De broek tot op de enkels

Begin deze maand werd hier het stuk ‘Jorn De Cock – Vrienden in Qatar’ online gezet. Het werd sindsdien met toestemming overgenomen door andere websites als Uitpers, De Wereld Morgen en de Mediawerkgroep Syrië en door duizenden op het internet aangetikt. Het staat zelfs vooraan bij wie op Google zoekt naar Jorn De Cock.

In het verhaal werd een relaas gegeven van de nauwe contacten tussen Jorn De Cock, zijn echtgenote Reem Maghribi, de regering van Qatar – samen met Saoedi Arabië de wereldwijde financier tot in België van al die salafistische groepen genre Al Qaeda – en de rebellen in Syrië.

Het is een verhaal van werken met die rebellen en er gelijktijdig ook over schrijven. Verder bevatte het ook een analyse van zijn journalistiek werk. Een die zijn partijdigheid in dit conflict aantoonde.

Bij de Wereld Morgen vroeg men aan Jorn De Cock om te reageren, maar die wou niet. Nadien contacteerde men Tom Naegels, ombudsman van De Standaard, voor een reactie en die wou ook niet. Hij zou eventueel alleen in zijn column in de krant antwoorden. Waar men eventuele replieken natuurlijk zo kan afblokken.

Tot heden bleef het echter ook daar muisstil. Sindsdien is De Cock gewoon verder blijven schrijven met twee reportages over het “bevrijdde” Aleppo. Een stad welk door de door hem als “monsters” omschreven “regimetroepen” dan zeer brutaal wordt aangevallen. Niet omgekeerd natuurlijk.

Wanneer men in een krant berichtgeving leest die manifest fout is en ziet hoe journalisten de deontologie aan hun laars lappen, dan is er altijd de vraag: Doet men dit wel bewust, weet men dan dat dit niet kan? Vragen die veelal niet beantwoord raken.

Hier echter staat als een paal boven water vast dat de redactie van De Standaard dit weet en er niets aan doet. Tom Naegels heeft het steevast in zijn column over journalistieke regels en de plichtenleer maar laat nu begaan. Hij zwijgt en begint dan maar over iets anders.

De krant heeft het, ook nu met het ACW, praktisch elke dag over de moraliteit. Vandaag zat er bij de krant zelfs nog een folder van Broederlijk Delen. Zoals de zaak Jorn De Cock bewijst is dat echter gewoon de klassieke huichelarij, platte PR, van een krant die in wezen nog steeds dezelfde mentaliteit uitstraalt als ten tijde van figuren als een Lode Bostoen, Hugo De Ridder en Manu Ruys.

Toen klonk het op de voorpagina nog: “Alles voor Vlaanderen, Vlaanderen voor Kristus” (AVV/VVK. Zou men dat nu beter niet veranderen met de salafistische slogan: ‘Er is maar een god, Allah, en Mohammed is zijn profeet”? Zeker nu de krant door salafistische terreurgroepen als Jabhat al Nusra bezette Syrische gebieden omschrijft als “bevrijd”.

In plaats van het dagelijkse zwaaien met het moralistische opgestoken vingertje richting de schandpaal van de dag, zien we feitelijk een ander beeld, een van een krant wier broek tot op de enkels is afgezakt. En dat is echt geen mooi zicht hoor.

Willy Van Damme

Advertisements

9 thoughts on “De broek tot op de enkels

  1. Er is bijna niemand meer die nog weet waar menselijkheid eigenlijk over gaat. Het zijn twee tegengestelde werelden, de wereld van de egoïsten, en de wereld van diegenen voor wie de medemens wél meetelt en het ijkpunt ons dus overstijgt. In een reportage vanavond op TV en in Reyers laat draaide het ook steeds weer rond die ego’s en de strijd om de dominante positie. Iemand zei: “Politici zouden eigenlijk maagdelijk moeten zijn.” Zelfs een glamoureuse foto van een politica in een blad zou niet kunnen. Steeds weer die ego’s dus, die voor zichzelf een ‘goddelijke’ status opeisen. De gesprekken blijven er beschaafd uitzien, maar dat is maar schijn. Om het celibaat voor politici niet te moeten invoeren, houden politici hun familie zoveel mogelijk uit de media. Het zei allemaal heel veel over hoe het egoïsme mensen totaal beheerst. DS is destijds opgericht om een alternatief te bieden voor HLN, hét egoïstisch bastion, maar is inmiddels zelf een bastion van ego’s geworden, die alleen nog maar kunnen denken vanuit dat paradigma waaraan onze neven, de chimpansees ook beantwoorden.
    Edith Legrand
    Antwoord:
    Wat mij blijft verbazen is het feit waarom men aan het woord humanisme/menselijkheid steeds mooie dingen als respect weet te koppelen.
    Wie de mens dagelijks bezig ziet, ziet continu ongenadige roofdieren druk bezig elkaar te verscheuren.

    Kijk maar hoe de beide liberale partijen, N-VA en VB met mooi klinkende argumenten maar in wezen om puur politieke reden het ACW kapot willen. Want zij willen meer macht en de rivaal doodbloedend op de grond. Voor wie goed leest is het artikel van Pascal Dendooven vandaag in De Standaard over het ACW/Belfius mooie lectuur.

    Het is hetzelfde met Syrië waar men om de ‘mensen te redden’ hen wil bombarderen en het land verder tot een puinhoop laten schieten.
    Gelukkig zijn er die ogenblikken waar ik mensen ontmoet die wel respect en al dat moois uitstralen.

    Het ware echter best het woord humanimse niet meer te verbinden met iets als respect. De mensheid is dat niet waard.
    Willy Van Damme

  2. “De Broek tot op de Enkels” verwoordt indringend de algemene malaise van de pers in welke vorm ook. Wellicht is deze slaafse onderworpenheid best te vertolken als “Wiens brood men eet…” of “Wat zwaarst weegt..”. Wie, buiten deze en een uiterst beperkt aantal andere sites en/of andere media, waagt het de leugens en desinformatie van de machtigen te weerleggen ? Professionele en/of sociale represailles volgen onmiddellijk; dodelijk efficiënt. Denk aan de moedige whistle-blowers die in vergeetputten werden gedumpt. Noch journalisten, noch politici, noch magistraten kunnen/willen zeggen of schrijven wat zij misschien graag zouden uitgillen om de ongeïnteresseerde schapen tenminste hun hoofd toch even te zien draaien om nadien slaafs hun weg verder te zetten naar de slachtbanken (oorlog, werkeloosheid, armoede, uitsluiting en zelfs opsluiting).
    Gegeneraliseerde Omerta.

    Intussen, Willy Van Damme, nogmaals gefeliciteerd voor AL uw opmerkelijke artikels; evenals de meeste reacties.

    charles van heester
    Antwoord:
    Hartelijk bedankt voor deze bloementuil. Ze staat al op tafel te pronken.
    Inderdaad, de omerta. Het is schokkend te zien hoe De Standaard er niet voor terugschrikt haar reputatie hier zomaar te grabbelen gooit. En nochtans is het essentieel dat een krant beschikt over een goede reputatie. Zo immens grot meot de cdruk op de redactie dus zijn. Kun je het voorstellen!!

    Ik zit al 34 jaar in deze stiel maar heb me nog nooit hoeven te schamen. Ik maakte fouten, ja, maar waar mogelijk worden die snel rechtgezet. Gisteren nog twee: Meulenbroek moest Meulebroek zijn en het waren de Paters Alexianen en niet de Broeders van Liefde zoals eerst geschreven. Maar zoiets is menselijks, het zou niet mogen maar het is onvermijdelijk.

    Ooit deed ik een verhaal over het optreden van de Chinese veiligheidsdiensten in België en een poging tot ontvoering. Het was de tijd toen Washington en Beijing vrienden waren.
    Het leverde mij een plaats op de zwarte lijst bij Sus Verleyen van Knack. En vrienden journalisten die mij stelden dat dit toch te verwachten was en dus in de pas moest lopen.
    Paul Goossens, toen hoofdredacteur bij De Morgen, riep mij toen zelfs bij hem en weigerde het te plaatsen.

    Zo gaat dat. Wie zijn mond open doet raakt in vele gevallen op de zwarte lijst. En wie zijn brood wil verdienen zit graag in die positie? Amper iemand.
    Daar gaat het over. Er is geen ministerie van Censuur zoals in enkele landen nog bestaat, maar de censuur is wel springlevend. De Standaard is daar het levende bewijs van.

    Maar gelukkig is er tegenwoordig het internet waar men wel kan schrijven wat er aan de hand is. Zo kregen wij tijdens de oorlog om Joegoslavië alleen de eenheidsworst geserveerd komende van de Navo. Wie iets alternatiefs zocht moest ver lopen en diep graven. Nu is het in één klik allemaal beschikbaar.
    En zo krijgt de lezer nu een beter zicht op de oorzaak voor het bloedbad in Syrië dan wat een Jorn De Cock, Jens Franssen en Rudi Vranckx ons denken te moeten serveren. En het is in veel gevallen ook nog gratis beschikbaar.
    Willy Van Damme

  3. Waarschijnlijk moet bij dergelijke “ego’s” de broek zo laag zakken, om hun moraliteit aanschouwelijk te maken ???
    Gerard Eggermont
    Antwoord:
    Kan dat ooit aanschouwelijk zijn?
    Willy Van Damme

  4. Eigenlijk moeten we nog tevreden zijn dat de media nog zoveel moeite doen om ons leugens op te lepelen. Het is bijna een soort compliment! Men gaat er blijkbaar van uit, en is er bang voor, dat de ‘publieke opinie’ bij het horen van de ‘echte’ waarheid op de barricaden zal klimmen en de guillotines gaat oliëen. Als dat geen overschattings is !
    ‘Imagine they gave out the truth and nobody cared!’

    Sibel Edmonds getuigt dat zo goed als niets nog de gehypnotiseerde massa in opstand kan brengen.
    Misschien is dat waarom ze nog in leven is. ‘Breng maar alles uit, het interesseert toch niemand’.

    Alweer een interessant interview (Nr 5) met de voornoemde passage rond 1u 10min.
    http://www.corbettreport.com/sibel-edmonds-answers-your-questions-on-gladio-b/

    Slecht nieuws voor de ‘journalisten’: leugens worden binnenkort compleet overbodig!
    Walter Baeyens
    Antwoord:
    Iedereen die met journalistiek bezig is weet dat de media qua vertrouwen bij het grote publiek helemaal onderaan staat, bij de politici. En toch blijft het interessant voor sommigen om verder in de media te investeren.

    Vraag aan iedereen in de straat of Kadhaffi goed of slecht was en je zult grotendeels als antwoord “erg slecht” krijgen. Als je dan aan diezelfde mensen zult vragen hoe het nu dan in Libië is, dan zal amper iemand kunnen antwoorden. Dat in Benghazi bijvoorbeeld gewapende bendes in ziekenhuizen binnenvallen en mensen op de spoeddiensten en op de operatietafels komen doodschieten, ze zullen het niet weten. Reden: Onze pers schrijft het niet.

    Hilarisch waren bijvoorbeeld de radioreportages over de pseudoverkiezingen in Libië waar de man alleen maar tevreden in de kiesrijen staande en perfect Amerikaans Engels sprekende ‘Libiërs’ aan het woord liet. Over de werkelijke toestand geen woord. Zelfs Joris Ivens, de hagiograaf van Stalin en Mao, zou nooit zo’n grotesk verhaal hebben durven maken. Maar dat is het niveau.

    Daarom dat De Standaard dan wel een loopje neemt met de waarheid maar toch nuttig is.
    Leuk is dan wel dat ze het regelmatig hebben over dat grote wantrouwen bij het publiek tegenover de media.
    Ze weten het probleem, kennen de remedie maar slikken het medicijn bewust niet.

    Als ik nu weer zie hoe de media de heisa rond het ACW/Belfius hebben verslagen dan vraag je je soms af of men daar dan aan de LSD zit. Hallucinant. Ze schrijven over zaken waar ze technisch amper of niets wat over kennen maar brullen allen in koor fraude.
    En nu staan ze ook hier weer maar eens met de broek op de enkels. Ziekelijk.
    Willy Van Damme

    • Walter, ik ben het niet met jou en Sibel Edmonds eens. Als het balletje eenmaal begint te rollen is het niet meer te stoppen. Dat heeft de geschiedenis meermalen bewezen en je ziet het hier en daar nog steeds gebeuren. Ze zouden wel willen dat ze de massa blijvend onder controle kunnen houden. Maar dat is een illusie.
      Gerrit
      Antwoorden:
      Behalve voor diegenen die in alles een grote samenzwering zien is een opstand nooit te voorspellen. De kruik gaat immers zolang te water tot ze barst. Wat men wel kan doen, en Tunesië bewijst dat zeer goed, is alles indammen, onder controle krijgen en dan manipuleren.
      Willy Van Damme

  5. Karl Rove (Bush adviseur) snickers at the childish delusions of the “reality-based community,” and brags:
    “We’re an empire now, and when we act, we create our own reality. And while you’re studying that reality—judiciously, as you will—we’ll act again, creating other new realities, which you can study too, and that’s how things will sort out. We’re history’s actors…and you, all of you, will be left to just study what we do.”
    Walter Baeyens
    Antwoord:
    Een van de belangrijkste kenmerken van Amerikaanse beleidsmakers, miljardairs en hun blaffende en bijtende honden, de militairen, is een onvoorstelbare arrogantie. Dit blijkt ook uit dit mij onbekende citaat.
    Karl Rove wordt dan ook door velen gezien als de smeerlap die voor niets terugschrikt om zijn Republikeinse bazen een verkiezingsoverwinning te bezorgen. De man is tijdens zijn leven al legendarisch.
    Wel is ook Rove niet oppermachtig en verloor hij nu al twee presidentsverkiezingen aan Barack Obama. Die heeft zo te zien nog een betere smeerlap in dienst.

    En wat betreft de studie van de wereldgeschiedenis. Nog steeds stellen de meeste historici, als je hen wel zo mag noemen, dat de VS in 1941 in Pearl Harbor verrast werden. Dit terwijl nu toch al decennia bewezen is dat de VS vooraf perfect wist wat ging gebeuren. Het betrof theater, beter dan Broadway en Hollywood.

    Het is ook geen toeval dat Hollywood gewoon een verlengstuk is van Buitenlandse Zaken en het Pentagon. Zie maar naar de film Argo of een George Clooney en zijn krokodillentranen voor Soedan.
    Bij de uitreiking van de Oscars had men het zelfs over de slechte toestand waarin de Iraniërs moeten leven. Ja, de VS controleren het niet. Maar het is er alleszins beter dan in Irak, Libië, Syrië en Afghanistan waar de VS meende militair te moeten tussenbeide te komen.
    Willy Van Damme

  6. “En nu staan ze ook hier weer maar eens met de broek op de enkels. Ziekelijk. Willy Van Damme”
    Ziekelijk is nog te zwak uitgedrukt. Niet alleen wordt de waarheid weggemoffeld, een ‘passende realiteit’ wordt gefabriceerd en in onze hoofden geïnjecteerd.
    ‘Don’t believe anything the media say until it’s officially denied’
    Geniet van de avonturen van ‘Syria Danny’, met zijn Oxford accent.

    Walter Baeyens:
    Antwoord:
    Het is hier al eerder gepost, maar dit is zo schokkend/hilarisch/schandelijk en onthullend dat het hier nog eens mag geplaatst worden. Bedankt.
    Hier staat echter een voor CNN nog onthullender filmpje over hoe ze live verslag uitbrachten over de oorlog om Koeweit van 1991. Alles was zogezegd direct en buiten in open lucht in Saoedi Arabië opgenomen. In wezen echter was het een studio waar men zelfs een palmboom had staan die men dan maar met een blazer deed bewegen.
    De zender kreeg toen een wereldwijde reputatie als de zender met het ‘breaking news’. Hilarisch is de scene als er een zogezegde gasaanval dreigde, de ene journalist trekt een gasmasker aan en de andere zet een helm op. Ik noem dit een intellectuele vorm van oplichterij.

    Maar onze Danny is natuurlijk ook wel goed. Hij werkte toen voor de ngo Avaaz, als steeds gefinancierd door George Soros, de strafrechtelijk veroordeelde superspeculant. Weet je dat Guy Verhofstadt met onze Danny vorig jaar een persconferentie gaf smekend om hulp voor die Syrische salafisten? Een logeman die salafisten aan de macht wil. ‘Moe kunnen”, zeggen ze in Mariakerke.
    Willy Van Damme

  7. “En wat betreft de studie van de wereldgeschiedenis. Nog steeds stellen de meeste historici, als je hen wel zo mag noemen, dat de VS in 1941 in Pearl Harbor verrast werden. Dit terwijl nu toch al decennia bewezen is dat de VS vooraf perfect wist wat ging gebeuren. Het betrof theater, beter dan Broadway en Hollywood. Willy”
    Voor degenen die Willy ’s Pearl Harbor verhaal wat bij de haren getrokken vinden: een recenter en goed gedocumenteerd geval van ‘uitlokking’ is de beschieting van de USS Liberty in 1967.
    Het US Navy schip werd aangevallen door Israëlische jets en torpedo-boten. Het plan was om het schip te kelderen en alle opvarenden uit te schakelen. Egypte zou dan als de schuldige worden aangewezen. Dit zou een Amerikaanse tussenkomst rechtvaardigen in de oorlog tussen Israel-Arabische buren. De USS Liberty zonk niet, enkele overlevenden waagden het getuigenissen af te leggen. President Johnson, die de Vietnam-oorlog aan de gang hield voor zijn vriendjes, veegde alles onder het tapijt. Ook een Israëlisch piloot legde jaren na de feiten een verklaring af.
    De hawks in de US regering waren dus bereid geweest een paar honderd mensenlevens te offeren voor ‘de goeie zaak’. Enkele duizenden in Pearl Harbor. Enkele duizenden op 9-11. Het zijn slechts faits divers in het imperiale logboek van het US Empire.

    Walter Baeyens
    Antwoord:
    Wat betreft Pearl Harbor 1941 wil ik verwijzen naar de onderzoeker Jacques R. Pauwels die o.a. in het Radio 1-programma Interne Keuken te horen was. U kunt zijn verhaal met daarbij een levendige discussie lezen op http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/12/27/pearl-harbor-mythe-en-werkelijkheid.

    Wat betreft de US Liberty dacht ik dat er nog twijfels waren voor de motieven waarom Israël dit Amerikaanse schip in volle oorlog aanviel. Een vergissing zal het zeker wel niet geweest zijn en uw visie is daarbij zeker een goede mogelijkheid.

    Israël heeft hier trouwens een traditie en plaatste ooit in 1954 bommen bij de American Library in Cairo om zo Egypte de schuld te geven voor hun terreur. Er was echter een probleem voor Israël, een van de leidende figuren in dit complot was namelijk een dubbelagent die voor de Egyptische veiligheid werkte.
    Het was de Lavrov-affaire die politiek zelfs de kop heeft gekost van David Ben Gurion, toen premier en de historische leider van de zionistische staat.
    Willy Van Damme

  8. Alan Hart heeft nog weer een andere uitleg over de USS Liberty, en omdat hij ter plaatse was en omdat zijn uitleg erg gedetailleerd is, meen ik dat we er waarde aan moeten hechten.
    U leest het hele verhaal hier:
    http://www.alanhart.net/why-really-was-the-uss-liberty-attacked-by-israel

    De essentie, als ik het goed begrijp: Israel had van president Johnson het groene licht voor een aanval op Egypte, maar niet voor een aanval op Syrië en Jordanië. Toch was dat ook belangrijk voor Moshe Dayan.
    Ze hadden slechts 4 dagen de tijd, want na 4 dagen zou de Veiligheidsraad roet in het eten gooien.
    De Liberty was daar om de Israelische communicatie te controleren.
    De VS was bang voor een conflict met Rusland als Israël óók Syrië zou aanvallen.
    Toen de Liberty was uitgeschakeld werden flink wat tanks en manschappen op vrachtwagens geladen om naar de grens in het Noorden te rijden en daar te vechten, aldus Alan Hart.

    Ik heb elders gelezen dat Johnson de vliegtuigen, die de Liberty te hulp schoten, terug riep zodra hij begreep dat de aanval door Israel werd gepleegd, enniet door Egypte.
    Jan Verheul
    Antwoord:
    Ik ken dat verhaal alleen erg vaag en kan er dus niet echt veel diepgaands over zeggen. Maar dit lijkt mij een geloofwaardige versie.
    Mogelijks komt ook hier ooit de waarheid boven water. Voor de VS en Israël is dit natuurlijk een erg vervelende zaak die om die reden nog lang achter slot en grendel zal zitten.
    Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s