De moraliteit van de fiscalist

Toch mooi hoe sommigen als het hun past plots afkomen met het begrip moraliteit. De zwarte economie in dit land kent geen grenzen en fiscale paradijzen van Liechtenstein tot Curaçao en het eiland Man floreren mede dankzij Belgisch zwart als nooit tevoren.

Stichting in Jersey

Er worden wereldwijd door allerlei grote bedrijven en hun eigenaars miljardairs de meest vindingrijke trucs bovengehaald om geen belastingen te betalen. Kwestie dat het topmanagement en de grote eigenaars de miljarden maar blijven verzamelen. Amper een kat die erover opmerkingen maakt.

Neem Starbucks, de keten van koffiehuizen die in Groot-Brittannië grote winsten maakt maar al jaren geen rooie cent belastingen ophoest. De reden is dat al die winsten dienen om een Nederlands zusterbedrijf te spijzen want die zijn eigenaars van het logo en vragen hiervoor veel geld. En waarom in Nederland? In Nederland moet men op dat soort winsten amper belastingen betalen. Leuk gevonden.

Neem ook de Amerikaanse zakenbank J.P. Morgan die in London aan haar topkaders met nieuwjaar al jaren een fikse bonus geeft. Die betalen ze echter niet uit in London maar aan een stichting in de wasserette genaamd Jersey. En dat is vrij van belastingen.

De begunstigde kan er dan wel niet zo rechtstreeks aan. Behalve via een renteloze lening zonder tijdslimiet qua afbetaling. Een andere leuke uitvinding. En zo kan men met dit soort inventiviteit ganse bibliotheken vullen.

Er groeide hier rond trouwens wereldwijd een ganse industrie met miljoenen werknemers die niets anders doen dan te zorgen dat de miljardairs van deze wereld amper belastingen betalen.

Wurging der middenklasse

Het gevolg is dat geen enkele serieuze multinational nergens nog veel belastingen zal betalen. Miljardenwinsten maar centenbelastingen. Het is de wereld van de eenentwintigste eeuw, een waar alleen loontrekkenden, kleine zelfstandigen en bedrijfjes samen met de consumenten nog belastingen betalen. De wurging van de overheid en de middenklasse.

Dit is al veel jaren zo het geval en niemand die hierover klaagde, behalve dan wat alternatievelingen, vakbonden en meer sociaal voelende partijen. Partijen als N-VA, Vlaams Belang, Lijst Dedecker of Open VLD hebben er nog nooit publiek over zitten tobben.

Maatregelen hiertegen is voor hen niet nodig. En kijk als dan een van die tegenstanders zoals al de rest poogt de fiscale druk zo beperkt mogelijk te houden, dan is het kot voor hen plots te klein. Dit is dan ineens ‘schandelijk’. De rest laat men blauw blauw.

Eerst was er Rudy De Leeuw van het ABVV die een klein familiaal vennootschapje had waar ook vrij klassieke fiscale maatregelen waren genomen. Niets illegaals en zelfs vrij ordinair. Maar het kot was plots te klein. Dit was moreel onaanvaardbaar en daar zat De Leeuw op de schandpaal.

En dan kwam er Koningin Fabiola die wou zorgen dat haar privéfortuin naar haar katholieke doelen en al even gelovige neefjes ging en niet grotendeels naar de fiscus. Opnieuw klonk overal luidkeels het woord ‘moraliteit’. Een truc die iedereen die het maar kan gebruikt was plots iets dat wegens haar immoraliteit niet kon. Men moet maar durven.

Burgerlijke zaak

En nu is het het ACW aan de beurt. Als grote multinationals het gebruiken hoor je bijna niemand, zeker niet bij de N-VA. Plots ontdekt men dat het ACW diezelfde fiscalisten gebruikt met als idee zoals de rest zo weinig mogelijk belastingen te betalen. En dan valt opnieuw dat modewoord ‘moraliteit’.

Gebruiken Total en Albert Frère het dan is er geen probleem, past ook Rudy De Leeuw of de vakbond en het ACW het toe dan zet de N-VA alles in rep en roer. Dan klinken keiharde beschuldigingen als fraude, valsheid in geschrifte en belangenvermenging. Alleen bendevorming en moord ontbraken nog.

Ook twee weken geleden met het verhaal rond de bouw van een Europees vakbondshuis in Brussel was er volgens diezelfde N-VA sprake van fraude want men had in Nederland gebruik gemaakt van een ‘postbusbedrijf’. Rare beschuldiging als men weet dat er in Nederland tienduizenden dergelijke firma’s zijn. Allemaal bezig met correctioneel strafbare fraude?

Waar het hier over gaat is dat het ACW als een organisatie die haar geld goed wil beheren gewoon een fiscaal bureau inschakelde die het fiscaal meest interessante voorstel uitwerkte. Niet onlogisch wegens de vele gelden die er omgaan en de ontzettend complexe structuur waar men mee worstelt.

Wie goed het uiterst ingewikkelde debat volgde ziet dat er in wezen bijna zeker geen sprake is van iets als strafbare fraude. Alleen over het gebruik van het Definitief Belastbaar Inkomen (DBI) blijkt er discussie. Mag dat, of mag dat niet? Dit is natuurlijk een kwestie van veel geld.

Maar aangezien het systeem werd opgezet door een fiscaal bureau en al tien jaar zonder opmerkingen de belastingcontrole passeerde, lijkt dit een puur technische kwestie te zijn, geen strafzaak. Een die men eventueel wel voor een burgerlijke rechtbank kan uitvechten. Meer niet.

En de diamantsector?

En dat diegenen die al die jaren zwegen over die gigantische de maatschappij ontwrichtende belastingontwijking, nu komen razen over moraliteit zegt feitelijk alleen alles over hen zelf. En hun rare visie op de moraliteit.

Neem nu Jan Jambon van N-VA die vorige donderdag zo fel tekeer ging over die vermeende immoraliteit van het ACW. De man is echter sinds meer dan een jaar lid van een lobbygroep voor onze diamantsector.

Zou hij het met hen ook al over de moraliteit van hun financieel geritsel gehad hebben? Hij kan anders in Zwitserland eens polshoogte bij de Hong Kong & Shanghai Banking Corporation (HSBC). Ze weten er daar alles van.

Mensen die nooit bezwaar maakten tegen de nooit geziene belastingontwijking moeten nu niet zeuren over moraliteit. Het probleem is immers de wet die dat mogelijk maakt. Niet diegenen die de wet toepassen.

De kwestie van de belastingontwijking is een zeer belangrijk probleem geworden. Recent nog op de G20 in Moskou waar men nog maar eens uitblonk in loze kreten. Het is immoreel omdat de zwaarste schouders fiscaal feitelijk amper nog iets dragen.

Dat dient aangepakt en is een pure schande. Men kan het Total op zich toch niet kwalijk nemen dat men de wet die dit toelaat toepast. Het is de wet die men moet aanpakken. De rest volgt dan automatisch.

Een marxist

Het systeem kraakt ook economisch in al zijn voegen en is op termijn gewoon onhoudbaar. De aan de overheid gestelde eisen worden steeds groter maar de inkomsten waarmee zij aan die eisen moet voldoen wordt steeds kleiner. En dus komt de middenklasse in gevaar en wordt het sociaal weefsel in zijn hart aangevallen.

En dan heb je allerlei patroons en een Karel Van Eetvelt die steeds maar klagen over een te hoge belastingdruk, bewust verzwijgend dat al die machtige multinationals en de miljardairs erachter het vertikken om meer dan een symbolische eurocent aan belasting te betalen. Neen, voor hen is Di Rupo een marxist en een communist.

Als de N-VA en de haar weeral napratende pers (1) willen schreeuwen over immoraliteit dat men dit systeem en de verdedigers ervan aanvalt. Immoreel zijn zij die weigeren de waarheid over de fiscaliteit te zeggen en verhinderen dat ook de machtige grote bedrijven belastingen betalen.

Maar voor de N-VA, die werkt met ruggensteun van een agressief en blind patronaat, is dit een unieke kans om CD&V politiek uit te schakelen. Want zonder ACW is dit de makke speelbal van de mannen van De Wever. Daarom valt de N-VA het ACW aan. De rest is quatsch.

En voor de patroons achter de N-VA is dit een uitgelezen kans om de vakbonden te vernielen en zo een nog asocialer beleid door te voeren. Het is hier dat men de reden moet zoeken voor slaafse wijze waarmee de kranten het verhaal van de N-VA bijna klakkeloos overnamen.

Ook dit doet denken aan de jaren dertig en twintig toen fascistische bendes te democratische instellingen aanvielen. De toen nog jonge democratie beperkte immers de macht der aristocraten en dus schakelden sommigen onder hen een Hitler, Franco en Mussolini in.

Het is aan de wethouder en regering om maatregelen rond die moordende belastingontwijking te nemen. Daar ligt hem de immoraliteit, nergens anders.

NASCHRIFT

Het ACW gaat volgens een persbericht onderzoeken of er een strafklacht mogelijk is tegen Peter Dedecker, de man van de N-VA die de beweging van zwaar crimineel handelen beschuldigde. Hij had het daarbij o.a. over valsheid in geschrifte, belangenvermenging, fiscale fraude en diefstal.

Termen uit het strafrecht die crimineel handelen veronderstellen. Wie dergelijke verklaringen over derden doet moet meer dan goed in zijn schoenen staat. Hij moet het bij een strafklacht allemaal kunnen bewijzen voor een college van drie rechters. Gezien de serie concreet geuite beschuldigingen zou Dedecker en zijn partij het wel eens heel lastig kunnen krijgen.

Een wat verstandig man die een dergelijk dossier wil lanceren had gesproken over “mogelijke fraude” of “het kan eventueel fraude zijn”. Maar hier liet Dedecker geen twijfel bestaan rond zijn beschuldigingen. Ik zou niet graag in zijn plaats willen zijn.

Ondertussen schakelde het ACW ook specialist Alex Haelterman in om de zaak te onderzoeken. Die controleerde volgens zijn zeggen alle nodige documenten en zag nergens enig misbruik van de wetgeving. Haelterman wordt omschreven als een van onze grootste specialisten op fiscaal gebied en is in beide landsdelen zowel op professioneel als op academisch vlak erg aktief.

Willy Van Damme

1) Opmerkelijk waren gisteren de voorpagina’s van de kranten van de groep Van Thilo die – zou het wel toeval zijn – beiden op de voorpagina en met dezelfde teneur het verhaal brachten van de mail van het ACV over die kwestie.

De Morgen verkocht het vel van de beer voor hij zelfs in het vizier was. “Katholieke zuil valt uit elkaar”, kopte de krant. Het Laatste Nieuws bakte het nog bruiner en vervalste zelfs de tekst van die mail op haar voorpagina. Moraliteit? Die van de riool dan.

Zo citeerde men op de voorpagina “Het gaat om laakbare praktijken, die het ACV absoluut afkeurt.” Wat betekent dat volgens de krant het ACV hier de N-VA gelijk geeft.

Binnenin, op de minder gelezen pagina 2, wordt dan de bewuste mail integraal afgedrukt. En daar staat alles echter voorwaardelijk: “Het is duidelijk dat zelfs als maar een gedeelte van de beschuldigingen ten aanzien van het ACW een grond van waarheid heeft, het hier laakbare praktijken betreft, die het ACV absoluut afkeurt.”

Wie trouwens Marc Leemans, de voorzitter van het ACV, maandagochtend op Radio 1 bezig hoorde, kreeg een totaal ander veel minder hard klinkend verhaal. Maar als men het ACW kapot wil dan gaan onze pennenlikkers natuurlijk dat soort verhalen niet brengen. Neen dan valt – dixit De Morgen – de “katholieke zuil uit elkaar.”

Oh ja, Yves Desmet had het deze ochtend in zijn editoriaal voor De Morgen over moraliteit. Die van wie?

Advertenties

9 thoughts on “De moraliteit van de fiscalist

  1. De NVA is de partij van egoïstische extremisten. Zij hebben de meest uitgekookte en gewetenloze spindokters in huis. Ik heb dat allemaal al eens gezien, maar hier was het nooit eerder zo brutaal. De CD&V heeft gelukkig niet gepanikeerd, in tegenstelling tot ACV. Panikeren is zwak, je moet ten allen tijde klaar zijn voor dat soort aanvallen. Ik vind het jammer dat koningin Fabiola heeft toegegeven, ik zou het niet gedaan hebben.
    Edith Legrand
    Antwoord:
    Vlak na de laatste gemeenteraadsverkiezingen noemden twee gewaardeerde collega’s hier de N-VA gewoon een soort van Vlaams Belang light. Een rake observatie.
    De zoveelste rel rond De Wever nu met de liberalen toont perfect dat we met die man van de ene rel na de andere lopen. Daarbij steeds Calimero spelend.

    De Vlaams nationalisten hebben in de Belgische geschiedenis nog niets anders gedaan dan herrie geschopt, zich asociaal gedragen en voor wat zilverlingen door bezetters zich laten omkopen. Het ruzie maken zit hen blijkbaar in de genen.

    Men moet trouwens maar durven, schreeuwen over moraliteit en gelijktijdig aan mensen aidsremmers weigeren. Gelukkig voor hen eet de pers uit hun handen.
    Willy Van Damme

  2. Willy, ik herinner me nog dat voormalig Partij van de Arbeid premier Joop den Uyl, zichzelf socialist noemende, ooit het hoofdkwartier van Shell (het was Shell in mijn geheugen, maar ik kan er niets over terugvinden) van de UK naar Nederland haalde en het bedrijf vrij stelde van belastingen. Een schandaal waar ook toen al weinigen zich druk om maakten.
    Kijk naar onderstaande CV en we hebben het antwoord. Ook al zo’n principiele ‘socialist’

    Wie: Dick Benschop
    Geboren: 5 november 1957
    Opleiding: geschiedenis, Vrije Universiteit
    Loopbaan:
    1984 leraar geschiedenis
    1986-1989 persoonlijk medewerker Joop den Uyl, Wim Kok, Thijs Wöltgens
    1992-1994 directeur partijbureau Partij van de Arbeid
    1994-1998 zelfstandig adviseur
    1996-1998 Commissaris voor de Media
    1998-2002 staatssecretaris van Buitenlandse Zaken
    2002 lid Tweede Kamer der Staten-Generaal
    2003-2006 vicepresident Strategy and Portfolio Shell Energy Europe
    2006-2009 vicepresident Shell Kuala Lumpur
    2009-2011 vicepresident Strategy Royal Dutch Shell
    2011-heden president-directeur Shell Nederland
    Gerrit
    Antwoord:
    Inderdaad, men is in dat milieu collectief schuldig. Ook al onze partijen hadden tot onlangs amper een probleem met die gigantische belastingontwijking. Er waren wel uitzonderingen maar dat waren geïsoleerde figuren.

    Nu men ziet dat de inkomsten van de overheid in gevaar zijn begint men te roepen. Zie maar naar David Cameron in Groot Brittannië waar zijn partij zelfs geen voldoende geld meer beschikbaar stelt voor iets als degelijk onderwijs, verkeer en gezondheidszorg.

    Ook het ACW deed hier trouwens aan mee. Tot men door de bankencrisis ontdekte dat men totaal fout bezig was. En nu zitten ze met de gebakken peren.
    Maar dat een partij als de N-VA de lef heeft om over moraliteit te spreken is zowat het toppunt van durf.

    Bart De Wever en Koen Blyweert, een der meest beruchte ondernemers van het land, zijn toch goede vrienden. Maar daarover zal onze pers wel niet berichten.

    En ja, Shell dat is toch Nederland, en dus is wat goed is voor Shell, goed voor Nederland. Waarom wil men anders die Joint Strike Fighter van de VS kopen denk je? Om Shell in de VS aan centen te helpen natuurlijk.
    Willy Van Damme

    • Beste Willy, een vermeende uitruil tussen de JSF aankoop en de belangen van Shell in de VS zou mij niet verbazen, maar zijn er aanwijzingen dat er daadwerkelijk zo’n deal bestaat ?

      Jan Daan
      Antwoord:
      Die link gaat men nooit aan onze neus hangen, dat is voor de achterkamers als de microfoons en camera’s weg zijn.
      Wat denk je dat er zou gebeuren moest Mark Rutte in het publiek de waarheid zou zeggen over de steun van de VS voor al die salafistische terreurbendes in het Midden Oosten?

      Het zal bedrijven als Unilever, Shell en Phillips, om er maar enkele te noemen zwaar kunnen te staan komen. En dat risico will men in Den Haag nooit lopen.
      En dus moet Nederland om Shell te plezieren peperdure rommel kopen die als men het al gebruikt zal dienen om zoals met Libië een of ander de VS niet goedgezind land kapot te schieten. Leve de beschaving.

      De VS gaat maar met een soort belangen rekening houden en dat is die van het selecte clubje van Amerikaanse miljardairs en hun corporaties, geldschieters van die bijna ontbetaalbaar geworden kiescampagnes.
      De rest is ondergeschikt. En de dag dat de VS Nederland niet meer denkt nodig te hebben wordt het zootje van Shell & Co gewoon dezelfde dag gedumpt.

      Maar als ze Shell of iets anders uit Nederland pakken dan zal men dat stiekem doen en men zal zeker nooit ergens in het openbaar zeggen dat het te maken heeft met de weigering om die Joint Strike Fighter te kopen.

      Japan wou de VS weg van Okinawa en plots waren de auto’s van Toyota in de VS een levensgroot gevaar op de weg. De Japanse regering viel, de VS bleef op Okinawa en plots waren die auto’s van Toyota wel goed. Erg simpel hoor.
      Willy Van Damme

      • Inderdaad Willy, ik had zo gauw niet de link kunnen leggen tussen oliebelangen en de daarvoor benodigde militaire machtsmiddelen om ze veilig te stellen.

        groet,
        Jan Daanen
        Antwoord:
        Effe nadenken en de logica laten spreken en je komt er.
        Willy Van Damme

      • Bij Royal Dutch Shell denken we natuurlijk aan de Oranje Royals. En dan is het Lockheed schandaal uit de 70s met graaier Prins B op kop helemaal niet zo veraf. More of the same, eigenlijk.
        Walter Baeyens
        Antwoord:
        Men zou het nog vergeten na al die goednieuwsshow van Beatrix & Co. Shell dat is zo vies als het goedje dat ze uit de grond halen. En stinken…. vraag dat bijvoorbeeld eens in Nigeria.
        Willy Van Damme

  3. Over de fiscale truuk met de merkrechten heb ik wat achtergrond info uit mijn vroegere carrière.
    Inderdaad kan men een bekend merk van een bedrijf in een aparte holding plaatsen in tempore non suspect . Deze verleent dan een licentie aan de dochteronderneming op het terrein. Deze licentie kost zoveel geld (aftrekbare kosten) dat dit bedrijf nauwelijks winst maakt. De inkomsten bij de holding (=royalties) zijn niet belastbaar in Nederland.
    Dezelfde truuk werd toegepast door het Nederlandse modehuis Van Gils. Toen dit uiteindelijk failliet ging moest de curator vaststellen dat de merkrechten ( toen ca 1 miljard BF waard) in een aparte holding zaten en niet konden worden verkocht. Na de faling volstond het om hetzelfde bekende merk via een nieuwe licentienemer opnieuw op de markt te brengen.
    Walter Baeyens
    Antwoord:
    Bedankt voor deze extra informatie.
    Ik ben nu benieuwd wat er van de grote woorden van Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland, geuit op de top der G20 in Moskou, gaat in huis komen. Wedden dat het niets wordt.

    In 2008 beloofden Sarkozy & Co komaf te maken met al die fiscale paradijzen. En we weten nu 5 jaar later hoe hol die woorden van toen waren.
    Willy Van Damme

  4. De jaren 30 herhalen zich naadloos, eventueel nog erger….eigenlijk boeiend om er met een oude neus op te zitten kijken bij een kop koffie…
    ….Eens zien of “het volk” zichzelf zondag ophangt aan stemmen voor de hansworst Berlusconi…
    Ludo Kenis
    Antwoord:
    Wie met politici en demagogen als die De Wever, Wilders, Bossi, Haider enzovoort geen geur der jaren dertig opsnuift heeft een zwaar verstopte neus. In Italië hebben ze nu zelfs al drie clowns, Umberto Bossi, Silvio Berlusconi en Beppe Grillo. Leon Degrelle zou jaloers zijn.
    Willy Van Damme

    • Dexia, ACW…onder de mat ermee , zegt de CVP(..en mei-68-gers..) terwijl haar “NVA -bult” ervan smult. Was en is Leterme een weergaloze strateeg
      De Boerenbond-crash raakte in de jaren 30 ook niet onder de CVP-mat , maar die had reeds het VNV in petto om alsnog garen te spinnen en groepjes rond August Vanistendael stonden weer klaar in 1945.
      Rond 1860 had ene CVP-er Dedecker, telg uit de stal van Kanunik Dedecker der Broeders van Liefde, ook een grote mat nodig voor fraude.
      Soit…schijnbaar groeit de nostalgie naar de geur van de jaren 30 voor meer en meer neuzen… bovenop die van de Orde van den Prince.
      ”De onzichtbare hand ????? ”
      Ludo Kenis
      Antwoord:
      De herrie die men recent maakte rond het ACW en Dexia toont nog maar eens hoezeer de pers er steeds weer in slaagt de lezers te bedriegen.
      Wie de relatie van Dexia met het ACW onderzoekt moet weten wat er juist gebeurde rond Lernout & Hauspie, want dit is cruciaal in het begrijpen van de geschiedenis van het ACW van de laatste twintig jaar.

      Eind de jaren negentig neemt de spaarderscoöperatieve BACOB immers de bank Paribas over en doopt die om tot Artesia. Vrij snel nadien echter zal BACOB overgaan in toen nog Dexia. Beide overnames waren een gevolg van het faillisement van het beruchte spraaktechnologiebedrijf Lernout & Hauspie waarin beide banken ontzettend veel geld hadden ingepompt.

      Het was op bevel van de Bankcommissie en met medeweten van de regering dat die overnames gebeurden. In wezen sleurde Paribas BACOB mee naar een te diepe put en zo richting Dexia. Wat dan in 2008 aan wanbeheer eveneens ten onder ging.
      Bij BACOB had de Deerlijkse topman Hubert Detremmerie een blindelings vertrouwen gekregen in de oplichtersactivitetien van streekgenoten Jo Lernout en Paul Hauspie.
      Volgens de media was dit een bedrijf met een zo grote toekomst dat het de wereld ging veroveren. Het eindigde uiteindelijk met een veroordeling voor de strafrechter in Gent.

      Maar Hubert Detremmerie is hier nooit crimineel handelen aangewreven, alleen een veel te grote naïviteit. Hij, zoals de media, geloofden al te gemakkelijk in de beloften van het Iepers duo. In wezen kan men het ACW hier in deze zaak dan ook weinig kwalijk nemen. De les is wel dat een vakorganisatie weg moet blijven uit de financiële sector.

      Wat in de negentiende eeuw begon als broodverdeling onder de armen eindigde op de slachtbank van Lernout & Hauspie, de eisen van de overheid en het virtueel failliet van Dexia. De fouten zomaar toewijzen aan het ACW als groep is onzin en totaal onrechtvaardig.
      Dat ACW’ers als Hubert Detremmerie, Yves Leterme – ook van Ieper – en Jean-Luc Dehaene, de bij Leading Success People (LSP) – nog zo’n bedriegerij – geschoolde praatjesmakers van L&H geloofden is een zware beoordelingsfout. Maar voor zover geweten meer niet.

      Maar dat in de pers feitelijk niemand dit ziet typeert. Alleen de uit een boekhoudersgezin komende Steven Samyn van De Morgen ziet dit, zij het dat ook hij hier deels blind is door geen goede inschatting te maken van de rol van L&H in deze immens trieste geschiedenis.
      Zeker is dat de schuld niet bij een persoon ligt of een organisatie. Ze ligt evengoed bijvoorbeeld bij een media die na de farce met Superclub in een gelijkaardige val trapte bij L&H.

      P.S.: Ik weet dat die Orde van den Prince jouw stokpaardje is, niet onterecht. Na het verdwijnen van de Antwerpse procureur generaal Roger Van Camp, mede door Superclub, is ook die organisatie voor zover geweten op een waakvlammetje gezet.
      Haar bestaan was wel een zoveelste schandvlek op de magistratuur. Het was in wezen immers de Vlaams-nationalistische tak van een magistratuur die in plaats van zich neutraal op te stellen voluit de kant van het extremisme koos.
      Ik heb wel de indruk dat men eindelijk hiertegen is gaan optreden. Men hoort er niets meer van.
      Willy Van Damme

      • …Naieviteit, beoordelingsfout, geloven, “men”, indruk = morele disciplinaire terminologie ten bate van ontastbaren.
        De sancties daarvoor = blaam, tonsuur en blabla in de gazetten.
        Om “vissers achter het net” die after- blabla te gunnen- als de grote buit telkens binnen is- was er vroeger onderzoeksjournalist van de Staatsveiligheid Walter Debock, die mocht kwekken op bevel. Eigenlijk zorgde Walter er enkel voor dat de pers , advokaten enz… ook nog konden aanschuiven aan het banket ….voor de restjes { Cools( buskruit voor Sadam) Vanrossem (witwas tapijten), Lernaut §H (software naar de CIA)}
        T ‘is zoiets als “berouw komt na de zonde” met dit verschil dat het berouw in de korf van het plebs wordt gedropt door …bv Walter (SVB mei 68)
        Ludo Kenis
        Antwoord:
        Walter De Bock heeft als journalist heel veel waardevols gedaan en regelmatig zijn nek uitgestoken. Dit terwijl de meesten zich bezighielden met het overschrijven van persberichten en het herkauwen van wat de overheden allemaal als ‘waarheid’ klaar hadden. Hij maakte inderdaad wel eens een fout. Maar wie niet?
        Willy Van Damme

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s