Spyker – Een Nederlandse praatjesmaker

Een van de kleurrijkste Nederlandse ondernemers is ongetwijfeld Victor Muller, de man achter het Nederlandse ‘automerk’ Spyker en de overnemer in 2010 van het Zweedse Saab. Een brokkenpiloot zonder voorgaande, maar een met een wel heel grote mond. Met als vraag of de man geen regelrechte oplichter is die mensen met nooit nagekomen beloftes financieel weet te tillen.

De risee

Het boek is het werk van het Nederlandse journalistenduo Maarten van der Pas en Robert van den Oever? Het zijn specialisten van de autowereld die het ook allemaal deels vanuit een financieel-economische hoek bekijken. Een ideale mix dus voor dit soort van journalistiek.

De Nederlandse fantast Victor Muller ging Saab overnemen en zo naar een nieuwe glorieperiode leiden. Het parcours werd er een van 1001 brokken dat eindigde in een faling.

Het is trouwens al hun tweede boek over deze flamboyante man die in het begin nogal wat fans had maar zeker sinds het debacle met Saab de risee lijkt van iedereen die in Nederland de autowereld of de aandelenbeurs volgt. Zijn Spyker staat immers merkwaardig genoeg op de beurs genoteerd.

Het eerste boek ‘Spyker, een dollemansrit’ ging over de beginjaren van Victor Muller en hoe die van zijn plannen een grote knoeiboel maakte. Het doet onvermijdelijk denken aan het verhaal in België van de geflopte videoverhuurketen Superclub met die andere praatjesmaker en ‘wonderboy’, wijlen Maurice De Prins.

Hoe meer auto’s Spyker maakte hoe meer verlies er was. Bij Superclub was dat de videoverhuurautomaat Mr Video die met elk geïnstalleerd apparaat het verlies deed groeien. Hij werkte ook niet.

En de auto’s van Spyker? Nou, buiten de verkoop aan enkele schatrijke excentriekelingen waren de heren van de beheerraad zowat de enige afnemers. Als men al auto’s maakte natuurlijk.

Steraandeel

Het staat echter op de beurs genoteerd waar het ooit zelfs eventjes een steraandeel was. Het begon in 2004 aan 14 euro en steeg tegen 2006 tot zelfs boven de 21 euro. Nu staat het vandaag op …. 0,69 eurocent. Wat ongetwijfeld bij sommigen vette winsten opleverde maar vooral voor enorme verliezen zorgde.

De vraag is überhaupt dan ook of bedrijven als dit die behoudens kletspraat niets verkochten wel toegang tot de beurs mogen krijgen. Een beursgang is immers zoals een bank dat doet, het aanspreken van het publieke spaarwezen. En dat kan je toch niet overlaten aan onbetrouwbare kletsers genre Victor Muller.

Het is een aspect dat spijtig genoeg zowel in dit boek als in het eerste onvoldoende belicht wordt. Het is nochtans essentieel. Dat er na hun eerste stevig onderbouwde boek nog een tweede over de man kwam heeft natuurlijk alles vandoen met zijn overname van het door de Amerikaanse autoreus GM gedumpte Saab, de trots van Zweden.

Wie dat eerste boek had gelezen of de man wat kende kon zo al vooraf weten dat ook dit verhaal in praatjesverkopen en veel puin ging eindigen. En de man maakte zijn verwachtingen dan ook geheel waar.

Fantast

De vraag die men zich vooral moet stellen is waarom de Zweedse overheid, General Motors (GM) en de Europese Investeringsbank (EIB) dan met deze man in zee gingen om Saab een nieuw glorievol leven te geven. Van GM kan men dat gemakkelijk begrijpen.

Voor hen waren er drie mogelijkheden: Fantast Muller, een peperdure vereffening of een schandelijk faillissement. En dus koos men in Detroit logischerwijze voor de fantast. Die was immers goedkoper en beperkte de commerciële schade die een bankroet zou hebben veroorzaakt. Men kreeg er zelfs zo nog geld voor. Mooi toch!

Victor Muller - Saab over de kop - boekkaft

Het journalistenduo Maarten van der Pas en Robert van den Oever geven een goed overzicht van het reilen en zeilen van de Nederlandse zakenman Victor muller.

Dit aspect wordt uitgewerkt in het laatste hoofdstuk ‘kans van slagen’ waar ze hun analytische kwaliteiten tonen. Het is veruit het beste deel van het boek. Daarbij constateren ze dat GM al bezig was met het ontmantelen van Saab toen men met Muller over een overname discussieerde.

Het bedrijf had ook zeven weken stilgelegen en dan kon het opgestelde businessplan niet meer kloppen. Deze farce koste de Zweedse overheid 217 miljoen euro als gevolg van haar borgstelling voor een lening van de Europese Investeringsbank.

En hoe kon een bedrijf als Spyker dat behoudens veel bravoure niets voorstelde een virtueel failliet Saab redden? Iedereen die eens hard had nagedacht wist dat dit alleen kon mislukken.

In die zin is hun conclusie op het einde wat eigenaardig. Zo schrijven ze op pagina 229: “Had de overname een kans van slagen? Ja, maar dan had alles precies op zijn plek moeten vallen.” Maar met overnames van dit genre kan men er zeker van zijn dat alles nooit exact op zijn plaats valt, dat er stevige tegenslagen te verwachten zijn.

Vladimir Antonov 

De Zweedse regering en de EIB hebben in deze zaak dan ook zware fouten gemaakt. Ze hadden die brutale Nederlander gewoon wandelen moeten sturen. Het had veel miserie, onnodige nachtelijke gesprekken, vliegtuigreizen en een fortuin gespaard.

Dat de man om zijn Spyker nog maar eens te redden eerder in zee was gegaan met de in Groot-Brittannië verblijvende Rus Vladimir Antonov zou trouwens overal alarmbellen moeten hebben doen rinkelen en de deuren hebben doen sluiten.

Riga, Letland - Latvijas Krajbanka

Bij gebrek aan een serieuze financiering ging Muller dan maar te raden bij Vladimir Antonov, de man achter de Letse bank Latvijas Krajbanka en de Litouwse Bankas Snoras. Volgens het gerecht in die Baltische republieken was Antonov gewoon met het geld gaan lopen.

De EIB en dus ook de Zweden wilden met Antonov niets te maken hebben, maar hij verschool zich als een dief in de nacht achter een zoveelste schermvennootschap. Dat had men toch zo kunnen raden. De man is eigenaar geweest van de Litouwse Bankas Snoras die op haar beurt de Letse Latvijas Krajbanka controleerde.

In 2011 gingen beide banken over kop en dienden ze tegen zeer hoge kosten door de Letse en Litouwse regering te worden gered. Volgens de aanklacht was Antonov gewoon met de kas gaan lopen. De man werd door de Britse politie gearresteerd en poogt nu zijn  uitlevering aan Litouwen te verhinderen. De zaak komt deze maand in Londen voor de rechtbank.

Maar voorheen al waren er zeer veel verhalen over de vermeende criminele activiteiten, incluis moord, van de man. Zijn hoofdholding Convers Group Ltd. is nu praktisch failliet. Dat Muller zich via zo’n man liet financieren zegt feitelijk alles. Wie bij de banken geen kredieten meer krijgt gaat desnoods bij de onderwereld bedelen.

Gerechtelijk onderzoek

Het boek geeft een uitstekend overzicht van die periode rond Saab en samen met het eerste boek krijgt men een zeer goed beeld van deze verkoper van illusies, deze brokkenpiloot. Wel is men naar mijn smaak nog te braaf voor de man.

Zo schrijven ze op pagina 8: “Muller is een dealmaker pur sang, hij weet zaken goed te analyseren en te combineren, ziet mogelijkheden waar anderen die niet zien en gaat door waar menigeen allang zou zijn opgehouden.”

Als hij het dan toch zo goed weet te analyseren, waarom is hij dan één grote brokkenpiloot die al meer dan tien jaar nog geen enkel project tot een goed einde wist te brengen? Ja, een auto op een groot autosalon presenteren als het toekomstige topmodel is redelijk gemakkelijk, zeker als er geen motorblok in zit. Een bedrijf succesvol maken…. dat is bij Muller blijkbaar onmogelijk.

En ondertussen zijn de door hem met zijn verkooptrucs gelokte beleggers en investeerders wel de dupe. Dat er trouwens aan de man wel eens een echt crimineel reukje zou kunnen hangen blijkt uit het gerechtelijk onderzoek van de boeken bij Saab toen het onder zijn bewind definitief op de klippen ging.

Blijkt dat hij in 2010, toen er bij Saab amper geld was om iemand te betalen, 4 miljoen Zweedse kronen (0,46 miljoen euro) aan onkosten wist te versieren. Ook rijfde hij in 2011 daarbovenop voor dat jaar 2010, ten onrechte zoals nu blijkt, nog een bonus van 1,3 miljoen kronen (0,15 miljoen euro). Juist voor het bedrijf de betalingen staakte. Behalve dan aan hem!

Er is sindsdien in Zweden een gerechtelijk onderzoek gestart over het financieel beleid bij Saab onder Muller. Zoals met Antonov en zijn Bankas Snoras blijkt er ook hier bij Saab geld richting dan Spanje te zijn verdwenen. Maar Muller liet al weten geen verdachte te zijn en … alleen eens naar Zweden te moeten gaan voor een gesprek met de onderzoeksrechter.

Sinds het verschijnen van het boek is er ook meer zekerheid rond de 2,4 miljard dollar grote schadeclaim van Muller tegen GM. Die eiste hij via de rechtbank in Detroit daar GM had verhinderd dat Chinese investeerders als Youngman Saab eventueel zouden redden. Wat volgens hem het faillissement veroorzaakte.

Eventjes dachten naïeve Nederlandse beleggers hier een slaatje te kunnen uit slaan. Recent echter stuurde de Amerikaanse rechter de man zonder een dollarcent wandelen. General Motors wilde duidelijk zelfs nog niet eens praten over een minnelijke schikking vooraf. Nochtans een traditie bij dit soort processen. Men lachte hem bij GM gewoon weg. Terecht.

Maarten van der Pas en Robert van den Oever hebben dus nog steeds een vette journalistieke kluif aan de man. En wie weet, met een Zweedse gerechtszaak in het vooruitzicht en het zo te zien onvermijdelijke einde van Spyker komt er zelfs een derde boek.

Maar vermoedelijk zal Victor Muller met hen ook dan weer niet willen praten. Die wil alleen voldoende dociele figuren ontvangen, geen kritische journalisten.

Willy Van Damme

“Saab over de kop – De nederlaag van Victor Muller”, Maarten Van der Pas en Robert van den Oever. Uitgeverij Nieuw Amsterdam, 240 pagina’s, 2012. Kostprijs 19,95 euro.

Advertenties

3 thoughts on “Spyker – Een Nederlandse praatjesmaker

  1. Dag Willy,
    fijn dat je weer wat tijd krijgt om hier te publiceren.
    Jouw komende blog over de zionisten interesseert me ten zeerste, zoals je zal begrijpen.

    Enkele jaren geleden kreeg ik een boekje in handen dat heet : ‘Beursbedrog’, geschreven door een Amerikaanse prof. die ook in Delft les gaf. Hij had het in het Engels geschreven, maar niemand wilde het daar uitgeven, dus zocht hij een vertaler in Amsterdam, en toen verscheen het hier, in het Nederlands. Het verscheen in 2003 en is nooit herdrukt. Ik heb de vertaler in Amsterdam opgezocht, en die gaf me zowel de Engelse als de Nederlandse versie mee, op schijfjes. ( ! ) Die Nederlandse versie heb ik op het web gezet: http://www.organicfraud.org/beursbedrog/
    Dat mocht van de uitgever, als ik dan ook een reklame voor Robert Bell’s nieuwe boek er naast zou zetten.
    Het is te downloaden, en op een e-reader is dan heel comfortabel lezen ( Na gedane arbeid met de hak, de schop en de kettingzaag ! )

    Ik weet zeker dat U er van zal genieten.
    Uw interesse in bedriegers als Victor Muller zal in dat boekje zeker worden bevredigd.
    En het is slechts 180 pagina’s. Voor mij een maand zwoegen, maar er zijn mensen die het in een dagje lezen.

    Groet, Jan Verheul.
    Antwoord:
    Bedankt voor die tip. Het is spijtig te zien dat het zakenleven vol zit met uitschot en dubieuze figuren. Kijk maar naar de opgeblazen kikkers van Fortis of de schaamtelozen bij de Iers bank Anglo Irish. Het is spijtig want in het zakenleven zitten er ook mensen die het echt goed menen.
    Het is als bij de journalistiek en andere beroepen.
    Willy Van Damme

    • ‘Windhandel’ is het juiste woord. Hoewel. De beurs is per definitie een piramidespel, waar vers geld nodig is om de winsten van de uitstappers te betalen. Wie als laatste de ‘Zwarte Piet’ in handen heeft terwijl het tapijt onder zijn voeten wordt uitgerukt, heeft pech. Dan zijn er plots geen nog grotere gekken meer te vinden die bereid zijn te kopen.
      Als je in dit geldcircus ook opties, futures, swaps etc… met een enorme hefboomwerking gaat gebruiken, wordt het spelletje hallucinant. Zowel ‘up’ als ‘down’!
      Spyker was een enorme windbuil vanaf het begin, de bluf en de leugens waren duidelijk. Het procédé om een windbuil met veel poeha aan de beurs te noteren was al langer bekend. Tijdens de ‘Internet-bubble’ was het dagelijkse kost. Initial Public Offering heet dat. Als je het als CEO zover krijgt dat banken, brokers en spin doctors bereid zijn alles in scène te zetten, de boekhouding wat op te vrolijken, een leuke veelbelovende ‘IPO cataloog’ te knutselen en de aandelen met valse vooruitzichten te ‘pushen’ via het internet, is er voor alle partijen snel een hoop geld te verdienen. Ook met hefboom-overnames is er veel geld te verdienen. Deze taktieken hebben op puur economisch vlak geen enkel nut. De insiders verdien snel veel geld, meer niet. De afgedankte werknemers hebben dan later dikke pech.
      Ja, men denkt dan aan De Prins, maar er zijn veel voorgangers.
      Ik denk hier bijvoorbeeld aan ‘kampioen’ grote mond Bernard Tapie, die de boel buiten proportie heeft belazerd, veroordeeld werd en ten slotte door tussenkomst van Christine Lagarde (ja, dat mens van het IMF) niet minder dan 403 miljoen € kreeg uitgekeerd als schadeloosstelling. Tapie heeft aan zijn zakelijke ‘successen’ zelfs een korte politieke
      carrière overgehouden. Dat zegt vooral veel over de politieke kaste. Dat ook een halfbakken charmezanger met een grote mond een grote politieke carrière kan uitbouwen, weet men in Italië maar al te goed.
      Walter Baeyens
      Antwoord:
      Je zegt het mooi en erg cynisch maar ook heel correct. Ik denk ook aan de verkoop hier in mijn streek van Ontex aan Candover waar Petercam, ABN/AMRO en toen nog de Generale Bank flink wat boter op hun hoofd hebben. En dan heb je de top of the bill Facebook, de mee door de CIA gecreëerde internetkoning. Is daar geld geschept en verloren.
      Oh ja, in de zaak van Superclub wou Jean Louis Duplat, toen baas van de beurscommissie, geen gesprek met mij. Het ton boter op zijn hoofd zou misschien nog wat sneller zijn gaan smelten.
      Willy Van Damme

      • Nu we het toch net over Bernard Tapie hadden. Het nieuwe Hollande-regime heeft de zaak opnieuw opgegraven en Tapie opnieuw in verdenking gesteld. Hoe kon Tapie binnen enkele dagen een regeling treffen met het Elysée (Sarkozy) en 400 miljoen € binnenrijven? Tapie wordt omschreven door de magistratuur als pion in een criminele organisatie. Daar valt onmiddellijk de naam Sarkozy, dikke vriend van de Canadese miljardairs Desmarais, die deel uitmaken van het $-cluster waar ook Albert Frère, Suez, Tractebel, Vivendi, Davignon te vinden zijn. De link met het Rockefeller-Kissinger cluster is duidelijk: Council on Foreign Relations, Bilderberg, Trilateral Commission etc…
        Ook Christine Lagarde (IMF) is betrokken partij in het nieuwe Tapie-schandaal. Het IMF
        is niets anders dan een instrument (incassobureau) van het globale bankenkartel.
        Walter Baeyens
        Antwoord:
        Excuses voor de late plaatsing. Dit zijn natuurlijk rake opmerkingen. Het IMF speelde ook een sleutelrol in de val van de Moslimbroederschap in Egypte, het uiteenvallen van Joegoslavië, enzovoort. Het is de financiële arm van het Amerikaanse imperialisme.
        Een van de leukste was natuurlijk toen het IMF met die vriendin van Bernard Tapie hier kwam zeuren over de loonindexering die dringend moest stoppen. Tot bleek dat haar eigen loon vasthangt aan de index.

        En wie geloof hecht aan dat verhaal van DSK de verkrachter is goed zot. Sarkozy wou hem uit de weg en zijn zetbaasje hebben bij het IMF. Zelfs al wist iedereen wat zij met Tapie had zitten bekokstoven.
        Waarbij de VS hem dan als vriendendienst maar hielp met die mis-en-scene. Zou Tapie die 403 miljoen euro alleen voor zichzelf gehouden hebben? Dat gelooft toch geen serieus mens zeker. Wie zou na die gift niet trakteren? Kom nou!
        Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s