of niet. Het heet selectieve verontwaardiging
    Willy Van Damme.

  5. Rapport uit Januari 2013.
    http://in.news.yahoo.com/us-backed-plan-launch-chemical-weapon-attack-syria-045648224.html
    Walter Baeyens
    Antwoord:
    Belangrijke informatie die wel eens de sleutel zou kunnen vormen om te begrijpen wat deze week in Damascus gebeurde. Het verhaal dateert uit januari 2013. Dus in wat men noemt tempore non suspecte. Bedankt.

    De VS heeft de middelen, zij heeft er voldoende reden voor en er waren ongetwijfeld Amerikaanse specialisten in de buurt. Wat bijvoorbeeld als men een robotvliegtuig (drone) gebruikte? Het maken van een soort false flag is ook zo klassiek. Zie maar naar de reden voor de start der bomencampagne op Servië met betrekking tot Kosovo.
    Willy Van Damme

  6. Pingback: Een stok om de hond te slaan – Syrië en de chemische wapens | Mediawerkgroep Syrië

  7. Dag Willy,

    Wat is jouw opinie op dit krantenbericht http://www.nu.nl/buitenland/3669701/eerste-lading-chemische-wapens-verlaat-syrie.html ?
    Miriam Hamm
    Nederland
    Antwoord:
    Vooreerst een opmerking. Dit zijn geen chemische ‘wapens’ maar chemische producten. Het zijn ieder apart klassieke chemische stoffen die men normaal vrij kan aankopen. Samen en in een bepaalde samenstelling en dit onder speciale omstandigheden kunnen die sarin, een wapen vormen.

    Dit is belangrijk om te constateren daar de met chemische wapens geladen raketten die in Ein Tarma/Zamalka bij Damascus gebruikt werden sarin bevatten, niet de twee basisproducten die door een kleine ontploffing sarin vormen. Wat de normale praktijk is bij technisch onderlegde legers zoals het Syrische.
    Het is een der elementen die in de richting van de rebellen als dader wijzen. Hun productiecapaciteit en stockeermogelijkheden zijn immers beperkt en eerder primitief. Het is ook opvallend dat er na augustus, dus 7 maanden terug, geen berichten, over het gebruik van chemische wapens meer zijn.

    Verder is het opvallend dat niemand in de VN, VS, de EU of die internationale organisatie de OPCW boze persberichten, al of niet anoniem, zit te verspreiden.
    Het is een klassieke door de VS gebruikte techniek om rond bepaalde ontwapeningsinitiatieven of internationale problemen zoals met het Iraanse kernprogramma of de massavernietigingswapens van Saddam Hoessein herrie te schoppen.

    Al of niet anoniem strooit men dan via de New York Times, Washington Post, Reuters of Associated Press nergens op gebaseerde verhalen rond om zo de zaak te saboteren. Dat soort strategie is ook al eeuwenoud trouwens. En sinds september vorig jaar is er hierover ook geen herrie meer. De VS klinkt altijd positief. Merkwaardig toch!

    Het wil zeggen dat de VS het spel hier correct wil mee spelen. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat dit ook zo blijft. Moesten Kadhaffi en Saddam Hoessein nog leven dan zouden ze U daar een stevig boekje over kunnen opendoen. Ook zij gaven dit soort wapens op.

    Mijn vermoeden is dat de VS het hier correct zal blijven spelen. De visie dat die jihadisten een te groot gevaar vormen en Assad een betere zaak is voor de regio en het land heeft het zo te zien in het westen gewonnen. Men moet ook het geheel zien.
    De westerse agressie tegen Syrië is een onderdeel van de grotere strijd voor de macht over het Midden-Oosten en de strijd over de positie van Iran in het geheel.

    Barack Obama dreigde zijn land in een nieuw wereldconflict te storten en deinsde hiervoor terug. En dan was een overeenkomst met Iran, Irak, Syrië en Hezbollah er de logische consequentie van.
    Vandaar de onderhandelingen in Montreux rond Syrië, die in Wenen en Genève rond Iran, de wapenzendingen van de VS aan Irak en bereidheid van de clan Hariri in Libanon om met Hezbollah een regering te vormen. Vier stukken van een nog grotere puzzel.

    Wat betreft die chemische wapens is het verder belangrijk dat de Syrische regering terug de volledige controle heeft over de autoweg van Damascus naar Homs en de havenstad Latakia.
    Het is via deze route, de ruggengraat van het land, dat die chemische wapens naar die schepen zal gevoerd worden. Dat programma zal vermoedelijk dus wel verder gaan. zij het wat trager dan eerst gehoopt.

    Ondertussen blijft Israël wel met duizenden tonnen chemische wapens en mogelijks meer dan 100 atoombommen zitten. Daarover maakt men in Washington en Europa publiek geen herrie.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s